12.01.2015 Żydowski terror w Polsce, pismo Zbigniewa Kękusia do przedstawicieli władz i mediów

Kraków, dnia 12 stycznia 2015 r.

Zbigniew Kękuś

Państwo:

  1. Pani Anna Grodzka, Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Biuro Poselskie, ul. Bracka 15, 31-005 Kraków
  2. Pracownicy: Sądu Apelacyjnego w Krakowie, Sądu Okręgowego w Krakowie, Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia, Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy, Prokuratury Apelacyjnej w Krakowie, Prokuratury Okręgowej w Krakowie, Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód, Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód, Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza, Funkcjonariusze Wydziału Konwojowania Komendy Wojewódzkiej Policji w Krakowie obsługujący w.w. instytucje wymiaru sprawiedliwości Krakowa
  3. Pani adw. Ewelina Słabosz, Kancelaria Adwokacka, ul. W. Sikorskiego 18, 32-050 Skawina
  4. Pan Andrzej Adamczyk, Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Biuro Poselskie, ul. Łobzowska 35/4, 31-139 Kraków
  5. Pani Barbara Bubula, Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Biuro Poselskie, Os. Centrum B 4 m. 42, 31-926 Kraków
  6. Pan Łukasz Gibała, Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Biuro Poselskie, ul. Zbożowa 2, 30-002 Kraków
  7. Pan Jarosław Gowin, Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Biuro Poselskie, ul. Karmelicka 1/3, 31-133 Kraków
  8. Pan Jerzy Fedorowicz, Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Biuro Poselskie, ul. św. Gertrudy 26/29, 31-048 Kraków
  9. Pani Jagna Marczułajtis-Walczak, Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Biuro Poselskie, ul. św. Gertrudy 26-29, 31-048 Kraków
  10. Pani Katarzyna Matusik-Lipiec, Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Biuro Poselskie, ul. św. Gertrudy 26-29, 31-048 Kraków
  11. Pan Jacek Osuch, Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, ul. Łobzowska 35 m. 4, 31-139 Kraków
  12. Pan Ryszard Terlecki, Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, ul. Szewska 27, 31-139 Kraków
  13. Pan Andrzej Duda, Poseł do Parlamentu Europejskiego, Biuro Poselskie, ul. Podwale 3/6, 31-118 Kraków
  14. Pani Irena Lipowicz, Rzecznik Praw Obywatelskich, Al. Solidarności 77, 00-090 Warszawa
  15. Pan Cezary Grabarczyk, Minister Sprawiedliwości, Al. Ujazdowskie 11, 00-950 Warszawa
  16. Pan Bronisław Komorowski, Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, ul. Wiejska 10, 00-952 Warszawa
  17. Pan adw. Paweł Gieras, Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w Krakowie, ul. Batorego 17, 31-135 Kraków
  18. Pan adw. Robert Bryk, Kancelaria Adwokacka, ul. Kraszewskiego 5, 39-200 Dębica
  19. Panowie: Dominik Jaśkowiec, Sławomir Pietrzyk, Wiceprzewodniczący Rady Miasta Krakowa, Plac Wszystkich Świętych 3-4, 31-004 Kraków
  20. Pan Marek Cebulak, Dyrektor Grodzkiego Urzędu Pracy w Krakowie, ul. Wąwozowa 34, 31-752 Kraków
  21. Pan prof. dr hab. Andrzej Chochół, Rektor Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie, ul. Rakowicka 27, 31-510 Kraków
  22. insp. Mariusz Dąbek, Małopolski Komendant Wojewódzki Policji, ul. Mogilska 109, 31-571 Kraków
  23. Pan insp. Andrzej Płatek, Komendant Miejski Policji w Krakowie ul. Siemiradzkiego 24, 31-137 Kraków
  24. Ks. kard. Stanisław Dziwisz, Metropolita Krakowski, Kuria Metropolitalna, ul. Franciszkańska 3, 31-004 Kraków
  25. Pan Jacek Majchrowski, Prezydent Krakowa, Plac Wszystkich Świętych 3-4, 31-004 Kraków
  26. Pan Jerzy Miller, Wojewoda Małopolski, ul. Basztowa 22, 31-156 Kraków
  27. Pan Marek Sowa, Marszałek Województwa Małopolskiego, ul. Racławicka 56, 30-017 Kraków.
  28. Pan Wojciech Harpula, Redaktor Naczelny, „Gazeta Krakowska”, Al. Pokoju 3, 31-548 Kraków
  29. Pan Marek Kęskrawiec, Redaktor Naczelny „Dziennik Polski’, Al. Pokoju 3, 31-548 Kraków
  30. Pan Piotr Mucharski, Redaktor Naczelny, Tygodnik Powszechny, ul. Wiślna 12, 31-007 Kraków
  31. Pan Józef Stachów, Redaktor Naczelny „Gazeta Wyborcza – Gazeta Kraków”, ul. Szewska 5, 31-009 Kraków
  32. Pani Edyta Stanek, Redaktor Naczelny „Fakt Kraków”, ul. Grzegórzecka 10, 31-530 Kraków
  33. www.kekusz.pl, ruchobywatelskinarzecz@vp.pl, www.aferyprawa.eu, www.monitor-polski.pl, www.3obieg.pl, www.ekspedyt.org, www.blogmedia24.pl, www.neon24.pl

 

Do wiadomości:

  1. Prof. dr hab. Andrzej Zoll, członek Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Karnego przy Ministrze Sprawiedliwości
  2. Prokurator Artur Wrona, Prokurator Apelacyjny w Krakowie, ul. Cystersów 18, 31-553 Kraków
  3. Prokurator Lidia Jaryczkowska, Prokurator Okręgowy w Krakowie, ul. Mosiężnicza 2, 30-965 Kraków
  4. Prokurator Anna Rokicka-Lis, Prokurator Rejonowy, Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, ul. Mosiężnicza 2, 30-965 Kraków
  5. Prokurator Krystyna Kowalczyk, Prokurator Rejonowy dla Krakowa Śródmieścia Wschód, ul. Mosiężnicza 2, 30-965 Kraków
  6. Prokurator Andrzej Seremet, Prokurator Generalny, ul. Rakowiecka 26-30, 02-528 Warszawa
  7. Sędzia Aneta Mansfeld, Prezes Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia, ul. Przy Rondzie 7, 31-547 Kraków
  8. Sędzia Krzysztof Sobierajski, Prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie, ul. Przy Rondzie 3, 31-547 Kraków
  9. Sędzia Barbara Baran, Prezes Sądu Okręgowego w Krakowie, ul. Przy Rondzie 7, 31-547 Kraków
  10. Sędzia Dariusz Stachurski, Sąd Rejonowy dla Krakowa Śródmieścia, Wydział II Karny, ul. Przy Rondzie 7, 31-547 Kraków
  11. Sędzia Małgorzata Rokosz, Sąd Rejonowy dla Krakowa Śródmieścia, Wydział II Karny, ul. Przy Rondzie 7, 31-547 Kraków
  12. Prokurator Dariusz Furdzik, Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, ul. Mosiężnicza 2, 30-965 Kraków

 

Dotyczy:

  1. Żydowski terror w Polsce – Prokurator Apelacyjny w Krakowie Artur Wrona i przyjaciele, czyli „drużyna” Andrzeja i Wiesławy Zoll.
  2. Zawiadomienie o skierowanym przeze mnie pismem z dnia 7 stycznia 2015 r. do Prokuratora Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Zachód Anny Rokickiej-Lis zawiadomieniu o moim stawiennictwie na jej dyżurze w dniu 14 stycznia 2015 r. celem odbioru kserokopii dokumentów sprawy rozpoznawanej przeciwko mnie przez prokuratora Dariusza Furdzika na podstawie zawiadomień Andrzeja Zolla i Wiesławy Zoll.
  3. Zawiadomienie, że dokumenty, jak w pkt. II są dowodami poświadczającymi, że:
    1. prokurator Dariusz Furdzik popełnił przestępstwo z art. 231 § 1 k.k., przekroczenia uprawnień i działania na szkodę mojego, mojej matki, moich dzieci i mojej byłej żony interesu prywatnego,
    2. sędzia Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wydział II Karny Dariusz Stachurski popełnił przestępstwo z art. 231 § 1 k.k., niedopełnienia obowiązków i działania na szkodę mojego interesu prywatnego,
    3. sędzia Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wydział II Karny Małgorzata Rokosz popełniła:
      1. przestępstwo z art. 231 § 1 k.k., niedopełnienia obowiązków i działania na szkodę:
        1. mojego interesu prywatnego,
        2. interesu publicznego,
      2. przestępstwo z art. 271 § 1 i § 8 k.k., poświadczenia nieprawdy w postanowieniu z dnia 21 października 2014 r., sygn. II Kp 700/14/S,
    4. zastępca Prokuratora Okręgowego w Krakowie Anna Jedynak oszukała Posłankę na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Annę Grodzką,
    5. Prokurator Rejonowy dla Krakowa Śródmieścia Zachód Anna Rokicka-Lis oszukała mnie.
  4. Prezentacja przyczyny załączenia do niniejszego pisma kserokopii dokumentów sporządzonych przez:
    1. prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód, nieskazitelnego charakteru Dariusza Furdzika
    2. byłą Prokuratora Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Zachód, nieskazitelnego charakteru Lucynę Czechowicz
    3. obecną Prokuratora Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Zachód, nieskazitelnego charakteru Annę Rokicką-Lis
    4. zastępcę Prokuratora Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Zachód, nieskazitelnego charakteru Monikę Dziedzic-Jamborską
    5. zastępcę Prokuratora Okręgowego w Krakowie, nieskazitelnego charakteru Annę Jedynak
    6. sędziego Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wydział II Karny, nieskazitelnego charakteru Dariusza Stachurskiego
    7. sędzię Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wydział II Karny, nieskazitelnego charakteru Małgorzatę Rokosz
    8. Prokuratora Apelacyjnego w Krakowie, nieskazitelnego charakteru Artura Wronę
  5. Podstawowa metoda działania funkcjonariuszy instytucji wymiaru sprawiedliwości Rzeczypospolitej Polskiej na przykładzie:
    1. prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód Dariusza Furdzika,
    2. prokuratora Prokuratury Rejonowej dla Krakowa Śródmieścia Wschód /obecnie Prokuratury Okręgowej w Krakowie/ Radosławy Ridan

oraz ich przełożonych, w tym m.in. Prokuratora Generalnego Andrzeja Seremeta i Prokuratora Apelacyjnego w Krakowie Artura Wrony.

  1. Zawiadomienie o zamieszczonych w Internecie materiałach na temat:
    1. mojego stawiennictwa w dniu 14 stycznia 2015 r. na dyżurze Prokuratora Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Zachód Anny Rokickiej-Lis,
    2. postępowania prowadzonego przeciwko mnie przez prokuratora Dariusza Furdzika w sprawie do sygn. akt 4 Ds. 256/13.
  2. Zawiadomienie, że:
    1. kopie dokumentów poświadczających przedstawione w niniejszym piśmie fakty są umieszczone w Internecie, w tym na stronie: www.kekusz.pl.
    2. kopia niniejszego pisma oraz odpowiedzi na nie zostaną umieszczone w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl.

 

Ryba psuje się od głowy”

Porzekadło ludowe

 

Andrzej Seremet – „Niesterowalny państwowiec”, „człowiek bez politycznych pleców”, „niezawisły sędzia, za którym stoją wyłącznie wyśmienite kwalifikacje” – to kilka opinii o Andrzeju Seremecie. Czy krakowski prawnik został prokuratorem generalnym, bo jest uosobieniem cnót, czy też jego taktyka była koronkową robotą mającą na celu wyprowadzenie w pole polityków i konkurentów.

Przyjaciele (…) Artur Wrona, Prokurator Okręgowy w Krakowie./powołany w dniu 30 kwietnia 2010 r. przez Prokuratora Generalnego Andrzeja Seremeta na Prokuratora Apelacyjnego w Krakowie – ZKE/

Źródło: Michał Krzymowski, „Pan Zagadka – Andrzej Seremet”; „Wprost”, 21 marca 2010r., s. 046

 

Powiedz mi, kto są twoi przyjaciele, a powiem ci, kim jesteś.

Od tej zasady historia zna jeden wyjątek: Judasz, którego znajomościom nie można nic zarzucić”

Ernest Hemingway

 

Prawda istnieje, wymyśla się kłamstwo.

Georges Braque

 

Każdy ma prawo dostępu do dotyczących go urzędowych dokumentów i zbiorów danych”

Artykuł 51.3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

 

 

 

 

Szanowni Państwo,

 

Informuję, że pismem z dnia 7 stycznia 2015 r. skierowanym do Prokuratora Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Zachód Anny Rokickiej-Lis złożyłem – Załącznik 1: „Kraków, dnia 7 stycznia 2015 r., Pani Anna Rokicka-Lis Prokurator Rejonowy Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód /adres – ZKE/Sygn. akt: 4 Ds. 256/13Dotyczy:

  1. Wniosek – na podstawie art. 51.3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej1 i art. 156 § 5 k.p.k.2 – o wydanie mi kserokopii, z pieczęciami Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód poświadczającymi za zgodność z oryginałem na każdej ze stron:
    1. Przeglądu Akt,” karta 1 akt sygn. 4 Ds. 256/13,
    2. Postanowienia z dnia 2 października 2013 r. o objęciu ściganiem z urzędu czynu prywatnoskargowego.
  1. Zawiadomienie, że po odbiór kserokopii, jak w pkt. I stawię się osobiście na dyżurze Adresatki niniejszego pisma, Prokuratora Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Zachód, w dniu 14 stycznia 2015 r.”

Źródło: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. 4 Ds. 256/13, pismo Z. Kękusia z dnia 7

stycznia 2015 r. do Prokuratora Rejonowego Anny Rokickiej-Lis – Załącznik 1

 

Po moich od 2005 roku doświadczeniach z nieskazitelnych charakterów3 prokuratorami z Krakowa, w tym także obecnym Prokuratorem Generalnym Andrzejem Seremetem i powołanym przez niego w kwietniu 2010 r. na Prokuratora Apelacyjnego w Krakowie jego przyjacielem Arturem Wroną uprawniona jest moja obawa, że stawiwszy się w dniu 14 stycznia br. w Prokuraturze Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód zostanę zatrzymany przez Policję i doprowadzony do szpitala psychiatrycznego, gdzie zostanę poddany obserwacji i przymusowemu „leczeniu”. Ponieważ wszystko, co robią prokuratorzy i współpracujący z nimi sędziowie robią w Państwa, Adresatów niniejszego pisma interesie, tj. w interesie społecznym, kieruję do Państwa niniejsze pismo. Chcę, żebyście Państwo wiedzieli, gdyby mnie umieszczono w szpitalu, z jakich stało się to przyczyn, tj. czy na pewno stanie się tak w trosce o Państwa, tj. społeczny interes. Czy też nie chodzi raczej – jak ja uważam – o prywatne, partykularne… interesiki prokuratorów i sędziów o rzekomo nieskazitelnych charakterach oraz ich protegowanych, dwojga zwyrodniałych degeneratów rozkapryszonych uległością i służalczością okazywaną im od lat przez przedstawicieli wszystkich rodzajów władzy, Andrzeja Zolla i jego małżonki adwokat Wiesławy Zoll.

Przedstawię także Państwu, w tym Pracownikom instytucji wymiaru sprawiedliwości Krakowa, jak panie prokurator uchodzące za osoby o nieskazitelnych charakterach, nie wahały się oszukać nie tylko mnie, ofiary zawodowej i moralnej niekompetencji ich podwładnych, ale nawet Posłanki na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Pani Anny Grodzkiej.

 

xxx

W dniu 27 września 2013 r.

  1. wybitny prawnik, były prezes Trybunału Konstytucyjnego, były Rzecznik Praw Obywatelskich, były przewodniczący Rządowego Centrum Legislacji, były – przez dwie kadencje – przewodniczący Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Karnego, a obecnie członek tej Komisji, były kierownik Katedry Prawa Karnego Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie prof. dr hab. Andrzej Zoll złożył w Prokuraturze Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód ustne zawiadomienie o popełnieniu przeze mnie przestępstw jego:
    1. zniesławienia – art. 212 § 1 k.k.: „Kto pomawia inną osobę, grupę osób, instytucję, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną niemającą osobowości prawnej o takie postępowanie lub właściwości, które mogą poniżyć ją w opinii publicznej lub narazić na utratę zaufania potrzebnego dla danego stanowiska, zawodu lub rodzaju działalności, podlega grzywnie albo karze ograniczenia wolności.”
    2. znieważenia – art. 216 § 1 k.k: „Kto znieważa inną osobę w jej obecności albo choćby pod jej nieobecność, lecz publicznie lub w zamiarze, aby zniewaga do osoby tej dotarła, podlega grzywnie albo karze ograniczenia wolności.”
  2. małżonka prof. dr. hab. Andrzeja Zolla adwokat Wiesława Zoll złożyła w Prokuraturze Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód ustne zawiadomienie o popełnieniu przeze mnie przestępstw jej:
    1. zniesławienia – art. 212 § 1 k.k.
    2. znieważenia – art. 216 § 1 k.k.

 

Prof. Andrzej Zoll i adw. Wiesława Zoll nie złożyli prywatnych aktów oskarżenia.

Zażądali, aby Prokuratura wszczęła postępowanie przeciwko mnie z urzędu, tj. z oskarżenia publicznego.

W dacie złożenia niniejszego pisma prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód Dariusz Furdzik prowadzi – na wniosek sędzi Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wydział II Karny Małgorzaty Rokosz z postanowienia z dnia 21 października 2014 r., sygn. akt II Kp 700/14/S – postępowanie przeciwko mnie w w.w. sprawie.

 

Jak Państwa wcześniej informowałem, na podstawie zeznań złożonych przez Andrzeja i Wiesławę Zoll jestem także ścigany – dziewiąty rok, byłem oskarżony, potem skazany, po uchyleniu skazującego mnie wyroku jestem ponownie oskarżony – o znieważenie i zniesławienie konstytucyjnego organu Rzeczypospolitej Polskiej, Rzecznika Praw Obywatelskich w osobie sprawującego ten urząd Andrzeja Zolla oraz o zniesławienie Wiesławy Zoll.

Okazuje się, że Andrzej i Wiesława Zoll wciąż nienasyceni…

Więcej na ten temat na str. 23, 24 niniejszego pisma.

 

Wskazać należy, że:

  1. czyn z art. 212 § 1 k.k. jest ścigany w trybie prywatnoskargowym z mocy prawa określonego w art. 212 § 4 k.k: „Ściganie przestępstwa określonego w § 1 lub 2 odbywa się z oskarżenia prywatnego.
  2. czyn z art. 216 § 1 k.k. jest ścigany w trybie prywatnoskargowym z mocy prawa określonego w art. 216 § 5 k.k.: „Ściganie odbywa się z oskarżenia prywatnego.
  3. art. 60 § 1 k.p.k. stanowi: „W sprawach o przestępstwa ścigane z oskarżenia prywatnego prokurator wszczyna postępowanie albo wstępuje do postępowania już wszczętego, jeżeli wymaga tego interes społeczny.”
  4. w dniu 29 października 2012 r. Prokurator Generalny Andrzej Seremet wydał „Wytyczne Prokuratora Generalnego Andrzeja Seremeta z dnia 29.10.2012 r., /sygn. akt PG VII G 021/24/12/ w sprawie udziału prokuratora w sprawach o przestępstwa prywatnoskargoweZałącznik 2: „Działając na zasadzie art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze (Dz. U. z 2011 r. Nr 270, poz. 1599 z późn. zm.), w celu ujednolicenia praktyki, usunięcia pojawiających się w niej nieprawidłowości oraz uwzględnienia w postępowaniu karnym prawnie chronionych interesów pokrzywdzonego, a także realizacji obowiązku strzeżenia praworządności, przekazuję następujące wytyczne:

    1. W przypadku złożenia przez pokrzywdzonego zawiadomienia o przestępstwie prywatnoskargowym prokurator winien w pierwszej kolejności rozważyć, czy intencją skarżącego było żądanie objęcia przez prokuratora ścigania z urzędu w tej sprawie w oparciu o przepis art. 60 § 1 k.p.k., czy też wniesienie własnej skargi, którą autor błędnie skierował do prokuratury zamiast do sądu. Dalsze procedowanie prokuratora regulują przepisy §§ 270 – 272 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 24 marca 2010 r. Regulamin wewnętrznego urzędowania powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury (Dz. U. Nr 49 poz. 296 z późn. zm.).

    2. Dokonując analizy zawiadomienia o przestępstwie prywatnoskargowym, należy zbadać termin przedawnienia karalności określony w art. 101 § 2 k.k., mając na uwadze, iż wskazany w tym przepisie termin roku od czasu, gdy pokrzywdzony dowiedział się o osobie sprawcy wiąże również prokuratora.

    3. „(…) W każdym przypadku wpłynięcia do prokuratury informacji o popełnionym przestępstwie prywatnoskargowym lub uzyskania takiej wiedzy z innych źródeł np. mediów, prokurator winien podjąć decyzję w przedmiocie objęcia czynu ściganiem z urzędu, mając na względzie, że takie rozstrzygnięcie musi być oparte o obiektywne kryteria, a ściganie z urzędu jest obowiązkiem prokuratora, jeżeli wymaga tego interes społeczny.

    4. Oceniając, czy interes społeczny wymaga objęcia ściganiem z urzędu przestępstwa prywatnoskargowego, prokurator bierze pod uwagę w szczególności:

    – okoliczności odnoszące się do pokrzywdzonego, w tym zwłaszcza jego zdolność do realizacji uprawnień w zakresie oskarżenia prywatnego, uwzględniając w szczególności nieporadność z uwagi na wiek, chorobę, kalectwo, zależność od sprawcy i szczególnie trudna sytuację życiową;

    – okoliczności odnoszące się do strony podmiotowej (szczególna złośliwość) i przedmiotowej czynu (działanie w miejscu publicznym, poważny rodzaj i rozmiar ujemnych następstw przestępstwa) oraz charakteryzujące sprawcę (jego właściwości i warunki osobiste);

    konieczność kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa i poczucia, że organy państwowe stanowczo reagują na drastyczne przypadki łamania prawa.

    5. Objęcie czynu ściganiem z urzędu uzasadniają również obiektywne trudności w ustalaniu przez pokrzywdzonego niezbędnych danych osobowych sprawcy przestępstwa, zwłaszcza jeśli przestępstwo popełniono za pośrednictwem telefonu lub Internetu. Wówczas po ujawnieniu personaliów sprawcy umożliwiających pokrzywdzonemu wniesienie prywatnego aktu oskarżenia prokurator dokonuje ponownej oceny istnienia interesu społecznego w ściganiu czynu z urzędu.

    6. Wszczęcie postępowania karnego przez prokuratora w sprawie o przestępstwo ścigane z oskarżenia prywatnego powinno wyrazić się w formie wydania postanowienia o wszczęciu postępowania przygotowawczego w oparciu o przepisy art. art. 303 i 60 § 1 k.p.k. W uzasadnieniu takiego postanowienia prokurator powinien dać wyraz temu, dlaczego w jego ocenie interes społeczny wymaga ingerencji prokuratora w postępowanie. (…) Andrzej Seremet”

    Źródło: „Wytyczne Prokuratora Generalnego Andrzeja Seremeta z dnia 29.10.2012 r., /sygn. akt PG VII

G 021/24/12/ w sprawie udziału prokuratora w sprawach o przestępstwa prywatnoskargowe” – Załącznik 2

 

W dniu 2 października 2013 r. prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód Dariusz Furdzik wydał postanowienie o objęciu ściganiem z urzędu czynów prywatnoskargowych:

 

Postanowienie o objęciu ściganiem z urzędu czynu prywatnoskargowego

(…) Zgodnie z art. 60 § 1 k.p.k. w sprawach o przestępstwa ścigane z oskarżenia prywatnego prokuratura wszczyna postępowanie albo wstępuje do postępowania już wszczętego, jeżeli wymaga tego interes społeczny.

