09.12.2015 – Wniosek Z. Kękusia do prokuratora generalnego A. Seremeta o uchylenie postanowienia w sprawie z zawiadomienia A. W. Zoll

Andrzej Seremet
Andrzej Seremet

Kraków, dnia 9 grudnia 2015 r.

Zbigniew Kękuś

Pan

Andrzej Seremet

Prokurator Generalny

ul. Rakowiecka 26-30

02-528 Warszawa

Sygnatura akt Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód: 4 Ds. 292/14 /uprzednio: 4 Ds. 256/13/

Do wiadomości:

  1. Prof. dr hab. Andrzej Zoll, Komisja Kodyfikacyjna Prawa Karnego, Ministerstwo Sprawiedliwości, 00-950 Warszawa Prokurator

  2. Pan sierż. Paweł Drożdż, Komenda Miejska Policji w Krakowie, ul. Siemiradzkiego 24, 31-137 Kraków

  3. Prokurator Anna Rokicka-Lis, Prokurator Rejonowy dla Krakowa Śródmieścia Zachód, ul. Mosiężnicza 2, 30-965 Kraków

  4. Prokurator Dariusz Furdzik, Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, ul. Mosiężnicza 2, 30-965 Kraków

  5. Prokurator Artur Wrona, Prokurator Apelacyjny w Krakowie, ul. Cystersów 18, 31-553 Kraków

  6. Prokurator Lidia Jaryczkowska, Prokurator Okręgowy w Krakowie, ul. Mosiężnicza 2, 30-965 Kraków

  7. Andrzej Duda, prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, ul. Wiejska 10, 00-952 Warszawa

  8. Pani adw. Ewelina Słabosz, Kancelaria Adwokacka, ul. Siewna 20, 31-321 Kraków

  9. Pan Marek Kuchciński, Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej, ul. Wiejska 4/6/8, 00-902 Warszawa

  10. Pan Stanisław Karczewski, Marszałek Senatu Rzeczypospolitej Polskiej, ul. Wiejska 6, 00-902 Warszawa

  11. Pani Beata Szydło, Prezes Rady Ministrów, Kancelaria Prezesa Rady Ministrów, Al. Ujazdowskie 1/3, 00-583 Warszawa

  12. Pan Zbigniew Ziobro, Minister Sprawiedliwości, Al. Ujazdowskie 11, 00-950 Warszawa

  13. Pan Krzysztof Sobierajski, Prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie, ul. Przy Rondzie 3, 31-547 Kraków

  14. Pani Małgorzata Gersdorf, Prezes Sądu Najwyższego, Plac Krasińskich 2/4/6, 00-951 Warszawa

  15. Pan Adam Bodnar Rzecznik Praw Obywatelskich Al. Solidarności 77 00-090 Warszawa

  16. Pan Stanisław Kracik, Dyrektor Szpitala Specjalistycznego im. dr J. Babińskiego ul. Józefa Babińskiego 29, 30-393 Kraków

  17. Pan prof. Andrzej Białas, Prezes Polskiej Akademii Umiejętności, ul. Sławkowska 17, Kraków

  18. Pan insp. Janusz Barcik, Komendant Miejski Policji w Krakowie ul. Siemiradzkiego 24, 31-137 Kraków

  19. Pan insp. Mariusz Dąbek, Małopolski Komendant Wojewódzki Policji, ul. Mogilska 109, 31-571 Kraków

  20. Pan Marek Cebulak, Dyrektor Grodzkiego Urzędu Pracy w Krakowie, ul. Wąwozowa 34, 31-752 Kraków

  21. Ks. kard. Stanisław Dziwisz, Metropolita Krakowski, Kuria Metropolitalna, ul. Franciszkańska 3, 31-004 Kraków

  22. Panowie: Dominik Jaśkowiec, Sławomir Pietrzyk, Wiceprzewodniczący Rady Miasta Krakowa, Plac Wszystkich Świętych 3-4, 31-004 Kraków

  23. Pan Jacek Majchrowski, Prezydent Krakowa, Plac Wszystkich Świętych 3-4, 31-004 Kraków

  24. Pan Józef Pilch, Wojewoda Małopolski, ul. Basztowa 22, 31-156 Kraków

  25. Pan Wojciech Harpula, Redaktor Naczelny, „Gazeta Krakowska”, Al. Pokoju 3, 31-548 Kraków

  26. Pan Marek Kęskrawiec, Redaktor Naczelny „Dziennik Polski’, Al. Pokoju 3, 31-548 Kraków

  27. Pan Piotr Mucharski, Redaktor Naczelny, Tygodnik Powszechny, ul. Wiślna 12, 31-007 Kraków

  28. Pan Michał Olszewski, Redaktor Naczelny „Gazeta Wyborcza – Gazeta Kraków”, ul. Cystersów 9, 31-553 Kraków

  29. Pani Edyta Stanek, Redaktor Naczelny „Fakt Kraków”, ul. Grzegórzecka 10, 31-530 Kraków

  30. www.kekusz.pl, www.aferyprawa.eu, www.monitor-polski.pl

Dotyczy:

  1. Wniosek – na podstawie art. 328 § 1 k.p.k. – o uchylenie prawomocnego postanowienia Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód z dnia 22 lipca 2015 r. o umorzeniu dochodzenia w sprawie do sygn. akt 4 Ds. 292/14 o popełnienie przeze mnie przestępstw:

    1. zniesławienia /art. 212 § 1 k.k./ i znieważenia /art. 216 § 1 k.k./ adwokat Wiesławy Zoll

    2. zniesławienia /art. 212 § 1 k.k./ i znieważenia /art. 216 § 1 k.k./ prof. dr. hab. Andrzeja Zolla.

z powodu przyznania się przeze mnie w dniu 6 marca 2014 r. do popełnienia przypisanych mi czynów.

  1. Zawiadomienie, że:

    1. kopie dokumentów poświadczających fakty przedstawione w niniejszym piśmie są umieszczone w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl,

    2. kopia niniejszego pisma zostanie umieszczona w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl.

Część I. Przepisy prawa

  1. Artykuł 328 § 1 Kodeksu postępowania karnego: „Prokurator Generalny może uchylić prawomocne postanowienie o umorzeniu postępowania przygotowawczego w stosunku do osoby, która występowała w charakterze podejrzanego, jeżeli stwierdzi, że umorzenie postępowania było niezasadne. Nie dotyczy to wypadku, w którym sąd utrzymał w mocy postanowienie o umorzeniu.”

Część II Streszczenie

W dniu 2 października 2013 r. prokurator Dariusz Furdzik wydał w sprawie do sygn. akt 4 Ds. 256/13 /następnie 4 Ds. 292/14/ postanowienie „o objęciu ściganiem z urzędu czynu prywatnoskargowego.”

W dniu 19 grudnia 2013 r. prokurator Dariusz Furdzik wydał „Postanowienie o przedstawieniu zarzutów”Załącznik 1.

W dniu 3 marca 2014 r. prokurator Dariusz Furdzik wydał postanowienie „o zatrzymaniu i przymusowym doprowadzeniu podejrzanego”, tj. o zatrzymaniu mnie przez Policję w dniu 6 marca 2014 r. i przymusowym doprowadzeniu na badania psychiatryczne oraz na przesłuchanie – Załącznik 3.

Zatrzymany przez Policję i przesłuchiwany w dniu 6 marca 2014 r. w Komendzie Miejskiej Policji w Krakowie przez sierż. Pawła Dróżdża przyznałem się do popełnienia czynów przypisanych mi przez prokuratora Dariusza Furdzika postanowieniem z dnia 19 grudnia 2013 r., tj. że ja byłem autorem pism zawierających treści, które adw. Wiesława Zoll i prof. dr hab. Andrzej Zoll uznali za zniesławiające /art. 212 § 1 k.k./ i znieważające /art. 216 § 1 k.k./ każde z nich.

