17 12.2014 r. Wniosek Zbigniewa Kękusia do członków najwyższego kierownictwa Sądu Okręgowego w Krakowie, prezes SSO Barabary Baran oraz wiceprezesów, SSO Liliany Kaltenbek i SSO Michała Niedźwiedzia

Zbigniew Kękuś Kraków, dnia 17 grudnia 2014 r.

Państwo:
1. Sędzia Barbara Baran – Prezes Sądu Okręgowego w Krakowie
2. Sędzia Liliana Kaltenbek – Wiceprezes Sądu Okręgowego w Krakowie
3. Sędzia Michał Niedźwiedź – Wiceprezes Sądu Okręgowego w Krakowie
Sąd Okręgowy w Krakowie
ul. Przy Rondzie 7
31-547 Kraków

Sygnatura akt:
1. Sądu Okręgowego w Krakowie Wydział IV Karny-Odwoławczy: IV Kz 718/14
2. Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy IX Wydział Karny: IX Kp 300/14/K

Do wiadomości:
1. Pan adw. Jarosław Piekar, Kancelaria Adwokacka, ul. Dietla 19/2, 31-070 Kraków
2. SSO Agnieszka Oklejak, Przewodnicząca Wydziału XI Cywilnego-Rodzinnego Sądu Okręgowego w Krakowie, ul. Przy Rondzie 7, 31-547 Kraków
3. Pracownicy: Sądu Apelacyjnego w Krakowie, Sądu Okręgowego w Krakowie, Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia, Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy, Prokuratury Apelacyjnej w Krakowie, Prokuratury Okręgowej w Krakowie, Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód, Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód, Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza, Funkcjonariusze Wydziału Konwojowania Komendy Wojewódzkiej Policji w Krakowie obsługujący w.w. instytucje wymiaru sprawiedliwości Krakowa
4. Pan Cezary Grabarczyk, Minister Sprawiedliwości, Al. Ujazdowskie 11, 00-950 Warszawa
5. Pan Andrzej Seremet, Prokurator Generalny, ul. Rakowiecka 26-30, 02-528 Warszawa
6. Sędzia Krzysztof Sobierajski, Prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie, ul. Przy Rondzie 3, 31-547 Kraków
7. Pan Artur Wrona, Prokurator Apelacyjny w Krakowie, ul. Cystersów 18, 31-553 Kraków
8. Pani Lidia Jaryczkowska, Prokurator Okręgowy w Krakowie, ul. Mosiężnicza 2, 30-965 Kraków
9. Pan płk mgr inż. Robert Bartyzel, Dyrektor Aresztu Śledczego, Areszt Śledczy, ul. Montelupich 7, 31-155 Kraków
10. Pani lek. med. Małgorzata Winkiel-Skóra, Dyrektor Niepublicznego Zakład Opieki Zdrowotnej PSYCHE-med, Poradnia Psychiatryczno-Psychologiczna, ul. Rusznikarska 17, 31-261 Kraków
11. Pan prof. dr hab. Andrzej Chochół, Rektor Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie, ul. Rakowicka 27, 31-510 Kraków
12. Pan Marek Cebulak, Dyrektor Grodzkiego Urzędu Pracy w Krakowie, ul. Wąwozowa 34, 31-752 Kraków
13. Pan insp. Andrzej Płatek, Komendant Miejski Policji w Krakowie ul. Siemiradzkiego 24, 31-137 Kraków
14. Ks. kard. Stanisław Dziwisz, Metropolita Krakowski, Kuria Metropolitalna, ul. Franciszkańska 3, 31-004 Kraków
15. Pan Jacek Majchrowski, Prezydent Krakowa, Plac Wszystkich Świętych 3-4, 31-004 Kraków
16. Pan Jerzy Miller, Wojewoda Małopolski, ul. Basztowa 22, 31-156 Kraków
17. Pan Marek Sowa, Marszałek Województwa Małopolskiego, ul. Racławicka 56, 30-017 Kraków.
18. Pani Irena Lipowicz, Rzecznik Praw Obywatelskich, Al. Solidarności 77, 00-090 Warszawa
19. Pan Bartosz Pilitowski, Prezes Zarządu Fundacji Court Watch Polska, ul. Moniuszki 5/8, 87-100 Toruń
20. Pan Wojciech Harpula, Redaktor Naczelny, „Gazeta Krakowska”, Al. Pokoju 3, 31-548 Kraków
21. Pan Marek Kęskrawiec, Redaktor Naczelny „Dziennik Polski’, Al. Pokoju 3, 31-548 Kraków
22. Pan Piotr Mucharski, Redaktor Naczelny, Tygodnik Powszechny, ul. Wiślna 12, 31-007 Kraków
23. Pan Józef Stachów, Redaktor Naczelny „Gazeta Wyborcza – Gazeta Kraków”, ul. Szewska 5, 31-009 Kraków
24. Pani Edyta Stanek, Redaktor Naczelny „Fakt Kraków”, ul. Grzegórzecka 10, 31-530 Kraków
25. www.kekusz.pl, www.monitor-polski.pl, ruchobywatelskinarzecz@vp.pl, www.aferyprawa.eu, www.3obieg.pl

Dotyczy:
I. Wniosek o wystąpienie przez Adresatów niniejszego pisma – na podstawie art. 45.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i art. 37 k.p.k. oraz postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 października 2006 r., sygn. IV KO 44/06 – przez wzgląd na dobro wymiaru sprawiedliwości oraz z powodu:
1. oczywistego i rażącego naruszenia przez sędziny Sądu Okręgowego w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny Ewę Hańderek i Agatę Wasilewską Kawałek konstytucyjnych i ustawowych praw mojego małoletniego syna do ochrony zdrowia, w sprawie sygn. XI CR 603/04,
2. niedopuszczenia prze przewodniczącą Wydziału XI Cywilnego-Rodzinnego Sądu Okręgowego w Krakowie Agnieszkę Oklejak do rozpoznania przez Rzecznika Praw Dziecka zgłoszonej mu przeze mnie sprawy naruszenia przez sędziny Ewę Hańderek i Agatę Wasilewską-Kawałek konstytucyjnych i ustawowych praw mojego małoletniego syna do ochrony zdrowia, w sprawie sygn. XI CR 603/04,
3. dokonaniem przez sędzię Teresę Dyrgę – obecnie zastępca przewodniczącej Wydziału XI Cywilnego-Rodzinnego, członkini Kolegium Sądu Okręgowego w Krakowie, kadencja: 27.09.2012 r. – 26.09.2015 r. – przy udziale sędzi Agnieszki Oklejak, kradzieży na moją szkodę kwoty 7.700,00 zł, wyrokiem z dnia 22 listopada 2004 r., sygn. XI CR 603/04,
4. ochrony interesu sędzi Teresy Dyrgi przez sędzinę Sądu Okręgowego w Krakowie Wydział II Cywilny-Odwoławczy Ewę Krakowiak,
5. zmuszenia mnie przez Adresatów kopii niniejszego pisma, członków najwyższego kierownictwa Sądu Okręgowego w Krakowie, prezes Barbarę Baran oraz wiceprezesów, Lilianę Kaltenbek i Michała Niedźwiedzia, do prowadzenia w okresie od 26 lipca 2012 r. do 10 sierpnia 2012 r. słusznego protestu głodowego przed Sądem Okręgowym w Krakowie celem zapobieżenia grabieży przez wymuszenie sądownicze mieszkania zamieszkiwanego przez moje dzieci, w zamiarze wyegzekwowania ode mnie przedawnionego roszczenia w kwocie 8.750,00 zł,
6. okłamania przez pracownicę Biura Prasowego Sądu Okręgowego w Krakowie Anetę Rębisz redakcji „Gazety Krakowskiej” oraz jej czytelników, że mój protest, jak w pkt. I.5 był niesłuszny, oraz odmową przez wszystkich troje Adresatów niniejszego pisma sprostowania tej nieprawdziwej informacji,
7. serwilizmu okazywanego w sprawie sygn. XI CR 603/04 przez sędziny Wydziału XI Cywilnego-Rodzinnego Sądu Okręgowego w Krakowie, SSO Lilianę Siedlarz-Kaperę, SSO Ewę Hańderek, SSR del. Agatę Wasilewską-Kawałek, SSR del. Izabelę Strózik, pełnomocnikowi procesowemu mojej żony adwokat Wiesławie Zoll, która niedopełniwszy za zgodą w.w. sędzin jej konstytucyjnych i ustawowych obowiązków złożyła obciążające mnie zeznania skutkujące uczynieniem mnie wyrokiem sędziego Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasza Kuczmy wyrokiem z dnia 18 grudnia 2007 r., sygn. II K 451/06, przestępcą winnym jej zniesławienia, a po uchyleniu skazującego mnie wyroku wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 26.01.2012 r., sygn. IV KK 272/11, ściganiem mnie, w tym w dacie złożenia niniejszego pisma po raz drugi za ten czyn.
8. obciążenia mnie zeznaniami i uczynienia przez 10 sędzin Sądu Okręgowego w Krakowie – tj. byłą prezes Sądu SSO Maja Rymar oraz 9 sędzin Wydziału XI Cywilnego-Rodzinnego: SSO Agnieszka Oklejak /przewodnicząca Wydziału XI Cywilnego-Rodzinnego/, SSO Teresa Dyrga /, SSO Małgorzata Ferek SSO Ewa Hańderek, SSO Agata Wasilewska-Kawałek, SSO Danuta Kłosińska, SSO Izabela Strózik, SSO Anna Karcz-Wojnicka, SSO Jadwiga Osuch – wyrokiem sędziego Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasza Kuczmy z dnia 18.12.2007 r. /sygn. II K 451/06, obecnie II K 407/13/ przestępcą winnym ich znieważenia w związku z pełnieniem obowiązków służbowych /art. 226 § 1 k.k./ i zniesławienia /art. 212 § 2 k.k./,
9. ścigania mnie w dacie złożenia niniejszego pisma, po uchyleniu wyroku sędziego T. Kuczmy z dnia 18.12.2007 r. po raz drugi za czyny, jak w pkt. I.8,
10. stronniczością biegłych z listy prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie, lekarzy psychiatrów, Katarzyny Bilskiej –Zaremby i Mariusza Patli, w tym:
1. poddania mnie badaniom wbrew mej woli,
2. nie poinformowania mnie o rozpoczęciu badania mnie,
3. nie poinformowaniu mnie o przeprowadzeniu moich badań,
4. posłużenia się fałszywym, usprawiedliwionym jako „przejęzyczenie” oskarżeniem pod moim adresem w Opinii sądowo-psychiatrycznej z dnia 3 czerwca 2014 r., sygn. akt Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza 2 Ds. 542/14, sygn. akt Sądu Rejonowego Kraków Krowodrza IX Kp 300/14/K, że ja byłem leczony psychiatrycznie – Załącznik 42,
z wnioskiem do Sądu Najwyższego o przekazanie mojego zażalenia z dnia 29 października 2014 r. oraz zażalenia mojego obrońcy z urzędu adw. Jarosława Piekara na postanowienie z dnia 16 października 2014 r. /sygn. akt: IX Kp 300/14/K/ sędzi Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy IX Wydział Karny Katarzyny Kaczmary o badaniu stanu mojego zdrowia psychicznego połączonym z obserwacją przez okres nie dłużej niż cztery tygodnie w Szpitalu Specjalistycznym im. dr. Józefa Babińskiego w Krakowie przy ul. J. Babińskiego 29 /Załącznik 44/ do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu.
II. Zawiadomienie, że:
1. kopie dokumentów poświadczających przedstawione w niniejszym piśmie fakty są umieszczone w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl,
2. kopie niniejszego pisma oraz odpowiedzi na nie zostaną umieszczone w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl

„Sąd Najwyższy może z inicjatywy właściwego sądu przekazać sprawę do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, jeżeli wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwości.”
Artykuł 37 Kodeksu postępowania karnego

„Zbigniew Kękuś oskarżony jest o popełnienie szeregu przestępstw polegających na znieważeniu sędziów Sądu Apelacyjnego w Krakowie oraz Sądu Okręgowego w Krakowie, (…) W orzecznictwie Sądu Najwyższego ugruntowany jest pogląd, że przepis art. 37 k.p.k. stanowiący wyjątek od zasady rozpoznawania sprawy przez sąd miejsca popełnienia przestępstwa ma na względzie takie sytuacje, które mogą wywierać wpływ na swobodę orzekania lub stwarzać przekonanie o braku warunków do rozpoznania sprawy w sposób obiektywny (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 lipca 1995r. OSNKW 1995, z. 910, poz.68). Taka sytuacja zachodzi w przedmiotowej sprawie, zważywszy iż przeciwko oskarżonemu toczy się sprawa o znieważenie sędziów Sądu Apelacyjnego i Sądu Okręgowego w Krakowie.”
Dowód: Sąd Najwyższy-Izba Karna, sygn. akt IV KO 44/06, Postanowienie sędziów Józefa Szewczyka, Andrzeja Deptuły, Andrzeja Siuchnińskiego z dnia 27 października 2006r. – Załącznik 47

Część I Przepisy prawa

„Każdy ma prawo do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły sąd.”
Artykuł 45.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej
Część II Uzasadnienie

W dniu 16 października 2014 r. sędzia Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Wydział IX Karny Katarzyna Kaczmara wydała postanowienie o badanie stanu mojego zdrowia psychicznego połączone z obserwacją przez okres nie dłużej niż cztery tygodnie w Szpitalu Specjalistycznym im. dra Józefa Babińskiego w Krakowie przy ul. J. Babińskiego 29.
Zażaleniem z dnia 29 października 2014 r. zaskarżyłem to postanowienie.
W sprawie do sygn. akt IX Kp 300/14/K przewodniczący Wydziału II Karnego Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy SSR Sebastian Mazurek wyznaczył mi na wniosek prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza Bartłomieja Legutko zarządzeniem z dnia 12 maja 2014 r. na podstawie art. 79 § 1 pkt 3 k.p.k. -„W postępowaniu karnym oskarżony musi mieć obrońcę, jeżeli: 3) zachodzi uzasadniona wątpliwość co do jego poczytalności.” – obrońcę z urzędu, adw. Jarosława Piekara.
Adw. Jarosław Piekar także złożył zażalenie na postanowienie sędzi Katarzyny Kaczmary z dnia 16.10.2014 r.
Pismem z dnia 21 listopada 2014 r. zawiadomił mnie Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział IV Karny-Odwoławczy – Załącznik 46: „Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział IV Karny-Odwoławczy /adres – ZKE/ Data wysłania: 21 listopada 2014 r. Sygnatura akt: IV Kz 718/14 Termin: 18 grudnia 2014 r. o godz. 08:50 sala E-520 Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ ZAWIADOMIENIE Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział IV Karny – Odwoławczy zawiadamia Pana jako podejrzanego, że posiedzenie odwoławcze w sprawie zażalenia obrońcy podejrzanego na postanowienie Sądu Rejonowego dla Krakowa – Krowodrzy w Krakowie z dnia 16 października 2014 r. w sprawie sygn. akt IX Kp 300/14/K. dot. podejrzanego Zbigniewa Kękusia w przedmiocie orzeczenia badania stanu zdrowia psychicznego połączonego z obserwacją w zakładzie leczniczym, odbędzie się w dniu 18 grudnia 2014 r. o godz. 08:50 sala E-520 w tut. Sądzie. Sekretarz Sądowy /podpis nieczytelny – ZKE/”
Dowód: Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział IV Karny-Odwoławczy, sygn. IV Kz 718/14, Zawiadomienie z dnia 21
listopada 2014 r. – Załącznik 46

Wskazać należy, że postanowieniem z dnia 27 października 2006 r. Sąd Najwyższy orzekł:

„Zbigniew Kękuś oskarżony jest o popełnienie szeregu przestępstw polegających na znieważeniu sędziów Sądu Apelacyjnego w Krakowie oraz Sądu Okręgowego w Krakowie, (…) W orzecznictwie Sądu Najwyższego ugruntowany jest pogląd, że przepis art. 37 k.p.k. stanowiący wyjątek od zasady rozpoznawania sprawy przez sąd miejsca popełnienia przestępstwa ma na względzie takie sytuacje, które mogą wywierać wpływ na swobodę orzekania lub stwarzać przekonanie o braku warunków do rozpoznania sprawy w sposób obiektywny (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 lipca 1995r. OSNKW 1995, z. 910, poz.68). Taka sytuacja zachodzi w przedmiotowej sprawie, zważywszy iż przeciwko oskarżonemu toczy się sprawa o znieważenie sędziów Sądu Apelacyjnego i Sądu Okręgowego w Krakowie.”
Dowód: Sąd Najwyższy-Izba Karna, sygn. akt IV KO 44/06, Postanowienie sędziów Józefa Szewczyka, Andrzeja Deptuły, Andrzeja Siuchnińskiego z dnia 27 października 2006r. – Załącznik 47

Wskazać należy, że ta sama, jak w zacytowanym wyżej postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 27 października 2006 r., sygn. IV KO 44/06, sytuacja zachodzi w przypadku sprawy, którą Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział IV Karny-Odwoławczy rozpoznaje do sygn. akt IV Kz 718/14.
Ja wciąż, w tym w dacie złożenia niniejszego pisma jestem oskarżony o te same czyny, które podał Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 27 października 2006 r. Ściga mnie za nie – z mocy zacytowanego wyżej postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 października 2006 r., sygn. IV KO 44/06 – Sąd Rejonowy w Dębicy, a postępowanie w sprawie do sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ prowadzi prezes Sądu, SSR Beata Stój.
W dniu 12 grudnia 2014 r. miało się odbyć posiedzenie w sprawie, jak wyżej, o czym Sąd poinformował mnie Zawiadomieniem z dnia 14 listopada 2014 r. – Załącznik 45: „Sąd Rejonowy w Dębicy II Wydział Karny /adres – ZKE/ Dnia 14/11/2014 Sygnatura akt: II K 407/13 Stawiennictwo nieobowiązkowe Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ ZAWIADOMIENIE Sąd Rejonowy w Dębicy II Wydział Karny zawiadamia Pana jako oskarżonego z art. 226 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk zw. z art. 12 kk o terminie posiedzenia w przedmiocie umorzenia postępowania lub jego zawieszenia, które odbędzie się dnia 12 grudnia 2014 r. o godz. 10:00 sala 113 Sądzie Rejonowym w Dębicy.
W związku z treścią art. 203 § 1 k.p.k. w zw. z art. 259 k.p.k. Sąd zwraca się do Pana o złożenie w terminie 7 dni oświadczenia, czy wnosi Pan o poddanie Pana obserwacji sądowo-psychiatrycznej w tej sprawie, w celu przeprowadzenia badania stanu zdrowia psychicznego. Jednocześnie Sąd poucza, iż brak odpowiedzi w tym terminie potraktowany zostanie, jak brak zgody na poddanie Pana obserwacji.
Jednocześnie w odpowiedzi na pismo z dnia 12.11.2014 r.) Sąd informuje, iż w dniu 12.11.2014 r. nie wydano postanowienia w sprawie II K 407/13. Starszy sekretarz sądowy Magdalena Jedynak”
Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13, Zawiadomienie z dnia 14.11.2014 r. – Załącznik 45

Posiedzenie w dniu 12.12.2014 r. nie odbyło się, a zapytana przez red. Krystynę Górzyńską o przyczynę jego – oraz dwóch w uprzednio wyznaczonych terminach – odwołania prezes Beata Stój, referent w sprawie sygn. II K 407/13, wyjaśniła e-mail’em z dnia 12.12.2014 r.: „W odpowiedzi na Pani pytanie uprzejmie informuję, iż posiedzenie wyznaczone
na dzień 23 września 2014 r. zostało odwołane z uwagi na chorobę sędziego. Posiedzenie w dniu 12 listopada 2014 r. odbyło się i odroczono je do dnia 12grudnia 2014 r. celem uzyskania jasnego stanowiska nieobecnego oskarżonego w kwestii istotnej dla rozstrzygnięcia. Zmiana terminu posiedzenia wyznaczonego na 12 grudnia 2014 r. wynika z tego, iż sąd powziął wiadomość, iż w dniu 18 grudnia 2014 r. SO w Krakowie rozpozna sprawę, której rozstrzygnięcie będzie miało wpływ na dalszy tok postępowania w sprawie II K. 407/13.”
Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13, e-mail z dnia 12 grudnia 2014 r. sędzi Beaty Stój do red. Krystyny Górzyńskiej

Z podanych w niniejszym piśmie przyczyn, w tym na podstawie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 października 2006 r., sygn. akt IV KO 44/06, wnoszę o wystąpienie przez prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie, lub któregoś z wiceprezesów, z wnioskiem do Sądu Najwyższego o przekazanie – przez wzgląd na dobro wymiaru sprawiedliwości – mojego zażalenia z dnia 29 października 2014 r. oraz zażalenia mojego obrońcy adw. Jarosława Piekar na postanowienie z dnia 16 października 2014 r., sygn. akt IX Kp 300/14/K, sędzi Katarzyny Kaczmary do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu.

Obok nie mogącego budzić żadnych wątpliwości co do jego słuszności uzasadnienia dla mojego wniosku w postaci postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27.10.2006 r., które w dacie złożenia niniejszego pisma jest tak samo aktualne jak było przed ponad ośmioma laty ponieważ ja wciąż jestem ścigany na podstawie aktu oskarżenia prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód Radosławy Ridan za znieważenie i zniesławienie piętnaściorga sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie, przedstawię także inne uzasadniające go argumenty.

Ad. pkt I.1, I.2, str. 1
I. W dniu 16 czerwca 1997 r. Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny rozpoczął rozpoznawanie sprawy o rozwód /sygn. akt I 1 C 1115/97/R, następnie XI CR 603/04/ pomiędzy mną i moją żoną.
II. W 1999 r. moi wtedy małoletni synowie – 8, 11 lat – ja oraz moja żona zostaliśmy poddani badaniom przez biegłe Rodzinnego Ośrodka Diagnostyczno-Konsultacyjnego przy Sądzie Okręgowym w Krakowie, psychologa Zofię Achalej i pedagoga Danutę Kurdziel, które takie o mnie jako ojcu zaprezentowały Sądowi opinie oraz na ich podstawie rekomendacje:

„Wnioski: (…) Na podstawie przeprowadzonych badań i analizy zebranego materiału stwierdza się,
że (…) Małoletni Michał i Tomasz wymagają szerokich, nieskrępowanych kontaktów z ojcem
odbywających się zarówno w domu jak i poza miejscem zamieszkania.”
Dowód: Sąd Okręgowy w Krakowie, Wydział XI Cywilny-Rodzinny, sygn. akt XI CR 603/04, Opinia Rodzinnego Ośrodka Diagnostyczno-Konsultacyjnego z 14.06.1999r. – psycholog spec. II stopnia mgr Zofia Achalej, pedagog mgr Danuta Kurdziel, Kierownik RODK w Krakowie mgr Zofia Nowacka-Śpiewła

Dzieci powinny mieć jak najszerszy kontakt z ojcem co jest zawarte w opinii (…). Troska o dzieci została zweryfikowana przez badania psychologiczne i dzieci ujawniły, że ojciec jest troskliwy i opiekuńczy i zaangażowany w sprawy dzieci.”
Dowód: Sąd Okręgowy w Krakowie, sygn. akt XI CR 603/04, zeznania biegłej Rodzinnego Ośrodka
Diagnostyczno-Konsultacyjnego  w Krakowie, psychologa, mgr Zofii Achalej w 1999r. karty 257, 258

„Nie widziałyśmy przeciwwskazań do ograniczania kontaktów ojca dziećmi a wręcz przeciwnie
uważałyśmy że kontakty powinny być nieskrępowane i nieograniczone. Skoro nie ma przeciwwskazań
to jest to korzystne dla prawidłowego rozwoju dzieci.”
Dowód: Sąd Okręgowy w Krakowie, sygn. akt XI CR 603/04, zeznania biegłej Rodzinnego Ośrodka Diagnostyczno-Konsultacyjnego  w Krakowie, pedagoga, mgr Danuty Kurdziel, karta 319

Sędzia Liliana Siedlarz-Kapera, która wtedy rozpoznawała sprawę, a po niej SSO Ewa Hańderek, SSR del. Agata Wasilewska-Kawałek, SSR del. Izabela Strózik lepiej wiedziały, co jest potrzebne dla prawidłowego rozwoju moich synów i zezwoliły im na widzenia ze mną raz na dwa tygodnie w weekendy. Z całą pewnością nie były to jak najszersze, nieograniczone, nieskrępowane kontakty dzieci ze mną.
III. Jeden z moich synów od 1997 r. chorował na skoliozę i garba żebrowego. Wykonane w dniu 31 stycznia 2001 r. prześwietlenie rtg kręgosłupa – wtedy 13-letniego – dziecka wykazało także lordozę. Lekarz specjalista rehabilitacji-pediatra sprawujący opiekę nad moim synem, dyrektor Szpitala Rehabilitacyjnego dla Dzieci poleciła mi zorganizowanie mu jak najczęstszych zajęć rehabilitacyjnych na basenie. Zorganizowałem takowe natychmiast. Ponieważ syn chodził do szkoły, która organizowała dzieciom raz w tygodniu 45-minutowe zajęcia na basenie, ja zorganizowałem drugie, także 45-minutowe. Po tym, gdy żona kilkukrotnie nie zezwoliła mi na zabranie syna na zajęcia, pismem z dnia 21 lutego 2001 r. złożyłem po raz pierwszy wniosek o wyrażenie przez Sąd zgody na zabieranie przeze mnie chorego dziecka na w.w. zajęcia.
Dowód: Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny, sygn., akt XI CR 603/04, pismo Z.
Kękusia z dnia 21 lutego 2001 r.