Ujawnione okoliczności w zawiadomieniu wskazują na to, że pisma wielokrotnie kierowane przez Zbigniewa Kękusia naruszają powagę zajmowanych stanowisk w przeszłości oraz obecnie przez prof. Andrzeja Zolla

i są wyrazem nieakceptowanego braku szacunku dla systemu prawnego. W interesie społecznym leży bowiem budowanie autorytetu i powagi dla stanowisk związanych z prawidłowym funkcjonowaniem systemu prawnego. Prokurator Dariusz Furdzik

Źródło: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. 4 Ds. 256/13,

postanowienie prokuratura Dariusza Furdzika z dnia 2 października 2013 r.

 

Postanowienie, które wydał w dniu 2 października 2013 r. dotyczy tylko Andrzeja Zolla.

Prokurator Dariusz Furdzik nie wykazał w postanowieniu z dnia 02.10.2013 r. interesu społecznego w ściganiu mnie z oskarżenia publicznego za ścigane z oskarżenia prywatnego zniesławienie i znieważenie adw. Wiesławy Zoll. Ani słowem nie wspomniał o niej w postanowieniu.

Jest to postanowienie sprzeczne nie tylko z prawem określonym w art. 60 § 1 k.p.k., ale także z zacytowanymi wyżej – Załącznik 2: „Wytycznymi Prokuratora Generalnego Andrzeja Seremeta z dnia 29.10.2012 r. w sprawie udziału prokuratora w sprawach o przestępstwa prywatnoskargowe”.

Z tzw. „ostrożności procesowej” podkreślić także należy, że nie dość, iż prokurator D. Furdzik oczywiście i rażąco naruszył w postanowieniu z dnia 02.10.2013 r. prawo procesowe określone w art. 60 § 1 k.p.k. ponieważ nie wykazał interesu społecznego w ściganiu mnie z oskarżenia publicznego za ścigane w trybie prywatnoskargowym zniesławienie i znieważenie Wiesławy Zoll i jego postanowienie w jej przypadku jest rażąco sprzeczne z Wytycznymi Prokuratora Generalnego z dnia 29.10.2012 r., to z całą pewnością nie leży w interesie społecznym ściganie mnie z oskarżenia publicznego za ścigane w trybie prywatnoskargowym zniesławienie i znieważenie Wiesławy Zoll.

Nawet rzeczywiste jej zniesławienie i znieważenie nie narusza dobra ogólnego. Wiesława Zoll wykonuje wolny zawód adwokata. Nie jest także osobą niedołężną, zagubioną, nie umiejącą zadbać o własne interesy, przytłoczoną obawami, że nie podoła trudom procesu prowadzonego z oskarżenia prywatnego. W dniu 21 maja 2003 r. mając skłonność do użalania się nad sobą, złożyła do akt sprawy Sądu Okręgowego w Krakowie Wydział XI Cywilny, sygn. XI CR 603/04 oświadczenie:

 

Powód /ja – ZKE/ stosuje metodę pomawiania i szkalowania mojej osoby.

Nie spotkało mnie to przez 37 lat pracy.”

Źródło: Sąd Okręgowy w Krakowie, sygn. akt XI CR 603/04, protokół rozprawy w dniu 21.05.2003r., s. 4,

oświadczenie adw. Wiesławy Zoll

 

Posiada zatem Wiesława Zoll rozległą wiedzę prawniczą i ogromne doświadczenie pozwalające jej na samodzielnie wystąpienie z oskarżeniem prywatnym.

 

Ponieważ uczyniłem Państwa Adresatami niniejszego pisma, uważam, że jest moim społecznym obowiązkiem przedstawienie komentarza do uzasadnienia, które do w.w. postanowienia z dnia 2 października 2013 r. przedstawił prokurator Dariusz Furdzik w przypadku Andrzeja Zolla.

Wyjaśnił oto prokurator Dariusz Furdzik, że brak szacunku dla systemu prawnego jest nieakceptowany oraz że na mnie, obywatelu, spoczywa obowiązek budowy autorytetu i powagi dla stanowisk związanych z prawidłowym funkcjonowaniem systemu prawnego.

A przecież jeśli funkcjonariusz systemu prawnego nie buduje swoim zachowaniem autorytetu i powagi zajmowanego przez niego stanowiska, to znaczy, że jest to zachowanie sprzeczne z interesem społecznym.

Bo system prawny, najważniejszy filar demokratycznego państwa prawnego nie funkcjonuje prawidłowo, nie wypełnia jego służebnej wobec obywateli roli.

Z tej przyczyny uznany w kwietniu 2014 r. przez „Dziennik Gazetę Prawną” za „prawnika XX-lecia” prof. dr hab. Andrzej Zoll – laudację na cześć wygłosił minister sprawiedliwości Marek Biernacki4, a listy gratulacyjne skierowali do laureata marszałek Sejmu Ewa Kopacz i prezydent Bronisław Komorowski – od lat naucza:

 

Gdy sprawca zniesławienia wypełni standard staranności i rzetelności przy zbieraniu informacji oraz ustalaniu ich prawdziwości, nie ponosi odpowiedzialności karnej na podstawie art. 212 k.k. Nawet wtedy, gdy podnoszone lub rozgłaszane zarzuty okażą się nieprawdziwe. Jeśli natomiast błąd sprawcy zniesławienia był nieusprawiedliwiony, to – zgodnie z art. 29 in fine k.k. – sąd może zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary.

(…) W ocenie Trybunału /Europejski Trybunał Praw Człowieka – ZKE/ „[…] Podnoszenie lub rozgłaszanie prawdziwych zarzutów dotyczących osób pełniących funkcje publiczne o takie postępowanie lub właściwości, które mogą narazić je na utratę zaufania potrzebnego do danego stanowiska, zawodu lub rodzaju działalności […] jest czynem – niezależnie od intencji sprawcy – ex definitione służącym społecznie uzasadnionemu interesowi (…). Z całą pewnością w przypadku osób pełniących funkcje publiczne tego rodzaju interes uzasadniał będzie przyjęcie szerokich granic krytyki.”

Źródło: Kodeks karny część szczególna, Komentarz do art. 117 – 277 k.k. pod redakcją Andrzeja Zolla 3 wydanie, LEX a Wolters Kluwer business, s. 803

 

W przegranej przez Polskę sprawie „Janowski przeciwko Polsce” Europejski Trybunał Praw Człowieka podał w orzeczeniu z dnia 21 stycznia 1999 r.
„D. (…) „Niezbędne w społeczeństwie demokratycznym” 1. Argumenty przed Trybunałem. (…) 28. Komisja uznała, że funkcjonariusze publiczni działający w ramach swoich obowiązków są, podobnie jak politycy narażeni na szerszy zakres dopuszczalnej krytyki.”

Źródło: Europejski Trybunał Praw Człowieka, skarga nr 25716/94wyrok z dnia 21 stycznia 1999 r.,

 

Z powodu orzecznictwa Europejskiego Trybunału Praw Człowieka i Obywatela, Prokuratura Okręgowa w Warszawie oraz Sąd Okręgowy w Warszawie odmówiły ścigania Janusza Palikota za nazwanie prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego „chamem” oraz „postacią psychopatyczną”. „Rzeczpospolita w wydaniu z dnia 10 lutego 2009 r. informowała:

 

Janusz Palikot nie będzie ścigany przez prokuratora za słowo „cham” pod adresem prezydenta.

Ale może doczekać się pozwu cywilnego. Sąd Okręgowy w Warszawie uznał wczoraj, że prokuratura słusznie umorzyła śledztwo w sprawie znieważenia głowy państwa i nie uwzględniła zażalenia głowy państwa. – Wypowiedź Janusza Palikota była wysoce niefortunna, ale organa ścigania nie są powołane do podwyższania poziomu kultury przedstawicieli klasy politycznej – orzekł sąd w uzasadnieniu i ocenił zarzuty zażalenia jako „całkowicie nietrafne”. (…) Sędzia Alina Rychlińska zaznaczyła też, że granice krytyki wobec osób publicznych są szersze niż wobec innych – tak wynika z wyroków Trybunału w Strasburgu. (…) Stołeczni śledczy w styczniu umorzyli też inną sprawę dotyczącą słów Palikota: nazwania prezydenta „psychopatyczną postacią.”

Źródło: Grażyna Zawadka,„Prokurator i sąd odpuścili Palikotowi”; Rzeczpospolita, 10.02.2009r., s. A5

 

W moim przypadku à rebours…

Funkcjonariusz instytucji wymiaru sprawiedliwości Rzeczypospolitej Polskiej, demokratycznego państwa prawnego urzeczywistniającego zasady sprawiedliwości społecznej, świadczy moim kosztem i na państwa, Adresatów niniejszego pisma oraz pozostałych obywateli RP, koszt usługę prawną wykonującej wolny zawód adwokata Wiesławie Zoll.

A że czyni to z rażącym naruszeniem prawa, to mu moim kosztem i na państwa, Adresatów niniejszego pisma oraz pozostałych obywateli RP koszt, usługę ochrony świadczą jego przełożeni z prokuratury krakowskiej. A także sędziowie Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wydział II Karny.

 

xxx

 

Prokurator Dariusz Furdzik nie tylko z rażącym naruszeniem podanego wyżej prawa świadczy usługę prawną Wiesławie Zoll.

Wezwać mnie prawidłowo na przesłuchanie także – jako referent w sprawie oraz jako prokurator nadzorujący postępowanie prowadzone przez Policję – nie potrafił.

Wskazać należy, że art. 129 § 1 k.p.k. stanowi: „W wezwaniu należy oznaczyć organ wysyłający oraz podać, w jakiej sprawie, w jakim charakterze, miejscu i czasie ma się stawić adresat i czy jego stawiennictwo jest obowiązkowe, a także uprzedzić o skutkach niestawiennictwa.”

Prokurator Dariusz Furdzik skierował do mnie dwa Wezwania do stawiennictwa w sprawie, jak wyżej:

  1. z dnia 20 grudnia 2013 r., do stawiennictwa w dniu 13 stycznia 2013 r., w którym podał – Załącznik 3: „Prokuratura Rejonowa Kraków-Sródmieście-Zachód /adres – ZKE/ Sygn. akt 4 Ds/256/13 Kraków, dnia 20 grudnia 2013 r. Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ WEZWANIE Termin dnia: 13 stycznia 2013 r. Wzywa się Pana do osobistego stawiennictwa w dniu 13.01.2013 r. o godz. 10.00 w Prokuraturze Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód w Krakowie przy ul. Mosiężnicza 2 Kraków pokój nr 114 jako podejrzanego w sprawie sygn. akt 4 Ds./256/13 o przestępstwo z art. 190a § 1 kk i in.

Źródło: Prokuratura Rejonowa Kraków-Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds./256/13, Wezwanie z dnia 20

grudnia 2013 r. – Załącznik 3

  1. z dnia 30 stycznia 2014 r., do stawiennictwa w dniu 3 marca 2014 r., w którym podał – Załącznik 4: „Prokuratura Rejonowa Kraków-Sródmieście-Zachód /adres – ZKE/Sygn. akt 4 Ds/256/13 Kraków, dnia 30 stycznia 2014 r. Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ WEZWANIE Termin dnia: 3 marca 2014 r. Wzywa się Pana do osobistego stawiennictwa w dniu 3 marca 2014 r. o godz. 10.00 w Prokuraturze Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód w Krakowie przy ul. Mosiężnicza 2 Kraków pokój nr 114 jako podejrzanego w sprawie sygn. akt 4 Ds./256/13 o przestępstwo z art. 212 § 1 kk i art. 216 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk.

Źródło: Prokuratura Rejonowa Kraków-Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds./256/13, Wezwanie z dnia 30 stycznia 2014 r. do stawiennictwa w dniu 21 lutego 2014 r. – Załącznik 4

 

Prokurator D. Furdzik nie pomyślał sporządzając Wezwanie dla mnie do stawiennictwa w dniu 13 stycznia 2014 r. i odebrałem je – w zgodzie z ustawowymi terminami pocztowymi – w dniu 14 stycznia 2014 r., tj. dzień po upływie wyznaczonego mi terminu stawiennictwa.

Poza tym prokurator D. Furdzik sprawiał wrażenie, jakby nie wiedział – jak się potem okazało, po dwóch miesiącach prowadzenia postępowania – jakie mi stawia zarzuty. O ile Wezwaniem z dnia 20.12.2013 r. poinformował mnie, że w sprawie do sygn. akt 4 Ds. 256/13 jestem podejrzewany o popełnienie przestępstwa z art. 190a § 1 k.k. /nękanie/, to w Wezwaniu z dnia 30.01.2014 r. podał, że jestem podejrzewany o popełnienie przestępstw z art. 212 § 1 k.k. /zniesławienie/ i 216 § 1 k.k. /znieważenie/.

W żadnym z w.w. Wezwań prokurator D. Furdzik nie podał – rażąco naruszając prawo określone w art. 129 § 1 k.p.k. – w jakiej sprawie mnie wzywał jako podejrzanego, tzn. kto jest pokrzywdzonym.

 

Wskazać także należy, że w tej samej sprawie do sygn. akt Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód 4 Ds. 256/13 postępowanie prowadziła Komenda Miejska Policji w Krakowie. Stamtąd także otrzymałem dwa Wezwania:

  1. z dnia 20 listopada 2013 r., do stawiennictwa w dniu 19 grudnia 2014 r., w którym podano – Załącznik 5: „Komenda Miejska Policji w Krakowie L. dz. MWD-560/193/13 Data 20.11.2013 r. sygn. 4 Ds. 256/13 Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ WEZWANIE Wzywa się Pana do osobistego stawiennictwa w dniu 19.12.2013 r. o godz. 09:00 w Komendzie Miejskiej Policji w Krakowie przy ul. Siemiradzkiego 24 pokój nr 123 jako świadka w sprawie uporczywego nękania, tj. o czyn z art. 190a§1 kk i inne.”

    Źródło: Komenda Miejska Policji w Krakowie, sygn. 4 Ds. 256/13, Wezwanie z dnia 20 listopada 2013 r. –

Załącznik 5

  1. z dnia 30 stycznia 2014 r., do stawiennictwa w dniu 21 lutego 2014 r., w którym podano – Załącznik 6: „L. dz. MD-560/193/13 Data 30.01.2014 r. sygn. 4 Ds. 256/13 Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ WEZWANIE Wzywa się Pana do osobistego stawiennictwa w dniu 21.02.2014 r. o godz. 09:00 w Komendzie Miejskiej Policji w Krakowie przy ul. Siemiradzkiego 24 pokój nr 123 jako podejrzanego w sprawie znieważenia A. i W. Zoll tj. o czyn z art. 212 § 1 kk i inne.”

Źródło: Komenda Miejska Policji w Krakowie, L. dz. MWD-560/193/13, sygn. 4 Ds. 256/13, wezwanie z dnia 30.01.2014 r. do stawiennictwa w dniu 21 lutego 2014 r. – Załącznik 6

W Wezwaniach sporządzonych przez Policję w sprawie rozpoznawanej przez prokuratora Dariusza Furdzika do sygn. akt 4 Ds. 256/13 podano zatem:

  1. w Wezwaniu z dnia 20.11.2013 r., że jestem wzywany w charakterze świadka w sprawie – Załącznik 5: „o czyn z art. 190a§1 kk i inne.”
  2. w Wezwaniu z dnia 30.01.2014 r., że wezwano mnie – Załącznik 6: „jako podejrzanego w sprawie znieważenia A. i W. Zoll tj. o czyn z art. 212 § 1 kk i inne.”

 

Poniżej przedstawiam zestawienie – Tabela 1 – prezentujące pełne spectrum informacji przekazanych mi przez prokuratora Dariusza Furdzika i Komendę Miejską Policji w sprawie przeciwko mnie rozpoznawanej do sygn. akt 4 Ds. 256/13 i zamieszczonych w czterech doręczonych mi Wezwaniach:

  1. Komendę Miejską Policji w Krakowie z dnia 20 listopada 2013 r. – Załącznik 5
  2. prokuratora D. Furdzika z dnia 20 grudnia 2013 r. – Załącznik 3
  3. prokuratora D. Furdzika z dnia 30 stycznia 2014 r. – Załącznik 4
  4. Komendę Miejską Policji w Krakowie z dnia 30 stycznia 2014 r. – Załącznik 6

 

Tabela 1 Informacje w Wezwaniach do stawiennictwa w sprawie Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście

Zachód, sygn. 4 Ds. 256/13

Lp. Data sporządzenia Wezwania Termin stawiennictwa Organ, który sporządził Wezwanie Charakter stawiennictwa Podstawa prawna zarzutu
1. 20 listopada 2013 r. 19 grudnia 2013 r. KMP w Krakowie świadek art. 190a § 1 kk i inne”
2. 20 grudnia 2013 r. 13 stycznia 2014 r. prokurator Dariusz Furdzik podejrzany art. 190a § 1 kk i in.”
3. 30 stycznia 2014 r. 21 lutego 2014 r. KMP w Krakowie podejrzany art. 212 § 1 kk i inne.
4. 30 stycznia 2014 r. 3 marca 2014 r. prokurator Dariusz Furdzik podejrzany art. 212 § 1 kk i art. 216 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk.”

Źródło: Wezwania z dnia 20.11.2013 r. /Załącznik 5/, 20.12.2013 r. /Załącznik 3/, 30.01.2014 r. /Załącznik 4/, 30.01.2015 r. /Załącznik 6/

 

Ogromna różnorodność…

Zacytowałem powyżej przepis art. 129 § 1 k.p.k. oraz sporządziłem zbiorcze zestawienie, jak wyżej /Tabela 1/, ponieważ w następstwie zdarzeń opisanych w dalszej części niniejszego pisma przełożeni prokuratora Dariusza Furdzika, tj. była Prokurator Rejonowy dla Krakowa Śródmieścia Zachód Lucyna Czechowicz, obecna Prokurator Rejonowy Anna Rokicka-Lis, zastępca Prokuratora Rejonowego Monika Dziedzic-Jamborska i zastępca Prokuratora Okręgowego w Krakowie Anna Jedynak, a także sędzia Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wydział II Karny Dariusz Stachurski w sporządzonych przez nich i przedstawionych w dalszej części niniejszego pisma dokumentach podają, że ja byłem… prawidłowo wzywany do stawiennictwa w sprawie rozpoznawanej przez prokuratora D. Furdzika do sygn. akt 4 Ds. 256/13.

Jak wspomniałem, pierwsze Wezwanie sporządzone przez prokuratora Dariusza Furdzika w dniu 20 grudnia 2013 r. odebrałem – prawidłowo, w zgodzie z ustawowymi terminami pocztowymi – w dniu 14.01.2014 r., tj. dzień po wyznaczonym mi przez niego terminie stawiennictwa, 13.01.2014 r.

Prokurator Dariusz Furdzik podał w nim, że mnie wzywa w charakterze podejrzanego w o przestępstwo z art. 190a § 1 k.k. i inne.

Jak mi potem, pismem z dnia 14 marca 2014 r., wyjaśniła zastępca Prokuratora Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Zachód Monika Dziedzic-Jamborska był to … błąd – Załącznik 7: „(…) Pierwsze skierowane do Pana wezwanie, które zresztą odebrał Pan po terminie, zawierało błędną informację dotyczącą kwalifikacji prawnej czynu będącego przedmiotem postępowania, jednak była ona wynikiem omyłki pracownika sekretariatu.

Kolejne kierowane do Pana wezwania nie powielały tego błędu i dokładnie wskazywały jakiej kwalifikacji prawnej dotyczy postępowanie.

Informację w tym zakresie przekazał również Panu funkcjonariusz Policji doręczający wezwanie. W tej sytuacji skargę Pana uznaję za bezzasadną. Z-ca Prokuratora Rejonowego Monika Dziedzic-Jamborska”

Źródło: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. RA-051/10/14, pismo zastępcy Prokuratora

Rejonowego Moniki Dziedzic-Jamborskiej z dnia 14 marca 2014 r. – Załącznik 7

 

Ja nie mogłem odebrać Wezwania po terminie. Nie odebrane w terminie, zostałoby odesłane przez pocztę Prokuraturze.

Ja je odebrałem w terminie, 14 stycznia 2014 r., lecz z winy prokuratora D. Furdzika, który nie pomyślał, było to po wyznaczonym mi przez niego na dzień 13 stycznia 2014 r. terminie stawiennictwa w Prokuraturze.

 

Poza tym prokurator Monika Dziedzic-Jamborska skłamała…

Na mój zarzut, że informowany przez prokuratora D. Furdzika w każdym ze sporządzonych przez niego Wezwań o innych stawianych mi zarzutach oraz że byłem wzywany raz jako świadek, innym razem jako podejrzewany nie wiedziałem, jaki jest mój rzeczywisty status w sprawie, prokurator M. Dziedzic-Jamborska odpowiedziała broniąc prokuratora D. Furdzika, że – Załącznik 7: „Pierwsze skierowane do Pana wezwanie, (…) zawierało błędną informację dotyczącą kwalifikacji prawnej czynu będącego przedmiotem postępowania, jednak była ona wynikiem omyłki pracownika sekretariatu. Kolejne kierowane do Pana wezwania nie powielały tego błędu (…)”

To nieprawda.

Ten „błąd” zawierały dwa, sporządzone w odstępie miesiąca, przez dwa różne organy ścigania Wezwania.

W sporządzonym w tej samej sprawie rozpoznawanej przez prokuratora D. Furdzika do sygn. akt Ds. 256/13 miesiąc wcześniej Wezwaniu, z dnia 20 listopada 2013 r. także podano – Załącznik 5: „(…) w sprawie uporczywego nękania, tj. o czyn z art. 190a§1 kk i inne.”

Pracownik Wydziału Kryminalnego Komendy Miejskiej Policji w Krakowie, który sporządzał Wezwanie z dnia 20.11.2013 r. także się pomylił…?

Wydaje się, że nie pomylił się pracownik sekretariatu Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód, którego prokurator M. Dziedzic-Jamborska obciążyła winą – to, tj. „spychanie” winy za niedoskonałości prokuratorów lub sędziów na pracowników sekretariatów prokuratorów i sądów, jest jedna z powszechnie stosowanych taktyk obronnych przez przełożonych nieudaczników, ignorantów i im podobnych – za różnorodność przypisywanej mi kwalifikacji prawnej czynów, za które ścigał mnie prokurator D. Furdzik, lecz że to prokurator D. Furdzik zmienił tę kwalifikację po kilku miesiącach prowadzenia postępowania.

Słuszność mojego stanowiska poświadczają dokumenty znajdujące się w aktach sprawy sygn. 4 Ds. 256/13.

 

Podkreślić należy, że o ile prokurator D. Furdzik w Wezwaniu z dnia 20 grudnia 2013 r. podał, że – Załącznik 3: „Wzywa się Pana do osobistego stawiennictwa w dniu 13.01.2013 r. o godz. 10.00 w Prokuraturze Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód w Krakowie przy ul. Mosiężnicza 2 Kraków pokój nr 114 jako podejrzanego w sprawie sygn. akt 4 Ds./256/13 o przestępstwo z art. 190a § 1 kk i in., to w sporządzonym w tej sprawie miesiąc wcześniej Wezwaniu z dnia 20 listopada 2013 r. KMP w Krakowie podała – Załącznik 5: „Wzywa się Pana do osobistego stawiennictwa w dniu 19.12.2013 r. o godz. 09:00 w Komendzie Miejskiej Policji w Krakowie przy ul. Siemiradzkiego 24 pokój nr 123 jako świadka w sprawie uporczywego nękania, tj. o czyn z art. 190a§1 kk i inne.”

 

Otrzymawszy Wezwanie KMP w Krakowie z dnia 20.11.2013 r. do stawiennictwa w charakterze świadka w sprawie „uporczywego nękania, tj. o czyn z art. 190a§1 kk i inne.”, nie znając szczegółów sprawy – bo ich nie podano w Wezwaniu – byłem przekonany, że dotyczy postępowania prowadzonego w związku ze złożonym przeze mnie pismem z dnia 21 października 2013 r. w Prokuraturze Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód zawiadomieniem o popełnieniu przestępstw na moją szkodę przez sędzię Sądu Rejonowego w Dębicy Beatę Stój, która od listopada 2010 r. rozpoznaje sprawę przeciwko mnie do sygn. akt II K 407/13 na podstawie aktu oskarżenia sporządzonego w dniu 12 czerwca 2006 r. przez prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód Radosławę Ridan – patrz: str. 23 niniejszego pisma.

