Rzeczpospolita opresyjna ? jak mnie chcą drugi raz w tej samej sprawie obserwacji psychiatrycznej poddać

Rzeczpospolita opresyjna ? jak mnie chcą drugi raz w tej samej sprawie obserwacji psychiatrycznej poddać
Rzeczpospolita opresyjna ? jak mnie chcą drugi raz w tej samej sprawie obserwacji psychiatrycznej poddać

Szanowni Państwo,

 

Niniejszego e-mail’a kieruję do Państwa w interesie społecznym.

Ku przestrodze…

To, co mnie spotyka może stać się udziałem każdego z Państwa, gdy w zamiarze zapewnienia sobie możności korzystania z konstytucyjnych i ustawowych praw obywatelskich sprzeciwicie się woli sędziego lub prokuratora.

W niniejszym e-mail’u prezentuję, jak mnie drugi raz na podstawie tego samego postanowienia sądu chcą Prokurator Rejonowy dla Krakowa Krowodrzy Małgorzata Lipska razem z jej podwładną prokurator Dorotą Baranowską pozbawić wolności przez umieszczenie mnie w szpitalu psychiatrycznym.

Co więcej, dopiero po tym, gdy mnie pozbawiła prokurator Dorota Baranowska pod nadzorem prokurator Małgorzaty Lipskiej wolności przez przymusowe, tj. z użyciem przeciwko mnie w dniu 20 sierpnia 2015 r. Policji, umieszczenie mnie w okresie od 20-go do 24-go sierpnia 2015 r. w szpitalu psychiatrycznym, Oddziale 4B Szpitala Specjalistycznego im dr. J. Babińskiego w Krakowie, postanowiły w dniu 4 września 2015 r., że jednak… sprawdzą okoliczności istotne dla sprawy przez przeprowadzenie eksperymentu procesowego.

W tym celu, wydaje się, żeby… ponownie umieścić mnie w szpitalu psychiatrycznym.

A myślałem, że mnie już po moich od prawie dziewięciu lat doświadczeniach z sędziami Sądu Rejonowego w Dębicy Tomaszem Kuczmą i Beatą Stój oraz ich licznymi w różnych instytucjach wymiaru sprawiedliwości – a nawet w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich – sympatykami i sprzymierzeńcami niczym nie są w stanie zaskoczyć funkcjonariusze publiczni demokratycznego państwa prawnego urzeczywistniającego zasady sprawiedliwości społecznej…

W niniejszym e-mailu będzie i o tym, jak prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza Bartłomiej Legutko nie przeprowadził w maju 2014 r. działań mających istotne znaczenie dla sprawy, którą przeciwko mnie wszczął i które zarządziła przeprowadzić we wrześniu 2015 r. – już po pozbawieniu mnie wolności przez umieszczenie mnie w szpitalu psychiatrycznym – jego następczyni w postępowaniu prokurator Dorota Baranowska, a… Prokuratura Rejonowa dla Krakowa Podgórza wydała postanowienie o zatrzymaniu mnie i przymusowym doprowadzeniu na przesłuchanie jako podejrzanego o popełnienie przestępstwa… znieważenia prokuratora Bartłomieja Legutko i jak jestem w tej sprawie poszukiwany przez Policję. W tym w mieszkaniu mojej matki przez mł. asp. Patryka Lasotę, który wcześniej nieprawidłowo mnie wzywał, a teraz informuje moją 79-letnią matkę, że… wyśle za mną list gończy jeśli się z nim nie skontaktuję.

A przecież stawiłem się na jego wezwanie w dniu 20 sierpnia br. i… zostałem zatrzymany przez Policję oraz doprowadzony do Szpitala Specjalistycznego im. dr. J. Babińskiego w Krakowie.

Trwa polowanie na mnie…

 

Jak Państwa informowałem w poprzednich e-mailach, po tym, gdy dwa Sądy odwoławcze, tj. Sąd Okręgowy w Rzeszowie wyrokiem z dnia 15 września 2010 r., a następnie Sąd Najwyższy wyrokiem z dnia 26 stycznia 2012 r. uchyliły w zakresie wszystkich przypisanych mi czynów – znieważenia i zniesławienia w okresie od stycznia 2003 r. do września 2005 r., za pośrednictwem Internetu piętnaściorga sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie, Rzecznika Praw Obywatelskich prof. dr. hab. Andrzeja Zolla i adw. Wiesławy Zoll – skazujący mnie wyrok z dnia 18 grudnia 2007 r. sędziego Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasza Kuczmy zarzuciwszy mu rażące i mające wpływ na treść wyroku naruszenie prawa materialnego i prawa procesowego, koleżanka z pracy autora uchylonego wyroku, sędzia Beata Stój uznała mnie za niepoczytalnego od stycznia 2003 r. i w dniu 15 marca 2011 r. wydała pierwsze z licznych potem postanowienie o poddaniu mnie badaniom psychiatrycznym.

Uznała, że wyniki moich badań przeprowadzonych po dniu wydania w.w. postanowienia wykażą, czy ja byłem poczytalny w okresie od stycznia 2003 r. do września 2005 r., gdy inne niż ja osoby popełniały czyny, które mnie przypisali autorka aktu oskarżenia z dnia 12 czerwca 2006 r. prokurator Radosława Ridan z Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód i sędzia Tomasz Kuczma w.w. wyrokiem z dnia 18.12.2007 r.

Czynów, należy wyjaśnić, których ogromna większość, bo piętnaście z osiemnastu, które przypisał mi sędzia T. Kuczma już w dniu orzekania, tj. 18.12.2007 r. nie były przestępstwami z mocy wyroku Trybunału Konstytucyjnego wydanego czternaście miesięcy wcześniej, tj. w dniu 11 października 2006 r. i obowiązującego od dnia 19.10.2006 r.

To właśnie dlatego, że mnie sędzia T. Kuczma skazał wyrokiem z dnia 18 grudnia 2007 r. za czyny, które według opisów prokurator R. Ridan nie były przestępstwami od dnia 19 października 2006 r., Sąd Okręgowy w Rzeszowie wydał w.w. wyrok wznowieniowy z dnia 15 września 2010 r.

Groziła mi, że mnie umieści w areszcie celem tam poddania mnie badaniom oraz wydawała nakazy Policji doprowadzenia mnie na badania.

Jeden z nich okazał się skuteczny. Na podstawie postanowienia, które wydała w dniu 25 kwietnia 2014 r. zostałem zatrzymany w dniu 5 maja 2014 r. przez trzech funkcjonariuszy Wydziału Konwojowego Komendy Wojewódzkiej Policji w Krakowie, sierż. sztab. Michała Dorobę, sierż. sztab. Pawła Lewkowicza i st. post. Marcina Raka.

Podczas konwojowania mnie, gdy wysiadałem z samochodu marki Fiat Ducato, którym mnie przewożono potknąłem się i wpadłem na jednego z w.w. policjantów. Wszyscy trzej rzucili się wtedy na mnie i powalili mnie na płyty chodnika.

Nie zawiadomili o zdarzeniu st.asp. Romana Tarnówko, który kilkadziesiąt minut po nim sporządzał w ich i mojej obecności Protokół Zatrzymania Osoby, a potem złożyli obciążające mnie zeznania zarzucając mi, że próbowałem się samouwolnić, powodując przy tym obrażenia ciała dwóch z nich, sierż. sztab. Pawła Lewkowicza i sierż. sztab. Michała Doroby.

Na podstawie ich zeznań, uznawszy je za spójne, logiczne, konsekwentne, jasne i wiarygodne, dziewięcioro funkcjonariuszy publicznych:

  1. prokuratorzy Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza: Bartłomiej Legutko, Agata Chmielarczyk-Skiba, Dorota Baranowska, Małgorzata Lipska,
  2. sędzia Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Wydział IX Karny SSR Katarzyna Kaczmara,
  3. sędziny Sądu Okręgowego w Krakowie Wydział IV Karny Odwoławczy: SSO Lidia Haj, SSO Jadwiga Żmudzka, SSR del. Agnieszka Sułowska- Gibas,
  4. prokurator Prokuratury Okręgowej w Krakowie Zbigniew Grzesik

wydanymi przez nich lub pod ich – kolejni prokuratorzy rejonowi dla Krakowa Krowodrzy, Agata Chmielarczyk-Skiba i Małagorzata Lipska – nadzorem orzeczeniami i zarządzeniami pozbawili mnie wolności na okres czterech dni w warunkach – jak podał Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 10 lipca 2007 r, sygn. akt SK 50/06 – co najmniej tak dla mnie dolegliwych, jak tymczasowe aresztowanie, bo przez umieszczenie mnie w szpitalu psychiatrycznym.

 

Inicjatorem postępowania przeciwko mnie i pomysłodawcą umieszczenia mnie w szpitalu psychiatrycznym był prokurator Bartłomiej Legutko, który natychmiast, następnego dnia po w.w. zdarzeniu w dniu 5 maja 2014 r., 6 maja wydał we wszczętej przez niego sprawie do sygn. akt 2 Ds. 542/14 postanowienia o poddaniu mnie w dniu 7 maja badaniom psychiatrycznym i psychologicznym. Połączył – według mej wiedzy naruszając prawo – badania związane z moją rzekomo próbą samouwolnienia się w dniu 5 maja 2014 r. z badaniami wyznaczonymi przez sędzię Beatę Stój w w.w. sprawie przeciwko mnie rozpoznawanej przez Sąd Rejonowy w Dębicy od dnia 14 listopada 2006 r.

Nie znające jeszcze w dniu 10 kwietnia 2015 r. w.w. wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 10 lipca 2007 r. SSO Lidia Haj, SSO Jadwiga Żmudzka, SSR del. Agnieszka Sułowska- Gibas wmówiły mi – przy udziale prokuratora Zbigniewa Grzesika – kończąc procedowanie w sprawie poddania mnie obserwacji psychiatrycznej, że ich orzeczenie o umieszczeniu mnie w szpitalu psychiatrycznym, nie jest decyzją o pozbawieniu mnie wolności lecz o przeprowadzeniu czynności procesowej o charakterze dowodowym. A także, że one wydały to postanowienie dla mojego dobra.

Pięcioro sędziów sądu konstytucyjnego, tj. Trybunału Konstytucyjnego – Marek Mazurkiewicz, Marian Grzybowski, Adam Jamróz, Marek Kotlinowski, Teresa Liszcz – którzy wydali w.w. wyrok z dnia 10 lipca 2007 r. zgoła odmienne zaprezentowali stanowisko niż… 8 lat później sędziny Wydziału Odwoławczego Sądu Okręgowego w jednym z największych miast w Polsce.

To zapewne dlatego, że 40 lat temu Sąd Najwyższy orzekł, że sędziowie nie muszą posiadać kwalifikacji, żeby nam świadczyć usługi, tj. znać prawa. Poinformowali mnie o tym w 2004 r. obecny prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie SSA Krzysztof Sobierajski razem z SSA Ewą Uznańską i SSA Krzysztofem Wąsikiem wyjaśniając mi w uzasadnieniu do postanowienia z dnia 17 listopada 2004 r. o oddaleniu przez Sąd I instancji wniosku o wyłączenie sędzi Sądu Okręgowego w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny SSO Teresy Dyrgi – „Sygn. akt A Cz 1707/04 POSTANOWIENIE Dnia 17 listopada 2004 r. Sąd Apelacyjny w Krakowie Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia SA Krzysztof Sobierajski Sędzia SA Ewa Uznańska Sedzia SO Józef Wąsik po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2004 r na posiedzeniu niejawnym (…) na skutek zażalenia powoda od postanowienia Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 2 września 2004 r., sygn. akt XI CR 603/04 postanawia oddalić zażalenie. (…) W zażaleniu powód (…) Podtrzymał wcześniej postawione zarzuty między innymi, że:
sędzia SSO Teresa Dyrga nie zna prawdopodobnie obowiązującego w Polsce prawa konstytucyjnego,

sędzia SSO Teresa Dyrga albo „nie zna obowiązującego w Polsce prawa, albo – co jeszcze gorsze – świadomie nie chce go przestrzegać”.

(…) Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowym nieznajomość prawa, przejawiająca się w niewłaściwym prowadzeniu procesu nie uzasadnia wniosku o wyłączenie sędziego (postanowienie Sądu Najwyższego z 21.08.1970 r., IPZ 41/70, Lex nr 6779). Dzieje się tak dlatego, że wszelkie uchybienia procesowe i merytoryczne strona może zwalczać wnosząc odpowiedni środek zaskarżenia.”

Autorzy postanowienia z dnia 21 sierpnia 1970 r. nie przewidzieli, że sędziowie Sądu II instancji też mogą nie znać prawa, czyli być ignorantami.

SSO Lidia Haj, SSO Jadwiga Żmudzka, SSR del. Agnieszka Sułowska- Gibas to właśnie sędziowie sądu II instancji, który powinien dopomóc ofierze ignorancji z sądu I instancji w zwalczaniu jego – sądu – uchybień procesowych i merytorycznych.

Co – należy spytać – w takich przypadkach, gdy uchybienia procesowe i merytoryczne przytrafią się ignorantom z sądów obydwóch, tj. I i II instancji?

Odpowiedź brzmi: ofiara ich ignorancji może zostać – jak ja – pozbawiona wolności przez umieszczenie jej w szpitalu psychiatrycznym.

A przecież prawo do wolności jest jednym z najważniejszych, podlegającym ochronie, praw obywatelskich:

 

Wolność człowieka podlega ochronie prawnej.”
Artykuł 31.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

 

Mnie pozbawiono wolności zapolowawszy na mnie. Dosłownie. Zastawiono na mnie zasadzkę, tj. zastawili ją następczyni prokuratora Bartłomieja Legutki w sprawie do sygn. akt 2 Ds. 542/14 prokurator Dorota Baranowska razem z mł. asp. Patrykiem Lasotą z Wydziału Dochodzeniowo-Śledczego Komendy Miejskiej Policji w Krakowie.

Prokurator Bartłomiej Legutko poczuł się przeze mnie znieważony i jakkolwiek znieważenie – art. 216 § 1 i § 2 k.k. – jest ścigane z oskarżenia prywatnego, to Prokuratura Rejonowa Kraków Podgórze świadczą razem z Wydziałem Dochodzeniowo-Śledczym KMP w Krakowie prokuratorowi B. Legutce nieodpłatną usługę prawną ścigając mnie za jego znieważenie z oskarżenia publicznego.

Mł. asp. Patryk Lasota wyznaczył mi termin stawiennictwa na przesłuchanie mnie w charakterze podejrzanego o popełnienie w.w. przestępstwa na dzień 20 sierpnia 2015 r., godz. 09:00. Gdy się stawiłem… już tam na mnie czekali policjanci, którzy zatrzymali mnie i zawieźli do Oddziału 4B Szpitala Specjalistycznego im. dr. J. Babińskiego na obserwację psychiatryczną, którą zasądziła dla mnie na wniosek prokuratora B. Legutko SSR Katarzyna Kaczmara razem z SSO Lidią Haj, SSO Jadwigą Żmudzką i SSR del. Agnieszką Sułowską-Gibas.

Natychmiast po przywiezieniu mnie do Szpitala poinformowałem Ordynator Oddziału 4B lek. med. Danutę Woźniak i sprawującą nade mną opiekę lek. med. Urszulę Hybel o rozpoczęciu przeze mnie z podanych im oraz przedstawionych niżej przyczyn protestu głodowego.

Zostałem wypisany ze Szpitala w dniu 24 sierpnia 2015 r.

 

Co robią zatem prokuratorzy, gdy nie osiągną zamierzonego celu, tj. ofiara ich ignorancji i złej woli zostanie wypisana ze szpitala, tj. uwolniona przed zaplanowanym przez swoich prześladowców terminem?
Knują, jak mnie jeszcze raz, na podstawie tego samego, wyegzekwowanego już przecież postanowienia SSR Katarzyny Kaczmary pozbawić wolności przez powtórne umieszczenie mnie w szpitalu psychiatrycznym.

Niewiele ponad tydzień po tym, gdy mnie Ordynator Oddziału 4B Szpitala Specjalistycznego im. dr. J. Babińskiego lek. med. Danuta Woźniak i lek. med. Urszula Hybel wypisały w dniu 24 sierpnia 2015 r. ze Szpitala, mojemu obrońcy z urzędu – ponieważ wśród autorytetów moralnych o nieskazitelnych charakterach uchodzę za niepoczytalnego sąd wyznaczył mi na wniosek prokuratora Bartłomieja Legutki obrońcę z urzędu – adw. Wojciech Wandzel otrzymał z Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza pismo z dnia 4 września 2015 r., w którym podano – Załącznik 1: „2 Ds. 542/14 Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza /adres – ZKE/ Kraków, dnia 04 września 2015 r. Pan Wojciech Wandzel 31-511 Kraków ul. Rakowicka 7 ZAWIADOMIENIE Zawiadamiam Pana, jako obrońcę z urzędu podejrzanego Zbigniewa Kękusia /art. 13 §1kk w zw. z art. 242§4kk, 157§2kk i inne), iż w dniu 28 września 2015 r. godz. 08.30 odbędą się czynności w sprawie 2 Ds. 542/14 z udziałem podejrzanego Zbigniewa Kękusia:

1/ przeprowadzenia eksperymentu procesowego z osobami uczestniczącymi: podejrzanego, funkcjonariuszy Policji Państwowej /M. Doroba, M. Rak, P. Lewkowicz/, na miejscu będzie pojazd m-ki Fita Dukato nr rej. HPG B 147

2/ przesłuchania funkcjonariusza Policji R. Tarnówko

3/ po wykonaniu czynności z pkt 2 i 3 przesłuchanie podejrzanego. Młodszy Referent /imię nieczytelne – ZKE/ Skorupka”

 

Zwróciliście Państwo na pewno uwagę na chronologię działań Prokuratury …

Prokurator Bartłomiej Legutko zainicjował w dniu 6 maja 2014 r. zakończoną w dniu 20 sierpnia 2015 r., gdy zostałem zatrzymany przez Policję i doprowadzony do Szpitala, procedurę poddania mnie obserwacji psychiatrycznej.

Dopiero po jej – trwającej 16 miesięcy – zakończeniu, w tym po pozbawieniu mnie wolności w okresie od dnia 20.08 do dnia 24.08.2015 r., kierowana obecnie przez prokurator Małgorzatę Lipską Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza postanowiła przeprowadzić eksperyment procesowy którego celem jest – art. 211 k.p.k. – sprawdzenie okoliczności mających istotne znaczenie dla sprawy.