Dwie kolejno rozpoznające w.w. sprawę o rozwód sędziny, Ewa Hańderek i Agata Wasilewska-Kawałek nie rozpoznały mojego wniosku podczas żadnego z… siedmiu jawnych lub niejawnych posiedzeń prowadzonych przez nie w dniach:
1. sędzia Ewa Handerek: 27 i 28 marca 2001 r.,
2. sędzia Agata Wasilewska-Kawałek: 1 czerwca, 8 czerwca, 18 lipca, 2 października, 17 grudnia 2001 r.
Nie rozpoznała żadna z w.w. sędzin mojego wniosku jak wyżej, mimo że go wielokrotnie do dnia 17 grudnia 2001 r. ponawiałem, w tym załączyłem do moich pism zaświadczenia lekarskie poświadczające groźne choroby dojrzewającego, wtedy 13-letniego dziecka, w tym:
1. Skierowanie z dnia 30.01.1997 r. przez lekarza szkolnego do Poradni Rehabilitacyjnej, w którym podano – Załącznik 1: „Prosimy o badanie konsultacyjne i objęcie leczeniem ucznia Kękuś Michał l. 10 zam. ul. Mazowiecka 55/21. Lek. med. /imię i nazwisko lekarza – ZKE/”
Dowód: Zespół Opieki Zdrowotnej „Krowodrza” w Krakowie, Przychodnia Rejonowa Nr 9 ul. Wójtowska 3,
skierowanie na badania z dnia 30.01.1997 – Załącznik 1
2. „Historia Choroby” Wojewódzkiego Ośrodka Rehabilitacyjnego dla Dzieci w Krakowie, w której podano między innymi – Załącznik 1: „18.03.97 Skolioza pierś. Prawoskrętna z prawdopodob. garbu żebr.”
Dowód: „Historia Choroby” Wojewódzkiego Ośrodka Rehabilitacyjnego dla Dzieci w Krakowie, ul.
– Załącznik 1
3. Zaświadczenie lekarskie” Szpitala Rehabilitacyjnego dla Dzieci z dnia 9 czerwca 1999 r., w którym podano między innymi – Załącznik 1: „Skolioza, zwolniony z wszelkich ćwiczeń fizycznych, zakaz dźwigania ciężarów ani wykonywania ciężkich prac fizycznych” Lek. med. Specjalista Rehabilitacji, Pediatra /imię i nazwisko – ZKE/.
Dowód: Szpital Rehabilitacyjny dla Dzieci „Solidarność” w Radziszowie, Zaświadczenie Lekarskie z dnia
9 czerwca 1999 r. – Załącznik 1
4. Karta Badania Radiologicznego z dnia 31 stycznia 2001 r., w której podano – Załącznik 2: „Nazwisko i imię Michał Kękuś lat 13 Wynik Badania Zdjęcie boczne kręgosłupa lędźwiowego wykazuje pogłębienie fizjologicznej lordozy oraz prawie poziome ustawienie kości krzyżowej.”
Dowód: Lekarska Spółdzielnia Pracy Pracownia Rentgenowska, Kraków, Rynek Główny 32, Karta
Badania Radiologicznego, wynik badania z dnia 31.01.2001 r. – Załącznik 2
IV. Prowadząc posiedzenie w dniu 1 czerwca 2001r., SSR del. A. Wasilewska-Kawałek nie rozpatrzyła mojego wniosku, podobnie 8 czerwca 2001r., a w wydanym po rozprawie w dniu 8 czerwca 2001r. postanowieniu podała, potwierdzając jej wiedzę o chorobie dziecka: „(…) i ponadto wniósł /ja – ZKE/ o umożliwienie mu zabierania starszego syna w każdy poniedziałek w godz. od 19:30 do 21.00, na zajęcia rehabilitacyjne na basenie.” Nie rozpoznała jednak SSR del. A. Wasilewska-Kawałek mojego wniosku
Dowód: Sąd Okręgowy w Krakowie, sygn. akt XI CR 603/04, Uzasadnienie do
Postanowienia SSR A. Wasilewskiej-Kawałek z dnia 8 czerwca 2001r.

Skierowałem zatem pismo do niej z dnia 6 lipca 2001 r. w którym podałem: „(…) To jest (skolizoa – ZKE) bardzo poważna choroba, prowadząca do poważnych zniekształceń kręgosłupa i miednicy, może powodować garb żebrowy (patrz: encyklopedyczna definicja skoliozy1 – ZKE). Wysoki Sąd uniemożliwia mi zapobieganie rozwojowi choroby (wcześniej, jak wspominałem, syn miał tylko skoliozę teraz ma i lordozę) i leczenie chorego syna. Nawet nie zdobywając się na wyjaśnienie dlaczego. Jesteście Panie Sędziowie, okrutnymi Sędziami”
Dowód: Sąd Okręgowy w Krakowie, sygn. akt XI CR 603/04, pismo procesowe z 6 lipca 2001r.

Oburzona użytym przeze mnie określeniem sędzia A. Wasilewska-Kawałek, zorganizowała natychmiast posiedzenie niejawne i wydała postanowienie w przedmiocie nałożenia na mnie kary grzywny w kwocie 1.000,00 zł – Załącznik 3: „Postanowienie Dnia 18 lipca 2001r. Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR del. Agata Wasilewska-Kawałek (…) postanawia: na podstawie art. 43 § 2 u.s.p. wymierza powodowi Zbigniewowi Kękusiowi karą porządkową grzywny w wysokości 1000 (jeden tysiąc) złotych za ubliżenie powadze sądu przez użycie w piśmie z dnia 6 lipca 2001r. sformułowania „jesteście Panie Sędziowie okrutnymi Sędziami.”
Dowód: Sąd Okręgowy w Krakowie, sygn. akt XI CR 603/04, Postanowienie SSR A. Wasilewskiej-Kawałek z dnia 18 lipca 2001r. – Załącznik 3
Nałożywszy na mnie karę grzywny, nie skorzystała jednak SSR del. Agata Wasilewska-Kawałek z okazji, którą było zorganizowane przez nią posiedzenie w dniu 18 lipca 2001 r. i … znowu nie rozpoznała mojego wniosku z pisma z dnia 21 lutego 2001 r.
V. Gdy – z podanych wyżej powodów, tj. okrucieństwa okazywanego mojemu synowi przez SSR A. Wasilewską-Kawałek złożyłem wniosek do Sądu, żeby uchylił nałożoną na mnie przez SSR A. Wasilewską-Kawałek karę w sporej przecież jak na 2001 rok kwocie 1.000,00 zł, to mnie pismem z dnia 12 września 2001 r. pouczyła SSR A. Wasilewska-Kawałek, że to nie jest możliwe! Podała – Załącznik 4: „Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny, sygn. akt I 1C 1115/97/R /następnie XI CR 603/04/ Kraków, dnia 12.09.2001 r. Pan Zbigniew Kękuś Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny w sprawie z powództwa Pana przeciwko /imię – ZKE/ Kękuś o rozwód informuje, iż nie ma możliwości uchylenia kary porządkowej wymierzonej na podstawie art. 43 § 2 u.s.p. SSR del. Agata Wasilewska-Kawałek”
Dowód: Sąd Okręgowy w Krakowie, sygn. akt XI CR 603/04, pismo SSR A. Wasilewskiej-Kawałek z dnia 12 września 2001 r. – Załącznik 4
VI. Pismem z dnia 4 listopada 2001 r. złożyłem skargę do prezesa Sądu na W. Wasilewską-Kawałek z powodu pozbawiania mojego syna możności korzystania z praw dziecka do ochrony zdrowia. Podczas posiedzenia w dniu 17 grudnia 2001 r. zażądała ode mnie SSR A. Wasilewska-Kawałek, żebym się poddał badaniom psychiatrycznym. Gdy odmówiłem, natychmiast zaczęła wydawać kolejne postanowienia o oddaleniu złożonych przeze mnie – w tym nawet już pozytywnie wcześniej rozpatrzonych przez jej poprzedniczkę w sprawie – wniosków. W obawie, że wrogo do mnie usposobiona i rozemocjonowana wyda sędzia A. Wasilewska-Kawałek niekorzystny dla mnie wyrok, wyraziłem zgodę na poddanie się badaniom. Po konsultacji z prawnikami, następnego dnia złożyłem pismo, którym poinformowałem SSR del. A. Wasilewską-Kawałek, że poddam się badaniom, gdy ona poda podstawę prawną jej żądania oraz sporządzi uzasadnienie dla niego. Sędzia A. Wasilewska-Kawałek nie spełniła moich, zgodnych z prawem, wniosków do zakończenia jej uczestnictwa w sprawie, tj. do wymienienia jej przez przewodniczącą Wydziału SSO Agnieszkę Oklejak na SSR del. Izabelę Strózik.
VII. Podczas posiedzenia w dniu 19 grudnia 2001 r. SSR A. Wasilewska-Kawałek wydała postanowienie, którym oddaliła mój wniosek, żebym się mógł choćby na kilka godzin spotkać z synami w okresie Świąt Bożego Narodzenia – podczas posiedzenia w dniu 17.12.2001 r., pytała mnie kilkakrotnie, dlaczego chcę spotkać się z dziećmi w Święta, jak się okazało kilkukrotnie powtórzone przeze mnie wyjaśnienie, że chciałbym złożyć synom świąteczne życzenia i dać im prezenty, nie przekonały sędzi SSR A. Wasilewskiej-Kawałek – oraz oddaliła mój w.w. wniosek z pisma z dnia 21.02.2001 r. Podała w sentencji postanowienia: „Sygn. I C 1115/97/R /następnie XI CR 603/04 – ZKE/ Postanowienie Dnia 19 grudnia 2001 r. Sąd Okręgowy w Krakowie XI Wydział Cywilny-Rodzinny w składzie następującym: SSR del. Agata Wasilewska-Kawałek (…) postanawia: (…) W pozostałym zakresie wniosek powoda w przedmiocie kontaktów z jego mał. dziećmi oddalić.”
Dowód: Sąd Okręgowy w Krakowie, sygn. akt XI CR 603/04, postanowienie SSR A. Wasilewskiej-Kawełek z dnia 19 grudnia 2001r.
W uzasadnieniu podała: „Nie mógł być również uwzględniony wniosek powoda o zezwolenie na zabieranie dzieci na basen w każdy poniedziałek od godz. 19:00 , i to pomimo tego iż takie zajęcia są jak najbardziej wskazane dla starszego syna cierpiącego na skoliozę. (…). Podnieść bowiem należy, iż trudno to pogodzić z obowiązkami dzieci, które muszą przygotować się do zajęć szkolnych na drugi dzień, a przecież to sam powód zarzucał, iż synowie pozostając pod opieką żony osiągają niezadowalające wyniki w nauce. Przede wszystkim jednak powód wyznaczając tak późną godzinę zajęć na pływalni nie liczy się z potrzebami dzieci. Przecież po zajęciach o 20.00 synowie muszą mieć czas , żeby się wysuszyć, następnie dojechać do domu, zjeść kolację, spakować podręczniki do szkoły, umyć. Poszli by więc spać dopiero około godz. 22.00, co jest stanowczo za późno dla dzieci w wieku 11 lat, czy nawet 14 lat, jak starszy syn. Znacznie korzystniejszym rozwiązaniem, jeżeli chodzi o organizację czasu dzieci, jest propozycja pozwanej dotycząca zapewnienia im dodatkowej godziny na pływalni w piątek, po zajęciach na basenie organizowanych przez szkołę” – podkreślenie moje – ZKE.
Dowód: Sąd Okręgowy w Krakowie, sygn. akt XI CR 603/04, uzasadnienie do postanowienie SSR A. Wasilewskiej-Kawełek z dnia 19 grudnia 2001r.

Osobliwe. Okrutne.
Przecież o jej stanowisku wobec zaproponowanej przeze mnie godziny rozpoczęcia zajęć mogła mnie poinformować SSR A. Wasilewska-Kawałek podczas posiedzenia w dniu 17 grudnia 2001 r., gdy jej ją przedstawiłem. Poza tym, gdyby syn zakończył zajęcia o godz.19:45, wróciłby do domu, odwieziony przeze mnie samochodem, ok. godz. 20:30,. Przygotowany wcześniej do zajęć w szkole, zjadłby już tylko kolację, umyłby się i poszedł – gdyby był śpiący – około godziny 21:00 spać.
Sędzia A. Wasilewska-Kawałek powoławszy się na … dobro dziecka, wydała jednak postanowienie, jak wyżej.
Proponowałem jej potem, żeby sama popływała przez półtorej godziny, jak uznała za korzystne dla 14-letniego dziecka…
Podkreślić należy, że nie znająca – czego nie raz dowiodła – prawa, „sędzia” Agata Wasilewska-Kawałek, która uznała, że dla dziecka chorego na w.w. choroby okresu dojrzewania znacznie korzystniejsze będzie uczestnictwo raz w tygodniu w… półtoragodzinnych zajęciach na basenie, zamiast – jak poleciła lekarz specjalista rehabilitacji-pediatra, kilka razy w tygodniu w 45-minutowych, nawet pisać dobrze po polsku nie potrafiła. W uzasadnieniu do podnoszącego alimenty, które miałem płacić mojej żonie o łącznie 80 /słownie: osiemdziesiąt/ procent – przy inflacji rocznej ok. 10 proc. i na takim poziomie wzroście mojego wynagrodzenia od poprzedniego postanowienia w sprawie podwyżki, wtedy o … 50 proc. alimentów – postanowienia z dnia 8 sierpnia 2002r. podała między innymi: „Pozwana rzeczywiście prze krótki okres czasy płacił czynsz za mieszkanie, miało to jednak miejsce w ubiegłym roku, kiedy dysponował odprawą po zwolnieniu je z pracy.”
Dowód: Sąd Okręgowy w Krakowie, sygn. akt XI CR 603/04, postanowienie SSR Agaty Wasilewskiej-Kawałek z dnia 8 sierpnia 2002r.

Sędzia Sądu Okręgowego w Krakowie… Jedno zdanie, 25 słów i … pięć błędów. Gdyby była uczennicą gimnazjum, dostałaby sędzia A. Wasilewska-Kawałek ocenę niedostateczną za takie wypracowanie. W Sądzie Okręgowym w Krakowie awansowała. Jest z niej od lat pełne SSO. Nie znające prawa i podstawowych zasad pisowni w ojczystym języku. O kwalifikacjach moralnych pani Agaty Wasilewskiej-Kawałek nie wspominając …

W związku z opisanym wyżej traktowaniem mojego syna przez SSR del. A. Wasilewską-Kawałek skierowałem skargę na nią do Komitetu Ochrony Praw Dziecka. Radca prawny Komitetu, dr Barbara Świątkiewicz rekomendowała mi pismem z dnia 2 grudnia 2002 r. złożenie wniosku o jej wyłączenie – Załącznik 5: „Na podstawie przesłanego ostatnio przez Pana materiału sugeruję, aby złożył Pan wniosek o wyłącznie sędziego. Instytucja wyłączenia sędziego jest uregulowana w art. 48, 49, 50 kodeksu postępowania cywilnego. dr Barbara Świątkiewicz radca prawny ”
Dowód: Komitet Ochrony Praw Dziecka, L.dz. 1342/2002, pismo Radcy Prawnego Barbary Świątkiewicz z 2 grudnia 2002r. – Załącznik 5

Złożyłem taki już wcześniej. Pismem z dnia 4 czerwca 2002 r. Opisałem w nim podane wyżej fakty. Mój wniosek rozpoznały i oddaliły postanowieniem wydanym następnego dnia, 5 czerwca 2002 r. koleżanki z pracy sędzi A. Wasilewskiej-Kawałek, przewodnicząca Wydziału SSO Agnieszka Oklejak oraz SSO Teresa Dyrga i SSO Danuta Kłosińska. Sędzia Agata Wasilewska złożyła oświadczenie, że ona sama uznała, że nie zasługuje na wyłączenie.
To wystarczyło SSO A. Oklejak, SSO T. Dyrdze i SSO D. Kłosińskiej. Fakty, dowody, okrucieństwo okazywane choremu dziecku nic dla nich nie znaczyły.
Nie tylko w taki sposób chroniła przewodnicząca A. Oklejak interes swojej podwładnej…
Ponieważ w obronie interesu sędzi A. Wasilewskiej-Kawałek stanęli sędziowie Sądu Apelacyjnego w Krakowie, SSA Jan Kremer, SSA Anna Kowacz-Braun, SSA Maria Kus-Trybek, którzy oddalili moje zażalenie na jej w.w. postanowienie z dnia 19.12.2001 r. i Rzecznik Praw Obywatelskich prof. Andrzej Zoll, który poinformowany przeze mnie o naruszeniu przez nich praw mojego syna rekomendował mi utrzymywanie z nim kontaktów … pośrednich, czyli telefonicznych oraz poddanie się badaniom psychiatrycznym i poinformował mnie, że moja kierowana ewentualnie do niego w tej sprawie dalsza korespondencja pozostanie bez odpowiedzi, pismem skierowanym w dniu 23 kwietnia 2004 r. do Rzecznika Praw Dziecka złożyłem skargę na nich, prosząc Rzecznika o interwencję. Poinformowałem Rzecznika, że w.w. funkcjonariusze publiczni oczywiście i rażąco naruszyli prawo określone w:
1. artykule 68.3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej: „Władze publiczne są obowiązane do zapewnienia szczególnej opieki zdrowotnej dzieciom, kobietom ciężarnym, osobom niepełnosprawnym i osobom w podeszłym wieku.”
2. artykule 72.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej: „Rzeczpospolita Polska zapewnia ochronę praw dziecka.”
3. artykule 3.1 Konwencji o Prawach Dziecka (Dziennik Ustaw z 1991 r. Nr 120, poz. 526): „We wszystkich działaniach dotyczących dzieci, podejmowanych przez publiczne lub prywatne instytucje opieki społecznej, sądy, władze administracyjne lub ciała ustawodawcze, sprawą nadrzędną będzie najlepsze zabezpieczenie interesów dziecka.”
4. art.ykule24.1 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych ONZ, otwartego do podpisu 19 grudnia 1966 r. (Dz. U. z 1977 r., Nr 38, poz. 167): „Każde dziecko, bez żadnej dyskryminacji ze względu na rasę, kolor skóry, płeć, język, religię, pochodzenie narodowe lub społeczne, sytuację majątkową lub urodzenie, ma prawo do środków ochrony, jakich wymaga status małoletniego, ze strony rodziny, społeczeństwa i Państwa.”

W związku ze złożoną przeze mnie skargą, dyrektor Zespołu Informacyjno-Interwencyjnego Biura Rzecznika Praw Dziecka Mariola Chojnacka skierowała pismem z dnia 29 listopada 2004r. wniosek do przewodniczącej SSO Agnieszki Oklejak o wypożyczenie Rzecznikowi akt sprawy sygn. XI CR 603/04 – Załącznik 6: „Rzeczpospolita Polska Biuro Rzecznika Praw Dziecka ZII-410/124/04/DK Warszawa, dnia 29 listopada 2004 r. Szanowna Pani SSO Agnieszka Oklejak Przewodnicząca Sądu Okręgowego XI Wydziału Cywilnego-Rodzinnego ul. Przy Rondzie 7 Kraków Z upoważnienia Rzecznika Praw Dziecka, mając na uwadze treść art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 stycznia 2000 r. (Dz. U. Nr 6, poz. 69) o Rzeczniku Praw Dziecka zwracam się z uprzejmą prośbą o wypożyczenie akt postępowania sądowego o sygn. akt XI CR 603/04. Jednocześnie uprzejmie informuję, iż po zapoznaniu się ze zgromadzonym materiałem dowodowym niniejszego postępowania akta sprawy zostaną niezwłocznie zwrócone do Sądu.
Mariola Chojnacka Dyrektor Zespołu Informacyjno Interwencyjnego”
Dowód: Biuro Rzecznika Praw Dziecka, sygn. akt ZII-410/124/04/DK, pismo dyrektora Zespołu Informacyjno-Interwencyjnego Marioli Chojnackiej z dnia 29 listopada 2004r., do Przewodniczącej Wydziału XI Cywilnego-Rodzinnego Sądu Okręgowego w Krakowie SSO Agnieszki Oklejak – Załącznik 6

Przewodnicząca SSO Agnieszka Oklejak odpowiedziała pismem z dnia 8 grudnia 2004 o treści – Załącznik 7:
„Prez XI CR – 0164 – 497/04/SO Biuro Rzecznika Praw Dziecka ul. Śniadeckich 10 00-656 Warszawa do nr Z II 410-124)04)DK Uprzejmie informuję, że sprawa XI CR 603/04 została zakończona w I instancji. Aktualnie trwa postępowanie zażaleniowe i apelacyjne, zatem akta nie mogą być udzielone. Przewodnicząca XI Wydziału Cywilnego-Rodzinnego SSO Agnieszka Oklejak”
Dowód: Sąd Okręgowy w Krakowie, sygn. akt: Prez XI CR -0164-497/04/S0, Pismo SSO Agnieszki Oklejak z 8 grudnia 2004r. do Biura Rzecznika Praw Dziecka – Załącznik 7

Pismem z dnia 29 grudnia 2004 r. Rzecznik Praw Dziecka zwrócił się zatem z kolejnym żądaniem do SSO A. Oklejak wydania mu akt sprawy sygn. XI CR 603/04 – Załącznik 8: „Rzeczpospolita Polska Biuro Rzecznika Praw Dziecka ZII-410/124/04/DK Warszawa, dnia 29 listopada 2004 r. Szanowna Pani SSO Agnieszka Oklejak Przewodnicząca Sądu Okręgowego XI Wydziału Cywilnego-Rodzinnego Ul. Przy Rondzie 7, Kraków Z Upoważnienia Rzecznika Praw Dziecka, mając na uwadze treść art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 stycznia 2000r . (Dz. U. Nr 6, poz. 69) o Rzeczniku Praw Dziecka zwracam się z uprzejmą prośbą o wypożyczenie akt postępowania sądowego o syg. akt XI CR 603/04, po zakończeniu procedury apelacyjnej toczącej się przed Sądem Okręgowym.
Jednocześnie informuję, iż koniecznym jest zapoznanie się z materiałem dowodowym zebranym w sprawie o sygnaturze akt XI CR 603/04 przed skierowaniem akt do Sądu Apelacyjnego.
Dodatkowo wyjaśniam, iż po otrzymaniu niniejszych akt sądowych zostaną one niezwłocznie zwrócone, aby nie przedłużać trwającego procesu apelacyjnego w niniejszej sprawie.
Za okazaną pomoc bardzo dziękuję. Z poważaniem Mariola Chojnacka.”
Dowód: Biuro Rzecznika Praw Dziecka, sygn. akt ZII-410/124/04/DK, Pismo Dyrektora Zespołu Informacyjno-Interwencyjnego Marioli Chojnackiej z dnia 29 grudnia 2004r. do Przewodniczącej Wydziału XI Cywilnego-Rodzinnego Sądu Okręgowego w Krakowie SSO Agnieszki Oklejak – Załącznik 8

Przewodnicząca SSO Agnieszka Oklejak odpowiedziała pismem z dnia 10 stycznia 2005 r. o treści – Załącznik 9:
„XI CR 603)04 Biuro Rzecznika Praw Dziecka ul. Śniadeckich 10 00-656 Warszawa do Z II-410-124)04)DK Uprzejmie informuję, że w sprawie o rozwód małżeństwa Zbigniewa i Marii Kękuś trwa postępowanie zażaleniowe i apelacyjne. Po zakończeniu tej procedury akta będą natychmiast wysłane do Sądu Apelacyjnego. Nie ma zatem możliwości wysłania akt, w żądanym w piśmie terminie, do Rzecznika Praw Dziecka. SSO Agnieszka Oklejak Przewodniczący Wydziału XI Cywilnego-Rodzinnego.”
Dowód: Sąd Okręgowy w Krakowie, sygn. akt: Prez XI CR -0164-497/04/S0, Pismo SSO Agnieszki Oklejak z 10 stycznia 2004r. do Biura Rzecznika Praw Dziecka – Załącznik 9

Było to oczywiste kłamstwo SSO Agnieszki Oklejak. Akta sprawy sygn. XI CR 603/04 były potem – tj. po sporządzeniu w.w. pisma z dnia 10 stycznia 2004 r. – w posiadaniu przewodniczącej SSO A. Oklejak przez kolejnych 9 … miesięcy.
W dniu 5 września 2005 r. przewodnicząca SSO A. Oklejak osobiście sporządziła postanowienie o oddaleniu mojego wniosku o zwolnieniu mnie od kosztów apelacji od wyroku SSO Teresy Dyrgi z dnia 22.11.2004 r. /Załącznik 17/, którym dopomogła SSO Teresie Dyrdze w kradzieży na moją szkodę kwoty 7.700,00 zł – więcej na ten temat na str. 12 niniejszego pisma.
Ponieważ Rzecznik Praw Dziecka podał w piśmie z dnia 29 grudnia 2004 r. – Załącznik 8: „Jednocześnie informuję, iż koniecznym jest zapoznanie się z materiałem dowodowym zebranym w sprawie o sygnaturze akt XI CR 603/04 przed skierowaniem akt do Sądu Apelacyjnego.”, to obrończyni interesu swych podwładnych, SSO Ewy Hańderek i SSR del. Agaty Wasilewskiej-Kawałek, przewodnicząca SSO Agnieszka Oklejak … nie dopuściła do rozpoznania sprawy przez Rzecznika.
Po ponad dwóch latach po jej przeze mnie zgłoszeniu, pismem z dnia 16 sierpnia 2006r. zawiadomił mnie dyrektor Zespołu Informacyjno-Interwencyjnego Biura RPD Sławomir Rytych – Załącznik 10: „Warszawa 16 sierpnia 2006r. Rzeczpospolita Polska Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich /adres – ZKE/ ZII-410-124/04/DK/MH/MK Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ Szanowny Panie, Z upoważnienia Rzecznika Praw Dziecka pragnę Pana powiadomić o zamknięciu przez Rzecznika sprawy ZII-410-124/04/DK/MH/MK. Zamknięcie sprawy Pana małoletnich synów, Michała i Tomasza, wynika z wyczerpania dostępnych Rzecznikowi na podstawie ustawy z dnia 6 stycznia 2000r. o Rzeczniku Praw Dziecka (Dz. U. z 2000r. Nr 6, poz. 69), prawnych środków działania. (…) Z poważaniem p.o. Dyrektor Zespołu Informacyjno-Interwencyjnego Sławomir Rytych”
Dowód: Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich /adres – ZKE/ ZII-410-124/04/DK/MH/MK, pismo p.o. Dyrektora Zespołu Informacyjno-Interwencyjnego Sławomira Rytycha do Z. Kękusia z dnia 16 sierpnia 2006r. – Załącznik 10

Jak mi wyjaśnili – gdy w obecności prezesa Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca Pana Krzysztofa Łapaja stawiłem się w Biurze RPD – pracownik Biura Paweł Kruszyński i Radca prawny Biura Elżbieta Kiela, za sformułowaniem „wyczerpanie dostępnych Rzecznikowi na podstawie ustawy z dnia 6 stycznia 2000r. o Rzeczniku Praw Dziecka (Dz. U. z 2000r. Nr 6, poz. 69), prawnych środków działania” krył się brak po stronie RPD środków prawnych, którymi Rzecznik mógłby zmusić przewodniczącą SSO Agnieszkę Oklejak do wydania mu akt sprawy sygn. XI CR 603/04.
Przewodnicząca SSO Agnieszka Oklejak wiedziała dobrze, że jako sędzia stoi ponad prawem – w tym prawami dziecka – i korzystała z tego przywileju.
Charakterystyczne było podsumowanie wątku rażącego naruszenia przez w.w. sędziów praw mojego syna określonych przepisami Konstytucji i prawa międzynarodowego ratyfikowanego przez Polskę, którego dokonała sędzia Teresa Dyrga, w uzasadnieniu do wyroku, który w sprawie sygn. XI CR 603/04 wydała w dniu 22 listopada 2004 r. Podała:

„Fakt nieuczęszczania przez dzieci na basen przez okres około
dwóch lat nie obniżył ich sprawności fizycznej.”
Dowód: Sąd Okręgowy w Krakowie, Wydział XI Cywilny-Rodzinny, sygn. akt XI CR 603/04
uzasadnienie do wyroku SSO Tersy Dyrgai z 22.11.2004r.
Fakt … mojego syna nie – na przykład – sparaliżowało.

