7.11.2014 Wniosek Zbigniewa Kękusia do sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój o dopełnienie ustawowego obowiązku denuncjacji i złożenie zawiadomienia o popełnieniu przez prof. dr. hab. Andrzeja Zolla przestępstw z art. 235 k.k. i 236 § 1 k.k.

Kraków, dnia 7 listopada 2014 r.

Zbigniew Kękuś

 

Sędzia

Beata Stój

Prezes Sądu Rejonowego w Dębicy

ul. Słoneczna 3

39-200 Dębica

 

Sygn. akt II K 407/13

 

Do wiadomości:

  1. Pan prof. dr hab. Andrzej Zoll, członek Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Karnego przy Ministrze Sprawiedliwości, Al. Ujazdowskie 11, 00-950 Warszawa

  2. Pan Cezary Grabarczyk, Minister Sprawiedliwości, Al. Ujazdowskie 11, 00-950 Warszawa

  3. Pani Krystyna Kowalczyk, Prokurator Rejonowy dla Krakowa Śródmieścia Wschód, ul. Mosiężnicza 2, 30-965 Kraków, sygn. 1 Ds. 39/06/S

  4. Sędzia Zbigniew Śmigórski, Prezes Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie, Al. Piłsudskiego 28, 35-001 Rzeszów

  5. Sędzia Tomasz Wojciechowski, Prezes Sądu Okręgowego w Rzeszowie, Plac Śreniawitów 3, 35-959 Rzeszów

  6. Sędzia Krzysztof Sobierajski, Prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie, ul. Przy Rondzie 3, 31-547 Kraków

  7. Pan Artur Wrona, Prokurator Apelacyjny w Krakowie, ul. Cystersów 18, 31-553 Kraków

  8. Pan Andrzej Adamczyk, Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Biuro Poselskie, ul. Łobzowska 35/4, 31-139 Kraków

  9. Pani Barbara Bubula, Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Biuro Poselskie, Os. Centrum B 4 m. 42, 31-926 Kraków

  10. Pan Łukasz Gibała, Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Biuro Poselskie, ul. Zbożowa 2, 30-002 Kraków

  11. Pan Jarosław Gowin, Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Biuro Poselskie, ul. Karmelicka 1/3, 31-133 Kraków

  12. Pani Anna Grodzka, Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Biuro Poselskie, ul. Bracka 15, 31-005 Kraków

  13. Pan Jerzy Fedorowicz, Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Biuro Poselskie, ul. św. Gertrudy 26/29, 31-048 Kraków

  14. Pani Jagna Marczułajtis-Walczak, Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Biuro Poselskie, ul. św. Gertrudy 26-29, 31-048 Kraków

  15. Pani Katarzyna Matusik-Lipiec, Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Biuro Poselskie, ul. św. Gertrudy 26-29, 31-048 Kraków

  16. Pan Jacek Osuch, Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, ul. Łobzowska 35 m. 4, 31-139 Kraków

  17. Pan Ryszard Terlecki, Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, ul. Szewska 27, 31-139 Kraków

  18. Państwo: Małgorzata Jantos, Sławomir Pietrzyk, Józef Pilch – Wiceprzewodniczący Rady Miasta Krakowa, Plac Wszystkich Świętych 3-4, 31-004 Kraków

  19. Pan prof. Andrzej Białas, Prezes Polskiej Akademii Umiejętności, ul. Sławkowska 17, Kraków

  20. Pan prof. dr hab. Andrzej Chochół, Rektor Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie, ul. Rakowicka 27, 31-510 Kraków