 

Można by rzec lepiej późno niż wcale. Można by, gdyby nie pismo, które w dniu 9 września 2015 r. prokurator rejonowy dla Krakowa Krowodrzy Małgorzata Lipska skierowała do publicystki „Warszawskiej Gazety”, dziennikarki „Obywatelskiej”, Pani Krystyny Górzyńskiej o treści – Załącznik 2: „2 Ds. 542/14 Kraków, Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza dnia 9 września 2015 r. Pani Krystyna Górzyńska „Gazeta Obywatelska”, „Prawda jest ciekawa” /adres – ZKE/ W nawiązaniu do wcześniejszej korespondencji, w szczególności maila z dnia 7 września 2015 r. informuję, że tut. prokuratura, w toku nadzorowanego przez siebie postępowania przygotowawczego p-ko Zbigniewowi Kękuś, podejmuje działania zmierzające do wykonania prawomocnego postanowienia Sądu, o poddaniu w/wym. obserwacji psychiatrycznej.

 

Zamiarem prokurator Małgorzaty Lipskiej i jej podwładnej, prokurator Doroty Baranowskiej jest zatem… powtórne umieszczenie mnie w szpitalu psychiatrycznym.

Na podstawie tego samego, raz już przecież wyegzekwowanego na mnie w dniach 20 – 24 sierpnia 2015 r. postanowienia SSR Katarzyny Kaczmary z dnia 16.10.2014 r.

 

Red. Krystyna Górzyńska wydała mi kopię w.w. pisma z dnia 09.09.2015 r. prokurator Małgorzaty Lipskiej na moją prośbę, opartą na art. 51.3 Konstytucji: „Każdy ma prawo dostępu do dotyczących go urzędowych dokumentów i zbiorów danych. Ograniczenie tego prawa może określić ustawa.”

Wskazać należy, że misję kierowanej obecnie przez Prokuratora Generalnego Andrzeja Seremeta tak określił ustawodawca:

 

Zadaniem prokuratury jest strzeżenie praworządności oraz czuwanie nad ściganiem przestępstw.”

Artykuł 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze

 

Prokurator Rejonowy dla Krakowa Krowodrzy Małgorzata Lipska ujawniła w piśmie z dnia 9 września 2015 r. do red. Krystyny Górzyńskiej, że jej oraz jej podwładnej, prokurator Doroty Baranowskiej celem nadrzędnym jest… ochrona interesów w.w. prokuratorów i sędziów, którzy raz już, wspólnym wysiłkiem, pozbawili mnie wolności przez umieszczenie mnie w szpitalu psychiatrycznym.

Do przeprowadzenia w dniu 28 września 2015 r. zapowiedzianego mojemu obrońcy pismem z dnia 4 września 2015 r. eksperymentu procesowego, który ma sprawdzić okoliczności istotne dla sprawy przeciwko mnie rozpoznawanej przez prokuratora Prokuratury Rejonowej dla Krakowa Krowodrzy Dorotę Baranowską pozostały prawie trzy tygodnie, gdy jej przełożona, sprawująca nadzór nad postępowaniem, która ona prowadzi, prokurator rejonowy Małgorzata Lipska informuje red. Krystynę Górzyńską pismem z dnia 9 września 2015 r., że… „W nawiązaniu do wcześniejszej korespondencji, w szczególności maila z dnia 7 września 2015 r. informuję, że tut. prokuratura, w toku nadzorowanego przez siebie postępowania przygotowawczego p-ko Zbigniewowi Kękuś, podejmuje działania zmierzające do wykonania prawomocnego postanowienia Sądu, o poddaniu w/wym. obserwacji psychiatrycznej.

Dlaczego nie wstrzymała prokurator rejonowy Małgorzata Lipska działań prokurator Doroty Baranowskiej zmierzających do wykonania postanowienia sędzi Katarzyny Kaczmary o poddaniu mnie obserwacji psychiatrycznej na okres do przeprowadzenia w dniu 28 września 2015 r. eksperymentu procesowego?

Wniosek z wyjaśnienia prokurator M. Lipskiej z pisma z dnia 09.09.2015 r. do red. Krystyny Górzyńskiej, że zapowiedziane na dzień 28 września 2015 r. przeprowadzenie eksperymentu procesowego jest jednym z działań zmierzających do wykonania na mnie… po raz drugi prawomocnego – tj. uprawomocnionego przez SSO Lidię Haj, SSO Jadwigę Żmudzką i SSR del. Agnieszkę Sułowską-Gibas oraz prokuratora Zbigniewa Grzesika – postanowienia SSR Katarzyny Kaczmary z dnia 16.10.2014 r.

Skąd znała w dniu 9 września 2015 r. prokurator rejonowy Małgorzata Lipska wyniki eksperymentu procesowego, który ma być przeprowadzony w dniu 28 września 2015 r., że poinformowała red. Krystynę Górzyńską, że: „tut. prokuratura, w toku nadzorowanego przez siebie postępowania przygotowawczego p-ko Zbigniewowi Kękuś, podejmuje działania zmierzające do wykonania prawomocnego postanowienia Sądu, o poddaniu w/wym. obserwacji psychiatrycznej.?

Czyżby wynik eksperymentu procesowego był z góry przesądzony?

Wskazać należy, że wnioski o przeprowadzenie eksperymentu procesowego w sprawie przeciwko mnie:

  1. ja złożyłem pismami z dnia: 8 czerwca 2015 r., 12 czerwca 2015 r., 16 czerwca 2015 r., 3 lipca 2015 r., 14 lipca 2015 r., 23 lipca 2015 r., 5 sierpnia 2015 r., 12 sierpnia 2015 r. skierowanymi do byłej i obecnej prokuratora Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Agaty Chmielarczyk-Skiby i Małgorzaty Lipskiej oraz do prokuratora referenta w sprawie sygn. 2 Ds. 542/14 wnioski o przeprowadzenie eksperymentu procesowego,
  2. pismem z dnia 3 sierpnia 2015 r. mój obrońca z urzędu adw. Wojciech Wandzel złożył: „Kancelaria Adwokacka Adwokat Wojciech Wandzel, Kraków, dnia 3 sierpnia 2015 roku Pani Prokurator Dorota Baranowska /adres – ZKE/ Sygn. akt 2 Ds. 542/14 Podejrzany: Zbigniew Kękuś reprezentowany przez obrońcę z urzędu – adwokata Wojciecha Wandzela, Kancelaria Adwokacka /adres – ZKE/WNIOSEK DOWODOWY O PRZEPROWADZENIE EKSPERYMMENTU PROCESOWEGO.”

 

Były to zatem wnioski składane… przed zatrzymaniem mnie w dniu 20 sierpnia 2015 r. przez Policję w KMP w Krakowie i przymusowym doprowadzeniu na trwającą do dnia 24 sierpnia 2015 r. obserwację psychiatryczną.

Wtedy nie zostały rozpoznane.

Prokurator Dorota Baranowska – lub prokurator Małgorzata Lipska – rozpoznała je pozytywnie po tym, gdy ja, pozbawiony wolności, przebywałem na obserwacji psychiatrycznej w okresie 20 – 24.08.2015 r.

Z pisma prokurator Małgorzaty Lipskiej do red. Krystyny Górzyńskiej wniosek, że… wynik wyznaczonego na dzień 28 września 2015 r. eksperymentu procesowego jest przesądzony…

 

xxx

 

Skoro Prokuratura Rejonowa dla Krakowa Krowodrzy wydała we wrześniu 2015 r. zarządzenie o przeprowadzeniu eksperymentu procesowego w sprawie do sygn. akt 2 Ds. 542/14 to znaczy, że prokurator referent Dorota Baranowska i/lub nadzorująca postępowanie prokurator Małgorzata Lipska nabrały wątpliwości co do popełnienia przeze mnie czynów przypisanych mi przez prokuratora Bartłomieja Legutkę.

Nabrały je w… szesnastym miesiącu prowadzenia przeciwko mnie postępowania.

A przecież w sprawie przeciwko mnie nie zaszły żadne nowe okoliczności od dnia… 5 maja 2014 r., gdy doszło do w.w. zdarzenia przed Komisariatem Policji IV w Krakowie.

Skoro wątpliwości co do sprawstwa przeze mnie czynów przypisanych mi przez prokuratora Bartłomieja Legutkę w dniu 6 maja 2014 r. nabrały we wrześniu 2015 r. prokurator Dorota Baranowska i prokurator rejonowy Małgorzata Lipska i w ich następstwie zostanie przeprowadzony w dniu 28 września 2015 r. eksperyment procesowy, to znaczy, że… wątpliwości te powinien mieć prokurator Bartłomiej Legutko, gdy w dniu 6 maja 2014 r. wszczął postępowanie przeciwko mnie.

Może gdyby dokonał oceny dowodów w zgodzie z prawem określonym w art. 7 k.p.k.: „Organy postępowania kształtują swe przekonanie na podstawie wszystkich przeprowadzonych dowodów, ocenianych swobodnie z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego.” to by w ogóle nie wszczął postępowania.

Prokurator Bartłlomiej Legutko wszczął postępowanie, uznał, że zachodzi duże prawdopodobieństwo popełnienia przeze mnie czynów, które mi przypisał, potem przez wiele miesięcy nie zarządził przeprowadzenia zarządzonego obecnie przez prokurator Dorotę Baranowską eksperymentu procesowego.

Poczuł się natomiast przeze mnie znieważony.

Postępowanie przeciwko mnie w tej sprawie prowadzą Prokuratura Rejonowa Kraków Podgórze razem z Wydziałem Dochodzeniowo-Śledczym Komendy Miejskiej Policji w Krakowie.

Jestem w tej sprawie poszukiwany przez Policję. Poszukuje mnie mł. asp. Patryk Lasota.

Byłem poszukiwany w dniu 2 września 2015 r. w mieszkaniu mojej matki. W dniu 9 września 2015 r. mł. asp. Patryk Lasota stawił się w jej mieszkaniu osobiście, w obecności innych dwóch policjantów i poinformował ją, że jeśli się z nim nie skontaktuję, to on… roześle za mną list gończy.
To że mnie poszukuje pod podawanym przeze mnie adresem do korespondencji, rozumiem, ale po co starszy moją 79-letnią matkę, że roześle za mną list gończy…?
Sprawia mu to radość, satysfakcję z „dobrze” wykonywanych obowiązków?

Po tym, gdy mnie poszukiwała Policja w dniu 2 września 2015 r., red. Krystyna Górzyńska skierowała wniosek do Prokuratury Okręgowej w Krakowie o podanie przyczyn poszukiwania mnie.

W odpowiedzi otrzymała w dniu dzisiejszym e-mail’a od rzecznika prasowego Prokuratury Okręgowej w Krakowie PPO Janusza Hantko o treści: „Szanowna Pani W odpowiedzi na Pani e-mail informuję, że po sprawdzeniach ustalono, że pod sygnaturą 5 Ds. 153/14 Prokuratury Rejonowej Kraków Podgórze wydano postanowienie o zatrzymaniu i przymusowym sprowadzeniu podejrzanego Zbigniewa K. Powyższe postanowienie zostało wydane w związku z tym, iż Zbigniew K., podejrzany o przest. z art. 216 par. 2 k.k. i inne, nie stawiał się w Komendzie Miejskiej Policji na prawidłowo doręczone wezwania, a jego nieobecności zostały uznane za nieusprawiedliwione.
Funkcjonariusze KMP w Krakowie wykonywali czynności realizując wydane przez Prokuratora postanowienie.
Zbigniew K. w swojej korespondencji kierowanej do Prokuratury, jak i innych osób i organów, konsekwentnie wskazywał miejsce poszukiwania jako swój adres.

Rzecznik Prasowy wz PPO Janusz Hantko”

 

PPO Janusz Hantko kłamie zarzucając mi, że nie stawiałem się na prawidłowo doręczane wezwania.

Mł. asp. Patryk Lasota doręczał mi nieprawidłowo lub nieprawidłowo sporządzone Wezwania.

Bardzo łatwo to udowodnić…

Artykuł 129 § 1 Kodeksu postępowania karnego stanowi: „W wezwaniu należy oznaczyć organ wysyłający oraz podać, w jakiej sprawie, w jakim charakterze, miejscu i czasie ma się stawić adresat i czy jego stawiennictwo jest obowiązkowe, a także uprzedzić o skutkach niestawiennictwa.”

W załączeniu przesyłam skany dwóch Wezwań sporządzonych osobiście przez mł. asp. Patryka Lasotę:

  1. z dnia 13 marca 2015 r. do stawiennictwa w dniu 31 marca 2015 r. – Załącznik 20,
  2. z dnia 6 maja 2015 r. do stawiennictwa w dniu 15 maja 2015 r. – Załącznik 21

 

W przypadku Wezwania z dnia 13 marca 2015 r. tak je do mnie wysłał mł. asp. Patryk Lasota, że je odebrałem – w zgodzie z przepisami o dwukrotnym awizowaniu – w dniu 3 kwietnia 2015 r., trzy dni po wyznaczonym mi terminie stawiennictwa.

Poza tym w pozycji „sprawa”, podał mł. asp. Patryk Lasota – Załącznik 20: „w sprawie znieważenia podjerz. o przestępstwo z art. 216 §1 i §2 k.k.”

Nie podał, kogo znieważyłem. Jak miałbym się przygotować do spotkania z mł. asp. Patrykiem Lasotą?

Nie dość zatem, że mi mł. asp. Patryk Lasota nieprawidłowo doręczył w.w. Wezwanie, to było ono nieprawidłowe, sporządzone z naruszeniem prawa określonego w art. 129 § 1 k.k.

 

W przypadku Wezwania z dnia 15 maja 2015 r., przyniósł mi je mł. asp. Patryk Lasota osobiście, do mieszkania. Był w towarzystwie kobiety.

Zapytany przeze mnie dlaczego mnie nachodzi, wyjaśnił, że nie odebrałem Wezwania, które on do mnie wysłał. Sprawdziłem w Urzędzie Pocztowym… Nie zwrócono przez dwa miesiące przed najściem mieszkania mojej matki przez mł. asp. Patryka Lasotę żadnej adresowanej do mnie przesyłki listowej.

Co z tego zresztą, że się mł. asp. Patryk Lasota osobiście pofatygował do mieszkania mojej matki skoro mi osobiście doręczył nieprawidłowo sporządzone Wezwanie. W pozycji „sprawa” podał – Załącznik 21: „w sprawie znieważenia B. Legutko, podejrz) o przestępstwo z art. 216 § 1 kk i inne”.

Jakie „inne”? Co ukrywał przede mną do ukrycia mł. asp. Patryk Lasota?

 

Po tym, gdy mi mł. asp. Patryk Lasota doręczył w.w. Wezwania, a w dniu 6 maja 2015 r. stawił się osobiście w mieszkaniu mojej matki, żeby mi wręczyć sporządzone tego dnia Wezwanie, czyniąc mi zarzut, że nie odebrałem jakiegoś Wezwania, które on miał do mnie wysłać, złożyłem skargę na niego do Komendanta Miejskiego Policji w Krakowie insp. Janusza Barcika. W odpowiedzi wyjaśniono mi, że mł. asp. Patryk Lasota nie narusza prawa…

Wreszcie mł. asp. Patryk Lasota prawidłowo mi doręczył prawidłowo sporządzone Wezwanie do stawiennictwa w dniu 20 sierpnia 2015 r. – Załącznik 13.

Stawiłem się zgodnie z Wezwaniem o godz. 09:00 w Komendzie Miejskiej Policji w Krakowie.

Zostałem zatrzymany przez czekających tam na mnie policjantów i zawieziony do Szpitala Specjalistycznego im. dr. J. Babińskiego w sprawie… wszczętej przeciwko mnie w opisanych w załączonym do niniejszego e-mail’a piśmie z dnia 14 września 2015 r. do Prokuratora Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Małgorzaty Lipskiej.

Materiał filmowy poświadczający zatrzymanie mnie przez Policję w dniu 20 sierpnia 2015 r. w KMP w Krakowie jest umieszczony na stronie: http://www.monitor-polski.pl/dr-zbigniew-kekus-pojmany-i-umieszczony-w-psychiatryku-podjal-protest-glodowy/

 

Skoro mnie zatrzymali policjanci w dniu 20.08.2015 r. w KMP w Krakowie, gdy się tam stawiłem celem przesłuchania mnie przez mł. asp. Patryka Lasotę, to mnie mogli – wiedząc, jaki był cel mojego stawiennictwa – doprowadzić do niego na przesłuchanie.

Mógł także przyjechać do mnie mł. asp. Patryk Lasota celem przesłuchania mnie, gdy pozbawiony wolności przebywałem w Szpitalu Specjalistycznym im. dr. J. Babińskiego w Krakowie.

Mł. asp. Patryk Lasota wybrał jednak inny wariant… Zaraz po wypisaniu mnie ze szpitala zaczął nachodzić mieszkanie mojej matki i wysyłać do niej poszukujących mnie policjantów.

Rzecznik prasowy Prokuratury Okręgowej w Krakowie PPO Janusz Hantko kłamie zarzucając mi, że nie stawiałem się na prawidłowo doręczane mi przez mł. asp. Patryka Lasotę Wezwania.
Pokuratura Rejonowa Kraków Podgórze wydała postanowienie o zatrzymaniu mnie i przymusowym doprowadzeniu na przesłuchanie.

W podsumowaniu wskazać zatem należy, że w 16-ym miesiącu rozpoznawania sprawy przeciwko mnie wszczętej w dniu 6 maja 2014 r. przez prokuratora Bartłomieja Legutkę, jego następczyni w sprawie prokurator Dorota Baranowska zarządziła przeprowadzenie eksperymentu procesowego mającego na celu ustalenie, czy ja popełniłem czyny, które przypisał mi prokurator Bartłomiej Legutko.

Sam prokurator Bartłomiej Legutko nie miał co do tego najmniejszych wątpliwości. Miał je natomiast co do mojej poczytalności i wszczął w dniu 6 maja 2014 r. postępowanie skutkujące ostatecznie pozbawieniem mnie wolności na okres 20 do 24 sierpnia br. przez umieszczenie mnie w szpitalu psychiatrycznym.

Z pisma prokurator Małgorzaty Lipskiej z dnia 9 września 2015 r. do red. Krystyny Górzyńskiej oczywisty wniosek, że zostanę w nim ponownie umieszczony, bez względu na wyniki eksperymentu procesowego, który zostanie przeprowadzony w dniu 28 września 2015 r.

