7.11.2014 Pismo Zbigniewa Kękusia do sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój i Prokuratora Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wschód Krystyny Kowalczyk

Kraków, dnia 7 listopada 2014 r.

Zbigniew Kękuś

Panie:

  1. Beata Stój, Sąd Rejonowy w Dębicy ul. Słoneczna 3, 39-200 Dębica, sygn. akt II K 407/13

  2. Krystyna Kowalczyk, Prokurator Rejonowy dla Krakowa Śródmieścia Wschód, ul. Mosiężnicza 2, 30-965 Kraków, sygn. akt 1 Ds. 39/06/S

 

Do wiadomości:

  1. Pan adw. Robert Bryk, Kancelaria Adwokacka, ul. Kraszewskiego 5, 39-200 Dębica

  2. Pracownicy: Aresztu Śledczego w Krakowie, ul. Montelupich 7, Niepublicznego Zakład Opieki Zdrowotnej PSYCHE-med, Poradnia Psychiatryczno-Psychologiczna, ul. Rusznikarska 17, Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza, Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy, Sądu Okręgowego w Krakowie, Sądu Apelacyjnego w Krakowie

  3. Pan Cezary Grabarczyk, Minister Sprawiedliwości, Al. Ujazdowskie 11, 00-950 Warszawa

  4. Sędzia Zbigniew Śmigórski, Prezes Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie, Al. Piłsudskiego 28, 35-001 Rzeszów

  5. Sędzia Tomasz Wojciechowski, Prezes Sądu Okręgowego w Rzeszowie, Plac Śreniawitów 3, 35-959 Rzeszów

  6. Pan Andrzej Seremet, Prokurator Generalny, ul. Rakowiecka 26-30, 02-528 Warszawa

  7. Pan Artur Wrona, Prokurator Apelacyjny w Krakowie, ul. Cystersów 18, 31-553 Kraków

  8. Pani Lidia Jaryczkowska, Prokurator Okręgowy w Krakowie, ul. Mosiężnicza 2, 30-965 Kraków

  9. Pani Agata Chmielarczyk-Skiba, Prokurator Rejonowy dla Krakowa-Krowodrzy, oś. Kościuszkowskie 2, 31-858 Kraków

  10. Sędzia Krzysztof Sobierajski, Prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie, ul. Przy Rondzie 3, 31-547 Kraków

  11. Sędzia Barbara Kursa, Prezes Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy, ul. Przy Rondzie 7, 31-547 Kraków

  12. Sędzia Barbara Baran, Prezes Sądu Okręgowego w Krakowie, ul. Przy Rondzie 7, 31-547 Kraków

  13. Pan Andrzej Adamczyk, Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Biuro Poselskie, ul. Łobzowska 35/4, 31-139 Kraków

  14. Pani Barbara Bubula, Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Biuro Poselskie, Os. Centrum B 4 m. 42, 31-926 Kraków

  15. Pan Łukasz Gibała, Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Biuro Poselskie, ul. Zbożowa 2, 30-002 Kraków

  16. Pan Jarosław Gowin, Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Biuro Poselskie, ul. Karmelicka 1/3, 31-133 Kraków

  17. Pani Anna Grodzka, Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Biuro Poselskie, ul. Bracka 15, 31-005 Kraków

  18. Pan Jerzy Fedorowicz, Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Biuro Poselskie, ul. św. Gertrudy 26/29, 31-048 Kraków

  19. Pani Jagna Marczułajtis-Walczak, Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Biuro Poselskie, ul. św. Gertrudy 26-29, 31-048 Kraków

  20. Pani Katarzyna Matusik-Lipiec, Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Biuro Poselskie, ul. św. Gertrudy 26-29, 31-048 Kraków

  21. Pan Jacek Osuch, Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, ul. Łobzowska 35 m. 4, 31-139 Kraków

  22. Pan Ryszard Terlecki, Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, ul. Szewska 27, 31-139 Kraków

  23. Państwo: Małgorzata Jantos, Sławomir Pietrzyk, Józef Pilch – Wiceprzewodniczący Rady Miasta Krakowa, Plac Wszystkich Świętych 3-4, 31-004 Kraków

  24. Pan płk mgr inż. Robert Bartyzel, Dyrektor Aresztu Śledczego, Areszt Śledczy, ul. Montelupich 7, 31-155 Kraków

  25. Pani lek. med. Małgorzata Winkiel-Skóra, Dyrektor Niepublicznego Zakład Opieki Zdrowotnej PSYCHE-med, Poradnia Psychiatryczno-Psychologiczna, ul. Rusznikarska 17, 31-261 Kraków

  26. Pan prof. Andrzej Białas, Prezes Polskiej Akademii Umiejętności, ul. Sławkowska 17, Kraków

  27. Pan prof. dr hab. Andrzej Chochół, Rektor Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie, ul. Rakowicka 27, 31-510 Kraków

  28. Pan insp. Mariusz Dąbek, Małopolski Komendant Wojewódzki Policji, ul. Mogilska 109, 31-571 Kraków

  29. Pan insp. Andrzej Płatek, Komendant Miejski Policji w Krakowie ul. Siemiradzkiego 24, 31-137 Kraków

  30. Ks. kard. Stanisław Dziwisz, Metropolita Krakowski, Kuria Metropolitalna, ul. Franciszkańska 3, 31-004 Kraków

  31. Pan Stanisław Kracik, Dyrektor Szpitala Specjalistycznego im. dr J. Babińskiego ul. Józefa Babińskiego 29, 30-393 Kraków

  32. Pan Jacek Majchrowski, Prezydent Krakowa, Plac Wszystkich Świętych 3-4, 31-004 Kraków

  33. Pan Jerzy Miller, Wojewoda Małopolski, ul. Basztowa 22, 31-156 Kraków

  34. Pan Marek Sowa, Marszałek Województwa Małopolskiego, ul. Racławicka 56, 30-017 Kraków.

  35. Pan Paweł Wolicki, Burmistrz Miasta Dębicy, Urząd Miejski w Dębicy, ul. Ratuszowa 2, 39-200 Dębica

  36. Pan Stanisław Leski, Przewodniczący Rady Miejskiej Dębicy, Rada Miejska Dębicy, ul. Ratuszowa 2, 39-200 Dębica

  37. Pan Stanisław Rokosz, Wójt Gminy Dębica, Urząd Gminy Dębica, ul. Stefana Batorego 13, 39-200 Dębica

  38. Pani Irena Lipowicz, Rzecznik Praw Obywatelskich, Al. Solidarności 77, 00-090 Warszawa

  39. Pan Wojciech Harpula, Redaktor Naczelny, „Gazeta Krakowska”, Al. Pokoju 3, 31-548 Kraków

  40. Pan Marek Kęskrawiec, Redaktor Naczelny „Dziennik Polski’, Al. Pokoju 3, 31-548 Kraków

  41. Pan Piotr Mucharski, Redaktor Naczelny, Tygodnik Powszechny, ul. Wiślna 12, 31-007 Kraków

  42. Pan Józef Stachów, Redaktor Naczelny „Gazeta Wyborcza – Gazeta Kraków”, ul. Szewska 5, 31-009 Kraków

  43. Pani Edyta Stanek, Redaktor Naczelny „Fakt Kraków”, ul. Grzegórzecka 10, 31-530 Kraków

  44. www.kekusz.pl, www.monitor-polski.pl, ww.w.infoekspres.pl, www.nowyekran.net, www.aferyprawa.eu, www.3obieg.pl

 

Dotyczy

  1. Posiedzenie w dniu 12 listopada 2014 r. Sądu Rejonowego w Dębicy w sprawie przeciwko mnie rozpoznawanej przez adresatki niniejszego pisma na podstawie aktu oskarżenia prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieścia Wschód Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r, sygn. 1 Ds. 39/06/S.

  2. Wniosek o:

    1. umorzenie postępowania do sygn. II K 407/13 w zakresie czynów z pkt. I – XVII aktu oskarżenia prokurator R. Ridan, z przyczyn podanych na str. 10 do 13 niniejszego pisma,

    2. wydanie wyroku uniewinniającego mnie od czynu z pkt. XVIII aktu oskarżenia prokurator Radosławy Ridan, z przyczyn podanych na str. 10 niniejszego pisma.

  3. Zawiadomienie, że w sprawie Sądu Rejonowego w Dębicy sygn. II K 407/13, z powodu m.in.:

    1. prawa procesowego określonego w:

      1. art. 443 k.p.k.

      2. art. 259 § 2 k.p.k. w zw. art. 203 § 1 k.p.k.

    2. uzasadnień do wyroków wznowieniowych:

      1. Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 15 września 2010 r., sygn. II Ko 283/10

      2. Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. akt IK KK 272/11

    3. prawa określonego w art. 93 k.k. i w art. 94 § 1 k.k.

    4. orzecznictwa Europejskiego Trybunału Praw Człowieka oraz stanowiska ekspertów w Polsce w dziedzinie prawa karnego w sprawie leżącej w interesie społecznym krytyki osób sprawujących funkcje publiczne,

    5. niedopełnienia przez sędzię Beatę Stój w okresie od dnia 15 marca 2011 r. do dnia 7 maja 2014 r. obowiązku udzielenia mi pouczenia z art. 318 k.p.k. w zw. z art. 16 § 1 k.p.k., a przez to pozbawienia mnie fundamentalnego, konstytucyjnego, określonego w art. 424. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej prawa do obrony.

    6. sporządzenia przez biegłych Sądu Okręgowego w Krakowie, lekarzy psychiatrów Katarzynę Bilską-Zarembę i Mariusza Patlę Opinii sądowo-psychiatrycznej z pozbawieniem mnie możności skorzystania z prawa do obrony,

    7. treści Opinii sądowo-psychiatrycznej biegłych Sądu Okręgowego w Krakowie, lekarzy psychiatrów Katarzyny Bilskiej-Zaremby i Mariusza Patli,

zachodzi prawny brak możliwości realizacji planu Adresatek niniejszego pisma skierowania mnie na obserwację do szpitala psychiatrycznego.

  1. Wniosek o dopuszczenie dowodu z postanowienia sędzi Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy IX Wydział Karny Katarzyny Kaczmary z dnia 16 października 2014 r., sygn. IX Kp 300/14/K, na okoliczność, że biegli Sądu Okręgowego w Krakowie, lekarze psychiatrzy, Katarzyna Bilska-Zaremba i Mariusz Patla poświadczyli przed Sądem, iż sporządzili Opinię sądowo-psychiatryczną wyłącznie na podstawie obserwacji mojej mimiki, emocji i gestów podczas trwającego kilka minut spotkania ze mną w dniu 7 maja 2014 r.

  2. Wniosek – na podstawie art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej – o dopełnienie przez sędzię Beatę Stój ustawowego, określonego w art. 304 § 2 k.p.k. obowiązku denuncjacji i złożenie zawiadomienia o popełnieniu przez prof. dr hab. Andrzeja Zolla przestępstw z:

    1. artykułu 235 Kodeksu karnego,

    2. artykułu 236 § 1 Kodeksu karnego – Załącznik 22.

  3. Zawiadomienie, że kopie dokumentów poświadczających przedstawione w niniejszym piśmie fakty są umieszczone w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl.

 

Rzeczpospolita Polska jest demokratycznym państwem prawnym,

urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej.”
Artykuł 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

 

Najtrudniej bywa zwalczać słowami zło najjaskrawsze, ponieważ zwykle nie wolno go nazwać po imieniu.”

Tadeusz Kotarbiński

 

Bądźmy wdzięczni idiotom, gdyby nie oni, reszta nigdy nie osiągnęła by sukcesu.”
Mark Twain

 

Każdemu zapewnia się wolność wyrażania swoich poglądów oraz pozyskiwania i rozpowszechniania informacji.” Artykuł 54.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

 

Uzasadnienie

 

Pismem z dnia 6 października 2014 r. Sąd Rejonowy w Dębicy zawiadomił mnie o wyznaczonym przez sędzię Beatę Stój posiedzeniu w dniu 12 listopada 2014 r. – Załącznik 21: „„Sąd Rejonowy w Dębicy II Wydział Karny /adres – ZKE/ Dnia 06/10/2014 Stawiennictwo nieobowiązkowe Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ ZAWIADOMIENIE Sąd Rejonowy w Dębicy II Wydział Karny zawiadamia Pana jako oskarżonego z art. 226 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk o terminie posiedzenia w przedmiocie umorzenia postępowania lub jego zawieszenia, które odbędzie się dnia 12 listopada 2014 r. o godz. 10:30 sala 9 w Sądzie Rejonowym w Dębicy. Starszy Sekretarz /imię i nazwisko – ZKE/

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13, Zawiadomienie z dnia 29 lipca 2014 r. – Załącznik 22

 

Adresatkom niniejszego pisma, sędzi referentowi w w.w. sprawie Beacie Stój i prokurator, przy której udziale sędzia B. Stój rozpoznaje sprawę, Krystynie Kowalczyk przypomnę – a Adresatów kopii pisma poinformuję, żeby skonfrontowali deklaracje z rzeczywistością, ślubowania, które Panie złożyłyście.

Sędzia Beata Stój ślubowała:

 

Przy powołaniu sędzia składa ślubowanie wobec Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej według następującej roty:

“Ślubuję uroczyście jako sędzia sądu powszechnego służyć wiernie Rzeczypospolitej

Polskiej, stać na straży prawa, obowiązki sędziego wypełniać sumiennie, sprawiedliwość wymierzać zgodnie z przepisami prawa, bezstronnie według mego sumienia, dochować tajemnicy państwowej i służbowej, a w postępowaniu kierować się zasadami godności i uczciwości.”; składający ślubowanie może dodać na końcu zwrot: “Tak mi dopomóż Bóg.”

Artykuł 66 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych

 

 

 

Prokurator Krystyna Kowalczyk ślubowała:

 

Przy powołaniu prokurator składa ślubowanie wobec Prokuratora Generalnego według następującej roty:

Ślubuję uroczyście na powierzonym mi stanowisku prokuratora służyć wiernie Rzeczypospolitej Polskiej, stać na straży prawa i strzec praworządności, obowiązki mojego urzędu wypełniać sumiennie, dochować tajemnicy prawnie chronionej, a w postępowaniu kierować się zasadami godności i uczciwości”;

składający ślubowanie może dodać na końcu zwrot: “Tak mi dopomóż Bóg”.
Artykuł 45.4 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze

 

xxx

 

Od dnia 16 czerwca 1997 r. Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny rozpoznawał do sygn. akt XI CR 603/04 /uprzednio I 1C 1115/97/R sprawę o rozwód pomiędzy mną i moją żoną.

W dniu 2 czerwca 2004 r., gdy sprawa jak wyżej była wciąż rozpoznawana przez Sąd I instancji – po uchyleniu jako dotknięty nieważnością z winy sędzin Agnieszki Oklejak, Teresy Dyrgi, Małgorzaty Ferek i Izabeli Strózik wyroku tej ostatniej z dnia 21 maja 2013 r. – prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie sędzia Baran Włodzimierz złożył w Prokuraturze Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód zawiadomienie o popełnieniu przeze mnie za pośrednictwem Internetu przestępstw na szkodę niektórych uczestników w.w. postępowania.

W dniu 23 czerwca 2004 r. prokurator w.w. Prokuratury Piotr Grądzki wydał postanowienie o odmowie wszczęcia dochodzenia podając w uzasadnieniu:Analizując całość zgromadzonych materiałów należy stwierdzić, iż brak jest w niniejszej sprawie jakichkolwiek podstaw do objęcia ściganiem z urzędu wskazanego wyżej występku prywatnoskargowego, bowiem wszystkie osoby pokrzywdzone są z wykształcenia prawnikami, czynnie pracującymi w zawodzie sędziego i posiadającymi rozległą wiedzę, a także doświadczenie życiowe pozwalające na samodzielnie wystąpienie z oskarżeniem prywatnym. Zatem ewentualna decyzja o objęciu ściganiem z urzędu wskazanego występku nie leży w interesie społecznym.

Innego zdania była jednak prokurator Prokuratury Okręgowej w Krakowie Bożena Juszczyk, która postanowieniem wydanym w dniu 1 lipca 2004r. /sygn. akt I DSW.243/04/Śr-W/ wydała Prokuratorowi Rejonowemu Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód polecenie wszczęcia dochodzenia przeciwko mnie. Nie przedstawiła żadnego uzasadnienia.

Sprawę przekazano w dniu 2 lipca 2004 r. do rozpoznania prokurator Radosławie Ridan.

Prokurator R. Ridan sporządziła w dniu 2 listopada 2005 r. postanowienie o przedstawieniu mi zarzutów, w którym obok zarzutów zaprezentowała dowody, które zgromadziła przez 16 miesięcy: „Materiał dowodowy zgromadzony w toku postępowania a to – zeznania świadków-pokrzywdzonych, materiały ściągnięte ze stron internetowych Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca – WWW.zgsopo.webpark.pl i zkekus.w.interia.pl w postaci pism zawierających zniewagi i pomówienia pod adresem sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie oraz poprzedniego Rzecznika Praw Obywatelskich, a także fragmenty protokołów i opinii z postępowania o rozwód które z urzędu prowadzone są z wyłączeniem jawności”

Dowiedziawszy się jakie zarzuty i na jakiej podstawie przedstawiła mi prokurator R. Ridan, od listopada 2005 r. kierowałem wnioski do jej zwierzchników o jej wyłączenie, informując ich słusznie – słuszność moich zarzutów poświadczyli: w listopadzie 2006 r. sędzia Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasz Kuczma, w sierpniu i październiku 2007 roku operatorzy internetowi Wirtualna Polska S.A. i Interia,PL S.A., w sierpniu 2011 r. Prokurator Generalny Andrzej Seremet, w styczniu 2012 r. Sąd Najwyższy, a w grudniu 2012 r. Adresatka niniejszego pisma sędzia Beata Stój – że prokurator niedopełniła obowiązków przed sporządzeniem postanowienia z dnia 2.11.2006 r., że ścigając mnie rażąco narusza prawo.

Pierwszy z moich wniosków o wyłączenie prokurator R. Ridan rozpoznała ówczesna Prokurator Rejonowy dla Krakowa Śródmieścia Wschód – obecnie Prokurator Okręgowy w Krakowie – Lidia Jaryczkowska, informując mnie, że ona dokonała… analizy akt sprawy i ujawniła, że prokurator R. Rida nie naruszyła prawa: „W oparciu o analizę akt przedmiotowej sprawy nie ujawniłam żadnych okoliczności – przewidzianych przepisami art. 40 par. 1 pkt 1-4, 6 i 10 oraz art. 40 par 2 kpk, które z mocy prawa umożliwiałoby podjęcie decyzji o wyłączeniu. (…) Wniosek Pana nie zawiera żadnych przekonujących argumentów wskazujących na istnienie takiej wątpliwości, jak również analiza akt sprawy nie nasuwa zastrzeżeń co do obiektywizmu prokuratora prowadzącego postępowanie. Tym samym upoważnia mnie to do stwierdzenia, że Pański wniosek na uwzględnienie nie zasługuje. Niniejsza decyzja jest ostateczna i nie przysługuje na nią zażalenie. Prokurator Rejonowy Lidia Jaryczkowska

Kiepska to była analiza …

Zaraz potem prokurator L. Jaryczkowska awansowała na zastępcę Prokuratora Okręgowego w Krakowie, a ja … dalej pisałem – słuszne – skargi na prokurator Radosławę Ridan.

W odpowiedzi na stawiane jej przeze mnie zarzuty, pismem z dnia 7 lutego 2006 r. poinformowała mnie Adresatka niniejszego pisma, wtedy zastępca Prokuratora Rejonowego, Krystyna Kowalczyk: „Odnosząc się do zarzutów zawartych w Pana piśmie, dotyczących rzekomej „stronniczości” i „nieudolności” prokuratora referenta w prowadzeniu postępowania p-ko Panu, należy uznać, iż są one chybione i pozbawione jakichkolwiek podstaw.Z-ca Prokuratora Rejonowego Krystyna Kowalczyk

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Wschód, sygn. alt RS-051/3/06, pismo zastępcy Prokuratora Rejonowego Krystyny Kowalczyk z dnia 7 lutego 2006 r. – Załącznik 1

 

Korespondował ze mną także następca Lidii Jaryczkowskiej na stanowisku Prokuratora Rejonowego – dzisiaj rzecznik Prokuratury Apelacyjnej w Krakowie – Piotr Kosmaty, który w czterech sporządzonych i doręczonych mi w okresie od stycznia do maja 2006 r. pismach informował mnie nieprzerwanie, jak w pierwszym z nich, z dnia 23 stycznia 2006 r.: „Natomiast argumenty odnośnie wyłączenia prokuratora Radosławy Ridan, które Pan podał w swoich wnioskach, w oparciu o przeprowadzoną przeze mnie analizę akt sprawy, nie znajdują potwierdzenia.Sposób prowadzenia postępowania przez prokuratora Radosławę Ridan, nie nasuwa żadnych wątpliwości co do jej bezstronności. (…)”

P.f. zastępcy Prokuratora Rejonowego – dzisiaj prokurator Okręgowej Prokuratury Wojskowej w Warszawie – Edyta Kuśnierz informowała mnie z kolei dwukrotnie jak pismem z dnia 20 lutego 2006 r.: „W związku z Pana kolejnymi wnioskami z dnia 10.02.2006 roku nadesłanymi do tut. Prokuratury i za pośrednictwem Prokuratury Okręgowej w Krakowie w dniu 16.02.2006 roku /sygn. I Dsn. 243/04/Śr-W/ dot.wyłączenia od prowadzenia postępowania o sygn. 1 Ds. 112/04/S /następnie 1 Ds. 39/06/S – ZKE/referenta sprawy Pani prokurator Radosławy Ridan informuję, iż powyższe pismo pozostawiam bez biegu, gdyż stanowisko zajęte przez Prokuratora Rejonowego /prokurator Piotr Kosmaty – ZKE/ z dnia 23 stycznia 2006 roku i Zastępcy Prokuratora Rejonowego /prokurator Krystyna Kowalczyk – ZKE/z dnia 7 lutego 2006 roku należy uznać za nadal obowiązujące.Jednocześnie informuję, iż kolejne pisma dot. wyłączenia Pani prokurator Radosławy Ridan od prowadzenia powyższego postępowania nie zawierające nowych okoliczności, będą pozostawiane bez biegu.”

 

Sprawę badał nawet Prokurator Okręgowy w Krakowie – obecnie członek Zespołu Prezydialnego Prokuratury Generalnej – Bogdan Karp, który pouczył mnie pismem z dnia 17 maja 2006 r., że sprawa była badana w trybie nadzoru służbowego i że powinienem się czuć usatysfakcjonowany tym, że … otrzymuję odpowiedzi na moje pisma: „Odnosząc się do stawianych przez Pana zarzutów pod adresem prokurator Radosławy Ridan prowadzącej śledztwo 1 Ds. 39/06/S stwierdzam, że na wszystkie Pana pisma otrzymywał Pan wyczerpujące odpowiedzi. (…) Sprawa ta badana także była w trybie nadzoru służbowego.p.o. Prokuratora Okręgowego Bogdan Karp

Wtedy, gdy przełożeni prokurator Radosławy Ridan informowali mnie jak wyżej, ja byłem na „krzywej wznoszącej” mojej kariery zawodowej. Przebierałem w ofertach pracy. Zarabiałem kilkadziesiąt tysięcy złotych miesięcznie.

