3.11.2014 Zawiadomienie Zbigniewa Kękusia o popełnieniu przez prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza Bartłomieja Legutkę przestępstwa niedopełnienia obowiązków, przekroczenia uprawnień i działania na szkodę interesu prywatnego Z. Kękusia

Kraków, dnia 3 listopada 2014 r.

Zbigniew Kękuś

 

Pani

Agata Chmielarczyk-Skiba

Prokurator Rejonowy

Prokuratura Rejonowa Kraków-Krowodrza

oś. Kościuszkowskie 2

31-858 Kraków

 

Sygn. akt: 2 Ds. 542/14

 

Do wiadomości:

  1. Prokurator Bartłomiej Legutko, Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, oś. Kościuszkowskie 2, 31-858 Kraków

  2. Pan adw. Jarosław Piekar, Kancelaria Adwokacka, ul. Dietla 19/2, 31-070 Kraków

  3. Pracownicy: Aresztu Śledczego w Krakowie, ul. Montelupich 7, 31-155 Kraków; Niepublicznego Zakład Opieki Zdrowotnej PSYCHE-med, Poradnia Psychiatryczno-Psychologiczna, ul. Rusznikarska 17, 31-261 Kraków; Prokuratury Rejonowej Kraików Krowodrza; oś. Kościuszkowskie 2, 31-858 Kraków, Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy, ul. Mogilska 17, 31-542 Kraków

  4. Sędzia Krzysztof Sobierajski, Prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie, ul. Przy Rondzie 3, 31-547 Kraków

  5. Pan Artur Wrona, Prokurator Apelacyjny w Krakowie, ul. Cystersów 18, 31-553 Kraków

  6. Pan płk mgr inż. Robert Bartyzel, Dyrektor Aresztu Śledczego, Areszt Śledczy, ul. Montelupich 7, 31-155 Kraków

  7. Pani lek. med. Małgorzata Winkiel-Skóra, Dyrektor Niepublicznego Zakład Opieki Zdrowotnej PSYCHE-med, Poradnia Psychiatryczno-Psychologiczna, ul. Rusznikarska 17, 31-261 Kraków

  8. Pan płk mgr Krzysztof Trela, Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej, Okręgowy Inspektorat Służby Więziennej, ul. Montelupich 7, 31-155 Kraków

  9. Pan Andrzej Adamczyk, Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Biuro Poselskie, ul. Łobzowska 35/4, 31-139 Kraków

  10. Pani Barbara Bubula, Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Biuro Poselskie, Os. Centrum B 4 m. 42, 31-926 Kraków

  11. Pan Łukasz Gibała, Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Biuro Poselskie, ul. Zbożowa 2, 30-002 Kraków

  12. Pan Jarosław Gowin, Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Biuro Poselskie, ul. Karmelicka 1/3, 31-133 Kraków

  13. Pani Anna Grodzka, Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Biuro Poselskie, ul. Bracka 15, 31-005 Kraków

  14. Pan Jerzy Fedorowicz, Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Biuro Poselskie, ul. św. Gertrudy 26/29, 31-048 Kraków

  15. Pani Jagna Marczułajtis-Walczak, Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Biuro Poselskie, ul. św. Gertrudy 26-29, 31-048 Kraków

  16. Pani Katarzyna Matusik-Lipiec, Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Biuro Poselskie, ul. św. Gertrudy 26-29, 31-048 Kraków

  17. Pan Jacek Osuch, Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, ul. Łobzowska 35 m. 4, 31-139 Kraków

  18. Pan Ryszard Terlecki, Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, ul. Szewska 27, 31-139 Kraków

  19. Państwo: Małgorzata Jantos, Sławomir Pietrzyk, Józef Pilch – Wiceprzewodniczący Rady Miasta Krakowa, Plac Wszystkich Świętych 3-4, 31-004 Kraków

  20. Pan prof. dr hab. Andrzej Chochół, Rektor Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie, ul. Rakowicka 27, 31-510 Kraków

  21. Pan insp. Mariusz Dąbek, Małopolski Komendant Wojewódzki Policji, ul. Mogilska 109, 31-571 Kraków

  22. Pan insp. Andrzej Płatek, Komendant Miejski Policji w Krakowie ul. Siemiradzkiego 24, 31-137 Kraków

  23. Ks. kard. Stanisław Dziwisz, Metropolita Krakowski, Kuria Metropolitalna, ul. Franciszkańska 3, 31-004 Kraków

  24. Pan Jacek Majchrowski, Prezydent Krakowa, Plac Wszystkich Świętych 3-4, 31-004 Kraków

  25. Pan Jerzy Miller, Wojewoda Małopolski, ul. Basztowa 22, 31-156 Kraków

  26. Pan Marek Sowa, Marszałek Województwa Małopolskiego, ul. Racławicka 56, 30-017 Kraków.

  27. Pan Cezary Grabarczyk, Minister Sprawiedliwości, Al. Ujazdowskie 11, 00-950 Warszawa

  28. Pani Irena Lipowicz, Rzecznik Praw Obywatelskich, Al. Solidarności 77, 00-090 Warszawa

  29. Pan Andrzej Seremet, Prokurator Generalny, ul. Rakowiecka 26-30, 02-528 Warszawa

  30. Pan Wojciech Harpula, Redaktor Naczelny, „Gazeta Krakowska”, Al. Pokoju 3, 31-548 Kraków

  31. Pan Marek Kęskrawiec, Redaktor Naczelny „Dziennik Polski’, Al. Pokoju 3, 31-548 Kraków

  32. Pan Piotr Mucharski, Redaktor Naczelny, Tygodnik Powszechny, ul. Wiślna 12, 31-007 Kraków

  33. Pan Józef Stachów, Redaktor Naczelny „Gazeta Wyborcza – Gazeta Kraków”, ul. Szewska 5, 31-009 Kraków

  34. Pani Edyta Stanek, Redaktor Naczelny „Fakt Kraków”, ul. Grzegórzecka 10, 31-530 Kraków

  35. www.kekusz.pl, www.monitor-polski.pl, ww.w.infoekspres.pl, www.nowyekran.net, www.aferyprawa.eu, www.3obieg.pl

  36. Sędzia Katarzyna Kaczmara, Sąd Rejonowy dla Krakowa Krowodrzy, ul. Mogilska 17, 31-542 Kraków, sygn. akt IX Kp 300/14/K

 

Dotyczy:

  1. Zawiadomienie o popełnieniu przez prokuratora Bartłomieja Legutkę przestępstwa z art. 231 § 1 k.k., tj. niedopełnienia obowiązków w postępowaniu do sygn. 2 Ds. 542/14 i działania na szkodę mojego interesu prywatnego przez pozbawienie mnie możności skorzystania z fundamentalnego, gwarantowanego przez Konstytucję oraz przez przepisy konwencji, które Polska ratyfikowała prawa do obrony.

  2. Wniosek – przez wzgląd na dobro prokuratora Bartłomieja Legutko i na dobro systemu prawnego – o skierowanie przez Adresatkę niniejszego pisma wniosku o poddanie prokuratora Bartłomieja Legutkę badaniom mającym na celu ustalenie jego zdolności intelektualnych do pełnienia obowiązków prokuratora.

  3. Zawiadomienie, że:

    1. kopie dokumentów poświadczających zdarzenia opisane w niniejszym piśmie są umieszczone w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl,

    2. kopia niniejszego pisma zostanie umieszczona w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl.

 

Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, 6 maja 2014 r.Bartłomiej Legutko – prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków – Krowodrza w Krakowie w sprawie o sygn. 2 Ds. 542/14 przeciwko Zbigniewowi Kękusiowi,

podejrz. o przest. z art. 242 § 4 kk na podstawie art. 193, 194, 195, 198 § 1, 200 i 202 § 1 kpk postanowił:

1. Powołać dwóch biegłych lekarzy psychiatrów z listy Sądu Okręgowego w Krakowie w osobach

dra Mariusza Patli i Katarzyny Bilskiej – Zaremby(…)

Zarządzenie: Stosownie do art. 318 kpk odpis postanowienia doręczyć:

1. podejrzanemu: Zbigniew Kękuś 2. biegłym lekarzom psychiatrom 3. obrońcy

Prokurator Prokuratury Rejonowej Bartłomiej Legutko
Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków – Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, postanowienie prokuratora

Bartłomieja Legutko z dnia 6 maja 2014 roku

 

Sygn. akt II Kp 293/14/K, 2 Ds. 542/14 Dnia 12.05.2014 r. Zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Karnego Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy SSR Sebastian Mazurek Protokolant (…) po rozpatrzeniu wniosku Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza /prokuratora Bartłomieja Legutko – ZKE/ z dnia 07.05/2014 w sprawie

2 Ds. 542/14 na podstawie art. 79 § 1 pkt 3 Zarządził: wyznaczyć dla podejrzanego Zbigniewa Kękuś (…)

obrońcę z urzędu w osobie adw. Jarosława Piekara.”
Dowód: Sąd Rejonowy dla Krakowa Krowodrzy Wydział II Karny, sygn. akt II Kp 293/14/K, Zarządzenie z dnia 12 maja 2014 r.

sędziego Sebastiana Mazurka

 

Uprzejmie informuję, że zarządzenie o wyznaczeniu mnie Pańskim obrońcą z urzędu do niniejszej sprawy

sygn. 2 Ds. 542/14 zostało wydane dnia 12 maja 2014 roku, a doręczone pod adres mojej Kancelarii

w dniu 19 maja 2014 roku. W dniu doręczenia w/w zarządzenia powziąłem pierwszą informację o niniejszej sprawie. Z poważaniem, adwokat Jarosław Piekar
Dowód: Kancelaria Adwokacka Jarosław Piekar, sygn. akt 2 Ds. 542/14, pismo adw. Jarosława Piekara

z dnia 21 sierpnia 2014 r. – Załącznik 7

 

Analiza akt o sygn. 2 Ds. 542/14 wskazuje, że badanie podejrzanego w dniu 07 maja 2014 r.

dotyczyło również tej sprawy (…)”

Dowód: Sąd Rejonowy dla Krakowa Krowodrzy w Krakowie, sygn. akt IX Kp 300/14/K, postanowienie sędzi Katarzyny Kaczmary

z dnia 16 października 2014 r. – Załącznik 5

 

Bądźmy wdzięczni idiotom,

gdyby nie oni, reszta nigdy nie osiągnęła by sukcesu.”
Mark Twain

 

IDIOTA”«człowiek pozbawiony inteligencji; potocznie: głupiec, bałwan, tuman, kretyn»

Słownik Języka Polskiego PWN, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, s. 271

 

Gdzie będzie pycha, tam będzie i hańba”
Salomon

 

Część I Przepisy prawa

 

  1. Artykuł 231 § 1 Kodeksu karnego: Funkcjonariusz publiczny, który, przekraczając swoje uprawnienia lub nie dopełniając obowiązków, działa na szkodę interesu publicznego lub prywatnego, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.”