Ad. pkt I.3, I.4, str. 2
Mimo kilku złożonych przeze mnie wniosków o wyłączenie okrutnej i niedouczonej SSR del. Agaty Wasilewskiej-Kawałek, nie została wyłączona przez koleżanki z pracy w Wydziale XI Cywilnym-Rodzinnym Sądu Okręgowego w Krakowie. Gdyby została wyłączona, miałaby problemy z awansem na SSO. Przewodnicząca SSO A. Oklejak inny zatem zastosowała wariant po skargach składanych przeze mnie na SSR del. A. Wasilewską-Kawałek do Ministra Sprawiedliwości, Rzecznika Praw Obywatelskich, Rzecznika Praw Dziecka …
Podmieniła SSR del. A. Wasilewską-Kawałek na SSR del. Izabelę Strózik.
Gdy potem skierowałem wniosek do SSO A. Oklejak, dlaczego mimo nie wyłączenia SSR A. Wasilewskiej-Kawałek, sprawę do sygn. XI CR 603/04 rozpoznawała SSR del. Izabela Strózik, przewodnicząca A. Oklejak wyjaśniła mi pismem z dnia 18 października 2004 r. – Załącznik 11: „W związku z pismem dnia 18.10.2004 r. informuję, że sprawa o rozwód Pana małżeństwa została przeniesiona z referatu Sędzi Agaty Wasilewskiej-Kawałek do referatu Sędzi Izabeli Strózik w związku z tworzonym dla tej Sędzi referatem, która właściwie wtedy przesunięta została do orzekania w Wydziale XI tutejszego Sądu. Przewodniczący Wydziału XI Cywilnego-Rodzinnego SSO Agnieszka Oklejak.
Dowód: Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinnym sygn. akt XI CR 603/04, pismo z dnia
18.10.2004r. przewodniczącej Wydziału SSO Agnieszki Oklejak do Z. Kękusia – Załącznik 11

SSR Izabela Strozik właściwie wtedy przesunięta została …
Ponieważ podobnie jak SSR A. Wasilewska-Kawałek także przesunięta do Sądu Okręgowego w Krakowie SSR del. I. Strózik naruszała prawo, pismem z dnia 22 kwietnia 2003 r. złożyłem wniosek o jej wyłączenie. Rozpoznały go i oddaliły wydanym z oczywistym, zauważalnym nawet dla mnie, nie-prawnika, naruszeniem prawa, postanowieniem z dnia 25 kwietnia przewodnicząca SSO Agnieszka Oklejak razem z SSO Teresą Dyrgą i SSO Małgorzatą Ferek. W związku z powyższym, przed rozprawą wyznaczoną przez SSR del. I. Strózik na dzień 21 maja 2003 r. skierowałem pismo do Sądu z dnia 19 maja 2003 r., którym usprawiedliwiłem moją nieobecność w dniu 21 maja 2003 r. Podałem: „W związku z przedstawionymi wyżej regulacjami prawnymi uniemożliwiającymi Sędziemu prowadzenie postępowanie aż do momentu rozstrzygnięcia sprawy o wyłączenie, przekonany, że Sędzia Pani I. Strózik, przestrzegając prawa wstrzyma się od udziału w sprawie i planowana na dzień 21 maja 2003 r. rozprawa nie dojdzie do skutku, także ja nie stawię się na przesłane mi pocztą wezwanie”.
Dowód: Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny, sygn. akt XI CR 603/04, pismo Z. Kękusia z dnia 19 maja 2003r.

SSR del. Izabela Strózik poświadczyła jej wiedzę o złożonym przeze mnie i nierozpoznanym przez Sąd wnioskiem o jej wyłączenie oraz o złożonym przeze mnie z tego powodu usprawiedliwieniem nieobecności na rozprawie w dniu 21.05.2003 r. Podała do protokołu – „Sąd postanowił: uznać niestawiennictwo powoda na rozprawie za nieusprawiedliwione, prowadzić postępowanie pomimo złożonego wniosku o wyłączenie Sędziego, uznać wniosek powoda o odroczenie rozprawy z tego powodu za nieuzasadnione”
Dowód: Sąd Okręgowy w Krakowie, Wydział XI Cywilny-Rodzinny, sygn. akt I 1C 1115/97/R /następnie XI CR 603/04/, protokół rozprawy w dniu 21 maja .2003r.

Wielką musi posiadać odwagę sędzia, który, jak SSR del. Izabela Strózik, podaje do protokołu, że postanowił: „prowadzić postępowanie pomimo złożonego wniosku o wyłączenie Sędziego.”
Wszak ustaodawca nakłada na sędziego w przypadku złożenia przez stronę postępowania wniosku o jego wyłączenie takie obowiązki:
1. artykuł 50 § 3 Kodeksu postępowania cywilnego: „Aż do rozstrzygnięcia sprawy o wyłączenie sędzia może spełniać tylko czynności nie cierpiące zwłoki”
2. artykuł 51 Kodeksu postępowania cywilnego: „Sędzia powinien zawiadomić sąd o zachodzącej podstawie swego wyłączenia i wstrzymać się od udziału w sprawie.”

Być może dlatego, że awansowała, tj., że ją dopiero co przesunięto z Sądu Rejonowego do Sądu Okręgowego w Krakowie uznała SSR del. Izabela Strózik, że jej wszystko wolno. W tym kłamać!
Otóż w dniu 21 maja 2014 r. prowadziła jednak – mimo nierozpoznania przez Sąd mojego wniosku o jej wyłączenie – rozprawę, podczas której wydała wyrok kończący sprawę w I-ej instancji.
W uzasadnieniu do wyroku SSR I. Strózik usprawiedliwiła fakt nie przesłuchania mnie przed jego wydaniem, czyli pozbawienia mnie możności obrony moich praw takim oto kłamstwem: „Sąd nie przesłuchał powoda w sprawie bezpośrednio przed wydaniem orzeczenia (powód był wcześniej przesłuchiwany w charakterze strony kilkakrotnie) z powodu nieusprawiedliwionego niestawiennictwa powoda mimo pouczenia, że skutkiem niestawiennictwa będzie pominięcie dowodu z przesłuchania powoda”.
Dowód: Sąd Okręgowy w Krakowie, Wydział XI Cywilny-Rodzinny, sygn. akt I 1C 1115/97/R /następnie XI CR 603/04/, uzasadnienie do wyroku z dnia 21.05.2003r., s. 10

A przecież ta sama SSR del. Izabela Strózik podyktowała do protokołu rozprawy, którą prowadziła w dniu 21 maja 2003 r. – „Sąd postanowił: uznać niestawiennictwo powoda na rozprawie za nieusprawiedliwione, prowadzić postępowanie pomimo złożonego wniosku o wyłączenie Sędziego, uznać wniosek powoda o odroczenie rozprawy z tego powodu za nieuzasadnione”

Wiele negatywnych następstw – trwająca 11 miesięcy przewłoka w postępowaniu, ograbienie mnie z kwoty 7.700,00 zł – miało dla mnie wydanie przez sędzię I. Strózik wyroku w dniu 21 maja 2003 r.
Dla sędzi Izabeli Strózik nie, bo potem została znowu przesunięta…
Z SSR del. na SSO.

Poniżej przedstawię jeden ze skutków dla mnie zawodowej i moralnej niekompetencji sędzi Izabeli Strózik.
I. Złożyłem apelację od wyroku, który wydała w dniu 21.05.2003 r. W uzasadnieniu podałem, że w dniu orzekania była wyłączona, ponieważ nie został rozpoznany mój wniosek z pisma z dnia 22 kwietnia 2003 r. o jej wyłączenie.
II. Sąd wezwał mnie do uiszczenia opłaty od złożonej przeze mnie apelacji w kwocie 7.700,00 zł
III. Opłatę w kwocie 7.700,00 zł uiściłem w dniu 6 października 2003 r.
IV. W dniu 29 stycznia 2004 r. Sąd Apelacyjny w Krakowie w składzie SSA Wojciech Kościołek, SSA Andrzej Struzik /sprawozdawca/ SSA Marta Romańska, wydał wyrok, którym uznał moją apelację za zasadną, uchylił wyrok sędzi Izabeli Strózik z dnia 21.05.2003 r. i przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu w Krakowie do ponownego rozpoznania, podając w sentencji i uzasadnieniu – Załącznik 12: „Sygn. akt I ACa 1186/03 Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej Dnia 29 stycznia 2004r. Sąd Apelacyjny w Krakowie – Wydział I Cywilny w składzie Przewodniczący: (…) na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 21 maja 2003r. sygn. akt I 1 C 1115/97/R /po przywróceniu sprawy do Sądu I instancji zmieniona na XI CR 603/04 – ZKE/ Sąd Apelacyjny w Krakowie – Wydział I Cywilny w składzie SSA Wojciech Kościołek, Sędziowie: SSA Marta Romańska, SSA Andrzej Struzik (…) po rozpoznaniu apelacji powoda od wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 21 maja 2003 r. (…) uchyla zaskarżony wyrok, znosi postępowanie w zakresie objętym rozprawą w dniu 21 maja 2003 r. i sprawę przekazuje do ponownego rozpatrzenia i orzeczenia o kosztach postępowania apelacyjnego.”
UZASADNIENIE (…) Na rozprawie w dniu 21 maja 2003 r. powód nie stawił się, stawił się natomiast pełnomocnik powoda, któremu, jak wynika z protokołu, doręczono „odpis postanowienia Sądu Okręgowego wydanego w dniu 19 maja 2003 r., w którym sprostowano oczywistą omyłkę pisarską w odpisach postanowienia wydanego w sprawie w dniu 25.04.2003 r.”. Rozprawie tej przewodniczył sędzia /Izabela Strózik – ZKE/, którego wyłączenia domagał się powód we wniosku złożonym 22 kwietnia 2003 r. Na rozprawie tej prowadzono postępowanie dowodowe, Przeprowadzono dowody z szeregu dokumentów, opinii RODK, a także z przesłuchania pozwanej, natomiast postanowiono pominąć dowód z przesłuchania powoda uznając jego niestawiennictwo za nieusprawiedliwione. Wówczas też zamknięto rozprawę i bezpośrednio po tym ogłoszono wyrok. Mając na uwadze powyższe okoliczności należy stwierdzić, że wniosek powoda o wyłączenie sędziego nie został dotychczas rozpoznany, albowiem opisany wyżej dokument datowany 25 kwietnia 2003 r. i znajdujący się na karcie 1524 akt nie stanowi postanowienia. Jak wskazuje Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 21 stycznia 2003 r. sygn. III CZP 84/02 (publikowane OSNC 2003/10/140) „postanowienie o charakterze formalnym, podlegające zaskarżeniu wydane na posiedzeniu niejawnym – skonstruowane w ten sposób, że jego sentencja wraz z uzasadnieniem stanowi jeden dokument – nie istnieje w znaczeniu procesowym w sytuacji, w której skład sądu podpisał tylko uzasadnienie, natomiast nie podpisał sentencji.” Sąd Apelacyjny pogląd ten w pełni akceptuje i wielokrotnie prezentował go w swoich orzeczeniach. Jakkolwiek w „postanowieniu” z dnia 25 kwietnia 2003 r. nie została graficznie oddzielona sentencja od uzasadnienia, to nie budzi wątpliwości, że jego część zaczynająca się od słowa „albowiem” stanowi uzasadnienie, a zatem podpisane zostało jedynie uzasadnienie. W konsekwencji uznać ja należy za postanowienie nie istniejące.
Skoro wniosek o wyłączenie sędziego nie został rozpoznany, stosownie do art. 50 § 3 k.p.c. sędzia ten mógł spełniać tylko czynności nie cierpiące zwłoki, a zatem nie mogła przewodniczyć rozprawie w dniu 21 maja 2003 r. i wydać wówczas wyroku. (…) W konsekwencji przyjąć należy, iż postępowanie przed Sądem I instancji, w zakresie objętym ostatnią rozprawą, dotknięte jest nieważnością (art. 379 pkt 4 i 5 k.p.c.). a zatem na podstawie art. 386 § 2 i art. 108 § 2 k.p.c. należało orzec jak w sentencji.”
Dowód: Sąd Okręgowy w Krakowie, Wydział XI Cywilny-Rodzinny, sygn. akt XI CR 603/04, wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 29.01.2004 r. /sygn. akt I ACa 1186/03/ – Załącznik 12
V. W związku z wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 29.01.2004 r., pismem z dnia 19 kwietnia 2004 r. skierowanym do prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie SSO Maji Rymar zażądałem zwrócenia mi przez Sąd uiszczonej przeze mnie w dniu 6 października 2003 r. jako opłata od apelacji od uznanego przez Sąd Apelacyjny w Krakowie za dotknięty nieważnością wyroku SSR del. Izabeli Strózik kwoty 7.700,00 zł.
VI. W odpowiedzi na mój wniosek jak wyżej otrzymałem pismo sporządzone przez prezes Maję Rymar w dniu 14 maja 2004 r., którym ta pouczyła mnie – Załącznik 13: „Odnosząc się natomiast do zgłoszonego przez Pana żądania zwrotu uiszczonej przez Pana kwoty 7.700 zł tytułem opłaty od apelacji od wyroku z dnia 21 maja 2003 r.. sygn. akt I 1 C 1115/97/R /po wydaniu przez Sąd Apelacyjny w Krakowie wyroku z dnia 29.01.2004 r. (sygn. I ACa 1186/03), zmieniona na XI CR 603/04 – ZKE/, które to żądanie podniósł Pan w toku tej sprawy, to kwestia ta zapewne będzie przedmiotem rozstrzygnięcia w toku postępowania zgodnie z art. 108 kpc, zgodnie z którym sąd rozstrzyga o kosztach w każdym orzeczeniu kończącym sprawę w instancji, a w sytuacji gdy sąd drugiej instancji, uchyla zaskarżone orzeczenie i przekazuje sprawę sądowi pierwszej instancji do rozpoznania, pozostawia temu sądowi rozstrzygnięcie o kosztach instancji odwoławczej. Takiej też treści rozstrzygnięcie zawarł Sąd Apelacyjny w Krakowie w wyroku z dnia 29 stycznia 2004 r. sygn. I ACa 1186/03. Prezes Sądu Okręgowego SSO Maja Rymar”
Dowód: Sąd Okręgowy w Krakowie, sygn. akt L 138)01, pismo Prezesa Sądu SSO Maji Rymar z dnia 14 maja 2004 r. – Załącznik 13
VII. Ponieważ prezes M. Rymar odmówiła zwrócenia mi kwoty 7.700,00 zł, złożyłem w maju 2004 r. w Sądzie Rejonowym dla Krakowa Śródmieścia pozew przeciwko Skarbowi Państwa – Prezesowi Sądu Okręgowego w Krakowie o zwrot kwoty 7.700,00 zł.
VIII. W odpowiedzi z dnia 17 sierpnia 2004 r. na mój pozew jak wyżej radca prawny Sądu Okręgowego w Krakowie Jadwiga Augustyn Hołubowicz podała – Załącznik 14: „Odpowiedź na pozew. Imieniem pozwanego Skarbu Państwa – Prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie, którego pełnomocnictwo załączam wnoszę o oddalenie powództwa.
Uzasadnienie
Powód domaga się zasądzenia kwoty 7.700 zł stanowiącej równowartość uiszczonej opłaty od apelacji wniesionej przez powoda od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 21.05.2003 r., sygn. IC 1115/97/R w Krakowie. Jako podstawę dochodzonego roszczenia powód podaje fakt uwzględnienia w/wym apelacji przez Sąd Apelacyjny, tj. uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Krakowie.
Pozwany wnosząc o oddalenie powództwa podnosi co następuje. Zgodnie z zasadą ustaloną w art. 5 Ustawy z dnia 13.06.1967 r. o kosztach w sprawach cywilnych (Dz. U. 2002 nr 9 poz. 88) strony obowiązane są uiszczać koszty sądowe w razie wniesienia pism podlegających opłacie.
Rozstrzygnięcie w przedmiocie ostatecznego obciążenia stron kosztami postępowania następuje dopiero w orzeczeniu kończącym sprawę w instancji (art. 108 § 1 k.p.c.) i obejmuje wszystkie koszty poniesione w sprawie, także koszty postępowania apelacyjnego, jeżeli sprawa przeszła przez ten szczebel instancyjny a zaskarżony wyrok uchylono i przekazano do ponownego rozpoznania. W sprawie IACa 1186//03 Sąd Apelacyjny przekazując sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji pozostawił temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach instancji odwoławczej zgodnie z przepisem art. 108 §2 K.p.c. Postępowanie sądowe w powołanej sprawie toczy się nadal.”
Dowód: Sąd Rejonowy dla Krakowa Śródmieścia, sygn. akt I C 1103/04/S, odpowiedź z dnia 17 sierpnia 2004 r. Radcy Prawnego Sądu Okręgowego w Krakowie, mgr Jadwigi Augustyn-Hołubowicz na pozew – Załącznik 14
IX. Po przywróceniu sprawy Sądowi Okręgowemu w Krakowie do ponownego rozpoznania, przekazano ją jednej z autorek w.w. nieistniejącego w sensie prawnoprocesowym postanowienia z dnia 25 kwietnia 2003 r., sędzi Teresie Dyrdze.
X. W dniu 22 listopada 2004 r. sędzia Teresa Dyrga wydała wyrok kończący sprawę sygn. XI CR 603/04 /uprzednio 1 IC 1115/97/R/ w pierwszej instancji. Sędzia Teresa Dyrga nie orzekła wyrokiem z dnia 22.11.2004 r. o zwróceniu mi kwoty 7.700,00 zł. – Załącznik 15:
Dowód: Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny, sygn. akt XI CR 603/04, wyrok sędzi Teresy Dyrgi z dnia 22 listopada 2004 r. – Załącznik 15
XI. Nie orzekłszy o zwróceniu mi kwoty 7.700,00 zł, sędzia Teresa Dyrga orzekła wyrokiem wydanym w dniu 22 listopada 2004 r. o poniesieniu przeze mnie dodatkowych kosztów w kwocie… 18.750,00 zł, w związku z rozpoznawaną przez nią sprawą. Orzekła – Załącznik 15: „Sygn. akt XI CR 603/04 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 listopada 2004 r. Sąd Okręgowy w Krakowie w Wydział XI Cywilny-Rodzinny w składzie Przewodniczący SSO Teresa Dyrga (…) VI. ustala wpis ostateczny od rozwodu na kwotę 10.000zł (dziesięć tysięcy złotych). VII zarządza ściągnięcie na rzecz Skarbu Państwa (Kasa tut. Sądu) tytułem uzupełnienia wpisu ostatecznego od rozwodu oraz tytułem kosztów opinii RODK od powoda Zbigniewa Kękusia kwotę 8.750 (osiem tysięcy siedemset pięćdziesiąt złotych) (…)”.
Dowód: Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny, sygn. akt XI CR 603/04, wyrok SSO Teresy Dyrga z dnia 22 listopada 2004r. – Załącznik 15
XII. Złożyłem apelację od wyroku sędzi Teresy Dyrgi z dnia 22 listopada 2004 r. W uzasadnieniu podałem między innymi, że sędzi Teresie Dyrdze nie było wolno prowadzić rozprawy w dniu 22 listopada 2004 r. ponieważ pismem złożonym w dniu 19 listopada 2004 r. złożyłem wniosek o jej wyłączenie. Wniosek ten został rozpoznany przez koleżanki sędzi Teresy Dyrgi z Wydziału XI Cywilnego-Rodzinnego Sądu Okręgowego w Krakowie, SSO Agnieszkę Oklejak, SSO Jadwigę Osuch i SSO Danutę Kłosińską w dniu 20 listopada 2004 r. Doręczonym mi … tydzień po wydaniu przez SSO Teresę Dyrgę wyroku z dnia 22.11.2004 r. postanowieniu z dnia 20 listopada 2004 r. o oddaleniu mojego wniosku z dnia 19.11.2004 r. przewodnicząca Wydziału XI Cywilnego-Rodzinnego SSO Agnieszka Oklejak oraz SSO Jadwiga Osuch i SSO Danuta Kłosińska udzieliły mi pouczenia: „POUCZENIE Od postanowienia służy zażalenie do Sądu Apelacyjnego w Krakowie złożone za pośrednictwem Sądu Okręgowego w Krakowie w terminie tygodnia od doręczenia postanowienia.”
Dowód: Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny, sygn. akt XI CR 603/04, postanowienie
z dnia 20 listopada 2004r. – Załącznik 16
Pouczenie jak wyżej jest oparte na prawie określonym w art. 394 § 1 k.p.c.: „Zażalenie do sądu drugiej instancji przysługuje na postanowienia sądu pierwszej instancji kończące postępowanie w sprawie, a ponadto na postanowienia sądu pierwszej instancji i zarządzenia przewodniczącego, których przedmiotem jest: (…) 10) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego;”
Ustawowym wynikającym z prawa określonego w art. 50 § 3 k.p.c. i w art. 51 k.p.c. /patrz: str. 9/ obowiązkiem sędzi T. Dyrgi było zatem po wydaniu w dniu 20 listopada 2004 r. postanowienia o oddaleniu mojego wniosku o jej wyłączenie:
1. doręczyć mi to postanowienie,
2. wstrzymać się od udziału w sprawie i wykonywać tylko czynności nie cierpiące zwłoki do dnia uprawomocnienia się tego postanowienia przez:
1. nie złożenie przeze mnie zażalenia na nie w ustawowym terminie tygodnia od daty doręczenia mi go, lub
2. rozpoznania przez Sąd Apelacyjny w Krakowie złożonego przeze mnie na nie zażalenia.
XIII. W apelacji od wyroku sędzi Teresy Dyrgi z dnia 22 listopada 2004 r. podałem także, że sędzia nie podporządkowawszy się:
1. wskazaniu Sądu Apelacyjnego w Krakowie z sentencji wyroku z dnia 29.01.2004 r. – patrz: str. 9 oraz Załącznik 12: „Sygn. akt I ACa 1186/03 Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej Dnia 29 stycznia 2004r. Sąd Apelacyjny w Krakowie – Wydział I Cywilny w składzie Przewodniczący: (…) na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 21 maja 2003r. sygn. akt I 1 C 1115/97/R (…) uchyla zaskarżony wyrok, znosi postępowanie w zakresie objętym rozprawą w dniu 21 maja 2003 r. i sprawę przekazuje do ponownego rozpatrzenia i orzeczenia o kosztach postępowania apelacyjnego.”
2. prawu określonemu – i poświadczonemu przez prezes Sądu Okręgowego w Krakowie SSO Maję Rymar w wyżej wymienionym piśmie do mnie z dnia 14 maja 2004 r. /Załącznik 13/ oraz przez radcę prawnego Sądu Okręgowego w Krakowie Jadwigę Augustyn-Hołubowicz w wyżej wymienionej odpowiedzi z dnia 17 sierpnia 2004 r. /Załącznik 14/ na mój pozew przeciwko prezesowi Sądu Okręgowego w Krakowie – Skarbowi Państwa o zwrócenie mi kwoty 7.700,00 zł – w art. 108 § 1 k.p.c.: „Sąd rozstrzyga o kosztach w każdym orzeczeniu kończącym sprawę w instancji.”
nie orzekła w wyroku z dnia 22.11.2004 r. o zwróceniu mi kwoty 7.700,00 zł.
XIV. Po złożeniu przeze mnie apelacji od wyroku sędzi Teresy Dyrgi z dnia 22.11.2004 r., przewodnicząca Wydziału XI Cywilnego-Rodzinnego SSO Agnieszka Oklejak wezwała mnie do uiszczenia opłaty od niej w kwocie… 10.000,00 /słownie: dziesięć tysięcy/ zł.
Wyrok wydany – w opisanych wyżej okolicznościach – przez SSO Teresę Dyrgę w dniu 22 listopada 2004 r. miał mnie zatem kosztować łącznie … 26.450,00 /słownie: dwadzieścia sześć tysięcy czterysta pięćdziesiąt/ zł, tj.:
1. nie zwrócona mi kwota 7.700,00 zł
2. wpis ostateczny w kwocie 10.000,00 zł
3. uzupełnienie wpisu ostatecznego w kwocie 8.750,00 zł

Wskazać należy, że skutecznie zaskarżonym przeze mnie wyrokiem z dnia 21 maja 2003 r. sędzia Izabela Strózik ustaliła kwotę łączną kosztów do poniesienia przeze mnie na 14.324,00 /słownie: czternaście tysięcy trzysta dwadzieścia cztery/ zł, Orzekła: „Sygn. akt I1C 1115/97/R /po 29.01.2004r. zmieniona na XI CR 603/04/ WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 maja 2003r. Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny Przewodniczący SSR Izabela Strózik (…) po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2003 w Krakowie sprawy z powództwa Zbigniewa Kękuś przeciwko Marii Kękuś o rozwód (…)
VIII. Wpis ostateczny ustala na kwotę 7.700 (siedem tysięcy siedemset) złotych IX. zarządza ściągnąć na rzecz Skarbu Państwa (kasa Sądu Okręgowego w Krakowie) tytułem uzupełnienia wpisu od powoda Zbigniewa Kękuś kwotę 6.400 (sześć tysięcy czterysta) złotych oraz 224 (dwieście dwadzieścia cztery) złote tytułem połowy kosztów sporządzonej w sprawie opinii Rodzinnego Ośrodka Diagnostyczno-Konsultacyjnego przy Sądzie Okręgowym w Krakowie łącznie na rzecz Skarbu Państwa kwotę 6.624 (sześć tysięcy sześćset dwadzieścia cztery) złote.”
Dowód: Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny, sygn. akt I 1C 1115/97/R /następnie XI
CR 603/04/, wyrok SSR Izabeli Strózik z dnia 21 maja 2003r., s. 2, 3
W okresie od dnia 21 maja 2003 r. do dnia 22 listopada 2004 r. koszty rozpoznawania sprawy o rozwód wzrosły zatem o różnicę pomiędzy kwotą 26.450,00 zł i kwotą 14.324,00 zł, tj. o kwotę… 12.126.00 /słownie: dwanaście tysięcy sto dwadzieścia sześć/ zł, czyli o … 85 /słownie: osiemdziesiąt pięć/ procent.