  21. Pan insp. Mariusz Dąbek, Małopolski Komendant Wojewódzki Policji, ul. Mogilska 109, 31-571 Kraków

  22. Pan insp. Andrzej Płatek, Komendant Miejski Policji w Krakowie ul. Siemiradzkiego 24, 31-137 Kraków

  23. Ks. kard. Stanisław Dziwisz, Metropolita Krakowski, Kuria Metropolitalna, ul. Franciszkańska 3, 31-004 Kraków

  24. Pan Jacek Majchrowski, Prezydent Krakowa, Plac Wszystkich Świętych 3-4, 31-004 Kraków

  25. Pan Jerzy Miller, Wojewoda Małopolski, ul. Basztowa 22, 31-156 Kraków

  26. Pan Marek Sowa, Marszałek Województwa Małopolskiego, ul. Racławicka 56, 30-017 Kraków.

  27. Pani Irena Lipowicz, Rzecznik Praw Obywatelskich, Al. Solidarności 77, 00-090 Warszawa

  28. Pan Andrzej Seremet, Prokurator Generalny, ul. Rakowiecka 26-30, 02-528 Warszawa

  29. Pan Wojciech Harpula, Redaktor Naczelny, „Gazeta Krakowska”, Al. Pokoju 3, 31-548 Kraków

  30. Pan Marek Kęskrawiec, Redaktor Naczelny „Dziennik Polski’, Al. Pokoju 3, 31-548 Kraków

  31. Pan Piotr Mucharski, Redaktor Naczelny, Tygodnik Powszechny, ul. Wiślna 12, 31-007 Kraków

  32. Pan Józef Stachów, Redaktor Naczelny „Gazeta Wyborcza – Gazeta Kraków”, ul. Szewska 5, 31-009 Kraków

  33. Pani Edyta Stanek, Redaktor Naczelny „Fakt Kraków”, ul. Grzegórzecka 10, 31-530 Kraków

  34. www.kekusz.pl, www.monitor-polski.pl, ww.w.infoekspres.pl, www.nowyekran.net, www.aferyprawa.eu, www.3obieg.pl

 

Dotyczy:

  1. Wniosek o dopełnienie przez adresatkę niniejszego pisma, ustawowego, określonego w art. 304 § 2 K.p.k. obowiązku denuncjacji – Instytucje państwowe i samorządowe, które w związku ze swą działalnością dowiedziały się o popełnieniu przestępstwa ściganego z urzędu, są obowiązane niezwłocznie zawiadomić o tym prokuratora lub Policję oraz przedsięwziąć niezbędne czynności do czasu przybycia organu powołanego do ścigania przestępstw lub do czasu wydania przez ten organ stosownego zarządzenia, aby nie dopuścić do zatarcia śladów i dowodów przestępstwa.” – przez złożenie we właściwej miejscowo prokuraturze zawiadomienia o popełnieniu przez prof. Andrzeja Zolla /adres: (…) / przestępstw z:

    1. artykułu 235 Kodeksu karnego,

    2. artykułu 236 § 1 Kodeksu karnego.

  2. Zawiadomienie, że prof. dr hab. Andrzej Zoll jest między innymi:

    1. byłym prezesem Trybunału Konstytucyjnego

    2. byłym Rzecznikiem Praw Obywatelskich

    3. byłym przewodniczącym Rządowego Centrum Legislacji

    4. byłym – przez dwie kadencje, w tym do dnia 19 listopada 2013 r. – przewodniczącym Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Karnego przy Ministrze Sprawiedliwości

    5. byłym, kierownikiem Katedry Prawa Karnego Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie,

    6. członkiem Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Karnego przy Ministrze Sprawiedliwości.

  3. Zawiadomienie, że kopia niniejszego pisma oraz kopia zawiadomienia, jak w pkt. I umieszczone w Internecie, w tym na stronie: www.kekusz.pl.

W czasie procesu sądowego wolno oszukiwać, żeby Żyd zawsze wygrał.”

Talmud, Baba Kamma, 113b

 

Na stanowisko sędziego sądu rejonowego może być powołany ten, kto: (…) 2) jest nieskazitelnego charakteru”

Artykuł 61 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych

 

Część I. Przepisy prawa

 

  1. Artykuł 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej: „Rzeczpospolita Polska jest demokratycznym państwem prawnym, urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej.