Prokurator Radosława Ridan razem z jej w.w. przełożonymi zakończyli mi karierę zawodową. O Ile każde z nich do daty sporządzenia niniejszego pisma awansowało w prokuratorskiej hierarchii – Lidia Jaryczkowska i Piotr Kosmaty nawet dwukrotnie – to ja boleśnie doświadczam trafności twierdzenia Goethe’go, że:

 

Głupi i mądrzy ludzie są nieszkodliwi, tylko półgłówki są niebezpieczne”

Johann Wolfgang Goethe

 

Pod sprawowanym nad nią przez jej przełożonych w opisany wyżej sposób nadzorem służbowym, prokurator Radosława Ridan sporządziła w dniu 12 czerwca 2006 r. akt oskarżenia, którym oskarżyła mnie o to, że w okresie od stycznia 2003 r. do września 2005 r., w Krakowie, za pośrednictwem stron internetowych www.zgsopo.webpark.pl i www.zkekus.w.interia.pl popełniłem 18 przestępstw, tj. – Załącznik 3:

  1. Czyn I, III-XVIznieważyłem w związku z pełnieniem obowiązków służbowych /art. 226 § 1 k.k./ i zniesławiłem /art. 212 § 2 k.k./ piętnaścioro sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie – SSO Maja Rymar /była Prezes Sądu Okręgowego w Krakowie/ SSO Ewa Hańderek, SSO Teresa Dyrga, SSR Agata Wasilewska-Kawałek, SSO Agnieszka Oklejak, SSO Danuta Kłosińska, SSR Izabela Strózik, SSO Anna Karcz-Wojnicka, SSO Jadwiga Osuch, SSO Małgorzata Ferek, SSA Włodzimierz Baran /były Prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie/, SSA Jan Kremer, SSA Maria Kuś-Trybek, SSA Anna Kowacz-Braun, SSA Krzysztof Sobierajski /obecny Prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie/,

  2. Czyn IIzniesławiłem /art. 212 § 2 kk/ adwokata Wiesławę Zoll, pełnomocnika mojej żony w prowadzonym przez Sąd Okręgowy w Krakowie i Sąd Apelacyjny w Krakowie w latach 1997-2006 postępowaniu z mojego powództwa o rozwód /sygn. akt XI CR 603/04/,

  3. Czyn XVIIznieważyłem /art. 226 § 3 k.k./ i zniesławiłem /art. 212 § 2 k.k./ konstytucyjny organ Rzeczypospolitej Polskiej, Rzecznika Praw Obywatelskich w osobie piastującego ten urząd prof. Andrzeja Zolla,

  4. Czyn XVIII – rozpowszechniałem wiadomości z rozprawy sądowej prowadzonej z wyłączeniem jawności – art. 241 § 2 k.k.

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10 / akt oskarżenia prokurator Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r. – Załącznik 3

 

Z powodu sporządzonego przez prokurator R. Ridan aktu oskarżenia w dniu 6 listopada 2006 r. wyrzucił mnie z pracy na stanowisku dyrektora Pionu Usług ING Banku Śląskiego S.A. prezes zarządu, Żyd ortodoks, chluba „Gazety Wyborczej” Brunon Bartkiewicz.

 

A przecież w akcie oskarżenia prokurator R. Ridan raz jeszcze zaprezentowała zgromadzony przez nią – pod nadzorem jej w.w. przełożonych, w tym Adresatki niniejszego pisma Krystyny Kowalczyk – „materiał dowodowy”. Podała Załącznik 1: „Na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, a to zeznań świadków Anny Karcz-Wojnickiej (k:130-131), Hanny Nowickiej de Poraj (k; 133), Jana Kremera (k; 149-150), Włodzimierza Barana (k: 137-138), Agaty Wasilewskiej-Kawałek (k:155), Marii Kuś-Trybek (k:158-159), Agnieszki Oklejak (k;161-162) Izabeli Strózik (k;164-165), Liliany Siodlarz-Kapery (k:167-168), Wiesławy Zoll (k: 188), Małgorzaty Ferek (k: 207-208), Anny Kowacz-Braun (k: 210-211), Andrzeja Zolla (k; 256-257), Danuty Kłosińskiej (k; 2405-2406), Jadwigi Osuch (k:2409-2410), dokumentów uzyskanych ze strony internetowych Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca – www.zgsopo.webpark.pl i zkekus.w.interia.pl (k: 268-616), materiałów uzyskanych z postępowania sygn. XI CR 603/04 Sądu Okręgowego w Krakowie Wydział XI Rodzinny z pozwu Zbigniewa Kękusia przeciwko Marii Kękuś o rozwód (k:618) stwierdzono następujący stan faktyczny. (…).”

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10 / akt oskarżenia

prokurator Radosławy Ridan z dnia 13 czerwca 2006 r., karty 2417-2438 – Załącznik 1

 

Zacytowany wyżej fragment aktu oskarżenia jest dowodem, że wszystkie wymienione w nim osoby obciążyły mnie zeznaniami, pragnąc uczynić mnie przestępcą. Gdyby wzywani przez prokurator R. Ridan, informowali ją, że nie są zainteresowani prowadzeniem postępowania odnośnie nich i nie czując się pokrzywdzeni moim działaniem nie chce aby były prowadzone z ich udziałem jakiekolwiek czynności procesowe, prokurator R. Ridan musiałaby umorzyć – na podstawie art. 322 § 1 k.k. – śledztwo przeciwko mnie. W taki sposób zachowała się sędzia Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy, Maria Włodarczyk, którą sędzia W. Baran także zgłosił prokuraturze, jako zniesławioną i znieważoną przeze mnie.

Wyżej wymienieni pragnęli mnie jednak uczynić przestępcą.

Celem ograniczenia objętości niniejszego pisma nie będę przypominał opisanych w szczegółach w moich wcześniej skierowanych do Pań pismach dowodów poświadczających, co sobą prezentują – zawodową ignorancję, moralne dno – członkowie zaprezentowanej wyżej trzódki „pokrzywdzonych”.

Poniżej przypomnę natomiast, dlaczego mam prawo nazywać każde z nich tumanem mściwym. Tumanem, bo sami tego dowiedli, że spełniają kryteria definicji – „TUMAN” : «człowiek tępy, ciężko myślący; matoł, tępak»;Słownik Języka Polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, s. 1051.

Mściwym, bo gdy inne niż ja osoby umieściły w Internecie materiały poświadczające, jak wielkimi są tumanami i moralnymi zerami, to się za to na mnie – i mojej rodzinie – mszczą, w tym wysługując się Paniami oraz innymi, równie jak Panie życzliwymi im funkcjonariuszami demokratycznego państwa prawnego.

Prokurator Rejonowy Piotr Kosmaty skierował akt oskarżenia prokurator R. Ridan do Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia – tj. z naruszeniem prawa o właściwości miejscowej, bo właściwym miejscowo był Sąd Rejonowy dla Krakowa Krowodrzy, ale to doprawdy niuans w gamie innych zachowań tego tuza krakowskiej prokuratury – a władze tego Sądu skierowały wniosek do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu.

 

Od dnia 19 października 2006 r. z mocy wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 11 października 2006 r., sygn. akt P 3/06 /Dz. U. z dnia 19.10.2006 r., Nr 190, poz. 1409/ jest niedopuszczalne ściganie – jak w akcie oskarżenia prokurator R. Ridan z dnia 12.06.2006 r. – z art. 226 § 1 w zakresie, w jakim penalizował znieważenie funkcjonariusza publicznego w związku z pełnieniem obowiązków służbowych1.

W dniu 27 października 2006 r. trzech sędziów Sądu Najwyższego Józef Szewczyk, Andrzej Deptuła, Andrzej Siuchniński wydało postanowienie: „Sygn. akt IV KO 44/06. Postanowienie. Dnia 27 października 2006r.. Sąd Najwyższy – Izba Karna w Warszawie na posiedzeniu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia SN – Józef Szewczyk (sprawozdawca) Sędziowie: SN – Andrzej Deptuła SN – Andrzej Siuchniński, w sprawie Zbigniewa Kękusiaoskarżonego z art. 226 1 kk i innepo rozpoznaniu wniosku Sądu Rejonowego dla Krakowa – Śródmieścia w Krakowie z dnia 20 czerwca 2006r., sygn. akt XIV K 660/06/S o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. § 1 k.p.k. postanowił sprawę oskarżonego Zbigniewa Kękusia przekazać do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Dębicy.

Uzasadnienie Zbigniew Kękuś oskarżony jest o popełnienie szeregu przestępstw polegających na znieważeniu sędziów Sądu Apelacyjnego w Krakowie oraz Sądu Okręgowego w Krakowie, w tym także Prezesów Sądu Apelacyjnego /Włodzimierz Baran – ZKE/i Sądu Okręgowego /Maja Rymar – ZKE/ w związku z pełnieniem przez nich obowiązków służbowych. Zdaniem Sądu właściwego miejscowo do rozpoznania sprawy, w niniejszym postępowaniu zaistniały okoliczności, które przemawiają za potrzebą przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek zasługuje na uwzględnienie. (…)”

Dowód: Sąd Najwyższy-Izba Karna, sygn. akt IV KO 44/06, postanowienie sędziów Józefa Szewczyka, Andrzeja Deptuły, Andrzeja Siuchnińskiego z dnia 27 października 2006r.

 

Od tego czasu doświadczam skutków troski sędziów Sądu Rejonowego w Dębicy o dobro wymiaru sprawiedliwości, systemu prawnego itp.

Moim kosztem.

Jakkolwiek początek dobrze dla mnie wróżył… Oto bowiem sędzia Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasz Kuczma zaraz po tym, gdy zapoznał się z materiałem dowodowym zgromadzonym przez prokurator R. Ridan pod nadzorem w.w. prokuratorów, w tym Adresatki niniejszego pisma Krystyny Kowalczyk, wydał w dniu 30.11.2006 r. postanowienie o zwróceniu sprawy Prokuratorowi Rejonowemu Piotrowi Kosmatemu, celem usunięcia istotnych braków postępowania przygotowawczego prowadzonego przez prokurator R. Ridan. Zarzucił prokurator R. Ridan – o czym ja informowałem jej w.w. przełożnych od listopada 2005 r. – rażące naruszenie prawa procesowego określonego w art. 297 § 1 k.p.k.2: Sygn. akt II K 451/06 Dnia 30 listopada 2006r. Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny w składzie Przewodniczący: SSR Tomasz Kuczma (…) postanawia zwrócić sprawę przeciwko oskarżonemu Zbigniewowi Kękuś Prokuratorowi Rejonowemu dla Krakowa Śródmieścia-Wschód w celu usunięcia istotnych braków postępowania przygotowawczego polegających na – braku ustaleń dotyczących danych osoby, która zamieszczała na stronach internetowych wskazane w akcie oskarżenia pisma i czasu trwania publikacji tych pism (…).

Mimo zgromadzenia w czasie prowadzonego postępowania przygotowawczego dużej ilości materiału dowodowego, akta sprawy wskazują na istotne braki tego postępowania. Zgodnie z art. 297 § 1kpk celem postępowania przygotowawczego jest między innymi wykrycie sprawcy, wyjaśnienie okoliczności sprawy, w tym ustalenie osób pokrzywdzonych oraz zebranie, zabezpieczenie i w niezbędnym zakresie utrwalenie dowodów dla sądu.

Zebrany w sprawie materiał dowodowy nie spełnia warunków określonych w tym przepisie, nie zostały bowiem wykonane podstawowe czynności mogące prowadzić do uzyskania dowodów świadczących o popełnieniu wyżej opisanych czynów przez określoną osobę. (…) Wypełnienie znamion zarzucanych przez Prokuratora występków stanowi nie sam fakt sporządzania przedmiotowych pism, ale publiczne ich rozpowszechnienie. Do przypisania więc sprawcy przestępnego zachowania potrzebne jest wykazanie, że to on takie informacje oraz treści wyczerpujące znamiona przestępstw z art. 226 § 1kk, 212 § 2 kk lub 226 § 3 kk oraz 241 § 2 kk na stronach internetowych zamieszczał. W zgromadzonym materiale dowodowym brak jest natomiast dowodów dotyczących ustalenia danych osoby, która zamieszczała informacje na stronach internetowych www.zgsopo.webpark.pl i www.zkekus.w.interia.pl. (…)

Prokurator w czasie prowadzonego postępowania przygotowawczego nie podjął żadnych czynności mających na celu ustalenie, do jakich organizacji czy też osób fizycznych należą domeny internetowe i jakie osoby na tych stronach mogły zamieścić informacje i jaka osoba przedmiotowe pisma zamieściła.”

To bardzo poważne zarzuty…

Najwyraźniej oburzona nimi prokurator R. Ridan zaskarżyła postanowienie sędziego. Kuczmy podając w zażaleniu z dnia 8 grudnia 2006 r. – Załącznik 4: „(…) Postanowieniem z dnia 30.11.2006 r. Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny w oparciu o przepis art. 345 § 1 kpk zwrócił sprawę przeciwko oskarżonemu Zbigniewowi Kękusiowi Prokuratorowi Rejonowemu w Krakowie Śródmieściu Wschodzie /Piotrowi Kosmatemu – ZKE/ w celu usunięcia istotnych braków postępowania przygotowawczego polegających na: – braku ustaleń dotyczących danych osoby, która zamieszczała na stronach internetowych wskazane w akcie oskarżenia pisma i czasu trwania publikacji tych pism. (…) Nie można zgodzić się z takim rozumowaniem Sądu

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 854/10 /uprzednio II K 451/06/, Zażalenie prokurator Radosławy Ridan z dnia 8 grudnia 2006 r. na Postanowienie sędziego Tomasza Kuczmy z dnia 30 listopada 2006 r. – Załącznik 4

 

A dalej Pań – a także kilku … tuzinów innych funkcjonariuszek i funkcjonariuszy publicznej demokratycznego państwa prawnego – protegowana zaprezentowała w całej rozciągłości jej samej linię rozumowania, czyli… dopisała ciąg dalszy uzasadnienia do postanowienia sędziego T. Kuczmy, w tym:

  1. dokonała dobrowolnego aktu ekspiacji, podając – Załącznik 4:

 

Prokurator (…) Zarzuty swe oparł li tylko na publikacjach, które osobiście ujawnił i przejrzał na stronach internetowych ZGSOPO i www.zkekus.w.interia.pl.

Po raz trzeci przyznała się prokurator R. Ridan – tj. w trzecim, po postanowieniu z dnia 2.11.2005 r. i po akcie oskarżenia z dnia 12.06.2006 r., osobiście przez nią sporządzonym dokumencie potwierdziła – że zarzuty oparła na publikacjach. Li tylko – jak to sugestywnie i w zgodzie ze stanem faktycznym ujęła – publikacjach, czyli wydrukach ze stron www.zgsopo.webpark.pl i www.zkekus.w.interia.pl.

Nie żeby zrealizowała czynności jak – wydawało by się, że składające się na „ABC” śledczego ścigającego sprawcę czynu popełnionego za pośrednictwem Internetu, tzn.:

    1. uzyskała informacje od instytucji zajmującej się przyznawaniem domen internetowych,

    2. przesłuchała osoby związane z prowadzeniem strony internetowej Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca,

    3. ustaliła, na jakich serwerach prowadzone były strony www.zgsopo.webpark.pl i www.zkekus.w.interia.pl

    4. ustaliła, jakie osoby mogły zamieszczać materiały na stronachwww.zgsopo.webpark.pl i www.zkekus.w.interia.pl

    5. ustaliła, kto zamieszczał pisma opisane w zarzutach nastrojach www.zgsopo.webpark.pl i www.zkekus.w.interia.pl

    6. ustaliła u operatorów internetowych właścicieli numerów IP komputerów, z których dokonywano zmian na w.w. stronach internetowych,

    7. przeszukała i zatrzymała twarde dyski komputerów i serwerów,

    8. powołała biegłego informatyka, żądając sporządzenia opinii.

Prokurator Radosławie Ridan wystarczyły do sporządzenia aktu oskarżenia li tylko:

  1. wydruki,

  2. zeznania użalających się przed nią nad sobą sędziów, RPO Andrzeja Zolla i adw. Wiesławy Zoll.

Triumfalne, pełne samozachwytu śledczej Ridan: „które osobiście ujawnił i przejrzał”, to dowód jej infantylizmu. A kto miał to za śledczą Ridan zrobić?!

  1. ujawniła paniczny wręcz strach przed wykonaniem czynności, które jako niezbędne – i czyniące zadość wymogom wobec postępowania przygotowawczego określonym w art. 297 § 1 K.p.k. – do wykonania przez nią wskazał sędzia T. Kuczma. Podała – Załącznik 4:

 

Tak więc czynności w sprawie typu: zabezpieczenie twardych dysków komputerów, ustalenie IP czy też korzystanie z opinii biegłych informatyków etc, zdaniem piszącego te słowa są generowaniem

niepotrzebnych, pracochłonnych i obciążających kosztami Skarb Państwa czynności,

które nie wniosą niczego nowego do postępowania.

Prokurator R. Ridan poświadczyła nieprawdę. Koszty w sprawach z oskarżenia publicznego pokrywa skazany na rzecz Skarbu Państwa, a nie Skarb Państwa. Artykuł 627 K.p.k. stanowi: Od skazanego w sprawach z oskarżenia publicznego sąd zasądza koszty sądowe na rzecz Skarbu Państwa oraz wydatki na rzecz oskarżyciela posiłkowego.” Dlatego to mnie ścigał potem, tj. po wydaniu skazującego mnie wyroku na podstawie aktu oskarżenia prokurator R. Ridan komornik i zajął moje wynagrodzenie.

 

  1. przyznała – Załącznik 4:

Również z wydruku strony www.zkekus.w.interia.pl wynika, że strona ta została założona 4.11.2004 r.

 

A przecież w akcie oskarżenia podała, że umieszczałem materiały na stronie www.zkekus.w.interia.pl od – patrz: Załącznik 1: „stycznia 2003 r.”

W związku z powyższym, Panie, Adresatki niniejszego pisma, ścigacie mnie wciąż, tj. w dacie złożenia niniejszego pisma za popełnienie wymienionych na stronie 4 niniejszego pisma w okresie … „od stycznia 2003 r.”

 

  1. stwierdziła, że nic się nie stało, jeśli się pomyliła, bo przecież … sąd może wydać uniewinniający mnie wyrok – Załącznik 4:

 

Z załączonych materiałów wynika, że strona internetowa ZGSOPO należy do Zarządu Głównego Stowarzyszenia

Obrony Praw Ojca, które bynajmniej nie jest stroną w postępowaniu, albowiem z okoliczności sprawy wynika

niezbicie, że autorem i inicjatorem publikacji jest Zbigniew Kękuś. Natomiast o ile Sąd orzekający powziąłby uzasadnioną wątpliwość co do sprawstwa i winy oskarżonego w toku czynności dowodowych,

w trakcie procesu,to ma możliwość wydania wyroku uniewinniającego.”

Czyli … „na chybił trafił”. Śledcza Ridan ujawniła, że jest zwolenniczką szkoły prowadzenia postępowania przygotowawczego z zastosowaniem metody „prób i błędów”. Do błędów się nie przyznaje.

  1. Dowiodła, że jest pozbawiona zdolności do prawidłowego rozumowania. Podała – Załącznik 4:

 

Z informacji Zbigniewa Kękusia (…) należy wysnuć oczywisty wniosek, że tylko Zbigniew Kękuś może być sprawcą zarzuconych mu przestępstw bez żadnej ku temu wątpliwości.

Okoliczność, że wymieniony nie przyznał się do popełnienia zarzuconych mu przestępstw nie ma nic do rzeczy, albowiem realizował on w ten sposób swoje prawo do obrony.”

 

Na marginesie dodać warto, że Radosława Ridan została potem awansowana do Prokuratury Okręgowej w Krakowie.

Ja jak wspomniałem zaraz po sporządzeniu przez nią aktu oskarżenia zostałem z jego powodu wyrzucony z pracy. Potem drugi raz.

 

Podkreślić należy, że w dniu 8 grudnia 2006 r. prokurator Radosława Ridan nie wiedziała jeszcze o w.w. wyroku TK z dnia 11.10.2006 r. – patrz: str. 5 – czyniącym od dnia 19.10.2006 r. niedopuszczalne ściganie mnie za czyny z pkt. I, III – XVI aktu oskarżenia, tj. z art. 226 § 1 k.k. za znieważenie 15 sędziów w związku z pełnieniem obowiązków służbowych. Nie wyeliminowała tych zarzutów – choć było to jej od dnia 19.10.2006 r. obowiązkiem – z przypisanej mi w akcie oskarżenia kwalifikacji prawnej.

W podsumowaniu zażalenia prokurator R. Ridan z dnia 8.12.2006 r. na postanowienie sędziego T. Kuczmy z dnia 30.11.2006 r. zauważyć należy, że to o osobnikach, jak ona mówił Bertrand Russel:

 

To smutne, że głupcy są tacy pewni siebie, a ludzie rozsądni tacy pełni wątpliwości.”
Bertrand Russel

 

Taki to, arogancki, butny tuman – definicja, patrz powyżej – na usługach jej osobowościowych klonów zamienił życie moje, mojej matki, moich dzieci w gehennę.

Chyba powinienem się cieszyć, że w ogóle jeszcze żyję. Niewinnego, jak ja, przedstawionych mu zarzutów 33-letniego Rumuna C. Crulica zagłodzili na śmierć prokuratorzy i sędziowie w areszcie w Krakowie, a potem tuz krakowskiej prokuratury, śledczy Piotr Kosmaty – tak, tak ten sam … patrz: str. 3 niniejszego pisma – ustalił, że to niechcący, nieumyślnie.

Jak można człowieka zagłodzić na śmierć nieumyślnie…? Według Kosmatego tak właśnie się stało.

Trzeba dodać, że już po tym, gdy wydała w.w. postanowienie z dnia 2 listopada 2005 r. o przedstawieniu mi zarzutów, w którym zaprezentowała materiał dowodowy, na podstawie którego je sporządziła, w grudniu 2005 r. w okresie ferii świąteczno-bożonarodzeniowych prokurator Radosława Ridan wysłała poszukujących mnie policjantów do mieszkania zamieszkiwanego przez moje, wtedy małoletnie, dzieci.

Gdy ją po tym zdarzeniu prosiłem, żeby dała dzieciom spokój – prokurator R. Ridan wiedziała, że nie ja nie mieszkam z nimi – w lutym 2006 r. … po raz kolejny wysłała do nich funkcjonariuszy Policji, którzy przesłuchiwali moją żonę w obecności dzieci na okoliczność zarzutów, które mi przedstawiła prokurator.

Prokuratorzy Piotr Kosmaty, Krystyna Kowalczyk, Edyta Kuśnierz i Bogdan Karp uznali takie procedowanie aroganckiego tumana za zgodne z prawem.

Z przyczyn podanych przeze mnie w dalszej części niniejszego pisma interesu bezmyślnego, aroganckiego tumana broni od lat łącznie … kilka tuzinów funkcjonariuszek – jak Panie – i funkcjonariuszy publicznych demokratycznego państwa prawnego.

Po wymienionych wyżej prokuratorach, którzy nadzorowali prowadzone przez nią postępowanie, do jej „dream teamu” przystąpili sędziowie Sądu Okręgowego w Rzeszowie SSO Jarosław Szaro, SSO Mariusz Sztorc, SSR del. do SO Andrzej Borek, którzy przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Rzeszowie Renaty Stopińskiej-Witkowskiej uznali linię obrony, tj. „rozumowania” zaprezentowaną przez prokurator R. Ridan w zażaleniu z dnia 8.12.2006 r. – Załącznik 4 – za słuszną i postanowieniem z dnia 5 stycznia 2007 r. /sygn. akt II Kz.675/06/ uchylili postanowienie sędziego T. Kuczmy z dnia 30.11.2006 r.

Pouczyli sędziego T. Kuczmę, że na przyszłość musi … prawidłowo rozumować.

Taką z tego klarownego w przekazie pouczenia wziął sędzia T. Kuczma naukę, że … wydał skazujący mnie wyrok po tym, gdy osobiście zgromadził dowody braku mojej winy.

