09.01.2015 Wniosek Zbigniewa Kękusia do adw. Roberta Bryka

Kraków, dnia 9 stycznia 2015 r.

Zbigniew Kękuś

Pan
adw. Robert Bryk
Kancelaria Adwokacka
ul. Kraszewskiego 5
39-200 Dębica

Sygn. akt Sądu Rejonowego w Dębicy: II K 407/13

Do wiadomości:

  1. Pan adw. Paweł Gieras, Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w Krakowie, ul. Batorego 17, 31-135 Kraków
  2. Pan Cezary Grabarczyk, Minister Sprawiedliwości, Al. Ujazdowskie 11, 00-950 Warszawa
  3. Pan Bronisław Komorowski, Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, ul. Wiejska 10, 00-952 Warszawa
  4. Państwo: Radosław Sikorski, Elżbieta Radziszewska, Eugeniusz Tomczak – Grzeszczak, Marek Kuchciński, Wanda Nowicka, Jerzy Wenderlich – Marszałek i Wicemarszałkowie Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej, ul. Wiejska 4/6/8, 00-902 Warszawa
  5. Państwo: Bogdan Borusewicz, Jan Wyrowiński, Stanisław Karczewski, Maria Pańczyk-Pozdziej – Marszałek i Wicemarszałkowie Senatu Rzeczypospolitej Polskiej, ul. Wiejska 6, 00-902 Warszawa
  6. Sędzia Zbigniew Śmigórski, Prezes Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie, Al. Piłsudskiego 28, 35-001 Rzeszów
  7. Sędzia Tomasz Wojciechowski, Prezes Sądu Okręgowego w Rzeszowie, Plac Śreniawitów 3, 35-959 Rzeszów
  8. Pani Irena Lipowicz, Rzecznik Praw Obywatelskich, Al. Solidarności 77, 00-090 Warszawa
  9. Pan Andrzej Seremet, Prokurator Generalny, ul. Rakowiecka 26-30, 02-528 Warszawa
  10. Pan Artur Wrona, Prokurator Apelacyjny w Krakowie, ul. Cystersów 18, 31-553 Kraków
  11. Pani Lidia Jaryczkowska, Prokurator Okręgowy w Krakowie, ul. Mosiężnicza 2, 30-965 Kraków
  12. Sędzia Krzysztof Sobierajski, Prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie, ul. Przy Rondzie 3, 31-547 Kraków
  13. Sędzia Barbara Baran, Prezes Sądu Okręgowego w Krakowie, ul. Przy Rondzie 7, 31-547 Kraków
  14. Pan Andrzej Adamczyk, Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Biuro Poselskie, ul. Łobzowska 35/4, 31-139 Kraków
  15. Pani Barbara Bubula, Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Biuro Poselskie, Os. Centrum B 4 m. 42, 31-926 Kraków
  16. Pan Łukasz Gibała, Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Biuro Poselskie, ul. Zbożowa 2, 30-002 Kraków
  17. Pan Jarosław Gowin, Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Biuro Poselskie, ul. Karmelicka 1/3, 31-133 Kraków
  18. Pani Anna Grodzka, Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Biuro Poselskie, ul. Bracka 15, 31-005 Kraków
  19. Pan Jerzy Fedorowicz, Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Biuro Poselskie, ul. św. Gertrudy 26/29, 31-048 Kraków
  20. Pani Jagna Marczułajtis-Walczak, Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Biuro Poselskie, ul. św. Gertrudy 26-29, 31-048 Kraków
  21. Pani Katarzyna Matusik-Lipiec, Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Biuro Poselskie, ul. św. Gertrudy 26-29, 31-048 Kraków
  22. Pan Jacek Osuch, Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, ul. Łobzowska 35 m. 4, 31-139 Kraków
  23. Pan Ryszard Terlecki, Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, ul. Szewska 27, 31-139 Kraków
  24. Pan Andrzej Duda, kandydat Prawo i Sprawiedliwość na prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, Poseł do Parlamentu Europejskiego, Biuro Poselskie, ul. Podwale 3/6, 31-118 Kraków
  25. Pani adw. Małgorzata Wassermann, Kancelaria Adwokacka, ul. Kielecka 29B, 31-523 Kraków
  26. Panowie: Dominik Jaśkowiec, Sławomir Pietrzyk, Wiceprzewodniczący Rady Miasta Krakowa, Plac Wszystkich Świętych 3-4, 31-004 Kraków
  27. Pan Marek Cebulak, Dyrektor Grodzkiego Urzędu Pracy w Krakowie, ul. Wąwozowa 34, 31-752 Kraków
  28. Pan prof. dr hab. Andrzej Chochół, Rektor Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie, ul. Rakowicka 27, 31-510 Kraków
  29. Pan insp. Andrzej Płatek, Komendant Miejski Policji w Krakowie ul. Siemiradzkiego 24, 31-137 Kraków
  30. Ks. kard. Stanisław Dziwisz, Metropolita Krakowski, Kuria Metropolitalna, ul. Franciszkańska 3, 31-004 Kraków
  31. Pan Jacek Majchrowski, Prezydent Krakowa, Plac Wszystkich Świętych 3-4, 31-004 Kraków
  32. Pan Jerzy Miller, Wojewoda Małopolski, ul. Basztowa 22, 31-156 Kraków
  33. Pan Marek Sowa, Marszałek Województwa Małopolskiego, ul. Racławicka 56, 30-017 Kraków.
  34. Pan Wojciech Harpula, Redaktor Naczelny, „Gazeta Krakowska”, Al. Pokoju 3, 31-548 Kraków
  35. Pan Marek Kęskrawiec, Redaktor Naczelny „Dziennik Polski’, Al. Pokoju 3, 31-548 Kraków
  36. Pan Piotr Mucharski, Redaktor Naczelny, Tygodnik Powszechny, ul. Wiślna 12, 31-007 Kraków
  37. Pan Józef Stachów, Redaktor Naczelny „Gazeta Wyborcza – Gazeta Kraków”, ul. Szewska 5, 31-009 Kraków
  38. Pani Edyta Stanek, Redaktor Naczelny „Fakt Kraków”, ul. Grzegórzecka 10, 31-530 Kraków
  39. www.kekusz.pl, ruchobywatelskinarzecz@vp.pl, www.aferyprawa.eu, www.monitor-polski.pl, www.3obieg.pl, www.ekspedyt.org, www.blogmedia24.pl, www.neon24.pl

