22.12.2014 Wniosek Zbigniewa Kękusia do Prokuratora Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wschód Krystyny Kowalczyk

Kraków, dnia 22 grudnia 2014 r.

Zbigniew Kękuś

Pani

Krystyna Kowalczyk

Prokurator Rejonowy

Prokuratura Rejonowa Krakowa-Śródmieścia Wschód

ul. Mosiężnicza 2

30-965 Kraków

Sygn. akt: 1. Prokuratury Rejonowej Kraków-Sródmieście Wschód: 1 Ds. 39/06/S

2. Sądu Rejonowego w Dębicy: II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/

Do wiadomości:

  1. Sędzia Lidia Haj, Sąd Okręgowy w Krakowie, Wydział IV Karny-Odwoławczy, sygn. IV Kz 718/14

  2. Pracownicy: Sądu Apelacyjnego w Krakowie, Sądu Okręgowego w Krakowie, Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia, Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy, Prokuratury Apelacyjnej w Krakowie, Prokuratury Okręgowej w Krakowie, Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód, Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód, Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza, Funkcjonariusze Wydziału Konwojowania Komendy Wojewódzkiej Policji w Krakowie obsługujący w.w. instytucje wymiaru sprawiedliwości Krakowa

  3. Pan Bronisław Komorowski, Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, ul. Wiejska 10, 00-952 Warszawa

  4. Pan Bogdan Borusewicz, Marszałek Senatu Rzeczypospolitej Polskiej, ul. Wiejska 6, 00-902 Warszawa

  5. Pan Radosław Sikorski, Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej, ul. Wiejska 4/6/8, 00-902 Warszawa

  6. Pan Andrzej Seremet, Prokurator Generalny, ul. Rakowiecka 26-30, 02-528 Warszawa

  7. Pan Cezary Grabarczyk, Minister Sprawiedliwości, Al. Ujazdowskie 11, 00-950 Warszawa

  8. Pan Artur Wrona, Prokurator Apelacyjny w Krakowie, ul. Cystersów 18, 31-553 Kraków

  9. Sędzia Beata Stój, Prezes Sądu Rejonowego w Dębicy, ul. Słoneczna 3, 39-200 Dębica

  10. Pan Andrzej Adamczyk, Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Biuro Poselskie, ul. Łobzowska 35/4, 31-139 Kraków

  11. Pani Barbara Bubula, Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Biuro Poselskie, Os. Centrum B 4 m. 42, 31-926 Kraków

  12. Pani Anna Grodzka, Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Biuro Poselskie, ul. Bracka 15, 31-005 Kraków

  13. Pan Jerzy Fedorowicz, Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Biuro Poselskie, ul. św. Gertrudy 26/29, 31-048 Kraków

  14. Pani Jagna Marczułajtis-Walczak, Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Biuro Poselskie, ul. św. Gertrudy 26-29, 31-048 Kraków

  15. Pani Katarzyna Matusik-Lipiec, Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Biuro Poselskie, ul. św. Gertrudy 26-29, 31-048 Kraków

  16. Pan Jacek Osuch, Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, ul. Łobzowska 35 m. 4, 31-139 Kraków

  17. Kraków

  18. Pan Łukasz Gibała, Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Biuro Poselskie, ul. Zbożowa 2, 30-002 Kraków

  19. Pan Jarosław Gowin, Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Biuro Poselskie, ul. Karmelicka 1/3, 31-133 Kraków

  20. Pan Ryszard Terlecki, Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, ul. Szewska 27, 31-139

  21. Pan prof. dr hab. Andrzej Chochół, Rektor Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie, ul. Rakowicka 27, 31-510 Kraków

  22. Pan Marek Cebulak, Dyrektor Grodzkiego Urzędu Pracy w Krakowie, ul. Wąwozowa 34, 31-752 Kraków

  23. Pan insp. Andrzej Płatek, Komendant Miejski Policji w Krakowie ul. Siemiradzkiego 24, 31-137 Kraków

  24. Ks. kard. Stanisław Dziwisz, Metropolita Krakowski, Kuria Metropolitalna, ul. Franciszkańska 3, 31-004 Kraków

  25. Pan Jacek Majchrowski, Prezydent Krakowa, Plac Wszystkich Świętych 3-4, 31-004 Kraków

  26. Pan Jerzy Miller, Wojewoda Małopolski, ul. Basztowa 22, 31-156 Kraków

  27. Sędzia Krzysztof Sobierajski, Prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie, ul. Przy Rondzie 3, 31-547 Kraków

  28. Pan Marek Sowa, Marszałek Województwa Małopolskiego, ul. Racławicka 56, 30-017 Kraków.

  29. Pani Irena Lipowicz, Rzecznik Praw Obywatelskich, Al. Solidarności 77, 00-090 Warszawa

  30. Pan Wojciech Harpula, Redaktor Naczelny, „Gazeta Krakowska”, Al. Pokoju 3, 31-548 Kraków

  31. Pan Marek Kęskrawiec, Redaktor Naczelny, „Dziennik Polski’, Al. Pokoju 3, 31-548 Kraków

  32. Pan Piotr Mucharski, Redaktor Naczelny, Tygodnik Powszechny, ul. Wiślna 12, 31-007 Kraków

  33. Pan Józef Stachów, Redaktor Naczelny „Gazeta Wyborcza – Gazeta Kraków”, ul. Szewska 5, 31-009 Kraków

  34. Pani Edyta Stanek, Redaktor Naczelny „Fakt Kraków”, ul. Grzegórzecka 10, 31-530 Kraków

  35. www.kekusz.pl, www.monitor-polski.pl, ruchobywatelskinarzecz@vp.pl, www.aferyprawa.eu, www.3obieg.pl

Dotyczy:

  1. Wniosek o doręczenie mi kopii – z pieczęcią Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód poświadczającą za zgodność z oryginałem na każdej ze stron – karty/kart aktu oskarżenia sporządzonego przeciwko mnie w dniu 12 czerwca 2006 r. /sygn. 1 Ds. 39/06/S/, przez prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód Radosławę Ridan pod nadzorem m.in. adresatki niniejszego pisma, na której/których autorka aktu oskarżenia dopełniła obowiązku określonego w art. 60 § 1 k.p.k., tj. wykazała, że interes społeczny wymaga ścigania mnie z oskarżenia publicznego za ścigane z mocy prawa określonego w art. 212 § 4 k.k.. z oskarżenia prywatnego zniesławienie adw. Wiesławy Zoll.

  2. Wniosek o sporządzenie i doręczenie mi wyjaśnienia, czy jest zgodne z prawem – jeśli tak, z którym, wnoszę o podanie przepisu/przepisów prawa – ściganie oskarżonego w grudniu 2014 r. za czyn, którego karalność ustała przed 14 miesiącami, tj. z dniem 1 października 2013 r.

  3. Wniosek o doręczenie mi kopii kart, jak w pkt. I oraz odpowiedzi na wniosek, jak w pkt. II bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie miesiąca od daty złożenia niniejszego pisma.

