9.12.2014 r. Pismo Zbigniewa Kękusia do Prokuratora Apelacyjnego w Krakowie Artura Wrony

Kraków, dnia 9 grudnia 2014 r.

Zbigniew Kękuś


Pan

Artur Wrona

Prokurator Apelacyjny w Krakowie

ul. Cystersów 18

31-553 Kraków

Sygn. akt: Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód: 1 Ds. 39/06/S

Sądu Rejonowego w Dębicy: II K 407/13 /uprzednio: II K 451/06, II K 854/10/

Do wiadomości:

  1. Pracownicy: Sądu Apelacyjnego w Krakowie, Sądu Okręgowego w Krakowie, Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia, Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy, Prokuratury Apelacyjnej w Krakowie, Prokuratury Okręgowej w Krakowie, Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód, Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód, Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza, Funkcjonariusze Wydziału Konwojowania Komendy Wojewódzkiej Policji w Krakowie obsługujący w.w. instytucje wymiaru sprawiedliwości Krakowa

  2. Pan adw. Marek Małecki, Kancelaria Adwokacka, ul. M. Kopernika 5 Lok. L6, 00-367 Warszawa

  3. Pan Andrzej Seremet, Prokurator Generalny, ul. Rakowiecka 26-30, 02-528 Warszawa

  4. Pan Cezary Grabarczyk, Minister Sprawiedliwości, Al. Ujazdowskie 11, 00-950 Warszawa

  5. Prokurator Krystyna Kowalczyk, Prokurator Rejonowy dla Krakowa Śródmieścia Wschód, ul. Mosiężnicza 2, 30-965 Kraków

  6. Prokurator Lidia Jaryczkowska, Prokurator Okręgowy w Krakowie, ul. Mosiężnicza 2, 30-965 Kraków

  7. Prokurator Anna Rokicka-Lis, Prokurator Rejonowy dla Krakowa Śródmieścia Zachód, ul. Mosiężnicza 2, 30-965 Kraków

  8. Prokurator Agata Chmielarczyk-Skiba, Prokurator Rejonowy dla Rejonowa Krakowa Krowodrzy, oś. Kościuszkowskie 2, 31-858 Kraków

  9. Sędzia Barbara Kursa, Prezes Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy, ul. Przy Rondzie 7, 31-547 Kraków

  10. Sędzia Beata Stój, Prezes Sądu Rejonowego w Dębicy, ul. Słoneczna 3, 39-200 Dębica

  11. Pan adw. Paweł Gieras, Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w Krakowie, ul. Batorego 17, 31-135 Kraków

  12. Pan adw. Robert Bryk, Kancelaria Adwokacka, ul. Kraszewskiego 5, 39-200 Dębica

  13. Pan adw. Jarosław Piekar, Kancelaria Adwokacka, ul. Dietla 19/2, 31-070 Kraków

  14. Pani adw. Ewelina Słabosz, Kancelaria Adwokacka, ul. W. Sikorskiego 18, 32-050 Skawina

  15. Pan insp. Andrzej Płatek, Komendant Miejski Policji w Krakowie ul. Siemiradzkiego 24, 31-137 Kraków

  16. Ks. kard. Stanisław Dziwisz, Metropolita Krakowski, Kuria Metropolitalna, ul. Franciszkańska 3, 31-004 Kraków

  17. Pan Jacek Majchrowski, Prezydent Krakowa, Plac Wszystkich Świętych 3-4, 31-004 Kraków

  18. Pan Jerzy Miller, Wojewoda Małopolski, ul. Basztowa 22, 31-156 Kraków

  19. Sędzia Krzysztof Sobierajski, Prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie, ul. Przy Rondzie 3, 31-547 Kraków

  20. Pan Marek Sowa, Marszałek Województwa Małopolskiego, ul. Racławicka 56, 30-017 Kraków.

  21. Pani Irena Lipowicz, Rzecznik Praw Obywatelskich, Al. Solidarności 77, 00-090 Warszawa

  22. Pan red. Marcin Banasik, „Dziennik Polski”, Al. Pokoju 3, 31-548 Kraków

  23. Pan Wojciech Harpula, Redaktor Naczelny, „Gazeta Krakowska”, Al. Pokoju 3, 31-548 Kraków

  24. Pan Marek Kęskrawiec, Redaktor Naczelny, „Dziennik Polski’, Al. Pokoju 3, 31-548 Kraków

  25. Pan Piotr Mucharski, Redaktor Naczelny, Tygodnik Powszechny, ul. Wiślna 12, 31-007 Kraków

  26. Pan Józef Stachów, Redaktor Naczelny „Gazeta Wyborcza – Gazeta Kraków”, ul. Szewska 5, 31-009 Kraków

  27. Pani Edyta Stanek, Redaktor Naczelny „Fakt Kraków”, ul. Grzegórzecka 10, 31-530 Kraków

  28. www.kekusz.pl, www.monitor-polski.pl, www.aferyprawa.eu, www.3obieg.pl

Dotyczy:

  1. Odpowiedź na pytanie: „Kto lub co stoi za sukcesem prokuratora Piotra Kosmatego?”.

  2. Wyjaśnienie, dlaczego uważam Adresata niniejszego pisma za:

    1. okrutnego – „trafnie użyty wulgaryzm jest doskonałym instrumentem opisu świata”1 – skurwysyna2

    2. bydlę3

    3. tumana4.

  3. Zawiadomienie, że kopie dokumentów poświadczających przedstawione w niniejszym piśmie fakty są umieszczone w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl,

Prokuratorem może być powołany ten, kto (…) 2. jest nieskazitelnego charakteru.”
Artykuł 14.1.2 Ustawy o Prokuraturze z dnia 20 czerwca 1985 r.

Krytycy Kosmatego /Piotr Kosmaty – rzecznik Prokuratury Apelacyjnej w Krakowie – ZKE/ mówią o nim „prosty chłopak”, który więcej zdziałał wybujałą ambicją niż ciężką pracą. (…) Większość z nich nie wierzy, że 42-latek doszedł do tak prestiżowego stanowiska własnymi siłami. W takim razie, kto lub co stoi za sukcesem Kosmatego?
Źródło: Marcin Banasik, „Prokurator z piekła rodem na tropie zabójcy Ziętary”, „Dziennik Polski”, 14 listopada 2014,

s. C04, C05 – Załącznik 17

Andrzej Seremet „Niesterowalny państwowiec”, „człowiek bez politycznych pleców”, „niezawisły sędzia, za którym stoją wyłącznie wyśmienite kwalifikacje” – to kilka opinii o Andrzeju Seremecie.

Czy krakowski prawnik został prokuratorem generalnym, bo jest uosobieniem cnót, czy też jego taktyka była koronkową robotą mającą na celu wyprowadzenie w pole polityków i konkurentów.

Przyjaciele – Artur Wrona, Prokurator Okręgowy w Krakowie./powołany w dniu 30 kwietnia 2010 r. przez Prokuratora Generalnego Andrzeja Seremeta na Prokuratora Apelacyjnego w Krakowie – ZKE/

Źródło: Michał Krzymowski, „Pan Zagadka – Andrzej Seremet”; „Wprost”, 21 marca 2010r., s. 046

Zawsze znajdzie swój swego i z nim się pobrata”
Homer

BARBARZYŃCA”«człowiek dziki, pierwotny, nie ucywilizowany; okrutny, prymitywny»

Słownik Języka Polskiego PWN, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, s. 38

W ocenie Trybunału /Europejskiego Trybunału Praw Człowieka – ZKE/ „[…] Podnoszenie lub rozgłaszanie prawdziwych zarzutów dotyczących osób pełniących funkcje publiczne o takie postępowanie lub właściwości, które mogą narazić je na utratę zaufania potrzebnego do danego stanowiska, zawodu lub rodzaju działalności […] jest czynem – niezależnie od intencji sprawcy – ex definitione służącym społecznie uzasadnionemu interesowi (…)

Z całą pewnością w przypadku osób pełniących funkcje publiczne tego rodzaju interes uzasadniał będzie

przyjęcie szerokich granic krytyki.”

Źródło: Kodeks karny część szczególna, Komentarz do art. 117 – 277 k.k. pod redakcją Andrzeja Zolla 3 wydanie,

LEX a Wolters Kluwer business, s. 803

ASERTYWNOŚĆ”«Łagodna pewność siebie»

xxx

W ostatnich dniach doręczono mi zawiadomienie Sądu Rejonowego w Dębicy o treści – Załącznik 1: „Sąd Rejonowy w Dębicy II Wydział Karny /adres – ZKE/ Dnia 14/11/2014 Sygnatura akt: II K 407/13 Stawiennictwo nieobowiązkowe Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ ZAWIADOMIENIE Sąd Rejonowy w Dębicy II Wydział Karny zawiadamia Pana jako oskarżonego z art. 226 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk zw. z art. 12 kk o terminie posiedzenia w przedmiocie umorzenia postępowania lub jego zawieszenia, które odbędzie się dnia 12 grudnia 2014 r. o godz. 10:00 sala 113 Sądzie Rejonowym w Dębicy.

W związku z treścią art. 203 § 1 k.p.k. w zw. z art. 259 k.p.k. Sąd zwraca się do Pana o złożenie w terminie 7 dni oświadczenia, czy wnosi Pan o poddanie Pana obserwacji sądowo-psychiatrycznej w tej sprawie, w celu przeprowadzenia badania stanu zdrowia psychicznego. Jednocześnie Sąd poucza, iż brak odpowiedzi w tym terminie potraktowany zostanie, jak brak zgody na poddanie Pana obserwacji.

Jednocześnie w odpowiedzi na pismo z dnia 12.11.2014 r.) Sąd informuje, iż w dniu 12.11.2014 r. nie wydano postanowienia w sprawie II K 407/13. Starszy sekretarz sądowy Magdalena Jedynak”
Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13, Zawiadomienie z dnia 14.11.2014 r. – Załącznik 1

Mam więc sam zdecydować, czy chcę, aby umieszczono mnie w szpitalu psychiatrycznym, w sprawie, którą Sąd Rejonowy w Dębicy rozpoznaje od dnia 14 listopada 2006 r. na podstawie aktu oskarżenia sporządzonego w dniu 12 czerwca 2006 r. przez prokurator Radosławę Ridan z Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód.

W niniejszym piśmie przedstawię, jaki jest Pana, Prokuratora Apelacyjnego w Krakowie udział w tej sprawie oraz poddam pod ocenę opinii publicznej, czy:

  1. to rzeczywiście ja powinienem zostać poddany obserwacji w szpitalu psychiatrycznym,

  2. adekwatne do Pana zachowania, w tym traktowania mnie, są określenia, których wobec Pana użyłem, tj. – „trafnie użyty wulgaryzm jest doskonałym instrumentem opisu świata” – skurwysyn, bydlę, tuman.

Celem zniechęcenia Pana do wysłużenia się przez któregoś z Pana podwładnych, by ten przedstawił mi zarzuty Pana znieważenia i/lub zniesławienia oraz skierował mnie – w postępowaniu przygotowawczym, zanim rozpocznie się przewód sądowy, żeby mi pod groźbą penalizacji /art. 241 § 1 k.k./ nie wolno było o tym informować opinii publicznej – na badania psychiatryczne połączone z obserwacją psychiatryczną z powodu tzw. nieakceptowanego szacunku dla systemu prawnego, dla uzasadnienia słuszności mojego stanowiska posłużę się dokumentami, które Pan, Prokurator Apelacyjny w Krakowie sporządził osobiście.

xxx

W dniu 2 czerwca 2004 r. prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie sędzia Włodzimierz Baran złożył w Prokuraturze Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód zawiadomienie o popełnieniu przeze mnie za pośrednictwem Internetu przestępstw na szkodę funkcjonariuszy publicznych z Krakowa i adw. Wiesławy Zoll.

Prokurator referent w sprawie, Piotr Grądzki wydał w dniu 23 czerwca 2004 r. postanowienie o odmowie wszczęcia dochodzenia, podając w uzasadnieniu: „Analizując całość zgromadzonych materiałów należy stwierdzić, iż brak jest w niniejszej sprawie jakichkolwiek podstaw do objęcia ściganiem z urzędu wskazanego wyżej występku prywatnoskargowego, bowiem wszystkie osoby pokrzywdzone są z wykształcenia prawnikami, czynnie pracującymi w zawodzie sędziego i posiadającymi rozległą wiedzę, a także doświadczenie życiowe pozwalające na samodzielnie wystąpienie z oskarżeniem prywatnym.Zatem ewentualna decyzja o objęciu ściganiem z urzędu wskazanego występku nie leży w interesie społecznym. Wobec powyższego zasadnym było odmówić wszczęcia dochodzenia w niniejszej sprawie.”

Innego zdania była prokurator Prokuratury Okręgowej w Krakowie Bożena Juszczyk, która postanowieniem wydanym w dniu 1 lipca 2004r. /sygn. akt I DSW.243/04/Śr-W/ poleciła – nie podając podstawy prawnej – Prokuratorowi Rejonowemu Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód /Lidii Jaryczkowskiej – ZKE/ wszczść dochodzenia przeciwko mnie.

Postępowanie zarejestrowano w dniu 2 lipca 2004 r. do sygn. akt 1 Ds. 112/04/S /następnie 1 Ds. 39/06/S/.