Po przesłuchaniu mnie w dniu 6 maja 2014 r. przez sierż. Pawła Dróżdża, w dniu 10 marca 2014 r. prokurator Dariusz Furdzik wydał „Uzasadnienie postanowienia o przedstawieniu zarzutów ogłoszonych Zbigniewowi Kękusiowi w dniu 6 marca 2014 r.” Załącznik 10.

W dniu 22 lipca 2015 r., prokurator Dariusz Fudzik wydał „Postanowienie o umorzeniu dochodzenia” z powołaniem się na art. 17 § 1 pkt 1 k.p.k., który stanowi: „Nie wszczyna się postępowania, a wszczęte umarza, gdy: 1) czynu nie popełniono albo brak jest danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie jego popełnienia,

A przecież ja przyznałem się do popełnienia czynów przypisanych mi przez prokuratora Dariusza Furdzika postanowieniem z dnia 19 grudnia 2013 r.

W sprawie Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód sygn. akt 4 Ds. 292/14 /uprzednio 4 Ds. 256/13/ zachodzi przesłanka określona w art. 328 § 1 k.p.k., tj. umorzenie przez prokuratora Dariusza Furdzika postępowania postanowieniem z dnia 22 lipca 2015 r. w oparciu o prawo określone w art. 17 § 1 pkt. 1 k.p.k. było – skoro przyznałem się do popełnienia przypisanych mi czynów – niezasadne.

Część III Uzasadnienie

W dniu 27 września 2013 r. prof. dr hab. Andrzej Zoll złożył w Prokuraturze Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód zawiadomienie o popełnieniu przeze mnie przestępstw jego zniesławienia i znieważenia oraz wniosek o ściganie mnie za te czyny z urzędu: „Treść pouczeń zrozumiałem po czym składam następujące zeznania: Ja chciałbym złożyć wniosek o ściganie Zbigniewa Kękusia za znieważanie i zniesławianie mnie w różnych pismach kierowanych do wszelkich instytucji w Polsce. Ponadto koło mojego domu widziałem w dniu wczorajszym mężczyznę, który filmował kamerą mój dom.

Był w towarzystwie dwóch nieznanych mi mężczyzn. Sąsiedzi później powiedzieli mi, że to Kękuś.

Ja prawdopodobnie podpadłem mu tym, że jeden z moich pracowników w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich odpisał mu, że błędem była odmowa poddania się badaniu psychiatrycznemu w postępowaniu przed Sądem.

Teraz pan Kękuś pozwał mnie o zapłatę kwoty 300 tys. zł. Te pisma wysyłane są na mój adres domowy.

Pan Kękuś przychodził do mnie na Uczelnię. Nie kontaktował się ze mną telefonicznie. Pisze pisma tylko.

To wszystko co mam do powiedzenia w tej sprawie.

Protokół niniejszy odczytano. Przesłuchanie zakończono dnia 27 września 2013 o godz. 12.50. /podpis Andrzeja Zolla – ZKE/.

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. 4 Ds. 256/13, Protokół z dnia 27 września

2014 r. przyjęcia ustnego zawiadomienia od Andrzeja Zolla o przestępstwie

Tego samego dnia, 27 września 2013 r. małżonka prof. dr. hab. Andrzeja Zolla, adw. Wiesława Zoll złożyła w Prokuraturze Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód zawiadomienie o popełnieniu przeze mnie na jej szkodę przestępstw znieważenia, zniesławienia i stalkingu oraz złożyła wniosek o ściganie mnie za te czyny z urzędu: „4 Ds. 256/13 Protokół przyjęcia ustnego zawiadomienia o przestępstwie złożenia wniosku o ściganie przesłuchania w charakterze świadka osoby zawiadamiającej

Kraków, dnia 27 września 2013, o godz. 11.20 Bogumiła Kocięba – prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód w Krakowie, bez udziału innych osób, protokołując osobiście

(…) Świadka uprzedzono o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywych zeznań po myśli art. 233 § 1 kk i art. 234 kk.

Świadek oświadcza: Treść pouczeń zrozumiałam po czym składam następujące zeznania: Ja byłam w sprawie rozwodowej pełnomocnikiem pozwanej żony pana Zbigniewa Kękusia. W trakcie procesu zaczął mnie obrażać pisemnie. Następnie po zakończeniu procesu w I instancji z uwagi na ciągłe obrażanie mnie przez pana Kękusia wypowiedziałam pełnomocnictwo mojej klientce. W dalszym ciągu jednak otrzymywałam pisma z obelgami, byłam nękana. Jednak nie zdecydowałam się na złożenie zawiadomienia. Decyzję tę podjęłam z mężem, który również był przez pana Kękusia obrażany. Ponieważ obrażał również sędziów prokurator wszczął postępowanie o zniesławienie i w tej chwili prowadzi tę sprawę Sąd w Dębicy. Ja z mężem jesteśmy w tej sprawie również pokrzywdzeni. Zarzut obejmował czasokres od stycznia 2003 do września 2005 r. Ja dołączę kopię aktu oskarżenia. Pomimo tego nadal pisał pisma nas znieważające i szkalujące, a wczoraj tj. 26 kwietnia 2013 r. sąsiedzi państwo /nazwisko – ZKE/ zamieszkali w /adres – ZKE/ powiedzieli mi, że jakiś trzech mężczyzn starało się dostać do ogrodzenia naszego domu, coś wykrzykiwali i dostarczali do sąsiadów, a także pracowników sąsiedniej firmy pismo z wyzwiskami pod męża adresem, a także przeciwko mnie nazywając mnie oszustką. Ponieważ dotarli do naszego domu obawiam się z mężem działań przeciwko nam wymierzonych przez Pana Kękusia, czujemy się zagrożeni, albowiem robienie zdjęć domu, wykrzykiwanie, dostarczanie pism z obelgami do sąsiadów i wszelkich instytucji w Polsce świadczy o nastawieniu pana Kękusia do nas i my to w powiązaniu z wczorajszym zachowaniem jego odbieramy jako zagrożenie dla życia, a w każdym razie zdrowia. Ja o tym, że za tym stoi pan Kękuś wnioskuję po treści i rodzaju pism. Słyszałam też wczoraj od jednej osoby, że to właśnie pan Kękuś. Nie pamiętam jednak od kogo. Również mój wnuk skarży mi się, że w internecie jest napisane, że jesteśmy oszustami. W związku z nękaniem nas Zbigniew Kękuś wytoczył cywilne powództwo przeciwko mężowi o ochronę dóbr osobistych. Tę skargę Sąd oddalił i teraz w październiku będzie termin rozprawy apelacyjnej. Pozew i jego sformułowania również zawierają obelgi pod adresem męża. Andrzej Zoll jest profesorem kształcącym młodzież i jest Przewodniczącym Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Karnego. Pisma, które dostawaliśmy od Kękusia mąż niszczył. Zachowały się tylko niektóre pisma. Te wszystkie pisma, pozwy Zbigniew Kękuś publikuje w Internecie na swojej stronie www.kekusz.pl. Ponadto w pismach tych mąż jest znieważany. Te pisma to zresztą jedna wielka zniewaga. Nie otrzymujemy telefonów od Kękusia. Otrzymujemy tylko pisma rozsyłane po całej Polsce, a mąż jest jednym z adresatów tych pism. Pan Kękuś napisał też do rektora UJ. Używa w pismach obelg. A także pisze, że mój mąż jest ortodoksyjnym Żydem i innych ludzi traktuje jak bydlęta. Ja składam wniosek o ściganie sprawcy przestępstw znieważania i zniesławiania mnie i stalkingu. Ja się boję, że skoro Kękuś wie gdzie mieszka moja rodzina i nachodzi nas to może nam zrobić krzywdę. To wszystko, co mam do powiedzenia w tej sprawie. Protokół niniejszy odczytano. Przesłuchanie zakończono dnia 27 września 2013 o godz. 12.20. /podpis Wiesławy Zoll – ZKE/.

