18.03.2016 – Pismo Z. Kękusia do prof. dr. hab. Andrzeja Zolla

Kraków, dnia 18 marca 2016 r.

Zbigniew Kękuś

Prof. dr hab. Andrzej Zoll

Komisja Kodyfikacyjna Prawa Karnego przy Ministrze Sprawiedliwości

Al. Ujazdowskie 11

00-950 Warszawa

 

Sygn. akt Sądu Rejonowego w Dębicy: II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/

 

Do wiadomości:

  1. SSR Beata Stój, Prezes Sądu Rejonowego w Dębicy, ul. Słoneczna 3, 39-200 Dębica
  2. Pan adw. Robert Bryk, Kancelaria Adwokacka, ul. Kraszewskiego 5, 39-200 Dębica
  3. Andrzej Duda, prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, ul. Wiejska 10, 00-952 Warszawa
  4. Pani Małgorzata Wassermann, Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Zastępca Przewodniczącego Sejmowej Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka, ul. Wilhelma Feldmana 4 lok. 3, 31-130 Kraków
  5. Pan Stanisław Karczewski, Marszałek Senatu Rzeczypospolitej Polskiej, ul. Wiejska 6, 00-902 Warszawa
  6. Pan Marek Kuchciński, Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej, ul. Wiejska 4/6/8, 00-902 Warszawa
  7. Pan Stanisław Piotrowicz Przewodniczący Sejmowej Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka Sejm Rzeczypospolitej Polskiej ul. Wiejska 4/6/8 00-902 Warszawa
  8. Pani Beata Szydło, Prezes Rady Ministrów, Kancelaria Prezesa Rady Ministrów, Al. Ujazdowskie 1/3, 00-583 Warszawa
  9. Pani Małgorzata Gersdorf, Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego, Plac Krasińskich 2/4/6, 00-951 Warszawa
  10. Pan Zbigniew Ziobro, Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny, Al. Ujazdowskie 11, 00-950 Warszawa
  11. Pan Adam Bodnar Rzecznik Praw Obywatelskich, Al. Solidarności 77, 00-090 Warszawa
  12. Prokurator Artur Wrona, Prokurator Apelacyjny w Krakowie, ul. Cystersów 18, 31-553 Kraków
  13. Prokurator Lidia Jaryczkowska, Prokurator Okręgowy w Krakowie, ul. Mosiężnicza 2, 30-965 Kraków
  14. Pan Zbigniew Śnigórski, Prezes Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie, Al. Piłsudskiego 28, 35-001 Rzeszów
  15. Pan Tomasz Wojciechowski, Prezes Sądu Okręgowego w Rzeszowie, Plac Śreniawitów 3, 35-959 Rzeszów
  16. Pan Krzysztof Sobierajski, Prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie, ul. Przy Rondzie 3, 31-547 Kraków
  17. Pan Beata Morawiec, Prezes Sądu Okręgowego w Krakowie, ul. Przy Rondzie 7, 31-547 Kraków
  18. Pan insp. Janusz Barcik, Komendant Miejski Policji w Krakowie ul. Siemiradzkiego 24, 31-137 Kraków
  19. Pan Jacek Majchrowski, Prezydent Krakowa, Plac Wszystkich Świętych 3-4, 31-004 Kraków
  20. Pan Józef Pilch, Wojewoda Małopolski, ul. Basztowa 22, 31-156 Kraków
  21. Pan Wojciech Harpula, Redaktor Naczelny, „Gazeta Krakowska”, Al. Pokoju 3, 31-548 Kraków
  22. Pan Marek Kęskrawiec, Redaktor Naczelny „Dziennik Polski’, Al. Pokoju 3, 31-548 Kraków
  23. Pan Piotr Mucharski, Redaktor Naczelny, Tygodnik Powszechny, ul. Wiślna 12, 31-007 Kraków
  24. Pan Michał Olszewski, Redaktor Naczelny „Gazeta Wyborcza – Gazeta Kraków”, ul. Cystersów 9, 31-553 Kraków
  25. Pani Edyta Stanek, Redaktor Naczelny „Fakt Kraków”, ul. Grzegórzecka 10, 31-530 Kraków
  26. www.kekusz.pl, www.aferyprawa.eu, www.monitor-polski.pl,