  4. Przypomnienie, że z powodu przedstawienia mi przez prokurator Radosławę Ridan aktem oskarżenia z dnia 12 czerwca 2006 r., sygn. 1 Ds. 39/06/S zarzutu zniesławienia – art. 212 § 2 k.k. – adw. Wiesławy Zoll między innymi:

    1. w dniu 18 grudnia 2007 r. sędzia Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasz Kuczma wydał wyrok, którym skazał mnie za jego popełnienie na karę grzywny w kwocie 3.000,00 zł – Załącznik 3,

    2. w sierpniu i wrześniu 2008 r. komornik Marcin Godyń z Kancelarii Komorniczej przy Sądzie Rejonowym dla Krakowa Krowodrzy wyegzekwował ode mnie w.w. kwotę przez zajęcie mojego wynagrodzenia,

    3. po uchyleniu skazującego mnie wyroku sędziego T. Kuczmy przez Sąd Najwyższy wyrokiem z dnia 26 stycznia 2012 r. /sygn. IV KK 272/11/ jestem powtórnie ścigany za ten czyn przez prezes Sądu Rejonowego w Dębicy Beatę Stój, przy udziale adresatki niniejszego pisma, Prokuratora Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wschód, w tym między innymi:

      1. sędzia Beata Stój wydała 4 postanowienia o poddaniu mnie badaniom psychiatrycznym,

      2. sędzia Beata Stój wydała Policji 6 nakazów zatrzymania mnie i doprowadzenia pod przymusem na badania psychiatryczne,

      3. sędzia Beata Stój groziła mi dwukrotnie – w marcu i maju 2013 r. – że mnie umieści w areszcie, celem poddania mnie tam badaniom sądowo-psychiatrycznym,

      4. w dniu 5 maja 2014 r. zostałem z nakazu sędzi Beaty Stój zatrzymany przez Policję celem doprowadzenia mnie pod przymusem w dniu 7 maja 2014 r. na badania psychiatryczne do Aresztu Śledczego w Krakowie, ul. Montelupich 7, w tym:

        1. doprowadzono mnie, z rękami skutymi kajdankami, do Izby Zatrzymań Komendy Wojewódzkiej Policji w Krakowie, gdzie musiałem się rozebrać do naga i – w ramach obowiązującej procedury – robić przysiady,

        2. przebywałem w Izbie Zatrzymań do dnia 7 maja 2014 r., ok. godz. 11:00,

        3. zostałem doprowadzony w dniu 7 maja 2014 r. pod przymusem, z rękami skutymi kajdankami, na badania psychiatryczne.

  1. Wniosek o zapoznanie się z umieszczoną na Youtube prezentacją pt. „Oto moja racja – dr Zbigniew Kękuś”, z tego:

    1. Część 1„Tylko Żydzi są ludźmi, goje nie są ludźmi, tylko bydłem”/Talmud, Keritot 6b/; „Wszystkie nieżydowskie dzieci są zwierzętami /Talmud, Yebamoth 98a/, czyli sadyści, cwaniaki i tchórze, Rzecznik Praw Obywatelskich Andrzej Zoll i sędziowie Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie: https://www.youtube.com/watch?v=imu60GYON9o,

    2. Część 2„Jest w porządku oszukać gojów” /Talmud, Sanhedryn 57a/, czyli sędzia złodziej, Teresa Dyrga: https://www.youtube.com/watch?v=9Qyd_P4reQ8,

    3. Część 3„Majętności gojów są jako pustynia, kto je pierwszy zajął, pierwszy ma do nich prawo” /Talmud, Baba Batra 546/, czyli nieudany „skok” członków najwyższego kierownictwa Sądu Okręgowego w Krakowie, prezes Barbary Baran i wiceprezesa Michała Niedźwiedzia oraz sędzin Teresy Dyrgi i Ewy Olszewskiej i na mieszkanie Zbigniewa Kękusia zamieszkiwane przez jego dzieci: https://www.youtube.com/watch?v=-i8XWSXP1Sg

    4. Część 4„Żydzi mogą użyć kłamstw („wybiegów”), by oszukać goja.” /Talmud, Baba Kamma 113a/,czyli „święta krowa” adwokat Wiesława Zoll: https://www.youtube.com/watch?v=Bgo2myMfrPE

    5. Część 5„Głupi i mądrzy ludzie są nieszkodliwi, tylko półgłówki są niebezpieczne” /Johann Wolfgang Goethe/, czyli tumany o nieskazitelnych charakterach w krakowskiej prokuraturze, Radosława Ridan, Lidia Jaryczkowska, Piotr Kosmaty, Krystyna Kowalczyk: https://www.youtube.com/watch?v=_D3-NkQSAZI

    6. Część 6a, 6b – „Andrzej Seremet (…) – przyjaciele: Artrur Wrona” /Michał Krzymowski, „Pan Zagadka – Andrzej Seremet” /„Wprost”, 21 marca 2010r., s. 04/; „Powiedz mi, kto są twoi przyjaciele, a powiem ci, kim jesteś. Od tej zasady historia zna jeden wyjątek: Judasz, którego znajomościom nie można nic zarzucić” /Ernest Hemingway’, czyli nieskazitelnych charakterów prokurator apelacyjny w Krakowie Artur Wrona i jego przyjaciel prokurator generalny Andrzej Seremet – oraz byli prokuratorzy generalni, Zbigniew Ziobro, Zbigniew Ćwiąkalski, Krzysztof Kwiatkowski – na usługach sadystów, złodziei, „świętej krowy” i tumanów o nieskazitelnych charakterach: https://www.youtube.com/watch?v=zar0kjq9T0c, https://www.youtube.com/watch?v=eebpy-7Vo7s,

    7. Część 7„W czasie procesu sądowego wolno oszukiwać, żeby Żyd zawsze wygrał /Talmud, Baba Kamma, 113b/, czyli priorytety sędziów Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasza Kuczmy i Beaty Stój: https://www.youtube.com/watch?v=bCEyVIH7yzk

    8. Część 8, 9, 10 „Bądźmy wdzięczni idiotom, gdyby nie oni, reszta nigdy nie osiągnęła by sukcesu” /Mark Twain/, czyli prokurator Dariusz Furdzik w służbie prof. Andrzeja Zolla i adw. Wiesławy Zoll: https://www.youtube.com/watch?v=wCctq1pzmgo, https://www.youtube.com/watch?v=sR-LMZJ-f3Y, https://www.youtube.com/watch?v=qyT1Asiz6I4

    9. Część 11, 12„Najlepszego z gojów zabij” /Talmud, Soferin XV par.10/; czyli Zbigniew Kękuś skierowany przez sędzię Katarzynę Kaczmarę na obserwację do szpitala psychiatrycznego: https://www.youtube.com/watch?v=HlK0qxLdJos,https://www.youtube.com/watch?v=ZWzeHfdFXPE&spfreload=10,

    10. Część 13„Pecunia non olet”, czyli adwokat Wiktor Mordarski: https://www.youtube.com/watch?v=F_AXG27oieo

  2. Zawiadomienie, że:

    1. kopie dokumentów poświadczających przedstawione w niniejszym piśmie fakty są umieszczone w Internecie, w tym na stronie: www.kekusz.pl.

    2. kopie niniejszego pisma oraz odpowiedzi na nie zostaną umieszczone w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl.