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. 4 Ds. 256/13, Protokół z dnia 27 września

2014 r. przyjęcia ustnego zawiadomienia od Wiesławy Zoll o przestępstwie

Czyny z art. 212 § 1 k.k. i 216 § 1 k.k. są ścigane z oskarżenia prywatnego. Wskazać należy, że:

  1. artykuł 212 k.k. stanowi: „§ 1. Kto pomawia inną osobę, grupę osób, instytucję, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną niemającą osobowości prawnej o takie postępowanie lub właściwości, które mogą poniżyć ją w opinii publicznej lub narazić na utratę zaufania potrzebnego dla danego stanowiska, zawodu lub rodzaju działalności, podlega grzywnie albo karze ograniczenia wolności.
    (…) § 4. Ściganie przestępstwa określonego w § 1 lub 2
    odbywa się z oskarżenia prywatnego.

  2. artykuł 216 k.k. stanowi: „§ 1. Kto znieważa inną osobę w jej obecności albo choćby pod jej nieobecność, lecz publicznie lub w zamiarze, aby zniewaga do osoby tej dotarła, podlega grzywnie albo karze ograniczenia wolności.
    (…) § 5 Ściganie odbywa się
    z oskarżenia prywatnego.

Każde z państwa Zoll zażądało jednak, żeby mnie ścigano za zgłoszone przez nich czyny z oskarżenia publicznego i w dniu 2 października 2013 r. prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód Dariusz Furdzik wydał postanowienie: „Dnia 2 października 2013 r. 4 Ds. 256/13 Kraków Postanowienie o objęciu ściganiem z urzędu czynu prywatnoskargowego – Dariusz Furdzik o prokurator Prokuratury Rejonowej w Krakowie – Śródmieściu Zachód po zapoznaniu się z aktami w sprawie o sygn. 4 Ds. 256/13 o przest z art. 190a § 1 k.k. i inne ba podstawie art. 60 § 1 k.pk. postanowił czyny prywatnoskargowe z art. 212 § 1 k.k. i art. 216 § 1 k.k. na szkodę Wiesławy i prof. Andrzeja Zolla objąć ściganiem z urzędu.

Uzasadnienie

Z materiałów zebranych w sprawie, w tym załączonych do zawiadomienia dokumentów wynika, że w odniesieniu do Wiesławy Zoll i prof. Andrzeja Zolla istnieje uzasadnione podejrzenie popełnienia przest. z art. 212 § 1 k.k. oraz 216 § 1 k.k. Zgodnie z art. 60 § 1 k.p.k. w sprawach o przestępstwa ścigane z oskarżenia prywatnego prokuratura wszczyna postępowanie albo wstępuje do postępowania już wszczętego, jeżeli wymaga tego interes społeczny. Ujawnione okoliczności w zawiadomieniu wskazują na to, że pisma wielokrotnie kierowane przez Zbigniewa Kękusia naruszają powagę zajmowanych stanowisk w przeszłości oraz obecnie przez prof. Andrzeja Zolla i są wyrazem nieakceptowanego braku szacunku dla systemu prawnego. W interesie społecznym leży bowiem budowanie autorytetu i powagi dla stanowisk związanych z prawidłowym funkcjonowaniem systemu prawnego. Prokurator Dariusz Furdzik.

Zarządzenie: O treści postanowienia poinformować pokrzywdzonych: Wiesława Zoll k.1 Andrzej Zoll k.3 Dariusz Furdzik”

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. 4 Ds. 256/13, postanowienie prokuratura Dariusza Furdzika z dnia 2 października 2013 r.

Wskazać należy, że art. 60 § 1 k.p.k., na który powołał się prokurator Dariusz Furdzik stanowi: „W sprawach o przestępstwa ścigane z oskarżenia prywatnego prokurator wszczyna postępowanie albo wstępuje do postępowania już wszczętego, jeżeli wymaga tego interes społeczny.”

Podkreślić należy, że w postanowieniu z dnia 2 października 2013 r. „o objęciu ściganiem z urzędu czynu prywatnoskargowego” prokurator Dariusz Furdzik nie wykazał, że zachodzi interes społeczny w ściganiu mnie z oskarżenia publicznego za ścigane z oskarżenia prywatnego zniesławienie /art. 212 § 1 k.k./ i znieważenie /art. 216 § 1 k.k./ adw. Wiesławy Zoll. Nie wspomniał nawet w tym postanowieniu o adw. Wiesławie Zoll.

W dniu 19 grudnia 2013 r. prokurator D. Furdzik wydał postanowienie o przedstawieniu mi zarzutów – Załącznik 1: „Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód /adres – ZKE/, dnia 19 grudnia 2013 r. sygn. akt 4 Ds. 256/13 POSTANOWIENIE o przedstawieniu zarzutów

Dariusz Furdzik prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków – Śródmieście Zachód uwzględniając dane zebrane w sprawie sygn. 4 Ds. 256/13 prowadzonej w sprawie o pzrest. z art. 212 § 1 k.k. i inne postanowił przedstawić Zbigniewowi Kękusiowi zarzuty o to, że:

I. W okresie od marca 2007 r. do 18 listopada 2013 r. działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w Krakowie, w licznych pismach kierowanych do osób publicznych i różnych instytucji używając obraźliwych słów znieważył Andrzeja Zolla i pomówił go o postępowanie i właściwości, które mogły go poniżyć w opinii publicznej lub narazić na utratę zaufania dla zajmowanego stanowiska i wykonywanego zawodu nauczyciela akademickiego i Przewodniczącego Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Karnego – tj. o przest. z art. 212 § 1 k.k. i art. 216 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k.

II. W okresie od marca 2007 r. do 18 listopada 2013 r. działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w Krakowie, w licznych pismach kierowanych do osób publicznych i różnych instytucji używając obraźliwych słów znieważył Wiesławę Zoll i pomówił ją o postępowanie i właściwości, które mogły ją poniżyć w opinii publicznej lub narazić na utratę zaufania dla zajmowanego stanowiska i wykonywanego zawodu adwokata – tj. o przest. z art. 212 § 1 k.k. i art. 216 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k.

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds. 256/13 /następnie 4 Ds. 292/14/, postanowienie prokuratura Dariusza Furdzika z dnia 19 grudnia 2013 r. o przedstawieniu zarzutów – Załącznik 1

W dniu 3 marca 2014 r. prokurator Dariusz Furdzik wydał postanowienia:

  1. o powołaniu biegłych”Załącznik 2

  2. o zatrzymaniu i przymusowym doprowadzeniu podejrzanego”Załącznik 3

W postanowieniu z dnia 3 marca 2014 r. „o powołaniu biegłych”Załącznik 2: „Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód /adres – ZKE/ 4 Ds. 256/13 Dnia 3 marca 2014 r. POSTANOWIENIE o powołaniu biegłych

Dariusz Furdzik prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód w Krakowie w sprawie przeciwko Zbigniewowi Kękusiowi podejrzanemu o przest. z art. 212 § 1 k.k. i 216 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. postanowił:

  1. Powołać biegłych lekarzy psychiatrów dr med. Andrzeja Wsołka i lek. med. Kingę Zoła w celu zbadania stanu zdrowia psychicznego podejrzanego i wydania pisemnej opinii stwierdzającej czy w chwili popełnienia zarzuconego mu czynu:

    1. miał zachowaną zdolność rozpoznania jego znaczenia i pokierowania swoim postępowaniem, a jeżeli nie to z jakiego powodu?

    2. jeżeli zdolności te były ograniczone to z jakiego powodu i w jakim stopniu?

    3. w razie stwierdzenia zniesionej, bądź ograniczonej w stopniu znacznym poczytalności podejrzanego, czy jego pozostawanie na wolności grozi poważnym niebezpieczeństwem dla porządku prawnego?

    4. czy jego aktualny stan zdrowia psychicznego pozwala mu na udział w postępowaniu karnym?