Za to, że SSR del. Izabela Strózik wydała – z winy SSO Agnieszki Oklejak, SSO Teresy Dyrgi i SSO Małgorzaty Ferek, które wydały w dniu 25 kwietnia 2003 r. nieistniejące w sensie prawnoprocesowym postanowienie o oddaleniu mojego wniosku z dnia 22 kwietnia 2003 r. o wyłączenie SSR del. I. Strózik – w dniu 21 maja 2003 r. dotknięty nieważnością wyrok, czym spowodowała 11-miesięczną przewłokę w postępowaniu, SSO Teresa Dyrga… ukarała mnie orzeczoną przez nią wyrokiem z dnia 22 listopada 2004 r. dodatkową, ponad 14.324,00 zł, ustaloną przez autorkę dotkniętego nieważnością wyroku SSR del. I. Strózik, do poniesienia przeze mnie kwotą 12.126,00 /słownie: dwanaście tysięcy sto dwadzieścia sześć/ zł.
Podkreślić należy, że o ile SSR del. Izabela Strózik ustaliła dotkniętym nieważnością wyrokiem z dnia 21 maja 2003 r. koszty do poniesienia przeze mnie w sprawie o rozwód na kwotę 12.126,00 zł, SSO Teresa Dyrga wydanym w opisanych wyżej okolicznościach wyrokiem z dnia 22 listopada 2004 r. na kwotę łączną 26.450,00 zł – w tym nie zwróconych mi 7.700,00 zł – to w ustawie z dnia 28 lipca 2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych ustawodawca określił maksymalną opłatę w sprawie o rozwód na kwotę… 5.000,00 zł.

Po otrzymaniu wezwania do uiszczenia opłaty od apelacji od wyroku SSO Teresy Dyrgi z dnia 22.11.2004 r. w kwocie 10.000,00 zł, skierowałem wniosek do Sądu o zwolnienie mnie z tej opłaty. W uzasadnieniu podałem, że SSO Teresa Dyrga nie orzekła o zwróceniu mi kwoty 7.700,00 zł.
XV. W dniu 5 września 2005 r. SSO Agnieszka Olejak wydała postanowienie, którym oddaliła mój wniosek, jak wyżej, podając w uzasadnieniu między innymi – Załącznik 17: „Sygn. akt XI CR 603/04 POSTANOWIENIE Dnia 5 września 2005 r. Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Agnieszki Oklejak po rozpoznaniu w dniu 5 września 2005 r. w Krakowie na posiedzeniu niejawnym wniosku Zbigniewa Kękusia o zwolnienie od kosztów w części dotyczącej wpisu od apelacji sprawy z powództwa Zbigniewa Kękusia przeciwko (…) postanawia: oddalić wniosek.
Uzasadnienie: (…) Natomiast w piśmie z dnia 1.08.2005 r., w którym prosił o nie organizowanie przez Sąd Apelacyjny rozprawy apelacyjnej do dnia 17.08.2005 r. z uwagi na planowany w tym, czasie pobyt z synami za granicą, poinformował sąd, że uzyskanie od pracodawcy zaświadczenia o osiąganych dochodach spowodowałoby opóźnienie o kilka dni wyjazdu z synami, wobec czego zdecydował o wpłaceniu żądanej opłaty od apelacji i opłatę tę /w kwocie 10.000,00 zł – ZKE/ faktycznie uiścił w tym samym dniu.
Nieprzedłużenie żądanego oświadczenia majątkowego w zakreślonym terminie i uiszczenia wpisu od apelacji przed rozpoznaniem przedmiotowego wniosku, musiało skutkować odmową zwolnienia powoda od wpisu od apelacji, bowiem powód nie tylko nie wykazał by nie był w stanie wpisu tego uiścić bez uszczerbku koniecznego dla siebie i rodziny utrzymania, ale wręcz wskazał, że poniesienie wpisu od apelacji leży w granicach jego możliwości finansowych.”
Dowód: Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny, sygn. akt XI CR 603/04, postanowienie
przewodniczącej Wydziału SSO Agnieszki Oklejak z dnia 5 września 2005 r. – Załącznik 17

Ponieważ poniesienie opłaty od apelacji w kwocie 10.000,00 zł leżało w graniach moich możliwości … SSO Agnieszka Oklejak uznała, że może mnie razem z SSO Teresą Dyrgą okraść z kwoty 7.700,00 zł.
XVI. W dniu 10 kwietnia 2006 r. Sąd Apelacyjny w Krakowie w składzie SSA Paweł Rygiel, SSA Andrzej Struzik, SSO del. Piotr Rusin wydali wyrok, którym oddalili moją apelację od wyroku sędzi Teresy Dyrgi z dnia 10 kwietnia 2006 r. Podali w sentencji – Załącznik 18: „Sygn. akt I ACa 1633/05 IACz 1657/05 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 kwietnia 2006 r. Sąd Apelacyjny w Krakowie – Wydział I Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSA Paweł Rygiel Sędziowie SSA Andrzej Struzik SSO del. Piotr Rusin (…) po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2006 r. w Krakowie na rozprawie sprawy z powództwa Zbigniewa Kękuisa o rozwód na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 22 listopada 2004 r. sygn. akt XI CR 603/04 1. oddala zażalenie; oddala apelację.”
Dowód: Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny, sygn. akt XI CR 603/04, wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 10 kwietnia 2006 r., sygn. akt I ACa 1633/05 – Załącznik 18
Sędziowie Sądu Apelacyjnego w Krakowie SSA Paweł Rygiel, SSA Andrzej Struzik, SSO del. Piotr Rusin oddalili moje zażalenie na postanowienie z dnia 5 września 2005 r. przewodniczącej SSO Agnieszki Oklejak, to znaczy zalegitymizowali kradzież na moją szkodę przez SSO Teresę Dyrgę kwoty 7.700,00 zł.
W liczącym 10 stron uzasadnieniu autorzy wyroku ani raz nawet nie wspomnieli, że sędzia Teresa Dyrga nie orzekła wyrokiem z dnia 22 listopada 2004 r. o poniesionych przeze mnie w kwocie 7.700,00 zł kosztach postępowania apelacyjnego od wyroku sędzi Izabeli Strózik z dnia 21 maja 2003 r., tj. że … nie wykonała wskazania Sądu Apelacyjnego w Krakowie z wyroku z dnia 29.01.2004 r. – patrz: str. 9 oraz Załącznik 12 .
XVII. Nie ustawałem w staraniach o odzyskanie zagrabionej mi przez sędzię Teresę Dyrgę z pomocą SSO Agnieszki Oklejak, SSA Andrzeja Struzika, SSA Pawła Rygla i SSO del. Piotra Rusina kwoty 7.700,00 zł.
Wreszcie w dniu 1 grudnia 2009 r. Sąd Okręgowy w Krakowie zwrócił mi – po tym, gdy pismem z dnia 23 listopada 2009 r. złożyłem zawiadomienie o popełnieniu przez adresatkę niniejszego pisma, prezesa Sądu SSO Barbarę Baran zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa niedopełnienia obowiązków i działania na szkodę mojego interesu prywatnego /art. 231 § 1 k.k./ – zagrabioną mi kwotę 7.700,00 zł.
Na przekazie pocztowym Sąd podał – Załącznik 19: „Sąd Okręgowy Oddział Finansowy, zł 7700 gr 00 Adresat Zbigniew Kękuś Zwrot do sygn. XI CR 603/04 wobec wyroku oddalenia zażalenia”
Dowód: Sąd Okręgowy w Krakowie Oddział Finansowy, przekaz pocztowy, odcinek dla adresata, dowód nadania w dniu 1 grudnia 2009 r. dla Z. Kękusia kwoty 7.700,00 zł – Załącznik 19
Skoro Sąd Okręgowy w Krakowie zwrócił mi w dniu 1 grudnia 2009 r. kwotę 7.700,00 zł, o której zwróceniu nie orzekła sędzia Teresa Dyrga – choć było to jej ustawowym, określonym w art. 108 § 1 k.p.c. obowiązkiem – wyrokiem z dnia 22 listopada 2004 r., to znaczy, że sędzia Teresa Dyrga jest – po prostu – złodziejem. Szczególnym, bo w sędziowskiej todze. Okradła mnie wyrokiem wydanym w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej z kwoty 7.700,00 zł.
XVIII. Jak potwierdza kwota umieszczona na przekazie pocztowym z dnia 1 grudnia 2009 r., Sąd Okręgowy w Krakowie zwrócił mi uiszczonych przeze mnie w dniu 6 października 2003 r. jako opłatę od apelacji od wyroku wydanego w dniu 21 maja 2003 r. przez SSR del. I. Strózik 7.700,00 zł bez odsetek. Wskazać zatem należy, że kwotę 7.700,00 zł uiściłem z wyłącznej winy SSR del. I. Strózik, która zanim wydała wyrok w dniu 21 maja 2003 r. podała do protokołu rozprawy: „Sąd postanowił: uznać niestawiennictwo powoda na rozprawie za nieusprawiedliwione, prowadzić postępowanie pomimo złożonego wniosku o wyłączenie Sędziego, uznać wniosek powoda o odroczenie rozprawy z tego powodu za nieuzasadnione”. Potwierdziła zatem SSR del. Izabela Strózik, że w pełni świadomie postanowiła… naruszyć prawo. Sąd Apelacyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 29 stycznia 2004 r. poświadczył, że ja miałem rację, podając w uzasadnieniu – Załącznik 12: „Skoro wniosek o wyłączenie sędziego nie został rozpoznany, stosownie do art. 50 § 3 k.p.c. sędzia ten mógł spełniać tylko czynności nie cierpiące zwłoki, a zatem nie mogła przewodniczyć rozprawie w dniu 21 maja 2003 r. i wydać wówczas wyroku. (…) W konsekwencji przyjąć należy, iż postępowanie przed Sądem I instancji, w zakresie objętym ostatnią rozprawą, dotknięte jest nieważnością (art. 379 pkt 4 i 5 k.p.c.). a zatem na podstawie art. 386 § 2 i art. 108 § 2 k.p.c. należało orzec jak w sentencji.”
W podsumowaniu wskazać zatem należy, że z winy SSR del. I. Strózik, która w pełni świadomie naruszyła w dniu 21 maja 2003 r. prawo, co skutkowało wydaniem przez nią dotkniętego nieważnością wyroku oraz z winy SSO Teresy Dyrgi, która wyrokiem z dnia 22 listopada 2004 r. niedopełniła ustawowego obowiązku zwrócenia mi kwoty 7.700,00 zł, którą zmuszony byłem uiścić jako opłatę od apelacji od dotkniętego nieważnością wyroku SSR del. I. Strózik – gdybym nie uiścił kwoty 7.700,00 zł Sąd odrzucił by moją apelację i wydany przez SSR del. I. Strózik dotknięty nieważnością wyrok uprawomocniłby się – Sąd Okręgowy w Krakowie przetrzymywał w okresie od dnia 6 października 2003 r. do dnia 1 grudnia 2009 r., tj. przez ponad 6 lat moich 7.700,00 zł.
Natychmiast zatem po tym, gdy mi Sąd zwrócił tę kwotę bez odsetek, podjąłem działania na rzecz ich wypłacenia mi, w tym kierowałem liczne w tej sprawie wnioski do adresatki niniejszego pisma, prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie SSO Barbary Baran. Bezskutecznie.
W sierpniu 2012 r. złożyłem zatem w Sądzie Rejonowym dla Krakowa Śródmieścia pozew przeciwko Skarbowi Państwa – prezesowi Sądu Okręgowego w Krakowie pozew o wypłacenie mi odsetek od kwoty 7.700,00 zł za okres od dnia 6 października 2003 r. do dnia 1 grudnia 2009 r.
XIX. Mój pozew jak wyżej rozpoznała sędzia Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia VI Wydział Cywilny Ewa Krakowiak. W dniu 28 lutego 2013 r. SSR Ewa Krakowiak wydała wyrok, którym… odrzuciła mój pozew. Podała w sentencji – Załącznik 20: „Sygn. akt VI C 1353/12/s WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 lutego 2013 r. Sąd Rejonowy dla Krakowa Śródmieścia w Krakowie Wydział VI Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSR Ewa Krakowiak Protokolant starszy protokolant /imię i nazwisko Protokolanta – ZKE/ po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2013 r. w Krakowie na rozprawie sprawy z powództwa Zbigniewa Kękusia przeciwko Skarbowi Państwa-Sądowi Okręgowemu w Krakowie o zapłatę
I. odrzuca pozew w zakresie odsetek ustawowych od kwoty 7700,00 zł (siedem tysięcy siedemset złotych) liczonych od dnia 6 października 2003 r. do dnia 26 października 2004 r., ”
Dowód: Sąd Rejonowy dla Krakowa Śródmieścia w Krakowie VI Wydział Cywilny, sygn. akt VI C
1353/12/S, wyrok z dnia 28 lutego 2013 r., sentencja oraz strony – Załącznik 20

Mimo że Sąd Okręgowy w Krakowie przetrzymywał uiszczonych przeze mnie w dniu 6 października 2003 r. 7.700,00 zł do dnia 1 grudnia 2009 r. – czego dowodem przekaz pocztowy z tego dnia kwotę 7.700,00 zł, w którym podano /Załącznik 18/: „Sąd Okręgowy Oddział Finansowy, zł 7700 gr 00 Adresat Zbigniew Kękuś Zwrot do sygn. XI CR 603/04 wobec wyroku oddalenia zażalenia” – SSR Ewa Krakowiak podała w sentencji wyroku z dnia 28.02.2013 r., że w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej: „I. odrzuca pozew w zakresie odsetek ustawowych od kwoty 7700,00 zł (siedem tysięcy siedemset złotych) liczonych od dnia 6 października 2003 r. do dnia 26 października 2004 r., II. oddala powództwo w pozostałej części”
W taki sposób uzasadniła SSR Ewa Krakowiak jej wyrok z dnia 28.02.2013 r. Załącznik 21: „Sąd zważył, co następuje: Powództwo nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności wskazać należy, że pozew w części podlegał odrzuceniu, skoro o żądaniu powoda częściowo już rozstrzygnięto prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Krakowie z dnia 26 października 2004 roku wydanym do sygn. akt IC 1103/04/S. W sprawie tej powód domagał się zasądzenia od Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Krakowie kwoty 7.700,00 zł wraz z ustawoymi odsetkami liczonymi od dnia 6 października 2003 roku do dnia rozpatrzenia sprawy, czyli do dnia 26 października 2004 roku. Obecnie powód ponownie żąda zasądzenia od Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Krakowie odsetek od kwoty 7.700,00 zł za okres od dnia 6 października 2003 r. do dnia 1 grudnia 2009 roku (k. 3-5 i k. 154). Wobec powyższego żądanie powoda zasądzenia odsetek od kwoty 7.700,00 zł za okres od dnia 6 października roku do dnia 26 października 2004 roku należało odrzucić na podstawie art. 199 § 1 k.p.c.
W pozostałym zakresie powództwo podlega oddaleniu z następujących przyczyn: Jak wynika z ustalonego w niniejszej sprawie stanu faktycznego, roszczenie powoda zapłaty kwoty głównej 7.700,00 zł, od której domaga się zasądzenia odsetek ustawowych w niniejszej sprawie, zostało prawomocnie oddalone w sprawie IC 1103/04/S, a skoro nie powstało roszczenie główne, nie powstał też obowiązek zapłaty odsetek. Świadczenie odsetkowe ma bowiem charakter akcesoryjny, dodatkowy, uboczny – bowiem roszczenie o odsetki nie może powstać bez roszczenia o zapłatę zasadniczej sumy pieniężnej (sumy głównej). (…)
Jest przy tym oczywiste – wyraża to powszechnie uznawana w piśmiennictwie zasada akcesoryjności formalnej obowiązku zwrotu kosztów procesu – że koszty procesu mogą powstać wyłącznie w związku z prowadzonym postępowaniem sądowym, a więc na forum publicznoprawnym. W związku z tym nie budzi także wątpliwości, że po zakończeniu postępowania nie można już dochodzić w odrębnym postępowaniu należności z tytułu kosztów procesu poniesionych w zakończonej sprawie nie można także korygować kwot prawomocnie już zasądzonych.”
Dowód: Sąd Rejonowy dla Krakowa Śródmieścia w Krakowie, sygn. VI C 1353/12/S, wyrok SSR Ewy Krakowiak z dnia 28 lutego 2013 r. – Załącznik 21

Wniosek z wywodu SSR Ewy Krakowiak taki, że jeśli sędzia okradnie stronę postępowania z należnej jej kwoty, to ta kwota jest dla ofiary kradzieży… nie do odzyskania. Co rzeczywiście w moim przypadku się potwierdza, bo skradzionych mi przez SSO Teresę Dyrgę wyrokiem z dnia 22 listopada 2004 r. 7.700,00 zł odzyskałem dopiero w dniu 1 grudnia 2009 r.
Ponieważ SSR Ewa Krakowiak powołała się dwukrotnie na wyrok Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia z dnia 26 października 2004 r., sygn. akt IC 1103/04/S wskazać należy, że był to wyrok wydany … przed wydaniem przez SSO Teresę Dyrgę wyroku z dnia 22 listopada 2004 r. kończącego sprawę sygn. XI Cr 603/04 w I-ej instancji, którym SSO Teresa Dyrga okradła mnie z kwoty 7.700,00 zł.
Jak wspomniałem w pkt. V-VIII, str. 10, po tym, gdy Sąd Apelacyjny w Krakowie wydał wyrok z dnia 29.01.2004 r., którym uchylił jako dotknięty nieważnością wyrok SSR del. Izabeli Strózik z dnia 21 maja 2003 r. i orzekł, że – Załącznik 12: „sprawę przekazuje do ponownego rozpatrzenia i orzeczenia o kosztach postępowania apelacyjnego.”, tj. do orzeczenia o uiszczonej przeze mnie tytułem opłaty od apelacji kwocie 7.700,00 zł:
1. pismem z dnia 19 kwietnia 2004 r. skierowanym do prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie SSO Maji Rymar zażądałem zwrócenia mi kwoty 7.700,00 zł – prezes M. Rymar udzieliła mi pismem z dnia 14 maja 2014 r. pouczenia, jak w pkt. VI, str. 10 oraz Załącznik 13,
2. w maju 2004 r. złożyłem pozew przeciwko Skarbowi Państwa – prezesowi Sądu Okręgowego w Krakowie o zwrot kwoty 7.700,00 zł – w odpowiedzi na pozew radca prawny Sądu Jadwiga Augustyn-Hołubowicz podała w odpowiedzi z dnia 17 sierpnia 2004 r. na mój pozew, jak w pkt. VII, str. 10 oraz Załącznik 14:

Wskazać należy, że po tym, gdy w maju 2004 r. złożyłem pozew przeciwko Skarbowi Państwa – prezesowi Sądu Okręgowego w Krakowie o zwrot kwoty 7.700,00 zł:
1. Sąd Rejonowy dla Krakowa Śródmieścia uruchomił … dwa postępowania, nadając im dwie różne sygnatury:
1. IC 1103/04/S
2. IC 1681/04/S
2. Sąd Rejonowy dla Krakowa Śródmieścia wezwał mnie dwukrotnie do uiszczenia w sprawie „Z. Kękuś przeciwko Prezesowi Sądu Okręgowego w Krakowie SSO M. Rymar o zapłatę” opłaty w kwocie 616,00 /słownie: sześćset szesnaście/ zł od jeden raz złożonego przeze mnie pozwu.
3. Świadom – po moich doświadczeniach z sędziami – że jeśli nie uiszczę którejś z opłat Sąd oddali mój pozew, wpłaciłem dwa razy po 616,00 zł, w dniach:
1. 30 czerwca 2004 r.
2. 31 sierpnia 2004 r.
4. Po uiszczeniu przeze mnie w.w. opłat Sąd przesłał mi dwa wezwania do stawiennictwa w tej samej sprawie w dwóch różnych terminach:
1. wezwaniem z dnia 14 lipca 2004 r. Sąd wezwał mnie na rozprawę w dniu 26 października 2004 r., sygn. akt IC 1103/04/S.
2. wezwaniem z dnia 16 września 2004 r. Sąd wezwał mnie na rozprawę w dniu 29 listopada 2004 r., sygn. akt IC 1681/04/S/.
5. Nie wiedząc, która – z dwóch w sprawie jednego, złożonego przeze mnie pozwu – spraw jest tą właściwą, pracując we Wrocławiu i nie chcąc na próżno brać dnia urlopu, w dniu 30 września 2004r. złożyłem wniosek do Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia: „Wnoszę o wyjaśnienie mi, które z przesłanych mi dwóch wezwań w sprawie „Z. Kękuś przeciwko Prezesowi Sądu Okręgowego w Krakowie SSO M. Rymar o zapłatę” jest wezwaniem dla mnie obligatoryjnym (…).”
W piśmie z 30.09.2004r. zwróciłem Sądowi uwagę, że zorganizował dwie sprawy w związku z jeden raz złożonym przeze mnie pozwem, dwukrotnie zobowiązał mnie do wniesienia opłaty od jeden raz złożonego przeze mnie pozwu, przesłał mi dwa wezwania do stawiennictwa w dwóch różnych terminach, co tym skutkuje, że nie wiem, która ze spraw jest tą właściwą oraz na które z wezwań mam się stawić. Podałem sygnatury obydwóch spraw.
6. Sąd nie odpowiedział, na mój w.w. wniosek z dnia 30 września 2004r. wobec czego – nie wiedząc, która z rozpraw ma być poświęcona złożonemu przeciwko mnie pozwowi – nie stawiłem się na żadną z nich.
7. Pismem z dnia 11 października 2004 r. zwróciłem się z wnioskiem do Sądu o zwrócenie mi jednej z dwóch, wpłaconych przeze mnie kwot 616,00 (sześćset szesnaście) plz.
8. Po 10 tygodniach od daty złożenia przeze mnie w.w. wniosku, oraz po – jak się okazało – dwóch miesiącach od wydania przez Wyroku z dnia 26 października 2004 r., Sąd zwrócił mi przekazem z dnia 27 grudnia 2004 r., kwotę … 605,25.
Skoro Sąd się pomylił i wezwał mnie dwukrotnie do uiszczenia opłaty w kwocie 616,00 zł od jeden raz złożonego przeze mnie pozwu, to powinien chyba… zwrócić mi odsetki od niesłusznie pobranej ode mnie i przetrzymywanej w okresie od 31 sierpnia 2004 r. do dnia 27 grudnia 2004 r. Zamiast tego Sąd… okradł mnie z kwoty 10,75 zł.
Nie dość, że z winy Sądu dwukrotnie poniosłem – w kwocie 616,00zł – koszty opłaty z tytułu jeden raz złożonego pozwu w sprawie zwrotu należnej mi kwoty 7.700,00 zł, to i za tę, oczywistą pomyłkę Sądu ja, pokrywając koszty przekazu pocztowego, zapłaciłem. To znaczy Sąd mnie zmusił do zapłacenia.
9. Kilka tygodniu po jego wydaniu doręczono mi wyrok z dnia 26.10.2004 r. sędzi Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Izabeli Wolas w sprawie mojego pozwu. Sędzia Izabela Wolas orzekła – Załącznik 22: „Sygn. akt I C 1103/04/S Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej. Sąd Rejonowy dla Krakowa Śródmieścia w Krakowie Wydział I Cywilny w składzie następującym Przewodniczący SSR Izabela Wolas (…) po rozpoznaniu w dniu 26 października 2004r. w Krakowie sprawy z powództwa Zbigniewa Kękusia przeciwko Skarbowi Państwa – Prezesowi Sądu Okręgowego w Krakowie o zapłatę
1. powództwo oddala;
2. zasądza od powoda Zbigniewa Kękuś na rzecz strony pozwanej Skarbu Państwa – Prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie kwotę 1.215,-zł. tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.”
Dowód: Sąd Rejonowy dla Krakowa Śródmieścia Wydział I Cywilny, sygn. akt I C 1103/04/S,
wyrok sędzi Izabeli Wolas z dnia 26 października 2004r. – Załącznik 22
Nie dość zatem, że zarządzany przez SSO Maję Rymar Sąd nie zwrócił mi należnej mi kwoty 7.700,00zł, SSR Izabela Wolas nałożyła na mnie obowiązek wpłaty na rzecz SSO Maji Rymar kwoty 1.215,00zł

Już po wydaniu przez SSR Izabelę Wolas w.w. wyroku z dnia 26 października 2004 r., SSO Teresa Dyrga wydała w dniu 22 listopada 2004 r. wyrok, którym wbrew:
1. wskazaniu Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 29 stycznia 2004 r. – Załącznik 12
2. prawu określonemu w art. 108 § 1 k.p.c.
3. pouczeniu udzielonemu mi przez prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie SSO Maję Rymar pismem z dnia 14 maja 2004 r. – patrz: pkt VI, str. 10 oraz Załącznik 13
4. stanowiska radcy prawnego Sądu Okręgowego w Krakowie Jadwigi Augustyn-Hołubowicz w odpowiedzi z dnia 17.08.2004 r. na mój pozew o zwrot kwoty 7.700,00 zł – patrz: pkt VII, str. 10 oraz Załącznik 114
nie orzekła o zwróceniu mi kwoty 7.700,00 zł.