Nie ma to, jak być prokuratorem…

 

Pismem z dnia 10 września 2015 r. skierowanym do mł. asp. Patryka Lasoty złożyłem wniosek o wyznaczenie mi obrońcy z urzędu. Ponowiłem go pismem z dnia 11 września 2015 r. podając – plik: 2015.09.11. JBA, PLA: „Pan mł. asp. Patryk Lasota Komenda Miejska Policji w Krakowie Wydział Dochodzeniowo-Śledczy ul. Siemiradzkiego 24 31-137 Kraków Sygn. akt:

  1. Komendy Miejskiej Policji w Krakowie Wydział Dochodzeniowo-Śledczy: L. dz.MD.5601.40.15
  2. Prokuratury Rejonowej Kraków Podgórze: 5 Ds. 153/14

Dotyczy:

  1. Poszukiwanie mnie przez Adresata niniejszego pisma w dniu 10 września 2015 r. ok. godz. 09:30 w mieszkaniu mojej matki Wandy Kękuś, przy ul. Mazowieckiej 55 m. 21 w Krakowie.
  2. Mój wniosek z pisma z dnia 10 września 2015 r. do Adresata niniejszego pisma o wyznaczenie mi obrońcy z urzędu, adw. Wojciecha Wandzla – adres: Kancelaria Adwokacka, ul. Rakowicka 7, 31-511 Kraków
  3. Wniosek o zgodne z prawem, tj. za pośrednictwem operatora pocztowego, doręczenie:
    1. mnie
    2. mojemu obrońcy z urzędu

prawidłowo, zgodnie z art. 129 § 1 k.p.k. sporządzonych wezwań do stawiennictwa celem przesłuchania mnie w sprawie sygn. L. dz.MD.5601.40.15 /sygn. akt Prokuratury Rejonowej Kraków Podgórze: 5 Ds. 153/14/

  1. Prośba o zaprzestanie przez Adresata niniejszego pisma nękania mojej matki przez:
    1. jej nachodzenie w jej mieszkaniu,
    2. informowanie jej, że Pan roześle za mną list gończy.”

 

Sam prokurator Bartłomiej Legutko uważa mnie przecież za niepoczytalnego i zorganizował mi z tego powodu 4-dniowy pobyt w Szpitalu Specjalistycznym im. dr. J. Babińskiego w Krakowie.

Ciekaw jestem, czy uczyni mł. asp. Patryk Lasota zadość mojemu wnioskowi i spowoduje wyznaczenie mi obrońcy z urzędu.

Czy też może zostanę wcześniej zatrzymany przez Policję i wrobiony w jakieś następne przestępstwa.

Popełniam je, okazuje się, i zachowuję się niezwyczajnie wyłącznie wtedy gdy jestem sam, mając przeciwko sobie kilkoro świadków, funkcjonariuszy demokratycznego państwa prawnego…

 

Co się tyczy eksperymentu procesowego zapowiedzianego przez Prokuraturę Rejonową Kraków Krowodrza na dzień 28 września 2015 r. wydaje się, że prokuratura razem z Policją czynią, co w jej mocy, żeby do niego nie doszło. Jeśli jednak zostanie przeprowadzony… będzie śmiechu na następnych wiele lat. Pismem z dnia 14 września 2015 r. – patrz: poniżej – skierowanym do prokuratora rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Małgorzaty Lipskiej złożyłem m.in.: Wniosek o rejestrowanie za pomocą urządzenia rejestrującego obraz i dźwięk czynności procesowych wyznaczonych na dzień 28 września 2015 r., tj:

  1. przebiegu eksperymentu procesowego
  2. przesłuchania st. asp. Romana Tarnówko
  3. przesłuchania mnie.

 

Jeśli uczyni zadość mojemu wnioskowi prokurator Małgorzata Lipska, a potem wyda mi kopię nagrania przebiegu eksperymentu, umieszczę ją na stronie www.kekusz.pl. Zobaczycie Państwo, jak się zderzają głowami, brzuchami, plecami, sierż. sztab. Michał Doroba, sierż. sztab. Paweł Lewkowicz i st. post. Marcin Rak celem ustawienia się według zeznań, które złożyli w dniu 5 maja 2014 r., jak sierż. sztab. P. Lewkowicz przebywał będzie jednocześnie, tj. tej samej chwili, w tym samym miejscu i jak w ułamku sekundy wykonywał będzie półobrót, żeby otrzymać w uderzenie w klatkę piersiową kopniętą przeze mnie rzekomo kratą zabezpieczającą przedział dla osób zatrzymanych Fiata Ducato po tym, jak ona będzie wracać po odbiciu się od drzwi samochodu.

Nie wierzycie Państwo…?
Zapoznajcie się z załączonymi do niniejszego e-mail’a protokołami zeznań w.w. policjantów.

Są tak samo wiarygodne – jakkolwiek z tego powodu, że je za takowe uznał prokurator Bartłomiej Legutko mam za sobą 4-dniowy pobyt w szpitalu psychiatrycznym i nie wiadomo, jak długi przed sobą – jak usprawiedliwiająca poszukiwanie mnie przez Policję informacja rzecznika prasowego Prokuratury Okręgowej w Krakowie PPO Janusza Hantko w e-mail’u z dnia 14 września do red. Krystyny Górzyńskiej: „(…) Powyższe postanowienie zostało wydane w związku z tym, iż Zbigniew K., podejrzany o przest. z art. 216 par. 2 k.k. i inne, nie stawiał się w Komendzie Miejskiej Policji na prawidłowo doręczone wezwania, a jego nieobecności zostały uznane za nieusprawiedliwione.”

Ciekaw jestem, czy dożyję i czy na wolności eksperymentu procesowego w dniu 28 września 2015 r….

 

Z poważaniem,

 

 

Zbigniew Kękuś

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Kraków, dnia 14 września 2015 r.

Zbigniew Kękuś

 

Pani

Małgorzata Lipska

Prokurator Rejonowy dla Krakowa-Krowodrzy,

oś. Kościuszkowskie 2

31-858 Kraków

 

Sygn. akt: 2 Ds. 542/14

 

Dotyczy:

  1. Wniosek o umorzenie postępowania przeciwko mnie w sprawie sygn. 2 Ds. 542/14 z powodu poświadczenia przez Prokuraturę Rejonową Kraków Krowodrza w piśmie z dnia 4 września 2015 r. do adw. Wojciecha Wandzela posiadania uzasadnionych wątpliwości co do popełnienia przeze mnie czynów przypisanych mi przez prokuratora Bartłomieja Legutkę.
  2. Wniosek o sporządzenie i doręczenie mi – bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie tygodnia od daty złożenia niniejszego pisma – wyjaśnienia, na podstawie których przepisów prawa prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza Dorota Baranowska dopiero po pozbawieniu mnie wolności przez umieszczenie mnie pod przymusem w okresie od dnia 20-go do 24 sierpnia 2015 r. w Oddziale 4B Szpitala Specjalistycznego im. dr. J. Babińskiego w Krakowie, zarządziła przeprowadzenie dowodów na rzecz ustalenia, czy popełniłem czyny, za które pozbawiła mnie wolności.
  3. Wniosek o sporządzenie i doręczenie mi wyjaśnienia, z jakich przyczyn Prokuratura Rejonowa dla Krakowa Krowodrzy nie zarządziła przeprowadzenia eksperymentu procesowego w sprawie sygn. akt 2 Ds. 542/14 przed wydaniem przez prokurator Dorotę Baranowską w dniu 19 sierpnia 2015 r. zarządzenia zatrzymania mnie w dniu 20 sierpnia 2015 r. przez Policję i przymusowego doprowadzenia do Szpitala Specjalistycznego im. dr. J. Babińskiego w Krakowie, celem poddania mnie obserwacji psychiatrycznej w sprawie sygn. akt 2 Ds. 542/14,
  4. Wniosek o sporządzenie i doręczenie mi wyjaśnienia, z jakich przyczyn Prokuratura Rejonowa dla Krakowa Krowodrzy nie zarządziła przeprowadzenia dowodu z zeznań st. asp. Romana Tarnówko przed wydaniem przez prokurator Dorotę Baranowską zarządzenia z dnia 19.08.2015 r., jak pkt. III.
  5. Wniosek – na podstawie art. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze – o przeprowadzenie eksperymentu procesowego w dniu 28 września 2015 r. w taki sposób, że:
    1. prokurator referent w sprawie sygn. 2 Ds. 542/14 odczytywał będzie kolejno zeznania funkcjonariuszy Policji:
      1. sierż. sztab. Michała Doroby
      2. sierż. sztab. Pawła Lewkowicza,
      3. st. post. Marcina Raka

złożone w dniu 5 maja 2014 r. w godz. 18:45 – 19:40 w Komisariacie Policji IV w Krakowie przy ul. Królewskiej 4 w sprawie zdarzenia w dniu 5 maja 2014 r. ok. godz. 16:00 przed Komisariatem Policji IV w Krakowie przy ul. Królewskiej 4, z w.w. policjantów oraz moim udziałem, a policjanci i ja będziemy trzykrotnie ustawiać się oraz przyjmować pozycje i wykonywać czynności według zeznań złożonych przez każdego policjantów z osobna.

    1. prokurator referent odczytywał będzie kolejno fragmenty zeznań sierż. sztab. Michała Doroby, sierż. sztab. Pawła Lewkowicza, st. post. Marcina Raka opisujące kolejne fazy zdarzenia z ich oraz moim udziałem w dniu 5 maja 2014 r. ok. godz. 16:00 przed Komisariatem Policji IV w Krakowie przy ul. Królewskiej 4, a policjanci i ja jednocześnie, tj. w tej samej chwili, ustawiać się będziemy, przyjmować pozycje i wykonywać czynności według złożonych przez nich zeznań opisujących poszczególne fazy zdarzenia,
    2. prokurator odczyta sporządzony przeze mnie opis zdarzenia w dniu 5 maja 2014 r. ok. godz. 16:00 przed Komisariatem Policji IV w Krakowie przy ul. Królewskiej 4, a ja oraz sierż. sztab. Michał Doroba, sierż. sztab. Paweł Lewkowicz i st. post. Marcin Rak wykonamy czynności według mojego opisu – patrz: str. 4 niniejszego pisma.
  1. Zawiadomienie o moim zamiarze skorzystania podczas przesłuchiwania mnie w dniu 28 września 2015 r. z prawa określonego w art. 42.3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
  2. Wniosek o rejestrowanie za pomocą urządzenia rejestrującego obraz i dźwięk czynności procesowych wyznaczonych na dzień 28 września 2015 r., tj:
    1. przebiegu eksperymentu procesowego
    2. przesłuchania st. asp. Romana Tarnówko
    3. przesłuchania mnie.
  3. Wniosek o zadanie st. asp. Romanowi Tarnówko podczas jego przesłuchania w dniu 28 września 2015 r. pytania „Czy podczas sporządzania przez Pana w dniu 5 maja 2014 r. w godz. 16:45 – 17:00 Protokołu Zatrzymania Osoby któryś z obecnych podczas czynności jego sporządzania funkcjonariuszy Wydziału Konwojowego Komendy Wojewódzkiej Policji w Krakowie:
    1. sierż. sztab. Michał Doroba
    2. sierż. sztab. Paweł Lewkowicz
    3. st. post. Marcin Rak

zawiadomił Pana o podjętej rzekomo przez Zbigniewa Kękusia w dniu 5 maja ok. godz. 16:00 przed Komisariatem Policji IV w Krakowie, przy ul. Królewskiej 4 próbie samouwolnienia się z wykonywanego przez nich konwoju, jeśli tak, dlaczego informacji o tej próbie nie umieścił Pan w Protokole?”

  1. Wniosek o sporządzenie i doręczenie mi – bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie tygodnia od daty złożenia niniejszego pisma – przepisu prawa, na podstawie którego Adresatka niniejszego pisma podejmuje działania zmierzające do wykonania po raz drugi postanowienia sędzi Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Wydział IX Karny SSR Katarzyny Kaczmary z dnia 16 października 2014 r. o badaniu stanu mojego zdrowia psychicznego, połączonym z obserwacją w zakładzie leczniczym przez okres trwający nie dłużej niż cztery tygodnie w Szpitalu Specjalistycznym im. dr. Józefa Babińskiego w Krakowie.
  2. Zawiadomienie, że:
  1. kopie dokumentów poświadczających fakty przedstawione w niniejszym piśmie są umieszczone w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl,
  2. kopia niniejszego pisma zostanie umieszczona w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl.

 

Rzeczpospolita Polska jest demokratycznym państwem prawnym,

urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej.”

Artykuł 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

 

Wolność człowieka podlega ochronie prawnej.”
Artykuł 31.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

 

Zadaniem prokuratury jest strzeżenie praworządności oraz czuwanie nad ściganiem przestępstw.”

Artykuł 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze

 

Uzasadnienie

 

Pismem z dnia 4 września 2015 r. zawiadomiono mojego obrońcę z urzędu w sprawie Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza sygn. akt 2 Ds. 542/14 adw. Wojciecha Wandzela – Załącznik 1: „2 Ds. 542/14 Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza /adres – ZKE/ Kraków, dnia 04 września 2015 r. Pan Wojciech Wandzel 31-511 Kraków ul. Rakowicka 7 ZAWIADOMIENIE Zawiadamiam Pana, jako obrońcę z urzędu podejrzanego Zbigniewa Kękusia /art. 13 §1kk w zw. z art. 242§4kk, 157§2kk i inne), iż w dniu 28 września 2015 r. godz. 08.30 odbędą się czynności w sprawie 2 Ds. 542/14 z udziałem podejrzanego Zbigniewa Kękusia:

1/ przeprowadzenia eksperymentu procesowego z osobami uczestniczącymi: podejrzanego, funkcjonariuszy Policji Państwowej /M. Doroba, M. Rak, P. Lewkowicz/, na miejscu będzie pojazd m-ki Fita Dukato nr rej. HPG B 147

2/ przesłuchania funkcjonariusza Policji R. Tarnówko

3/ po wykonaniu czynności z pkt 2 i 3 przesłuchanie podejrzanego. Młodszy Referent /imię nieczytelne – ZKE/ Skorupka”

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, pismo z dnia 4 września 2015 r. do adw. Wojciecha Wandzela – Załącznik 1

 

Kilka dni później w dniu 9 września 2015 r. Pani skierowała pismo do publicystki „Warszawskiej Gazety”, dziennikarki „Obywatelskiej”, Pani Krystyny Górzyńskiej o treści – Załącznik 2: „2 Ds. 542/14 Kraków, Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza dnia 9 września 2015 r. Pani Krystyna Górzyńska „Gazeta Obywatelska”, „Prawda jest ciekawa” /adres – ZKE/ W nawiązaniu do wcześniejszej korespondencji, w szczególności maila z dnia 7 września 2015 r. informuję, że tut. prokuratura, w toku nadzorowanego przez siebie postępowania przygotowawczego p-ko Zbigniewowi Kękuś, podejmuje działania zmierzające do wykonania prawomocnego postanowienia Sądu, o poddaniu w/wym. obserwacji psychiatrycznej.

Dowód: 2 Ds. 542/14 Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, pismo prokuratora

rejonowego Małgorzaty Lipskiej z dnia 4 września 2015 r. do red. Krystyny Górzyńskiej – Załącznik 2

 

Po tym, gdy zapoznałem się z treścią pisma Prokuratury Rejonowej dla Krakowa Krowodrzy z dnia 4 września 2015 r. do adw. Wojciecha Wandzela byłem przekonany, że celem wykonania w dniu 28 września 2015 r. wskazanych w tym piśmie czynności procesowych jest zapewnienie mi – wreszcie, w szesnastym miesiącu prowadzenia postępowania przygotowawczego w sprawie przeciwko mnie do sygn. akt 2 Ds. 542/14 – przez Prokuraturę Rejonową Kraków Krowodrza możności skorzystania z mojego konstytucyjnego prawa do rozpoznania sprawy przez sprawiedliwy i bezstronny sąd:

„Każdy ma prawo do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły sąd.”

Artykuł 45.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

 

Byłem także pewien, że Pani, prokuratora rejonowego dla Krakowa Krowodrzy oraz Pani podwładnej, prokuratora referenta w sprawie przeciwko mnie do sygn. akt 2 Ds. 542/14 Doroty Baranowskiej intencją jest dopełnienie Pań obowiązków, tak opisanych przez ustawodawcę:

  1. artykuł 2 Kodeksu postępowania karnego: § 1. Przepisy niniejszego kodeksu mają na celu takie ukształtowanie postępowania karnego, aby: 1) sprawca przestępstwa został wykryty i pociągnięty do odpowiedzialności karnej, a osoba, której nie udowodniono winy, nie poniosła tej odpowiedzialności,
    2) przez trafne zastosowanie środków przewidzianych w prawie karnym oraz ujawnienie okoliczności sprzyjających popełnieniu przestępstwa osiągnięte zostały zadania postępowania karnego nie tylko w zwalczaniu przestępstw, lecz również w zapobieganiu im oraz w umacnianiu poszanowania prawa i zasad współżycia społecznego,
    3) zostały uwzględnione prawnie chronione interesy pokrzywdzonego przy jednoczesnym poszanowaniu jego godności,
    4) rozstrzygnięcie sprawy nastąpiło w rozsądnym terminie.
    § 2.
    Podstawę wszelkich rozstrzygnięć powinny stanowić prawdziwe ustalenia faktyczne.”
  2. artykuł 4 Kodeksu postępowania karnego: Organy prowadzące postępowanie karne są obowiązane badać oraz uwzględniać okoliczności przemawiające zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego.”
  3. artykuł 7 Kodeksu postępowania karnego: Organy postępowania kształtują swe przekonanie na podstawie wszystkich przeprowadzonych dowodów, ocenianych swobodnie z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego.”

 

Pismo, które Pani, przełożona prokurator Doroty Baranowskiej, zapewne autorki zarządzenia o przeprowadzeniu czynności w dniu 28 września 2015 r., sporządziła w dniu 9 września 2015 r., kilka dni po wysłaniu w.w. Zawiadomienia z dnia 04.09.2015 r. do adw. Wojciecha Wandzela jest dowodem poświadczającym, że celem czynności procesowych wyznaczonych do realizacji w dniu 28 września 2015 r. w sprawie przeciwko mnie wcale nie jest realizacja misji prokuratury:

 

Zadaniem prokuratury jest strzeżenie praworządności oraz czuwanie nad ściganiem przestępstw.”