  2. Artykuł 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej: „Organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa”

  3. Artykuł 235 Kodeksu karnego:

Kto przez tworzenie fałszywych dowodów lub inne podstępne zabiegi, kieruje przeciwko określonej osobie ściganie o przestępstwo, w tym i przestępstwo skarbowe, wykroczenie, wykroczenie skarbowe lub przewinienie dyscyplinarne albo w toku postępowania zabiegi takie przedsiębierze, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.”

  1. Artykuł 236 Kodeksu karnego:

§ 1. Kto zataja dowody niewinności osoby podejrzanej o popełnienie przestępstwa, w tym i przestępstwa skarbowego, wykroczenia, wykroczenia skarbowego lub przewinienia dyscyplinarnego, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

 

Część II. Uzasadnienie

 

Sąd Rejonowy w Dębicy ściga mnie od dnia 14 listopada 2006 r. w sprawie do sygn. II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ za czyn opisany w akcie oskarżenia prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r. /sygn. 1 Ds. 39/06/S jako: „Oskarżam Zbigniewa Kękusia (…) ojca dwojga dzieci w wieku 19 i 15 lat pozostających na jego utrzymaniu, z zawodu ekonomistę, zatrudnionego jako Dyrektor Obszaru Zarządzania Zakupami, Nieruchomościami i Kosztami Banku Zachodniego WBK SA (…) o to, że: (…) XVII. w okresie od stycznia 2003r. do maja 2005r. – w Krakowie działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu – za pośrednictwem portalu internetowego Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca – www.zgsopo.webpark.pl i założonej przez siebie strony pod domeną zkekus.w.interia.plznieważył Andrzeja Zolla piastującego urząd Rzecznika Praw Obywatelskich używając wobec niego słów obraźliwych i pomówił go o takie postępowanie i właściwości, które mogą poniżyć go w opinii publicznej i narazić na utratę zaufania potrzebnego dla piastowanego urzędu to jest o przest.z art. 226 § 3 kki art. 212 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk.”

Źródło: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 854/10 /uprzednio II K 451/06/ akt oskarżenia prokurator Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r.

 

Prof. Andrzej Zoll obciążył mnie zeznaniami w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym przez prokurator R. Ridan, co ta poświadczyła podając w akcie oskarżenia: Akt oskarżenia przeciwko Zbigniewowi Kękusiowi o przest. z art. (…) 226 § 3 kki art. 212 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk (…). Na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego,a to zeznań świadków (…) Andrzeja Zolla (k:256-257) (…) stwierdzono następujący stan faktyczny (…)”

Źródło: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 854/10 /uprzednio II K 451/06/ akt oskarżenia prokurator Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r.

 

Prof. Andrzej Zoll złożył także obciążające mnie zeznania przesłuchiwany w dniu 17 lipca 2007 r. przez sędziego Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasza Kuczmę: Świadek Andrzej Zoll zeznaje: Ja wiem czego dotyczy sprawa. Zetknąłem się z pismami p. Kękusia. Te pisma były kierowane do mnie jako do Rzecznika Praw Obywatelskich w późniejszym okresie. Początkowo na p. Kękusia skarżyła się żona. Później jak do Rzecznika p. Kękuś pisał do mnie skargi na żonę. Ponieważ byłem tutaj w trudnej sytuacji poleciłem, aby wszystkie te pisma były przekazywane do Rady Adwokackiej w Krakowie. Ja zapoznawałem się z pismami, które były do mnie adresowane. Dyrektor mojego biura przesłał do p. Kękusia pismo w którym sugerował, że źle się stało, że pan Kękuś nie poddał się badaniom psychiatrycznym. To był powód, że p. Kękuś zaczął mnie atakować, kierowane były pisma do prezydenta i do innych organów państwa w których p. Kękuś mnie atakował. Była też taka sytuacja, że pan Kękuś przed Biurem Rzecznika rozprowadzał ulotki w których były treści znieważające mnie. Nic więcej w tej sprawie nie mogę powiedzieć.

