Rzeczpospolita opresyjna – czy mi prezydent Andrzej Duda udzieli pomocy w ramach programu „Duda pomoc”

07.09.2015 - Pismo Z. Kękusia do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Andrzeja Dudy
07.09.2015 - Pismo Z. Kękusia do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Andrzeja Dudy

Szanowni Państwo,

 

Prezydent Rzeczypospolitej czuwa nad przestrzeganiem Konstytucji”
Artykuł 126.2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

 

Niniejszego e-mail’a kieruję do Państwa w interesie społecznym.

Prezentuję w nim zagrożenie, jakie współpracujący ze sobą prokuratorzy i sędziowie w niszczeniu prawych i uczciwych obywateli, których sobie wybiorą na ofiarę.

W załączonym do niego piśmie z dnia 15 września br. do prezydenta Andrzeja Dudy wyjaśniam, dlaczego zacząłem się obawiać o swoje zdrowie i życie.

Oto bowiem niektórzy prokuratorzy i sędziowie z Krakowa w taki działają sposób, że najpierw mnie pozbawili wolności umieściwszy mnie w szpitalu psychiatrycznym, a dopiero po uwolnieniu mnie prokuratorzy zamierzają przeprowadzić działania mające na celu ustalenie, czy można było popełnić czyn, za który już mnie skazali na pozbawienie wolności oraz czy ja ten czyn popełniłem.

Ja uważam, że kolejność czynności powinna być odwrotna, tj., najpierw czynności a potem orzeczenie o pozbawieniu wolności. Ale ja jestem przecież zdaniem niektórych funkcjonariuszy publicznych demokratycznego państwa prawnego chory psychicznie.

Niektórzy z nich, są do tego stopnia zdrowi psychicznie, że – przykładowo – prokurator rejonowy dla Krakowa Krowodrzy Małgorzata Lipska już w dniu 9 września br. wiedziała, że wyniki zarządzonego przez jej podwładną prokurator Dorotę Baranowską nie później niż 4 września br. eksperymentu procesowego w sprawie przeciwko mnie, który będzie przeprowadzony w dniu 28 września br. uprawniają ją i prokurator Dorotę Baranowską do powtórnego, na podstawie tego samego postanowienia sądu, które raz już na mnie wyegzekwowały, pozbawienia mnie wolności przez umieszczenie mnie w szpitalu psychiatrycznym.

To – rodzi się oczywiste pytanie – po co eksperyment procesowy w dniu 28 września 2015 r., jeśli wiedząca o nim od dnia 4 września 2015 r. prokurator rejonowy Małgorzata Liska znała jego wynik już w dniu 9 września 2015 r…?

Roześlijcie Państwo, uprzejmie proszę, niniejszego e-mail’a wśród Państwa znajomych. Żeby także wiedzieli, co ich może spotkać ze strony tzw. autorytetów moralnych o nieskazitelnych charakterach z korpusu prokuratorów Prokuratora Generalnego Andrzeja Seremeta.

 

Jak Państwa informowałem w poprzednich z cyklu „Rzeczpospolita opresyjna” e-mailach, po tym, gdy Sąd Okręgowy w Rzeszowie wyrokiem z dnia 15 września 2010 r. i Sąd Najwyższy wyrokiem z dnia 26 stycznia 2012 r. uchyliły wyrok sędziego Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasza Kuczmy, którym ten skazał mnie za popełnienie w okresie od stycznia 2003 r. do września 2005 r., w Krakowie, osiemnastu przestępstw – z tego siedemnaście to były znieważenia i/lub zniesławienia piętnaściorga sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie, adw. Wiesławy Zoll i konstytucyjnego organu Rzeczypospolitej Polskiej, Rzecznika Praw Obywatelskich w osobie sprawującego ten urząd Andrzeja Zolla – przypisanych mi przez prokurator Radosławę Ridan z Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód aktem oskarżenia z dnia 12 czerwca 2006 r., jako popełnione za pośrednictwem Internetu, i przekazały sprawę Sądowi w Dębicy do ponownego rozpoznania, następczyni sędziego T. Kuczmy w w.w. sprawie, sędzia Beata Stój uznała w dniu 15 marca 2011 r., że ja jestem niepoczytalny od stycznia 2003 r. i wydała w tym dniu pierwsze z wielu potem postanowienie o poddaniu mnie badaniom psychiatrycznym.

A przecież Sąd Okręgowy w Rzeszowie i Sąd Najwyższy nie dlatego wydały – na moją korzyść – wyroki w.w. wznowieniowe, że nabrały przekonania, że ja byłem niepoczytalny w okresie od stycznia 2003 r. do września 2005 r., lecz z tej li tylko przyczyny, że sędzia Tomasz Kuczma rażąco naruszył prawo materialne i prawo procesowe.

Sędziowska społeczność ma jednak swoje sposoby niszczenia ofiar fachowej i moralnej niekompetencji jej członków.

Sędzia Beata Stój postanowiła, że mnie będzie prezentować jako osobę niepoczytalną.

Sama tego nie wymyśliła…

Pierwszym, który zarzucił mi, że jestem chory psychicznie był Rzecznik Praw Obywatelskich Andrzej Zoll, który zawiadomiony przeze mnie w 2002 roku, że sędziowie Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie uczestniczący w sprawie o rozwód pomiędzy mną i moją żoną – małżonka A. Zolla, adw. Wiesława Zoll była w tej sprawie pełnomocnikiem mojej żony – pozbawiają mojego wtedy 13-letniego, chorego na skoliozę, lordozę i garba żebrowego syna możności korzystania z konstytucyjnych i ustawowych praw do ochrony zdrowia uniemożliwiając mi jego rehalitację, rekomendował mi utrzymywanie z dzieckiem kontaktów pośrednich czyli telefonicznych i poddanie się badaniom psychiatrycznym oraz poinformował mnie, że zgłoszoną mu przeze mnie sprawę uważa za załatwioną i nie będzie odpowiadał na moje kolejne w niej ewentualnie pisma.

Był konsekwentny Andrzej Zoll. W tym – z sierpnia 2002 r. – stanowisku wytrwał do końca, w lutym 2006 r., kadencji RPO.

A potem, korzystając – razem z małżonką notoryczną oszustką, adw. Wiesławą Zoll i sędziami zwyrodnialcami – z łaskawości prokurator Radosławy Ridan i sędziego Tomasza Kuczmy uczynił mnie przestępcą winnym popełnienia czynu, jak podałem wyżej.

Głupi, niedouczony profesor uczynił mnie przestępcą wbrew teorii prawa karnego, której sam naucza od kilkunastu lat.

Gdy po latach walki doprowadziłem do wzruszenia skazującego mnie wyroku sędziego T. Kuczmy, ferajna znalazła sojuszniczkę w sędzi Beacie Stój.

Ta niepotrzebnie kierowała mnie na badania psychiatryczne, bo w sprawie , którą przeciwko mnie rozpoznaje nie zachodzą określone przepisami Kodeksu postępowania karnego przesłanki uprawniające Sąd do wydania orzeczenia o poddaniu mnie obserwacji psychiatrycznej.

Sama to ostatecznie poświadczyła sędzia B. Stój w postanowieniu, które wydała w dniu 14 kwietnia 2015 r.

Skoro tak, tzn. jeśli nie wolno sędzi B. Stój orzec o poddaniu mnie obserwacji psychiatrycznej, to i badania były bezcelowe.

Bo bez względu na ich wyniki – sędzia Tomasz Kuczma nie kierował mnie na badania psychiatryczne, gdy w okresie od dnia 14 listopada 2006 r. do dnia 18 grudnia 2007 r. po raz pierwszy rozpoznawał sprawę przeciwko mnie – sędzia B. Stój nie mogła wydać postanowienia o poddaniu mnie obserwacji.

Musiała wydać orzeczenie.

A ja informowałem sędzię Beatę Stój od marca 2011 r., że nie poddam się badaniom, bo nie z powodu wątpliwości codo stanu mojego zdrowia psychicznego w.w. Sądy odwoławcze uchyliły skazujący mnie wyrok jej kolegi z pracy Tomasza Kuczmy lecz dlatego, że on okazał się niedouczonym tumanem i w dniu 18 grudnia 2007 r. nie znał wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 11 października 2006 r. oraz że dokonał oceny dowodów, które sam zebrał – bo prokurator R. Ridan zebrała… li tylko stos makulaturę, tj. wydruki z Internetu – wbrew zasadom prawidłowego rozumowania.

Sędzia Beata Stój była jednak na tyle konsekwentna w jej stanowisku o mojej niepoczytalności, że groziła mi umieszczeniem mnie w areszcie celem tam poddania mnie badaniom, a gdy się jej, psychopatki, bezpodstawnych gróźb nie przestraszyłem i nie stawiałem się na badania w wyznaczanych przez nią terminach, zaczęła wydawać Policji nakazy zatrzymania mnie i przymusowego doprowadzenia na badania.

Szósty z kolei okazał się skuteczny.

Zostałem zatrzymany – na 48 godzin – w dniu 5 maja 2014 r. przez sierż. sztab. Michała Dorobę, sierż. sztab. Pawła Lewkowicza i st. post. Marcina Raka. Badania miały się odbyć w dniu 7 maja 2014 r.

Gdy ze skutymi kajdankami rękami wysiadałem z samochodu, którym mnie przewozili potknąłem się i upadłem na jednego z nich. Wszyscy rzucili się wtedy na mnie i powalili mnie na płyty chodnika.

Skończyło się… zarzutami dla mnie – na podstawie niespójnych, sprzecznych, wykluczających się nawzajem, nielogicznych zeznań policjantów – próby samo uwolnienia się i spowodowania obrażeń klatki piersiowej sierż. sztab. Pawła Lewkowicza oraz nadgarstka i łokcia sierż. sztab. Michała Doroby.

Zarzuty przedstawił mi prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza Bartłomiej Legutko w dniu 6 maja 2014 r.

Tego samego dnia wszczął procedurę mająca na celu umieszczenie mnie w szpitalu psychiatrycznym, tj. poddania mnie obserwacji psychiatrycznej.

Termin moich badań wyznaczył na… następny dzień, 7 maja 2014 r. Ten sam, co sędzia Beata Stój.

Po trwającym kilka – z całą pewnością mniej niż dziesięć – minut spotkaniu ze mną w dniu 7 maja 2014 r. biegli z listy prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie, lekarze psychiatrzy, Katarzyna Bilska – Zaremba i Mariusz Patla złożyli w obydwóch sprawach, tj. tej rozpoznawanej przez sędzię B. Stój i tej rozpoznawanej od dnia 6 maja 2014 r. przez prokuratora Bartłomieja Legutkę wnioski o poddanie mnie obserwacji psychiatrycznej.

W sprawie rozpoznawanej przez prokuratora Bartłomieja Legutkę poinformowali w dniu 16 października 2014 r. sedzię Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Wydział IX Karny Katarzynę Kaczmarę, że doszli do wniosku, że trzeba mnie poddać obserwacji psychiatrycznej na podstawie mojej mimiki i gestów podczas w.w. spotkania ze mną w dniu 7 maja 2014 r.

W Opinii, którą na potrzebę tej sprawy sporządzili podali, że analizowali… moje poprzednie leczenie. Podczas posiedzenia w dniu 16.10.2014 r. przyznali, że… nie mieli co analizować, bo nie mieli żadnych dokumentów poświadczających moje rzekome uprzednio leczenie psychiatryczne. Wyjaśnili sędzi K. Kaczmarze, że się w Opinii… przejęzyczyli. Nie potrafili podać przykładów moich zachowań, na podstawie których sporządzili Opinię, bo jak poinformowali sędzię, zapomnieli, nie pamiętali. A przecież w sprawie rozpoznawanej przez sędzię B. Stój także złożyli – w Opinii z dnia 5 czerwca 2014 r. wniosek o poddanie mnie obserwacji psychiatrycznej, mimo że jestem w niej ścigany za czyny popełnione w okresie, przypomnę, od stycznia 2003 r. do września 2005 r.

Sędzia K. Kaczmara uznała Katarzynę Bilską – Zarembę i Mariusza Patlę za psychiatrów za profesjonalistów i wydała w dniu 16.10.2014 r. postanowienie o poddaniu mnie obserwacji psychiatrycznej. Utrzymały to postanowienie w mocy sędziny Wydziału IV Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w Krakowie, SSO Lidia Haj, SSO Jadwiga Żmudzka i SSR del. Agnieszka Sułowska-Gibas postanowieniem wydanym w dniu 10 kwietnia 2015 r., przy udziale prokuratora Prokuratury Okręgowej w Krakowie Zbigniewa Grzesika.

Prokuratura Rejonowa dla Krakowa Krowodrzy doręczyła mi wezwanie do stawiennictwa w dniu 18 maja 2015 r. na obserwację psychiatryczną w Oddziale 4B Szpitala Specjalistycznego im dr. J. Babińskiego w Krakowie.

Nie stawiłem się.

W okresie od 8 czerwca do 12 sierpnia 2015 r. złożyłem do byłej i obecnej prokuratora rejonowego dla Krakowa Krowodrzy, Agaty Chmielarczyk-Skiby i Małgorzaty Lipskiej oraz do prokuratora referenta w sprawie przeciwko mnie Doroty Baranowskiej – z podanych niżej przyczyn inicjator postępowania przeciwko mnie prokurator Barłomiej Legutko został wyłączony – osiem wniosków o przeprowadzenie eksperymentu procesowego mającego na celu ustalenie, czy jest możliwie popełnienie czynu, który mi przypisał prokurator Bartłomiej Legutko i czy ja go mogłem popełnić.

W uzasadnieniach podawałem, że sierż. sztab. Michał Doroba, sierż. sztab. Paweł Lewkowiczi i st. post. Marcina Rak przedstawili w zeznaniach złożonych w dniu 5 maja 2014 r. opisy trzech różnych zdarzeń, a wersją, którą z nich wybrał prokurator Bartłomiej Legutko – płaska krata zabezpieczająca przedział dla osób zatrzymanych samochodu Fiat Ducato miała uderzyć sierż. sztab. Pawła Lewkowicza w klatkę piersiową – jest niewykonalna.

Wniosek o przeprowadzenie eksperymentu procesowego w sprawie przeciwko mnie złożył także pismem z dnia 3 sierpnia 2015 r. skierowanym do prokurator Doroty Baranowskiej mój obrońca z urzędu adw. Wojciech Wandzel.

Bezskuteczne były nasze wnioski…

Prokurator Dorota Baranowska zastawiła na mnie zasadzkę razem z mł. asp. Patrykiem Lasotą z Wydziału Dochodzeniowo – Śledczego Komendy Miejskiej Policji w Krakowie.

Mł. asp. Patryk Lasota wezwał mnie na dzień 20 sierpnia 2015 r, godz. 09:00 celem przesłuchania mnie jako podejrzanego w sprawie o popełnienie przestępstwa znieważenia prokuratora Bartłomieja Legutko.

Natychmiast po tym, gdy się stawiłem zostałem zatrzymany – na podstawie zarządzenia prokurator Doroty Baranowskiej z dnia 19 sierpnia 2015 r. – przez Policję i doprowadzony do Oddziału 4B Szpitala Specjalistycznego im. dr. J. Babińskiego w Krakowie celem odbycia obserwacji zasądzonej przez sędzię Katarzynę Kaczmarę w dniu 16 października 2014 r.

Zostałem wypisany ze Szpitala w dniu 24 sierpnia 2015 r.

Pismem z dnia 4 września 2015 r. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza zawiadomiła mojego obrońcę z urzędu adw. Wojciecha Wandzela: „2 Ds. 542/14 Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza /adres – ZKE/ Kraków, dnia 04 września 2015 r. Pan Wojciech Wandzel 31-511 Kraków ul. Rakowicka 7 ZAWIADOMIENIE Zawiadamiam Pana, jako obrońcę z urzędu podejrzanego Zbigniewa Kękusia /art. 13 §1kk w zw. z art. 242§4kk, 157§2kk i inne), iż w dniu 28 września 2015 r. godz. 08.30 odbędą się czynności w sprawie 2 Ds. 542/14 z udziałem podejrzanego Zbigniewa Kękusia:

1/ przeprowadzenia eksperymentu procesowego z osobami uczestniczącymi: podejrzanego, funkcjonariuszy Policji Państwowej /M. Doroba, M. Rak, P. Lewkowicz/, na miejscu będzie pojazd m-ki Fita Dukato nr rej. HPG B 147

2/ przesłuchania funkcjonariusza Policji R. Tarnówko

3/ po wykonaniu czynności z pkt 2 i 3 przesłuchanie podejrzanego. Młodszy Referent /imię nieczytelne – ZKE/ Skorupka”

Okazuje się zatem, że już po tym, gdy mnie pozbawiono wolności przez umieszczenie mnie w szpitalu psychiatrycznym – obserwacja psychiatryczna jest zaliczana na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności – prokurator Dorota Baranowska razem z jej przełożoną prokurator Małgorzatą Lipską… jednak wydały zarządzenie o przeprowadzeniu eksperymentu procesowego.