 

Dotyczy:

  1. Wniosek o sporządzenie i doręczenie mi wyjaśnienia, czy sędzia Beata Stój jest wyłączona – na podstawie prawa określonego w art. 40 § 1 pkt 7 k.p.k. – z mocy prawa od dnia 27 sierpnia 2013 r., tj. od dnia wydania przez Sąd Okręgowy w Rzeszowie postanowienia sygn. akt II Kz 246/13,od rozpoznawania sprawy do sygn. II K 407/13.
  2. Wniosek o sporządzenie i doręczenie mi odpowiedzi na wniosek, jak w pkt. I bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie tygodnia od daty wpływu niniejszego pisma.
  3. Zawiadomienie, że:
    1. kopie dokumentów poświadczających przedstawione w niniejszym piśmie fakty są umieszczone w Internecie, w tym na stronie: www.kekusz.pl.
    2. kopia niniejszego pisma oraz odpowiedzi na nie zostaną umieszczone w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl.

 

Szanowny Panie,

 

W związku z moim zamiarem doręczenia kopii niniejszego pisma wyżej wymienionym Adresatom wyjaśniam, że zarządzeniem z dnia 16 kwietnia 2012 r. sędzia Beata Stój uznawszy mnie za niepoczytalnego wyznaczyła Pana na podstawie prawa określonego w art. 79 § 1 k.p.k.: „W postępowaniu karnym oskarżony musi mieć obrońcę, jeżeli: (…) 3) zachodzi uzasadniona wątpliwość co do jego poczytalności.” – moim obrońcą z urzędu w rozpoznawanej przez nią przeciwko mnie sprawie do sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/.

