16.02.2015 Wniosek Zbigniewa Kękusia do Prokuratora Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Zachód Anny Rokickiej-Lis

Kraków, dnia 16 lutego 2015 r.

Zbigniew Kękuś

Anna Rokicka-Lis
Prokurator Rejonowy dla Krakowa Śródmieścia Zachód
ul. Mosiężnicza 2
30-965 Kraków

Sygn. akt: 4 Ds. 292/14 /uprzednio 4 Ds. 256/13/

Państwo:

  1. Pan insp. Mariusz Dąbek, Małopolski Komendant Wojewódzki Policji, ul. Mogilska 109, 31-571 Kraków
  2. Pan insp. Andrzej Płatek, Komendant Miejski Policji w Krakowie ul. Siemiradzkiego 24, 31-137 Kraków
  3. Pani adw. Ewelina Słabosz, Kancelaria Adwokacka, ul. W. Sikorskiego 18, 32-050 Skawina
  4. Pracownicy: Prokuratury Apelacyjnej w Krakowie, Prokuratury Okręgowej w Krakowie, Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód, Funkcjonariusze Wydziału Konwojowania Komendy Wojewódzkiej Policji w Krakowie obsługujący w.w. instytucje wymiaru sprawiedliwości Krakowa
  5. Prokurator Andrzej Seremet, Prokurator Generalny, ul. Rakowiecka 26-30, 02-528 Warszawa
  6. Prokurator Artur Wrona, Prokurator Apelacyjny w Krakowie, ul. Cystersów 18, 31-553 Kraków
  7. Prokurator Lidia Jaryczkowska, Prokurator Okręgowy w Krakowie, ul. Mosiężnicza 2, 30-965 Kraków
  8. Sędzia Krzysztof Sobierajski, Prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie, ul. Przy Rondzie 3, 31-547 Kraków
  9. Pani Irena Lipowicz, Rzecznik Praw Obywatelskich, Al. Solidarności 77, 00-090 Warszawa
  10. Pan Cezary Grabarczyk, Minister Sprawiedliwości, Al. Ujazdowskie 11, 00-950 Warszawa
  11. Pan Marek Cebulak, Dyrektor Grodzkiego Urzędu Pracy w Krakowie, ul. Wąwozowa 34, 31-752 Kraków
  12. Ks. kard. Stanisław Dziwisz, Metropolita Krakowski, Kuria Metropolitalna, ul. Franciszkańska 3, 31-004 Kraków
  13. Pan Jacek Majchrowski, Prezydent Krakowa, Plac Wszystkich Świętych 3-4, 31-004 Kraków
  14. Panowie: Dominik Jaśkowiec, Sławomir Pietrzyk, Wiceprzewodniczący Rady Miasta Krakowa, Plac Wszystkich Świętych 3-4, 31-004 Kraków
  15. Pan Jerzy Miller, Wojewoda Małopolski, ul. Basztowa 22, 31-156 Kraków
  16. Pan Marek Sowa, Marszałek Województwa Małopolskiego, ul. Racławicka 56, 30-017 Kraków.
  17. Pan Wojciech Harpula, Redaktor Naczelny, „Gazeta Krakowska”, Al. Pokoju 3, 31-548 Kraków
  18. Pan Marek Kęskrawiec, Redaktor Naczelny „Dziennik Polski’, Al. Pokoju 3, 31-548 Kraków
  19. Pan Piotr Mucharski, Redaktor Naczelny, Tygodnik Powszechny, ul. Wiślna 12, 31-007 Kraków
  20. Pan Józef Stachów, Redaktor Naczelny „Gazeta Wyborcza – Gazeta Kraków”, ul. Szewska 5, 31-009 Kraków
  21. Pani Edyta Stanek, Redaktor Naczelny „Fakt Kraków”, ul. Grzegórzecka 10, 31-530 Kraków
  22. www.kekusz.pl, ruchobywatelskinarzecz@vp.pl, www.aferyprawa.eu, www.monitor-polski.pl,

 

Dotyczy:

  1. Wniosek o wycofanie – na podstawie art. 8a. pkt. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze, art. 326 § 3 pkt 4 k.p.k.:
    1. z przyczyn podanych przez prokuratora Dariusza Furdzika w piśmie z dnia 14 marca 2014 r. do biegłych sądowych lekarzy psychiatrów dr. med. Andrzeja Wsołka i lek. med. Kingi Zoły,
    2. z przyczyn podanych przez biegłego dr. med. Andrzeja Wsołka w piśmie z dnia 25 marca 2015 r.,
    3. z powodu oczywistego i rażącego naruszenia przez prokuratora D. Furdzika prawa określonego w art. 60 § 1 k.p.k.

Postanowienia prokuratora Dariusza Furdzika o poddaniu mnie badaniom psychiatrycznym.

  1. Wniosek o sporządzenie i doręczenie mi odpowiedzi na wniosek, jak w pkt. I bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie tygodnia od daty złożenia niniejszego pisma.
  2. Zawiadomienie o moim zamiarze niestawiennictwa na kolejne doręczone mi ewentualnie Wezwanie do stawiennictwa na badania psychiatryczne.
  3. Zawiadomienie, że kopia niniejszego pisma oraz kopia odpowiedzi na nie zostaną umieszczone w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl.

 

Podejrzany Zbigniew Kękuś został zatrzymany m.in. celem przeprowadzenia z jego udziałem badań przez biegłych lekarzy psychiatrów. Ponowne jego zatrzymanie na tej samej podstawie jest niedopuszczalne.”