 

Dotyczy:

  1. Zawiadomienie o wydaniu w dniu 15 marca 2016 r. postanowienia o umorzeniu postępowania przeciwko mnie do sygn. akt II K 407/13 prowadzonego na podstawie aktu oskarżenia prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r., sygn. akt 1 Ds. 39/06/S /uprzednio 1 Ds. 112/04/S/.
  2. Zawiadomienie, że:
    1. karalność czynu przypisanego mi w pkt. XVII aktu oskarżenia prokurator R. Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r.
      1. z art. 226 § 3 k.k. i opisanego jako znieważenie w okresie od stycznia 2003 r. do września 2005 r. za pośrednictwem Internetu konstytucyjnego organu Rzeczypospolitej Polskiej, Rzecznika Praw Obywatelskich, w osobie sprawującego ten urząd Andrzeja Zolla, ustała z mocy prawa określonego w art. 101 § 1 k.k. i art. 102 k.k. najpóźniej z dniem 1 czerwca 2015 r.
      2. z art. 212 § 2 k.k. i opisanego jako zniesławienie w okresie od stycznia 2003 r. do września 2005 r. za pośrednictwem Internetu konstytucyjnego organu Rzeczypospolitej Polskiej, Rzecznika Praw Obywatelskich, w osobie sprawującego ten urząd Andrzeja Zolla, ustała z mocy prawa określonego w art. 101 § 2 k.k. i art. 102 k.k. najpóźniej dniem 1 czerwca 2013 r.
    2. karalność czynu przypisanego mi w pkt. II aktu oskarżenia prokurator R. Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r. i opisanego jako zniesławienie w okresie od stycznia 2003 r. do września 2005 r. za pośrednictwem Internetu Pana małżonki, adw. Wiesławy Zoll ustała z mocy prawa określonego w art. 101 § 2 k.k. i art. 102 k.k. najpóźniej dniem 1 października 2013 r.
  3. Wniosek o przekazanie informacji, jak w pkt. II.2 Pana małżonce notorycznej oszustce, adw. Wiesławie Zoll.
  4. Zawiadomienie, że:
    1. kopia niniejszego pisma zostanie umieszczona w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl,
    2. kopie dokumentów poświadczających zdarzenia opisane w niniejszym piśmie są umieszczone w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl.

 

Odnoszę wrażenie, że zbliża się godzina powrotu na scenę polskiej inteligencji”

Andrzej Zoll,w: „Państwo prawa zagrożone” , Gazeta Wyborcza,10 kwietnia 2007r., s. 25

 

Bądźmy wdzięczni idiotom,

gdyby nie oni, reszta nigdy nie osiągnęła by sukcesu.”
Mark Twain

 

Głupi i mądrzy ludzie są nieszkodliwi, tylko półgłówki są niebezpieczne”

Johann Wolfgang Goethe

 

Nazwanie kogoś durniem, nie jest obelgą, lecz diagnozą”
Julian Tuwim

Te, tuman,

 

Jak mnie poinformował w dniu 15 marca 2016 r. wyznaczony mi w sprawie przeciwko mnie do sygn. akt II K 407/13 obrońca z urzędu Pan adw. Robert Bryk, w tym dniu, tj. 15.03.2016 r. sędzia Beata Stój wydała postanowienia o umorzeniu w.w. postępowania prowadzonego przeciwko mnie na podstawie aktu oskarżenia prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r., sygn. akt 1 Ds. 39/06/S /uprzednio 1 Ds. 112/04/S/.

