Przeprosiny przez Zbigniewa Kękusia – Prokuratora Bartłomieja Legutko

Kraków, dnia 22 czerwca 2015 r

Pan
Bartłomiej Legutko
Prokuratura Rejonowa Kraków – Krowodrza
oś. Kościuszkowskie 2
31-858 Kraków

Sygn. akt Komendy Miejskiej Policji w Krakowie: L. dz.MD.5601.40.15

Do wiadomości:

  1. Pani Małgprzata Lipska, Prokurator Rejonowy dla Krakowa Krowodrzy, oś. Kościuszkowskie 2, 31-858 Kraków
  2. Pani Elżbieta Doniec, Prokurator Rejonowy dla Krakowa Podgórza, oś. Stalowe 16D, 31-922 Kraków, sygn. akt 5 Ds. 153/14)
  3. Pan mł.asp. Patryk Lasota, Komenda Miejska Policji w Krakowie ul. Siemiradzkiego 24, 31-137 Kraków, sygn. akt L. dz. MD.5601.40.15
  4. Pan insp. Janusz Barcik, Komendant Miejski Policji w Krakowie ul. Siemiradzkiego 24, 31-137 Kraków, sygn. akt L. dz. MD.5601.40.15
  5. Prokurator Andrzej Seremet, Prokurator Generalny, ul. Rakowiecka 26-30, 02-528 Warszawa
  6. Prokurator Artur Wrona, Prokurator Apelacyjny w Krakowie, ul. Cystersów 18, 31-553 Kraków
  7. Prokurator Lidia Jaryczkowska, Prokurator Okręgowy w Krakowie, ul. Mosiężnicza 2, 30-965 Kraków
  8. Pan nadinsp. Krzysztof Gajewski, Komendant Główny Policji, ul. Puławska 148/150, 02-624 Warszawa
  9. Pan insp. Mariusz Dąbek, Małopolski Komendant Wojewódzki Policji, ul. Mogilska 109, 31-571 Kraków
  10. Pani Agata Chmielarczyk-Skiba, Prokurator Rejonowy dla Krakowa-Krowodrzy, oś. Kościuszkowskie 2, 31-858 Kraków
  11. Pan Bronisław Komorowski, Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, ul. Wiejska 10, 00-952 Warszawa
  12. Państwo: Bogdan Borusewicz, Jan Wyrowiński, Stanisław Karczewski, Maria Pańczyk-Pozdziej – Marszałek i Wicemarszałkowie Senatu Rzeczypospolitej Polskiej, ul. Wiejska 6, 00-902 Warszawa
  13. Państwo: Radosław Sikorski, Elżbieta Radziszewska, Eugeniusz Tomczak – Grzeszczak, Marek Kuchciński, Wanda Nowicka, Jerzy Wenderlich – Marszałek i Wicemarszałkowie Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej, ul. Wiejska 4/6/8, 00-902 Warszawa
  14. Sędzia Beata Stój, Prezes Sądu Rejonowego w Dębicy, ul. Słoneczna 3, 39-200 Dębica
  15. Sędzia Zbigniew Śmigórski, Prezes Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie, Al. Piłsudskiego 28, 35-001 Rzeszów
  16. Sędzia Tomasz Wojciechowski, Prezes Sądu Okręgowego w Rzeszowie, Plac Śreniawitów 3, 35-959 Rzeszów
  17. SSA Krzysztof Sobierajski, Prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie, ul. Przy Rondzie 3, 31-547 Kraków
  18. SSO Beata Morawiec, Prezes Sądu Okręgowego w Krakowie, ul. Przy Rondzie 7, 31-547 Kraków
  19. SSR Barbara Kursa, Prezes Sądu Rejonowego dla Krakowa – Krowodrzy, ul. Przy Rondzie 7, 31-547 Kraków
  20. Pani Irena Lipowicz, Rzecznik Praw Obywatelskich, Al. Solidarności 77, 00-090 Warszawa
  21. Pan Borys Budka, Minister Sprawiedliwości, Al. Ujazdowskie 11, 00-950 Warszawa
  22. Pan Marek Cebulak, Dyrektor Grodzkiego Urzędu Pracy w Krakowie, ul. Wąwozowa 34, 31-752 Kraków
  23. Pan prof. dr hab. Andrzej Chochół, Rektor Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie, ul. Rakowicka 27, 31-510 Kraków
  24. Panowie: Dominik Jaśkowiec, Sławomir Pietrzyk, Wiceprzewodniczący Rady Miasta Krakowa, Plac Wszystkich Świętych 3-4, 31-004 Kraków
  25. Pan Jacek Majchrowski, Prezydent Krakowa, Plac Wszystkich Świętych 3-4, 31-004 Kraków
  26. Pan Jerzy Miller, Wojewoda Małopolski, ul. Basztowa 22, 31-156 Kraków
  27. Pan Marek Sowa, Marszałek Województwa Małopolskiego, ul. Racławicka 56, 30-017 Kraków.
  28. Pan Wojciech Harpula, Redaktor Naczelny, „Gazeta Krakowska”, Al. Pokoju 3, 31-548 Kraków
  29. Pan Marek Kęskrawiec, Redaktor Naczelny „Dziennik Polski’, Al. Pokoju 3, 31-548 Kraków
  30. Pan Piotr Mucharski, Redaktor Naczelny, Tygodnik Powszechny, ul. Wiślna 12, 31-007 Kraków
  31. Pan Michał Olszewski, Redaktor Naczelny „Gazeta Wyborcza – Gazeta Kraków”, ul. Cystersów 9, 31-553 Kraków
  32. Pani Edyta Stanek, Redaktor Naczelny „Fakt Kraków”, ul. Grzegórzecka 10, 31-530 Kraków
  33. www.kekusz.pl, www.aferyprawa.eu, www.monitor-polski.pl,

 

Dotyczy:

  1. Przeprosiny za określenia które uznaje Pan za znieważające Pana, użyte przeze mnie w moich pismach, w tym umieszczonych na stronie www.kekusz.pl w związku ze sprawą przeciwko mnie rozpoznawaną przez Prokuraturę Rejonową Kraków Krowodrza, w tym przez Pana, od dnia 6 maja 2014 r. do sygn. akt 2 Ds. 542/14.
  2. Prośba o złożenie w terminie tygodnia od daty złożenia niniejszego pisma, do akt sprawy Komendy Miejskiej Policji w Krakowie Wydział Dochodzeniowo-Śledczy, sygn. akt L.dz. MD.5601.40.15, zawiadomienia, że nie czuje się Pan przeze mnie pokrzywdzony, tj. znieważony, nie jest Pan zainteresowany prowadzeniem postępowania przeciwko mnie i nie chce Pan, żeby z Pana udziałem były prowadzone jakiekolwiek czynności procesowe.
  3. Zawiadomienie, że:
    1. kopie dokumentów poświadczających fakty przedstawione w niniejszym piśmie są umieszczone w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl,
    2. kopia niniejszego pisma zostanie umieszczona w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl

 

W ocenie Trybunału /Europejskiego Trybunału Praw Człowieka – ZKE/ „[…] Podnoszenie lub rozgłaszanie prawdziwych zarzutów dotyczących osób pełniących funkcje publiczne o takie postępowanie lub właściwości, które mogą narazić je na utratę zaufania potrzebnego do danego stanowiska, zawodu lub rodzaju działalności […] jest czynem – niezależnie od intencji sprawcy – ex definitione służącym społecznie uzasadnionemu interesowi (…) Z całą pewnością w przypadku osób pełniących funkcje publiczne tego rodzaju interes uzasadniał będzie przyjęcie szerokich granic krytyki.

Źródło: Kodeks karny część szczególna, Komentarz do art. 117 – 277 k.k. pod redakcją Andrzeja Zolla 3 wydanie,

LEX a Wolters Kluwer business, s. 803

 

Prokuratorem może być powołany ten, kto (…) 2. jest nieskazitelnego charakteru.

