12.02.2016 – Zawiadomienie przez Z. Kękusia, prezydenta A. Dudy o możliwości prowadzenia protestu głodowego w Biurze RPO.

Kraków, dnia 12 stycznia 2016 r.

Zbigniew Kękuś

Andrzej Duda

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej

ul. Wiejska 10

00-952 Warszawa

 

Do wiadomości:

  1. Pan Marek Kuchciński, Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej, ul. Wiejska 4/6/8, 00-902 Warszawa
  2. Pan Stanisław Karczewski, Marszałek Senatu Rzeczypospolitej Polskiej, ul. Wiejska 6, 00-902 Warszawa
  3. Pani Beata Szydło, Prezes Rady Ministrów, Kancelaria Prezesa Rady Ministrów, Al. Ujazdowskie 1/3, 00-583 Warszawa
  4. Pan Zbigniew Ziobro, Minister Sprawiedliwości, Al. Ujazdowskie 11, 00-950 Warszawa
  5. Prokurator Andrzej Seremet, Prokurator Generalny, ul. Rakowiecka 26-30, 02-528 Warszawa
  6. Pani Małgorzata Gersdorf, Prezes Sądu Najwyższego, Plac Krasińskich 2/4/6, 00-951 Warszawa
  7. Pan Adam Bodnar Rzecznik Praw Obywatelskich Al. Solidarności 77 00-090 Warszawa
  8. Pan Jarosław Kaczyński, Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Prezes Partii Prawo i Sprawiedliwość, Biuro Poselskie, ul. Nowogrodzka 84/86, 02-018 Warszawa
  9. Ks. kard. Stanisław Dziwisz, Metropolita Krakowski, Kuria Metropolitalna, ul. Franciszkańska 3, 31-004 Kraków
  10. Panowie: Dominik Jaśkowiec, Sławomir Pietrzyk, Wiceprzewodniczący Rady Miasta Krakowa, Plac Wszystkich Świętych 3-4, 31-004 Kraków
  11. Pan Jacek Majchrowski, Prezydent Krakowa, Plac Wszystkich Świętych 3-4, 31-004 Kraków
  12. Pan Józef Pilch, Wojewoda Małopolski, ul. Basztowa 22, 31-156 Kraków
  13. Pan Wojciech Harpula, Redaktor Naczelny, „Gazeta Krakowska”, Al. Pokoju 3, 31-548 Kraków
  14. Pan Marek Kęskrawiec, Redaktor Naczelny „Dziennik Polski’, Al. Pokoju 3, 31-548 Kraków
  15. Pan Piotr Mucharski, Redaktor Naczelny, Tygodnik Powszechny, ul. Wiślna 12, 31-007 Kraków
  16. Pan Michał Olszewski, Redaktor Naczelny „Gazeta Wyborcza – Gazeta Kraków”, ul. Cystersów 9, 31-553 Kraków
  17. Pani Edyta Stanek, Redaktor Naczelny „Fakt Kraków”, ul. Grzegórzecka 10, 31-530 Kraków
  18. inni; www.kekusz.pl, www.aferyprawa.eu, www.monitor-polski.pl

 

Dotyczy:

  1. Zawiadomienie o możliwym prowadzeniu przeze mnie od dnia 18 stycznia 2016 r. protestu głodowego w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich.
  2. Przypomnienie, że gdy w maju 2012 r. protest głodowy w zakładzie karnym w Charkowie prowadziła skazana prawomocnym wyrokiem niezawisłego sądu suwerennej Ukrainy na karę 7 lat więzienia za działanie na szkodę własnego państwa była premier Ukrainy Julia Tymoszenko, prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Bronisław Komorowski działał na rzecz obrony jej interesu, w tym apelując do przedstawicieli władz i opozycji Ukrainy o korzystną dla J. Tymoszenko zmianę prawa na Ukrainie.
  3. Wniosek – na podstawie art. 126.2, art. 130 i art. 38 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz pouczenia udzielonego mi przez Starszego Specjalistę w Biurze Listów i Opinii Obywatelskich Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Magdalenę Kycia pismem z dnia 10 sierpnia 2012 r. /Załącznik 6/ – o realizację przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej działań mających na celu zapewnienie mi możności korzystania z praw konstytucyjnych i ustawowych w związku ze sprawą rozpoznawaną przeciwko mnie od dnia 14 listopada 2006 r. przez Sąd Rejonowy w Dębicy na podstawie aktu oskarżenia z dnia 12 czerwca 2006 r. prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód Radosławy Ridan.
  4. Zawiadomienie, że:
    1. kopie dokumentów poświadczających fakty przedstawione w niniejszym piśmie są umieszczone w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl,
    2. kopia niniejszego pisma oraz kopia odpowiedzi na nie zostaną umieszczone w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl.

 

Gorszył skromnych swoją pobożnością teatralną, przesadzoną, dziwaczną, nieustannie popisującą się

i wydymającą w oczach ludzkich; gorszył ich bardziej jeszcze, że wyznając naukę Chrystusową,

nie potrafił z żywego jej źródła zaczerpnąć ducha miłości i pokory ani jej zastosować do życia.”
Źródło: Ignacy Kraszewski, „Chata za wsią”, Wydawnictwo Literackie, Kraków 1971, s. 258

 

xxx

 

Informuję, że w dniu 8 stycznia 2016 r. skierowałem pisma do:

  1. przewodniczącego sejmowej Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka Stanisława Piotrowicza – Załącznik 1
  2. rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara – Załącznik 2
  3. prezesa Rady Ministrów Beaty Szydło – Załącznik 3

którymi poinformowałem adresatów o możliwości prowadzenia przeze mnie od dnia 18 stycznia 2016 r. całodobowo protestu głodowego – nie będę jadł, będę pił wodę i soki – w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich. Jeśli rzecznik Adam Bodnar wyprosi mnie z Biura RPO nie spełniwszy moich słusznych wniosków, będę prowadził protest na dworze, przed Biurem Rzecznika.