 

Część II Streszczenie

 

Analiza dat sporządzenia zacytowanych wyżej oraz zaprezentowanych szerzej w dalszej części niniejszego zawiadomienia dokumentów wydanych przez prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza Bartłomieja Legutkę, sędziego Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Wydział II Karny Sebastiana Mazurka, sędzię Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy IX Wydział Karny Katarzynę Kaczmarę i adw. Jarosława Piekara w sprawie przeciwko mnie rozpoznawanej przez prokuraturę Bartłomieja Legutkę do sygn. akt 2 Ds. 542/14, w konfrontacji z konstytucyjnym i ustawowym prawem polskim – a także przepisami konwencji, które Polska ratyfikowała – w tym m.in.:

  1. art. 42.2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej: Każdy, przeciw komu prowadzone jest postępowanie karne, ma prawo do obrony we wszystkich stadiach postępowania. Może on w szczególności wybrać obrońcę lub na zasadach określonych w ustawie korzystać z obrońcy z urzędu.

  2. art. 79 § 1 pkt 3 k.p.k.: „§ 1. W postępowaniu karnym oskarżony musi mieć obrońcę, jeżeli: (…) 3) zachodzi uzasadniona wątpliwość co do jego poczytalności.

  3. wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17 lutego 2004 r., Sygn. akt SK 39/02, OTK 2004, Nr 2 poz. 7 – „Konstytucyjne prawo do obrony należy rozumieć szeroko, jest ono bowiem nie tylko fundamentalną zasadą procesu karnego, ale też elementarnym standardem demokratycznego państwa prawnego. Prawo to przysługuje każdemu od chwili wszczęcia przeciwko niemu postępowania karnego (w praktyce od chwili przedstawienia zarzutów).

  4. uchwałą Sądu Najwyższego z dnia 20 września 2007 r., I KZP 26/07, Prok. i Pr., 2007, Nr 12 – „(…) Stwierdzić należy, że prawo do obrony jest fundamentalnym prawem obywatelskim gwarantowanym Konstytucją R. P. oraz przepisami konwencji międzynarodowych, które Polska podpisała i ratyfikowała, a które przez to stały się częścią wewnętrznego porządku prawnego (art. 8 ust. 2 Konstytucji R. P.). Przepis art. 42 ust. 2 Konstytucji R. P. gwarantuje każdemu przeciwko komu jest prowadzone postępowanie karne prawo do obrony, we wszystkich stadiach tego postępowania. W piśmiennictwie podkreśla się doniosłość tego uprawnienia, które w istocie swej jest ,,prawem do ochrony jednostki przed wszelkimi ingerencjami w sferę wolności i praw, jakim zagraża bądź ze swej natury powoduje proces karny. Jest to zatem prawo do obrony człowieka, a nie jego roli czy statusu w procesie karnym.

  5. art. 318 Kodeksu postępowania karnego: „Gdy dopuszczono dowód z opinii biegłych albo instytucji naukowej lub specjalistycznej, podejrzanemu i jego obrońcy oraz pokrzywdzonemu i jego pełnomocnikowi doręcza się postanowienie o dopuszczeniu tego dowodu i zezwala na wzięcie udziału w przesłuchaniu biegłych oraz na zapoznanie się z opinią, jeżeli złożona została na piśmie. Podejrzanego pozbawionego wolności nie sprowadza się, gdy spowodowałoby to poważne trudności.”

  6. art. 16 § 1 Kodeksu postępowania karnego: „Jeżeli organ prowadzący postępowanie jest obowiązany pouczyć uczestników postępowania o ciążących obowiązkach i o przysługujących im uprawnieniach, brak takiego pouczenia lub mylne pouczenie nie może wywoływać ujemnych skutków procesowych dla uczestnika postępowania lub innej osoby, której to dotyczy.”

dowodzi niezbicie, że prokurator Bartłomiej Legutko popełnił przestępstwo, jak w pkt. I str. 1 niniejszego pisma.

 

Prokurator Bartłomiej Legutko wydał w dniu 6 maja 2014 r. dwa postanowienia o poddaniu mnie badaniom psychiatrycznym w związku z zarzutem przedstawionym mi tego samego dnia, tj. 6.05.2014 r. ustnie oraz w dokumencie z dnia 6 maja 2014 r.: „UZASADNIENIE postanowienia o przedstawieniu zarzutów” – patrz: str. 4 oraz Załącznik 2.

W jednym z postanowień z dnia 6 maja 2014 r. prokurator B. Legutko poświadczył – w drugim już nie. Zapomniał…? – jego wiedzę z zakresu prawa procesowego, podając – Załącznik 3: „Zarządzenie: Stosownie do art. 318 kpk odpis postanowienia doręczyć: 1. podejrzanemu: Zbigniew Kękuś, 2. biegłym lekarzom psychiatrom, 3. obrońcy

 

Jako termin badania wyznaczył prokurator B. Legutko następny dzień po wydaniu w.w. postanowień, tj. 7 maja 2014 r.

Ustawowym obowiązkiem prokuratora Bartłomieja Legutki było wykonać czynności, jak … sam podał w jednym z osobiście sporządzonych przez niego postanowień z dnia 6 maja 2014 r., tj. doręczyć te postanowienia przed wyznaczonym przez niego terminem badań mnie i mojemu obrońcy – patrz: str. 4 oraz Załącznik 3.

 

Tymczasem uznawszy, że ma uzasadnione wątpliwości co do mojej poczytalności i poświadczywszy je sporządzeniem w.w. postanowień z dnia 6 maja 2014 r., prokurator Bartłomiej Legutko wyznaczywszy termin moich badań na dzień 7 maja 2014 r. sporządził w dniu … 6 maja 2014 r. wniosek do Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Wydział II Karny o wyznaczenie mi obrońcy z urzędu.

W dniu 7 maja 2014 r. wyznaczeni przez prokuratora B. Legutkę biegli Sądu Okręgowego w Krakowie, lekarze psychiatrzy, Katarzyna Bilska-Zaremba i Mariusz Patla zbadali mnie w świetlicy Biura Przepustek Aresztu Śledczego w Krakowie, ul. Montelupich 7.

W wyznaczonym mi przez prokuratora B. Legutkę terminie badań, 7 maja 2014 r. do Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Wydział II Karny wpłynął dopiero wniosek prokuratora B. Legutki o wyznaczenie mi obrońcy z urzędu.

Sędzia Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Wydział II Karny Sebastian Mazurek wydał zarządzenie o wyznaczeniu mi obrońcy z urzędu adw. Jarosława Piekara w dniu 12 maja 2014 r.

Adw. Jarosław Piekar powziął informację o tym, że jest moim obrońcą w dniu 19 maja 2014 r. Nie mógł zatem – z przyczyn leżących wyłącznie po stronie prokuratora Bartłomieja Legutki, tzn. z winy prokuratora B. Legutki – uczestniczyć w moich badaniach, przeprowadzonych przez biegłych w dniu 7 maja 2014 r.

Mnie także prokurator Bartłomiej Legutko nie powiadomił przed badaniami w dniu 7 maja 2014 r. o wydanych przez niego postanowieniach z dnia 6 maja 2014 r., ani o terminie badań wyznaczonym przez niego na dzień 7 maja 2014 r.

Postanowienia z dnia 6 maja 2014 r. doręczono mi w dniu 26 maja 2014 r., trzy tygodnie po badaniu.

 

Po trwającym kilka minut spotkaniu ze mną w dniu 7 maja 2014 r. – pod spowodowaną niedopełnieniem znanego prokuratorowi B. Legutce obowiązku doręczenia mnie i mojemu obrońcy postanowień z dnia 6 maja 2014 r. nieobecność mojego obrońcy – biegli Katarzyna Bilska-Zaremba i Mariusz Patla sporządzili w dniu 3 czerwca 2014 r. Opinię sądowo-psychiatryczną, a w niej wniosek: „Opiniowany Zbigniew Kękuś wymaga umieszczenia w szpitalu psychiatrycznym i poddania go w tych warunkach obserwacji psychiatrycznej co jest niezbędne dla ustalenia pełnego ostatecznego rozpoznania jego stanu psychicznego i wydania opinii o jego poczytalności w odniesieniu do zarzucanego mu czynu.”

Jak wyjaśnili sędzi Katarzynie Kaczamarze, w mojego obrońcy adw. Jarosława Piekara, prokuratora Bartłomieja Legutki i mojej obecności, Opinię – a w niej wniosek, jak wyżej – sporządzili na podstawie … moich gestów i mimiki, tj. mojej „mowy ciała”, gdy przez kilka minut dyktowałem do protokołu spotkania, dlaczego nie poddam się badaniom.

Sędzia Katarzyna Kaczmara podała w uzasadnieniu do postanowienia z dnia 16 października 2014 r. o poddaniu mnie przez okres nie dłuższy niż 4 tygodni obserwacji w Szpitalu im. dr. J. Babińskiego w Krakowie – Załącznik 5: „Właśnie obserwacja zachowania podejrzanego, jego mimiki, emocji, gestykulacji dały podstawy do stwierdzenia podejrzenia psychotycznych lub organicznych zaburzeń psychicznych.”

Nie doręczając mi przed wyznaczonym na dzień 7 maja 2014 r. terminem moich badań psychiatrycznych, wydanych w dniu 6 maja 2014 r. postanowień o poddaniu mnie badaniom psychiatrycznym, nie informując mnie o wyznaczonym na 7 maja 2014 r. terminie badań oraz nie doręczając postanowień z dnia 6 maja 2014 r. przed dniem 7 maja 2014 r. wyznaczonemu mi – dopiero w dniu 12 maja 2014 r. – obrońcy z urzędu, adw. Jarosławowi Piekaroi, prokurator Bartłomiej Legutko nie tylko rażąco naruszył prawo, ale faktycznie uniemożliwił mi realny kontakt z obrońcą z urzędu przed badaniami oraz jego uczestnictwo w badaniach.

Niedopełniając przed wyznaczonym na dzień 7 maja 2014 r. terminem moich badań, znanego mu, ustawowego obowiązku doręczenia mnie i mojemu obrońcy z urzędu postanowień z dnia 6 maja 2014 r. o poddaniu mnie badaniom psychiatrycznym, prokurator Bartłomiej Legutko działał na szkodę mojego interesu prywatnego. Pozbawił mnie możności skorzystania ze znanego mu prawa do udziału obrońcy podczas badania mnie przez biegłych, a tym samym obecności w badaniu świadka, który potwierdziłby wiarygodność stanowiska biegłych Katarzyny Bilskiej-Zaremby i Mariusza Patli, że ja podczas trwającego 7-8 minut spotkania z nimi wykonywałem takie gesty i takie miny, które stanowić mogły podstawę do – Załącznik 5: „stwierdzenia podejrzenia psychotycznych lub organicznych zaburzeń psychicznych.”

 

Część III Uzasadnienie

 

Prokurator Bartłomiej Legutko prowadzi postępowanie przeciwko mnie w związku ze zdarzeniem, do którego doszło rzekomo w dniu 5 maja 2014 r. przed Komisariatem IV Policji w Krakowie.