Artykuł 14.1. ustawy o prokuraturze z dnia 20 czerwca 1985 r.

 

Szanowny Panie,

 

Wydział Dochodzeniowo-Śledczy Komendy Miejskiej Policji w Krakowie rozpoznaje sprawę przeciwko mnie o Pana znieważenie – art. 216 § 1 i § 2 k.k.

 

W dniu 3 kwietnia 2015 r. odebrałem w urzędzie pocztowym sporządzone przez mł. asp. Patryka Lasotę Wydziału Dochodzeniowo-Śledczego KMP w Krakowie Wezwanie w sprawie do sygn. akt L. Dz. MD.5601.40.15 o treści – Załącznik 1: „Komenda Miejska Policji w Krakowie Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ L.dz. MD.5601.40.15 Data 13.03.2015 r. Termin dnia 31.03.2015 r. WEZWANIE Wzywa się Pana do osobistego stawiennictwa w dniu 31 marca 2015 r. o godz. 9.00 w Komenda Miejska Policji w Krakowie Wydział Dochodzeniowo-Śledczy /adres – ZKE/ pokój nr 117 jako podejrzanego w sprawie znieważenia podejrz.) o przestępstwo zart. 216 § 1 i § 2 kk.mł. asp. Patryk Lasota

Dowód: Komenda Miejska Policji w Krakowie Wydział Dochodzeniowo-Śledczy, L.dz. MD.5601.40.15, Wezwanie

z dnia 13 marca 2015 r. – Załącznik 1

 

Ponieważ Wezwanie, jak wyżej odebrałem w urzędzie pocztowym – w zgodzie z awizowaniem – w dniu 2 kwietnia 2015 r. nie mogłem się zatem stawić w dniu 31 marca 2015 r.

 

W dniu 6 maja 2015 r. ok. godz. 19:00 mł. asp. Patryk Lasota stawił się w mieszkaniu mojej matki z towarzyszącą mu kobietą i osobiście doręczył mi Wezwanie o treści – Załącznik 2: „Komenda Miejska Policji w Krakowie Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ L.dz. MD.5601.40.15 Data 06.05.2015 r. Termin dnia 15.05.2015 r. WEZWANIE Wzywa się Pana do osobistego stawiennictwa w dniu 15 maja 2015 r. o godz. 9.00 w Komenda Miejska Policji w Krakowie Wydział Dochodzeniowo-Śledczy /adres – ZKE/ pokój nr 117 jako podejrzanego w sprawie znieważenia B. Legutko podejrz.) o przestępstwo z art. 216 § 1 kk i inne.mł. asp. Patryk Lasota

Dowód: Komenda Miejska Policji w Krakowie Wydział Dochodzeniowo-Śledczy, L.dz. MD.5601.40.15, Wezwanie

z dnia 6 maja 2015 r. – Załącznik 2

Wezwanie to było sporządzone nieprawidłowo. Nie stawiłem się na nie.

Doręczono mi kolejne Wezwanie. Tym razem z dnia 21 maja 2015 r. do stawiennictwa w dniu 17 czerwca 2015 r. – Załącznik 3: „Komenda Miejska Policji w Krakowie Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ L.dz. MD.5601.40.15 Data 13.03.2015 r. Termin dnia 17.06.2015 r. WEZWANIE Wzywa się Pana do osobistego stawiennictwa w dniu 17 czerwca 2015 r. o godz. 9.00 w Komenda Miejska Policji w Krakowie Wydział Dochodzeniowo-Śledczy /adres – ZKE/ pokój nr 117 jako podejrzanego w sprawie znieważenia B. Legutko podejrz. przestępstwo z art. 216 § 1 i § 2 kk. mł. asp. Patryk Lasota”

Dowód: Komenda Miejska Policji w Krakowie Wydział Dochodzeniowo-Śledczy, L.dz. MD.5601.40.15, Wezwanie

z dnia 21 maja 2015 r. – Załącznik 3

 

Z przyczyn, które przedstawiłem w pismach z dnia 15 czerwca 2015 r. do mł. asp. Patryka Lasoty oraz do Komendanta Miejskiego Policji w Krakowie insp. Janusza Barcika.

 

Wskazać należy, że art. 216 stanowi: „§ 1. Kto znieważa inną osobę w jej obecności albo choćby pod jej nieobecność, lecz publicznie lub w zamiarze, aby zniewaga do osoby tej dotarła, podlega grzywnie albo karze ograniczenia wolności.” § 2. Kto znieważa inną osobę za pomocą środków masowego komunikowania, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku. (…) „Ściganie odbywa się z oskarżenia prywatnego.

Jestem zatem ścigany z oskarżenia publicznego za ścigane z oskarżenia prywatnego Pana znieważenie, w tym za pomocą środków masowego komunikowania.

Pragnę przypomnieć, że skierowanym do Pana pismem z dnia 13 maja 2015 r.,złożonym przeze mnie osobiście w Biurze Podawczym Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza złożyłem m.in.: “Wniosek o złożenie do dnia 14 maja 2015 r. do akt sprawy Komendy Miejskiej Policji w Krakowie Wydział Dochodzeniowo-Śledczy, sygn. akt L.dz. MD.5601.40.15, zawiadomienia, że nie czuje się Pan przeze mnie pokrzywdzony, tj. znieważony, nie jest Pan zainteresowany prowadzeniem postępowania przeciwko mnie i nie chce Pan, żeby z Pana udziałem były prowadzone jakiekolwiek czynności procesowe.”

Skoro wysłał do mnie mł. asp. Patryk Lasota Wezwanie z dnia 21 maja 2015 r. to znaczy, że Pan nie złożył wniosku, jak wyżej.

 

Szanowny Panie,

Przypomnę, że Pan zainicjował w dniu 6 maja 2014 r. postępowanie przeciwko mnie do sygn. akt 2 Ds. 542/14.

Prowadził je Pan na podstawie zeznań złożonych w dniu 5 maja 2014 r., w godz. 18:45 – 19:40 przez funkcjonariuszy Wydziału Konwojowania Komendy Wojewódzkiej Policji w Krakowie, sierż. sztab. Pawła Lewkowicza, sierż. sztab. Pawła Dorobę, st. post. Marcina Raka.

W.w. policjanci zatrzymali mnie w dniu 5 maja 2014 r. ok. godz. 15:30 w wykonaniu postanowienia sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 25 kwietnia 2014 r. o zatrzymaniu mnie przez Policję na czas nieprzekraczający 48 godzin i przymusowym doprowadzeniu w dniu 7 maja 2014 r., godz. 12:00 do Aresztu Śledczego w Krakowie, przy ul. Montelupich 7, na badania psychiatryczne i psychologiczne, które przeprowadzić mieli biegli z listy prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie, lekarze psychiatrzy Katarzyna Bulska-Zaremba i Mariusz Patla oraz psycholog Ryszard Janczura.

Ok. godz. 16:00 5 maja 2014 r. w.w. policjanci przywieźli mnie przed Komisariat Policji IV w Krakowie, przy ul. Królewskiej 4. Tam gdy z nałożonymi na ręce kajdankami zeskakiwałem z progu samochodu Fiat Ducato potknąłem się i wpadłem na jednego z nich. Wszyscy trzej rzucili się wtedy na mnie i powalili mnie na płyty chodnikowe.

Potem przewieziono mnie do siedziby dodatkowej Komisariatu Policji IV w Krakowie przy ul. Radzikowskiego 109, gdzie w godz. 16:45 – 17:00 sporządzono „Protokół Zatrzymania Osoby”. Następnie policjanci – inni niż wyżej wymienieni – w wykonaniu w.w. postanowienia sędzi B. Stój przewieźli mnie do Izby Zatrzymań Komendy Wojewódzkiej Policji w Krakowie, przy ul. Mogilskiej 109.