W dniu 13 czerwca 2006 r. prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód Radosława Ridan kończąc prowadzone przez prawie dwa lata postępowanie przygotowawcze skierowała do Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia sporządzony w dniu 12 czerwca 2006 r. akt oskarżenia, którym oskarżyła mnie o popełnienie w okresie od stycznia 2003 r. do września 2005 r., w Krakowie, za pośrednictwem stron www.zgsopo.webpark.pl i www.zkekus.w.interia.pl 18 przestępstw tj. – Załącznik 14:

  1. Czyn I, III-XVIznieważyłem w związku z pełnieniem obowiązków służbowych /art. 226 § 1 k.k./ i zniesławiłem /art. 212 § 2 k.k./ piętnaścioro sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie – SSO Maja Rymar /była Prezes Sądu Okręgowego w Krakowie/ SSO Ewa Hańderek, SSO Teresa Dyrga, SSR Agata Wasilewska-Kawałek, SSO Agnieszka Oklejak, SSO Danuta Kłosińska, SSR Izabela Strózik, SSO Anna Karcz-Wojnicka, SSO Jadwiga Osuch, SSO Małgorzata Ferek, SSA Włodzimierz Baran /były Prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie/, SSA Jan Kremer, SSA Maria Kuś-Trybek, SSA Anna Kowacz-Braun, SSA Krzysztof Sobierajski /obecny Prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie/,

  2. Czyn IIzniesławiłem /art. 212 § 2 kk/ adwokata Wiesławę Zoll, pełnomocnika mojej żony w prowadzonym przez Sąd Okręgowy w Krakowie i Sąd Apelacyjny w Krakowie w latach 1997-2006 postępowaniu z mojego powództwa o rozwód /sygn. akt XI CR 603/04/,

  3. Czyn XVIIznieważyłem /art. 226 § 3 k.k./ i zniesławiłem /art. 212 § 2 k.k./ konstytucyjny organ Rzeczypospolitej Polskiej, Rzecznika Praw Obywatelskich w osobie piastującego ten urząd prof. Andrzeja Zolla,

  4. Czyn XVIII – rozpowszechniałem wiadomości z rozprawy sądowej prowadzonej z wyłączeniem jawności – art. 241 § 2 k.k.

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10 / akt oskarżenia prokurator Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r. – Załącznik 14

Sąd Rejonowy dla Krakowa Śródmieścia skierował wniosek do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, a ten postanowieniem, z dnia 27 października 2006r., sygn. akt: IV KO 44/06, przekazał ją do rozpoznania – przez wzgląd na dobro wymiaru sprawiedliwości – Sądowi Rejonowemu w Dębicy.

W dniu 30.11.2006 r. sędzia w.w. Sądu Tomasz Kuczma wydał postanowienie o zwróceniu sprawy Prokuratorowi Rejonowemu dla Krakowa Śródmieścia Wschód /Piotr Kosmaty – ZKE/ celem usunięcia istotnych braków prowadzonego przez prokurator R. Ridan postępowania przygotowawczego. Sędzia T. Kuczma zarzucił prokurator R. Ridan, że podczas – prowadzonego pod nadzorem prokuratorów: Lidii Jaryczkowskiej, Piotra Kosmatego, Krystyny Kowalczyk, Edyty Kuśnierz – postępowania przygotowawczego – Załącznik 15:

  1. nie wykonała podstawowych czynności mogących prowadzić do uzyskania dowodów świadczących o tym, że ja byłem sprawcą czynów, o których popełnienie mnie Pani oskarżyła,

  2. nie podjęła żadnych czynności mających na celu ustalenie, jaka osoba zamieściła na stronach www.zgsopo.webpark.pl i www.zkekus.w.interia.pl materiały, o których zamieszczenie mnie Pani oskarżyła,

Prokurator R. Ridan skutecznie zaskarżyła to postanowienie – więcej na ten temat na str. 11 niniejszego pisma.

W sporządzonym w dniu 8 grudnia 2006 r. zażaleniu na w.w. postanowienie prokurator R. Ridan przyznała się podając – Załącznik 16:

Prokurator (…) Zarzuty swe oparł li tylko na publikacjach,

które osobiście ujawnił i przejrzał na stronach internetowych ZGSOPO i www.zkekus.w.interia.pl.

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 451/06 /następnie II K 854/10, II K 407/13/ zażalenie prokurator

Radosławy Ridan z dnia 8 grudnia 2006 r. – Załącznik 16

Sąd Okręgowy w Rzeszowie w składzie, SSO Jarosław Szaro, SSO Mariusz Sztorc, SSR del. do SO Andrzej Borek, przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Rzeszowie Renaty Stopińskiej-Witkowskiej uznał linię obrony prokurator R. Ridan za słuszną i uchylił postanowieniem z dnia 5 stycznia 2007 r. postanowienie sędziego Tomasza Kuczmy.

Zebrawszy dostarczone mu w sierpniu i październiku 2007 r. przez operatorów internetowych, Wirtualną Polskę S.A. i Interię.PL S.A., dowody poświadczające, że nie ja byłem sprawcą czynów, przypisanych mi przez prokurator R. Ridan oraz że zostały popełnione w Warszawie, a nie w Krakowie – a także, że strona www.zkekus.w.interia.pl została założona w dniu 26 października 2004 r., nikt zatem nie mógł zamieszczać na niej materiałów od stycznia 2003 r., jak ustaliła Pana obecnie podwładna z Prokuratury Okręgowej w Krakowie – sędzia Tomasz Kuczma wydał w dniu 18 grudnia 2007 r. wyrok /sygn. akt II K 451/06/, którym skazał … mnie za wszystkie czyny przypisane mi przez prokurator R. Ridan, według sporządzonych przez nią opisów.

Po kilku latach, w dniu 15 września 2010 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie wydał wyrok, których uchylił skazujący mnie wyrok w zakresie 16 czynów z pkt. I, III – XVII. Sąd Okręgowy zarzucił sędziemu T. Kuczmie rażące i mające wpływ na treść wyroku naruszenie prawa materialnego określonego w art. 226 § 1 k.k., tj. że mnie skazał z tego artykułu w zakresie, z którego – znieważenie funkcjonariusza publicznego w związku z pełnieniem obowiązków służbowych – jest niedopuszczalne od dnia 19.10.2006 r., z mocy wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 19.10.2006 r., sygn. P 3/06.

Więcej na ten temat, patrz: str. 12 niniejszego pisma.

Ponieważ wiem, że nie jestem sprawcą żadnego z przypisanych mi czynów, a Pana przyjaciel Prokurator Generalny Andrzej Seremet oszukał mnie trzykrotnie, informując mnie pismami z dnia 12 maja 2010 r., 21 września 2010 r. i 2 grudnia 2010 r., że w sprawie przeciwko mnie nie zachodzi określona w art. 523 § 1 k.p.k przesłanka do wniesienia kasacji na moją korzyść od skazującego mnie wyroku – że zachodziła dowodem m.in. w.w. wyrok wznowieniowy Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 15 września 2010 r. – w dniu 30 maja 2011 r. rozpocząłem prowadzony całodobowo protest głodowy przed Prokuraturą Generalną w Warszawie.

W 9-ym dniu mojego protestu – gdy dostaje od Radosława Sikorskiego polecenia ścigania antysemitów, w tym z urojenia zgłaszającego, Andrzej Seremet reaguje natychmiast, tego samego dnia, wydając polecenia i wyznaczając terminy realizacji – jeden z prokuratorów Prokuratury Generalnej udał się do Sądu Okręgowego w Rzeszowie celem zapoznania się z aktami sprawy przeciwko mnie. Potem, w dniu 15 czerwca 2011 r. wręczył mi pismo o treści – Załącznik 2: „Prokuratura Generalna Departament Postępowania Sądowego Zespół Kasacji /adres – ZKE/, Warszawa, dnia 15.06.2011 r., PG IV KSK 669/11 Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ Uprzejmie informuję, że po ponownej analizie akt sprawy o sygnaturze II K 451/06 Sądu Rejonowego w Dębicy oraz przedstawionymi przez Pana argumentami, Prokurator Generalny Pan Andrzej Seremetpodjął decyzję o wniesieniu w trybie art. 521 kpk kasacji na Pana korzyść, w zakresie prawomocnie osądzonych czynów z pkt II (czyn z art. 212 § 2 kk w zw. z art. 12 kk na szkodę Wiesławy Zoll) i XVIII (z art. 241 § 1 kk w zw. z art. 12 kk) wyroku Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 18.12.2007 r. Kasacja zostanie wniesiona do Sądu Najwyższego po udostępnieniu akt sprawy przez Sąd Rejonowy w Dębicy, a jeżeli to nie będzie możliwe ze względu na toczący się proces sądowy, to akta te zostaną skopiowane, co z uwagi na ich obszerność (23 tomy) będzie wymagało pewnego czasu. Nadmieniam jednocześnie, że obecnie w/w Sąd Rejonowy pod sygnaturą II K 87/11 prowadzi postępowanie w przedmiocie orzeczenia kary łącznej w zakresie czynów z pkt II i XVIII, wskazanych powyżej.

Ponadto informuję Pana, że Zastępca Prokuratora Generalnego Pan Robert Hernand podjął decyzję o skierowaniu do Prokuratora Apelacyjnego w Krakowie pisma służbowego, wskazującego na ujawnione nieprawidłowości, w zakresie prowadzonego w tej sprawie postępowania przez Prokuraturę Rejonową Kraków Śródmieście-Wschód.

Krzysztof Domagała prokurator Prokuratury Okręgowej w Jeleniej Górze delegowany do Prokuratury Generalnej”

Dowód: Prokuratura Generalna, sygn. akt PG IV KSK 669/11, pismo z dnia 15 czerwca 2011 r. Prokuratora Krzysztofa Domagały – Załącznik 2

Prokurator Generalny sporządził – jednak, tj. mimo trzykrotnych wcześniej zapewnień, że nie zachodzi przesłanka określona w art. 523 § 1 k.p.k. – w dniu 22 sierpnia 2011 r. kasację jak w piśmie z dnia 15.06.2011 r. podając w niej między innymi: (…)W realiach niniejszej sprawy, zebrany materiał dowodowy nie pozwala na ustalenie, czy Zbigniew Kękuś jest sprawcą, współsprawcą, podżegaczem, pomocnikiem, czy też w ogóle nie miał świadomości, że pisma przez niego sporządzone, a skierowane do różnych instytucji zostaną zamieszczone na wskazanych stronach internetowych.

W powyższej sprawie, jak wskazano w zarzutach kasacji doszło do rażącego naruszenia przepisów prawa procesowego, które miało istotny wpływ na treść wyroku, a mianowicie art. 366 § 1 kk, jak też art. 7 kpk, wskutek przekroczenia przez sąd orzekający zasady swobodnej oceny dowodów i dokonania dowolnej ich oceny, oderwanej od realiów sprawy. W tej sytuacji wniesienie kasacji z urzędu na korzyść oskarżonego Zbigniewa Kękusia jest uzasadnione.
Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/ kasacja Prokuratora

Generalnego z dnia 22 sierpnia 2011 r., sygn. akt PG IV KSK 699/11 od wyroku Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 18 grudnia 2007 r., sygn. akt II K 451/06

W dniu 26.01.2012 r. Sąd Najwyższy wydał wyrok, którym uchylił skazujący mnie wyrok sędziego T. Kuczmy z dnia 18.12.2007 r. w zakresie czynów II i XVIII i przekazał sprawę w zakresie tych czynów do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Dębicy. Sąd Najwyższy podał w uzasadnieniu: „(…) Kasacja okazała się zasadna. Ma rację skarżący, że analiza akt przedmiotowej sprawy wskazuje na to, iż w zakresie rozstrzygnięć zawartych w punktach II i XVIII zaskarżony wyrok został wydany na podstawie niepełnego materiału dowodowego oraz bez wszystkich okoliczności, co stanowi naruszenie art. 366 § 1 k.p.k. Nadto, Sąd Rejonowy dokonał ustaleń faktycznych wbrew wymaganiom określonym w art. 7 k.p.k., nie stosując się do zasady swobodnej oceny dowodów i przeprowadzając w istocie dowolną ocenę zebranego materiału dowodowego. W efekcie poczynił ustalenia faktyczne, które nie mają jakiegokolwiek oparcia w dowodach ujawnionych na rozprawie, a wręcz są sprzeczne z treścią tych dowodów.

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. akt IV KK 272/11

Wskazać należy, że zarzuty Prokuratora Generalnego z kasacji z dnia 22.08.2011 r. i Sąd Najwyższego z wyroku dnia 26.01.2012 r. dotyczą wszystkich 18 czynów przypisanych mi przez prokurator R. Ridan, a po niej przez sędziego T. Kuczmę. Wszystkie zostały bowiem popełnione za pośrednictwem stron www.zgsopo.webpark.pl i www.zkekus.w.interia.pl. Prokurator Generalny nie mógł jednak objąć kasacją z dnia 22 sierpnia 2011 r. wszystkich 18 przypisanych mi wyrokiem z dnia 18.12.2007 r. czynów ponieważ wcześniej, w dniu 15 września 2010 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie wydał w.w. wyrok wznowieniowy w zakresie 16 czynów z pkt. I, III – XVII, a przepisy prawa stanowią:

  1. art. 519 k.p.k.: Od prawomocnego wyroku sądu odwoławczego kończącego postępowanie może być wniesiona kasacja.”

  2. art. 521 § 1 k.p.k.: „Prokurator Generalny, a także Rzecznik Praw Obywatelskich, może wnieść kasację od każdego prawomocnego orzeczenia sądu kończącego postępowanie.”

Po uchyleniu skazującego mnie wyroku sędziego T. Kuczmy z dnia 18.12.2007 r. wyżej wymienionym wyrokiem wznowieniowym Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 15.09.2010 r. sprawę rozpoznaje sędzia Sądu Rejonowego w Dębicy, od dnia 15 czerwca 2012 r. prezes tego Sądu Beata Stój.