Po tym, gdy Sąd Okręgowy w Rzeszowie uchylił jego postanowienie z dnia 30.11.2006 r., sędzia T. Kuczma zwrócił się z żądaniami do operatorów internetowych, Wirtualnej Polski S.A. i Interii.PL S.A. z żądaniem podania mu, do jakich organizacji czy też osób fizycznych należały domeny www.zgsopo.webpark.pl i www.zkekus.w.interia.pl, jakie osoby mogły zamieścić na nich informacje i jaka osoba zamieszczała materiały, których zamieszczenie mnie przypisała prokurator.

Wirtualna Polska S.A. podała pismem z dnia 6 sierpnia 2007 r. dane właściciela strony internetowej www.webpark.plo identyfikatorze zgsopo. Nie były to moje dane, leczdane mieszkającego w Warszawie Prezesa Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca – Krzysztofa Łapaja. Wirtualna Polska podała między innymi – Załącznik 5: „Login: zgsopo Imię:Krzysztof Nazwisko:Łapaj(…) Adres ul. (…)Miasto:Warszawa

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny, sygn. akt II K 451/06, pismo „Wirtualna Polska” z dnia 6 sierpnia 2007r., dane osobowe użytkownika portalu „Wirtualna Polska” o identyfikatorze zgsopo, karta

3099 – Załącznik 5

 

Wydawać by się mogło, że Krzysztof Łapaj zamieszkały w Warszawie, to nie … Zbigniew Kękuś z Krakowa.

Panie uważacie jednak, że tak jest i wciąż mnie ścigacie za przypisane mi czyny, mimo że nawet Prokurator Generalny Andrzej Seremet i Sąd Najwyższy poinformowali Panie, że w aktach sprawy, którą rozpoznaje sędzia B. Stój przy udziale prokurator K. Kowalczyk zalega dowód, jak wyżej.

 

Interia.PL S.A. zawiadomiła Sąd Rejonowy w Dębicy pismem z dnia 1 października 2007r. – Załącznik 6:„INTERIA.PL S.A. /adres – ZKE/ Kraków, dnia 01.10.2007r. Sąd Rejonowy w Dębicy /adres – ZKE/ Dot. Sygn. akt II K 451/06 W nawiązaniu do Państwa postanowienia INTERIA.PL S.A. uprzejmie odpowiada, co następuje:
Dane związane z kontem:
zkekus@interia.pl

i stroną WWW: http://zkekus.w.interia.pl/

Data założenia: 2004-10-2621:17:23

Numer IP założenia: 62.179.56.131

Data ostatniego połączenia WWW: 2006-07-25 18:53:23

Numer IP ostatniego połączenia WWW: 84.10.15.191

Data ostatniego połączenia FTP: 2006-07-26 07:53:15

Numer IP ostatniego połączenia FTP: 84.10.15.191

Użytkownik nie podał danych osobowych.

Uprzejmie informujemy, że obszerne poszukiwania w logach archiwalnych systemu miasto.interia.plnie wykazały aktywności użytkownika strony http://zkekus.w.interia.pl/ w okresie od 13 września 2005 roku do dnia 30 września 2005 roku. Logami z okresu wcześniejszego nie dysponujemy, natomiast logi z okresu późniejszego, aż do ostatniego dnia użytkowania konta zawierają zapisy połączeń użytkownika. Z poważaniem, Dział Bezpieczeństwa INTERIA PL S.A.”

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 451/06, pismo z dnia 1 października 2007r. INTERIA.PL.S.A., karta 3183 – Załącznik 6

 

Jeśli strona www.zkekus.w.interia.pl nie była aktywna w okresie od 13 do 30 września 2005 r., a Interia.PL S.A. nie dysponowała logami z okresu wcześniejszego, to znaczy, że oprócz tego, że podała, iż: „Użytkownik nie podał danych osobowych.”, to zawiadomiła także Sąd, że … nie posiadała danych za cały okres objęty aktem oskarżenia, tj. od stycznia 2003 r. do września 2005 r.

Poza tym numery IP komputerów podanych sędziemu T. Kuczmie przez Interię.PL S.A. należały do osób mieszkających w Warszawie, a poza tym strona www.zkekus.w.interia.pl została założona w dniu 26 października 2004 r. a zatem nikt nie mógł umieszczać na niej materiałów od stycznia 2003 r. do dnia 25 października 2004 r.3

 

Zebrawszy dowody poświadczające, że nie ja jestem sprawcą czynów, które aktem oskarżenia z dnia 12.06.2006 r. przypisała mi prokurator R. Ridan, tj. poświadczające, że czyny te zostały popełnione w Warszawie przez mieszkańców Warszawy, sędzia T. Kuczma wydał w dniu 18 grudnia 2007 r. wyrok /sygn. akt II K 451/06/, którym … uznał mnie za winnego popełnienia wszystkich czynów, które w akcie oskarżenia z dnia 12 czerwca 2006 r. przypisała mi prokurator R. Ridan. Skazał mnie na karę grzywny w kwocie 15.000,00 zł oraz zasądził ode mnie na rzecz Skarbu Państwa koszty w kwocie 2.122,00 zł.

Wyrok sędziego T. Kuczmy uznali za zgodny z prawem – tj. zrezygnowali z przysługującego im prawa do jego wzruszenia z urzędu – sędziowie Sądu Okręgowego w Rzeszowie, SSO Tomasz Wojciechowski /obecny Prezes Sądu Okręgowego w Rzeszowie/, SSO Zdzisław Kulpa, SSR del do SO Marcin Świerk, którzy wydali w dniu 17 kwietnia 2008 r. postanowienie /sygn. II Kz 124/08/ o oddaleniu mojego wniosku o przywrócenie mi terminu na złożenie apelacji od wyroku sędziego T. Kuczmy z dnia 18.12.2007 r. Złożyłem taki wniosek, bo mnie sędzia Tomasz Kuczma nie zawiadomił o rozprawie w dniu 18.12.2007 r., podczas której wydał wyrok, ani nie wezwał na nią.

Potem … przez wiele miesięcy ścigali mnie komornicy, nachodzili moją matkę – wiedząc, że nie jestem sprawcą przypisanych mi czynów odmówiłem uiszczenia nałożonej na mnie grzywny – aż wreszcie jeden z nich zajął moje wynagrodzenie we wrześniu i październiku 2008 r. na kwotę łączną 7.280,70 zł.

Reszty nie zdążył … Z powodu jego wyroku oraz umieszczenia o nim informacji w Internecie znowu wyrzucono mnie z pracy. Tym razem na stanowisku dyrektora Pionu Infrastruktury centrali Spółki Skarbu Państwa Polskie Linie Lotnicze LOT S.A.

Po uchyleniu skazującego mnie wyroku, sędzia B. Stój zwróciła mi – w kwietniu 2012 r. – kwotę 7.280,70. Bez odsetek.

Bydło. Złodzieje.

Cywilizacja szwindla.

Jedno bydlę4, sędzia Tomasz Kuczma, mnie niesłusznie skazało, w tym okradając mnie z w.w. kwoty, powodując utratę przeze mnie pracy, rujnując mi opinię na rynku pracy, drugie bydlę, sędzia Beata Stój poinformowała mnie, że mi się nie należą odsetki od zagrabionej mi niesłusznym wyrokiem kwoty.

 

A potem, tj. po dwukrotnym – z powodu aktu oskarżenia prokurator R. Ridan i wyroku sędziego T. Kuczmy – wyrzuceniu mnie z pracy, w znanych Paniom okolicznościach prawomocny skazujący mnie wyrok sędziego Tomasza Kuczmy z dnia 18.12.2007 r. został – po kilku latach moich oraz wspierających mnie osób, w tym śp. Posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Zbigniewa Wassermanna, a po Jego śmierci w katastrofie pod Smoleńskiem Jego córki adw. Małgorzaty Wassermann starań – uchylony w zakresie wszystkich 18 przypisanych mi nim czynów. Uchyliły go:

  1. Sąd Okręgowy w Rzeszowie na wniosek adw. Małgorzaty Wassermann, wyrokiem z dnia 15 września 2010 r., sygn. II Ko 283/10, w zakresie 16 czynów z pkt. I, III – XVI. Sąd Okręgowy podając w uzasadnieniu do wyroku z dnia 15.09.2010 r. między innymi: „Wznowienie postępowania w niniejszej sprawie jest zasadne w zakresie w jakim obrońca /adw. Małgorzata Wassermann – ZKE/ wskazuje na rażące naruszenie prawa materialnego, które mogło mieć istotny wpływ na treść orzeczenia – art. 226 § 1 kk., zarzucił sędziemu T. Kuczmie rażące naruszenie prawa materialnego, tj. że mnie wyrokiem z dnia 18 grudnia 2007 r. skazał z art. 226 § 1 k.k. w zakresie, z tytułu którego ściganie jest niedopuszczalne od dnia 19 października 2006 r.Załącznik 7:
    Dowód
    : Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/, wyrok Sądu Okręgowego

w Rzeszowie z dnia 15.09.2010 r. – Załącznik 7

  1. Sąd Najwyższy wyrokiem z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. IV KK 272/11, w zakresie pozostałych dwóch czynów, tj. z pkt. II i XVIII. Sąd Najwyższy wydał wyrok wznowieniowy na podstawie kasacji Prokuratora Generalnego z dnia 22.08.2011 r., sygn. PG IV KSK 699/11. Prokurator Generalny i Sąd Najwyższy zarzucili sędziemu T. Kuczmie rażące i mające wpływ na treść wyroku naruszenie prawa procesowego określonego w art. 366 § 1 k.p.k.5 i art. 7 k.p.k.6 Prokurator Generalny powoławszy się na zaprezentowane przeze mnie wyżej dowody dostarczone Sądowi Rejonowemu w Dębicy przez operatorów internetowych Wirtualną Polskę S.A. /pismo z dnia 6 sierpnia 2007 r. – Załącznik 5/ i Interię.PL S.A. /pismo z dnia 1 października 2007 r. – Załącznik 8/ podał w uzasadnieniu do kasacji – Załącznik 6: „(…) Na żądanie Sądu Rejonowego w Dębicy portal Interia PL udzielił odpowiedzi, że strona zkekus.w.interia.pl została założona w dniu 26 października 2004 r., a użytkownik nie podał swoich danych osobowych, zaś portal Wirtualna Polska poinformował, że strona www.zgsopo.webpark.pl należy do Krzysztofa Łapaja w Warszawie /adres – ZKE/ (k.3098-3099 i 3183).

(…) Sąd Rejonowy w Dębicy w toku dalszego postępowania, na podstawie art. 394 § 2 kpk ujawnił dowody wskazane w akcie oskarżenia oraz pisma oskarżonego i pisma Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca w Warszawie, w tym pismo z dnia 15 marca 2007 r. znajdujące się w aktach (k.2660-2664), podpisane przez Krzysztofa Łapaja, w którym jak wspomniano powyżej, była zawarta informacja, że Zbigniew Kękuś nie posiadał dostępu do stron internetowych www.zgsospo.webpark.pl i zkekus.w.interia.pl, nie on je zakładał, ani też nigdy nie administrował.(…)W realiach niniejszej sprawy, zebrany materiał dowodowy nie pozwala na ustalenie, czy Zbigniew Kękuś jest sprawcą, współsprawcą, podżegaczem, pomocnikiem, czy też w ogóle nie miał świadomości, że pisma przez niego sporządzone, a skierowane do różnych instytucji zostaną zamieszczone na wskazanych stronach internetowych.

W powyższej sprawie, jak wskazano w zarzutach kasacji doszło do rażącego naruszenia przepisów prawa procesowego, które miało istotny wpływ na treść wyroku, a mianowicie art. 366 § 1 kk, jak też art. 7 kpk, wskutek przekroczenia przez sąd orzekający zasady swobodnej oceny dowodów i dokonania dowolnej ich oceny, oderwanej od realiów sprawy. W tej sytuacji wniesienie kasacji z urzędu na korzyść oskarżonego Zbigniewa Kękusia jest uzasadnione.
Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/ kasacja Prokuratora

Generalnego, kasacja z dnia 22 sierpnia 2011 r., sygn. akt PG IV KSK 699/11 od wyroku Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 18 grudnia 2007 r., sygn. akt II K 451/06 – Załącznik 8

Wyrokiem z dnia 26.01.2012 r. Sąd Najwyższy uznał kasację Prokuratora Generalnego za zasadną, uchylił wyrok sędziego T. Kuczmy z dnia 18.12.2007 r. w zakresie czynów II i XVIII i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w Dębicy do ponownego rozpoznania, podając – Załącznik 9: „Sygn. akt IV KK 272/11 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 stycznia 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie SSN Jerzy Grubba (przewodniczący) SSN Barbara Skoczkowska SSA del. do SN Henryk Komisarski (sprawozdawca) Protokolant /imię i nazwisko protokolanta – ZKE/ przy udziale prokuratora Prokuratury Generalnej Mieczysława Tabora w sprawie Zbigniewa Kękusia skazanego z art. 212 § 2 k.k. i innych po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie w dniu 26 stycznia 2012 r. kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego od wyroku Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 18 grudnia 2007 r., sygn. akt II K 451/06 uchyla zaskarżony wyrok w zakresie rozstrzygnięć zawartych w punktach II i XVIII i w tej części przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w Dębicy do ponownego rozpoznania. (…) Kasacja okazała się zasadna. Ma rację skarżący, że analiza akt przedmiotowej sprawy wskazuje na to, iż w zakresie rozstrzygnięć zawartych w punktach II i XVIII zaskarżony wyrok został wydany na podstawie niepełnego materiału dowodowego oraz bez wszystkich okoliczności, co stanowi naruszenie art. 366 § 1 k.p.k. Nadto, Sąd Rejonowy dokonał ustaleń faktycznych wbrew wymaganiom określonym w art. 7 k.p.k., nie stosując się do zasady swobodnej oceny dowodów i przeprowadzając w istocie dowolną ocenę zebranego materiału dowodowego. W efekcie poczynił ustalenia faktyczne, które nie mają jakiegokolwiek oparcia w dowodach ujawnionych na rozprawie, a wręcz są sprzeczne z treścią tych dowodów.

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. akt IV KK 272/11 – Załącznik 9

 

Jak Panie wiecie, zarzut Prokuratora Generalnego i Sądu Najwyższego dotyczy wszystkich czynów – nie tylko z pkt. II i XVIII – które przypisali mi prokurator R. Ridan, a po niej sędzia T. Kuczma. Wszystkie zostały popełnione za pośrednictwem stron www.zgsopo.webpark.pl i www.zkekus.w.interia.pl.

Kasacja Prokuratora Generalnego z dnia 22 sierpnia 2011 r. nie mogła jednak dotyczyć pełnego zakresu przypisanych mi – osiemnastu – czynów, bo rok wcześniej, w dniu 15.09.2010 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie wydał wspomniany wyżej uchylił wyrok sędziego T. Kuczmy z dnia 18.12.2007 r. w zakresie 16 czynów, tj. I, III – XVII, a art. 519 k.p.k. stanowi: Od prawomocnego wyroku sądu odwoławczego kończącego postępowanie może być wniesiona kasacja.”

 

Podkreślić należy, że stanowisko tożsame z tym – opartym na dowodach dostarczonych przez Wirtualną Polskę S.A. i Interię.PL S.A. – Prokuratora Generalnego i Sądu Najwyższego zaprezentowała w odniesieniu do wszystkich czynów, które przypisała mi prokurator R. Ridan nawet… Adresatka niniejszego pisma, sędzia referent w sprawie po jej wznowieniu, Beata Stój wyjaśniając w postanowieniu z dnia 11 grudnia 2012 r. – Załącznik 2: „Oskarżony Zbigniew Kękuś złożył wniosek o skierowanie sprawy na posiedzenie i wydanie postanowienia o niewłaściwości sądu. Oskarżony podnosił, że sądem właściwym miejscowo jest sąd w Warszawie, gdyż to tam popełniono przestępstwo, jak wynika z pism operatorów internetowych Wirtualnej Polski S.A. i Interii.PL S.A.

(…) Istotnie z informacji uzyskanych od Wirtualnej Polski wynika, że strona www.zgsopo.webpark.pl założona została przez osobę mieszkającą w Warszawie, niemniej nie ustalono, kto i gdzie założył stronę http:/zkekus.w.interia.pl/, na której także umieszczano obraźliwe treści.

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13, postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 11 grudnia 2012 r. – Załącznik 2

 

Ani trochę nie przeszkadza to Paniom w ściganiu mnie – piąty już rok po wydaniu pierwszego z wyroków wznowieniowych – za te czyny, a sędzia Beata Stój nawet uznała mnie za tak bardzo niepoczytalnego, że w kwietniu br. wydała Policji nakaz doprowadzenia mnie na badania psychiatryczne. Z opisanymi tego w dalszej części niniejszego pisma skutkami.

xxx

 

Po uchyleniu skazującego mnie wyroku sędziego T. Kuczmy z dnia 18.12.2007 r. z podanych wyżej przyczyn i przekazaniu przez w.w. sądy odwoławcze sprawy Sądowi Rejonowemu w Dębicy do ponownego rozpoznania, Adresatka niniejszego pisma sędzia Beata Stój ściga mnie ponownie, przy udziale prokurator Krystyny Kowalczyk, na podstawie aktu oskarżenia prokurator Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r., za popełnienie w okresie od stycznia 2003 r. do września 2005 r., w Krakowie, za pośrednictwem Internetu, tj. stron www.zgsopo.webpark.pl i www.zkekus.w.interia.pl 18 przestępstw wymienionych na str. 4 niniejszego pisma.

Ścigacie mnie Panie za te czyny, mimo że:

  1. po tym, gdy prokurator R. Ridan niedopełniła w okresie od dnia 2 lipca 2004 r. do dnia 12 czerwca 2006 r. obowiązków określonych w art. 297 § 1 k.p.k. – nie ja, lecz sędzia T. Kuczma jej to zarzucił, a Prokurator Generalny A. Seremet i Sąd Najwyższy potwierdzili – w opisanych wyżej okolicznościach operatorzy internetowi, Wirtualna Polska S.A. i Interia. PL S.A. w sierpniu i październiku 2007 r. złożyli do akt sprawy Sądu Rejonowego w Dębicy dowody /str. 8, Załącznik 5, Załącznik 6/ poświadczające, że nie ja w Krakowie je popełniłem, lecz że w Warszawie zostały popełnione, za pośrednictwem w Warszawie zlokalizowanych komputerów i przez osoby mieszkające w Warszawie,

  2. nikt nie mógł popełniać żadnych czynów za pośrednictwem strony w okresie „od stycznia 2003 r.”do dnia 25 października 2004 r. ponieważ:

    1. Interia.PL S.A. podała w piśmie z dnia 1.10.2007 r. – Załącznik 6:„Dane związane z kontem: zkekus@interia.pl i stroną WWW: http://zkekus.w.interia.pl/ Data założenia:2004-10-2621:17:23”

    2. nawet prokurator R. Ridan podała w w.w. zażaleniu z dnia 8 grudnia 2006 r. – Załącznik 6: „Również z wydruku strony www.zkekus.w.interia.pl wynika, że strona ta została założona 4.11.2004 r.

Strona www.zkekus.w.interia.pl została zatem założona w dniu 26.10.2004 r., a od dnia 4.11.2006 r. sprawca/sprawcy zaczęli na niej umieszczać materiały, których umieszczanie mnie omyłkowo przypisała prokurator R. Ridan /a po niej sędzia T. Kuczma/. Przypomnę, że z tej przyczyny Prokurator Generalny A. Seremet przedstawił sędziemu T. Kuczmie w kasacji z dnia 22.08.2011 r. zarzut dokonania oceny dowodów z naruszeniem określonej w art. 7 k.p.k. zasady prawidłowego rozumowania. Podał – Załącznik 8: „Zarzucam (…) II. rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku, naruszenie przepisu prawa procesowego, a mianowicie art. 7 kpk, polegające na dokonaniu, wbrew zasadom prawidłowego rozumowania (…) nie było możliwie, aby oskarżony od stycznia 2003 r. do dnia 26.10.2004 r., to jest dnia założenia strony internetowej www.zkekus.w.interia.pl, zamieszczał na niej jakiekolwiek dokumenty, czy też pisma o treści znieważającej, skoro strona ta po prostu jeszcze nie istniała.”

To wydawałoby się oczywiste. A jednak Panie ścigacie mnie wciąż – w tym w dacie złożenia niniejszego pisma – za czyny popełnione za pośrednictwem strony www.zkekus.w.interia.pl od … stycznia 2003 r. Sędzia B. Stój ściga mnie z takim zapamiętaniem, że wydała nawet Policji nakaz doprowadzenia mnie na badania psychiatryczne…

  1. z powodów podanych w pkt. I:

    1. Sąd Najwyższy uchylił – na podstawie kasacji Prokuratora Generalnego z dnia 22.08.2011 r. – skazujący mnie wyrok w zakresie czynów II i XVIII.

    2. Adresatka niniejszego pisma podała w postanowieniu z dnia 11.12.2012 r. – Załącznik 2: (…) Istotnie z informacji uzyskanych od Wirtualnej Polski wynika, że strona www.zgsopo.webpark.pl założona została przez osobę mieszkającą w Warszawie, niemniej nie ustalono, kto i gdzie założył stronę http:/zkekus.w.interia.pl/, na której także umieszczano obraźliwe treści.”

  2. ściganie z art. 226 § 1 k.k. w zakresie przypisanym mi przez prokurator R. Ridan w pkt. I, III – XVII aktu oskarżenia – znieważenia 15 sędziów w związku z pełnieniem przez nich obowiązków służbowych – jest niedopuszczalne od dnia 19 października 2006 r. z mocy wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 11.10.2006 r. sygn. P 3/06, co w sprawie do sygn. akt II K 407/13 poświadczył między innymi Sąd Okręgowy w Rzeszowie w wyroku wznowieniowym z dnia 15 września 2010 r., czyniąc wyrok TK z dnia 11.10.2006 r. podstawą uchylenia wyroku sędziego T. Kuczmy z dnia 18.12.2007 r. – Załącznik 7,

  3. karalność 17 czynów przypisanych mi przez prokurator R. Ridan z art. 212 § 2 k.k. – zniesławienie – w pkt. I – XVII aktu oskarżenia ustała z dniem 1 czerwca i 1 października 2013 r.
    Jako okresy popełnienia tych czynów prokurator Radosława Ridan podała:

    1. czyny z pkt. I, VI, VIII, XI, XII, XIII, XIV, XV, XVI aktu oskarżenia: styczeń 2003 r. do maj 2005 r.”

    2. czyny z pkt. II, III, IV, V, VII, IX, X, XVII aktu oskarżenia – styczeń 2003 r. do wrzesień 2005 r.”

Czyn z art. 212 § 2 K.k. jest z mocy prawa określonego w art. 212 § 4 K.k. ścigany z oskarżenia prywatnego. Do czynów z oskarżenia prywatnego stosuje się przepisy o przedawnieniu ścigania obowiązujące w sprawach z oskarżenia prywatnego, czyli art. 101 § 2 k.k.7 i art. 102 k.k.8 Z mocy prawa określonego w tych przepisach karalność czynów przypisanych mi w:

    1. w pkt. I, VI, VIII, XI, XII, XIII, XIV, XV, XVI aktu oskarżenia ustała z dniem 1 czerwca 2013 r.

    2. w pkt. II, III, IV, V, VII, IX, X, XVII aktu oskarżenia ustała z dniem 1 października 2013 r.