Ad. 1

Pismem z dnia 8 stycznia 2016 r. do przewodniczącego sejmowej Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka Stanisława Piotrowicza złożyłem – Załącznik 1: „Pan Stanisław Piotrowicz Przewodniczący Sejmowej Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka Sejm Rzeczypospolitej Polskiej ul. Wiejska 4/6/8 00-902 Warszawa Dotyczy:

  1. Wniosek o przeprowadzenie przez Sejmową Komisję Sprawiedliwości i Praw Człowieka na podstawie:
    1. postanowienia sędziego Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasza Kuczmy z dnia 30 listopada 2006 r., sygn. akt II K 451/06 – Załącznik 3,
    2. zażalenia prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód Radosławy Ridan z dnia 8 grudnia 2006 r., sygn. akt 1 Ds. 39/06/S na postanowienie sędziego Tomasza Kuczmy, jak w pkt. I.1 – Załącznik 4,
    3. pisma z dnia 15 marca 2007 r. prezesa Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca Krzysztofa Łapaja do ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobro – Załącznik 7,
    4. pisma operatora internetowego Wirtualna Polska S.A. z dnia 6 sierpnia 2007 r. do Sądu Rejonowego w Dębicy, sygn. akt II K 451/06 – Załącznik 5,
    5. pisma operatora internetowego Interia.PL S.A. z dnia 1 października 2007 r. do Sądu Rejonowego w Dębicy, sygn. akt II K 451/06 – Załącznik 6,
    6. kasacji Prokuratora Generalnego z dnia 23 sierpnia 2011 r., sygn. akt PG IV KSK 699/11 – Załącznik 9,
    7. wyroku Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. akt IV KK 272/11 – Załącznik 10,postanowienia sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 11 grudnia 2012 r., sygn. akt II K 854/10 /uprzednio II K 451/06, obecnie II K 407/13/, w którym ta podała – Załącznik 13

postępowania wyjaśniającego mającego na celu ustalenie, czy było zasadne:

    1. sporządzenie aktu oskarżenia przeciwko mnie z dnia 12 czerwca 2006 r. przez prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód Radosławy Ridan w sprawie do sygn. akt 1 Ds. 39/06/S – Załącznik 1 – sygnatura akt Sądu Rejonowego w Dębicy II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/,
    2. podanie przez sędzię Beatę Stój w postanowieniu z dnia 14 kwietnia 2015 r. , że zachodzi duże prawdopodobieństwo popełnienia przeze mnie czynów, które przypisała mi prokurator R. Ridan aktem oskarżenia z dnia 12 czerwca 2006 r. – Załącznik 14: „(…) Z akt sprawy wynika, że takie prawdopodobieństwo zachodzi, gdyż na stronie internetowej Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca www.zgsopo.webpark.pl oraz na stronie zkekus.w.interia.pl umieszczane były pisma Zbigniewa Kękusia, adresowane głównie do sądów, ale także do organów państwowych, (…).”
  1. Wniosek o przeprowadzenie przez Sejmową Komisję Sprawiedliwości i Praw Człowieka na podstawie:
    1. wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 11 października 2006 r., sygn. akt P 3/06,
    2. wyroku Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 15 września 2010 r., sygn. akt II Ko 283/10 – Załącznik 15,

postępowania wyjaśniającego mającego na celu ustalenie, czy po wejściu w życie w dniu 19 października 2006 r. wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 11 października 2006 r., sygn. akt P/3/06, jest zasadne ściganie mnie przez sędzię Sądu Rejonowego w Dębicy Beatę Stój za przypisane mi przez prokurator R. Ridan w pkt. I, III – XVI aktu oskarżenia z dnia 12 czerwca 2006 r., sygn. akt 1 Ds. 39/06/S, z art. 226 § 1 k.k. znieważenie 15 sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie w związku z pełnieniem obowiązków służbowych, a nie podczas pełnienia obowiązków.

  1. Wniosek o przeprowadzenie przez Sejmową Komisję Sprawiedliwości i Praw Człowieka na podstawie art. 226 § 3 k.k. oraz:
    1. zaprezentowanego m.in. przez:
      1. Andrzeja Zolla w: „Kodeks karny część szczególna, Tom II, Komentarz do art. 117 – 277 k.k. pod redakcją naukową Andrzeja Zolla”, 4 wydanie, 2013 r., LEX Wolters Kluwer business, s. 1131,
      2. Andrzeja Marka w: „Kodeks karny. Komentarz. 5 wydanie”, Lex a Wolter Kluwer business, 2010 r. s. 343
      3. Marka Mozgawę (red.), Magdalenę Budyn-Kulik, Patrycję Kozłowską-Kalisz, Marka Kulika w: „Kodeks karny. Komentarz praktyczny”, Oficyna, 2010, wyd. III., s. 289.

jako słusznego wskazania doktryny, według której rzecznik praw obywatelskich będąc organem konstytucyjnym nie jest konstytucyjnym organem Rzeczypospolitej Polskiej,