Źródło: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 854/10 /uprzednio II K 451/06/ protokół rozprawy głównej w dniu 17 lipca 2007r., zeznania Rzecznika Praw Obywatelskich Andrzeja Zolla, karta 3060

 

Na podstawie zeznań złożonych przez prof. Andrzeja Zolla;

  1. prokurator Radosława Ridan sporządziła w dniu 12.06.2006 r. akt oskarżenia,

  2. sędzia Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasz Kuczma wydał w dniu 18 grudnia 2007 r. wyrok /sygn. akt II K 451/06/, którym:

    1. przypisał mi popełnienie czynu z art. 226 § 3 K.k. według opisu prokurator R. Ridan,

    2. skazał mnie na grzywnę w kwocie 4.000,00 zł.

 

W dniu 15 września 2010 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie wydał wyrok, którym uchylił wyrok sędziego T. Kuczmy z dnia 18.12.2007 r. w zakresie wyżej wymienionego czynu z pkt XVII aktu oskarżenia, zarzucając sędziemu rażące i mające wpływ na treść wyroku naruszenie prawa materialnego.

Po uchyleniu skazującego mnie wyroku jestem ponownie ścigany z art. 226 § 3 K.k. za czyn opisany jak wyżej przez prokurator Radosławę Ridan. Postępowanie prowadzi do sygn. akt II K 407/13 sędzia Sądu Rejonowego w Dębicy Beata Stój, przy udziale Prokuratora Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wschód Krystyny Kowalczyk.

Tymczasem sam uważający się za pokrzywdzonego – obciążył mnie dwukrotnie zeznaniami – i uznany za takowego przez prokurator Radosławę Ridan oraz przez sędziego Tomasza Kuczmę, były, przez prawie 6 lat /czerwiec 2000 r. do luty 2006 r./ Rzecznik Praw Obywatelskich prof. dr hab. Andrzej Zoll podaje w zakresie trybu ścigania z art. 226 § 3 K.k.:

  1. Przedmiotem czynności wykonawczej typu czynu zabronionego opisanego w art. 226 § 3są konstytucyjne organy Rzeczypospolitej Polskiej. Zakres znaczeniowy tego terminu jest sporny w doktrynie (por. A. Zoll (w: ) Kodeks Karny …, red. A. Zoll, s. 736. (…) W doktrynie słusznie jednak wskazano, iż nie każdy organ konstytucyjny jest jednocześnie organem Rzeczypospolitej Polskiej, tzn. takim, który jest powiązany z wykonywaniem jednego z trzech rodzajów władzy w odniesieniu do państwa. Według tego poglądu organami RP są zatem tylko: Sejm, Senat, Prezydent RP, Rada Ministrów, ministrowie, Trybunał Konstytucyjny, Sąd Najwyższy, Naczelny Sąd Administracyjny.Źródło: Kodeks karny część szczególna, Tom II, Komentarz do art. 117 – 277 k.k. pod redakcją naukową Andrzeja Zolla, 4 wydanie, 2013 r., LEX Wolters Kluwer business, s. 1131.
    Rzecznik Praw Obywatelskich nie jest zatem według wskazania doktryny prawnej prezentowanego przez prof. dr hab. Andrzeja Zolla jako słuszne konstytucyjnym organem Rzeczypospolitej Polskiej.

  2. Podkreśla się w doktrynie iż § 3 ma zastosowanie tylko do znieważania organu, nie zaś jego pracowników czy też grupy pracowników, chyba że zniewaga została skierowana przeciwko wszystkim pracującym dla tego organu i przez to dotyka go niejako pośrednio (L. Gardocki, Prawo, s. 272).” – Źródło: Kodeks karny część szczególna, Tom II, Komentarz do art. 117 – 277 k.k. pod redakcją naukową Andrzeja Zolla, 4 wydanie, 2013 r., LEX Wolters Kluwer business, s. 1130.