Panie ścigacie mnie za te czyny, ponad rok po tym, gdy ich karalność ustała, mimo że art. 17 § 1 Kodeksu postępowania karnego stanowi: Nie wszczyna się postępowania, a wszczęte umarza, gdy: (…) 6) nastąpiło przedawnienie karalności,

  1. czyn przypisany mi w z art. 226 § 3 k.k. w pkt.XVII aktu oskarżenia i opisany przez prokurator R. Ridan – Załącznik 1: „Oskarżam Zbigniewa Kękusia o to, że (…) XVII. w okresie od stycznia 2003 r. do maja 2005 r. – w Krakowie działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu – za pośrednictwem portalu internetowego Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca – www.zgsopo.webpark.pl i założonej przez siebie strony pod domeną zkekus.ww.interia.pl znieważył urząd Rzecznika Praw Obywatelskich używając wobec piastującego go Andrzeja Zolla słów obraźliwych i pomówił go o takie postępowanie i właściwości, które mogą poniżyć go w opinii publicznej i narazić na utratę zaufania potrzebnego dla piastowanego urzędu, tj. o przestępstwo z art. 226 § 3 kk (…). UZASADNIENIE (…) Na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego, a to zeznań świadków (…) Andrzeja Zolla (k: 256-257) (…) stwierdzono następujący stan faktyczny”nigdy nie był i nie jest działaniem wyczerpującym znamiona przestępstwa określonego w art. 226 § 3 k.k.

Wskazać bowiem należy, że:

    1. artykuł 226 § 3 K.k. stanowi: Kto publicznie znieważa lub poniżakonstytucyjny organ Rzeczypospolitej Polskiej, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.”

    2. uważający się za pokrzywdzonego przeze mnie – złożył dwukrotnie, tj. w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym przez prokurator R. Ridan i podczas rozprawy głównej prowadzonej przez sędziego T. Kuczmę, obciążające mnie zeznania – prof. dr hab. Andrzej Zoll podaje w kolejnych edycjach wydawanego od wielu lat pod jego redakcją naukową Komentarza do kodeksu karnego:

      1. Przedmiotem czynności wykonawczej typu czynu zabronionego opisanego w art. 226 § 3są konstytucyjne organy Rzeczypospolitej Polskiej. Zakres znaczeniowy tego terminu jest sporny w doktrynie (por. A. Zoll (w: ) Kodeks Karny …, red. A. Zoll, s. 736. (…) W doktrynie słusznie jednak wskazano, iż nie każdy organ konstytucyjny jest jednocześnie organem Rzeczypospolitej Polskiej, tzn. takim, który jest powiązany z wykonywaniem jednego z trzech rodzajów władzy w odniesieniu do państwa. Według tego poglądu organami RP są zatem tylko: Sejm, Senat, Prezydent RP, Rada Ministrów, ministrowie, Trybunał Konstytucyjny, Sąd Najwyższy, Naczelny Sąd Administracyjny.Źródło: Kodeks karny część szczególna, Tom II, Komentarz do art. 117 – 277 k.k. pod redakcją naukową Andrzeja Zolla, 4 wydanie, 2013 r., LEX Wolters Kluwer business, s. 1131.

Tożsame z zacytowanym wyżej stanowiskiem prof. A. Zolla – że RPO będąc organem konstytucyjnym nie jest konstytucyjnym organem Rzeczypospolitej Polskiej9 – prezentują inni eksperci w dziedzinie prawa karnego, w tym między innymi: Andrzej Marek, Marek Mozgawa.

      1. Podkreśla się w doktrynie iż § 3 ma zastosowanie tylko do znieważania organu, nie zaś jego pracowników czy też grupy pracowników, chyba że zniewaga została skierowana przeciwko wszystkim pracującym dla tego organu i przez to dotyka go niejako pośrednio (L. Gardocki, Prawo, s. 272).” – Źródło: Kodeks karny część szczególna, Tom II, Komentarz do art. 117 – 277 k.k. pod redakcją naukową Andrzeja Zolla, 4 wydanie, 2013 r., LEX Wolters Kluwer business, s. 1130.
        Stanowisko tożsame z tym zacytowanym wyżej prof. Andrzeja Zolla prezentują wszyscy eksperci w dziedzinie prawa karnego.

Jeśli:

    1. rzecznik praw obywatelskich nie jest konstytucyjnym organem Rzeczypospolitej Polskiej,

    2. par. 3 art. 226 k.k. ma zastosowanie tylko do znieważenia organu nie zaś jego pracowników,

to działanie przypisane mi przez prokurator R. Ridan w pkt. XVII aktu oskarżenia nie wypełnia znamion czynu określonego jako przestępstwo w art. 226 § 3 k.k.

Wskazać należy, że gdy z podanych wyżej przyczyn skierowałem do Adresatki niniejszego pisma, Prokuratora Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wschód Krystyny Kowalczyk wniosek o wyeliminowanie z kwalifikacji prawnej czynów przypisanych mi przez prokurator Radosławę Ridan zarzutu z art. 226 § 3 k.k., to mnie zastępca Prokuratora Rejonowego Edyta Frączek-Padoł pouczyła – Załącznik 10: „Prokurator w toku postępowania sądowego, tak jak oskarżony występuje w charakterze strony i w zależności od wyników procesu może występować z inicjatywą dowodową i wnosić o zmianę opisu lub kwalifikacji prawnej czynu, o ile uzna to za zasadne. Interpretacja art. 226 § 3 k.k. wskazana przez Pana w pismach jest jednym z poglądów doktryny, którego nie podzielił autor aktu oskarżenia.Problem interpretacji przepisu będzie aktualnie przedmiotem oceny prawnej, której dokona niezawisły Sąd.(…) Zastępca Prokuratora Rejonowego Edyta Frączek – Padoł”

Dowód:Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście – Wschód, sygn. akt 1 Ds. 39/06/S, pismo Zastępcy Prokuratora Rejonowego Edyty Frączek – Padoł z dnia 12 lipca 2013 r. – Załącznik 10

 

Żenada, „dream team” „prawnika XX-lecia” „Dziennika Gazety Prawnej”
Prokurator Krystyna Kowalczyk uznała zatem za zasadne, że trzeba mnie w dalszym ciągu ścigać za czyn z pkt. XVII aktu oskarżenia.

A przecież:

    1. ja raz już byłem skazany za ten czyn wyrokiem sędziego T. Kuczmy z dnia 18.12.2007 r., zweryfikowanym następnie … negatywnie przez Sąd Okręgowy w Rzeszowie wyrokiem wznowieniowym z dnia 15.09.2010 r.

    2. Panie, Adresatki niniejszego pisma doskonale wiecie, że tuman Radosława Ridan nie przedstawiła w akcie oskarżenia żadnego z poglądów doktryny w sprawie trybu ścigania z art. 226 § 3 k.k. i nie wyjaśniła, dlaczego nie podziela poglądów uznawanych za słuszne przez, między innymi … byłego Rzecznika Praw Obywatelskich prof. Andrzeja Zolla,

    3. ponieważ wszyscy eksperci w dziedzinie prawa karnego twierdzą, jak A. Zoll, że: par. 3 art. 226 k.k. ma zastosowanie tylko do znieważenia organu nie zaś jego pracowników”, to z powodu opisu prokurator R. Ridan czynu z pkt. XVII aktu oskarżenia … nie ma czego interpretować. Tym bardziej, że sam A. Zoll, gdy składał zeznania przed sędzią T. Kuczmą, to się żalił na mnie, że ja znieważałem jego, Andrzeja Zolla, a nie urząd Rzecznika Praw Obywatelskich – Załącznik 11: „Świadek Andrzej Zoll zeznaje: Ja wiem czego dotyczy sprawa. Zetknąłem się z pismami p. Kękusia. Te pisma były kierowane do mnie jako do Rzecznika Praw Obywatelskich w późniejszym okresie. Początkowo na p. Kękusia skarżyła się żona. Później jak do Rzecznika p. Kękuś pisał do mnie skargi na żonę. Ponieważ byłem tutaj w trudnej sytuacji poleciłem, aby wszystkie te pisma były przekazywane do Rady Adwokackiej w Krakowie. Ja zapoznawałem się z pismami, które były do mnie adresowane. Dyrektor mojego biura przesłał do p. Kękusia pismo w którym sugerował, że źle się stało, że pan Kękuś nie poddał się badaniom psychiatrycznym. To był powód, że p. Kękuś zaczął mnie atakować, kierowane były pisma do prezydenta i do innych organów państwa w których p. Kękuś mnie atakował. Była też taka sytuacja, że pan Kękuś przed Biurem Rzecznika rozprowadzał ulotkiw których były treści znieważające mnie. Nic więcej w tej sprawie nie mogę powiedzieć.”

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 451/06, protokół z rozprawy głównej w dniu 17 lipca 2007r., zeznania Rzecznika Praw Obywatelskich Andrzeja Zolla, karta 3060 – Załącznik 11

 

Wskazać należy, że z podanych wyżej powodów wyrok z dnia 18 grudnia 2007 r., którym sędzia T. Kuczma skazał mnie na podstawie zeznań Rzecznika Praw Obywatelskich prof. Andrzeja Zolla z art. 226 § 3 k.k. za „znieważenie konstytucyjnego organu Rzeczypospolitej Polskiej, Rzecznika Praw Obywatelskich, w osobie sprawującego ten urząd prof. Andrzeja Zolla” został wydany z oczywistym i rażącym naruszeniem prawa polskiego i konwencji, które Polska ratyfikowała, tj. prawa określonego w:

    1. artykule 42.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej: „Odpowiedzialności karnej podlega ten tylko, kto dopuścił się czynu zabronionego pod groźbą kary przez ustawę obowiązującą w czasie jego popełnienia. Zasada ta nie stoi na przeszkodzie ukaraniu za czyn, który w czasie jego popełnienia stanowił przestępstwo w myśl prawa międzynarodowego”,

    2. artykule 7.1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności:Nikt nie może być uznany za winnego popełnienia czynu polegającegona działaniu lub zaniechaniu działania, którego według prawawewnętrznego lub międzynarodowego nie stanowił czynu zagrożonego karą w czasie jego popełnienia”,

    3. artykule 15.1 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych:
      Nikt nie może być skazany za czyn lub zaniechanie, które w myśl prawa wewnętrznego lub międzynarodowego nie stanowiły przestępstwa w chwili ich popełnienia.

 

Paniom to ani trochę nie przeszkadza i celem usatysfakcjonowania prof. Andrzeja Zolla ścigacie mnie po raz drugi – za przyzwoleniem Prokuratora Generalnego Andrzeja Seremeta i Rzecznika Praw Obywatelskch Ireny Lipowicz – za ten czyn.

xxx

Szanowne Panie,

 

Jak wspomniałem, po tym, gdy Sąd Okręgowy w Rzeszowie wydał pierwszy z wyroków uchylających wyrok sędziego T. Kuczmy, zarzucając sędziemu rażące i mające wpływ na treść wyroku naruszenie prawa – tj. skazanie mnie wyrokiem z dnia 18 grudnia 2007 r. z tytułu, z którego ściganie jest niedopuszczalne od dnia 19 października 2006 r. – Adresatka niniejszego pisma sędzia Beata Stój w uznała, że to ja jestem niepoczytalny od stycznia 2003 r. i wydała w dniu 18 marca 2011 r. postanowienie o poddaniu mnie badaniom psychiatrycznym.

Wydanie przez Sąd Najwyższy w dniu 26 stycznia 2012 r. drugi z w.w. wyroków wznowieniowych, w tym zarzucenie – razem z Prokuratorem Generalnym – sędziemu T. Kuczmie nie tylko rażącego i mającego wpływ na treść wyroku naruszenia prawa procesowego, ale i dokonania oceny dowodów wbrew zasadzie prawidłowego rozumowania – „nie było możliwie, aby oskarżony od stycznia 2003 r. do dnia 26.10.2004 r., to jest dnia założenia strony internetowej www.zkekus.w.interia.pl, zamieszczał na niej jakiekolwiek dokumenty, czy też pisma o treści znieważającej, skoro strona ta po prostu jeszcze nie istniała.” – tylko utwierdziło sędzię B. Stój w tym, że to ja jestem niepoczytalny od stycznia 2003 r. i od tego czasu Pani:

  1. wydała postanowienia w dniu 29 czerwca 2012 r., 19 września 2013 r. i 24 stycznia 2014 r. o poddaniu mnie badaniom psychiatrycznym,

  2. doręczyła mi kilka wezwań do stawiennictwa na badania,

  3. groziła mi dwukrotnie umieszczenie mnie w areszcie celem poddania mnie badaniom sądowo-psychiatrycznym,

  4. wydała Policji sześć nakazów doprowadzenia mnie na badania, co skutkowało poszukiwaniem mnie w mieszkaniu mojej matki nawet – dwukrotnie – w niedzielę.

 

Ostatni z nakazów okazał się skuteczny. Policja zatrzymała mnie w dniu 5 maja 2014 r. i po umieszczeniu mnie w Izbie Zatrzymań Komendy Wojewódzkiej Policji w Krakowie, ul. Mogilska 109, doprowadziła w dniu 7 maja 2014 r. na badania do świetlicy Biura Przepustek Aresztu Śledczego w Krakowie, ul. Montelupich 7.

Pań cel jest oczywisty.

Wykreować mi wizerunek osoby chorej psychicznie, ubezwłasnowolnić mnie i tym samym pozbawić mnie możności uzyskania odszkodowania z tytułu strat, które poniosłem z winy tumana Radosławy Ridan i jej podobnych nadzorujących postępowanie przygotowawcze, które przeciwko mnie prowadziła oraz łajdaka Tomasza Kuczmy, który wydał w dniu 18 grudnia 2007 r. skazujący mnie wyrok, będąc od sierpnia /Załącznik 5/ i października 2007 r. /Załącznik 6/ w posiadaniu doręczonych mu przez operatorów internetowych dowodów mojej niewinności. Żeby nie było wątpliwości, przypomnę, że podczas rozprawy głównej w dniu 18 grudnia 2007 r., zanim wydał skazujący mnie wyrok, podał do protokołu rozprawy, jakie zgromadził dowody:

 

Sygn. akt II K 451/06 PROTOKÓŁ ROZPRAWY GŁÓWNEJ Dnia 18 grudnia 2007 r. Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny Sprawa karna Zbigniewa Kękusia Oskarżonego z art. 226 § 1 kk i inne OBECNI Przewodniczący: SSR Tomasz Kuczma (…) Prokurator Rejonowy Dębicy Jacek Żak (…) Na podstawie art. 394 § 2 kpk ujawniono dowody (…) informację Wirtualnej Polski k. 3040-3041, (…) pismo Interia PL. k. 3193 (…).

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/, protokół rozprawy w dniu 18 grudnia 2007 r.

 

Czyż nie – „nieskazitelnego charakteru” – bydlę z sędziego T. Kuczmy…?

Rzadkie!

Tak samo rzadki tuman, bo mnie skazał – jak wspomniałem – w dniu 18.12.2007 r. z art. 226 § 1 k.k. w zakresie, z którego ściganie jest niedopuszczalne od dnia 19.10.2006 r.

Dlatego – między innymi – Panie czynicie, co w Waszej mocy, żeby mi wykreować wizerunek osoby chorej psychicznie, niepoczytalnej.

Dlaczego napisałem Panie, a nie tylko sędzia Beata Stój, która realizuje opisane wyżej działania.

Bo Prokurator Rejony Krystyna Kowalczyk już dawno – tj. po wydaniu wyroków wznowieniowych – korzystając z posiadanych uprawnień powinna skierować wnioski do Sądu Rejonowego w Dębicy o:

  1. wyeliminowanie z kwalifikacji prawnej przypisanych mi czynów zarzuty z art. 226 § 1 i § 3 k.k.,

  2. uniewinnienie mnie od pozostałych zarzutów.

 

Skierowałem do Pani kilkanaście wniosków w tej sprawie. W odpowiedzi otrzymałem kilkanaście pism od zastępcy Prokuratora Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wschód Edyty Frączek-Padoł z informacją, że wszelkie wnioski będą formułowane w… mowach końcowych.

Jasne, Wy, bydło, macie pracę, otrzymujecie co miesiąc wynagrodzenie.

Pani – przypomnę: „nieskazitelnego charakteru” – nie chce przyznać się do niedopełnienia, razem z innymi tuzami krakowskiej prokuratury, w 2006 r. obowiązku nadzoru nad tumanem Radosławą Ridan. Nie chce Pani, poświadczyć – po prostu – prawdy.

Zamiast tego prokurator K. Kowalczyk czeka od września 2010 r. do … mów końcowych, a sędzia B. Stój chce zakończyć przez umieszczenie mnie w szpitalu psychiatrycznym.

Wydaje się, że Pań zamiarem jest wydanie Policji nakazu zatrzymania mnie podczas posiedzenia w dniu 12 listopada 2014 r. i doprowadzenie na obserwację do szpitala psychiatrycznego.

Uprzejmie informuję, że jest to niedopuszczalne.

Z powodu:

  1. prawa procesowego określonego w:

    1. art. 443 k.p.k.

    2. art. 259 § 2 k.p.k. w zw. z art. 203 § 1 k.p.k.

  2. wyroków wznowieniowych:

    1. Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 15 września 2010 r., sygn. II Ko 283/10

    2. Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. akt IK KK 272/11

  3. Prawa określonego w art. 93 k.k. i w art. 94 § 1 k.k.

  4. orzecznictwa Europejskiego Trybunału Praw Człowieka oraz stanowiska ekspertów w Polsce w dziedzinie prawa karnego w sprawie leżącej w interesie społecznym krytyki osób sprawujących funkcje publiczne,

  5. niedopełnienia przez sędzię Beatę Stój w okresie od dnia 15 marca 2011 r. do dnia złożenia niniejszego pisma ustawowego obowiązku udzielenia mi pouczenia z art. 318 k.p.k. w zw. art. 16 § 1 k.p.k., a przez to pozbawienia mnie fundamentalnego, konstytucyjnego, określonego w art. 424. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej prawa do obrony.

  6. sporządzenia przez biegłych Sądu Okręgowego w Krakowie, lekarzy psychiatrów Katarzynę Bilską-Zarembę i Mariusza Patlę Opinii sądowo-psychiatrycznej z winy sędzi Beaty Stój z pozbawieniem mnie możności skorzystania z fundamentalnego, gwarantowanego mi przez Konstytucję oraz przepisy, które Polska ratyfikowała prawa do obrony,

  7. treści Opinii sądowo-psychiatrycznej biegłych Sądu Okręgowego w Krakowie, lekarzy psychiatrów Katarzyny Bilskiej-Zaremby i Mariusza Patli.

 

Ad. I, II, III

Wskazać należy, że:

  1. artykuł 443 Kodeksu postępowania karnego stanowi: W razie przekazania sprawy do ponownego rozpoznania wolno w dalszym postępowaniu wydać orzeczenie surowsze niż uchylone tylko wtedy, gdy orzeczenie to było zaskarżone na niekorzyść oskarżonego albo na korzyść oskarżonego w warunkach określonych w art. 434 § 3 lub 4. Nie dotyczy to orzekania o środkach wymienionych w art. 93 i 94 Kodeksu karnego.”

  2. artykuł 203 § 1. stanowi: W razie zgłoszenia przez biegłych takiej konieczności, badanie stanu zdrowia psychicznego oskarżonego może być połączone z obserwacją w zakładzie leczniczym tylko wtedy, gdy zebrane dowody wskazują na duże prawdopodobieństwo, że oskarżony popełnił przestępstwo. Przepis art. 259 § 2 stosuje się odpowiednio, chyba że oskarżony wnosi o poddanie go obserwacji.”

  3. artykuł 259 § 2 k.p.k. stanowi: Tymczasowego aresztowania nie stosuje się, gdy na podstawie okoliczności sprawy można przewidywać, że sąd orzeknie w stosunku do oskarżonego karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania lub karę łagodniejszą albo że okres tymczasowego aresztowania przekroczy przewidywany wymiar kary pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia.”

  4. sędzia Tomasz Kuczma skazał mnie wyrokiem z dnia 18 grudnia 2007 r. na karę grzywny w kwocie 15.000,00 zł,

  5. Sąd Okręgowy w Rzeszowie wydał wyrok wznowieniowy z dnia 15 września 2010 r. od wyroku sędziego Tomasza Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r. z powodu rażącego naruszenia przez sędziego T. Kuczmę prawa materialnego – patrz: str. 9 oraz Załącznik 7,

  6. Sąd Najwyższy wydał – na podstawie kasacji Prokuratora Generalnego z dnia 22 sierpnia 2011 r., sygn. PG IV KSK 699/11 – patrz: str. 9 oraz Załącznik 8/ wyrok wznowieniowy z dnia 26 stycznia 2011 r. od wyroku sędziego Tomasza Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r. z powodu rażącego naruszenia przez sędziego T. Kuczmę prawa procesowego, w tym zarzucając sędziemu dokonanie oceny zgromadzonych przez niego dowodów z naruszeniem zasady prawidłowego rozumowania – patrz: str. 9 oraz Załącznik 9,

 

Bieżący stan prawny sprawy, którą rozpoznajecie Panie przeciwko mnie do sygn. akt II K 407/13 przedstawiłem na str. 10 do 13 niniejszego pisma.

Z całą pewnością na podstawie okoliczności sprawy sędzia B. Stój nie orzeknie wobec mnie kary bezwarunkowego pozbawienia wolności /art. 259 § 2 k.p.k. w zw. z art. 203 § 1 k.p.k./

Ergo … nie wolno Paniom umieścić mnie w szpitalu psychiatrycznym celem poddania mnie tam obserwacji psychiatrycznej.

 

Ad. IV, V, VI

Dokonanie oceny materiału dowodowego w sprawie do sygn. II K 407/13 z uwzględnieniem zasady prawidłowego rozumowania /art. 7 k.p.k./ prowadzi do słusznego wniosku, że sędzi Beacie Stój nie wolno wydać postanowienia o poddaniu mnie obserwacji w szpitalu psychiatrycznym.

Pani jednak nie takich rzeczy nie wolno było robić w tej sprawie, a jednak je Pani zrobiła.

Pań oczywistym celem jest umieszczenie mnie jednak – Panie nie dokonujecie oceny dowodów z uwzględnieniem zasady prawidłowego rozumowania, lecz kierując się interesem systemu prawnego, którego jesteście ogniwami – w szpitalu psychiatrycznym.

Z działań zrealizowanych przez sędzię Beatę Stój oczywisty wniosek, że zamierza Pani skorzystać przeciwko mnie z prawa określonego w zacytowanym wyżej w całości art. 443 k.p.k., w tej jego części, w której podano: „(…) Nie dotyczy to orzekania o środkach wymienionych w art. 93 i 94 Kodeksu karnego.”

Wskazać należy, że:

  1. artykuł 93 Kodeksu karnego stanowi: „Sąd może orzec przewidziany w tym rozdziale środek zabezpieczający związany z umieszczeniem w zakładzie zamkniętym lub skierowaniem na leczenie ambulatoryjne tylko wtedy, gdy jest to niezbędne, aby zapobiec ponownemu popełnieniu przez sprawcę czynu zabronionego związanego z jego chorobą psychiczną, zaburzeniami preferencji seksualnych, upośledzeniem umysłowym lub uzależnieniem od alkoholu lub innego środka odurzającego; przed orzeczeniem tego środka sąd wysłuchuje lekarzy psychiatrów oraz psychologa, a w sprawach osób z zaburzeniami preferencji seksualnych – także lekarza seksuologa.”

  2. artykuł 94 Kodeksu postępowania karnego stanowi: „§ 1. Jeżeli sprawca, w stanie niepoczytalności określonej w art. 31 § 1, popełnił czyn zabroniony o znacznej społecznej szkodliwości i zachodzi wysokie prawdopodobieństwo, że popełni taki czyn ponownie, sąd orzeka umieszczenie sprawcy w odpowiednim zakładzie psychiatrycznym.
    § 2. Czasu pobytu w zakładzie nie określa się z góry; sąd orzeka zwolnienie sprawcy, jeżeli jego dalsze pozostawanie w zakładzie nie jest konieczne.
    § 3. Sąd może zarządzić ponowne umieszczenie sprawcy określonego w § 1 w odpowiednim zakładzie psychiatrycznym, jeżeli przemawiają za tym okoliczności wymienione w § 1 lub w art. 93; zarządzenie nie może być wydane po upływie 5 lat od zwolnienia z zakładu.”