Artykuł 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze

 

lecz, jak to Pani klarownie wyjaśniła red. Krystynie Górzyńskiej, realizacja działań zmierzających do wykonania prawomocnego postanowienia sędzi Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Wydział IX Karny Katarzyny Kaczmary z dnia 16 października 2014 r., sygn. akt IX Kp 300/14/K, o badaniu stanu mojego zdrowia psychicznego, połączonym z obserwacją w zakładzie leczniczym przez okres trwający nie dłużej niż cztery tygodnie w Szpitalu Specjalistycznym im. dr. Józefa Babińskiego w Krakowie.

Podkreślić zatem należy, że Panie – Adresatka niniejszego pisma i prokurator Dorota Baranowska – macie zamiar … drugi raz pozbawić mnie wolności, tj. umieścić mnie w szpitalu psychiatrycznym, na podstawie tego samego postanowienia SSR Katarzyny Kaczmary z dnia 16 października 2014 r.

Przypomnieć bowiem należy, że na podstawie prawomocnego postanowienia SSR Katarzyny Kaczmary z dnia 16.10.2014 r. raz już zostałem pozbawiony wolności, tj. zostałem zatrzymany przez Policję i przymusowo umieszczony w okresie od 20-go do 24-go sierpnia 2015 r. w Szpitalu Specjalistycznym im. dr. J. Babińskiego w Krakowie.

 

xxx

 

Przyczyną sprawy rozpoznawanej przeciwko mnie przez Prokuraturę Rejonową Kraków Krowodrza jest zdarzenie, do którego doszło w związku ze sprawą rozpoznawaną przeciwko mnie przez Sąd Rejonowy w Dębicy od dnia 14 listopada 2006 r. do sygn. akt II 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ na podstawie aktu oskarżenia prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód Radosławy Ridan, którym ta oskarżyła mnie o to, że w okresie od stycznia 2003 r. do września 2005 r. w Krakowie, za pośrednictwem stron www.zgsopo.webpark.pl i www.zkekus.w.interia.pl popełniłem osiemnaście przestępstw, tj. że:

  1. pkt. I, III-XVI aktu oskarżenia znieważyłem w związku z pełnieniem obowiązków służbowych /art. 226 § 1 k.k./ i zniesławiłem /art. 212 § 2 k.k./ piętnaścioro sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie – SSO Maja Rymar /była Prezes Sądu Okręgowego w Krakowie/ SSO Ewa Hańderek, SSO Teresa Dyrga, SSR Agata Wasilewska-Kawałek, SSO Agnieszka Oklejak, SSO Danuta Kłosińska, SSR Izabela Strózik, SSO Anna Karcz-Wojnicka, SSO Jadwiga Osuch, SSO Małgorzata Ferek, SSA Włodzimierz Baran /były Prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie/, SSA Jan Kremer, SSA Maria Kuś-Trybek, SSA Anna Kowacz-Braun, SSA Krzysztof Sobierajski /obecny Prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie/,
  2. pkt II aktu oskarżenia zniesławiłem /art. 212 § 2 kk/ adwokata Wiesławę Zoll, pełnomocnika mojej żony w prowadzonym przez Sąd Okręgowy w Krakowie i Sąd Apelacyjny w Krakowie w latach 1997-2006 postępowaniu o rozwód /sygn. akt XI CR 603/04/,
  3. pkt XVII aktu oskarżenia znieważyłem /art. 226 § 3 k.k./ i zniesławiłem /art. 212 § 2 k.k./ konstytucyjny organ Rzeczypospolitej Polskiej, Rzecznika Praw Obywatelskich w osobie piastującego ten urząd prof. Andrzeja Zolla,
  4. pkt XVIII aktu oskarżenia – rozpowszechniałem wiadomości z rozprawy sądowej prowadzonej z wyłączeniem jawności – art. 241 § 2 k.k.

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10 / akt oskarżenia

prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r., sygn. 1 Ds. 39/06/S

 

W sprawie, jak wyżej raz już zapadł wyrok. Wydał go – skazujący mnie za wszystkie czyny, które przypisała mi prokurator Radosława Ridan – w dniu 18 grudnia 2007 r., sygn. II K 451/06, sędzia Tomasz Kuczma. Wyrok ten uchyliły następnie:

  1. w zakresie czynów z pkt. I, III – XVII Sąd Okręgowy w Rzeszowie wyrokiem wydanym na moją korzyść w dniu 15 września 2010 r., sygn. akt II Ko 283/10. Sąd Okręgowy zarzucił sędziemu T. Kuczmie rażące i mające wpływ na treść wyroku naruszenie prawa materialnego,
  2. w zakresie pozostałych dwóch czynów, z pkt. II i XVIII, Sąd Najwyższy wyrokiem wydanym – na podstawie kasacji Prokuratora Generalnego z dnia 23 sierpnia 2011 r., sygn. akt PG IV KSK 699/11 – na moją korzyść w dniu 26 stycznia 2012 r., sygn. akt IV KK 272/11. Sąd Najwyższy zarzucił sędziemu T. Kuczmie rażące i mające wpływ na treść wyroku naruszenie prawa procesowego.

 

Jakkolwiek sędzia Tomasz Kuczma nie miał żadnych wątpliwości do stanu mojego zdrowia psychicznego w okresie od stycznia 2003 r. do września 2005 r., gdy popełniano czyny przypisane mi przez prokurator Radosławę Ridan, ani wtedy, gdy on w okresie od dnia 14 listopada 2006 r. do dnia 18 grudnia 2007 r. rozpoznawał w.w. sprawę przeciwko mnie, to po wydaniu pierwszego z w.w. wyroków wznowieniowych i zwróceniu przez Sąd Okręgowy w Rzeszowie sprawy przeciwko mnie do ponownego rozpoznania, wyznaczona na referenta sędzia Beata Stój nabrała w dniu 15 marca 2011 r. wątpliwości co do mojej poczytalności w okresie od stycznia 2003 r. i wydała postanowienie o poddaniu mnie badaniom psychiatrycznym.

Wydanie przez Sąd Najwyższy w dniu 26.01.2012 r. drugiego z w.w. wyroków wznowieniowych spotęgowało wątpliwości sędzi B. Stój co do mojej poczytalności.

Wyznaczyła mi z tego powodu – na podstawie art. 79 § 1 k.p.k.: „§ 1. W postępowaniu karnym oskarżony musi mieć obrońcę, jeżeli: (…) 3) zachodzi uzasadniona wątpliwość co do jego poczytalności.” – obrońcę z urzędu, adw. Roberta Bryka, wydawała kolejne postanowienia o poddaniu mnie badaniom psychiatrycznym, kierowała do mnie wezwania na badania oraz groźby, że mnie umieści w areszcie celem tam poddania mnie badaniom, wydawała nakazy Policji zatrzymania mnie i przymusowego doprowadzenia na badania psychiatryczne.

W dniu 25 kwietnia 2014 r. wydała postanowienie – Załącznik 3: „Sygn. akt II K 407/13 POSTANOWIENIE Dnia 25 kwietnia 2014 r. Sąd Rejonoy w Dębicy Wydział II Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Beata Stój Protokolant /imię i nazwisko – ZKE/ po rozpoznaniu sprawy Zbigniewa Kękusia oskarżonego o przestępstwa z art. 212 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i inne z urzędu w przedmiocie zatrzymania i przymusowego doprowadzenia na podstawie art. 75 § 2 k.p.k. postanawia zarządzić zatrzymanie oskarżonego Zbigniewa Kękusia na czas nieprzekraczający 48 godzin i doprowadzenie go do biegłych sądowych Mariusza Patli, Katarzyny Bilskiej-Zaremby i Ryszarda Janczura na badanie, które odbędzie się w dniu 7 maja 2014 r., o godz. 12.00, w Areszcie Śledczym w Krakowie, przy ul. Montelupich 7, albowiem oskarżony nie zgłasza się na badania, a nakazy jego doprowadzenia nie są realizowane.”
Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, postanowienie sędzi

Beaty Stój z dnia 25 kwietnia 2014 r. – Załącznik 3

 

W dniu 5 maja 2014 r. ok. godz. 15:30 zostałem zatrzymany przez Policję w Sekretariacie Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód, gdy zapoznawałem się z aktami sprawy rozpoznawanej przeciwko mnie przez prokuratora w.w. Prokuratury Dariusza Furdzika na podstawie ustnych zawiadomień z dnia 27.09.2013 r. złożonych przez prof. dr. hab. Andrzeja Zolla i jego małżonkę adw. Wiesławę Zoll o popełnieniu przeze mnie przestępstw każdego z nich zniesławienia i znieważenia.

Zatrzymali mnie funkcjonariusze Wydziału Konwojowego Komendy Wojewódzkiej Policji w Krakowie, sierż. sztab. Michał Doroba, sierż. sztab. Paweł Lewkowicz i st. post. Marcin Rak.

Gdy ok. godz. 16:00 wysiadałem przed Komisariatem Policji IV w Krakowie przy ul. Królewskiej 4 z samochodu marki Fiat Ducato, którym mnie przewożono potknąłem się i wpadłem na jednego z w.w. policjantów. Wszyscy trzej rzucili się wtedy na mnie i powalili mnie na płyty chodnika.

Po podniesieniu się przeszliśmy do Komisariatu IV przy ul. Królewskiej 4, skąd po kilkunastominutowym pobycie w.w. policjanci przewieźli mnie do siedziby dodatkowej Komisariatu IV, przy ul. Radzikowskiego 29. Tam w godz. 16:45 – 17:00 st. asp. Roman Tarnówko sporządził w mojej oraz sierż. sztab. Michała Doroby, sierż. sztab. Pawła Lewkowicza i st. post. Marcina Raka obecności Protokół Zatrzymania Osoby, w którym podano – Załącznik 4: „Dyżurny Zespołu Dyżurnych Komisariatu Policji IV w Krakowie JED 56155 K2-321/14 15:4005.05.2014

Protokół zatrzymania osoby

imię i nazwisko osoby zatrzymanej Zbigniew Kękuś

na podstawie: art. 75 § 2, kpk, art. 15 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji miejsce czynności: Prokuratura Rejonowa Kraków ul. Mosiężnicza 2

stopień imię i nazwisko: /stopień, imię i nazwisko – ZKE/

nazwa jednostki Policji: WK KWP Kraków

miejsce sporządzenia protokołu, godzina, data: Kraków, ul. Radzikowskiego 29, 16:45 05.06.2014

Osoby uczestniczące w czynności:

zatrzymał: Zbigniew Kękuś

syn: /imiona rodziców, nazwisko rodowe matki – ZKE/

zam. w /adres – ZKE/

ur. 02.05.1958 w Kraków

1.zajęcie:

Tożsamość zatrzymanego ustalono na podstawie dowód osobisty /numer dowodu osobistego – ZKE/

Numer PESEL /numer – ZKE/

Rysopis:

Przyczyna zatrzymania: Nakaz Doprowadzenia wydany przez Sąd Rejonowy w Dębicy zatrzymania na czas nieprzekraczający 48 godzin i doprowadzenia do biegłego lekarza sądowego przy ul. Montelupich 7 w dniu 07.05.2014 r. godz. 12.00 sygn. akt II K 407/13

Oświadczenie zatrzymanego: Zostałem pouczony o przysługującym mi na mocy art. 244 § 2, 245, 246 § 1 i 2, 612 § 2 kpk, art. 47 § 1 kpow prawie: wniesienia do sądu Rejonowego w Dębicy, w terminie 7 dni zażalenia, w którym mogę się domagać zbadania zasadności, legalności oraz prawidłowości zatrzymania (zażalenie na postanowienie sądu rozpoznaje ten sam sąd w składzie trzech sędziów), żądania powiadomienia o zatrzymaniu osoby najbliższej lub innej osoby, pracodawcy lub szkoły, kontaktu z adwokatem/radcą pranym i bezpośredniej z nim rozmowy, nawiązania kontaktu z urzędem konsularnym lub przedstawicielstwem dyplomatycznym.

Podpis zatrzymanego: odmówił podpisu

Po pouczeniu zatrzymany oświadczył co następuje: Nie wnosi zażalenia na prawidłowość zatrzymania.

Oświadczenie osoby w związku z zatrzymaniem: Żąda powiadomienia o zatrzymaniu swojej matki Wandy Kękuś /numer telefonu – ZKE/ nie żąda kontaktu z adwokatem.

Powiadomiono p. Wandę Kękuś 5.05.14, godz. 17:25 st. asp. P. Tarnówko

Oświadczenie zatrzymanego o stanie zdrowia z uwzględnieniem opisu i przyczyn ewentualnych obrażeń, wg. oświadczenia zdrowy.

Policjant nie wnosi o badanie lekarskie.

Omówienie skreśleń oraz poprawek i uzupełnień poczynionych w protokole – nie było

Zgłoszone przez osoby uczestniczące w czynności zarzuty, co do treści protokołu oraz oświadczenie policjanta prowadzącego czynnośćnie było

Do protokołu załączono: brak załączników

Czynność zakończono: 17:00 05.05.2014

Podpis policjanta /podpis nieczytelny – ZKE/

Protokół osobiście odczytałem/odczytano mi: odmówił podpisu

Kopię niniejszego protokołu otrzymałem: odmówił podpisu”
Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, Komisariat IV Policji w Krakowie,

Protokół zatrzymania osoby” z dnia 5 maja 2014 r. – Załącznik 4

 

Następnie mnie przewieziono, w wykonaniu postanowienia sędzi B. Stój z dnia 25.04.2014 r., do Izby Zatrzymań Komendy Wojewódzkiej Policji w Krakowie przy ul. Mogilskiej 109, gdzie byłem zatrzymany do dnia 7 maja 2014 r., a – jak się dowiedziałem w dniu 6 maja 2014 r. – sierż. sztab. Michał Doroba, sierż. sztab. Paweł Lewkowicz i st. post. Marcin Rak wrócili do Komisariatu Policji IV w Krakowie przy ul. Królewskiej 4 i złożyli w godz. 18:45 – 19:40 zeznania:

  1. sierż. sztab. Michał Doroba – Załącznik 5: Zostałem uprzedzony o odpowiedzialności karnej za zeznania nieprawdy lub zatajenie prawdy (art. 233 § 1 kk.). Treść pouczenia zrozumiałem po czym składama następujące zeznanie: W dniu 05.05.2014 r. około godziny 15.15 z polecenia Dyżurnego Wydziału Konwojowego udałem się wraz z sierż. szt. Pawłem Lewkowiczem oraz st. post. Marcinem Rak do budynku Prokuratury Okręgowej w Krakowie gdzie miał przebywać Zbigniew Kękuś s. Czesława. Z Komisariatu Policji IV w Krakowie uzyskaliśmy informację, że za Zbigniewem Kękuś został wydany Postanowieniem Sądu Rejonowego w Dębicy Wydział II Karny nakaz zatrzymania oraz doprowadzenia na badania. Po przybyciu do Prokuratury Okręgowej w Krakowie okazaliśmy Zbigniewowi Kękuś kopię Postanowienia oraz nakaz jego doprowadzenia. Osobę zatrzymaną sprawdziliśmy na okoliczność posiadania przedmiotów niebezpiecznych, założyliśmy mu kajdanki na ręce z przodu oraz udaliśmy się z nim na Komisariat Policji IV w Krakowie. Około godziny 16.05 w trakcie przeprowadzania konwoju Zbigniewa Kękusia po przybyciu pod budynek Komisariatu Policji IV w Krakowie przy ul. Królewskiej 4, w trakcie gdy st. post. Marcin Rakotwierał drzwi przedziału dla osób zatrzymanych do pojazdu służbowego m-ki Fiat Ducato konwojowany Zbigniew Kękuś celowo kopnął w kratę, która uderzyła w drzwi pojazdu, a następnie drzwi te uderzyły w klatkę piersiową sierż. sztab. Pawła Lewkowicza.
    Ja wraz z st. Post. Marcinem Rakiem staliśmy zaraz za sierż. Szt. Pawłem Lewkowiczem.
    Gdy zauważyliśmy, że konwojowany wystawił nogę z pomieszczenia dla osób zatrzymanych obezwładniliśmy go używając siły fizycznej w postaci chwytów obezwładniających w celu zapobieżenia jego ucieczce oraz upadliśmy wraz z konwojowanym na chodnik przed Komisariatem Policji IV w Krakowie.
    Następnie założyliśmy konwojowanemu kajdanki na ręce z tyłu i doprowadziliśmy Zbigniewa Kękuś na Komisariat Policji IV Krakowie. O zaistniałym zdarzeniu poinformowaliśmy Dyżurnego Wydziału Konwojowego. W wyniku uderzenia drzwiami sierż. Szt. Paweł Lewkowicz uskarża się na ból w kletce klatki piersiowej. Ja w wyniku upadku podczas obezwładniania konwojowanego odczuwam ból w nadgarstku oraz łokciu lewej ręki. Z urzędu stwierdza się u świadka Michała Doroby lekko opuchnięty lewy nadgarstek.
    To wszystko co mam do zeznania w tej sprawie i po osobistym odczytaniu,
    jako zgodne z prawdą własnoręcznie podpisuję. Przesłuchanie świadka zakończono dnia 05.05.2014 r., godz. 19:30.
    /podpis świadka – ZKE/.”