Rzeczpospolita Polska jest demokratycznym państwem prawnym,

urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej.”
Artykuł 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

1. Wszyscy są wobec prawa równi. Wszyscy mają prawo do równego traktowania przez władze publiczne.

2. Nikt nie może być dyskryminowany w życiupolitycznym, społecznym i gospodarczym z jakiejkolwiek przyczyny.”
Artykuł 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

ŚWIĘTA KROWA”«osobazróżnegopowoduuprzywilejowana, którejsiępobłażaipozwalanazbytwiele»

Wikisłownik

Zollizacja prawa” – «kończone penalizacją przeciwników familii Zoll „naginanie” prawa, jego interpretacja w interesie Andrzeja Zoll i Wiesławy Zoll.
Działania sądów i prokuratur Rzeczypospolitej Polskiej gwarantujące, aby we wszelkich decyzjach, które dotyczą Andrzeja Zoll i Wiesławy podstawową sprawą było zabezpieczenie ich interesu»

Zbigniew Kękuś

Te, tuman12,

W dniu 2 listopada 2005 r. prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód Radosława Ridan sporządziła postanowienie o przedstawieniu mi zarzutów, w sprawie do sygn. 1 Ds. 112/04/S /następnie 1 Ds. 39/06/S/, którym przedstawiła mi zarzut: „(…) Podejrzany Zbigniew Kękuś (…) II. w okresie od stycznia 2003 r. do września 2005 r. – w Krakowie działając z wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu znieważył publicznie używając wobec niej słów obraźliwych – za pośrednictwem portalu internetowego Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca – WWW.zgsopo.webpark.pl i założonej przez siebie strony pod domeną zkekus.w.interia.plWiesławę Zoll i pomówił ją o takie postępowanie i właściwości, które mogą poniżyc ją w opinii publicznej i narazić na utratę zaufania potrzebnego dla wykonywania zawodu adwokata tj. o przest. z ar. 212 § 2 kk w zw. z art. 12 kk.

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13, postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków

Śródmieście Wschód Radosławy Ridan z dnia 2 listopada 2005 r.

Ponieważ prokurator Radosława Ridan prowadząc postępowanie przygotowawcze przeciwko mnie niedopełniała obowiązków określonych w art. 297 § 1 k.p.k. oraz działała na szkodę mojego, a także moich małoletnich dzieci interesu prywatnego, pismem z dnia 10 stycznia 2006 r. skierowanym do Prokuratury Okręgowej w Krakowie złożyłem zawiadomienie o popełnieniu przez nią przestępstwa z art. 231 § 1 k.k. Podałem: Dotyczy:

  1. Zawiadomienie o popełnieniu przez Prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście – Wschód Radosławę Ridan, przestępstwa z art. 231 Kodeksu Karnego „[Nadużycie funkcji] § 1. Funkcjonariusz publiczny, który, przekraczając swoje uprawienia lub nie dopełniając obowiązków, działa na szkodę interesu publicznego lub prywatnego, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.”

  2. Wniosek, aby Prokurator rozpatrujący niniejsze Zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa przez Prokurator Radosławę Ridan przedstawił uzasadnienie dla Postanowienia, jakie wyda, w zgodzie z przepisami art. 424 § 1 Kodeksu Postępowania Karnego oraz utrwalonym w zakresie uzasadnień orzecznictwem sądowym, w tym odwołującymi się do orzeczenia Sądu Najwyższego orzeczeniami Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 2002.07.03. /II AKz 245/02, KZS 2002/7-8/48/3 oraz z dnia 2002.07.03 /II Akz 245/02; KZS 2002/7-8/484.”

Dowód: Prokuratura Okręgowa w Krakowie, zawiadomienie Z. Kękusia z dnia 10 stycznia 2006 r.

Przedstawiłem uzasadnienie.

Prokuratura wybrała inny wariant, niż rozpoznanie zawiadomienia…

Życzliwi prokurator R. Ridan prokuratorzy Prokuratury Okręgowej w Krakowie przekazali moje zawiadomienie do rozpoznania … macierzystej Prokuraturze prokurator R. Ridan i rozpoznała je Pani, wtedy zastępca Prokuratora Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wschód. Jako … skargę.

Poinformowała mnie Pani pismem z dnia 7 lutego 2006 r. – Załącznik 1: W odpowiedzi na Pana pismo z dnia 10 stycznia 2006 roku skierowane do Prokuratury Okręgowej w Krakowie, stanowiące w części skargę na nadzorującego postępowanie przygotowawcze o sygnaturze 1 Ds. 112/04/S /następnie 1 Ds. 39/06 – ZKE/ prokuratora i zawierające żądanie wszczęcia postępowania karnego przeciwko referentowi sprawy, prokuratorowi tut. jednostki /Radosława Ridan – ZKE/uprzejmie wyjaśniam, iż pismo Pana uznano za skargę na czynności prokuratora i przeprowadzono w tym zakresie stosowne postępowanie wyjaśniające, w wyniku którego ustalono co następuje.

Pod powołaną wyżej sygnaturą od dnia 2 lipca 2004 roku pozostawało zarejestrowane w tut. Prokuraturze postępowanie karne, w toku którego wydane zostało postanowienie o przedstawieniu Panu zarzutów o przest. z art. 226 § 1 kk i inne. Aktualnie postępowanie to zostało zawieszone na mocy postanowienia z dnia 28 grudnia 2005 roku. W toku tegoż postępowania prokurator referent wielokrotnie /tzn. dwukrotnie, tj. wezwaniami z dnia 2.11 i 25.11.2005 r. – ZKE/ wzywał Pana do stawiennictwa w tut. Prokuraturze, celem wykonania stosownych czynności procesowych z Pana udziałem. Wezwania te kierowane były na podawany przez Pana adres zamieszkania, tj. /adres – ZKE/. Na powyższe wezwania nie stawiał się Pan w tut. Prokuraturze, składając kolejne pisma, w których domagał się Pan wyłączenia Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód, jak również prokuratora referenta, od prowadzenia przedmiotowego postępowania.

O braku podstaw do przychylenia się do takiego wniosku był Pan każdorazowo informowany, przy czym stanowisko zajęte przez Prokuratora Rejonowego w piśmie z dnia 23 stycznia 2006 roku/pismo z dnia 23.01.2006r., p.f. Prokuratora Rejonowego – Piotra Kosmatego ZKE/ należy uznać za nadal obowiązujące.

Odnosząc się do zarzutów zawartych w Pana piśmie, dotyczących rzekomej „stronniczości” i „nieudolności” prokuratora referenta w prowadzeniu postępowania p-ko Panu, należy uznać, iż są one chybione i pozbawione jakichkolwiek podstaw.

(…) Wobec powyższych ustaleń uznałam Pana skargę za niezasadną, a kierowane pod adresem prokuratora zarzuty popełnienia przestępstwa z art. 231 § 1 kk za całkowicie bezpodstawne Z-ca Prokuratora Rejonowego Krystyna Kowalczyk

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Wschód, sygn. akt RS-051/6/06, pismo Z-cy Prokuratora Rejonowego Krystyny Kowalczyk z dnia 7 lutego 2006r. – Załącznik 1

Złożone przeze mnie zawiadomienie potraktowała Pani jako skargę, a tę z kolei uznała za bezzasadną.