Przypomnę, że aktem oskarżenia z dnia 12 czerwca 2006 r. prokurator Radosława Ridan oskarżyła mnie o to, że

w okresie od stycznia 2003 r. do maja lub września 2005 r., w Krakowie, za pośrednictwem stron internetowych www.zgsopo.webpark.pl i www.zkekus.w.interia.pl m.in. – Załącznik 1:

  1. pkt II aktu oskarżeniazniesławiłem /art. 212 § 2 kk/ adwokata Wiesławę Zoll, pełnomocnika mojej żony w prowadzonym przez Sąd Okręgowy w Krakowie i Sąd Apelacyjny w Krakowie w latach 1997-2006 postępowaniu z mojego powództwa o rozwód /sygn. akt Sądu Okręgowego w Krakowie XI CR 603/04/,
  2. pkt XVII aktu oskarżeniaznieważyłem /art. 226 § 3 k.k./ i zniesławiłem /art. 212 § 2 k.k./ konstytucyjny organ Rzeczypospolitej Polskiej, rzecznika praw obywatelskich w osobie piastującego ten urząd Andrzeja Zolla

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/ akt oskarżenia prokurator Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r., sygn. 1 Ds. 39/06/S, karty 2417, 2418, 2421,2422 akt sprawy – Załącznik 1

 

Zarzut z pkt. XVII aktu oskarżenia prokurator R. Ridan opisała jako – Załącznik 1: „Akt oskarżenia przeciwko Zbigniewowi Kękusiowi o przest. z art. (…) 226 § 3 kk i art. 212 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk (…). Na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, a to zeznań świadków (…) Andrzeja Zolla (k:256-257)Oskarżam Zbigniewa Kękusia (…) ojca dwojga dzieci w wieku 19 i 15 lat pozostających na jego utrzymaniu, z zawodu ekonomistę, zatrudnionego jako Dyrektor Obszaru Zarządzania Zakupami, Nieruchomościami i Kosztami Banku Zachodniego WBK SA (…) o to, że: (…) XVII. w okresie od stycznia 2003r. do maja 2005r. – w Krakowie działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu – za pośrednictwem portalu internetowego Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca – www.zgsopo.webpark.pl i założonej przez siebie strony pod domeną zkekus.w.interia.plznieważył Andrzeja Zolla piastującego urząd Rzecznika Praw Obywatelskich używając wobec niego słów obraźliwych i pomówił go o takie postępowanie i właściwości, które mogą poniżyć go w opinii publicznej i narazić na utratę zaufania potrzebnego dla piastowanego urzędu to jest o przest. z art. 226 § 3 kk i art. 212 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk.

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/ akt oskarżenia prokurator Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r., sygn. 1 Ds. 39/06/S, karty 2421-2422 akt sprawy – Załącznik 1

 

Wyrokiem z dnia 18.12.2007 r. sędzia Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasz Kuczma skazał mnie za popełnienie w.w. czynu podając – Załącznik 2: „Sygn. akt II K 451/06 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Rejonowy w Dębicy w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSR Tomasz Kuczma (…) w obecności Prokuratora Rejonowego w Dębicy Jacka Żaka (…) XVII uznaje oskarżonego Zbigniewa Kękusia za winnego tego, że w okresie od stycznia 2003 r. do września 2005 r. – w Krakowie działając z wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, także wspólnie i w porozumieniu z inną osobą – za pośrednictwem portalu internetowego Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca – www.zgsopo.webpark.pl oraz strony internetowej pod domeną www.zkekus.w.interia.plznieważył Urząd Rzecznika Praw Obywatelskich i piastującego ten urząd Andrzeja Zolla używając wobec niego słów obraźliwych i pomówił go o takie postępowanie i właściwości, które mogą poniżyć go w opinii publicznej i narazić na utratę zaufania potrzebnego dla wykonywanej funkcji, tj. przestępstwa z art. 226 § 3 kk i art. 212 § 2 kk w zw. z art.12 kk i za to na podstawie art. 226 § 3 kk w zw. z art. 11 § 3 kk w zw. z art. 12 kk skazuje go na karę grzywny w wymiarze 40 (czterdziestu) stawek dziennych przy określeniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 100(sto) złotych.”