Następnego dnia, 6 maja 2014 r. przewieziono mnie do Komisariatu Policji IV w Krakowie przy ul. Królewskiej 4, gdzie mi asp. Marcin Moń odczytał doręczone mi potem Uzasadnienie postanowienia o przedstawieniu zarzutów: „Kraków, dnia 06 maja 2104 r. Komisariat Policji IV w KrakowieL.dz. MKZ-D-1851/14 RSD-#/14 1 Ds. #/14 Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ UZASADNIENIE postanowienia o przedstawieniu zarzutów

Asp. Marcin Moń z Komisariatu Policji IV w Krakowie prowadząc dochodzenie l.dz. MKZ-D-1851/14 przeciwko Zbigniewowi Kękuś podejrzanemu o czyn z art. 13 § 1 kk zw. z art. 242 § 4 kk działając na podstawie art. 313 § 1, 314 kpk i zgodnie z art. 313§2 kpk, w dniu 6 maja 2014 r., przedstawił postanowienie o przedstawieniu zarzutów z dnia 06.05.2014 r., ob. Zbigniewowi Kękuś zarzucając mu, że: W dniu 05 maja 2014 roku w Krakowie, będąc pozbawiony wolności na podstawie orzeczenia Sądu Rejonowego w Dębicy sygn. akt II K 407/13, używając przemocy poprzez kopnięcie kraty zabezpieczającej przedział dla osób zatrzymanych samochodu m-ki Fiat Ducato nr rej. HPHB147, którą z dużą siłą uderzyła konwojującego policjanta sierż. sztab. Pawła Lewkowiczaw klatkę piersiową, usiłował się uwolnić, jednak zamierzonego celu nie osiągną z uwagi na obezwładnienia przez konwojujących go funkcjonariuszy Policji.

Na podstawie art. 313§3i4, 314kpk postanowienie o przedstawieniu zarzutów uzasadniam Fakt popełnienia przez Zbigniewa Kękuś zarzuconego mu czynu udokumentowany jest zeznaniami świadków. Podane okoliczności uzasadniają przedstawiony podejrzanemu zarzut asp. Marcin Moń”

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, Komisariat Policji IV w Krakowie, L.dz.

MKZ-D-1851/14, uzasadnienie postanowienia z dnia 6 maja 2014 r. o przedstawieniu zarzutów

 

Jak się potem dowiedziałem, po sporządzeniu w.w. „Protokołu Zatrzymania Osoby”, policjanci sierż. sztab. Paweł Lewkowicz, sierż. sztab. Michał Doroba i st. post. Marcin Rak wrócili do Komisariatu IV Policji w Krakowie przy ul. Królewskiej 4, gdzie w godz. 18:45 – 19:40 złożyli zeznania, których treść oraz sporządzoną przeze mnie analizę przedstawiłem w piśmie z dnia 22 czerwca 2015 r. do Małopolskiego Komendanta Wojewódzkiego Polioji w Krakowie nadinsp. Mariusza Dąbka, zawierającym m.in. – Załącznik x: “Pan insp. Mariusz Dąbek Małopolski Komendant Wojewódzki Policji /adres – ZKE/ Sygn. akt Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza: 2 Ds. 542/14 Dotyczy:

  1. Wniosek o zobowiązanie funkcjonariuszy Wydziału Konwojowania Komendy Wojewódzkiej Policji w Krakowie:
    1. sierż. sztab. Pawła Lewkowicza
    2. sierż. sztab. Michała Dorobę
    3. st. post. Marcina Raka

do złożenia – bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie tygodnia od daty złożenia niniejszego pisma – do akt sprawy Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, sporządzonych na piśmie oświadczeń, dlaczego do sporządzanego w ich i mojej obecności, w dniu 5 maja 2014 r., w godz. 16:45 – 17:00, w siedzibie dodatkowej Komisariatu Policji IV w Krakowie, ul. Radzikowskiego 29, przez asp. Romana Tarnówko „Protokołu Zatrzymania Osoby” nie zgłosili rzekomo podjętej przeze mnie w dniu 5 maja 2014 r., ok. godz.. 16:00 przed Komisariatem Policji IV w Krakowie, ul. Królewska 4, próby samouwolnienia się w czasie wykonywania przez nich konwoju ze mną jako konwojowanym.

  1. Wniosek o zobowiązanie:
    1. sierż. sztab. Pawła Lewkowicza
    2. sierż. sztab. Michała Dorobę
    3. st. post. Marcina Raka

do:

    1. wyekspediowania – bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie tygodnia od daty złożenia niniejszego pisma – do mnie przesyłkami listowymi poleconymi priorytetowymi kopii oświadczeń, jak w pkt. I,

doręczenia – bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie tygodnia od daty złożenia niniejszego pisma – Adresatowi niniejszego pisma, Małopolskiemu Komendantowi Wojewódzkiemu Policji w Krakowie kopii oświadczeń, jak w pkt. I.”

Dowód: Pismo Z. Kękusia z dnia 22 czerwca 2015 r. do Małopolskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji

nadinsp. Mariusza Dąbka – Załącznik x

 

Po zapoznaniu się w dniu 6 maja 2014 r. z zeznaniami sierż. sztab. Pawła Lewkowicza, sierż. sztab. Michała Doroby, st. post. Marcina Raka Pan uznał tego samego dnia, że ja jestem niepoczytalny i wydał Pan dwa postanowienia:

  1. Postanowienie o powołaniu biegłych lekarzy psychiatrów”
  2. Postanowienie o powołaniu biegłego – zasięgnięciu opinii”

 

W postanowieniu z dnia 6.05.2014 r. o powołaniu biegłych lekarzy psychiatrów podał Pan – Załącznik 4: „Prokuratura Rejonowa Kraków – Krowodrza 2 Ds. 542/14 Kraków, dnia 6 maja 2014 roku POSTANOWIENIE o powołaniu biegłych lekarzy psychiatrów

Bartłomiej Legutko – prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków – Krowodrza w Krakowie w sprawie o sygn. 2 Ds. 542/14 przeciwko Zbigniewowi Kękusiowi, podejrz. o przest. z art. 242 § 4 kk na podstawie art. 193, 194, 195, 198 § 1, 200 i 202 § 1 kpk postanowił:

1. Powołać dwóch biegłych lekarzy psychiatrów z listy Sądu Okręgowego w Krakowie w osobach dra Mariusza Patli i Katarzyny Bilskiej – Zaremby aby po zapoznaniu się z aktami sprawy i zbadaniu podejrzanego wydali opinię na piśmie, czy Zbigniew Kękuś:

  • w chwili popełnienia zarzucanego mu czynu miał zdolność rozpoznania jego znaczenia i pokierowania swoim postępowaniem, a jeżeli nie to dlaczego?
  • czy zdolności te były ograniczone , a jeżeli tak to w jakim stopniu?
  • czy w przypadku stwierdzenia zniesienia lub ograniczenia poczytalności stopniu znacznym, dalsze przebywanie podejrzanego na wolności grozi poważnym niebezpieczeństwem dla porządku prawnego?
  • czy podejrzany jest zdolny do udziału w postępowaniu?

2. Wydać w/w biegłym w odpowiednim zakresie kserokopię akt sprawy 2 Ds. 542/14

3. Zakreślić termin do wydania opinii – 7 dni

W myśl art. 197 § 3 w związku z art. 190 § 1 kpk uprzedza się, że za wydanie niezgodnej z prawdą opinii grozi odpowiedzialność karna z art. 233 § 1 kk (pozbawienia wolności do lat 3).