 

Mogę nie wyjść ze szpitala do końca życia…

Najpewniej w tym celu – tj. uzyskania korzystnej dla Pani opinii sądowo-psychiatrycznej o stanie mojego zdrowia psychicznego – kieruje mnie Pani na badania psychiatryczne od marca 2011 r. w celu ustalenia stanu mojego zdrowia psychicznego nie tylko w okresie „od stycznia 2003 r. do września 2005 r.”, ale także … aktualnie.

Pani chce wykazać – korzystając z życzliwości biegłych, lekarzy psychiatrów – że trzeba mnie umieścić w szpitalu psychiatrycznym, bo jestem niepoczytalny aktualnie.

W tym celu wydała Pani Policji – w okresie od czerwca 2012 r. do kwietnia 2014 r. – sześć nakazów zatrzymania mnie i doprowadzenia pod przymusem na badania psychiatryczne.

Ostatni, z dnia 28 kwietnia 2014 r., na podstawie postanowienia z dnia 25 kwietnia 2014 r. skuteczny.

Zostałem zatrzymany w dniu 5 maja 2014 r., gdy w Prokuraturze Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód zapoznawałem się z aktami sprawy prowadzonej przeciwko mnie przez prokuratora Dariusza Furdzika, na podstawie ustnie złożonych w dniu 27 września 2013 r. przez prof. dr. hab. Andrzeja Zolla i adw. Wiesławy Zoll zawiadomień o popełnieniu przeze mnie na szkodę każdego z nich przestępstw zniesławienia /art. 212 § 1 k.k./ i znieważenia /art. 216 § 1 k.k./

Po zatrzymaniu, doprowadzono mnie do Izby Zatrzymań Komendy Wojewódzkiej Policji w Krakowie, u. Mogilska 109.

W dniu 7 maja 2014 r. doprowadzono mnie o godz. 12:00 – zgodnie z Pani postanowieniem z dnia 25.04.2014 r. /Załącznik 19/ – do świetlicy Biura Przepustek Aresztu Śledczego w Krakowie, ul. Montelupich 7, gdzie spotkałem się z wyznaczonymi przez Panią biegłymi Sądu Okręgowego w Krakowie, lekarzami psychiatrami, Katarzyną Bilską-Zarembą, Mariuszem Patlą i Ryszardem Janczurą.

Nasze spotkanie trwało kilka minut. Poinformowałem biegłych, że nie poddam się badaniom i podyktowałem do protokołu uzasadnienie dla mojego stanowiska. Jak się okazało, biegli na podstawie tego, trwającego kilka minut spotkania, sporządzili Opinię sądowo-psychiatryczną, w której podali: „Sygn. akt II K 407/13 Opinia sądowo – psychiatryczna Wydana na polecenie Sądu Rejonowego w Dębicy II Wydział Karny, dotycząca aktualnego stanu zdrowia psychicznego, poczytalności i zdolności do udziału w toczącym się postępowaniu badanej w warunkach ambulatoryjnych oskarżonego Zbigniewa Kękusia s. /imię ojca – ZKE/ ur. 02.05.1958, w Krakowie, zameldowanego w Krakowie /adres – ZKE/ podającego adres pobytu Kraków /adres – ZKE/ obywatela polskiego o wykształceniu wyższym, stanu wolnego, żonatego ojca trojga dzieci, z zawodu ekonomisty, bez majątku, niekaranego.

Dane z akt sprawy:
Zbigniew Kękuś dnia 12.06.2006 roku został oskarżony o to, że
/zarzuty – ZKE/

Podczas Rozprawy Głównej dnia 15 marca 2011 roku nie przyznał się do zarzucanych mu czynów.

Zeznawał /zeznania – ZKE/.

Biegli zapoznali się z licznymi pasmami, które opiniowany wysyłał do różnych instytucji, się z protokołem przyjęcia ustnego zawiadomienia o wykroczeniu.

Dane od opiniowanego:
Zbigniew Kękuś został doprowadzony na badanie sądowo-psychiatryczne dnia 07.05.2014 r. przez konwój policji. Badanie miało miejsce w gabinecie badań Oddziału Psychiatrii Sądowej, ul. Montelupich 7 w Krakowie.

Opiniowany odmówił odpowiedzi na zadawane przez biegłych pytania.

Podał (prosił o dokładne zanotowanie jego słów):
Z przyczyn, które w tej chwili podaję, a to z faktu, że jestem ścigany za czyny popełnione za pośrednictwem Internetu w okresie od stycznia 2003 roku do września 2005 roku i byłem za nie skazany wyrokiem z dnia 18.12.2007 roku, który to wyrok został uchylony wyrokiem Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 15.09.2010 roku z powodu rażącego naruszenia prawa materialnego przez Sędziego oraz przez Sąd najwyższy wyrokiem z dnia 26.01.2012 roku na podstawie kasacji Prokuratora Generalnego z dnia 22.08.2011 roku z powodu rażącego i mającego wpływ na treść wyroku naruszenia przez Sędziego prawa procesowego nie wyrażam zgody na poddanie mnie badaniom psychiatrycznym.

Chcę dodać, że fakt, iż nie jestem sprawcą przypisanych mi czynów poświadczyła Sędzia referent w sprawie po jej wznowieniu Beata Stój w postanowieniu z dnia 11.12.2012 roku. W chwili obecnej jestem ścigany za 18 czynów popełnionych za pośrednictwem Internetu, których nie byłem sprawcą, z tytułu których wobec opisów prokuratora ściganie jest niedopuszczalne od dnia 19.10.2006 roku (15 czynów z art. 226 § 1 kk) a ponadto karalność 17 czynów (z art. 212 § 2 kk – zniesławienie) ustała z dniem 01.062013r (9 czynów) oraz z dniem 01.10.2013 (8 czynów).

Wszystkie fakty które przedstawiłem znajdują potwierdzenie w dokumentach, dowodach, znajdujących się w aktach spray SR w Dębicy II K 407/13, oraz w prawie stanowionym kodeksem karnym.

Stan psychiczny:
W kontakcie słownym logicznym, rozmawia niechętnie, nie odpowiada na zadawane pytania, monologujący, wypowiedzi wielowątkowe, sugerujące przeżywanie doznań urojeniowych z kręgu urojeń prześladowczych. Postawa opiniowanego wskazuje na nieuzasadniony lęk (psychotyczny?) że informacje przez niego podane zostaną użyte przeciwko niemu.

W zachowaniu – napięty, drażliwy, podejrzliwy, nieufny, nieadekwatny, chwilami przesadnie ugrzeczniony. Reakcje emocjonalne i afektywne żywe, często nadmierne i nieadekwatne, z tendencjami do spiętrzeń afektu.

Wnioski

1/ Na podstawie jednorazowego, ambulatoryjnego badania psychiatrycznego w oparciu o uzyskane w ten sposób dane anamnestyczne nie jesteśmy w stanie wydać pełnej i ostatecznej opinii o stanie psychicznym i poczytalności Zbigniewa Kękusia.

2/ Obraz psychopatologiczny uzyskany w trakcie badania, analiza akt sprawy i uprzednio podejmowanego leczenia sugeruje psychotyczne zaburzenia psychiczne być może z kręgu schizofrenii lub organicznych zaburzeń psychicznych. Nie można jednak wykluczyć reakcji sytuacyjnej lub przyjęcia przez opiniowanego postawu celowo obronnej.

3/ Celem rozstrzygnięcia nasuwających się wątpliwości podstawowe znaczenia dla poczytalności badanego niezbędne jest przeprowadzenie stosownych badań (obserwacji zachowań opiniowanego, szeregu badań psychologicznych, EEG, TK głowy) w warunkach szpitala psychiatrycznego, obserwacji psychiatrycznej. Badania te pozwolą określić m.in. poziom zmian organicznych w OUN, sposób funkcjonowania społecznego opiniowanego.

OPINIA

Opiniowany Zbigniew Kękuś wymaga umieszczenia w szpitalu psychiatrycznym i poddania go w tych warunkach obserwacji psychiatrycznej co jest niezbędne dla ustalenia pełnego ostatecznego rozpoznania jego stanu psychicznego i wydania opinii o jego poczytalności w odniesieniu do zarzucanego mu czynu.

BIEGLI

Biegły Sądu Okręgowego w Krakowie lek. Mariusza Patla SPECJALISTA PSYCHIATRA

Biegły Sądu Okręgowego w Krakowie lek. Katarzyna Bilska-Zaremba SPECJALISTA PSYCHIATRA”

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13, uprzednio II K 451/06, II K 854/10, Opinia sądowo-

psychiatryczna sporządzona przez biegłych Katarzynę Bilską-Zarembę i Mariusza Patlę, karty 4829 – 4839

 

W związku ze sporządzoną przez biegłych K. Bilską-Zarembę i M. Patlę, zacytowaną wyżej Opinią sporządzoną po moim spotkaniu z nimi w dniu 7 maja 2014 r. – Zbigniew Kękuś został doprowadzony na badanie sądowo-psychiatryczne dnia 07.05.2014 r. przez konwój policji.– podkreślić należy, że biegli poświadczyli, że ich Opinia dotyczy mojego aktualnego stanu zdrowia: „Sygn. akt II K 407/13 Opinia sądowo – psychiatryczna Wydana na polecenie Sądu Rejonowego w Dębicy II Wydział Karny, dotycząca aktualnego stanu zdrowia psychicznego, poczytalności i zdolności do udziału w toczącym się postępowaniu badanej w warunkach ambulatoryjnych oskarżonego Zbigniewa Kękusia.”

Biegli niedopełnili – mimo że pobrali honorarium za sporządzoną przez nich Opinię – nałożonego na nich przez Panią, wydanymi przez Panią orzeczeniami obowiązku.

Wskazać należy, że w postanowieniu z dnia 24 stycznia 2014 r. o ich powołaniu Pani podała – Załącznik 12: „Sygn. akt II K 407/13 POSTANOWIENIE Dnia 24 stycznia 2014 r. Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Beata StójProtokolant: st. sekr. sąd. Magdalena Jedynak po rozpoznaniu sprawy Zbigniewa Kękusia oskarżonego o przestępstwa z art. 212 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i inne z urzędu w przedmiocie dowodu z opinii biegłych na podstawie art. 196 § 3 k.p.k. i art. 202 § 1 i 2 k.p.k. postanawia zmienić postanowienie Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 19 września 2013 r. sygn. akt II K 407/13, w ten sposób, że w miejsce biegłych sądowych Ewy Burzyńskiej-Rzucidło i Krystyny Sosińskiej-Stępniewskiej powołuje biegłych psychiatrów Mariusza Patlę i Katarzynę Bilską-Zarembę oraz biegłego psychologa Ryszarda Janczura i zwraca się do nich o przebadanie oskarżonego Zbigniewa Kękusia i wydanie, na podstawie dokumentów z akt sprawy i wyników badania, opinii w jego sprawie, w szczególności o udzielenie w terminie 21 dni odpowiedzi na pytania zawarte w postanowieniu z dnia 19 września 2013 r. albowiem czas oczekiwania na termin badania u poprzednio wyznaczonych biegłych sądowych jest zbyt długi. Na oryginale właściwe podpisy Za zgodność Starszy Sekretarz Katarzyna Cygan”
Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13, uprzednio II K 451/06, II K 854/10, postanowienie sędzi

Beaty Stój z dnia 24 stycznia 2014 r. – Załącznik 12

 

W powołanym przez Panią w postanowieniu z dnia 24 stycznia 2014 r., postanowieniu z dnia 19 września 2013 r. Pani podała – Załącznik 13: „Sygn. akt II K 407/13 POSTANOWIENIE Dnia 19 września 2013 r. Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Beata Stój Protokolant: st. sekr. sądowy /imię i nazwisko sekretarza – ZKE/ po rozpoznaniu sprawy Zbigniewa Kękusia oskarżonego o przestępstwa z art. 212 § 2 kk w zw. z art. 12 kk i inne, na podstawie art. 202 § 1 i 2 kpk postanawia zwrócić się do biegłych sądowych lek. med. Ewy Burzyńskiej-Rzucidło i lek. med. Krystyny Sosińskiej-Stępniewskiej o przebadanie oskarżonego Zbigniewa Kękusia i wydanie na podstawie akt sprawy i wyników badań opinii w jego sprawie, w szczególności o udzielenie w terminie 21 dni odpowiedzi na następujące pytania:
1.
Czy w chwili popełniania czynów zarzucanych mu aktem oskarżenia
/styczeń 2003 r. do wrzesień 2005 r. – ZKE/ stan zdrowia oskarżonego budził wątpliwości, a jeśli tak, to czy oskarżony miał zdolność rozpoznania znaczenia czynów i pokierowania swoim postępowaniem, czy zdolność ta była w znacznym stopniu ograniczona lub zniesiona całkowicie?
2.
Jaki jest aktualny stan zdrowia oskarżonego, czy może on brać udział w toczącym się postępowaniu i stawać przed Sądem?”

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10 / postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 19 września 2013 r. – Załącznik 13

 

Skoro biegli zdecydowali po trwającym kilka minut spotkaniu ze mną, gdy złożyłem oświadczenie, że nie poddam się badaniom sporządzić Opinię, powinni byli dopełnić nałożone na nich przez Panią obowiązki i udzielić odpowiedzi na Pani pytanie: 1. Czy w chwili popełniania czynów zarzucanych mu aktem oskarżenia stan zdrowia oskarżonego budził wątpliwości, a jeśli tak, to czy oskarżony miał zdolność rozpoznania znaczenia czynów i pokierowania swoim postępowaniem, czy zdolność ta była w znacznym stopniu ograniczona lub zniesiona całkowicie?”, tj. wyjaśnić co sądzą – i dlaczego – w dniu 7 maja 2014 r. o stanie mojego zdrowia psychicznego w okresie – patrz: akt oskarżenia prokurator R. Ridan z dnia 12.06.2006 r. – Załącznik 3: „od stycznia 2003 r. do września 2005 r.”

 

Ponieważ nie udzielili odpowiedzi na to pytanie, w obecnym stanie sprawy sygn. II K 407/13 nie zachodzą przesłanki określone w art. 93 i 94 § 1 k.k. wydania orzeczenia o umieszczeniu mnie w zakładzie zamkniętym.
Podkreślić bowiem należy, że:

  1. artykuł 94 Kodeksu postępowania karnego stanowi: „§ 1. Jeżeli sprawca, w stanie niepoczytalności określonej w art. 31 § 1, popełnił czyn zabroniony o znacznej społecznej szkodliwości (…).”

  2. artykuł 93 Kodeksu karnego stanowi: „Sąd może orzec przewidziany w tym rozdziale środek zabezpieczający związany z umieszczeniem w zakładzie zamkniętym lub skierowaniem na leczenie ambulatoryjne tylko wtedy, gdy jest to niezbędne, aby zapobiec ponownemu popełnieniu przez sprawcę czynu zabronionego związanego z jego chorobą psychiczną, (…).”

Tymczasem materiał dowodowy zgromadzony w sprawie sygn. II K 407/13 nie poświadcza, że ja byłem niepoczytalny, upośledzony umysłowo w okresie popełniania – przypomnę … przez inne niż ja osoby czynów, jak na str. 4 niniejszego pisma – tj. „od stycznia 2003 r. do września 2005 r.” czynów, za które jestem … drugi raz ścigany.

Biegli sądowi, Katarzyna Bilska-Zaremba i Mariusz Patla podali informację wyłącznie o aktualnym – ich zdaniem – stanie mojego zdrowia psychicznego. Aktualnym, tj. 11, 10 i 9 lat po popełnieniu przypisanych mi – niesłusznie – czynów.

Przez cały okres popełniania tych czynów, byłem zatrudniony – od 1 listopada 2002 r. do 31 października 2006 r. na stanowisku dyrektora Obszaru Zarządzania Zakupami, Nieruchomościami i Kosztami w centrali we Wrocławiu jednego z największych banków w Polsce, Banku Zachodniego WBK S.A. Zarządzałem 200 osobowym zespołem pracowników zatrudnionych w Departamencie Zakupów, Departamencie Nieruchomości, Departamencie Logistyki i Administracji oraz Biurze Analizy Kosztów, współpracę w zakresie powierzonych mi zadań z właścicielem Banku irlandzkim Allied Irish Bank, itp. Kierowany przeze mnie Obszar między innymi dokonywał zakupów wszystkich produktów i usług dla Banku, zarządzał liczącym ponad 300 obiektów zasobem nieruchomości /odziały Banku, obiekty Centrali/, sprawował obsługę administracyjną Banku.

Tam mnie zresztą poszukiwała w lutym 2006 r. – tj. po tym, gdy przez prawie dwa lata prowadzonego przez nią postępowania przygotowawczego li tylko drukowała materiały ze stron www.zgsopo.webpark.pl i www.zkekus.w.interia.pl – prokurator R. Ridan wysyłając w dniu 17 lutego 2006 r. do Wydziału Kadr Banku faks o treści – Załącznik 14: „Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Wschód /adres – ZKE/ 1 Ds. 112/04/S /następnie 1 Ds. 39/06/S – ZKE/ Wydział Kadr Banku Zachodniego WBK Centrala /adres – ZKE/ W związku z prowadzonym postępowaniem przygotowawczym sygn. akt 1 Ds. 112/04/S zwracam się o ustalenie, czy Zbigniew Kękuś s. /(…) – ZKE/, ur. /(…) – ZKE/, w /(…) – ZKE/, jest pracownikiem Waszego Banku, a jeżeli tak to w którym Oddziale jest zatrudniony (proszę o podanie adresu) i czy posiada adres zamieszkania na terenie Wrocławia.Sprawę proszę potraktować jako pilną z uwagi na terminy procesowe. Prokurator R. Ridan”.

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Wschód, sygn. 1 Ds. 39/06/S /uprzednio 1 Ds. 112/04/S/, faks prokurator Radosławy Ridan z dnia 17 lutego 2006 r. do Wydziału Kadr Banku Zachodniego WBK S.A. – Załącznik 14

 

Skoro mowa o prawie określonym w art. 94 § 1 k.k. podkreślić należy, że w sprawie sygn. II K 407/13 nie zachodzi także druga ze wskazanych w nim przesłanek wydania orzeczenia o umieszczeniu mnie w zakładzie zamkniętym, tj.„znaczna społeczna szkodliwość” przypisanych mi czynów.

Zgodnie z orzecznictwem Europejskiego Trybunału Praw Człowieka oraz wskazaniami ekspertów w dziedzinie prawa karnego osoby, które popełniły mnie przypisane omyłkowo przez prokurator R. Ridan czyny działały wręcz – ex definitione! – w interesie społecznym.

Oto kilka w tej sprawie opinii Europejskiego Trybunału Praw Człowieka oraz ekspertów w dziedzinie prawa karnego:

  1. D. „Niezbędne w społeczeństwie demokratycznym”1. Argumenty przed Trybunałem.
    28. Komisja uznała, że funkcjonariusze publiczni działający w ramach swoich obowiązków są, podobnie jak politycy narażeni na szerszy zakres dopuszczalnej krytyki.Jeżeli działają bez podstawy prawnej, to powinni spodziewać się krytyki ze strony obywateli i muszą akceptować fakt, że może ona być czasami surowa i wyrażona w sposób zdecydowany.”

Dowód: Europejski Trybunał Praw Człowieka, wyrok z dnia 21 stycznia 1999 r., w przegranej przez

Polskę sprawie Janowski przeciwko Polsce, skarga nr 25716/94

  1. W demokratycznych państwach przestrzegane jest prawo do informacji i krytyki osób sprawujących funkcje publiczne. Orzecznictwo Europejskiego Trybunału Praw Człowieka akceptuje ograniczoną ochronę osób pełniących funkcje publiczne przed krytyką, która jest pożądana i leży w interesie społecznym.”Źródło: Andrzej Marek, Kodeks karny, Komentarz, 5 wydanie, LEX a Wolters Kluwer business, 2010, s.

483

  1. Gdy sprawca zniesławienia wypełni standard staranności i rzetelności przy zbieraniu informacji oraz ustalaniu ich prawdziwości, nie ponosi odpowiedzialności karnej na podstawie art. 212 k.k. Nawet wtedy, gdy podnoszone lub rozgłaszane zarzuty okażą się nieprawdziwe.
    Przedstawiony pogląd prawny zasługuje na aprobatę. W ocenie Trybunału /Europejskiego Trybunału Praw Człowieka – ZKE/ „[…] Podnoszenie lub rozgłaszanie prawdziwych zarzutów dotyczących osób pełniących funkcje publiczne o takie postępowanie lub właściwości, które mogą narazić je na utratę zaufania potrzebnego do danego stanowiska, zawodu lub rodzaju działalności […] jest czynem – niezależnie od intencji sprawcy – ex definitione służącym społecznie uzasadnionemu interesowi (…) Z całą pewnością w przypadku osób pełniących funkcje publiczne tego rodzaju interes uzasadniał będzie przyjęcie szerokich granic krytyki.”

Źródło: Kodeks karny część szczególna, Komentarz do art. 117 – 277 k.k. pod redakcją Andrzeja Zolla 3 wydanie, LEX a Wolters Kluwer business, s. 803

 

Ex definitione, znaczy: «na mocy definicji»; Słownik wyrazów obcych PWN, Warszawa 2003, s. 317.

Pisma publikowane w okresie od stycznia 2003 r. do września 2005 r. przez mieszkańców Warszawy, za pośrednictwem tam zlokalizowanych komputerów, na stronach www.zgsopo.webpark.pl i www.zkekus.w.interia.pl stanowiły krytyczną ocenę wypełniania obowiązków przez osoby sprawujące funkcje publiczne.

 

Co wszak najważniejsze w Opinii sądowo-psychiatrycznej biegłych Katarzyny Bilskiej-Zaremby i Mariusza Patli sporządzonej na potrzebę sprawy prowadzonej przez Panie przeciwko mnie do sygn. akt II K 407/13, to że została sporządzona z oczywistym i rażącym naruszeniem prawa konstytucyjnego i ustawowego, z pozbawieniem mnie prawa do obrony.

Adresatka niniejszego pisma, sędzia Beata Stój oczywiście i rażąco naruszyła prawo ustawowe, konstytucyjne oraz stanowione konwencjami ratyfikowanymi przez Polskę, pozbawiając mnie możności skorzystania z fundamentalnego prawa do obrony.

Wskazać należy, że wtedy, gdy mnie w dniu 5 maja 2014 r. zatrzymali funkcjonariusze Policji na podstawie postanowienia sędzi B. Stój z dnia 25.04.2014 r. /Załącznik 19/, gdy wysiadałem z samochodu, którym mnie konwojowano potknąłem się i wpadłem na jednego z policjantów. Postawiono mi związku z tym zarzut próby samouwolnienia, a prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza wydał w dniu 6 maja 2014 r. postanowienie o powołaniu biegłych sądowych i poddaniu mnie badaniom psychiatrycznym. Podał w nim między innymi – Załącznik 15:Prokuratura Rejonowa Kraków – Krowodrza 2 Ds. 542/14 Kraków, dnia 6 maja 2014 roku POSTANOWIENIE o powołaniu biegłych lekarzy psychiatrów Bartłomiej Legutko – prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków – Krowodrza w Krakowie w sprawie o sygn. 2 Ds. 542/14 przeciwko Zbigniewowi Kękusiowi, podejrz. o przest. z art. 242 § 4 kk na podstawie art. 193, 194, 195, 198 § 1, 200 i 202 § 1 kpk postanowił: 1. Powołać dwóch biegłych lekarzy psychiatrów z listy Sądu Okręgowego w Krakowie w osobach dra Mariusza Patli i Katarzyny Bilskiej – Zaremby aby po zapoznaniu się z aktami sprawy i zbadaniu podejrzanego wydali opinię na piśmie, czy Zbigniew Kękuś (…)

Pouczenie: Podejrzanemu i jego obrońcy oraz pokrzywdzonemu przysługuje prawo do wzięcia udziału w przesłuchaniach biegłychoraz zapoznania się z opinią, złożoną na piśmie. Podejrzanego pozbawionego wolności nie sprowadza się, jeśli nie zachodzą przeszkody wymienione w art. 318 kpk.