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds. 292/14 /uprzednio 4 Ds. 256/13/pismo prokuratora Dariusza Furdzika z dnia 14 marca 2014 r. do biegłych sądowych, lekarzy psychiatrów, dr. med. Andrzeja Wsołka i lek. med. Kingi Zoły

 

NIEDOPUSZCZALNY”«Niedozwolony»

Słownik Języka Polskiego PWN, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, s. 524

 

Pan Zbigniew Kękuś WEZWANIE Wzywa się Pana do osobistego stawiennictwa w dniu 29 stycznia 2015 r. o godz. 10:00 na badania psychiatryczne w Gabinecie Psychoterapii w Krakowie przy ul. Olszańskiej 5 (…)”

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, Wezwanie z dnia 14 stycznia 2015 r. – Załącznik 1

 

TUMAN” – «człowiek tępy, ciężko myślący; matoł, tępak»

Słownik Języka Polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, s. 1051

 

BEZMYŚLNY” – «nie myślący, nie zastanawiający się głębiej; głupi»

Słownik Języka Polskiego PWN, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, s. 46

 

Nazwanie kogoś durniem, nie jest obelgą, lecz diagnozą”

Julian Tuwim

W dniu 2 lutego 2015 r. odebrałem Wezwanie o treści – Załącznik 1: „Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód w Krakowie /adres – ZKE/ Sygn. akt 4 Ds/292/14 Kraków, dnia 14 stycznia 2015 r. Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ WEZWANIE Termin dnia: 29.01.2015 r. Wzywa się Pana do osobistego stawiennictwa w dniu 29 stycznia 2015 r. o godz. 10:00 na badania psychiatryczne w Gabinecie Psychoterapii w Krakowie przy ul. Olszańskiej 5 pokój nr 9 B jako podejrzanego w sprawie sygn. akt 4 Ds./292/14 przeciwko Zbigniewowi Kękusiowi podejrz. o przestępstwo z art. 212 § 1 kk i art. 216 § 1 kk zw. z art. 11 § 2 kk zw. z art. 12 kk.

Wezwany powinien posiadać przy sobie dowód osobisty lub inny ważny dokument stwierdzający jego tożsamość.”

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. 4 Ds. 292/14, uprzednio 4 Ds. 256/13,

Wezwanie z dnia 14 stycznia 2015 r. – Załącznik 1

 

W sprawie do sygn. akt 4 Ds. 292/14, uprzednio 4 Ds. 256/13, prokurator D. Furdzik ściga mnie – na podstawie zawiadomień złożonych ustnie w dniu 27 września 2013 r. przez Andrzeja Zolla i adw. Wiesławę Zoll – z oskarżenia publicznego za popełnienie przestępstw:

  1. zniesławiania /art. 212 § 1 k.k./ i znieważania /art. 216 § 1 k.k./ w okresie od marca 2007 r. do 18 listopada 2013 r. Andrzeja Zolla,
  2. zniesławiania /art. 212 § 1 k.k./ i znieważania /art. 216 § 1 k.k./ w okresie od marca 2007 r. do 18 listopada 2013 r. adw. Wiesławy Zoll.

 

Czyny z art. 212 § 1 k.k. i 216 § 1 k.k. są ścigane z mocy prawa określonego w art. 212 § 4 k.k.1 i art. 216 § 5 k.k.2 z oskarżenia prywatnego.

Artykuł 60 § 1 k.p.k. stanowi: „W sprawach o przestępstwa ścigane z oskarżenia prywatnego prokurator wszczyna postępowanie albo wstępuje do postępowania już wszczętego, jeżeli wymaga tego interes społeczny.”

Prokurator Dariusz Furdzik nie wykazawszy w przypadku adw. Wiesławy Zoll w Postanowieniu z dnia 2 października 2013 r. objęciu ściganiem z urzędu czynu prywatnoskargowego, że leży w interesie społecznym ściganie mnie z oskarżenia publicznego za jej zniesławienie i znieważenie, wydał w dniu 19 grudnia 2013 r. Postanowienie o przedstawieniu mi zarzutów, w którym przedstawił mi dwa zarzuty – Załącznik 3: „Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód /adres – ZKE/, dnia 19 grudnia 2013 r. sygn. akt 4 Ds. 256/13 POSTANOWIENIE o przedstawieniu zarzutów – Dariusz Furdzik prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków – Śródmieście Zachód uwzględniając dane zebrane w sprawie sygn. 4 Ds. 256/13 prowadzonej w sprawie o pzrest. z art. 212 § 1 k.k. i inne postanowił przedstawić Zbigniewowi Kękusiowi zarzuty o to, że:

I. W okresie od marca 2007 r. do 18 listopada 2013 r. działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w Krakowie, w licznych pismach kierowanych do osób publicznych i różnych instytucji używając obraźliwych słów znieważył Andrzeja Zolla i pomówił go o postępowanie i właściwości, które mogły go poniżyć w opinii publicznej lub narazić na utratę zaufania dla zajmowanego stanowiska i wykonywanego zawodu nauczyciela akademickiego i Przewodniczącego Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Karnego – tj. o przest. z art. 212 § 1 k.k. i art. 216 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k.