Identyczne jak wyżej stanowisko w kwestii trybu ścigania z art. 226 § 3 K.k. prof. Andrzej Zoll prezentował we wcześniejszych wydaniach wydawanego pod jego redakcją naukową Komentarza do kodeku karnego, w tym do wydania 3 z 2008 r.

Wskazać zatem należy, że:

  1. Artykuł 226 § 3 Kodeksu karnego stanowi: „Kto publicznie znieważa lub poniża konstytucyjny organ Rzeczypospolitej Polskiej, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.”

  2. Artykuł 115 § 2 Kodeksu karnego stanowi: „Czynem zabronionym jest zachowanie o znamionach określonych w ustawie karnej.

 

Jeśli Rzecznik Praw Obywatelskich nie jest konstytucyjnym organem Rzeczypospolitej Polskiej to czyn przypisany mi przez prokurator Radosławę Ridan w pkt. XVII aktu oskarżenia – i opisany jako znieważenie konstytucyjnego organu Rzeczypospolitej Polskiej, Rzecznika Praw Obywatelskich w osobie prof. Andrzeja Zolla – nie wypełnia znamion czynu określonego jako przestępstwo w art. 226 § 3 K.k.

Jeśli § 3 ma zastosowanie tylko do znieważania organu, nie zaś jego pracowników, to i z tej przyczyny czyn przypisany mi przez prokurator Radosławę Ridan w pkt. XVII aktu oskarżenia – i opisany jako znieważenie konstytucyjnego organu Rzeczypospolitej Polskiej, Rzecznika Praw Obywatelskich w osobie prof. Andrzeja Zolla – nie wypełnia znamion czynu określonego jako przestępstwo w art. 226 § 3 K.k.

 

W związku z powyższym, pismem z dnia 19 marca 2013 r. skierowanym do przewodniczącego Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Karnego przy Ministrze Sprawiedliwości prof. Andrzeja Zolla złożyłem: Dotyczy:

  1. Zawiadomienie, że zgodnie z teorią prawa karnego, podawaną w publikacjach wydawanych pod redakcją Adresata niniejszego pisma, Rzecznik Praw Obywatelskich nie jest konstytucyjnym organem Rzeczypospolitej Polskiej.

  2. Wniosek o uzupełnienie przez prof. Andrzeja Zolla zeznań złożonych w dniu 17 lipca 2007 r. w sprawie Sądu Rejonowego w Dębicy sygn. II K 451/06 /Załącznik 3/, przez skierowanie pisma – w terminie tygodnia od daty złożenia niniejszego pisma – do akt sprawy w.w. Sądu, sygn. II K 854/10 /adres: Sąd Rejonowy w Dębicy, ul. Słoneczna 3, 39-200 Dębica/, zawierającego zawiadomienie, że Rzecznik Praw Obywatelskich nie jest konstytucyjnym organem Rzeczypospolitej Polskiej.

  3. Zawiadomienie, że:

    1. składając zeznania w sprawie, w której ścigano mnie – i skazano – za znieważenie konstytucyjnego organu Rzeczypospolitej Polskiej, Rzecznika Praw Obywatelskich w osobie piastującego ten urząd Andrzeja Zolla, Adresat niniejszego pisma popełnił przestępstwo z art. 235 k.k.,

    2. zatajając przed Sądem Rejonowym w Dębicy przed wydaniem wyroku w sprawie sygn. akt II K 854/10, że Rzecznik Praw Obywatelskich nie jest konstytucyjnym organem Rzeczypospolitej Polskiej, Adresat niniejszego pisma, prof. Andrzej Zoll popełni przestępstwa z art. 235 k.k. i 236 § 1 k.k.

  4. Wniosek o doręczenie mi – w terminie tygodnia od daty złożenia niniejszego pisma – kopii pisma, jak w p. II, skierowanego do Sądu Rejonowego w Dębicy.”