W dniu 25 lipca 2011 r. skierowałem pismo do Pana, którym złożyłem wniosek o doręczenie mi kserokopii pisma zastępcy prokuratora generalnego Roberta Hernanda w sprawie postępowania przygotowawczego prowadzonego przeciwko mnie przez prokurator Radosławę Ridan przez dwa lata pod nadzorem:

  1. Prokuratora Rejonowego dla Krakowa-Śródmieścia Wschód Lidii Jaryczkowskiej – obecnie Prokurator Okręgowy w Krakowie,

  2. p.f. Prokuratora Rejonowego dla Krakowa-Śródmieścia Wschód Piotra Kosmatego – obecnie rzecznik Prokuratury Apelacyjnej w Krakowie,

  3. zastępcy Prokuratora Rejonowego dla Krakowa-Śródmieścia Wschód Krystyny Kowalczyk – obecnie Prokurator Rejonowy dla Krakowa-Śródmieścia Wschód,

  4. p.f. Zastępcy Prokuratora Rejonowego dla Krakowa-Śródmieścia Wschód Edyty Kuśnierz – obecnie prokurator Okręgowej Prokuratury Wojskowej w Warszawie

Pan mi odmówił wydania kopii tego pisma.

Potem poznałem jego treść. Okazał mi je – sporządzone w dniu 22 czerwca 2011 r. do sygn. akt PG IV KSK 699/11 – osobiście jego autor, zastępca Prokuratora Generalnego Robert Hernand podczas naszego spotkania w dniu 2 lipca 2013 r. w Prokuraturze Generalnej. Poświadcza to zapis protokołu naszego spotkania, sporządzony przez jego uczestniczkę, prokurator Antoninę Suwałę z Wydziału Skarg i Wniosków Prokuratury Generalnej – Załącznik 3: „Zastępca Prokuratora Generalnego poinformował zainteresowanego, że 22 czerwca 2011 skierował do Pana Prokuratora Apelacyjnego w Krakowie /Artura Wrony – ZKE/ pismo odnoszące się do postępowania 1 Ds. 112/04 /następnie 1 Ds. 39/06/S – ZKE/ a sygn. II K 451/06 /obecnie II K 854/10 – ZKE/ Sądu Rejonowego w Dębicy odnoszące się do tego postępowania, dotyczące krytycznych uwag co do tego postępowania. Pismo zostało wysłane.W tym miejscu Zastępca Prokuratora Generalnego okazał Panu Zbigniewowi Kękusiowi w/w pismo. (…) Robert Hernand, Antonina Suwała Prokurator Prokuratury Okręgowej w Warszawie delegowany do Prokuratury Generalnej”

Dowód: Prokuratura Generalna, protokół spotkania w dniu 2 lipca 2013 r. zastępcy Prokuratora Generalnego

Roberta Hernanda z Z. Kękusiem – Załącznik 3

Na mój wniosek prokurator R. Hernand podał także do protokołu – Załącznik 3: „Na prośbę skarżącego Zastępca Prokuratora Generalnego informuje, że na dzień 22 czerwca 2011 podtrzymuje pogląd wyrażony w piśmie z tej daty.”
Dowód: Prokuratura Generalna, protokół spotkania w dniu 2 lipca 2013 r. zastępcy Prokuratora Generalnego

Roberta Hernanda z Z. Kękusiem – Załącznik 3

W piśmie z dnia 22 czerwca 2011 r. prokurator Robert Hernand jeszcze dobitniej niż w kasacji wykazał nieprawidłowości w postępowaniu prowadzonym przez prokurator R. Ridan. Podał, że w aktach sprawy przeciwko mnie brak jest dowodów poświadczających, że ja jestem sprawcą czynów przypisanych mi przez prokurator R. Ridan.

Ponieważ sędzia Beata Stój ścigała mnie przez kolejne … lata za czyny, jak w akcie oskarżenia prokurator R. Ridan, w tym wydając – w dniach 15 marca 2011 r., 29 czerwca 2012 r., 19 września 2013 r., 24 stycznia 2014 r. – kolejne postanowienia o poddaniu mnie badaniom psychiatrycznym oraz grożąc mi umieszczeniem mnie w areszcie celem poddania mnie tam badaniom sądowo-psychiatrycznym, skierowanym do Pana pismem z dnia 10 lutego 2014 r. złożyłem: „Wniosek – na podstawie art. 51.3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej: „Każdy ma prawo dostępu do dotyczących go urzędowych dokumentów i zbiorów danych” – o wydanie mi w dniu 17 lutego 2014 r. kopii pisma, z pieczęcią Prokuratury Apelacyjnej w Krakowie poświadczającą za zgodność z oryginałem na każdej ze stron, sporządzonego w dniu 22 czerwca 2011 r. /sygn. PG IV KSK 699/11/ przez Zastępcę Prokuratora Generalnego Roberta Hernanda i skierowanego do Prokuratora Apelacyjnego w Krakowie, prezentującego wykazane przez autora pisma nieprawidłowości postępowania przygotowawczego prowadzonego przeciwko mnie w okresie od dnia 2 lipca 2004 r. do dnia 12 czerwca 2006 r. przez prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków-Śródmieście Wschód Radosławę Ridan do sygn. akt 1 Ds. 39/06/S /uprzednio 1 Ds. 112/04/S.”

W odpowiedzi doręczono mi sporządzone przez Pana pismo z dnia 18 lutego 2014 r. o treści – Załącznik 4: „Prokurator Apelacyjny w Krakowie Kraków, 18 luty 2014 r. Ap. II Ko 23/14 Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ W odpowiedzi na Pana pismo z dnia 10 lutego 2014 roku, w którym zwrócił się Pan o wydanie odpisu pisma z dnia 22 czerwca 2011 roku, sygn. PG IV KSK 699/11, uprzejmie informuję, że nie znajduję podstaw do uwzględnienia wniosku.
W pełni podzielam stanowisko zawarte w piśmie skierowanym w tej sprawie do Pana Andrzeja Dudy Posła na Sejm RP z 15 lipca 2013 roku do sygn. PG VII C 070/21/13
/pismo zastępcy dyrektora Biura Prokuratora Generalnego Piotra Wesołowskiego – ZKE/, które jest w Pana dyspozycji, o czym świadczy załączenie jego kserokopii do przedmiotowego wniosku. Uprzejmie Pana informuję, że będąc stroną postępowania zawisłego przed Sądem Rejonowym w Dębicy, do sygn. II K 407/13 może Pan skorzystać z prawa składania wniosków dowodowych, również w interesującym Pana zakresie. Artur Wrona
Dowód: Prokuratora Apelacyjna, sygn. akt Ap. II Ko 23/14, pismo Prokuratora Apelacyjnego Artura Wrony z dnia 18

lutego 2014 r. – Załącznik 4

W powołanym przez Pana piśmie z dnia 15 lipca 2013 r. zastępcy dyrektora Biura Prokuratora Generalnego Piotra Wesołowskiego, autor podał: : „Rzeczpospolita Polska Prokuratura Generalna Biuro Prokuratora Generalnego PG VII G 070/21/13 Warszawa, dnia 15.07.2013 r. Pan Andrzej Duda Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Szanowny Panie Pośle W odpowiedzi na pismo Pana Posła z dnia 10 czerwca 2013 roku, sygn. BP.AD/35/m6/13, przekazane w dniu 3 lipca 2013 roku z Departamentu Postępowania Sądowego Prokuratury Generalnej do Biura Prokuratora Generalnego – celem rozpoznania w zakresie ujawnienia treści pisma – wskazującego na nieprawidłowości w prowadzonym przez Prokuraturę Rejonową Kraków – Śródmieście Wschód w Krakowie postępowaniu przygotowawczym, sygn. 1 Ds. 1121/04 /tj. 1 Ds. 112/04/S, następnie 1 Ds. 39/06/S – ZKE/ przeciwko Zbigniewowi Kękusiowi – skierowanego w dniu 22 czerwca 2011 roku do Prokuratora Apelacyjnego w Krakowie, uprzejmie informuję, co następuje. (…) Odnośnie zawartego w piśmie Pana posła z dnia 10 czerwca 2013 roku wniosku o przekazanie do wiadomości treści pisma skierowanego w tej sprawie w dniu 22 czerwca 2011 roku do Prokuratora Apelacyjnego w Krakowie pod sygn. PG IV KSK 699/11, uprzejmie informuję, iż przedmiotowe pismo stanowi wewnętrzne pismo instrukcyjne, które niezależnie od wyrażonej w nim oceny w zakresie sposobu gromadzenia materiału dowodowego na etapie postępowania przygotowawczego, zawiera także odniesienie się do sposobu gromadzenia przez sąd dowodów w toku sądowego rozpoznania oskarżenia. Uwagi dotyczące sprawy 1 Ds. 1121/04 /tj. 1 Ds. 112/04/S, następnie 1 Ds. 39/06/S – ZKE/ Prokuratury są Rejonowej Kraków Śródmieście – Wschód w Krakowie, są o tyle aktualne, iż Sąd Najwyższy rozpoznając kasację od wyroku Sądu Rejonowego w Dębicy /sygn. II K 451/06/, kasację tę uwzględnił i sprawę przekazał Sądowi Rejonowemu w Dębicy do ponownego rozpoznania. Zawarte w przedmiotowym piśmie spostrzeżenia, adresowane do prokuratora, który w tej sprawie pełni funkcję oskarżyciela, a które w konsekwencji zawiera swoiste zalecenia w zakresie prezentowania dowodów i składania wniosków dowodowych przez występującego w tej sprawie przed sądem prokuratora, nie może zostać ujawnione nie tylko z uwagi na tajemnicę postępowania, ale także, mając na uwadze zapis art. 48 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 roku o prokuraturze /tekst jedn. Dz. U. Nr 270, poz. 1599 z 2011 roku ze zm./ – tajemnicę prokuratorską. Nadal bowiem w tej sprawie prokurator jest oskarżycielem realizującym swoje ustawowe uprawnienia. Ujawnienie treści tego pisma, stanowiłoby także naruszenie zasady równouprawnienia stron i zasady kontradyktoryjności w toczącym się w tej sprawie procesie karnym. Zauważam także, iż przepisy ustawy z dnia 9 maja 1996 roku o wykonywaniu mandatu posła i senatora, na które powołuje się Pan Poseł w swoim piśmie z dnia 10 czerwca 2013 roku /tekst jedn. Dz. U. Nr 7, poz. 29 z 2011 roku/, nie nakładają na organ prokuratury obowiązku ujawniania posłom treści dokumentów w związku z prowadzonym postępowaniem przygotowawczym.

Zastępca Dyrektora Biura Prokuratora Generalnego Piotr Wesołowski”
Dowód: Prokuratura Generalna, Biuro Prokuratora Generalnego, sygn. PG VII G 070/21/13, pismo Zastępcy

Dyrektora Biura Prokuratora Generalnego Piotra Wesołowskiego z dnia 15 lipca 2013 r. do Posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Andrzeja Dudy

Pan, Prokurator Apelacyjny w Krakowie uznał za właściwe posłużenie się wyjaśnieniem zaprezentowanym przez zastępcę dyrektora Biura Prokuratora Generalnego Piotra Wesołowskiego Posłowi Andrzejowi Dudzie

Pan nie dostrzega fundamentalnej różnicy w moim i Posła Andrzeja Dudy statusie w sprawie do sygn. akt 1 Ds. 39/06/S /sygn. akt Sądu Rejonowego w Dębicy II K 407/13/.

Poseł Andrzej Duda w ogóle w niej nie uczestniczy, jest osobą udzielającą mi wsparcia w wyeliminowaniu skutków niesłusznego oskarżenia mnie. Ja jestem oskarżonym – a byłem już i skazanym – w sprawie.

Uznawszy za właściwe posłużenie się w odpowiedzi na mój wniosek z pisma z dnia 10 lutego 2015 r. wyjaśnieniem udzielonym nie uczestniczącemu w sprawie przeciwko mnie Andrzejowi Dudzie, Pan uznał, że ja, oskarżony w sprawie nie mam prawa otrzymać kopii pisma zastępcy Prokuratora Generalnego, w którym ten prezentuje:

  1. odniesienie się Prokuratora Generalnego do sposobu gromadzenia materiału dowodowego na etapie postępowania przygotowawczego,

  2. odniesienie się do sposobu gromadzenia dowodów przez Sąd Rejonowy w Dębicy,

  3. zalecenia Prokuratora Generalnego w zakresie prezentowania dowodów i składania wniosków dowodowych przez Prokuratora Rejonowego Krystynę Kowalczyk, przy której udziale sędzia Beata Stój rozpoznaje sprawę przeciwko mnie.

Co więcej, ponieważ dyr. P. Wesołowski wyjaśnił Posłowi A. Dudzie, że pismo z dnia 22.06.2011 r. zawierające informacje jak wyżej nie mogą mu być przekazane przez wzgląd na tajemnicę prokuratorską, wniosek z tego, że Pan, posłużywszy się tym pismem jako argumentem dla oddalenia mojego wniosku z pisma z dnia 10.02.2014 r., w tajemnicy trzyma przede mną, ściganym 9-y rok na podstawie aktu oskarżenia prokurator Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r. krytyczne uwagi Prokuratora Generalnego wobec postępowania przygotowawczego prowadzonego przez nią pod nadzorem jej wyżej wymienionych podwładnych.

Podczas Pana spotkania ze mną w dniu 5 maja 2014 r. w Prokuraturze Apelacyjnej w Krakowie, w obecności towarzyszącej mi osoby, Pan poświadczył, że zna treść wyżej wymienionego pisma z dnia 22 czerwca 2011 r.