II. W okresie od marca 2007 r. do 18 listopada 2013 r. działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w Krakowie, w licznych pismach kierowanych do osób publicznych i różnych instytucji używając obraźliwych słów znieważył Wiesławę Zoll i pomówił ją o postępowanie i właściwości, które mogły ją poniżyć w opinii publicznej lub narazić na utratę zaufania dla zajmowanego stanowiska i wykonywanego zawodu adwokata – tj. o przest. z art. 212 § 1 k.k. i art. 216 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k.

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds/292/14, uprzednio 4 Ds. 256/13, Postanowienie prokuratura Dariusza Furdzika z dnia 19 grudnia 2013 r. o przedstawieniu zarzutów – Załącznik 3

 

W dniu 2 lutego 2015 r. odebrałem w.w. Wezwanie do stawiennictwa na badania psychiatryczne.

Wezwanie dla mnie do stawiennictwa w dniu 29 stycznia 2015 r. zostało sporządzone/wydrukowane – jak podano w stopce Wezwania /Załącznik 1/ – w dniu 14 stycznia 2015 r. o godz. 11:40:00. Gdyby je zatem wysłano tego samego dnia było niemożliwe, żebym je odebrał – przestrzegając ustawowych terminów pocztowych – przed wyznaczonym mi przez prokuratora D. Furdzika terminem stawiennictwa, tj. 29 stycznia 2015 r. W rzeczywistości wyekspediowano je w dniu 15 stycznia 2015 r., a do Urzędu Pocztowego odbiorczego dostarczono w dniu 16 stycznia 2015 r. – Załącznik 2:

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. 4 Ds/292/14, uprzednio 4 Ds. 256/13,

przesyłka listowa polecona Nr 015755390000 – Załącznik 2

 

Ja odebrałem je – w terminie skoro mi ją wydano – w dniu 2 lutego 2015 r., tj. kilka dni po wyznaczonym mi przez prokuratora D. Furdzika terminie.

Wskazać należy, że raz już prokurator Dariusz Furdzik sprokurował w rozpoznawanej przez niego przeciwko mnie sprawie identyczną sytuację. W dniu 14 stycznia 2014 r. odebrałem wydane na jego polecenie Wezwanie do stawiennictwa na przesłuchanie w dniu… 13 stycznia 2014 r.

Ponieważ prokurator Dariusz Furdzik nie jest w stanie prawidłowo ustalić sumy liczb 14 /7 dni + 7 dni =14 dni / i 2, albo wyobrazić sobie konsekwencji tej sumy dla ekspediowanej przez niego korespondencji jest tumanem, pozbawionym zdolności do prawidłowego rozumowania – patrz: str. 5 niniejszego pisma.

Ponieważ bezmyślny tuman, a do tego nieznający prawa ignorant prokurator D. Furdzik notorycznie sporządza i doręcza mi nieprawidłowo lub nieprawidłowe, tj. sporządzone z naruszeniem, prawa określonego w art. 94 k.p.k. Wezwania, pismem z dnia 14.01.2015 r. złożyłem skargę na niego do adresatki niniejszego pisma.

Niniejszym informuję, że jeśli bezmyślny tuman na urzędzie prokuratora Dariusz Furdzik doręczy mi kolejne Wezwanie na badania psychiatryczne, nie stawię się na nie.

Wskazać należy, że prokurator Dariusz Furdzik wydał Postanowienie o powołaniu biegłych sądowych i poddaniu mnie badaniom psychiatrycznym w dniu 3 marca 2014 r.

Tego samego dnia, 3 marca 2014 r., nie sporządziwszy uprzednio Wezwania dla mnie do stawiennictwa na badania i nie doręczywszy mi go, prokurator D. Furdzik wydał Postanowienie o zatrzymaniu mnie w dniu 6 marca 2014 r. przez Policję i doprowadzeniu pod przymusem na badania psychiatryczne.

Pani, a także Pani poprzedniczka na stanowisku Prokuratora Rejonowego Lucyna Czechowicz oraz zastępca Prokuratora Okręgowego Anna Jedynak i sędzia Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wydział II Karny stwierdziliście potem, że tak wolno…

 

W dniu 6 marca 2014 r. o godz. 06:20 zostałem zatrzymany w mieszkaniu mojej matki przez funkcjonariuszy Wydziału Kryminalnego Komendy Miejskiej Policji w Krakowie. Założono mi na ręce kajdanki i doprowadzono na przesłuchanie do Komendy Miejskiej Policji w Krakowie oraz na badania do Poradni Zdrowia Psychicznego przy ul. Olszańskiej 5 w Krakowie.

Spotkałem się z jednym z biegłych sądowych z listy prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie wyznaczonych przez prokuratora D. Furdzika, lekarzem psychiatrą dr. med. Andrzejem Wsołkiem. Poinformowałem go – w obecności dwóch konwojujących mnie funkcjonariuszy Policji oraz nieznanej mi kobiety obecnej w gabinecie; jak się okazało nie była to biegła lek. med. Knga Zoła wyznaczona przez prokuratora D. Furdzika – że nie wyrażam zgody na poddanie mnie badaniom. Przedstawiłem przyczyny mojego stanowiska.

Po konsultacji telefonicznej dr. med. Andrzeja Wsołka z lek. med. Kingą Zołą biegli odstąpili od badania.

Zostałem zwolniony.