Powodowany tym przekonaniem, pismem z dnia 18 grudnia 2013 r. skierowanym do akt sprawy KMP w Krakowie sygn.,L. dz. MWD-560/193/13 i Prokuratury sygn. 4 Ds. 256/13 złożyłem: „Dotyczy:

  1. Usprawiedliwienie nieobecności w dniu 19 grudnia 2013 r.
  2. Wniosek o nie wzywanie mnie w sprawie sygn. 4 Ds. 256/13 – z przyczyn podanych w niniejszym piśmie – przed dniem 10 stycznia 2013 r.

(…) Sprawa, jak wyżej dotyczy złożonego przeze mnie zawiadomienia o nękaniu mnie w związku z rozpoznawaną od dnia 4 listopada 2006 r. przez Sąd Rejonowy w Dębicy – obecnie sędzię Beatę Stój – sprawą do sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ przeciwko mnie, na podstawie aktu oskarżenia prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków-Śródmieście Wschód Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r. /sygn. akt 1 Ds. 39/06/S/, którym ta oskarżyła mnie o popełnienie w okresie od stycznia 2003 r. do września 2005 r. 18 przestępstw za pośrednictwem Internetu, tj. stron www.zgsopo.webpark.pl i www.zkekus.w.interia.pl.

Uprzejmie informuję, że z powodu pilnego wyjazdu z Krakowa w dniu 18 grudnia 2013 r. nie stawię się na Wezwanie jak wyżej. Uprzejmie proszę o nienakładanie na mnie kary pieniężnej w związku z moim niestawiennictwem.

(…) W związku z powyższym informuję i wnoszę jak na wstępie, tj. o nienakładanie na mnie kary pieniężnej za moje niestawiennictwo w dniu 19 grudnia 2013 r. i wyznaczenie następnego terminu mojego stawiennictwa w sprawie sygn. 4 Ds. 256/13 po dniu 10 stycznia 2014 r., tj. po tym, gdy Sąd Rejonowy w Dębicy poświadczy w dniu 7.01.2014 r. słuszność mojego zarzutu o nękaniu mnie przez sędzię Beatę Stój lub mu zaprzeczy.”

Źródło: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. 4 Ds. 256/13, pismo Z. Kękusia z dnia 18 grudnia 2013 r. do KMP w Krakowie

xxx

 

Otrzymawszy cztery różne Wezwania w sprawie rozpoznawanej przez prokuratora Dariusza Furdzika do sygn. akt 4 Ds. 256/13, tj. Wezwania, którymi informowano mnie, że uczestniczę w tej sprawie jako świadek i jako podejrzany, że w sprawie stawiane są co dwa miesiące inne zarzuty, pozbawiony możności przygotowania się do przesłuchania, pismem złożonym w Prokuraturze osobiście, w dniu 27 lutego 2014 r., tj. tydzień przed wyznaczonym mi przez prokuratora D. Furdzika na dzień 3 marca 2014 r. terminem stawiennictwa w Prokuraturze, złożyłem wniosek o wyłączenie prokuratora D. Furdzika. Podałem w nim – Załącznik 8: „Kraków, dnia 27 lutego 2014 r. Pani Lucyna Czechowicz Prokurator Rejonowy Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód /adres – ZKE/ Sygn. akt: 4 Ds/256/13 Dotyczy: Wniosek – na podstawie art. 47 K.p.k. i art. 41 K.p.k. – o wyłączenie prokuratora Dariusza Furdzika.

(…) Uzasadnienie (…) Prokurator Dariusz Furdzik chroni – w tym naruszając prawo określone w art. 129 § 1 K.p.k. – interes, w tym przypadku wizerunek, dwojga zdemoralizowanych, rozkapryszonych uległością i służalczością okazywaną im przez prokuratorów i sędziów degeneratów5, Andrzeja i Wiesławy Zoll.

Pozbawia mnie – podejrzanego w prowadzonym przez niego postępowaniu – w ten sposób możności rzetelnego przygotowania się do przesłuchania.

Konfrontacja sporządzonych przez prokuratora Dariusza Furdzika zacytowanych wyżej dwóch wezwań, w których ukrył przede mną w jakiej, tj. przeciwko komu, sprawie mnie wzywa, ze sporządzonym profesjonalnie w tej samej sprawie przez bezstronnego Policjanta wezwaniem, w którym podano, że pokrzywdzonymi w sprawie przeciwko mnie są Andrzej i Wiesława Zoll niepodważalnym jest dowodem słuszności mojego stanowiska.

W związku z powyższym wnoszę jak na wstępie, tj. o wyłączenie stronniczego, w tym w celu ochrony wizerunku Andrzeja i Wiesławy Zoll rażąco naruszającego prawo ustawowe określone w art. 129 § 1 K.p.k. prokuratora Dariusza Furdzika.”

Źródło: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds. 256/13, pismo Z. Kękusia z dnia 27

lutego 2014 r. – Załącznik 8

 

W uzasadnieniu do wniosku o wyłączenie prokuratora D. Furdzika z dnia 27.02.2014 r. podałem, że obydwa Wezwania, które sporządził prokurator Dariusz Furdzik, tj. z dnia 20.12.2013 r. i 30.01.2014 r. zostały przez niego sporządzone z naruszeniem zacytowanego wyżej prawa określonego w art. 129 § 1 k.p.c., ponieważ stronniczy, chroniący wizerunek Andrzeja i Wiesławy Zoll, nie zawiadomił mnie, w jakiej sprawie mnie wzywa, tj. nie podał, kto uczestniczy w niej jako pokrzywdzony.

 

Tego samego dnia, tj. 27 lutego 2014 r. złożyłem także osobiście w Prokuraturze pismo skierowane do Prokuratura Rejonowego Lucyny Czechowicz zawierające usprawiedliwienie mojego niestawiennictwa w dniu 3 marca 2014 r. Podałem – Załącznik 9: „Kraków, dnia 27 lutego 2014 r. Pani Lucyna Czechowicz Prokurator Rejonowy Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód /adres – ZKE/ Sygn. akt: 4 Ds/256/13 (…) Dotyczy:

  1. Usprawiedliwienie niestawiennictwa w dniu 3 marca 2014 r.
  2. Zawiadomienie o złożeniu przeze mnie pismem z dnia 27 lutego 2014 r. wniosku o wyłączenie prokuratora Dariusza Furdzika – Załącznik 1.
  3. Żądanie doręczenia mi wezwania do stawiennictwa czyniącego zadość wymogom prawa ustawowego określonego w art. 129 § 1 K.p.k., w tym prezentującego:
    1. wszystkie przestępstwa, o popełnienie których jestem podejrzewany w sprawie do sygn. akt 4 Ds/256/13.
    2. imiona i nazwiska wszystkich pokrzywdzonych w sprawie sygn. akt 4 Ds/256/13.
  1. Wniosek o nie wydanie Policji nakazu doprowadzenia mnie pod przymusem do Prokuratury w celu przesłuchania.

(…) Uzasadnienie

(…) Informuję, że w związku ze sporządzeniem przez stronniczego prokuratora Dariusza Furdzika wezwania z dnia 30 stycznia 2014 r. – tak samo jak wezwania z dnia 20 grudnia 2013 r. – z rażącym naruszeniem prawa określonego w art. 129 § 1 K.p.k., pozbawiony przez niego możności rzetelnego przygotowania się do przesłuchania, nie stawię się w dniu 3 marca 2014 r.

Z podanych w niniejszym piśmie przyczyn wnoszę, by Prokuratura nie wydała Policji nakazu doprowadzenia mnie pod przymusem do stawiennictwa w sprawie do sygn. akt 4 Ds./256/13.

Poinformowany w sporządzonym zgodnie z prawem określonym w art. 129 § 1 K.p.k. wezwaniu o popełnienie jakich ostatecznie przestępstw jestem podejrzewany – tj. czy o przestępstwo z art. 190a § 1 K.k. także – oraz kto uczestniczy w sprawie jako pokrzywdzony stawię się celem przesłuchania mnie.

(…) Policjanci nie są „chłopcami na posyłki” dla doskonale opłacanych, jakkolwiek bywa niedouczonych, czy też wzbraniających się przed wykonywaniem najprostszych nawet czynności prokuratorów6.

Przyzwyczajony od lat do służalczości okazywanej przez prokuratorów Andrzejowi i Wiesławie Zoll żądam zapewnienia mi możności korzystania z praw obywatelskich w tym doręczenia mi wezwania do stawiennictwa sporządzonego w zgodzie z prawem ustawowym określonym w art. 129 § 1 K.p.k., a zatem prezentującego:

  1. wszystkie przestępstwa, o popełnienie których jestem podejrzewany, zamiast nic nie znaczącego dopisku „i in.”,
  2. imiona i nazwiska wszystkich pokrzywdzonych w sprawie sygn. 4 Ds/256/13.”

Zbigniew Kękuś

Załączniki:

  1. Prokuratura Rejonowa Kraków-Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds./256/13, pismo Z. Kękusia z dnia 27 lutego 2014 r. do Prokuratora Rejonowego Lucyny Czechowicz

Źródło: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds. 256/13, pismo Z. Kękusia z dnia 27

lutego 2014 r. – Załącznik 9

 

Do w.w. pisma z dnia 27.02.2014 r. załączyłem – jako Załącznik 1 – w.w. pismo z dnia 27.02.2014 r. zawierające wniosek o wyłączenie prokuratora Dariusza Furdzika.

 

Mój wniosek z pisma z dnia 27 lutego 2014 r. o wyłączenie prokuratora D. Furdzika został rozpoznany w dniu 5 marca 2014 r. A zatem do dnia 5 marca 2014 r. było ustawowym obowiązkiem prokuratora D. Furdzika wyłączyć się od udziału w sprawie i wykonywać tylko czynności nie cierpiące zwłoki. Wskazać bowiem należy, że:

  1. artykuł 42 § 3 Kodeksu postępowania karnego stanowi: Sędzia, co do którego zgłoszono wniosek o wyłączenie na podstawie art. 41, może złożyć do akt stosowne oświadczenie na piśmie i powstrzymuje się od udziału w sprawie; jest jednak obowiązany przedsięwziąć czynności nie cierpiące zwłoki.”
  2. artykuł 47 § 1 Kodeksu postępowania karnego stanowi: „Przepisy art. 40 § 1 pkt 1-4, 6 i 10, § 2 oraz art. 41 i 42 stosuje się odpowiednio do prokuratora, innych osób prowadzących postępowanie przygotowawcze oraz innych oskarżycieli publicznych.”

 

Tymczasem prokurator Dariusz Furdzik uznał w dniu 3 marca 2014 r., że ja – adresat jego sporządzanych w opisany wyżej sposób Wezwań – jestem niepoczytalny…

 

W dniu 6 marca 2014 r. o godz. 06:20 w mieszkaniach:

  1. mojej prawie 80-letniej matki
  2. mojej byłej żony mieszkającej z naszymi synami

stawiły się grupy poszukujących mnie funkcjonariuszy Wydziału Kryminalnego Komendy Miejskiej Policji w Krakowie.

Przebywałem u matki.

Policjanci wręczyli mi dwa postanowienia wydane w dniu 3 marca 2014 r. przez prokuratora Dariusza Furdzika:

  1. o powołaniu biegłych”Załącznik 10
  2. o zatrzymaniu i przymusowym doprowadzeniu podejrzanego”Załącznik 11

 

W postanowieniu z dnia 3 marca 2014 r. „o powołaniu biegłych” prokurator D. Furdzik podał – Załącznik 10: „Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód /adres – ZKE/ 4 Ds. 256/13 Dnia 3 marca 2014 r. POSTANOWIENIE o powołaniu biegłych

Dariusz Furdzik prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód w Krakowie w sprawie przeciwko Zbigniewowi Kękusiowi podejrzanemu o przest. z art. 212 § 1 k.k. i 216 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. postanowił:

  1. Powołać biegłych lekarzy psychiatrów dr med. Andrzeja Wsołka i lek. med. Kingę Zoła w celu zbadania stanu zdrowia psychicznego podejrzanego i wydania pisemnej opinii stwierdzającej czy w chwili popełnienia zarzuconego mu czynu:
    1. miał zachowaną zdolność rozpoznania jego znaczenia i pokierowania swoim postępowaniem, a jeżeli nie to z jakiego powodu?
    2. jeżeli zdolności te były ograniczone to z jakiego powodu i w jakim stopniu?
    3. w razie stwierdzenia zniesionej, bądź ograniczonej w stopniu znacznym poczytalności podejrzanego, czy jego pozostawanie na wolności grozi poważnym niebezpieczeństwem dla porządku prawnego?
    4. czy jego aktualny stan zdrowia psychicznego pozwala mu na udział w postępowaniu karnym?
  2. Przekazać biegłym wybrane uwierzytelnione karty z akt sprawy.
  3. Zakreślić termin do wydania opinii do dnia 20 marca 2014 r.

W związku z treścią z art. 197 § 3 i art. 190 § 1 k.p.k. uprzedza się, że za wydanie niezgodnej z prawdą opinii grozi odpowiedzialność karna z art. 233 § 4 k.k. (kara pozbawienia wolności do lat 3).

UZASADNIENIE

W toku prowadzonego postępowania przeciwko Zbigniewoi Kękusiowi podejrzanemu o przest. z art. 212 § 1 k.k. i 216 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. ujawniono okoliczności skutkujące poddaniu go badaniom sądowo-psychiatrycznym. Prokurator Dariusz Furdzik

Podejrzanemu i jego obrońcy oraz pokrzywdzonemu i jego pełnomocnikowi przysługuje prawo do wzięcia udziału w przesłuchaniu biegłych oraz zapoznaniu się z opinią złożoną na piśmie. Podejrzanego pozbawionego wolności nie sprowadza się, jeśli zachodzą przeszkody wymienione w art. 318 k.p.k.

Zarządzenie: Stosownie do art. 318 k.p.k. doręczyć odpis postanowienia:

– podejrzanemu,

obrońcy – po ustanowieniu przez Sąd

Prokurator Dariusz Furdzik

Źródło: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds. 256/13, postanowienie prokuratora

Dariusza Furdzika z dnia 3 marca 2014 r. o powołaniu biegłych – Załącznik 10

 

Nie wyjaśnił prokurator D. Furdzik, dlaczego uważa mnie za niepoczytalnego…

 

Jak mógł chcieć prokurator Dariusz Furdzik, żeby mnie zbadali wybrani przez niego biegli sądowi, skoro … zapomniał –czego dowodem Postanowienie z dnia 3.03.2014 r. – doręczyć im postanowienie, którym ich powołał.

Gapa z prokuratora Furdzika – „GAPA” : «człowiek nierozgarnięty; ten, kto coś przegapił, kto się zagapił» Słownik Języka Polskiego PWN, Warszawa 2005, s. 221.

Gorzej niż gapa…

Otóż prokurator D. Furdzik z góry założył, że pozbawi mnie możności skorzystania z konstytucyjnego prawa do obrony, tj. do uczestnictwa w moich badaniach wyznaczonego mi jako uznanemu przez niego za niepoczytalnego, obrońcy. Podał w Postanowieniu z dnia 3.03.2014 r., że je doręczy – Załącznik 10: „obrońcy – po ustanowieniu przez Sąd”.

Artykuł 42.2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej stanowi:Każdy, przeciw komu prowadzone jest postępowanie karne, ma prawo do obrony we wszystkich stadiach postępowania. Może on w szczególności wybrać obrońcę lub na zasadach określonych w ustawie korzystać z obrońcy z urzędu.

Na podstawie zacytowanego wyżej prawa:

  1. Trybunał Konstytucyjny orzekł wyrokiem z dnia 17 lutego 2004 r., Sygn. akt SK 39/02, OTK 2004, Nr 2 poz. 7 – „Konstytucyjne prawo do obrony należy rozumieć szeroko, jest ono bowiem nie tylko fundamentalną zasadą procesu karnego, ale też elementarnym standardem demokratycznego państwa prawnego. Prawo to przysługuje każdemu od chwili wszczęcia przeciwko niemu postępowania karnego (w praktyce od chwili przedstawienia zarzutów).
  2. Sąd Najwyższy podał w uchwale z dnia 20 września 2007 r., I KZP 26/07, Prok. i Pr., 2007, Nr 12 – „(…) Stwierdzić należy, że prawo do obrony jest fundamentalnym prawem obywatelskim gwarantowanym Konstytucją R. P. oraz przepisami konwencji międzynarodowych, które Polska podpisała i ratyfikowała, a które przez to stały się częścią wewnętrznego porządku prawnego (art. 8 ust. 2 Konstytucji R. P.). Przepis art. 42 ust. 2 Konstytucji R. P. gwarantuje każdemu przeciwko komu jest prowadzone postępowanie karne prawo do obrony, we wszystkich stadiach tego postępowania. W piśmiennictwie podkreśla się doniosłość tego uprawnienia, które w istocie swej jest ,,prawem do ochrony jednostki przed wszelkimi ingerencjami w sferę wolności i praw, jakim zagraża bądź ze swej natury powoduje proces karny. Jest to zatem prawo do obrony człowieka, a nie jego roli czy statusu w procesie karnym.

 

Podając w Postanowieniu z dnia 3 marca 2014 r., że je doręczy „obrońcy – po ustanowieniu przez Sąd” prokurator Dariusz Furdzik w pełni świadomie założył, że mnie pozbawi możności skorzystania z podanego wyżej prawa. Wiedział, że po przesłuchaniu mnie w dniu 3 marca 2014 r. Policja przedstawi mi zarzuty, a już po ich przedstawieniu mi, zgodnie z podanym wyżej prawem konstytucyjnym przysługuje mi – jako człowiekowi i jako podejrzanemu – prawo do obrony.

Obrońcę, adw. Ewelinę Słabosz, wyznaczyła mi – jako uznanemu przez prokuratora D. Furdzika za niepoczytalnego – zarządzeniem z dnia 13 marca 2014 r., sygn. II Kp 211/14/S przewodnicząca Wydziału II Karnego Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia SSR Beata Donhöffner-Grodzicka.

Ona także uznała mnie za niepoczytalnego.

 

W Postanowieniu z dnia 3 marca 2014 r. „o zatrzymaniu i przymusowym doprowadzeniu” prokurator Dariusz Furdzik podał – Załącznik 11: „Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód /adres – ZKE/ 4 Ds. 256/13 Dnia 3 marca 2014 r. POSTANOWIENIE o zatrzymaniu i przymusowym doprowadzeniu podejrzanego

Dariusz Furdzik prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód w Krakowie po zapoznaniu się z aktami dochodzenia 4 Ds. 256/13 w sprawie przeciwko Zbigniewowi Kękusiowi podejrzanemu o przest. z art. 212 § 1 k.k. i 216 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. – na podstawie art. 247 § 1 k.p.k. art. 248 § 1 k.p.k., art. 220 k.p.k. zarządził:

  1. zatrzymanie na czas do 48 godzin i przymusowe doprowadzenie podejrzanego Zbigniewa Kękusia, PESEL /nr PESEL – ZKE/ s. /imiona rodziców – ZKE/ ur. 2 maja 1958 r. w Krakowie zamieszkałego /adres – ZKE/ do siedziby Komendy Miejskiej Policji w Krakowie ul. Siemiradzkiego 24 celem przeprowadzenia czynności przesłuchania podejrzanego Zbigniewa Kękusia a następnie doprowadzenie do Poradni przy ul. Olszańskiej 5 Gabinet Psychoterapii Krakowie pok. 9 b celem przeprowadzenia z jego udziałem badania przez biegłych w dniu 6 marca 2014 r. godz. 10.00,
  2. przeprowadzić w razie takiej konieczności przeszukanie pomieszczeń w miejscu zamieszkania Zbigniewa Kękusia oraz innych miejsc w przypadku istnienia prawdopodobieństwa przebywania tam podejrzanego.
  3. wykonanie zarządzenia powierzyć funkcjonariuszom Policji z Komendy Miejskiej Policji w Krakowie
  4. doręczenie zatrzymanemu odpisu niniejszego postanowienia podejrzanemu Zbigniewowi Kękusiowi.

Uzasadnienie

Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód nadzoruje dochodzenie w sprawie przeciwko Zbigniewowi Kękusiowi podejrzanemu o przest. z art. 212 § 1 k.k. i 216 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k.

Zgodnie z art. 247 § 1 Kodeksu postępowania karnego prokurator może zarządzić zatrzymanie i przymusowe doprowadzenie osoby podejrzanej, jeżeli zachodzi uzasadnione obawa, że nie stawi się ona na wezwanie w celu przeprowadzenia czynności procesowej, w inny bezprawny sposób będzie utrudniała przeprowadzenie tej czynności albo jeżeli zachodzi potrzeba niezwłocznego zastosowania środka zapobiegawczego.

Zbigniew Kękuś kilkukrotnie nie stawił się na wezwania kierowane do niego z Komendy Miejskiej Policji w Krakowie oraz Prokuratury. Nie stawił się w dniu 3 lutego 2014 r. w Komendzie Miejskiej Policji w Krakowie (wezwany za pośrednictwem Policji), w dniu 21 lutego 2014 r. w Komendzie Miejskiej Policji w Krakowie (wezwanie odebrał w dniu 19 lutego 2014 r.), w dniu 12 lutego 2014 r. w Prokuraturze Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód (wezwany za pośrednictwem Policji), w dniu 3 marca 2014 r. w siedzibie Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód (wezwanie odebrał w dniu 18 lutego 2014 r.). W żadnym z tych przypadków podejrzany nie usprawiedliwił w wystarczająco swego niestawiennictwa a przysyłane przez niego pisma do Komendy Miejskiej Policji w Krakowie oraz Prokuratury dają Źródło tego, iż utrudnia on prowadzenie postępowania w sprawie przeciwko niemu.

Z uwagi na konieczność zabezpieczenia toku postępowania przed dalszym ignorowaniem swoich obowiązków przez podejrzanego – postanowiono jak w sentencji. Prokurator Dariusz Furdzik

Pouczenie. Na powyższe postanowienie zatrzymanemu przysługuje zażalenie do Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wydział II Karny w terminie 7 dni od daty zatrzymania. (art. 246 § 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 247 § 2 k.p.k.) Wniesienie zażalenia po tym terminie jest bezskuteczne (art. 122 § 1 i 2 k.p.k., art. 460 k.p.k.) Zażalenie wnosi się za pośrednictwem prokuratora, który wydał postanowienie.”

Źródło: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds. 256/13, postanowienie z dnia 3 marca 2014 r. prokuratura Dariusza Furdzika o zatrzymaniu i przymusowym doprowadzeniu podejrzanego – Załącznik 11

 

Po wręczeniu mi w.w. postanowień Policjanci kazali mi się ubrać, nałożyli mi – w obecności matki – na ręce kajdanki i zaprowadzili do samochodu. Zawieźli mnie na przesłuchanie do Komendy Miejskiej Policji w Krakowie na przesłuchanie. Sporządzili „Protokół Zatrzymania Osoby”, w którym podano między innymi – Załącznik 12: „PROTOKÓŁ ZATRZYMANIA OSOBY Zbigniew Kękuś Osobę zatrzymano 06:20 06.03.2014 (…) Przyczyna zatrzymania: Postanowienie o zatrzymaniu podejrzanego o przestępstwo z art. 212 § 1 kk, wydane w dniu 03.03.2014 r. przez Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Krakowie Śródmieście Zachód do sygn. akt 4 Ds. 256/13 – Prokurator Prokuratury Rejonowej dla Krakowa Śródmieścia Zachód Dariusz Furdzik (…) Oświadczenie zatrzymanego po pouczeniu: Wnoszę zażalenie na legalność zatrzymania. (…) Około tydzień temu złożyłem wniosek do Prokuratora Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Zachód o wyłączenie prokuratora referenta w sprawie 4 Ds. 256/13 Dariusza Furdzika, do dnia zatrzymania i przymusowego doprowadzenia mnie na przesłuchanie nie doręczono mi postanowienia w przedmiocie oddalenia mojego wniosku. W związku z powyższym mam prawo uważać, że postanowienie w przedmiocie zatrzymania mnie i przymusowego doprowadzenia wydał prokurator Dariusz Furdzik będąc wyłączonym. (…)”

Źródło: Komenda Miejska Policji w Krakowie, Wydział Kryminalny Ldz. MWD-560/193/13, Protokół Zatrzymania

Osoby z dnia 6 marca 2014 r. – Załącznik 12

 

Po przesłuchaniu mnie, policjanci ponownie nałożyli mi na ręce kajdankami i zawieźli mnie do Poradni Zdrowia Psychicznego przy ul. Olszańskiej 5 w Krakowie.