Bardzo sprytnie. To jedna z prokuratorskich „sztuczek”.
Czas pokazał jak bardzo ja miałem rację … Jak bardzo nieudolna i stronnicza była prokurator Radosława Ridan, a Pani jej nieudolności i stronniczości życzliwa.

Pod Pani – a także Prokuratora Rejonowego Lidii Jaryczkowskiej, p.f. Prokuratora Rejonowego Piotra Kosmatego, p.f. zastępcy Prokuratora Rejonowego Edyty Kuśnierz – nadzorem prokurator Radosława Ridan sporządziła w dniu 12 czerwca 2006 r. akt oskarżenia, którym oskarżyła mnie o popełnienie czynu, jak w zacytowanym wyżej postanowieniu z dnia 2 listopada 2005 r. Podała – Załącznik 2: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Wschód, Kraków 12.06.2006 r. 1 ds. 39/06/S Akt oskarżenia przeciwko Zbigniewowi Kękusiowi o przest. z art. (…) 212 § 2 kk w zw. z art. 12 kk (…) oskarżam Zbigniewa Kękusia o to, że (…) II. w okresie od stycznia 2003 r. do września 2005 r. – w Krakowie działając z wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu znieważył publicznie używając wobec niej słów obraźliwych – za pośrednictwem portalu internetowego Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca – www.zgsopo.webpark.pl i założonej przez siebie strony pod domeną www.zkekus.w.interia.plWiesławę Zoll i pomówił ją o takie postępowanie i właściwości, które mogą poniżyć ją w opinii publicznej i narazić na utratę zaufania potrzebnego dla wykonywania zawodu adwokata, tj. o przest. z ar. 212 § 2 kk w zw. z art. 12 kk (…) Prokuratora Radosława Ridan

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ akt oskarżenia prokurator Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r., karty 2417, 2418 – Załącznik 2

Nawiasem mówiąc, jeśli w opisie podała prokurator R. Ridan, że ja znieważyłem adw. Wiesławę Zoll, to powinna podać także odpowiednią kwalifikację prawną, tj. art. 212 § 2 k.k., który penalizuje zniesławienie, a nie art. 216 § 2 k.k. penalizujący znieważenie.

Wspominam o tym li tylko celem zwrócenia uwagi Adresatów kopii niniejszego pisma – Pani wie, z kim Pani ma do czynienia… – na notoryczną nierzetelność tumana Radosławy Ridan.

Dla meritum zgłoszonej niniejszym pismem sprawy nie ma to żadnego znaczenia, albowiem czyn z art. 216 § 2 k.k. jest tak samo, jak czyn z art. 212 § 2 k.k. ścigany, z mocy prawa określonego w art. 216 § 5 k.k.5 w trybie prywatnoskargowym.

Czyn z art. 212 § 2 k.k. jest z mocy prawa określonego w art. 212 § 4 k.k. – „Ściganie przestępstwa określonego w § 1 lub 2 odbywa się z oskarżenia prywatnego. – w trybie prywatnoskargowym.

Dopuszczalność ścigania z art. 212 § 2 kk z oskarżenia prywatnego poświadczył nawet Trybunał Konstytucyjny, podając w uzasadnieniu do wyroku wydanego w dniu 11.10.2006 r. między innymi:Na marginesie należy dodać, że ewentualna odpowiedzialność za przekroczenie granic dozwolonej prawem krytyki osób publicznych oceniana jest na płaszczyźnie zniesławienia (art. 212 k.k.), ściganego w trybie prywatnoskargowym.Oznacza to – przy odrzuceniu zniewagi jako formy wyrażania krytyki – że wszyscy funkcjonariusze publiczni, jak i osoby prywatne są traktowani równo w zakresie ochrony czci i dobrego imienia.”

Źródło: Uzasadnienie do wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 11.10.2006r., P 3/06; OTK Z.U. z 2006r., Nr 9A, poz. 121.

Artykuł 60 § 1 Kodeksu Postępowania karnego, stanowi: W sprawach o przestępstwa ścigane z oskarżenia prywatnego prokurator wszczyna postępowanie albo wstępuje do postępowania już wszczętego, jeżeli wymaga tego interes społeczny.

Prof. dr hab. Andrzej Zoll – m.in. były przez wiele lat kierownik Katedry Prawa Karnego Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, były, przez dwie kadencje przewodniczący Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Karnego przy Ministrze Sprawiedliwości, a obecnie członek tej Komisji, były przewodniczący Rządowego Centrum Legislacji, były prezes Trybunału Konstytucyjnego, były Rzecznik Praw Obywatelskich, uznany w kwietniu br. przez „Dziennik Gazetę Prawną” za „prawnika XX-lecia” /listy gratulacyjne przesłali prezydent Bronisław Komorowski i marszałek Sejmu Ewa Kopacz, laudację na cześć laureata wygłosił minister sprawiedliwości Marek Biernacki6/ – podaje w kolejnych edycjach wydawanego od lat pod jego redakcją naukową Komentarzu do kodeksu karnego: Art. 212 Tryb ścigania. Przestępstwo zniesławienia zarówno w trybie podstawowym jak i kwalifikowanym jest ścigane z oskarżenia prywatnego (art. 212 § 4). Oznacza to, że ustawodawca możliwość pociągnięcia sprawcy do odpowiedzialności karnej uzależnił od woli pokrzywdzonego. (…) 66. W sprawie o przestępstwo ścigane z oskarżenia prywatnego akt oskarżenia może też wnieść prokurator. Warunkowane jest to jednak stwierdzeniem z jego strony, iż wymaga tego interes społeczny (art. 60 § 1 k.p.k.)”Źródło: „Kodeks Karny Część szczególna Komentarz do art. 117 – 277 k.k.” pod redakcją Andrzeja Zolla 4 wydanie, LEX a Wolters Kluwer business, s. 968/.

Tymczasem prokurator Radosława Ridan niedopełniła obowiązku określonego w art. 60 § 1 k.p.k. i nie wykazała w akcie oskarżenia, że interes społeczny wymaga ścigania mnie z oskarżenia prywatnego za zniesławienie adw. Wiesławy Zoll.

Interes społeczny wymaga ścigania za czyn z art. 212 § 2 kk, wtedy, gdy wskutek zniesławienia naruszono dobro ogólne i/lub gdy osoba zniesławiona jest niedołężna, zagubiona, nie umiejąca zadbać o własne interesy, przytłoczona obawami, że nie podołają trudom procesu.

Wiesława Zoll nie jest dobrem ogólnym. Nie jest funkcjonariuszką publiczną. Wykonuje wolny zawód adwokata.

Wskazać także należy, że podczas rozprawy w dniu 21 maja 2003 r. przed Sądem Okręgowym w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny adw. Wiesława Zoll podała do protokołu:

Powód stosuje metodę pomawiania i szkalowania mojej osoby. Nie spotkało mnie to przez 37 lat pracy.”