W związku z moją odmową poddania się w dniu 6 marca 2014 r. badaniom psychiatrycznym, biegły dr Andrzej Wsołek skierował do Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód pismo z dnia 10 marca 2014 r. o treści: „Kraków, dnia 10 marca 2014 r., Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód Sygn., akt 4 Ds. 256/13 Uprzejmie informuję, że doprowadzony do badania Zbigniew Kękuś odmówił poddania się badaniu. Dr med. Andrzej Wsołek Specjalista psychiatra”

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. 4 Ds. 292/14, uprzednio 4 Ds. 256/13, pismo z dnia 10 marca 2014 r. biegłego sądowego dr. med. Andrzeja Wsołka

 

Po otrzymaniu zacytowanego wyżej wyjaśnienia prokurator D. Furdzik skierował pismo z dnia 14 marca 2015 r. do biegłych, w którym:

  1. zarzucił im nieprawidłowości,
  2. zapytał, czy jednak nie mogliby złożyć wniosku o poddanie mnie obserwacji.

 

Podał: „4 Ds. 256/13 Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód /adres – ZKE/ Kraków, dnia 14 marca 2014 r. Pani lek. med. biegła Kinga Zoła Pan dr med. biegły Andrzej WsołekW związku z faktem doprowadzenia podejrzanego w sprawie o sygn. 4 Ds. 256/13 Zbigniewa Kękusia na badanie psychiatryczne przez Policję w dniu 6 marca 2014 r. do Poradni przy ul. Olszańskiej 5 Gabinet Psychoterapii w Krakowie pok. 9b, po wydaniu w dniu 3 marca 2014 postanowienia Prokuratury o powołaniu Państwa w charakterze biegłych celem wydania opinii co do stanu zdrowia psychicznego tego podejrzanego proszę o udzielenie pisemnych informacji dotyczących przeprowadzonych w tym dniu czynności z udziałem podejrzanego, sposobu przeprowadzenia przez Państwa badania zgodnie ze sztuką i wiedzą lekarską dotyczącą opiniowania psychiatrycznego, odpowiedzi udzielanych przez podejrzanego na wstępne pytania, sposobu i charakteru jego zachowania się w czasie pobytu w Poradni, ile czasu ten pobyt trwał.

(…) Nieprawidłowości w prowadzeniu z jego udziałem czynności procesowych, w tym wykonywanych badań przez biegłych mogą mieć zatem istotne znaczenie dla efektywności i skuteczności prowadzonego postępowania. Podejrzany Zbigniew Kękuś został zatrzymany m.in. celem przeprowadzenia z jego udziałem badań przez biegłych lekarzy psychiatrów. Ponowne jego zatrzymanie na tej samej podstawie jest niedopuszczalne. Uchybienia ze strony biegłych w zakresie prawidłowości przeprowadzenia opinii mogą mieć więc poważne skutki procesowe.

Proszę nadto o informacje niezależnie od przypadku Zbigniewa Kękusia, jaka w przypadku odmowy poddania się podejrzanego badaniu jest dalsza metodologia uzyskania opinii w takich przypadkach, czy w takich przypadkach biegli wnioskują o obserwację podejrzanego. Prokurator Dariusz Furdzik”

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. 4 Ds. 292/14, uprzednio 4 Ds. 256/13, pismo

prokuratora Dariusza Furdzika z dnia 14 marca 2014 r. do biegłych sądowych K. Zoły i dr. A. Wsołka

 

Pouczony przez prokuratora D. Furdzika w w.w. Postanowieniu z dnia 3 marca 2014 r. o powołaniu biegłych i poddaniu mnie badaniom psychiatrycznym: „W związku z treścią z art. 197 § 3 i art. 190 § 1 k.p.k. uprzedza się, że za wydanie niezgodnej z prawdą opinii grozi odpowiedzialność karna z art. 233 § 4 k.k. (kara pozbawienia wolności do lat 3)., zatem świadom ciążącej na nim odpowiedzialności oraz konsekwencjach niedopełnienia obowiązków, biegły dr Andrzej Wsołek udzielił odpowiedzi z dnia 25 marca 2014 r. o treści: „Kraków, dnia 25 marca 2014 r. Prokuratura Rejonowa Kraków – Śródmieście Zachód Sygn. akt: 4 Ds. 256/13 W odpowiedzi na pismo z dnia 14 marca 2014 r. uprzejmie informuję, że Zbigniew Kękuś rozmawiał z jednym z biegłych (przed przybyciem drugiego). W rozmowie kategorycznie i kilkakrotnie odmówił poddania się badaniu psychiatrycznemu. Konsekwentnie odmawiał odpowiedzi na pytania biegłego. Snuł rozważania na tematy prawne,kwestionując zasadność prowadzenia przeciw niemu sprawy przez Prokuratora a nie z oskarżenia prywatnego. Wypowiadał także inne pretensje do organu prokuratorskiego. Nie reagował na uwagi biegłego, że nie jest to przedmiotem badania psychiatrycznego.

Ten kontakt ze Zbigniewem Kękusiem trwał około 10 minut. Badanie przerwano zalecając konwojowi zaczekanie na korytarzu na przybycie biegłej Kingi Zoły. Po upływie około 10 minut biegły podjął decyzję o zaniechaniu podjęcia ponownie próby badania Zbigniewa Kękusia ze względu na jego postawę w kontakcie z jednym biegłym. Opierając się na pamięci stwierdzić mogę, że jak mi się wydaje konwój ze Zbigniewem Kękusiem przybył do badania przed właściwym czasem, tj. przed godziną 10:00, a nawet przed godziną 9.30, stąd wynikała nieobecność drugiego biegłego.