Zarządzenie: Stosownie do art. 318 kpk odpis postanowienia doręczyć:

  1. podejrzanemu: Zbigniew Kękuś

  2. biegłym lekarzom psychiatrom

  3. obrońcy

Prokurator Prokuratury Rejonowej Bartłomiej Legutko
Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków – Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, postanowienie prokuratora

Bartłomieja Legutko z dnia 6 maja 2014 roku – Załącznik 15

 

Proszę zwrócić uwagę na Pouczenie udzielone mi przez prokuratora B. Legutkę oraz Zarządzenie stanowiące integralną część jego postanowienia z dnia 6 maja 2014 r.

 

Prokurator Bartłomiej Legutko udzielił mi Pouczenia, jak wyżej oraz wydał Zarządzenie stanowiące integralną część jego postanowienia na podstawie – jak podał – art. 318 k.p.k.

Artykuł ten stanowi: Gdy dopuszczono dowód z opinii biegłych albo instytucji naukowej lub specjalistycznej, podejrzanemu i jego obrońcy oraz pokrzywdzonemu i jego pełnomocnikowi doręcza się postanowienie o dopuszczeniu tego dowodu i zezwala na wzięcie udziału w przesłuchaniu biegłych oraz na zapoznanie się z opinią, jeżeli złożona została na piśmie. Podejrzanego pozbawionego wolności nie sprowadza się, gdy spowodowałoby to poważne trudności.”

 

W związku z powyższym, tj. z zacytowanym wyżej i załączonym do niniejszego pisma w kopii postanowieniem prokuratora Bartłomieja Legutko, w załączeniu przesyłam kopie wszystkich postanowień o poddaniu mnie badaniom psychiatrycznym wydanych przez Adresatkę niniejszego pisma, sędzię Beatę Stój w prowadzonym przez Panią od listopada 2010 r. postępowaniu do sygn. II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/. Są to:

  1. postanowienie z dnia z dnia 15 marca 2011 r. o powołaniu biegłych sądowych, lek. med. Ewy Burzyńskiej-Rzucidło, lek. med. Krystyny Sosińskiej-Stępniewskiej i psychologa Magdaleny Palkij o przebadanie oskarżonego Zbigniewa Kękusia i wydanie opinii – Załącznik 16:

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 854/10 /uprzednio II K 451/06, następnie II K 407/13/,

postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 15 marca 2011 r. o powołaniu biegłych sądowych – Załącznik 16

  1. postanowienie z dnia 29 czerwca 2012 r. o zwróceniu się do biegłych sądowych, lek. med. Ewy Burzyńskiej-Rzucidło, lek. med. Krystyny Sosińskiej-Stępniewskiej o przebadanie oskarżonego Zbigniewa Kękusia i wydanie opinii – Załącznik 17

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 854/10 /uprzednio II K 451/06, następnie II K 407/13/,

postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 29 czerwca 2012 r. o zwróceniu się z wnioskiem do biegłych sądowych – Załącznik 17

  1. postanowienie z dnia 19 września 2013 r. o zwróceniu się do biegłych sądowych, lek. med. Ewy Burzyńskiej-Rzucidło, lek. med. Krystyny Sosińskiej-Stępniewskiej o przebadanie oskarżonego Zbigniewa Kękusia i wydanie opinii – Załącznik 13

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/10 /uprzednio II K 451/06, następnie II K 854/10/,

postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 19 września 2013 r. o zwróceniu się z wnioskiem do biegłych sądowych – Załącznik 13

  1. postanowienie z dnia 24 stycznia 2014 r. o zmianie postanowienia z dnia 19 września 2013 r. i zwróceniu się do biegłych sądowych lekarzy psychiatrów Mariusza Patli i Katarzyny Bilskiej-Zaremby oraz psychologa Ryszarda Janczury o przebadanie oskarżonego Zbigniewa Kękusia i wydanie opinii – Załącznik 12:

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/10 /uprzednio II K 451/06, następnie II K 854/10/,

postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 24 stycznia 2014 r. o zwróceniu się z wnioskiem do biegłych sądowych – Załącznik 12

 

Nie udzieliła mi Pani pouczenia o prawie przysługującym mi z art. 318 k.p.k. nawet w postanowienie z dnia 25 kwietnia 2014 r. o zatrzymaniu mnie przez Policję i doprowadzeniu pod przymusem na badania – Załącznik 18: „Sygn. akt II K 407/13 POSTANOWIENIE Dnia 25 kwietnia 2014 r. Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Beata Stój Protokolant /imię i nazwisko – ZKE/ po rozpoznaniu sprawy Zbigniewa Kękusia oskarżonego o przestępstwa z art. 212 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i inne z urzędu w przedmiocie zatrzymania i przymusowego doprowadzenia na podstawie art. 75 § 2 k.p.k. postanawia zarządzić zatrzymanie oskarżonego Zbigniewa Kękusia na czas nieprzekraczający 48 godzin i doprowadzenie go do biegłych sądowych Mariusza Patli, Katarzyny Bilskiej-Zaremby i Ryszarda Janczura na badanie, które odbędzie się w dniu 7 maja 2014 r., o godz. 12.00, w Areszcie Śledczym w Krakowie, przy ul. Montelupich 7, albowiem oskarżony nie zgłasza się na badania, a nakazy jego doprowadzenia nie są realizowane.”
Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, postanowienie sędzi

Beaty Stój z dnia 25 kwietnia 2014 r. – Załącznik 18

 

Wskazać także należy, że doręczyła mi Pani cztery wezwania do stawiennictwa na badania psychiatryczne w dniach: 20 lipca 2012 r., 13 listopada 2012 r., 11 grudnia 2012 r. i 25 października 2013 r. W załączeniu przesyłam także kopie pierwszego z nich, z dnia 3 lipca 2012 r. do stawiennictwa na badania w dniu 20 lipca 2012 r. – Załącznik 19: SądRejonowywDębicyIIWydziałKarnyDnia21/11/2012StawiennictwoosobisteobowiązkowePanZbigniewKękuśWEZWANIESąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny wzywa Pana do stawienia się na badanie, które odbędzie się w dniu 11 grudnia 2012 r. o godz. 12:00 Szpitalu im. Babińskiego Oddział Psychiatrii Sądowej 2 A. ul. Babińskiego 29 w Krakowie, zgodnie z postanowieniem tut. Sądu z dnia 29 czerwca 2012 r. Starszy Sekretarz Sądowy M. Jedynak

POUCZENIE

Nabadanienależyzgłosićsięzdowodemosobistymiposiadanądokumentacjąlekarską.

Wrazienieusprawiedliwionegoniestawiennictwaosobywezwanejdoosobistegostawieniasięnabadaniemożebyćzarządzoneprzymusowedoprowadzenieprzezpolicję.
Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 854/10, Wezwanie z dnia 21 listopada 2012 r. – Załącznik 19

 

Pozostałe trzy wezwania były tej samej treści. Zmieniały się tylko daty ich sporządzenia i wyznaczone mi przez Panią terminy stawiennictwa na badania.

Wszystkimi czterema informowała mnie Pani, że moje stawiennictwo jest obowiązkowe, pouczała, że mam się zgłosić z dowodem osobistym i posiadaną dokumentacją lekarską oraz groziła mi Pani Policją.

Tak samo, jak wydawanymi przez Panią w.w. postanowieniami nie pouczyła mnie Pani, że wyznaczony mi przez Panią – na podstawie art. 79 § 1 pkt 3 k.p.k.10 z powodu uznania mnie przez Panią za niepoczytalnego – zarządzeniem z dnia 16 kwietnia 2012 r. obrońca z urzędu, adw. Robert Bryk, może uczestniczyć w moich badaniach.

Tymczasem z mocy prawa określonego w art. 318 k.p.k. na Pani ciążył ten sam obowiązek, co na prokuratorach B. Legutce i D. Furdziku.

Nie udzielając mi pouczenia, jak wyżej żadnym z czterech wydanych przez Panią postanowień o poddaniu mnie badaniom psychiatrycznym, ani żadnym z czterech doręczonych mi przez Panią wezwań do stawiennictwa na badania, pozbawiła mnie Pani możności skorzystania z prawa określonego w art. 42.2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej: Każdy, przeciw komu prowadzone jest postępowanie karne, ma prawo do obrony we wszystkich stadiach postępowania. Może on w szczególności wybrać obrońcę lub na zasadach określonych w ustawie korzystać z obrońcy z urzędu.

Na podstawie zacytowanego wyżej prawa:

  1. Trybunał Konstytucyjny orzekł wyrokiem z dnia 17 lutego 2004 r., Sygn. akt SK 39/02, OTK 2004, Nr 2 poz. 7 – „Konstytucyjne prawo do obrony należy rozumieć szeroko, jest ono bowiem nie tylko fundamentalną zasadą procesu karnego, ale też elementarnym standardem demokratycznego państwa prawnego. Prawo to przysługuje każdemu od chwili wszczęcia przeciwko niemu postępowania karnego (w praktyce od chwili przedstawienia zarzutów).

  2. Sąd Najwyższy podał w uchwale z dnia 20 września 2007 r., I KZP 26/07, Prok. i Pr., 2007, Nr 12 – „(…) Stwierdzić należy, że prawo do obrony jest fundamentalnym prawem obywatelskim gwarantowanym Konstytucją R. P. oraz przepisami konwencji międzynarodowych, które Polska podpisała i ratyfikowała, a które przez to stały się częścią wewnętrznego porządku prawnego (art. 8 ust. 2 Konstytucji R. P.). Przepis art. 42 ust. 2 Konstytucji R. P. gwarantuje każdemu przeciwko komu jest prowadzone postępowanie karne prawo do obrony, we wszystkich stadiach tego postępowania. W piśmiennictwie podkreśla się doniosłość tego uprawnienia, które w istocie swej jest ,,prawem do ochrony jednostki przed wszelkimi ingerencjami w sferę wolności i praw, jakim zagraża bądź ze swej natury powoduje proces karny. Jest to zatem prawo do obrony człowieka, a nie jego roli czy statusu w procesie karnym.

 

Jest Pani, sędzio Stój, bardzo jednostronną sędzią.

Zna Pani tylko – li tylko – moje obowiązki.

Tylko o nich mnie Pani poucza.

Swoich obowiązków oraz moich praw już Pani nie zna.

Skąd się biorą takie tumany, jak Pani – prezes Sądu! – w instytucjach wymiaru sprawiedliwości…?

 

W niniejszym omawianym przypadku niedopełniła Pani obowiązku określonego w art. 16 § 1 Kodeksu postępowania karnego: „Jeżeli organ prowadzący postępowanie jest obowiązany pouczyć uczestników postępowania o ciążących obowiązkach i o przysługujących im uprawnieniach, brak takiego pouczenia lub mylne pouczenie nie może wywoływać ujemnych skutków procesowych dla uczestnika postępowania lub innej osoby, której to dotyczy.”

 

W przypadku mojego, spotkania z biegłymi Katarzyną Bilską-Zarembą i Mariuszem Patlą niedopełnienie przez Panią obowiązku określonego w art. 318 k.p.k. ma dla mnie ujemne skutki procesowe.

Otóż biegli po trwającym kilka minut spotkaniu sporządzili Opinię, a w niej wniosek, „Opiniowany Zbigniew Kękuś wymaga umieszczenia w szpitalu psychiatrycznym i poddania go w tych warunkach obserwacji psychiatrycznej co jest niezbędne dla ustalenia pełnego ostatecznego rozpoznania jego stanu psychicznego i wydania opinii o jego poczytalności w odniesieniu do zarzucanego mu czynu.”

Nie wiem, czy biegli zapoznali się z aktami sprawy – jakkolwiek podali w Opinii, że ją sporządzili na podstawie akt także – bo z ich wniosku …oczywisty wniosek, że chcą, żeby mnie na przełomie 2014 r. i 2015 r. obserwowano na okoliczność czynów popełnianych w okresie od stycznia 2003 r. do września 2005 r.

Co więcej, biegli przyznali, że sporządzili Opinię na podstawie obserwacji – przez kilka minut, gdy biegła K. Bilska-Zaremba protokołowała moje wyjaśnienie, dlaczego nie poddam się badaniom – moich gestów, emocji i mimiki.

Wyjaśnienie jak wyżej złożyli na okoliczność w.w. sprawy rozpoznawanej przeciwko mnie przez prokuratora Bartłomieja Legutkę w związku z opisanym wyżej zdarzeniem, do którego doszło w dniu 5 maja 2014 r. podczas konwojowania mnie z Pani nakazu przez funkcjonariuszy Policji.

Prokurator B. Legutko wydając po zatrzymaniu mnie przez Policję z Pani polecenia w dniu 5 maja 2014 r., postanowienie z dnia 6 maja 2014 r. o poddaniu mnie badaniom psychiatrycznym, wyznaczył tych samych biegłych, których wyznaczyła Pani – K. Bilską-Zarembę, M. Patlę i R. Janczurę – oraz to samo miejsce i termin badań, tj. 7 maja 2014 r. godz. 12:00, Areszt Śledczy w Krakowie, ul. Montelupich 7.

W dniu 7 maja 2014 r. spotkałem się zatem z biegłymi K. Bilską-Zarembą, M. Patlą i R. Janczurą w dwóch sprawach:

  1. rozpoznawanej przez Panią – przy udziale prokurator K. Kowalczyk – do sygn. akt II K 407/13

  2. rozpoznawanej przez prokuratora B. Legutkę do sygn. akt 2 Ds. 542/14.

 

W tej drugiej sprawie biegli K. Bilska-Zaremba i M. Patla sporządzili identyczną w części diagnostycznej i wnioskowej Opinię, jak w sprawie rozpoznawanej przez Panią i złożyli taki sam wniosek, tj.: „Opiniowany Zbigniew Kękuś wymaga umieszczenia w szpitalu psychiatrycznym i poddania go w tych warunkach obserwacji psychiatrycznej co jest niezbędne dla ustalenia pełnego ostatecznego rozpoznania jego stanu psychicznego i wydania opinii o jego poczytalności w odniesieniu do zarzucanego mu czynu.”

W związku z powyższym, prokurator B. Legutko skierował wniosek z dnia 17 czerwca 2014 r. do Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Wydział IX Karny o przeprowadzenie moich badań i badań psychiatrycznych połączonych z obserwacją psychiatryczną w Szpitalu Specjalistycznym im. dra. J. Babińskiego w Krakowie, ul. J. Babińskiego 29, 30-393 Kraków

W dniu 16 października 2014 r. odbyło się przed w.w. Sądem posiedzenie prowadzone przez sędzię K. Kaczmarę z udziałem biegłych K. Bilskiej-Zaremby i M. Patli.

Biegli poświadczyli, że nasze spotkanie w dniu 7 maja 2014 r. ograniczyło się do złożenia przeze mnie oświadczenia prezentującego uzasadnienie dla odmowy poddania się bvadaniom.

Ze względu na zarzuty, jakie mi przedstawili w Opinii poprosiłem o podanie przykładów moich zachowań, które były podstawą zarzutów. Biegli poinformowali Sąd – mówił biegły M. Patla, K. Bilska-Zaremba potakiwała – i mnie, że … nie pamiętają.

Następnie poinformowali sędzię K. Kaczmarę, że moje pisma, z którymi się zapoznali mogą być dowodem mojej niepoczytalności. Gdy poprosiłem o podanie przykładów powiedzieli, że … nie pamiętają.

Ostatecznie poinformowali sędzię K. Kaczmarę, że dysponują takimi metodami, że to na postawie moich gestów i mimiki – gdy przez 4-5 minut dyktowałem biegłej K. Bilskiej-Zarembie oświadczenie – ustali, co napisali, tj. to samo, co w Opinii do sprawy sygn. II K 407/13.

Ich stanowisko poświadczyła sędzia Katarzyna Kaczmara podając w postanowieniu, które wydała w dniu 16 października 2014 r. – Załącznik 20: „Uzupełniając opinię ustnie biegli podali, że kontakt z podejrzanym w dniu 07 maja 2014 r. ma wagę badania ambulatoryjnego, bowiem mieli możliwość obserwowania zachowania podejrzanego, odebrali wywiad i zapoznali się z materiałami sprawy udostępnionymi przez Prokuraturę. Właśnie obserwacja zachowania podejrzanego, jego mimiki, emocji, gestykulacji dały podstawy do stwierdzenia podejrzenia psychotycznych lub organicznych zaburzeń psychicznych.

Dowód: Sąd Rejonowy dla Krakowa Krowodrzy w Krakowie, sygn. akt IX Kp 300/14/K, postanowienie sędzi Katarzyny Kaczmary z dnia 16 października 2014 r. – Załącznik 20

 

Poza tym … jeśli wziąć pod uwagę przypadki oczywistej nierzetelności biegłych, jak te, że:

  1. podali w obydwóch Opiniach, że przeprowadzili moje badania w „gabinecie badań Oddziału Psychiatrii Sądowej, ul. Montelupich 7 w Krakowie.”, podczas gdy w rzeczywistości spotkaliśmy się w świetlicy Biura Przepustek Aresztu,

  2. podali w obydwóch Opiniach, że: „rozmawia niechętnie, nie odpowiada na zadawane pytania, monologujący, wypowiedzi wielowątkowe, sugerujące przeżywanie doznań urojeniowych z kręgu urojeń prześladowczych.”; ja nie mogłem – nikt nie może – nie rozmawiać, nie odpowiadać na zadawane pytania, a zarazem jednocześnie być „monologujący” i wypowiadać się wielowątkowo. Złożyłem oświadczenie i nasze spotkanie się zakończyło,

a także ich oczywistą stronniczość wyrażającą się m.in. w podaniu w Opinii: „analiza (…)uprzednio podejmowanego leczenia, mimo że ja nie byłem nigdy leczony psychiatrycznie – pytani na tę okoliczność podczas posiedzenia w dniu 16.10.2014 r. biegli wyjaśnili, że to z ich strony … „oczywista pomyłka pisarska” – oraz zasłanianiem się niepamięcią, gdy prosiłem o podanie przykładów moich zachowań, na podstawie których sporządzili Opinie, należy przyjąć, że także ich stanowisko, iż to na podstawie min i gestów prezentowanych przeze mnie podczas składanego przez kilka minut oświadczenia ustalili, że: „W kontakcie słownym logicznym, rozmawia niechętnie, nie odpowiada na zadawane pytania, monologujący, wypowiedzi wielowątkowe, sugerujące przeżywanie doznań urojeniowych z kręgu urojeń prześladowczych. Postawa opiniowanego wskazuje na nieuzasadniony lęk (psychotyczny?) że informacje przez niego podane zostaną użyte przeciwko niemu.

W zachowaniu – napięty, drażliwy, podejrzliwy, nieufny, nieadekwatny, chwilami przesadnie ugrzeczniony. Reakcje emocjonalne i afektywne żywe, często nadmierne i nieadekwatne, z tendencjami do spiętrzeń afektu.” jest kolejnym dowodem ich nierzetelności i stronniczości.

 

Niestety z powodu niedopełnienia przez Panią obowiązku udzielenia mi pouczenia o moim, określonym w art. 318 k.p.k. prawie do uczestnictwa w badaniu mojego – wyznaczonego mi przez Panią dwa i pół roku temu, jako uznanemu przez Panią za niepoczytalnego – obrońcy taki ma skutek, że ja nie wiedząc o nim nie skorzystałem z niego i z tej przyczyny biegli K. Bilska-Zaremba M. Patla spotkali się ze mną bez mojego obrońcy, bez świadka.

Mogą zatem pisać – w tym łgać, że spotkali się ze mną w „gabinecie badań Oddziału Psychiatrii Sądowej, ul. Montelupich 7 w Krakowie.” – co im się rzewnie podoba.

 

Wskazać należy, że ze względu na okoliczności, w których spotkałem się z biegłymi K. Bilską-Zarembą, M. Patlą i R. Janczurą w dniu 7 maja 2014 r., istniała szansa na to, żeby uczestniczył w nich świadek.

Ponieważ biegli spotkali się ze mną w dwóch sprawach, tj. sprawie Sądu Rejonowego w Dębicy sygn. II K 407/13 oraz sprawie Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza sygn. 2 Ds. 542/14 mógł w niej uczestniczyć wyznaczony mi – także przez prokuratora B. Legutkę uznanemu za niepoczytalnego – obrońca z urzędu w tej drugiej sprawie. Tym bardziej, że przecież prokurator B. Legutko udzielił mi postanowieniem z dnia 6 maja 2014 r. pouczenia – Załącznik 15: „Pouczenie: Podejrzanemu i jego obrońcy oraz pokrzywdzonemu przysługuje prawo do wzięcia udziału w przesłuchaniach biegłychoraz zapoznania się z opinią, złożoną na piśmie. Podejrzanego pozbawionego wolności nie sprowadza się, jeśli nie zachodzą przeszkody wymienione w art. 318 kpk.

Zarządzenie: Stosownie do art. 318 kpk odpis postanowienia doręczyć:

1.podejrzanemu: Zbigniew Kękuś

2.biegłym lekarzom psychiatrom

3.obrońcy

Prokurator Prokuratury Rejonowej Bartłomiej Legutko
Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków – Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, postanowienie prokuratora

Bartłomieja Legutko z dnia 6 maja 2014 roku – Załącznik 15

 

Niestety, o ile Pani zaprezentowała się jako tuman, który nie zna prawa, albo sędzia stronnicze bydlę, która znając je świadomie niedopełniła – a raczej niedopełniała od dnia … 15 marca 2011 r., gdy wydała Pani pierwsze postanowienie o poddaniu mnie badaniom – obowiązku udzielenia mi pouczenia, to prokurator Bartłomiej Legutko zaprezentował mi się jako imbecyl tudzież debil. Wyjaśniam:

IMBECYL” – «osobnik niedorozwinięty umysłowo; głuptak»

Słownik Języka Polskiego PWN, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, s. 273

 

DEBIL” – «człowiek niedorozwinięty umysłowo; potocznie: głuptak, bałwan»

Słownik Języka Polskiego PWN, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, s. 125

 

Otóż udzielił mi postanowieniem z dnia 6 maja 2014 r. pouczenia, że przysługuje mi ustawowe prawo do wzięcia przez mojego obrońcę udziału w badaniach wyznaczonych przez niego na następny dzień, tj. 7 maja 2014 r. i:

  1. doręczył mi to postanowienie w dniu … 26 maja 2014 r., tj. trzy tygodnie po badaniach,

  2. uznawszy mnie za niepoczytalnego, skierował w dniu 6 maja 2014 r. wniosek do Sądu o wyznaczenie mi z tego powodu – tj. na podstawie art. 79 § 1 pkt 3 k.p.k. – obrońcy z urzędu. Wniosek doręczono Sądowi w dniu moich badań, tj. 7 maja 2014 r., a Sąd wyznaczył mi obrońcę zarządzeniem z dnia 12 maja 2014 r. Mnie nigdy nie doręczył prokurator B. Legutko zawiadomienia o wyznaczeniu mi obrońcy z urzędu, ani zarządzenia z dnia 12 maja 2014 r., którym mi go Sąd wyznaczył. Adw. Jarosław Piekar, którego mi Sąd wyznaczył na obrońcę powziął o tym pierwszą informację w dniu … 19 maja 2014 r. Dwa tygodnie po moim spotkaniu z biegłymi w dniu 7 maja 2014 r.