W dniu 5 maja 2014 r. zostałem zatrzymany przez funkcjonariuszy Wydziału Konwojowania Komendy Wojewódzkiej Policji w Krakowie. Zatrzymano mnie na podstawie postanowienia z dnia 25 kwietnia 2014 r. sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój rozpoznającej sprawę przeciwko mnie do sygn. akt II K 407/13. Sędzia B. Stój wydała w dniu 25.04.2014 r. postanowienie o zatrzymaniu mnie na okres nieprzekraczający 48 godzin i doprowadzeniu w dniu 7 maja 2014 r., o godz. 12:00 na badania psychiatryczne do Aresztu Śledczego przy ul. Montelupich 7 w Krakowie – Załącznik 1:
Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13, postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 25 kwietnia 2014 r.

Załącznik 1

 

Policjanci zaprowadzili mnie do samochodu marki Fiat Ducato i zawieźli do Komisariatu Policji IV w Krakowie, ul. Królewska 4. Tam, gdy wysiadałem z umieszczonego z tyłu samochodu przedziału dla osób zatrzymanych potknąłem się i wpadłem na jednego z policjantów. Wszyscy trzej rzucili się wtedy na mnie, powalili na płyty chodnikowe i położyli na mnie. Po tym, gdy podnieśliśmy się zaprowadzili mnie do Komisariatu, a po krótkim tam pobycie przewieziono mnie do siedziby dodatkowej Komisariatu IV, przy ul. Radzikowskiego 29. Tam st. asp. Roman Tarnówko sporządził w mojej oraz konwojujących mnie policjantów – sierż. sztab. Michał Doroba, sierż. sztab. Paweł Lewkowicz, st. post. Marcin Rak – obecności „Protokół Zatrzymania Osoby”. Po jego sporządzeniu policjanci zawieźli mnie do Izby Zatrzymań Komendy Wojewódzkiej Policji w Krakowie, ul. Mogilska 109.

Następnego dnia w godzinach przedpołudniowych zawieziono mnie do Komisariatu IV Policji w Krakowie, gdzie mi asp. Marcin Moń odczytał doręczone mi potem Uzasadnienie postanowienia o przedstawieniu zarzutów – Załącznik 2: „Kraków, dnia 06 maja 2104 r. Komisariat Policji IV w KrakowieL.dz. MKZ-D-1851/14 RSD-#/14 1 Ds. #/14 Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ UZASADNIENIE postanowienia o przedstawieniu zarzutów

Asp. Marcin Moń z Komisariatu Policji IV w Krakowie prowadząc dochodzenie l.dz. MKZ-D-1851/14 przeciwko Zbigniewowi Kękuś podejrzanemu o czyn z art. 13 § 1 kk zw. z art. 242 § 4 kk działając na podstawie art. 313 § 1, 314 kpk i zgodnie z art. 313§2 kpk, w dniu 6 maja 2014 r., przedstawił postanowienie o przedstawieniu zarzutów z dnia 06.05.2014 r., ob. Zbigniewowi Kękuś zarzucając mu, że: W dniu 05 maja 2014 roku w Krakowie, będąc pozbawiony wolności na podstawie orzeczenia Sądu Rejonowego w Dębicy sygn. akt II K 407/13, używając przemocy poprzez kopnięcie kraty zabezpieczającej przedział dla osób zatrzymanych samochodu m-ki Fiat Ducato nr rej. HPHB147, którą z dużą siłą uderzyła konwojującego policjanta sierż. sztab. Pawła Lewkowiczaw klatkę piersiową, usiłował się uwolnić, jednak zamierzonego celu nie osiągną z uwagi na obezwładnienia przez konwojujących go funkcjonariuszy Policji.

Na podstawie art. 313§3i4, 314kpk postanowienie o przedstawieniu zarzutów uzasadniam Fakt popełnienia przez Zbigniewa Kękuś zarzuconego mu czynu udokumentowany jest zeznaniami świadków. Podane okoliczności uzasadniają przedstawiony podejrzanemu zarzut asp. Marcin Moń”
Dowód
: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, Komisariat Policji IV w Krakowie, L.dz.

MKZ-D-1851/14, uzasadnienie postanowienia z dnia 6 maja 2014 r. o przedstawieniu zarzutów – Załącznik 2

 

Nie przyznałem się do popełnienia przypisanego mi czynu ponieważ go nie popełniłem.

Potem zawieziono mnie z powrotem do Izby Zatrzymań KWP w Krakowie, ul. Mogilska 109.

Następnego dnia, 7 maja 2014 r. doprowadzono mnie, zgodnie z w.w. postanowieniem sędzi B. Stój na godz. 12:00 na badania do świetlicy Biura Przepustek Aresztu Śledczego w Krakowie. Spotkałem się z biegłymi Sądu Okręgowego w Krakowie, lekarzami psychiatrami, Katarzyną Bilską-Zarembą i Mariuszem Patlą oraz psychologiem Ryszardem Janczurą.

Przekonany, że spotykam się z nimi w sprawie Sądu Rejonowego w Dębicy sygn. II K 407/13, poinformowałem biegłych – złożyłem wniosek o zaprotokołowanie mojego oświadczenia – że nie poddam się badaniom. Biegła K. Bilska-Zaremba zaprotokołowała moje oświadczenie – patrz: str. 7 oraz Załącznik 6.

Po tym, gdy zakończyłem, biegła K. Bilska-Zaremba zapytała mnie, o zarzut przedstawiony mi w dniu 6 maja 2014 r. i poinformowała mnie, że w tej sprawie także zostałem skierowany na badania. Odpowiedziałem, że nie popełniłem przypisanego mi czynu, a jeśli zostałem skierowany na badania, to otrzymam na nie wezwanie.

Rozmowa na ten temat mogła trwać nie więcej niż 1 minutę. Po niej zakończyło się nasze, trwające kilka minut spotkanie.

Potem, w dniu 26 maja 2014 r., odebrałem przesyłkę listową poleconą, którą prokurator Bartłomiej Legutko wyekspediował do mnie w dniu 6 maja 2014 r. dwa postanowienia o poddaniu mnie badaniom psychiatrycznym:
Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14 Zwrotne Potwierdzenie Odbioru

przesyłki listowej poleconej wyekspediowanej w dniu 7 maja 2014 r.

 

Prokurator Bartłomiej Legutko wydał w związku z postępowaniem Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza sygn. 2 Ds. 542/14, w dniu 6 maja 2014 r. dwa postanowienia:

  1. Postanowienie o powołaniu biegłych lekarzy psychiatrów”

  2. Postanowienie o powołaniu biegłego – zasięgnięciu opinii”

 

W postanowieniu z dnia 6.05.2014 r. o powołaniu biegłych lekarzy psychiatrów prokurator B. Legutko podał – Załącznik 3: „Prokuratura Rejonowa Kraków – Krowodrza 2 Ds. 542/14 Kraków, dnia 6 maja 2014 roku POSTANOWIENIE o powołaniu biegłych lekarzy psychiatrów

Bartłomiej Legutko – prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków – Krowodrza w Krakowie w sprawie o sygn. 2 Ds. 542/14 przeciwko Zbigniewowi Kękusiowi, podejrz. o przest. z art. 242 § 4 kk na podstawie art. 193, 194, 195, 198 § 1, 200 i 202 § 1 kpk postanowił:
1. Powołać dwóch biegłych lekarzy psychiatrów z listy Sądu Okręgowego w Krakowie w osobach dra Mariusza Patli i Katarzyny Bilskiej – Zaremby aby po zapoznaniu się z aktami sprawy i zbadaniu podejrzanego wydali opinię na piśmie, czy Zbigniew Kękuś:

  • w chwili popełnienia zarzucanego mu czynu miał zdolność rozpoznania jego znaczenia i pokierowania swoim postępowaniem, a jeżeli nie to dlaczego?

  • czy zdolności te były ograniczone , a jeżeli tak to w jakim stopniu?

  • czy w przypadku stwierdzenia zniesienia lub ograniczenia poczytalności stopniu znacznym, dalsze przebywanie podejrzanego na wolności grozi poważnym niebezpieczeństwem dla porządku prawnego?

  • czy podejrzany jest zdolny do udziału w postępowaniu?

2. Wydać w/w biegłym w odpowiednim zakresie kserokopię akt sprawy 2 Ds. 542/14

3. Zakreślić termin do wydania opinii – 7 dni

W myśl art. 197 § 3 w związku z art. 190 § 1 kpk uprzedza się, że za wydanie niezgodnej z prawdą opinii grozi odpowiedzialność karna z art. 233 § 1 kk (pozbawienia wolności do lat 3).

UZASADNIENIE Prokuratura Rejonowa Kraków – Krowodrza w Krakowie nadzoruje postępowanie do sygn. akt 2 Ds. 542/14 p-ko Zbigniewowi Kękusiowi podejrz. o przest. z art. 242 § 4 kk. Z akt sprawy oraz okoliczności zdarzenia wynika, iż zachodzą uzasadnione wątpliwości co do poczytalności podejrzanego. Z tego też względu koniecznym jest zasięgnięcie opinii biegłych lekarzy psychiatrów – celem ustalenia stanu zdrowia psychicznego podejrzanego i jego poczytalności zarówno w chwili popełnienia zarzuconego jej czynu jak i co do zdolności do dalszego udziału w postępowaniu karnym. Prokurator Prokuratury Rejonowej Bartłomiej Legutko

Pouczenie: Podejrzanemu i jego obrońcy oraz pokrzywdzonemu przysługuje prawo do wzięcia udziału w przesłuchaniach biegłychoraz zapoznania się z opinią, złożoną na piśmie. Podejrzanego pozbawionego wolności nie sprowadza się, jeśli nie zachodzą przeszkody wymienione w art. 318 kpk.

Zarządzenie: Stosownie do art. 318 kpk odpis postanowienia doręczyć:

  1. podejrzanemu: Zbigniew Kękuś

  2. biegłym lekarzom psychiatrom

  3. obrońcy

Prokurator Prokuratury Rejonowej Bartłomiej Legutko
Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków – Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, postanowienie prokuratora

Bartłomieja Legutko z dnia 6 maja 2014 roku – Załącznik 3

 

W postanowieniu o powołaniu biegłego – zasięgnięciu opinii prokurator Bartłomiej Legutko podał – Załącznik 4: „Prokuratura Rejonowa Kraków – Krowodrza 2 Ds. 542/14 Kraków, dnia 6 maja 2014 roku POSTANOWIENIE o powołaniu biegłego – zasięgnięciu opinii

Bartłomiej Legutko – prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków – Krowodrza w Krakowie w sprawie przeciwko Zbigniewowi Kękusiowi, podejrzanemu o przest. z art. 242 § 4 kk na podstawie art. 193, 194, 195, 202 § 2 kpk postanowił:

  1. Powołać biegłego psychologa Ryszarda Janczura – w celu przeprowadzenia badania psychologicznego podejrzanego i ustalenia jego poziomu rozwoju intelektualnego, cech osobowości oraz ewentualnych zmian organicznych OUN oraz wskazania innych uwag nasuwających się biegłemu po przeprowadzonych badaniach.