W sprawie, jak wyżej jestem ścigany na podstawie aktu oskarżenia prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r. za to, że w okresie od stycznia 2003 r. do września 2005 r., w Krakowie, za pośrednictwem stron internetowych www.zgsopo.webpark.pl i www.zkekus.w.interia.pl popełniłem 18 przestępstw, tj.:

  1. pkt. I, III-XVI aktu oskarżeniaznieważyłem w związku z pełnieniem obowiązków służbowych /art. 226 § 1 k.k./ i zniesławiłem /art. 212 § 2 k.k./ piętnaścioro sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie – SSO Maja Rymar /była Prezes Sądu Okręgowego w Krakowie/ SSO Ewa Hańderek, SSO Teresa Dyrga, SSR Agata Wasilewska-Kawałek, SSO Agnieszka Oklejak, SSO Danuta Kłosińska, SSR Izabela Strózik, SSO Anna Karcz-Wojnicka, SSO Jadwiga Osuch, SSO Małgorzata Ferek, SSA Włodzimierz Baran /były Prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie/, SSA Jan Kremer, SSA Maria Kuś-Trybek, SSA Anna Kowacz-Braun, SSA Krzysztof Sobierajski /obecny Prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie/,
  2. pkt II aktu oskarżeniazniesławiłem /art. 212 § 2 kk/ adwokata Wiesławę Zoll, pełnomocnika mojej żony w prowadzonym przez Sąd Okręgowy w Krakowie i Sąd Apelacyjny w Krakowie w latach 1997-2006 postępowaniu z mojego powództwa o rozwód /sygn. akt XI CR 603/04/,
  3. pkt XVII aktu oskarżenia znieważyłem /art. 226 § 3 k.k./ i zniesławiłem /art. 212 § 2 k.k./ konstytucyjny organ Rzeczypospolitej Polskiej, Rzecznika Praw Obywatelskich w osobie piastującego ten urząd prof. Andrzeja Zolla,
  4. pkt XVIII aktu oskarżenia – rozpowszechniałem wiadomości z rozprawy sądowej prowadzonej z wyłączeniem jawności – art. 241 § 2 k.k.

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10 / akt oskarżenia prokurator Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r.

 

W sprawie jak wyżej raz już zapadł prawomocny skazujący mnie wyrok. Wydał go, w zakresie wszystkich czynów sędzia Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasz Kuczma w dniu 18 grudnia 2007 r., sygn. II K 451/06.

Wyrok ten uchyliły następnie:

  1. Sąd Okręgowy w Rzeszowie wyrokiem z dnia 15 września 2010 r., sygn. II Ko 283/10, w zakresie 16 czynów, z pkt. I, III – XVII. Sąd Okręgowy zarzucił sędziemu T. Kuczmie rażące i mające wpływ na treść wyroku naruszenie prawa materialnego, wznowił postępowanie sygn. II K 451/06 i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w Dębicy do ponownego rozpoznania w zakresie w.w. czynów z pkt. I, III – XVII aktu oskarżenia.
  2. Sąd Najwyższy wyrokiem z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. IV KK 272/11 – na podstawie kasacji prokuratora generalnego Andrzeja Seremeta z dnia 22 sierpnia 2011 r., sygn. PG IV KSK 699/11 – w zakresie pozostałych dwóch czynów z pkt. II i XVIII. Sąd Najwyższy zarzucił sędziemu T. Kuczmie rażące i mające wpływ na treść wyroku naruszenie prawa procesowego, wznowił postępowanie sygn. II K 451/06 i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w Dębicy do ponownego rozpoznania w zakresie czynów z pkt. II i XVIII.

 

Po wydaniu przez Sąd Okręgowy w Rzeszowie wyroku wznowieniowego z dnia 15.09.2010 r. sprawę przeciwko mnie rozpoznaje sędzia Beata Stój, od dnia 15 czerwca 2012 r. prezes Sądu Okręgowego w Dębicy.

 

Wskazać należy, że:

  1. artykuł 40 § 1 k.p.k. stanowi: „Sędzia jest z mocy prawa wyłączony od udziału w sprawie, jeżeli: (…) 7) brał udział w wydaniu orzeczenia, które zostało uchylone,”,
  2. postanowienie jest orzeczeniem; artykuł 93 k.p.k. stanowi: „§ 1. Jeżeli ustawa nie wymaga wydania wyroku, sąd wydaje postanowienie.”