  2. Przekazać biegłym wybrane uwierzytelnione karty z akt sprawy.

  3. Zakreślić termin do wydania opinii do dnia 20 marca 2014 r.

W związku z treścią z art. 197 § 3 i art. 190 § 1 k.p.k. uprzedza się, że za wydanie niezgodnej z prawdą opinii grozi odpowiedzialność karna z art. 233 § 4 k.k. (kara pozbawienia wolności do lat 3).

UZASADNIENIE

W toku prowadzonego postępowania przeciwko Zbigniewoi Kękusiowi podejrzanemu o przest. z art. 212 § 1 k.k. i 216 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. ujawniono okoliczności skutkujące poddaniu go badaniom sądowo-psychiatrycznym. Prokurator Dariusz Furdzik

Podejrzanemu i jego obrońcy oraz pokrzywdzonemu i jego pełnomocnikowi przysługuje prawo do wzięcia udziału w przesłuchaniu biegłych oraz zapoznaniu się z opinią złożoną na piśmie. Podejrzanego pozbawionego wolności nie sprowadza się, jeśli zachodzą przeszkody wymienione w art. 318 k.p.k.

Zarządzenie: Stosownie do art. 318 k.p.k. doręczyć odpis postanowienia:

– podejrzanemu,

– obrońcy – po ustanowieniu przez Sąd

Prokurator Dariusz Furdzik”
Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds. 256/13 /następnie 4 Ds. 292/14/,

postanowienie prokuratora Dariusza Furdzika z dnia 3 marca 2014 r. o powołaniu biegłych – Załącznik 2

W postanowieniu z dnia 3 marca 2014 r. „o zatrzymaniu i przymusowym doprowadzeniu” prokurator Dariusz Furdzik podał – Załącznik 3: „Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód /adres – ZKE/ 4 Ds. 256/13 Dnia 3 marca 2014 r. POSTANOWIENIE o zatrzymaniu i przymusowym doprowadzeniu podejrzanego

Dariusz Furdzik prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód w Krakowie po zapoznaniu się z aktami dochodzenia 4 Ds. 256/13 w sprawie przeciwko Zbigniewowi Kękusiowi podejrzanemu o przest. z art. 212 § 1 k.k. i 216 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. – na podstawie art. 247 § 1 k.p.k. art. 248 § 1 k.p.k., art. 220 k.p.k. zarządził:

  1. zatrzymanie na czas do 48 godzin i przymusowe doprowadzenie podejrzanego Zbigniewa Kękusia, PESEL /nr PESEL – ZKE/ s. /imiona rodziców – ZKE/ ur. 2 maja 1958 r. w Krakowie zamieszkałego /adres – ZKE/ do siedziby Komendy Miejskiej Policji w Krakowie ul. Siemiradzkiego 24 celem przeprowadzenia czynności przesłuchania podejrzanego Zbigniewa Kękusia a następnie doprowadzenie do Poradni przy ul. Olszańskiej 5 Gabinet Psychoterapii Krakowie pok. 9 b celem przeprowadzenia z jego udziałem badania przez biegłych w dniu 6 marca 2014 r. godz. 10.00,

  2. przeprowadzić w razie takiej konieczności przeszukanie pomieszczeń w miejscu zamieszkania Zbigniewa Kękusia oraz innych miejsc w przypadku istnienia prawdopodobieństwa przebywania tam podejrzanego.

  3. wykonanie zarządzenia powierzyć funkcjonariuszom Policji z Komendy Miejskiej Policji w Krakowie

  4. doręczenie zatrzymanemu odpisu niniejszego postanowienia podejrzanemu Zbigniewowi Kękusiowi.

Uzasadnienie

Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód nadzoruje dochodzenie w sprawie przeciwko Zbigniewowi Kękusiowi podejrzanemu o przest. z art. 212 § 1 k.k. i 216 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k.

Zgodnie z art. 247 § 1 Kodeksu postępowania karnego prokurator może zarządzić zatrzymanie i przymusowe doprowadzenie osoby podejrzanej, jeżeli zachodzi uzasadnione obawa, że nie stawi się ona na wezwanie w celu przeprowadzenia czynności procesowej, w inny bezprawny sposób będzie utrudniała przeprowadzenie tej czynności albo jeżeli zachodzi potrzeba niezwłocznego zastosowania środka zapobiegawczego.

Zbigniew Kękuś kilkukrotnie nie stawił się na wezwania kierowane do niego z Komendy Miejskiej Policji w Krakowie oraz Prokuratury. Nie stawił się w dniu 3 lutego 2014 r. w Komendzie Miejskiej Policji w Krakowie (wezwany za pośrednictwem Policji), w dniu 21 lutego 2014 r. w Komendzie Miejskiej Policji w Krakowie (wezwanie odebrał w dniu 19 lutego 2014 r.), w dniu 12 lutego 2014 r. w Prokuraturze Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód (wezwany za pośrednictwem Policji), w dniu 3 marca 2014 r. w siedzibie Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód (wezwanie odebrał w dniu 18 lutego 2014 r.). W żadnym z tych przypadków podejrzany nie usprawiedliwił w wystarczająco swego niestawiennictwa a przysyłane przez niego pisma do Komendy Miejskiej Policji w Krakowie oraz Prokuratury dają dowód tego, iż utrudnia on prowadzenie postępowania w sprawie przeciwko niemu.

Z uwagi na konieczność zabezpieczenia toku postępowania przed dalszym ignorowaniem swoich obowiązków przez podejrzanego – postanowiono jak w sentencji. Prokurator Dariusz Furdzik

Pouczenie. Na powyższe postanowienie zatrzymanemu przysługuje zażalenie do Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wydział II Karny w terminie 7 dni od daty zatrzymania. (art. 246 § 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 247 § 2 k.p.k.) Wniesienie zażalenia po tym terminie jest bezskuteczne (art. 122 § 1 i 2 k.p.k., art. 460 k.p.k.) Zażalenie wnosi się za pośrednictwem prokuratora, który wydał postanowienie.”

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds. 256/13 /następnie 4 Ds. 292/14/, postanowienie z dnia 3 marca 2014 r. prokuratura Dariusza Furdzika o zatrzymaniu i przymusowym doprowadzeniu podejrzanego – Załącznik 3

Zgodnie z postanowieniem prokuratora D. Furdzika z dnia 3 marca 2014 r. „o zatrzymaniu i przymusowym doprowadzeniu” zostałem zatrzymany przez Policję w dniu 6 marca 2014 r. o godz. 06:20 w mieszkaniu mojej matki.

Policjanci zawieźli mnie do Komendy Miejskiej Policji w Krakowie przy ul. Siemiradzkiego 24.

Dowodem poświadczającym zatrzymanie mnie jest sporządzony przez sierż. Pawła Dróżdża Protokół Zatrzymania Osoby, w którym podano m.in. – Załącznik 4: „Zastępca Naczelnika Wydziału Kryminalnego Komendy Miejskiej Policji w Krakowie st. asp. Jan Szczygieł. Ldz. MWD-560/193/13 WK KMP w Krakowie „Protokół Zatrzymania Osoby” Zbigniew Kękuś Osobę zatrzymano 06.20 06.03.2014 (…) Przyczyna zatrzymania Postanowienie o zatrzymaniu podejrzanego o przestępstwo z art. 212 § 1 kk, wydane w dniu 03.03.2014 r. przez Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Krakowie Śródmieściu Zachód do sygn. akt 4 Ds. 256/13 – Prokurator Prokuratury Rejonowej dla Krakowa Śródmieścia Zachód Dariusz Furdzik Protokół sporządzono 07.10 06.03.2014 Stopień, imię i nazwisko policjanta sierż. Paweł Dróżdż z WK KMP Krakowie (…) zwolniono po wyjściu 09.15 06.03.2014”

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds. 256/13, sporządzony w dniu 6 marca 2014 r. przez Komendę Miejską Policji w Krakowie „Protokół Zatrzymania Osoby”, sygn. Ldz. MWD-560/193/13 – Załącznik 4

Gdy przebywałem w KMP w Krakowie zostałem przesłuchany przez sierż. sztab. Pawła Dróżdża co potwierdza sporządzony w dniu 6 marca 2014 r. Protokół Przesłuchania Podejrzanego, w którym podano: „Protokół Przesłuchania Podejrzanego MWD-5600/193/13 Godz. 07.40 2014.03.06 Na podstawie art. 175 § 1,  308 § 2 kpk WK KMP w Krakowie sierż. /imię i nazwisko – ZKE/ z WK KMP Krakowie osoby uczestniczące w czynności sierż. szt. /imię i nazwisko – ZKE/”

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. 4 Ds. 256/13, Protokół Przesłuchania

Podejrzanego z dnia 3 marca 2014 r., k. 84, 85

Informuję, że przesłuchiwany w dniu 6 marca 2014 r. przyznałem się do popełnienia przypisanych mi czynów.