Dowód: Komisja Kodyfikacyjna Prawa Karnego przy Ministrze Sprawiedliwości, pismo Z. Kękusia z dnia 19 marca 2013 r. do przewodniczącego Komisji prof. dr hab. Andrzeja Zolla – Załącznik 1

W uzasadnieniu do wniosku z pkt. II wyżej wymienionego pisma z dnia 19 marca 2013 r. do prof. Andrzeja Zolla podałem między innymi – Załącznik 1: „Stanowisko, że RPO nie jest konstytucyjnym organem RP jest dobrze znane – z Pana publikacji – nawet początkującym w zawodach prawniczych asesorom, jak np. Maciejowi Górskiemu z Sądu Rejonowego dla Warszawy Śródmieścia, który w postanowieniu z dnia 30 lipca 2010 r. podał: „Zgodnie z jednym z poglądów prezentowanych w doktrynie prawa karnego Rzecznik Praw Obywatelskich nie jest związany z wykonywaniem żadnego z trzech rodzajów władzy, ustawodawczej, wykonawczej bądź sądowniczej, w związku z czym nie można go uznać za konstytucyjny organ Rzeczypospolitej a jedynie za organ konstytucyjny, co wyklucza możliwość kwalifikowania znieważenia i zniesławienia Rzecznika Praw Obywatelskich z art. 226 § 3. Powyższy pogląd prezentowany jest m.in. w Komentarzu do części szczególnej kodeksu karnego opracowanego pod redakcją prof. dr hab. Andrzeja Zolla.

Dowód: Prokuratura Rejonowa Warszawa Śródmieście, sygn. akt 1 Ds.806/10/MG, postanowienie asesora Marcina Górskiego z dnia 30 lipca 2010r.

W podsumowaniu przedstawionych wyżej faktów, mających potwierdzenie w obowiązującym prawie – w tym podawanym w publikacjach z zakresu teorii prawa wydawanych pod Pana redakcją – oraz w dokumentach, których kopie załączyłem do niniejszego pisma, Pan:

  1. obciążając mnie, jako Rzecznik Praw Obywatelskich zeznaniami w sprawie, w której ścigano mnie – i skazano na podstawie złożonych przez Pana dwukrotnie zeznań – za znieważenie konstytucyjnego organu Rzeczypospolitej Polskiej, Rzecznika Praw Obywatelskich w Pana, piastującego ten urząd osobie, popełnił przestępstwo z art. 235 k.k.
    Zastosował Pan podstępny zabieg, tj. ukrył Pan przed – niedouczonymi – prokurator Radosławą Ridan i sędzią Tomaszem Kuczma, że Rzecznik Praw Obywatelskich będąc organem konstytucyjnym, nie jest konstytucyjnym organem Rzeczypospolitej Polskiej,

  2. zatajając przed Sądem Rejonowym w Dębicy, rozpoznającym sprawę sygn. II K 854/10, w której jestem oskarżony o znieważenie konstytucyjnego organu Rzeczypospolitej Polskiej, Rzecznika Praw Obywatelskich, w Pana, piastującego ten urząd osobie, spowoduje Pan kontynuację ścigania mnie za czyn, który … nigdy nie był i nie jest przestępstwem, tj. sam Pan popełni przestępstwo z art. 236 § 1 k.k.

(…) W związku z powyższym wnoszę, jak na wstępie, tj. by zawiadomił Pan w terminie tygodnia od daty złożenia niniejszego Sąd Rejonowy w Dębicy, rozpoznający ponownie sprawę do sygn. akt II K 854/10 /obecnie II K 407/13 – ZKE/, w której jestem oskarżony o popełnienie przestępstwa znieważenia konstytucyjnego organu Rzeczypospolitej Polskiej, w Pana, piastującego ten urząd osobie /art. 226 § 3 k.k./, że Rzecznik Praw Obywatelskich nie jest konstytucyjnym organem Rzeczypospolitej Polskiej.