Poinformowałem biegłego dr. Andrzeja Wsołka, że z podanych wyżej przyczyn – uznałem zatrzymanie mnie na podstawie Postanowień prokuratora D. Furdzika z dnia 3 marca 2014 r. za nielegalne – nie wyrażam zgody na poddanie mnie badaniom.

Biegli odstąpili od badania mnie. Zostałem zwolniony.

 

W dniu 10 marca 2014 r. prokurator Dariusz Furdzik wydał uzasadnienie do postanowienia o przedstawieniu mi zarzutów, w którym podał – Załącznik 13: „Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód /adres – ZKE/, dnia 10 marca 2014 r. sygn. akt 4 Ds. 256/13 UZASADNIENIE postanowienia o przedstawieniu zarzutów ogłoszonych Zbigniewowi Kękusiowi w dniu 6 marca 2014 r., podejrzanego o to, że:

I. W okresie od marca 2007 r. do 18 listopada 2013 r. działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w Krakowie, w licznych pismach kierowanych do osób publicznych i różnych instytucji używając obraźliwych słów znieważył Andrzeja Zolla i pomówił go o postępowanie i właściwości, które mogły go poniżyć w opinii publicznej lub narazić na utratę zaufania dla zajmowanego stanowiska i wykonywanego zawodu nauczyciela akademickiego i Przewodniczącego Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Karnego – tj. o przest. z art. 212 § 1 k.k. i art. 216 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k.

II. W okresie od marca 2007 r. do 18 listopada 2013 r. działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w Krakowie, w licznych pismach kierowanych do osób publicznych i różnych instytucji używając obraźliwych słów znieważył Wiesławę Zoll i pomówił ją o postępowanie i właściwości, które mogły ją poniżyć w opinii publicznej lub narazić na utratę zaufania dla zajmowanego stanowiska i wykonywanego zawodu adwokata – tj. o przest. z art. 212 § 1 k.k. i art. 216 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k.

Podstawą przedstawienia podejrzanemu zarzutów stał się zgromadzony w dotychczasoym toku postępowania materiał dowodowy, na który składają się w szczególności kopie pism i dokumentów kierowanych przez podejrzanego do instytucji państwowych oraz zeznania pokrzywdzonych Andrzeja Zolla i Wiesławy Zoll. Wskazany materiał dowodowy uzasadniał dostatecznie podejrzenie popełnienia przez Zbigniewa Kękusia zarzucanych mu przestępstw, dlatego też zgodnie z treścią art. 313 § 1 k.p.k. należało wydać postanowienie o przedstawieniu zarzutów i ogłosić je podejrzanemu. Prokurator Dariusz Furdzik”

Źródło: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds. 256/13, uzasadnienie z dnia 10 marca 2014 r. do postanowienie prokuratura Dariusza Furdzika o przedstawieniu zarzutów – Załącznik 13

 

Nie wyjaśnił prokurator D. Furdzik, jakie stanowisko zajmowała Wiesława Zoll w okresie od marca 2007 r. do 18 listopada 2013 r.

 

W złożonym w dniu 13 marca 2014 r., w Prokuraturze Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód – zażaleniu na postanowienie prokuratora D. Furdzika z dnia 3 marca 2014 r. podałem – Załącznik 14: Dotyczy:

  1. Zażalenie na postanowienia prokuratora Dariusza Furdzika z dnia 3 marca 2014 r. o powołaniu biegłych.
  2. Wniosek o zbadanie przez Sąd zasady legalności postanowienia prokuratora Dariusza Furdzika z dnia 3 marca 2014 r. o powołaniu biegłych.

(…) W dniu 3 marca 2014 r. prokurator Dariusz Furdzik wydał postanowienie o powołaniu biegłych – Załącznik 1.W e-mail’u z dnia 12 marca 2014 r. do red. Krystyny Górzyńskiej z portalu Neon24 Prokurator Rejonowy dla Krakowa Śródmieścia Zachód Lucyna Czechowicz podała, że mój wniosek z pisma złożonego osobiście w Biurze Podawczym Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód w dniu 27 lutego 2014 r. o wyłączenie prokuratura Dariusza Furdzika został rozpoznany w dniu 5 marca 2014 r., tj. dwa dni po wydaniu przez prokuratora Dariusza Furdzika w dniu 3 marca 2014 r. postanowienia o powołaniu biegłych.

W dniu 3 marca 2014 r. prokurator Dariusz Furdzik był zatem wyłączony.

Postanowienie prokuratora Dariusza Furdzika z dnia 3 marca 2014 r. o powołaniu biegłych jest dotknięte nieważnością.

Wydanie w dniu 3 marca 2014 r. przez wyłączonego prokuratora Dariusza Furdzika postanowienia o powołaniu biegłych z całą pewnością nie było czynnością nie cierpiącą zwłoki.

W związku z powyższym wnoszę jak na wstępie, tj. o zbadanie przez Sąd Rejonowy dla Krakowa Śródmieścia w Krakowie Wydział II Karny zasady legalności postanowienia prokuratora Dariusza Furdzika z dnia 3 marca 2014 r. o powołaniu biegłych.”

Źródło: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds. 256/13, pismo Z. Kękusia z dnia 13

marca 2014 r. – Załącznik 14

 

Pismem z dnia 16 kwietnia 2014 r. skierowanym do Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wydział II Karny złożyłem wniosek o przeprowadzenie dowodu z zeznań Prokuratora Rejonowego Lucyny Czechowicz – Załącznik 15: „Kraków, dnia 16 kwietnia 2014 r. Sąd Rejonowy dla Krakowa Śródmieścia Wydział II Karny ul. Przy Rondzie 7 31-547 Kraków Sygn. akt II Kp 224/14/S:

  1. Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia w Krakowie Wydział II Karny: II Kp 224/14/S
  2. Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód: 4 Ds. 256/13

Dotyczy: I. Wniosek – w przypadku:

    1. braku na postanowieniu Prokuratora Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Zachód o odmowie wyłączenia prokuratora Dariusza Furdzika, daty wydania postanowienia, lub
    2. jeśli będzie na nim data inna niż 5 marca 2014 r.

o przeprowadzenie dowodu z zeznań Prokuratora Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Zachód Lucyny Czechowicz na okoliczność, z jaką datą wydała postanowienie o odmowie wyłączenia prokuratora Dariusza Furdzika od udziału w postępowaniu do sygn. 4 Ds. 256/13, tj. odpowiedź na mój wniosek z pisma z dnia 27 lutego 2014 r. o wyłączenie prokuratora Dariusza Furdzika.”

Źródło: Sąd Rejonowy dla Krakowa Śródmieścia Wydział II Karny, sygn. akt II Kp 224/14/S, pismo Z. Kękusia z

dnia 16 kwietnia 2014 r. – Załącznik 15

 

Daty – dnia – nie ma.

Nieskazitelnego charakteru7 „sędzia” Dariusz Stachurski dowodu nie dopuścił…

W dniu 17 kwietnia 2014 r. odbyło się przed Sądem Rejonowym dla Krakowa Śródmieścia Wydział II Karny posiedzenie w sprawie rozpoznania mojego zażalenia z dnia 13 marca 2014 r. na postanowienie prokuratora D. Furdzika z dnia 3 marca 2014 r. Prowadził je sędzia Dariusz Stachurski, który orzekł – Załącznik 16: „Sygn. akt II Kp 224/14/S POSTANOWIENIE Dnia 17 kwietnia 2014 roku Sąd Rejonowy dla Krakowa – Śródmieścia Wydział II Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Dariusz Stachurski Protokolant /imię i nazwisko – ZKE/ przy udziale Prokuratora Aliny Keller po rozpoznaniu w sprawie Zbigniewa Kękusia zatrzymanego w dniu 6 marca 2014 roku o godzinie 6:20 na skutek zażalenia Zbigniewa Kękusia na podstawie art. 246 § 1 i 2 k.p.k. postanawia: zażalenia nie uwzględnić i stwierdzić, że zatrzymanie było legalne, zasadne i prawidłowe.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 3 marca 2014 roku, sygn. akt 4 Ds. 256/13, Prokurator Prokuratury Rejonowej dla Krakowa Śródmieścia Zachód w Krakowie, zarządził zatrzymanie i przymusowe doprowadzenie Zbigniewa Kękusia celem przesłuchania go w charakterze podejrzanego oraz przeprowadzenia z jego udziałem badania przez biegłych lekarzy psychiatrów. W uzasadnieniu przedmiotowej decyzji Prokurator wskazał, iż Zbigniew Kękuś kilkukrotnie nie stawiał się na kierowane do niego wezwania.

Zbigniew Kękuś został zatrzymany w dniu 6 marca 2014 roku o godzinie 6:20. Na decyzję o zatrzymaniu wniósł zażalenie, w którym zaskarżył legalność jego zatrzymania w celu doprowadzenia na badania przez biegłych lekarzy psychiatrów, z uwagi na fakt, iż postanowienie o powołaniu biegłych zostało mu doręczone dopiero w momencie zatrzymania. Skarżący podniósł także, iż nie miał możliwości zapoznania się z treścią przedmiotowego postanowienia, albowiem zostało ono wydane w tym samym dniu, w którym wydano postanowienie o zatrzymaniu, tj. 3 marca 2014 roku. Wezwanie do stawienia się na badania zostało doręczone skarżącemu w dniu zatrzymania.

Sąd zważył, co następuje:

Zażalenie jest niezasadne, jako że zatrzymanie było legalne, zasadne i prawidłowe.

W postępowaniu incydentalnym, jakim jest rozpatrywanie zażalenia na zatrzymanie, bada się zasadność, legalność i prawidłowość zatrzymania. Legalność i zasadność zatrzymania wiążą się z istnieniem uprawnienia podmiotu zatrzymującego do zatrzymania, dopuszczalnością zatrzymania danej osoby oraz istnieniem podstaw do dokonania tej czynności. Prawidłowość zatrzymania to z kolei poprawność dokonania poszczególnych, wymaganych przez ustawę czynności, związanych z zatrzymaniem, a więc informacje i pouczenia wskazane w art. 244 § 2 k.p.k. czy też sporządzenie protokołu z dochowaniem jego wymogów określonych art. 244 § 2 k.p.k.

Odnosząc się do kwestii legalności zatrzymania należy wskazać, że zatrzymanie, które następuje na podstawie postanowienia Prokuratora wydanego w trybie art. 247 § 1 k.p.k. stanowi czynność procesową i służyć ma wyłącznie celom procesowym jako środek przymusu. Ten rodzaj zatrzymania, na czas do 48 godzin, można stosować tylko w celu przymusowego doprowadzenia osoby podejrzanej, której nie przedstawiono jeszcze zarzutu popełnienia czynu zabronionego. Powinno być stosowane jedynie wtedy, gdy istnieją okoliczności wskazujące na to, że osoba podejrzana dobrowolnie nie stawi się na wezwanie organu procesowego(tak wprost Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 23 maja 2006 r., I KZP 5/06, OSNKW z 2006 r. Nr 6 poz. 55, zob. też wyrok SA we Wrocławiu z dnia 6 grudnia 2012 roku, II AKa 350/12, Lex nr 1246965).

Zgodnie z treścią art. 71 § 1 k.p.k. za podejrzanego uważa się osobę, co do której wydano postanowienie o przedstawieniu zarzutów albo której bez wydania takiego postanowienia postanowiono zarzut w związku z przystąpieniem do przesłuchania w charakterze podejrzanego.

Nie ulega wątpliwości, że wobec Zbigniewa Kękuś wydano postanowienie o przedstawieniu zarzutów. Miało to miejsce w dniu 19 grudnia 2013 roku (k. 37, tom III akt postępowania przygotowawczego). Jeśli tak, to Prokurator winien był powołać jako podstawę prawną zatrzymania przepis art. 75 § 2 k.p.k. Zgodnie bowiem z utrwalonym orzecznictwem artykuł 247 § 1 k.p.k. normuje sytuację związaną z zatrzymaniem osoby podejrzanej, a więc takiej, której nie przedstawiono jeszcze zarzutu popełnienia czynu zabronionego, analogiczną sytuację podejrzanego – osoby, której taki zarzut już postawiono – reguluje art. 75 § 2 k.p.k., stosowany z uwzględnieniem zasady wyrażonej w art. 71 § 3 k.p.k. Decyzja o zatrzymaniu i doprowadzeniu podejrzanego podejmowana przez Prokuratora na podstawie art. 75 § 2 k.p.k. (tak jak decyzja o zatrzymaniu oskarżonego wydawana przez sąd) podejmowana powinna być w formie postanowienia, na takie postanowienie Prokuratora przysługuje zażalenia (tak SN w postanowieniu z dnia 29 października 2012 roku, I KZP 14/12, OSNKW 2012/12/125).

Powyższe nie może jednak oznaczać nielegalności zatrzymania. W sprawie istniały bowiem niewątpliwie podstawy do wydania postanowienia o zatrzymaniu i przymusowym doprowadzeniu Zbigniewa Kękusia, a to wynikające z treści art. 75 § 2 k.p.k. Przepis ten stanowi, że w razie nieusprawiedliwionego niestawiennictwa oskarżonego można zatrzymać go i sprowadzić przymusowo. Na mocy przepisu art. 71 § 3 k.p.k. przepis ten znajduje zastosowanie do podejrzanego.

Nie ulega wątpliwości, iż Zbigniew Kękuś nie stawiał się na kierowane do niego wezwania. Kilkukrotne niestawiennictwo Zbigniewa Kękusia na wezwania kierowane do niego zarówno z Komendy Miejskiej Policji w Krakowie oraz Prokuratury Rejonowej Kraków-Śródmieście Zachód w Krakowie stanowiło przesłankę uprawniającą Prokuratora do wydania przedmiotowego postanowienia. Podejrzany nie stawił się bowiem w dniu 3 i 21 lutego 2014 roku na Policji (wezwany za jej pośrednictwem oraz poprzez wysłanie wezwania, którego odbiór potwierdził własnoręcznym podpisem w dniu 19 lutego) oraz w dniu 12 lutego i 3 marca 2014 roku Prokuraturze (wezwany za pośrednictwem Policji oraz poprzez wysłanie wezwania, które odebrał w dniu 18 lutego). W żadnym z czterech przypadków podejrzany nie usprawiedliwił w sposób należyty swojego niestawiennictwa i uniemożliwił wykonanie z nim czynności procesowych, utrudniając tym samym prowadzenie postępowania. Wobec powyższego Prokurator trafnie ocenił, że zostały spełnione przesłanki do wydania postanowienia o zatrzymaniu i przymusowym doprowadzeniu podejrzanego Zbigniewa Kękusia na dzień 6 marca 2014 roku do Prokuratury Rejonowej w celu ogłoszenia mu postanowienia o przedstawieniu zarzutów i przesłuchania w charakterze podejrzanego oraz doprowadzenia na badanie przez biegłych lekarzy psychiatrów.

Czterokrotne niestawiennictwo Zbigniewa Kękusia na wezwania, niewątpliwie upoważniało do podjęcia czynności polegających na zatrzymaniu i przymusowym doprowadzeniu podejrzanego do Prokuratury prowadzącej postępowanie z jego udziałem.

Fakt, iż postanowienie o powołaniu biegłych doręczono podejrzanemu dopiero w dniu jego zatrzymania nie przesądza o nielegalności zatrzymania w tym zakresie. Przepis pozwala bowiem na zatrzymanie podejrzanego w sytuacji jego dotychczasowego nieusprawiedliwionego niestawiennictwa. Nie jest więc konieczne, by prokurator ponownie wzywał kilkukrotnie podejrzanego celem stawiennictwa na przesłuchanie czy badania, w sytuacji, kiedy ten uprzednio zaniechał swojego stawiennictwa przed organami ścigania bez należytego usprawiedliwienia. Takie zachowanie podejrzanego Zbigniewa Kękusia uchylającego się od stawiennictwa celem przeprowadzenia czynności procesowych pozwalało organowi procesowemu podjąć decyzję o jego zatrzymaniu i przymusowym doprowadzeniu.

Właściwość Sądu do rozpoznania zażalenia na zatrzymanie wynika z tego, iż jest on Sądem właściwym dla miejsca prowadzenia postępowania (art. 246 § 2 k.p.k.). Nie orzeczono o kosztach obrony z urzędu albowiem postanowienie Sądu nie kończy postępowania w sprawie, jako że toczy się postępowanie przygotowawcze, a obrońca został wyznaczony do tego postępowania. Mając wszystko powyższe na uwadze należało orzec jak w sentencji.”

Źródło: Sąd Rejonowy dla Krakowa Śródmieścia Wydział II Karny, sygn. akt II Kp 224/14/S, postanowienie

sędziego Dariusza Stachurskiego z dnia 17 kwietnia 2014 r. – Załącznik 16

 

Zacytowałem w całości postanowienie sędziego Dariusza Stachurskiego, żebyście Państwo, Adresaci niniejszego pisma nie mieli żadnych wątpliwości…

Sprawiedliwy, bezstronny sędzia Dariusz Stachurski podawszy w postanowieniu z dnia 17 kwietnia 2014 r.: „W sprawie istniały bowiem niewątpliwie podstawy do wydania postanowienia o zatrzymaniu i przymusowym doprowadzeniu Zbigniewa Kękusia, a to wynikające z treści art. 75 § 2 k.p.k. Przepis ten stanowi, że w razie nieusprawiedliwionego niestawiennictwa oskarżonego można zatrzymać go i sprowadzić przymusowo. Na mocy przepisu art. 71 § 3 k.p.k. przepis ten znajduje zastosowanie do podejrzanego.” ani słowem nie wspomniał że ja złożyłem:

  1. pismem z dnia 27 lutego 2014 r. skierowanym do Prokuratora Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Zachód Lucyny Czechowicz i złożonym do sygn. akt 4 Ds. 256/13 wniosek o wyłączenie prokuratora Dariusza Furdzika – patrz: str. 8 oraz Załącznik 8,
  2. drugim pismem z dnia 27 lutego 2014 r. skierowanym do Prokuratora Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Zachód Lucyny Czechowicz i złożonym do sygn. akt 4 Ds. 256/13 usprawiedliwienie niestawiennictwa w dniu 3 marca 2014 r., w tym z powołaniem się na złożenie w dniu 27.02.2014 r. wniosku o wyłączenie prokuratora D. Furdzika – patrz: str. 9 oraz Załącznik 9,

oraz że wniosek o wyłączenie prokuratora D. Furdzika został rozpoznany dopiero w dniu 5 marca 2014 r., tj. dwa dni po wydaniu przez niego – wyłączonego wtedy – w.w. postanowień z dnia 3 marca 2014 r.

 

Fakt wydania przez Prokuratora Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Zachód Lucynę Czechowicz w dniu 5 marca 2014 r. postanowienia o oddaleniu mojego wniosku z dnia 27 lutego 2014 r. o wyłączenie prokuratora D. Furdzika poświadczył sam prokurator D. Furdzik podając w piśmie do mnie z dnia 8 maja 2014 r. – Załącznik 17: „Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód 4 Ds. 256/13 Kraków, dnia 8 maja 2014 r. Pan Zbigniew Kękuś W odpowiedzi na Pana pismo z dnia 5 maja 2014 r. informuję, iż postanowienie o odmowie wyłączenia prokuratora referenta w sprawie o sygn. 4 Ds. 256/13 /prokurator Dariusz Furdzik – ZKE/ zostało wydane w dniu 5 marca 2014 r. Prokurator Dariusz Furdzik”

Źródło: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. 4 Ds. 256/13, pismo prokuratora Dariusza

Furdzika z dnia 8 maja 2014 r. – Załącznik 17

 

Co charakterystyczne, to że sama Prokurator Rejonowy dla Krakowa Śródmieścia Zachód Lucyna Czechowicz nie podała w sporządzonym przez nią postanowieniu o oddaleniu mojgeo wniosku z dnia 27.02.2014 r. o wyłączenie prokuratora D. Furdzika pełnej daty jego sporządzenia. Podała tylko … miesiąc i rok, nie podała dniaZałącznik 18: „Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód /adres – ZKE/Kraków dniamarca 2014 r. 4 Ds. 256/13 POSTANOWIENIE o odmowie wyłączenia prokuratora od udziału w postępowaniu Lucyna Czechowicz – Prokurator Rejonowy Kraków Śródmieście Zachód po rozpoznaniu wniosku Zbigniewa Kękusia w sprawie o sygn. 4 Ds. 256/13 w przedmiocie wyłączenia od udziału w prowadzeniu postępowania przygotowawczego prokuratura Dariusza Furdzika na podstawie art. 41, 42 w zw. z art. 47 i art. 48 k.p.k. postanowił odmówić wyłączenia od udziału w postępowaniu o sygn. 4 Ds. 256/13 prokuratora Dariusza Furdzika.

Uzasadnienie W dniu 27 lutego 2014 r. do Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód wpłynął wniosek Zbigniewa Kękusia o wyłączenie od prowadzenia postępowania 4 Ds. 256/13 referenta sprawy prokuratura Dariusza Furdzika. (…).”

Źródło: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. postanowienie Prokuratora Rejonowego Lucyny Czechowicz z marca 2014 r. – Załącznik 18

 

Cwana prokurator z Lucyny Czechowicz…

xxx

 

Natychmiast po zwróceniu mu po wydaniu przez sędziego Dariusza Stachurskiego życzliwego mu postanowienia z dnia 17 kwietnia 2014 r., prokurator Dariusz Furdzik wydał postanowienie o … umorzeniu dochodzenia przeciwko mnie. W uzasadnieniu podał, że on, prokurator D. Furdzik, uważa, że ja mogę być niepoczytalny. Od marca 2007 r., bo marzec 2007 wskazał w uzasadnieniu z dnia 10 marca 2014 r. do postanowienia o przedstawieniu mi zarzutów jako początek okresu popełniania przypisanych mi czynów. Podał – Załącznik 19:„Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód /adres – ZKE/ 4 Ds. 256/13 Kraków, dnia 24 kwietnia 2014 r. POSTANOWIENIE o umorzeniu dochodzenia Dariusz Furdzik – prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków – Śródmieście Zachód Krakowie, po zapoznaniu się z materiałami dochodzenia sygn. 4 Ds. 256/13 w sprawie przeciwko Zbigniewowi Kękusiowi podejrzanemu o przest. z art. 212 § 1 k.k. i art. 216 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. na podstawie art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k. postanowił: umorzyć dochodzenie w sprawie przeciwko Zbigniewowi Kękusiowi podejrzanemu o to, że:

(…) Niewątpliwie od strony przedmiotowej Zbigniew Kękuś wypełnił wszystkie znamiona przepisów z art. 212 § 1 k.k. i 216 § 1 k.k.. Kierowane przez niego pisma miały charakter znieważający i zniesławiający prof. Andrzeja Zolla i adw. Wiesławę Zoll. W niniejszej sprawie prawny brak możliwości skierowania podejrzanego na obserwację psychiatryczną skutkuje jednak niemożnością wnioskowania co do jego stanu zdrowia psychicznego w czasie popełniania zarzuconych mu czynów. To z kolei uniemożliwia stwierdzenie, czy w czasie ich popełnienia Zbigniew Kękuś miał zdolność rozpoznania ich znaczenia w zakresie wszystkich znamion i pokierowania swoim postępowaniem. Okoliczności te nie dają się ustalić w drodze innych dowodów, stąd też nie można kategorycznie stwierdzić, że podejrzany był poczytalny w chwili popełnienia zarzuconych mu występków, a tym samym, iż można mu przypisać winę. (…) Prokurator Dariusz Furdzik

Źródło: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds. 256/13, postanowienie prokuratora Dariusza Furdzika z dnia 24 kwietnia 2014 r. o umorzeniu dochodzenia – Załącznik 19

 

A przecież wyznaczeni przez prokuratora D. Furdzika biegli sądowi z listy prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie, lekarze psychiatrzy, dr Andrzej Wsołek i Kinga Zoła nie poinformowali prokuratora D. Furdzika, że mają jakiekolwiek wątpliwości co do mojej poczytalności.