    1. pisma do mnie z dnia 12 lipca 2013 r., sygn. akt 1 Dss. 39/06/S zastępcy prokuratora rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wschód Edyty Frączek-Padoł, w którym ta podała – Załącznik 18: „Interpretacja art. 226 § 3 k.k. wskazana przez Pana w pismach jest jednym z poglądów doktryny, którego nie podzielił autor aktu oskarżenia.”

postępowania wyjaśniającego mającego na celu ustalenie, czy jest zasadne ściganie mnie przez sędzię Sądu Rejonowego w Dębicy Beatę Stój za przypisane mi przez prokurator R. Ridan w pkt. I, III – XVI aktu oskarżenia z dnia 12 czerwca 2006 r., sygn. akt 1 Ds. 39/06/S, z art. 226 § 3 k.k. znieważenie konstytucyjnego organu Rzeczypospolitej Polskiej, rzecznika praw obywatelskich w osobie sprawującego ten urząd Andrzeja Zolla.

  1. Wniosek o skonsultowanie stanowiska w sprawie wniosku z pkt. I z prokuratorem generalnym Andrzejem Seremetrm, autorem kasacji z dnia 23 sierpnia 2011 r., sygn. akt PG IV KSK 699/11, od prawomocnego skazującego mnie wyroku sędziego Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasza Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r., sygn. akt II K 451/06.
  2. Wniosek o przekazanie wyników postępowań wyjaśniających, jak w pkt. I, II, III do dnia 18 stycznia 2016 r.:
    1. rzecznikowi praw obywatelskich Adamowi Bodnarowi,
    2. prezesowi Rady Ministrów Beacie Szydło,
  3. Wniosek o wyekspediowanie do mnie w dniu 18 stycznia 2016 r. wyników postępowań wyjaśniających, jak w pkt. I, II, III.
  4. Zawiadomienie, że od dnia 18 stycznia 2016 r., od godz. 13:00 będę prowadził protest głodowy – nie będę jadł, będę pił wodę i soki – w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich w Warszawie, Al. Solidarności 77 w związku z postępowaniem przeciwko mnie prowadzonym od dnia 14 listopada 2006 r. przez Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ na podstawie aktu oskarżenia prokurator Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r. sygn. akt 1 Ds. 39/06/S oraz jego skutkami dla mnie.
  5. Zawiadomienie, że:
    1. kopie dokumentów poświadczających fakty przedstawione w niniejszym piśmie są umieszczone w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl,
    2. kopia niniejszego pisma oraz kopia odpowiedzi na nie zostaną umieszczone w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl.”

Źródło: Pismo Zbigniewa Kękusia z dnia 8 stycznia 2016 r. do przewodniczącego sejmowej Komisji

Sprawiedliwości i Praw Człowieka Stanisława Piotrowicza – Załącznik 1

 

Ad. 2

Pismem z dnia 8 stycznia 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara złożyłem – Załącznik 2: „Pan Adam Bodnar Rzecznik Praw Obywatelskich Al. Solidarności 7 00-090 Warszawa Sygn. akt:

1. Sądu Rejonowego w Dębicy: II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ 2. Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód: 1 Ds. 39/06/S Dotyczy:

  1. Zawiadomienie o moim stawiennictwie w dniu 18 stycznia 2016 r., o godz. 13:00 w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich celem odbioru:
    1. odpowiedzi na wniosek, jak w pkt. II mojego pisma z dnia 9 października 2015 r. do Rzecznika Praw Obywatelskich
    2. sporządzonych na piśmie wyników postępowań wyjaśniających przeprowadzonych przez Rzecznika Praw Obywatelskich, jak w pkt. III, IV mojego pisma z dnia 9 października 2015 r. do Rzecznika Praw Obywatelskich
    3. kopii wyekspediowanego przez Rzecznika Praw Obywatelskich do uprawnionego oskarżyciela żądania wszczęcia postępowania w sprawie o ścigane z urzędu przestępstwo niedopełnienia obowiązków i działania na szkodę mojego interesu prywatnego – art. 231 § 1 k.k. – popełnione przez sędzię Sądu Rejonowego w Dębicy Beatę Stój w sprawie przeciwko mnie do sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ w okolicznościach wskazanych w moim piśmie do Rzecznika z dnia 30 października 2015 r.
  2. Zawiadomienie, że w przypadku odmowy uczynienia przez Rzecznika Praw Obywatelskich uczynienia zadość moim słusznym, opartym na prawie i rzeczywistym stanie faktycznym, w tym na twierdzeniu niezawisłej sędzi Beaty Stój z orzeczenia, które wydała w dniu 14 kwietnia 2015 r. /Załącznik 5/ wnioskom, rozpocznę w dniu 18 stycznia 2016 r. w Biurze Rzecznika protest głodowy – nie będę jadł, będę pił wodę i soki – który będę kontynuował do spełnienia przez Rzecznika moich wniosków.
  3. Zawiadomienie, że w przypadku ewentualnego umieszczenia mnie w szpitalu w związku z moim protestem, jak pkt. II będę kontynuował protest głodowy zaprzestawszy także picia.
  4. Zawiadomienie, że:
    1. kopie dokumentów poświadczających fakty przedstawione w niniejszym piśmie są umieszczone w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl,
    2. kopia niniejszego pisma oraz kopia odpowiedzi na nie zostaną umieszczone w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl.”