 

Wskazać także należy, że:

  1. sędzia Beata Stój wydała w dniu 14 czerwca 2013 r. postanowienie kończące w I instancji postępowanie do sygn. akt II K 854/10 /uprzednio II K 451/06, obecnie II K 407/13/ w zakresie 16 czynów, z pkt. I – XVI aktu oskarżenia,
  2. w dniu 27 sierpnia 2013 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie wydał postanowienie, sygn. akt II Kz 246/13, którym uchylił postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 14 czerwca 2013 r.

 

Ad. 1

W postanowieniu z dnia 14.06.2013 r. kończącym postępowanie przeciwko mnie w I instancji w zakresie 16 czynów z pkt – I XVI aktu oskarżenia, sędzia Beata Stój podała – Załącznik 1: POSTANOWIENIE Dnia 14 czerwca 2013 r. Sąd Rejonowy w Dębicy w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący:SSR Beata Stój (…) w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków-Śródmieście Wschód w sprawie karnej Zbigniewa Kękusia oskarżonego o czyny z art. 226 § 1 k.k. i art. 212 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i inne postanawia(…) I. na podstawie art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. w zw. z art. 101 § 2 k.k. i art. 102 k.k. w zw. z art. 443 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k.umorzyć postępowanie karne przeciwko Zbigniewowi Kękusiowi o to, że: /opisy czynów z pkt. I – XVI aktu oskarżenia prokurator Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r. – ZKE/

Zbigniew Kękuś został skazany wyrokiem SR w Dębicy z dnia 18 grudnia 2007 r. za piętnaście czynów zakwalifikowanych z art. 226 § 1 k.k. i art. 212 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k., niemniej w opisie tych czynów nie wskazano jednego ze znamion przestępstwa z art. 226 § 1 k.k., a mianowicie znieważenia funkcjonariusza publicznego podczas pełnienia obowiązków służbowych. Do przypisania oskarżonemu sprawstwa zarzuconych czynów konieczne jest wypełnienie wszystkich znamion danego przestępstwa, tymczasem Zbigniewowi Kękusiowi, bez względu na wskazaną w orzeczeniu kwalifikację prawną przypisano popełnienie przestępstw wypełniających jedynie znamiona występków z art. 216 § 2 k.k. i art. 212 § 2 k.k. W ponownym postępowaniu sąd nie może, zgodnie z zakazem reformationis in peius, uzupełnić opisu czynów o wskazane wyżej znamię, co oznacza, że Zbigniew Kękuś może odpowiadać w toku postępowania jedynie za przestępstwa z art. 216 § 2 k.k. i art. 212 § 2 k.k w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. Ściganie takich czynów odbywa się z oskarżenia prywatnego (art. 216 § 5 k.k. i art. 212 § 4 k.k.). Na marginesie należy zauważyć, że czyn z punktu I.2 postanowienia od początku był czynem z oskarżenia prywatnego, ściganym przez prokuratora z urzędu.

Na posiedzeniu w dniu 14 czerwca 2013 r. prokurator objął pozostałe sprawy ściganiem z urzędu, co nie zmienia faktu, iż do czynów tych nadal stosuje się przepisy o przedawnieniu ścigania obowiązujące w sprawach z oskarżenia prywatnego, czyli art. 101 § 2 k.k. i art. 102 k.k. (wyrok SN z dnia 13 grudnia 2000 r., II KKN 199/98). Z treści tych przepisów wynika, że karalność przestępstwa ściganego z oskarżenia prywatnego ustaje z upływem roku od czasu, gdy pokrzywdzony dowiedział się o osobie sprawcy przestępstwa, nie później niż z upływem trzech lat od jego dokonania, przy czym, jeżeli w tym okresie wszczęto postępowania przeciwko osobie, karalność przestępstwa ustaje z upływem 5 lat od zakończenia tego okresu.