Potem zaskarżyłem postanowienia prokuratora Dariusza Furdzika z dnia 3 marca 2014 r. :

  1. o powołaniu biegłych”Załącznik 2

  2. o zatrzymaniu i przymusowym doprowadzeniu podejrzanego”Załącznik 3

W dniu 17 kwietnia 2014 r. sędzia Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wydział II Karny Dariusz Stachurski wydał postanowienie o oddaleniu mojego zażalenia na w.w. postanowienia prokuratora Dariusza Furdzika z dnia 3 marca 2014 r.

W dniu 24 kwietnia 2014 r. prokurator Dariusz Furdzik wydał postanowienie o umorzeniu dochodzenia – Załącznik 5: „Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód /adres – ZKE/ 4 Ds. 256/13 Kraków, dnia 24 kwietnia 2014 r. POSTANOWIENIE o umorzeniu dochodzenia Dariusz Furdzik – prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków – Śródmieście Zachód Krakowie, po zapoznaniu się z materiałami dochodzenia sygn. 4 Ds. 256/13 w sprawie przeciwko Zbigniewowi Kękusiowi podejrzanemu o przest. z art. 212 § 1 k.k. i art. 216 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. na podstawie art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k. postanowił: umorzyć dochodzenie w sprawie przeciwko Zbigniewowi Kękusiowi podejrzanemu o to, że:

I. W okresie od marca 2007 r. do 18 listopada 2013 r. działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w Krakowie, w licznych pismach kierowanych do osób publicznych i różnych instytucji używając obraźliwych słów znieważył Andrzeja Zolla i pomówił go o postępowanie i właściwości, które mogły go poniżyć w opinii publicznej lub narazić na utratę zaufania dla zajmowanego stanowiska i wykonywanego zawodu nauczyciela akademickiego i Przewodniczącego Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Karnego – tj. o przest. z art. 212 § 1 k.k. i art. 216 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. – wobec stwierdzenia, iż czyn nie zawiera znamion czynu zabronionego /art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k./

II. W okresie od marca 2007 r. do 18 listopada 2013 r. działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w Krakowie, w licznych pismach kierowanych do osób publicznych i różnych instytucji używając obraźliwych słów znieważył Wiesławę Zoll i pomówił ją o postępowanie i właściwości, które mogły ją poniżyć w opinii publicznej lub narazić na utratę zaufania dla zajmowanego stanowiska i wykonywanego zawodu adwokata – tj. o przest. z art. 212 § 1 k.k. i art. 216 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. – wobec stwierdzenia, iż czyn nie zawiera znamion czynu zabronionego /art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k./

Podmiotowym warunkiem odpowiedzialności karnej za popełniony czyn jest zdolność osoby do rozpoznania znaczenia czynu, w zakresie wszystkich jego znamion, i pokierowania swoim postępowaniem. Sprawca czynu zabronionego nie popełnia przestępstwa, jeżeli nie można mu przypisać winy w czasie czynu. Brak poczytalności tempore criminis stanowi okoliczność wyłączającą winę (art. 31 § 1 Kodeksu karnego). Znamiona przestępstwa to, zgodnie z określeniem I. Andrzejewa (Ustawowe znamiona czynu. Typizacja i kwalifikacja przestępstw, Warszawa 1978, s. 69-70), m.in. „cechy zewnętrznego zachowania się człowieka, skutku i okoliczności jego zachowania się, jak również stosunku psychicznego do tego zdarzenia”.

Niewątpliwie od strony przedmiotowej Zbigniew Kękuś wypełnił wszystkie znamiona przepisów z art. 212 § 1 k.k. i 216 § 1 k.k.. Kierowane przez niego pisma miały charakter znieważający i zniesławiający prof. Andrzeja Zolla i adw. Wiesławę Zoll. W niniejszej sprawie prawny brak możliwości skierowania podejrzanego na obserwację psychiatryczną skutkuje jednak niemożnością wnioskowania co do jego stanu zdrowia psychicznego w czasie popełniania zarzuconych mu czynów. To z kolei uniemożliwia stwierdzenie, czy w czasie ich popełnienia Zbigniew Kękuś miał zdolność rozpoznania ich znaczenia w zakresie wszystkich znamion i pokierowania swoim postępowaniem. Okoliczności te nie dają się ustalić w drodze innych dowodów, stąd też nie można kategorycznie stwierdzić, że podejrzany był poczytalny w chwili popełnienia zarzuconych mu występków, a tym samym, iż można mu przypisać winę.

Nie sposób więc rozstrzygać bez żadnych wątpliwości o spełnieniu przez podejrzanego znamion strony podmiotowej zarzuconych mu czynów.

W związku z tym postanowiono umorzyć dochodzenie na podstawie art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k. wobec stwierdzenia braku wszystkich znamion czynu zabronionego, które można by przypisać podejrzanemu. W tym przypadku obiektywnie zaistniałe czyny, wobec braku prawnych możliwości, nie poddają się wartościowaniu z punktu widzenia wszystkich znamion zarzuconych podejrzanemu występków, w tym w zakresie określenia jego stosunku psychicznego do tych czynów. Prokurator Dariusz Furdzik

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds. 256/13 /następnie 4 Ds. 292/14/ postanowienie prokuratora Dariusza Furdzika z dnia 24 kwietnia 2014 r. o umorzeniu dochodzenia – Załącznik 5

Złożyłem zażalenie na postanowienie prokuratora Dariusza Furdzika z dnia 24.04.2014 r. W uzasadnieniu do zażalenia podałem, że w postanowieniu z dnia 2 października 2014 r. „o objęciu ściganiem z urzędu czynu prywatnoskargowego” prokurator Dariusz Furdzik nie wykazał, że zachodzi interes społeczny w ściganiu mnie z oskarżenia publicznego za ścigane z oskarżenia prywatnego zniesławienie adw. Wiesławy Zoll.

W dniu 21 października 2014 r. sędzia Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia w Krakowie Wydział II Karny Małgorzata Rokosz wydała postanowienie o uchyleniu postanowienia prokuratora Dariusza Furdzika z dnia 24 kwietnia 2014 r. – Załącznik 6: „Sygn. akt II Kp 700/14/S POSTANOWIENIE Dnia 21 października 2014 roku Sąd Rejonowy dla Krakowa – Śródmieścia w Krakowie Wydział II Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Małgorzata Rokosz Protokolant /imię i nazwisko Protokolanta – ZKE/ przy udziale Prokuratora: Andrzeja Kabata po rozpoznaniu w sprawie o przestępstwo z art. 212 § 1 k.k. i inne na skutek zażalenia podejrzanego Zbigniewa Kękusia na postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód w Krakowie z dnia 24 kwietnia 2014 roku, sygn. 4 Ds. 256/13 o umorzeniu dochodzenia postanawia: I. na podstawie art. 329 § 1 i 2 k.p.k., art. 437 § 1 k.p.k. i art. 465 § 1 i 2 k.p.k. zaskarżone postanowienie uchylić i sprawę przekazać Prokuraturze Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód w Krakowie do dalszego prowadzenia
Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds. 292/14 /uprzednio 4 Ds. 256/13/

postanowienie sędzi Sądu Rejonowego dla Krakowa – Śródmieścia w Krakowie Wydział II Karny Małgorzaty Rokosz z dnia 21 października 2014 r., sygn. II K 700/14/S – Załącznik 6