 

Państwo macie mnie wprawdzie za niepoczytalnego, ale musicie się ze mną zgodzić, że jeśli ja poznałem treść postanowienia prokuratora B. Legutki z dnia 6 maja 2014 r. razem z umieszczonym w nim Pouczeniem i Zarządzeniem dopiero w dniu 26 maja 2014 r., a Sąd wyznaczył mi obrońcę z urzędu zarządzeniem z dnia 12 maja 2014 r., to było – po prostu – niemożliwe, żeby mój obrońca brał udział w badaniach w dniu 7 maja 2014 r.

Prokurator B. Legutko upiera się – powtórzył to stanowisko podczas w.w. posiedzenia Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Wydział IX Karny w dniu 16.10.2014 r. – że to mnie trzeba umieścić w szpitalu psychiatrycznym, bom niepoczytalny. „NIEPOCZYTALNY” to: «niezdolny do rozeznawania znaczenia własnych czynów»; Słownik Języka Polskiego PWN, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, s. 530.

Czy prokurator B. Legutko posiada takową zdolność…?

W podsumowaniu wątku pozbawienia mnie przez Adresatkę niniejszego pisma, sędzię Beatę Stój możności skorzystania z prawa do obrony, tj. do uczestnictwa mojego obrońcy w badaniach psychiatrycznych w dniu 7 maja 2014 r., pragnę wyjaśnić, że takie w tej sprawie prezentuje stanowisko jeden z najwybitniejszych prawników w Polsce, w kwietniu br. uznany przez „Dziennik Gazetę Prawną” za „prawnika XX-lecia” prof. dr hab. Andrzej Zoll:

 

(…) W uzasadnieniu swego poglądu Sąd Najwyższy jeszcze raz podkreślił /uchwała z dnia 20.09.2007 r., I KZP 26/07 – ZKE, patrz: str. 20 niniejszego pisma/, że prawo do obrony jest fundamentalnym prawem obywateli gwarantowanym przez Konstytucję oraz przepisy, które Polska ratyfikowała i służy obywatelowi w każdym stadium postępowania karnego. Wzmacniając swe stanowisko, Sąd Najwyższy powołał się również na wyrok Trybunału Konstytucyjnego (wyrok z dnia 17 lutego 2004 r., SK 39/02, OTK 2004, Nr 2 poz. 7), który potwierdza również szerokie rozumienie konstytucyjnego prawa do obrony, stanowiąc: „Jest ono bowiem nie tylko fundamentalną zasadą procesu karnego, ale też elementarnym standardem demokratycznego państwa prawnego.

Źródło: Kodeks karny część szczególna, Komentarz do art. 117 – 277 k.k. pod redakcją Andrzeja Zolla 4 wydanie,

LEX a Wolters Kluwer business, s. 1236

 

Rozumie Pani tumanie?
W każdym stadium …

Z mocy prawa określonego w art. 318 k.p.k. także podczas badań psychiatrycznych.

 

Z Pani wyłącznie winy Opinia sądowo-psychiatryczna biegłych Katarzyny Bilskiej-Zaremby i Mariusza Patli w sprawie do sygn. akt II K 407/13 została sporządzona z rażącym naruszeniem prawa – zasady konstytucyjnej – określonego w art. 42.2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

Dobrze poznawszy metody Pani działania informuję, że w sprawie do sygn. II K 407/13 nie wolno Pani wydać kolejnego postanowienia o poddaniu mnie badaniom psychiatrycznym.

Pani by tak chciała zapewne do października 2015 r. aż ustanie karalność ostatniego czynu, za który mnie Pani – razem z prokurator K. Kowalczyk – ściga.

Pragnę zatem poinformować, że w w.w. sprawie z zawiadomienia prof. dr. hab. Andrzeja Zolla i adw. Wiesławy Zoll, prokurator Dariusz Furdzik takiego udzielił pouczenia biegłym Sądu Okręgowego w Krakowie, lekarzy psychiatrów, dr. Andrzeja Wsołka i Kingi Zoły: „Podejrzany Zbigniew Kękuś został zatrzymany m.in. celem przeprowadzenia z jego udziałem badań przez biegłych lekarzy psychiatrów. Ponowne jego zatrzymanie na tej samej podstawie jest niedopuszczalne. Uchybienia ze strony biegłych w zakresie prawidłowości przeprowadzenia opinii mogą mieć więc poważne skutki procesowe.

(…) Prokurator Dariusz Furdzik”

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds. 256/13, pismo z dnia 14 marca 2014

r. prokuratora Dariusza Furdzika do biegłych sądowych Kingi Zoły i dr. Andrzeja Wsołka

 

W sprawie do sygn. akt II K 407/13 Adresatka niniejszego pisma ponosi winę za uchybienia w zakresie prawidłowości badań – i sporządzonej na ich podstawie Opinii – przeprowadzonych w dniu 7 maja 2014 r. przez Katarzynę Bilską-Zarembę i Mariusza Patlę.

Opinii sporządzonej z pozbawieniem mnie prawa do obrony, które jest: „nie tylko fundamentalną zasadą procesu karnego, ale też elementarnym standardem demokratycznego państwa prawnego.”

A zatem – po prostu – Opinii nieważnej.

 

Szanowne Panie,

 

Traktując mnie od lat w opisany w niniejszym piśmie sposób chronicie – obie nieskazitelnego charakteru – interesu moich przeciwników procesowych.

Pań szczególną atencją i ochroną cieszy się jeden z największych tumanów – nie zna treści publikacji wydawanych pod jego redakcją naukową, którą znają nawet początkując w zawodach prawniczych asesorowie – wśród prawników w Polsce, prof. dr hab. Andrzej Zoll.

Serwilizm, który okazujecie prof. Andrzejowi Zollowi, można śmiało nazwać ortodoksyjnym, a jeśli skorzystać ze słownictwa, którym podczas spotkań służbowych – tzn. takich, których ich służbowy charakter potwierdzili mediom ich uczestnicy11 – posługuje się jeden z najwybitniejszych mężów stanu Rzeczypospolitej były minister spraw zagranicznych, a obecnie druga w Polsce po prezydencie postać, marszałek Sejmu Radosław Sikorski, robicie mu Panie loda12 tudzież laskę13.

Uzasadnienie dla mojego stanowiska zaprezentowałem na str. 10 do 13 niniejszego pisma.

Robienie loda14 tudzież laski15 prof. dr. hab. Andrzejowi Zollowi, tj. służenie mu, czynienie zadość jego wobec mnie pragnieniom ma swoją długą, sięgającą początków ostatniego dziesięciolecia ubiegłego wieku tradycję, a dobrowolny akces do jego „dream teamu sługusów” zgłosiły najwybitniejsze postaci systemu prawnego.

Jedną z pierwszych była Adresatka niniejszego pisma prokurator Krystyna Kowalczyk, a potem loda16 tudzież laskę17 robiła – i wciąż robi – temu durnemu Żydowi nawet Rzecznik Praw Obywatelskich Irena Lipowicz. A to dojrzała przecież osoba i powinna się – nawet jeśli Żydówka, a w tym środowisku szczególne obowiązują reguły … – szanować.

Służalczość, poddaństwo, serwilizm okazywane Żydowi megalomanowi, oszustowi, zwyrodnialcowi i masonowi18, na tyle go rozkaprysiły, rozzuchwaliły, że mimo, iż raz już mnie uczynił przestępcą w sprzeczności z prawem, którego od lat naucza, a po uchyleniu skazującego mnie wyroku z powodu rażącego naruszenia prawa przez życzliwego mu sędziego T. Kuczmę, Panie mnie znowu – piąty rok – za ten czyn ścigacie, znowu złożył – w dniu 27.09.2013 r. – w Prokuraturze zawiadomienie o jego przeze zniesławieniu /art. 212 § 1 k.k./ i znieważeniu /art. 216 § 1 k.k./. Otoczona przez Panie ochroną jego małżonka oszustka, moralne dno, adw. Wiesława Zoll zresztą także.

W dacie złożenia niniejszego pisma jestem ścigany za te czyny, a w marcu br. sługus Andrzeja i Wiesławy Zoll wydał Policji nakaz doprowadzenia mnie pod przymusem na badania psychiatryczne, co tym m.in. skutkowało, ze w dniu 6.03.2014 dwie ekipy funkcjonariuszy Wydziału Kryminalnego Komendy Miejskiej Policji w Krakowie poszukiwały mnie o godz. 06:20 w mieszkaniach mojej matki oraz moich dzieci.

Zatrzymali mnie w mieszkaniu matki. W jej obecności nałożyli mi na ręce kajdanki i wyprowadzili z mieszkania.

O ile w roku 2006 r., gdy mnie prof. Andrzej Zoll po raz pierwszy obciążał zeznaniami można było mieć nadzieję, że to tylko tuman mściwy jest, to obecnie nikt nie może mieć wątpliwości, że z profesora rzadki łajdak – „Trafnie użyty wulgaryzm jest doskonałym instrumentem opisu świata. Prawdziwy inteligent wie, kiedy rzucić k …, ćwierćinteligenci rzucają kuźwami.”19skurwysyn20.

Otóż pismem z dnia 19 marca 2013 r. skierowanym do niego jako przewodniczącego Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Karnego przy Ministrze Sprawiedliwości prof. Andrzeja Zolla złożyłem: Dotyczy:

  1. Zawiadomienie, że zgodnie z teorią prawa karnego, podawaną w publikacjach wydawanych pod redakcją Adresata niniejszego pisma, Rzecznik Praw Obywatelskich nie jest konstytucyjnym organem Rzeczypospolitej Polskiej.

  2. Wniosek o uzupełnienie przez prof. Andrzeja Zolla zeznań złożonych w dniu 17 lipca 2007 r. w sprawie Sądu Rejonowego w Dębicy sygn. II K 451/06 /Załącznik 3/, przez skierowanie pisma – w terminie tygodnia od daty złożenia niniejszego pisma – do akt sprawy w.w. Sądu, sygn. II K 854/10 /adres: Sąd Rejonowy w Dębicy, ul. Słoneczna 3, 39-200 Dębica/, zawierającego zawiadomienie, że Rzecznik Praw Obywatelskich nie jest konstytucyjnym organem Rzeczypospolitej Polskiej.

  3. Zawiadomienie, że:

    1. składając zeznania w sprawie, w której ścigano mnie – i skazano – za znieważenie konstytucyjnego organu Rzeczypospolitej Polskiej, Rzecznika Praw Obywatelskich w osobie piastującego ten urząd Andrzeja Zolla, Adresat niniejszego pisma popełnił przestępstwo z art. 235 k.k.,

    2. zatajając przed Sądem Rejonowym w Dębicy przed wydaniem wyroku w sprawie sygn. akt II K 854/10, że Rzecznik Praw Obywatelskich nie jest konstytucyjnym organem Rzeczypospolitej Polskiej, Adresat niniejszego pisma, prof. Andrzej Zoll popełni przestępstwa z art. 235 k.k. i 236 § 1 k.k.

  4. Wniosek o doręczenie mi – w terminie tygodnia od daty złożenia niniejszego pisma – kopii pisma, jak w p. II, skierowanego do Sądu Rejonowego w Dębicy.”

Dowód: Komisja Kodyfikacyjna Prawa Karnego przy Ministrze Sprawiedliwości, pismo Z. Kękusia z dnia 19 marca 2013 r. do przewodniczącego Komisji prof. dr hab. Andrzeja Zolla

 

Moje pismo z dnia 19 marca 2013 r. do przewodniczącego Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Karnego przy Ministrze Sprawiedliwości prof. Andrzeja Zolla zostało doręczone w dniu 20 marca 2013 r.

Niestety, pouczony przeze mnie na podstawie prawa podawanego przez niego w kolejnych edycjach wydawanego od lat pod jego redakcja naukową Komentarza do kodeksu karnego, prof. Andrzej Zoll nie uzupełnił zeznań złożonych w sprawie do sygn. II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/.

Skutkiem jego zaniechania kilka miesięcy później, w dniu 14 czerwca 2013 r. Adresatka niniejszego pisma sędzia Beata Stój wydała postanowienie: „IIK 854/10 POSTANOWIENIE Dnia 14 czerwca 2013 r. Sąd Rejonowy w Dębicy w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSR Beata Stój Protokolant: Magdalena Jedynak w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód w Krakowie w sprawie karnej Zbigniewa Kękusia oskarżonego o czyny z art. 226 § 1 k.k. i art. 212 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i inne postanawia (…) II. Na podstawie art. 34 § 3 k.p.k. wyłączyć do odrębnego rozpoznania sprawę o niżej opisane czyny zarzucane oskarżonemu Zbigniewowi Kękusiowi, a mianowicie, że:1. w okresie od stycznia 2003 r do maja 2005r – w Krakowie działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu – za pośrednictwem portalu internetowego Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca – WWW. zgospo.webpark.pl i założonej przez siebie strony pod domeną zkekus.winteria.plznieważył urząd Rzecznika Praw Obywatelskich używając wobec piastującego go Andrzeja Zolla słów obraźliwych i pomówił go o takie postępowanie i właściwości, które mogą poniżyć go w opinii publicznej i narazić na utratę zaufania potrzebnego dla piastowanego urzędu, tj. o przestępstwo z art. 226 § 3 k.k. iart. 212 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k.2.

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 854/10, postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 14 czerwca 2013 r.

 

W dacie złożenia niniejszego pisma jestem ścigany – 9 rok – z artykułu 226 § 3 k.k., który nawet według teorii prawa karnego podawanej od lat przez prof. dr. hab. Andrzeja Zolla nigdy nie był i nie jest przestępstwem.

 

Uważam że to – jakby nie było kolejnym dowodem, że Żyd, nawet najgłupszy, może sobie w Polsce na wszystko pozwolić – nie do zaakceptowania w demokratycznym państwie prawnym urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej

Ja jestem ścigany 9 rok na podstawie zeznań Żyda tumana – „Trafnie użyty wulgaryzm jest doskonałym instrumentem opisu świata.” skurwysyna21 prof. Andrzeja Zolla, a on składa następne zawiadomienie o popełnieniu przeze mnie przestępstw jego zniesławienia i znieważenia …

W dodatku wcześniej wykorzystywał urząd RPO w celach prywatnych, tj. w celu ochrony interesu swej nie mniej od niego zdemoralizowanej małżonki adw. Wiesławy Zoll i sędziów, z którymi ta pozbawiała – w celach finansowych; pazerność Żydów jest powszechnie znana – mojego syna możności korzystania z konstytucyjnych i ustawowych praw do ochrony zdrowia.

Przecież to patologia.

Trzeba powstrzymać ortodoksyjne żydowskie bydlę przed eskalacją okazywanej mi wrogości.

Mógłbym sam złożyć zawiadomienie o popełnieniu przez niego przestępstw, ale nie wątpię, że jakiś kolejny jego sługus odmówi wszczęcia dochodzenia.

Postanowiłem zatem, że poproszę o to którąś z Pań. Wprawdzie dłużej loda22 tudzież laskę23 robi Żydowi łajdakowi prokurator Krystyna Kowalczyk, ale sędzia Beata Stój robi mu je z większym oddaniem, z większą dla żydowskiego bydła satysfakcją. Nie dość bowiem, że mnie ściga za czyn, który nie jest przestępstwem – w dodatku wiedząc, że go nie popełniłem – to ścigając mnie za niego wydała Policji nakaz doprowadzenia mnie pod przymusem na badania psychiatryczne.

W związku z powyższym, pismem z dnia 7 listopada 2014 r. skierowanym do sędzi Beaty Stój złożyłem – Załącznik 22:„Dotyczy:

  1. Wniosek o dopełnienie przez adresatkę niniejszego pisma, ustawowego, określonego w art. 304 § 2 K.p.k. obowiązku denuncjacji – „Instytucje państwowe i samorządowe, które w związku ze swą działalnością dowiedziały się o popełnieniu przestępstwa ściganego z urzędu, są obowiązane niezwłocznie zawiadomić o tym prokuratora lub Policję oraz przedsięwziąć niezbędne czynności do czasu przybycia organu powołanego do ścigania przestępstw lub do czasu wydania przez ten organ stosownego zarządzenia, aby nie dopuścić do zatarcia śladów i dowodów przestępstwa.” – przez złożenie we właściwej miejscowo prokuraturze zawiadomienia o popełnieniu przez prof. Andrzeja Zolla /adres: Konary 83, 32-031 Mogilany/ przestępstw z:

    1. artykułu 235 Kodeksu karnego,

    2. artykułu 236 § 1 Kodeksu karnego.”

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13, pismo Z. Kękusia z dnia 7 listopada 2014 r. do sędzi Beaty Stój – Załącznik 22

 

W dniu 12 listopada 2014 r. przekonam się – i Adresaci kopii niniejszego pisma – czy sędzia Beata Stój znowu zrobi loda24 durnemu, mściwemu Żydowi A. Zollowi

 

On sam robi, co w jego mocy, żeby uratować honor. Wydaje się, że chciał w tym celu zaangażować majestat państwa, Rzeczypospolitej Polskiej.

Jak podawały latem 2013 r. media, Rządowe Centrum Legislacji – prof. dr hab. Andrzej Zoll jest od listopada 2009 r. Przewodniczącym Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Karnego przy Ministrze Sprawiedliwości, był w przeszłości przewodniczącym RCL – przygotowało projekt nowelizacji Kodeksu karnego zmierzający do zniesienia szczególnej ochrony prawnokarnej konstytucyjnych organów RP w wypadku ich znieważenia lub poniżenia. Projekt przewiduje uchylenie właśnie przepisu art. 226 § 3 Kodeksu karnego. Rządowe Centrum Legislacji nie wyjaśniało, dlaczego ten akurat przepis Kodeksu karnego wyłączono z prac nad kodeksem karnym, który w nowej wersji wejdzie w życie w styczniu 2015 r. Przyspieszenie prac nad nowelizacją jednego tylko przepisu, w „przeddzień” określanej jako gigantyczna reformy wymiaru sprawiedliwości nie znajdowało żadnego uzasadnienia.

Poza tym, że … na jak najszybszym uchyleniu przepisu art. 226 § 3 k.k. zależy osobiście przewodniczącemu Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Karnego przy Ministrze Sprawiedliwości, tumanowi mściwemu, Żydowi ortodoksowi radykalnemu, prof. dr hab. Andrzejowi Zollowi.

W związku z powyższym pismem z dnia 10 września 2013 r. skierowanym do: prezydenta Bronisława Komorowskiego, marszałka Senatu Bogdana Borusewicza, marszałka Sejmu Ewy Kopacz złożyłem:Wniosek o zapobieżenie przez Adresatów niniejszego pisma wprowadzeniu w życie przed dniem wydania przez Sąd Rejonowy w Dębicy wyroku w sprawie sygn. II K 854/10 – w której jestem ścigany od dnia 12 czerwca 2006 r. za czyn opisany jako znieważenie konstytucyjnego organu Rzeczypospolitej Polskiej, Rzecznika Praw Obywatelskich, w osobie piastującego ten urząd prof. dr hab. Andrzeja Zolla, tj. przestępstwo z art. 226 § 3 K.k. – ustawy według projektu Rządowego Centrum Legislacji, przewidującego uchylenie art. 226 § 3 Kodeksu karnego – „Kto publicznie znieważa lub poniża konstytucyjny organ Rzeczypospolitej Polskiej, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2″.

Prace wstrzymano, ale … za półtora miesiąca, od 1 stycznia 2015 r. wejdzie w życie nowy, przygotowany pod kierunkiem przewodniczącego do listopada 2013 r. Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Karnego przy Ministrze Sprawiedliwości prof. Andrzeja Zolla Kodeks karny.

Po jego wejściu w życie i zniesieniu szczególnej ochrony prawnokarnej konstytucyjnych organów RP … prokurator Krystyna Kowalczyk złoży zapewne – po ponad 8 latach ścigania mnie – wniosek o umorzenie postępowania przeciwko mnie w zakresie czynu z pkt. XVII aktu oskarżenia prokurator R. Ridan z dnia.

Sejm, Senat i prezydent Rzeczypospolitej Polskiej uratują honor Żyda – „Trafnie użyty wulgaryzm jest doskonałym instrumentem opisu świata.” skurwysyna25 prof. Andrzeja Zolla i chroniącej jego interesu przez ponad 8 lat ferajny.

Doholowałyście Panie bydlę …

Zniesiona zostanie ochrona prawnokarna konstytucyjnych organów RP. Co ciekawe, w czasach, gdy żydostwo chce nas kryminalizować za tzw. mowę nienawiści, kombatant w walce o prawa człowieka prezydent Bronisław Komorowski postanowił, że za jego obrazę, na trzy lata będziemy szli do więzienia:

 

Do więzienia za obrazę prezydenta! A miała być zmiana prawa”

Z kodeksu karnego miała zniknąć kara więzienia za znieważanie prezydenta. Ale rząd, na wyraźne życzenie Bronisława Komorowskiego (61 l.) wycofał się z takich planów. (…) Obecny prezydent broni swojej osoby. Jego zdaniem złagodzenie prawa przyczyniłoby się do brutalizacji życia publicznego. W ocenie prezydenckich prawników, obowiązujące przepisy … nie ograniczają swobody wypowiedzi.”
Źródło: Do więzienia za obrazę prezydenta! A miała być zmiana prawa”; „Fakt”, 11.09.2013 r., s. 4

 

Szanowne Panie,

 

Pań dotychczasowe uczestnictwo w sprawie przeciwko mnie trudno nazwać inaczej, niż prostytuowanie się.

Przypomnę:

Prostytuować siꔫwysługiwać się komuś dla pieniędzy lub innych korzyści»

Słownik Języka Polskiego

Obie udowodniłyście, że jesteście rzadkie tumany.

Prokurator K. Kowalczyk informując mnie pismem z dnia 7 lutego 2006 r. – Załącznik1:

 

Odnosząc się do zarzutów zawartych w Pana piśmie, dotyczących rzekomej „stronniczości” i „nieudolności” prokuratora referenta w prowadzeniu postępowania p-ko Panu, należy uznać, iż są one chybione i pozbawione jakichkolwiek podstaw.Z-ca Prokuratora Rejonowego Krystyna Kowalczyk

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Wschód, sygn. alt RS-051/3/06, pismo zastępcy Prokuratora Rejonowego Krystyny Kowalczyk z dnia 7 lutego 2006 r. – Załącznik 1

 

Jak słuszne były moje zarzuty sprzed ponad ośmiu lat poświadczyła – między innymi, tj. obok operatorów internetowych, Prokuratora Generalnego, Sądu Najwyższego – sędzia Beata Stój, podając sześć lat później, w postanowieniu z dnia 11 grudnia 2012 r. – Załącznik 2:

 

Oskarżony Zbigniew Kękuś złożył wniosek o skierowanie sprawy na posiedzenie i wydanie postanowienia o niewłaściwości sądu. Oskarżony podnosił, że sądem właściwym miejscowo jest sąd w Warszawie, gdyż to tam popełniono przestępstwo, jak wynika z pism operatorów internetowych Wirtualnej Polski S.A. i Interii.PL S.A.

(…) Istotnie z informacji uzyskanych od Wirtualnej Polski wynika, że strona www.zgsopo.webpark.pl założona została przez osobę mieszkającą w Warszawie, niemniej nie ustalono, kto i gdzie założył stronę http:/zkekus.w.interia.pl/, na której także umieszczano obraźliwe treści.

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13, postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 11 grudnia 2012 r. – Załącznik 2

 

Dlaczego mnie Panie zatem dalej ścigacie za te czyny?
Właśnie dlatego, że jesteście bydło, że się „prostytuujecie” w podanym tego słowa wyżej znaczeniu.