Rzec by można… lepiej późno niż wcale.

Nic z tych rzeczy… Na trzy tygodnie przed przeprowadzeniem – w dniu 28 września 2015 r. eksperymentu procesowego, w dniu 9 września 2015 r. prokurator rejonowy Małgorzata Lipska ujawniła, że zna jego wyniki. Skierowała pismo do publicystki „Warszawskiej Gazety”, dziennikarki „Obywatelskiej”, Pani Krystyny Górzyńskiej o treści: „2 Ds. 542/14 Kraków, Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza dnia 9 września 2015 r. Pani Krystyna Górzyńska „Gazeta Obywatelska”, „Prawda jest ciekawa” /adres – ZKE/ W nawiązaniu do wcześniejszej korespondencji, w szczególności maila z dnia 7 września 2015 r. informuję, że tut. prokuratura, w toku nadzorowanego przez siebie postępowania przygotowawczego p-ko Zbigniewowi Kękuś, podejmuje działania zmierzające do wykonania prawomocnego postanowienia Sądu, o poddaniu w/wym. obserwacji psychiatrycznej.

 

Wiedząc o zarządzonym nie później niż w dniu 4 września 2015 r. zarządzeniu prokurator D. Baranowskiej o przeprowadzeniu w dniu 28 września 2015 r. eksperymentu procesowego prokurator rejonowy Małgorzata Lipska w dniu 9 września 2015 r. podejmuje – co potwierdziła pismem do red. Krystyny Górzyńskiej – działania zmierzające do wykonania prawomocnego postanowienia sędzi Katarzyny Kaczmary o poddaniu mnie obserwacji psychiatrycznej.

Wyniki eksperymentu są zatem przesądzone.

Podkreślić przy tym należy, że prokurator rejonowy Małgorzata Lipska podejmuje działania zmierzające do wykonania… drugi raz postanowienia sędzi Katarzyny Kaczmary z dnia 16.10. 2014 r. Raz już przecież poddano mnie – w okresie 20 do 24 sierpnia 2015 r. – obserwacji i zostałem po jej odbyciu wypisany w dniu 24.08.2015 r. z Oddziału 4B Szpitala Specjalistycznego im. dr. J. Babińskiego w Krakowie.

Znając w dniu 9 września 2015 r. wyniki eksperymentu procesowego, który zostanie przeprowadzony w dniu 28 września 2015 r. prokurator Dorota Baranowska i jej przełożona prokurator rejonowy Małgorzata Lipska chcą mnie drugi raz na podstawie tego samego postanowienia sądu pozbawić wolności.

A przecież:

Wolność człowieka podlega ochronie prawnej.”
Artykuł 31.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

i

Zadaniem prokuratury jest strzeżenie praworządności oraz czuwanie nad ściganiem przestępstw.”

Artykuł 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze

 

xxx

 

Wydanie przez prokurator Dorotę Baranowską pod nadzorem prokurator Małgorzaty Lipskiej zarządzenia o przeprowadzeniu eksperymentu procesowego w sprawie przeciwko mnie jest dowodem poświadczającym, że wtedy, gdy go wydawały – stanowisko prokurator M. Lipskiej z pisma z dnia 9.10.2015 r. do red. Krystyny Górzyńskiej jest dowodem, że ona już w dniu 9 września 2015 r., przed przeprowadzeniem w dniu 28 września 2015 r. eksperymentu znała jego wyniki, ale to… jej, a także prokuratora generalnego Andrzeja Seremeta, prokuratora apelacyjnego w Krakowie Artura Wrony i prokuratora okręgowego w Krakowie Lidii Jaryczkowskiej problem… – miały uzasadnione wątpliwości co do tego, czy ja byłem sprawą czynów, które w dniu 6 maja 2014 r. przypisał mi prokurator Bartłomiej Legutko.

Autorka w.w. zarządzenia prokurator D. Baranowska kierowała się wydając go prawem określonym w art. 7 k.p.k.:

 

Organy postępowania kształtują swe przekonanie na podstawie wszystkich przeprowadzonych dowodów, ocenianych swobodnie z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy

i doświadczenia życiowego.”

Artykuł 7 Kodeksu postępowania karnego

 

Inicjatora postępowania przeciwko mnie, prokuratora Bartłomieja Legutko, zanim wydał tego samego dnia, gdy wszczął postępowanie przeciwko mnie, tj.6 maja 2014 r. postanowienia o poddaniu mnie badaniom psychiatrycznym i badaniom psychologicznym, a pismem z dnia 17 czerwca 2014 r. skierował wniosek do sądu o wydanie postanowienia o poddaniu mnie obserwacji psychiatrycznej, także było obowiązkiem dokonać oceny zeznań sierż. sztab. Michała Doroby, sierż. sztab. Pawła Lewkowicza i st. post. Marcina Raka w oparciu o m.in. zasady prawidłowego rozumowania.

To jego obowiązkiem było wydać zarządzenie o przeprowadzeniu eksperymentu procesowego w sprawie, którą wszczął przeciwko mnie.

Prokurator Bartłomiej Legutko postanowił jednak, że mnie umieści w szpitalu psychiatrycznym przed przewodem sądowym, w tym przed postępowaniem dowodowym.

Poczuł się też przeze mnie znieważony i od 2014 roku Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza prowadzi razem z Wydziałem Dochodzeniowo-Śledczym Komendy Miejskiej Policji w Krakowie postępowanie przeciwko mnie jako podejrzanemu o popełnienie przestępstw jego znieważenia – art. 216 § 1 i § 2 k.k.

Jestem zatem za jego znieważenie ścigany z oskarżenia publicznego, mimo że to czyny ścigane z oskarżenia prywatnego.

To właśnie celem przesłuchania mnie w sprawie o znieważenie prokuratora B. Legutko wezwał mnie mł. asp. Patryk Lasota do stawiennictwa w dniu 20 sierpnia 2015 r. w Komendzie Miejskiej Policji w Krakowie, przy ul Siemiradzkiego 24, co wykorzystała prokurator Dorota Baranowska wydając Policji nakaz zatrzymania mnie wtedy i doprowadzenia na obserwację do Oddziału 4B Szpitala Specjalistycznego im. dr. J. Babińskiego w Krakowie.

Po wypisaniu mnie w dniu 24.08.2015 r. Szpitala, mł. asp. Patryk Lasota zamiast mi wysłać kolejne wezwanie – skoro stawiłem się w dniu 20.08.2015 r. – zaczął mnie poszukiwać. Poszukujący mnie policjanci stawili się w dniach 2 i 10 września 2015 r. w mieszkaniu mojej matki, a w dniu 10 września mł. asp. Patryk Lasota osobiście poinformował ją, że jeśli ja się z nim nie skontaktuję, to on… roześle za mną list gończy.

Polowanie trwa…

O jego przyczyny red. Krystyna Górzyńska zapytała rzecznika prasowego Prokuratury Okręgowej w Krakowie. W dniu 14 września 2015 r. otrzymała e-mail’a od rzecznika prasowego Prokuratury Okręgowej w Krakowie PPO Janusza Hantko o treści: „Szanowna Pani W odpowiedzi na Pani e-mail informuję, że po sprawdzeniach ustalono, że pod sygnaturą 5 Ds. 153/14 Prokuratury Rejonowej Kraków Podgórze wydano postanowienie o zatrzymaniu i przymusowym sprowadzeniu podejrzanego Zbigniewa K. Powyższe postanowienie zostało wydane w związku z tym, iż Zbigniew K., podejrzany o przest. z art. 216 par. 2 k.k. i inne, nie stawiał się w Komendzie Miejskiej Policji na prawidłowo doręczone wezwania, a jego nieobecności zostały uznane za nieusprawiedliwione.
Funkcjonariusze KMP w Krakowie wykonywali czynności realizując wydane przez Prokuratora postanowienie.
Zbigniew K. w swojej korespondencji kierowanej do Prokuratury, jak i innych osób i organów, konsekwentnie wskazywał miejsce poszukiwania jako swój adres.

Rzecznik Prasowy wz PPO Janusz Hantko”

 

Hm…

Na stronie: http://www.monitor-polski.pl/dr-zbigniew-kekus-pojmany-i-umieszczony-w-psychiatryku-podjal-protest-glodowy/ jest umieszczony materiał filmowy poświadczający zatrzymanie mnie przez Policję w dniu 20 sierpnia 2015 r. w KMP w Krakowie.

Jak mnie „prawidłowo” wcześniej wzywał mł. asp. Patryk Lasota prezentuję w zamieszczonym poniżej piśmie, skierowanym w dniu dzisiejszym do prokuratora rejonowego świadczącej prokuratorowi B. Legutce usługę ścigania mnie za jego znieważenie Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza Elżbiety Doniec, zawierającym:

  1. Wniosek o uchylenie postanowienia Prokuratury Rejonowej Kraków Podgórze o zatrzymaniu mnie i przymusowym doprowadzeniu na przesłuchanie w sprawie o popełnieniu przeze mnie przestępstwa znieważenia /art. 216 § 1 i § 2 k.k./ prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza Bartłomieja Legutko – sygn. akt 5 Ds. 153/14.
  2. Wniosek o umorzenie postępowania przeciwko mnie o znieważenie prokuratora Bartłomieja Legutko.

 

Oczywistym celem działania moich przeciwników jest spowodowanie sytuacji, w której ja znowu będę sam mając przeciwko sobie kilku funkcjonariuszy publicznych o nieskazitelnych charakterach.

W takim przypadku można mnie przecież we wszystko wrobić.

Ustawodawca tak zdefiniował cele nadrzędne istnienia prokuratury.

 

Zadaniem prokuratury jest strzeżenie praworządności oraz czuwanie nad ściganiem przestępstw.”

Artykuł 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze

 

Zadaniem niektórych prokuratorów prokuratury kierowanej przez Andrzeja Seremeta jest – za jego wiedzą i przyzwoleniem – niszczenie prawnych, uczciwych obywateli sprzeciwiających się patologii okazywanej im przez sędziów i prokuratorów, a nawet Rzeczników Praw Obywatelskich, jak Andrzej Zoll, gdy był rzecznikiem… swojej małżonki i ferajny z Krakowa.

 

 

xxx

 

W dniu 10 czerwca 2013 r., po uprzednim zapoznaniu się z okazanymi mu przeze mnie dowodami w sprawie rozpoznawanej przeciwko mnie przez sędzię Beatę Stój, wtedy poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Andrzej Duda skierował pismo do prokuratora Generalnego Andrzeja Seremeta o treści: „Kraków, dnia 10 czerwca 2013 r. BP.AD/35/m6/13 Szanowny Pan Prokurator Generalny Andrzej Seremet /adres – ZKE/ Szanowny Panie Prokuratorze Generalny W trakcie mojego dyżuru poselskiego, zwrócił się do mnie Pan Zbigniew Kękuś prosząc o pomoc w uzyskaniu sprawiedliwego rozstrzygnięcia sprawy sądowej. Z przedstawionych przez niego dokumentów oraz udzielonych wyjaśnień wynika, że w jego sprawie toczy się przed Sądem Rejonowym w Dębicy, Wydział II Karny pod sygn. akt II K 854/10 postępowanie w którym Pan Kękuś jest oskarżony o popełnienie czynów zabronionych określonych w art. 226 § 1 k.k. i 212 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i art. 12 k.k. Trzeba zaznaczyć, że w jego sprawie już raz od skazującego za powyżej określone czyny wyroku karnego z dnia 18 grudnia 2007 roku Prokurator Generalny w dniu 22 sierpnia 2011 roku składał kasację (sygn. PG IV KSK 699.11), która została uznana przez Sąd Najwyższy za w pełni zasadną. Tym samym postępowanie w tej sprawie zostało ponownie skierowane do sądu pierwszej instancji (wskazanego powyżej), jednakże proszący mnie o interwencję obywatel formułuje poważne obawy, czy sprawa ta obecnie prowadzona jest w sposób należyty zarówno ze strony sądu, jak i też podlegającej Panu Prokuratorowi prokuratury. Pan Zbigniew Kękuś przedstawił mi pismo z dnia 15 czerwca 2011 roku, sygn. PG IV KSK 669/11 w którym Pan Prokurator zobowiązał się, oprócz wniesienia w jego sprawie kasacji (co też zostało uczynione) do zwrócenia pisemnie uwagi do Prokuratora Apelacyjnego w Krakowie odnośnie stwierdzonych nieprawidłowości w postępowaniu prowadzonym przez Prokuraturę Rejonową Śródmieście-Wschód. Jednocześnie wskazuje on, że w chwili obecnej, mimo poważnych wątpliwości co do zasadności aktu oskarżenia sporządzonego w jego sprawie, grozi mu aresztowanie za rzekome utrudnianie przewodu sądowego, co naraziłoby go na poważne straty moralne i ekonomiczne.

Wobec powyższego w wykonaniu swoich obowiązków poselskich wynikających z ustawy z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora przedkładam niniejsze pismo uprzejmie prosząc Pana Prokuratora o rozważenie możliwości podjęcia w tej sprawie działań nadzorczych pod katem przestrzegania w opisanym postępowaniu zasad prawidłowej pracy prokuratorów prowadzących sprawę Pana Kękusia, a także o rozważenie zasadności wycofania przez prokuraturę wytoczonego w tej sprawie aktu oskarżenia z dnia 12 czerwca 2006 roku sporządzonego przez prokurator Radosławę Ridan, w szczególności z uwagi na treść orzeczenia wydanego w tej sprawie przez Sąd Najwyższy w wyniku wniesionej wcześniej przez Prokuratora Generalnego kasacji.

Proszę również o ujawnienie do mojej informacji treści pisma wskazującego na nieprawidłowości w zakresie prowadzonego postępowania prowadzonego przez Prokuraturę Rejonową Śródmieście-Wschód. Z wyrazami głębokiego szacunku Andrzej Duda

Złożył poseł A. Duda nieprawidłowy wniosek do niewłaściwego adresata.

Odmówił mi potem złożenia prawidłowego do właściwego adresata.

Gdyby mi nie odmówił, najpewniej przed dwoma laty skończyła by się moja i mojej rodziny gehenna.

Teraz – od dnia 1 lipca br. – prokurator może wycofać akt oskarżenia, a wycofanie jest wiążące dla sądu.

W dniu 13 maja 2015 r, Andrzej Duda ogłosił uruchomienie projektu „Duda pomoc”. Razem z prezentowanym jako lego lider posłem Januszem Wojciechowskim prezentowali formy świadczenia pomocy obywatelom krzywdzonym przez funkcjonariuszy publicznych.

O to właśnie proszę doskonale znającego moją sprawę prezydenta Andrzeja Dudę w zamieszczonym poniżej piśmie.

W załączeniu – plik: 2015.09.07. PRE, PGE, KKO – przesyłam także moje pismo do niego z dnia 7 września 2015 r.

Więcej informacji na temat spraw przeciwko mnie jest w materiałach umieszczonych na:

  1. stronie www.kekusz.pl
  2. blogu red. Marka Podleckiego: www.monitor-polski.pl
  3. kanale: monitor polski YouTube

Z poważaniem,

Zbigniew Kękuś

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxKraków, dnia 15 września 2015 r.