Jeszcze raz prosiłem Pana, żeby mi Pan wydał kopię tego pisma.
Pan po raz kolejny odmówił, mimo że Pana poinformowałem, że mnie sędzia Beata Stój ścigając w opisanych wyżej okolicznościach kieruje na badania psychiatryczne.

Prosiłem, żeby Pan sporządził protokół naszego spotkania – jak sporządził zastępca Prokuratora Generalnego Robert Hernand z jego spotkania ze mną w dniu 2 lipca 2013 r. /Załącznik 3/ – Pan także odmówił.

Poinformował mnie Pan, że Pan zapisze … sobie w zeszycie, że spotkaliśmy się.

Poprosiłem o sporządzenie przy mnie i wręczenie mi kopii tego zapiska. Też mi Pan odmówił.

Zaraz po naszym spotkaniu udałem się do Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód, żeby zapoznać się z aktami sprawy prowadzonej przeciwko mnie przez prokuratora Dariusza Furdzika na podstawie ustnych zawiadomień z dnia 27 września 2013 r. prof. Andrzeja Zolla i adw. Wiesławy Zoll o popełnieniu przeze mnie przestępstw ich znieważenia i zniesławienia.

Zostałem tam zatrzymany ok. godz. 15:30 przez funkcjonariuszy Policji z mocy postanowienia sędzi Beaty Stój z dnia 25 kwietnia 2014 r. i doprowadzony do Izby Zatrzymań Komendy Wojewódzkiej Policji w Krakowie, ul. Mogilska 109, gdzie rozebrany do naga musiałem robić przysiady – taka procedura, że sprawdzają zakamarki ciała – gdzie mnie przetrzymywano do dnia 7 maja 2014 r. i tego dnia doprowadzono pod przymusem na badania psychiatryczne do Aresztu Śledczego w Krakowie ul. Montelupich 7.

Po trwającym krócej niż 10 minut spotkaniu, podczas którego podyktowałem wyznaczonym przez sędzię B. Stój biegłym sądowym, lekarzom psychiatrom, Katarzynie Bilskiej-Zarembie i Mariuszowi Patli do protokołu, dlaczego odmawiam poddania się badaniom, biegli sporządzili w dniu 5 czerwca 2014 r. Opinię, a w niej wniosek o poddanie mnie obserwacji w szpitalu psychiatrycznym. Wyjaśnili, że stwierdzili tę potrzebę na podstawie obserwacji mojej mimiki i gestów.

Stąd wniosek do mnie Sądu Rejonowego w Dębicy, jak w Zawiadomieniu z dnia 14 listopada 2014 r. – patrz: str. 2 oraz Załącznik 1.

Pan, Prokurator Apelacyjny w Krakowie ukrywa przede mną ponad trzy … lata, sporządzony przez Pana służbowego zwierzchnika, zastępcę Prokuratora Generalnego Roberta Hernanda dowód poświadczający moją niewinność w sprawie, w której na podstawie aktu oskarżenia sporządzonego przez Pana obecnie podwładną z Prokuratury Okręgowej w Krakowie Radosławę Ridan, przy udziale Pana innych obecnie podwładnych, jestem ścigany za czyny, co do których Pan od ponad trzech lat, z w.w. pisma z dnia 22 czerwca 2011 r. wie, że nie ja jestem ich sprawcą. Rozmawiał Pan o tym ze mną w dniu 5 maja 2014 r. i świadom konsekwencji dla mnie przedstawienia mi niesłusznych zarzutów, odmówił mi Pan – kolejny raz – wydania wyżej wymienionego pisma.

Myślę, że zgodzi się ze mną każdy z Adresatów niniejszego pisma, że jeśli rzeczywiście jest Pan od trzech i pół roku w posiadaniu dowodu mojej niewinności i go Pan przede mną oraz przed Sądem Rejonowym w Dębicy ukrywa, to jest Pan po prostu – „trafnie użyty wulgaryzm jest doskonałym instrumentem opisu świata” – skurwysynem.

Ponieważ Pan i ja znamy treść takiego dowodu, tj. ukrywanego przez Pana przede mną pisma zastępcy Prokuratora Generalnego Roberta Hernanda z dnia 22 czerwca 2011 r., uważam, że mam prawo nazywać Pana, świadomego konsekwencji dla mnie ścigania mnie na podstawie niesłusznego aktu oskarżenia prokurator R. Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r. – „trafnie użyty wulgaryzm jest doskonałym instrumentem opisu świata” – skurwysynem.

Jest Pan – „trafnie użyty wulgaryzm jest doskonałym instrumentem opisu świata” – skurwysynem Panie Wrona, łajdakiem, a nie osobą o nieskazitelnym charakterze.

xxx

O ile o tym, że jest Pan – „trafnie użyty wulgaryzm jest doskonałym instrumentem opisu świata” – skurwysynem wiemy tylko ja, Pan i zastępca Prokuratora Generalnego Robert Hernand, bo tylko my znamy treść ukrywanego przez Pana przede mną pisma z dnia 22.06.2011 r. prokuratora R. Hernanda, to Pan sam, osobiście sporządził dowody poświadczające, że:

  1. jest Pan tumanem,

  2. ja, ekonomista z wykształcenia, znam prawo lepiej niż Pan, prokurator zajmujący od lat najwyższe stanowiska kierownicze w prokuraturach apelacji krakowskiej,

  3. Pana podwładni lepiej znają prawo od Pana.

Pismem z dnia 8 lipca 2013 r. skierowanym do rzecznika Prokuratury Apelacyjnej w Krakowie Piotra Kosmatego oraz do rzecznika Prokuratury Okręgowej w Krakowie Bogusławy Marcinkowskiej złożyłem wniosek o sporządzenie i doręczenie mi informacji publicznej w postaci informacji o wynagrodzeniu prokuratora Piotra Kosmatego.

Już rok wcześniej, w czerwcu 2012 r. prosiłem Pana o udzielenie mi informacji publicznej, jak wyżej, ale mi Pan odmówił.

Na wniosek jak w piśmie z dnia 8 lipca 2013 r. otrzymałem dwie odpowiedzi, tj.:

  1. sporządzoną przez Prokuratora Okręgowego w Krakowie Lidię Jaryczkowską w dniu 22 lipca 2013 r.

  2. sporządzoną osobiście przez Pana, Prokuratora Apelacyjnego w Krakowie w dniu 5 sierpnia 2013 r.

Ad. 1

Prokurator Okręgowy Lidia Jaryczkowska poinformowała mnie pismem z dnia 22 lipca 2013 r. – Załącznik 5: „Prokurator Okręgowy w Krakowie, Kraków dnia 22 lipca 2013 r. I IP 16/13 Pan Zbigniew Kękuś W odpowiedzi na Pana wniosek z dnia 8 lipca br., który potraktowany został jako złożony w trybie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. NR 112 poz. 1198 ze zm.), uprzejmie informuję, że Pan Prokurator Piotr Kosmaty otrzymuje następujące wynagrodzenie: w 2012 roku i czerwcu 2013 roku w stawce 7 (siódmej), tj. 2,75 kwoty bazowej, wynoszącej w 2012 roku 3197,85, a w 2013 roku 3496,82. Ponadto otrzymuje przez cały ten czas 15% dodatku za długoletnią pracę oraz dodatek funkcyjny wg mnożnika 0,3 w/w kwoty bazowej. Wymienione dane wynikają z Rozporządzenia Rady Ministrów z 2 kwietnia 2010 roku w sprawie wynagrodzenia zasadniczego prokuratorów oraz wysokości dodatków funkcyjnych przysługujących prokuratorom (Dz. U. z 2010 r. Nr 56 poz. 339), ustawowy o prokuraturze z dnia 30 czerwca 1985 r. (tj. Dz. U. z 2011 r. Nr 270, pz. 1599) oraz z ustawy budżetowej. Lidia Jaryczkowska w/z Zastępca Prokuratora Okręgowego w Krakowie Wiesław Wolnik”

Dowód: Prokuratura Okręgowa w Krakowie, sygn. I IP 16/13, pismo Prokuratora Okręgowego Lidii Jaryczkowskiej z dnia 22 lipca 2013 r. – Załącznik 5

Ad. 2

Po otrzymaniu informacji jak wyżej od Prokuratora Okręgowego w Krakowie uważałem sprawę za zakończoną.

Tymczasem dwa tygodnie później otrzymałem odpowiedź, którą w tej samej sprawie sporządził Pan osobiście. Pouczył mnie Pan pismem z dnia 5 sierpnia 2013 r. – Załącznik 6: „Rzeczpospolita Polska Prokurator Apelacyjny w Krakowie /adres – ZKE/ Kraków, dnia 05 sierpnia 2013 r. Ap I IP 9/13 Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ W rozpoznaniu Pana wniosku o udzielenie informacji publicznej (pkt II Pańskiego pisma z 8 lipca br.) uprzejmie zauważam, iż z analogicznym zapytaniem wystąpił Pan do tut. Prokuratury Apelacyjnej w ubiegłym roku, pismem z dnia 6 czerwca 2012 roku. W odpowiedzi na rzeczone pismo, w dniu 18 czerwca ubr. Poinformowano Pana, iż indywidualne wynagrodzenie prokuratora oraz jego składniki nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej, wskazując równocześnie, że kwestie wynagrodzenia prokuratorów i ich dodatków funkcyjnych uregulowane zostały w powszechnie obowiązujących przepisach prawa. Do takich bowiem regulacji zaliczyć należy ustawę o prokuraturze z dnia 20 czerwca 1985 roku i rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 2 kwietnia 2010 roku w sprawie wynagrodzenia zasadniczego prokuratorów oraz wysokości dodatków funkcyjnych przysługujących prokuratorom (Dz. U. nr 56, poz. 339).

W przypadku Pana Prokuratora Piotra Kosmatego zarówno wysokość wynagrodzenia jak też jego składniki od czasu poprzedniego zapytania nie uległy zmianie. Artur Wrona
Źródło
: Prokurator Apelacyjny w Krakowie, Ap I IP 9/13, pismo Prokuratora Apelacyjnego Artura Wrony z dnia 5

sierpnia 2013 r. – Załącznik 6

Dwa pisma w tej samej sprawie, w odstępie dwóch tygodni. Prokuratora Okręgowego w Krakowie Lidii Jaryczkowskiej oraz jej przełożonego, Prokuratora Apelacyjnego w Krakowie Artura Wrony.

Pierwsze „czysty” profesjonalizm, drugie … same kłamstwa.

Pierwsze z kłamstw, to że:„indywidualne wynagrodzenie prokuratora oraz jego składniki nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej.”

Prokurator Okręgowy L. Jaryczkowska rozpoczęła jej odpowiedź z dnia 22 lipca 2013 r. – Załącznik 5: W odpowiedzi na Pana wniosek z dnia 8 lipca br., który potraktowany został jako złożony w trybie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. NR 112 poz. 1198 ze zm.), uprzejmie informuję, że Pan Prokurator Piotr Kosmaty otrzymuje następujące wynagrodzenie (…).”

Drugie Pana kłamstwo, to że: „W przypadku Pana Prokuratora Piotra Kosmatego zarówno wysokość wynagrodzenia jak też jego składniki od czasu poprzedniego zapytania nie uległy zmianie.

Oczywiście, że uległo zmianie, bo, jak podała Prokurator Okręgowy w Krakowie: Pan Prokurator Piotr Kosmaty otrzymuje następujące wynagrodzenie: w 2012 roku i czerwcu 2013 roku w stawce 7 (siódmej), tj. 2,75 kwoty bazowej, wynoszącej w 2012 roku 3197,85, a w 2013 roku 3496,82

Jak powszechnie wiadomo – Panu najwyraźniej nie wiadomo … – kwotą bazową jest przeciętne wynagrodzenie w drugim kwartale poprzedniego roku5. Jeśli zmienia się kwota bazowa, to zmienia się także wysokość wynagrodzenia. Pan, żeś tuman, to mnie Pan poinformował pismem z dnia 5 sierpnia 2013 r. Załącznik 6: W przypadku Pana Prokuratora Piotra Kosmatego zarówno wysokość wynagrodzenia jak też jego składniki od czasu poprzedniego zapytania nie uległy zmianie. Artur Wrona”
Ponieważ poprzednie zapytanie złożyłem pismem z dnia 6 czerwca 2012 r., a Pan sporządził odpowiedź – kłamliwą – na nie w dniu 18 czerwca 2012 r., to przed tym zanim sporządził Pan odpowiedź – kłamliwą – z dnia 5 sierpnia 2013 r. na pismo z dnia 8 lipca 2013 r., uległa zmianie wysokość wynagrodzenia prokuratora Piotra Kosmatego. Bo – raz jeszcze wyjaśniam – zmieniła się baza.

Jak Pan, od lat pełniący funkcje kierownicze w prokuraturze może o tym nie wiedzieć…?

To Pan ma posiadać szczególnie rozwiniętą zdolność do prawidłowego rozumowania, tego od Pana oczekuje ustawodawca:

Organy postępowania kształtują swe przekonanie na podstawie wszystkich przeprowadzonych dowodów, ocenianych swobodnie z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy

i doświadczenia życiowego.”

Artykuł 7 Kodeksu postępowania karnego

Dzięki mnie dowiedział się Pan także, że informacja o wynagrodzeniu prokuratora jest informacją publiczną. A potem skorzystał Pan z tej wiedzy, sporządzając osobiście informację publiczną dla mnie o … Pana wynagrodzeniu.

Skierowanym do Pana pismem z dnia 24 marca 2014 r. złożyłem:„Kraków, dnia 24 marca 2014 r. Pan Artur Wrona Prokurator Apelacyjny w Krakowie ul. Cystersów 18 31-553 Kraków Dotyczy:

  1. Wniosek o sporządzenie dla mnie do dnia 31 marca 2014 r. informacji publicznej w postaci informacji o bieżącej kwocie miesięcznego wynagrodzenia brutto wraz z dodatkami /za długoletnią pracę, funkcyjnym itp./ Adresata niniejszego pisma.”