Procedurą stosowaną w stosunku do osób, które odmawiają poddania się badaniu jest nakłonienie takiej osoby przez organ powołujący biegłych do poddania się badaniu, co często jest skuteczne.

W innych przypadkach, gdy nie ma istotnych podejrzeń co do występowania zaburzeń psychicznych u osoby mającej być badaną, to z badania się rezygnuje. W razie bezwzględnej potrzeby przeprowadzenia badania, biegli wobec braku kontaktu z osobą badaną, wnioskują o obserwację sądowo-psychiatryczną. Andrzej Wsołek Specjalista psychiatra.

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. 4 Ds. 292/14, uprzednio 4 Ds. 256/13, pismo

biegłego sądowego dr. emd. Andrzeja Wsołka z dnia 25 marca 2014 r.

 

Co się tyczy wyjaśnienia biegłego dr. A. Wsołka: „(…) Snuł rozważania na tematy prawne, kwestionując zasadność prowadzenia przeciw niemu sprawy przez Prokuratora a nie z oskarżenia prywatnego. Wypowiadał także inne pretensje do organu prokuratorskiego., wskazać należy, że:

  1. jak wspomniałem, z mocy prawa określonego w art. 212 § 4 k.k. i art. 216 § 5 k.k. czyny z art. 212 § 1 k.k. i 216 § 1 k.k. są ścigane z oskarżenia prywatnego,
  2. poinformowałem biegłego dr. A. Wsołka o złożonym przeze mnie pismem z dnia 27.02.2014 r. wniosku o wyłączenie prokuratora Dariusza Furdzika oraz że do dnia 6 marca 2014 r. nie doręczono Postanowienia w sprawie mojego wniosku, w tym, że nie doręczyli mi go policjanci, którzy mnie zatrzymali w dniu 6.03.2014 r.

    Jak się potem okazało miałem rację… Mój wniosek z pisma z dnia 27.02.2014 r. o wyłączenie prokuratora D. Furdzika został rozpoznany przez Prokuratora Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Zachód w dniu 5 marca 2014 r., a zatem zgodnie z prawem określonym w art. 42 § 3 k.p.k. w zw. z art. 47 § 1 k.p.k.3 nie wolno mu było wydać w okresie od dnia 27 lutego do dnia 5 marca 2014 r. Postanowień, jak te z dnia 3 marca 2014 r.

 

Co wszak najważniejsze w zacytowanej wyżej korespondencji, to że:

  1. prokurator D. Furdzik podał w piśmie z dnia 14 marca 2014 r. do biegłych: „Podejrzany Zbigniew Kękuś został zatrzymany m.in. celem przeprowadzenia z jego udziałem badań przez biegłych lekarzy psychiatrów. Ponowne jego zatrzymanie na tej samej podstawie jest niedopuszczalne.
  2. wyjaśnienie biegłego dr. A. Wsołka: W innych przypadkach, gdy nie ma istotnych podejrzeń co do występowania zaburzeń psychicznych u osoby mającej być badaną, to z badania się rezygnuje. W razie bezwzględnej potrzeby przeprowadzenia badania, biegli wobec braku kontaktu z osobą badaną, wnioskują o obserwację sądowo-psychiatryczną. Andrzej Wsołek Specjalista psychiatra.

 

Skoro biegli nie złożyli wniosku o poddanie mnie badaniom połączonym z obserwacją psychiatryczną, to znaczy, że uznali, że w moim przypadku nie zachodzi potrzeba przeprowadzenia takowych.

Z kolei ponowne zatrzymanie mnie przez Policję i doprowadzenie pod przymusem na badania psychiatryczne jest – jak wyjaśnił prokurator Dariusz Furdzik – niedopuszczalne.

 

W dniu 2 kwietnia 2014 r. prokurator Dariusz Furdzik wydał Postanowienie o przedłużeniu dochodzenia do dnia 2 lipca 2014 r.

Po tym jednak, gdy udowodniłem, że mój wniosek z pisma z dnia 27 lutego 2014 r. o wyłączenie prokuratora D. Furdzika został rozpoznany w dniu 5 maja 2014 r., a zatem prokuratorowi D. Furdzikowi nie wolno było wydać w.w. Postanowień z dnia 3 marca 2014 r., D. Furdzik radykalnie zmienił zamiar… Wydał w dniu 24 kwietnia 2014 r. Postanowienie o… umorzeniu dochodzenia. Jako powód przedstawił jego… domniemanie o mojej niepoczytalności od marca 2007 r.. Podał – Załącznik 4: „W niniejszej sprawie prawny brak możliwości skierowania podejrzanego na obserwację psychiatryczną skutkuje jednak niemożnością wnioskowania co do jego stanu zdrowia psychicznego w czasie popełniania zarzuconych mu czynów. To z kolei uniemożliwia stwierdzenie, czy w czasie ich popełnienia Zbigniew Kękuś miał zdolność rozpoznania ich znaczenia w zakresie wszystkich znamion i pokierowania swoim postępowaniem. Okoliczności te nie dają się ustalić w drodze innych dowodów, stąd też nie można kategorycznie stwierdzić, że podejrzany był poczytalny w chwili popełnienia zarzuconych mu występków, a tym samym, iż można mu przypisać winę. Nie sposób więc rozstrzygać bez żadnych wątpliwości o spełnieniu przez podejrzanego znamion strony podmiotowej zarzuconych mu czynów.