W związku z moją odmową poddania się w dniu 6.03.2014 r. badaniom psychiatrycznym, biegły dr Andrzej Wsołek skierował do Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód pismo z dnia 10 marca 2014 r. o treści: „Kraków, dnia 10 marca 2014 r., Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód Sygn., akt 4 Ds. 256/13 Uprzejmie informuję, że doprowadzony do badania Zbigniew Kękuś odmówił poddania się badaniu. Dr med. Andrzej Wsołek Specjalista psychiatra”

Źródło: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds. 256/13, pismo z dnia 10 marca 2014 r. biegłego sądowego dr. med. Andrzeja Wsołka

 

Prokurator D. Furdzik nie dał za wygraną i w odpowiedzi na w.w. pismo dr. A. Wsołka z dnia 10.03.2014 r., skierował do niego i biegłej Kingi Zoły pismo z dnia 14 marca 2014 r., którym:

  1. zarzucił im nieprawidłowości,
  2. zapytał, czy jednak nie mogliby złożyć wniosku o poddanie mnie obserwacji.

 

Podał: „4 Ds. 256/13 Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód /adres – ZKE/ Kraków, dnia 14 marca 2014 r. Pani lek. med. biegła Kinga Zoła Pan dr med. biegły Andrzej Wsołek

W związku z faktem doprowadzenia podejrzanego w sprawie o sygn. 4 Ds. 256/13 Zbigniewa Kękusia na badanie psychiatryczne przez Policję w dniu 6 marca 2014 r. do Poradni przy ul. Olszańskiej 5 Gabinet Psychoterapii w Krakowie pok. 9b, po wydaniu w dniu 3 marca 2014 postanowienia Prokuratury o powołaniu Państwa w charakterze biegłych celem wydania opinii co do stanu zdrowia psychicznego tego podejrzanego proszę o udzielenie pisemnych informacji dotyczących przeprowadzonych w tym dniu czynności z udziałem podejrzanego, sposobu przeprowadzenia przez Państwa badania zgodnie ze sztuką i wiedzą lekarską dotyczącą opiniowania psychiatrycznego, odpowiedzi udzielanych przez podejrzanego na wstępne pytania, sposobu i charakteru jego zachowania się w czasie pobytu w Poradni, ile czasu ten pobyt trwał.

(…) Nieprawidłowości w prowadzeniu z jego udziałem czynności procesowych, w tym wykonywanych badań przez biegłych mogą mieć zatem istotne znaczenie dla efektywności i skuteczności prowadzonego postępowania. Podejrzany Zbigniew Kękuś został zatrzymany m.in. celem przeprowadzenia z jego udziałem badań przez biegłych lekarzy psychiatrów. Ponowne jego zatrzymanie na tej samej podstawie jest niedopuszczalne. Uchybienia ze strony biegłych w zakresie prawidłowości przeprowadzenia opinii mogą mieć więc poważne skutki procesowe.

Proszę nadto o informacje niezależnie od przypadku Zbigniewa Kękusia, jaka w przypadku odmowy poddania się podejrzanego badaniu jest dalsza metodologia uzyskania opinii w takich przypadkach, czy w takich przypadkach biegli wnioskują o obserwację podejrzanego. Prokurator Dariusz Furdzik”

Źródło: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds. 256/13, pismo z dnia 14 marca 2014

r. prokuratora Dariusza Furdzika do biegłych sądowych Kingi Zoły i dr. Andrzeja Wsołka

 

Mimo pouczenia, którego udzielił biegłym dr. med. A. Wsołkowi i lek. med. K. Zole w Postanowieniu z dnia 3.03.2014 r. o ich powołaniu – Załącznik 10: „W związku z treścią z art. 197 § 3 i art. 190 § 1 k.p.k. uprzedza się, że za wydanie niezgodnej z prawdą opinii grozi odpowiedzialność karna z art. 233 § 4 k.k. (kara pozbawienia wolności do lat 3).”

znowu spotkało prokuratora D. Furdzika rozczarowanie …

Biegli nie złożyli wniosku o umieszczenie mnie w szpitalu psychiatrycznym. W odpowiedzi na jego zacytowane wyżej pytania biegły dr Andrzej Wsołek skierował do akt sprawy sygn. 4 Ds. 256/13 pismo z dnia 25 marca 2014 r., w którym podał: „Kraków, dnia 25 marca 2014 r. Prokuratura Rejonowa Kraków – Śródmieście Zachód Sygn. akt: 4 Ds. 256/13

W odpowiedzi na pismo z dnia 14 marca 2014 r. uprzejmie informuję, że Zbigniew Kękuś rozmawiał z jednym z biegłych (przed przybyciem drugiego). W rozmowie kategorycznie i kilkakrotnie odmówił poddania się badaniu psychiatrycznemu. Konsekwentnie odmawiał odpowiedzi na pytania biegłego. Snuł rozważania na tematy prawne, kwestionując zasadność prowadzenia przeciw niemu sprawy przez Prokuratora a nie z oskarżenia prywatnego. Wypowiadał także inne pretensje do organu prokuratorskiego. Nie reagował na uwagi biegłego, że nie jest to przedmiotem badania psychiatrycznego. Ten kontakt ze Zbigniewem Kękusiem trwał około 10 minut. Badanie przerwano zalecając konwojowi zaczekanie na korytarzu na przybycie biegłej Kingi Zoły. Po upływie około 10 minut biegły podjął decyzję o zaniechaniu podjęcia ponownie próby badania Zbigniewa Kękusia ze względu na jego postawę w kontakcie z jednym biegłym. Opierając się na pamięci stwierdzić mogę, że jak mi się wydaje konwój ze Zbigniewem Kękusiem przybył do badania przed właściwym czasem, tj. przed godziną 10:00, a nawet przed godziną 9.30, stąd wynikała nieobecność drugiego biegłego.

Procedurą stosowaną w stosunku do osób, które odmawiają poddania się badaniu jest nakłonienie takiej osoby przez organ powołujący biegłych do poddania się badaniu, co często jest skuteczne.

W innych przypadkach, gdy nie ma istotnych podejrzeń co do występowania zaburzeń psychicznych u osoby mającej być badaną, to z badania się rezygnuje. W razie bezwzględnej potrzeby przeprowadzenia badania, biegli wobec braku kontaktu z osobą badaną, wnioskują o obserwację sądowo-psychiatryczną. Andrzej Wsołek Specjalista psychiatra.

Źródło: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. 4 Ds. 256/13, pismo biegłego sądowego dr.

Andrzeja Wsołka z dnia 25 marca 2014 r.

Co się tyczy wyjaśnienia biegłego dr. A. Wsołka: „(…) Snuł rozważania na tematy prawne,kwestionując zasadność prowadzenia przeciw niemu sprawy przez Prokuratora a nie z oskarżenia prywatnego. Wypowiadał także inne pretensje do organu prokuratorskiego., wskazać należy, że:

  1. zarzuty, które prokurator D. Furdzik przypisał mi z art. 212 § 1 k.k. i 216 § 1 k.k. są zgodnie z moim stanowiskiem. Z mocy prawa określonego w art. 212 § 4 k.k. i art. 216 § 5 k.k. czyny z art. 212 § 1 k.k. i 216 § 1 k.k. są ścigane z oskarżenia prywatnego8,
  2. poinformowałem biegłego dr. A. Wsołka – w obecności dwóch towarzyszących nam funkcjonariuszy Policji, którzy mnie konwojowali – o złożonym przeze mnie pismem z dnia 27.02.2014 r. wniosku o wyłączenie prokuratora D. Furdzika oraz że do dnia 6 marca 2014 r. nie doręczono Postanowienia w sprawie mojego wniosku, w tym, że nie doręczyli mi go policjanci, którzy mnie zatrzymali w dniu 6.03.2014 r.

 

Co wszak najważniejsze w piśmie biegłego dr. A. Wsołka, to jego wyjaśnienie: „W innych przypadkach, gdy nie ma istotnych podejrzeń co do występowania zaburzeń psychicznych u osoby mającej być badaną, to z badania się rezygnuje. W razie bezwzględnej potrzeby przeprowadzenia badania, biegli wobec braku kontaktu z osobą badaną, wnioskują o obserwację sądowo-psychiatryczną. Andrzej Wsołek Specjalista psychiatra.

Skoro biegli nie złożyli wniosku o poddanie mnie badaniom połączonym z obserwacją psychiatryczną, to znaczy, że uznali, że w moim przypadku nie zachodzi potrzeba przeprowadzenia takowych.

Prokurator Dariusz Furdzik nie daje jednak za wygraną.

Nie jest sam.

Znalazł sojuszniczkę, sprzymierzeńca w sędzi Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wydział II Karny Małgorzacie Rokosz.

Zaskarżyłem postanowienie prokuratora Dariusza Furdzika z dnia 24.04.2014 r. o umorzeniu prowadzonego przeciwko mnie dochodzenia z powołaniem się na domniemaną przez niego moją niepoczytalność. Podałem w zażaleniu z dnia 15 maja 2014 r.: „Kraków, dnia 15 maja 2014 r. Sąd Rejonowy dla Krakowa Śródmieścia za pośrednictwem: Prokurator Lucyna Czechowicz Prokurator Rejonowy Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód /adres – ZKE/Sygn. akt 4 Ds. 256/13 Dotyczy:

  1. Zażalenie na postanowienie prokuratora Dariusza Furdzika z dnia 24 kwietnia 2014 r. o umorzeniu dochodzenia.
  2. Wniosek o wydanie przez Sąd – na podstawie art. 330 § 1 k.p.k.: „Uchylając postanowienie o umorzeniu postępowania przygotowawczego lub odmowie jego wszczęcia, sąd wskazuje powody uchylenia, a w miarę potrzeby także okoliczności, które należy wyjaśnić, lub czynności, które należy przeprowadzić. Wskazania te są dla prokuratora wiążące.” – polecenia prokuratorowi Dariuszowi Furdzikowi umorzenia dochodzenia w sprawie sygn. 4 Ds. 256/13 z powodu braku podstaw prawnych do ścigania mnie za:
    1. znieważenie /art. 216 § 1 k.k./ i zniesławienie /art. 212 § 1 k.k./ Andrzeja Zolla,
    2. znieważenie /art. 216 § 1 k.k./ i zniesławienie /art. 212 § 1 k.k./ Wiesławy Zoll

z oskarżenia publicznego.

  1. Zawiadomienie, że postanowienie prokuratora Dariusza Furdzika z dnia 2 października 2013 r. o objęciu ściganiem z oskarżenia publicznego przestępstw prywatnoskargowych, jak pkt. II. 1, 2:
    1. jest sprzeczne z prawem określonym w art. 60 § 1 k.p.k.,
    2. jest sprzeczne z „Wytycznymi Prokuratora Generalnego z dnia 29.10.2012 r., /sygn. akt PG VII G 021/24/12/ w sprawie udziału prokuratora w sprawach o przestępstwa prywatnoskargowe”,
    3. nie wykazuje, że interes społeczny wymaga ściganie mnie za nie,
    4. nie prezentuje żadnego uzasadnienia dla ścigania mnie z oskarżenia publicznego za znieważenie i zniesławienie Wiesławy Zoll.

Źródło: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds. 256/13, zażalenie z dnia 15 maja 2014

r. na postanowienie prokuratora Dariusza Furdzika z dnia 24 kwietnia 2014 r.

 

W dniu 21 października 2014 r. odbyło się przed Sądem Rejonowym dla Krakowa Śródmieścia Wydział II Karny posiedzenie w przedmiocie rozpoznania mojego zażalenia. Prowadziła je sędzia Małgorzata Rokosz. Wydała postanowienie o uchyleniu zaskarżonego przeze mnie postanowienia, z innej jednak przyczyny niż ja podałem w zażaleniu. Orzekła – Załącznik 20: „Sygn. akt II Kp 700/14/S POSTANOWIENIE Dnia 21 października 2014 roku Sąd Rejonowy dla Krakowa – Śródmieścia w Krakowie Wydział II Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Małgorzata Rokosz Protokolant /imię i nazwisko Protokolanta – ZKE/ przy udziale Prokuratora: Andrzeja Kabata po rozpoznaniu w sprawie o przestępstwo z art. 212 § 1 k.k. i inne na skutek zażalenia podejrzanego Zbigniewa Kękusia na postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód w Krakowie z dnia 24 kwietnia 2014 roku, sygn. 4 Ds. 256/13 o umorzeniu dochodzenia postanawia: I. na podstawie art. 329 § 1 i 2 k.p.k., art. 437 § 1 k.p.k. i art. 465 § 1 i 2 k.p.k. zaskarżone postanowienie uchylić i sprawę przekazać Prokuraturze Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód w Krakowie do dalszego prowadzenia”

Źródło: Sąd Rejonowy dla Krakowa – Śródmieścia w Krakowie Wydział II Karny, sygn. II K 700/14/S,

postanowienie sędzi Małgorzaty Rokosz z dnia 21 października 2014 r. – Załącznik 20

 

W uzasadnieniu do postanowienia z dnia 21.10.2014 r. sędzia Małgorzata Rokosz:

  1. nakazała Prokuraturze kontynuację działań na rzecz ustalenia stanu mojego zdrowia psychicznego, w tym przeprowadzenie „śledztwa” przez uzyskanie informacji z NFZ – Załącznik 20: „(…) Przede wszystkim jednak przed podjęciem merytorycznej decyzji konieczne jest bowiem uzupełnienia zgromadzonego materiału dowodowego po pierwsze poprzez uzyskanie stanowiska, stosownie do treści art. 202 k.p.k. i art. 203 k.p.k. dwóch biegłych psychiatrów, czy możliwe jest wydanie opinii sądowo-psychiatrycznej odpowiadającej na pytania postawione w postanowieniu z dnia 3 marca 2014 roku, a jeżeli nie, co jest tego powodem i, czy biegli w takiej sytuacji wnioskują o zgromadzenie dodatkowych dowodów dotyczących stanu zdrowia osoby badanej, czy też poddanie podejrzanego obserwacji w zakładzie leczniczym. Gdyby zaistniała sytuacja zgłoszenia konieczności obserwacji w zakładzie leczniczym, to zadecydować, winien o tym Sąd rozpoznając stosowny wniosek Prokuratora i uwzględniając, m.in. okoliczności przytoczone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. W wypadku zgłoszenia przez biegłych konieczności obserwacji podejrzanego Sąd rozpoznając wniosek Prokuratora ustala po pierwsze, czy istnieje wysokie prawdopodobieństwo popełnienia przez podejrzanego zarzucanych mu czynów, jak również rozważając zasadność umieszczenia podejrzanego na obserwacji psychiatrycznej ustala stopień społecznej szkodliwości zarzucanego czynu oraz rozważa, czy istnieje wysokie prawdopodobieństwo orzeczenia w stosunku do takiej osoby kary o charakterze izolacyjnym. Nawet w przypadku uwzględnienia zagrożenia ustawowego za czyny zarzucane w niniejszym postępowaniu podejrzanemu, może on również w trakcie takiego postępowania złożyć oświadczenie odnośnie tego, czy wyraża zgodę na badanie psychiatryczne połączenie z obserwacją w zakładzie leczniczym.

    Niezależnie od tego istnieje możliwości uzyskania informacji, np. od Narodowego Funduszu Zdrowia odnośnie tego, czy podejrzany korzystał z refundowanych świadczeń w zakresie istotnym dla opiniowania przez biegłych lekarzy psychiatrów i po uzyskaniu takich informacji np. uzyskanie stosownej dokumentacji medycznej.|

    Dopiero poczynienie tych ustaleń pozwoli na podjęcie merytorycznej decyzji, przy uwzględnieniu treści rozważań prawnych przedstawionych powyżej.”

Źródło: Sąd Rejonowy dla Krakowa – Śródmieścia w Krakowie Wydział II Karny, sygn. II K 700/14/S,

postanowienie sędzi Małgorzaty Rokosz z dnia 21 października 2014 r. – Załącznik 20

  1. podała, że bezpodstawny jest mój zarzut o naruszeniu przez prokuratora Dariusza Furdzika prawa określonego w art. 60 § 1 k.p.k.9Załącznik 20: Nieuzasadnione są natomiast zarzuty podejrzanego odnoszące się do, jego zdaniem, niezasadnego skorzystania przez Prokuratora z możliwości przewidzianych przez art. 60 § 1 k.p.k. Prokurator w postanowieniu z dnia 2 października 2013 roku o objęciu ściganiem z urzędu czynu prywatnoskargowego wskazał zarówno podstawę prawną, jak okoliczności odnoszące się do czynów będących przedmiotem postępowania uzasadniające podjęcie takiej decyzji procesowej.”

Źródło: Sąd Rejonowy dla Krakowa – Śródmieścia w Krakowie Wydział II Karny, sygn. II K 700/14/S,

postanowienie sędzi Małgorzaty Rokosz z dnia 21 października 2014 r. – Załącznik 20

 

Co się tyczy polecenia wydanego przez sędzię Małgorzatę Rokosz w zakresie powtórnego angażowania biegłych sądowych lekarzy psychiatrów w realizację działań, które wskazała, wskazać należy, że:

  1. biegli wyznaczeni przez prokuratora Dariusza Furdzika zaprezentowali już ich stanowisko w piśmie z dnia 25 marca 2014 r., patrz: str. 15 niniejszego pisma,
  2. sędzia Małgorzata Rokosz nie zapoznała się chyba dokładnie z aktami sprawy sygn. 4 Ds. 256/13. Prokurator Dariusz Furdzik podał przecież w piśmie z dnia 14 marca 2014 r. do biegłych dr. Andrzeja Wsołka i Kingi Zoły: „Podejrzany Zbigniew Kękuś został zatrzymany m.in. celem przeprowadzenia z jego udziałem badań przez biegłych lekarzy psychiatrów. Ponowne jego zatrzymanie na tej samej podstawie jest niedopuszczalne. (…) Prokurator Dariusz Furdzik”

Źródło: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds. 256/13, pismo z dnia 14

marca 2014 r. prokuratora Dariusza Furdzika do biegłych sądowych Kingi Zoły i dr. Andrzeja Wsołka

 

Co oczywiste, prokurator Dariusz Furdzik – bo on w dalszym ciągu prowadzi postępowanie przeciwko mnie do sygn. 4 Ds. 256/13 – nie może wydać Policji powtórnego, po tym z dnia 3 marca 2014 r., wyegzekwowanym w dniu 6 marca 2014 r., nakazu zatrzymania mnie i doprowadzenia pod przymusem na badania psychiatryczne.

A skoro biegli … rozpoznali już, „awansem”, bo pismem z dnia 25 marca 2014 r. /patrz: str. 15/, wnioski sędzi Małgorzaty Rokosz z postanowienia z dnia 21 października 2014 r., to znaczy, że są to wnioski bezzasadne.

 

Szanowni Państwo,

 

Po tym, gdy w podanych wyżej okolicznościach prokurator Dariusz Furdzik wydał w dniu 3 marca 2014 r. polecenie funkcjonariuszom Wydziału Kryminalnego Komendy Miejskiej Policji w Krakowie przeszukania w dniu 6 marca 2014 r. mieszkań zamieszkiwanych przez:

  1. moją matkę
  2. moją byłą żonę z naszymi synami,

celem zatrzymania mnie i – po nałożeniu mi na ręce kajdanek – doprowadzenia pod przymusem na przesłuchanie, a następnie na badania psychiatryczne, o sprawie naruszenia moich praw poinformowałem Posłankę na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Adresatkę niniejszego pisma, Panią Annę Grodzką. Prosiłem o Jej interwencję.

Pani Poseł skierowała pismo w zgłoszonej jej przeze mnie sprawie do Prokuratora Generalnego Andrzeja Seremeta. Prokuratur Generalny nie rozpoznał sprawy lecz przekazał ją do rozpoznania kierowanej przez prokuraturę Lidię Jaryczkowską Prokuratury Okręgowej w Krakowie.

Prokurator Okręgowy w Krakowie Lidia Jaryczkowska nie rozpoznała sprawy, lecz delegowała jej rozpoznanie na swoją podwładną zastępcę Prokuratora Okręgowego Annę Jedynak i ta poinformowała Panią Poseł Annę Grodzką pismem z dnia 30 czerwca 2014 r. – Załącznik 21: „Zastępca Prokuratora Okręgowego w Krakowie /adres – ZKE/, III Dsa 249/14, Kraków, dnia 30 czerwca 2014 roku Pani Anna Grodzka Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej/adres – ZKE/ Odpowiadając na przekazane z Departamentu Postępowania Przygotowawczego Prokuratury Generalnej; pismo Pani Poseł z dnia 27 marca bieżącego roku w zakresie stanowiącym interwencję, podjętą na rzecz Pana Zbigniewa Kękusia w sprawie sygn. 4 Ds. 256/13 Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód w Krakowie – uprzejmie informuję, iż przeprowadzone w Wydziale III tut. jednostki badania aktowe, nie potwierdziły sygnalizowanych w wystąpieniu Pani Poseł wątpliwości, co do prawidłowości działań Prokuratora/Dariusza Furdzika – ZKE/

Prokurator w niniejszej sprawie objął ściganiem z urzędu, ujawnione występki prywatnoskargowe z art. 212 § 1 kk i 216 § 1 kk – uznając, iż wymaga tego interes społeczny – bowiem wielokrotnie kierowane przez Zbigniewa Kękusia pisma, o charakterze znieważającym i pomawiającym pokrzywdzonych są wyrazem nieakceptowanego braku szacunku dla systemu prawnego i powagi stanowisk związanych z jego prawidłowym funkcjonowaniem.

Zebrany w sprawie materiał dowodowy, dał podstawę do przedstawieniu zarzutów Zbigniewowi Kękusiowi i przesłuchania w charakterze podejrzanego.

Jednakże Wymieniony, nie stawił się na wezwanie w żadnym z wyznaczanych kolejno terminów, uniemożliwiając przeprowadzenie zaplanowanej czynności procesowej.

W zaistniałej sytuacji Prokurator wydał postanowienie o zatrzymaniu i przymusowym doprowadzeniu podejrzanego – celem przesłuchania oraz poddania go badaniu sądowo-psychiatrycznemu. Prokurator sporządził także postanowienie, o powołaniu biegłych psychiatrów.

Postanowienie o zatrzymaniu i przymusowym doprowadzeniu podejrzanego zrealizowano w dniu 6 marca 2014 roku. Po zakończeniu czynności z jego udziałem Zbigniew Kękuś został zwolniony.

Wymieniony zaskarżył decyzję o jego zatrzymaniu – kwestionując jej legalność – jednakże Sąd Rejonowy dla Krakowa-Śródmieścia Wydział II Karny nie uwzględnił wniesionego zażalenia, stwierdzając, że zatrzymanie było legalne, zasadne i prawidłowe.

Sąd wskazał, iż kilkukrotne nieusprawiedliwione w sposób należyty niestawiennictwo Zbigniewa Kękusia na kierowane do niego wezwania – stanowiło przesłankę uprawniającą Prokuratora do wydania przedmiotowego postanowienia, gdyż podejrzany uniemożliwił wykonanie z nim czynności procesowych, utrudniając tym samym prowadzenie postępowania.