Dowód: Sąd Okręgowy w Krakowie, sygn. akt XI CR 603/04, protokół rozprawy w dniu 21.05.2003r., s. 4,

oświadczenie adw. Wiesławy Zoll

Skoro Wiesława Zoll posiada wykształcenie prawnicze, a w 2003 roku miała za sobą 37-letni staż w wykonywaniu zawodu adwokata, to jej wykształcenie, doświadczenie zawodowe i życiowe pozwalały na samodzielne wystąpienie z oskarżeniem prywatnym przeciwko mnie.

Nawiasem mówiąc, ja z kolei nie spotkałem przez 56 lat życia takiego, tchórzliwego, jojczącego i użalającego się nad sobą amoralnego, pozbawionego ludzkich uczuć i skrupułów bydła, jak Wiesława i Andrzej Zoll.

xxx

Adwokat Wiesława Zoll jest tzw. „świętą krową”. Czynią ją takową przedstawiciele wszystkich władz Rzeczypospolitej Polskiej, w tym serwilistycznie wobec niej usposobieni prokuratorzy i sędziowie ze szczególnym upodobaniem.

W dniu 18 grudnia 2007 r. sędzia Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasz Kuczma wydał wyrok, sygn. II K 451/06, którym uznał mnie za winnego popełnienia czynu z pkt. II aktu oskarżenia prokurator R. Ridan z dnia 12.06.2006 r. Podał – Załącznik 3: „Sygn. akt II K 451/06 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Rejonowy w Dębicy w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSR Tomasz Kuczma (…) w obecności Prokuratora Rejonowego w Dębicy Jacka Żaka (…) II uznaje oskarżonego Zbigniewa Kękusia za winnego tego, że w okresie od stycznia 2003 r. do września 2005 r. – w Krakowie działając z wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, także wspólnie i w porozumieniu z inną osobą znieważył publicznie używając wobec niej słów obraźliwych – za pośrednictwem portalu internetowego Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca – www.zgsopo.webpark.pl oraz strony internetowej pod domeną www.zkekus.w.interia.plWiesławę Zoll i pomówił ją o takie postępowanie i właściwości, które moą poniżyc ją w opinii publicznej i narazić na utratę zaufania potrzebnego dla wykonywania zawodu adwokata, tj.przestępstwa z ar. 212 § 2 kk w zw. z art. 12 kk i za to na podstawie art. 212 § 2 kk w zw. z art. 12 kk skazuje go na karę grzywny w wymiarze 30 (trzydziestu) stawek dziennych przy określeniu wysokości jednej stawki na kwotę 100 (sto) złotych.

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 451/06, wyrok sędziego T. Kuczma z dnia 18 grudnia 2007 r. – Załącznik 3

W sierpniu i wrześniu 2008 r. komornik Marcin Godyń z Kancelarii Komorniczej przy Sądzie Rejonowym dla Krakowa Krowodrzy wyegzekwował ode mnie w.w. kwotę przez zajęcie mojego wynagrodzenia.

W dniu 22 sierpnia 2011 r. prokurator generalny Andrzej Seremet wniósł do Sądu Najwyższego kasację na moją korzyść w zakresie wyżej wymienionego czynu z pkt. II skazującego mnie wyroku sędziego Tomasza Kuczmy z dnia 18.12.2007 r. W uzasadnieniu podał między innymi: „Warszawa, dnia 22 sierpnia 2011 r. Rzeczpospolita Polska Prokurator Generalny PG IV KSK 699/11 Sąd Najwyższy Izba Karna Kasacja Prokuratora Genralnego od prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 18 grudnia 2007 r., sygnatura akt II K 451/6 Na podstawie art. 521 kpk zaskarżam wymieniony wyrok w zakresie czynów opisanych w pkt II i XVIII jego części dyspozytywnej w całości na korzyść oskarżonego Zbigniewa Kękusia. Na podstawie art. 523 § 1 kpk, art. 526 §1 kpk i art. 537 § 1 i 2 kpk zaskarżam:

I. rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa procesowego a mianowicie art. 366 § 1 kpk, (…). II. rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku, naruszenie przepisu prawa procesowego, a mianowicie art. 7 kpk,polegające na dokonaniu, wbrew zasadom prawidłowego rozumowania oraz wskazaniom wiedzy i doświadczenia życiowego, dowolnej oceny dowodów, (…).

(…) Uzasadnienie (…)W realiach niniejszej sprawy, zebrany materiał dowodowy nie pozwala na ustalenie, czy Zbigniew Kękuś jest sprawcą, współsprawcą, podżegaczem, pomocnikiem, czy też w ogóle nie miał świadomości, że pisma przez niego sporządzone, a skierowane do różnych instytucji zostaną zamieszczone na wskazanych stronach internetowych.”
Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13, kasacja Prokuratura Generalna z dnia 22 sierpnia 2011 r.

/sygn. akt PG IV KSK 699/11/ od prawomocnego wyroku sędziego Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasza Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r. /sygn. akt II K 451/06/

W dniu 26 stycznia 2012 r. Sąd Najwyższy wydał wyrok, którym uznał kasację prokuratora generalnego za zasadną i wydał wyrok wznowieniowy, w którym podał między innymi: „Sygn. akt IV KK 272/11 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 stycznia 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie SSN Jerzy Grubba (przewodniczący) SSN Barbara Skoczkowska SSA del. do SN Henryk Komisarski (sprawozdawca) Protokolant /imię i nazwisko protokolanta – ZKE/ przy udziale prokuratora Prokuratury Generalnej Mieczysława Tabora w sprawie Zbigniewa Kękusia skazanego z art. 212 § 2 k.k. i innych po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie w dniu 26 stycznia 2012 r. kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego od wyroku Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 18 grudnia 2007 r., sygn. akt II K 451/06 uchyla zaskarżony wyrok w zakresie rozstrzygnięć zawartych w punktach II i XVIII i w tej części przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w Dębicy do ponownego rozpoznania.

(…) Kasacja okazała się zasadna. Ma rację skarżący, że analiza akt przedmiotowej sprawy wskazuje na to, iż w zakresie rozstrzygnięć zawartych w punktach II i XVIII zaskarżony wyrok został wydany na podstawie niepełnego materiału dowodowego oraz bez wszystkich okoliczności, co stanowi naruszenie art. 366 § 1 k.p.k. Nadto, Sąd Rejonowy dokonał ustaleń faktycznych wbrew wymaganiom określonym w art. 7 k.p.k., nie stosując się do zasady swobodnej oceny dowodów i przeprowadzając w istocie dowolną ocenę zebranego materiału dowodowego.

W efekcie poczynił ustalenia faktyczne, które nie mają jakiegokolwiek oparcia w dowodach ujawnionych na rozprawie, a wręcz są sprzeczne z treścią tych dowodów.

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26

stycznia 2012 r., sygn. akt IV KK 272/11

Wskazać należy, że karalność wyżej wymienionego czynu z pkt. II aktu oskarżenia prokurator Radosławy Ridan ustała z mocy prawa określonego w art. 101 § 1 k.k. i 102 k.k. przed ponad rokiem, tj. z dniem 1 października 2013 r.