Źródło: Pismo Zbigniewa Kękusia z dnia 8 stycznia 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara – Załącznik 2

 

Ad. 3

Pismem z dnia 8 stycznia 2016 r. do prezesa Rady Ministrów Beaty Szydło złożyłem – Załącznik 3:

Pani Beata Szydło Prezes Rady Ministrów Kancelaria Prezesa Rady Ministrów Al. Ujazdowskie 1/3 00-583 WarszawaDotyczy:

  1. Wniosek o przyznanie mi świadczenia w kwocie 35.000,00 /słownie: trzydzieści pięć tysięcy/ zł brutto miesięcznie, wypłacanego od dnia 1 lutego 2016 r. w formie przelewu dokonywanego na wskazany przeze mnie rachunek bankowy do 10-ego dnia każdego miesiąca.
  2. Wniosek o doręczenie przez Adresatkę niniejszego pisma pisemnej odpowiedzi na wniosek jak w pkt. I do dnia 18 stycznia 2016 r. Rzecznikowi Praw Obywatelskich, Al. Solidarności 77, 00-090 Warszawa.
  3. Zawiadomienie, że w przypadku oddalenia przez Adresatkę niniejszego pisma mojego wniosku, jak w pkt. I będę prowadził od dnia 18 stycznia 2016 r. w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich w Warszawie protest głodowy, nie będę jadł, będę pił wodę i soki.
  4. Zawiadomienie, że w przypadku umieszczenia mnie w szpitalu z powodu protestu jak w pkt. III, będę go tam kontynuował zaprzestawszy także picia.
  5. Zawiadomienie, że:
    1. kopie dokumentów poświadczających fakty przedstawione w niniejszym piśmie są umieszczone w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl,
    2. kopia niniejszego pisma oraz kopia odpowiedzi na nie zostaną umieszczone w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl.”

Źródło: Pismo Zbigniewa Kękusia z dnia 8 stycznia 2016 r. do prezesa Rady Ministrów Beaty Szydło – Załącznik

3

 

Sprawa opisana przeze mnie w wyżej wymienionych pismach jest Panu bardzo dobrze znana. Przypomnę, że po tym, gdy na początku czerwca 2013 r. przedstawiłem Panu – wtedy posłowi na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej – osobiście, podczas naszego spotkania w Pana Biurze Poselskim, dowody w sprawie rozpoznawanej przeciwko mnie przez Sąd Rejonowy w Dębicy od 14 listopada 2006 r., w tym od lutego 2011 r. przez sędzię Beatę Stój, Pan skierował pismo z dnia 10 czerwca 2013 r. do prokuratora generalnego Andrzeja Seremeta, w którym podał Pan – Załącznik 4: „Kraków, dnia 10 czerwca 2013 r. BP.AD/35/m6/13 Szanowny Pan Prokurator Generalny Andrzej Seremet /adres – ZKE/ Szanowny Panie Prokuratorze Generalny W trakcie mojego dyżuru poselskiego, zwrócił się do mnie Pan Zbigniew Kękuś prosząc o pomoc w uzyskaniu sprawiedliwego rozstrzygnięcia sprawy sądowej. Z przedstawionych przez niego dokumentów oraz udzielonych wyjaśnień wynika, że w jego sprawie toczy się przed Sądem Rejonowym w Dębicy, Wydział II Karny pod sygn. akt II K 854/10 postępowanie w którym Pan Kękuś jest oskarżony o popełnienie czynów zabronionych określonych w art. 226 § 1 k.k. i 212 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i art. 12 k.k. Trzeba zaznaczyć, że w jego sprawie już raz od skazującego za powyżej określone czyny wyroku karnego z dnia 18 grudnia 2007 roku Prokurator Generalny w dniu 22 sierpnia 2011 roku składał kasację (sygn. PG IV KSK 699.11), która została uznana przez Sąd Najwyższy za w pełni zasadną. Tym samym postępowanie w tej sprawie zostało ponownie skierowane do sądu pierwszej instancji (wskazanego powyżej), jednakże proszący mnie o interwencję obywatel formułuje poważne obawy, czy sprawa ta obecnie prowadzona jest w sposób należyty zarówno ze strony sądu, jak i też podlegającej Panu Prokuratorowi prokuratury. Pan Zbigniew Kękuś przedstawił mi pismo z dnia 15 czerwca 2011 roku, sygn. PG IV KSK 669/11 w którym Pan Prokurator zobowiązał się, oprócz wniesienia w jego sprawie kasacji (co też zostało uczynione) do zwrócenia pisemnie uwagi do Prokuratora Apelacyjnego w Krakowie odnośnie stwierdzonych nieprawidłowości w postępowaniu prowadzonym przez Prokuraturę Rejonową Śródmieście-Wschód. Jednocześnie wskazuje on, że w chwili obecnej, mimo poważnych wątpliwości co do zasadności aktu oskarżenia sporządzonego w jego sprawie, grozi mu aresztowanie za rzekome utrudnianie przewodu sądowego, co naraziłoby go na poważne straty moralne i ekonomiczne.

Wobec powyższego w wykonaniu swoich obowiązków poselskich wynikających z ustawy z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora przedkładam niniejsze pismo uprzejmie prosząc Pana Prokuratora o rozważenie możliwości podjęcia w tej sprawie działań nadzorczych pod katem przestrzegania w opisanym postępowaniu zasad prawidłowej pracy prokuratorów prowadzących sprawę Pana Kękusia, a także o rozważenie zasadności wycofania przez prokuraturę wytoczonego w tej sprawie aktu oskarżenia z dnia 12 czerwca 2006 roku sporządzonego przez prokurator Radosławę Ridan, w szczególności z uwagi na treść orzeczenia wydanego w tej sprawie przez Sąd Najwyższy w wyniku wniesionej wcześniej przez Prokuratora Generalnego kasacji.