Fragment uzasadnienia Sądu przytoczono, bowiem odnosi się ono do wątpliwości, zasygnalizowanych Pani Poseł przez Zbigniewa Kękusia, przed rozpoznaniem złożonego przez niego zażalenia.

W tym miejscu wskazać należy, że jak wynika z lektury aktowej i relacji Prokuratora Rejonowego w Krakowie Śródmieściu Zachód –kwestionowane postanowienia o zatrzymaniu i przymusowym doprowadzeniu podejrzanego oraz o powołaniu biegłych, zostały wydane przed powzięciem przez Prokuratora Referenta sprawy sygn. 4 Ds. 256/13 – informacji o złożonym przez Zbigniewa Kękusia wniosku dot. wyłączenia go od udziału w tym postępowaniu. Do czasu rozpoznania nin. wniosku (tj. daty jego nieuwzględnienia przez bezpośredniego przełożonego) /Prokurator Rejonowy dla Krakowa Śródmieścia Zachód Lucyna Czechowicz – ZKE/.Prokurator nie podejmował żadnych czynności procesowych.

Badanie akt niniejszego postępowania, prowadzi do konkluzji, iż nie zostało ono dotknięte uchybieniami, w żadnym z poruszanych w piśmie Pani Poseł aspektów. Podejmowane w tej sprawie działania Prokuratora (pozytywnie zweryfikowane przez niezależny Organ sądowy) – były zgodne z obowiązującą procedurą karną i mieściły się w granicach przewidzianych dla oskarżyciela publicznego kompetencji, uprawniających do prowadzenia postępowania również w zakresie występków prywatnoskargowych. Ich legalność, nie może zostać zatem skutecznie zanegowana.

Finalnie uprzejmie wskazuję, iż zgodnie z poleceniem Departamentu Postępowania Przygotowawczego Prokuratury Generalnej – Pan Zbigniew Kękuś, zostanie poinformowany o wyniku rozpoznania wystąpienia Pani Poseł – odrębnym pismem. Anna JEDYNAK”

Źródło: Prokuratura Okręgowa w Krakowie, sygn. III Dsa 249/14, pismo zastępcy Prokuratora Okręgowego Anny Jedynak z dnia 30 czerwca 2014 r. do Posłanki na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Anny Grodzkiej – Załącznik 21

 

Identycznej treści pismo, także sporządzone w dniu 30 czerwca 2014 r. prokurator Anna Jedynak skierowała do mnie.

Poinformowała mnie: Zastępca Prokuratora Okręgowego w Krakowie /adres – ZKE/, III Dsa 249/14, Kraków, dnia 30 czerwca 2014 roku Nawiązując, do przekazanego z Departamentu Postępowania Przygotowawczego Prokuratury Generalnej; wystąpienia Posłanki na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Pani Anny Grodzkiej, z dnia 27 marca bieżącego roku – stanowiącego interwencję podjętą na Pana rzecz w sprawie sygn. 4 Ds. 256/13 Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód w Krakowie – uprzejmie informuję, iż w Wydziale III tut. jednostki zbadano akta przedmiotowej sprawy, czyniąc następujące ustalenia.

(…) Badanie akt niniejszego postępowania, prowadzi do konkluzji, iż nie zostało ono dotknięte uchybieniami, w żadnym z poruszanych w piśmie Pani Poseł Anny Grodzkiej aspektów. Podejmowane w tej sprawie działania Prokuratora (pozytywnie zweryfikowane przez niezależny Organ sądowy) – były zgodne z obowiązującą procedurą karną i mieściły się w granicach przewidzianych dla oskarżyciela publicznego kompetencji, uprawniających do prowadzenia postępowania również w zakresie występków prywatnoskargowych. Ich legalność, nie może zostać zatem skutecznie zanegowana.

Źródło: Prokuratura Okręgowa w Krakowie, sygn. III Dsa 249/14, pismo zastępcy Prokuratora Okręgowego Anny Jedynak z dnia 30 czerwca 2014 r. do Z. Kękusia

 

W obronę wzięła swojego podwładnego, prokuratura Dariusza Furdzika także nowa Prokurator Rejonowy dla Krakowa Śródmieścia Zachód Anna Rokicka-Lis, która poinformowała mnie pismem z dnia 5 września 2014 r. – Załącznik 22: „Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód /adres – ZKE/ RA 051/16/14 Kraków, dnia 5 września 2014 r. Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ W odpowiedzi na Pana pismo z dnia 19 sierpnia 2014 r. stanowiące m.in. skargę na referenta sprawy o sygn. 4 Ds. 256/13 prokuratora Dariusza Furdzika stwierdzam, iż skarga ta jest bezzasadna.

Postępowanie o sygn. 4 Ds. 256/13 prowadzone było zgodnie z obowiązującymi przepisami procedury karnej.

Zgodnie z art. 60 § 1 k.p.k. prokurator ma prawo objęcia ściganiem urzędu występków prywatnoskargowych i decyzja ta każdorazowo zależy od jego oceny.

Ponadto, jak to wynika z akt prowadzonego postępowania o sygn. 4 Ds. 256/13 zatrzymanie Pana było efektem nieusprawiedliwionego niestawiennictwa w Komendzie Miejskiej Policji i w Prokuraturze.

W dniu 17 kwietnia 2014 r. Sąd Rejonowy dla Krakowa Śródmieścia Wydział II Karny /sędzia Dariusz Stachurski – ZKE/ nie uwzględnił Pana zażalenia na postanowienie o zatrzymaniu i przymusowym doprowadzeniu, stwierdzając, iż było ono legalne, zasadne i prawidłowe. Sąd stwierdził, iż prokurator trafnie ocenił, że zostały spełnione przesłanki do wydania postanowienia o zatrzymaniu i przymusowym doprowadzeniu Pana na dzień 6 marca 2014 r. celem ogłoszenia zarzutów oraz doprowadzenia na badania przez biegłych lekarzy psychiatrów.

Sąd stwierdził też, iż fakt, że postanowienie o powołaniu biegłych lekarzy psychiatrów doręczono podejrzanemu dopiero w dniu jego zatrzymania nie przesądza o nielegalności jego zatrzymania w tym zakresie. Przepisy pozwalają na zatrzymanie podejrzanego w sytuacji jego dotychczasowego nieusprawiedliwionego niestawiennictwa. Z argumentacją tą zapoznał się już Pan w uzasadnieniu postanowienia Sądu Rejonowego /sędziego Dariusza Stachurskiego – ZKE/.Argumenty te potwierdził także Prokurator Okręgowy w Krakowie w piśmie do Pana w dniu 30 czerwca 2014 r.

Nie potwierdzają się także okoliczności wskazywane przez Pana, a dotyczące wniosku o wyłączenie prokuratora Dariusza Furdzika od prowadzenia sprawy.

Wniosek o wyłączenie prokuratora Dariusza Furdzika wpłynął do Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód w dniu 27 lutego 2014 r. Prokurator Dariusz Furdzik wydał postanowienie o zatrzymaniu i przymusowym doprowadzeniu w dniu 3 marca 2014 r. Postanowienie to celem jego realizacji zostało wówczas ekspediowane do Komendy Miejskiej Policji w Krakowie. Już po ekspediowaniu postanowień prokurator został niezwłocznie zapoznany z wnioskiem o jego wyłączenie. Kwestie te zostały omówione z ówczesnym Prokuratorem Rejonowym. Stwierdzono wówczas bezpodstawność tego wniosku. Formalne postanowienie o odmowie wyłączenia prokuratora Dariusza Furdzika od prowadzenia sprawy wydano w dniu 5 marca 2014 r. Wynika z tego, iż w momencie wydania przez prokuratora Dariusza Furdzika postanowienia o zatrzymaniu i przymusowym doprowadzeniu Pana wniosek o wyłączenie prokuratora nie był mu jeszcze znany. W okresie od zapoznania prokuratora z wnioskiem o jego wyłączenie do wydania postanowienia o odmowie jego wyłączenia w sprawie nie podejmowano żadnych decyzji procesowych. Prokurator Rejonowy Anna Rokicka-Lis”

Źródło: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt RA 051/16/14, pismo Prokuratora

Rejonowego Anny Rokickiej-Lis z dnia 5 września 2014 r. – Załącznik 22

 

Poza innymi wątkami niniejszego pisma, dla których mój komentarz przedstawię poniżej, obecnie zwrócę uwagę na wyjaśnienie, które zaprezentowała Prokurator Rejonowy Anna Rokicka-Lis – Załącznik 22: „Kwestie te zostały omówione z ówczesnym Prokuratorem Rejonowym.”

To znaczy, że obecna Prokurator Rejonowy dla Krakowa Śródmieścia Zachód Anna Rokicka-Lis i jej poprzedniczka Lucyna Czechowicz coś sobie – jakieś kwestie – omówiły i dla mnie ma to być argumentem, który ma mnie przekonać, że prokurator Dariusz Furdziki nie naruszył prawa.

Trudno o lepszy dowód megalomanii, pychy, buty, arogancji.

 

xxx

 

Prokuratorzy, Lucyna Czechowicz, Anna Rokicka-Lis, Anna Jedynak oraz sędziowie Dariusz Stachurski i Małgorzata Rokosz mogą zachowywać się w opisany w niniejszym piśmie sposób ponieważ… tylko oni mają dostęp do akt sprawy rozpoznawanej przeciwko mnie przez prokuratora Dariusza Furdzika.

A prokurator Dariusz Furdzik i jego była przełożona Prokurator Rejonowy Lucyna Czechowicz ukrywają przede mną dowody popełnienia przez prokuratora Dariusza Furdzika przestępstwa przekroczenia uprawnień i działania na szkodę mojego interesu prywatnego.

Pismami z dnia 9 i 10 kwietnia 2014 r. skierowanymi do prokuratora Dariusza Furdzika złożyłem – z powołaniem się na w.w. prawo określone w art. 51.3 Konstytucji: Każdy ma prawo dostępu do dotyczących go urzędowych dokumentów i zbiorów danych” – wniosek o wydanie mi kserokopii niektórych dokumentów poświadczających naruszenie przez niego prawa. W odpowiedzi prokurator D. Furdzik wydał w dniu 11 kwietnia 2014 r. Zarządzenie – Załącznik 23: „Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód /adres – ZKE/ Kraków, dnia 11 kwietnia 2014 r. 4 Ds. 256/13 Zarządzenie o odmowie udostępnienia kserokopii akt Dariusz Furdzik – prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód w Krakowie po rozpoznaniu wniosków podejrzanego Zbigniewa Kękusia z dnia 9 i 10 kwietnia 2014 r. o udostępnienie kserokopii poszczególnych kart z akt postępowania przygotowawczego o sygn. 4 Ds. 256/13 zarządził odmówić Zbigniewowi Kękusiowi udostępnienia kserokopii z akt postępowania przygotowawczego o sygnaturze 4 Ds. 256/13

Uzasadnienie

Pod nadzorem Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód w Krakowie prowadzone jest dochodzenie sygn. 4 Ds. 256/13 w sprawie przeciwko Zbigniewowi Kękusiowi o przest. z art. 212 § 1 k.k. i art. 216 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 w zw. z art. 12 k.k.

W dniu 9 i 10 kwietnia 2014 r. podejrzany Zbigniew Kękuś złożył do Prokuratury wnioski o wydanie mu kserokopii poszczególnych kart z akt prowadzonego przeciwko niemu dochodzenia. Na obecnym etapie postępowania przygotowawczego udostępnienie kserokopii kart z akt postępowania nie jest zasadne i może negatywnie wpłynąć na prawidłowość podejmowanych w sprawie czynności procesowych. Powielanie kart postępowania przygotowawczego, które objęte jest zasadą tajności, przed jego zakończeniem, a następnie przekazywanie ich podejrzanemu niesie ze sobą ryzyko zapoznania się z nimi przez osoby postronne, co może mieć negatywny wpływ na wyniki prowadzonych w sprawie czynności procesowych. Mając na względzie zapewnienie prawidłowego toku dochodzenia zarządzono jak na wstępie. Odmowa udostępnienia kserokopii kart z akt postępowania przygotowawczego nie narusza uprawnień procesowych podejrzanego w zakresie realizacji jego prawa do obrony. Podejrzany zgodnie z art. 321 k.p.k. może zaznajomić się z aktami dochodzenia po jego zakończeniu i wówczas złożyć wniosek o wydanie mu kserokopii poszczególnych kart z akt sprawy. Ponadto zaznaczyć przy tym należy, iż zgodnie z § 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 czerwca 2003 r. w sprawie wysokości opłaty za wydanie kserokopii dokumentów oraz uwierzytelnionych odpisów z akt sprawy za wydanie kserokopii dokumentów z akt sprawy pobiera się opłatę w wysokości 1 zł za jedną stronicę kserokopii a zgodnie z § 2 Rozporządzenia za wydanie uwierzytelnionego odpisu z akt sprawy pobiera się opłatę w wysokości 6 zł za każdą stronicę. Prokurator Dariusz Furdzik

Źródło: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście, sygn. akt 4 Ds. 256/13, Zarządzenie prokuratora Dariusza Furdzika z dnia 11 kwietnia 2014 r. – Załącznik 23

 

O ile ja podałem podstawę prawną mojego wniosku, to prokurator D. Furdzik nie podał podstawy prawnej Zarządzenia z dnia 11.04.2014 r. Zaskarżyłem to Zarządzenie.

W obronę wzięła prokuratora D. Furdzika Prokurator Rejonowy Lucyna Czechowicz, która wydała w dniu 8 maja 2014 r. Postanowienie – Załącznik 24: „Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód /adres – ZKE/ sygn. 4 Ds. 256/13 Kraków, dnia 8 maja 2014 r. POSTANOWIENIE o nieuwzględnieniu zażalenia na zarządzenie o odmowie udostępnienia kserokopii akt

Lucyna Czechowicz – Prokurator Rejonowy Kraków Śródmieście Zachód w Krakowie po rozpoznaniu zażalenia Zbigniewa Kękusia na zarządzenie z dnia 11 kwietnia 2014 r. o odmowie udostępnienia kserokopii akt dochodzenia o sygn. 4 Ds. 256/13 działając na podstawie art. 465 § 2 k.p.k., art. 159 k.p.k. postanowił nie uwzględnić zażalenia i zaskarżone zarządzenie utrzymać w mocy.

(…) Prokurator Rejonowy Lucyna Czechowicz

Źródło: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście, sygn. akt 4 Ds. 256/13, Postanowienie Prokuratora

Rejonowego Lucyny Czechowicz z dnia 8 maja 2014 r. – Załącznik 24

 

Warto zapoznać się z przepisami prawa, na podstawie których Prokurator Rejonowy Lucyna Czechowicz sporządziła w.w. Postanowienie:

  1. art. 465 § 2 k.p.k. stanowi: Na postanowienie prokuratora przysługuje zażalenie do sądu właściwego do rozpoznania sprawy, chyba że ustawa stanowi inaczej.”
  2. art. 159 k.p.k. stanowi: „Na odmowę udostępnienia akt w postępowaniu przygotowawczym przysługuje stronom zażalenie; na zarządzenie prokuratora zażalenie przysługuje do prokuratora bezpośrednio przełożonego.

 

Jakby trudno było w to uwierzyć, Prokurator Rejonowy Lucyna Czechowicz pozbawiła mnie Postanowieniem z dnia 8 maja 2014 r. możności skorzystania z prawa określonego w art. 51.3 Konstytucji na podstawie… moich praw do złożenia zażalenia na Zarządzenie prokuratora Dariusza Furdzika z dnia 11 kwietnia 2014 r., którym ten… pozbawił mnie możności skorzystania z prawa określonego w art. 51.3 Konstytucji.

Prokurator Lucyna Czechowicz też jest nieskazitelnego charakteru…

 

xxx

 

Wskazać należy, że celem ochrony interesu prokuratora Dariusza Furdzika, tj. celem uchronienia go przed konsekwencjami wydania w.w. Postanowień z dnia 3 marca 2014 r. nie tylko „sędzia” Dariusz Stachurski pominął w Postanowieniu z dnia 17 kwietnia 2014 r., sygn. II Kp 224/11 /Załącznik 16/ fakt usprawiedliwienia przeze mnie pismem z dnia 27.02.2014 r. mojego niestawiennictwa w dniu 3 marca 2014 r. złożeniem w dniu 27.02.2014 r. wniosku o wyłączenie prokuratora Dariusza Furdzika, ale:

  1. zastępca Prokuratora Okręgowego w Krakowie Anna Jedynak poinformowała Posłankę na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Panią Annę Grodzką pismem z dnia 30 czerwca 2014 r., sygn. III Dsa 249/14 – Załącznik 21: „(…) Fragment uzasadnienia Sądu /do Postanowienia sędziego D. Stachurskiego z dnia 17.04.2014 – ZKE/ przytoczono, bowiem odnosi się ono do wątpliwości, zasygnalizowanych Pani Poseł przez Zbigniewa Kękusia, przed rozpoznaniem złożonego przez niego zażalenia.

    W tym miejscu wskazać należy, że jak wynika z lektury aktowej i relacji Prokuratora Rejonowego w Krakowie Śródmieściu Zachód – kwestionowane postanowienia o zatrzymaniu i przymusowym doprowadzeniu podejrzanego oraz o powołaniu biegłych, zostały wydane przed powzięciem przez Prokuratora Referenta sprawy sygn. 4 Ds. 256/13 – informacji o złożonym przez Zbigniewa Kękusia wniosku dot. wyłączenia go od udziału w tym postępowaniu. Do czasu rozpoznania nin. wniosku (tj. daty jego nieuwzględnienia przez bezpośredniego przełożonego) /Prokurator Rejonowy dla Krakowa Śródmieścia Zachód Lucyna Czechowicz – ZKE/. Prokurator nie podejmował żadnych czynności procesowych. (…) Anna JEDYNAK”

Źródło: Prokuratura Okręgowa w Krakowie, sygn. III Dsa 249/14, pismo zastępcy Prokuratora Okręgowego Anny Jedynak z dnia 30.06.2014 r. do Posłanki Anny Grodzkiej – Załącznik 21

  1. nowa Prokurator Rejonowy dla Krakowa Śródmieścia Zachód Anna Rokicka-Lis poinformowała mnie pismem z dnia 5 września 2014 r. – Załącznik 22: „Wniosek o wyłączenie prokuratora Dariusza Furdzika wpłynął do Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód w dniu 27 lutego 2014 r. Prokurator Dariusz Furdzik wydał postanowienie o zatrzymaniu i przymusowym doprowadzeniu w dniu 3 marca 2014 r. Postanowienie to celem jego realizacji zostało wówczas ekspediowane do Komendy Miejskiej Policji w Krakowie. Już po ekspediowaniu postanowień prokurator został niezwłocznie zapoznany z wnioskiem o jego wyłączenie. Kwestie te zostały omówione z ówczesnym Prokuratorem Rejonowym. Stwierdzono wówczas bezpodstawność tego wniosku. Formalne postanowienie o odmowie wyłączenia prokuratora Dariusza Furdzika od prowadzenia sprawy wydano w dniu 5 marca 2014 r. Wynika z tego, iż w momencie wydania przez prokuratora Dariusza Furdzika postanowienia o zatrzymaniu i przymusowym doprowadzeniu Pana wniosek o wyłączenie prokuratora nie był mu jeszcze znany. W okresie od zapoznania prokuratora z wnioskiem o jego wyłączenie do wydania postanowienia o odmowie jego wyłączenia w sprawie nie podejmowano żadnych decyzji procesowych. Prokurator Rejonowy Anna Rokicka-Lis”

    Źródło: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt RA 051/16/14, pismo Prokuratora

Rejonowego Anny Rokickiej-Lis z dnia 5 września 2014 r. – Załącznik 22

 

Ponieważ nie da się ukryć, że złożony przeze mnie pismem z dnia 27.02.2014 r. wniosek o wyłączenie prokuratora D. Furdzika został rozpoznany dopiero w dniu 5 marca 2014 r., a on wydał w.w. dwa Postanowienia w tzw. międzyczasie, gdy mu tego nie było wolno, tj. w dniu 3 marca 2014 r., to Prokurator Anna Jedynak usiłowała przekonać pismem z dnia 30.06.2014 r. Posłankę Annę Grodzką – a także mnie, bo w piśmie do mnie z dnia 30 czerwca 2014 r. sporządziła identyczne wyjaśnienie – a prokurator Anna Rokicka-Lis pismem z dnia 5 września 2014 r. mnie, że o ile mój wniosek z pisma z dnia 27 lutego 2014 r. został rozpoznany rzeczywiście w dniu 5 marca 2014 r., to … prokurator Dariusz Furdzik nie wiedział o nim, gdy w dniu 3 marca 2014 r. wydawał w.w. Postanowienia.

A gdy się już dowiedział – tj. po wydaniu Postanowień z dnia 3 marca 2014 r. oraz ich wyekspediowaniu – to się podporządkował prawu i nie wydawał żadnych decyzji procesowych.

Wskazać zatem należy, że:

  1. gdyby tak rzeczywiście było, to tę argumentację przedstawiłby sędzia Dariusz Stachurski w Postanowieniu z dnia 17.04.2014 r., tzn. sporządzonym kilka miesięcy przed sporządzeniem przez prokurator A. Jedynak pisma z dnia 30.06.2014 r. oraz przez prokurator Annę Rokicką-Lis pisma z dnia 5 września 2014 r.
  2. mający z mocy prawa określonego w art. 47 § 1 k.p.k. zastosowanie w stosunku do prokuratora art. 42 § 3 k.p.k. stanowi: Sędzia, co do którego zgłoszono wniosek o wyłączenie na podstawie art. 41, może złożyć do akt stosowne oświadczenie na piśmie i powstrzymuje się od udziału w sprawie; jest jednak obowiązany przedsięwziąć czynności nie cierpiące zwłoki.”

 

Obowiązkiem prokuratora Dariusza Furdzika było zatem powstrzymać się od udziału w sprawie od dnia 27 lutego 2014 r., gdy ja złożyłem wniosek o jego wyłączenie /Załącznik 8/, do dnia 5 marca 2014 r., gdy jak on sam mnie poinformował pismem z dnia 8 maja 2014 r. /Załącznik 17/ wniosek ten został rozpoznany.

W związku z powyższym dwa Postanowienia, wydane przez prokuratora D. Furdzika w dniu 3 marca 2014 r. zostały wydane przez prokuratora wyłączonego, a zatem z naruszeniem zasady legalności.

Budzą … uśmiech politowania metody użyte przez „sędziego” Dariusza Stachurskiego oraz przez prokurator Annę Jedynak i prokurator Annę Rokicką-Lis celem ochrony interesu prokuratora Dariusza Furdzika.

O ile sędzia D. Stachurski celem ukrycia tego faktu pominął milczeniem w Postanowieniu z dnia 17.04.2014 r. złożony przeze mnie pismem z dnia 27.02.2104 r. wniosek o wyłączenie prokuratora Dariusza Furdzika, to prokurator Anna Jedynak i prokurator Anna Rokicka-Lis użyły na jego obronę argumentu… nieświadomości.

Prokurator Dariusz Furdzik nie wiedział od czwartku 27 lutego 2014 r. do poniedziałku 3 marca 2014 r. o złożonym przeze mnie wniosku o jego wyłączenie, a gdy się o nim dowiedział, to natychmiast powstrzymał się od udziału w sprawie. Do dnia 5 marca 2014 r., gdy mój wniosek rozpoznała i oddaliła Prokurator Rejonowy Lucyna Czechowicz.

Tak się jednak złożyło, że zanim się wreszcie dowiedział, to zdążył w poniedziałek 3 marca 2014 r. nie tylko wydać dwa postanowienia

  1. o powołaniu biegłych”Załącznik 10
  2. o zatrzymaniu i przymusowym doprowadzeniu podejrzanego”Załącznik 11

ale i wyekspediować je do Komendy Miejskiej Policji w Krakowie, żeby je funkcjonariusze jej Wydziału Kryminalnego wyegzekwowali na mnie – a przy okazji mojej matce i moich dzieciach – wczesnym ranem 6 marca 2014 r.