Pismem z dnia 11 marca 2015 roku zostałem zawiadomiony przez Prokuraturę – Załącznik 7: „Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód /adres – ZKE/ 4 Ds. 292/14 Kraków, dnia 11 marca 2015 roku 1. Pan Zbigniew Kękuś 2. Pani Ewelina Słabosz ZAWIADOMIENIE Sekretariat Prokuratury Rejonowej Kraków – Śródmieście Zachód zawiadamia, że w dniu dzisiejszym przesłano do Sądu Rejonowego dla Krakowa – Śródmieścia Wydział II Karny wniosek prokuratora o skierowanie pana Zbigniewa Kękusia podejrzanego o przest. z art. 212 § 1 kk i 216 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk na obserwację psychiatryczną. Z upoważnienia prokuratora Referent Prawny Anna Karteczka”
Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds. 292/14 /uprzednio 4 Ds. 256/13/,

zawiadomienie z dnia 11 marca 2015 roku – Załącznik 7

W dniu 30 czerwca 2015 r. sędzia Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia w Krakowie Wydział II Karny wydała postanowienie o nieuwzględnieniu wniosku prokuratora Dariusza Furdzika – Załącznik 8: „Sygn. akt II Kp 270/15/S POSTANOWIENIE Dnia 30 czerwca 2015 roku Sąd Rejonowy dla Krakowa – Śródmieścia w Krakowie Wydział II Karny, w składzie: Przewodniczący: SSR Katarzyna Cielarska Protokolant /imię i nazwisko protokolanta – ZKE/ przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków – Śródmieście Zachód – Anny Balon po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2015 roku w Krakowie na posiedzeniu podejrzanego o przestępstwo z art. 212 § 1 kk, art. 216 § 1 kk w zw. z art. 12 kk w przedmiocie rozpoznania wniosku Prokuratora o zarządzenie badania psychiatrycznego połączonego z obserwacją psychiatryczną w Specjalistycznym Szpitalu Psychiatrycznym im. Józefa Babińskiego w Krakowie w celu wydania opinii o stanie zdrowia psychicznego podejrzanego Zbigniewa Kękusia postanawia:

  1. na podstawie art. 203 § 1 i 2 w zw. z art. 259 § 2 kpk nie uwzględnić wniosku Prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód w Krakowie o zarządzenie badania psychiatrycznego połączonego z obserwacją psychiatryczną w Specjalistycznym Szpitalu Psychiatrycznym im. Józefa Babińskiego w Krakowie podejrzanego Zbigniewa Kękusia w celu wydania opinii o stanie zdrowia psychicznego wyżej wymienionego podejrzanego;

  2. na podstawie art. 29 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 26 maja 1982. r. Prawo o adwokaturze (Dz. U. Nr 116, poz. 124 z późn. zm.) i § 14 ust. 2 pkt 3 w zw. z § 2 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.) zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokata Eweliny Słabosz, Kancelaria Adwokacka w Skawinie ul. Generała Sikorskiego 18, kwotę 516,60 (pięćset szesnaście złotych 60/100) złotych tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej podejrzanemu Zbigniewowi Kękusiowi z urzędu w związku z postępowaniem w przedmiocie wniosku o poddanie obserwacji psychiatrycznej;

  3. na podstawie art. 98 § 2 kpk odroczyć sporządzenie uzasadnienia postanowienia na czas do 7 dni,

Sygn. akt II Kp 270/15/S

Uzasadnienie postanowienia Sądu Rejonowego dla Krakowa – Śródmieścia w Krakowie z dni 30 czerwca 2015 roku

Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód prowadzi w sprawie o sygn. akr 4 Ds. 292/14 postępowanie przygotowawcze przeciwko podejrzanemu Zbigniewowi Kękusiowi, któremu zarzucono popełnienie dwóch występków, mianowicie tego, że:

I. W okresie od marca 2007 r. do 18 listopada 2013 r. działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w Krakowie, w licznych pismach kierowanych do osób publicznych i różnych instytucji używając obraźliwych słów znieważył Andrzeja Zolla i pomówił go o postępowanie i właściwości, które mogły go poniżyć w opinii publicznej lub narazić na utratę zaufania dla zajmowanego stanowiska i wykonywanego zawodu nauczyciela akademickiego i Przewodniczącego Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Karnego – tj. o przest. z art. 212 § 1 k.k. i art. 216 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k.

II. W okresie od marca 2007 r. do 18 listopada 2013 r. działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w Krakowie, w licznych pismach kierowanych do osób publicznych i różnych instytucji używając obraźliwych słów znieważył Wiesławę Zoll i pomówił ją o postępowanie i właściwości, które mogły ją poniżyć w opinii publicznej lub narazić na utratę zaufania dla zajmowanego stanowiska i wykonywanego zawodu adwokata – tj. o przest. z art. 212 § 1 k.k. i art. 216 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k.

Z uwagi na uzasadnione wątpliwości co do stanu zdrowia psychicznego podejrzanego Zbigniewa Kękusia w chwili zarzucanych mu czynów, jak i w trakcie toczącego się postępowania, Prokurator w dniu 3 marca 2014 roku wydał postanowienie o powołaniu dwóch biegłych lekarzy psychiatrów w celu wydania opinii o stanie zdrowia psychicznego podejrzanego (k. 83. tom III).

Podejrzany Zbigniew Kękuś doprowadzony na badanie odmówił poddania się badaniu (pisma biegłych z dnia 10.03.2015 r., k. 105, z dnia 25.03.2015 r., k.113, z dnia 31 marc a2014 r., k. 115, tom III).

Wobec zaistniałej sytuacji nie było możliwe wydanie przez biegłych lekarzy psychiatrów opinii sądowo-psychiatrycznej w sprawie Zbigniewa Kękusia gdyż biegli nie przeprowadzili jego badania psychiatrycznego (k. 77, tom IV).

Ostatecznie biegli zawnioskowali o poddanie podejrzanego Zbigniewa Kękusia obserwacji psychiatrycznej (k. 42, tom V).

Konsekwencja stanowiska biegłych lekarzy psychiatrów było złożenie przez Prokuratora wniosku o zarządzenie badania psychiatrycznego połączonego z obserwacją psychiatryczną w Szpitalu Psychiatrycznym im. Józefa Babińskiego w Krakowie podejrzanego Zbigniewa Kękusia w celu wydania opinii o stanie zdrowia psychicznego wyżej wymienionego podejrzanego.

Sąd zważył, co następuje:
Wniosek Prokuratora na uwzględnienie nie zasługuje.

Przepis art. 203 § kpk przewiduje, że badanie psychiatryczne podejrzanego może być połączone z obserwacją w zakładzie leczniczym, w razie zgłoszenia przez biegłych takiej konieczności. Przepis ten dotyczy zatem jednej z metod badawczych w psychiatrii, jaką jest badanie połączone z obserwacją w zakładzie leczniczym i reguluje warunki zastosowania tej metody, wyłączność kompetencyjną sądu, czas trwania obserwacji oraz dopuszczalność zaskarżania postanowień o umieszczeniu w zakładzie i przedłużeniu obserwacji. O ile decyzja o powołaniu biegłych lekarzy psychiatrów należy do organu procesowego (sądu lub prokuratora), o tyle decyzja o wyborze konkretnej metody badawczej należy już do biegłych mających w tym względzie niezbędne wiadomości specjalne. W orzecznictwie sądowym wskazuje się jednak, że stanowisko biegłych pozostaje pod kontrolą organu procesowego, który powinien badać, czy w konkretnej sprawie było uzasadnione i celowe przeprowadzenia określonych badań specjalistycznych. Mianowicie w wyroku z dnia 7 lutego 1986 roku, sygn. IV KR15/86 Sąd Najwyższy wyraził pogląd, że opinia biegłych podlega ocenie sądu podobnie jak każdy inny dowód w sprawie. Sąd zatem jest powołany do kontrolowania logicznego biegu przesłanek opinii i do sprawdzenia jej wyników, opierając się na materiale dowodowym, w warunkach oczywiście gdy stanowisko biegłych zostało wyraźnie określone. Zatem w konkretnej sprawie poddanie podejrzanego obserwacji psychiatrycznej musi być poprzedzone rzetelna analizą przesłanek, które za nią przemawiają. Biorąc powyższe pod uwagę oraz fakt odmowy poddania się badaniu przez podejrzanego Sąd stanął na stanowisku, że wniosek prokuratora o orzeczenie w stosunku do podejrzanego badań psychiatrycznych, połączonych z obserwacją w zakładzie leczniczym jest w tym kontekście zdecydowanie przedwczesny..