  2. Udostępnić biegłemu akta 2 Ds. 542/14

  3. Zakreślić biegłemu termin do wydania opinii – w jak najkrótszym terminie

W myśl art. 197 § 3 w związku z art. 190 § 1 kpk uprzedza się, że za wydanie niezgodnej z prawdą opinii grozi odpowiedzialność karna z art. 233 § 1 kk (pozbawienia wolności do lat 3).

UZASADNIENIE Prokuratura Rejonowa Kraków – Krowodrza w Krakowie nadzoruje postępowanie do sygn. akt 2 Ds. 542/14 p-ko Zbigniewowi Kękusiowi podejrz. o przest. z art. 242 § 4 kk. W toku postępowania zaszła potrzeba przeprowadzenia badania psychologicznego podejrzanego i ustalenia poziomu jego rozwoju intelektualnego, cech osobowości i dlatego postanowiono jak na wstępie. Prokurator Prokuratury Rejonowej Bartłomiej Legutko

Pouczenie: podejrzanemu i jego obrońcy oraz pokrzywdzonemu i jego pełnomocnikowi przysługuje prawo do wzięcia udziału w przesłuchaniach biegłych oraz zapoznania się z opinią złożoną na piśmie. Podejrzanego pozbawionego wolności nie sprowadza się, jeśli zachodzą przeszkody wymienione w art. 318 kpk.

Na zasadzie art. 318 k.p.k. postanowienie doręczyć: podejrzanemu – Zbigniew Kękuś Prokurator Prokuratury Rejonowej Bartłomiej Legutko
Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków – Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, postanowienie prokuratora

Bartłomieja Legutko z dnia 6 maja 2014 roku – Załącznik 4

 

Prawo każdego, przeciw komu prowadzone jest postępowanie karne, do obrony we wszystkich stadiach postępowania jest zasadą rangi konstytucyjnej – art. 42.2 Konstytucji.

Prokurator B. Legutko poświadczył ponadto w postanowieniu z dnia 6.05.2014 r. jego znajomość prawa określonego w art. 318 k.p.k. – Załącznik 3: „Zarządzenie: Stosownie do art. 318 kpk odpis postanowienia doręczyć: 1. podejrzanemu: Zbigniew Kękuś, 2. biegłym lekarzom psychiatrom, 3. obrońcy”

 

Prokurator Bartłomiej Legutko udzielił mi pouczenia – Załącznik 3:Pouczenie: Podejrzanemu i jego obrońcy oraz pokrzywdzonemu przysługuje prawo do wzięcia udziału w przesłuchaniach biegłych (…).”

 

Udzieliwszy mi – doręczonym mi w dniu 26 maja 2014 r. – postanowieniem z dnia 6 maja 2014 r. pouczenia jak wyżej, prokurator Bartłomiej Legutko … pozbawił mnie tego samego dnia tj. 6 maja 2014 r. – świadom, że nie doręcza postanowienia mnie i mojemu obrońcy przed wyznaczonym mi na dzień 7 maja 2014 r. terminem badań – możności skorzystania z prawa, o którym mnie pouczył.

A mocno stoi na stanowisku – poświadczył je podczas posiedzenia w dniu 16.10.2014 r. – że to ja jestem niepoczytalny…

 

Prokurator B. Legutko przed dniem 7 maja 2014 r. – gdy jak mnie poinformowała sędzia Katarzyna Kaczmara podczas posiedzenia w dniu 21 lipca 2014 r., byłem badany przez wyznaczonych przez prokuratora B. Legutkę w.w. postanowieniami z dnia 6 maja 2014 r. biegłych sądowych, lekarzy psychiatrów Katarzynę Bilską-Zarembę i Mariusza Patlę:

  1. nie doręczył mi postanowień z dnia 6 maja 2014 r. o poddaniu mnie badaniom /Załącznik 3, Załącznik 4/.

  2. nie doręczył mojemu, wyznaczonemu mi z urzędu obrońcy, postanowień z dnia 6 maja 2014 r. o poddaniu mnie badaniom. Podkreślić należy, że przy „Postanowieniu o powołaniu biegłego – zasięgnięciu opinii” nawet nie wydał zarządzenia o jego doręczeniu mojemu obrońcy – patrz: Załącznik 4

 

Prokurator B. Legutko uznawszy w dniu 6 maja 2014 r., że posiada uzasadnioną wątpliwość co do mojej poczytalności, pozbawił mnie możności skorzystania z prawa określonego w art. 42.2 Konstytucji, w tym przypadku do uczestnictwa w moich badaniach wyznaczonego mi z urzędu obrońcy.

Obrońca z urzędu, adw. Jarosław Piekar został mi wyznaczony przez Sąd dopiero w dniu 12 maja 2014 r.

Poświadczają to dowody/dokumenty znajdujące się w aktach sprawy sygn. 2 Ds. 542/14.

Tego samego dnia – 6 maja 2014 r. – gdy wydał w.w. dwa postanowienia o poddaniu mnie badaniom psychiatrycznym, w jednym z nich podając – w drugim nie podał /Załącznik 4/ – że je z mocy prawa określonego w art. 318 k.p.k. doręczy mojemu obrońcy, prokurator Bartłomiej Legutko skierował, na podstawie art. 79 § 1 pkt 3 k.p.k., wniosek do Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Wydział II Karny wniosek o wyznaczenie mi obrońcy z urzędu: „Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, Kraków, dnia 6 maja 2014 r. 2 Ds. 542/14 Sąd Rejonowy dla Krakowa Krowodrzy w Krakowie Wydział II Karny

Na zasadzie art. 79 § 1 pkt 3 kpk wnoszę o wyznaczenie obrońcy z urzędu dla Zbigniewa Kękusia (Kękuś) s. /imię ojca – ZKE/ ur. 02.05.1958 r., w Krakowie, zam. /adres – ZKE/ podejrzanego o przest. z art. 242 § 4 kk w postępowaniu tut. Prokuratury o sygn. 2 Ds. 542/14, bowiem zachodzą uzasadnione wątpliwości co do jego poczytalności, a nie ma on obrońcy z wyboru. Prokurator Prokuratury Rejonowej Bartłomiej Legutko”
Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. 2 Ds. 542/14, pismo z dnia 6 maja 2014 r. prokuratora

Bartłomieja Legutki do Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy

 

Sąd Rejonowy dla Krakowa Krowodrzy Wydział IX Karny – sędzia Sebastian Mazurek – wydał, na podstawie art. 79 § 1 pkt 3, zarządzenie o wyznaczeniu mi obrońcy z urzędu, adw. Jarosława Piekara … pięć dni po wyznaczonym przez prokuratora B. Legutkę w dniu 6 maja 2014 r., na dzień 7 maja 2014 r. terminie badań, tj. w dniu 12 maja 2014 r.: „Sygn. akt II Kp 293/14/K, 2 Ds. 542/14 Dnia 12.05.2014 r. Zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Karnego Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy SSR Sebastian Mazurek Protokolant (…) po rozpatrzeniu wniosku Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza z dnia 07.05/2014 w sprawie 2 Ds. 542/14 na podstawie art. 79 § 1 pkt 3 Zarządził: wyznaczyć dla podejrzanego Zbigniewa Kękuś (…) obrońcę z urzędu w osobie adw. Jarosława Piekara (…) albowiem prokurator dopuścił dowód z opinii biegłych psychiatrów na okoliczność stanu zdrowia psychicznego podejrzanego, stąd udział obrońcy jest obligatoryjny, przynajmniej do czasu, aż biegli stwierdzą, że poczytalność podejrzanego nie budzi wątpliwości, a skoro podejrzany nie ma obrońcy z wyboru, należało wyznaczyć mu obrońcę z urzędu. (…)”
Dowód: Sąd Rejonowy dla Krakowa Krowodrzy Wydział II Karny, sygn. akt II Kp 293/14/K, Zarządzenie z dnia 12

maja 2014 r. sędziego Sebastiana Mazurka o wyznaczeniu obrońcy z urzędu w sprawie Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza sygn. 2 Ds. 542/14

 

Poproszony przeze mnie o sporządzenie i doręczenie mi wyjaśnienia, kiedy powziął informację, że został mi wyznaczony w sprawie do sygn. akt 2 Ds. 542/14 obrońcą z urzędu, adw. Jarosław Piekar poinformował mnie pismem z dnia 21 sierpnia 2014 r. – Załącznik 7:

 

Uprzejmie informuję, że zarządzenie o wyznaczeniu mnie Pańskim obrońcą z urzędu do niniejszej sprawy

sygn. 2 Ds. 542/14 zostało wydane dnia 12 maja 2014 roku, a doręczone pod adres mojej Kancelarii

w dniu 19 maja 2014 roku. W dniu doręczenia w/w zarządzenia powziąłem pierwszą informację o niniejszej sprawie. Z poważaniem, adwokat Jarosław Piekar
Dowód: Kancelaria Adwokacka Jarosław Piekar, sygn. akt 2 Ds. 542/14, pismo adw. Jarosława Piekara

z dnia 21 sierpnia 2014 r. – Załącznik 7

 

Treść zacytowanych wyżej dokumentów, tj.:

  1. postanowienia sędzi Katarzyny Kaczmary z dnia 16.10.2014 r. poświadczająca, że biegli Katarzyna Bilska-Zaremba i Mariusz Patla sporządzili Opinię sądowo psychiatryczną z dnia 3 czerwca 2014 r. na podstawie wyników moich badań przeprowadzonych w dniu 7 maja 2014 r.

  2. wniosku prokuratora B. Legutki z dnia 6 maja 2014 r. o wyznaczenie mi, na podstawie art. 79 § 1 k.p.k., obrońcy z urzędu,

  3. zarządzenie z dnia 12 maja 2014 r. sędziego Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Wydział II Karny Sebastiana Mazurka o wyznaczeniu mi obrońcy z urzędu adw. Jarosława Piekara,

  4. pismo do mnie z dnia 21 sierpnia 2014 r. adw. Jarosława Piekara

stanowi dowód, że jakkolwiek prokurator Bartłomiej Legutko udzielił mi doręczonym mi w dniu 26 maja 2014 r. postanowieniem z dnia 6 maja 2014 r. pouczenia – Załącznik 3: Pouczenie: Podejrzanemu i jego obrońcy oraz pokrzywdzonemu przysługuje prawo do wzięcia udziału w przesłuchaniach biegłych (…)., to …osobiście, w pełni tego świadom, pozbawił mnie możności skorzystania z prawa do uczestnictwa w moich badaniach, które wyznaczył na dzień 7 maja 2014 r., wyznaczonego mi obrońcy z urzędu.

Jakkolwiek w Zarządzeniu z dnia 6 maja 2014 r. stanowiącym integralną część postanowienia z dnia 6 maja 2014 r. podał: „Zarządzenie: Stosownie do art. 318 kpk odpis postanowienia doręczyć: 1. podejrzanemu: Zbigniew Kękuś, 2. biegłym lekarzom psychiatrom, 3. obrońcy, to … nie mógł tego postanowienia doręczyć przed dniem 7 maja 2014 r. mojemu obrońcy ponieważ ten został mi wyznaczony dopiero tydzień po badaniach, tj. w dniu 12 maja 2014 r.