Zbigniew Kękuś

 

Pan

Andrzej Duda

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej

ul. Wiejska 10

00-952 Warszawa

 

Sygnatura akt:

  1. Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód: 1 Ds. 39/06/S /uprzednio: 1 Ds. 112/04/S/
  2. Sądu Rejonowego w Dębicy: II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/

 

Dotyczy:

  1. Zawiadomienie o moim stawiennictwie w Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 17 września 2015 r. /czwartek/ celem odbioru dokumentów, jak w moim piśmie do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 7 września 2015 r. – Załącznik 1.
  2. Zawiadomienie o moim zamiarze – z powodu moich uzasadnionych obaw o zdrowie i życie – oczekiwania przed Kancelarią Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w Warszawie, ul. Wiejska 10, na wydanie mi dokumentów, jak w piśmie do Prezydenta z dnia 7 września 2015 r.
  3. Zawiadomienie, że jeśli Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej nie wyda mi dokumentów, jak w piśmie z dnia 17 września 2015 r., kontynuując oczekiwanie na nie przed Kancelarią Prezydenta:
    1. od dnia 22 września 2015 r. rozpocznę protest głodowy, nie będę jadł, będę pił wodę i soki,
    2. od dnia 28 września 2015 r. prowadząc protest jak w pkt. III.1 zaprzestanę także picia.
  4. Prezentacja przyczyn moich obaw o zdrowie i życie zagrożonych przez:
    1. prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza Dorotę Baranowską oraz jej przełożoną, prokuratora rejonowego Małgorzatę Lipską,
    2. sędzię Sądu Rejonowego w Dębicy Beatę Stój, od dnia 15 czerwca 2012 r.
    3. prokuratora rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wschód Krystynę Kowalczyk.
  5. Zawiadomienie o wydaniu przez prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza Dorotę Baranowską, pod nadzorem prokuratora rejonowego Małgorzaty Lipskiej w dniu 19 sierpnia 2015 r., tj. przed ustaleniem czy popełniłem przypisany mi czyn, wykonanego już zarządzenia/wyroku skazującego mnie na karę pozbawienia wolności.
  6. Zawiadomienie, że:
  1. kopie dokumentów poświadczających fakty przedstawione w niniejszym piśmie są umieszczone w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl,
  2. kopia niniejszego pisma zostanie umieszczona w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl.

 

Rzeczpospolita Polska jest demokratycznym państwem prawnym,

urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej.”

Artykuł 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

 

Wolność człowieka podlega ochronie prawnej.”
Artykuł 31.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

 

Zaraz po wygranych wyborach powołam w Kancelarii Prezydenta biuro pomocy prawnej. (…) – zadeklarował Andrzej Duda podczas konferencji prasowej w siedzibie Prawa i Sprawiedliwości.
Źródło: http://wpolityce.pl/polityka/244322-andrzej-duda-rusza-z-prezydenckim-biurem-porad-prawnych-duda-pomoc-bedzie-dla-kazdego-kazda-sprawa-kazdego-polaka-jest-wazna; informacja z dnia 13 maja 2015 r.

 

Ja dotrzymuję słowa, bo mam swoje słowo za świętość.”
Andrzej Duda

 

Uzasadnienie

 

Pismem z dnia 7 września 2015 r. skierowanym do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej złożyłem – Załącznik 1:

Pan Andrzej Duda Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej ul. Wiejska 10 00-952 Warszawa Sygnatura akt:

  1. Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód: 1 Ds. 39/06/S /uprzednio: 1 Ds. 112/04/S/
  2. Sądu Rejonowego w Dębicy: II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/

Dotyczy:

  1. Zapowiedź adresata niniejszego pisma z dnia 13 maja 2015 r. uruchomienia programu „Duda pomoc”.
  2. Sprzeczna z zapowiedzią, jak w pkt. I odpowiedź starszego radcy w Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Łukasza Okońskiego z dnia 20 sierpnia 2015 r. /Załącznik 6/ na mój wniosek z pisma z dnia 5 sierpnia 2015 r. do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.
  3. Wniosek o zwrócenie się – bez zbędnej zwłoki – w ramach programu „Duda pomoc” przez adresata niniejszego pisma z wnioskami do Prokuratora Generalnego Andrzeja Seremeta o:
    1. skierowanie wniosku do Prokuratora Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wschód Krystyny Kowalczyk o rozważenie zasadności cofnięcia aktu oskarżenia przeciwko mnie prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r., sygn. akt 1 Ds. 39/06/S, z powodu jego licznych wad prawnych,
    2. skierowanie wniosku do Prokuratora Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wschód Krystyny Kowalczyk o rozważenie zasadności skierowania do Sądu Rejonowego w Dębicy Wydział II Karny, sygn. akt II K 407/13, zawiadomienia o cofnięciu aktu oskarżenia prokurator Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r. zawierającego w uzasadnieniu zarzuty, jak przedstawione przeze mnie w zgodzie ze stanem faktycznym w piśmie do Prokuratora Generalnego z dnia 7 września 2015 r. – Załącznik 7,
    3. skierowanie wniosku do prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza Doroty Baranowskiej oraz do Prokuratora Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Małgorzaty Lipskiej o rozważenie zasadności:
      1. umorzenia postępowania przeciwko mnie do sygn. akt 2 Ds. 542/14 lub
      2. sporządzenia aktu oskarżenia przeciwko mnie w sprawie do sygn. akt 2 Ds. 542/14.
    4. sporządzenie i doręczenie odpowiedzi Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej na wnioski, jak w pkt. III.1 – III.3, w tym odpisu zawiadomienia skierowanego przez Prokuratora Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wschód Krystynę Kowalczyk do Sądu Rejonowego w Dębicy bez zbędnej zwłoki.
  4. Wniosek o skierowanie – po otrzymaniu odpisu, jak w pkt. III.4 – wniosku do Sądu Rejonowego w Dębicy o:
    1. dopełnienie, bez zbędnej zwłoki ustawowego obowiązku wydania wyroku uniewinniającego mnie od wszystkich czynów w sprawie rozpoznawanej od dnia 14 listopada 2006 r. do sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ na podstawie aktu oskarżenia prokurator Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r.
    2. doręczenie Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej do dnia 21 września 2015 r. wyroku, jak w pkt. IV.1
  5. Zawiadomienie o moim stawiennictwie w dniu 22 września 2015 r. w Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, przy ul. Wiejskiej 10 w Warszawie celem odbioru:
    1. kopii pisma, jak w pkt. III, skierowanego przez adresata niniejszego pisma do Prokuratora Generalnego Andrzeja Seremeta.
    2. wyroku Sądu Rejonowego w Dębicy, jak w pkt. IV.2.
  6. Zawiadomienie, że w przypadku niewydania mi w dniu 22 września 2015 r. przez Kancelarię Prezydenta dokumentów, jak pkt. V:
    1. rozpocznę oczekiwanie na nie prowadząc protest głodowy, nie będę jadł, będę pił wodę i soki,
    2. od godz. 14:00 w dniu dnia 28 września 2015 r. zaprzestanę także picia.
  7. Zawiadomienie, że:
    1. kopie dokumentów poświadczających fakty przedstawione w niniejszym piśmie są umieszczone w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl,
    2. kopia niniejszego pisma zostanie umieszczona w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl.”

Dowód: Pismo Zbigniewa Kękusia z dnia 7 września 2015 r. do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Andrzeja

Dudy – Załącznik 1

 

Niniejszym informuję, że z przyczyn podanych w niniejszym piśmie po odbiór dokumentów, jak w piśmie do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 7 września 2015 r. stawię się w dniu 17 września 2015 r. w Kancelarii Prezydenta i będę na nie oczekiwał przed Kancelarią do dnia ich wydania mi, w tym ewentualnie prowadząc protest, jak w pkt. III, str. 2.

Przyczyną mojej decyzji są moje uzasadnione obawy o zdrowie i życie zagrożone przez:

  1. prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza Dorotę Baranowską i jej przełożoną, prokuratora rejonowego Małgorzatę Lipską,
  2. sędzię Sądu Rejonowego w Dębicy Beatę Stój,
  3. prokuratora rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wschód Krystynę Kowalczyk.

 

W załączeniu przesyłam moje pismo z dnia 14 września 2015 r. do prokuratora rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Małgorzaty Lipskiej zawierające – Załącznik 2: „Pani Małgorzata Lipska Prokurator Rejonowy dla Krakowa-Krowodrzy, oś. Kościuszkowskie 2 31-858 Kraków Sygn. akt: 2 Ds. 542/14 Dotyczy:

I. Wniosek o umorzenie postępowania przeciwko mnie w sprawie sygn. 2 Ds. 542/14 z powodu poświadczenia przez Prokuraturę Rejonową Kraków Krowodrza w piśmie z dnia 4 września 2015 r. do adw. Wojciecha Wandzela posiadania uzasadnionych wątpliwości co do popełnienia przeze mnie czynów przypisanych mi przez prokuratora Bartłomieja Legutkę.

II. Wniosek o sporządzenie i doręczenie mi – bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie tygodnia od daty złożenia niniejszego pisma – wyjaśnienia, na podstawie których przepisów prawa prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza Dorota Baranowska dopiero po pozbawieniu mnie wolności przez umieszczenie mnie pod przymusem w okresie od dnia 20-go do 24 sierpnia 2015 r. w Oddziale 4B Szpitala Specjalistycznego im. dr. J. Babińskiego w Krakowie, zarządziła przeprowadzenie dowodów na rzecz ustalenia, czy popełniłem czyny, za które pozbawiła mnie wolności.

III. Wniosek o sporządzenie i doręczenie mi wyjaśnienia, z jakich przyczyn Prokuratura Rejonowa dla Krakowa Krowodrzy nie zarządziła przeprowadzenia eksperymentu procesowego w sprawie sygn. akt 2 Ds. 542/14 przed wydaniem przez prokurator Dorotę Baranowską w dniu 19 sierpnia 2015 r. zarządzenia zatrzymania mnie w dniu 20 sierpnia 2015 r. przez Policję i przymusowego doprowadzenia do Szpitala Specjalistycznego im. dr. J. Babińskiego w Krakowie, celem poddania mnie obserwacji psychiatrycznej w sprawie sygn. akt 2 Ds. 542/14,

IV. Wniosek o sporządzenie i doręczenie mi wyjaśnienia, z jakich przyczyn Prokuratura Rejonowa dla Krakowa Krowodrzy nie zarządziła przeprowadzenia dowodu z zeznań st. asp. Romana Tarnówko przed wydaniem przez prokurator Dorotę Baranowską zarządzenia z dnia 19.08.2015 r., jak pkt. III.

V. Wniosek – na podstawie art. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze – o przeprowadzenie eksperymentu procesowego w dniu 28 września 2015 r. w taki sposób, że:

1. prokurator referent w sprawie sygn. 2 Ds. 542/14 odczytywał będzie kolejno zeznania funkcjonariuszy Policji:

1. sierż. sztab. Michała Doroby

2. sierż. sztab. Pawła Lewkowicza,
3. st. post. Marcina Raka

złożone w dniu 5 maja 2014 r. w godz. 18:45 – 19:40 w Komisariacie Policji IV w Krakowie przy ul. Królewskiej 4 w sprawie zdarzenia w dniu 5 maja 2014 r. ok. godz. 16:00 przed Komisariatem Policji IV w Krakowie przy ul. Królewskiej 4, z w.w. policjantów oraz moim udziałem, a policjanci i ja będziemy trzykrotnie ustawiać się oraz przyjmować pozycje i wykonywać czynności według zeznań złożonych przez każdego policjantów z osobna.

2. prokurator referent odczytywał będzie kolejno fragmenty zeznań sierż. sztab. Michała Doroby, sierż. sztab. Pawła Lewkowicza, st. post. Marcina Raka opisujące kolejne fazy zdarzenia z ich oraz moim udziałem w dniu 5 maja 2014 r. ok. godz. 16:00 przed Komisariatem Policji IV w Krakowie przy ul. Królewskiej 4, a policjanci i ja jednocześnie, tj. w tej samej chwili, ustawiać się będziemy, przyjmować pozycje i wykonywać czynności według złożonych przez nich zeznań opisujących poszczególne fazy zdarzenia,

3. prokurator odczyta sporządzony przeze mnie opis zdarzenia w dniu 5 maja 2014 r. ok. godz. 16:00 przed Komisariatem Policji IV w Krakowie przy ul. Królewskiej 4, a ja oraz sierż. sztab. Michał Doroba, sierż. sztab. Paweł Lewkowicz i st. post. Marcin Rak wykonamy czynności według mojego opisu – patrz: str. 4 niniejszego pisma.

VI. Zawiadomienie o moim zamiarze skorzystania podczas przesłuchiwania mnie w dniu 28 września 2015 r. z prawa określonego w art. 42.3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

VII. Wniosek o rejestrowanie za pomocą urządzenia rejestrującego obraz i dźwięk czynności procesowych wyznaczonych na dzień 28 września 2015 r., tj:

1. przebiegu eksperymentu procesowego

2. przesłuchania st. asp. Romana Tarnówko

3.przesłuchania mnie.

VIII. Wniosek o zadanie st. asp. Romanowi Tarnówko podczas jego przesłuchania w dniu 28 września 2015 r. pytania „Czy podczas sporządzania przez Pana w dniu 5 maja 2014 r. w godz. 16:45 – 17:00 Protokołu Zatrzymania Osoby któryś z obecnych podczas czynności jego sporządzania funkcjonariuszy Wydziału Konwojowego Komendy Wojewódzkiej Policji w Krakowie:

1. sierż. sztab. Michał Doroba

2. sierż. sztab. Paweł Lewkowicz

3. st. post. Marcin Rak

zawiadomił Pana o podjętej rzekomo przez Zbigniewa Kękusia w dniu 5 maja ok. godz. 16:00 przed Komisariatem Policji IV w Krakowie, przy ul. Królewskiej 4 próbie samouwolnienia się z wykonywanego przez nich konwoju, jeśli tak, dlaczego informacji o tej próbie nie umieścił Pan w Protokole?”

IX. Wniosek o sporządzenie i doręczenie mi – bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie tygodnia od daty złożenia niniejszego pisma – przepisu prawa, na podstawie którego Adresatka niniejszego pisma podejmuje działania zmierzające do wykonania po raz drugi postanowienia sędzi Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Wydział IX Karny SSR Katarzyny Kaczmary z dnia 16 października 2014 r. o badaniu stanu mojego zdrowia psychicznego, połączonym z obserwacją w zakładzie leczniczym przez okres trwający nie dłużej niż cztery tygodnie w Szpitalu Specjalistycznym im. dr. Józefa Babińskiego w Krakowie.

X. Zawiadomienie, że:

1. kopie dokumentów poświadczających fakty przedstawione w niniejszym piśmie są umieszczone w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl,

2. kopia niniejszego pisma zostanie umieszczona w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl.”

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, pismo Z. Kękusia z dnia 14 września 2015 r. do prokuratora

rejonowego Małgorzaty Lipskiej – Załącznik 2

 

W piśmie z dnia 14 września 2015 r. do prokuratora rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Małgorzaty Lipskiej opisuję skutki dla mnie postępowania wszczętego przeciwko mnie w dniu 6 maja 2014 r. przez prokuratora w.w. Prokuratury Bartłomieja Legutko w związku z w.w. zdarzeniem do którego doszło w dniu 5 maja 2014 r. gdy zostałem zatrzymany przez funkcjonariuszy Wydziału Konwojowego Komendy Wojewódzkiej Policji w Krakowie, sierż. sztab. Michała Dorobę, sierż. sztab. Pawła Lewkowicza i st. post. Marcina Raka, którzy wykonywali postanowienie sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 25 kwietnia 2014 r. /sygn. akt II K 407/13/.

Informowałem o nim Adresata niniejszego pisma, Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, pismem z dnia 7 września 2015 r. – Załącznik 1.

Gdy przed Komisariatem Policji IV w Krakowie, przy ul. Królewskiej 4 wysiadałem ok. godz. 16:00 z samochodu Fiat Ducato, którym mnie przewożono, tj. gdy z nałożonymi na ręce kajdankami zeskakiwałem z umieszczonego w tyle pojazdu przedziału dla osób zatrzymanych potknąłem się i upadłem na jednego z w.w. policjantów. Wszyscy trzej rzucili się wtedy na mnie i powalili mnie na płyty chodnika.

Nie zgłosili zdarzenia st.asp. Romanowi Tarnówko, który kilkadziesiąt minut później sporządzał w ich oraz mojej obecności Protokół Zatrzymania Osoby, a później wrócili do Komisariatu Policji IV w Krakowie i złożyli zeznania, w których zarzucili mi próbę samouwolnienia się i spowodowanie nią obrażeń klatki piersiowej sierż sztab. Pawła Lewkowicza oraz nadgarstka i łokcia sierż. sztab. Michała Doroby.

Jakkolwiek zeznania sierż. sztab. M. Doroby, sierż. sztab. P. Lewkowicza i st. post. M. Raka są sprzeczne, niespójne, niekonsekwentne i wykluczają się nawzajem – patrz: Załączniki 2.5, 2.6, 2.7 – na ich podstawie w dniu 6 maja 2014 r. prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza Bartłomiej Leugtko:

  1. wszczął postępowanie przeciwko mnie – sygn. akt 2 Ds. 542/14 – zarzucając mi podjęcie w dniu 5 maja 2014 r. próby samouwolnienia i spowodowania obrażeń ciała sierż. sztab. P. Lewkowicza, trzy miesiące później dołożono zarzut spowodowania obrażeń ciała także sierż. sztab. M. Doroby,
  2. wszczął procedurę poddania mnie obserwacji psychiatrycznej.