UZASADNIENIE Prokuratura Rejonowa Kraków – Krowodrza w Krakowie nadzoruje postępowanie do sygn. akt 2 Ds. 542/14 p-ko Zbigniewowi Kękusiowi podejrz. o przest. z art. 242 § 4 kk. Z akt sprawy oraz okoliczności zdarzenia wynika, iż zachodzą uzasadnione wątpliwości co do poczytalności podejrzanego. Z tego też względu koniecznym jest zasięgnięcie opinii biegłych lekarzy psychiatrów – celem ustalenia stanu zdrowia psychicznego podejrzanego i jego poczytalności zarówno w chwili popełnienia zarzuconego jej czynu jak i co do zdolności do dalszego udziału w postępowaniu karnym. Prokurator Prokuratury Rejonowej Bartłomiej Legutko

Pouczenie: Podejrzanemu i jego obrońcy oraz pokrzywdzonemu przysługuje prawo do wzięcia udziału w przesłuchaniach biegłych oraz zapoznania się z opinią, złożoną na piśmie. Podejrzanego pozbawionego wolności nie sprowadza się, jeśli nie zachodzą przeszkody wymienione w art. 318 kpk.

Zarządzenie: Stosownie do art. 318 kpk odpis postanowienia doręczyć:

  1. podejrzanemu: Zbigniew Kękuś
  2. biegłym lekarzom psychiatrom
  3. obrońcy

Prokurator Prokuratury Rejonowej Bartłomiej Legutko

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków – Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, postanowienie prokuratora

Bartłomieja Legutko z dnia 6 maja 2014 roku – Załącznik 4

 

W postanowieniu o powołaniu biegłego – zasięgnięciu opinii prokurator podał Pan – Załącznik 5: „Prokuratura Rejonowa Kraków – Krowodrza 2 Ds. 542/14 Kraków, dnia 6 maja 2014 roku POSTANOWIENIE o powołaniu biegłego – zasięgnięciu opinii Bartłomiej Legutko – prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków – Krowodrza w Krakowie w sprawie przeciwko Zbigniewowi Kękusiowi, podejrzanemu o przest. z art. 242 § 4 kk na podstawie art. 193, 194, 195, 202 § 2 kpk postanowił:

  1. Powołać biegłego psychologa Ryszarda Janczura – w celu przeprowadzenia badania psychologicznego podejrzanego i ustalenia jego poziomu rozwoju intelektualnego, cech osobowości oraz ewentualnych zmian organicznych OUN oraz wskazania innych uwag nasuwających się biegłemu po przeprowadzonych badaniach.
  2. Udostępnić biegłemu akta 2 Ds. 542/14
  3. Zakreślić biegłemu termin do wydania opinii – w jak najkrótszym terminie

W myśl art. 197 § 3 w związku z art. 190 § 1 kpk uprzedza się, że za wydanie niezgodnej z prawdą opinii grozi odpowiedzialność karna z art. 233 § 1 kk (pozbawienia wolności do lat 3).

UZASADNIENIE Prokuratura Rejonowa Kraków – Krowodrza w Krakowie nadzoruje postępowanie do sygn. akt 2 Ds. 542/14 p-ko Zbigniewowi Kękusiowi podejrz. o przest. z art. 242 § 4 kk. W toku postępowania zaszła potrzeba przeprowadzenia badania psychologicznego podejrzanego i ustalenia poziomu jego rozwoju intelektualnego, cech osobowości i dlatego postanowiono jak na wstępie. Prokurator Prokuratury Rejonowej Bartłomiej Legutko

Pouczenie: podejrzanemu i jego obrońcy oraz pokrzywdzonemu i jego pełnomocnikowi przysługuje prawo do wzięcia udziału w przesłuchaniach biegłych oraz zapoznania się z opinią złożoną na piśmie. Podejrzanego pozbawionego wolności nie sprowadza się, jeśli zachodzą przeszkody wymienione w art. 318 kpk.

Na zasadzie art. 318 k.p.k. postanowienie doręczyć: podejrzanemu – Zbigniew Kękuś Prokurator Prokuratury Rejonowej Bartłomiej Legutko

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków – Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, postanowienie prokuratora

Bartłomieja Legutko z dnia 6 maja 2014 roku – Załącznik 5

 

Potem Pan doręczył mi Zawiadomienie: „Prokuratura Rejonowa Kraków-Krowodrza /adres – ZKE/ Kraków, dnia 18 czerwca 2014 r. 2 Ds. 542/14 Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ ZAWIADOMIENIE Sekretariat tut. Prokuratury zawiadamia Pana, iż w dniu 17 czerwca 2014 r. skierowany został do Sądu Rejonowego dla Krakowa – Krowodrzy w Krakowie Wydział II Karny wniosek o przeprowadzenie badań i badań psychiatrycznych połączonych z obserwacją psychiatryczną podejrzanego Zbigniewa Kękuś w sprawie sygn. 2 Ds. 542/14. Młodszy referent /imię i nazwisko – ZKE/

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków-Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, Zawiadomienie z dnia 18 czerwca

2014 r.

 

W.w. postanowienia odebrałem w urzędzie pocztowym w dniu 26 maja 2014 r.

Jak się okazało… prawie trzy tygodnie po badaniach, które zgodnie z wyznaczonym przez Pana terminem odbyły się w dniu… 7 maja 2014 r. – patrz: tekst poniżej,

 

Wskazać należy, że art. 318 k.p.k. stanowi: Gdy dopuszczono dowód z opinii biegłych albo instytucji naukowej lub specjalistycznej, podejrzanemu i jego obrońcy oraz pokrzywdzonemu i jego pełnomocnikowi doręcza się postanowienie o dopuszczeniu tego dowodu i zezwala na wzięcie udziału w przesłuchaniu biegłych oraz na zapoznanie się z opinią, jeżeli złożona została na piśmie. Podejrzanego pozbawionego wolności nie sprowadza się, gdy spowodowałoby to poważne trudności.”

Panu znane jest to prawo ponieważ integralną częścią postanowienia z dnia 6 maja 2014 r. „o powołaniu biegłych lekarzy psychiatrów” uczynił Pan zarządzenie, którym Pan zarządził – Załącznik 4: „Zarządzenie: Stosownie do art. 318 kpk odpis postanowienia doręczyć:

  1. podejrzanemu: Zbigniew Kękuś
  2. biegłym lekarzom psychiatrom
  3. obrońcy

Prokurator Prokuratury Rejonowej Bartłomiej Legutko

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków – Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, postanowienie prokuratora

Bartłomieja Legutko z dnia 6 maja 2014 roku – Załącznik 4

 

W dniu 6 maja 2014 r. wydał Pan także drugie postanowienie, tj. „o powołaniu biegłego – zasięgnięciu opinii”. Także jego integralną częścią uczynił Pan zarządzenie, którym Pan zarządził – Załącznik 5: Na zasadzie art. 318 k.p.k. postanowienie doręczyć: podejrzanemu – Zbigniew Kękuś Prokurator Prokuratury Rejonowej Bartłomiej Legutko

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków – Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, postanowienie prokuratora

Bartłomieja Legutko z dnia 6 maja 2014 roku – Załącznik 5

 

Powoławszy się w przypadku obydwóch zacytowanych wyżej zarządzeń z dnia 6 maja 2014 r. w „rozdzielniku” zarządzenia z dnia 6 maja 2014 r. „o powołaniu biegłego – zasięgnięciu opinii” pominął Pan obrońcę oraz biegłego psychologa, którego Pan wyznaczył.

Przepis art. 318 k.p.k. nakłada na wszystkie organy ścigania doręczania obrońcom oskarżonych/podejrzanych postanowień o dopuszczeniu dowodów z opinii biegłych. Pan nie zarządził jednak doręczenia mojemu obrońcy postanowienia z dnia 6 maja 2014 r. „o powołaniu biegłego – zasięgnięciu opinii”.

Zarządził Pan natomiast – powołując się na art. 318 k.p.k . – doręczenie biegłym lekarzom psychiatrom Katarzynie Bilskiej-Zarembie i Mariuszowi Patli postanowienia z dnia 6 maja 2014 r. „o powołaniu biegłych lekarzy psychiatrów”.