Posiadając od dnia 6 maja 2014 r. uzasadnioną – w domyśle, bo we wniosku z dnia 6 maja 2014 r. do Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Wydział II Karny o wyznaczenie mi obrońcy z urzędu na podstawie art. 79 § 1 pkt 3 k.p.k., ani w postanowieniach z dnia 6 maja 2014 r. /Załącznik 3/, /Załącznik 4/ nie przedstawił żadnego uzasadnienia – wątpliwość co do mojej poczytalności, nie doręczył wydanych w dniu 6 maja 2014 r. postanowień o poddaniu mnie badaniom psychiatrycznym, przed wyznaczonym mi na dzień 7 maja 2014 r. nie tylko mojemu obrońcy, ale nawet … mnie.

Co więcej, nie doręczył mi przed dniem 7 maja 2014 r. zawiadomienia o wyznaczonym mi terminie badań, ani wezwania na nie.

Gdyby mi prokurator Bartłomiej Legutko doręczył przed wyznaczonym mi w dniu 6.05.2014 r. na dzień 7 maja 2014 r. terminem badań psychiatrycznych postanowienia z dnia 6 maja 2014 r. o poddaniu mnie badaniom oraz zawiadomienie /lub wezwanie/ o wyznaczonym mi na dzień 7 maja 2014 r. terminie badań w sprawie rzekomego przeze mnie w dniu 5 maja 2014 r. kopnięcia kraty zabezpieczającej przedział osób zatrzymanych samochodu, którym mnie konwojowali funkcjonariusze wydziału Konwojowania Komendy Wojewódzkiej Policji w Krakowie, to bym, z całą pewnością, zażądał obecności przy badaniach wyznaczonego mi z urzędu obrońcy.

Wskazać należy, że sędzia Katarzyna Kaczmara podała w postanowieniu z dnia 16 października 2014 r. – Załącznik 5: „Analiza akt o sygn. 2 Ds. 542/14 wskazuje, że badanie podejrzanego w dniu 07 maja 2014 r. dotyczyło również tej sprawy, a biegli zostali prawidłowo (przy użyciu dostępnych środków komunikowania się) powiadomieni o powołaniu ich do opiniowania oraz zapoznania się z dostępnymi materiałami.

Dowód: Sąd Rejonowy dla Krakowa Krowodrzy w Krakowie, sygn. akt IX Kp 300/14, postanowienie sędzi

Katarzyny Kaczmary z dnia 16 października 2014 r. – Załącznik 5

 

Skoro prokurator Bartłomiej Legutko zdołał poinformować w dniu 6 maja 2014 r. – „przy użyciu dostępnych środków komunikowania się” – wyznaczonych tego dnia biegłych, o wyznaczonym przez niego na dzień 7 maja 2014 r. terminie moich badań, to nic nie stało na przeszkodzie, żeby tak samo … przy użyciu dostępnych środków komunikowania się uczynił zadość wymogom prawa konstytucyjnego określonego w art. 42.2 Konstytucji RP oraz prawa ustawowego określonego w podanym przez niego w postanowieniu z dnia 6 maja 2014 r. art. 318 ustawy Kodeks postępowania karnego i doręczył także mnie przed dniem 7 maja 2014 r.

  1. postanowienia z dnia 6 maja 2014 r. o poddaniu mnie badaniom psychiatrycznym,

  2. zawiadomienie o wyznaczonym mi na dzień 7 maja 2014 r. terminie badań.

 

Wskazać wszak należy, że od dnia 5 maja 2014 r., ok. godz. 18:00 do dnia 7 maja 2014 r., ok. godz. 11:00 przebywałem – zatrzymany w dniu 5 maja 2014 r. na podstawie w.w. postanowienia sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 25 kwietnia 2014 r. /Załącznik 1/ w Izbie Zatrzymań Komendy Wojewódzkiej Policji w Krakowie, ul. Mogilska 109:

Dowód: Dowód z zeznań Małopolskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji insp. Mariusza Dąbka

adres: ul. Mogilska 109, 31-571 Kraków

 

Prokurator B. Legutko wiedział o zatrzymaniu mnie w Izbie Zatrzymań KWP Krakowie.

Skoro w dniu 6 maja 2014 . – lub dnia 7 maja 2014 r. w godzinach porannych – doręczył, przy użyciu dostępnych środków komunikowania się”, biegłym Katarzynie Bilskiej-Zarembie, Mariuszowi Patli i Ryszardowi Janczurze:

  1. postanowienia z dnia 6 maja 2014 r. o poddaniu mnie badaniom psychiatrycznym,

  2. zawiadomienie o wyznaczeniu terminu badań na dzień 7 maja 2014 r., godz. 12:00,

  3. akta sprawy sygn. 2 Ds. 542/14, żeby biegli mogli przygotować się do spotkania ze mną w dniu 7 maja 2014 r.,

to powinien zastosować się do zarządzenia, które sam … sobie przecież wydał w dniu 6 maja 2014 r. – Załącznik 3: „Zarządzenie: Stosownie do art. 318 kpk odpis postanowienia doręczyć: 1. podejrzanemu: Zbigniew Kękuś, 2. biegłym lekarzom psychiatrom, 3. obrońcy i doręczyć mi do Izby Zatrzymań, przy użyciu dostępnych środków komunikowania się”, postanowienia z dnia 6 maja 2014 r. i zawiadomienie o wyznaczonym mi na dzień 7 maja 2014 r. terminie badań.

Tymczasem prokurator Bartłomiej Legutko nie tylko niedopełnił obowiązku, który sam na siebie nałożył w.w. zarządzeniem z dnia 6 maja 2014 r., ale … nigdy nie zawiadomił mnie o wyznaczeniu mi przez Sąd na jego wniosek obrońcy z urzędu, tj. nie doręczył mi postanowienia z dnia 12 maja 2014v r. o wyznaczeniu mi obrońcy z urzędu i przyczynach wyznaczenia mi go1.

Powyższe wskazuje, że pozbawiony zostałem w sposób bezwzględny prawa do uczestnictwa mojego obrońcy w badaniach w dniu 7 maja 2014 r. zarówno w wymiarze materialnym jak i formalnym.

Prokurator Bartłomiej Legutko w opisany wyżej sposób naruszył prawo określone w art. 318 k.p.k., pozbawił mnie możności skorzystania podczas badań w dniu 7 maja 2014 r. z prawa określonego w art. 79 § 1 pkt 3 k.p.k., w art. 318 k.p.k. oraz możności skorzystania z zasady rangi konstytucyjnej określonej w art. 42.2 Konstytucji, poświadczonej między innymi:

  1. wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17 lutego 2004 r., Sygn. akt SK 39/02, OTK 2004, Nr 2 poz. 7 – patrz: str. 2 niniejszego pisma,

  2. uchwałą Sądu Najwyższego z dnia 20 września 2007 r., I KZP 26/07, Prok. i Pr., 2007, Nr 12 – patrz: str. 2 niniejszego pisma

xxx

 

W opisanych wyżej okolicznościach, w dniu 7 maja 2014 r. spotkałem się w świetlicy Biura Przepustek Aresztu Śledczego przy ul. Montelupich 7 w Krakowie z wyznaczonymi przez prokuratora Bartłomieja Legutkę w dniu 6 maja 2014 r. do moich badań biegłymi Sądu Okręgowego w Krakowie, lekarzami psychiatrami, Katarzyną Bilską-Zarembą i Mariuszem Patlą. Po spotkaniu, w dniu 3 czerwca 2014 r. biegli sporządzili Opinię sądowo-psychiatryczną, w której podali – Załącznik 6:

03.06.2014 r. Kraków Do: sygn. akt: 2 Ds. 542/14 OPINIA SĄDOWO PSYCHIATRYCZNA Wydana na polecenie Prokuratury Rejonowej Kraków – Krowodrza w Krakowie, dotycząca aktualnego stanu zdrowia psychicznego, poczytalności i zdolności do udziału w toczącym się postępowaniu karnym badanego psychiatrycznie w warunkach ambulatoryjnych Zbigniewa Kękuś, s. (…) ur. 02.05.1958 r. w Krakowie, zameldowanego w Krakowie (…) zamieszkałego w Krakowie (…), obywatela polskiego, o wykształceniu wyższym, stanu wolnego, ojca trojga dzieci, z zawodu ekonomisty, bez majątku, niekaranego.

Dane z akt sprawy: Zbigniew Kękuś podejrzany jest o to, że:

W dniu 05 maja 2014 roku w Krakowie, będąc pozbawiony wolności na podstawie orzeczenia Sądu Rejonowego w Dębicy sygn. akt II K 407/13, używając przemocy poprzez kopnięcie kraty ubezpieczającej przedział dla osób zatrzymanych samochodu m-ki Fiat Ducato nr rej. HPHB147, która z dużą siłą uderzyła konwojującego policjanta /imię, nazwisko, stopień – ZKE/ w klatkę piersiową, usiłował się uwolnić, jednak zamierzonego celu nie osiągną z uwagi na obezwładnienia przez konwojujących go funkcjonariuszy Policji tj. o p-stwo z art. 13 § 1 kk zw. z art. 242 § 2 kk

Przesłuchiwany w charakterze podejrzanego dnia 06.05.2014 roku nie przyznał się do zarzutu i skorzystał z prawa do odmowy wyjaśnień.

Dane od opiniowanego:
Zbigniew Kękuś został doprowadzony na badanie sądowo-psychiatryczne dnia 07.05.2014 r. przez konwój policji.
Badanie miało miejsce w gabinecie badań Oddziału Psychiatrii Sądowej, ul. Montelupich 7 w Krakowie.

Opiniowany odmówił odpowiedzi na zadawane przez biegłych pytania. Podał (prosił o dokładne zanotowanie jego słów):
Z przyczyn, które w tej chwili podaję, a to z faktu, że jestem ścigany za czyny popełnione za pośrednictwem Internetu w okresie od stycznia 2003 roku do września 2005 roku i byłem za nie skazany wyrokiem z dnia 18.12.2007 roku, który to wyrok został uchylony wyrokiem Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 15.09.2010 roku z powodu rażącego naruszenia prawa materialnego przez Sędziego oraz przez Sąd najwyższy wyrokiem z dnia 26.01.2012 roku na podstawie kasacji Prokuratora Generalnego z dnia 22.08.2011 roku z powodu rażącego i mającego wpływ na treść wyroku naruszenia przez Sędziego prawa procesowego nie wyrażam zgody na poddanie mnie badaniom psychiatrycznym.

Chcę dodać, że fakt, iż nie jestem sprawcą przypisanych mi czynów poświadczyła Sędzia referent w sprawie po jej wznowieniu Beata Stój w postanowieniu z dnia 11.12.2012 roku. W chwili obecnej jestem ścigany za 18 czynów popełnionych za pośrednictwem Internetu, których nie byłem sprawcą, z tytułu których wobec opisów prokuratora ściganie jest niedopuszczalne od dnia 19.10.2006 roku (15 czynów z art. 226 § 1 kk) a ponadto karalność 17 czynów (z art. 212 § 2 kk – zniesławienie) ustała z dniem 01.062013r (9 czynów) oraz z dniem 01.10.2013 (8 czynów).