Prokurator R. Ridan podała w akcie oskarżenia – Załącznik 2: „(…) oskarżam Zbigniewa Kękusia o to, że (…) II. w okresie od stycznia 2003 r. do września 2005 r. (…) znieważył publicznie (…) Wiesławę Zoll i pomówił ją o takie postępowanie i właściwości, które mogą poniżyć ją w opinii publicznej i narazić na utratę zaufania potrzebnego dla wykonywania zawodu adwokata, tj. o przest. z ar. 212 § 2 kk w zw. z art. 12 kk (…) Prokuratora Radosława Ridan

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ akt oskarżenia prokurator Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r., karty 2417, 2418 – Załącznik 2

Wskazać należy, że:

  1. Artykuł 101 Kodeksu karnego stanowi: „§ 1. Karalność przestępstwa ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynęło lat:1) 30 – gdy czyn stanowi zbrodnię zabójstwa, 2) 20 – gdy czyn stanowi inną zbrodnię, 2a) 15 – gdy czyn stanowi występek zagrożony karą pozbawienia wolności przekraczającą 5 lat, 3) 10 – gdy czyn stanowi występek zagrożony karą pozbawienia wolności przekraczającą 3 lata, 4) 5 – gdy chodzi o pozostałe występki,5) (uchylony).
    § 2.
    Karalność przestępstwa ściganego z oskarżenia prywatnego ustaje z upływem roku od czasu, gdy pokrzywdzony dowiedział się o osobie sprawcy przestępstwa, nie później jednak niż z upływem 3 lat od czasu jego popełnienia.”

  2. Artykuł 102 Kodeksu karnego stanowi: „Jeżeli w okresie przewidzianym w art. 101 wszczęto postępowanie przeciwko osobie, karalność popełnionego przez nią przestępstwa określonego w § 1 pkt 1-3 ustaje z upływem 10 lat, a w pozostałych wypadkach – z upływem 5 lat od zakończenia tego okresu.

Podkreślić należy, że powołując się na podane wyżej przepisy prawa, sędzia Beata Stój raz już wydała – przy Pani, Prokuratora Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wschód udziale – postanowienie o umorzeniu postępowania przeciwko mnie sygn. II K 407/13 w zakresie czynu z pkt. II aktu oskarżenia prokurator Radosławy Ridan. W postanowieniu z dnia 14 czerwca 2013 r. podała: „Sygn. akt II K 854/10 POSTANOWIENIE Dnia 14 czerwca 2013 r. Sąd Rejonowy w Dębicy w II Wydziale Karnym składzie: Przewodniczący: SSR Beata Stój Protokolant: /imię i nazwisko protokolanta – ZKE/ w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód w sprawie karnej Zbigniewa Kękusia oskarżonego o czyny z art. 226 § 1 k.k. i art. 212 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i inne postanawia I. na podstawie art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. w zw. z art. 101 § 2 k.k. i art. 102 k.k. w zw. z art. 443 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k. umorzyć postępowanie karne przeciwko Zbigniewowi Kękusiowi o to, że:

(…) 2. w okresie od stycznia 2003 r. do września 2005 r. – w Krakowie działając z wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu znieważył publicznie używając wobec niej słów obraźliwych – za pośrednictwem portalu internetowego Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca – www.zgsopo.webpark.pl i założonej przez siebie strony pod domeną www.zkekus.w.interia.plWiesławę Zoll i pomówił ją o takie postępowanie i właściwości, które mogą poniżyć ją w opinii publicznej i narazić na utratę zaufania potrzebnego dla wykonywania zawodu adwokata, tj. o przest. z ar. 212 § 2 kk w zw. z art. 12 kk

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 14 czerwca 2013 r.

W uzasadnieniu do w.w. postanowienia sędzia Beata Stój podała, że karalność w.w. czynu z pkt. II aktu oskarżenia była przedawniona… już w dniu wydania przez Sąd Najwyższy wyżej wymienionego wyroku wznowieniowego z dnia 26 stycznia 2012 r.

Nie pomyślałyście Panie, tj. sędzia Beata Stój przy Pani udziale….

Sąd Najwyższy nie mógł wydanym na moją korzyść wyrokiem wznowieniowym nakazać ścigać mnie drugi raz za czyn, którego karalność była przedawniona – jak podała sędzia Beata Stój

Oznaczałoby to przecież, że:

  1. sędziowie Sądu Najwyższego: SSN Jerzy Grubba, SSN Barbara Skoczkowska, SSA del. do SN Henryk Komisarski, którzy wydali wyrok wznowieniowy z dnia 26.01.2012 r. oraz

  2. prokurator generalny Andrzej Seremet, który wniósł w.w. kasację z dnia 22.08.2011 r. do Sądu Najwyższego na moją korzyść w zakresie czynów z pkt. II wyroku sędziego T. Kuczmy z dnia 18.12.2007 r. /a zarazem aktu oskarżenia prokurator R. Ridan z dnia 12.06.2006 r./, autor kasacji, zastępca prokuratora generalnego Robert Hernand oraz prokurator Prokuratury Generalnej Mieczysław Tabor, który skutecznie bronił kasacji przed Sądem Najwyższym podczas rozprawy kasacyjnej w dniu 26 stycznia 2012 r.,

są …bezmyślnymi idiotami, którzy uchyli – podając, że na moją korzyść – skazujący mnie wyrok po tym, gdy ustała karalność czynu, za który zostałem skazany i nakazali Sądowi Rejonowemu w Dębicy ponowne ściganie mnie – na moją korzyść… – za czyn, którego karalność ustała.

Wyżej wymienieni funkcjonariusze publiczni z całą pewnością nie są idiotami.

Coś takiego mogłyście wymyślić tylko Panie, tj. sędzia Beata Stój przy Pani udziale.

Z podanych wyżej przyczyn zaskarżyłem wydane przy udziale Prokuratora Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wschód postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 14 czerwca 2013 r.

W dniu 27 sierpnia 2013 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie wydał postanowienie, sygn. akt II Kz 246/13, którym je uchylił.

Miesiąc później, z dniem 1 października 2013 r. karalność czynu przypisanego mi w pkt. II aktu oskarżenia prokurator R. Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r. rzeczywiście ustała.

Dlaczego?

Wyjaśnię poniżej. Wcześniej jednak przypomnę, że ustawodawca stawia przed Panią wymóg posiadania zdolności do prawidłowego rozumowania:

Organy postępowania kształtują swe przekonanie na podstawie wszystkich przeprowadzonych dowodów, ocenianych swobodnie z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania oraz

wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego.”

Artykuł 7 Kodeksu postępowania karnego

Proszę zatem dokonać – jakby to nie było, jak się okazuje, dla Pani trudne – oceny znanych Pani dowodów z uwzględnieniem zasady prawidłowego rozumowania, a zgodzi się Pani ze mną, że ponieważ prokurator Radosława Ridan wskazała jako okres popełniania przeze mnie czynu z pkt. II aktu oskarżenia z dnia 12.06.2006 r. tj. ściganego z oskarżenia prywatnego zniesławienia /art. 212 § 2 k.k./ adw. Wiesławy Zoll, „od stycznia 2003 r. do września 2005 r.”, to znaczy, że karalność tego czynu z mocy podanego wyżej prawa ustała najpóźniej z dniem 1 października 2013 r.