Wracając do wyroku SSR Ewy Krakowiak z dnia 28 lutego 2013 r. którym orzekła o:
1. odrzuceniu mojego pozwu o wypłacenie mi odsetek od kwoty 7.700,00 zł za okres od dnia 6 października 2003 r. do dnia 26 października 2004 r.,
2. oddalenia pozwu w pozostałym zakresie, czyli o wypłacenie mi odsetek od kwoty 7.700,00 zł za pozostały okres, tj. od dnia 26 października 2004 r. do dnia 1 grudnia 2009 r., gdy mi Sąd Okręgowy zwrócił przetrzymywaną od dnia 6.10.2003 r. kwotę 7.700,00 zł
wskazać należy, że po to do niniejszego pisma załączam kserokopie kart wyroku z dnia 28.02.2013 r., na których zamieszczono sentencję wyroku oraz zacytowane wyżej uzasadnienie, żeby Adresaci kopii niniejszego pisma przekonali się, że SSR Ewa Krakowiak nawet nie wspomniała, że Sąd Okręgowy w Krakowie zwrócił mi jednak kwotę 7.700,00 zł. W dniu 1 grudnia 2009 r.
SSR Ewa Krakowiak podała w uzasadnieniu do wyroku z dnia 28.02.2013 r. – Załącznik 21: „Jak wynika z ustalonego w niniejszej sprawie stanu faktycznego, roszczenie powoda zapłaty kwoty głównej 7.700,00 zł, od której domaga się zasądzenia odsetek ustawowych w niniejszej sprawie, zostało prawomocnie oddalone w sprawie IC 1103/04/S, a skoro nie powstało roszczenie główne, nie powstał też obowiązek zapłaty odsetek. Świadczenie odsetkowe ma bowiem charakter akcesoryjny, dodatkowy, uboczny – bowiem roszczenie o odsetki nie może powstać bez roszczenia o zapłatę zasadniczej sumy pieniężnej (sumy głównej).”
Roszczenia głównego, zasadniczej sumy pieniężnej (sumy głównej) – tj. kwoty 7.700,00 zł – nie orzekła wyrokiem z dnia 26 października 2004 r. sędzia Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wydział I Cywilny SSR Izabela Wolas.
Ale przecież, gdy kilka lat później, w dniu 1 grudnia 2009 r. Sąd Okręgowy w Krakowie zwrócił mi kwotę 7.700,00 zł, poświadczył zarazem, że słuszne było moje roszczenie o zapłatę zasadniczej sumy pieniężnej (sumy głównej). Tych właśnie 7.700,00 zł.
A skoro Sąd uznał moje roszczenie za słuszne i zwrócił mi w dniu 1 grudnia 2009 r. kwotę zasadniczą, 7.700,00 zł to znaczy, że – jak oczywiście wynika z wywodu SSR Ewy Krakowiak – powstał też obowiązek zapłaty odsetek.
Najpewniej celem ukrycia zasadności mojego roszczenia zapłacenia mi odsetek od zwróconej mi w dniu 1 grudnia 2009 r. zasadniczej sumy pieniężnej (sumy głównej), SSR Ewa Krakowiak podała w uzasadnieniu do wyroku z dnia 28.02.2013 r., że: Jak wynika z ustalonego w niniejszej sprawie stanu faktycznego, roszczenie powoda zapłaty kwoty głównej 7.700,00 zł, od której domaga się zasądzenia odsetek ustawowych w niniejszej sprawie, zostało prawomocnie oddalone w sprawie IC 1103/04/S,”, pomijając milczeniem podany przeze mnie w pozwie z dnia 13 sierpnia 2013 r. przeciwko Skarbowi Państwa – prezesowi Sądu Okręgowego w Krakowie o wypłacenie mi odsetek od kwoty 7.700,00 zł fakt zwrócenia mi przez Sąd w dniu 1 grudnia 2009 r. sumy głównej, tj. 7.700,00 zł.
Sędzia Ewa Krakowiak została niedługo po wydaniu w.w. wyroku z dnia 28 lutego 2013 r. awansowana do Sądu Okręgowego w Krakowie, gdzie jest zatrudniona w Wydziale II Cywilnym-Odwoławczym.
Złożyłem apelację od wyroku sędzi Ewy Krakowiak z dnia 28.02.2013 r. Rozpoznający ją kolega z pracy sędzi Ewy Krakowiak sędzia Wydziału II Cywilnego-Odwoławczego Grzegorz Buła wyznaczył – po oddaleniu mojego wniosku o jego wyłączenie – w dniu 1 grudnia 2014 r. dość odległy termin jej rozpoznania, tj. dzień 27 marca 2015 r. – Załącznik 23:
Dowód: Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział II Cywilny-Odwoławczy, sygn. akt II Ca 1354/13 /sygn. akt I
inst. VI C 1353/12/S/, Zawiadomienie z dnia 1 grudnia 2014 r. – Załącznik 23

Ad. pkt. I.5, I.6, str. 2
Powyżej opisałem, w jaki sposób traktują mnie sędziowie Sądu Okręgowego w Krakowie, gdy ja występuję w roli wierzyciela/
Obecnie przedstawię sędziów tego samego Sądu, gdy w relacji ze mną ten – Sąd Okręgowy w Krakowie – jest wierzycielem.
O ile w opisanym wyżej przypadku było obowiązkiem Sądu Okręgowego w Krakowie, tj. sędzi Teresy Dyrgi orzec wyrokiem z dnia 22 listopada 2004 r. o zwróceniu mi kwoty 7.700,00 zł, a udało mi się ją wreszcie – po latach starań – wyegzekwować … 5 lat później, w dniu 1 grudnia 2009 r., to obecnie zaprezentuję traktowanie mnie przez sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie, w tym troje adresatów niniejszego pisma, w sytuacji, gdy to Sąd uznał się za wierzyciela i pragnął wyegzekwować ode mnie kwotę 8.750,00 zł z tytułu przedawnionego roszczenia.
Poniżej prezentuję fakty, razem z poświadczającymi je dokumentami, w ich ujęciu chronologicznym, w tym, jak zmuszony przez adresatów niniejszego pisma do prowadzenia przez 16 dni, w okresie od 26 lipca 2012 r., do 10 sierpnia 2012 r. protest głodowy zapobiegłem prowadzonej od dnia 23 listopada 2009 r. egzekucji – w tym od dnia 30 marca 2012 r. z mieszkania zamieszkiwanego przez moje dzieci z moją byłą żoną – kwoty 8.750,00 zł z tytułu przedawnionego od dnia 11 kwietnia 2009 r. roszczenia:
I. Jak wspomniałem, sędzia Teresa Dyrga wydała w dniu 22.11.2004 r. wyrok, którym orzekła m.in. – Załącznik 15:
„Sygn. akt XI CR 603/04 Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej Dnia 22 listopada 2004r. Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny, w składzie SSO Teresa Dyrga (…)VII zarządza ściągnięcie na rzecz Skarbu Państwa (Kasa tut. Sądu) tytułem uzupełnienia wpisu ostatecznego od rozwodu oraz tytułem kosztów opinii RODK od powoda Zbigniewa Kękusia kwotę 8.750 (osiem tysięcy siedemset pięćdziesiąt złotych) (…)”.
Dowód: Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny, sygn. akt XI CR 603/04, wyrok sędzi
Teresy Dyrgi z dnia 22 listopada 2004 r. – Załącznik 15
II. Wyrok sędzi T. Dyrgi z dnia 22.11.2004 r. uprawomocnił się w dniu 10 kwietnia 2006 r., gdy Sąd Apelacyjny w Krakowie wydał wyrok, którym oddalił moją apelację od niego – patrz: str. 9 oraz Załącznik 12,
III. Sprawa do sygn. akt XI CR 603/04 była rozpoznawana w obydwóch instancjach pod rządami ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Artykuł 25.1 tej ustawy stanowi: „Prawo Skarbu Państwa do żądania kosztów sądowych przedawnia się z upływem lat trzech licząc od dnia, w którym koszty należało uiścić.”
Roszczenie Sądu Okręgowego w Krakowie wobec mnie w kwocie 8.750,00 zł uległo zatem przedawnieniu w dniu 11 kwietnia 2009 r.
IV. Po tym, gdy pismem z dnia 2 listopada 2009 r. zawiadomiłem prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie SSO Barbarę Baran, że jeśli Sąd nie zwróci mi kwoty 7.700,00 zł złożę zawiadomienie o popełnieniu przez nią przestępstwa z art. 231 § 1 k.k. zastępca przewodniczącej Wydziału XI Cywilnego-Rodzinnego SSO Teresa Dyrga zrealizowała działania, o których poinformowała mnie pismem z dnia 16 listopada 2009 r. Sekretarz Sądowy Edyta Kłosowska – Załącznik 24: „Sąd Okręgowy w Krakowie XI Wydział Cywilny-Rodzinny /adres – ZKE/ Kraków, dnia 16 listopada 2009r. sygn. akt XI CR 603/04 Pan Zbigniew Kękuś Sąd Okręgowy w Krakowie XI Wydział Cywilny-Rodzinny, w sprawie XI CR 603/04 z powództwa Zbigniewa Kękuś przeciwko Marii Kękuś o rozwód, w odpowiedzi na pismo z 2.11.2009r. informuje, że w dniu 13.112009r. zarządzono zwrot kwoty 7.700,00zł (siedem tysięcy siedemset złotych) uiszczonej jako opłata od apelacji, która została uwzględniona, a równocześnie do księgi należności zostało skierowane orzeczenie dotyczące ściągnięcia od powoda na rzecz Skarbu Państwa kwoty 8.750 (osiem tysięcy siedemset pięćdziesiąt złotych) orzeczonej w pkt VII wyroku z 22.11.2004r. Z polecenia Sędziego Edyta Kłosowska Sekretarz Sądowy Sądu Okręgowego w Krakowie.”
Dowód: Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny, sygn. akt XI CR 603/04r., pismo
Sekretarza Sądowego Sądu Okręgowego w Krakowie Edyty Kłosowkiej z dnia 16 listopada 2009r. – Załącznik 24
O tym, że to SSO Teresa Dyrga wydała zarządzenie o ściągnięciu ode mnie kwoty 8.750,00 zł poinformowała mnie pismem z dnia 7 września 2012 r. wiceprezes Sądu Okręgowego w Krakowie Liliana Kaltenbek-Skarbek – patrz: str. 22 oraz Załącznik 40,
Nie pomyślała sędzia Teresa Dyrga…
V. W dniu 24 listopada 2009 r. – 7 miesięcy po przedawnienia się roszczenia Sądu wobec mnie w kwocie 8.750,00 zł z tytułu wyroku SSO Teresy Dyrgi z dnia 22 listopada 2004 r. – na zarządzenie SSO Teresy Dyrgi z dnia 23 listopada 2009 r. Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział I Cywilny sporządził Wezwanie dla mnie o treści – Załącznik 25: „Kraków, 24/11/2009 Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział I Cywilny /adres – ZKE/ Sygn. akt XI C 603/04 Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ WEZWANIE Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział I Cywilny wzywa Pana do uiszczenia poniższych opłat w terminie 14 dni od daty otrzymania wezwania: – koszty postępowania sądowego w wysokości 8.750,00 Razem 8.750,00 Rodzaj i wysokość powyższych opłat określa wyrok Sądu z dnia 22/11/2004 Należność należy wpłacić bezpośrednio do kasy, bądź przesłać ją przekazem pocztowym na konto nr: /numer konta – ZKE/ podając numer karty dłużnika: 1464/2009/CO Nieuiszczenie powyższych opłat we wskazanym terminie spowoduje wszczęcie postępowania egzekucyjnego, którego kosztami zostanie Pan dodatkowo obciążony Protokolant /imię i nazwisko – ZKE/”
Dowód: Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział I Cywilny, sygn. akt XI C 603/04, Wezwanie z dnia 24
listopada 2004 r. – Załącznik 25
VI. Po tym, gdy mi doręczono wezwanie Sądu do uiszczenia kwoty 8.750,00 zł poinformowałem Sąd że jej nie uiszczę. Podałem przyczyny.
VII. W dniu 2 marca 2010 r. sędzia Sądu Okręgowego Wydział I Cywilny Zbigniew Ducki skierował do komornika przy Sądzie Rejonowym dla Krakowa Krowodrzy Rafała Nowickiego de Poraj Zlecenie Egzekucyjne, którym zwrócił się z wnioskiem o przeprowadzenie egzekucji ode mnie kwoty 8.750,00 zł z tytułu wyroku sędzi Teresy Dyrga z dnia 22 listopada 2004 r.
Dowód: Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział I Cywilny, sygn. akt XI C 603/04, Zlecenie Egzekucyjne
sędziego Zbigniewa Duckiego z dnia 2 marca 2010 r.
VIII. Pismem z dnia 11 sierpnia 2011 r. skierowanym do adresatki niniejszego pisma, prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie SSO Barbary Baran złożyłem: „Kraków, dnia 11 sierpnia 2011 r. Pani SSO Barbara Baran, Prezes Sądu Okręgowego w Krakowie, ul. Przy Rondzie 7, 31-547 Kraków (…) I. Wniosek – na podstawie: 1. art. 25 Ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych /Dz. U. z dnia 20 czerwca 1967 r., Nr 24, poz. 110/ (…) o umorzenie roszczenia Sądu Okręgowego w Krakowie wobec mnie w kwocie 8.750,00 /słownie: osiem tysięcy siedemset pięćdziesiąt/ zł orzeczonej jako uzupełnienie wpisu ostatecznego wyrokiem z dnia 22 listopada 2004 r. /sygn. akt XI CR 603/04/ sędzi Sądu Okręgowego w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny SSO Teresy Dyrga, utrzymanym w mocy wyrokiem z dnia 10 kwietnia 2006 r. Sądu Apelacyjnego w Krakowie /sygn. akt I ACa 1633/05/ w składzie SSA Andrzeja Struzik, SSA Pawła Rygiel, SSO del. do Piotra Rusin.”
Dowód: Sąd Okręgowy w Krakowie, sygn. akt L-050-76/11, pismo z dnia 11 sierpnia 2011 r. do Prezesa
SSO Barbary Baran
W uzasadnieniu podałem między innymi, że sprawa Sądu Okręgowego w Krakowie sygn. XI CR 603/04 była rozpoznawana w obydwóch instancjach pod rządami ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, której art. 25.1 stanowi: „Prawo Skarbu Państwa do żądania kosztów sądowych przedawnia się z upływem lat trzech licząc od dnia, w którym koszty należało uiścić.”, a zatem roszczenie Sądu wobec mnie w kwocie 8.750,00 zł z tytułu wyroku z dnia 22.11.2004 r. uległo przedawnieniu w kwietniu 2009 r.
IX. W odpowiedzi na mój wniosek jak wyżej otrzymałem pismo z dnia 19 sierpnia 2011 r. Wiceprezesa Sądu SSO Liliany Kaltenbek-Skarbek o treści – Załącznik 26: „Sąd Okręgowy w Krakowie, Kraków, dnia 19 sierpnia 2011 r. L-050-76/11 Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ W odpowiedzi na Pana pisma z 10 i 11 sierpnia 2011 r. uprzejmie informuję, iż na poruszane w nich kwestie udzielone zostały odpowiedzi do skargi o sygn. L-050-118/07, natomiast rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów postępowania sądowego leżały w gestii niezawisłych sądów i zarzuty co do tych decyzji nie mogą być rozpoznawane w ramach nadzoru administracyjnego. Wiceprezes Sądu Okręgowego w Krakowie SSO Liliana Kaltenbek-Skarbek”
Dowód: Sąd Okręgowy w Krakowie, sygn. akt L-050-76/11, pismo z dnia 19 sierpnia 2011 r. Wiceprezesa
Sądu Liliany Kaltenbek-Skarbek – Załącznik 26
X. W dniu 30 marca 2012 r. doręczono mi sporządzone przez komornika Rafała Nowickiego de Poraj „Zawiadomienie o wszczęciu egzekucji z nieruchomości i wezwanie do zapłaty długu” – „Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym dla Krakowa Krowodrzy w postępowaniu egzekucyjnym z wniosku wierzyciela Sąd Okręgowy w Krakowie 31-547 Kraków, ul. Przy Rondzie 7 przeciwko dłużnikowi Kękuś Zbigniew 30-019 Kraków, ul. Mazowiecka 55/21 działając na podstawie tytułu wykonawczego Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 22-11-2004 w sprawie XI CR 603/04 zawiadamia na podstawie art. 805 kpc, że wszczyna przeciwko Panu/i postępowanie egzekucyjne zgodnie z wnioskiem wierzyciela, którego przedmiotem jest: spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego nr 12 położonego przy ul. /adres – ZKE/.
Wszczęcie egzekucji z nieruchomości ma na ceku wyegzekwowanie od dłużnika następujących należności:1. koszty postępowania i procesu 8.750,00-zł 2. koszty egzekucji 1.325,40 zł. – zaliczkowo
Wobec powyższego wzywam dłużnika na podstawie art. 923 kpc do zapłaty całej w/w należności wraz z kosztami postępowania egzekucyjnego w terminie 14 dni od daty otrzymania niniejszego wezwania pod rygorem przystąpienia na wniosek wierzyciela do opisu i oszacowania nieruchomości.
Dowód: Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym dla Krakowa Krowodrzy Rafał Nowicki de Poraj
Kancelaria Komornicza w Krakowie, sygn. akt III KMS 98/10, Zawiadomienie z dnia 15 marca 2012 r.
XI. Pismem z dnia 11 kwietnia 2012 r. skierowanym do prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie sędzi Barbary Baran złożyłem – Załącznik 27: „Kraków, dnia 11 kwietnia 2012 r. Sędzia Barbara Baran Prezes Sądu Okręgowego w Krakowie (…) Dotyczy: Wniosek o zażądanie przez wierzyciela Sąd Okręgowy w Krakowie – na podstawie art. 825 ust. 1 K.p.c, art. 823 K.p.c. i art. 25.1 Ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych – umorzenia postępowania egzekucyjnego /sygn. akt III KMS 98/10/ prowadzonego przez komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla Krakowa Krowodrzy Rafała Nowickiego de Poraj na podstawie tytułu wykonawczego, wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny z dnia 22 listopada 2004 r., sygn. akt XI CR 603/04.”
W uzasadnieniu do wniosku, jak wyżej podałem prawo, na podstawie którego prezes Barbara Baran powinna wystąpić do komornika o umorzenie postępowania, tj. zawiadomiłem prezes B. Baran, że:
1. Artykuł 25.1 ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych stanowi: „Prawo Skarbu Państwa do żądania kosztów sądowych przedawnia się z upływem lat trzech licząc od dnia, w którym koszty należało uiścić.”
2. Artykuł 825 Kodeksu postępowania cywilnego:
„[Umorzenie na wniosek] Organ egzekucyjny umorzy postępowanie w całości lub części na wniosek: 1) jeżeli tego zażąda wierzyciel; (…).”
Zawiadomiłem Prezes Barbarę Baran, że z mocy prawa określonego w art. 25.1 ustawy z dnia 13.06.1967 r., roszczenie Sądu Okręgowego w Krakowie wobec mnie w kwocie 8.750,00 zł z tytułu wyroku sędzi Teresy Dyrga z dnia 22.11.2004 r. uległo przedawnieniu w dniu 11.04.2009 r. oraz złożyłem wniosek, by z mocy prawa określonego w art. 825 k.p.c. wystąpiła z wnioskiem do komornika Rafała Nowickiego de Poraj o umorzenie postępowania egzekucyjnego przeciwko mnie.
Dowód: Sąd Okręgowy w Krakowie, sygn. akt L-050-76/11, pismo z dnia 11 kwietnia 2012 r. Z. Kękusia
do prezesa Sądu sędzi Barbary Baran – Załącznik 27
XII. Prezes Barbara Baran udzieliła mi odpowiedzi na wniosek z pisma z dnia 11.04.2012 r., pismem z dnia 27 kwietnia 2012 r., którym mnie poinformowała – Załącznik 28: „Prezes Sądu Okręgowego w Krakowie L-050-76/11 Kraków 27 kwietnia 2012 r. Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ Uprzejmie informuję, iż pisma Pana z dnia 11 i 12 kwietnia 2012 r. zostały przekazane do sprawy egzekucyjnej o sygn. III Kms 98/10 jako pismo procesowe w sprawie.
Jednocześnie informuję, że Prezes Sądu Okręgowego nie jest uprawniony do rozpoznania wniosków o umorzenie egzekucji. Prezes Sądu Okręgowego w Krakowie SSO Barbara Baran”
Dowód: Sąd Okręgowy w Krakowie, sygn. akt L-050-76/11, pismo prezesa Sądu Barbary Baran do Z.
Kękusia z dnia 27 kwietnia 2012 r. – Załącznik 28
Prezes Sądu Okręgowego w Krakowie, który – Sąd – był wierzycielem w sprawie egzekucji ode mnie kwoty 8.750,00 zł z – przedawnionego w dniu 11 kwietnia 2009 r. – tytułu, tj. wyroku „sędzi” Teresy Dyrga z dnia 22.11.2004 r. /sygn. akt XI CR 603/04/ zawiadomiła mnie, że nie jest uprawniona do rozpoznania wniosku o umorzenie egzekucji. Przekazała Pani moje pismo … komornikowi, który przecież nie był wierzycielem w sprawie, lecz organem egzekwującym roszczenie wierzyciela i nie posiada uprawnień wierzyciela, czyli w tym przypadku … prezes Sądu. Znaczy Pani.
XIII. Po tym, gdy SSO B. Baran przekazała moje pismo z dnia 11.04.2012 r. do sprawy egzekucyjnej o sygn. III Kms 98/10 jako pismo procesowe w sprawie, pismem z dnia 24 maja 2012 r. sędzia Sądu Okręgowego w Krakowie SSO Ewa Olszewska zawiadomiła komornika Rafała Nowickiego de Poraj – Załącznik 28: „Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział I Cywilny /adres – ZKE/ sygn. akt XI C 603/04 Nr karty dł. 1464/2009/C/O III KMS 98/10 Komornik Sądowy przy SR dla Krakowa-Krowodrzy Rafał Nowicki de Poraj /adres – ZKE/ WNIOSKI EGZEKUCYJNE Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział I Cywilny Księga Należności odmawia umorzenia kosztów sądowych w sprawie Zbigniew Kękuś /data urodzenia, adres – ZKE/ SSO Ewa Olszewska”
Dowód: Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział I Cywilny, sygn. akt XI C 603/04, pismo z dnia 24 maja 2012
r. sędzi Ewy Olszewskiej – Załącznik 28
XIV. W związku ze stanowiskiem zaprezentowanym przez prezes Barbarę Baran, komornik Rafał Nowicki de Poraj kontynuował egzekucję ode mnie kwoty 8.750,00 zł. Prowadził ją z mieszkania zamieszkiwanego przez moją byłą żonę z naszymi synami. Pismem z dnia 4 czerwca 2012 r. skierowanym do biegłego sądowego Huberta Dziewońskiego zwrócił się z prośbą o – Załącznik 30: „przedstawienie pisemnej kalkulacji dotyczącej wysokości ewentualnego wynagrodzenia za sporządzenie wyceny. Wycena ma dotyczyć spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego (…).”
Dowód: Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym dla Krakowa Krowodrzy Rafał Nowicki de Poraj,
sygn. akt III KMS 98/10, pismo z dnia 4 czerwca 2012 r. do biegłego sądowego Huberta Dziewońskiego – Załącznik 30
XV. Po tym, gdy biegły H. Dziewoński doręczył komornikowi kalkulację, ten pismem z dnia 26 czerwca 2012 r. skierowanym do prezesa Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy sędzi Barbary Kursa, zwrócił się z wnioskiem: „o przelanie na konto komornika kwoty 894,00-zł z tytułu zaliczki na tymczasowe pokrycie wydatków gotówkowych (opis i oszacowania zajętej nieruchomości) zgodnie z art. 40 ust. 3 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji.”
Dowód: Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym dla Krakowa Krowodrzy Rafał Nowicki de Poraj,
sygn. akt III KMS 98/10, pismo z dnia 26 czerwca 2012 r. do Prezesa Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy
XVI. Zagrożony utratą mieszkania, w którym nigdy nie mieszkałem, a mieszkają w nim moje dzieci z moją byłą żoną, pismem z dnia 20 lipca 2012 r. skierowanym do prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie sędzi Barbary Baran złożyłem: „Kraków, dnia 20 lipca 2012 r. Sędzia Barbara Baran Prezes Sądu Okręgowego w Krakowie Dotyczy: (…) II. Żądanie wystąpienia o umorzenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez komornika przy Sądzie Rejonowym dla Krakowa Krowodrzy Rafała Nowickiego de Poraj przez sprzedaż mieszkania będącego moją i mojej byłej żony współwłasnością, w sprawie sygn. III KMS 98/10. III. Zawiadomienie, że jeśli Sąd Okręgowy w Krakowie nie spełni żądań, jak w p. (… ) II do dnia 25 lipca 2012 r., od dnia 26 lipca 2012 r., godz. 11:00 rozpocznę protest głodowy przed Sądem i będę go kontynuował do dnia spełnienia w.w. żądań. (… )”
Dowód: Sąd Okręgowy w Krakowie, sygn. akt L-050-76/11, pismo Z. Kękusia z dnia 20 lipca 2012 r. do Prezesa Sądu SSO Barbary Baran
XVII. W dniu 26 lipca 2012 r. rozpocząłem protest głodowy przed Sądem Okręgowym w Krakowie.
Pismem z dnia 26 lipca 2012 r. skierowanym do prezes Barbary Baran złożyłem – Załącznik 31: „Kraków, dnia 26 lipca 2012 r. Sędzia Barbara Baran Prezes Sądu Okręgowego w Krakowie „Informuję, że zgodnie z moim pismem z dnia 20 lipca 2012 r., (… ) w dniu 26 lipca 2012 r. rozpocząłem przed Sądem Okręgowym w Krakowie protest głodowy. Będę go kontynuował do spełnienia przez Sąd Okręgowy w Krakowie moich wyżej przedstawionych słusznych żądań, tj. do dnia wręczenia mi: (… ) 2. oryginału postanowienia o umorzeniu egzekucji prowadzonej przez komornika Rafała Nowickiego de Poraj w postępowaniu sygn. III KMS 98/10. (… )”
Dowód: Sąd Okręgowy w Krakowie, sygn. akt L-050-76/11, pismo Z. Kękusia z dnia 26 lipca 2012 r. do
Prezesa Sądu SSO Barbary Baran – Załącznik 31
Pismo, jak wyżej do prezes Barbary Baran złożone po raz pierwszy w dniu 26.07.2012 r., kierowałem do Pani przez kolejnych … 16 dni prowadzonego przeze mnie protestu głodowego, tj. do dnia 10 sierpnia 2012 r., czego dowodem prezentaty Sądu – Załącznik 31
XVIII. W dniu 1 sierpnia 2012 r., tj. w szóstym dniu prowadzonego przeze mnie przed protestu głodowego:
1. wiceprezes Sądu Okręgowego w Krakowie , SSO Michał Niedźwiedź sporządził i wyekspediował do mnie pismo o treści – Załącznik 32: „Prezes Sądu Okręgowego w Krakowie L-050-76/11 Kraków, 1 sierpnia 2012 r. Pan Zbigniew Kękuś (…) Odnośnie Pana pismach z dnia 6 lipca i 20 lipca 2012 r. uprzejmie informuję, iż na poruszane w nim kwestie udzielone zostały Panu odpowiedzi w skardze o sygn. L-050-118/07 natomiast rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów postępowania sądowego leżą w gestii niezawisłych sądów i zarzuty co do tych decyzji nie mogą być rozpoznawane w ramach nadzoru administracyjnego.”
Dowód: Sąd Okręgowy w Krakowie, sygn. akt L-050-76/11, pismo Wiceprezesa Sądu SSO
Michała Niedźwiedzia z dnia 1 sierpnia 2012 r. – Załącznik 32
2. sędzia Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Wydział I Cywilny Marzena Lewicka wydała postanowienie w przedmiocie oddalenia mojej skargi z pisma z dnia 5 kwietnia 2012 r. /patrz: p. IX, s. 5/ na czynności komornika R. Nowickiego de Poraj – Załącznik 33: „Sygn. akt I Co 1848/12/K POSTANOWIENIE Sąd Rejonowy dla Krakowa – Krowodrzy w Krakowie, Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Marzena Lewicka Protokolant: osobiście, po rozpoznaniu w dniu 1 sierpnia 2012 roku w Krakowie na posiedzeniu niejawnym sprawy egzekucyjnej z wniosku wierzyciela Sądu Okręgowego w Krakowie przeciwko dłużnikowi Zbigniewowi Kękusiowi na skutek skargi dłużnika na czynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla Krakowa Krowodrzy Rafała Nowickiego de Poraj z dnia 15 marca 2012 r. w przedmiocie wszczęcia egzekucji w sprawie o sygn. XII KMS 98/10 postanawia: Oddalić skargę.”
Dowód: Sąd Rejonowy dla Krakowa – Krowodrzy w Krakowie, Wydział I Cywilny, sygn. akt I Co
1848/12/K, postanowienie sędzi Marzeny Lewickiej z dnia 1 sierpnia 2012 r. – Załącznik 33
W skardze, którą oddaliła sędzia Marzena Lewicka podałem między innymi: „Kraków, dnia 6 kwietnia 2012r. Sąd Rejonowy dla Krakowa Krowodrzy w Krakowie Wydział Cywilny /adres – ZKE/ Sygn. akt III KMS 98/10 Dotyczy: I.Skarga na wezwanie z dnia 15 marca 2012 r. do zapłaty długu.
II.Wniosek o umorzenie postępowania egzekucyjnego:
1.w związku z prowadzeniem egzekucji z oczywistym i rażącym naruszeniem prawa określonego w art. 25.1 Ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.
2.na podstawie prawa określonego w art. 823 Kodeksu postępowania cywilnego.”
Część I. Przepisy prawa
1.Artykuł 25.1 Ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych:
„Prawo Skarbu Państwa do żądania kosztów sądowych przedawnia się z upływem lat trzech licząc od dnia, w którym koszty należało uiścić.”
2.Artykuł 823 Kodeksu postępowania cywilnego:
„[Umorzenie z mocy prawa] Postępowanie egzekucyjne umarza się z mocy samego prawa, jeżeli wierzyciel w ciągu roku nie dokonał czynności potrzebnej do dalszego prowadzenia postępowania lub nie zażądał podjęcia zawieszonego postępowania. Termin powyższy biegnie od dnia dokonania ostatniej czynności egzekucyjnej, a w razie zawieszenia postępowania – od ustania przyczyny zawieszenia. (…)”
Dowód: Sąd Rejonowy dla Krakowa – Krowodrzy w Krakowie, Wydział I Cywilny, sygn. akt I Co
1848/12/K, skarga Z. Kękusia z dnia 6 kwietnia 2012 r.
W uzasadnieniu podałem, że roszczenie, które egzekwował ode mnie komornik Rafał Nowicki de Poraj uległo przedawnieniu w dniu 11 kwietnia 2009 r.
Potem, tj. po tym, gdy już zakończyłem w dniu 10 sierpnia 2012 r. słuszny protest głodowy, postanowieniem z dnia 17 września 2012 r. /sygn. akt I Co 1848/12/K/ sędzia Marzena Lewicka… odmówiła mi sporządzenia uzasadnienia do postanowienia z dnia 1 sierpnia 2012 r.
3. sędzia Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Wydział I Cywilny Marzena Lewicka wydała zarządzenie o zwróceniu mi pisma z dnia 6 kwietnia 2012 r. – Załącznik 34: „Sygn. akt I Co 1816/12/K ZARZĄDZENIE Dnia 1 sierpnia 2012 r. Sąd Rejonowy dla Krakowa – Krowodrzy w Krakowie, Wydział I Cywilny Przewodniczący: SSR Marzena Lewicka Protokolant: osobiście po rozpoznaniu w dniu 1 sierpnia 2012 roku w Krakowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Zbigniewa Kękusia zarządza: zwrot pisma Zbigniewa Kękusia datowanego na dzień 6 kwietnia 2012 r.”
Dowód: Sąd Rejonowy dla Krakowa – Krowodrzy w Krakowie, Wydział I Cywilny, sygn. akt I Co
1816/12/K, zarządzenie sędzi Marzeny Lewickiej z dnia 1 sierpnia 2012 r. – Załącznik 34
Sędzia Marzena Lewicka nie podała nawet jakiej sprawy, którą dotyczyło moje pismo. A było nim złożone przeze mnie pismem z dnia 6 kwietnia 2012 r. zażalenie: „Kraków, dnia 6 kwietnia 2012r. Sąd Rejonowy dla Krakowa Krowodrzy w Krakowie Wydział Cywilny /adres – ZKE/, Sygn. akt III KMS 98/10, Dotyczy:
I.Zażalenie na postanowienie sądu co do nadania klauzuli wykonalności.
II.Wniosek o umorzenie postępowania egzekucyjnego:
1.w związku z prowadzeniem egzekucji z oczywistym i rażącym naruszeniem prawa określonego w art. 25.1 Ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.
2.na podstawie prawa określonego w art. 823 Kodeksu postępowania cywilnego.”
Dowód: Sąd Rejonowy dla Krakowa – Krowodrzy w Krakowie, Wydział I Cywilny, sygn. akt I Co
1816/12//K, zażalenie Z. Kękusia z dnia 6 kwietnia 2012 r.
W uzasadnieniu podałem, że roszczenie, które egzekwował ode mnie komornik Rafał Nowicki de Poraj uległo przedawnieniu w dniu 11 kwietnia 2009 r.
Potem, tj. po tym, gdy już zakończyłem w dniu 10 sierpnia 2012 r. słuszny protest głodowy, sędzia Marzena Lewicka wydała w dniu 17 września 2012 r. Postanowienie w przedmiocie… odmowy sporządzenia uzasadnienia do zarządzenia z dnia 1 sierpnia 2012 r. przedmiocie zwrócenia mi pisma z dnia 6 kwietnia 2012 r.
4. O moim proteście zaczęły informować media internetowe i lokalne dzienniki, „Gazeta Krakowska” i „Dziennik Polski”. W wydaniu z dnia 8 sierpnia 2012 r. „Gazeta Krakowska” opublikowała artykuł Marcina Karkoszy pt. „Gorączka protestów przed gmachem sądu”, w którym autor podał między innymi: „Kilkanaście osób pikietowało wczoraj budynek krakowskiego Sądu Okręgowego. Na ul. Przy Rondzie protestowali ludzie twierdząc, że skrzywdziły ich sądy i prokuratura. (…) Pierwszy był Zbigniew Kękuś (na zdjęciu nr 1). Krakowianin pod sądem koczuje od 26 lipca. Jak deklaruje, prowadzi protest głodowy, pije tylko soki. Przeciw Kękusiowi prowadzone jest postępowanie egzekucyjne, mężczyzna ma zapłacić ponad 10 tys. zł kosztów sądowych i komorniczych. Sprawa ciągnie się od 2004 r. Obecnie komornik chce sprzedać mieszkanie będące własnością pana Zbigniewa i jego byłej żony. Kękuś uważa, że postępowanie powinno zostać umorzone. – Wyczerpałem już wszystkie drogi prawne – mówi krakowianin.
Będę protestować dopóki sąd nie spełni moich żądań.”
Dowód: Marcin Karkosza, „Gorączka protestów przed gmachem sądu”; „Gazeta Krakowska”, 8 sierpnia 2012 r., s. 5
Także w dniu 8 sierpnia 2012 r., tj. w 14 dniu protestu red. Hanna Lis podała w głównym, o godz. 18:30 wydaniu Panoramy TVP:

„Od dwóch tygodni głoduje przed krakowskim sądem Zbigniew Kękuś. Były nauczyciel akademicki
śpi na ulicy i pije tylko wodę. A to wszystko dlatego, że czuje się oszukany przez sąd,
który niesłusznie jego zdaniem obarczył go kosztami procesowymi podczas rozwodu.
Codziennie wysyła więc listy, w których opisuje swoją sytuację i czeka aż ktoś na nie odpowie.”
Źródło: Panorama TVP, 8 sierpnia 2012 r., godz. 18:30, http://goo.gl/jhkxa2

W wywiadzie na temat mojego protestu udzielonym Panoramie TVP wiceprezes Sądu Okręgowego w Krakowie Michał Niedźwiedź powiedział:

„Te sprawy zostały zakończone wiele lat temu i w tym momencie w drodze administracyjnej
nie ma możliwości zmiany tych orzeczeń.”
Źródło: Panorama TVP, 8 sierpnia 2012 r., godz. 18:30, http://goo.gl/jhkxa2

XIX. W dniu 9 sierpnia 2012 r. interweniowali w mojej sprawie osobiście u prezesa Sądu Apelacyjnego w Krakowie SSA Andrzeja Struzika, a następnie u wiceprezesa Sądu Okręgowego w Krakowie SSO Michała Niedźwiedzia dziennikarze mediów internetowych, „Afer Prawa” – Helena Fleszar i Zdzisław Raczkowski oraz „Nowego Ekranu” – Krystyna Górzyńska. SSA Andrzej Struzik w ich obecności zadzwonił do SSO Michała Niedźwiedzia. Podczas spotkania później z Paniami H. Fleszar i K. Górzyńską SSO Michał Niedźwiedź zadeklarował, że osobiście zajmie się moją sprawą. Polecił im, żeby mi przekazały, żebym skierował pismo do niego, w którym złożę wniosek o umorzenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego przeciwko mnie przez komornika R. Nowickiego de Poraj.
Kilka dni później dowiedziałem się z … „Gazety Krakowskiej”, jaki był cel sporządzenia przeze mnie kolejnego w tej samej sprawie pisma.
XX. W dniu 10 sierpnia 2012 r. w godzinach porannych złożyłem – zgodnie z instrukcją udzieloną mi przez Panie K. Górzyńską i H. Fleszar skierowane do SSO M. Niedźwiedzia pismo, w którym podałem między innymi: „Pan Michał Niedźwiedź Wiceprezes Sądu Okręgowego w Krakowie Dotyczy: 1. Wniosek o odstąpienie od egzekucji kwoty 8.750,00 /słownie: osiem tysięcy siedemset pięćdziesiąt/ zł zasądzonej wyrokiem z dnia 22 listopada 2004 r. /sygn. akt XI CR 603/04/ wydanego przez sędzię Wydziału XI Cywilnego-Rodzinnego Sądu Okręgowego w Krakowie Teresę Dyrga. 2 Protest głodowy prowadzony przeze mnie od dnia 26 lipca 2012 r.
Szanowny Panie, W nawiązaniu do ustaleń: 1. Ze spotkania w dniu 9 sierpnia 2012 r. prezesa Sądu Apelacyjnego w Krakowie, sędziego Andrzeja Struzika z Państwem: Krystyną Górzyńską /„Nowy Ekran”/, Zdzisławem Raczkowskim /„Afery Prawa”/, Heleną Fleszar /„Afery Prawa”/, 2. Z Pana spotkania w dniu 9 czerwca 2012 r. z Paniami Krystyną Górzyńską i Heleną Fleszar, wnoszę o odstąpienie przez Sąd Okręgowy w Krakowie od egzekucji kwoty 8.750,00 zł zasądzonej wyrokiem z dnia 22 listopada 2004 r. /sygn. XI CR 603/04/ wydanym przez sędzię Sądu Okręgowego w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny Teresę Dyrga. Wniosek jak wyżej składam z uwagi na: I. przedawnienie roszczenia II. Wydanie wyroku z dnia 22 listopada 2004 r., sygn. akt XI CR 603/04 przez sędzię wyłączoną z mocy prawa określonego przepisami ustawy Kodeks postępowania cywilnego. (…).”
Dowód: Sąd Okręgowy w Krakowie, pismo Z. Kękusia z dnia 10 sierpnia 2012 r. do Wiceprezesa Sądu
SSO Michała Niedźwiedzia
XXI. W dniu 10 sierpnia 2012 r. – tj. w 16-ym dniu prowadzonego przeze mnie protestu głodowego – Wiceprezes Sądu Okręgowego w Krakowie SSO Michał Niedźwiedź poprosił mnie dwukrotnie o spotkanie. Podczas pierwszego poprosił żebym skierował do niego pismo zawierające wniosek o wystąpienie do komornika o umorzenie postępowania egzekucyjnego przeciwko mnie. Poinformowałem Pana, że złożyłem takowy w godzinach porannych. Pan poinformował mnie, że osobiście prowadzi postępowanie wyjaśniające w sprawie egzekucji roszczenia prowadzonej przez komornika R. Nowickiego de Poraj. Po kilku godzinach Pan poprosił mnie o drugie spotkanie, podczas którego wręczył mi Pan pismo o treści – Załącznik 35: „Prezes Sądu Okręgowego w Krakowie L 050 – 76/11 Kraków, dnia 10 sierpnia 2012 r. Szanowny Pan Zbigniew Kękuś Po zapoznaniu się z treścią Pana pisma z dnia 10 sierpnia 2012 r. uprzejmie informuję, iż uznaję podniesiony w nim zarzut przedawnienia roszczenia o zwrot kosztów sądowych orzeczonych w punkcie VII wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 22 listopada 2004 r. sygn. akt XI CR 603/04 utrzymanego w mocy wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Krakowie w dniu 10 kwietnia 2006 r. w kwocie 8.750 zł.
Jednocześnie informuję, iż wystąpiłem do Komornika przy Sądzie Rejonowym dla Krakowa – Krowodrzy w Krakowie Rafała Nowickiego de Poraj Kancelaria komornicza w Krakowie przy al. Pokoju 29 B/48 w sprawie o sygn. III KMs 98/10 z wnioskiem o umorzenie postępowania egzekucyjnego wobec uwzględnienia zarzutu przedawnienia podniesionego przez dłużnika.
Wiceprezes Sądu Okręgowego w Krakowie SSO Michał Niedźwiedź”
Dowód: Sąd Okręgowy w Krakowie, sygn. L 050 – 76/11, pismo z dnia 10 sierpnia 2012 r. Wiceprezesa
Sądu SSO Michała Niedźwiedzia – Załącznik 35
XXII. Na podstawie pisma z dnia 10 sierpnia 2012 r. Wiceprezesa Sądu Okręgowego w Krakowie sędziego Michała Niedźwiedzia, w dniu 17 sierpnia 2012 r. komornik Rafał Nowicki de Poraj wydał postanowienie w przedmiocie umorzenia postępowania przeciwko mnie w sprawie sygn. III KMS 98/10 – Załącznik 36:
„Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym dla Krakowa Krowodrzy Rafał Nowicki de Poraj Kancelaria Komornicza w Krakowie /adres – ZKE/ sygn. akt III KMS 98/10 Kękuś Zbigniew /adres – ZKE/ Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym dla Krakowa Krowodrzy w postępowaniu egzekucyjnym z wniosku wierzyciela Sąd Okręgowy w Krakowie /adres – ZKE/ przeciwko dłużnikowi: Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ o egzekucję należności pieniężnych POSTANAWIA
1. Postępowanie egzekucyjne umorzyć
Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym dla Krakowa Krowodrzy Rafał Nowicki de Poraj
UZASADNIENIE
W dniu 16.09.2012 r. wierzyciel złożył w kancelarii komornika wniosek o umorzenie postępowania egzekucyjnego w niniejszej sprawie. Wobec powyższego na podstawie art. 825 kpc należało postanowić jak na wstępie.
Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym dla Krakowa Krowodrzy Rafał Nowicki de Poraj
Dowód: Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym dla Krakowa Krowodrzy Rafał Nowicki de Poraj,
sygn. akt III KMS 98/10, Postanowienie z dnia 17 sierpnia 2012 r. – Załącznik 36
XXIII. Pismem z dnia 5 września 2012 r. zawiadomił mnie Sąd Okręgowy w Krakowie: „Kraków, 05/09/2012 Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział I Cywilny /adres – ZKE/ Sygn. akt: XI C 603/04 Nr karty dł: 1464/2009/C/O Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ ZAWIADOMIENE Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział I Cywilny zawiadamia, iż należności sądowe: – koszty sądowe w wysokości: 8.750,00 zł nałożone na Pana orzeczeniem Sądu z dnia 22/11/2004 w sprawie XI C 603/04 zostały umorzone. Sekretarz Renata Zając”
Dowód: Sąd Okręgowy w Krakowie, sygn. akt XI C 603/04, Zawiadomienie z dnia 5 września 2012 r.
XXIV. W wydaniu „Gazety Krakowskiej” z dnia 14-15 sierpnia 2012 r. opublikowano artykuł Marcina Karkoszy, w którym zamieszczono między innymi informację przekazaną „Gazecie” przez pracownicę Biura Prasowego Sądu Okręgowego w Krakowie Anety Rębisz – Załącznik 37: „Dziś 20. dzień protestów przed siedzibą Sądu Okręgowego w Krakowie. Zbigniew Kękuś, który akcję prowadził przez 16 dni, odniósł sukces: sąd umorzył prowadzone wobec niego postępowanie komornicze. (…) – Cieszę się, że po trzech latach mojej walki sąd w końcu przyznał się do błędu – mówi Zbigniew Kękuś – Smutne jest jednak to, że potrzebny był protest i interwencja mediów.
Przedstawiciele sądu twierdzą, że protest był niepotrzebny. Gdyby pan Kękuś wcześniej złożył odpowiednie pismo, sprawa mogła być załatwiona już dawno – mówi Aneta Rębisz z Sądu Okręgowego w Krakowie.”
Dowód: Marcin Karkosza, „Protestował 16 dni, sąd umorzył sprawę”, „Gazeta Krakowska”, 14–15
sierpnia 2012 r., s. 4 – Załącznik 37
To właśnie po to, żebyście Państwo mogli podać opinii publicznej informację, że to ja ponoszę winę za prowadzony przez 16 dób protest głodowy, potrzebne było wiceprezesowi M. Niedźwiedziowi moje – kolejne – pismo, z dnia 10 sierpnia 2012 r. – patrz: pkt XIX, str. 20.
Przecież to oszustwo. Pisma, które załączyłem do niniejszego pisma tego niepodważalnymi dowodami. Ja składałem odpowiednie pisma, powołując się w nich słusznie na przedawnienie roszczenia Sądu Okręgowego w Krakowie egzekwowanego ode mnie przez komornika Rafała Nowickiego de Poraj i kierując je do najbardziej właściwego adresata, tj. do prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie, a każde z Państwa, członków najwyższego kierownictwa Sądu informowało mnie:
1. wiceprezes Liliana Kaltenbek- Skarbek pismem z dnia 19 sierpnia 2011 r. – patrz: str. 16 oraz Załącznik 26,
2. prezes Barbara Baran pismem z dnia 27 kwietnia 2012 r. – patrz: str. 17 oraz Załącznik 28,
3. wiceprezes Michał Niedźwiedź pismem z dnia 1 sierpnia 2012 r. – patrz: str. 18 oraz Załącznik 32,
że – jak prezes B. Baran pismem z dnia 27 kwietnia 2012 r. – Załącznik 28: „Prezes Sądu Okręgowego nie jest uprawniony do rozpoznania wniosków o umorzenie egzekucji. Prezes Sądu Okręgowego w Krakowie SSO Barbara Baran”
Poza tym posiadam złożone przeze mnie w dniu 6 kwietnia 2012 r. do Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy z powołaniem się na przedawnienie kilka miesięcy przed dniem doręczenia mi Wezwania z dnia 24.11.2009 r. roszczenia egzekwowanego ode mnie przez komornika Rafała Nowickiego de Poraj w kwocie 8.750,00 zł z tytułu wyroku SSO Teresy Dyrgi z dnia 22.11.2004 r., sygn. XI CR 603/04:
1. skargę na wezwanie z dnia 15 marca 2012 r. do zapłaty długu oraz postanowienie – sporządzone bez uzasadnienia – z dnia 1 sierpnia 2012 r. sędzi Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Wydział I Cywilny Marzeny Lewickiej w przedmiocie oddalenia mojej skargi z dnia 6 kwietnia 2012 r. – Załącznik 33,
2. zażalenie na postanowienie Sądu co do klauzuli wykonalności oraz zarządzenie – sporządzone bez uzasadnienie – z dnia z dnia 1 sierpnia 2012 r. sędzi Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Wydział I Cywilny Marzeny Lewickiej w przedmiocie zwrócenia mi pisma z dnia 6 kwietnia 2012 r. – Załącznik 34
Posiadam także pismo z dnia 24.05.2014 r., odpowiedź SSO Ewy Olszewskiej na mój wniosek z pisma z dnia 11.04.2012 r. do prezes B. Baran o wystąpienie z wnioskiem do komornika R. Nowickiego de Poraj o umorzenie prowadzonego przeciwko mnie postępowania egzekucyjnego z powołaniem się na przedawnienie roszczenia – Załącznik 38: „Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział I Cywilny Księga Należności odmawia umorzenia kosztów sądowych w sprawie Zbigniew Kękuś /data urodzenia, adres – ZKE/ SSO Ewa Olszewska”
Pismem z dnia 10 września 2012 r. komornik Rafał Nowicki de poraj wyjaśnił mi, że SSO Ewa Olszewska działa z upoważnienia prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie – Załącznik 39: „Kraków, dnia 10.09.2011 r. Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym dla Krakowa Krowodrzy Rafał Nowicki de Poraj, Kancelaria Komornicza w Krakowie, al. Pokoju 29 B/48, 31-564 Kraków, sygn. akt III KMS 98/10 Kękuś Zbigniew /adres – ZKE/ Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym dla Krakowa Krowodrzy w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym z wniosku wierzyciela: Sąd Okręgowy w Krakowie /adres – ZKE/ działając na podstawie tytułu wykonawczego Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 22.11.2004 r. sygn. akt XI CR 603/04 w odpowiedzi na Pana pismo informuje, że na pismo komornika z dnia 15.05.2012 skierowane do Sądu Okręgowego w Krakowie w przedmiocie złożonego przez Pana wniosku o umorzenie postępowania z powołaniem się na okoliczność przedawnienia roszczenia uzyskano odpowiedź Sądu z dnia 24.05.2012 o odmowie umorzenia kosztów sądowych, podpisaną przez SSO Ewę Olszewską, która dnia 29.10.2010 r. została upoważniona do reprezentowania w postępowaniu egzekucyjnym Prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie.
Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym dla Krakowa Krowodrzy Rafał Nowicki de Poraj
Dowód: Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym dla Krakowa Krowodrzy Rafał Nowicki de Poraj, sygn. akt III KMS 98/10, pismo z dnia 10 września 2012 r. – Załącznik 38
Posiadając pisma jak wyżej, w tym sporządzone przez Państwa, członków najwyższego kierownictwa Sądu Okręgowego w Krakowie, myślałem, że doszło do pomyłki, do nieporozumienia. Skierowałem zatem pismo z dnia 16 sierpnia 2012 r. do prezes B. Baran o sprostowanie nieprawdziwej informacji podanej przez pracownicę Biura Prasowego Sądu redakcji „Gazety Krakowskiej”
XXV. W odpowiedzi na mój wniosek z pisma z dnia 16.08.2012 r. otrzymałem pismo z dnia 27 sierpnia 2012 r. Rzecznika Prasowego Sądu Okręgowego w Krakowie SSO Beaty Górszczyk, która poinformowała mnie – Załącznik 39: „Kraków, dnia 27 sierpnia 2012 roku Rzecznik Prasowy Sądu okręgowego w Krakowie Sz. P. Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ W odpowiedzi na Pana pismo z dnia 16 sierpnia 2012 roku uprzejmie informuję, iż brak jest podstaw do wystąpienia z wnioskiem o sprostowanie artykułu autorstwa Marcina Karkoszy pod tytułem: „Protestował 16 dni, sąd umorzył sprawę”, zamieszczonego w „Gazecie Krakowskiej” z dnia 13-14 sierpnia 2012 r.
Z przepisów ustawy Prawo prasowe z dnia 26 stycznia 1984 r. (Dz. U. Nr v5 poz. 24) regulujących kwestie sprostowania wynika, iż powinno ono odnosić się do treści poruszonych w prostowanym materiale prasowym. Tymczasem informacje, których zamieszczenia domaga się Pan w treści „sprostowania”, zaproponowanej na str. 4 i 5 pisma z dnia 16 sierpnia 2012 r. skierowanego do Rzecznika Prasowego Sądu Okręgowego Waldemara Żurka, nie były przedmiotem wypowiedzi Pracownika Biura Prasowego, ani też sam autor artykułu prasowego o takich kwestiach nie pisał.
W rozmowie z Panią Anetę Rębisz uzyskałam informację, iż z dziennikarzem Gazety Krakowskiej nie rozmawiała o tym, czy Pan wcześniej wnosił jakiekolwiek pisma do sądu, czy też nie. Powiedziała mu jedynie, iż dopiero w dniu 10 sierpnia 2012 r. złożył Pan pismo w odpowiedniej formie i skierowane do odpowiedniego podmiotu – nazwane „odpowiednim pismem”. Powyższe oznacza, że ocena „odpowiedniości” pisma została zrelatywizowana do standardów, jakim odpowiadało pańskie pismo z dnia 10 sierpnia 2012 r. i dokonana poprzez pryzmat uzyskanego i satysfakcjonującego Pana skutku, w postaci decyzji Wiceprezesa Sądu Okręgowego w Krakowie Michała Niedźwiedzia, w której uznał od podniesiony przez Pana zarzut przedawnienia. SSO Beata Górszyczyk Rzecznik Prasowy Sądu Okręgowego w Krakowie”
Dowód: Sąd Okręgowy w Krakowie, pismo Rzecznika Prasowego Sądu SSO Beaty Górszczyk z dnia 27
sierpnia 2012 roku – Załącznik 39
Mocno zrelatywizowała rzeczywisty stan faktyczny Rzecznik Prasowy Sądu Okręgowego w Krakowie SSO Beata Górszczyk… Przypomnę zatem informację podaną przez red. Marcina Karkoszę – Załącznik 37:

Przedstawiciele sądu twierdzą, że protest był niepotrzebny.
Gdyby pan Kękuś wcześniej złożył odpowiednie pismo, sprawa mogła być załatwiona już dawno
– mówi Aneta Rębisz z Sądu Okręgowego w Krakowie.”
Dowód: Marcin Karkosza, „Protestował 16 dni, sąd umorzył sprawę”, „Gazeta Krakowska”, 14–15
sierpnia 2012 r., s. 4 – Załącznik 37
Aneta Rębisz jest pracownicą Sądu Okręgowego w Krakowie, jest – była w sierpniu 2012 r. – pracownicą Biura Prasowego Sądu.
Nawiasem mówiąc, dla moich wcześniej składanych pism – z dnia 11.08.2012 r., 11.04.2012 r., 20.07.2012 r. – a w nich wniosków o wystąpienie z wnioskiem do komornika Rafała Nowickiego de Poraj o umorzenie prowadzonego przeciwko mnie postępowania egzekucyjnego wybierałem jeszcze bardziej „odpowiedni podmiot” niż wiceprezesa Michała Niedźwiedzia, bo … prezesa Sądu Barbarę Baran. A zanim wiceprezes M. Niedźwiedź skierował w dniu 10.08.2012 r. wniosek do komornika R. Nowickiego de Poraj o umorzenie prowadzonego przeciwko mnie postępowania z powołaniem się na przedawnienie roszczenia, Państwo w odpowiedzi na moje w.w. pisma do prezes B. Baran Państwo informowaliście mnie Państwo wiceprezes Liliana Kaltenbek-Skarbek pismem z dnia 19 sierpnia 2011 r. /Załącznik 26/, prezes Barbara Baran pismem z dnia 27 kwietnia 2012 r. /Załącznik 28/, wiceprezes Michał Niedźwiedź pismem z dnia 1 sierpnia 2012 r. /Załącznik 29/, w sprzeczności z prawem, że – jak prezes B. Baran: „Jednocześnie informuję, że Prezes Sądu Okręgowego nie jest uprawniony do rozpoznania wniosków o umorzenie egzekucji. Prezes Sądu Okręgowego w Krakowie SSO Barbara Baran”

Jeśli wiceprezes Sądu Okręgowego w Krakowie M. Niedźwiedź okazał się „odpowiednim podmiotem” dla rozpoznania w mojego… „odpowiedniego wniosku” z dnia 10 sierpnia 2012 r., to … jeszcze bardziej „odpowiednim podmiotem” dla rozpoznania … tego samego, a zatem także „odpowiedniego” wniosku była prezes Sądu Barbara Baran.
XXVI. Ostatecznie słuszność mojego stanowiska prezentowanego w w.w. pismach z dnia 11.08.2011 r., 11.04.2012 r. i 20.07.2012 r. do prezes Barbary Baran poświadczyła wiceprezes Liliana Kattenbek-Skarbek odpowiadając na moje pytania z pism z dnia 3 i 4 września 2012 r. – Załącznik 40: „Prezes Sądu Okręgowego w Krakowie, Kraków, dnia 7 września 2012 r., L-050-76/11, Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ (…) Ponadto informuję, iż zarządzenie w przedmiocie skierowania w dniu 13 listopada do księgo należności orzeczenia dotyczącego ściągnięcia od Pana kosztów postępowania w sprawie XI CR 603/04 zostało wydane przez SSO Teresę Dyrgę, pełniącą wówczas funkcję Zastępcy Przewodniczącego Wydziału XI Cywilnego-Rodzinngeo. Zarządzenie to znajduje się w aktach przedmiotowej sprawye (k. 2633), do których jako strona ma Pan możliwość wglądu. Podstawę wniosku z dnia 10 sierpnia 2012 r. o umorzenie postępowania egzekucyjnego w sprawie o sygn. III KMs 98/10 prowadzonej przez Komornika przy Sądzie Rejonowym dla Krakowa-Śródmieścia w Krakowie Rafała Nowickiego de Poraj stanowił art. 825 pkt 1 Kodeksu postępowania cywilnego, który wszedł w życie w dniu 1 stycznia 1965 r. (przepis ten nie był nowelizowany).
Na podstawie analizy akt postępowania w sprawie XI CR 603/04, można stwierdzić, iż roszczenie Skarbu Państwa o zapłatę kwoty 8.750,00 zł, zasądzonej od Pana wyrokiem z dnia 22 listopada 2004 r. tytułem zwrotu kosztów procesu uległo przedawnieniu z upływem dnia 11 kwietnia 2009 r.
Wiceprezes Sądu Okręgowego w Krakowie SSO Liliana Kaltenbek-Skarbek”
Dowód: Sąd Okręgowy w Krakowie, sygn. L 050 – 76/11, pismo z dnia 7 września 2012 r. Wiceprezesa
Sądu SSO Liliany Kaltenbek-Skarbek – Załącznik 40
Poświadczyła zatem prawidłowość podstaw prawnych moich wniosków, w tym z pisma z dnia 11 kwietnia 2012 r. /Załącznik 27/ do prezesa Sądu Barbary Baran, tj.:
1. art. 25.1 ustawy z dnia 13.06.1967 r. /roszczenie uległo przedawnieniu w dniu 11 kwietnia 2009 r., tj. po trzech latach od uprawomocnienia w dniu 10 kwietnia 2006 r. wyroku sędzi” T. Dyrgi z dnia 22.11.2004 r.,
2. art. 825 k.p.c.: „Organ egzekucyjny umorzy postępowanie w całości lub części na wniosek: 1) jeżeli tego zażąda wierzyciel; jednakże w sprawach, w których egzekucję wszczęto z urzędu lub na żądanie uprawnionego organu, wniosek wierzyciela o umorzenie postępowania wymaga zgody sądu lub uprawnionego organu, który zażądał wszczęcia egzekucji;”
Co więcej, zwróciła Pani uwagę, że przepis ten:, po tym, gdy wszedł w życie w dniu 1 stycznia 1965 r. … „nie był nowelizowany.”
Mieliście Państwo – autorzy zacytowanych wyżej pism do mnie – zatem sporo czasu, cały okres studiów prawniczych, a potem kariery w zawodzie sędziego, w tym pełnienia funkcji członków najwyższego kierownictwa Sądu Okręgowego w Krakowie, żeby się go nauczyć.

Ad. pkt I.7, str. 2
W piśmie procesowym z dnia 28 stycznia 1999 r. /data złożenia/ skierowanym do sądu II instancji, tj. do Sądu Apelacyjnego w Krakowie pełnomocnik mojej żony w w.w. sprawie o rozwód rozpoznawanej przez Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny do sygn. akt 1 IC 1115/97/R /następnie XI CR 603/04/ adw. Wiesława Zoll podała między innymi zarzucając mnie i mojej matce złożenie fałszywych zeznań– Załącznik 41: „Oświadczenia powoda o rzekomo ponoszonych kosztach na dom okazały się nieprawdziwe, co również pozwana wykazała zaświadczeniami. Powód twierdził i zeznająca jego matka, że czynsz za mieszkanie płaci powód. Okazało się, że czynsz w ogóle nie był płacony i całą zaległość musiała uiścić pozwana zaciągając na ten cel pożyczkę. Czynsz obecnie płaci na bieżąco
(…) Powód faktycznie opłaca szkołę dzieciom, ale całą kwotę ma prawo odliczać sobie od podatku.”
Dowód: Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny, sygn. akt XI CR 603/04, pismo procesowe adw.
Wiesławy Zoll z dnia 28 stycznia 1999 r. – Załącznik 41

Adw. Wiesława Zoll poświadczyła nieprawdę celem zdyskredytowania mnie. To ja – jak zeznałem i jak zeznała moja matka – płaciłem czynsz, a moja żona nigdy nie wykazała zaświadczeń, na które powołała się adw. Wiesława Zoll.
Z kolei Skarb Państwa nigdy nie sponsorował nauki dzieci w prywatnych szkołach.
Po tym, gdy złożyłem do akt sprawy zaświadczenia poświadczające kłamstwa adw. Wiesławy Zoll powołując się na prawo określone w:
1. art. 126 Kodeksu Postępowania Cywilnego: „Każde pismo procesowe powinno zawierać (…) p. 3 (…) dowody na poparcie przytoczonych okoliczności.”
2. art. 129 Kodeksu Postępowania Cywilnego: „Strona powołująca się w piśmie na dokument obowiązana jest na żądanie przeciwnika złożyć oryginał dokumentu w sądzie jeszcze przed rozprawą.”
3. art. 3. Kodeksu Postępowania Cywilnego: „§ 1. Strony i uczestnicy postępowania obowiązani są dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek i przedstawiać dowody.”
kierowałem liczne – przez kilka lat – wnioski do Sądu o zobowiązanie adw. Wiesławy Zoll do:
1. okazania zaświadczeń, na które się powołała
2. podania prawa, z mocy którego ja miałem prawo odliczać sobie od podatku całą kwotę czesnego płaconego przeze mnie za naukę synów w prywatnej szkole,
lub, żeby z mocy prawa określonego w art. 51. 4 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej – „Każdy ma prawo do żądania sprostowania oraz usunięcia informacji nieprawdziwych, niepełnych lub zebranych w sposób sprzeczny z ustawą.” – sprostowała i usunęła z akt sprawy nieprawdziwe, zacytowane wyżej informacje z pisma z dnia 28.01.1999 r.
Każdy uczciwy człowiek przyznałby się do pomyłki.
Adw. Wiesława Zoll nie.
Żadna też z sędzin, które rozpoznawały sprawę sygn. I 1C 1115/97/R /następnie XI CR 603/04/ po tym, gdy adw. Wiesława Zoll złożyła wyżej wymienione pismo do akt sprawy, aż do jej haniebnej ucieczki z postępowania w maju 2003 r., tj. SSO Liliana Siedlarz-Kapera, SSO Ewa Hańderek, SSR del. Agata Wasilewska-Kawałek, SSR del. Izabela Strózik nie zobowiązała adw. Wiesławy Zoll do okazania zaświadczeń lub podania prawa, jak wyżej.
Co więcej, ponieważ notoryczna kłamca, adw. Wiesława Zoll skarżyła się na mnie, użalała, że ją zniesławiam,
znieważam i żądała, żeby to mnie udzielano pouczeń, SSR del. A. Wasilewska-Kawałek pouczyła mnie i pogroziła mi pismem z dnia 19 października 2001 r. „Obraźliwe sformułowania zawarte w pismach procesowych przy czym kierowane również pod adresem innych osób biorących udział w postępowaniu, jak pełnomocnik strony przeciwnej (…) skutkować mogą nałożeniem następnych kar porządkowych. (…) SSR del. Agata Wasilewska-Kawałek.”
Dowód: Sąd Okręgowy w Krakowie, sygn. akt XI CR 603/04, pismo SSR A. Wasilewskiej-Kawałek z dnia 19 października 2001 r.

Niedopełniwszy jej ustawowego i konstytucyjnego obowiązku, chroniona przez w.w. sędziny, adw. Wiesława Zoll złożyła następnie obciążające mnie zeznania i uczyniła przestępcą winnym jej znieważenia i zniesławienia. Po uchyleniu skazującego mnie wyroku, w dacie złożenia niniejszego pisma jestem ścigany za ten czyn po raz drugi.

Ad. pkt. I.8, I.9, str. 2
Po tym, gdy pismem z dnia 23 kwietnia 2004 r. skierowałem skargę na sędziny Sądu Okręgowego w Krakowie SSO Ewę Hańderek i SSR del. Agatę Wasilewską-Kawałek, sędziów Sądu Apelacyjnego w Krakowie SSA Jana Kremera, SSA Annę Kowacz-Braun, SSA Marię Kus-Trybek i Rzecznika Praw Obywatelskich Andrzeja Zolla w związku z pozbawieniem mojego małoletniego syna możności korzystania z konstytucyjnych i ustawowych praw do ochrony zdrowia, prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie sędzia Włodzimierz Baran złożył w dniu 2 czerwca 2004 r. – przed tym, zanim sędzia Teresa Dyrga wydała w dniu 22 listopada 2004 r. wyrok kończący sprawę sygn. XI CR 603/04 w I instancji – w Prokuraturze Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód zawiadomienie o popełnieniu przeze mnie za pośrednictwem Internetu przestępstw znieważenia i zniesławiania sędziów w.w. Sądów oraz RPO A. Zolla i adw. Wiesławy Zoll. Postępowanie zarejestrowano w dniu 2 lipca 2004 r.
W dniu 12 czerwca 2006 r. prokurator w.w. Prokuratury Radosława Ridan sporządziła akt oskarżenia, którym oskarżyła mnie o to, że w okresie od stycznia 2003 r. do września 2005 r., w Krakowie, za pośrednictwem stron internetowych www.zgsopo.webpark.pl i www.zkekus.w.interia.pl popełniłem 18 przestępstw:
1. Czyn I, III-XVI – znieważyłem w związku z pełnieniem obowiązków służbowych /art. 226 § 1 k.k./ i zniesławiłem /art. 212 § 2 k.k./ piętnaścioro sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie – SSO Maja Rymar /była Prezes Sądu Okręgowego w Krakowie/ SSO Ewa Hańderek, SSO Teresa Dyrga, SSR Agata Wasilewska-Kawałek, SSO Agnieszka Oklejak, SSO Danuta Kłosińska, SSR Izabela Strózik, SSO Anna Karcz-Wojnicka, SSO Jadwiga Osuch, SSO Małgorzata Ferek, SSA Włodzimierz Baran /były Prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie/, SSA Jan Kremer, SSA Maria Kuś-Trybek, SSA Anna Kowacz-Braun, SSA Krzysztof Sobierajski /obecny Prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie/,
2. Czyn II – zniesławiłem /art. 212 § 2 kk/ adwokata Wiesławę Zoll, pełnomocnika mojej żony w prowadzonym przez Sąd Okręgowy w Krakowie i Sąd Apelacyjny w Krakowie w latach 1997-2006 postępowaniu z mojego powództwa o rozwód /sygn. akt XI CR 603/04/,
3. Czyn XVII- znieważyłem /art. 226 § 3 k.k./ i zniesławiłem /art. 212 § 2 k.k./ konstytucyjny organ Rzeczypospolitej Polskiej, Rzecznika Praw Obywatelskich w osobie piastującego ten urząd prof. Andrzeja Zolla,
4. Czyn XVIII – rozpowszechniałem wiadomości z rozprawy sądowej prowadzonej z wyłączeniem jawności – art. 241 § 2 k.k.
Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10 / akt oskarżenia prokurator Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r.

Czyny jak wyżej miałem popełnić w związku z w.w. sprawą o rozwód rozpoznawaną w okresie od 16 czerwca 1997 r. do 10 kwietnia 2006 r. przez Sąd Okręgowy w Krakowie /sygn. 1 IC 1115/97/R, następnie XI CR 603/04/ i Sąd Apelacyjny w Krakowie.
Po sporządzeniu aktu oskarżenia, na wniosek władz Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 27 października 2006 r. /sygn. IV KO 44/06/ przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Dębicy.
Wszyscy wyżej wymienieni sędziowie pragnęli mnie uczynić przestępcą, złożyli dwukrotnie – tj. w postępowaniu przygotowawczym oraz podczas rozprawy głównej – obciążające mnie zeznania. Gdyby ich nie złożyli w postępowaniu przygotowawczym, prokurator Radosława Ridan musiałaby – na podstawie art. 322 § 1 k.p.k.2 – umorzyć wszczęte przez nią śledztwa.
Podkreślić należy, że wszyscy w.w. sędziowie składali zeznania przed sędzią Tomaszem Kuczmą w okresie od dnia 7 maja 2007 r. do dnia 27 września 2007 r., w sprawie, w której byłem – i wciąż jestem – ścigany z art. 226 § 1 k.k. za czyn opisany w przypadku każdego z sędziów jako jego znieważenie w związku z pełnieniem obowiązków służbowych. Tymczasem ściganie z tego artykułu w przypisanym mi zakresie jest niedopuszczalne od dnia 19 października 2006 r., gdy wszedł w życie wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 11 października 2006 r., sygn. P 3/06.
Nie uzupełniają kwalifikacji… W tym nawet prezesi Sądów.
W dniu 18 grudnia 2007 r. sędzia Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasz Kuczma wydał wyrok, którym skazał mnie za wszystkie czyny przypisane mi przez prokurator R. Ridan, według opisów, które ona sporządziła.
Wyrok sędziego Tomasza Kuczmy uchyliły następnie:
1. Sąd Okręgowy w Rzeszowie wyrokiem z dnia 15 września 2010 r., sygn. akt II Ko 283/10 w zakresie czynów z pkt. I, III – XVII. Sąd Okręgowy zarzucił sędziemu T. Kuczmie rażącą i mającą wpływ na treść wyroku obrazę prawa materialnego, wznowił postępowanie do sygn. akt II K 451/06 i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w Dębicy do ponownego rozpoznania w zakresie w.w. czynów z pkt. I, III – XVII
2. Sąd Najwyższy wyrokiem z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. IV KK 272/11 – wydanym na podstawie kasacji Prokuratora Generalnego z dnia 22 sierpnia 2011 r. sygn. PG IV KSK 699/11 – w zakresie pozostałych dwóch czynów z pkt. II i XVIII. Prokurator Generalny i Sąd Najwyższy zarzucili sędziemu T. Kuczmie rażące i mające wpływ na treść wyroku naruszenie prawa procesowego. Sąd Najwyższy wznowił postępowanie do sygn. II K 451/06 i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w Dębicy do ponownego rozpoznania w zakresie czynów z pkt. II i XVIII.

W dacie złożenia niniejszego pisma jestem wciąż ścigany za czyny jak wyżej.

Ad. pkt 1.10, str. 2
Po uchyleniu skazującego mnie wyroku sędziego T.Kuczmy z dnia 18.12.2007 r. w zakresie wszystkich przypisanych mi nim czynów i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Dębicy rozpoznaje ją sędzia Beata Stój. Od dnia 15 czerwca 2012 r. prezes Sądu.
Sędzia Beata Stój uznała w dniu 15 marca 2011 r., że ja jestem niepoczytalny od początku okresu popełniania przypisanych mi czynów, tj. od stycznia 2003 r. i kierowała mnie z tego powodu na badania psychiatryczne.
Nie stawiałem się na doręczane mi wezwania ponieważ w.w. Sądy odwoławcze nie z powodu mojej ewentualnie niepoczytalności wydały wyroki wznowieniowe, lecz z powodu rażącego i mającego wpływ na treść wyroku naruszenia prawa materialnego i prawa procesowego przez sędziego T. Kuczmę.
W niedzielę 23 marca 2014 r. ok. godz. 20:00 w mieszkaniu mojej matki stawili się dwaj umundurowani funkcjonariusze Policji informując ją, że otrzymali nakaz zatrzymania mnie i doprowadzenia pod przymusem na badania psychiatryczne.
Chcąc oszczędzić matce kolejnych tego rodzaju przeżyć – wcześniej już dwukrotnie poszukiwali mnie u niej funkcjonariusze Policji, w tym w niedzielę, święto Trzech Króli, 6 stycznia 2013 r. – złożyłem pismem z dnia 31 marca 2014 r. wniosek do sędzi B. Stój o sporządzenie dla mnie wezwania do stawiennictwa na badania i poinformowałem ją, że stawię się na nie.
Sędzia B. Stój wydała jednak w dniu 25 kwietnia 2014 r. postanowienie o zatrzymaniu mnie przez Policję na okres do 48 godzin i przymusowym doprowadzeniu na badania psychiatryczne w dniu 7 maja 2014 r. do Aresztu Śledczego w Krakowie.
Gdy w dniu 5 maja 2014 r. zapoznawałem się w Prokuraturze Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód z aktami sprawy rozpoznawanej przeciwko mnie z zawiadomienia z dnia 27.09.2013 r. prof. Andrzeja Zolla i adw. Wiesławy Zoll o popełnieniu przeze mnie przestępstw ich znieważenia i zniesławienia, zostałem zatrzymany przez funkcjonariuszy Policji i dowieziony do Komisariatu Policji IV w Krakowie przy ul. Królewskiej 4. Tam, gdy ze skutymi kajdankami rękami zeskakiwałem z progu samochodu, którym mnie konwojowano potknąłem się i wpadłem na stojącego na wprost mnie policjanta. Wszyscy trzej policjanci, którzy mnie konwojowali rzucili się wtedy na mnie i powalili mnie na chodnik.
Potem zaprowadzili mnie do Komisariatu, a następnie do jego siedziby dodatkowej przy ul. Radzikowskiego 29., gdzie sporządzono „Protokół Zatrzymania Osoby”.
Stamtąd przewieziono mnie do Izby Zatrzymań Komendy Wojewódzkiej Policji w Krakowie, gdzie spędziłem noc.
Następnego dnia, 6 maja 2014 r. przewieziono mnie do Komisariatu Policji IV w Krakowie, gdzie mi przedstawiono zarzut, że: „W dniu 05 maja 2014 roku w Krakowie, będąc pozbawiony wolności na podstawie orzeczenia Sądu Rejonowego w Dębicy sygn. akt II K 407/13, używając przemocy poprzez kopnięcie kraty zabezpieczającej przedział dla osób zatrzymanych samochodu m-ki Fiat Ducato nr rej. HPHB147, którą z dużą siłą uderzyła konwojującego policjanta Pawła Lewkowicza w klatkę piersiową, usiłował się uwolnić, jednak zamierzonego celu nie osiągną z uwagi na obezwładnienia przez konwojujących go funkcjonariuszy Policji.”
Następnie odwieziono mnie z powrotem do Izby Zatrzymań KWP w Krakowie, gdzie spędziłem kolejną noc i w dniu 7 maja 2014 r. doprowadzono mnie na godz. 12:00 do Aresztu Śledczego w Krakowie, ul. Montelupich 7.
Tam spotkałem się z wyznaczonymi przez sędzię B. Stój biegłymi sądowymi z listy Prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie, lekarzami psychiatrami Katarzyną Bilską-Zarembą i Mariuszem Patlą.
Poinformowałem biegłych, że nie poddam się badaniom i poprosiłem, żeby zaprotokołowali moje uzasadnienie dla odmowy poddania się im. W sporządzonej potem, w dniu 3 czerwca 2014 r. Opinii sądowo-psychiatrycznej, biegli K. Bilska-Zaremba i M. Patla podali – Załącznik 42: „Z przyczyn, które w tej chwili podaję, a to z faktu, że jestem ścigany za czyny popełnione za pośrednictwem Internetu w okresie od stycznia 2003 roku do września 2005 roku i byłem za nie skazany wyrokiem z dnia 18.12.2007 roku, który to wyrok został uchylony wyrokiem Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 15.09.2010 roku z powodu rażącego naruszenia prawa materialnego przez Sędziego oraz przez Sąd najwyższy wyrokiem z dnia 26.01.2012 roku na podstawie kasacji Prokuratora Generalnego z dnia 22.08.2011 roku z powodu rażącego i mającego wpływ na treść wyroku naruszenia przez Sędziego prawa procesowego nie wyrażam zgody na poddanie mnie badaniom psychiatrycznym.
Chcę dodać, że fakt, iż nie jestem sprawcą przypisanych mi czynów poświadczyła Sędzia referent w sprawie po jej wznowieniu Beata Stój w postanowieniu z dnia 11.12.2012 roku. W chwili obecnej jestem ścigany za 18 czynów popełnionych za pośrednictwem Internetu, których nie byłem sprawcą, z tytułu których wobec opisów prokuratora ściganie jest niedopuszczalne od dnia 19.10.2006 roku (15 czynów z art. 226 § 1 kk) a ponadto karalność 17 czynów (z art. 212 § 2 kk – zniesławienie) ustała z dniem 01.062013r (9 czynów) oraz z dniem 01.10.2013 (8 czynów).
Wszystkie fakty które przedstawiłem znajdują potwierdzenie w dokumentach, dowodach, znajdujących się w aktach spray SR w Dębicy II K 407/13, oraz w prawie stanowionym kodeksem karnym.”
Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków – Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, Opinia z dnia 3 czerwca 2014 r. biegłych lek. Mariusza Patli i lek. Katarzyny Bilskiej-Zaremby – Załącznik 42