W związku z tym postanowiono umorzyć dochodzenie na podstawie art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k. wobec stwierdzenia braku wszystkich znamion czynu zabronionego, które można by przypisać podejrzanemu. W tym przypadku obiektywnie zaistniałe czyny, wobec braku prawnych możliwości, nie poddają się wartościowaniu z punktu widzenia wszystkich znamion zarzuconych podejrzanemu występków, w tym w zakresie określenia jego stosunku psychicznego do tych czynów. Prokurator Dariusz Furdzik

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. 4 Ds. 292/14, uprzednio 4 Ds. 256/13, postanowienie prokuratora Dariusza Furdzika z dnia 24 kwietnia 2014 r. o umorzeniu dochodzenia – Załącznik 4

 

Zaskarżyłem w.w. Postanowienie prokuratora D. Furdzika z dnia 24.04.2014 r., podając w uzasadnieniu, że on w Postanowieniu z dnia 2 października 2013 r. o objęciu ściganiem z urzędu czynu prywatnoskargowego naruszył prawo określone w art. 60 § 1 k.p.k., tj. nie wykazał, że leży w interesie społecznym ściganie mnie z oskarżenia publicznego za ścigane z oskarżenia prywatnego zniesławienie i znieważenie adw. Wiesławy Zoll.

Złożone przeze mnie Zażalenie rozpoznała w dniu 21 października 2014 r. sędzia Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wydział II Karny Małgorzata Rokosz. Uznała mój zarzut za nieuzasadniony. Podała – Załącznik 5: Nieuzasadnione są natomiast zarzuty podejrzanego odnoszące się do, jego zdaniem, niezasadnego skorzystania przez Prokuratora z możliwości przewidzianych przez art. 60 § 1 k.p.k. Prokurator w postanowieniu z dnia 2 października 2013 roku o objęciu ściganiem z urzędu czynu prywatnoskargowego wskazał zarówno podstawę prawną, jak okoliczności odnoszące się do czynów będących przedmiotem postępowania uzasadniające podjęcie takiej decyzji procesowej.”

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. 4 Ds. 292/14, uprzednio 4 Ds. 256/13, Postanowienie sędzi Sądu Rejonowego dla Krakowa – Śródmieścia w Krakowie Wydział II Karny Małgorzaty Rokosz z dnia 21 października 2014 r. sygn. II K 700/14/S – Załącznik 5

 

Sędzia Małgorzata Rokosz ostatecznie uchyliła Postanowienie prokuratora D. Furdzika z dnia 24 kwietnia 2014 r. Z innej jednak niż ja podałem przyczyny…

Nakazała kontynuować działania na rzecz postawienia mnie przed psychiatrami i przeprowadzenia śledztwa na okoliczność mojego ewentualnie w przeszłości leczenia psychiatrycznego. Podała – Załącznik 5: „(…) Przede wszystkim jednak przed podjęciem merytorycznej decyzji konieczne jest bowiem uzupełnienia zgromadzonego materiału dowodowego po pierwsze poprzez uzyskanie stanowiska, stosownie do treści art. 202 k.p.k. i art. 203 k.p.k. dwóch biegłych psychiatrów, czy możliwe jest wydanie opinii sądowo-psychiatrycznej odpowiadającej na pytania postawione w postanowieniu z dnia 3 marca 2014 roku, a jeżeli nie, co jest tego powodem i, czy biegli w takiej sytuacji wnioskują o zgromadzenie dodatkowych dowodów dotyczących stanu zdrowia osoby badanej, czy też poddanie podejrzanego obserwacji w zakładzie leczniczym. Gdyby zaistniała sytuacja zgłoszenia konieczności obserwacji w zakładzie leczniczym, to zadecydować, winien o tym Sąd rozpoznając stosowny wniosek Prokuratora i uwzględniając, m.in. okoliczności przytoczone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. W wypadku zgłoszenia przez biegłych konieczności obserwacji podejrzanego Sąd rozpoznając wniosek Prokuratora ustala po pierwsze, czy istnieje wysokie prawdopodobieństwo popełnienia przez podejrzanego zarzucanych mu czynów, jak również rozważając zasadność umieszczenia podejrzanego na obserwacji psychiatrycznej ustala stopień społecznej szkodliwości zarzucanego czynu oraz rozważa, czy istnieje wysokie prawdopodobieństwo orzeczenia w stosunku do takiej osoby kary o charakterze izolacyjnym. Nawet w przypadku uwzględnienia zagrożenia ustawowego za czyny zarzucane w niniejszym postępowaniu podejrzanemu, może on również w trakcie takiego postępowania złożyć oświadczenie odnośnie tego, czy wyraża zgodę na badanie psychiatryczne połączenie z obserwacją w zakładzie leczniczym.

Niezależnie od tego istnieje możliwości uzyskania informacji, np. od Narodowego Funduszu Zdrowia odnośnie tego, czy podejrzany korzystał z refundowanych świadczeń w zakresie istotnym dla opiniowania przez biegłych lekarzy psychiatrów i po uzyskaniu takich informacji np. uzyskanie stosownej dokumentacji medycznej.|

Dopiero poczynienie tych ustaleń pozwoli na podjęcie merytorycznej decyzji, przy uwzględnieniu treści rozważań prawnych przedstawionych powyżej. (…) SSR Małgorzata Rokosz

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. 4 Ds. 292/14, uprzednio 4 Ds. 256/13, Postanowienie sędzi Sądu Rejonowego dla Krakowa – Śródmieścia w Krakowie Wydział II Karny Małgorzaty Rokosz z dnia 21 października 2014 r. sygn. II K 700/14/S – Załącznik 5