Postępowanie przeciwko Zbigniewowi Kękusiowi wszczęto w tej sprawie w dniu 2 listopada 2005 r. Pokrzywdzonych przesłuchano w toku postępowania przygotowawczego w dniach 27.08.2004 r., 8.09.2004 r. 10.09.2004 r., 13.09.2004 r., 21.09.2004, 25.10.2004 r., 10.11.2004 r., 20.12.2004 r. 18.02.2005 r. i 21.06.2006 r. Nie wskazali oni dokładnie, kiedy dowiedzieli się o umieszczonych na stronach internetowych treściach ich znieważających i osobie domniemanego sprawcy, niemniej większość wiedziała o tym przed przesłuchaniem, a tylko nieliczne osoby zapoznano z tymi treściami dopiero w czasie przesłuchania. Analiza wymienionych wyżej dat i treści art. 102 § 2 k.k. i art. 102 k.k., wskazuje, że karalność przestępstw, o których mowa w punktach I.1-16, ustała. Karalność wymienionych czynów była przedawniona już w dniach wydania orzeczeń o wznowieniu postępowania przez Sąd Okręgowy w Rzeszowie i uchyleniu wyroku przez Sąd Najwyższy. W takim wypadku Sąd umarza postępowanie karne (art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.). Z uwagi na powyższe, orzeczono, jak w punkcie I postanowienia, na podstawie powołanych tam przepisów.Dwa inne czyny, o których popełnienie oskarżony jest Zbigniew Kękuś wyłączono do odrębnego rozpoznania i postępowanie w tej sprawie będzie się nadal toczyć pod nową sygnaturą.

(…) Pouczenie dot. punktu I postanowienia Na powyższe postanowienie przysługuje zażalenie do Sądu Okręgowego w Rzeszowie za pośrednictwem Sądu Rejonowego w Dębicy w terminie 7 dni od daty doręczenia”

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, postanowienie sędzi

Beaty Stój z dnia 14 czerwca 2013 r. – Załącznik 1

 

Uznawszy, że karalność 16 czynów, w zakresie których sędzia Beata Stój umorzyła postępowanie przeciwko mnie powołując się na jej ustanie: „Analiza wymienionych wyżej dat i treści art. 102 § 2 k.k. i art. 102 k.k., wskazuje, że karalność przestępstw, o których mowa w punktach I.1-16, ustała. Karalność wymienionych czynów była przedawniona już w dniach wydania orzeczeń o wznowieniu postępowania przez Sąd Okręgowy w Rzeszowie i uchyleniu wyroku przez Sąd Najwyższy.”, nie mogła być przedawniona już w dniach wydania wyroków wznowieniowych przez Sąd Okręgowy w Rzeszowie oraz przez Sąd Najwyższy, bo to oznaczałoby, że:

  1. w.w. Sądy odwoławcze uchyliły skazujący mnie wyrok sędziego T. Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r. i przekazały sprawę Sądowi Rejonowemu w Dębicy do ponownego rozpoznania w zakresie czynów, których karalność ustała, mimo, że art. 17 § 1 k.p.k. stanowi: „Nie wszczyna się postępowania, a wszczęte umarza, gdy: (…) 6) nastąpiło przedawnienie karalności,”,
  2. sędzia Beata Stój ścigała mnie z naruszeniem prawa określonego w podanym wyżej art. 17 § 1 k.p.k. oraz wbrew określonej w art. 7 k.p.k.1 zasadzie prawidłowego rozumowania:
    1. w okresie od daty zwrócenia przez Sąd Okręgowy w Rzeszowie po wydaniu w.w. wyroku wznowieniowego z dnia 15.09.2010 r. akt sprawy przeciwko mnie Sądowi Rejonowemu w Dębicy, do dnia wydania postanowienia z dnia 14 czerwca 2014 r., tj. przez ponad trzy lata, za 15 czynów z pkt. I, III – XVI, których karalność ustała – zdaniem sędzi Beaty Stój – nie później niż w dniu 15 września 2010 r.,
    2. w okresie od daty zwrócenia przez Sąd Najwyższy po wydaniu w.w. wyroku wznowieniowego z dnia 26.01.2012 r. akt sprawy przeciwko mnie Sądowi Rejonowemu w Dębicy, do dnia wydania postanowienia z dnia 14 czerwca 2014 r., tj. przez ponad dwa lata, za czyn z pkt. II którego karalność ustała – zdaniem sędzi B. Stój – nie później niż w dniu 26 stycznia 2012 r.,

złożyłem zażalenie na postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 14 czerwca 2013 r.