Dowód:Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. 2 Ds. 542/14, zeznania sierż. sztab. Michała

Doroby złożone w dniu 5 maja 2014 r. – Załącznik 5

  1. sierż. sztab. Paweł Lewkowicz – Załącznik 6: Pouczony o odpowiedzialności karnej z art. 233 § 1kk, 234 kk oraz 238 kk zeznaję: Pełnię służbę jako Policjant Wydziału Konwojowania Komendy Wojewódzkiej Policji w Krakowie, na co dzień jestem w Referacie Policji Sądowej w budynku Sądu Okręgowego w Krakowie. W dniu dzisiejszym miałem zmianę w godzinach 07.30-15.30 i pełniłem służbę patrolową na terenie sądu w patrolu pieszym jednoosobowym. Około godz. 15.15 z polecenia Dyżurnego Wydziału udałem się wspólnie w st. Post. M. Rakiem oraz sierż. sztab. Michałem Dorobą do budynku Prokuratury Okręgowej w Krakowie przy ul. Mosiężniczej 2, gdzie miał przebywać Zbigniew Kękuś, w stosunku do którego został wydany nakaz zatrzymania i doprowadzenia na badania psychiatryczne. Nakaz zatrzymania i doprowadzenia wraz z postanowieniem wydanym przez Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny została na przekazana z Komisariatu Policji IV w Krakowie z Wydziału Prewencji. Postanowienie to zostało przefaksowane na Dyżurkę naszego Wydziału Konwojowego, skąd je wzięliśmy i udaliśmy się w trójosobowym patrolu do budynku Prokuratury Okręgowej by zatrzymać osobę. Kiedy byliśmy na miejscu w sekretariacie zobaczyliśmy osobę Zbigniewa Kękusia, który zapoznawał się z jakimś dokumentami. Nadmieniam, że ja kojarzę tę osobę, ponieważ przeprowadzał jednoosobowe akcje protestacyjne, jest częstym bywalcem zarówno Sądu jak i Prokuratury. Przy wyjściu Pana Kękusia z sekretariatu Prokuratury Okręgowej poinformowaliśmy pana Kękusia o posiadaniu nakazu zatrzymania i doprowadzenia do jednostki Policji tj. Komisariatu Policji IV w Krakowie. Poinformowaliśmy Zbigniewa Kękusia o zatrzymaniu osoby, sierż. sztab. Michał Doroba założył zatrzymanemu kajdanki na ręce trzymane z przodu, z uwagi na to, że mężczyzna w trakcie interwencji zachowywał się spokojnie, wykonywał nasze polecenia. Przeszliśmy na Dyżurkę Naszego Wydziału, gdzie osoba została sprawdzona z wynikiem nie poszukiwana. Następnie pobraliśmy radiowóz, kierowcą był st. Post. Marcin Rak. Radiowóz był to oznakowany Fiat Ducato o nr rej. HPGB 147 nr boczny GG 006. Zatrzymanego umieściliśmy w przedziale dla osób zatrzymanych, natomiast ja usiadłem na przodzie jako dysponent sierż. sztab. Michał Doroba jechał tyłem do kierunku jazdy obserwując zatrzymanego.

Kiedy dojechaliśmy na miejsce, tj. do Komisariatu Policji IV w Krakowie na ul. Królewską 4 około godz. 16:00 zaparkowaliśmy radiowóz przed Komisariatem IV. Wszyscy wyszliśmy z radiowozu. Następnie za pomocą pilota kierowca odblokował drzwi tylne zamykające przedział dla przewozu osób zatrzymanych, po czym zbliżyłem się do tych drzwi będąc po prawej stronie i zacząłem otwierać skrzydła drzwi. W tym czasie st. post. Marcin Rak otwierał zamek w kracie zabezpieczającej oraz listwę (skobla) blokującej ten zamek. Marcin stał wówczas z lewej strony drzwi. Michał Doroba stał centralnie przed drzwiami pomieszczenia do przewozu osób zatrzymanych w odległości ok. 1 m. od krawędzi drzwi by zachować bezpieczną odległość i w razie chęci ucieczki asekurować zatrzymanego. W tym momencie – kiedy stałem przy prawym skrzydle zatrzymany Zbigniew Kękuś kopnął w kratę zabezpieczającą, krata z dużą siłą uderzyła mnie w klatkę piersiową na wysokości prawego ramienia (staw barkowy).Poczułem silny ból w tym miejscu. Z urzędu stwierdza się, że świadek okazał miejsce uderzenia, gdzie widać zaczerwienienie skóry w okolicy ramienia na klatce piersiowej.
W tym czasie zatrzymany Zbigniew Kękuś wysunął nogę z pomieszczenia dla zatrzymanych i przyjął pozycję jak do ucieczki, zrobił ruch do przodu z zamiarem ucieczki. Widząc to obydwaj policjanci towarzyszący mi zainterweniowali. Sierż. sztab. Michał Doroba i st. post. Marcin Rak użyli wobec Zbigniewa Kuś siły fizycznej, ponieważ zatrzymany wykonywał gwałtowne ruchy, chcąc się uwolnić. W trakcie obezwładniania zatrzymanego obydwaj policjanci upadli wraz z zatrzymanym na płyty chodnika. W trakcie obezwładniania Zbigniewa Kękusia sierż. sztab. Michał Doroba doznał urazu lewego nadgarstka oraz lewego łokcia. Zatrzymany mężczyzna został obezwładniony, jednak przy wprowadzaniu do Komisariatu IV Policji stawiał czynny opór. W związku z niebezpieczeństwem ucieczki oraz agresywnym zachowaniem zatrzymanemu zostały założone kajdanki na ręce trzymane z tyłu. Na miejscu mężczyznę przejęli Policjanci IV Kp w Krakowie z Wydz. Prewencji. Na koniec nadmieniam, że już po zdarzeniu odczuwam coraz większy ból w okolicy stawu barkowego, boli mnie całe prawe ramię. Po złożeniu zawiadomienia udam się do lekarza by wykonać stosowne badania. To wszystko, co mam do zeznania i po osobistym odczytaniu, jako zgodne podpisuję. /podpis osoby zawiadamiającej – ZKE/ Czynność zakończono 19.40 dn.05.05.2014 r.”

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. 2 Ds. 542/14, zeznania sierż. sztab. Pawła

Lewkowicza złożone w dniu 5 maja 2014 r., k. 3-4 – Załącznik 6

  1. st. post. Marcin Rak – Załącznik 7: Uprzedzony o odpowiedzialności karnej z składanie fałszywych zeznań – zeznaję co następuje, w Policji pełnię służbę w Wydziale Konwojowym Komendy Wojewódzkiej Policji w Krakowie, w dniu dzisiejszym rozpocząłem służbę o godz. 7.30. Około godziny 15.30 z polecenia Dyżurnego Referatu Policji Sądowej wraz z sierż. sztab. Pawłem Lewkowiczem oraz sierż sztab. Michałem Dorobą udaliśmy się do budynku Prokuratury przy ul. Mosiężniczej 2, gdzie zgodnie z przekazaną informacją w Sekretariacie miał znajdować się poszukiwany celem zatrzymania i doprowadzenia na badania psychiatryczne Zbigniew Kękuś.

Został on poinformowany o tym, że jest zatrzymany, pouczony o przysługujących prawach, w tym przedstawiono mu nakaz zatrzymania i doprowadzenia na badania psychiatryczne wystawiony przez Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny.

Zbigniew Kękuś został przekonwojowany do Dyżurnego Wydziału Konwojowego przy Sądzie i następnie umieszczony w radiowozie, gdyż miał zostać – zgodnie z poleceniem – przewieziony do KP IV w Krakowie celem wykonania dalszych czynności.

Ja byłem kierowcą w radiowozie. Zbigniew Kękuś miał założone kajdanki i został umieszczony przeze mnie i sierż. Michała Doroba w tylnej części radiowozu przeznaczonej do konwojowania osób zatrzymanych. Zostały zamknięte zarówno drzwi kraty jak i drzwi zewnętrzne pojazdu. Zbigniew Kękuś według mnie był spokojny, odpowiadał na zadawane przez nas pytania.

W trakcie przejazdu konwoju, ja byłem kierowcą, dysponentem był sierż. Lewkowicz, który siedział koło mnie, natomiast w części przeznaczonej do dozoru osób zatrzymanych siedział sierż. Doroba.

Po przyjeździe pod Komisariat IV w Krakowie na ul. Królewskiej, ja zaparkowałem radiowóz frontem do budynku, zgasiłem silnik i wszyscy w trójkę wysiedliśmy z radiowozu kierując się pod tył pojazdu. Ja otworzyłem drzwi radiowozu, z tyłu za mną stali sierż. Doroba z mojej prawej strony, a sierż. Lewkowicz z lewej mojej strony. Po otwarciu drzwi radiowozu z kieszeni munduru wyciągnąłem klucz do kraty połączony z kluczem do radiowozu. Włożyłem klucz do zamka i go przekręciłem otwierając zamek w kratownicy. Zbigniew Kękuś siedział po lewej stronie wnętrza pomieszczenia, miał ręce skute kajdankami z przodu. Jak otwierałem siedział spokojnie. Po odsunięciu zabezpieczenia nagle Zbigniew Kękuś kopnął nogą w kratę, która otwierając się gwałtownie uderzyła w drzwi pojazdu i odbijając uderzyła w bark sierż. Lewkowicza, w tym czasie Zbigniew Kękuś próbował wyskoczyć z radiowozu, ale my go w trójkę trzymaliśmy i trzymając go on się przewrócił na chodnik trzymany cały czas przez sierż. Lewkowicza. Ja zastosowałem chwyt obezwładniający na prawę rami, sierż. Doroba założył chwyt obezwładniający na drugie ramię i w ten sposób Zbigniew Kęsku został doprowadzony do wnętrza budynku KP Iv Krakowie. Ja nie odniosłem obrażeń, z tego co wiem sierż. Doroba i sierż. Lewkowicz odnieśli jakieś obrażenia, ale nie znam szczegółów, radiowóz w wyniku powyższych wydarzeń nie doznał uszkodzenia. Na Komisariacie została sporządzona dokumentacja służbowa związana z zaistniałym zdarzeniem, próbą samouwolnienia się zatrzymanego Zbigniewa Kękusia. To wszystko co mam do zeznania w tej sprawie i po osobistym odczytaniu, jako zgodne z prawdą własnoręcznie podpisuję Przesłuchanie świadka zakończono dnia 05 maja 2014 r. godz. 19.10 /podpis świadka – ZKE/

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. 2 Ds. 542/14, zeznania st. post. Marcina Raka

złożone w dniu 5 maja 2014 r. – Załącznik 7

 

Sierż. sztab. Michał Doroba, sierż. sztab. Paweł Lewkowicz i st. post. Marcin Rak opisali w ich zeznaniach trzy różne zdarzenia, do których rzekomo doszło jednocześnie, tj. w tej samej chwili, w dniu 5 maja 2014 r. ok. godz. 16:00 przed Komisariatem Policji IV w Krakowie przy ul. Królewskiej 4.

Na podstawie zacytowanych wyżej zeznań złożonych w dniu 5 maja 2014 r. w godz. 18:45 – 19:40 przez sierż. sztab. Michała Dorobę, sierż. sztab. Pawła Lewkowicza i st. post. Marcina Raka, w dniu 6 maja 2014 r. prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza Bartłomiej Legutko przedstawił mi zarzut, odczytany mi w dniu 6.05.2014 r. w godzinach południowych w Komisariacie Policji IV w Krakowie przy ul. Królewskiej 4 – Załącznik 8: „Kraków, dnia 06 maja 2104 r. Komisariat Policji IV w KrakowieL.dz. MKZ-D-1851/14 RSD-#/14 1 Ds. #/14 Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ UZASADNIENIE postanowienia o przedstawieniu zarzutów

Asp. Marcin Moń z Komisariatu Policji IV w Krakowie prowadząc dochodzenie l.dz. MKZ-D-1851/14 przeciwko Zbigniewowi Kękuś podejrzanemu o czyn z art. 13 § 1 kk zw. z art. 242 § 4 kk działając na podstawie art. 313 § 1, 314 kpk i zgodnie z art. 313§2 kpk, w dniu 6 maja 2014 r., przedstawił postanowienie o przedstawieniu zarzutów z dnia 06.05.2014 r., ob. Zbigniewowi Kękuś zarzucając mu, że: W dniu 05 maja 2014 roku w Krakowie, będąc pozbawiony wolności na podstawie orzeczenia Sądu Rejonowego w Dębicy sygn. akt II K 407/13, używając przemocy poprzez kopnięcie kraty zabezpieczającej przedział dla osób zatrzymanych samochodu m-ki Fiat Ducato nr rej. HPHB147, którą z dużą siłą uderzyła konwojującego policjanta sierż. sztab. Pawła Lewkowiczaw klatkę piersiową, usiłował się uwolnić, jednak zamierzonego celu nie osiągną z uwagi na obezwładnienia przez konwojujących go funkcjonariuszy Policji.

Na podstawie art. 313§3i4, 314kpk postanowienie o przedstawieniu zarzutów uzasadniam Fakt popełnienia przez Zbigniewa Kękuś zarzuconego mu czynu udokumentowany jest zeznaniami świadków. Podane okoliczności uzasadniają przedstawiony podejrzanemu zarzut asp. Marcin Moń”
Dowód
: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, Komisariat Policji IV w Krakowie, L.dz.

MKZ-D-1851/14, uzasadnienie postanowienia z dnia 6.05.2014 r. o przedstawieniu zarzutów – Załącznik 8

 

Okazuje się, że prokurator Bartłomiej Legutko na potrzebę przedstawienia mi zarzutów wybrał zeznania jednego z policjantów uczestniczących w zdarzeniu w dniu 5 maja 2014 r., sierż. sztab. Pawła Lewkowicza.

Kilka miesięcy później, w dniu 25 sierpnia 2014 r. przedstawiono mi w Komisariacie IV Policji w Krakowie drugi zarzut w związku ze zdarzeniem w dniu 5 maja 2014 r. W dokumencie, któremu nadano nazwę: „Dokładne określenie zarzucanego czynu czynu(ów) i jego (ich) kwalifikacji prawnej” podano – Załącznik 9: „Kraków, dnia 25.08.2014 r. Komisariat Policji IV w Krakowie L.dz. MKZD-1851/14 RSD-1053/14 2 Ds. 542/14 Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ UZASADNIENIE POSTANOWIENIA PRZEDSTAWIENIU ZARZUTU na podstawie art. 313 § 1, 314kpk i zgodnie z art. 313 § 2 kpk asp. Tomasz Malik z IV KP w Krakowie przedstawił zarzut dnia 21.08.2014r. Zbigniewowi Kękuś

Dokładne określenie zarzucanego czynu czynu(ów) i jego (ich) kwalifikacji prawnej:

w dniu 05 maja 2014 r. w Krakowie będąc pozbawiony wolności na podstawie orzeczenia Sądu Rejonowego w Dębicy sygn. II K 407/13, usiłował się samouwolnićużywając przemocy polegającej na kopnięciu kratyzabezpieczającej przedział dla osób zatrzymanych samochodu marki Fiat Ducato nr. Rej. HPHB147, która to z dużą siłą uderzyła konwojującego funkcjonariusza policji sierż. sztab. Pawła Lewkowicza powodując stłuczenie powłok klatki piersiowej po stronie prawej z podbiegnięciem krwawym tej okolicy co naruszyło czynności narządów ciała na okres poniżej dni siedmiu oraz wystawiając nogę z pomieszczenia dla osób zatrzymanych, jednak zamierzonego rezultatu nie osiągnął z uwagi na obezwładnienie przez konwojujących go funkcjonariuszy policji wskutek czego sierż. sztab. Michał Doroba, który podejmując czynności w celu zapobieżenia ucieczki upadł doznając obrzęku lewego nadgarstka i stłuczenie łokcia co naruszyło czynności narządów ciała na okres poniżej dni siedmiu a okoliczności te miały miejsce podczas lub w związku z wykonywaniem przez w/w funkcjonariuszy obowiązków służbowych tj. o przest. z art. 222par1kk i art.157par2kk w zw. z art. 13par1kk w zw. z art. 242par4kk w zw. z art. 11par2kk

Powyższe postanowienie na podstawie art. 313 § 3 i 4, 314kpk Uzasadniam

Zebrany materiał w prowadzonym postępowaniu przygotowawczym, a w szczególności zeznania świadków – Pawła Lewkowicz, Marcina Rak, Michała Dobosz – oraz opinia Zakładu medycyny Sądowej, dały merytoryczną podstawę do wydania postanowienia o przedstawieniu zarzutu. podpis policjanta”

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, sporządzone w dniu 25 sierpnia 2014 r. w Komisariacie Policji IV w Krakowie „Dokładne określenie zarzucanego czynu czynu(ów) i jego(ich) kwalifikacji prawnej.”, L.dz. MKZD-1851/14 RSD-1053/14 – Załącznik 9

 

Po zapoznaniu się w dniu 6 maja 2014 r. z zeznaniami sierż. sztab. Michała Doroby, sierż. sztab. Pawła Lewkowicza i st. post. Marcina Raka, prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza Bartłomiej Legutko nabrał – jego zdaniem uzasadnionych – wątpliwości co do mojej poczytalności i tego samego dnia, tj. 6 maja 2014 r.:

  1. wydał postanowienie o poddaniu mnie w dniu 7 maja 2014 r. badaniom psychiatrycznym,
  2. wydał postanowienie o poddaniu mnie w dniu 7 maja 2014 r. badaniom psychologicznym,
  3. skierował wniosek do właściwego miejscowo Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Wydział II Karny o wyznaczeni mi, na podstawie art. 79 § 1 k.p.k.: „§ 1. W postępowaniu karnym oskarżony musi mieć obrońcę, jeżeli: (…) 3) zachodzi uzasadniona wątpliwość co do jego poczytalności.” – obrońcy z urzędu.

 

Prokurator B. Legutko wyznaczył w dniu 6 maja 2014 r. ten sam, co sędzia B. Stój w.w. postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2014 r. termin moich badań, to samo miejsce ich przeprowadzenia oraz tych samych biegłych z listy prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie, lekarzy psychiatrów, Katarzynę Bilską – Zarembę i Mariusza Patlę oraz psychologa Ryszarda Janczurę.

Po trwającym kilka minut spotkaniu ze mną w dniu 7 maja 2014 r., podczas którego poinformowałem biegłych, że nie wyrażam zgody na poddanie mnie badaniom w sprawie rozpoznawanej przez sędzię Sądu Rejonowego w Dębicy Beatę Stój do sygn. akt II K 407/13 oraz złożyłem do protokołu oświadczenie prezentujące uzasadnienie dla mojego stanowiska, biegli Katarzyna Bilska-Zaremba i Mariusz Patla sporządzili dwie Opinie sądowo-psychiatryczne:

  1. w dniu 3 czerwca 2014 r. na potrzebę sprawy rozpoznawanej przeciwko mnie przez prokuratora Bartłomieja Legutkę od dnia 6 maja 2014 r. w sprawie do sygn. akt 2 Ds. 542/14,
  2. w dniu 5 czerwca 2014 r. na potrzebę sprawy rozpoznawanej przez Sąd Rejonowy w Dębicy do sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/,

 

W obydwóch w.w. Opiniach biegli K. Bilska – Zaremba i M. Patla złożyli wnioski o poddanie mnie obserwacji psychiatrycznej.

Na podstawie Opinii z dnia 3 czerwca 2014 r. w sprawie Prokuratury Rejonowej dla Krakowa Krowodrzy sygn. 2 Ds. 542/14, w dniu 17 czerwca 2014 r. prokurator Bartłomiej Legutko skierował pismem z dnia 17 czerwca 2014 r. do właściwego miejscowo Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Wydział II Karny wniosek o orzeczenie mojej obserwacji psychiatrycznej na okres do czterech tygodni w Szpitalu Specjalistycznym im. dr. J. Babińskiego w Krakowie.