Wszystkie fakty które przedstawiłem znajdują potwierdzenie w dokumentach, dowodach, znajdujących się w aktach spray SR w Dębicy II K 407/13, oraz w prawie stanowionym kodeksem karnym.

Stan psychiczny:
W kontakcie słownym logicznym, rozmawia niechętnie, nie odpowiada na zadawane pytania, monologujący, wypowiedzi wielowątkowe, sugerujące przeżywanie doznań urojeniowych z kręgu urojeń prześladowczych. Postawa opiniowanego wskazuje na nieuzasadniony lęk (psychotyczny?) że informacje przez niego podane zostaną użyte przeciwko niemu.

W zachowaniu – napięty, drażliwy, podejrzliwy, nieufny, nieadekwatny, chwilami przesadnie ugrzeczniony. Reakcje emocjonalne i afektywne żywe, często nadmierne i nieadekwatne, z tendencjami do spiętrzeń afektu.

WNIOSKI

1/ Na podstawie jednorazowego, ambulatoryjnego badania psychiatrycznego w oparciu o uzyskane w ten sposób dane anamnestyczne nie jesteśmy w stanie wydać pełnej i ostatecznej opinii o stanie psychicznym i poczytalności Zbigniewa Kękusia.

2/ Obraz psychopatologiczny uzyskany w trakcie badania, analiza akt sprawy i uprzednio podejmowanego leczenia sugeruje psychotyczne zaburzenia psychiczne być może z kręgu schizofrenii lub organicznych zaburzeń psychicznych. Nie można jednak wykluczyć reakcji sytuacyjnej lub przyjęcia przez opiniowanego postawu celowo obronnej.

3/ Celem rozstrzygnięcia nasuwających się wątpliwości podstawowe znaczenia dla poczytalności badanego niezbędne jest przeprowadzenie stosownych badań (obserwacji zachowań opiniowanego, szeregu badań psychologicznych, EEG, TK głowy) w warunkach szpitala psychiatrycznego, obserwacji psychiatrycznej. Badania te pozwolą określić m.in. poziom zmian organicznych w OUN, sposób funkcjonowania społecznego opiniowanego.

OPINIA

Opiniowany Zbigniew Kękuś wymaga umieszczenia w szpitalu psychiatrycznym i poddania go w tych warunkach obserwacji psychiatrycznej co jest niezbędne dla ustalenia pełnego ostatecznego rozpoznania jego stanu psychicznego i wydania opinii o jego poczytalności w odniesieniu do zarzucanego mu czynu.

BIEGLI

Biegły Sądu Okręgowego w Krakowie lek. Mariusza Patla SPECJALISTA PSYCHIATRA

Biegły Sądu Okręgowego w Krakowie lek. Katarzyna Bilska-Zaremba SPECJALISTA PSYCHIATRA”

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków – Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, opinia biegłych lek. Mariusza Patli i lek. Katarzyny Bilskiej-Zaremby – Załącznik 6

 

Na podstawie w.w. Opinii, prokurator Bartłomiej Legutko sporządził w dniu 17 czerwca 2014 r. wniosek o przeprowadzenie moich badań i badań psychiatrycznych połączonych z obserwacją psychiatryczną przez okres 4 tygodni w Szpitalu Specjalistycznym im. dr. Józefa Babińskiego w Krakowie.

Po tym, gdy podczas posiedzenia w dniu 21 lipca 2014 r. w przedmiocie rozpoznania wniosku prokuratora B. Legutki poinformowałem sędzię K. Kaczmarę, że moje spotkanie z biegłymi trwało nie więcej niż 7-8 minut i ograniczyło się do poinformowania ich przeze mnie, że nie poddam się badaniom i wyjaśnienia dlaczego, sędzia K. Kaczmara dopuściła dowód z opinii uzupełniającej biegłych.

Biegli K. Bilska-Zaremba i M. Patla stawili się na posiedzeniu w dniu 16 października 2014 r.

Poinformowali sędzię Katarzynę Kaczmarę, że w całej ciągłości podtrzymują ich wniosek z Opinii.

 

Wskazać zatem należy, że Opinia biegłych zawiera kłamstwa i sprzeczności.

Biegli podali – Załącznik 7: Badanie miało miejsce w gabinecie badań Oddziału Psychiatrii Sądowej, ul. Montelupich 7 w Krakowie.” To kłamstwo. Konwojujący mnie funkcjonariusz Policji st. asp. Ryszard Tarnówko doprowadził mnie do świetlicy Biura Przepustek Aresztu Śledczego w Krakowie, ul. Montelupich 7.

Biegli podali – Załącznik 7: „(…) analiza akt (…) uprzednio podejmowanego leczenia sugeruje psychotyczne zaburzenia psychiczne być może z kręgu schizofrenii lub organicznych zaburzeń psychicznych.”.

To też kłamstwo. Ja nigdy nie byłem leczony psychiatrycznie, a podczas posiedzenia w dniu 21.10.2014 r. biegli K. Bilska-Zaremba i M. Patla przyznali, że … nie posiadają żadnych dowodów poświadczających, że ja byłem kiedykolwiek leczony psychiatrycznie. Kłamstwo z Opinii nazwali … „oczywistą pomyłką pisarską”.

 

Jak wspomniałem, moje spotkanie z biegłymi w dniu 7.05.2014 r. trwało kilka minut, podczas których ja poinformowałem ich, że nie poddam się badaniom i wyjaśniłem dlaczego. Biegli podali w Opinii z dnia 3.06.2014 r. – Załącznik 7:Opiniowany odmówił odpowiedzi na zadawane przez biegłych pytania. Podał (prosił o dokładne zanotowanie jego słów): Z przyczyn, które w tej chwili podaję, nie wyrażam zgody na poddanie mnie badaniom psychiatrycznym.”

Przekonany, że spotkaliśmy się z przyczyn przedstawionych mi przez funkcjonariuszy Policji, którzy mnie zatrzymali, tj. na podstawie w.w. postanowienia sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 25.04.2014 r. poinformowałem biegłych, – patrz: Załącznik 7 – że sędzia B. Stój ściga mnie drugi raz za czyny, za które raz już byłem skazany wyrokiem sędziego Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasza Kuczmy z dnia 18.12.2007 r., uchylonym następnie wyrokami wznowieniowymi Sądu Okręgowego w Rzeszowie i Sądu Najwyższego, z przyczyn oczywistego i mającego wpływ na treść wyroku naruszenia przez sędziego, który je wydał prawa materialnego i prawa procesowego.

Po zakończeniu przeze mnie dyktowania oświadczenia, biegła K. Bilska-Zaremba zapytała mnie, o zarzut z dnia 6.05.2014 r. i poinformowała mnie, że w tej sprawie także zostałem skierowany na badania. Odpowiedziałem, że nie popełniłem przypisanego mi czynu, a jeśli zostałem skierowany na badania, to otrzymam na nie wezwanie. Rozmowa na ten temat mogła trwać nie więcej niż 1 minutę. Po niej zakończyło się nasze, trwające kilka minut spotkanie.

 

Podczas posiedzenia w dniu 16.10.2014 r. biegli poinformowali sędzię Katarzynę Kaczmarę, że oni sporządzili Opinię z dnia 3 czerwca 2014 r. na podstawie … obserwacji moich gestów i mimiki, gdy im dyktowałem oświadczenie. Sędzia Katarzyna Kaczmara poświadczyła to w uzasadnieniu do postanowienia z dnia 16.10.2014 r., podając – Załącznik 5: „Uzupełniając opinię ustnie biegli podali, że kontakt z podejrzanym w dniu 07 maja 2014 r. ma wagę badania ambulatoryjnego, bowiem mieli możliwość obserwowania zachowania podejrzanego, odebrali wywiad i zapoznali się z materiałami sprawy udostępnionymi przez Prokuraturę. Właśnie obserwacja zachowania podejrzanego, jego mimiki, emocji, gestykulacji dały podstawy do stwierdzenia podejrzenia psychotycznych lub organicznych zaburzeń psychicznych.”

Dowód: Sąd Rejonowy dla Krakowa Krowodrzy w Krakowie, sygn. akt IX Kp 300/14/K, postanowienie sędzi Katarzyny Kaczmary z dnia 16 października 2014 r. – Załącznik 5

 

Biegli powiedzieli podczas posiedzenia w dniu 16.10.2014 r. że dysponują takimi metodami, które umożliwiają im dokonanie oceny poczytalności badanego na podstawie jego gestów i mimiki.

To znaczy, że na podstawie obserwowania moich gestów i mimiki, gdy przez kilka minut dyktowałem zacytowane w Opinii oświadczenie biegli podali w Opinii, że – Załącznik 7: W kontakcie słownym logicznym, rozmawia niechętnie, nie odpowiada na zadawane pytania, monologujący, wypowiedzi wielowątkowe, sugerujące przeżywanie doznań urojeniowych z kręgu urojeń prześladowczych. Postawa opiniowanego wskazuje na nieuzasadniony lęk (psychotyczny?) że informacje przez niego podane zostaną użyte przeciwko niemu.

W zachowaniu – napięty, drażliwy, podejrzliwy, nieufny, nieadekwatny, chwilami przesadnie ugrzeczniony. Reakcje emocjonalne i afektywne żywe, często nadmierne i nieadekwatne, z tendencjami do spiętrzeń afektu. (…) Obraz psychopatologiczny uzyskany w trakcie badania, analiza akt sprawy i uprzednio podejmowanego leczenia sugeruje psychotyczne zaburzenia psychiczne być może z kręgu schizofrenii lub organicznych zaburzeń psychicznych.”

 

Jak mogłem, np. często – w czasie dyktowania przez kilka minut oświadczenia – reagować nadmiernie i nieadekwatnie z tendencjami do spiętrzeń afektu? Jak mogłem w tak krótkim czasie być – Załącznik 7: napięty, drażliwy, podejrzliwy, nieufny, nieadekwatny, chwilami przesadnie ugrzeczniony”?
Nieadekwatny do czego…?
Do treści oświadczenia, które dyktowałem?

Biegli nie wyjaśnili.

Jak to możliwe, że nie rozmawiałem,, nie odpowiadałem na pytania, a jednocześnie byłem … monologujący, a moje wypowiedzi były wielowątkowe, sugerujące przeżywanie doznań urojeniowych …

Tego biegli nie wyjaśnili sędzi, prokuratorowi, ani mnie. Tajemnica warsztatu biegłych Sadu Okręgowego w Krakowie …

Jak mogli biegli na podstawie obserwowania przez kilka minut mojego zachowania, gdy dyktowałem oświadczenie – biegła Katarzyna Bilska-Zaremba raczej nie mogła mnie obserwować, bo to jej dyktowałem oświadczenie – dojść do wniosku, że – Załącznik 7: „Obraz psychopatologiczny uzyskany w trakcie badania, analiza akt sprawy i uprzednio podejmowanego leczenia sugeruje psychotyczne zaburzenia psychiczne być może z kręgu schizofrenii lub organicznych zaburzeń psychicznych.”?