Zgodnie z art. 203 § 1 kpk, w razie zgłoszenia przez biegłych takiej konieczności badanie staniu zdrowia psychicznego podejrzanego może być połączone z obserwacją w zakładzie leczniczym tylko wtedy, gdy zebrane dowody wskazują na duże prawdopodobieństwo, że podejrzany popełnił przestępstwo. Przepis art. 259 § 2 kpk stosuje się odpowiednio, chyba że oskarżony wnosi o poddanie go obserwacji. W postępowaniu przygotowawczym sąd orzeka na wniosek prokuratora. Przepisy art. 156 § 5a kpk, oraz art. 249 § 3 i 5 kpk stosuje się odpowiednio.

Zebrany w toku postępowania przygotowawczego materiał dowodowy wskazuje na duże prawdopodobieństwo, że podejrzany dopuścił się zarzuconych mu czynów. Powyższa okoliczność daje podstawę do przyjęcia, iż zachodzi ogólna przesłanka przewidziana w art. 203 § 1zd. 1 kpk warunkująca dopuszczalność stosowania obserwacji sądowo-psychiatrycznej. Jednakże zdanie drugie cytowanego przepisu odsyła do treści art. 259 § 2 kpk, a zatem odpowiednie stosowanie tego przepisu powoduje, iż rozważyć należy, czy analiza okoliczności niniejszej sprawy daje podstawę do przyjęcia, iż sąd orzeknie w stosunku do podejrzanego karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania lub karę łagodniejszą, albowiem w przeciwnym wypadku obserwacji sądowo-psychiatrycznej nie stosuje się.

Rozważając zasadność wniosku Prokuratora wskazać również należy na odnoszący się do poprzednio obowiązującego w tym zakresie brzmienia przepisu art. 203 kpk wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 10 lipca 2007 roku, sygn. akt SK 50/06 (opubl. W OTK – A 2007/7/75). Odnosząc się do regulacji dotyczących środków zabezpieczających Trybunał Konstytucyjny wskazywał na obowiązującą w tym zakresie zasadę proporcjonalności pozbawienia wolności związanego ze stosowaniem środka zabezpieczającego do wagi popełnionego czynu. Brak takich regulacji w poprzednio obowiązującym brzmieniu art. 203 kpk skutkował uznaniem tego przepisu za niezgodny z art. 41 ust. 1 w zw. z art. 30, art. 31 ust. 3 i art. 2 Konstytucji. Konsekwencją tego orzeczenia było wprowadzenie zdania drugiego §1 art. 203 kpk.

Odnosząc te rozważania do niniejszej sprawy wskazać należy, iż występki zarzucane podejrzanemu, zarówno występek określony w art. 212 § 1kk jak i występek określony w art. 216 § 1 kk zagrożone są karą grzywny albo ograniczenia wolności. Skoro zatem są to przestępstwa zagrożone alternatywnie karą łagodniejszego rodzaju grzywny i ograniczenia wolności oczywistym jest, że w przypadku wyrokowania Sąd orzekłby jedną z wymienionych kar. W tej sytuacji wniosek Prokuratora o zarządzenie badania psychiatrycznego połączonego z obserwacją psychiatryczną w Szpitalu Psychiatrycznym im. Józefa Babińskiego w Krakowie podejrzanego Zbigniewa Kękusia w celu wydania opinii o stanie zdrowia psychicznego wyżej wymienionego podejrzanego nie mógł zostać uwzględniony.

Mając na uwadze powyższe należało orzec jak w sentencji postanowienia na podstawie powołanych w sentencji przepisów.”
Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds. 292/14 /uprzednio 4 Ds. 256/13/,

postanowienie sędzi Sądu Rejonowego dla Krakowa – Śródmieścia w Krakowie Wydział II Karny Katarzyny Cielarskiej z dnia 30 czerwca 2015 r., sygn. akt II Kp 270/15/S – Załącznik 8

W dniu 24 lipca 2015 roku prokurator Dariusz Furdzik sporządził zawiadomienie o treści – Załącznik 9: Kraków, dnia 24 lipca 2015 roku ZAWIADOMIENIE Prokuratura Rejonowa Kraków – Śródmieście Zachód zawiadamia, iż w dniu 22 lipca 2015 r. w sprawie o sygn. 4 Ds. 292/14 zostało wydane postanowienie o umorzeniu dochodzenia w sprawie przeciwko Zbigniewowi Kękusiowi podejrzanemu o to, że:

I. W okresie od marca 2007 r. do 18 listopada 2013 r. działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w Krakowie, w licznych pismach kierowanych do osób publicznych i różnych instytucji używając obraźliwych słów znieważył Andrzeja Zolla i pomówił go o postępowanie i właściwości, które mogły go poniżyć w opinii publicznej lub narazić na utratę zaufania dla zajmowanego stanowiska i wykonywanego zawodu nauczyciela akademickiego i Przewodniczącego Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Karnego – tj. o przest. z art. 212 § 1 k.k. i art. 216 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k.

– wobec braku danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienia czynu /art. 17 § 1 pkt 1 k.p.k./

II. W okresie od marca 2007 r. do 18 listopada 2013 r. działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w Krakowie, w licznych pismach kierowanych do osób publicznych i różnych instytucji używając obraźliwych słów znieważył Wiesławę Zoll i pomówił ją o postępowanie i właściwości, które mogły ją poniżyć w opinii publicznej lub narazić na utratę zaufania dla zajmowanego stanowiska i wykonywanego zawodu adwokata – tj. o przest. z art. 212 § 1 k.k. i art. 216 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k.

– wobec braku danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienia czynu /art. 17 § 1 pkt 1 k.p.k./

Pouczenie

Postanowienie o umorzeniu śledztwa jest prawomocne i nie podlega dalszemu zaskarżeniu (art. 330 § 2 kpk). W razie powtórnego wydania postanowienia o odmowie wszczęcia lub o umorzeniu postępowania w wypadku, o którym mowa w art. 330 § 2, pokrzywdzony może w terminie miesiąca od doręczenia mu zawiadomienia o postanowieniu wnieść akt oskarżenia do sądu, dołączając po jednym odpisie dla każdego oskarżonego oraz dla prokuratora. Zgodnie z art. 330 § 2 k.p.k. Jeżeli organ prowadzący postępowanie nadal nie znajduje podstaw do wniesienia aktu oskarżenia, wydaje ponownie postanowienie o umorzeniu postępowania lub odmowie jego wszczęcia. W takim wypadku pokrzywdzony, który wykorzystał uprawnienia przewidziane w art. 306 § 1 i 1a k.p.k. tj. złożył zażalenie na poprzednio wydane postanowienie, może wnieść akt oskarżenia określony w art. 55 § 1 k.p.k.”

Akt oskarżenia powinien spełniać wymogi określone w art. 55 § 1 i 2 kpk.

Pokrzywdzony, który nie korzystał z powyższego uprawnienia może, aż do rozpoczęcia przewodu sądowego na rozprawie głównej przyłączyć się do postępowania (art. 55 § 3 kpk).