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/ wyrok sędziego T. Kuczma z dnia 18 grudnia 2007 r.– Załącznik 2

 

Jak Pana informowałem kilkukrotnie w ciągu kilku minionych lat, zaprezentował mi się Pan jako ignorant, wręcz tuman mściwy i rzadki – jak to Żydzi, z którymi zetknął mnie los – tchórz.

Tumanem – „TUMAN” : «człowiek tępy, ciężko myślący; matoł, tępak»;Słownik Języka Polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, s. 1051– Pan jest bo udowodnił Pan, że obca jest Panu treść wydawanego od lat pod Pana redakcją… naukową Komentarza do kodeksu karnego. Podaje Pan, redaktor naukowy, w jego kolejnych edycjach – Załącznik 3: „Przedmiotem czynności wykonawczej typu czynu zabronionego opisanego w art. 226 § 3 są konstytucyjne organy Rzeczypospolitej Polskiej. Zakres znaczeniowy tego terminu jest sporny w doktrynie (por. A. Zoll (w: ) Kodeks Karny …, red. A. Zoll, s. 736. (…) W doktrynie słusznie jednak wskazano, iż nie każdy organ konstytucyjny jest jednocześnie organem Rzeczypospolitej Polskiej, tzn. takim, który jest powiązany z wykonywaniem jednego z trzech rodzajów władzy w odniesieniu do państwa. Według tego poglądu organami RP są zatem tylko: Sejm, Senat, Prezydent RP, Rada Ministrów, ministrowie, Trybunał Konstytucyjny, Sąd Najwyższy, Naczelny Sąd Administracyjny.

Źródło: Kodeks karny część szczególna, Tom II, Komentarz do art. 117 – 277 k.k. pod redakcją naukową

Andrzeja Zolla, 4 wydanie, 2013 r., LEX Wolters Kluwer business, s. 1131 – Załącznik 3

 

Naucza Pan od lat, że prawidłowe jest wskazanie doktryny prawnej, według którego Rzecznik Praw Obywatelskich będąc organem konstytucyjnym, nie jest konstytucyjnym organem Rzeczypospolitej Polskiej.

Tymczasem obciążył mnie Pan dwukrotnie – przed prokurator Radosławą Ridan oraz przed sędzią Sądu Rejonowego Tomaszem Kuczmą – zeznaniami w sprawie, w której prokurator R. Ridan przedstawiła mi z art. 226 § 3 k.k. zarzut, który opisała jak wyżej.

Rzadki z Pana ignorant: „IGNORANT”:«człowiek wykazujący ignorancję, nie mający podstawowych wiadomości; nieuk»; źródło: Słownik Języka Polskiego PWN, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, s. 272.

Artykuł 226 § 3 k.k. stanowi: „Kto publicznie znieważa lub poniża konstytucyjny organ Rzeczypospolitej Polskiej, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.”

Jeśli Rzecznik Praw Obywatelskich będąc organem konstytucyjnym nie jest – według wskazania doktryny prawnej prezentowanego przez Pana od kilkunastu lat jako słuszne – konstytucyjnym organem Rzeczypospolitej Polskiej, to czyn, który mi prokurator Radosława Ridan w pkt. XVII aktu oskarżenia i opisany, jak zacytowałem wyżej… nie wypełnia znamion przestępstwa określonego w art. 226 § 3 k.k.

A Pan żalił się na mnie prokurator R. Ridan i sędziemu Sądu Rejonowego w Dębicy Tomaszowi Kuczmie, obciążał mnie zeznaniami.