Dlatego, że:

  1. 3 lata – art. 101 § 2 k.k.: Karalność przestępstwa ściganego z oskarżenia prywatnego ustaje z upływem roku od czasu, gdy pokrzywdzony dowiedział się o osobie sprawcy przestępstwa,nie później jednak niż z upływem 3 lat od czasu jego popełnienia.”

dodać

  1. 5 lat – art. 102 k.k.: „Jeżeli w okresie przewidzianym w art. 101 wszczęto postępowanie przeciwko osobie, karalność popełnionego przez nią przestępstwa określonego w § 1 pkt 1-3 ustaje z upływem 10 lat, a w pozostałych wypadkach – z upływem 5 lat od zakończenia tego okresu.

daje łącznie 8 lat.

Skoro prokurator Radosława Ridan wskazała jako koniec okresu popełniania przeze mnie ściganego z oskarżenia prywatnego czynu z pkt. II aktu oskarżenia prokurator Radosławy Ridan „wrzesień 2005 r.”, to znaczy, że w dniu 30 września 2013 r. upłynęło 8 lat od końca września 2005 r.

Ja wiem, że dla Pani – i sędzi Beaty Stój – nie upłynęło. Doświadczam opisanych tego wyżej skutków.

Upłynęło dla tych, li tylko, co uczciwi i posiadają w miarę rozwiniętą zdolność do prawidłowego rozumowania.

Co zatem groteskowe, to że sędzia Beata Stój wydała – przy Pani udziale – postanowienie z dnia 14 czerwca 2013 r. o umorzeniu postępowania przeciwko mnie w zakresie czynu z pkt. II aktu oskarżenia prokurator R. Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r., z powołaniem się na przedawnienie karalności tego czynu, gdy jego karalność w rzeczywistości jeszcze nie ustała, a w dacie złożenia niniejszego pisma, 14 miesięcy po rzeczywistym ustaniu karalności tego czynu, Panie… ścigacie mnie za jego popełnienie.

Tumany.

W najlepszym przypadku… Bo nie można wykluczyć, że świadome tego, co czyni bydło7.

To oczywiście groteskowe dla Adresatów kopii niniejszego pisma.

Bo dla Was kompromitujące, a dla mnie i mojej rodziny skutkujące mnóstwem problemów, dramatów.

Wskazać bowiem należy, że nie dość, że zostałem oskarżony i skazany:

  1. za czyn, którego nie popełniłem,

  2. z oskarżenia publicznego za czyn, ścigany z oskarżenia prywatnego,

to po wydaniu przez Sąd Najwyższy wyżej wymienionego wyroku wznowieniowego z dnia 26.01.2012 r., w tym po ustaniu ponad rok temu karalności przypisanego mi czynu, ścigając mnie po raz drugi za zniesławienie adw. Wiesławy Zoll:

  1. sędzia Beata Stój wydała – przy Pani udziale – 4 postanowienia o poddaniu mnie badaniom psychiatrycznym,

  2. sędzia Beata Stój wydała – przy Pani udziale – Policji 6 postanowień o zatrzymaniu mnie i doprowadzeniu pod przymusem na badania psychiatryczne,

  3. sędzia Beata Stój groziła mi, przy Pani udziale, dwukrotnie – w marcu i maju 2013 r. – umieszczeniem mnie w areszcie, celem poddania mnie tam badaniom sądowo-psychiatrycznym,

  4. w dniu 5 maja 2014 r. zostałem zatrzymany z nakazu sędzi Beaty Stój przez Policję celem doprowadzenia mnie pod przymusem w dniu 7 maja 2014 r. na badania psychiatryczne do Aresztu Śledczego w Krakowie, ul. Montelupich 7, w tym:

    1. doprowadzono mnie, z rękami skutymi kajdankami, do Izby Zatrzymań Komendy Wojewódzkiej Policji w Krakowie, gdzie musiałem się rozebrać do naga i – w ramach obowiązującej procedury – robić przysiady,

    2. przebywałem w Izbie Zatrzymań do dnia 7 maja 2014 r., ok. godz. 11:00,

    3. zostałem doprowadzony w dniu 7 maja 2014 r. pod przymusem, z rękami skutymi kajdankami, na badania psychiatryczne.

xxx

W załączeniu przesyłam moje pismo z dnia 19 grudnia 2014 r. do sędzi Beaty Stój w sprawie ścigania mnie za zniesławienie adw. Wiesławy Zoll oraz za inne czyny, które aktem oskarżenia z dnia 12 czerwca 2006 r. przypisała mi pod Pani oraz prokuratorów Lidii Jaryczkowskiej i Piotra Kosmatego nadzorem śledcza, od lat prokurator Prokuratury Okręgowej w Krakowie, Radosława Ridan – Załącznik 4:
Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13, pismo Z. Kękusia z dnia 19 grudnia 2014 r. do sędzi Beaty Stój

Załącznik 4

Macie Państwo szczęście, że Prokurator Generalny Andrzej Seremet i Prokurator Apelacyjny w Krakowie Artur Wrona mają słabość do tumanów.

Srodzy w innych sytuacjach – Prokurator Apelacyjny w Krakowie Artur Wrona jest jak wiadomo ostatnim w Polsce prokuratorem, który zażądał dla oskarżonego w prowadzonym przez niego postępowaniu kary śmierci i kara ta została orzeczona i wykonana; Prokurator Generalny Andrzej Seremet zażądał pismem z dnia 6 sierpnia 2014 r. do Prokuratora Apelacyjnego w Warszawie Dariusza Korneluka wszczęcia postępowania zmierzającego do zainicjowania postępowania dyscyplinarnego wobec prokurator Prokuratury Okręgowej w Warszawie Izabeli Szumowskiej oraz jej przełożonych po tym, gdy prokurator I. Szumowska umorzyła wszczęte na żądanie A. Seremeta śledztwo w sprawie antysemickich komentarzy pod adresem ministra spraw zagranicznych Radosława Sikorskiego – dla tumanów z prokuratury krakowskiej są więcej niż pobłażliwi. Z dramatycznymi tego skutkami dla ofiar tumanów.

Z każdej w miarę dobrze zarządzanej firmy już dawno wylecielibyście z przysłowiowym hukiem. Za brak kwalifikacji fachowych i moralnych. Tylko w instytucjach wymiaru sprawiedliwości kierowanych przez osobników jak Andrzej Seremet i Artur Wrona indywidua jak Wy, kosztem uczciwych ludzi chroniące interesów amoralnego, okrutnego dla ludzi spoza ich środowiska bydła, jak Wiesława Zoll i Andrzej Zoll, mogą uchodzić za autorytety moralne o nieskazitelnych charakterach.

Już przed laty, gdy raz za razem chroniła Pani interesu Andrzeja Zolla, Wiesławy Zoll i reszty ferajny, w tym z Sądu Okręgowego w Krakowie, informowałem Panią, że bardziej z Pani, Pani Krysia, niż prokurator.