Niech Pan już, Panie profesorze, nie czyni podstępnych zabiegów, niech Pan nie zataja.

Nie tylko nie wypada, ale może Pan popaść w konflikt z prawem, zostać przestępcą.

Pragnę wyjaśnić, że ujawniając dowody mojej niewinności nie naraża Pan siebie ani najbliższych Panu osób na odpowiedzialność karną – art. 236 § 2 kk.

Zatajając je natomiast przed Sądem, popełnia Pan – jako świadek w sprawie, który dwukrotnie złożył obciążające mnie zeznania – przestępstwo z art. 236 § 1 k.k.”

Dowód: Komisja Kodyfikacyjna Prawa Karnego przy Ministrze Sprawiedliwości, pismo Z. Kękusia z dnia 19 marca 2013 r. do przewodniczącego Komisji prof. dr hab. Andrzeja Zolla – Załącznik 1

 

Moje pismo z dnia 19 marca 2013 r. do przewodniczącego Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Karnego przy Ministrze Sprawiedliwości prof. Andrzeja Zolla zostało doręczone w dniu 20 marca 2013 r.

Niestety, pouczony przeze mnie na podstawie prawa podawanego przez niego w kolejnych edycjach wydawanego od lat pod jego redakcja naukową Komentarza do kodeksu karnego prof. Andrzej Zoll nie uzupełnił zeznań złożonych w sprawie do sygn. II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/.

Skutkiem jego zaniechania, w dacie złożenia niniejszego pisma jestem ścigany przez adresatkę niniejszego pisma – przy udziale Prokuratora Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wschód Krystyny Kowalczyk – za wyżej wymieniony czyn z pkt. XVII aktu oskarżenia prokurator Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r., tj. z rażącym naruszeniem prawa materialnego określonego w art. 226 § 3 K.k.

Nie tylko ze względu na pouczenie udzielone przeze mnie prof. Andrzejowi Zollowi pismem z dnia 19 marca 2013 r. /Załącznik 1/, ale także z powodu pełnionych przez niego w przeszłości i obecnie funkcji – patrz: pkt II str. 1 niniejszego pisma – wskazać należy, że prof. Andrzej Zoll świadomie nie uzupełnił zeznań złożonych przed Sądem Rejonowym w Dębicy w dniu 17 lipca 2007 r., chcąc uniknąć wyeliminowania z aktu oskarżenia prokurator Radosławy Ridan niesłusznie przypisanej mi w jego pkt. XVII kwalifikacji prawnej z art. 226 § 3 K.k.

Działanie prof. dr hab. Andrzej Zolla, tj.:

  1. tworzenie podstępnych zabiegów oraz ich kontynuacja w toku postępowania – art. 235 K.k. –przed Sądem Rejonowym w Dębicy w sprawie do sygn. II K 407/13, polegające na ukrywaniu, że czyn z pkt. XVII aktu oskarżenia prokurator Radosławy Ridan, przypisany mi z art. 226 § 3 K.k., według opisu prokurator nie wyczerpuje znamion czynu określonego w tym artykule jako przestępstwo,

  2. zatajenie przed Sądem Rejonowym w Dębicy dowodów mojej niewinności – art. 236 § 1 K.k. – tj. że czyn z pkt. XVII aktu oskarżenia prokurator Radosławy Ridan, przypisany mi z art. 226 § 3 K.k., według opisu prokurator nie wyczerpuje znamion czynu określonego w tym artykule jako przestępstwo,

wyczerpuje znamiona czynów określonych jako przestępstwa w art. 235 K.k. i w art. 236 § 1 K.k.

W związku z powyższym wnoszę jak na wstępie.

 

 

dr Zbigniew Kękuś

 

Załączniki:

  1. Komisja Kodyfikacyjna Prawa Karnego przy Ministrze Sprawiedliwości, pismo Z. Kękusia z dnia 19 marca 2013 r. do przewodniczącego Komisji prof. dr hab. Andrzeja Zolla