 

Wydawszy postanowienia, jak wyżej, w dniu 6 maja 2014 r., tego samego dnia wyznaczył Pan termin moich badań na… następny dzień, tj. 7 maja 2014 r., godz. 12:00. Był to ten sam termin, który wyznaczyła sędzia Beata Stój w.w. postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2014 r. To samo, co ona wyznaczył Pan także miejsce badań, co sędzia B. Stój i tych samych, co ona biegłych sądowych. Oznacza to, że Pan:

  1. wiedząc, że nie będzie Pan w stanie doręczyć mi w.w. postanowień, wyznaczył Pan w dniu 6 maja 2014 r. termin moich badań na dzień 7 maja 2014 r.,
  2. wyznaczywszy w dniu 6 maja 2014 r. termin moich badań psychiatrycznych na dzień 7 maja 2014 r. i wiedząc, że od dnia 5 maja 2014 r. przebywałem – zatrzymany na polecenie sędzi Beaty Stój – w Izbie Zatrzymań Komendy Wojewódzkiej Policji w Krakowie, nie doręczył mi Pan tam, tj. do Izby Zatrzymań w.w. postanowień,
  3. wyznaczywszy w dniu 6 maja 2014 r. termin moich badań psychiatrycznych na dzień 7 maja 2014 r. i wiedząc, że w dniu 7 maja 2014 r. zostanę doprowadzony na badania do Aresztu Śledczego w Krakowie przy ul. Montelupich 7, nie zapewnił Pan doręczenia mi – np. przez Policję – tam postanowień z dnia 6 maja 2014 r.

 

Pan postanowił ukryć przede mną, że będę w dniu 7 maja 2014 r. badany w sprawie, którą Pan przeciwko mnie rozpoznaje.

 

Według mej wiedzy opartej na … na w.w. Zarządzeniach, które Pan wydał w dniu 6 maja 2014 r., było Pana obowiązkiem doręczyć mi – a także mojemu obrońcy – postanowienia z dnia 6 maja 2014 r. o poddaniu mnie badaniom psychiatrycznym i psychologicznym przed wyznaczonym przez Pana terminem badań. W Pana przypadku było Pana obowiązkiem doręczyć mi te postanowienia przed moimi badaniami, które wyznaczył Pan na dzień 7 maja 2014 r.

Nawet jeśli wziąć pod uwagę Pana pośpiech, mógł mi je Pan doręczyć w dniu 7 maja 2014 r. do Aresztu Śledczego przed rozpoczęciem moich badań. Na przykład przez policjantów, którzy mnie doprowadzili na badania.

Niedopełnił Pan tego obowiązku.

 

W dniu 7 maja 2014 r. Policja doprowadziła mnie na godz. 12:00 do Aresztu Śledczego w Krakowie, ul. Montelupich 7 na spotkanie z w.w. biegłymi.

Przekonany, że nasze spotkanie dotyczy sprawy rozpoznawanej przez sędzię Beatę Stój do sygn. II K 407/13, poinformowałem biegłych, że nie poddam się badaniom i złożyłem do protokołu oświadczenie prezentujące przyczyny mojego stanowiska. Po zaprotokołowaniu mojego oświadczenia biegli zakończyli spotkanie.

Jak się dowiedziałem po ponad dwóch miesiącach, podczas prowadzonego na Pana wniosek przez SSR Katarzynę Kaczmarę posiedzenia Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy IX Wydział Karny biegli jednak mnie badali w dniu 7 maja 2014 r. Nie wszyscy troje. Tylko psychiatrzy, K. Bilska – Zaremba i M. Patla. Z opisanymi dla mnie w dalszej części pisma skutkami.

 

Pan mi nie tylko nie doręczył w.w. postanowień z dnia 6 maja 2014 r. o poddaniu mnie badaniom w dniu 7maja 2014 r. przed badaniami, które wyznaczył mi Pan na 7 maja 2014 r., ani nie wezwał na nie.

Pozbawił mnie Pan także możności skorzystania z prawa do obrony podczas badań w dniu 07.05.2014 r.

 

Wskazać należy, że artykuł 79 § 1 pkt 3 k.p.k. taki nakłada na Pana obowiązek: „W postępowaniu karnym oskarżony musi mieć obrońcę, jeżeli: (…) 3) zachodzi uzasadniona wątpliwość co do jego poczytalności.”

Pan chyba nie wie, że:

MUSIEĆ” to znaczy: «podlegać przymusowi, nie móc postąpić inaczej»

Słownik Języka Polskiego PWN, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, s. 484

Pan zaprezentowanymi wyżej postanowieniami „o powołaniu biegłych lekarzy psychiatrów” oraz „o powołaniu biegłego – zasięgnięciu opinii” poświadczył, że w dniu ich wydania nabrał Pan uzasadnionych wątpliwości co do mojej poczytalności. Był to 6 maja 2014 r.

Tego samego dnia przedstawiono mi zarzut. Przetrzymywanego od dnia 5 maja 2014 r. na podstawie w.w. postanowienia sędzi B. Stój z dnia 25.04.2014 r. w Izbie Zatrzymań KWP w Krakowie przy ul. Mogilskiej 9, przewieziono mnie do Komisariatu Policji IV w Krakowie, a tam asp. Marcin Moń odczytał mi doręczone mi potem Uzasadnienie postanowienia o przedstawieniu zarzutów.

W tym miejscu wskazać należy, że art. 42.2 Konstytucji stanowi: „Każdy, przeciw komu prowadzone jest postępowanie karne, ma prawo do obrony we wszystkich stadiach postępowania. Może on w szczególności wybrać obrońcę lub na zasadach określonych w ustawie korzystać z obrońcy z urzędu.”

Na podstawie zacytowanego wyżej prawa określonego w art. 42.2 Konstytucji:

  1. Trybunał Konstytucyjny orzekł wyrokiem z dnia 17 lutego 2004 r., Sygn. akt SK 39/02, OTK 2004, Nr 2 poz. 7 – „Konstytucyjne prawo do obrony należy rozumieć szeroko, jest ono bowiem nietylko fundamentalną zasadą procesu karnego, ale też elementarnym standardemdemokratycznego państwa prawnego. Prawo to przysługuje każdemu od chwili wszczęciaprzeciwko niemu postępowania karnego (w praktyce od chwili przedstawienia zarzutów).”
  2. Sąd Najwyższy podał w uchwale z dnia 20 września 2007 r., I KZP 26/07, Prok. i Pr., 2007, Nr 12 – „(…) Stwierdzić należy, że prawo do obrony jest fundamentalnym prawem obywatelskim gwarantowanym Konstytucją R. P. oraz przepisami konwencji międzynarodowych, które Polska podpisała i ratyfikowała, a które przez to stały się częścią wewnętrznego porządku prawnego (art. 8 ust. 2 Konstytucji R. P.). Przepis art. 42 ust. 2 Konstytucji R. P. gwarantuje każdemu przeciwko komu jest prowadzone postępowanie karne prawo do obrony, we wszystkich stadiach tego postępowania. W piśmiennictwie podkreśla się doniosłość tego uprawnienia, które w istocie swej jest ,,prawem do ochrony jednostki przed wszelkimi ingerencjami w sferę wolności i praw, jakim zagraża bądź ze swej natury powoduje proces karny. Jest to zatem prawo do obrony człowieka, a nie jego roli czy statusu w procesie karnym.”

 

Od dnia przedstawienia mi zarzutów w sprawie rozpoznawanej przez Pana do sygn. akt 2 Ds. 542/14, tj. od dnia 6 maja 2014 r. przysługiwało mi zatem konstytucyjne prawo do obrony. Jako uznanemu przez Pana w dniu 6 maja 2014 r. za niepoczytalnego przysługuje mi konstytucyjne prawo do obrońcy z urzędu.

Od dnia 6 maja 2014 r., gdy mnie Pan uznał za niepoczytalnego na Panu ciąży obowiązek określony w zacytowanym wyżej art. 79 § 1 pkt 3 k.p.k.