Złożyłem wyjaśnienie jak wyżej przekonany, że moje spotkanie z biegłymi dotyczy sprawy Sądu Rejonowego w Dębicy sygn. II K 407/13.
Po złożeniu przeze mnie zacytowanego wyżej oświadczenia moje spotkanie z biegłymi zakończyło się.
Jak się okazało biegli K. Bilska-Zaremba i M. Patla poddali mnie – wbrew mojej zgodzie – badaniom podczas naszego spotkania w dniu 7 maja 2014 r.
Co więcej badali mnie w dwóch sprawach, tj. nie tylko w w.w. sprawie Sądu Rejonowego w Dębicy, z powodu której zostałem doprowadzony na badania, ale także w rozpoznawanej przez prokuratora Prokuratury Rejonowej dla Krakowa Krowodrzy Bartłomieja Legutkę sprawie popełnienia przeze mnie wyżej wymienionego czynu przedstawionego mi dniu 6 maja 2014 r. w Komisariacie Policji IV w Krakowie.
Prokurator B. Legutko wydał w dniu 6 maja 2014 r. postanowienie o poddaniu mnie badaniom psychiatrycznym… następnego dnia, tj. 7 maja 2014 r. przez biegłych wyznaczonych przez sędzię Beatę Stój.
W obydwóch sprawach biegli K. Bilska-Zaremba i M. Patla sporządzili opinie sądowo-psychiatryczne. W obydwóch złożyli tej samej treści wniosek – Załącznik 42: „Opiniowany Zbigniew Kękuś wymaga umieszczenia w szpitalu psychiatrycznym i poddania go w tych warunkach obserwacji psychiatrycznej co jest niezbędne dla ustalenia pełnego ostatecznego rozpoznania jego stanu psychicznego i wydania opinii o jego poczytalności w odniesieniu do zarzucanego mu czynu.”
Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków – Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, opinia biegłych lek. Mariusza Patli i lek. Katarzyny Bilskiej-Zaremby – Załącznik 42

W uzasadnieniu do obydwóch Opinii biegli K. Bilska-Zaremba i M. Patla podali – Załącznik 42: „(…) 2/ Obraz psychopatologiczny uzyskany w trakcie badania, analiza akt sprawy i uprzednio podejmowanego leczenia sugeruje psychotyczne zaburzenia psychiczne być może z kręgu schizofrenii lub organicznych zaburzeń psychicznych.”
Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków – Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, opinia biegłych lek. Mariusza Patli i lek. Katarzyny Bilskiej-Zaremby – Załącznik 42

Wbrew stanowisku biegłych K. Bilskiej-Zaremby i M. Patli ja nigdy nie byłem leczony psychiatrycznie.
W dniu 16 października 2014 r. odbyło się prowadzone przez sędzię Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Wydział IX Karny Katarzynę Kaczmarę posiedzenie w przedmiocie rozpoznania w.w. wniosku prokuratora B. Legutki z 17.06.2014 r.
Podczas posiedzenia biegli M. Patla i K. Bilska-Zaremba przyznali się do… kłamstwa – a raczej dwóch kłamstw, bo takie samo popełnili w dwóch sporządzonych przez nich opiniach. Podali – Załącznik 43: „Na pytanie Prokuratora biegły Mariusz Patla podaje: Nie posiadaliśmy danych odnośnie uprzedniego leczenia psychiatrycznego opiniowanego, w związku z tym należy uznać, że stwierdzenie z punktu 2 wniosku jest omyłką, nie potrafię w tej chwili powiedzieć jaka była myśl przewodnia tego stwierdzenia i na czym polegało to przejęzyczenie, na pewno informacji o wcześniejszym leczeniu psychiatrycznym nie posiadaliśmy.”
Dowód: Sąd Rejonowy dla Krakowa Krowodrzy Wydział IX Karny, sygn. akt IX Kp 300/14/K, protokół posiedzenia
w dniu 16 października 2014 r. – Załącznik 43

Oboje się biegli z listy prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie „przejęzyczyli” …?
Oboje przecież podpisali się pod sporządzonymi przez nich opiniami, w tym Opinią z dnia 3.06.2014 r. na potrzebę sprawy Prokuratury sygn. akt 2 Ds. 542/14.
Od dnia spotkania ze mną – 07 maja 2014 r. – do dnia sporządzenia Opinii w sprawie sygn. 2 Ds. 542/14 – 3 czerwca 2014 r. – minął prawie miesiąc. Redagując przez miesiąc Opinię ani biegła K. Bilska-Zaremba, ani biegły M. Patla nie zorientowali się, że się „przejęzyczają”?
Żadne z nich nie zorientowało się, że się „przejęzyczyło”, gdy czytali Opinię przed jej podpisaniem?
Raczej frywolnie, beztrosko potraktowali biegli z listy prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie zadanie zlecone im przez prokuratora B. Legutkę i sfinansowane przez Skarb Państwa.
Posłużyli się pomyłką, „przejęzyczeniem” – czyli kłamstwem – jako jednym z trzech, obok dokonanej przez nich analizy akt sprawy i moim obrazem psychopatologicznym uzyskanym przez nich w trakcie badania, argumentów uzasadniających ich wniosek o umieszczenie mnie w szpitalu psychiatrycznym.
Nawiasem mówiąc, nie można się przejęzyczyć na piśmie. Przejęzyczenie wszak to:

„PRZEJĘZYCZENIE”: «błąd językowy polegający na przekręceniu, niewłaściwym użyciu wyrazu lub związku wyrazowego»
Słownik Języka Polskiego PWN, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, s. 778

Nie można zatem przejęzyczyć się na piśmie. Można się przejęzyczyć li tylko wypowiadając się, artykułując myśli.
A każdy uczciwy, prawy człowiek zorientowawszy się w przejęzyczeniu, jeśli ono zniesławia, poniża inną osobę, natychmiast by przeprosił.
Jak wspomniałem , od dnia spotkania ze mną, tj. 7 maja 2014 r. do dnia sporządzenia Opinii, tj. 3 czerwca 2014 r. upłynął niespełna miesiąc. Biegli mieli wystarczająco dużo czasu na sporządzenie – liczącej łącznie niespełna 3 strony /Załącznik 42/ – Opinii w pełni profesjonalnej, z dopełnieniem wymogów rzetelności i staranności. Bez pomyłek i „przejęzyczeń”. Dopełnienie tych wymogów tym większe miało znaczenie, że przecież biegli ostatecznie wnioskowali o pozbawienie mnie wolności przez umieszczenie mnie w szpitalu psychiatrycznym, a nazwane przez nich „przejęzyczeniem” kłamstwo podali jako jeden z głównych argumentów uzasadniających ich wniosek.

W podsumowaniu potraktowania mnie przez biegłych sądowych z listy Prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie lekarzy psychiatrów Katarzyny Bilskiej-Zaremby i Mariusza Patli wskazać należy, że:
1. poinformowani przeze mnie podczas naszego spotkania w dniu 7 maja 2014 r., że nie wyrażam zgody na poddanie mnie badaniom, zaprotokołowawszy moje w tej sprawie oświadczenie i poświadczywszy je w Opinii z dnia 3 czerwca 2014 r. /Załącznik 42/, poddali mnie – wbrew mej woli – badaniom.
W tym miejscu wskazać należy, że gdy w w.w. sprawie z zawiadomienia prof. A. Zolla i adw. Wiesławy Zoll z dnia 27.09.2013 r. rozpoznawanej przez prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód Dariusza Furdzika, także ten wydał Policji – w dniu 3 marca 2014 r. – nakaz doprowadzenia mnie pod przymusem na badania psychiatryczne i doprowadzono mnie na nie w dniu 6 marca 2014 r., a ja poinformowałem wyznaczonego przez prokuratora D. Furdzika biegłego z listy Prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie, lekarza psychiatrę dr. Andrzeja Wsołka, że nie wyrażam zgody na poddanie mnie badaniom oraz przedstawiłem uzasadnienie dla mojego stanowiska, dr Andrzej Wsołek i druga z wyznaczonych przez prokuratora D. Furdzika biegłych, lek. Kinga Zoła … odstąpili od badania.
2. biegli nie poinformowali mnie o rozpoczęciu badania mnie.
3. biegli skłamali w Opini, że ją sporządzili na podstawie analizy mojego uprzedniego leczenia – Załącznik 42: „Obraz psychopatologiczny uzyskany w trakcie badania, analiza akt sprawy i uprzednio podejmowanego leczenia sugeruje psychotyczne zaburzenia psychiczne być może z kręgu schizofrenii lub organicznych zaburzeń psychicznych.”, usprawiedliwiając następnie kłamstwo, fałszywe pod moim adresem oskarżenie… przejęzyczeniem, którego przyczyn nie potrafili Sądowi i mnie wyjaśnić – Załącznik 43: „Na pytanie Prokuratora biegły Mariusz Patla podaje: Nie posiadaliśmy danych odnośnie uprzedniego leczenia psychiatrycznego opiniowanego, w związku z tym należy uznać, że stwierdzenie z punktu 2 wniosku jest omyłką, nie potrafię w tej chwili powiedzieć jaka była myśl przewodnia tego stwierdzenia i na czym polegało to przejęzyczenie, na pewno informacji o wcześniejszym leczeniu psychiatrycznym nie posiadaliśmy.”

Na podstawie – między innymi – w.w. Opinii sądowo psychiatrycznej biegłych sądowych z listy Prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie, lekarzy psychiatrów, Katarzyny Bilskiej-Zaremby i Mariusza Patli, sędzia Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Wydział IX Karny Katarzyna Kaczmara wydała w dniu 16 października 2014 r. postanowienie, sygn. IX Kp 300/14/K, którym orzekła – Załącznik 44: „Sygn. akt IX Kp 300/14/K POSTANOWIENIE Dnia 16 października 2014 roku
Sąd Rejonowy dla Krakowa – Krowodrzy w IX Wydziale Karnym, w składzie: Przewodniczący: SSR Katarzyna Kaczmara Protokolant: /imię i nazwisko Protokolanta – ZKE/ przy udziale Prokuratora Bartłomieja Legutki po rozpoznaniu w dniu 21.07.2014 r. i 16.10.2014 r. w Krakowie w sprawie Zbigniewa Kękusia (Kękuś) syna Czesława i Wandy urodzonego dnia 2 maja 1958 roku w Krakowie podejrzanego o przestępstwo z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 242 § 4 k.k. wniosku Prokuratora o orzeczenie obserwacji psychiatrycznej na okres do czterech tygodni w warunkach zakładu leczniczego postanawia:
I. na zasadzie art. 203 § 1, § 2 oraz § 3 k.p.k. orzec wobec Zbigniewa Kękusia (Kękuś), syna /imiona i nazwiska, nazwisko panieńskie matki – ZKE/ ur. Dnia 2 maja 1958 roku w Krakowie, badanie stanu zdrowia psychicznego, połączone z obserwacją w zakładzie leczniczym przez okres nie dłużej niż 4 (cztery) tygodnie, określając jako miejsce przeprowadzenia obserwacji wymienionego – Szpital Specjalistyczny im. dra Józefa Babińskiego w Krakowie przy ul. J. Babińskiego 29,”
Dowód: Sąd Rejonowy dla Krakowa Krowodrzy w Krakowie, sygn. akt IX Kp 300/14/K, postanowienie sędzi Katarzyny Kaczmary z dnia 16 października 2014 r. – Załącznik 44

W dniu 18 grudnia 2014 r. odbędzie się przed Sądem Okręgowym w Krakowie Wydział IV Karny-Odwoławczy posiedzenie w przedmiocie rozpoznania mojego oraz mojego obrońcy z urzędu adw. Jarosława Piekara zażaleń na w.w. postanowienie SSR Katarzyny Kaczmary 16 października 2014 r.

Tymczasem wskazać należy, że:
I. wyrokiem z dnia 18 grudnia 2007 r., sygn. II K 451/06 /obecnie II K 407/13/ sędziego Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasza Kuczmy byłem skazany za popełnienie przestępstw znieważenia w związku z pełnieniem obowiązków służbowych /art. 226 § 1 k.k./ i zniesławienia /art. 212 § 2 k.k./:
1. 10 sędzin Sądu Okręgowego w Krakowie: SSO Maja Rymar, SSO Ewa Hańderek, SSO Teresa Dyrga, SSR Agata Wasilewska-Kawałek, SSO Agnieszka Oklejak, SSO Danuta Kłosińska, SSR Izabela Strózik, SSO Anna Karcz-Wojnicka, SSO Jadwiga Osuch, SSO Małgorzata Ferek, w tym:
1. SSO Maja Rymar jest byłą prezes Sądu Okręgowego w Krakowie,
2. SSO Agnieszka Oklejak jest przewodniczącą Wydziału XI Cywilnego-Rodzinnego Sądu,
3. SSO Teresa Dyrga jest członkinią Kolegium Sądu Okręgowego w Krakowie, kadencja: 27.09.2012 r. – 26.09.2015 r.
2. 5 sędziów Sądu Apelacyjnego w Krakowie: SSA Włodzimierz Baran, Jan Kremer, SSA Maria Kuś-Trybek, SSA Anna Kowacz-Braun, SSA Krzysztof Sobierajski, w tym:
1. SSA Włodzimierz Baran jest byłym prezesem Sądu Apelacyjnego w Krakowie,
2. SSA Krzysztof Sobierajski jest obecnym prezesem Sądu Apelacyjnego w Krakowie
II. wszyscy wyżej wymienieni sędziowie – w tym prezesi Sądów – pragnęli uczynić mnie przestępcą, tj. złożyli obciążające mnie zeznania w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym przeciwko przez prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód Radosławę Ridan oraz podczas rozprawy głównej prowadzonej przez sędziego Tomasza Kuczmę
III. po uchyleniu skazującego mnie wyroku sędziego T. Kuczmy z dnia 18.12.2007 r. wyrokami wznowieniowymi Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 15.09.2010 r. oraz Sądu Najwyższego z dnia 26.01.2012 r., po raz drugi, w tym w dacie złożenia niniejszego pisma, jestem ścigany za czyny, jak w pkt. I,

Wskazać zatem należy, że po tym, gdy prokurator Radosława Ridan przekazała Sądowi Rejonowemu dla Krakowa Śródmieścia akt oskarżenia, którym oskarżyła mnie o popełnienie wskazanych wyżej przestępstw na szkodę 15 sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie, władze tego Sądu skierowały wniosek do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu.
W dniu 27 października 2006 r. Sąd Najwyższy wydał postanowienie, którym orzekł – Załącznik 47: „Sygn. akt IV KO 44/06. Postanowienie. Dnia 27 października 2006r.. Sąd Najwyższy – Izba Karna w Warszawie na posiedzeniu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia SN – Józef Szewczyk (sprawozdawca) Sędziowie: SN – Andrzej Deptuła SN – Andrzej Siuchniński, w sprawie Zbigniewa Kękusia oskarżonego z art. 226 1 kk i inne po rozpoznaniu wniosku Sądu Rejonowego dla Krakowa – Śródmieścia w Krakowie z dnia 20 czerwca 2006r., sygn. akt XIV K 660/06/S o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. § 1 k.p.k. postanowił sprawę oskarżonego Zbigniewa Kękusia przekazać do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Dębicy.
UZASADNIENIE Zbigniew Kękuś oskarżony jest o popełnienie szeregu przestępstw polegających na znieważeniu sędziów Sądu Apelacyjnego w Krakowie oraz Sądu Okręgowego w Krakowie, w tym także Prezesów Sądu Apelacyjnego i Sądu Okręgowego w związku z pełnieniem przez nich obowiązków służbowych. Zdaniem Sądu właściwego miejscowo do rozpoznania sprawy, w niniejszym postępowaniu zaistniały okoliczności, które przemawiają za potrzebą przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
W orzecznictwie Sądu Najwyższego ugruntowany jest pogląd, że przepis art. 37 k.p.k. stanowiący wyjątek od zasady rozpoznawania sprawy przez sąd miejsca popełnienia przestępstwa ma na względzie takie sytuacje, które mogą wywierać wpływ na swobodę orzekania lub stwarzać przekonanie o braku warunków do rozpoznania sprawy w sposób obiektywny (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 lipca 1995r. OSNKW 1995, z. 910, poz.68). Taka sytuacja zachodzi w przedmiotowej sprawie, zważywszy iż przeciwko oskarżonemu toczy się sprawa o znieważenie sędziów Sądu Apelacyjnego i Sądu Okręgowego w Krakowie.
Reasumując, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie. Na oryginale właściwe podpisy. Za zgodność: Kierownik Sekretariatu Wydziału Izby Karnej S.N. z up. Podpis nieczytelny.”
Dowód: Sąd Najwyższy-Izba Karna, sygn. akt IV KO 44/06, Postanowienie sędziów Józefa Szewczyka, Andrzeja Deptuły, Andrzeja Siuchnińskiego z dnia 27 października 2006r. – Załącznik 47

Ta sama, jak w zacytowanym wyżej postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 27 października 2006 r., sygn. IV KO 44/06, sytuacja zachodzi w przypadku sprawy, którą Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział IV Karny-Odwoławczy rozpoznaje do sygn. akt IV Kz 718/14. Wciąż jestem oskarżony o te same czyny, które podał Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 27 października 2006 r., którym przekazał sprawę do rozpoznania mnie – przez wzgląd na dobro wymiaru sprawiedliwości – Sądowi z innego niż Kraków miasta.
W związku z powyższym wnoszę – przez wzgląd na dobro wymiaru sprawiedliwości – jak na wstępie.

dr Zbigniew Kękuś

Załączniki:
1. Zespół Opieki Zdrowotnej „Krowodrza” w Krakowie, Przychodnia Rejonowa Nr 9 ul. Wójtowska 3, skierowanie na badania z dnia 30.01.1997 r.
Historia Choroby” Wojewódzkiego Ośrodka Rehabilitacyjnego dla Dzieci w Krakowie, ul.
Sudolska 1
Szpital Rehabilitacyjny dla Dzieci „Solidarność” w Radziszowie, Zaświadczenie Lekarskie z dnia 9 czerwca 1999 r.
2. Lekarska Spółdzielnia Pracy Pracownia Rentgenowska, Kraków, Rynek Główny 32, Karta Badania Radiologicznego, wynik badania z dnia 31.01.2001 r.
3. Sąd Okręgowy w Krakowie, sygn. akt XI CR 603/04, Postanowienie SSR A. Wasilewskiej-Kawałek z dnia 18 lipca 2001r.
4. Sąd Okręgowy w Krakowie, sygn. akt XI CR 603/04, pismo SSR A. Wasilewskiej-Kawałek z dnia 12 września 2001 r.
5. Komitet Ochrony Praw Dziecka, L.dz. 1342/2002, pismo Radcy Prawnego Barbary Świątkiewicz z 2 grudnia 2002r.
6. Biuro Rzecznika Praw Dziecka, sygn. akt ZII-410/124/04/DK, pismo dyrektora Zespołu Informacyjno-Interwencyjnego Marioli Chojnackiej z dnia 29 listopada 2004r., do Przewodniczącej Wydziału XI Cywilnego-Rodzinnego Sądu Okręgowego w Krakowie SSO Agnieszki Oklejak
7. Sąd Okręgowy w Krakowie, sygn. akt: Prez XI CR -0164-497/04/S0, Pismo SSO Agnieszki Oklejak z 8 grudnia 2004r. do Biura Rzecznika Praw Dziecka
8. Biuro Rzecznika Praw Dziecka, sygn. akt ZII-410/124/04/DK, Pismo Dyrektora Zespołu Informacyjno-Interwencyjnego Marioli Chojnackiej z dnia 29 grudnia 2004r. do Przewodniczącej Wydziału XI Cywilnego-Rodzinnego Sądu Okręgowego w Krakowie SSO Agnieszki Oklejak
9. Sąd Okręgowy w Krakowie, sygn. akt: Prez XI CR -0164-497/04/S0, Pismo SSO Agnieszki Oklejak z 10 stycznia 2004r. do Biura Rzecznika Praw Dziecka
10. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich /adres – ZKE/ ZII-410-124/04/DK/MH/MK, pismo p.o. Dyrektora Zespołu Informacyjno-Interwencyjnego Sławomira Rytycha do Z. Kękusia z dnia 16 sierpnia 2006r.
11. Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinnym sygn. akt XI CR 603/04, pismo z dnia 18.10.2004r. przewodniczącej Wydziału SSO Agnieszki Oklejak do Z. Kękusia
12. Sąd Okręgowy w Krakowie, Wydział XI Cywilny-Rodzinny, sygn. akt XI CR 603/04, wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 29.01.2004 r. /sygn. akt I ACa 1186/03/
13. Sąd Okręgowy w Krakowie, sygn. akt L 138)01, pismo Prezesa Sądu SSO Maji Rymar z dnia 14 maja 2004 r.
14. Sąd Rejonowy dla Krakowa Śródmieścia, sygn. akt I C 1103/04/S, odpowiedź z dnia 17 sierpnia 2004 r. Radcy Prawnego Sądu Okręgowego w Krakowie, mgr Jadwigi Augustyn-Hołubowicz na pozew
15. Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny, sygn. akt XI CR 603/04, wyrok sędzi Teresy Dyrgi z dnia 22 listopada 2004 r.
16. Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny, sygn. akt XI CR 603/04, postanowienie z dnia 20 listopada 2004r.
17. Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny, sygn. akt XI CR 603/04, postanowienie przewodniczącej Wydziału SSO Agnieszki Oklejak z dnia 5 września 2005 r.
18. Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny, sygn. akt XI CR 603/04, wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 10 kwietnia 2006 r., sygn. akt I ACa 1633/05
19. Sąd Okręgowy w Krakowie Oddział Finansowy, przekaz pocztowy, odcinek dla adresata, dowód nadania w dniu 1 grudnia 2009 r. dla Z. Kękusia kwoty 7.700,00 zł
20. Sąd Rejonowy dla Krakowa Śródmieścia w Krakowie VI Wydział Cywilny, sygn. akt VI C 1353/12/S, wyrok z dnia 28 lutego 2013 r., sentencja oraz strony
21. Sąd Rejonowy dla Krakowa Śródmieścia w Krakowie, sygn. VI C 1353/12/S, wyrok SSR Ewy Krakowiak z dnia 28 lutego 2013 r.
22. Sąd Rejonowy dla Krakowa Śródmieścia Wydział I Cywilny, sygn. akt I C 1103/04/S, wyrok sędzi Izabeli Wolas z dnia 26 października 2004r.
23. Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział II Cywilny-Odwoławczy, sygn. akt II Ca 1354/13 /sygn. akt I inst. VI C 1353/12/S/, Zawiadomienie z dnia 1 grudnia 2014 r.
24. Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny, sygn. akt XI CR 603/04r., pismo Sekretarza Sądowego Sądu Okręgowego w Krakowie Edyty Kłosowkiej z dnia 16 listopada 2009r.
25. Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział I Cywilny, sygn. akt XI C 603/04, Wezwanie z dnia 24 listopada 2004 r.
26. Sąd Okręgowy w Krakowie, sygn. akt L-050-76/11, pismo z dnia 19 sierpnia 2011 r. Wiceprezesa Sądu Liliany Kaltenbek-Skarbek
27. Sąd Okręgowy w Krakowie, sygn. akt L-050-76/11, pismo z dnia 11 kwietnia 2012 r. Z. Kękusia do prezesa Sądu sędzi Barbary Baran
28. Sąd Okręgowy w Krakowie, sygn. akt L-050-76/11, pismo prezesa Sądu Barbary Baran do Z. Kękusia z dnia 27 kwietnia 2012 r.
29. Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym dla Krakowa Krowodrzy Rafał Nowicki de Poraj, sygn. akt III KMS 98/10, pismo z dnia 10 września 2012 r.
30. Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym dla Krakowa Krowodrzy Rafał Nowicki de Poraj, sygn. akt III KMS 98/10, pismo z dnia 4 czerwca 2012 r. do biegłego sądowego Huberta Dziewońskiego
31. Sąd Okręgowy w Krakowie, sygn. akt L-050-76/11, pismo Z. Kękusia z dnia 26 lipca 2012 r. do Prezesa Sądu SSO Barbary Baran
32. Sąd Okręgowy w Krakowie, sygn. akt L-050-76/11, pismo Wiceprezesa Sądu SSO Michała Niedźwiedzia z 1 sierpnia 2012 r.
33. Sąd Rejonowy dla Krakowa – Krowodrzy w Krakowie, Wydział I Cywilny, sygn. akt I Co 1848/12/K, postanowienie sędzi Marzeny Lewickiej z dnia 1 sierpnia 2012 r.
34. Sąd Rejonowy dla Krakowa – Krowodrzy w Krakowie, Wydział I Cywilny, sygn. akt I Co 1816/12/K, zarządzenie sędzi Marzeny Lewickiej z dnia 1 sierpnia 2012 r.
35. Sąd Okręgowy w Krakowie, sygn. L 050 – 76/11, pismo z dnia 10 sierpnia 2012 r. Wiceprezesa Sądu SSO Michała Niedźwiedzia
36. Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym dla Krakowa Krowodrzy Rafał Nowicki de Poraj,sygn. akt III KMS 98/10, Postanowienie z dnia 17 sierpnia 2012 r.
37. Marcin Karkosza, „Protestował 16 dni, sąd umorzył sprawę”, „Gazeta Krakowska”, 14–15 sierpnia 2012 r., s. 4
38. Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym dla Krakowa Krowodrzy Rafał Nowicki de Poraj, sygn. akt III KMS 98/10, pismo z dnia 10 września 2012 r.
39. Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym dla Krakowa Krowodrzy Rafał Nowicki de Poraj, sygn. akt III KMS 98/10, pismo z dnia 10 września 2012 r.
40. Sąd Okręgowy w Krakowie, sygn. L 050 – 76/11, pismo z dnia 7 września 2012 r. Wiceprezesa Sądu SSO Liliany Kaltenbek-Skarbek
41. Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny, sygn. akt XI CR 603/04, pismo procesowe adw. Wiesławy Zoll z dnia 28 stycznia 1999 r.
42. Prokuratura Rejonowa Kraków – Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, opinia biegłych lek. Mariusza Patli i lek. Katarzyny Bilskiej-Zaremby
43. Sąd Rejonowy dla Krakowa Krowodrzy Wydział IX Karny, sygn. akt IX Kp 300/14/K, protokół posiedzenia w dniu 16 października 2014 r.
44. Sąd Rejonowy dla Krakowa Krowodrzy w Krakowie, sygn. akt IX Kp 300/14/K, postanowienie sędzi Katarzyny Kaczmary z dnia 16 października 2014 r.
45. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13, Zawiadomienie z dnia 14.11.2014 r.
46. Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział IV Karny-Odwoławczy, sygn. IV Kz 718/14, Zawiadomienie z dnia 21 listopada 2014 r.
47. Sąd Najwyższy-Izba Karna, sygn. akt IV KO 44/06, Postanowienie sędziów Józefa Szewczyka, Andrzeja Deptuły, Andrzeja Siuchnińskiego z dnia 27 października 2006r.