Tym bardziej, że:

  1. z analizy akt sprawy, gdyby ją przeprowadzić rzetelnie, oczywisty wniosek, że ja nie popełniłem czynu, za który mnie ściga prokurator Bartłomiej Legutko.

  2. biegli przyznali się podczas posiedzenia w dniu 16.10.2014 r., że nie posiadają żadnego dowodu poświadczającego, że ja byłem kiedykolwiek w przeszłości leczony psychiatrycznie, nazywając oczywiste kłamstwo … oczywistą pomyłką pisarską.

 

Wskazać należy, że o wiele trudniej byłoby biegłym K. Bilskiej-Zarembie i M. Patli przedstawić mi zarzuty, które mi przedstawili na podstawie obserwacji przez kilka minut moich gestów i mimiki, gdyby w moim badaniu w dniu 7.05.2014 r. w sprawie do sygn. 2 Ds. 542/14 uczestniczył wyznaczony mi z urzędu obrońca.

O to jednak, żeby w nich nie uczestniczył zadbał prokurator Bartłomiej Legutko pozbawiając mnie w okolicznościach opisanych przeze mnie na str. 2 do 7 niniejszego pisma możności skorzystania z fundamentalnego, opartego na zasadzie konstytucyjnej prawa do obrony.

Przypomnę, że Trybunał Konstytucyjny orzekł wyrokiem z dnia 17 lutego 2004 r., Sygn. akt SK 39/02: „Konstytucyjne prawo do obrony należy rozumieć szeroko, jest ono bowiem nie tylko fundamentalną zasadą procesu karnego, ale też elementarnym standardem demokratycznego państwa prawnego. Prawo to przysługuje każdemu od chwili wszczęcia przeciwko niemu postępowania karnego (w praktyce od chwili przedstawienia zarzutów).

 

Chcę podkreślić, że gdyby prokurator Bartłomiej Legutko dopełnił ustawowego obowiązku doręczenia mi postanowień o poddaniu mnie badaniom psychiatrycznym przed badaniami oraz gdyby mnie zawiadomił o wyznaczonym mi na dzień 7 maja 2014 r. terminie badań psychiatrycznych, to z całą pewnością skorzystałbym z prawa do uczestnictwa w tych badaniach obrońcy.

Tymczasem w dniu 7 maja 2014 r. byłem przekonany, że moje spotkanie z biegłymi odbywa się wyłącznie w związku ze sprawą Sądu Rejonowego w Dębicy sygn. II K 407/13 i z tej przyczyny na samym początku spotkania złożyłem oświadczenie, jak w Opinii sądowo-psychiatrycznej z dnia 3 czerwca 2014 r. – Załącznik 7: „Z przyczyn, które w tej chwili podaję, (…) nie wyrażam zgody na poddanie mnie badaniom psychiatrycznym.”

O tym, że biegli mnie jednak badali w dniu 7 maja 2014 r., gdy przez kilka minut dyktowałem moje oświadczenie i podczas trwającej łącznie nie więcej niż 2 minuty – 1 minuta przed rozpoczęciem składania oświadczenia i 1 minuta po jego zakończeniu – rozmowy oraz o tym, że badali mnie w sprawie rozpoznawanej przez prokuratora Bartłomieja Legutkę do sygn. akt 2 Ds. 542/14, dowiedziałem się dopiero w dniu … 21 lipca 2014 r. od sędzi Katarzyny Kaczmarg, podczas posiedzenia, które prowadziła w przedmiocie rozpoznania wniosku prokuratora B. Legutki z dnia 17 czerwca 2014 r. o przeprowadzenie moich badań i badań psychiatrycznych połączonych z obserwacją psychiatryczną w Szpitalu Specjalistycznym im dr. Józefa Babińskiego w Krakowie.

xxx

 

Działania prokuratora Bartłomieja Legutki, polegające na niedopełnieniu określonego w art. 318 k.p.k. obowiązku doręczenia mnie i mojemu obrońcy postanowień z dnia 6 maja 2014 r. o poddaniu mnie badaniom psychiatrycznym przed wyznaczonym przez niego na dzień 7 maja 2014 r. terminem badań i skutkujące pozbawieniem mnie możności skorzystania z prawa do obrony przez uczestnictwo mojego obrońcy w badaniach, ze skutkiem dla mnie w postaci niemożliwych do zweryfikowania co do ich słuszności zarzutów przedstawionych mi przez biegłych i poświadczonych przez sędzię Katarzynę Kaczmarę w postanowieniu z dnia 16.10.2014 r. – „Właśnie obserwacja zachowania podejrzanego, jego mimiki, emocji, gestykulacji dały podstawy do stwierdzenia podejrzenia psychotycznych lub organicznych zaburzeń psychicznych.”są sprzeczne z prawem określonym w:

  1. art. 42.2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

  2. art. 79 § 1 pkt 3 k.p.k.

  3. wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17 lutego 2004 r., Sygn. akt SK 39/02

  4. uchwałą Sądu Najwyższego z dnia 20 września 2007 r., I KZP 26/07

  5. art. 318 Kodeksu postępowania karnego.

i wyczerpują znamiona czynu określonego jako przestępstwo w art. 231 § 1 k.k.

Prokurator Bartłomiej Legutko niedopełnił – znanego mu, co poświadczył w postanowieniu z dnia 6 maja 2014 r. – określonego w.w. prawem obowiązku zapewnienia mi prawa do obrony działając przez to na szkodę mojego interesu prywatnego.

xxx

 

Podkreślić należy, że opisane wyżej zachowanie prokuratora Bartłomieja Legutki w pełni odpowiada słownikowej definicji „idioty”. Przypomnę:

IDIOTA”«człowiek pozbawiony inteligencji; potocznie: głupiec, bałwan, tuman, kretyn»

Słownik Języka Polskiego PWN, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, s. 271

 

Prokurator B. Legutko osobiście udowodnił, że jest idiotą w podanym wyżej tego słowa znaczeniu, tzn. osobą pozbawioną inteligencji.

Jak wspomniałem, integralną częścią postanowienia z dnia 6 maja 2014 r. „o powołaniu biegłych lekarzy psychiatrów” uczynił – Załącznik 3:

  1. Pouczenie: Podejrzanemu i jego obrońcy oraz pokrzywdzonemu przysługuje prawo do wzięcia udziału w przesłuchaniach biegłychoraz zapoznania się z opinią, złożoną na piśmie. Podejrzanego pozbawionego wolności nie sprowadza się, jeśli nie zachodzą przeszkody wymienione w art. 318 kpk.”

  2. Zarządzenie: Stosownie do art. 318 kpk odpis postanowienia doręczyć:

    1. podejrzanemu: Zbigniew Kękuś

    2. biegłym lekarzom psychiatrom

    3. obrońcy

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków – Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, postanowienie prokuratora

Bartłomieja Legutko z dnia 6 maja 2014 roku – Załącznik 3

 

Czyli prokurator Bartłomiej Legutko:

  1. pouczył mnie w postanowieniu z dnia 6 maja 2014 r., że mi przysługuje prawo do tego, żeby mój obrońca uczestniczył w zarządzonych przez niego moich badaniach psychiatrycznych,

  2. poświadczył, że posiada wiedzę o tym, że jest jego określonym w art. 318 k.p.k. obowiązkiem doręczyć postanowienie o poddaniu mnie badaniom psychiatrycznym mnie i mojemu obrońcy,

a jednak wyznaczył termin moich badań na dzień … 7 maja 2014 r., nie doręczając mnie i mojemu obrońcy postanowień przed tym terminem.

Musi się zgodzić ze mną Adresatka niniejszego pisma – zgodzą się także z całą pewnością Adresaci jego kopii – że w taki sposób może się zachować tylko pozbawiony inteligencji idiota – definicja: patrz powyżej. Inteligencja to:

 

Inteligencja”«zdolność rozumienia sytuacji i znajdowania na nie właściwych, celowych reakcji; zdolność rozumienia w ogóle; bystrość, pojętność»

Słownik Języka Polskiego PWN, Warszawa 2005 r., s. 281

 

Prokurator Bartłomiej Legutko dowiódł, że go o posiadanie zdolności jak w zacytowanej wyżej definicji nie można posądzać.

Nie dlatego o tym piszę, żeby skrzywdzić prokuratora Legutkę. Broń Boże!

Nie dlatego także o tym piszę, że są ludzie którzy słusznie twierdzą, iż:

Nazwanie kogoś durniem, nie jest obelgą, lecz diagnozą”
Julian Tuwim

 

Piszę o tym, albowiem jestem życzliwy ludziom, a jeśli poddać prokuratora Bartłomieja Legutkę badaniom specjalistycznym może się okazać, że ich wyniki będą dla niego bardzo przydatne.

Wskazać wszak należy, że art. 31 § 1 Kodeksu karnego stanowi: „Nie popełnia przestępstwa, kto, z powodu choroby psychicznej, upośledzenia umysłowego lub innego zakłócenia czynności psychicznych, nie mógł w czasie czynu rozpoznać jego znaczenia lub pokierować swoim postępowaniem.

A prokurator B. Legutko osobiście przecież dowiódł, że nie potrafi kierować swoim postępowaniem. W dniu 6 maja 2014 r. oczywiście i rażąco naruszył prawo, o którym mnie pouczył postanowieniem z dnia … 6 maja 2014 r.

Zna prawo określone w art. 318 k.p.k., na jego podstawie udzielił mi pouczenia w postanowieniu z dnia 6 maja 2014 r. oraz wydał zarządzenie stanowiące tegoż postanowienia integralną część, żeby natychmiast, tego samego dnia, tj. 6 maja 2014 r. oczywiście i rażąco naruszyć w opisany wyżej sposób prawo określone w art…. 318 k.p.k.

Ewentualne potwierdzenie przez lekarzy – sam już tego dowiódł – że prokurator Bartłomiej Legutko jest idiotą, może być z korzyścią nie tylko dla niego, ale i dla innych, poza mną, jego usługobiorców.

Ustawodawca stawia przed każdym prokuratorem wymóg dokonywania oceny dowodów z uwzględnieniem m.in. zasady prawidłowego rozumowania:

 

Organy postępowania kształtują swe przekonanie na podstawie wszystkich przeprowadzonych dowodów, ocenianych swobodnie z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania

oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego.”

Artykuł 7 Kodeksu postępowania karnego

 

A prokurator Bartłomiej Legutko osobiście udowodnił, że nie potrafi prawidłowo rozumować.
Skoro w postanowieniu z dnia 6 maja 2014 r. udzielił mi opartego na prawie określonym w art. 318 k.p.k. pouczenia jak wyżej oraz wydał zacytowane wyżej zarządzenie, żeby … tego samego dnia oczywiście i rażąco naruszyć to, znane mu prawo i pozbawić mnie możności skorzystania z prawa do obrony po przedstawieniu mi zarzutu, to wydaje się być prokurator Bartłomiej Legutko czymś więcej niż li tylko idiotą.