Proszę również o ujawnienie do mojej informacji treści pisma wskazującego na nieprawidłowości w zakresie prowadzonego postępowania prowadzonego przez Prokuraturę Rejonową Śródmieście-Wschód. Z wyrazami głębokiego szacunku Andrzej Duda

Dowód: Biuro Poselskie Posła „Prawo i Sprawiedliwość” Andrzeja Dudy, sygn. akt BP.AD/35/m6/13, pismo Posła

Andrzeja Dudy do Prokuratora Generalnego z dnia 10 czerwca 2013 r. – Załącznik 4

 

W odpowiedzi otrzymał Pan pismo z dnia 3 lipca 2013 r. zastępcy dyrektora Departamentu Postępowania Sądowego Prokuratury Generalnej Haliny Niemiec, która udzieliła Panu pouczenia – Załącznik 5:Rzeczpospolita Polska Prokuratura Generalna Departament Postępowania Sądowego PG IV KSK 699/11 Warszawa, dnia 3 lipca 2013 r. Pan Andrzej Duda Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Szanowny Panie Pośle,

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze prokurator przy wykonywaniu czynności określonych w ustawach jest niezależny, z zastrzeżeniem przepisów ust. 2 oraz art. 8a i 8b. Prokurator jest obowiązany wykonywać zarządzenia, wytyczne i polecenia przełożonego prokuratora, które nie mogą dotyczyć treści czynności procesowej. Art. 8a ust. 1 wskazanej ustawy o prokuraturze przewiduje, że prokurator bezpośrednio przełożony uprawniony jest do zmiany lub uchylenia decyzji prokuratora podległego.

Z powyższego zapisu ustawy wynika, że postulowane przez Pana Posła w piśmie z dnia 10 czerwca 2013 r. wydanie przez Prokuratora Generalnego polecenia prokuratorowi, który wniósł akt oskarżenia w tej sprawie do odstąpienia od oskarżenia, zgodnie z art. 14 § 2 k.p.k. nie znajduje umocowania ustawowego i mogłoby stanowić nieuprawnioną ingerencję w niezależność prokuratora. Nadmienić należy, że nawet gdyby prokurator odstąpił od oskarżenia, to nie wiąże ono sądu orzekającego, który może nadal procesować i wydać wyrok.

W polskim prawie procesowym nie istnieje instytucja cofnięcia aktu oskarżenia, odmiennie niż przy środku zaskarżenia, który można skutecznie cofnąć.

(…) Zastępca Dyrektora Departamentu Postępowania Sądowego Halina Niemiec

Dowód: Prokuratura Generalna, Departament Postępowania Sądowego, sygn. akt PG IV KSK 699/11, pismo z

dnia 3 lipca 2013 r. zastępcy dyrektora Departamentu Haliny Niemiec do posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Andrzeja Dudy – Załącznik 5

 

Wykazał się Pan ogromną nieodpowiedzialnością, beztroską.

Na spotkanie z Panem czekałem przez kilka miesięcy – pierwsze, zostało odwołane dzień przed wyznaczonym mi terminem, bo Panu „coś bardzo ważnego wypadło”.

Po drugim źle się Pan – doktor nauk prawnych, były wiceminister sprawiedliwości, poseł zatrudniający prawnika w Biurze Poselskim – przygotował i… nie pomógł mi Pan.

A potem przeszła Panu ochota na pomaganie mi.

Jakby Pana usatysfakcjonowało, że ja zamieściłem w Internecie informacje, że mi poseł Andrzej Duda pomaga.

Dobry PR, który Panu zrobiłem Pana w pełni usatysfakcjonował.

Pouczony przez prokurator Halinę Niemiec pismem z dnia 3 lipca 2013 r., że skierował Pan wadliwy prawnie wniosek do niewłaściwego adresata, tj. że:

  1. w polskim systemie prawnym nie funkcjonuje instytucja cofnięcia aktu oskarżenia – wprowadzono ją nowelizacją Kodeksu postępowania karnego obowiązującą od dnia 1 lipca 2015 r. – lecz odstąpienia od oskarżenia,
  2. odstąpić od aktu oskarżenia może jedynie prokurator bezpośrednio przełożony prokuratora autora aktu oskarżenia, a nie Prokurator Generalny,

odmówił mi Pan – tj. odmawiał Pan mimo wielokrotnie kierowanych przeze mnie próśb i wniosków – do dnia wygaszenia Panu mandatu Posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej – z ukrywanych przede mną przyczyn udzielenia zgodnej z prawem pomocy w postaci np.:

  1. skierowania pisma do prokuratora rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wschód Krystyny Kowalczyk zawierającego wniosek o odstąpienie przez Prokuraturę od oskarżenia przeciwko mnie prokurator Radosławy Ridan z dnia 12.06.2006 r.,
  2. złożenia interpelacji poselskiej lub skierowania zapytania poselskiego w zgłoszonej Panu przeze mnie sprawie.

 

Nie dotrzymał Pan złożonej mi obietnicy udzielenia mi pomocy. Mimo Pana deklaracji, że:

 

Ja dotrzymuję słowa, bo mam swoje słowo za świętość.”
Andrzej Duda

 

A ja po odmowie udzielenia mi przez Pana pomocy przez kolejne ponad dwa lata jestem ofiarą eskalacji patologicznych, w tym rażąco naruszających prawo działań – jak te, z powodu których skierował Pan w.w. pismo z dnia 10.06.2013 r. – wobec mnie sędzi psychopatki Beaty Stój.