W dniu 16 października 2014 r. sędzia niewłaściwego miejscowo Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Wydział IX Karny SSR Katarzyna Kaczmara wydała postanowienie, którym orzekła – Załącznik 10: „Sygn. akt IX Kp 300/14/K POSTANOWIENIE Dnia 16 października 2014 roku Sąd Rejonowy dla Krakowa – Krowodrzy w IX Wydziale Karnym, w składzie: Przewodniczący: SSR Katarzyna Kaczmara Protokolant: (…) przy udziale Prokuratora Bartłomieja Legutki po rozpoznaniu w dniu 21.07.2014 r. i 16.10.2014 r. w Krakowie w sprawie Zbigniewa Kękusia (Kękuś) syna Czesława i Wandy urodzonego dnia 2 maja 1958 roku w Krakowie podejrzanego o przestępstwo z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 242 § 4 k.k. wniosku Prokuratora o orzeczenie obserwacji psychiatrycznej na okres do czterech tygodni w warunkach zakładu leczniczego postanawia:

I. na zasadzie art. 203 § 1, § 2 oraz § 3 k.p.k. orzec wobec Zbigniewa Kękusia (Kękuś), syna /imiona i nazwiska, nazwisko panieńskie matki – ZKE/ ur. Dnia 2 maja 1958 roku w Krakowie, badanie staniu zdrowia psychicznego, połączone z obserwacją w zakładzie leczniczym przez okres nie dłużej niż 4 (cztery) tygodnie, określając jako miejsce przeprowadzenia obserwacji wymienionego – Szpital Specjalistyczny im. dra Józefa Babińskiego w Krakowie przy ul. J. Babińskiego 29,

Dowód: Prokuratura Rejonowa dla Krakowa Krowodrzy, sygn. akt 2 Ds. 542/14, postanowienie Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Wydział IX Karny Katarzyny Kaczmary z dnia 16 października 2014 r., sygn. akt IX Kp 300/14 – Załącznik 10

 

W uzasadnieniu do postanowienia z dnia 16.10.2014 r. sędzia K. Katarzyna podała m.in. – Załącznik 10: Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z art. 203 § 1 k.p.k. w razie zgłoszenia przez biegłych takiej konieczności, badanie stanu zdrowia psychicznego oskarżonego (podejrzanego) może być połączone z obserwacją w zakładzie leczniczym wówczas, gdy zebrane dowody wskazują na duże prawdopodobieństwo, że popełnił zarzucane mu przestępstwo.

W ocenie Sądu zgromadzony dotąd w postępowaniu przygotowawczym w postaci zeznań świadków (k. 4, 7-8, 9, 41), zaświadczenia lekarskiego (k. 39), dokumentacji medycznej – karty informacyjnej Izby Przyjęć i Pomocy Doraźnej (k. 40) wskazuje na wysokie prawdopodobieństwo, iż podejrzany dopuścił się zarzuconego mu czynu. W tej fazie postępowania (postępowanie przygotowawcze) Sąd nie jest uprawniony do rozstrzygania o tym czy podejrzany popełnił zarzucany mu czyn i nie jest to zresztą możliwie. Wystarczającym jest aby zachodziło wysokie prawdopodobieństwo popełnienia zarzucanego czynu, a takie w ocenie Sądu zachodzi w niniejszej sprawie i przyjęciu tego nie stoi na przeszkodzie fakt, że podejrzany do winy się nie przyznaje, bowiem jego wyjaśnienia są jednym z kilku dowodów zgromadzonych dotąd przez Prokuratora.”

Dowód: Prokuratura Rejonowa dla Krakowa Krowodrzy, sygn. akt 2 Ds. 542/14, postanowienie sędzi Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Wydział IX Karny Katarzyny Kaczmary z dnia 16 października 2014 r., sygn. akt IX Kp 300/14 – Załącznik 10

 

 

Wskazać należy, że:

 

PRAWDOPODOBNY” to: «taki, co do którego można przypuszczać, że jest prawdziwy»

Słownik Języka Polskiego PWN, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, s. 753

 

PRAWDOPODOBIEŃSTWO” to: «bycie prawdopodobnym»

Słownik Języka Polskiego PWN, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, s. 753

 

DUŻY” to: «znaczny, spory»

Słownik Języka Polskiego PWN, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, s. 1278

 

Wskazać także należy, że sędzia K. Kaczmara nie podała w postanowieniu z dnia 16.10.2014 r. jaką dokumentację medyczną – „(…) zaświadczenia lekarskiego (k. 39), dokumentacji medycznej – karty informacyjnej Izby Przyjęć i Pomocy Doraźnej (k. 40)” – miała na myśli, a biegli K. Bilska – Zaremba i M. Patla, którzy powołali się w Opinii z dnia 3.06.2014 r. na dokonaną przez nich analizę jakiegoś leczenia: „(…) analiza (…) uprzednio podejmowanego leczenia sugeruje psychotyczne zaburzenia psychiczne być może z kręgu schizofrenii lub organicznych zaburzeń psychicznych.” , przyznali się podczas składania zeznań, że… nie mieli co analizować, tj. zeznali – Załącznik 11:

Na pytanie Prokuratora biegły Mariusz Patla podaje: Nie posiadaliśmy danych odnośnie uprzedniego leczenia psychiatrycznego opiniowanego, w związku z tym należy uznać, że stwierdzenie z punktu 2 wniosku jest omyłką, nie potrafię w tej chwili powiedzieć jaka była myśl przewodnia tego stwierdzenia i na czym polegało to przejęzyczenie, na pewno informacji o wcześniejszym leczeniu psychiatrycznym nie posiadaliśmy.”

Dowód: Prokuratura Rejonowa dla Krakowa Krowodrzy, sygn. akt 2 Ds. 542/12, protokół posiedzenia Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Wydział IX Karny w dniu 16 października 2014 r. sygn. akt IX Kp 300/14/K – Załącznik 11

 

W dniu 10 kwietnia 2015 r. Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział IV Karny Odwoławczy w składzie SSO Lidia Haj, SSO Jadwiga Żmudzka, SSR del. Agnieszka Sułowska-Gibas wydał – przy udziale prokuratora Prokuratury Okręgowej w Krakowie Zbigniewa Grzesika – postanowienie, którym orzekł – Załącznik 12: „Sygn. akt IV Kz 718/14 POSTANOWIENIE Dnia 10 kwietnia 2015 roku Sąd Okręgowy w Krakowie, Wydział IV Karny Odwoławczy, w składzie:
Przewodniczący SSO Lidia Haj, Sędziowie SSO Jadwiga Żmudzka SSR (del.) Agnieszka Sułowska-Gibas (spr.) Protokolant
/imię i nazwisko – ZKE/przy udziale Zbigniewa Grzesika Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Krakowie po rozpoznaniu w sprawie Zbigniewa Kękusia podejrzanego o przestępstwo z art. 222 § 1 kk i art. 157 § 2 kk w zw. z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 242 § 4 kk w zw. z art. 11 § 2 kk na skutek zażaleń podejrzanego oraz obrońcy podejrzanego na punkt I postanowienia Sądu Rejonowego dla Krakowa – Krowodrzy w Krakowie z dnia 16 października 2014 r., sygn. akt IX KP 300/14/K w przedmiocie orzeczenia wobec podejrzanego Zbigniewa Kękusia badania stanu zdrowia psychicznego połączonego z obserwacją w zakładzie leczniczym na zasadzie art. 437 § 1 kpk postanawia: postanowienie w zaskarżonej części tj. w jego punkcie I utrzymać w mocy.”

Dowód: Prokuratura Rejonowa dla Krakowa Krowodrzy, sygn. akt 2 Ds. 542/12, postanowienie Sądu Okręgowego

w Krakowie Wydział IV Karny – Odwoławczy w składzie SSO Lidia Haj, SSO Jadwiga Żmudzka, SSR del. Agnieszka Sułowska-Gibas z dnia 10 kwietnia 2015 r., sygn. IV Kz 718/14 – Załącznik 12

 

W uzasadnieniu do postanowienia z dnia 10 kwietnia 2015 r. SSO Lidia Haj, SSO Jadwiga Żmudzka, SSR del. Agnieszka Sułowska-Gibas podały – Załącznik 12: „Przypomnieć należy, iż stosownie do treści art. 203 § 1 kpk w razie zgłoszenia przez biegłych takiej konieczności, badanie stanu zdrowia psychicznego może być połączone z obserwacją w zakładzie leczniczym tylko wtedy, gdy zebrane dowody wskazują na duże prawdopodobieństwo, że oskarżony popełnił przestępstwo, a nadto wskazanej obserwacji nie stosuje się, gdy na podstawie okoliczności sprawy można przewidywać, że sąd orzeknie w stosunku do oskarżonego karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania lub karę łagodniejszą albo, iż okres obserwacji przekroczy przewidywany wymiar kary pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia (odpowiednio przepis art. 259 § 2 kpk). W przekonaniu Sądu Odwoławczego wszystkie powyższe przesłanki zastosowania wobec podejrzanego obserwacji sądowo-psychiatrycznej w zakładzie leczniczym zostały spełnione (przy braku zaistnienia przesłanki negatywnej).

Po pierwsze zebrany w przedmiotowej sprawie materiał dowodowy wskazuje na duże prawdopodobieństwo, że podejrzany Zbigniew Kękuś dopuścił się zarzucanego mu czynu. Świadczą o tym zeznania naocznych świadków zdarzenia z dnia 05 maja 2014 roku Pawła Lewkowicza, Marcina Raka oraz Michała Doroby, a także opinia sądowo-medyczna w zakresie doznanych obrażeń przez policjantów (k.73). Nie sposób stwierdzić, iż spójna i konsekwentna relacja tychże świadków, jest gołosłowna i nie ma żadnego pokrycia w rzeczywistości.

Osoby te jako funkcjonariusze publiczni, jasno i logicznie przedstawili przebieg zdarzenia, które miało miejsce w trakcie wykonywania przez nich obowiązków służbowych. W obecnej chwili nie ma żadnych podstaw, by w całości odmówić im wiarygodności. A zatem niewątpliwie zachodzi duże prawdopodobieństwo dokonania przez Zbigniewa Kękusia zarzuconego mu czynu.

Należy podkreślić, iż podejrzany na niniejszym etapie postępowania przygotowawczego, nie przyznając się do stawianego mu zarzutu, odmówił składania wyjaśnień (k.14,84).”

Dowód: Prokuratura Rejonowa dla Krakowa Krowodrzy, sygn. akt 2 Ds. 542/12, postanowienie Sądu Okręgowego

w Krakowie Wydział IV Karny – Odwoławczy w składzie SSO Lidia Haj, SSO Jadwiga Żmudzka, SSR del. Agnieszka Sułowska-Gibas z dnia 10 kwietnia 2015 r., sygn. IV Kz 718/14 – Załącznik 12

 

W dniu 15 maja 2015 r. doręczono mi Wezwanie Prokuratury Rejonowej dla Krakowa Krowodrzy do stawiennictwa w dniu 18 maja 2015 r. w Oddziale 4B Szpitala Specjalistycznego im. dr. J. Babińskiego w Krakowie celem przeprowadzenia obserwacji psychiatrycznej. Nie stawiłem się na w.w. Wezwanie ponieważ nie popełniłem czynów, które przypisał mi prokurator Bartłomiej Legutko.

 

W dniu 7 sierpnia br. doręczono mi sporządzone przez zatrudnionego w Wydziale Dochodzeniowo-Śledczym Komendy Miejskiej Policji w Krakowie mł. asp. Patryka Lasotę Wezwanie o treści – Załącznik 13: „Komenda Miejska Policji w Krakowie Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ L.dz. MD.5601.40.15 Data 16.07.2015 r. Sygn. akt j.w. Termin dnia 20.058.2015 r. WEZWANIE Wzywa się Pana do osobistego stawiennictwa w dniu 20 sierpnia. o godz. 9.00 w Komenda Miejska Policji w Krakowie Wydział Dochodzeniowo-Śledczy /adres – ZKE/ pokój nr 117 jako podejrzanego w sprawie znieważenia B. Legutko podejrz.) o przestępstwo z art. 216 § 1 kk i inne.mł. asp. Patryk Lasota tel. 12 6152668
Dowód: Komenda Miejska Policji w Krakowie Wydział Dochodzeniowo-Śledczy, L.dz. MD.5601.40.15, Wezwanie

mł. asp. Patryka Lasoty z dnia 16 lipca 2015 r. – Załącznik 13

W dniu 20 sierpnia 2015 r. o godz. 09:00 stawiłem się w zgodzie z w.w. Wezwaniem w KMP w Krakowie przy ul. Siemiradzkiego 24.

Natychmiast po stawieniu się zostałem zatrzymany przez dwoje policjantów z Komisariatu Policji IV Krakowie, asp. Sylwię Orzechowską-Poseł i mł. asp. Janusza Jakubowskiego, którzy realizowali Zarządzenie z dnia 19 sierpnia 2015 r. Pani podwładnej, prokuratora Prokuratury Rejonowej dla Krakowa Krowodrzy Doroty Baranowskiej, w którym ta podała m.in. – Załącznik 14: „Dorota Baranowska-prokurator Prokuratury Rejonowej w Krakowie-Krowodrzy po w sprawie 2 Ds. 542/14 przeciwko Zbigniew Kękuś podejrz. o przest. z art. 222§1kk i art. 157§2kk, art. 13§1kk w zw. z art. 242§4kk w zw. z art. 11 §2 kk na podstawie art. 247§1pkt 1 i 2 kpk, art. 75 §1 i 2 kpk zarządza I. zatrzymanie i przymusowe doprowadzenie podejrzanego Pana: Zbigniew Kękuś (…) do siedziby Szpitala im Babińskiego w Krakowie – adres: Kraków ul. Babińskiego 29 Oddział 4B w dniu 20 sierpnia 2015 r. w godz. 8.15 – 10.30 (…).”

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, Zarządzenie prokurator Doroty

Baranowskiej z dnia 19 sierpnia 2015 r. – Załącznik 14

 

Zatrzymanie mnie w dniu 20.08.2015 r. z podanej wyżej przyczyny w KMP w Krakowie poświadcza sporządzony w tym dniu od godz. 09:10 w KMP w Krakowie Protokół Zatrzymania Osoby, w którym podano – Załącznik 15: „Komisariat Policji IV w Krakowie MZ 274/15 PROTOKÓŁ ZATRZYMANIA OSOBY

Imię i nazwisko zatrzymanegogodzina i data zatrzymania: Zbigniew Kękuś 09:00 20.08.2015

Miejsce czynności – Kraków ul. Siemiradzkiego 24

Stopień, imię i nazwisko policjanta prowadzącego czynność – asp. Sylwia Orzechowska – Poseł z KP IV Kraków

Miejsce sporządzenia protokołu – KP IV Kraków 09:10 20.08.2015

(…) Przyczyna zatrzymania – Realizacja nakazu doprowadzenia Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza sygn. akt 2 Ds. 542/14 zarządzającego zatrzymanie i przymusowe doprowadzenie do Szpitala im. Babińskiego w Krakowie ul. Babińskiego 29 oddział 4B na dzień 20-08-2015 r. w godz. 08:15 – 10:30.

(…) Stopień imię i nazwisko, podpis policjanta zawiadamiającego – asp. Sylwia Orzechowska – Poseł”
Dowód: Komisariat Policji IV w Krakowie, sygn. akt MZ 274/15, Protokół Zatrzymania Osoby z dnia 20 sierpnia

2015 r. – Załącznik 15

 

Z Oddziału 4B Szpitala Specjalistycznego im. dr. J. Babińskiego w Krakowie zostałem wypisany w dniu 24 sierpnia 2015 r. co potwierdza sporządzona w tym dniu epikryza – Załącznik 16: „Szpital Specjalistyczny im. dr. Józefa Babińskiego w Krakowie /adres – ZKE/ Karta informacyjna leczenia szpitalnego Oddziału Psychiatrycznego Kraków-Podgórze I

Nazwisko i imię: Kękuś Zbigniew urodzony: 02-05-1958 Adres /adres – ZKE/ PESEL /Nr PESEL – ZKE/ Pacjent przebywał w szpitalu: od 20-08-2015 do 24-08-2015

Rozpoznanie: Z04.06 Obserwacja sądowo-psychiatryczna

Epikryza: Pacjent przyjęty w celu przeprowadzenia obserwacji sądowo-psychiatrycznej zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego dla dzielnicy Kraków-Krowodrza. Po przyjęciu do oddziału pacjent nie wyraził zgody na pobranie krwi w celu wykonania badań laboratoryjnych, nie wyraził zgody na badanie EEG, KT głowy oraz na badanie psychologiczne.

Od chwili przyjęcia do Oddziału podjął głodówkę, którą kontynuował do dnia 24.08.2015 r. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności nie ma możliwości przeprowadzenia obserwacji sądowo-psychiatrycznej, pacjenta wypisano z Oddziału.
Pacjent w dniu wypisu zgłasza ogólnie dobre samopoczucie, nie zgadza się na badanie lekarskie w Oddziale, ani na konsultację w SOR.

Wyniki badań laboratoryjnych:
RR-188/107; 145/100, 155/97; 144/06, 128/95 (24.08.2015r.) mmHg

Pacjent nie zgadza się na pobranie krwi do badań laboratoryjnych, a także na badanie EEG oraz KT głowy.

Leczenie biologiczne:

A. Podstawowe leczenie psychotropowe: –

B. Inne leki: –

Zalecenia:

Brak zaleceń.

Recept nie wydano.

Kartę przekazano: – do rąk własnych pacjenta

Kierownik Oddziału Psychiatrycznego Kraków-Podgórze I Szpitala Specjalistycznego im. dr. J. Babińskiego SPZOZ w Krakowie lek. Danuta Woźniak specjalista psychiatra 5069421

Lekarz wypisujący lek. med. Urszula Hybel specjalista psychiatra 2060068”

Dowód: Szpital Specjalistyczny im. dr. Józefa Babińskiego w Krakowie, epikryza z dnia 24 sierpnia 2015 r. –

Załącznik 16

 

Po wypisaniu mnie w dniu 24 sierpnia 2015 r. ze Szpitala Prokuratura Rejonowa dla Krakowa Krowodrzy sporządziła w dniu 4 września 2015 r. i tego samego dnia wyekspediowała do wyznaczonego mi w dniu 25 czerwca 2015 r. przez przewodniczącego właściwego miejscowo Wydziału II Karnego Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy SSR Sebastiana Mazurka obrońcy z urzędu adw. Wojciecha Wandzela w.w. Zawiadomienie, w którym podano – Załącznik 1: Zawiadamiam Pana, jako obrońcę z urzędu podejrzanego Zbigniewa Kękusia /art. 13 §1kk w zw. z art. 242§4kk, 157§2kk i inne), iż w dniu 28 września 2015 r. godz. 08.30 odbędą się czynności w sprawie 2 Ds. 542/14 z udziałem podejrzanego Zbigniewa Kękusia:

1/ przeprowadzenia eksperymentu procesowego z osobami uczestniczącymi: podejrzanego, funkcjonariuszy Policji Państwowej /M. Doroba, M. Rak, P. Lewkowicz/, na miejscu będzie pojazd m-ki Fita Dukato nr rej. HPG B 147

2/ przesłuchania funkcjonariusza Policji R. Tarnówko

3/ po wykonaniu czynności z pkt 2 i 3 przesłuchanie podejrzanego.