 

Sędzia Małgorzata Rokosz najwyraźniej nie zapoznała się z aktami sprawy albo jest pozbawiona zdolności do prawidłowego rozumowania. Otóż jak wspomniałem:

  1. w piśmie z dnia 14 marca 2014 r. do biegłych prokurator Dariusz Furdzik podał: „Podejrzany Zbigniew Kękuś został zatrzymany m.in. celem przeprowadzenia z jego udziałem badań przez biegłych lekarzy psychiatrów. Ponowne jego zatrzymanie na tej samej podstawie jest niedopuszczalne. (…) Prokurator Dariusz Furdzik
  2. w odpowiedzi z dnia 25 marca 2014 r. na pismo prokuratora Dariusza Furdzika z dnia 14 marca 2014 r. biegły sądowy lekarz psychiatra dr med. A. Wsołełk podał: W odpowiedzi na pismo z dnia 14 marca 2014 r. uprzejmie informuję, że Zbigniew Kękuś rozmawiał z jednym z biegłych (przed przybyciem drugiego). W rozmowie kategorycznie i kilkakrotnie odmówił poddania się badaniu psychiatrycznemu.

    (…) Procedurą stosowaną w stosunku do osób, które odmawiają poddania się badaniu jest nakłonienie takiej osoby przez organ powołujący biegłych do poddania się badaniu, co często jest skuteczne.

    W innych przypadkach, gdy nie ma istotnych podejrzeń co do występowania zaburzeń psychicznych u osoby mającej być badaną, to z badania się rezygnuje. W razie bezwzględnej potrzeby przeprowadzenia badania, biegli wobec braku kontaktu z osobą badaną, wnioskują o obserwację sądowo-psychiatryczną. Andrzej Wsołek Specjalista psychiatra.

Wskazać należy, że ustawodawca postawił przed każdym – a zatem także prokuratorem Dariuszem Furdzikiem i sędzią Małgorzatą Rokosz – funkcjonariuszem organów ścigania obowiązek posiadania:

  1. wiedzy prawniczej,
  2. zdolności do prawidłowego rozumowania:

 

Organy postępowania kształtują swe przekonanie na podstawie wszystkich przeprowadzonych dowodów, ocenianych swobodnie z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy

i doświadczenia życiowego.”

Artykuł 7 Kodeksu postępowania karnego

 

Jest także obowiązkiem każdego prokuratora i sędziego posiadać nieskazitelny charakter:

 

Prokuratorem może być powołany ten, kto (…) 2. jest nieskazitelnego charakteru.

Artykuł 14.1. ustawy o Prokuraturze z dnia 20 czerwca 1985 r.

 

Na stanowisko sędziego sądu rejonowego może być powołany ten, kto: (…) 2) jest nieskazitelnego charakteru

Artykuł 61 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych

 

 

W sprawie przeciwko mnie prokurator Dariusz Furdzik, sędzia Małgorzata Rokosz i inni zaangażowani w nią prokuratorzy i sędziowie bazują wyłącznie na… doświadczeniu życiowym.

A ono Państwa najwyraźniej utwierdza w przekonaniu, że Wam wszystko wolno i niedouczenie z jego skutkiem z postaci ignorancji, a także niedostatki intelektualne kompensujcie sobie – kosztem obywateli, których sprawy rozpoznajecie – działaniami ujawniającymi… nikczemność Waszych charakterów.

 

Prawidłowo rozumując, z zacytowanych przeze mnie wyżej pism wyciągnąć należy wnioski, że:

  1. biegły sądowy z listy prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie lekarz psychiatra dr med. Andrzej Wsołek nie miał istotnych podejrzeń co do stanu mojego zdrowia psychicznego po badaniu mnie – skoro podał biegły A. Wsołek w piśmie z dnia 25.03.2014 r.: „Ten kontakt ze Zbigniewem Kękusiem trwał około 10 minut. Badanie przerwano zalecając konwojowi zaczekanie na korytarzu na przybycie biegłej Kingi Zoły.”, to znaczy, że mnie badał… pomimo braku mojej zgody na poddanie mnie badaniom – w dniu 6 marca 2014 r.
  2. jest niedozwolone – „Ponowne jego zatrzymanie na tej samej podstawie jest niedopuszczalne.” – ponowne w sprawie do sygn. 4 Ds. 292/14 /uprzednio 4 Ds. 256/13/ wydanie przez Prokuraturę nakazu Policji zatrzymania mnie i doprowadzenia pod przymusem na badania psychiatryczne.

 

A zatem… Gdyby wielce łaskaw dla Andrzeja i Wiesławy Zoll prokurator Dariusz Furdzik potrafił prawidłowo rozumować – przyjmijmy takie założenie na potrzebę dowiedzenia, że to jednak ja, uznany przez niego za niepoczytalnego od marca 2007 r., prawidłowej dokonuję oceny materiału zgromadzonego przez prokuratora Dariusza Furdzika oraz sporządzonego przez niego osobiście pisma, a nie on – to by … nie wysłał Wezwania dla mnie do stawiennictwa na badania psychiatryczne, po tym, gdy mu takie działanie podpowiedziała niezorientowana w sprawie sędzia Małgorzata Rokosz.

Dlaczego?