Niektóre z nich opisałem w w.w. pismach z dnia 8 stycznia 2016 r.

W związku ze zgłoszoną przeze mnie ich adresatom możliwością prowadzenia przeze mnie od dnia 18 stycznia 2016 r. protestu głodowego w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich – lub przed Biurem, jeśli mnie z niego wyprosi rzecznik Adam Bodnar – przypominam, że gdy w maju 2012 r. protest głodowy w zakładzie karnym w Charkowie prowadziła skazana prawomocnym wyrokiem niezawisłego sądu suwerennej Ukrainy na karę 7 lat więzienia za działanie na szkodę własnego państwa – a także zobowiązana do zapłacenia koncernowi Naftohaz odszkodowanie w kwocie równej 600 mln zł – była premier Ukrainy Żydówka Julia Tymoszenko, prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Bronisław Komorowski działał na rzecz obrony jej interesu, w tym apelując do przedstawicieli władz i opozycji Ukrainy o korzystną dla skazanej zmianę prawa na Ukrainie.

Tak o Julii Tymoszenko pisał Waldemar Łysiak:

 

Salon głownościekowymi telewizjami próbuje łzawić oczy Polaków gehenną tej skazanej bidulki Tymoszenko,

ani słowem nie napomykając, że owa pani (…) jako polityk była antypolską nacjonalistką, jej sztab partyjny

składał się z pogrobowców UPA, a jej gwardię przyboczną stanowili nazibandyci, których ulubiony sport

stanowiło regularne dewastowania lwowskiego Cmentarza Orląt.”

Źródło: Waldemar Łysiak, „Ukraiński oksymoron”; „Do Rzeczy”, Nr 4, 20-26 stycznia 2014 r., s. 99

 

A tak jej interesu w maju 2012 r. bronił Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej wywierając presję na władzach Ukrainy:

 

Prezydent Komorowski zwrócił się w środę z prośbą o zmianę “anachronicznego” prawa do wszystkich sił politycznych Ukrainy – i do ugrupowań rządzących, i do opozycji. Deputowany Wołodymyr Olijnyk jako pierwszy odniósł się do apelu prezydenta Polski Bronisława Komorowskiego. (…) Nasi koledzy w Europie powinni zrozumieć, że Tymoszenko odpowiada za przekroczenie uprawnień służbowych, a nie za decyzje polityczne. (…)

Podobne zapisy istnieją także w kodeksie karnym Polski.”

Polska Agencja Prasowa, 29-05-2012

 

Okazało się, że deputowany W. Olijnyk lepiej znał polskie prawo niż… obnoszący się z jego nieznajomością na cały świat Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej.

Wiedział W. Olijnyk – w przeciwieństwie do B. Komorowskiego – że art. 231 § 1 ustawy Kodeks karny stanowi: „§ 1. Funkcjonariusz publiczny, który, przekraczając swoje uprawnienia lub nie dopełniając obowiązków, działa na szkodę interesu publicznego lub prywatnego, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3. § 2. Jeżeli sprawca dopuszcza się czynu określonego w § 1 w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej, podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10.”

W przecież media szeroko informowały, że premier J. Tymoszenko została skazana za przekroczenie uprawnień. Portal tvn.24 podał w dniu 11 października 2011 r.:

 

Skazana na siedem lat więzienia. Ma zapłacić 600 mln zł.

Julia Tymoszenko została skazana na 7 lat więzienia. Sąd w Kijowie uznał byłą premier winną stawianych jej zarzutów – nadużycia władzy przy podpisywaniu kontraktu gazowego z Rosją. Była premier ma też wypłacić równowartość ok. 600 mln zł odszkodowania koncernowi Naftohaz. Tymoszenko zapowiada zaskarżenie wyroku do Strasburga. – Dobrze wszyscy wiecie, że nie został napisany przez sędziego Kirjejewa, a przez prezydenta Janukowycza – powiedziała jeszcze przed ogłoszeniem werdyktu liderka opozycji. Prócz wyroku więzienia Tymoszenko otrzymała trzyletni zakaz zajmowania stanowisk państwowych – oświadczył prowadzący jej proces sędzia Rodion Kiriejew. Sąd rejonowy w Kijowie nakazał też byłej premier Ukrainy wypłacenie państwowej firmie paliwowej Naftohaz Ukrainy odszkodowania w wysokości 1,5 mld hrywien (ok. 600 mln złotych). Według sądu jest to wartość strat, które poniósł Naftohaz w wyniku zawarcia przez Tymoszenko niekorzystnych umów gazowych

z Rosją przed dwoma laty.”

Źródło: http://www.tvn24.pl/wiadomosci-ze-swiata,2/skazana-na-siedem-lat-wiezienia-ma-zaplacic-600-mln-zl,187076.html

 

Julia Tymoszenko w taki sposób komnetowała skazujący ją wyrok:

 

Wyrok w mojej sprawie oznacza podeptanie konstytucji i cofa nasz kraj do czasów sowieckiego terroru 1937 roku – oświadczyła była premier w reakcji na wyrok sądowy.”