W osobiście przez Pana sporządzonej odpowiedzi na wniosek jak wyżej podał Pan – Załącznik 7: „Rzeczpospolita Polska Prokurator Apelacyjny w Krakowie Kraków, dnia 04 kwietnia 2014 roku Ap I IP 13/14 Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ Realizując Pana wniosek z dnia 24 marca br. o udostępnienie informacji publicznej podaję, co następuje: (…) II. Prokurator Apelacyjny w Krakowie aktualnie otrzymuje wynagrodzenie zasadnicze w stawce IX przy zastosowaniu mnożnika w wysokości 3,13 podstawy ustalenia wynagrodzenia zasadniczego prokuratora określonego w art. 61 a ustawy o prokuraturze. Nadto otrzymuje on dodatek za wysługę lat w wysokości 20 % wynagrodzenia zasadniczego oraz dodatek funkcyjny w wysokości 0,95 podstawy ustalenia wynagrodzenia zasadniczego prokuratora, określonej w przywołanym wyżej art. 61a ustawy o prokuraturze. Artur Wrona”
Dowód: Prokuratura Apelacyjna w Krakowie, sygn. akt Ap I IP 13/14, pismo Prokuratora Apelacyjnego Artura

Wrony z dnia 4 kwietnia 2014 r. – Załącznik 7

W związku z zacytowaną wyżej odpowiedzią z dnia 4.04.2014 r., którą rozpoczął Pan: Realizując Pana wniosek z dnia 24 marca br. o udostępnienie informacji publicznej podaję, co następuje: (…) II. Prokurator Apelacyjny w Krakowie aktualnie otrzymuje wynagrodzenie zasadnicze (…). oraz odpowiedzią z pisma z dnia 5 sierpnia 2013 r. – Załącznik 6: „W rozpoznaniu Pana wniosku o udzielenie informacji publicznej (pkt II Pańskiego pisma z 8 lipca br.) uprzejmie zauważam, iż z analogicznym zapytaniem wystąpił Pan do tut. Prokuratury Apelacyjnej w ubiegłym roku, pismem z dnia 6 czerwca 2012 roku. W odpowiedzi na rzeczone pismo, w dniu 18 czerwca ubr. Poinformowano Pana, iż indywidualne wynagrodzenie prokuratora oraz jego składniki nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej,” rodzą się następujące pytania… Czy odpowiedziami w pismach z dnia 18 czerwca 2012 r. i 5 sierpnia 2013 r., w których podał Pan, że „indywidualne wynagrodzenie prokuratora oraz jego składniki nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej,” oszukał mnie Pan, bo:

  1. tuman z Pana i po latach pracy na kierowniczych stanowiskach w prokuraturze, zanim Pana pouczyłem nie wiedział Pan, że informacja o wynagrodzeniu funkcjonariusza publicznego jest informacją publiczną?

  2. cwaniak6 z Pana, bo posiadając wiedzę, że informacja o wynagrodzeniu funkcjonariusza publicznego jest informacją publiczną ukrywał ją Pan przede mną posługując się dwukrotnie kłamstwami celem ochrony wizerunku prokuratora Piotra Kosmatego?

Tego, że z Pana bezmyślny tuman dowiódł Pan informując mnie pismem z dnia 5.08.2013 r., że: W przypadku Pana Prokuratora Piotra Kosmatego zarówno wysokość wynagrodzenia jak też jego składniki od czasu poprzedniego zapytania /6 czerwca 2012 r. – ZKE/ nie uległy zmianie. Artur Wrona

Zakładając jednak, że jest niemożliwe, żeby były Prokurator Okręgowy w Krakowie, a od ponad 4 lat Prokurator Apelacyjny w Krakowie nie wiedział, że informacja o wynagrodzeniu funkcjonariusza publicznego jest informacją publiczną, można założyć, że z Pana cwaniak – chyba, że i w tym przypadku woli Pan zostać uznanym za tumana – który mnie dwukrotnie oszukał celem ochrony wizerunku prokuratora Piotra Kosmatego.

Dlaczego ochrony jego wizerunku?

Bo z Piotra Kosmatego rzadki jest:

  1. tuman

  2. bydlę i żądny kariery – „trafnie użyty wulgaryzm jest doskonałym instrumentem opisu świata”skurwysyn.

i Skarb Państwa nie powinien łożyć na takowego żadnej kwoty, skoro w prokuraturze jest miejsce dla li tylko osób o nieskazitelnych charakterach.

Oto uzasadnienie dla mojego stanowiska.

Po 16 miesiącach prowadzenia zarejestrowanego w dniu 2 lipca 2004 r. postępowania przygotowawczego przeciwko mnie prokurator Radosława Ridan sporządziła w dniu 2 listopada 2004 r. postanowienie o przedstawieniu mi zarzutów. Tych samych, które potem zamieściła w akcie oskarżenia z dnia 12 czerwca 2006 r. – patrz: str. 3 oraz Załącznik 14.

W postanowieniu z dnia 02.11.2005 r. prokurator R. Ridan przedstawiła zgromadzony przez nią materiał dowodowy – „Materiał dowodowy zgromadzony w toku postępowania a to – zeznania świadków-pokrzywdzonych, materiały ściągnięte ze stron internetowych Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca – WWW.zgsopo.webpark.pl i zkekus.w.interia.pl w postaci pism zawierających zniewagi i pomówienia pod adresem sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie oraz poprzedniego Rzecznika Praw Obywatelskich, a także fragmenty protokołów i opinii z postępowania o rozwód, które z urzędu prowadzone są z wyłączeniem jawności – w pełni uprawdopodobnił podejrzenie popełnienia przez podejrzanego przestępstw z art.226 § 1 kk i 212 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk i przest. z art. 212 § 2 kk w zw. z art. 12 kk oraz przest z art. 241 § 2 kk w zw. z art. 12 kk.

Podejrzany swoim działaniem zrealizował znamiona zawarte w przedmiotowych przepisach ustawy karnej, co dało podstawę do sformułowania przeciwko niemu cytowanych powyżej zarzutów, i – w konsekwencji – do przedstawienia mu treści zarzutów w dniu 8.05.2006 r. Prokurator Radosława Ridan”
Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 854/10 /uprzednio II K 451/06/, uzasadnienie do postanowienia

prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków-Śródmieście Wschód Radosławy Ridan z dnia 2 listopada 2005 r. /sygn. 1 Ds. 39/06/S/

To znaczy, że prokurator R. Ridan przypisała mi postanowieniem z dnia 02.11.2005 r. popełnienie 18 czynów za pośrednictwem Internetu, tj. stron www.zgsopo.webpark.pl i www.zkekus.w.interia.pl na podstawie … wydruków z tych stron i zeznań osób uważających się za pokrzywdzone.

Zorientowawszy się, że mnie prokurator Radosława Ridan ściga – w tym m.in. wysyłając poszukujących mnie funkcjonariuszy Policji do mieszkania zamieszkiwanego przez moje wtedy małoletnie dzieci oraz do mojego ówczesnego pracodawcy, centrali Banku Zachodniego WBK S.A., doskonale rujnując mi opinię – za czyny, co do których wiem, że ich nie popełniłem, kierowałem liczne wnioski o jej wyłączenie, skargi na nią oraz zawiadomienia o popełnieniu przez nią przestępstwa niedopełnienia obowiązków i działania na szkodę mojego interesu prywatnego. Kilka z nich rozpoznał ówczesny p.f. Prokuratora Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wschód Piotr Kosmaty, który informował mnie sześcioma osobiście sporządzonymi przez niego w okresie od 23 stycznia 2006 r. do 10 maja 2006 r. pismami:

  1. Pismo z dnia 23 stycznia 2006 r. – Załącznik 8: „Natomiast argumenty odnośnie wyłączenia prokuratora Radosławy Ridan, które Pan podał w swoich wnioskach, w oparciu o przeprowadzoną przeze mnie analizę akt sprawy, nie znajdują potwierdzenia. Sposób prowadzenia postępowania przez prokuratora Radosławę Ridan, nie nasuwa żadnych wątpliwości co do jej bezstronności. (…) Reasumując, uznaję, iż kolejny wniosek Pański nie zawiera żadnych przekonujących, obiektywnych argumentów wskazujących na istnienie wątpliwości co do bezstronności prowadzącego postępowanie prokuratora, i tym samym nie zasługuje na uwzględnienie. p.f. Prokuratora Rejonowego Piotr Kosmaty
    Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście – Wschód, sygn/ akt 1 Ds. 112/04/S, pismo

Prokuratora Rejonowego Piotra Kosmatego z dnia 23 stycznia 2006 r. – Załącznik 8

  1. Pismo z dnia 10 lutego 2006 r. – Załącznik 9: „W odpowiedzi na kolejne Pana pismo z dnia 7.02.2006 r. zawierające swej treści kolejny wniosek o wyłączenie tut. Prokuratury oraz prokuratora referenta/Radosławę Ridan – ZKE/ od prowadzenia postępowania sygn. 1 Ds. 112/04/S /następnie 1 Ds. 39/06/S – ZKE/ informuję, że moje stanowisko, wyrażone w piśmie z dnia 23.01.2006 r. /Załącznik 8 – ZKE/ nie uległo zmianie. (…) p.f. Prokuratora Rejonowego Piotr Kosmaty

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście – Wschód, sygn. akt 1 Ds. 112/04/S, pismo

Prokuratora Rejonowego Piotra Kosmatego z dnia 10 lutego 2006 r. – Załącznik 9

  1. Pismo z dnia 16 marca 2006 r. – Załącznik 10: „W odpowiedzi na Pana pismo z dnia 3 marca 2006 roku, skierowane do Prokuratury Okręgowej w Krakowie /data wpływu 8 marca 2006 r./, uprzejmie informuję, iż w całości podtrzymuję stanowisko wyrażone w piśmie Z-cy Prokuratora Rejonowego z dnia 7 lutego 2006 roku, stanowiące odpowiedź na Pana pismo z dnia 10 stycznia 2006 roku. (…) p.f. Prokurator Rejonowy Piotr Kosmaty

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście – Wschód, sygn. akt RS-051/3/06, pismo

Prokuratora Rejonowego Piotra Kosmatego z dnia 16 marca 2006 r. – Załącznik 10

  1. pismo z dnia 17 marca 2006 r. – Załącznik 11: „(…) Dlatego też informuję Pana, iż po zapoznaniu się z treścią Pańskiej skargi oraz aktami sprawy 1 Ds. 39/06/S nie dopatrzyłem się żadnego naruszenia przepisów kpk. Prokurator wykorzystał wszelkie dozwolone prawem środki celem poczynienia istotnych dla sprawy ustaleń. Mając powyższe na uwadze – Pańską skargę uznaję za niezasadną. p.f. Prokuratora Rejonowego Piotr Kosmaty

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście – Wschód, sygn. akt RS-051/3/06, pismo

Prokuratora Rejonowego Piotra Kosmatego z dnia 17 marca 2006 r. – Załącznik 11

  1. pismo z dnia 17 marca 2006 r. – Załącznik 12: W odpowiedzi na kolejny Pański wniosek o wyłączenie prokuratora Radosławy Ridan uprzejmie informuję, iż na podstawie treści w nim zawartych po raz kolejny nie widzę podstaw do jego uwzględnienia. W tym zakresie moje stanowisko wyrażone w poprzednich pismach do Pan nie uległo zmianie.p.f. Prokuratora Rejonowego Piotr Kosmaty

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście – Wschód, sygn. akt 1 Ds. 39/06/S, pismo

Prokuratora Rejonowego Piotra Kosmatego z dnia 17 marca 2006 r. – Załącznik 12

  1. pismo z dnia 10 maja 2006 r. – Załącznik 13: „W odpowiedzi na Pana dwa kolejne wnioski – z dnia 10.04.2006 r. i 28.04.2006 r. – o wyłączenie prokurator Radosławy Ridan od prowadzenia postępowania sygn. 1 Ds. 39/06/S, uprzejmie informuję, iż w dalszym ciągu nie znajduję podstaw do wyłączenia wymienionej od niniejszej sprawy. (…)p.f. Prokuratora Rejonowego Piotr Kosmaty

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście – Wschód, sygn. akt 1 Ds. 39/06/S, pismo

Prokuratora Rejonowego Piotra Kosmatego z dnia 10 maja 2006 r. – Załącznik 13

W tym przypadku prokurator Piotr Kosmaty zaprezentował mi się jako tuman, który wiedząc – z postanowienia z dnia 02.11.2005 r. – że prokurator R. Ridan przedstawiła mi zarzuty popełnienia 18 przestępstw za pośrednictwem Internetu, tj. stron www.zgsopo.webpark.pl i www.zkekus.w.interia.pl na podstawie wyłącznie wydruków z tych stron i zeznań świadków-pokrzywdzonych, uznał, oraz mnie o tym informował, że:

  1. Sposób prowadzenia postępowania przez prokuratora Radosławę Ridan, nie nasuwa żadnych wątpliwości co do jej bezstronności.”

  2. Prokurator wykorzystał wszelkie dozwolone prawem środki celem poczynienia istotnych dla sprawy ustaleń.”

Ale przecież nazwałem go także bydłem i żądnym kariery – „trafnie użyty wulgaryzm jest doskonałym instrumentem opisu świata”skurwysynem.

Jak Pan wie, nie rzucam słów na wiatr. Muszę zatem dowieść słuszności moich zarzutów. Oto dowód.