 

Wszczęta przez prokuratora B. Legutkę w dniu 6 maja 2014 r. procedura poddania mnie obserwacji psychiatrycznej zakończyła się pozbawieniem mnie wolności przez zatrzymanie mnie w dniu 20 sierpnia 2015 r. – w okolicznościach opisanych w piśmie z dnia 14 września 2015 r. do prokuratora rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Małgorzaty Lipskiej /Załącznik 2/, na mocy Zarządzenia prokurator Doroty Baranowskiej z dnia 19 sierpnia 2015 r. /Załącznik 2.14/ – i przymusowe doprowadzenie do Szpitala Specjalistycznego im. dr. J. Babińskiego w Krakowie celem poddania mnie tam badaniom połączonym z obserwacją.

Zgodnie z zapowiedziami z moich pism kierowanych wcześniej do następczyni prokuratora Bartłomieja Legutko w postępowaniu przeciwko mnie, prokurator Doroty Baranowskiej oraz do prokuratora rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Małgorzaty Lipskiej natychmiast po doprowadzeniu mnie przez Policję do Szpitala rozpocząłem protest głodowy.

Wypisano mnie ze Szpitala w dniu 24 sierpnia 2015 r.

Po wypisaniu mnie Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza dostarczyła mojemu obrońcy z urzędu Zawiadomienie z dnia 4 września 2015 r. o treści – Załącznik 2.1: „2 Ds. 542/14 Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza /adres – ZKE/ Kraków, dnia 04 września 2015 r. Pan Wojciech Wandzel 31-511 Kraków ul. Rakowicka 7 ZAWIADOMIENIE Zawiadamiam Pana, jako obrońcę z urzędu podejrzanego Zbigniewa Kękusia /art. 13 §1kk w zw. z art. 242§4kk, 157§2kk i inne), iż w dniu 28 września 2015 r. godz. 08.30 odbędą się czynności w sprawie 2 Ds. 542/14 z udziałem podejrzanego Zbigniewa Kękusia:

1/ przeprowadzenia eksperymentu procesowego z osobami uczestniczącymi: podejrzanego, funkcjonariuszy Policji Państwowej /M. Doroba, M. Rak, P. Lewkowicz/, na miejscu będzie pojazd m-ki Fita Dukato nr rej. HPG B 147

2/ przesłuchania funkcjonariusza Policji R. Tarnówko

3/ po wykonaniu czynności z pkt 2 i 3 przesłuchanie podejrzanego. Młodszy Referent /imię nieczytelne – ZKE/ Skorupka”

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, pismo z dnia 4 września 2015 r. do adw. Wojciecha Wandzela – Załącznik 2.1

 

Wskazać należy, że o przeprowadzenie eksperymentu procesowego:

  1. ja składałem wnioski pismami z dnia: 8 czerwca 2015 r., 12 czerwca 2015 r., 16 czerwca 2015 r., 3 lipca 2015 r., 14 lipca 2015 r., 23 lipca 2015 r., 5 sierpnia 2015 r., 12 sierpnia 2015 r. skierowanymi do byłej i obecnej prokuratora rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Agaty Chmielarczyk-Skiby i Małgorzaty Lipskiej oraz prokuratora referenta w sprawie przeciwko mnie Doroty Baranowskiej,
  2. mój obrońca z urzędu, adw. Wojciech Wandzel złożył wniosek pismem z dnia 3 sierpnia 2015 r.

 

Składaliśmy zatem w.w. wnioski przed tym, zanim zostałem zatrzymany w dniu 20 sierpnia 2015 r. i przymusowo doprowadzony na badania połączone z obserwacją do Szpitala im. dr. J. Babińskiego w Krakowie.

Wskazać należy, że w uzasadnieniu do wyroku z dnia 10 lipca 2007 r. sygn. akt SK 50/06 Trybunał Konstytucyjny podał: Umieszczenie oskarżonego na obserwacji w zakładzie leczniczym stanowi niewątpliwie formę rzeczywistego pozbawienia go wolności i stąd też na mocy art. 63 § 1 k.k. podlega zaliczeniu na poczet kary pozbawienia wolności (zob. wyrok SA w Krakowie z 24 sierpnia2000 r., sygn. akt II AKa 141/00, KZS nr 9/2000, poz. 33; postanowienie SN z 17 września2002 r., sygn. akt II KK 227/02, Lex nr 55534). Nie sposób bowiem podzielić wyrażanego niekiedy w orzecznictwie sądowym poglądu, że poddanie oskarżonego obserwacji psychiatrycznej dla stwierdzenia jego poczytalności nie jest działaniem naruszającym prawo do wolności osobistej, lecz jest jedynie czynnością procesową o charakterze dowodowym (zob. wyrok SA w Katowicach z 16 maja 2002 r., sygn. akt II AKa 114/02,„Wokanda” nr 5/2003, poz. 43; postanowienie SA w Krakowie z 23 października 2003 r., sygn. akt II AKz 408/03, „Krakowskie Zeszyty Sądowe” nr 11/2003, poz. 35). Przebywanie oskarżonego na obserwacji w zakładzie leczniczym z reguły nie stanowi formy jedynie chwilowego pozbawienia go wolności, gdyż zgodnie z art. 203 § 3 k.p.k. obserwacja taka może trwać 6 tygodni, a następnie ten termin może być przedłużony, przy czym ustawodawca nie określa maksymalnego czasu jej trwania. Jest to zatem forma pozbawienia wolności często co najmniej tak dolegliwa dla oskarżonego jak tymczasowe aresztowanie.

 

Zostałem zatem pozbawiony wolności na okres czterech dni w warunkach co najmniej tak dolegliwych, jak tymczasowe aresztowanie.

Bez przeprowadzenia postępowania dowodowego. Na etapie postępowania przygotowawczego, którego celem jest m.in. ustalenie, czy został popełniony czyn zabroniony.

Art. 297 § 1 k.p.k. stanowi: § 1. Celem postępowania przygotowawczego jest:

1) ustalenie, czy został popełniony czyn zabroniony i czy stanowi on przestępstwo,

2) wykrycie i w razie potrzeby ujęcie sprawcy,

3) zebranie danych stosownie do art. 213 i 214,

4) wyjaśnienie okoliczności sprawy, w tym ustalenie osób pokrzywdzonych i rozmiarów szkody,

5) zebranie, zabezpieczenie i utrwalenie dowodów w zakresie niezbędnym do stwierdzenia zasadności wniesienia aktu oskarżenia albo innego zakończenia postępowania, jak również do przedstawienia wniosku o dopuszczenie tych dowodów i przeprowadzenie ich przed sądem.

 

Zarządzenie prokurator Doroty Baranowskiej z dnia 19 sierpnia 2015 r., na podstawie którego zostałem zatrzymany, jest zatem, w świetle wyroku TK z dnia 10.07.2006 r…, wydanym przez nią wyrokiem pozbawienia mnie wolności w warunkach co najmniej – jak podał TK w wyroku z dnia 10.07.2006 r. – tak dolegliwych jak tymczasowe aresztowanie.

Prokurator Dorota Baranowska wydała go – pod nadzorem prokurator Małgorzaty Lipskiej – przed ustaleniem, czy ja popełniłem przypisany mi czyn.

Prokurator D. Baranowska wydała to, pozbawiające mnie wolności zarządzenie, na podstawie założenia, że… zachodzi duże prawdopodobieństwo popełnienia czynów, które mi przypisano.
A skąd wiedziała prokurator Dorota Baranowska w dniu 19 sierpnia 2015 r., że zachodzi duże prawdopodobieństwo popełnienia czynów, za które już pozbawiła mnie wolności, jeśli przeprowadzenie eksperymentu procesowego wyznaczyła dopiero na dzień 28 września 2015 r., tj. po, w istocie, odbyciu przeze mnie w okresie 20 – 24.08.2015 r. kary pozbawienia mnie wolności?

 

Wskazać należy, że już po sporządzeniu i wysłaniu do adw. Wojciecha Wandzela w.w. Zawiadomienia z dnia 4 września 2015 r., prokurator rejonowy dla Krakowa Krowodrzy Małgorzata Lipska skierowała pismo z dnia 9 września 2015 r. do publicystki „Warszawskiej Gazety”, dziennikarki „Obywatelskiej”, Pani Krystyny Górzyńskiej o treści – Załącznik 2.2:

2 Ds. 542/14 Kraków, Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza dnia 9 września 2015 r. Pani Krystyna Górzyńska „Gazeta Obywatelska”, „Prawda jest ciekawa” /adres – ZKE/ W nawiązaniu do wcześniejszej korespondencji, w szczególności maila z dnia 7 września 2015 r. informuję, że tut. prokuratura, w toku nadzorowanego przez siebie postępowania przygotowawczego p-ko Zbigniewowi Kękuś, podejmuje działania zmierzające do wykonania prawomocnego postanowienia Sądu, o poddaniu w/wym. obserwacji psychiatrycznej.

Dowód: 2 Ds. 542/14 Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, pismo prokuratora

rejonowego Małgorzaty Lipskiej z dnia 4 września 2015 r. do red. Krystyny Górzyńskiej – Załącznik 2

 

To… przerażające.

Zawiadomieniem z dnia 4 września 2015 r. Prokuratura Rejonowa dla Krakowa Krowodrzy zawiadomiła mojego obrońcę adw. Wojciecha Wandzela, że w dniu 28 września 2015 r. zrealizuje – wreszcie, w 16 miesiącu prowadzenia postępowania przygotowawczego, podczas którego raz już zostałem pozbawiony wolności – zgodnie z art.2 97 § 7 k.p.k. działanie mające na celu ustalenie, czy ja popełniłem czyn przypisany mi przez prokuratora Bartłomieja Legutkę w dniu 6 maja 2014 r., tj. przeprowadzi eksperyment procesowy, a pismem z dnia 9 września 2015 r., tj. sporządzonym prawie trzy tygodnie przed przeprowadzeniem eksperymentu procesowego, zwierzchniczka autorki Zawiadomienia z dnia 4.09.2015 r., prokurator rejonowy dla Krakowa Krowodrzy poinformowała red. Krystynę Górzyńską, że: „tut. prokuratura, w toku nadzorowanego przez siebie postępowania przygotowawczego p-ko Zbigniewowi Kękuś, podejmuje działania zmierzające do wykonania prawomocnego postanowienia Sądu, o poddaniu w/wym. obserwacji psychiatrycznej.

Oczywisty z tego wniosek, że prokurator rejonowy Małgorzata Lipska przesądziła już w dniu sporządzenia pisma do red. Krystyny Górzyńskiej, tj. 9 września 2015 r., o wyniku eksperymentu procesowego, który zostanie przeprowadzony w dniu 28 września 2015 r.

 

Co więcej, okazuje się, że prokurator rejonowy dla Krakowa Krowodrzy Małgorzata Lipska podejmowała w dniu 9 września 2015 r., tj. prawie trzy tygodnie przed tym, gdy w dniu 28 września 2015 r. zostanie przeprowadzony eksperyment procesowy mający na celu ustalenie, czy ja popełniłem czyn – wybrany przez prokuratora Bartłomieja Legutko w dniu 6 maja 2014 r. jako jeden z trzech różnych zgłoszonych przez sierż. sztab. Michała Dorobę, sierż. sztab. Pawła Lewkowicza i st. post. Marcina Raka w zeznaniach, które złożyli w dniu 5 maja 2014 r. – przypisany mi przez prokuratora Bartłomieja Legutkę, działania zmierzające do wykonania… po raz drugi prawomocnego postanowienia SSR Katarzyny Kaczmary z dnia 16 października 2006 r.Załącznik 2.11.

Raz już przecież zostało wykonane, gdy mnie w dniu 20 sierpnia 2015 r. zatrzymała Policja na podstawie zarządzenia prokurator D. Baranowskiej z dnia 19.08.2015 r/ i zostałem przymusowo doprowadzony do Szpitala Specjalistycznego im. dr. J. Babińskiego w Krakowie.

Zostałem z niego wypisany w dniu 24 sierpnia 2015 r. przez Ordynator Oddziału 4B lek. med. Danutę Woźniak oraz lek. med. Urszulę Hybel.

Dlaczego zatem, jakim prawem, pragnie prokurator rejonowy Małgorzata Lipska drugi raz wykonać na mnie to samo postanowienie SSR K. Kaczmary z dnia 16.10.2014 r., czyli drugi raz pozbawić mnie wolności na etapie prowadzonego przez kierowaną przez nią Prokuraturę postępowania przygotowawczego, bez przewodu sądowego, w tym postępowania dowodowego?

 

Jeden jeszcze fakt budzi mój ogromny niepokój… Treść Zawiadomienia z dnia 4 września 2015 r. doręczonego mojemu obrońcy, adw. Wojciechowi Wandzelowi. Przypomnę – Załącznik 2.2: „Zawiadamiam Pana, jako obrońcę z urzędu podejrzanego Zbigniewa Kękusia /art. 13 §1kk w zw. z art. 242§4kk, 157§2kk i inne), iż w dniu 28 września 2015 r. godz. 08.30 odbędą się czynności w sprawie 2 Ds. 542/14 z udziałem podejrzanego Zbigniewa Kękusia:

1/ przeprowadzenia eksperymentu procesowego z osobami uczestniczącymi: podejrzanego, funkcjonariuszy Policji Państwowej /M. Doroba, M. Rak, P. Lewkowicz/, na miejscu będzie pojazd m-ki Fita Dukato nr rej. HPG B 147.”

Zawiadomienie, jak wyżej zostało sporządzone na zarządzenie prokuratora referenta w sprawie przeciwko mnie Doroty Baranowskiej lub prokuratora rejonowego Małgorzaty Lipskiej.

Wskazać należy, że art. 129 k.p.k. stanowi: § 1. W wezwaniu należy oznaczyć organ wysyłający oraz podać, w jakiej sprawie, w jakim charakterze, miejscu i czasie ma się stawić adresat i czy jego stawiennictwo jest obowiązkowe, a także uprzedzić o skutkach niestawiennictwa.

§ 2. Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do zawiadomień.”

 

Oczywiste, łatwo zauważalne niedopełnienie przez autorkę Zawiadomienia z dnia 4 września 2015 r. obowiązku określonego w art. 129 k.p.k. polega na tym, że nie podała w nim… miejsca, w którym zostanie przeprowadzony w dniu 28 września 2015 r. eksperyment procesowy.

Mam do czynienia z instytucjami wymiaru sprawiedliwości od 1997 roku i nigdy nie zdarzyło mi się, żeby organ sporządzający wezwanie/zawiadomienie, nie podał miejsca, w którym miała być przeprowadzona czynność procesowa z moim udziałem.

Być może w przypadku Zawiadomienia z dnia 4 września 2015 r. jest to tylko skutek niedopatrzenia. Być może jednak jest to spowodowane… niewiedzą autorki Zawiadomienia, gdzie zostaną przeprowadzone czynności procesowe, które w nim przedstawione.

Oto bowiem kilka dni po tym, gdy mnie w dniu 24 sierpnia 2015 r. uwolniono, tj., gdy zostałem wypisany z Oddziału 4B Szpitala Specjalistycznego im. dr. J. Babińskiego w Krakowie, w dniu 2 września 2015 r., ok. godz. 08:30, w mieszkaniu mojej matki stawili się poszukujący mnie policjanci. Nie wyjaśnili, z jakich przyczyn mnie poszukiwali.

Poinformowana przeze mnie o poszukiwaniu mnie przez Policję red. Krystyna Górzyńska skierowała – poproszona o to przeze mnie – e-mail’em zapytanie do rzecznika prasowego Prokuratury Okręgowej w Krakowie wniosek o sporządzenie i doręczenie jej wyjaśnienia prezentującego przyczyny poszukiwania mnie.

W dniu 10 września 2015 r., ok. godz. 09:30 mieszkaniu mojej matki stawiło się trzech policjantów, pod kierownictwem mł. asp. Patryka Lasoty z Wydziału Dochodzeniowo – Śledczego Komendy Miejskiej Policji w Krakowie. Mł.asp. Patryk Lasota poinformował moją matkę, że mnie poszukuje oraz że jeśli do niego nie zadzwonię, to on roześle za mną list gończy.

W dniu 14 września 2015 r. red. Krystyna Górzyńska otrzymała e-mail’a od rzecznika prasowego Prokuratury Okręgowej w Krakowie PPO Janusza Hantko o treści: „Szanowna Pani W odpowiedzi na Pani e-mail informuję, że po sprawdzeniach ustalono, że pod sygnaturą 5 Ds. 153/14 Prokuratury Rejonowej Kraków Podgórze wydano postanowienie o zatrzymaniu i przymusowym sprowadzeniu podejrzanego Zbigniewa K. Powyższe postanowienie zostało wydane w związku z tym, iż Zbigniew K., podejrzany o przest. z art. 216 par. 2 k.k. i inne, nie stawiał się w Komendzie Miejskiej Policji na prawidłowo doręczone wezwania, a jego nieobecności zostały uznane za nieusprawiedliwione.
Funkcjonariusze KMP w Krakowie wykonywali czynności realizując wydane przez Prokuratora postanowienie.
Zbigniew K. w swojej korespondencji kierowanej do Prokuratury, jak i innych osób i organów, konsekwentnie wskazywał miejsce poszukiwania jako swój adres.