Źródło: http://www.tvn24.pl/wiadomosci-ze-swiata,2/skazana-na-siedem-lat-wiezienia-ma-zaplacic-600-mln-zl,187076.html

 

Być może tym komentarzem Julii Tymoszenko tak się wzruszył zatroskany o praworządność na Ukrainie Bronisław Komorowski – a może dlatego, że według licznych źródeł internetowych nie jest potomkiem hrabiego Komorowskiego, lecz rezuna Osipa Szczynukowicza, sam B. Komorowski odmówił mi udzielenia wyjaśnienia tej kwestii, tj. główny specjalista w Kancelarii Prezydenta Magdalena Kycia poinformowała mnie pismem z dnia 23.09.2014 r. że: oficjalny życiorys Pana Prezydenta Bronisława Komorowskiego znajduje się na prezydenckiej stronie internetowej www.prezydent.pl. Z poważaniem Główny Specjalista Magdalena Kycia” – że gdy ta rozpoczęła protest głodowy użyczył jej majestatu Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej i zaapelował do władz Ukrainy o korzystną dla skazanej zmianę prawa na Ukrainie. A zatem i wprowadzenia zasady, żeby… prawo n aUKrainie działało wstecz.

Nawiasem mówiąc, gdy prezes Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca Krzysztof Łapaj poinformował prezydenta Bronisława Komorowskiego pismem złożonym w Kancelarii Prezydenta w dniu 6 czerwca 2011 r., że ja prowadziłem od dnia 30 maja 2011 r. protest głodowy z powodu niesłusznego skazującego mnie wyroku sędziego Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasza Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r. i prosił prezydenta o możliwie jak najszybszą interwncję, to po… kilku miesiącach główny specjalista w Kancelarii Prezydenta Magdalena Kycia poinformowała K. Łapaja, że jest pani Kyci przykro, że ja manifestowałem swoje niezadowolenie ze skazującego mnie wyroku.

Jak Pan wie, manifestowałem słusznie, bo w wyniku prowadzonego przeze mnie przez 16 dób protetsu, w tym przez 12 głodowego, prokurator generalny Andrzej Seremet przeprowadził… czwarte w jego przypadku postępowanie wyjaśniające w sprawie w.w. wyroku sędziego T. Kuczmy – wcześniej trzy razy, pismami z dnia 12 maja 2010 r., 21 wrzenia 2010 r. i 2 grudnia 2010 r., mnie oszukał, w tym… zwracając mi przy piśmie z dnia 2 grudnia 2010 r. złożone przeze mnie osobiście w Biurze Podawczym Prokuratury Generalnej dowody mojej niewinności – w wyiku którego wniósł w dniu 23 sierpnia 2011 r. do Sądu Najwyższego kasację. Na którą Pan powołał się w piśmie z dnia 10 czerwca 2013 r. do prokuratora generalnego Andrzeja Seremeta.

Nie wiem, czy wyrok skazujący Julię Tymoszenko oznaczał podeptanie konstytucji i cofał Ukrainę do czasów sowieckiego terroru 1937 roku.

Wiem – i posiadam po temu dowody w postaci m.in. znanych Panu:

  1. wyroku wznowieniowego Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 15 września 2010 r.,
  2. kasacji Prokuratora Generalnego z dnia 23 sierpnia 2011 r.
  3. wyroku wznowieniowego Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2012 r.

że podeptaniem Konstytucji i innych praw Rzeczypospolitej Polskiej był skazujący mnie wyrok sędziego Tomasza Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r., a to, w jaki sposób postępowanie przeciwko mnie prowadzi koleżanka sędziego T. Kuczmy, sędzia Beata Stój po uchyleniu jego wyroku z powodu oczywistego i rażącego naruszenia przez niego prawa materialnego i prawa procesowego, w tym m.in.:

  1. realizowanie przez nią kilka lat działań na rzecz orzeczenia niedopuszczalnej w sprawie przeciwko mnie obserwacji psychiatrycznej,
  2. grożenie mi niedopuszczalnym w sprawie przeciwko mnie umieszczeniem mnie w areszcie, w tym organizowanie odwoływanych potem posiedzeń w przedmiocie wydania orzeczenia o zastosowaniu wobec mnie tymczasowego aresztowania,
  3. orzeczenie niedopuszczalnego w sprawie przeciwko mnie poddania mnie obserwacji psychiatrycznej,

nie tylko cofa Polskę do czasów stalinizmu, ale – o czym Pana informowałem m.in. pismem z dnia 17 lipca 2013 r. – wypełnia definicję ONZ ludobójstwa:

 

Ludobójstwo” – «(…) b. powodowanie (…) rozstroju psychicznego członków grupy, c. rozmyślne stworzenie dla członków grupy warunków życia, obliczonych na spowodowanie ich całkowitego

lub częściowego zniszczenia fizycznego»

Źródło: Konwencja ONZ z dnia 9 grudnia 1948 r. w sprawie Zapobiegania i Karania Zbrodni Ludobójstwa

 

Psychopatce Beacie Stój niezawisłość pomyliła się z samowolą oraz z – zapewnianą jej przez kilka lat przez jej przełożonych – bezkarnością. Przypomnę:

NIEZAWISŁY”«samodzielny, niezależny»

Słownik Języka Polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, s. 539

 

SAMOWOLA” – «postępowanie niezgodne z prawem, nieliczenie się z nikim i z niczym»

Słownik Języka Polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, s. 902

 

BEZKARNY” – «taki, któremu przewinienia uchodzą bez kary»

Słownik Języka Polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, s. 45

 

W związku z możliwym prowadzeniem przeze mnie od dnia 18 grudnia 2016 r. protetsu głodowego w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich, proszę o interwencję Prezyenta Rzeczypospolitej Polskiej w ramach posiadanych uprawnień.