Pod nadzorem prokuratorów, Lidii Jaryczkowskiej, Piotra Kosmatego, Krystyny Kowalczyk i Edyty Kuśnierz, prokurator R. Ridan sporządziła w dniu 12.06.2006 r. akt oskarżenia przeciwko mnie, którym przypisała mi wszystkie czyny, jak w w.w. postanowieniu z dnia 2.11.2005 r., w taki sposób prezentując materiał dowodowy, który zgromadziła przez dwa lata – Załącznik 14: Na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, a to zeznań świadków Anny Karcz-Wojnickiej (k:130-131), Hanny Nowickiej de Poraj (k; 133), Jana Kremera (k; 149-150), Włodzimierza Barana (k: 137-138), Agaty Wasilewskiej-Kawałek (k:155), Marii Kuś-Trybek (k:158-159), Agnieszki Oklejak (k;161-162) Izabeli Strózik (k;164-165), Liliany Siodlarz-Kapery (k:167-168), Wiesławy Zoll (k: 188), Małgorzaty Ferek (k: 207-208), Anny Kowacz-Braun (k: 210-211), Andrzeja Zolla (k; 256-257), Danuty Kłosińskiej (k; 2405-2406), Jadwigi Osuch (k:2409-2410), dokumentów uzyskanych ze strony internetowych Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca – www.zgsopo.webpark.pl i zkekus.w.interia.pl (k: 268-616), materiałów uzyskanych z postępowania sygn. XI CR 603/04 Sądu Okręgowego w Krakowie Wydział XI Rodzinny z pozwu Zbigniewa Kękusia przeciwko Marii Kękuś o rozwód (k:618) stwierdzono następujący stan faktyczny (…).”

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ akt oskarżenia prokurator Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r., sygn. 1 Ds. 39/06/S – Załącznik 14

Czyli … wydruki ze stron www.zgsopo.webpark.pl i www.zkekus.w.interia.pl, zeznania świadków-pokrzywdzonych i akta sprawy Sądu Okręgowego w Krakowie sygn. XI CR 603/04.

Jak już wspomniałem, pierwszą decyzją, którą podjął sędzia Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasz Kuczma po doręczeniu mu akt sprawy przeciwko mnie było wydanie w dniu 30 listopada 2006 r. postanowienia o zwróceniu sprawy Prokuratorowi Rejonowemu dla Krakowa Śródmieścia Wschód – wtedy Piotrowi Kosmatemu – w celu usunięcia istotnych braków postępowania przygotowawczego.

Podał między innymi – Załącznik 15: „Sygn. akt II K 451/06 Dnia 30 listopada 2006r. Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny w składzie Przewodniczący: SSR Tomasz Kuczma (…) postanawia zwrócić sprawę przeciwko oskarżonemu Zbigniewowi Kękuś Prokuratorowi Rejonowemu dla Krakowa Śródmieścia-Wschód/Piotr Kosmaty – ZKE/w celu usunięcia istotnych braków postępowania przygotowawczego polegających na:

braku ustaleń dotyczących danych osoby, która zamieszczała na stronach internetowych wskazane w akcie oskarżenia pisma

(…) Uzasadnienie(…) Zgodnie z art. 297 § 1kpk celem postępowania przygotowawczego jest między innymi wykrycie sprawcy, wyjaśnienie okoliczności sprawy, w tym ustalenie osób pokrzywdzonych oraz zebranie, zabezpieczenie i w niezbędnym zakresie utrwalenie dowodów dla sądu.

Zebrany w sprawie materiał dowodowy nie spełnia warunków określonych w tym przepisie,nie zostały bowiem wykonane podstawowe czynności mogące prowadzić do uzyskania dowodów świadczących o popełnieniu wyżej opisanych czynów przez określoną osobę.

(…) Wypełnienie znamion zarzucanych przez Prokuratora występków stanowi nie sam fakt sporządzania przedmiotowych pism, ale publiczne ich rozpowszechnienie.

Do przypisania więc sprawcy przestępnego zachowania potrzebne jest wykazanie, że to on takie informacje oraz treści wyczerpujące znamiona przestępstw z art. 226 § 1kk, 212 § 2 kk lub 226 § 3 kk oraz 241 § 2 kk na stronach internetowych zamieszczał.

W zgromadzonym materiale dowodowym brak jest natomiast dowodów dotyczących ustalenia danych osoby, która zamieszczała informacje na stronach internetowych www.zgsopo.webpark.pli www.zkekus.w.interia.pl.

(…) Prokurator w czasie prowadzonego postępowania przygotowawczego nie podjął żadnych czynności mających na celu ustalenie, do jakich organizacji czy też osób fizycznych należą domeny internetowe i jakie osoby na tych stronach mogły zamieścić informacje i jaka osoba przedmiotowe pisma zamieściła.”

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny, sygn. akt II K 451/06 /następnie II K 854/10, II K 407/13/ postanowienie sędziego Tomasza Kuczmy z 30 listopada 2006 r. – Załącznik 15

To bardzo poważne zarzuty. Dyskwalifikują prokuratora, autorkę aktu oskarżenia Radosławę Ridan oraz prokuratorów, którzy sprawowali nadzór nad prowadzonym przez nią postępowaniem.

Co wszak najważniejsze, to że sędzia Tomasz Kuczma nie tylko wskazał, jakich obowiązków prokurator R. Ridan niedopełniła i jakich czynności nie wykonała przez dwa lata.

Wskazał także Prokuratorowi Rejonowemu Piotrowi Kosmatemu jakie czynności jest obowiązana – pod jego nadzorem – wykonać. Podał – Załącznik 15: „Uzupełnienie postępowania w tym zakresie może wiązać się z wieloma czynnościami, także poszukiwaniem dowodów, których dokonanie przez Sąd napotkałoby na znaczne trudności i prowadziłoby do znacznego przedłużenia postępowania. Konieczne może być bowiem nie tylko uzyskanie informacji od instytucji zajmującej się przyznawaniem domen internetowych, przesłuchanie osób związanych z prowadzeniem strony internetowej Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca, ustalenie na jakich serwerach strony te są prowadzone, jakie osoby na stronach tych zamieszczać mogą informacje, wreszcie kto zamieszczał pisma opisane w zarzutach na tych stronach, ale może się również wyłonić potrzeba ustalenia u operatorów internetowych właścicieli numerów IP komputerów, z których dokonywano zmian na stronach internetowych. Wiązać się może również z potrzebą dokonania czynności przeszukania, ewentualnie zatrzymania twardych dysków komputerów, czy też serwerów, a także koniecznością powołania biegłego informatyka i sporządzenia opinii. Pozwoli to również na ustalenie czasu trwania publikacji przedmiotowych treści na stronach internetowych, co ma podstawowe znaczenie dla rozmiaru ewentualnej odpowiedzialności karnej sprawcy.”

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny, sygn. akt II K 451/06 /następnie II K 854/10, II K 407/13/ postanowienie sędziego Tomasza Kuczmy z 30 listopada 2006 r. – Załącznik 15

Co zrobił p.f. Prokuratora Rejonowego Piotr Kosmaty po zwróceniu mu sprawy przeciwko mnie przez sędziego T. Kuczmę i wskazanie, jakie czynności ma wykonać? Zezwolił prokurator R. Ridan na … zaskarżenie postanowienia sędziego T. Kuczmy i podanie w zażaleniu, które sporządziła w dniu 8 grudnia 2006 r. – Załącznik 16:„Prokurator (…) Zarzuty swe oparł li tylko na publikacjach które osobiście ujawnił i przejrzał na stronach internetowych ZGSOPO i www.zkekus.w.interia.pl. (…) Z informacji Zbigniewa Kękusia (…) należy wysnuć oczywisty wniosek, że tylko Zbigniew Kękuś może być sprawcą zarzuconych mu przestępstw bez żadnej ku temu wątpliwości. Okoliczność, że wymieniony nie przyznał się do popełnienia zarzuconych mu przestępstw nie ma nic do rzeczy, albowiem realizował on w ten sposób swoje prawo do obrony. (…) Natomiast o ile Sąd orzekający powziąłby uzasadnioną wątpliwość co do sprawstwa i winy oskarżonego w toku czynności dowodowych, w trakcie procesu,to ma możliwość wydania wyroku uniewinniającego. Tak więc czynności w sprawie typu: zabezpieczenie twardych dysków komputerów, ustalenie IP czy też korzystanie z opinii biegłych informatyków etc,zdaniem piszącego te słowa/prokurator Radosławy Ridan – ZKE/są generowaniem niepotrzebnych, pracochłonnych i obciążających kosztami Skarb Państwa czynności, które nie wniosą niczego nowego do postępowania.

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 451/06 /następnie II K 854/10, II K 407/13/ zażalenie prokurator

Radosławy Ridan z dnia 8 grudnia 2006 r. – Załącznik 16

Prokurator Rejonowy Piotr Kosmaty uznał, że wydruki ze stron www.zgsopo.webpark.pl i www.zkekus.w.interia.pl, zeznania świadków-pokrzywdzonych oraz akta sprawy o rozwód są wystarczającymi dowodami w sprawie o popełnienie przestępstw za pośrednictwem Internetu i… zwolnił swoją podwładną, prokurator Radosławę Ridan z wykonania czynności, które wskazał sędzia Tomasz Kuczma w postanowieniu z dnia 30.11.2006 r. Zwolnił prokurator R. Ridan z obowiązków:

  1. zebrania dowodów poświadczających, kto był sprawcą czynów, które mnie przypisała,

  2. ustalenia sprawcy czynów, które mi przypisała.

Musi Pan się zgodzić ze mną, że – „trafnie użyty wulgaryzm jest doskonałym instrumentem opisu świata” – skurwysyn z prokuratora Piotra Kosmatego. Zezwolił na ściganie mnie – z wszystkimi tego dla mnie konsekwencjami – na podstawie … domniemania mojej winy.

Jak to Piotr Kosmaty raz jeszcze dowiódł, że jest niedouczonym tumanem.

Prokurator R. Ridan oskarżyła mnie w pkt. I, III – XVI aktu oskarżenia z dnia 12 czerwca 2006 r. z art. 226 § 1 k.k. o popełnienie 15 przestępstw znieważenia wymienionych na str. 2 niniejszego pisma sędziów w związku z pełnieniem przez nich obowiązków służbowych, tj. za pośrednictwem Internetu, stron www.zgsopo.webpark.pl i www.zkekus.w.interia.pl.

Ściganie z tego tytułu było tymczasem niedopuszczalne od dnia … 19 października 2006 r.

W dniu 11 października 2006 r. Trybunał Konstytucyjny wydał bowiem wyrok, sygn. P 3/06, którym orzekł: „1. Art. 226 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553, ze zm.) w zakresie, w jakim penalizuje znieważenie funkcjonariusza publicznego lub osoby do pomocy mu przybranej dokonane niepublicznie lub dokonane publicznie, lecz nie podczas pełnienia czynności służbowych, jest niezgodny z art. 54 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.”

W uzasadnieniu do wyroku TK podał: Rozstrzygnięcie zawarte w wyroku Trybunału Konstytucyjnego oznacza, że od momentu wejścia w życie wyroku niedopuszczalne staje się ściganie z tytułu zniewagi funkcjonariusza publicznego dokonanej, czy to publicznie, czy niepublicznie, wyłącznie w związku z jego czynnościami służbowymi, a nie podczas wykonywania tych czynności. Utrzymany w mocy zakres kwestionowanego przepisu umożliwia więc ściganie z oskarżenia publicznego zniewagi funkcjonariusza dokonanej podczas wykonywania czynności służbowych. Poza hipotezą tego przepisu pozostają natomiast znieważające wypowiedzi publiczne i niepubliczne formułowane poza czasem pełnienia funkcji służbowych, bez względu na to, czy pozostają one w związku czy też nie zpełnieniem tych funkcji.”

Źródło: Uzasadnienie do wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 11.10.2006r., P 3/06; OTK Z.U. z 2006r., Nr 9A, poz. 121

Prokurator Radosława Ridan oskarżyła mnie o popełnienie wszystkich 18 przypisanych mi czynów za pośrednictwem Internetu, stron www.zgsopo.webpark.pl i www.zkekus.w.interia.pl, czyli … poza czasem pełnienia przez uznanych przez nią za pokrzywdzonych 15 sędziów pełnieniem obowiązków służbowych.

Artykuł 190. 1. Konstytucji stanowi: „Orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego mają moc powszechnie obowiązującą i są ostateczne.”

Wyrok TK z dnia 11.10.2006 r. został ogłoszony w Dzienniku Ustaw z dnia 19 października 2006 r. /Nr 190, poz. 1409/, a zatem z mocy zacytowanej wyżej zasady konstytucyjnej od tego dnia jest niedopuszczalne ściganie za znieważenie sędziów za pośrednictwem Internetu, tj. w związku z pełnieniem obowiązków służbowych.

Nie ma rzeczy niedopuszczalnych dla prokuratora Piotra Kosmatego …

Sędzia T. Kuczma zwrócił sprawę przeciwko mnie Prokuratorowi Rejonowemu Piotrowi Kosmatemu postanowieniem z dnia 30 listopada 2006 r., autorka aktu oskarżenia zaskarżyła je zażaleniem z dnia 8 grudnia 2006 r.

Półtora miesiąca po wejściu w życie w.w. wyroku TK z dnia 11.10.2006 r. Prokurator Rejonowy dla Krakowa Śródmieścia Wschód Piotr Kosmaty nie wiedział, że jest jego obowiązkiem zmodyfikować akt oskarżenia przez wyeliminowanie z niego 15 zarzutów z art. 226 § 1 k.k.