Pan świadom tego obowiązku skierował w dniu 6 maja 2014 r. wniosek do Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Wydział II Karny o wyznaczenie mi obrońcy z urzędu: „Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, Kraków, dnia 6 maja 2014 r. 2 Ds. 542/14 Sąd Rejonowy dla Krakowa Krowodrzy w Krakowie Wydział II Karny

Na zasadzie art. 79 § 1 pkt 3 kpk wnoszę o wyznaczenie obrońcy z urzędu dla Zbigniewa Kękusia (Kękuś) s. /imię ojca – ZKE/ ur. 02.05.1958 r., w Krakowie, zam. /adres – ZKE/ podejrzanego o przest. z art. 242 § 4 kk w postępowaniu tut. Prokuratury o sygn. 2 Ds. 542/14, bowiem zachodzą uzasadnione wątpliwości co do jego poczytalności, a nie ma on obrońcy z wyboru. Prokurator Prokuratury Rejonowej Bartłomiej Legutko”

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. 2 Ds. 542/14, pismo z dnia 6 maja 2014 r. prokuratora

Bartłomieja Legutki do Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy

 

Jak wspomniałem, tego samego dnia, tj. 6 maja 2014 r. wyznaczył Pan termin moich badań psychiatrycznych na dzień 7 maja 2014 r.

Adresat Pana zacytowanego wyżej wniosku, Sąd Rejonowy dla Krakowa Krowodrzy Wydział II Karny nie zdążył mi jednak wyznaczyć obrońcy na dzień 7 maja 2014 r. Wyznaczył mi go dopiero w dniu… 12 maja 2014 r. zarządzeniem przewodniczącego Wydziału II Karnego Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Wydział II Karny: „Sygn. akt II Kp 293/14/K, 2 Ds. 542/14 Dnia 12.05.2014 r. Zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Karnego Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy SSR Sebastian Mazurek Protokolant (…) po rozpatrzeniu wniosku Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza z dnia 07.05/2014 w sprawie 2 Ds. 542/14 na podstawie art. 79 § 1 pkt 3 Zarządził: wyznaczyć dla podejrzanego Zbigniewa Kękuś (…) obrońcę z urzędu w osobie adw. Jarosława Piekara (…) albowiem prokurator dopuścił dowód z opinii biegłych psychiatrów na okoliczność stanu zdrowia psychicznego podejrzanego, stąd udział obrońcy jest obligatoryjny, przynajmniej do czasu, aż biegli stwierdzą, że poczytalność podejrzanego nie budzi wątpliwości, a skoro podejrzany nie ma obrońcy z wyboru, należało wyznaczyć mu obrońcę z urzędu. (…)”

Dowód: Sąd Rejonowy dla Krakowa Krowodrzy Wydział II Karny, sygn. akt II Kp 293/14/K, Zarządzenie z dnia 12

maja 2014 r. sędziego Sebastiana Mazurka o wyznaczeniu obrońcy z urzędu w sprawie Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza sygn. 2 Ds. 542/14

 

Wyznaczony mi na obrońcę z urzędu adw. Jarosław Piekar poinformował mnie pismem z dnia 21 sierpnia 2014 r., że on powziął wiadomość o tym, że został mi wyznaczony na obrońcę w dniu 19 maja 2014 r.: „Uprzejmie informuję, że zarządzenie o wyznaczeniu mnie Pańskim obrońcą z urzędu do niniejszej sprawy sygn. 2 Ds. 542/14 zostało wydane dnia 12 maja 2014 roku, a doręczone pod adres mojej Kancelarii w dniu 19 maja 2014 roku. W dniu doręczenia w/w zarządzenia powziąłem pierwszą informację o niniejszej sprawie. Z poważaniem, adwokat Jarosław Piekar

Dowód: Kancelaria Adwokacka Jarosław Piekar, sygn. akt 2 Ds. 542/14, pismo adw. Jarosława Piekara

z dnia 21 sierpnia 2014 r.

 

Z Pana winy nie wiedziałem, że będę badany w dniu 7 maja 2014 r. w sprawie, którą Pan rozpoznawał przeciwko mnie od dnia 6 maja 2014 r.

Pan to celowo przede mną ukrył, bo na dzień 7 maja 2014 r. nie miałem wyznaczonego obrońcy z urzędu i gdybym zażądał jego obecności w sprawie, którą Pan rozpoznaje…. badania nie mogłyby się odbyć.

Ja…. musiałem mieć obrońcę z urzędu.

xxx

Ponieważ w opisanych wyżej okolicznościach niedopełnił Pan obowiązku określonego w art. 79 § 1 pkt 3 k.p.k. i pozbawił mnie Pan możności skorzystania z prawa do obrony określonego w art. 42.2 Konstytucji pismem z dnia 3 listopada 2014 r. skierowanym do prokuratora rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Agaty Chmielarczyk złożyłem: „Pani Agata Chmielarczyk-Skiba Prokurator Rejonowy Prokuratura Rejonowa Kraków-Krowodrza /adres – ZKE/ Sygn. akt: 2 Ds. 542/14 Dotyczy: I. Zawiadomienie o popełnieniu przez prokuratora Bartłomieja Legutkę przestępstwa z art. 231 § 1 k.k., tj. niedopełnienia obowiązków w postępowaniu do sygn. 2 Ds. 542/14 i działania na szkodę mojego interesu prywatnego przez pozbawienie mnie możności skorzystania z fundamentalnego, gwarantowanego przez Konstytucję oraz przez przepisy konwencji, które Polska ratyfikowała prawa do obrony.”

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14 zawiadomienie Z. Kękusia z dnia 3 listopada 2014 r.

 

W odpowiedzi otrzymałem pismo prokuratora rejonowego Agaty Chmielarczyk-Skiby z dnia 2 grudnia 2014 r. o treści – Załącznik 6: „Prokuratura Rejownowa Kraków Krowodrza /adres – ZKE/ Kraków, dnia 2.XII.2014 r. RA 051/4/14 (2 Ds. 542/14) Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/Odpowiadając na Pana pismo z dnia 3 listopada 2014 r. stanowiące w swej istocie skargę na czynności prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków – Krowodrza Bartłomieja Legutko informuję, że przeprowadziłam analizę materiałów z postępowania przygotowawczego o sygnaturze 2 DS. 542/14 pod kątem podnoszonych przez Pana w powyższym piśmie zarzutów odnoszących się do naruszenia przez prokuratora referenta w trakcie w/w postępowania Pana prawa do obrony. Po analizie materiałów uznają powyższą skargę za niezasadną.

W szczególności – prokurator Bartłomiej Legutko niezwłocznie po ujawnieniu okoliczności określonych w art. 79 § 1 pkt 3 wystąpił do Sądu o wyznaczenia Panu obrońcy z urzędu. Sąd Rejonowy dla Krakowa Krowodrzy zarządzeniem z dnia 12.05.2014r ustanowił dla Pana obrońcę z urzędu w osobie adw. Jarosława Piekar. W tym stanie rzeczy w dniu badania, które miało miejsce 7.05.2014r w/w obrońca nie był jeszcze ustanowiony. Wbrew Pana twierdzeniom wyznaczenie przez prokuratora terminu badania na dzień 7.05.2014r. (kiedy był Pan także badany do innej sprawy) nie stanowi naruszenia Pana prawa do obrony. Pana obrońca, który został ustanowiony po terminie badania, ma bowiem prawo między innymi składać wnioski dowodowe, zapoznać się z opinią pisemną złożoną przez biegłych, a nadto przysługuje mu prawo do wzięcia udziału w przesłuchaniu biegłych. Prokurator Rejonowy Agata Chmielarczyk-Skiba”

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrzy, sygn.. RA 051/4/14 (2 Ds. 542/14), pismo

prokuratora rejonowego Agaty Chmielarczyk-Skiby z dnia 2 grudnia 2014 r. – Załącznik 6
Przecież w swej istocie moje zawiadomienie było zawiadomieniem, a nie skargą.

Czego by też nie pisała prokurator A. Chmielarczyk-Skiba, to jednak ja dniu 7 maja 2014 r., gdy wyznaczeni przez Pana biegli mnie badali, nie miałem – z Pana winy, bo Pan niedopełnił obowiązku określonego w art. 79 § 1 pkt 3 k.p.k. – obrońcy. Pana podwładna przyznała: „W tym stanie rzeczy w dniu badania, które miało miejsce 7.05.2014r w/w obrońca nie był jeszcze ustanowiony.”