Jeśli wziąć pod uwagę pozostałe, zaprezentowane na str. 10 do 13 okoliczności sprawy, którą przeciwko mnie rozpoznaje sędzia B. Stój przy udziale prokurator K. Kowalczyk oraz wytyczną prawdziwej inteligencji, że „Trafnie użyty wulgaryzm jest doskonałym instrumentem opisu świata.” – żeby bardziej sugestywnej dokonać oceny sposobu wypełniania przez Panie Waszych obowiązków, rzec by nawet można, że w sprawie przeciwko mnie się „kurwicie”. Na potęgę.

 

Możecie się na mnie boczyć, gniewać, czuć się obrażone, umieścić mnie w szpitalu psychiatrycznym, ale nie zaprzeczycie, że obie od lat robicie loda26 tudzież laskę27 ortodoksyjnemu Żydowi tumanowi i łajdakowi prof. Andrzejowi Zollowi. Moim i mojej rodziny kosztem.

Zanim zakończył kosztem Narodu Polski projekt „Donald Tusk zapewnia sobie spokojną starość”, były premier zostawił nam w spadku kryminalizowanie nas za tzw. „mowę nienawiści”.

Już przez Panie ścigany, uprzejmie proszę, nie sądźcie, że niniejsze pismo jest powodowane żądzą zemsty.

Ja Pań nie nienawidzę, ja Panie „trafnie użyty wulgaryzm jest doskonałym instrumentem opisu świata.” – pierdolę, znaczy lekceważę28. Tak samo, jak Panie pierdolicie moje prawa i Wasze obowiązki.

To właśnie dlatego, że prezentujcie poziom intelektualny i moralny, jak poświadczają dokumenty/dowody załączone do niniejszego pisma, nie pozostaje Wam nic innego, jak prostytuować się w podanym tego wyżej słowa znaczeniu, czyli – „trafnie użyty wulgaryzm jest doskonałym instrumentem opisu świata.” – „kurwić”, wysługiwać się bydłu.

xxx

 

Nie rozumiem, dlaczego Panie tak długo rozpoznajecie sprawę przeciwko mnie. Sędzia Tomasz Kuczma prowadził rozprawę główną dziewięć miesięcy. Wydał skazujący mnie wyrok nawet mnie nie przesłuchawszy. Sędzia Beata Stój rozpoznaje tę samą sprawę po uchyleniu jego wyroku już … piąty rok.

Przecież nowych dowodów już Pani nie zgromadzi, skoro nie zgromadziła ich prokurator R. Ridan przed laty, w okresie od 2 lipca 2004 r. do 12 czerwca 2006 r., a te które zgromadziła ona i sędzia T. Kuczma doskonale zrecenzowały też przed laty Sąd Okręgowy w Rzeszowie i Sąd Najwyższy razem z Prokuratorem Generalnym.

Co więcej, Pani przesłuchała mnie w sprawie. W dniu 15 marca 2011 r. Poświadczyli to biegli Katarzyna Bilska-Zaremba i Mariusz Patla podając w ich z czerwca br. Opinii: „Zbigniew Kękuś dnia 12.06.2006 roku został oskarżony o to, że /zarzuty – ZKE/Podczas Rozprawy Głównej dnia 15 marca 2011 roku nie przyznał się do zarzucanych mu czynów.

Zeznawał /zeznania – ZKE/.

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13, uprzednio II K 451/06, II K 854/10, Opinia sądowo-

psychiatryczna sporządzona przez biegłych Katarzynę Bilską-Zarembę i Mariusza Patlę, karty 4829 – 4839

Zeznając w dniu 15.11.2006 r. – po wydaniu wyroku wznowieniowego przez Sąd Okręgowy w Rzeszowie – przedstawiłem wady prawne aktu oskarżenia prokurator R. Ridan z dnia 12.06.2006 r. Potem wielokrotnie informowałem Panią, że nie mam nic do dodania.

Najważniejsze z wad, które ja przedstawiłem potwierdzili potem Prokurator Generalny, Sąd Najwyższy, a nawet … Pani postanowieniem z dnia 11.12.2012 r.

Na co Pani czeka…?

Mam nadzieję, że Pani nie stchórzy i nie odroczy – celem doholowania Andrzeja Zolla do końca roku, tj. do wejścia od 1 stycznia 2015 r. w życie nowego, przygotowanego pod jego kierunkiem, korzystnego dla niego Kodeksu karnego – posiedzenia wyznaczonego na dzień 12.11. 2014 r.

 

Uprzejmie informuję, że jeśli „Wielki Sanhedryn” podejmie decyzję, na podstawie której jego wierna sługa Adresatka niniejszego pisma, sędzia Beata Stój wyda w dniu 12 listopada 2014 r. – na podstawie Opinii sądowo-psychiatrycznej sporządzonej w opisanych w niniejszym piśmie okolicznościach przez biegłych Sądu Okręgowego w Krakowie lekarze psychiatrów Katarzynę Bilską-Zarembę i Mariusza Patlę – postanowienie o umieszczeniu mnie w szpitalu psychiatrycznym i zostanę do niego doprowadzony prosto z sali sądowej, nie złożę zażalenia. Będę cierpliwie czekał na zmianę decyzji. Wiem, doświadczam, że z „Wielkim Sanhedrynem” nie można polemizować.

Będę cierpliwie czekał, a Adresaci kopii niniejszego pisma i internauci będą weryfikować wiarygodność przedstawionych w nim informacji, w tym przez zapoznanie się z treścią Kodeksu karnego część szczególna, Komentarz do art. 117 – 277 k.k. pod redakcją naukową Andrzeja Zolla 4 wydanie, LEX a Wolters Kluwer business, i zastanawiać się, jak można być aż takim – „Trafnie użyty wulgaryzm jest doskonałym instrumentem opisu świata.” – skurwysynem 29, jak Andrzej Zoll, żeby nie tylko postępować wbrew podawanej przez siebie od lat teorii prawa karnego, ale nawet wbrew niej uczynić człowieka przestępcą.

Uważa, że w taki sposób może zachowywać się tylko ortodoksyjny czciciel zasady, że:

 

Tylko Żydzi są ludźmi, goje nie są ludźmi, tylko bydłem”

Talmud, Keritot 6b

Jak Pani wie, to żydowskie bydlę żyje także według reguły:

Wszystkie nieżydowskie dzieci są zwierzętami

Talmud, Yebamoth 98a

On sam i jego wielbiciele w systemie prawnym kierują się z kolei wytyczną:

 

W czasie procesu sądowego wolno oszukiwać, żeby Żyd zawsze wygrał.”

Talmud, Baba Kamma, 113b

 

Nie możecie Panie – Adresatki niniejszego – pisma zaprzeczyć …

Rozumiem, że jeśli sędzia B. Stój umieści mnie w szpitalu psychiatrycznym, lekarze psychiatrzy będą się przyglądać moim minom i gestom i oceniać na ich podstawie – jak biegli Katarzyna Bilska-Zaremba i Mariusza Patla – poziom mojej niepoczytalności.

Bo Państwa bożyszcze, prof. dr hab. Andrzej Zoll, który zachowuje się od … lat w opisany w niniejszym piśmie sposób jest poczytalny…

 

Nie muszę dodawać, że jeśli sędzia Beata Stój wyda w dniu 12 listopada 2014 r. sprawiedliwe orzeczenie otworzy mi drogę do roszczenia według standardów Unii Europejskiej, tj. w kwocie … wielu milionów złotych. Należnych mi z tego powodu, że przed laty kierownictwo Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód wystawiły przeciwko mnie tumana Radosławę Ridan i od tego czasu kilka … tuzinów prokuratorów i sędziów chroni interesu tego tumana, a zarazem interesu systemu prawnego.

Jak mi wyjaśnił śledczy Furdzik w sprawie, którą rozpoznaje przeciwko mnie od października 2013 r. z zawiadomienia prof. dr. hab. Andrzeja Zolla i jego małżonki adw. Wiesławy Zoll, ja muszę szanować system, a ponadto moim – pod groźbą kryminalizacji – obowiązkiem jest budować autorytet i powagę stanowisk jednostek systemu:

 

W interesie społecznym leży bowiem budowanie autorytetu i powagi dla stanowisk związanych z prawidłowym funkcjonowaniem systemu prawnego. Prokurator Dariusz Furdzik”

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. 4 Ds. 256/13,

postanowienie prokuratura Dariusza Furdzika z dnia 2 października 2013 r.

 

Ja i inni klienci, usługobiorcy systemu prawnego mamy budować autorytet i powagę…

Nie żeby ludzie systemu.

 

Jak poznałem Adresatkę niniejszego pisma, sędzię Beatę Stój, uważam, że jednak znowu się Pani, jak od czterech lat, „skurwi”. To cena pierwszego razu. Jak bowiem słusznie mówił G. Orwell:

Raz się skurwisz – kurwą zostaniesz”

George Orwell

 

Nieprawdaż nieskazitelnego charakteru Pani sędzio Stój? Nieprawdaż nieskazitelnego charakteru Pani prokurator Kowalczyk.

Pamiętacie Panie jeszcze swoje „pierwsze razy”?

Czy też dawno zatarły się w pamięci w masie następnych?

 

Podczas posiedzenia w dniu 12 listopada 2014 r. będę się do Pani, sędzio Stój, zwracał „wysoki sądzie”. Przecież i tak oboje wiemy, że z Pani rzadki tuman – zna Pani, na przykład, tylko i wyłącznie obowiązki oskarżonego, jego praw i obowiązków sędziego Pani nie zna – wyjątkowe bydlę, w tym robiące od czterech lat bezwstydnie, na oczach całej Polski, loda30 tudzież laskę31 zdemoralizowanemu Żydowi ortodoksowi radykalnemu, tumanowi mściwemu, wrogowi chorych dzieci, gdy nieżydzi, prof. Andrzejowi Zollowi.

Nasze spotkanie rozpocznę od pytania, czy dopełni Pani ustawowego obowiązku denuncjacji i złoży zawiadomienie o popełnieniu przez Andrzeja Zolla przestępstw, jak w moim wniosku z dnia 7 listopada 2014 r. – patrz: str. 24 oraz Załącznik 22.

Wnoszę jak na wstępie.

 

 

dr Zbigniew Kękuś

 

Załączniki:

  1. Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Wschód, sygn. alt RS-051/3/06, pismo zastępcy Prokuratora Rejonowego Krystyny Kowalczyk z dnia 7 lutego 2006 r.

  2. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13, postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 11 grudnia 2012 r.

  3. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10 / akt oskarżenia prokurator Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r.

  4. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 854/10 /uprzednio II K 451/06/, Zażalenie prokurator Radosławy Ridan z dnia 8 grudnia 2006 r. na Postanowienie sędziego Tomasza Kuczmy z dnia 30 listopada 2006 r.

  5. Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny, sygn. akt II K 451/06, pismo „Wirtualna Polska” z dnia 6 sierpnia 2007r., dane osobowe użytkownika portalu „Wirtualna Polska” o identyfikatorze zgsopo, karta 3099

  6. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 451/06, pismo z dnia 1 października 2007r. INTERIA.PL.S.A., karta 3183

  7. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/, wyrok Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 15.09.2010 r.

  8. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/ kasacja Prokuratora Generalnego, kasacja z dnia 22 sierpnia 2011 r., sygn. akt PG IV KSK 699/11 od wyroku Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 18 grudnia 2007 r., sygn. akt II K 451/06

  9. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. akt IV KK 272/11

  10. Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście – Wschód, sygn. akt 1 Ds. 39/06/S, pismo Zastępcy Prokuratora Rejonowego Edyty Frączek – Padoł z dnia 12 lipca 2013 r.

  11. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 451/06, protokół z rozprawy głównej w dniu 17 lipca 2007r., zeznania Rzecznika Praw Obywatelskich Andrzeja Zolla, karta 3060

  12. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13, uprzednio II K 451/06, II K 854/10, postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 24 stycznia 2014 r.

  13. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10 / postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 19 września 2013 r.

  14. Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Wschód, sygn. 1 Ds. 39/06/S /uprzednio 1 Ds. 112/04/S/, faks prokurator Radosławy Ridan z dnia 17 lutego 2006 r. do Wydziału Kadr Banku Zachodniego WBK S.A.

  15. Prokuratura Rejonowa Kraków – Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, postanowienie prokuratora Bartłomieja Legutko z dnia 6 maja 2014 roku

  16. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 854/10 /uprzednio II K 451/06, następnie II K 407/13/, postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 15 marca 2011 r. o powołaniu biegłych sądowych

  17. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 854/10 /uprzednio II K 451/06, następnie II K 407/13/, postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 29 czerwca 2012 r. o zwróceniu się z wnioskiem do biegłych sądowych

  18. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 25 kwietnia 2014 r.

  19. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 854/10, Wezwanie z dnia 21 listopada 2012 r.

  20. Sąd Rejonowy dla Krakowa Krowodrzy w Krakowie, sygn. akt IX Kp 300/14/K, postanowienie sędzi Katarzyny Kaczmary z dnia 16 października 2014 r.

  21. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13, Zawiadomienie z dnia 29 lipca 2014 r.

  22. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13, pismo Z. Kękusia z dnia 7 listopada 2014 r. do sędzi Beaty Stój

1 Trybunał Konstytucyjny orzekł wyrokiem z dnia 11 października 2006 r., sygn. P 3/06: „1. Art. 226 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553, ze zm.) w zakresie, w jakim penalizuje znieważenie funkcjonariusza publicznego lub osoby do pomocy mu przybranej dokonane niepublicznie lub dokonane publicznie, lecz nie podczas pełnienia czynności służbowych, jest niezgodny z art. 54 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

2. Art. 226 § 1 ustawy powołanej w punkcie 1 nie jest niezgodny z art. 32 w związku z art. 2 Konstytucji.

(…) Uzasadnienie (…) „Rozstrzygnięcie zawarte w wyroku Trybunału Konstytucyjnego oznacza, że od momentu wejścia w życie wyroku niedopuszczalne staje się ściganie z tytułu zniewagi funkcjonariusza publicznego dokonanej, czy to publicznie, czy niepublicznie, wyłącznie w związku z jego czynnościami służbowymi, a nie podczas wykonywania tych czynności. Utrzymany w mocy zakres kwestionowanego przepisu umożliwia więc ściganie z oskarżenia publicznego zniewagi funkcjonariusza dokonanej podczas wykonywania czynności służbowych. Poza hipotezą tego przepisu pozostają natomiast znieważające wypowiedzi publiczne i niepubliczne formułowane poza czasem pełnienia funkcji służbowych, bez względu na to, czy pozostają one w związku czy też nie z pełnieniem tych funkcji.”Źródło: Wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 11.10.2006r., P 3/06; OTK Z.U. z 2006r., Nr 9A, poz. 121

2 Artykuł 297 § 1 Kodeksu postępowania karnego: „Celem postępowania przygotowawczego jest:(…) 2) wykrycie i w razie potrzeby ujęcie sprawcy, (…) 5) zebranie, zabezpieczenie i w niezbędnym zakresie utrwalenie dowodów dla sądu.”

 

3Jak wspomniałem, w zażaleniu z dnia 8.12.2006 r. prokurator R. Ridan podała – Załącznik 4: „Również z wydruku strony www.zkekus.w.interia.pl wynika, że strona ta została założona 4.11.2004 r.” To dlaczego w opisie każdego z 18 czynów przypisanych mi aktem oskarżenia z dnia 12.06.2006 r. podała, że za pośrednictwem strony www.zkekus.w.interia.pl popełniałem je – patrz: Załącznik 1: od stycznia 2003 r.”?

4 „BYDLĘ”: «przen. pogard. o człowieku z podkreśleniem jego stron ujemnych»; Słownik Języka Polskiego PWN, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, s. 75.

5 Artykuł 366 § 1 Kodeksu postępowania karnego: „Przewodniczący kieruje rozprawą i czuwa nad jej prawidłowym przebiegiem, bacząc, aby zostały wyjaśnione wszystkie istotne okoliczności sprawy, a w miarę możności także okoliczności sprzyjające popełnieniu przestępstwa.”

6 Artykuł 7 Kodeksu postępowania karnego: „Organy postępowania kształtują swe przekonanie na podstawie wszystkich przeprowadzonych dowodów, ocenianych swobodnie z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego.”

 

7 Artykuł 101 Kodeksu karnego: „§ 1. Karalność przestępstwa ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynęło lat:1) 30 – gdy czyn stanowi zbrodnię zabójstwa, 2) 20 – gdy czyn stanowi inną zbrodnię, 2a) 15 – gdy czyn stanowi występek zagrożony karą pozbawienia wolności przekraczającą 5 lat, 3) 10 – gdy czyn stanowi występek zagrożony karą pozbawienia wolności przekraczającą 3 lata, 4) 5 – gdy chodzi o pozostałe występki, 5) (uchylony).

§ 2. Karalność przestępstwa ściganego z oskarżenia prywatnego ustaje z upływem roku od czasu, gdy pokrzywdzony dowiedział się o osobie sprawcy przestępstwa,nie później jednak niż z upływem 3 lat od czasu jego popełnienia.”

8 Artykuł 102 Kodeksu karnego – Karalność przestępstwa ściganego z oskarżenia prywatnego ustaje z upływem roku od czasu, gdy pokrzywdzony dowiedział się o osobie sprawcy przestępstwa, niepóźniej jednak niż z upływem 3 lat od czasu jego popełnienia.”

9 Stanowisko prof. A. Zolla, że RPO będąc organem konstytucyjnym nie jest konstytucyjnym organem Rzeczypospolitej Polskiej znają nawet początkujący w zawodach prawniczych asesorowie.Oto treść orzeczenia z dnia 30 lipca 2010 r. /1 Ds. 806/10/MG/ asesora Sądu Rejonowego dla Warszawy Śródmieścia Macieja Górskiego: „Zgodnie z jednym z poglądów prezentowanych w doktrynie prawa karnego Rzecznik Praw Obywatelskich nie jest związany z wykonywaniem żadnego z trzech rodzajów władzy, ustawodawczej, wykonawczej bądź sądowniczej, w związku z czym nie można go uznać za konstytucyjny organ Rzeczypospolitej a jedynie za organ konstytucyjny, co wyklucza możliwość kwalifikowania znieważenia i zniesławienia Rzecznika Praw Obywatelskich z art. 226 § 3. Powyższy pogląd prezentowany jest m.in. w Komentarzu do części szczególnej kodeksu karnego opracowanego pod redakcją prof. dr hab. Andrzeja Zolla.”

Dowód: Prokuratura Rejonowa Warszawa Śródmieście, sygn. akt 1 Ds.806/10/MG, postanowienie asesora Marcina Górskiego z dnia 30 lipca 2010r.

Ubolewać należy, że były Rzecznik Praw Obywatelskich prof. dr hab. Andrzej Zoll o tym nie wie …

10 Artykuł 79 § 1 pkt 3 k.p.k.: „§ 1. W postępowaniu karnym oskarżony musi mieć obrońcę, jeżeli: (…) 3) zachodzi uzasadniona wątpliwość co do jego poczytalności.

 

11 „1352 zł zapłacił Radosław Sikorski za obiad z Jackiem Rostowskim. Politycy do tej pory nie widzieli w tym nic złego – twierdzą, że rozmowy były służbowe i mieli prawo wydać na nie państwowe pieniądze (…) – Powodem spotkania była propozycja objęcia funkcji ambasadora w Paryżu przez Jacka Rostowskiego – przekonywał Marcin Wojciechowski z MSZ, komentując kolacyjkę w pałacyku Sobańskich Sikorskiego z Rostowskim. (…) Kto jak kto, ale minister dyplomacji powinien wiedzieć, że własne rachunki trzeba regulować. Sikorski poszedł więc po rozum do głowy i ogłosił, że odda pieniądze, a w zasadzie tylko ich część … – Minister Sikorski postanowił zwrócić koszt zbyt drogich alkoholi.” Zwrot należności zostanie potrącony z wynagrodzenia – poinformowało nas MSZ.” – Źródło: Artur Kowalczyk, „Rozmawiali prywatnie a jedli służbowo.”; „Fakt”, 2.07.2014, s. 2

12„Szef MSZ Radosław Sikorski (…): Sojusz Polska – Stany Zjednoczone jest: „nic niewartymrobieniem lodaAmerykanom, którzy traktują nas jak murzynów” Źródło: BAŁ, „Zrobiliśmy laskę Amerykanom”; „Fakt”, 23.06.2014, s. 2

13 Robienie laski«Rodzaj aktywności dyplomatycznej. Uprawia ją minister Sikorski w relacjach ze Stanami Zjednoczonymi, a także premier Orban w – nomen omen – stosunkach z Władimirem Putinem»; „Słownik afery taśmowej”; „Fakt”, 28-29.06.2014, s. 6

14 patrz: przypis 12

15 patrz: przypis 13

16 patrz: przypis 12

17 patrz: przypis 13

18 „(…) Udokumentowałem również zapis dokonany przez Ludwika Hassa – historyka wolnomularstwa w jego książce „Wolnomularze polscy w kraju i na świecie 1821 – 1999 słownik biograficzny” /wydawnictwo Rytm Warszawa 1999/ w której figuruje w liście polskich masonów – Andrzej Zoll – profesor prawa, Kraków.” Źródło: Aleksander Szumański, „Gestapowcy, masoni, autorytety z Uljanowem w tle”; „Tajemnice Świata”, Nr 1(3)2008, s. 19.20

19 Gdy kreujący nowe wzorce kulturowe red. Marcin Meller w prowadzonym przez niego w porze największej oglądalności – w sobotnie przedpołudnie, gdy telewizję oglądają dzieci razem z rodzicami – programie TVN „Drugie śniadanie mistrzów, powiedział: Jeśli liberałowie PiS-owscy przystąpiliby do Platformy, mielibyśmy,kurwa (…).” /Marcin Meller, w: „Drugie śniadanie mistrzów”, TVN, 14 listopada 2010 r./, Mariusz Cieślik perswadował czytelnikom „Newsweeka”, że Marcin Meller wcale nie jest chamem lecz inteligentem. Sporządził mowę obrończą, której nadał tytuł „O wyższości k … nad kuźwą” i w której powołał się nawet na … Jana Kochanowskiego. Obwieścił: „Wiem, że się teraz narażę na oskarżenie, że popieram schamianie polszczyzny, ale naprawdę k … Mellera zupełnie mi nie przeszkadza. (…) Liczne przykłady literackie (od Kochanowskiego po Rymkiewicza) i filmowe (od Pasikowskiego po „Miasteczko South Park”) dowodzą, że trafnie użyty wulgaryzm jest doskonałym instrumentem opisu świata. (…) Dawne elity ulegają erozji i przestają obowiązywać inteligenckie kody, ale z tych wszystkich przyczyn w ostatnich latach zupełnie zanikło poczucie językowego obciachu. Prawdziwy inteligent wie, kiedy rzucić k …, ćwierćinteligenci rzucają kuźwami.”Źródło: Mariusz Cieślik, „O wyższości k … nad kuźwą”; „Newsweek”, 5.12.2010 r., s. 12

20 „Skurwysyn”«człowiek będący nieakceptowany z rozlicznych przyczyn przez nas samych bądź szersze grono»; Słownik Języka Polskiego

21 „Skurwysyn”«człowiek będący nieakceptowany z rozlicznych przyczyn przez nas samych bądź szersze grono»; Słownik Języka Polskiego

22 patrz: przypis 12

23 patrz: przypis 13

24 patrz: przypis 12

25 „Skurwysyn”«człowiek będący nieakceptowany z rozlicznych przyczyn przez nas samych bądź szersze grono»; Słownik Języka Polskiego

26 patrz: przypis 12

27 patrz: przypis 13

28 „Pierdoli攫lekceważyć; pleść bzdury»; Słownik Języka Polskiego

29 „Skurwysyn”«człowiek będący nieakceptowany z rozlicznych przyczyn przez nas samych bądź szersze grono»; Słownik Języka Polskiego

30 patrz: przypis 12

31 patrz: przypis 13