 

W związku z Zawiadomieniem jak wyżej z dnia 4 września 2015 r. wskazać należy, że:

  1. pismem z dnia 8 czerwca 2015 r. skierowanym do ówczesnej prokuratora rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Agaty Chmielarczyk – Skiby ja złożyłem:Pani Agata Chmielarczyk-Skiba Prokurator RejonowyProkuratura Rejonowa Kraków Krowodrzaoś. Kościuszkowskie 231-858 Kraków Sygn. akt: 2 Ds. 542/14 Dotyczy: I. Wniosek – na podstawie: art. 2 § 1 pkt. 1 i 2 oraz § 2 k.p.k., art. 4 k.p.k., art. 5 k.p.k., art. 71 § 3 k.p.k., postanowienia Sądu Najwyższego–Izba Karna z dnia 18 lutego 2009 r., sygn. akt IV KK 306/08, postanowienia Sądu Najwyższego–Izba Karna z dnia 16 kwietnia 2014 r., sygn. akt II KK 314/13 – o: (…) 2. przeprowadzenie – przed wykonaniem postanowienia sędzi Katarzyny Kaczmary, jak w pkt. I.1 – eksperymentu procesowego na okoliczność ustalenia, czy:

1.jest możliwie popełnienie czynów przypisanych mi w postanowieniu z dnia 6 maja 2014 r. o przedstawieniu zarzutów,

2.jest wiarygodna przedstawiona przeze mnie wersja zdarzenia skutkująca wydaniem w dniu 6 maja 2014 r. postanowienia o przedstawieniu mi zarzutów.”

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, pismo Z. Kękusia z dnia 8 czerwca 2015 r. do prokuratora rejonowego Agaty Chmielarczyk – Skiby

  1. pismem z dnia 12 czerwca 2015 . skierowanym do Pani ja złożyłem: Pani Małgorzata Lipska Prokurator RejonowyProkuratura Rejonowa Kraków Krowodrzaoś. Kościuszkowskie 2 31-858 Kraków Dotyczy: „(…) Wniosek o przeprowadzenie – przed wykonaniem postanowienia sędzi Katarzyny Kaczmary, jak w pkt. I.1 – eksperymentu procesowego na okoliczność ustalenia, czy:

1.jest możliwie popełnienie czynów przypisanych mi w postanowieniu z dnia 6 maja 2014 r. o przedstawieniu zarzutów,

2.jest wiarygodna przedstawiona przeze mnie wersja zdarzenia skutkująca wydaniem w dniu 6 maja 2014 r. postanowienia o przedstawieniu mi zarzutów,”

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, pismo Z. Kękusia z dnia 12 czerwca 2015 r. do prokuratora rejonowego Małgorzaty Lipskiej

  1. pismem z dnia 16 czerwca 2015 r. skierowanym do prokuratora referenta w sprawie przeciwko mnie do sygn. akt 2 Ds. 542/14 Doroty Baranowskiej – po wyłączeniu prokuratora Bartłomieja Legutko z powodu prowadzonego przeciwko mnie przez Prokuraturę Rejonową Kraków Podgórze oraz mł. asp. Patryka Lasotę z Wydziału Dochodzeniowo-Śledczego KMP w Krakowie postępowania przeciwko mnie o jego znieważenie /art. 216 § 1 i § 2 k.k.- złożyłem: Pani Dorota Baranowska Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza oś. Kościuszkowskie 2 31-858 Kraków Sygn. akt: 2 Ds. 542/14 Dotyczy:

I. Wniosek o rozpoznanie sprawy sygn. akt 2 Ds. 542/14 zgodnie z:

    1. wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 10 lipca 2007 r. sygn. akt SK 50/06, skutkującym nowelizacją art. 203 k.p.k.,
    2. postanowieniem Sądu Najwyższego – Izba Karna z dnia 18 lutego 2009 r., sygn. IV KK 306/08.

II. Wniosek o przeprowadzenie eksperymentu procesowego na okoliczność ustalenia, czy:

    1. jest możliwie popełnienie czynów przypisanych mi w postanowieniu z dnia 6 maja 2014 r. o przedstawieniu zarzutów,
    2. jest wiarygodna przedstawiona przeze mnie wersja zdarzenia skutkująca wydaniem w dniu 6 maja 2014 r. postanowienia o przedstawieniu mi zarzutów”

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, pismo Z. Kękusia z dnia 16 czerwca 2015 r. do prokurator Doroty Baranowskiej

 

Wniosek o przeprowadzenie eksperymentu procesowego w sprawie przeciwko mnie do sygn. akt 2 Ds. 542/14 ponawiałem następnie;

  1. pismem z dnia 3 lipca 2015 r. skierowanym do Adresatki niniejszego pisma oraz do prokurator Doroty Baranowskiej,
  2. pismem z dnia 14 lipca 2015 r. skierowanym do Adresatki niniejszego pisma oraz do prokurator Doroty Baranowskiej,
  3. pismem z dnia 23 lipca 2015 r. skierowanym do Adresatki niniejszego pisma oraz do prokurator Doroty Baranowskiej,
  4. pismem z dnia 5 sierpnia 2015 r. skierowanym do prokurator Doroty Baranowskiej,
  5. pismem z dnia 12 sierpnia 2015 r. skierowanym do Adresatki niniejszego pisma oraz do prokurator Doroty Baranowskiej,

 

Wskazać także należy, że wyznaczony mi przez przewodniczącego Wydziału II Karnego Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy SSR Sebastiana Mazurka, na podstawie art. 79 § 1 pkt 3 k.p.k. – „§ 1. W postępowaniu karnym oskarżony musi mieć obrońcę, jeżeli: (…) 3) zachodzi uzasadniona wątpliwość co do jego poczytalności. – obrońca z urzędu adw. Wojciech Wandzel skierował do prokurator Doroty Baranowskiej:

  1. pismo z dnia 31 lipca 2015 r., którym złożył – Załącznik 17: „Kancelaria Adwokacka Adwokat Wojciech Wandzel, Kraków, dnia 31 lipca 2015 roku Pani Prokurator Dorota Baranowska /adres – ZKE/ Sygn. akt 2 Ds. 542/14 Podejrzany: Zbigniew Kękuś reprezentowany przez obrońcę z urzędu – adwokata Wojciecha Wandzela, Kancelaria Adwokacka /adres – ZKE/WNIOSEK DOWODOWY Działając w imieniu Podejrzanego Zbigniewa Kękusia, jako jego obrońca z urzędu wykazany w aktach sprawy , na podstawie art. 167 § 2 kodeksu postępowania karnego niniejszym wnoszę o: I. przesłuchanie starszego aspiranta Romana Tarnówko (…).”
    Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, pismo adw. Wojciecha

Wandzela z dnia 31 lipca 2015 r. – Załącznik 17

  1. pismo z dnia 3 sierpnia 2015 r., którym złożył – Załącznik 18: „Kancelaria Adwokacka Adwokat Wojciech Wandzel, Kraków, dnia 3 sierpnia 2015 roku Pani Prokurator Dorota Baranowska /adres – ZKE/ Sygn. akt 2 Ds. 542/14 Podejrzany: Zbigniew Kękuś reprezentowany przez obrońcę z urzędu – adwokata Wojciecha Wandzela, Kancelaria Adwokacka /adres – ZKE/WNIOSEK DOWODOWY O PRZEPROWADZENIE EKSPERYMMENTU PROCESOWEGO Działając w imieniu Podejrzanego Zbigniewa Kękusia, jako jego obrońca z urzędu wykazany w aktach sprawy , na podstawie art. 167 § 2 kodeksu postępowania karnego w związku z art. 211 kodeksu postępowania karnego niniejszym wnoszę o I. przeprowadzenie eksperymentu procesowego poprzez odtworzenie przebiegu zdarzenia z dnia 5 maja 2014 roku, w trakcie którego Podejrzany miał rzekomo usiłować się samouwolnić, używając rzekomo przemocy polegającej na kopnięciu kraty zabezpieczającej przedział dla osób zatrzymanych samochodu marki Fiat Ducato, która z dużą siłą rzekomo uderzyła konwojującego funkcjonariusza policji Pawła Lewkowicza celem ustalenia, iż niemożliwe było popełnienie przez Podejrzanego przypisywanych mu czynów z dnia 5 maja 2104 roku w okolicznościach przedstawionych w protokołach przesłuchań świadków Pawła Lewkowicza, Marcina Raka, Michała Doroby z dnia 5 maja 2014 roku, a także na okoliczność prawdziwego przebiegu zdarzeń z dnia 5 maja 2014 roku. (…)”
    Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, pismo adw. Wojciecha

Wandzela z dnia 3 sierpnia 2015 r. – Załącznik 18

  1. pismo z dnia 12 sierpnia 2015 r., którym adw. Wojciech Wandzel złożył – Załącznik 19: „Kancelaria Adwokacka Adwokat Wojciech Wandzel, Kraków, dnia 3 sierpnia 2015 roku Pani Prokurator Dorota Baranowska /adres – ZKE/ Sygn. akt 2 Ds. 542/14 Podejrzany: Zbigniew Kękuś reprezentowany przez obrońcę z urzędu – adwokata Wojciecha Wandzela, Kancelaria Adwokacka /adres – ZKE/ WNIOSEK O ODSTĄPIENIE OD PODDANIA PODEJRZANEGO OBSERWACJI W ZAKŁADZIE LECZNICZYM (…)”

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, pismo adw. Wojciecha

Wandzela z dnia 12 sierpnia 2015 r. – Załącznik 19

 

Adw. Wojciech Wandzel powołał się w uzasadnieniu do wniosków, jak wyżej na postanowienia Sądu Najwyższego:

  1. z dnia 5 marca 2002 roku (sygn. akt III KKN 329/99: „Stan psychiczny może, rzecz jasna, powodować, że w sytuacjach określonych w art. 31 § 1 k.k. jest on niezdolny do popełnienia przestępstwa, ale proces karny nie jest psychiatrycznym postępowaniem diagnostycznym, w którym nie kwestia popełnienia przez pacjenta czynu zabronionego w rozumieniu art. 115 § 1 k.k., lecz jego stan psychiczny stanowi przedmiot badania lekarskiego. W procesie karnym stan psychiczny oskarżonego ma znaczenie dopiero przy ustaleniu, że dopuścił się on czynu zabronionego, co wynika również z treści art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k.”
  2. z dnia 18 lutego 2009 r., sygn. akt IV KK 306/08: Żaden przepis prawa nie zwalnia sądu z obowiązku ustalenia, czy oskarżony, który według opinii biegłych psychiatrów jest niepoczytalny w rozumieniu art. 31 § 1 KK, popełnił zarzucany mu czyn. Użyte sformułowania w art. 31 § 1 KK „w czasie czynu” oraz w art. 414 § 1 KPK „w chwili czynu”, wskazują jednoznacznie, iż musi zachodzić zbieżność w czasie dwóch zaszłości, a więc czynu oskarżonego oraz jego niepoczytalności.”
  3. z dnia 20 sierpnia 2013 roku (sygn. akt III KO 69/02): Eksperyment procesowy można przeprowadzić w postępowaniu sądowym bądź przygotowawczym, o ile jest to celowe dla sprawdzenia okoliczności mających istotne znaczenie dla sprawy.”

 

W postanowieniu z dnia 10 kwietnia 2015 r. SSO Lidia Haj, SSO Jadwiga Żmudzka i SSR del. Agnieszka Sułowska-Gibas podały – Załącznik 12: „(…) Wreszcie zauważyć należy, iż poddanie podejrzanego obserwacji psychiatrycznej nie można oceniać, ani w kategoriach zastosowania środka zabezpieczającego, ani jako tymczasowe aresztowanie lub zatrzymanie. Nie jest to forma pozbawienia wolności, lecz jest to czynność procesowa o charakterze dowodowym.

Dowód: Prokuratura Rejonowa dla Krakowa Krowodrzy, sygn. akt 2 Ds. 542/12, postanowienie Sądu Okręgowego

w Krakowie Wydział IV Karny – Odwoławczy w składzie SSO Lidia Haj, SSO Jadwiga Żmudzka, SSR del. Agnieszka Sułowska-Gibas z dnia 10 kwietnia 2015 r., sygn. IV Kz 718/14 – Załącznik 12

 

To stanowisko sprzeczne z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego sprzed ośmiu… lat.

Wyrokiem z dnia 10 lipca 2007 r., sygn. akt sygn. SK 50/06 Trybunał Konstytucyjny orzekł… na odwrót, tj.: Umieszczenie oskarżonego na obserwacji w zakładzie leczniczym stanowi niewątpliwie formę rzeczywistego pozbawienia go wolności i stąd też na mocy art. 63 § 1 k.k. podlega zaliczeniu na poczet kary pozbawienia wolności (zob. wyrok SA w Krakowie z 24 sierpnia2000 r., sygn. akt II AKa 141/00, KZS nr 9/2000, poz. 33; postanowienie SN z 17 września2002 r., sygn. akt II KK 227/02, Lex nr 55534). Nie sposób bowiem podzielić wyrażanego niekiedy w orzecznictwie sądowym poglądu, że poddanie oskarżonego obserwacji psychiatrycznej dla stwierdzenia jego poczytalności nie jest działaniem naruszającym prawo do wolności osobistej, lecz jest jedynie czynnością procesową o charakterze dowodowym (zob. wyrok SA w Katowicach z 16 maja 2002 r., sygn. akt II AKa 114/02,„Wokanda” nr 5/2003, poz. 43; postanowienie SA w Krakowie z 23 października 2003 r., sygn. akt II AKz 408/03, „Krakowskie Zeszyty Sądowe” nr 11/2003, poz. 35). Przebywanie oskarżonego na obserwacji w zakładzie leczniczym z reguły nie stanowi formy jedynie chwilowego pozbawienia go wolności, gdyż zgodnie z art. 203 § 3 k.p.k. obserwacja taka może trwać 6 tygodni, a następnie ten termin może być przedłużony, przy czym ustawodawca nie określa maksymalnego czasu jej trwania. Jest to zatem forma pozbawienia wolności często co najmniej tak dolegliwa dla oskarżonego jak tymczasowe aresztowanie.

W następstwie wyroku TK z dnia 10 lipca 2007 r. znowelizowano art. 203 § 1 k.k.

 

Ja mam to – pozbawienie mnie wolności co najmniej tak dolegliwe, jak tymczasowe aresztowanie – w sprawie kierowanej przez Panią Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza do sygn. akt 2 Ds. 542/14:

  1. za sobą, bo mnie prokurator Dorota Baranowska umieściła – pod Pani, jej przełożonej, prokuratora rejonowego dla Krakowa Krowodrzy nadzorem – zarządzeniem z dnia 19 sierpnia 2015 r. /Załącznik 14/ na obserwację od dnia 20 sierpnia 2015 r. w Oddziale 4B Szpitala Specjalistycznego im. dr. J. Babińskiego w Krakowie, skąd zostałem wypisany w dniu 24 sierpnia 2015 r. – Załącznik 16,
  2. przed sobą, bo Pani poinformowała red. Krystynę Górzyńską pismem z dnia 9 września 2015 r. – Załącznik 2: „W nawiązaniu do wcześniejszej korespondencji, w szczególności maila z dnia 7 września 2015 r. informuję, że tut. prokuratura, w toku nadzorowanego przez siebie postępowania przygotowawczego p-ko Zbigniewowi Kękuś, podejmuje działania zmierzające do wykonania prawomocnego postanowienia Sądu, o poddaniu w/wym. obserwacji psychiatrycznej.

 

Pani oraz Pani podwładna, prokurator Dorota Baranowska zlekceważyłyście moje liczne wnioski o przeprowadzenie eksperymentu procesowego w sprawie przeciwko mnie, a także oparty na prawie określonym w art. 211 k.p.k. – „W celu sprawdzenia okoliczności mających istotne znaczenie dla sprawy można przeprowadzić, w drodze eksperymentu procesowego, doświadczenie lub odtworzenie przebiegu stanowiących przedmiot rozpoznania zdarzeń lub ich fragmentów.” – wniosek mojego obrońcy z urzędu adw. Wojciecha Wandzela wniosek o jego przeprowadzenie.

Panie pozbawiłyście mnie wolności, mimo że ona podlega – art. 31.1 Konstytucji – ochronie prawnej.

Dopiero po pozbawieniu mnie wolności, po tym, gdy spędziłem w Oddziale 4B Szpitala Specjalistycznego im. dr. J. Babińskiego w Krakowie cztery doby, któraś z Pań wydała zarządzenie o przeprowadzeniu eksperymentu procesowego.

Mimo że raz już pozbawiłyście mnie Panie, prokurator Dorota Baranowska i Pani, wolności w formie – jak podał Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 10 lipca 2007 r. – co najmniej tak dolegliwej, jak tymczasowe aresztowanie oraz mimo że uczyniłyście to Panie w sprzeczności z zacytowanym wyżej utrwalonym od lat orzecznictwem Sądu Najwyższego, obecnie zamierzacie Panie drugi raz:

  1. w tej samej sprawie
  2. na podstawie tego samego postanowienia SSR Katarzyny Kaczmary z dnia 16.10.2014 r.

pozbawić mnie wolności przez poddanie mnie obserwacji psychiatrycznej.

Czy jest prawo, które zezwala Paniom po raz drugi w taki sam sposób, w tej samej sprawie, na podstawie tego samego postanowienia naruszyć moje podlegające ochronie prawnej prawo do wolności?

Proszę o jego podanie.