Co więcej, nie wyeliminował prokurator Piotr Kosmaty tych zarzutów z aktu oskarżenia do sierpnia 2007 r., gdy został przeniesiony do Prokuratury Okręgowej w Krakowie. W efekcie, taki sam tuman, jak prokurator Piotr Kosmaty, sędzia Tomasz Kuczma z Dębicy skazał mnie za ich popełnienie … niekonstytucyjnym wyrokiem z dnia 18 grudnia 2007 r.

A przecież na Piotrze Kosmatym ciąży – jak na każdym prokuratorze – ustawowy obowiązek stałego podnoszenia kwalifikacji:

Prokurator jest obowiązany stale podnosić kwalifikacje zawodowe, w tym uczestniczyć w szkoleniach i innych formach doskonalenia zawodowego, których organizację określa odrębna ustawa.”

Art. 44a ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze

Nie dość, że tuman bezmyślny, to w dodatku nie uzupełnia – całymi miesiącami! – kwalifikacji.

Z podanej wyżej przyczyny, tj. wyroku TK z dnia 11.10.2006 r., Sąd Okręgowy w Rzeszowie wyrokiem z dnia 15.09.2010 r. uchylił skazujący mnie wyrok sędziego T. Kuczmy z dnia 18.,12.2007 r. w zakresie 16 czynów z pkt. I, III – XVII, zarzuciwszy mu rażące i mające wpływ na treść wyroku naruszenie prawa materialnego określonego w art. 226 § 1 k.k.

Chyba wystarczająco przekonywujące przedstawiłem dowodu dla uzasadnienia mojego stanowiska, że prokurator Piotr Kosmaty jest tumanem, bydłem i żądnym kariery – „trafnie użyty wulgaryzm jest doskonałym instrumentem opisu świata” – skurwysynem z prokuratora Piotra Kosmatego.

xxx

W wydaniu z dnia 14 listopada 2014 r. „Dziennika Polskiego” zamieszczono dedykowany prokuratorowi Piotrowi Kosmatemu artykuł Marcina Banasika, pod tytułem: „Prokurator z piekła rodem na tropie zabójcy Ziętary”.

Autor napisał w nim między innymi:

Krytycy Kosmatego /Piotr Kosmaty – rzecznik Prokuratury Apelacyjnej w Krakowie – ZKE/ mówią o nim

prosty chłopak”, który więcej zdziałał wybujałą ambicją niż ciężką pracą. (…) Większość z nich nie wierzy,

że 42-latek doszedł do tak prestiżowego stanowiska własnymi siłami.

W takim razie, kto lub co stoi za sukcesem Kosmatego?””
Źródło: Marcin Banasik, „Prokurator z piekła rodem na tropie zabójcy Ziętary”, „Dziennik Polski”, 14 listopada 2014,

s. C04, C05 – Załącznik 17

Ja znam odpowiedź na pytanie, jak wyżej. Jeśli chodzi o „co?”, to bezprzykładny serwilizm, solidarność z tumanami, przestępcami wśród funkcjonariuszy publicznych. Jeśli chodzi o „kto?”, to odpowiedź jest oczywista … Pan, Prokurator Apelacyjny w Krakowie, stoi za „sukcesem” Piotra Kosmatego. Pan go promuje, Pan ochrania jego wizerunek.

Tak samo, jak chroni Pan interesu innych tumanów, łajdaków, niedopełniających obowiązków lub przekraczających uprawnienia przestępców z prokuratury.

Nie dziwi mnie Pana postępowanie. Jak mi wiadomo jest Pan Żydem. Jednym z wielu w zmajoryzowanym przez Żydów wymiarze sprawiedliwości. Jest Pan typowym Żydem w wymiarze sprawiedliwości Rzeczypospolitej Polskiej. Tumanem, okrutnikiem – „trafnie użyty wulgaryzm jest doskonałym instrumentem opisu świata” – skurwysynem, którzy po to chyba tylko tam jesteście, żeby nas, nie-Żydów niszczyć. Tak samo, jak tępe okrutne żydostwo… zawsze niszczyło Polaków.

Nie jestem antysemitą i nie mam na myśli wszystkich Żydów, Piszę o Żydach, jak Pan, okrutnych, tępych – „trafnie użyty wulgaryzm jest doskonałym instrumentem opisu świata” – skurwysynach.

Wprawdzie Pana kariera na stanowiskach kierowniczych w prokuraturze z cała pewnością dobiega końca – nie jest Pan przecież „nieskazitelnego charakteru”, a tylko dla takich zgodnie z wolą ustawodawcy jest miejsce w korpusie prokuratorów Rzeczypospolitej Polskiej – ale na zakończenie podzielę się z Panem moim zawodowym doświadczeniem z okresu zanim mi prokurator Radosława Ridan z resztą tumanów i bydła z grona Pana obecnie podwładnych zakończyła karierę zawodową.

Gdy pełniłem funkcje kierownicze zawsze starałem się rekrutować do swoich zespołów profesjonalistów. Lepszych ode mnie w dziedzinach, którymi mieli się zajmować. Takim powierzałem najtrudniejsze do wykonania zadania. Dzięki nim realizowałem cele, które stawiali przede mną pracodawcy.

U Was jest dokładnie na odwrót. Najtrudniejsze sprawy często powierzacie miernotom. Jakby nieświadomi, że te, moralne, fachowe, intelektualne, ostatecznie zawsze ciągną swoich przełożonych na dno. Wprawdzie tzw. służba publiczna w coraz bardziej „Judeopolonii” rządzi się swoimi, osobliwymi – jak doświadczam, często opartymi na Talmudzie z jego idée fixe, że „Tylko Żydzi są ludźmi, goje nie są ludźmi, tylko bydłem” /Talmud, Keritot 6b/ – prawami, ale Pan, powołany do pełnienia funkcji Prokuratora Apelacyjnego przez swojego przyjaciela, zaraz po tym, gdy ten został Prokuratorem Generalnym – ciekawe, czy zostałby Pan Prokuratorem Apelacyjnym, gdyby Pana przyjaciel nie został Prokuratorem Generalnym … – broniąc interesu tumanów Radosławy Ridan, Lidii Jaryczkowskiej, Krystyny Kowalczyk, Edyty Kuśnierz oraz tumana i – „trafnie użyty wulgaryzm jest doskonałym instrumentem opisu świata” – skurwysyna Piotra Kosmatego właśnie kończy karierę.

W Waszym, żydowskim „cyklu” jesteście obecnie w Polsce w fazie zuchwałości. Pokazujecie kiedyś gościnnemu dla Żydów i ufnemu Narodowi Polski , na co Was stać. Generalnie… nic nowego. Niektórzy z najstarszych, Wasi, tj. Pana, Andrzeja Zolla, Zbigniewa Ćwiąkalskiego i Wam podobnym poprzednicy w wymiarze sprawiedliwości Rzeczypospolitej Polskiej z całą pewnością powiedzą: „nie takie numery się robiło”. Z Polakami. Jak pokazuje historia, po fazie zuchwałości, przychodzi faza jojczenia. Jak Was poznałem, wiem, że to cała o Was prawda:

Mały narodek żydowski ośmiela się okazywać nieprzejednaną nienawiść do wszystkich ludów, jest zawsze pożądliwy cudzych dóbr, czołobitny w nieszczęściu, a zuchwały w szczęściu.
Wolter

Przykładem Żyda w ujęciu Woltera jest Andrzej Zoll. Zuchwały w szczęściu, bohater kiedyś, jako Rzecznik Praw Obywatelskich do mojego małoletniego, potrzebującego jego pomocy wobec okrucieństwa okazywanego mu przez podporządkowanych małżonce A. Zolla adw. Wiesławie Zoll sędziów, a potem do mnie, gdy mu Pana obecnie podwładni dopomogli w uczynieniu mnie przestępcą wbrew prawu, którego sam naucza, gdy mu udowodniłem, że tuman, to już tylko … nieszczęśliwy, jojczy, labiedzi, żali się na mnie. „O rozmowę poprosiliśmy Andrzeja Zolla. Jednak profesor nie chciał się rozwodzić na ten temat:

Ten człowiek /ja – ZKE/ zatruwa mi życie od lat. Obrażał moją żonę, pisał do mnie na nią skargi.

Mógłbym wystąpić przeciwko niemu z oskarżenia prywatnego, ale nie chcę tego robić, gdyż został ciężko doświadczony przez los i z pewnością potrzebuje pomocy. Stanowczo odradził reporterce „DP” rozmowę ze swoją żoną, mec. Wiesławą Zoll, gdyż – jak oświadczył – z pewnością nie będzie tej sprawy komentować.”

Dorota Stec-Fus, „Bezwzględna Temida”; „Dziennik Polski – Magazyn Piątek”, 16.11.2012 r., s. C 01, C 06-C 07

I niedługo potem … razem z małżonką Wiesławą złożyli zawiadomienia w Prokuraturze Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód i wnioski, żeby mnie ścigać z oskarżenia publicznego za ich – ścigane z oskarżenia prywatnego – zniesławienie /art. 212 § 1 k.k. i znieważenie /art. 216 § 1 k.k./. W tym przypadku z pomocą przyszedł im Furdzik, który naruszając prawo, nasłał w dniu 6 marca 2014 r. o godz. 06:15 na mieszkania moich dzieci i mojej matki funkcjonariuszy Policji, żeby mnie zatrzymali i doprowadzili pod przymusem na badania psychiatryczne.

Ponieważ Furdzik naruszył prawo, to jego interesu chronili już: zastępca Prokuratora Okręgowego Anna Jedynak, Prokurator Rejonowy dla Krakowa Śródmieścia Zachód Anna Rokicka-Lis, i sędziowie Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia, Dariusz Stachurski i Małgorzata Rokosz. Ferajna.

Wasze „szczęście” – w tym „kariery”, jak Kosmatego, Furdzika i im podobnych – budujecie na ludzkim nieszczęściu. Stąd prędzej, czy później przychodzi faza jojczenia.

Jak u A. Zolla. Kiedyś zuchwały, teraz jojczy i mnie obraża. Jemu wolno. Tak mi to wyjaśnili niedawno sędzia Sądu Okręgowego w Krakowie SSO Elżbieta Bednarczuk i sędziowie Sądu Apelacyjnego w Krakowie, SSA Wojciech Kościołek, SSA Maria Kus-Trybek i SSA Grzegorz Krężołek. Barbarzyńcy, gdy – jak Andrzej Zoll – Żyd, wszystko wolno w zażydzonym wymiarze sprawiedliwości coraz bardziej Judeopolonii.

Już dzisiaj mając całą masę problemów z Pana podwładnymi, pomny, że zanim zakończył kosztem całego Narodu Polski realizację projektu „Donald Tusk zapewnia sobie godziwą emeryturę”, były premier zostawił w spadku po sobie możliwość penalizowania nas za tzw. „mowę nienawiści”, na zakończenie pragnę wyjaśnić, że ja Pana nie nienawidzę. Ani Kosmatego, ani Ridan, Jaryczkowskiej, Kuśnierz, czy Kowalczyk. Ja Państwa – „trafnie użyty wulgaryzm jest doskonałym instrumentem opisu świata” – pier…ę7, znaczy lekceważę. Tak samo, jak Wy prawdę, Wasze obowiązki oraz moje prawa.

Robicie „kariery” – „trafnie użyty wulgaryzm jest doskonałym instrumentem opisu świata” – skurwysyny na ludzkim nieszczęściu. Pilnujecie li tylko własnych interesów.

W moich pismach stosuję dosadne określenia. Żeby pokazać, jak bardzo jesteście małostkowi. Im większy tuman, łajdak, im większe moralne i/lub fachowe nic, tym bardziej zakochany w sobie, tym większy megaloman, narcyz, kokiet, tym bardziej obrażalski. Za słowa prawdy o Was czynicie nas przestępcami, zostawiając sobie – żydostwo w komisjach kodyfikacyjnych, jak tuman A. Zoll m.in. przez dwie kadencje w Komisji kodyfikacyjnej Prawa Karnego przy Ministrze Sprawiedliwości – możliwości po temu w Kodeksie karnym. Czekam zatem na następne zawiadomienie, albo pozew… A potem z polecenia jakiegoś następnego Furdzika, czy też Stój poszukiwań mnie przez Policję, nałożenia na ręce kajdanek, przymusu rozebrania się do naga przed funkcjonariuszami Policji i robienia przysiadów, doprowadzenia na badania psychiatryczne itp. Mam to już wszystko za sobą. Z lekką nutką niepokoju czekam na to, co mi jeszcze judeoferajno wymyślicie.

W niniejszym piśmie dowiodłem – na Pana, tumana, przykładzie – że znając prawo, można osiągnąć cel bez użycia Policji.

Jeszcze pismami z dnia 18 czerwca 2012 r. i 5 sierpnia 2012 r. pouczał mnie Pan, gdy prosiłem o podanie wynagrodzenia prokuratora P. Kosmatego, że – Załącznik 6: „indywidualne wynagrodzenie prokuratora oraz jego składniki nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej,”, żeby po mojej ustawicznej przez prawie dwa lata pracy nad Panem, pismem z dnia 4 kwietnia 201r poinformować mnie, że – Załącznik 7: „Realizując Pana wniosek z dnia 24 marca br. o udostępnienie informacji publicznej podaję, co następuje: (…) II. Prokurator Apelacyjny w Krakowie aktualnie otrzymuje wynagrodzenie zasadnicze (…).”