Rzecznik Prasowy wz PPO Janusz Hantko”

 

Sprawa Prokuratury Rejonowej Kraków Podgórze sygn. 5 Ds. 153/14 to sprawa przeciwko mnie o znieważenie prokuratora Bartłomieja Legutkę, prowadzona przez w.w. Prokuraturę razem z Wydziałem Dochodzeniowo – Śledczym KMP w Krakowie, a w nim mł. asp. Patrykiem Lasotą.

PPO Janusz Hantko kłamie zarzucając mi, że nie stawiałem się na prawidłowo doręczane wezwania.

Mł. asp. Patryk Lasota doręczał mi nieprawidłowo lub nieprawidłowo sporządzone Wezwania.

Bardzo łatwo to udowodnić…

Artykuł 129 § 1 Kodeksu postępowania karnego stanowi: „W wezwaniu należy oznaczyć organ wysyłający oraz podać, w jakiej sprawie, w jakim charakterze, miejscu i czasie ma się stawić adresat i czy jego stawiennictwo jest obowiązkowe, a także uprzedzić o skutkach niestawiennictwa.”

W załączeniu przesyłam skany dwóch Wezwań sporządzonych osobiście przez mł. asp. Patryka Lasotę:

  1. z dnia 13 marca 2015 r. do stawiennictwa w dniu 31 marca 2015 r. – Załącznik 3,
  2. z dnia 6 maja 2015 r. do stawiennictwa w dniu 15 maja 2015 r. – Załącznik 4

 

W przypadku Wezwania z dnia 13 marca 2015 r. tak je do mnie wysłał mł. asp. Patryk Lasota, że je odebrałem – w zgodzie z przepisami o dwukrotnym awizowaniu – w dniu 3 kwietnia 2015 r., trzy dni po wyznaczonym mi terminie stawiennictwa.

Poza tym w pozycji „sprawa”, podał mł. asp. Patryk Lasota – Załącznik 3: „w sprawie znieważenia podjerz. o przestępstwo z art. 216 §1 i §2 k.k.”

Nie podał, kogo znieważyłem. Jak miałbym się przygotować do spotkania z mł. asp. Patrykiem Lasotą?

Nie dość zatem, że mi mł. asp. Patryk Lasota nieprawidłowo doręczył w.w. Wezwanie, to było ono nieprawidłowe, sporządzone z naruszeniem prawa określonego w art. 129 § 1 k.k.

 

W przypadku Wezwania z dnia 15 maja 2015 r., przyniósł mi je mł. asp. Patryk Lasota osobiście, do mieszkania. Był w towarzystwie kobiety.

Zapytany przeze mnie dlaczego mnie nachodzi, wyjaśnił, że nie odebrałem Wezwania, które on do mnie wysłał. Sprawdziłem w Urzędzie Pocztowym… Nie zwrócono przez dwa miesiące przed najściem mieszkania mojej matki przez mł. asp. Patryka Lasotę żadnej adresowanej do mnie przesyłki listowej.

Co z tego zresztą, że się mł. asp. Patryk Lasota osobiście pofatygował do mieszkania mojej matki skoro mi osobiście doręczył nieprawidłowo sporządzone Wezwanie. W pozycji „sprawa” podał – Załącznik 4: „w sprawie znieważenia B. Legutko, podejrz) o przestępstwo z art. 216 § 1 kk i inne”.

Jakie „inne”? Co ukrywał przede mną do ukrycia mł. asp. Patryk Lasota?

 

Po tym, gdy mi mł. asp. Patryk Lasota doręczył w.w. Wezwania, a w dniu 6 maja 2015 r. stawił się osobiście w mieszkaniu mojej matki, żeby mi wręczyć sporządzone tego dnia Wezwanie, czyniąc mi zarzut, że nie odebrałem jakiegoś Wezwania, które on miał do mnie wysłać, złożyłem skargę na niego do Komendanta Miejskiego Policji w Krakowie insp. Janusza Barcika. W odpowiedzi wyjaśniono mi, że mł. asp. Patryk Lasota nie narusza prawa…

Wreszcie mł. asp. Patryk Lasota prawidłowo mi doręczył prawidłowo sporządzone Wezwanie do stawiennictwa w dniu 20 sierpnia 2015 r. – Załącznik 2.13.

Stawiłem się zgodnie z Wezwaniem o godz. 09:00 w Komendzie Miejskiej Policji w Krakowie.

Zostałem zatrzymany przez czekających tam na mnie policjantów i zawieziony do Szpitala Specjalistycznego im. dr. J. Babińskiego w sprawie… wszczętej przeciwko mnie w opisanych w załączonym do niniejszego e-mail’a piśmie z dnia 14 września 2015 r. do Prokuratora Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Małgorzaty Lipskiej.

Materiał filmowy poświadczający zatrzymanie mnie przez Policję w dniu 20 sierpnia 2015 r. w KMP w Krakowie jest umieszczony na stronie: http://www.monitor-polski.pl/dr-zbigniew-kekus-pojmany-i-umieszczony-w-psychiatryku-podjal-protest-glodowy/

 

Skoro mnie zatrzymali policjanci w dniu 20.08.2015 r. w KMP w Krakowie, gdy się tam stawiłem celem przesłuchania mnie przez mł. asp. Patryka Lasotę, to mnie mogli – wiedząc, jaki był cel mojego stawiennictwa – doprowadzić do niego na przesłuchanie.

Mógł także przyjechać do mnie mł. asp. Patryk Lasota celem przesłuchania mnie, gdy pozbawiony wolności przebywałem w Szpitalu Specjalistycznym im. dr. J. Babińskiego w Krakowie.

Mł. asp. Patryk Lasota wybrał jednak inny wariant… Zaraz po wypisaniu mnie ze szpitala zaczął sam nachodzić mieszkanie mojej matki w poszukiwaniu mnie, a także wysyłać do niej poszukujących mnie policjantów.

 

Skoro jestem od co najmniej 2 września 2015 r. – gdy mnie po raz pierwszy poszukiwano w mieszkaniu mojej matki – poszukiwany przez Policję, skoro Prokuratura Rejonowa Kraków Podgórze wydała postanowienie o zatrzymaniu mnie i przymusowym doprowadzeniu na przesłuchanie w sprawie o znieważenie prokuratora Bartłomieja Legutko, a w Zawiadomieniu z dnia 4 września 2015 r. dla adw. Wojciecha Wandzla nie podano miejsca czynności zaplanowanych przez prokurator Dorotę Baranowską na dzień 28 września 2015 r., to może dlatego go nie podano, że autorka Zawiadomienia… nie wiedziała w dniu wydania zarządzenia o jego sporządzeniu gdzie, tj. w jakim miejscu zostaną przeprowadzone.

Zatrzymany przez Policję mogę przecież zostać umieszczony w areszcie pod… tak samo fałszywym zarzutem jak te z dnia 6 maja 2014 r. na podstawie fałszywych – w dodatku sprzecznych, niespójnych, nielogicznych, niekonsekwentnych, wykluczających się, dyskredytujących ich autorów jako funkcjonariuszy publicznych – zeznań sierż. sztab. Michała Doroby, sierż. sztab. Pawła Lewkowicza i st. post. Marcina Raka.

Być może dlatego właśnie z góry przesądziła prokurator rejonowy dla Krakowa Krowodrzy Małgorzata Lipska o wynikach eksperymentu procesowego, który ma być dopiero przeprowadzony w dniu 28 września 2015 r.

Jeśli zostanę przed dniem 28 września 2015 r., na który wyznaczono przeprowadzenie w.w. czynności procesowych w sprawie Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza do sygn. akt 2 Ds. 542/14 zatrzymany przez Policję w sprawie Prokuratury Rejonowej Kraków Podgórze, sygn. 5 Ds. 153/14, o znieważenie prokuratora Bartłomieja Legutko, i zostanie mi przedstawiony jakiś nowy zarzut, na podstawie którego zostanę umieszczony w areszcie, to… w dniu 28 września 2015 r. właśnie z aresztu zostanę doprowadzony na czynności, jak w Zawiadomieniu z dnia 4.09.2015 r. i… zaraz po nich odwieziony do szpitala psychiatrycznego.

Przecież prokurator rejonowy Małgorzata Lipska pragnie mnie po raz drugi na podstawie tego samego postanowienia pozbawić wolności, czego dowodem sporządzona przez nią informacja – Załącznik 2.1: „W nawiązaniu do wcześniejszej korespondencji, w szczególności maila z dnia 7 września 2015 r. informuję, że tut. prokuratura, w toku nadzorowanego przez siebie postępowania przygotowawczego p-ko Zbigniewowi Kękuś, podejmuje działania zmierzające do wykonania prawomocnego postanowienia Sądu, o poddaniu w/wym. obserwacji psychiatrycznej.

 

xxx

 

W świetle przedstawionych wyżej faktów mających potwierdzenie w kserokopiach dokumentów załączonych do niniejszego pisma szczególnego znaczenia nabiera dla mnie realizacja przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej działań – jak w piśmie do Pana Prezydenta z dnia 7 września 2015 r. /Załącznik 1/ – mieszczących się w ramach zapowiadanego podczas kampanii prezydenckiej programu „Duda pomoc” i mających na celu uzyskanie przeze mnie wydanego przez sędzię Sądu Rejonowego w Dębicy Beatę Stój na podstawie wniosku Prokuratora Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wschód Krystyny Kowalczyk wyroku uniewinniającego mnie od wszystkich czynów, za które Sąd Rejonowy w Dębicy ściga mnie od dnia 14 listopada 2006 r. na podstawie aktu oskarżenia prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r.

Wobec faktów przedstawionych w niniejszym piśmie, tj. ścigania mnie – w tym już nawet pozbawienia wolności – przez Prokuraturę Rejonową dla Krakowa Krowodrzy za czyny przypisane mi w związku z wykonywaniem przez sierż. sztab. Michała Dorobę, sierż. sztab. Pawła Lewkowicza i st. post. Marcina Raka postanowienia sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 25 kwietnia 2014 r., sygn. akt II K 407/13, o zatrzymaniu mnie i przymusowym doprowadzeniu na badania psychiatryczne w dniu 7 maja 2014 r. do Aresztu Śledczego w Krakowie przy ul. Montelupich 7 szczególnego znaczenia nabierają okoliczności, w których sędzia B. Stój wydała postanowienie z dnia 25.04.2014 r.

Pragnę poinformować, że rok później, w dniu 14 kwietnia 2015 r. sędzia Beata Stój wydała postanowienie o treści – Załącznik 5: „Sygn. akt II K. 407/13 POSTANOWIENIE Dnia 14 kwietnia 2015 r. Sąd Rejonowy w Dębicy w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSR Beata Stój Protokolant: st. sekr. sąd. Marcin Foryński-Kastoris w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście – Wschód w Krakowie Ewy Sachy w sprawie karnej Zbigniewa Kękusia oskarżonego o czyny z art. 226 § 1 k.k. i art. 212 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i inne z urzędu w przedmiocie orzeczenia obserwacji psychiatrycznej na podstawie art. 203 § 1, 2 i 3 k.p.k. postanawia połączyć badania sądowo-psychiatryczne oskarżonego Zbigniewa Kękusia z obserwacją w Szpitalu Specjalistycznym im. Józefa Babińskiego w Krakowie, na okres nie dłuższy niż obserwacja sądowo-psychiatryczna orzeczona w sprawie Prokuratury Rejonowej Kraków – Krowodrza w Krakowie o sygnaturze 2 Ds. 542/14, postanowieniem Sądu Rejonowego dla Krakowa – Krowodrzy w Krakowie z dnia 16 października 2014 r., sygn. akt IX. Kp. 300/14/K.

Uzasadnienie

Zbigniew Kękuś oskarżony jest o popełnienie czynów z art. 212 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k., z art. 226 § 3 k.k. i art. 212 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. z art. 241 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. oraz piętnastu występków z art. 226 § 1 k.k. i art. 212 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k.

Wyrokiem z dnia 18 grudnia 2007 r., sygn. akt II. K. 451/06, Sąd Rejonowy w Dębicy skazał Zbigniewa Kękusia za zarzucane mu czyny na karę łączną grzywny, eliminując z opisu wszystkich czynów stwierdzenie, iż oskarżony założył stronę internetową zkekus.w.interia.pl. oraz uzupełniając opisy czynów o stwierdzenie, iż oskarżony dopuścił się ich wspólnie i w porozumieniu z inną osobą. Wyrok uprawomocnił się w dniu 27 grudnia 2007 r.

W dniu 15 września 2010 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie (II.Ko. 283/10) wznowił postępowanie w sprawie Zbigniewa Kękusia odnośnie czynów opisanych w postanowieniu w punktach 1, 3-17, uchylił wyżej opisany wyrok Sądu Rejonowego w części dotyczącej tych czynów i w tym zakresie przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w Dębicy do ponownego rozpoznania. Z kolei wyrokiem z dnia 26 stycznia 2012 r. sygn. IV. K.K. 272/11, Sąd Najwyższy uchylił wyrok SR w Dębicy z dnia 18 grudnia 2007 r. w części dotyczącej dwóch pozostałych czynów i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w Dębicy do ponownego rozpoznania.

Sąd zważył, co następuje:
W toku prowadzonego postępowania po analizie pism składanych do akt przez oskarżonego, Sąd powziął wątpliwości co do jego stanu psychicznego. Zbigniew Kękuś w piśmie z dnia 9 kwietnia 2010 r. (k. 3644-3657, t. XXIII) zapowiadał popełnienie samobójstwa przez podcięcie sobie żył w siedzibie Prokuratora Generalnego, jeśli ten nie wyrazi zgody na spotkanie w terminie ustalonym przez oskarżonego, zaś w piśmie z dnia 28 lutego 2011 r. (k. 3583-3592, t. XXII) rozpoczęcie głodówki protestacyjnej (w kolejnym piśmie z dnia 8 marca 2011 r., k. 3607-3616, t. XXII, także przez dwóch jego synów) w przypadku niewydania w zakreślonym przez niego terminie prawomocnego wyroku uniewinniającego. Już wcześniej w pismach z dnia 9 grudnia 2005 r., złożonych w Ministerstwie Sprawiedliwości (k. 2253 – 2256, t. XV) i w Prokuraturze Rejonowej Kraków Śródmieście – Wschód (k. 2258-2266), t. XV), oskarżony zapowiadał popełnienie samobójstwa w przypadku jego przymusowego zatrzymania i doprowadzenia do prokuratury.

Celem wyjaśnienia tych wątpliwości Sąd dopuścił dowód z opinii biegłych psychiatrów, który udało się przeprowadzić dopiero w maju 2014 roku. W złożonej opinii z dnia 5 czerwca 2014 r. biegli Mariusz Patla i Katarzyna Bilska-Zaremba zgłosili potrzebę poddania oskarżonego obserwacji psychiatrycznej, uznając badania ambulatoryjne za niewystarczające do wydania opinii o stanie jego zdrowia i poczytalności w odniesieniu do zarzucanych czynów. Na posiedzeniu w dniu 12 listopada 2014 r. biegli potwierdzili swoje stanowisko, uznając, iż całość materiału, jakim dysponowali w dniu badania, może sugerować występowanie u oskarżonego zaburzeń psychotycznych, czego jednak nie można potwierdzić ani wykluczyć bez pełnej diagnostyki psychologicznej i neuroobrazowej.

Zgodnie z treścią art. 203 § 1 k.p.k. w razie zgłoszenia przez biegłych takiej konieczności, badanie stanu zdrowia psychicznego oskarżonego może być połączone z obserwacją w zakładzie leczniczym tylko wtedy, gdy zebrane materiały dowodowe wskazują na duże prawdopodobieństwo, że oskarżony popełnił przestępstwo.

Z akt sprawy wynika, że takie prawdopodobieństwo zachodzi, gdyż na stronie internetowej Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca www.zgsopo.webpark.pl oraz na stronie zkekus.w.interia.pl umieszczane były pisma Zbigniewa Kękusia, adresowane głównie do sądów, ale także do organów państwowych, w których obrażał on sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie, a także adwokata Wiesławę Zoll oraz ówczesnego Rzecznika Praw Obywatelskich Andrzeja Zolla, a także umieszczał informacje z postępowania ze swojego powództwa o rozwód, które toczyło się z wyłączeniem jawności.