Odpowiedź jest oczywista, lecz po moich doświadczeniach z ćwiczącymi dzień w dzień, miesiąc po miesiącu, rok po roku zdolność prawidłowego rozumowania prokuratorem Dariuszem Furdzikiem i jego przełożonymi, adresatką niniejszego pisma i adresatami jego kopii:

  1. Lidią Jaryczkowską Prokuratorem Okręgowym w Krakowie
  2. Arturem Wroną Prokuraturę Apelacyjnym w Krakowie
  3. Andrzejem Seremetem, przyjacielem Artura Wrony4, Prokuratorem Generalnym

jednak wyjaśnię…

Otóż dlatego, że:

  1. otrzymawszy Wezwanie do stawiennictwa na badania psychiatryczne, nie stawię się – z podanych wyżej, znanych D. Furdzikowi doskonale powodów – na nie,
  2. prokurator Dariusz Furdzik sam przyznał, że… wyczerpał limit wysługiwania się Policją celem zatrzymania mnie i doprowadzenia na badania psychiatryczne. Wyjaśnił biegłym: „Podejrzany Zbigniew Kękuś został zatrzymany m.in. celem przeprowadzenia z jego udziałem badań przez biegłych lekarzy psychiatrów. Ponowne jego zatrzymanie na tej samej podstawie jest niedopuszczalne.

 

W związku z powyższym, zwracając uwagę, że prokurator Dariusz Furdzik razem z sędzią Małgorzatą Rokosz mnożą koszty sprawy rozpoznawanej przeciwko mnie w interesie społecznym, a przełożona D. Furdzika, Prokurator Rejonowy dla Krakowa Śródmieścia Zachód posiada określone w art. 8a. pkt. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze5 i art. 326 § 3 pkt 4 k.p.k.6 uprawnienia, żeby tę sponsorowaną przez Skarb Państwa hucpę7 zakończyć, wnoszę jak na wstępie.

 

 

Zbigniew Kękuś

 

Załączniki:

  1. Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. 4 Ds. 292/14, uprzednio 4 Ds. 256/13, Wezwanie z dnia 14 stycznia 2015 r.
  2. Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. 4 Ds/292/14, uprzednio 4 Ds. 256/13, przesyłka listowa polecona Nr 015755390000
  3. Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds/292/14, uprzednio 4 Ds. 256/13, Postanowienie prokuratura Dariusza Furdzika z dnia 19 grudnia 2013 r. o przedstawieniu zarzutów
  4. Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds. 256/13, postanowienie prokuratora Dariusza Furdzika z dnia 24 kwietnia 2014 r. o umorzeniu dochodzenia
  5. Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. 4 Ds. 292/14, uprzednio 4 Ds. 256/13, Postanowienie sędzi Sądu Rejonowego dla Krakowa – Śródmieścia w Krakowie Wydział II Karny Małgorzaty Rokosz z dnia 21 października 2014 r. sygn. II K 700/14/S

1 Artykuł 212 § 4 Kodeksu karnego: „Ściganie przestępstwa określonego w § 1 lub 2 odbywa się z oskarżenia prywatnego.”

2 Artykuł 216 § 5 Kodeksu karnego: „Ściganie odbywa się z oskarżenia prywatnego.

 

3 Artykuł 42 § 3 Kodeksu postępowania karnego: Sędzia, co do którego zgłoszono wniosek o wyłączenie na podstawie art. 41, może złożyć do akt stosowne oświadczenie na piśmie i powstrzymuje się od udziału w sprawie; jest jednak obowiązany przedsięwziąć czynności nie cierpiące zwłoki.”

Artykuł 47 § 1 Kodeksu postępowania karnego: Przepisy art. 40 § 1 pkt 1-4, 6 i 10, § 2 oraz art. 41 i 42 stosuje się odpowiedniodo prokuratora, innych osób prowadzących postępowanie przygotowawcze oraz innych oskarżycieli publicznych.”

4 Andrzej Seremet„Niesterowalny państwowiec”, „człowiek bez politycznych pleców”, „niezawisły sędzia, za którym stoją wyłącznie wyśmienite kwalifikacje” – to kilka opinii o Andrzeju Seremecie.

Czy krakowski prawnik został prokuratorem generalnym, bo jest uosobieniem cnót, czy też jego taktyka była koronkową robotą mającą na celu wyprowadzenie w pole polityków i konkurentów.

Przyjaciele – Artur Wrona, Prokurator Okręgowy w Krakowie./obecnie Prokurator Apelacyjny w Krakowie, powołany w kwietniu 2010 r. przez swojego przyjaciela Andrzeja Seremeta – ZKE/– Źródło: Michał Krzymowski, Pan Zagadka – Andrzej Seremet; „Wprost”, 21 marca 2010r., s. 046

5 Artykuł 8a ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze: Prokurator bezpośrednio przełożony uprawniony jest do zmiany lub uchylenia decyzji prokuratora podległego. Zmiana lub uchylenie decyzji wymaga formy pisemnej i jest włączana do akt sprawy.”

6 Artykuł 326 § 3 kodeksu postępowania karnego: „(…) Z tytułu sprawowanego nadzoru prokurator może w szczególności: (…) 3) uczestniczyć w czynnościach dokonywanych przez prowadzących postępowanie, osobiście je przeprowadzać albo przejąć sprawę do swego prowadzenia, 4) wydawać postanowienia, zarządzenia lub polecenia oraz zmieniać i uchylać postanowienia i zarządzenia wydane przez prowadzącego postępowanie.”

7 HUCPA”« bezczelność, tupet, arogancja»; Słownik Języka Polskiego PWN, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, s. 267