Prokurator Dariusz Furdzik

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds. 292/14, /uprzednio 4 Ds. 256/13/, zawiadomienie prokuratora Dariusza Furdzika z dnia 24 lipca 2015 r. – Załącznik 9

Wskazać należy, że artykuł 17 § 1 pkt 1 k.p.k., na podstawie którego prokurator Dariusz Furdzik wydał postanowienie z dnia 22 lipca 2014 r. o umorzeniu dochodzenia stanowi: „Nie wszczyna się postępowania, a wszczęte umarza, gdy: 1) czynu nie popełniono albo brak jest danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie jego popełnienia,

Tymczasem ja, przesłuchiwany w dniu 6 maja 2014 r. w Komendzie Miejskiej w Krakowie przez sierż. Pawła Dróżdża przyznałem się, jak wspomniałem, do popełnienia czynów przypisanych mi przez prokuratora Dariusza Furdzika postanowieniem z dnia 19 grudnia 2014 r. o przedstawieniu zarzutów – Załącznik 1.

Po przesłuchaniu mnie w dniu 6 marca 2014 r. przez sierż. Pawła Dróżdża i po przyznaniu się przeze mnie do popełnienia czynów, które przypisał mi prokurator Dariusz Furdzik, ten wydał w dniu 10 marca 2014 r. – Załącznik 10: „Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód /adres – ZKE/, dnia 10 marca 2014 r. sygn. akt 4 Ds. 256/13 UZASADNIENIE postanowienia o przedstawieniu zarzutów ogłoszonych Zbigniewowi Kękusiowi w dniu 6 marca 2014 r., podejrzanego o to, że:

I. W okresie od marca 2007 r. do 18 listopada 2013 r. działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w Krakowie, w licznych pismach kierowanych do osób publicznych i różnych instytucji używając obraźliwych słów znieważył Andrzeja Zolla i pomówił go o postępowanie i właściwości, które mogły go poniżyć w opinii publicznej lub narazić na utratę zaufania dla zajmowanego stanowiska i wykonywanego zawodu nauczyciela akademickiego i Przewodniczącego Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Karnego – tj. o przest. z art. 212 § 1 k.k. i art. 216 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k.

II. W okresie od marca 2007 r. do 18 listopada 2013 r. działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w Krakowie, w licznych pismach kierowanych do osób publicznych i różnych instytucji używając obraźliwych słów znieważył Wiesławę Zoll i pomówił ją o postępowanie i właściwości, które mogły ją poniżyć w opinii publicznej lub narazić na utratę zaufania dla zajmowanego stanowiska i wykonywanego zawodu adwokata – tj. o przest. z art. 212 § 1 k.k. i art. 216 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k.

Podstawą przedstawienia podejrzanemu zarzutów stał się zgromadzony w dotychczasoym toku postępowania materiał dowodowy, na który składają się w szczególności kopie pism i dokumentów kierowanych przez podejrzanego do instytucji państwowych oraz zeznania pokrzywdzonych Andrzeja Zolla i Wiesławy Zoll. Wskazany materiał dowodowy uzasadniał dostatecznie podejrzenie popełnienia przez Zbigniewa Kękusia zarzucanych mu przestępstw, dlatego też zgodnie z treścią art. 313 § 1 k.p.k. należało wydać postanowienie o przedstawieniu zarzutów i ogłosić je podejrzanemu. Prokurator Dariusz Furdzik”

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds. 256/13, uzasadnienie z dnia 10 marca 2014 r. do postanowienie prokuratura Dariusza Furdzika o przedstawieniu zarzutów – Załącznik 10

Ponieważ ja przyznałem się do popełnienia czynów przypisanych mi przez prokuratora Dariusza Furdzika nie zachodzi przesłanka określona w art. 17 § 1 pkt. 1 k.p.k. – „Nie wszczyna się postępowania, a wszczęte umarza, gdy: 1) czynu nie popełniono albo brak jest danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie jego popełnienia, – który prokurator D. Furdzik podał jako podstawę postanowienia z dnia 22 lipca 2015 r. o umorzeniu dochodzenia.

Zachodzi natomiast przesłanka określona w art. 328 § 1 k.p.k..: „Prokurator Generalny może uchylić prawomocne postanowienie o umorzeniu postępowania przygotowawczego w stosunku do osoby, która występowała w charakterze podejrzanego, jeżeli stwierdzi, że umorzenie postępowania było niezasadne. Nie dotyczy to wypadku, w którym sąd utrzymał w mocy postanowienie o umorzeniu.”

Ponieważ:

  1. ja przyznałem się w dniu 6 marca 2014 r. do popełnienia czynów przypisanych mi przez prokuratora Dariusza Furdzika w postanowieniu z dnia 19 grudnia 2013 r. o przedstawieniu mi zarzutów – Załącznik 1,

  2. prokurator Dariusz Furdzik podał w uzasadnieniu do sporządzonego w dniu 10 marca 2014 r. „Uzasadnienia postanowienia o przedstawieniu zarzutów ogłoszonych Zbigniewowi Kękusiowi w dniu 6 marca 2014 r.”Załącznik 10: „Podstawą przedstawienia podejrzanemu zarzutów stał się zgromadzony w dotychczasoym toku postępowania materiał dowodowy, na który składają się w szczególności kopie pism i dokumentów kierowanych przez podejrzanego do instytucji państwowych oraz zeznania pokrzywdzonych Andrzeja Zolla i Wiesławy Zoll. Wskazany materiał dowodowy uzasadniał dostatecznie podejrzenie popełnienia przez Zbigniewa Kękusia zarzucanych mu przestępstw, dlatego też zgodnie z treścią art. 313 § 1 k.p.k. należało wydać postanowienie o przedstawieniu zarzutów i ogłosić je podejrzanemu. Prokurator Dariusz Furdzik”

umorzenie przez prokuratora Dariusza Furdzika postępowania do sygn. akt 4 Ds. 292/14 /uprzednio 4 Ds. 256/13/ było niezasadne.

W związku z powyższym wnoszę jak na wstępie.

Zbigniew Kękuś

Załączniki:

  1. Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds. 256/13 /następnie 4 Ds. 292/14/ postanowienie prokuratura Dariusza Furdzika z dnia 19 grudnia 2013 r. o przedstawieniu zarzutów

  2. Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds. 256/13 /następnie 4 Ds. 292/14/, postanowienie prokuratora Dariusza Furdzika z dnia 3 marca 2014 r. o powołaniu biegłych

  3. Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds. 256/13 /następnie 4 Ds. 292/14/, postanowienie z dnia 3 marca 2014 r. prokuratura Dariusza Furdzika o zatrzymaniu i przymusowym doprowadzeniu podejrzanego

  4. Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds. 256/13, sporządzony w dniu 6 marca 2014 r. przez Komendę Miejską Policji w Krakowie „Protokół Zatrzymania Osoby”, sygn. Ldz. MWD-560/193/13

  5. Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds. 256/13 /następnie 4 Ds. 292/14/ postanowienie prokuratora Dariusza Furdzika z dnia 24 kwietnia 2014 r. o umorzeniu dochodzenia

  6. Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds. 292/14 /uprzednio 4 Ds. 256/13/ postanowienie sędzi Sądu Rejonowego dla Krakowa – Śródmieścia w Krakowie Wydział II Karny Małgorzaty Rokosz z dnia 21 października 2014 r., sygn. II K 700/14/S

  7. Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds. 292/14 /uprzednio 4 Ds. 256/13/, zawiadomienie z dnia 11 marca 2015 roku

  8. Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds. 292/14 /uprzednio 4 Ds. 256/13/, postanowienie sędzi Sądu Rejonowego dla Krakowa – Śródmieścia w Krakowie Wydział II Karny Katarzyny Cielarskiej z dnia 30 czerwca 2015 r., sygn. akt II Kp 270/15/S

  9. Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds. 292/14, /uprzednio 4 Ds. 256/13/, zawiadomienie prokuratora Dariusza Furdzika z dnia 24 lipca 2015 r.

  10. Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds. 256/13, uzasadnienie z dnia 10 marca 2014 r. do postanowienie prokuratura Dariusza Furdzika o przedstawieniu zarzutów