 

Nawiasem mówiąc, skoro dowiedział się prokurator Dariusz Furdzik o złożonym przeze mnie w dniu 27 lutego 2014 r. wniosku o jego wyłączenie po wydaniu w.w. postanowień z dnia 3 marca 2014 r., to znaczy, że powziął wiadomość o tym, że wydał postanowienia z dnia 03.03.2014 r., gdy był wyłączony. A zatem powinien wstrzymać ich – dotkniętych nieważnością – wykonanie przez Policję.

Skoro wydał je w dniu 3 marca 2014 r., a Policja zdążyła je wykonać o godz. 06.20 w dniu 6 marca 2014 r., to znaczy, że nie wysłał ich pocztą. Powziąwszy wiadomość, że postanowienia z dnia 03.03.2014 r. są dotknięte nieważnością, powinien nieskazitelnego charakteru prokurator D. Furdzik skorzystać z tego samego środka komunikowania, którymi je doręczył Policji i – choćby w dniu 5 marca 2014 r. – odwołać ich wykonanie.

Mógł następnie, po wydaniu przez Prokuratora Rejonowego Lucynę Czechowicz w dniu 5 marca 2014 r. postanowienia o oddaleniu mojego wniosku z dnia 27.02.2014 r. o jego wyłączenie, wydać kolejne postanowienia. Te byłyby legalne.

Skoro prokurator A. Jedynak i prokurator A. Rokicka-Lis podały w ich pismach, że prokurator D. Furdzik powziął wiadomość o złożonym przeze mnie wniosku o jego wyłączenie i po jej powzięciu powstrzymał się od udziału w sprawie, a prokurator Lucyna Czechowicz wydała postanowienie o oddaleniu mojego wniosku o jego wyłączenia w dniu 5 marca 2014 r., to znaczy, że prokurator D. Furdzik dowiedział się o moim wniosku najpóźniej w dniu 5 marca 2014 r. Przed egzekucją przez Policję jego dotkniętych nieważnością postanowień z dnia 3 marca 2014 r. Powinien – nieskazitelnego będąc charakteru – wstrzymać ich egzekucję.

 

Wskazać i podkreślić należy, że jakich bzdur o nieświadomości prokuratora D. Furdzika nie wymyślałyby życzliwe mu zastępca Prokuratora Okręgowego w Krakowie Anna Jedynak i Prokurator Rejonowy Anna Rokicka-Lis, to… jeden z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy sygn. 4 Ds. 256/13 poświadcza, że obie kłamią wmawiając mi, a prokurator Anna Jedynak także Posłance Pani Annie Grodzkiej, że prokurator D. Furdzik nie był świadom – pomijając, że nieświadomość nie jest usprawiedliwieniem dla wydania w dniu 03.03.2014 r. postanowień mimo mojego wniosku z dnia 27.02.2014 r. o wyłączenie – złożonego przeze mnie w dniu 27 lutego 2014 r. wniosku o jego wyłączenie.

Ten dokument to 1-a strona akt sprawy sygn. 4 Ds. 256/13, tj. 1-a strona „Przeglądu Akt”. Dokumentu, który prezentuje w ujęciu chronologicznym wszystkie dokumenty znajdujące się w aktach sprawy sygn. 4 Ds. 256/13.

Sporządziłem wyciąg z niego. Prezentuje go Tabela 2:

Tabela 2: „Przegląd Akt”

Poz. Nazwa dokumentu Nr kart
(…)
21 Pismo Z. Kękusia z dn. 27.02.2014 r. + zał. 61 – 64
(…)
26 Post. o zatrz. i przymus. doprow. podejrzanego 74 – 75
(…)
30 Postanowienie o powołaniu biegłych 83

Źródło: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. 4 Ds. 256/13, akta sprawy, Tom I, „Przegląd Akt”, karta 1

 

O ile zatem Postanowieniu prokuratora D. Furdzika z dnia 3 marca 2014 r. o przymusowym zatrzymaniu mnie i doprowadzeniu na przesłuchanie i na badania psychiatryczne /Załącznik 11/ nadano numery kart 74 i 75, a Postanowieniu z dnia 3 marca 2014 r. o powołaniu biegłych /Załącznik 10/ nadano numer karty 83, to mojemu pismu z dnia 27 lutego 2014 r. zawierającemu usprawiedliwienie mojego niestawiennictwa w dniu 3 marca 2014 r. z powołaniem się na złożony tego dnia wniosek o wyłączenie prokuratora Dariusza Furdzika nadano numery kart 61, 62, 63, 64.

Moje pismo umieszczono zatem w aktach sprawy przed tym, zanim prokurator D. Furdzik wydał Postanowienia z dnia 3 marca 2014 r.

Pismo z dnia 27 lutego 2014 r. zawierające usprawiedliwienie niestawiennictwa liczyło 3 strony /karty 61, 62, 63/. Numer karty 64 nadano dokumentowi opisanemu w „Przeglądzie Akt” jako „zał”, czyli … pismu z dnia 27 lutego 2014 r. zawierającemu wniosek o wyłączenie prokuratora D. Furdzika – Załącznik 8.

Jeśli założyć, że liczby 61, 62, 63 i 64 występują przed liczbami 74, 75 i 83 – prokurator Anna Jedynak i prokurator Anna Rokicka-Lis najwyraźniej to kwestionują… – to znaczy, że przed tym zanim prokurator D. Furdzik wydał w poniedziałek 3 marca 2014 r. w.w. dwa postanowienia, w aktach sprawy rozpoznawanej przez niego przeciwko mnie znajdowało się moje pismo z dnia 27 lutego 2014 r. zawierające usprawiedliwienie mojego niestawiennictwa w dniu 3 marca 2014 r. z powołaniem się na złożone – i załączone do tego pisma w kopii – w dniu 27 lutego 2014 r. pismo zawierające wniosek o jego wyłączenie.

Nawiasem mówiąc, nie wiedzieć czemu moje pismo z dnia 27 lutego 2014 r. zawierające wniosek o wyłączenie prokuratora Dariusza Furdzika zostało złożone do akt sprawy… długo po wydaniu przez niego Postanowień z dnia 3 marca 2014 r. i nadano mu numer karty… 104.

Może o to właśnie chodziło, żeby nielegalne działania prokuratora Dariusza Furdzika usprawiedliwiać potem można było jego… nieświadomością, niewiedzą.

Przegląd Akt” wszak nie kłamie…

A ponieważ nie kłamie, to po tym, gdy pismem z dnia 9 kwietnia 2014 r. złożyłem wniosek do prokuratora D. Furdzika o wydanie mi kserokopii karty 1 Tomu I akt sprawy sygn. 4 Ds. 256/13, to mi odmówił, a jego stanowisko podtrzymała Prokurator Rejonowy Lucyna Czechowicz. A przecież spis dokumentów w ich ujęciu chronologicznym nie jest żadnym dowodem w sprawie.

xxx

 

Zastępca Prokuratora Okręgowego Anna Jedynak i Prokurator Rejonowy Anna Rokicka-Lis oraz sędzia Dariusz Stachurski i sędzia Małgorzata Rokosz w sporządzonych przez nich dokumentach, których kopie załączyłem do niniejszego pisma podali, że postępowanie prowadzone przeciwko mnie przez prokuratora Dariusza Furdzika do sygn. akt 4 Ds. 256/13 nie zostało dotknięte uchybieniami w żadnym ze wskazywanych przeze mnie aspektów. Sędzia Dariusz Stachurski i sędzia Małgorzata Rokosz poświadczyli takie stanowisko nawet wydanymi przez nich orzeczeniami.

Georges Braque mówił:

Prawda istnieje, wymyśla się kłamstwo.

Georges Braque

 

Dokumenty, które sporządziła Prokuratura, w tym nieskazitelnego charakteru prokurator Dariusz Furdzik z całą pewnością nie kłamią.

Z tej przyczyny, ścigany w dalszym ciągu, na wniosek sędzi Małgorzaty Rokosz, za czyny przypisane mi przez prokuratora D. Furdzika, pismem z dnia 7 stycznia 2014 r. skierowanym do Prokuratora Rejonowego dla Krakowa Śródmieście Zachód Anny Rokickiej-Lis złożyłem– Załącznik 1: „I. Wniosek – na podstawie art. 51.3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i art. 156 § 5 k.p.k. – o wydanie mi kserokopii, z pieczęciami Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód poświadczającymi za zgodność z oryginałem na każdej ze stron:

  1. Przeglądu Akt,” karta 1 akt sygn. 4 Ds. 256/13,
  2. Postanowienia z dnia 2 października 2013 r. o objęciu ściganiem z urzędu czynu prywatnoskargowego.

II. Zawiadomienie, że po odbiór kserokopii, jak w pkt. I stawię się osobiście na dyżurze Adresatki niniejszego pisma, Prokuratora Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Zachód, w dniu 14 stycznia 2015 r.

Źródło: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. 4 Ds. 256/13, pismo Z. Kękusia z dnia 7

stycznia 2015 r. do Prokuratora Rejonowego Anny Rokickiej-Lis – Załącznik 1

 

Przyznam, że z lekką nutką niepokoju oczekuję spotkania w dniu 14 stycznia 2015 r. z Prokuratorem Rejonowym Anną Rokicką-Lis lub którymś z jej zastępców.

Dokumenty, których kserokopii żądam są dowodami poświadczającymi, że prokurator Dariusz Furdzik, sędzia Dariusz Stachurski i sędzia Małgorzata Rokosz popełnili przestępstwa, jak w pkt. III str. 2 niniejszego pisma, a zastępca Prokuratora Okręgowego w Krakowia Anna Jedynak i Prokurator Rejonowy Anna Rokicka-Lis są oszustkami.

 

Spotkania z Prokuratorem Rejonowym Anną Rokicką-Lis obawiam się troszkę z innej jeszcze przyczyny…

Otóż najgorszy z możliwych przykładów dają prokuratorom wymienionym w niniejszym piśmie ich przełożeni, Prokurator Generalny Andrzej Seremet i jego przyjaciel, Prokurator Apelacyjny w Krakowie Artur Wrona.

 

Jak Państwa wcześniej informowałem, od czerwca 2006 r. jestem ścigany na podstawie aktu oskarżenia sporządzonego w dniu 12 czerwca 2006 r. przez prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód Radosławę Ridan za popełnienie w okresie od stycznia 2003 r. do września 2005 r., w Krakowie, za pośrednictwem stron internetowych www.zgsopo.webpark.pl i www.zkekus.w.interia.pl popełniłem 18 przestępstw, tj.

  1. Czyn I, III-XVIznieważyłem w związku z pełnieniem obowiązków służbowych /art. 226 § 1 k.k./ i zniesławiłem /art. 212 § 2 k.k./ piętnaścioro sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie – SSO Maja Rymar /była Prezes Sądu Okręgowego w Krakowie/ SSO Ewa Hańderek, SSO Teresa Dyrga, SSR Agata Wasilewska-Kawałek, SSO Agnieszka Oklejak, SSO Danuta Kłosińska, SSR Izabela Strózik, SSO Anna Karcz-Wojnicka, SSO Jadwiga Osuch, SSO Małgorzata Ferek, SSA Włodzimierz Baran /były Prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie/, SSA Jan Kremer, SSA Maria Kuś-Trybek, SSA Anna Kowacz-Braun, SSA Krzysztof Sobierajski /obecny Prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie/,
  2. Czyn IIzniesławiłem /art. 212 § 2 kk/ adwokata Wiesławę Zoll, pełnomocnika mojej żony w prowadzonym przez Sąd Okręgowy w Krakowie i Sąd Apelacyjny w Krakowie w latach 1997-2006 postępowaniu z mojego powództwa o rozwód /sygn. akt XI CR 603/04/,
  3. Czyn XVIIznieważyłem /art. 226 § 3 k.k./ i zniesławiłem /art. 212 § 2 k.k./ konstytucyjny organ Rzeczypospolitej Polskiej, Rzecznika Praw Obywatelskich w osobie piastującego ten urząd prof. Andrzeja Zolla,
  4. Czyn XVIII – rozpowszechniałem wiadomości z rozprawy sądowej prowadzonej z wyłączeniem jawności – art. 241 § 2 k.k.

Źródło: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10 / akt oskarżenia prokurator Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r.

 

W dniu 18 grudnia 2007 r. sędzia Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasz Kuczma wydał wyrok /sygn. II K 451/06/, którym skazał mnie za popełnienie wszystkich wyżej wymienionych czynów.

Ponieważ wiem, że nie jestem sprawcą żadnego z nich, bo nie ja w Krakowie, lecz mieszkańcy Warszawy w Warszawie umieszczali na stronach www.zgsopo.webpark.pl i www.zkekus.w.interia.pl materiały, których umieszczanie mnie przypisali prokurator R. Ridan i sędzia T. Kuczma, pismami z dnia 31 marca 2010 r., 8 września 2010 r. i 4 listopada 2010 r. skierowanymi do Prokuratora Generalnego Andrzeja Seremeta składałem wnioski o wniesienie kasacji na moją korzyść od skazującego mnie wyroku. Do pisma z dnia 04.11.2010 r. załączyłem nawet kserokopie sporządzonych przez operatorów internetowych dowodów mojej niewinności.

Prokurator Generalny A. Seremet trzy razy – pismami z dnia 12.05.2010 r., 21.09.2010 r., i 02.12.2010 r. – informował mnie, tzn. oszukiwał, że kolejne analizy akt sprawy przeciwko mnie wykazywały, że nie zachodzi określona w art. 523 § 1 k.p.k. przesłanka do wniesienia kasacji na moją korzyść. Doręczone mu przeze mnie dowody mojej niewinności… spakowano i odesłano mi z powrotem.

W dniu 30 maja 2011 r. rozpocząłem zatem protest głodowy przed siedzibą Prokuratury Generalnej w Warszawie. Piłem wodę i soki. Noce spędzałem w śpiworze. Prokurator Generalny Andrzej Seremet przyglądał mi się przez… 9 dni zanim oddelegował jednego ze swych podwładnych do Sądu Okręgowego w Rzeszowie, gdzie znajdowały się akta sprawy przeciwko mnie.

Wiedział, że mam dzieci, że się o mnie denerwują.

Prawda, że „trafnie użyty wulgaryzm jest doskonałym instrumentem opisu świata.10skurwysyn11 z nieskazitelnego charakteru Andrzeja Seremeta. Tym większy, że mnie jego oszustwami w 2010 roku sprowokował do podjęcia – słusznego – protestu głodowego.

Radosław Sikorski „gwizdnie” na niego, gdy trzeba ścigać antysemitów z jego urojenia i Prokurator Generalny Andrzej Seremet „w pionie”, do dyspozycji.

Ostatecznie uznał jednak A. Seremet moją rację i po 16 dobach mojego protestu, w tym 12 głodowego, w dniu 15 czerwca 2011 r. wręczono mi pismo – Załącznik 25 – informujące mnie, że Prokurator Generalny wniesie kasację na moją korzyść w zakresie zarzutów z pkt. II i XVIII skazującego mnie wyroku – wcześniej, po tym jak mnie Prokurator Generalny oszukał pismem z dnia 12 maja 2010 r., w dniu 15 września 2010 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie wydał wyrok, którym uchylił skazujący mnie wyrok z dnia 18.12.2007 r. w zakresie 16 czynów z pkt. I, III – XVII.

Ostatecznie wniósł Prokurator Generalny Andrzej Seremet w dniu 22 sierpnia 2011 r. kasację na korzyść… adw. Wiesławy Zoll. Złożył wniosek o jej powtórne ściganie mnie z oskarżenia publicznego za jej ścigane z oskarżenia prywatnego zniesławienie.

Mimo że prokurator R. Ridan naruszywszy prawo określone w art. 60 § 1 k.p.k. ani słowem nie wykazała w akcie oskarżenia, że zachodzi interes społeczny w ściganiu mnie za ten czyn z oskarżenia publicznego.

Sąd Najwyższy ochoczo zgodził się z A. Seremetem i … w dacie złożenia niniejszego pisma jestem ścigany – łącznie dziewiąty rok – za zniesławienie adw. Wiesławy Zoll.

Co zabawne, to karalność tego czynu ustała z dniem 1 października … 2013 r. Informowanemu przeze mnie o tym Prokuratorowi Generalnemu Rzeczypospolitej Polskiej Andrzejowi Seremetowi ani trochę to nie przeszkadza.

Podobnie jak mu nie przeszkadzało w maju 2010 r., gdy posiadałem status skazanego, ani nie przeszkadza teraz, gdy po uchyleniu we wrześniu 2010 r. skazującego mnie wyroku jestem znowu oskarżony z art. 226 § 3 k.k.12 za „znieważenie konstytucyjnego organu Rzeczypospolitej Polskiej, Rzecznika Praw Obywatelskich, w osobie sprawującego ten urząd Andrzeja Zolla”, mimo że sam Andrzej Zoll od kilkunastu lat naucza za pośrednictwem kolejnych edycji wydawanego pod jego redakcją naukową „Komentarza do kodeksu karnego”, że Rzecznik Praw Obywatelskich będąc organem konstytucyjnym, nie jest konstytucyjnym organem Rzeczypospolitej Polskiej.

Andrzej Seremet daje przykład, pokazuje swoim podwładnym, co im wolno ze mną robić, gdy w grę wchodzi interes judeoferajny.

Dziwić się, że dwoje zdemoralizowanych okazywaną im uległością i służalczością degeneratów, okrutny poniemiecki Żyd Andrzej Zoll i jego małżonka złożyli kolejne zawiadomienie o popełnieniu przeze mnie na ich szkodę przestępstw znieważenia i zniesławienia.

I znowu mieli szczęście do prokuratora. Tym razem Dariusza Furdzika.

 

Prokurator Apelacyjny w Krakowie, nieskazitelnego charakteru Artur Wrona tak samo, jak jego przyjaciel A. Seremet pokazuje prokuratorom z Krakowa, na co sobie mogą wobec mnie pozwolić.

Na zakończenie protestu głodowego, który prowadziłem w 2011 r. przed Prokuraturą Generalną wręczono mi pismo, w którym podano między innymi – Załącznik 25: „Ponadto informuję Pana, że Zastępca Prokuratora Generalnego Pan Robert Hernand podjął decyzję o skierowaniu do Prokuratora Apelacyjnego w Krakowie pisma służbowego, wskazującego na ujawnione nieprawidłowości, w zakresie prowadzonego w tej sprawie postępowania przez Prokuraturę Rejonową Kraków Śródmieście-Wschód.

Krzysztof Domagała prokurator Prokuratury Okręgowej w Jeleniej Górze delegowany do Prokuratury Generalnej”

Źródło: Prokuratura Generalna, sygn. akt PG IV KSK 669/11, pismo z dnia 15 czerwca 2011 r. Prokuratora Krzysztofa Domagały – Załącznik 25

 

Chodzi o w.w. postępowanie prowadzone przeciwko mnie w okresie od 02.07.2004 r. do 12.06.2006 r. przez prokurator Radosławę Ridan, pod nadzorem jej wtedy przełożonych, prokurator Lidii Jaryczkowskiej /obecnie Prokurator Okręgowy w Krakowie/, prokuratora Piotra Kosmatego /obecnie rzecznik Prokuratury Apelacyjnej w Krakowie/, prokurator Krystyny Kowalczyk /obecnie Prokurator Rejonowy dla Krakowa Śródmieścia Wschód/ i prokurator Edyty Kuśnierz /obecnie prokurator Okręgowej Prokuratury Wojskowej w Warszawie/.

 

Ja znam treść pisma sporządzonego – w dniu 22 czerwca 2011 r., sygn. PG IV KSK 699/11 – przez zastępcę Prokuratora Generalnego Roberta Hernanda. Okazał mi je prokurator R. Hernand podczas naszego spotkania w Prokuraturze Generalnej w dniu 2 lipca 2013 r., co potwierdza zapis protokołu naszego spotkania: „Zastępca Prokuratora Generalnego poinformował zainteresowanego, że 22 czerwca 2011 skierował do Pana Prokuratora Apelacyjnego w Krakowie /Artura Wrony – ZKE/ pismo odnoszące się do postępowania 1 Ds. 112/04 /następnie 1 Ds. 39/06/S – ZKE/ a sygn. II K 451/06 /obecnie II K 407/13 – ZKE/ Sądu Rejonowego w Dębicy odnoszące się do tego postępowania, dotyczące krytycznych uwag co do tego postępowania. Pismo zostało wysłane.W tym miejscu Zastępca Prokuratora Generalnego okazał Panu Zbigniewowi Kękusiowi w/w pismo. (…) Robert Hernand, Antonina Suwała Prokurator Prokuratury Okręgowej w Warszawie delegowany do Prokuratury Generalnej”

Źródło: Prokuratura Generalna, protokół spotkania w dniu 2 lipca 2013 r. Zastępcy Prokuratora Generalnego

Roberta Hernanda z Z. Kękusiem

 

Prokurator R. Hernand poddał w nim druzgocącej krytyce postępowanie przygotowawcze prowadzone przeciwko mnie przez prokurator R. Ridan pod nadzorem w.w. tuzów krakowskiej prokuratury. Wykazał, jakich czynności nie wykonała, jakich obowiązków niedopełniła.

Ponieważ ja wciąż – po uchyleniu skazującego mnie wyroku z dnia 18.12.2007 r. w zakresie wszystkich przypisanych mi nim czynów, z powodu rażącego i mającego wpływ na treść wyroku naruszenia przez sędziego T. Kuczmę prawa materialnego i prawa procesowego – jestem drugi raz ścigany za czyny przypisane mi przez prokurator R. Ridan, pismem z dnia 10 lutego 2014 r. skierowanym do Prokuratora Apelacyjnego w Krakowie Artura Wrony złożyłem wniosek – powołując się na art. 51.3 Konstytuycji: Każdy ma prawo dostępu do dotyczących go urzędowych dokumentów i zbiorów danych” – o wydanie mi kserokopii pisma prokuratora R. Hernanda z dnia 22.06.2011 r.

W odpowiedzi na nie prokurator Artur Wrona sporządził pismo o treści – Załącznik 26: „Prokurator Apelacyjny w Krakowie Kraków, 18 luty 2014 r. Ap. II Ko 23/14 Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ W odpowiedzi na Pana pismo z dnia 10 lutego 2014 roku, w którym zwrócił się Pan o wydanie odpisu pisma z dnia 22 czerwca 2011 roku, sygn. PG IV KSK 699/11, uprzejmie informuję, że nie znajduję podstaw do uwzględnienia wniosku.

W pełni podzielam stanowisko zawarte w piśmie skierowanym w tej sprawie do Pana Andrzeja Dudy Posła na Sejm RP z 15 lipca 2013 roku do sygn. PG VII C 070/21/13/pismo zastępcy dyrektora Biura Prokuratora Generalnego Piotra Wesołowskiego – ZKE/, które jest w Pana dyspozycji, o czym świadczy załączenie jego kserokopii do przedmiotowego wniosku. Uprzejmie Pana informuję, że będąc stroną postępowania zawisłego przed Sądem Rejonowym w Dębicy, do sygn. II K 407/13 może Pan skorzystać z prawa składania wniosków dowodowych, również w interesującym Pana zakresie. Artur Wrona

Źródło: Prokuratora Apelacyjna, sygn. akt Ap. II Ko 23/14, pismo Prokuratora Apelacyjnego Artura Wrony z dnia 18

lutego 2014 r. – Załącznik 26

Prokurator Apelacyjny w Krakowie Artur Wrona nie dostrzega różnicy w sprawie przeciwko mnie pomiędzy mną i Posłem na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Andrzejem Dudą. Ja jestem w niej oskarżonym, a Pan Poseł A. Duda udzielał mi pomocy, gdy pismem z dnia 10 czerwca 2010 r. zwrócił się – nieskutecznie – z wnioskiem do Prokuratora Generalnego A. Seremeta: „(…) Pan Zbigniew Kękuś przedstawił mi pismo z dnia 15 czerwca 2011 roku, sygn. PG IV KSK 669/11 w którym Pan Prokurator zobowiązał się, oprócz wniesienia w jego sprawie kasacji (co też zostało uczynione) do zwrócenia pisemnie uwagi do Prokuratora Apelacyjnego w Krakowie odnośnie stwierdzonych nieprawidłowości w postępowaniu prowadzonym przez Prokuraturę Rejonową Śródmieście-Wschód.