Pragnę przypomnieć, że tak o projekcie “Duda pomoc” mówił w maju br. Janusz Wojciechowski:

 

Ważne, żeby wymiar sprawiedliwości czuł jakieś zainteresowanie nad swoją pracą. Dziś mamy sytuację, że sądy są niezawisłe, niezależne, nieomylne i nieodpowiedzialne. Wszyscy się odwracają od człowieka, bo „sąd orzekł”. A tak samo jak zdarzają się ciężkie błędy lekarskie, z różnymi skutkami, tak samo są błędy prawnicze – bardzo poważne, przynoszące straszne skutki dla ludzi. Więc naprawdę istnieje w tym obszarze potrzeba zaangażowania autorytetu prezydenta.”

Janusz Wojciechowski, 13 maja 2015 r., Źródło: http://wpolityce.pl/polityka/244322-andrzej-duda-rusza-z-prezydenckim-biurem-porad-prawnych-duda-pomoc-bedzie-dla-kazdego-kazda-sprawa-kazdego-polaka-jest-wazna; informacja z dnia 13 maja 2015 r.

 

Pragnę także poinformować, że wspomniana już przeze mnie główny specjalista w Biurze Listów i Opinii Obywatelskich w Kancelarii Prezydenta Rzeczypopolitej Polskiej Magdalena Kycia pouczyła mnie pismem z dnia 10 sierpnia 2012 r. – Załącznik 6: „Warszawa, 10 sierpnia 2012 roku Kancelaria Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej /adres – ZKE/ Biuro Listów i Opinii Obywatelskich Nr BLO – 060/3370/42/12/KM Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ Szanowny Panie, Biuro Listów i Opinii Obywatelskich Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej potwierdza odbiór Pana kolejnego listu – wniosku z dnia 8 sierpnia 2012 roku skierowanego Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Bronisława Komorowskiego.

Uprzejmie informujemy, że Prezydent RP nie posiada kompetencji do rozpoznania Pana wniosku.

Jak już był Pan wielokrotnie informowany uprawnienia Prezydenta RP ściśle określa Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej i ustawy. Prezydent RP z racji pełnionej funkcji jest szczególnie zobowiązany do przestrzegania obowiązującego porządku prawnego i podejmowane przez Niego działania mogą dotyczyć jedynie spraw należących do Jego kompetencji. Z poważaniem Starszy Specjalista Magdalena Kycia”
Źródło: Kancelaria Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, Biuro Listów i Opinii Obywatelskich, sygn.

060/3370/42/12/KM, pismo z dnia 10 sierpnia 2012 roku Głównego Specjalisty Magdaleny Kycia – Załącznik 6

Przypomnę zatem, że:

  1. artykuł 126.2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej stanowi: „Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej czuwa nad przestrzeganiem Konstytucji (…).”
  2. artykuł 38 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej stanowi: „Rzeczpospolita Polska zapewnia każdemu człowiekowi prawną ochronę życia.”

 

oraz że uroczyście Pan przysięgał:

 

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej obejmuje urząd po złożeniu wobec Zgromadzenia Narodowego następującej przysięgi”

Obejmując z woli Narodu urząd Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, uroczyście przysięgam, że dochowam wierności postanowieniom Konstytucji, będę strzegł niezłomnie godności Narodu, niepodległości i bezpieczeństwa Państwa, a dobro Ojczyzny oraz pomyślność obywateli będą dla mnie zawsze najwyższym nakazem.

Przysięga może być złożona z dodaniem zdania: „Tak mi dopomóż Bóg”.

Artykuł 130 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

 

W związku z powyższym wnoszę jak na wstępie.

Będę wdzięczny za w każdej formie udzielonej mi przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej pomoc poza ewentualną rekomendacją Rzecznikowi Praw Obywatelskich umieszczenia mnie w szpitalu psychiatrycznym. Informuję, że umieszczony ewentualnie w szpitalu będę tam prowadził – do dnia doręczenia mi pozytywnych odpowiedzi na wnioski skierowane przeze mnie do rzecznika praw obywatelskich oraz do prezesa Rady Ministrów Beaty Szydło – protest głodowy.

Zbigniew Kękuś

Załączniki:

  1. Pismo Zbigniewa Kękusia z dnia 8 stycznia 2016 r. do przewodniczącego sejmowej Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka Stanisława Piotrowicza
  2. Pismo Zbigniewa Kękusia z dnia 8 stycznia 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara
  3. Pismo Zbigniewa Kękusia z dnia 8 stycznia 2016 r. do prezesa Rady Ministrów Beaty Szydło
  4. Biuro Poselskie Posła „Prawo i Sprawiedliwość” Andrzeja Dudy, sygn. akt BP.AD/35/m6/13, pismo Posła Andrzeja Dudy do Prokuratora Generalnego z dnia 10 czerwca 2013 r.
  5. Prokuratura Generalna, Departament Postępowania Sądowego, sygn. akt PG IV KSK 699/11, pismo z dnia 3 lipca 2013 r. zastępcy dyrektora Departamentu Haliny Niemiec do posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Andrzeja Dudy
  6. Kancelaria Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, Biuro Listów i Opinii Obywatelskich, sygn. 060/3370/42/12/KM, pismo z dnia 10 sierpnia 2012 roku Głównego Specjalisty Magdaleny Kycia

Źródło zdjęcia : https://goo.gl/VzGbNu