 

Ad. 2

W dniu 27 sierpnia 2013 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie wydał postanowienie, sygn. akt II Kz 246/13, którym uchylił zaskarżone przeze mnie postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 14 czerwca 2013 r., podając – Załącznik 2: Sygn. akt II Kz 246/13 POSTANOWIENIE Dnia 27 sierpnia 2013 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Marcin Świerk Sędziowie: SSO Piotr Popek SSR del. do SO Anna Romańska /spraw. /Protokolant /imię i nazwisko – ZKE/ przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Rzeszowie – Renaty Stopińskiej-Witkowskiej po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2013 r. zażalenia oskarżonego Zbigniewa Kękusia na postanowienie Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 14 czerwca 2013 r. sygn. akt II K 854/10 w przedmiocie umorzenia postępowania na podstawie art. 437 § 2 kpk postanawia uchylić zaskarżone postanowienie w pkt I i sprawę przekazać Sądowi Rejonowemu w Dębicy do ponownego rozpoznania.

(…) Sąd Okręgowy miał na uwadze co następuje: Zażalenie oskarżonego jest zasadne o tyle, o ile skutkujekoniecznością uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy Sądowi Rejonowemu w Dębicy do ponownego rozpoznania w kwestii umorzenia postępowania z powodu przedawnienia karalności poszczególnych zarzucanych w pkt. I – XVI czynów. (…) Pouczenie: Postanowienie niniejsze jest niezaskarżalne”

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ postanowienie Sądu

Okręgowego w Rzeszowie z dnia 27 sierpnia 2013 r . /sygn. II Kz 246/13/ – Załącznik 2

 

Jak Panu wiadomo, w dacie złożenia niniejszego pisma sędzia Beata Stój w dalszym ciągu prowadzi postępowanie do sygn. II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ w tym ścigając mnie za czyny z pkt. I – XVI aktu oskarżenia, w sprawie których wydała w.w. postanowienie z dnia 14 czerwca 2013 r. o umorzeniu postępowania w ich zakresie z powołaniem się na ustanie ich karalności, uchylone w.w. postanowieniem Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 27 sierpnia 2013 r.

W związku z powyższym, zwracając uwagę, że artykuł 40 § 1 k.p.k. stanowi: „Sędzia jest z mocy prawa wyłączony od udziału w sprawie, jeżeli: (…) 7) brał udział w wydaniu orzeczenia, które zostało uchylone,”, wnoszę jak na wstępie.

 

Jeśli mimo opisanego wyżej rzeczywistego stanu faktycznego, tj. mimo spełnienia przez Sąd Okręgowy w Rzeszowie przesłanki określonej w art. 40 § 1 pkt. 7 k.p.k., tj. uchylenia postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2013 r. postanowienia sędzi Beaty Stój z dnia 14 czerwca 2013 r. kończącego postępowanie sygn. II K 854/10 /uprzednio II K 451/06, obecnie II K 407/13/ w pierwszej instancji, miałoby się okazać, że sędzia Beata Stój jednak nie jest od dnia 27 sierpnia 2013 r. wyłączona z mocy prawa od rozpoznawania sprawy przeciwko mnie w zakresie wyżej wymienionych 16 czynów z pkt. I – XVI aktu oskarżenia, proszę o sporządzenie uzasadnienia, w tym podanie podstawy prawnej, takiego stanowiska.

 

Uprzejmie proszę o sporządzenie i doręczenie mi odpowiedzi na niniejsze pismo bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie tygodnia od daty jego wpływu.

 

Z poważaniem,

 

 

Zbigniew Kękuś

 

Załączniki:

  1. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13, postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 14 czerwca 2013 r.
  2. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13 postanowienie Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 27 sierpnia 2013 r.

 

1 Artykuł 7 Kodeksu postępowania karnego: „Organy postępowania kształtują swe przekonanie na podstawie wszystkich przeprowadzonych dowodów, ocenianych swobodnie z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego.”