Zbigniew Kękuś w swoich wyjaśnieniach złożonych w dniu 15 marca 2011 r. zaprzeczył, aby umieszczał na stronach internetowych swoje pisma. Według oskarżonego czyniły to inne osoby ze Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca bez jego wiedzy i zgody. Oskarżony wyjaśnił też, iż nie on był założycielem strony zkekus.w.interia.pl i nie on był jej użytkownikiem, a osoby za Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca (k. 3680, t. XXIII), niemniej w piśmie z dnia 30 października 2006 r. oskarżony nazywa ją swoją stroną, składając niektórym z pokrzywdzonych „propozycję”, jak sam to określa, że w przypadku złożenia oświadczeń, iż nie czują się oni pokrzywdzeni w tej sprawie, w ciągu tygodnia usunięte zostaną ze strony Zarządu Głównego Obrony Praw Ojca i z jego strony nazwiska pokrzywdzonych i od daty przekazania tych oświadczeń w żadnym z pism przekazanych przez oskarżonego do publicznej wiadomości, a dotyczących jego relacji z sądem, Zbigniew Kękuś nie wymieni już nigdy ich nazwisk (k. 2876-2877, tj. XIX).

Ponadto oskarżony w końcowej części powyższego pisma pisze: „Nie miejcie mi za złe – jeśli znajdziecie niniejsze pismo na znanych Wam stronach internetowych – Państwo [tu wymienionych jest szóstka pokrzywdzonych] za złe, że Państwu nie składam takiej samej, jak Adresatom niniejszego pisma propozycji. Z Wami z ogromną radością spotkam się w Sądzie.” (k. 2877, t. XIX). Stawia to w innym świetle wyjaśnienia oskarżonego, który twierdził: „Pisma były umieszczane bez mojej wiedzy i zgody” (k. 3680, t. XXIII). Stwierdzeniu temu przeczy sam oskarżony w piśmie z dnia 20 lipca 2004 r. (k. 119/2, t. I) pisząc: „Informuję, że elektroniczna wersja niniejszego wniosku , oraz wszystkich – do końca trwania, toczącego się przed hołdującym patologii i bezprawiu Wydziałem XI Cywilnym – Rodzinnym Sądu Okręgowego w Krakowie postępowania z mego powództwa – moich pism i odpowiedzi na nie umieszczane będą na internetowych stronach Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca – www.zgosopo.z.pl lub www.zgsopo.webpark.pl”.

Strona http://zkekus.w.interia.pl zaczynała się od słów: „Nazywam się Zbigniew Kękuś. Mam 46 lat.” (k. 268, t. II), po czym następowała historia sprawy z powództwa oskarżonego o rozwód, a kończyła się stwierdzeniem, że to, iż każdy może być „przez urząd przeczołgany” (k. 269, t. II), potwierdzają przedstawione pisma. Były to pisma, w których oskarżony zniesławiał ustalonych w sprawie pokrzywdzonych.

We wszystkich pismach umieszczonych na stronach internetowych widnieje rozdzielnik, komu, oprócz adresata, zostały przekazane do wiadomości. W rozdzielniku zazwyczaj umieszczone są obydwie strony internetowe.

Powyższe dowody wskazują na istnienie dużego prawdopodobieństwa popełnienia przez oskarżonego zarzucanych mu czynów.

Zgodnie z treścią art. 259 § 2 k.p.k., który stosuje się odpowiednio do obserwacji psychiatrycznej (art. 203 § 1 k.p.k.), nie orzeka się obserwacji, jeśli na podstawie okoliczności sprawy można przewidywać, że sąd orzeknie w stosunku do oskarżonego karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania lub karę łagodniejszą, chyba że oskarżony wyrazi zgodę na poddanie go obserwacji.

Z akt sprawy wynika, że powyższa przesłanka nie jest spełniona w niniejszej sprawie, a Zbigniew Kękuś nie wyraził zgody na obserwację psychiatryczną. Wcześniej przez ponad trzy lata nie stawiał się na badania i uniemożliwiał swoje doprowadzenie na nie. Ostatecznie doprowadzony do biegłych, odmówił współpracy z nimi i poddania się badaniu.

Jednak w dniu 16 października 2014 r. Sąd Rejonowy dla Krakowa – Krowodrzy w Krakowie postanowieniem wydanym na wniosek prokuratora w sprawie 2 Ds. 542/14 (IX. Kp. 300/14/K), orzekł badanie stanu zdrowia psychicznego Zbigniewa Kękusia połączone z obserwacją w zakładzie leczniczym przez okres nie dłużej niż cztery tygodnie i wyznaczył Szpital Specjalistyczny im. J. Babińskiego w Krakowie na miejsce przeprowadzenia obserwacji. Postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2014 r., sygn. akt IV.Kz. 718/14, Sąd Okręgowy w Krakowie, rozpoznając zażalenie Zbigniewa Kękusia, utrzymał w mocy orzeczenie Sądu Rejonowego.

W tej sytuacji, skoro wobec oskarżonego orzeczono prawomocnie obserwację psychiatryczną, w związku z czym zostanie on pozbawiony wolności i umieszczony w szpitalu w celu wykonania postanowienia sądu, nic nie stoi na przeszkodzie, aby przy tej okazji biegli wydali opinię o jego stanie zdrowia także w niniejszej sprawie.

Takie rozwiązanie dopuszcza Sąd Najwyższy stwierdzając w orzeczeniu z dnia 31 maja 2011 r., V KK 402/10, OSNKW 2011/9/81, że w takim przypadku „nie istnieje ratiuo legis niestosowania wobec niego [oskarżonego] obserwacji psychiatrycznej, gdyż postanowienie sądu w tym przedmiocie nie stwarza wówczas samodzielnej podstawy prawnej dla pozbawienia oskarżonego wolności. W tych warunkach ‘odpowiednie’ stosowanie art. 259 § 2 k.p.k. przemawia w istocie za niestosowaniem zawartego w nim zakazu jako bezprzedmiotowego”.

Z tych względów orzeczono, jak w sentencji postanowienia, uzależniając okres obserwacji w niniejszej sprawie od okresu obserwacji w sprawie 2 Ds. 542/14.”
Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/,

postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 14 kwietnia 2015 r. – Załącznik 5

 

Wprawdzie sentencją postanowienia z dnia 14 kwietnia 2015 r. sędzia Beata Stój orzekła o poddaniu mnie obserwacji psychiatrycznej – „przy okazji”, bo… „nic nie szkodzi na przeszkodzie”, jak wyjaśniła w uzasadnieniu – ale jest to skutkiem li tylko jej niespójności. W uzasadnieniu bowiem do tego samego postanowienia poświadczyła w zgodzie ze stanem faktycznym, że w sprawie, którą przeciwko mnie rozpoznaje nie zachodzi określona w art. 203 § 1 k.p.k. w zw. z art. 259 § 2 k.p.k. przesłanka uprawniająca ją do orzeczenia mojej obserwacji psychiatrycznej – „(…) Z akt sprawy wynika, że powyższa przesłanka nie jest spełniona w niniejszej sprawie, a Zbigniew Kękuś nie wyraził zgody na obserwację psychiatryczną.”

Nie zachodzi ponieważ w sprawie, którą sędzia B. Stój rozpoznaje przeciwko mnie od listopada 2010 r. raz już zapadł wyrok. Wydał go – skazując mnie za wszystkie czyny, które prokurator Radosława Ridan przypisała mi aktem oskarżenia z dnia 12 czerwca 2006 r. – sędzia Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasz Kuczma w dniu 18 grudnia 2007 r.

Wyrok ten uchyliły następnie w zakresie wszystkich przypisanych mi nim czynów, dwoma wydanymi na moją korzyść wyrokami wznowieniowymi Sąd Okręgowy w Rzeszowie i Sąd Najwyższy. Tak o tych wyrokach napisała sędzia Beata Stój w postanowieniu z dnia 14 kwietnia 2015 r. – Załącznik 5: „Zbigniew Kękuś oskarżony jest o popełnienie czynów z art. 212 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k., z art. 226 § 3 k.k. i art. 212 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. z art. 241 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. oraz piętnastu występków z art. 226 § 1 k.k. i art. 212 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k.

Wyrokiem z dnia 18 grudnia 2007 r., sygn. akt II. K. 451/06, Sąd Rejonowy w Dębicy skazał Zbigniewa Kękusia za zarzucane mu czyny na karę łączną grzywny, eliminując z opisu wszystkich czynów stwierdzenie, iż oskarżony założył stronę internetową zkekus.w.interia.pl. oraz uzupełniając opisy czynów o stwierdzenie, iż oskarżony dopuścił się ich wspólnie i w porozumieniu z inną osobą. Wyrok uprawomocnił się w dniu 27 grudnia 2007 r.

W dniu 15 września 2010 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie (II.Ko. 283/10) wznowił postępowanie w sprawie Zbigniewa Kękusia odnośnie czynów opisanych w postanowieniu w punktach 1, 3-17, uchylił wyżej opisany wyrok Sądu Rejonowego w części dotyczącej tych czynów i w tym zakresie przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w Dębicy do ponownego rozpoznania. Z kolei wyrokiem z dnia 26 stycznia 2012 r. sygn. IV. K.K. 272/11, Sąd Najwyższy uchylił wyrok SR w Dębicy z dnia 18 grudnia 2007 r. w części dotyczącej dwóch pozostałych czynów i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w Dębicy do ponownego rozpoznania.”

 

O wyjątkowej niespójności sędzi Beaty Stój świadczy i to, że po tym, gdy Sąd Okręgowy w Rzeszowie uchylił postanowieniem z dnia 30 czerwca 2015 r. jej postanowienie z dnia 14 kwietnia 2015 r., w którym ona podała, że w sprawie przeciwko mnie nie zachodzi przesłanka uprawniająca ją do orzeczenia mojej obserwacji psychiatrycznej, doręczyła mi Wezwanie z dnia 10 lipca 2015 r. o treści – Załącznik 6: „Sąd Rejonowy w Dębicy II Wydział Karny /adres – ZKE/ Data 10/07/2015 Sygn. akt II K 407/13 Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ WEZWANIE Sąd Rejonowy w Dębicy II Wydział Karny wzywa Pana do obowiązkowego stawiennictwa w charakterze oskarżonego na posiedzenie w przedmiocie orzeczenia obserwacji psychiatrycznej, które odbędzie się dnia 8 września 2015 r. o godz. 09:30 sala 9 w Sądzie Rejonowym w Dębicy przy ul. Słonecznej 3 w sprawie z art. 226 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk. Na mocy zarządzenia Sędziego Starszy Sekretarz Sądowy Marcun Foryński-Kastoris”

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny, sygn. akt II K 407/13, Wezwanie z dnia 10 lipca 2015

r. – Załącznik 6

 

Potem jednak sędzia Beata Stój rozmyśliła się i… odwołała posiedzenie zapowiedziane na dzień 8 września 2015 r. informując mnie pismem z dnia 1 września 2015 r. – Załącznik 7:

Sąd Rejonowy w Dębicy II Wydział Karny /adres – ZKE/ Dnia 01/09/2015 Sygnatura akt II K 407/13 Pan Zbigniew Kękuś ZAWIADOMIENIE O ODWOŁANIU POSIEDZENIA Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny zawiadamia, że posiedzenie w przedmiocie orzeczenia obserwacji psychiatrycznej w Pana sprawie, wyznaczone na dzień 08.09.2015 r., godz. 9:30, nie odbędzie się. Na mocy zarządzenia Sędziego. Starszy Sekretarz Sądowy Marcin Foryński-Kastoris”
Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny, sygn. akt II K 407/13, Zawiadomienie z dnia 1 września 2015

r. – Załącznik 7

 

Sędzia Beata Stój wie, że nie może orzec poddania mnie obserwacji psychiatrycznej.

Wie też, że… z dniem 1 października 2015 r. ustanie karalność ostatniego z czynów, za które mnie ściga – karalność szesnastu z osiemnastu, o które zostałem oskarżony ustała z dniem 1 czerwca i października 2013 r., a jeden nigdy nie był i nie jest przestępstwem.

Dlatego rozpoznaje sprawę przeciwko mnie… piąty rok po wydaniu przez Sąd Okręgowy w Rzeszowie pierwszego z w.w. wyroków wznowieniowych. Sędzia T. Kuczma prowadził w tej samej sprawie rozprawę główną przez 9 miesięcy, sędzia Beata Stój prowadzi ją od dnia 15 marca 2011 r.

W tym m.in. nieprawidłowo mnie zawiadamiając w okresie od dnia 9 czerwca 2014 r., gdy jej biegli z listy prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie, lekarze psychiatrzy, Katarzyna Bilska-Zaremba i Mariusz Patla doręczyli Opinię sądowo-psychiatryczną z dnia 5 czerwca 2014 r. o kolejno organizowanych przez nią posiedzeniach i odwołując je, aż do tego w dniu 14 kwietnia 2015 r., podczas którego wydała uchylone z jej winy przez Sąd Okręgowy w Rzeszowie postanowienie o poddaniu mnie obserwacji psychiatrycznej.

Posiedzenie wyznaczone na dzień 8 września 2015 r. też odwołała.

 

Skoro sędzia B. Stój wie – co poświadczyła w postanowieniu z dnia 14 kwietnia 2015 r. – że nie może w sprawie, którą przeciwko mnie rozpoznaje orzec o mojej obserwacji psychiatrycznej, to wie także, że… nie było potrzeby wydawać w okresie od dnia 15 marca 2011 r. kolejnych postanowień o poddaniu mnie badaniom psychiatrycznym oraz nakazów Policji zatrzymania mnie i przymusowego doprowadzenia na badania.

Od marca 2011 r. informowałem przecież sędzię Beatę Stój, że nie poddam się badaniom oraz nie stawiałem się na kolejno doręczane mi przez nią wezwania, co sędzia B. Stój poświadczyła w postanowieniu z dnia 14 kwietnia 2015 r. podając – Załącznik 5: „(…) Z akt sprawy wynika, że powyższa przesłanka nie jest spełniona w niniejszej sprawie, a Zbigniew Kękuś nie wyraził zgody na obserwację psychiatryczną. Wcześniej przez ponad trzy lata nie stawiał się na badania i uniemożliwiał swoje doprowadzenie na nie. Ostatecznie doprowadzony do biegłych, odmówił współpracy z nimi i poddania się badaniu.

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/,

postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 14 kwietnia 2015 r. – Załącznik 5

 

Moja odmowa poddania się badaniom psychiatrycznym nie mogła – co wyjaśniła sędzia B. Stój – skutkować wydaniem orzeczenia o poddaniu mnie obserwacji psychiatrycznej.

Sędzia Beata Stój nie tylko zatem zmarnowała łącznie ponad 4 lata, tj. spowodowała ponad 4-letnią przewłokę w postępowaniu, ale … jest główną winowajczynią zdarzenia z dnia 5 maja 2014 r., skutkującego zarzutami przedstawionymi mi w dniu 6 maja 2014 r. przez prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza Bartłomieja Legutkę.

Doszło do niego podczas wykonywania przez sierż. sztab. Michała Dorobę, sierż. sztab. Pawła Lewkowicza i st. post. Marcina Raka … całkowicie zbędnego – w świetle przedstawionych wyżej faktów – postanowienia sędzi B. Stój z dnia 25 kwietnia 2014 r. o zatrzymaniu mnie i przymusowym doprowadzeniu na badania psychiatryczne.

 

Z podanych wyżej przyczyn, pismem z dnia 7 września 2015 r. poinformowałem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, że po odbiór dokumentów, jak w tym piśmie stawię się w Kancelarii Prezydenta w dniu 22 września 2015 r.

Od tego czasu wystąpiły jednak nowe okoliczności przedstawione w niniejszym piśmie.