(…) Proszę również o ujawnienie do mojej informacji treści pisma wskazującego na nieprawidłowości w zakresie prowadzonego postępowania prowadzonego przez Prokuraturę Rejonową Śródmieście-Wschód. Z wyrazami głębokiego szacunku Andrzej Duda”

Źródło: Biuro Poselskie Posła „Prawo i Sprawiedliwość” Andrzeja Dudy, sygn. akt BP.AD/35/m6/13, pismo Posła

Andrzeja Dudy do Prokuratora Generalnego z dnia 10 czerwca 2013 r.

Potem raz jeszcze, pismem z dnia 30 kwietnia 2014 r. skierowałem wniosek do Prokuratora Apelacyjnego Artura Wrony o wydanie mi pisma prokuratora R. Hernanda z dnia 22.06.2011 r.

W odpowiedzi prokurator A. Wrona sporządził pismo z dnia 6 maja 2014 r. o treści – Załącznik 27: „Prokurator Apelacyjny w Krakowie Kraków, dnia 6 maja 2014 r. Ap. II Ko 23/14 Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ W odpowiedzi na Pana pisma z dnia 30 kwietnia 2014 roku uprzejmie informuję, iż podtrzymuję stanowisko wyrażone w skierowanym do Pana piśmie z dnia 18 lutego 2014 roku.

W trakcie rozmowy z Panem, która miała miejsce w dniu 5 maja 2014 roku, w ramach dyżuru prokuratorskiego przybliżyłem Panu jej przesłanki.

Tym samym, sprawy o których wspomina Pan w swoich pismach – uważam za wyjaśnione. Artur Wrona”

Źródło: Prokuratora Apelacyjna, sygn. akt Ap. II Ko 23/14, pismo Prokuratora Apelacyjnego Artura Wrony z dnia 6

maja 2014 r. – Załącznik 27

 

Podtrzymuję”, „przybliżyłem”, „uważam za wyjaśnione”

Przybliżyłem” Artura Wrony polegało na używaniu argumentu… „nie, bo nie”.

Prosiłem go, w obecności towarzyszącej mi osoby, o wydanie mi tego pisma. Wyjaśniałem, że mam dzieci, że ciążący na mnie naprzemiennie status oskarżonego, skazanego i znowu oskarżonego doskonale zrujnowały mi karierę zawodową, a obecny status oskarżonego skutecznie eliminuje mnie z rynku pracy

Ta cwana, tchórzliwa miernota odmówiła mi nawet sporządzenia protokołu – jak sporządził ze spotkania ze mną w dniu 2 lipca 2013 r. zastępca Prokuratora Generalnego Robert Hernand – naszego spotkania lub notatki z niego.

Żeby potem móc napisać… „przybliżyłem”.

Następny okrutny Żyd trafnie użyty wulgaryzm jest doskonałym instrumentem opisu świata” – skurwysyn.

Pismem z dnia 9 grudnia 2014 r. do Prokuratora Apelacyjnego w Krakowie Artura Wrony wyjaśniłem mu, dlaczego uważam go za między innymi trafnie użyty wulgaryzm jest doskonałym instrumentem opisu świata” skurwysyna.

Od ponad trzech lat jest w posiadaniu sporządzonego przez zastępcę Prokuratora Generalnego Roberta Hernanda dowodu mojej niewinności w sprawie, w której jestem 9-rok ścigany na podstawie aktu oskarżenia prokurator Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r. Odmawia mi wydania jego kserokopii, pouczając mnie uprzejmie – Załącznik 26: „Uprzejmie Pana informuję, że będąc stroną postępowania zawisłego przed Sądem Rejonowym w Dębicy, do sygn. II K 407/13 może Pan skorzystać z prawa składania wniosków dowodowych, również w interesującym Pana zakresie. Artur Wrona, a potem wyjaśniając – Załącznik 27: „Tym samym, sprawy o których wspomina Pan w swoich pismach – uważam za wyjaśnione. Artur Wrona

Okrutne żydowskie bydlę„BYDLĘ”« o człowieku z podkreśleniem jego stron ujemnych»; Słownik Języka Polskiego PWN, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, s. 75.

 

Szanowni Państwo,

 

Opisane wyżej traktowanie mnie przez prokurator Radosławę Ridan i Dariusza Furdzika jest dowodem słuszności mojej tezy o podstawowej metodzie stosowanej przez prokuraturę. Polega ona na delegowaniu do rozpoznania sprawy osoby uznanej za wroga funkcjonaruszowskiej braci największego w jednostce prokuratury tumana i łajdaka. To zawsze idzie w parze. Tuman wie, że jedyną jego szansą dla niego na robienie kariery jest łajdaczenie się. A że zawsze na czasie jest, co dawno temu powiedział G. Orwell:

Raz się skurwisz – kurwą zostaniesz”

George Orwell

to po pierwszym razie przychodzą, lawinowo, kolejne.

Tuman się łajdaczy, a jego przełożeni, jakże często w zażydzonych instytucjach wymiaru sprawiedliwości dobierani według kryteriów negatywnych, pilnują jego/jej – np. Dariusz Furdzik, Radosława Ridan – interesu.

Po moich opisanych wyżej przejściach z prokuratorem D. Furdzikiem złożyłem kolejny wniosek o jego wyłączenie. Rozpoznała go i oddaliła Prokurator Rejonowy Anna Rokicka-Lis podając w Postanowieniu z dnia 30 października 2014 r. – Załącznik 28: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód /adres – ZKE/ Kraków, dnia 30 października 2014 r. POSTANOWIENIE o odmowie wyłączenia prokuratora od udziału w postępowaniu

Anna Rokicka-Lis Prokurator Rejonowy Kraków Śródmieście Zachód po rozpoznaniu wniosku Zbigniewa Kęikusia w sprawie o sygn. 4 Ds. 292/14 /uprzednio 4 Ds. 256/13 – ZKE/ w przedmiocie wyłączenia od udziału w prowadzeniu postępowania przygotowawczego prokuratora Dariusza Furdzika na podstawie art. 41, 42 zw. z art. 47 i art. 48 k.p.k. postanowił odmówić wyłączenia od udziału w postępowaniu o sygn. 4 Ds. 292/14 prokuratora Dariusza Furdzika. Uzasadnienie

Do Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód wpłynął kolejny wniosek Zbigniewa Kękusia o wyłączenie od prowadzenia postępowania 4 Ds. 292/14 (poprzednio 4 Ds. 256/13) referenta sprawy prokuratora Dariusza Furdzika. Zbigniew Kękuś uzasadnił swój wniosek stwierdzeniem, iż nadzorujący dochodzenie prokurator jest stronniczy i narusza przepisy procedury karnej.

Wniosek Zbigniewa Kękusia nie zasługuje na uwzględnienie.

Wyłączenie prokuratora od prowadzenia sprawy może nastąpić na wniosek zgodnie z dyspozycją art. 41 § 1 k.p.k. w przypadku zaistnienia okoliczności, która mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności w danej sprawie.

Analiza materiałów sprawy dochodzenia o sygn. 4 Ds. 292/14 prowadzi do wniosku, iż podnoszone przez Zbigniewa Kękusia zarzuty wobec referenta sprawy nie są uzasadnione. Dochodzenie o sygn. 4 Ds. 256/13 prowadzone jest w oparciu o obowiązujące przepisy Kodeksu postępowania karnego, a podejrzany Zbigniew Kękuś ma możliwość realizacji swych uprawnień procesowych.

Instytucja wyłączenia prokuratora stanowi podstawową gwarancję i wyraz zasady obiektywizmu, jednak art. 41 k.p.k. nie ma na celu dawanie podstaw do wyłączenia prowadzącego postępowanie w każdym przypadku, kiedy strona postępowania uzna, iż prowadzenie postępowania narusza jej interesy. Z uwagi na powyższe należało postanowić jak w sentencji. Prokurator Rejonowy Anna Rokicka-Lis”

Źródło: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. 4 Ds. 292/14 /uprzednio 4 Ds. 256/13/ Kraków,

postanowienie Prokuratora Rejonowego Anny Rokickiej-Lis z dnia 30 października 2014 r. – Załącznik 28

 

Prokurator Anna Rokicka-Lis to ta sama, która mi pismem z dnia 5 września 2014 r. wyjaśniła, że – Załącznik 22: „Już po ekspediowaniu postanowień prokurator został niezwłocznie zapoznany z wnioskiem o jego wyłączenie. Kwestie te zostały omówione z ówczesnym Prokuratorem Rejonowym.”, to znaczy, że ona sobie wyjaśniła z jej poprzedniczką Prokuratorem Rejonowym Lucyną Czechowicz, że prokurator Dariusz Furdzik nie wiedział jeszcze w dniu 3 marca 2014 r. o moim wniosku z pisma z dnia 27 lutego 2014 r., i ja powinienem być tym omówieniem ukontentowany.

Że też nie przyszło do głowy Prokuratorowi Rejonowemu Annie Rokickiej-Lis, żeby omówić z „ówczesnym” Prokuratorem Rejonowym Lucyną Czechowicz, jak to się mogło stać, że wyłączony w okresie od dnia 27 lutego 2014 r. do dnia 5 marca 2014 r. prokurator Dariusz Furdzik wydał dwa postanowienia w dniu 3 marca 2014 r. oraz dlaczego będąc wyłączony „przećwiczył” mnie, moją matkę i moje dzieci.

Postanowieniem z dnia 30 października 2014 r. dała Prokurator Rejonowy Anna Rokicka-Lis łajdakowi Furdzikowi „zielone światło” do kontynuacji „ćwiczenia” mnie, mojej matki i moich dzieci.

 

Dziwić się Prokuratorowi Rejonowemu Annie Rokickiej-Lis , jeśli nawet „najwyższa półka”, dwaj przyjaciele, Prokurator Apelacyjny w Krakowie Artur Wrona i Prokurator Generalny Andrzej Seremet też ladaco.

 

xxx

 

Na zakończenie pragnę raz jeszcze zwrócić uwagę, że wszystko, co ze mną w sprawie z zawiadomień Andrzeja Zolla i Wiesławy Zoll robi prokurator Dariusz Furdzik przy pełnej akceptacji swoich przełożonych oraz pod ochroną sędziów Dariusza Stachurskiego i Małgorzaty Rokosz, to dla Państwa, Adresatów niniejszego pisma, dobra, w Państwa interesie, tj. w interesie społecznym.

Pomijając, że pracujecie Państwo – mnie judeoferajna zakończyła karierę zawodową – na te… autorytety moralne o nieskazitelnych charakterach.

Nawiasem mówiąc za zniesławienie Wiesławy Zoll na podstawie aktu oskarżenia prokurator Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r. też jestem ścigany – dziewiąty rok, w tym przez ponad cztery lata od grudnia 2007 r. do stycznia 2012 r. posiadałem status skazanego – w Państwa, społecznym interesie. Bo z oskarżenia publicznego.

 

Pewno sobie Państwo z tego nie zdajecie sprawy, ale jeśli ścigany za znieważenia i zniesławienia Andrzeja Zolla i Wiesławy Zoll, stawiwszy się w dniu 14 stycznia 2015 r. na dyżurze Prokuratora Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Zachód Anny Rokickiej-Lis celem odebrania kserokopii dokumentów poświadczających, że świadczący na Państwa koszt usługę państwu Zoll prokurator Dariusz Furdzik jest przestępcą, zostanę zatrzymany i pod przymusem doprowadzony do szpitala psychiatrycznego, żeby mnie tam poddać obserwacji i „leczyć”, to także będzie to w Państwa, społecznym interesie.

Bo przecież w społecznym interesie ściga mnie prokurator Dariusz Furdzik – mimo że w przypadku adw. Wiesławy Zoll… zapomniał go wykazać w postanowieniu z dnia 2 października 2013 r. – z oskarżenia publicznego za czyny, w zakresie których wybitny prawnik Andrzej Zoll i jego małżonka z 40-letnim doświadczeniem w zawodzie adwokata Wiesława Zoll powinni sporządzić prywatne akty oskarżenia.

Żydowskie pasożytnictwo. Żydowski terror. Cywilizacja szwindla.

Georges Braque mówił:

Prawda istnieje, wymyśla się kłamstwo.

Georges Braque

 

Załącznikami do niniejszego pisma uczyniłem kopie dokumentów sporządzonych przez przedstawionych w nim funkcjonariuszy w służbie publicznej, prokuratorów i sędziów.

Żebyście Państwo sami mogli ocenić, kto wymyśla, zmyśla, posługuje się szwindlem, jako podstawową metodą realizacji swoich celów, w tym ochrony interesu łajdaka w prokuratorskiej todze Dariusza Furdzika, który uznał, że jest w Państwa, to znaczy społecznym, interesie, na koszt państwa, tj. Rzeczypospolitej Polskiej, wyświadczyć usługę prawną dwojgu rozkapryszonym, degeneratom, poniemieckiemu Żydowi ortodoksowi radykalnemu tumanowi mściwemu, sadyście i tchórzowi Andrzejowi Zollowi i jego małżonce, moralnemu dnu, „świętej krowie” Wiesławie Zoll.

 

Z poważaniem,

 

 

Zbigniew Kękuś

 

Załączniki:

  1. Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. 4 Ds. 256/13, pismo Z. Kękusia z dnia 7 stycznia 2015 r. do Prokuratora Rejonowego Anny Rokickiej-Lis
  2. „Wytyczne Prokuratora Generalnego Andrzeja Seremeta z dnia 29.10.2012 r., /sygn. akt PG VII G 021/24/12/ w sprawie udziału prokuratora w sprawach o przestępstwa prywatnoskargowe
  3. Prokuratura Rejonowa Kraków-Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds./256/13, Wezwanie z dnia 20 grudnia 2013 r.
  4. Prokuratura Rejonowa Kraków-Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds./256/13, Wezwanie z dnia 30 stycznia 2014 r. do stawiennictwa w dniu 21 lutego 2014 r.
  5. Komenda Miejska Policji w Krakowie, sygn. 4 Ds. 256/13, Wezwanie z dnia 20 listopada 2013 r.
  6. Komenda Miejska Policji w Krakowie, L. dz. MWD-560/193/13, sygn. 4 Ds. 256/13, wezwanie z dnia 30.01.2014 r. do stawiennictwa w dniu 21 lutego 2014 r.
  7. Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. RA-051/10/14, pismo zastępcy Prokuratora Rejonowego Moniki Dziedzic-Jamborskiej z dnia 14 marca 2014 r.
  8. Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds. 256/13, pismo Z. Kękusia z dnia 27 lutego 2014 r.
  9. Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds. 256/13, pismo Z. Kękusia z dnia 27 lutego 2014 r.
  10. Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds. 256/13, postanowienie prokuratora Dariusza Furdzika z dnia 3 marca 2014 r. o powołaniu biegłych
  11. Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds. 256/13, postanowienie z dnia 3 marca 2014 r. prokuratura Dariusza Furdzika o zatrzymaniu i przymusowym doprowadzeniu podejrzanego
  12. Komenda Miejska Policji w Krakowie, Wydział Kryminalny Ldz. MWD-560/193/13, Protokół Zatrzymania Osoby z dnia 6 marca 2014 r.
  13. Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds. 256/13, uzasadnienie z dnia 10 marca 2014 r. do postanowienie prokuratura Dariusza Furdzika o przedstawieniu zarzutów
  14. Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds. 256/13, pismo Z. Kękusia z dnia 13 marca 2014 r.
  15. Sąd Rejonowy dla Krakowa Śródmieścia Wydział II Karny, sygn. akt II Kp 224/14/S, pismo Z. Kękusia z dnia 16 kwietnia 2014 r.
  16. Sąd Rejonowy dla Krakowa Śródmieścia Wydział II Karny, sygn. akt II Kp 224/14/S, postanowienie sędziego Dariusza Stachurskiego z dnia 17 kwietnia 2014 r.
  17. Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. 4 Ds. 256/13, pismo prokuratora D. Furdzika z dnia 8 maja 2014 r.
  18. Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. postanowienie Prokuratora Rejonowego Lucyny Czechowicz z marca 2014 r.
  19. Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds. 256/13, postanowienie prokuratora Dariusza Furdzika z dnia 24 kwietnia 2014 r. o umorzeniu dochodzenia
  20. Sąd Rejonowy dla Krakowa – Śródmieścia w Krakowie Wydział II Karny, sygn. II K 700/14/S, postanowienie sędzi Małgorzaty Rokosz z dnia 21 października 2014 r.
  21. Prokuratura Okręgowa w Krakowie, sygn. III Dsa 249/14, pismo zastępcy Prokuratora Okręgowego Anny Jedynak z dnia 30 czerwca 2014 r. do Posłanki na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Anny Grodzkiej
  22. Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt RA 051/16/14, pismo Prokuratora Rejonowego Anny Rokickiej-Lis z dnia 5 września 2014 r.
  23. Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście, sygn. akt 4 Ds. 256/13, Zarządzenie prokuratora Dariusza Furdzika z dnia 11 kwietnia 2014 r.
  24. Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście, sygn. akt 4 Ds. 256/13, Postanowienie Prokuratora Rejonowego Lucyny Czechowicz z dnia 8 maja 2014 r.
  25. Prokuratura Generalna, sygn. akt PG IV KSK 669/11, pismo z dnia 15 czerwca 2011 r. Prokuratora Krzysztofa Domagały
  26. Prokuratora Apelacyjna, sygn. akt Ap. II Ko 23/14, pismo Prokuratora Apelacyjnego Artura Wrony z dnia 18 lutego 2014 r.
  27. Prokuratora Apelacyjna, sygn. akt Ap. II Ko 23/14, pismo Prokuratora Apelacyjnego Artura Wrony z dnia 6 maja 2014 r.
  28. Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. 4 Ds. 292/14 /uprzednio 4 Ds. 256/13/ Kraków, postanowienie Prokuratora Rejonowego Anny Rokickiej-Lis z dnia 30 października 2014 r.

1 Artykuł 51.3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej: „Każdy ma prawo dostępu do dotyczących go urzędowych dokumentów i zbiorów danych. Ograniczenie tego prawa może określić ustawa.”

2 Artykuł 156 § 5 Kodeksu postępowania karnego:„Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, w toku postępowania przygotowawczego stronom, obrońcom, pełnomocnikom i przedstawicielom ustawowym udostępnia się akta, umożliwia sporządzanie odpisów i kserokopii oraz wydaje odpłatnie uwierzytelnione odpisy lub kserokopie tylko za zgodą prowadzącego postępowanie przygotowawcze. Za zgodą prokuratora akta w toku postępowania przygotowawczego mogą być w wyjątkowych wypadkach udostępnione innym osobom.”

3 Artykuł 14.1. ustawy o Prokuraturze z dnia 20 czerwca 1985 r.: „Prokuratorem może być powołany ten, kto (…)2. jest nieskazitelnego charakteru.

 

4 „– Aby zrozumieć, dlaczego jest postacią szczególną, nie wystarczy wymienienie tych zasług i tytułów. Konieczna jest chwila refleksji, aby zrozumieć, jak ważna dla rozwoju kraju była postawa i zestaw wartości, które reprezentuje profesor Zoll” – Minister sprawiedliwości Marek Biernacki, laudacja na cześć prof. dr hab. Andrzeja Zolla, uroczystość nadania prof. dr hab. Andrzejowi Zollowi przez „Dziennik Gazetę Prawną” tytułu „prawnika XX-lecia”; Źródło: http://prawo.gazetaprawna.pl/artykuly/791157,zlote-paragrafy-2014-andrzej-zoll-prawnikiem-xx-lecia.html

 

5 Degenerat”: «człowiek, którego psychika odznacza się cechami trwałej degeneracji, głównie w zakresie charakterologicznym»; źródło: Słownik Języka Polskiego PWN, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, s. 126

6Przykładowo, w dniu 29 stycznia 2014 r. wyśmienicie opłacana Zastępca Prokuratora Rejonowego dla Krakowa-Śródmieścia Wschód Edyta Frączek-Padoł wezwała do swojego gabinetu dwóch najpewniej w porównaniu z nią kiepsko zarabiających Policjantów w celu wyświadczenia jej usługi ochrony przed … sporządzeniem notatki urzędowej z trwającego nie więcej niż 5 minut spotkania ze mną.

 

7 Artykuł 61 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych: „Na stanowisko sędziego sądu rejonowego może być powołany ten, kto: (…) 2. jest nieskazitelnego charakteru.”

 

8 Artykuł 212 § 1 Kodeksu karnego: „Kto pomawia inną osobę, grupę osób, instytucję, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną niemającą osobowości prawnej o takie postępowanie lub właściwości, które mogą poniżyć ją w opinii publicznej lub narazić na utratę zaufania potrzebnego dla danego stanowiska, zawodu lub rodzaju działalności, podlega grzywnie albo karze ograniczenia wolności.”

Artykuł 212 § 4 Kodeksu karnego: „Ściganie przestępstwa określonego w § 1 lub 2 odbywa się z oskarżenia prywatnego.

Artykuł 216 § 1 Kodeksu karnego: „Kto znieważa inną osobę w jej obecności albo choćby pod jej nieobecność, lecz publicznie lub w zamiarze, aby zniewaga do osoby tej dotarła, podlega grzywnie albo karze ograniczenia wolności.”

Artykuł 216 § 5 Kodeksu karnego: „Ściganie odbywa się z oskarżenia prywatnego.

9 Artykuł 60 § 1 Kodeksu postępowania karnego: „W sprawach o przestępstwa ścigane z oskarżenia prywatnego prokurator wszczyna postępowanie albo wstępuje do postępowania już wszczętego, jeżeli wymaga tego interes społeczny.”

 

10 Zawsze uważałem, że używanie wulgaryzmów jest dowodem chamstwa. Musiałem zmienić zdanie, bo gdy kreujący nowe wzorce kulturowe red. Marcin Meller w prowadzonym przez niego w porze największej oglądalności – w sobotnie przedpołudnie, gdy telewizję oglądają dzieci razem z rodzicami – programie TVN „Drugie śniadanie mistrzów, powiedział: „Jeśli liberałowie PiS-owscy przystąpiliby do Platformy, mielibyśmy, kurwa (…).” /Marcin Meller, w: „Drugie śniadanie mistrzów”, TVN, 14 listopada 2010 r./ Mariusz Cieślik perswadował czytelnikom „Newsweeka”, że Marcin Meller nie jest chamem lecz inteligentem.

Sporządził mowę obrończą, której nadał tytuł „O wyższości k … nad kuźwą” i w której powołał się nawet na Jana Kochanowskiego. Obwieścił: „Wiem, że się teraz narażę na oskarżenie, że popieram schamianie polszczyzny, ale naprawdę k … Mellera zupełnie mi nie przeszkadza. (…) Liczne przykłady literackie (od Kochanowskiego po Rymkiewicza) i filmowe (od Pasikowskiego po „Miasteczko South Park”) dowodzą, że trafnie użyty wulgaryzm jest doskonałym instrumentem opisu świata. (…) Dawne elity ulegają erozji i przestają obowiązywać inteligenckie kody, ale z tych wszystkich przyczyn w ostatnich latach zupełnie zanikło poczucie językowego obciachu. Prawdziwy inteligent wie, kiedy rzucić k …, ćwierćinteligenci rzucają kuźwami.” – Źródło: Mariusz Cieślik, „O wyższości k … nad kuźwą”; „Newsweek”, 5.12.2010 r., s. 12.

11 Skurwysyn”«człowiek będący nieakceptowany z rozlicznych przyczyn przez nas samych bądź szersze grono»; Słownik Języka Polskiego

12 Artykuł 226 § 3 Kodeksu karnego: „Kto publicznie znieważa lub poniża konstytucyjny organ Rzeczypospolitej Polskiej, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.”