Przed sędzią Tomaszem Kuczmą zeznał Pan – Załącznik 4: „Świadek Andrzej Zoll zeznaje: Ja wiem czego dotyczy sprawa. Zetknąłem się z pismami p. Kękusia. Te pisma były kierowane do mnie jako do Rzecznika Praw Obywatelskich w późniejszym okresie. Początkowo na p. Kękusia skarżyła się żona. Później jak do Rzecznika p. Kękuś pisał do mnie skargi na żonę. Ponieważ byłem tutaj w trudnej sytuacji poleciłem, aby wszystkie te pisma były przekazywane do Rady Adwokackiej w Krakowie. Ja zapoznawałem się z pismami, które były do mnie adresowane. Dyrektor mojego biura przesłał do p. Kękusia pismo w którym sugerował, że źle się stało, że pan Kękuś nie poddał się badaniom psychiatrycznym. To był powód, że p. Kękuś zaczął mnie atakować, kierowane były pisma do prezydenta i do innych organów państwa w których p. Kękuś mnie atakował. Była też taka sytuacja, że pan Kękuś przed Biurem Rzecznika rozprowadzał ulotki w których były treści znieważające mnie. Nic więcej w tej sprawie nie mogę powiedzieć.”

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, protokół rozprawy głównej w dniu 17 lipca 2007r., zeznania Rzecznika Praw Obywatelskich Andrzeja Zolla, karta 3060 – Załącznik 4

 

Moja śp. Babcia mówiła w takich przypadkach: „zesrała się bida i płacze”.

Ja Pana atakowałem…

Nigdy, kłamco, nie rozprowadzałem ulotek przed Biurem RPO. W sytuacji, w której Pan skarżył się na mnie sędziemu T. Kuczmie ulotki rozprowadzał prezes Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca Krzysztof Łapaj i nie było w nich nic, co by Pana znieważało. Nie było w nich także nic, co by znieważało urząd Rzecznika Praw Obywatelskich.

To Pan ten urząd kompromitował swoim postępowaniem. Tym między innymi, że – jak Pan przyznał – skargi, które ja kierowałem do Rzecznika Praw Obywatelskich na notorycznie naruszającą prawo adw. Wiesławę Zoll, Rzecznik, czyli Pan przekazywał do rozpoznania… Radzie Adwokackiej w Krakowie.

A przecież najwyraźniej obcy Panu art. 208.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej stanowi:

 

Rzecznik Praw Obywatelskich stoi na straży wolności i praw człowieka i obywatela określonych w Konstytucji

oraz w innych aktach normatywnych.”

Artykuł 208.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

 

Nie Okręgowa Rada Adwokacka w Krakowie stoi zatem na straży praw człowieka i obywatela, ale… Rzecznik Praw Obywatelskich.

Pan jednak w wypełnianiu obowiązków Rzecznika Praw Obywatelskich Rzeczypospolitej Polskiej kierował się prawem dla Was, Żydów ortodoksów radykalnych prawem nadrzędnym nad konstytucyjnym, tj. Talmudem, którego jedna z wytycznych co do traktowania nie-Żydów brzmi:

W czasie procesu sądowego wolno oszukiwać, żeby Żyd zawsze wygrał.”

Talmud, Baba Kamma, 113b

 

Na podstawie Pana użalania się nad sobą, jojczenia, labiedzenia i skarżenia na mnie prokurator Radosława Ridan oskarżyła mnie, a sędzia T. Kuczma skazał wyrokiem z dnia 18 grudnia 2007 r. za czyn jak wyżej.