Nie tylko jestem poszukiwany przez Policję – z naruszeniem prawa, bo po moim w.w. stawiennictwie w dniu 20.08.2015 r. w KMP w Krakowie na Wezwanie mł. asp. Patryka Lasoty oraz zatrzymaniu mnie i zawiezieniu do Szpitala w wykonaniu zarządzenia prokurator D. Baranowskiej, mł. asp. Patryk Lasota powinien mi doręczyć nowe Wezwanie jeśli chce mnie przesłuchać – celem zatrzymania mnie i doprowadzenia pod przymusem na przesłuchanie w prowadzonej przeciwko mnie z oskarżenia publicznego sprawie o ścigane z oskarżenia prywatnego znieważenie prokuratora Bartłomieja Legutko, ale prokurator rejonowy dla Krakowa Krowodrzy Małgorzata Lipska ujawniła w piśmie z dnia 9 września 2015 r. do red. Krystyny Górzyńskiej, że zna wyniki eksperymentu procesowego, który w sprawie przeciwko mnie prowadzonej od dnia 6 maja 2014 r. z inicjatywy prokuratora Bartłomieja Legutko zostanie przeprowadzony w dniu 28 września 2015 r. Trzy tygodnie przed jego – zapowiedzianego mojemu obrońcy adw. Wojciechowi Wandzelowi pismem z dnia 4 września 2015 r. – przeprowadzeniem poinformowała red. Krystynę Górzyńską, że – Załącznik 2.2: „W nawiązaniu do wcześniejszej korespondencji, w szczególności maila z dnia 7 września 2015 r. informuję, że tut. prokuratura, w toku nadzorowanego przez siebie postępowania przygotowawczego p-ko Zbigniewowi Kękuś, podejmuje działania zmierzające do wykonania prawomocnego postanowienia Sądu, o poddaniu w/wym. obserwacji psychiatrycznej.

Po tym, czego od lat doświadczam ze strony prokuratury, w tym przez ostanie pięć lat kierowanej przez Prokuratora Generalnego Andrzeja Seremeta, nic mnie już nie jest w stanie zdziwić. W tym i to, że prokurator Małgorzata Lipska wiedziała już w dniu 9 września 2015 r., że wyniki eksperymentu procesowego, który zostanie przeprowadzony w dniu 28 września 2015 r. będą dla mnie negatywne.

Nie wiem dlaczego takie będą, bo jeśli zapoznać się z zeznaniami sierż. sztab. Michała Doroby, sierż. sztab. Pawła Lewkowicza i st. post. Marcina Raka powinny – wydawałoby się, że muszą – być pozytywne. Policjanci opisali przecież w ich zeznaniach trzy różne zdarzenia.

Jeśli mają być negatywne to wyłącznie… przez wzgląd na dobro wymiaru sprawiedliwości.

 

xxx

 

W sprawie Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza do sygn. akt 2 Ds. 542/14 raz już zostałem pozbawiony wolności przez umieszczenie mnie w okresie 20 – 24 września 2015 r. w Szpitalu Specjalistycznym im. dr. J. Babińskiego w Krakowie.

Dopiero po wypisaniu mnie z niego, w szesnastym miesiącu prowadzonego przeciwko mnie postępowania prokuratorzy zdecydowali o przeprowadzeniu czynności mających na celu ustalenie, czy ja popełniłem czyny, które przypisał mi prokurator Bartłomiej Legutko w dniu 6 maja 2014 r. Zarządzili przeprowadzenie eksperymentu procesowego – chyba powinien go zatem zarządzić uważający się obecnie za znieważonego przeze mnie prokurator Bartłomiej Legutko na samym początku prowadzenia wszczętego przez niego postępowania.

Prokurator rejonowy Małgorzata Lipska już w dniu 9 września 2015 r. wiedziała, że eksperyment procesowy przeprowadzony w dniu 28 września 2015 r. będzie miał negatywne dla mnie wyniki.

Przede mną zatem kolejne pozbawienie mnie wolności i pobyt w szpitalu psychiatrycznym. Oczywisty to wniosek z zapowiedzi prokurator Małgorzaty Lipskiej – Załącznik 2.2: „W nawiązaniu do wcześniejszej korespondencji, w szczególności maila z dnia 7 września 2015 r. informuję, że tut. prokuratura, w toku nadzorowanego przez siebie postępowania przygotowawczego p-ko Zbigniewowi Kękuś, podejmuje działania zmierzające do wykonania prawomocnego postanowienia Sądu, o poddaniu w/wym. obserwacji psychiatrycznej.

 

Tak się jednak szczęśliwie składa, że mogę wybrnąć z opresji, w które wpędziły mnie sędzia Beata Stój rozpoznająca w opisany wyżej oraz w szczegółach w piśmie do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 7 września 2015 r. /Załącznik 1/ sposób sprawę przeciwko mnie do sygn. akt II K 407/13 oraz Prokurator Rejonowy dla Krakowa Śródmieścia Wschód Krystyna Kowalczyk, przy której udziale ją rozpoznaje.

Potrzebne są do tego wyłącznie:

  1. realizacja przez Pana Prezydenta działań zapowiedzianych w dniu 13 maja 2015 r. podczas prezentacji programu „Duda pomoc” i przypomnianych przeze mnie w szczegółach w piśmie do Pana Prezydenta z dnia 7 września 2015 r.,
  2. konsekwencja w działaniu prokuratora generalnego Andrzeja Seremeta, na podstawie którego kasacji z dnia 23 sierpnia 2011 r. Sąd Najwyższy wydał w.w. wyrok wznowieniowy z dnia 26 stycznia 2012 r. od skazującego mnie wyroku sędziego T. Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r.
  3. potwierdzenie przez sędzię Beatę Stój i prokurator Krystynę Kowalczyk, że obie są – jak tego od nich wymaga ustawodawca – nieskazitelnych charakterów.

 

Jeśli Pan Prezydent skierował do prokuratora generalnego Andrzeja Seremeta wniosek, o który prosiłem w piśmie do Pana z dnia 7 września 2015 r. /Załącznik 1/, a prokurator generalny przeprowadził rozmowę z prokuratorem rejonowym Krystyną Kowalczyk, w następstwie której ta zawiadomiła Sąd Rejonowy w Dębicy o cofnięciu – na podstawie art. 14.2 k.p.k. i art. 32.2 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze – aktu oskarżenia przeciwko mnie prokurator Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r., to Sąd Rejonowy w Dębicy… musi – w związku z nowelizacją od dnia 1 lipca 2015 r. Kodeksu postępowania karnego – wydać uniewinniający mnie wyrok, ewentualnie postanowienie o umorzeniu postępowania przeciwko mnie.

Może to zrobić sędzia Beata Stój, albo – jeśli ona jest chora – którykolwiek z jej, prezesa Sądu, podwładnych.

Jeśli Sąd Rejonowy w Dębicy wyda uniewinniający mnie wyrok lub postanowienie o umorzeniu postępowania przeciwko mnie przed dniem 28 września 2015 r., to przesądzone już w dniu 9 września 2015 r. przez prokuratora rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Małgorzatę Lipską jako negatywne wyniki eksperymentu procesowego, który będzie przeprowadzony w dniu 28 września 2015 r. nie będą miały dla sprawy przeciwko mnie rozpoznawanej przez kierowaną przez prokurator M. Lipską Prokuraturę Rejonową Kraków Krwodorza do sygn. akt 2 Ds. 542/14 najmniejszego, żadnego znaczenia.

Wycofanie bowiem przez prokuratora rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wschód Krystynę Kowalczyk sporządzonego pod jej między innymi nadzorem aktu oskarżenia prokurator Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r. oraz w jego następstwie wydanie przez Sąd Rejonowy w Dębicy wyroku uniewinniającego mnie od czynów, które przypisała mi prokurator R. Ridan – lub wydanie postanowienia o umorzeniu postępowania z powodu cofnięcia aktu oskarżenia – poświadczy ostatecznie, że działania realizowane wobec mnie przez sierż. sztab. Michała Dorobę, sierż. sztab. Pawła Lewkowicza i st. post. Marcina Raka w dniu 5 maja 2014 r., na podstawie Postanowienia sędzi Beaty Stój z dnia 25 kwietnia 2014 r. i skutkujące postawieniem mi w dniu 6 maja 2014 r. zarzutów przez prokuratora Bartłomieja Legutkę były nielegalne.

To rozwiąże także sprawę ścigania mnie przez Prokuraturę Rejonową Kraków Podgórze i mł. asp. Patryka Lasotę z Wydziału Dochodzeniowo-Śledczego KMP w Krakowie za znieważenie prokuratora Bartłomieja Legutko, który… powinien chyba jednak zarządzić już w maju 2014 r. przeprowadzenie eksperymentu procesowego w sprawie, którą wszczął przeciwko mnie skoro zarządziła jego przeprowadzenie obecnie prokurator Dorota Baranowska. To zarządzenie jest dowodem wątpliwości prokurator D. Baranowskiej co do popełnienia przeze mnie czynów, które przypisał mi prokurator B. Legutko.

 

xxx

 

Wprawdzie w piśmie z dnia 7 września 2015 r. poinformowałem Pana, że po odbiór dokumentów, o których w nim napisałem stawię się w Kancelarii Prezydenta w dniu 22 września 2015 r., ale z podanych wyżej przyczyn stawię się już w dniu 17 września 2015 r.

Rozumiem, że Pan Prezydent może ich jeszcze nie mieć.

Poczekam. Przed Kancelarią Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej będę czuł się bezpiecznie. Pan Prezydent czuwa wszak nad przestrzeganiem Konstytucji:

 

Prezydent Rzeczypospolitej czuwa nad przestrzeganiem Konstytucji, stoi na straży suwerenności i bezpieczeństwa państwa oraz nienaruszalności i niepodzielności jego terytorium.”

Artykuł 126.2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

 

Jednym z najważniejszych praw obywatelskich zapisanych w Konstytucji jest prawo do wolności:

 

Wolność człowieka podlega ochronie prawnej.”

Artykuł 31.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

 

A ja w sprawie, w której jestem ścigany przez prokurator Dorotę Baranowską i prokurator Małgorzatę Lipską z powodu zdarzenia, do którego doszło z winy sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój, nie tylko raz już zostałem pozbawiony wolności przez umieszczenie mnie przez prokurator Dorotę Baranowską w szpitalu psychiatrycznym i jestem poszukiwany celem przymusowego doprowadzenia mnie na przesłuchanie w sprawie o znieważenie prokuratora Bartomieja Legutko, ale prokurator rejonowy dla Krakowa Krowodrzy Małgorzata Lipska już w dniu 9 września 2015 r., na trzy tygodnie przed przeprowadzeniem w dniu 28 września 2015 r. zarządzonej w dniu 4 września 2015 r. lub wcześniej czynności procesowej mającej na celu ustalenie, czy ja byłem sprawcą czynów, za które jestem ścigany oraz czy popełnienie tego czynu jest w ogóle możliwe, tj. eksperymentu procesowego ujawniła, że zna wyniki tego eksperymentu informując red. Krystynę Górzyńską, że: „2 Ds. 542/14 Kraków, Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza dnia 9 września 2015 r. Pani Krystyna Górzyńska „Gazeta Obywatelska”, „Prawda jest ciekawa” /adres – ZKE/ W nawiązaniu do wcześniejszej korespondencji, w szczególności maila z dnia 7 września 2015 r. informuję, że tut. prokuratura, w toku nadzorowanego przez siebie postępowania przygotowawczego p-ko Zbigniewowi Kękuś, podejmuje działania zmierzające do wykonania prawomocnego postanowienia Sądu, o poddaniu w/wym. obserwacji psychiatrycznej.

Dowód: 2 Ds. 542/14 Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, pismo prokuratora

rejonowego Małgorzaty Lipskiej z dnia 4 września 2015 r. do red. Krystyny Górzyńskiej – Załącznik 2.2

 

W związku z powyższym informuję, jak na wstępie.

 

Zbigniew Kękuś

 

Załączniki:

  1. Pismo Zbigniewa Kękusia z dnia 7 września 2015 r. do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Andrzeja Dudy
  2. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, pismo Z. Kękusia z dnia 14 września 2015 r. do prokuratora rejonowego Małgorzaty Lipskiej
  3. Komenda Miejska Policji w Krakowie Wydział Dochodzeniowo-Śledczy, L.dz. MD.5601.40.15, Wezwanie mł. asp. Patryka Lasoty z dnia 31 marca 2015 r.
  4. Komenda Miejska Policji w Krakowie Wydział Dochodzeniowo-Śledczy, L.dz. MD.5601.40.15, Wezwanie mł. asp. Patryka Lasoty z dnia 15 maja 2015 r.
  5. Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 14 kwietnia 2015 r.
  6. Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny, sygn. akt II K 407/13, Wezwanie z dnia 10 lipca 2015 r.
  7. Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny, sygn. akt II K 407/13, Zawiadomienie z dnia 1 września 2015 r.

 

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Kraków, dnia 16 września 2015 r.

Zbigniew Kękuś

 

Pani

Elżbieta Doniec

Prokurator Rejonowy dla Krakowa Podgórza

oś. Stalowe 16D

31-922 Kraków

 

Sygn. akt:

  1. Prokuratury Rejonowej Kraków Podgórze: 5 Ds. 153/14
  2. Komendy Miejskiej Policji w Krakowie Wydział Dochodzeniowo-Śledczy: L. dz.MD.5601.40.15

 

Dotyczy:

  1. Wniosek o uchylenie postanowienia Prokuratury Rejonowej Kraków Podgórze o zatrzymaniu mnie i przymusowym doprowadzeniu na przesłuchanie w sprawie o popełnieniu przeze mnie przestępstwa znieważenia /art. 216 § 1 i § 2 k.k./ prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza Bartłomieja Legutko – sygn. akt 5 Ds. 153/14.
  2. Wniosek o umorzenie postępowania przeciwko mnie o znieważenie prokuratora Bartłomieja Legutko.
  3. Zawiadomienie, że:
    1. kopie dokumentów poświadczających fakty przedstawione w niniejszym piśmie są umieszczone w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl,
    2. kopia niniejszego pisma zostanie umieszczona w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl.

 

Zadaniem prokuratury jest strzeżenie praworządności oraz czuwanie nad ściganiem przestępstw.”

Artykuł 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze

 

W dniu 2 września 2015 r. w mieszkaniu mojej matki Wandy Kękuś zam. ul. Mazowiecka 55 m. 21 w Krakowie stawiło się dwóch poszukujących mnie policjantów. Nie wyjaśnili, z jakiego powodu mnie poszukują.

Poproszona o to przeze mnie red. Krystyna Górzyńska skierowała zapytanie do rzecznika prasowego Prokuratury Okręgowej w Krakowie zapytanie: „Czy Prokuratura posiada wiadomości na jakiej podstawie prawnej i w jakim celu policjanci w cywilu z KMP w Krakowie na ul. Siemiradzkiego poszukiwali w środę 2 września 2015 r. ok. godz. 8.30 rano pana Zbigniewa Kękusia w mieszkaniu jego 80-letniej matki Wandy Kękuś?”

W dniu 10 września 2015 r. w mieszkaniu mojej matki stawił się mł. asp. Patryk Lasota z Wydziału Dochodzeniowo – Śledczego Komendy Miejskiej Policji w Krakowie w towarzystwie dwóch innych policjantów. Poinformował moją matkę, że jeśli do niego nie zadzwonię, to on roześle za mną list gończy ponieważ sprawa, którą rozpoznaje dotyczy prokuratora.

Chodzi o sprawę o popełnieniu przeze mnie mnie przestępstwa znieważenia /art. 216 § 1 i § 2 k.k./ prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza Bartłomieja Legutko – sygn. akt 5 Ds. 153/14.W dniu 14 września 2015 r. red. Krystyna Górzyńska otrzymała e-mail’a od rzecznika prasowego Prokuratury Okręgowej w Krakowie PPO Janusza Hantko o treści: „Szanowna Pani W odpowiedzi na Pani e-mail informuję, że po sprawdzeniach ustalono, że pod sygnaturą 5 Ds. 153/14 Prokuratury Rejonowej Kraków Podgórze wydano postanowienie o zatrzymaniu i przymusowym sprowadzeniu podejrzanego Zbigniewa K. Powyższe postanowienie zostało wydane w związku z tym, iż Zbigniew K., podejrzany o przest. z art. 216 par. 2 k.k. i inne, nie stawiał się w Komendzie Miejskiej Policji na prawidłowo doręczone wezwania, a jego nieobecności zostały uznane za nieusprawiedliwione.
Funkcjonariusze KMP w Krakowie wykonywali czynności realizując wydane przez Prokuratora postanowienie.
Zbigniew K. w swojej korespondencji kierowanej do Prokuratury, jak i innych osób i organów, konsekwentnie wskazywał miejsce poszukiwania jako swój adres.

Rzecznik Prasowy wz PPO Janusz Hantko”

PPO Janusz Hantko kłamie zarzucając mi, że nie stawiałem się na prawidłowo doręczane wezwania.

Mł. asp. Patryk Lasota doręczał mi nieprawidłowo lub nieprawidłowo sporządzone Wezwania.

Bardzo łatwo to udowodnić…

Na ostatnie z doręczonych mi – prawidłowo sporządzone i prawidłowo doręczone – stawiłem się w KMP w Krakowie w dniu 20.08.2015 r.