Zachowuje się w sposób czyniący zadość definicjom debila i imbecyla. Wyjaśniam, żeby mi nie przedstawiono zarzutu znieważenia i/lub zniesławienia i żebym z polecenia jakiegoś fana niedorozwoju intelektualnego prokuratora Legutki nie musiał znowu stawać przed biegłymi Sądu Okręgowego w Krakowie, lekarzami psychiatrami:

 

IMBECYL” – «osobnik niedorozwinięty umysłowo; głuptak»

Słownik Języka Polskiego PWN, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, s. 273

 

DEBIL” – «człowiek niedorozwinięty umysłowo; potocznie: głuptak, bałwan»

Słownik Języka Polskiego PWN, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, s. 125

 

Po tym, gdy w 1997 r. wszedłem w kontakt z sędzinami kierowanego przez SSO Agnieszkę Oklejak Wydziału XI Cywilnego-Rodzinnego Sądu Okręgowego w Krakowie, a za ich przyczyną z innymi autorytetami moralnymi o nieskazitelnych charakterach w sędziowskich, a potem także prokuratorskich togach – a także kolejnymi Rzecznikami Praw Obywatelskich począwszy od prof. dr. hab. Andrzeja Zolla – miałem okazję poznać mnóstwo tumanów, którzy nie znają prawa, a ignorancję kompensują sobie butą, arogancją oraz… korzystaniem z usług Policji i biegłych sądowych, lekarzy psychiatrów, jak eksperci Sądu Okręgowego w Krakowie Katarzyna Bilska-Zaremba i Mariusz Patla.

Co od tumanów wyraźnie odróżnia Bartłomieja Legutkę, to że on zna prawo, udziela opartych na nim pouczeń, a jednak … sam się do nich, tj. prawa i pouczeń – już w dniu udzielenia pouczenia – nie stosuje.

Debil wydaje się, po prostu. Imbecyl.

Podkreślić należy, że poddanie prokuratora Bartłomieja Legutki badaniom specjalistycznym będzie także z ogromną korzyścią dla systemu. Prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód Dariusz Furdzik ma niewątpliwie rację, gdy twierdzi, że:

W interesie społecznym leży bowiem budowanie autorytetu i powagi

dla stanowisk związanych z prawidłowym funkcjonowaniem systemu prawnego. Prokurator Dariusz Furdzik”

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. 4 Ds. 256/13,

postanowienie prokuratura Dariusza Furdzika z dnia 2 października 2013 r.

 

Kto, jak nie osoby zajmujące stanowiska w systemie mają budować ich – stanowisk i osób – autorytet i powagę?

Idioci, debile, imbecyle, którzy ofiarom systemu udzielają pouczeń – jak prokurator Bartłomiej Legutko mnie – według prawa, które sami łamią … w dniu wydania pouczenia, z cała pewnością się do tego nie nadają.

 

Co do interesu społecznego, wskazać także należy, że rozgłaszanie przeze mnie, że funkcjonariusz publiczny, prokurator Bartłomiej Legutko zachowuje się jak debil tudzież imbecyl służy ex definitione społecznie uzasadnionemu interesowi.

Oto kilka w tej sprawie opinii Europejskiego Trybunału Praw Człowieka oraz ekspertów w dziedzinie prawa karnego:

  1. D. „Niezbędne w społeczeństwie demokratycznym”1. Argumenty przed Trybunałem.
    28. Komisja uznała, że funkcjonariusze publiczni działający w ramach swoich obowiązków są, podobnie jak politycy narażeni na szerszy zakres dopuszczalnej krytyki.Jeżeli działają bez podstawy prawnej, to powinni spodziewać się krytyki ze strony obywateli i muszą akceptować fakt, że może ona być czasami surowa i wyrażona w sposób zdecydowany.”

Dowód: Europejski Trybunał Praw Człowieka, wyrok z dnia 21 stycznia 1999 r., w przegranej przez

Polskę sprawie Janowski przeciwko Polsce, skarga nr 25716/94

  1. W demokratycznych państwach przestrzegane jest prawo do informacji i krytyki osób sprawujących funkcje publiczne. Orzecznictwo Europejskiego Trybunału Praw Człowieka akceptuje ograniczoną ochronę osób pełniących funkcje publiczne przed krytyką, która jest pożądana i leży w interesie społecznym.”Źródło: Andrzej Marek, Kodeks karny, Komentarz, 5 wydanie, LEX a Wolters Kluwer business, 2010, s.

483

  1. Gdy sprawca zniesławienia wypełni standard staranności i rzetelności przy zbieraniu informacji oraz ustalaniu ich prawdziwości, nie ponosi odpowiedzialności karnej na podstawie art. 212 k.k. Nawet wtedy, gdy podnoszone lub rozgłaszane zarzuty okażą się nieprawdziwe.
    Przedstawiony pogląd prawny zasługuje na aprobatę.,W ocenie Trybunału /Europejskiego Trybunału Praw Człowieka – ZKE/ „[…] Podnoszenie lub rozgłaszanie prawdziwych zarzutów dotyczących osób pełniących funkcje publiczne o takie postępowanie lub właściwości, które mogą narazić je na utratę zaufania potrzebnego do danego stanowiska, zawodu lub rodzaju działalności […] jest czynem – niezależnie od intencji sprawcy – ex definitione służącym społecznie uzasadnionemu interesowi (…) Z całą pewnością w przypadku osób pełniących funkcje publiczne tego rodzaju interes uzasadniał będzie przyjęcie szerokich granic krytyki.”

Źródło: Kodeks karny część szczególna, Komentarz do art. 117 – 277 k.k. pod redakcją Andrzeja Zolla 3 wydanie, LEX a Wolters Kluwer business, s. 803

 

Ex definitione, znaczy: «na mocy definicji»; Słownik wyrazów obcych PWN, Warszawa 2003, s. 317.

Co do prawa do obrony, z którego możności skorzystania pozbawił mnie prokurator Bartłomiej Legutko wskazać należy, że wybitny prawnik, uznany w kwietniu br. przez „Dziennik Gazetę Prawną” za „prawnika XX-lecia” – laudację wygłosił minister sprawiedliwości Marek Biernacki2, listy gratulacyjne przysłali prezydent Bronisław Komorowski i marszałek Sejmu Ewa Kopacz – prof. dr hab. Andrzej Zoll takie prezentuje stanowisko:

 

(…) W uzasadnieniu swego poglądu Sąd Najwyższy jeszcze raz podkreślił /uchwała z dnia 20.09.2007 r., I KZP 26/07 – ZKE, patrz: str. 2 niniejszego pisma/, że prawo do obrony jest fundamentalnym prawem obywateli gwarantowanym przez Konstytucję oraz przepisy, które Polska ratyfikowała i służy obywatelowi w każdym stadium postępowania karnego. Wzmacniając swe stanowisko, Sąd Najwyższy powołał się również na wyrok Trybunału Konstytucyjnego (wyrok z dnia 17 lutego 2004 r., SK 39/02, OTK 2004, Nr 2 poz. 7), który potwierdza również szerokie rozumienie konstytucyjnego prawa do obrony, stanowiąc: „Jest ono bowiem nie tylko fundamentalną zasadą procesu karnego, ale też elementarnym standardem demokratycznego państwa prawnego.

Źródło: Kodeks karny część szczególna, Komentarz do art. 117 – 277 k.k. pod redakcją Andrzeja Zolla 4 wydanie, LEX a Wolters Kluwer business, s. 1236

 

Prokurator Bartłomiej Legutko dowiódł, że znane jest mu to – fundamentalne, elementarny standard demokratycznego państwa prawnego – prawo, ale w przypadku sprawy przeciwko mnie zrezygnował z jego wobec mnie zastosowania.

W związku z powyższym zawiadamiam oraz wnoszę – przez wzgląd na dobro wymiaru sprawiedliwości, dobro systemu oraz dobro pana Bartłomieja Legutko, prokuratora o nieskazitelnym charakterze3, ale braku zdolności do prawidłowego rozumowania – jak na wstępie.

 

 

dr Zbigniew Kękuś

 

Załączniki:

  1. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13, postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 25 kwietnia 2014 r.

  2. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, Komisariat Policji IV w Krakowie, L.dz.MKZ-D-1851/14, uzasadnienie postanowienia z dnia 6 maja 2014 r. o przedstawieniu zarzutów

  3. Prokuratura Rejonowa Kraków – Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, postanowienie prokuratora Bartłomieja Legutko z dnia 6 maja 2014 roku

  4. Prokuratura Rejonowa Kraków – Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, postanowienie prokuratora Bartłomieja Legutko z dnia 6 maja 2014 roku

  5. Sąd Rejonowy dla Krakowa Krowodrzy w Krakowie, sygn. akt IX Kp 300/14, postanowienie sędzi Katarzyny Kaczmary z dnia 16 października 2014 r.

  6. Prokuratura Rejonowa Kraków – Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, opinia biegłych lek. Mariusza Patli i lek. Katarzyny Bilskiej-Zaremby

  7. Kancelaria Adwokacka Jarosław Piekar, sygn. akt 2 Ds. 542/14, pismo adw. Jarosława Piekara z dnia 21 sierpnia 2014 r.

 

1 O wyznaczeniu mi obrońcy z urzędu dowiedziałem się dopiero w dniu … 21 lipca 2014 r., w Sądzie, 10 minut przed posiedzeniem Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Wydział IX Karny 2014 r. w przedmiocie rozpoznania wniosku prokuratora B. Legutki z dnia 17 czerwca 2014 r. o przeprowadzenie moich badań i badań psychiatrycznych połączonych z obserwacją psychiatryczną w Szpitalu Specjalistycznym im dr. Józefa Babińskiego w Krakowie, od … mojego, wyznaczonego mi na wniosek prokuratora B. Legutki obrońcy, gdy spotkaliśmy się przed salą, w której miało się odbyć posiedzenie.

 

2 „– Aby zrozumieć, dlaczego jest postacią szczególną, nie wystarczy wymienienie tych zasług i tytułów. Konieczna jest chwila refleksji, aby zrozumieć, jak ważna dla rozwoju kraju była postawa i zestaw wartości, które reprezentuje profesor Zoll” – Minister sprawiedliwości Marek Biernacki, laudacja na cześć prof. dr hab. Andrzeja Zolla, uroczystość nadania prof. dr hab. Andrzejowi Zollowi przez „Dziennik Gazetę Prawną” tytułu „prawnika XX-lecia”; Źródło: http://prawo.gazetaprawna.pl/artykuly/791157,zlote-paragrafy-2014-andrzej-zoll-prawnikiem-xx-lecia.html

3 Artykuł 14.1.2 Ustawy o Prokuraturze z dnia 20 czerwca 1985 r.: „Prokuratorem może być powołany ten, kto (…) 2. jest nieskazitelnego charakteru.