 

xxx

 

Jak wspomniałem, okazało się, że mimo poinformowania przeze mnie w dniu 7 maja 2014 r. biegłych, że nie wyrażam zgody na badanie mnie w sprawie rozpoznawanej przez sędzię Sądu Rejonowego w Dębicy Beatę Stój do sygn. akt II K 407/13 – o tym, że Pan wydał postanowienia o poddaniu mnie badaniom oraz że jako ich termin wyznaczył Pan w dniu 6 maja 2014 r. następny dzień, tj. 7 maja 2014 r. dowiedziałem się po ponad dwóch miesiącach… po badaniach – biegli K. Bilska-Zaremba i M. Patla poddali mnie badaniom w dwóch sprawach, tj. rozpoznawanej przez sędzię B. Stój i przez Pana.

W obydwóch sporządzili Opinie sądowo-psychiatryczne. W obydwóch Opiniach złożyli wnioski o poddaniu mnie obserwacji psychiatrycznej.

W związku z wnioskiem z Opinii z dnia 3 czerwca 2014 r. w sprawie, którą Pan rozpoznaje, Pan skierował pismem z dnia 17 czerwca 2014 r. wniosek do Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Wydział IX Karny o wydanie postanowienia o poddaniu mnie badaniom połączonym z obserwacją psychiatryczną.

Podczas posiedzenia w dniu 16 października 2014 r. sędzia tego Sądu wydała zgodne z Pana wnioskiem postanowienie, sygn. akt IX Kp 300/14/K, o badaniu stanu mojego zdrowia psychicznego połączonym z obserwacją w zakładzie leczniczym, Szpitalu im. dr. Józefa Babińskiego w Krakowie przez okres nie dłuższy niż cztery tygodnie.

Złożyłem zażalenie na to postanowienie zarzucając mu m.in.: „Oczywiste i rażące naruszenie przepisów postępowania określonego w art. 366 § 1 k.p.k. polegające na wydaniu postanowienia bez wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności, w tym m.in.:

  1. akceptacji rażącego naruszenia przez prokuratora Bartłomieja Legutkę prawa określonego w art. 42.2 Konstytucji, art. 318 k.p.k., art. 79 § 1 pkt. 3 k.p.k.,
  2. akceptacji pozbawienia mnie przez prokuratora Bartłomieja Legutkę możności skorzystania z prawa określonego w art. 79 § 1 pkt 3 k.p.k.”

 

Moje zażalenie rozpoznał w dniu 10 kwietnia 2015 r. Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział IV Karny-Odwoławczy w składzie, SSO Lidia Haj, SSO Jadwiga Żmudzka i SSR del. Agnieszka Sułowska-Gibas. W.w. sędziny oddaliły mój zarzut podając w postanowieniu z dnia 10 kwietnia 2015 r:Nie znajduje także podstaw zarzut podejrzanego naruszenia art. 318 kpk (podejrzany miał możliwość zapoznania się z opinią biegłych i brał udział w postępowaniu) i art. 79 § 1 pkt 3 kpk (podejrzany w postępowaniu występował z obrońcą wyznaczonym mu z urzędu).

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, postanowienie Sądu Okręgowego w

Krakowie Wydział IV Karny-Odwoławczy, w składzie: SSO Lidia Haj, SSO Jadwiga Żmudzka, SSR del. Agnieszka Sułowska-Gibas, z dnia 10 kwietnia 2015 r.,sygn. IV Kz 718/14 – Załącznik 10

 

Nie rozumiem, jak mogły podać SSO Lidia Haj, SSO Jadwiga Żmudzka i SSR del. Agnieszka Sułowska-Gibas, że Pan nie naruszył prawa określonego w art. 318 k.p.k..

Przecież przepis tego artykułu ma treść, przypomnę: Gdy dopuszczono dowód z opinii biegłych albo instytucji naukowej lub specjalistycznej, podejrzanemu i jego obrońcy oraz pokrzywdzonemu i jego pełnomocnikowi doręcza się postanowienie o dopuszczeniu tego dowodu i zezwala na wzięcie udziału w przesłuchaniu biegłych oraz na zapoznanie się z opinią, jeżeli złożona została na piśmie. Podejrzanego pozbawionego wolności nie sprowadza się, gdy spowodowałoby to poważne trudności.”

Jeśli Pan wyznaczył w dniu 6 maja 2014 r. termin moich badań psychiatrycznych na następny dzień, tj. 7 maja 2014 r., ja odebrałem na poczcie w dniu 26 maja 2014 r. Pana postanowienia z dnia 6 maja 2014 r. o poddaniu mnie badaniom, a dodatkowo wyznaczono – na Pana wniosek z dnia 6 maja 2014 r. – mi obrońcę z urzędu w dniu 12 maja 2014 r. o czym ten dowiedział się w dniu 19 maja 2014 r., to … znaczy, że mój zarzut jest słuszny.

Pan nie doręczył ani mnie ani mojemu obrońcy postanowień z dnia 6 maja 2014 r. o poddaniu mnie badaniom psychiatrycznym i psychologicznym przed dniem 7 maja 2014 r., na który wyznaczył mi Pan termin badań.

Wezwania na badania też mi Pan zresztą nie doręczył.

 

Oczywiście słuszny jest także mój zarzut naruszenia przez Pana prawa określonego w art. 79 § 1 pkt 3 k.p.k. Przecież jeśli obrońca z urzędu został mi wyznaczony – na Pana wniosek z dnia 6 maja 2014 r. – w dniu 12 maja 2014 r., to znaczy, że … Pan w pełni świadomie pozbawił mnie możności skorzystania z prawa do obrony podczas moich badań w dniu 7 maja 2014 r.

Z tej właśnie przyczyny, że byłem sam, bez świadkow, i troje biegłych, dwoje z nich, lekarze psychiatrzy Katarzyna Bilska-Zaremba i Mariusz Patla poinformowali sędzię K. Kaczmarę, że oni sporządzili wniosek o poddanie mnie obserwacji psychiatrycznej na podstawie … mojej mimiki i gestów, które obserwowali przez … kilka minut.

 

Szanowny Panie,

 

Pan nie jest już referentem w sprawie do sygn. akt 2 Ds. 542/14. Jak mnie poinformowała była – do maja 2015 r. – Prokurator Rejonowy dla Krakowa Krowodrzy Agata Chmielarczyk-Skiba, został Pan z niej wyłączony.

Domyślam się, że z tej przyczyny, iż w w.w. sprawie przeciwko mnie rozpoznawanej przez Prokuraturę Rejonową Kraków Podgórze do sygn. akt 2 Ds. 153/14 ma Pan status pokrzywdzonego.

 

Wskazać należy, że w Komentarzu do kodeksu karnego jeden z najwybitniejszych prawników w Polsce, były prezes Trybunału Konstytucyjnego, były Rzecznik Praw Obywatelskich, były przewodniczący – przez dwie kadencje – a obecnie członek Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Karnego przy Ministrze Sprawiedliwości, były kierownik Katedry Prawa Karnego Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, w kwietniu 2014 r. uznany przez “Dziennik Gazetę Prawną” za “prawnika XX-lecia”, prof. dr hab. Andrzej Zoll podaje:

 

W ocenie Trybunału /Europejskiego Trybunału Praw Człowieka – ZKE/ „[…] Podnoszenie lub rozgłaszanie prawdziwych zarzutów dotyczących osób pełniących funkcje publiczne o takie postępowanie lub właściwości, które mogą narazić je na utratę zaufania potrzebnego do danego stanowiska, zawodu lub rodzaju działalności […] jest czynem – niezależnie od intencji sprawcy – ex definitione służącym społecznie uzasadnionemu interesowi (…) Z całą pewnością w przypadku osób pełniących funkcje publiczne tego rodzaju interes uzasadniał będzie przyjęcie szerokich granic krytyki.