Kolejne lata utwierdziły mnie, pozbawiona ambicji i honoru Pani Krysiu, co do słuszności mojego przekonania. Jest Pani, Pani Krysiu, doskonale opłacanym, ukrywającym się za podwładnymi, pozbawionym ambicji i honoru zerem – „ZERO”:«człowiek nie mający żadnej wybitniejszej cechy jako osobowość»;Słownik Języka Polskiego PWN, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, str. 1259 – na usługach antypolskiej judeoferajny, zwyrodniałego poniemieckiego8 Żyda ortodoksa, masona9, tumana mściwego Andrzeja Zolla, jego podobno/rzekomo „nieświadomej” małżonki Wiesławy Zoll, Żydówki złodziejki, sędzi Sądu Okręgowego w Krakowie, członkini kolegium Sądu Teresy Dyrgi i im podobnego amoralnego bydła.
Ma Pani szczęście, że Andrzej Seremet i Artur Wrona cenią takie.

Wskazać należy, że:

  1. Artykuł 17 § 1 Kodeksu postępowania karnego stanowi: „§ 1. Nie wszczyna się postępowania, a wszczęte umarza, gdy: (…) 6) nastąpiło przedawnienie karalności.

  2. Artykuł 8a ust. 1 ustawy o prokuraturze stanowi: Prokurator bezpośrednio przełożony uprawniony jest do zmiany lub uchylenia decyzji prokuratora podległego. Zmiana lub uchylenie decyzji wymaga formy pisemnej i jest włączana do akt sprawy.”

Skoro w dacie złożenia niniejszego pisma Sąd Rejonowy w Dębicy – a w nim prezes Sądu Beata Stój – ściga mnie łącznie… dziewiąty rok przy udziale Prokuratora Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wschód, w tym od 2007 roku Pani, z oskarżenia publicznego za ścigane z oskarżenia prywatnego zniesławienie adw. Wiesławy Zoll wnoszę jak na wstępie.

dr Zbigniew Kękuś

Załączniki:

  1. Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Wschód, sygn. akt RS-051/6/06, pismo Z-cy Prokuratora Rejonowego Krystyny Kowalczyk z dnia 7 lutego 2006r.

  2. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ akt oskarżenia prokurator Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r., karty 2417, 2418

  3. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 451/06, wyrok sędziego T. Kuczma z dnia 18 grudnia 2007 r.

  4. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13, pismo Z. Kękusia z dnia 19 grudnia 2014 r. do sędzi Beaty Stój

1 TUMAN” : «człowiek tępy, ciężko myślący; matoł, tępak»;Słownik Języka Polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, s. 1051

2 W ocenie Trybunału /Europejskiego Trybunału Praw Człowieka – ZKE/ „[…] Podnoszenie lub rozgłaszanie prawdziwych zarzutów dotyczących osób pełniących funkcje publiczne o takie postępowanie lub właściwości, które mogą narazić je na utratę zaufania potrzebnego do danego stanowiska, zawodu lub rodzaju działalności […] jest czynem – niezależnie od intencji sprawcy – ex definitione służącym społecznie uzasadnionemu interesowi (…)

Z całą pewnością w przypadku osób pełniących funkcje publiczne tego rodzaju interes uzasadniał będzie

przyjęcie szerokich granic krytyki.” Źródło: Kodeks karny część szczególna, Komentarz do art. 117 – 277 k.k. pod redakcją Andrzeja Zolla 3 wydanie, LEX a Wolters Kluwer business, s. 803

3 Postanowienie Sądu Apelacyjnego w Krakowie z 2003.11.05 /II Akz 5376/03; KZS 2003/11/34/: „Do uzasadnienia postanowienia stosuje się odpowiednio przepisy o uzasadnieniu wyroku, w szczególności art. 424 k.p.k., nakazujący wyjaśnić podstawę prawną rozstrzygnięcia (a nie jedynie jej przytoczenie), dokonać potrzebnych ustaleń faktycznych, więc wskazać udowodnione fakty i przyczyny oparcia się na zebranych dowodach bądź odmówienia wiary innym dowodom. Gdy uzasadnienie nie zawiera niezbędnych elementów, uniemożliwia to skontrolowanie go oraz rzeczowe ustosunkowanie się do zarzutów zgłaszanych w środku odwoławczym.”

4 Postanowienie Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 2002.07.03 /II Akz 245/02; KZS 2002/7-8/48: „Do uzasadnienia postanowienia stosuje się odpowiednio wymogi stawiane uzasadnieniu wyroku, ustalone w art. 424 § 1 k.p.k. Uzasadnienie postanowienia powinno więc wskazywać wszystkie istotne przesłanki, którymi kierował się sąd wydając to postanowienie (por. postanowienie SN z dnia 15 lutego 2001 roku – III KKN 595/00, OSNPK 7-8/01 poz. 5, postanowienie SA Kraków z dnia 21 czerwca 2000 roku – II AKz 219/00, KZS 6/01 poz. 17). Uzasadniając postanowienie nie można poprzestawać na zdawkowych, arbitralnych wzmiankach pozorujących uzasadnienie.”

5 Artykuł 216 § 5 Kodeksu karnego: „Ściganie odbywa się z oskarżenia prywatnego.

6 „– Aby zrozumieć, dlaczego jest postacią szczególną, nie wystarczy wymienienie tych zasług i tytułów. Konieczna jest chwila refleksji, aby zrozumieć, jak ważna dla rozwoju kraju była postawa i zestaw wartości, które reprezentuje profesor Zoll” – Minister sprawiedliwości Marek Biernacki, laudacja na cześć prof. dr hab. Andrzeja Zolla, uroczystość nadania prof. dr hab. Andrzejowi Zollowi przez „Dziennik Gazetę Prawną” tytułu „prawnika XX-lecia”; Źródło: http://prawo.gazetaprawna.pl/artykuly/791157,zlote-paragrafy-2014-andrzej-zoll-prawnikiem-xx-lecia.html

7 BYDLĘ”: «przen. pogard. o człowieku z podkreśleniem jego stron ujemnych»; Słownik Języka Polskiego PWN, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, s. 75.

8 Prof. Fryderyk Zoll („młodszy” dla odróżnienia od ojca, wybitnego znawcy prawa rzymskiego – prof. Fryderyka Zolla zwanego „starszym”), dziadek prof. dr. Andrzeja Zolla, obecnego rzecznika praw obywatelskich, urodził się 1 lutego 1865 r. w podkrakowskim wówczas Podgórzu. Ich przodkowie przybyli do Polski z niemieckiej Wirtembergii pod koniec XVIII stulecia i bardzo szybko, podobnie jak wiele innych rodzin cudzoziemskich, dzięki przyciągającej sile polskiej kultury ulegli rychłej polonizacji.Źródło: Krzysztof Pol:„Fryderyk Zoll (młodszy) (1865–1948) W 140. rocznicę urodzin”, PALESTRA, Pismo Adwokatury Polskiej, Rok XLVIII, Adwokatura, Strony Adwokatury Polskiej

9 (…) Udokumentowałem również zapis dokonany przez Ludwika Hassa – historyka wolnomularstwa w jego książce „Wolnomularze polscy w kraju i na świecie 1821 – 1999 słownik biograficzny” /wydawnictwo Rytm Warszawa 1999/ w której figuruje w liście polskich masonów – Andrzej Zoll – profesor prawa, Kraków.” – Źródło: Aleksander Szumański, „Gestapowcy, masoni, autorytety z Uljanowem w tle”; „Tajemnice Świata”, Nr 1(3)2008, s. 19.20