Z Panem całkiem, jak z Pana przyjacielem Prokuratorem Generalnym Andrzejem Seremetem. Po tym, jak mi jego podwładna, bydlę, Danuta Bator trzy razy – pisma z dnia 12.05.2010 r., 21.09.2010 r., 02.12.2010 r. – wyjaśniała, że nie zachodzi prawem określona przesłanka do wniesienia kasacji na moją korzyść od skazującego mnie wyroku wydanego na podstawie aktu oskarżenia Pana podwładnej Radosławy Ridan, on sam przyglądał mi się przez 9 dni, prowadzącemu protest głodowy pod oknami jego gabinetu, żeby mi potem wręczono pismo, w którym podano: „(…) po ponownej /znaczy… czwartej w przypadku Pana przyjaciela – ZKE/ analizie akt sprawy o sygnaturze II K 451/06 Sądu Rejonowego w Dębicy oraz przedstawionymi przez Pana argumentami, Prokurator Generalny Pan Andrzej Seremetpodjął decyzję o wniesieniu w trybie art. 521 kpk kasacji na Pana korzyść,” Ostatecznie wniósł ją na korzyść… adw. Wiesławy Zoll, tj. złożył wniosek o powtórne ściganie mnie z oskarżenia publicznego za jej ścigane z oskarżenia prywatnego zniesławienie. Tak samo, jak on życzliwi adw. Wiesławie Zoll sędziowie Sądu Najwyższego uznali ten wniosek za słuszny.

Dostrzega Pan asymetrię w relacji ja – Wy, funkcjonariusze publiczni?

Ja muszę nad Wami pracować. Całymi latami. Uczyć Was, edukować, po kilka razy dostarczać te same dowody, bo jak nie po funkcjonariuszowskiej myśli, to mi są odsyłane, prowadzić protest głodowy…

Niedouczone, prymitywne bydło w prokuratorskich togach wysługuje się przeciwko mnie Policją. A potem, gdy okaże się, że naruszyło – bydło – prawo, korzysta z usług ochrony świadczonej mu przez funkcjonariuszowską brać.

To, żeście, bywa, bydło, jest część prawdy o Was – w tym Panu, Kosmatym, Ridan, Kowalczyk – tzw. nieskazitelnych charakterach, tzw. autorytetach moralnych.

Co się tyczy niniejszego pisma, Adresatom jego kopii pozostawiam do oceny, czy mam rację nazywając Pana oraz Pana protegowanego, prokuratora Piotra Kosmatego tumanami, bydłem oraz okrutnymi – „trafnie użyty wulgaryzm jest doskonałym instrumentem opisu świata” – skurwysynami.

Odkąd sądy odwoławcze, tj. Sąd Okręgowy w Rzeszowie i Sąd Najwyższy uchyliły skazujący mnie wyrok jej kolegi8, sędziego Tomasza Kuczmy, z powodu rażącego i mającego wpływ na treść wyroku naruszenia przez niego prawa materialnego i procesowego, sędzia Beata Stój realizuje przy udziale Pana podwładnej, Prokuratora Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wschód Krystyny Kowalczyk jej idée fixe wykreowania mi opinii niepoczytalnego i umieszczenia mnie w szpitalu psychiatrycznym.

Pod ocenę Adresatów kopii niniejszego pisma pozostawiam, którego z nas trzeba by umieścić – przez wzgląd na interes społeczny – w szpitalu psychiatrycznym… Mnie, ściganego – w tym skazanego niesłusznym, uchylonym wyrokiem – dziewiąty rok, bo tumany Radosława Ridan, Lidia Jaryczkowska, Piotr Kosmaty, Krystyna Kowalczyk i Edyta Kuśnierz niedopełniły ich obowiązków, a tuman, okrutny skurwysyn Piotr Kosmaty, gdy miał okazję usunąć tego skutki pilnował swojego li tylko i koleżanek z pracy interesu, czy też Pana, nieskazitelnego charakteru Prokuratora Apelacyjnego w Krakowie, który od trzech i pół roku odmawia mi wydania kopii sporządzonego w dniu 22 czerwca 2011 r. przez zastępcę Prokuratora Generalnego Roberta Hernanda pisma, dowodu mojej niewinności, wyjaśniając mi, że mi jej Pan nie wyda, ponieważ Pana przyjaciel, Prokurator Generalny Andrzej Seremet też odmówił jej wydania… Posłowi na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Andrzejowi Dudzie.

Trudno o lepszą niż Pan egzemplifikację słuszności mojej tezy, że selekcja na stanowiska kierownicze w instytucjach wymiaru sprawiedliwości odbywa się według kryteriów negatywnych. Starsi pamiętają tę zasadę … „mierny, bierny ale wierny”.

Jak można, będąc w posiadaniu dowodu niewinności niesłusznie oskarżonego i raz już skazanego człowieka ukrywać ten dowód przez ponad 3 lata nie tylko przed tym człowiekiem, ale i przed sądem, i zamiast go sądowi doręczyć radzić ofierze prokuratora tumana: „Uprzejmie Pana informuję, że będąc stroną postępowania zawisłego przed Sądem Rejonowym w Dębicy, do sygn. II K 407/13 może Pan skorzystać z prawa składania wniosków dowodowych, również w interesującym Pana zakresie. Artur Wrona”? Okazuje się, że można. Nawet będąc tzw. nieskazitelnego charakteru Prokuratorem Apelacyjnym w Krakowie. Żyd, jak Pan, tępy, durny, okrutny barbarzyńca, wzorcowa postać „cywilizacji szwindla”, w imię reguły: „Tylko Żydzi są ludźmi, goje nie są ludźmi, tylko bydłem” /Talmud, Keritot 6b/ jest do wszystkiego zdolny. Bydlę, po prostu. I tuman. To – że tuman jest zarazem bydłem – w przypadku Żydów ortodoksów reguła.
To dla takich, jak Pan jedyny sposób na robienie kariery w zażydzonym wymiarze sprawiedliwości coraz bardziej Judeopolonii. Jedno ze zdaniem Donalda Tuska „bezcennych bogactw narodowych” powiedziało kiedyś:

Dlatego też postanowiłem nazwać rzeczy po imieniu i – jak ujął to jeden z przedwojennych satyryków –

«przestać uważać bydło za niebydło»”

Władysław Bartoszewski, Źródło: blog Władysława Bartoszewskiego 22 października 2007

Ja, po moich z Wami – w tym z Panem, z Kosmatym, Furdzikiem i ferajną „Furdzikopodobnych” – doświadczeniach też powziąłem postanowienie, że trzeba okrucieństwo i bezprawie nazywać po imieniu i dlatego postanowiłem przestać uważać – „trafnie użyty wulgaryzm jest doskonałym instrumentem opisu świata”skurwysynów za nieskurwysynów.

Jeśli któryś z autorytetów moralnych o nieskazitelnym charakterze – na przykład Pan lub Kosmaty – ma życzenie umieścić mnie z tego powodu w szpitalu psychiatrycznym, uprzejmie proszę o powstrzymanie się przez kilka dni i nie wysyłanie – jak Furdzik w marcu tego roku – poszukujących mnie zaraz po godz. 06:00 funkcjonariuszy Policji do mieszkań moich dzieci i mojej matki. Będę do Waszej, ferajno, dyspozycji w dniu 12 grudnia 2014 r. o godz. 10:00 w Sądzie Rejonowym w Dębicy.

dr Zbigniew Kękuś

Załączniki:

  1. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13, Zawiadomienie z dnia 14.11.2014 r.

  2. Prokuratura Generalna, sygn. akt PG IV KSK 669/11, pismo z dnia 15 czerwca 2011 r. Prokuratora Krzysztofa Domagały

  3. Prokuratura Generalna, protokół spotkania w dniu 2.07.2013 r. zastępcy Prokuratora Generalnego R. Hernanda z Z. Kękusiem

  4. Prokuratora Apelacyjna, sygn. akt Ap. II Ko 23/14, pismo Prokuratora Apelacyjnego Artura Wrony z dnia 18 lutego 2014 r.

  5. Prokuratura Okręgowa w Krakowie, sygn. I IP 16/13, pismo Prokuratora Okręgowego Lidii Jaryczkowskiej z dnia 22 lipca 2013 r.

  6. Prokurator Apelacyjny w Krakowie, Ap I IP 9/13, pismo Prokuratora Apelacyjnego Artura Wrony z dnia 5 sierpnia 2013 r.

  7. Prokuratura Apelacyjna w Krakowie, sygn. akt Ap I IP 13/14, pismo Prokuratora Apelacyjnego Artura Wrony z dnia 4.04.2014 r.

  8. Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście – Wschód, sygn/ akt 1 Ds. 112/04/S, pismo Prokuratora Rejonowego Piotra Kosmatego z dnia 23 stycznia 2006 r.

  9. Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście – Wschód, sygn. akt 1 Ds. 112/04/S, pismo Prokuratora Rejonowego Piotra Kosmatego z dnia 10 lutego 2006 r.

  10. Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście – Wschód, sygn. akt RS-051/3/06, pismo Prokuratora Rejonowego Piotra Kosmatego z dnia 16 marca 2006 r.

  11. Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście – Wschód, sygn. akt RS-051/3/06, pismo Prokuratora Rejonowego Piotra Kosmatego z dnia 17 marca 2006 r.

  12. Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście – Wschód, sygn. akt 1 Ds. 39/06/S, pismo Prokuratora Rejonowego Piotra Kosmatego z dnia 17 marca 2006 r.

  13. Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście – Wschód, sygn. akt 1 Ds. 39/06/S, pismo Prokuratora Rejonowego Piotra Kosmatego z dnia 10 maja 2006 r.

  14. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ akt oskarżenia prokurator Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r., sygn. 1 Ds. 39/06/S

  15. Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny, sygn. akt II K 451/06 /następnie II K 854/10, II K 407/13/ postanowienie sędziego Tomasza Kuczmy z 30 listopada 2006 r.

  16. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 451/06 /następnie II K 854/10, II K 407/13/ zażalenie prokurator Radosławy Ridan z dnia 8 grudnia 2006 r.

  17. Marcin Banasik, „Prokurator z piekła rodem na tropie zabójcy Ziętary”, „Dziennik Polski”, 14 listopada 2014, s. C04, C05

1 Kiedyś uważałem, że używanie wulgaryzmów jest dowodem li tylko chamstwa. Musiałem zmienić zdanie, bo gdy kreujący nowe wzorce kulturowe Marcin Meller w prowadzonym przez niego w porze największej oglądalności – w sobotnie przedpołudnie, gdy telewizję oglądają dzieci razem z rodzicami – programie TVN „Drugie śniadanie mistrzów, powiedział: „Jeśli liberałowie PiS-owscy przystąpiliby do Platformy, mielibyśmy, kurwa (…).” /Marcin Meller, w: „Drugie śniadanie mistrzów”, TVN, 14 listopada 2010 r./ Mariusz Cieślik perswadował czytelnikom „Newsweeka”, że Marcin Meller nie jest chamem lecz inteligentem.

Chama, jak niesłusznie myślałem, nie wypierdolono z pracy, a M. Cieślik sporządził mowę obrończą „mistrza” Mellera, której nadał tytuł „O wyższości k … nad kuźwą”. Powołując się w niej nawet na Jana Kochanowskiego obwieścił zaprezentował credo prawdziwej inteligencji: „Wiem, że się teraz narażę na oskarżenie, że popieram schamianie polszczyzny, ale naprawdę k … Mellera zupełnie mi nie przeszkadza. (…) Liczne przykłady literackie (od Kochanowskiego po Rymkiewicza) i filmowe (od Pasikowskiego po „Miasteczko South Park”) dowodzą, że trafnie użyty wulgaryzm jest doskonałym instrumentem opisu świata. (…) Dawne elity ulegają erozji i przestają obowiązywać inteligenckie kody, ale z tych wszystkich przyczyn w ostatnich latach zupełnie zanikło poczucie językowego obciachu. Prawdziwy inteligent wie, kiedy rzucić k …, ćwierćinteligenci rzucają kuźwami.” – Źródło: Mariusz Cieślik, „O wyższości k … nad kuźwą”; „Newsweek”, 5.12.2010 r., s. 12.

2 SKURWYSYN” «człowiek będący nieakceptowany z rozlicznych przyczyn przez nas samych bądź szersze grono», Słownik Języka Polskiego

3 BYDLĘ”: «o człowieku z podkreśleniem jego stron ujemnych»; Słownik Języka Polskiego PWN, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, s. 75

4 TUMAN” : «człowiek tępy, ciężko myślący; matoł, tępak»;Słownik Języka Polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, s. 1051

5 Art. 61a. Ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze: „Podstawę ustalenia wynagrodzenia zasadniczego prokuratora w danym roku stanowi przeciętne wynagrodzenie w drugim kwartale roku poprzedniego, ogłaszane w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie art. 20 ogłoszenie w “Monitorze Polskim”, pkt 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2004 r. Nr 39, poz. 353, z późn. zm.), z zastrzeżeniem ust. 2.”

6 „CWANIAK” – «Człowiek przebiegły, chytry, szczwany»; Słownik Języka Polskiego PWN, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, s. 687

7 Pier…”«lekceważyć»; Słownik Języka Polskiego

8 Gdy złożyłem wniosek o wyłączenie sędzi Beaty Stój, sędzia Sądu Rejonowego w Dębicy Artur Mieleckiego podał w postanowieniu z dnia 25 października 2012 r. w przedmiocie oddalenia mojego wniosku: „(…) W pisemnym oświadczeniu, SSR Beata Stój wskazała, iż zarzuty Zbigniewa Kękusia są całkowicie bezzasadne, gdyż co prawda zna i utrzymuje koleżeńskie stosunki z Tomaszem Kuczma, lecz nie ma żadnego interesu w tym by sprawa ta była rozpoznana w określony sposób, jak też trudno wyobrazić sobie, by Tomasz Kuczma był zainteresowany konkretnym rozstrzygnięciem sprawy.”