Źródło: Kodeks karny część szczególna, Komentarz do art. 117 – 277 k.k. pod redakcją Andrzeja Zolla 3 wydanie,

LEX a Wolters Kluwer business, s. 803

 

Ja w niektórych z moich pism, w tym umieszczonych na stronie www.kekusz.pl opisałem fakty przedstawione w niniejszym piśmie. Posłużyłem się w ich, oraz Pana, prokuratora referenta ocenie określeniami wartościującymi, które uznałem za właściwe.

Pan okazał się jednak osobą wrażliwą i poczuł się nimi znieważony.

Sprawę przeciwko mnie jako podejrzanemu o popełnienie przestępstw Pana znieważenia – art. 216 § 1 i § 2 k.k. – rozpoznaje mł. asp. Patryk Lasota z Wydziału Dochodzeniowo-Śledczego KMP w Krakowie.

Rozpoznaje ją pod nadzorem Prokuratury Rejonowej Kraków Podgórze, jak wynika z postanowienia z dnia 29 maja 2015 r., sygn. akt 4 Ds. 170/15., prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód Michała Żurka

Po tym, gdy pismem z dnia 13 maja 2015 r. złożyłem zawiadomienie o popełnieniu przez mł. asp. Patryka Lasotę przestępstwa z art. 231 § 1 k.k., prokurator M. Żurek wydał w dniu 29 maja 2015 r. postanowienie o odmowie wszczęcia śledztwa. W uzasadnieniu podał m.in.: „Do Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód wpłynęło, za pośrednictwem Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście – Wschód, doniesienie Zbigniewa Kękusia o popełnieniu na jego szkodę, przez funkcjonariusza WDŚ KMP w Krakowie Patryka Lasotę czynów zabronionych z art. 231 § 1 kk. W toku czynności sprawdzających zapoznano się z materiałami postępowania prowadzonego przeciwko Zbigniewowi Kękusiowi przez Prokuraturę Rejonową Kraków – Podgórze (pod sygn. 5 Ds. 153/14).”

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds. 170/15, postanowienie

prokuratora Michała Żurka z dnia 29 maja 2015 r.

 

Z sygnatury akt podanej przez prokuratora M. Żurka – 5 Ds. 153/14 – wynika, że jakkolwiek ja otrzymałem pierwsze w sprawie wezwanie w dniu 3 kwietnia 2015 br., to postępowanie przeciwko mnie jako podejrzanemu o popełnienie przestępstw Pana znieważenia wszczęto już w 2014 roku.

Pan został o nim zawiadomiony. Art. 305 § 4 k.p.k. stanowi: O wszczęciu, odmowie wszczęcia albo o umorzeniu śledztwa zawiadamia się osobę lub instytucję państwową, samorządową lub społeczną, która złożyła zawiadomienie o przestępstwie, oraz ujawnionego pokrzywdzonego, a o umorzeniu także podejrzanego – z pouczeniem o przysługujących im uprawnieniach.”

 

Pragnę wyjaśnić, że w mych pismach, w tym umieszczonych na stronie www.kekusz.pl, przekonany, że działam w interesie społecznym,kierowałem się zacytowaną wyżej “wytyczną” prof. dr hab. Andrzeja Zolla.

Szanuję jednak Pana wrażliwość i przepraszam za określenia, którymi czuje się Pan znieważony.

Uprzejmie informuję, że niniejsze pismo zostanie opublikowane na stronie www.kekusz.pl.

W związku z moimi przeprosinami uprzejmie proszę, jak w pkt. II, str. 1 niniejszego pisma, tj. o złożenie przez Pana w terminie tygodnia od daty złożenia niniejszego pisma do akt sprawy Komendy Miejskiej Policji w Krakowie Wydział Dochodzeniowo-Śledczy, sygn. akt L.dz. MD.5601.40.15, zawiadomienia, że nie czuje się Pan przeze mnie pokrzywdzony, tj. znieważony, nie jest Pan zainteresowany prowadzeniem postępowania przeciwko mnie i nie chce Pan, żeby z Pana udziałem były prowadzone jakiekolwiek czynności procesowe.

 

Pragnę poinformować, że Pan może skierować zawiadomienie, jak wyżej.

Miałem do czynienia z taką sytuacją w sprawie przeciwko mnie z zawiadomienia byłego prezesa Sądu Apelacyjnego w Krakowie sędziego Włodzimierza Barana, który złożył w czerwcu 2004 r. w Prokuraturze Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód zawiadomienie o popełnieniu przeze mnie przestępstw znieważenia i zniesławienia piętnaściorga sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie oraz sędzi Sądu Rejonowego dla Krakowa – Krowodrzy Wydział III Rodzinny i Nieletnich – Marii Włodarczyk.

Rozpoznająca sprawę przeciwko mnie prokurator Radosława Ridan wydała w przypadku sędzi Marii Włodarczyk postanowienie o umorzeniu śledztwa, podając: „Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Wschód, 1 ds. 80/06/s Kraków, 14.06.2006r. POSTANOWIENIE o umorzeniu śledztwa Radosława Ridan – prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków – Śródmieście Wschód, po zapoznaniu się z aktami sprawy sygn. 1 ds. 80/06/S przeciwko Zbigniewowi Kękusiowi podejrzanemu o przest. z art. 226 § 1 kk i art. 212 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk na zasadzie art. 322 § 1 kk postanowił umorzyć śledztwo w sprawie przeciwko Zbigniewowi Kękusiowi podejrzanemu o to, że: w okresie od czerwca 2005r. do sierpnia 2005r – w Krakowie działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu – za pośrednictwem portalu internetowego Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca – WWW. zgospo.webpark.pl i założonej przez siebie strony pod domeną zkekus.winteria.pl znieważył Sędzię Sądu Rejonowego dla Krakowa – Krowodrzy Wydział III Rodzinny i Nieletnich – Marię Włodarczyk w związku z pełnieniem przez nią obowiązków służbowych używając wobec niej słów obraźliwych i pomówił ją o takie postępowanie i właściwości, które mogą poniżyć ją w opinii publicznej i narazić na utratę zaufania potrzebnego dla wykonywania zawodu sędziego, tj. o przest. z art. 226 § 1 kk i art. 212 § 2 kk w zw. z art. 11 § 1 kk w zw. z art. 12 kk wobec braku podstaw do wniesienia aktu oskarżenia.

UZASADNIENIE (…) W toku postępowania przygotowawczego w sprawie z zawiadomienia Prezesa Sądu Apelacyjnego podjęto czynności w kierunku przesłuchania w charakterze świadka SSR Marii Włodarczyk. Jednakże wymieniona oświadczyła, iż nie stawi się na wezwanie albowiem nie jest zainteresowana prowadzeniem postępowania odnośnie jej osoby i nie czując się pokrzywdzoną działaniem Zbigniewa Kękusia nie chce aby były prowadzone z jej udziałem jakiekolwiek czynności procesowe.

Mając powyższe na uwadze – w zakresie czynu opisanego w sentencji niniejszego postanowienia – śledztwo przeciwko Zbigniewowi Kękusiowi należało umorzyć wobec stwierdzenia, że postępowanie w tym zakresie nie dostarczyło podstaw do wniesienia aktu oskarżenia.

Prokurator Radosława Ridan”

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Wschód, sygn. akt 1Ds. 80/06/S, postanowienie prokurator Radosławy Ridan z dnia 14 czerwca 2006r. o umorzeniu śledztwa

Raz jeszcze uprzejmie prosząc o przyjęcie moich przeprosin oraz o złożenie wniosku, jak w pkt. II, str. 1 niniejszegio pisma uprzejmie zauważam, że przestępstwa z art. 216 k.k. są ścigane z oskarżenia prywatnego.

Uprzejmie proszę, jak na wstępie.

dr Zbigniew Kękuś