Zostałem zatrzymany przez Policję i przymusowo doprowadzony do Szpitala Specjalistycznego im. dr. J. Babińskiego w Krakowie.

Artykuł 129 § 1 Kodeksu postępowania karnego stanowi: „W wezwaniu należy oznaczyć organ wysyłający oraz podać, w jakiej sprawie, w jakim charakterze, miejscu i czasie ma się stawić adresat i czy jego stawiennictwo jest obowiązkowe, a także uprzedzić o skutkach niestawiennictwa.”

W załączeniu przesyłam skany dwóch Wezwań sporządzonych osobiście przez mł. asp. Patryka Lasotę:

    1. z dnia 13 marca 2015 r. do stawiennictwa w dniu 31 marca 2015 r. – Załącznik 1,
    2. z dnia 6 maja 2015 r. do stawiennictwa w dniu 15 maja 2015 r.- Załącznik 2

W przypadku Wezwania z dnia 13 marca 2015 r. tak je do mnie wysłał mł. asp. Patryk Lasota, że je odebrałem – w zgodzie z przepisami o dwukrotnym awizowaniu w dniu 3 kwietnia 2015 r., trzy dni po wyznaczonym mi terminie stawiennictwa.

Poza tym w pozycji „sprawa”, podał mł. asp. Patryk Lasota -“Załącznik 3: „w sprawie znieważenia podejrz. o przestępstwo z art. 216 §1 i §2 k.k.”

Nie podał, kogo znieważyłem. Jak miałbym się przygotować do spotkania z mł. asp. Patrykiem Lasotą?

Nie dość zatem, że mi mł. asp. Patryk Lasota nieprawidłowo doręczył w.w. Wezwanie, to było ono nieprawidłowe, sporządzone z naruszeniem prawa określonego w art. 129 § 1 k.k.

W przypadku Wezwania z dnia 15 maja 2015 r., przyniósł mi je mł. asp. Patryk Lasota osobiście, do mieszkania. Był w towarzystwie kobiety.

Zapytany przeze mnie dlaczego mnie nachodzi, wyjaśnił, że nie odebrałem Wezwania, które on do mnie wysłał. Sprawdziłem w Urzędzie Pocztowym… Nie zwrócono przez dwa miesiące przed najściem mieszkania mojej matki przez mł. asp. Patryka Lasotę żadnej adresowanej do mnie przesyłki listowej.

Co z tego zresztą, że się mł. asp. Patryk Lasota osobiście pofatygował do mieszkania mojej matki skoro mi osobiście doręczył nieprawidłowo sporządzone Wezwanie. W pozycji „sprawa” podał – Załącznik 2: „w sprawie znieważenia B. Legutko, podejrz) o przestępstwo z art. 216 § 1 kk i inne”.

Jakie „inne”? Co ukrywał przede mną do ukrycia mł. asp. Patryk Lasota?

Po tym, gdy mi mł. asp. Patryk Lasota doręczył w.w. Wezwania, a w dniu 6 maja 2015 r. stawił się osobiście w mieszkaniu mojej matki, żeby mi wręczyć sporządzone tego dnia Wezwanie, czyniąc mi zarzut, że nie odebrałem jakiegoś Wezwania, które on miał do mnie wysłać, złożyłem skargę na niego do Komendanta Miejskiego Policji w Krakowie insp. Janusza Barcika. W odpowiedzi wyjaśniono mi, że mł. asp. Patryk Lasota nie narusza prawa…

Wreszcie mł. asp. Patryk Lasota prawidłowo mi doręczył prawidłowo sporządzone Wezwanie z dnia 16 lipca 2015 r. do stawiennictwa w dniu 20 sierpnia 2015 r. – Załącznik 3.

Stawiłem się zgodnie z Wezwaniem o godz. 09:00 w Komendzie Miejskiej Policji w Krakowie.

Natychmiast po stawieniu się zostałem zatrzymany przez dwoje policjantów z Komisariatu Policji IV Krakowie, asp. Sylwię Orzechowską-Poseł i mł. asp. Janusza Jakubowskiego, którzy realizowali Zarządzenie z dnia 19 sierpnia 2015 r. prokurtaora Prokuratury Rejonowej dla Krakowa Krowodrzy Doroty Baranowskiej, w którym ta podała m.in. – Załącznik 14: „Dorota Baranowska-prokurator Prokuratury Rejonowej w Krakowie-Krowodrzy po w sprawie 2 Ds. 542/14 przeciwko Zbigniew Kękuś podejrz. o przest. z art. 222§1kk i art. 157§2kk, art. 13§1kk w zw. z art. 242§4kk w zw. z art. 11 §2 kk na podstawie art. 247§1pkt 1 i 2 kpk, art. 75 §1 i 2 kpk zarządza I. zatrzymanie i przymusowe doprowadzenie podejrzanego Pana: Zbigniew Kękuś (…) do siedziby Szpitala im Babińskiego w Krakowie – adres: Kraków ul. Babińskiego 29 Oddział 4B w dniu 20 sierpnia 2015 r. w godz. 8.15 – 10.30 (…).”

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, Zarządzenie prokurator Doroty

Baranowskiej z dnia 19 sierpnia 2015 r. – Załącznik 4

 

Prokurator Dorota Baranowska zastąpiła prokuratora Bartłomieja Legutkę w postępowaniu do sygn. akt 2 Ds. 542/14 po jego z niej wyłączeniu po wszczęciu przez Prokuraturę Rejonową Kraków Podgórze postępowania przeciwko mnie o jego znieważenie.

 

Zatrzymanie mnie w dniu 20.08.2015 r. z podanej wyżej przyczyny w KMP w Krakowie poświadcza sporządzony w tym dniu od godz. 09:10 w KMP w Krakowie Protokół Zatrzymania Osoby, w którym podano – Załącznik 5: „Komisariat Policji IV w Krakowie MZ 274/15 PROTOKÓŁ ZATRZYMANIA OSOBY

Imię i nazwisko zatrzymanegogodzina i data zatrzymania: Zbigniew Kękuś 09:00 20.08.2015

Miejsce czynności – Kraków ul. Siemiradzkiego 24

Stopień, imię i nazwisko policjanta prowadzącego czynność – asp. Sylwia Orzechowska – Poseł z KP IV Kraków

Miejsce sporządzenia protokołu – KP IV Kraków 09:10 20.08.2015

(…) Przyczyna zatrzymania – Realizacja nakazu doprowadzenia Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza sygn. akt 2 Ds. 542/14 zarządzającego zatrzymanie i przymusowe doprowadzenie do Szpitala im. Babińskiego w Krakowie ul. Babińskiego 29 oddział 4B na dzień 20-08-2015 r. w godz. 08:15 – 10:30.

(…) Stopień imię i nazwisko, podpis policjanta zawiadamiającego – asp. Sylwia Orzechowska – Poseł”
Dowód: Komisariat Policji IV w Krakowie, sygn. akt MZ 274/15, Protokół Zatrzymania Osoby z dnia 20 sierpnia

2015 r. – Załącznik 5

 

Materiał filmowy poświadczający zatrzymanie mnie przez Policję w dniu 20 sierpnia 2015 r. w KMP w Krakowie jest umieszczony na stronie: http://www.monitor-polski.pl/dr-zbigniew-kekus-pojmany-i-umieszczony-w-psychiatryku-podjal-protest-glodowy/

 

Z Oddziału 4B Szpitala Specjalistycznego im. dr. J. Babińskiego w Krakowie zostałem wypisany w dniu 24 sierpnia 2015 r. co potwierdza sporządzona w tym dniu epikryza – Załącznik 6: „Szpital Specjalistyczny im. dr. Józefa Babińskiego w Krakowie /adres – ZKE/ Karta informacyjna leczenia szpitalnego Oddziału Psychiatrycznego Kraków-Podgórze I

Nazwisko i imię: Kękuś Zbigniew urodzony: 02-05-1958 Adres /adres – ZKE/ PESEL /Nr PESEL – ZKE/ Pacjent przebywał w szpitalu: od 20-08-2015 do 24-08-2015

Rozpoznanie: Z04.06 Obserwacja sądowo-psychiatryczna

Epikryza: Pacjent przyjęty w celu przeprowadzenia obserwacji sądowo-psychiatrycznej zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego dla dzielnicy Kraków-Krowodrza. Po przyjęciu do oddziału pacjent nie wyraził zgody na pobranie krwi w celu wykonania badań laboratoryjnych, nie wyraził zgody na badanie EEG, KT głowy oraz na badanie psychologiczne.

Od chwili przyjęcia do Oddziału podjął głodówkę, którą kontynuował do dnia 24.08.2015 r. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności nie ma możliwości przeprowadzenia obserwacji sądowo-psychiatrycznej, pacjenta wypisano z Oddziału.
Pacjent w dniu wypisu zgłasza ogólnie dobre samopoczucie, nie zgadza się na badanie lekarskie w Oddziale, ani na konsultację w SOR.

Wyniki badań laboratoryjnych:
RR-188/107; 145/100, 155/97; 144/06, 128/95 (24.08.2015r.) mmHg

Pacjent nie zgadza się na pobranie krwi do badań laboratoryjnych, a także na badanie EEG oraz KT głowy.

Leczenie biologiczne:

A. Podstawowe leczenie psychotropowe: –

B. Inne leki: –

Zalecenia:

Brak zaleceń.

Recept nie wydano.

Kartę przekazano: – do rąk własnych pacjenta

Kierownik Oddziału Psychiatrycznego Kraków-Podgórze I Szpitala Specjalistycznego im. dr. J. Babińskiego SPZOZ w Krakowie lek. Danuta Woźniak specjalista psychiatra 5069421

Lekarz wypisujący lek. med. Urszula Hybel specjalista psychiatra 2060068”

Dowód: Szpital Specjalistyczny im. dr. Józefa Babińskiego w Krakowie, epikryza z dnia 24 sierpnia 2015 r. –

Załącznik 6

xxx

 

Pismem z dnia 4 września 2015 r. zawiadomiono mojego obrońcę z urzędu w w.w. wszczętej przez prokuratora Bartłomieja Legutkę w dniu 6 maja 2014 r. sprawie Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza sygn. akt 2 Ds. 542/14 adw. Wojciecha Wandzela – Załącznik 7: „2 Ds. 542/14 Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza /adres – ZKE/ Kraków, dnia 04 września 2015 r. Pan Wojciech Wandzel 31-511 Kraków ul. Rakowicka 7 ZAWIADOMIENIE Zawiadamiam Pana, jako obrońcę z urzędu podejrzanego Zbigniewa Kękusia /art. 13 §1kk w zw. z art. 242§4kk, 157§2kk i inne), iż w dniu 28 września 2015 r. godz. 08.30 odbędą się czynności w sprawie 2 Ds. 542/14 z udziałem podejrzanego Zbigniewa Kękusia:

1/ przeprowadzenia eksperymentu procesowego z osobami uczestniczącymi: podejrzanego, funkcjonariuszy Policji Państwowej /M. Doroba, M. Rak, P. Lewkowicz/, na miejscu będzie pojazd m-ki Fita Dukato nr rej. HPG B 147

2/ przesłuchania funkcjonariusza Policji R. Tarnówko

3/ po wykonaniu czynności z pkt 2 i 3 przesłuchanie podejrzanego. Młodszy Referent /imię nieczytelne – ZKE/ Skorupka”

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, pismo z dnia 4 września 2015 r. do adw. Wojciecha Wandzela – Załącznik 7

 

Zawiadomienie z dnia 4 września 2015 r. o zamiarze przeprowadzenia w dniu 28 września 2015 r. eksperymentu procesowego w sprawie sygn. akt 2 Ds. 542/14 jest dowodem poświadczającym, że w 16-ym miesiącu po wszczęciu przez prokuratora Bartłomieja Legutkę w dniu 6 maja 2014 r. postępowania przeciwko mnie do w.w. sygnatury akt Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza, następczyni prokuratora B. Legutki w postępowaniu prokurator Dorota Baranowska oraz sprawująca nadzór nad postępowaniem prokurator Rejonowy Małgorzata Lipska nabrały uzasadnionych wątpliwości co do sprawstwa przeze mnie czynów, które prokurator Bartłomiej Legutko.

Jest zatem dowodem poświadczającym nierzetelność prokuratora Bartłomieja Legutko.

W sprawie, w której prokurator Dorota Baranowska i prokurator rejonowy Małgorzata Lipska potwierdziły decyzją z września 2015 r. o przeprowadzeniu eksperymentu procesowego, że posiadają uzasadnione wątpliwości co do popełnienia przeze mnie czynów przypisanych mi przez prokuratora Barłomieja Legutkę, ten nie tylko przypisał mi je bez przeprowadzenia eksperymentu procesowego, ale natychmiast po zapoznaniu się w dniu 6 maja 2014 r. z bardzo wątpliwym materiałem dowodowym – sprzeczne, nielogiczne, niekonsekwentne, niespójne, wykluczające się nawzajem zeznania złożone w dniu 5 maja 2014 r. przez funkcjonariuszy Wydziału Konwojowego Komendy Wojewódzkiej Policji w Krakowie, sierż. sztab. Michała Dorobę, sierż. sztab. Pawła Lewkowicza i st. post. Marcina Raka – tego samego dnia, 6 maja 2014 r. wszczął procedurę poddania mnie obserwacji psychiatrycznej, skutkującą ostatecznie pozbawieniem mnie wolności przez umieszczenie mnie w Szpitalu Specjalistycznym im dr. J. Babińskiego na okres 20 – 24 sierpnia 2015 r..

 

W związku z powyższym, tj. ponieważ:

  1. mł. asp. Patryk Lasota doręczył mi dwukrotnie nieprawidłowo lub nieprawidłowe, tj. w niezgodzie z prawem określonym w art. 129 § 1 k.p.k. sporządzone wezwania do stawiennictwa w sprawie Prokuratury Rejonowej Kraków Podgórze sygn.. akt 5 Ds. 153/14,
  2. ja stawiłem się w dniu 20 sierpnia 2015 r. w Komendzie Miejskiej Policji w Krakowie zgodnie z prawidłowo sporządzonym i prawidłowo doręczonym mi Wezwaniem mł. asp. Patryka Lasoty i zostałem zatrzymany przez Policję
  3. zarządzeniem z września 2015 r. o przeprowadzeniu eksperymentu procesowego w postępowaniu wszczętym przez prokuratora Bartłomieja Legutkę w dniu 6 maja 2014 r. w sprawie Prokuratury Rejonowej dla Krakowa Krowodrzy sygn. akt 2 Ds. 542/14, w tym m.in. wszczętej przez niego w dniu 6 maja 2014 r. – bez przeprowadzenia eksperymentu procesowego – procedury poddania mnie obserwacji psychiatrycznej, zakończonej pozbawieniem mnie wolności przez umieszczeniem mnie w okresie 20 – 24 sierpnia 2015 r. w Szpitalu Specjalistycznym im. Dr. J. Babińskiego w Krakowie,

wnoszę, jak na wstępie, tj. o:

  1. uchylenie postanowienia Prokuratury Rejonowej Kraków Podgórze o zatrzymaniu mnie i przymusowym doprowadzeniu na przesłuchanie w sprawie o popełnieniu przeze mnie przestępstwa znieważenia /art. 216 § 1 i § 2 k.k./ prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza Bartłomieja Legutko – sygn. akt 5 Ds. 153/14
  2. umorzenie postępowania przeciwko mnie o znieważenie prokuratora Bartłomieja Legutko.

 

Zbigniew Kękuś

 

Załączniki: od 1 do 21 do ściągnięcia.

  1. Komenda Miejska Policji w Krakowie Wydział Dochodzeniowo-Śledczy, L.dz. MD.5601.40.15, Wezwanie mł. asp. Patryka Lasoty z dnia 13 marca 2015 r.
  2. Komenda Miejska Policji w Krakowie Wydział Dochodzeniowo-Śledczy, L.dz. MD.5601.40.15, Wezwanie mł. asp. Patryka Lasoty z dnia 6 maja 2015 r.
  3. Komenda Miejska Policji w Krakowie Wydział Dochodzeniowo-Śledczy, L.dz. MD.5601.40.15, Wezwanie mł. asp. Patryka Lasoty z dnia 16 lipca 2015 r.
  4. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, Zarządzenie prokurator Doroty Baranowskiej z dnia 19 sierpnia 2015 r.
  5. Komisariat Policji IV w Krakowie, sygn. akt MZ 274/15, Protokół Zatrzymania Osoby z dnia 20 sierpnia 2015 r.
  6. Szpital Specjalistyczny im. dr. Józefa Babińskiego w Krakowie, epikryza z dnia 24 sierpnia 2015 r.
  7. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, pismo z dnia 4 września 2015 r. do adw. Wojciecha Wandzela