Moja obserwacja psychiatryczna w sprawie 2 Ds. 542/14 została przeprowadzona w dniach 20 – 24.08.2015 r. w Oddziale 4B Szpitala Specjalistycznego im. dr. J. Babińskiego w Krakowie, czego dowodem epikryza sporządzona w dniu 24.08.2015 r. i zapis w niej – Załącznik 16: „Rozpoznanie: Z04.06 Obserwacja sądowo-psychiatryczna.”

W wydanej przez Światową Organizację Zdrowia „Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych ICD 10” podano: „Z04.6 Ogólne badanie psychiatryczne wymagane przez władze”

 

Wydanie po poddaniu mnie obserwacji psychiatrycznej zarządzenia o przeprowadzeniu eksperymentu procesowego jest dowodem uzasadnionych wątpliwości prokuratora, który go wydał co do tego, czy ja rzeczywiście popełniłem czyn, który prokurator Bartłomiej Legutko… wybrał spośród trzech różnych zaproponowanych przez sierż. sztab. Michała Dorobę, sierż. sztab. Pawła Lewkowicza i st. Marcina Raka zeznaniami, które złożyli w dniu 5 maja 2014 r.

Powinno stanowić podstawę do umorzenia postępowania przeciwko mnie.

 

Pismem z dnia 4 września 2015 r. zawiadomiono adw. Wojciecha Wandzela, że w dniu 28 września 2015 r. – Pani nadzoruje postępowanie prowadzone przeciwko mnie do sygn. akt 2 Ds. 542/14 – będę przesłuchany – Załącznik 1.

Wskazać należy, że SSO Lidia Haj, SSO Jadwiga Żmudzka i SSR del. Agnieszka Sułowska-Gibas podały w postanowieniu z dnia 10 kwietnia 2014 r. – Załącznik 12: „Należy podkreślić, iż podejrzany na niniejszym etapie postępowania przygotowawczego, nie przyznając się do stawianego mu zarzutu, odmówił składania wyjaśnień (k.14,84). Zatem zarzut obrońcy podejrzanego, co do braku analizy przez Sąd I instancji stanowiska podejrzanego wyrażonego w formułowanych przez niego pismach, należy uznać za całkowicie chybiony. Kodeks postępowania karnego nie przewiduje takiej formy składania wyjaśnień przez podejrzanego, jedynie zgodnie z art. 176 § 1 kpk, na jego wyraźne żądanie przesłuchujący mógłby umożliwić mu spisanie swojego stanowiska, jednakże w warunkach zapobiegających porozumieniu się podejrzanego z innymi osobami w czasie spisywania wyjaśnień. Pisma Zbigniewa Kękusia załączone do akt sprawy nie stanowią żadnego dowodu w rozumieniu procedury karnej i dopiero w postępowaniu przed sądem ewentualnie będzie on mógł się do nich ustosunkować składając wyjaśnienia do protokołu.”

Dowód: Prokuratura Rejonowa dla Krakowa Krowodrzy, sygn. akt 2 Ds. 542/12, postanowienie Sądu Okręgowego

w Krakowie Wydział IV Karny – Odwoławczy w składzie SSO Lidia Haj, SSO Jadwiga Żmudzka, SSR del. Agnieszka Sułowska-Gibas z dnia 10 kwietnia 2015 r., sygn. IV Kz 718/14 – Załącznik 12

 

Skorzystałem – po prostu – z mojego prawa.

SSO Lidia Haj, SSO Jadwiga Żmudzka, SSR del. Agnieszka Sułowska-Gibas oraz prokurator Zbigniew Grzesik postanowili pozbawić mnie wolności – jakby tego nie byli świadomi, bo nie znali w dniu 10.04.2015 r. wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 10.07.2007 r. co udowodniłem powyżej – na podstawie domniemania mojej winy.

Wskazać wszak należy, że:

  1. art. 42.3 Konstytucji stanowi: „Każdego uważa się za niewinnego, dopóki jego wina nie zostanie stwierdzona prawomocnym wyrokiem sądu.”
  2. art. 74 § 1 Kodeksu postępowania karnego stanowi: Oskarżony nie ma obowiązku dowodzenia swej niewinności ani obowiązku dostarczania dowodów na swoją niekorzyść.”

 

Na podstawie m.in. zacytowanych wyżej przepisów Rzecznik Praw Obywatelskich skierował w dniu 13 maja 2013 r. wniosek do Trybunału Konstytucyjnego: „Wniosek Rzecznika Praw Obywatelskich z dnia 13 maja 2013 r. do Trybunału Konstytucyjnego Na podstawie art. 191 ust. 1 pkt 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze zm.) oraz art. 16 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 15 lipca 1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich (Dz. U. z 2001 r. Nr 14, poz. 147 ze zm.) wnoszę o stwierdzenie niezgodności art. 244 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowaniakarnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555 ze zm.) – w zakresie, w jakim nie przewiduje prawazatrzymanego do odmowy złożenia oświadczeń i obowiązku poinformowania zatrzymanego otakim prawie – z art. 42 ust. 2 i art. 42 ust. 3 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP.

(…) Zasada domniemania niewinności znalazła swoje odzwierciedlenie w art. 42 ust. 3 Konstytucji RP. Wprawdzie art. 42, tak jak i wyrażona w art. 42 ust. 3 Konstytucji zasada domniemania niewinności dotyczy bezpośrednio postępowania karnego, jednakże w żadnym wypadku nie oznacza to, że ustawodawca zwykły nie może jej odnieść także do innych postępowań represyjnych. Zważyć bowiem należy, że nie stanowi ona ograniczenia praw jednostki, lecz ich zabezpieczenie i ochronę.

(…) Oznacza to przede wszystkim odpowiedni rozkład ciężaru dowodu i obowiązek stosowania zasady in dubio pro reo. Przy takim podejściu ten, kto stawia zarzut, musi goudowodnić. Oskarżony nie musi niczego udowadniać, ponieważ ciężar obalenia domniemanianiewinności spoczywa na organach prowadzących postępowanie.”

Gdy przeprowadzone postępowanie dowodowe nie doprowadzi do wyjaśnienia ważnych dla przełamania domniemania niewinności okoliczności sprawy, wszelkie wątpliwości powinny być rozstrzygnięte na korzyść oskarżonego. Domniemanie to utrzymuje się do końca postępowania, tzn. do uprawomocnienia się rozstrzygnięcia. Domniemanie niewinności określaw postępowaniu wyłącznie sytuację procesową danej osoby, nakazując organowiprowadzącemu postępowanie przyjęcie tzw. “prawdy tymczasowej” do czasu gdy dowodyprzeprowadzone w postępowaniu wykażą, iż prawda rzeczywista (obiektywna) jest odmienna (zob.: wyrok Sądu Najwyższego z 18 stycznia 1991 r., sygn. I KR 120/90, OSP 1991, nr 10, poz. 248; i z 8 stycznia 1988 r., sygn. IV KR 175/87, OSPiKA 1989, nr 1, poz. 12). Takie rozumienie zasady domniemania niewinności przyjęto również w orzecznictwie

ukształtowanym na podstawie Europejskiej Konwencji Praw Człowieka i Podstawowych Wolności (Dz. U. z 1993 r. Nr 61, poz. 284-285). W orzecznictwie Europejskiego Trybunału Praw Człowieka podkreśla się, że zasada ta “ma z pewnością i przede wszystkim charakter proceduralny” (orzeczenie z dnia 25 marca 1983 r. w sprawie Minelli v. Szwajcarii, sprawa nr 8660/79). Podobne stanowisko zajmowała też Europejska Komisja Praw Człowieka. Przepis

art. 42 ust. 3 Konstytucji konstytucjonalizuje fundamentalną zasadę prawa karnego – zasadę domniemania niewinności (P. Winczorek, Komentarz do Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa 2000, s. 63).

Domniemanie niewinności podniesione do rangi zasady konstytucyjnej to jeden z istotnych elementów wyznaczających pozycję obywatela w społeczeństwie wobec władzy, gwarantując mu odpowiednie traktowanie, zwłaszcza w sytuacji podejrzenia o popełnienie przestępstwa (wyrok TK z dnia 16 maja 2000 r., P 1/99, OTK 2000/4/111). Trybunał Konstytucyjny wyjaśnił, że zasada domniemania niewinności stanowi podstawę prawną stworzenia oskarżonemu określonej sytuacji procesowej. Jej konsekwencje procesowe, to przede wszystkim rozkład ciężaru dowodu i wyrażona w art. 5 § 2 kpk zasada in dubio pro reo. Podstawowym skutkiem obowiązywania zasady domniemania niewinności jest wymaganie, by ten, kto zarzuca oskarżonemu przestępstwo, musiał je udowodnić.

Z drugiej strony, oskarżony może pozostawać bierny, gdyż stan istniejący w wyniku działania zasady domniemania niewinności jest dla niego korzystny (wyrok TK z 11 września 2001 r., SK 17/00, OTK 2001/6/165). Jedną z konsekwencji procesowych zasady domniemania niewinności, o których mowa powyżej, wyraża art. 74 § 1 kpk. Zgodnie z dyspozycją tego przepisu: „Oskarżony nie ma obowiązku dowodzenia swojej niewinności ani obowiązku dostarczania dowodów na swoją niekorzyść”. W doktrynie prawa karnego procesowego podkreśla się, że art. 74 § 1 kpk wyraża jedną z ważniejszych gwarancji procesowych oskarżonego, a mianowicie regułę nemo se ipsum accusare tenetur (por. P. Hofmański, E. Sadzik, K. Zgryzek, Kodeks postępowania karnego. Komentarz do art. 1-296, tom I, Warszawa 2004, s. 382). Pozostający pod jej ochroną oskarżony nie może być przymuszany do dostarczania dowodów przeciwko sobie; ich wykrycie i procesowe utrwalenie należy do organów ścigania i oskarżyciela. Niemożność przymuszania oskarżonego do dostarczania dowodów przeciwko sobie oznacza zakaz wymuszania na nim aktywnych form dostarczania dowodów oskarżeniu (por. T. Grzegorczyk, Kodeks postępowania karnego oraz ustawa o świadku koronnym, Komentarz, Warszawa 2008, s. 247).”

 

W dacie złożenia niniejszego pisma stan prawny sprawy, którą Pani podwładna prokurator Dorota Baranowska rozpoznaje przeciwko mnie pod Pani nadzorem jest taki, że:

  1. pozbawiłyście mnie Panie na okres od 20.08 do 24.08.2015 r. wolności w formie – jak stwierdził Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 10 lipca 2007 r. – co najmniej tak dolegliwej jak tymczasowe aresztowanie, bo przez poddanie mnie obserwacji psychiatrycznej,
  2. dopiero po pozbawieniu mnie wolności będziecie Panie sprawdzać – art. 211 k.p.k. – okoliczności mające istotne znaczenie dla sprawy, tj. przeprowadzicie w dniu 28 września 2015 r. eksperyment procesowy.

 

Po jego przeprowadzeniu zamierzacie mnie Panie przesłuchać.

A ja… nie zamierzam udzielać odpowiedzi na zadawane mi pytania.

To Panie musicie mi wyjaśnić, dlaczego z przedstawionych w zeznaniach złożonych w dniu 5 maja 2014 r. przez sierż. sztab. Michała Dorobę, sierż. sztab. Pawła Lewkowicza i st. post. Marcina Raka opisów trzech różnych zdarzeń prokurator Bartłomiej Legutko wybrał jeden – doskonale sprzeczny z dwoma pozostałymi, także się nawzajem wykluczającymi – i na tej podstawie postanowił mnie umieścić w zakładzie karnym, a wcześniej w szpitalu psychiatrycznym.

On sam – prokurator Bartłomiej Legutko – już mi tego nie wyjaśni, bo uznawszy się za znieważonego przeze mnie, został wyłączony od rozpoznawania sprawy do sygn. akt 2 Ds. 542/14 z powodu prowadzonego przeciwko mnie przez Prokuraturę Rejonową Kraków Podgórze oraz mł. asp. Patryka Lasotę z Wydziału Dochodzeniowo-Śledczego KMP w Krakowie postępowaniem w sprawie o jego znieważenie.

Je nie będę udzielał odpowiedzi na pytania zadawane mi w dniu 28 września 2015 r. ponieważ… nie znam odpowiedzi na przedstawione wyżej pytanie, którego jedynym właściwym adresatem jest prokurator Bartłomiej Legutko.

Mój opis zdarzenia w dniu 5 maja 2014 r. ok. godz. 16:00 przed Komisariatem Policji IV w Krakowie z udziałem sierż. sztab. Michała Doroby, sierż. sztab. Pawła Lewkowicza i st. post. Marcina Raka przedstawiłem na str. 4 niniejszego pisma.

Zapewne nie tylko dlatego, że był moim obrońcą – pierwszym w sprawie do sygn. akt 2 Ds. 542/14 – z urzędu adw. Jarosław Piekar napisał o mojej wersji zdarzenia z dnia 05.05.2014 r. w Zażaleniu z dnia 30.10.2014 r. na postanowienie SSR Katarzyny Kaczmary z dnia 16.10.2014 r.: „Należy zaznaczyć, iż w niniejszej sprawie podejrzany nie ograniczył się li tylko do nieprzyznawania się do popełnienia zarzucanego mu czynu, ale zaprezentował własną – spójną, logiczną i uzasadnioną z punktu widzenia zasad doświadczenia życiowego – wersję zdarzenia, które stało się podstawą faktyczną stawianego mu zarzutu samouwolnienia się.”

Dowód: Prokuratura Rejonowa dla Krakowa Krowodrzy, sygn. akt 2 Ds. 542/14, zażalenie adw. Jarosława Piekara z dnia 30.10.2014 r. na postanowienie sędzi Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Wydział IX Karny Katarzyny Kaczmary z dnia 16 października 2014 r., sygn. akt IX Kp 300/14

 

Na ile spójne, jasne, konsekwentne, logiczne i wiarygodne – jak je nazwali SSO Lidia Haj, SSO Jadwiga Żmudzka, SSR Agnieszka Sułowska-Gibas i prokurator Zbigniew Grzesik i za jakie uznała się SSR Katarzyna Kaczmara – są zeznania sierż. sztab. Michała Doroby, sierż. sztab. Pawła Lewkowicza i st. post. Marcina Raka dowiedzie eksperyment procesowy przeprowadzony w dniu 28 września 2015 r.

A raczej… pięć eksperymentów procesowych, bo przeprowadzonych w oparciu o zeznania każdego z w.w. policjantów z osobna, potem jednocześnie w oparciu o ich zeznania, a na końcu w oparciu o mój opis zdarzenia.

Żałować należy, że lekceważyłyście Panie, prokurator Dorota Baranowska i Pani, moje i mojego obrońcy z urzędu, adw. Wojciecha Wandzela wnioski w sprawie przeprowadzenia eksperymentu procesowego i decyzję o jego przeprowadzeniu podjęłyście Panie dopiero – co jest z pewnością niezrozumiałe dla każdego o zdrowych zmysłach obywatela demokratycznego państwa prawnego urzeczywistniającego zasady sprawiedliwości społecznej – po pozbawieniu mnie wolności przez umieszczenie mnie na cztery dni w Szpitalu Specjalistycznym im dr. Józefa Babińskiego w Krakowie, a nie przed wydaniem Policji polecenia zatrzymania mnie i przymusowego doprowadzenia do Szpitala.

Wnoszę, jak na wstępie.

 

 

dr Zbigniew Kękuś

 

Załączniki: od 1 do 52 do ściągięcia

  1. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, pismo z dnia 4 września 2015 r. do adw. Wojciecha Wandzela
  2. 2 Ds. 542/14 Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, pismo prokuratora rejonowego Małgorzaty Lipskiej z dnia 4 września 2015 r. do red. Krystyny Górzyńskiej
  3. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 25 kwietnia 2014 r.
  4. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, Komisariat IV Policji w Krakowie, „Protokół zatrzymania osoby” z dnia 5 maja 2014 r.
  5. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. 2 Ds. 542/14, zeznania sierż. sztab. Michała Doroby złożone w dniu 5 maja 2014 r.
  6. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. 2 Ds. 542/14, zeznania sierż. sztab. Pawła Lewkowicza złożone w dniu 5 maja 2014 r., k. 3-4
  7. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. 2 Ds. 542/14, zeznania st. post. Marcina Raka złożone w dniu 5 maja 2014 r.
  8. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, Komisariat Policji IV w Krakowie, L.dz. MKZ-D-1851/14, uzasadnienie postanowienia z dnia 6 maja 2014 r. o przedstawieniu zarzutów
  9. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, sporządzone w dniu 25 sierpnia 2014 r. w Komisariacie Policji IV w Krakowie „Dokładne określenie zarzucanego czynu czynu(ów) i jego(ich) kwalifikacji prawnej.”, L.dz. MKZD-1851/14 RSD-1053/14
  10. Prokuratura Rejonowa dla Krakowa Krowodrzy, sygn. akt 2 Ds. 542/14, postanowienie Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Wydział IX Karny Katarzyny Kaczmary z dnia 16 października 2014 r., sygn. akt IX Kp 300/14
  11. Prokuratura Rejonowa dla Krakowa Krowodrzy, sygn. akt 2 Ds. 542/12, protokół posiedzenia Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Wydział IX Karny w dniu 16 października 2014 r. sygn. akt IX Kp 300/14/K
  12. Prokuratura Rejonowa dla Krakowa Krowodrzy, sygn. akt 2 Ds. 542/12, postanowienie Sądu Okręgowego w Krakowie Wydział IV Karny – Odwoławczy w składzie SSO Lidia Haj, SSO Jadwiga Żmudzka, SSR del. Agnieszka Sułowska-Gibas z dnia 10 kwietnia 2015 r., sygn. IV Kz 718/14
  13. Komenda Miejska Policji w Krakowie Wydział Dochodzeniowo-Śledczy, L.dz. MD.5601.40.15, Wezwanie mł. asp. Patryka Lasoty z dnia 16 lipca 2015 r.
  14. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, Zarządzenie prokurator Doroty Baranowskiej z dnia 19 sierpnia 2015 r.
  15. Komisariat Policji IV w Krakowie, sygn. akt MZ 274/15, Protokół Zatrzymania Osoby z dnia 20 sierpnia 2015 r.
  16. Szpital Specjalistyczny im. dr. Józefa Babińskiego w Krakowie, epikryza z dnia 24 sierpnia 2015 r.
  17. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, pismo adw. Wojciecha Wandzela z dnia 31 lipca 2015 r.
  18. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, pismo adw. Wojciecha Wandzela z dnia 3 sierpnia 2015 r.
  19. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, pismo adw. Wojciecha Wandzela z dnia 12 sierpnia 2015 r.