Z podanych wyżej przyczyn prokurator R. Ridan sporządziła akt oskarżenia, a sędzia T. Kuczma skazał mnie z rażącym naruszeniem prawa określonego w:

  1. artykule 42.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej: „Odpowiedzialności karnej podlega ten tylko, kto dopuścił się czynu zabronionego pod groźbą kary przez ustawę obowiązującą w czasie jego popełnienia. Zasada ta nie stoi na przeszkodzie ukaraniu za czyn, który w czasie jego popełnienia stanowił przestępstwo w myśl prawa międzynarodowego”.
  2. artykule 7.1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności: „Nikt nie może być uznany za winnego popełnienia czynu polegającegona działaniu lub zaniechaniu działania, którego według prawawewnętrznego lub międzynarodowego nie stanowił czynu zagrożonego karą w czasie jego popełnienia”.
  3. artykule 15.1 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych: „Nikt nie może być skazany za czyn lub zaniechanie, które w myśl prawa wewnętrznego lub międzynarodowego nie stanowiły przestępstwa w chwili ich popełnienia.”

 

Obciążając mnie – dwukrotnie – zeznaniami w w.w. sprawie zaprezentował mi się Pan zatem jako wyjątkowo niedouczony, bo nie znający treści publikacji wydawanej pod Pana redakcją naukową, tuman. Rzadki okaz tumana.

Równie rzadka z Pana także miernota, tchórz.

Po tym bowiem, gdy wyrokiem z dnia 15 września 2010 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie uchylił skazujący mnie wyrok sędziego T. Kuczmy z dnia 18.12.2007 r. , w tym w zakresie zarzutu dotyczącego Pana pkt. XVII wydany z naruszeniem m.in. podanego wyżej prawa określonego przepisami Konstytucji, Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, a także Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych , a sędzia Beata Stój ścigała mnie przez kolejne lata po raz drugi za ten czyn, skierowałem do Pana – jako przewodniczącego Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Karnzgeo przy Ministrze Sprawiedliwości, a potem, po zakończeniu przez Pana kadencji przewodniczącego, jako do członka tej, Komisji – kilkukrotnie pisma, a nich wnioski, żeby Pan poinformował sędzię B. Stój o w.w. wskazaniu doktryny prawnej, prezentowanym przez Pana jako słuszne.

A Pan, tchórzu, milczał.

Żeby tylko… Złożył Pan w dniu 27 września 2013 r. w Prokuraturze Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód kolejne, ustne zawiadomienie o popełnieniu przeze mnie przestępstwa Pana zniesławienia. Takie samo, tego samego dnia złożyła Pana małżonka notoryczna oszustka, adw. Wiesława Zoll. Ona też się poczuła – znowu – zniesławiona przeze mnie.

Choć zniesławienie jest ścigane z oskarżenia prywatnego, zażądał Pan i zażądała Pana małżonka, żeby mnie Prokuratura ścigała za nie z oskarżenia publicznego.

Znalazł się życzliwy Wam prokurator Dariusz Furdzik, które spełnił Wasze żądania. Chciał mnie nawet umieścić w szpitalu psychiatrycznym, tj. poddać obserwacji psychiatrycznej. Okazał się jednak takim samym, jak Pan prawnikiem tumanem. Złożył nielegalny – znaczy sprzeczny z prawem – wniosek w tej sprawie do Sądu i mu go oddaliła postanowieniem z dnia 30 czerwca 2015 r. sędzia Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Katarzyna Cielarska.

Nie skorzystaliście wtedy niedouczone tchórz, Pan i Pana małżonka, adw. Wiesława Zoll, z przysługującego Wam prawa i nie złożyliście prywatnych aktów oskarżenia.

 

Ponieważ zaprezentował mi się Pan jako rzadki ignorant i tuman mściwy, który po wykorzystaniu – razem z Pana małżonką, takim samym jak Pan moralnym dnem, adw. Wiesławą Zoll – moich małoletnich dzieci jako narzędzi, a mnie jako źródło pomnażania rodzinnych dochodów uczynił mnie przestępcą, a w dniu 15 marca 2016 r. sędzia Sądu Rejonowego w Dębicy Beata Stój wydała postanowienie, którym umorzyła postępowanie przeciwko mnie prowadzone na podstawie Pana zeznań, niniejszym informuję, na wypadek, gdyby Pan, niezaspokojony w żądzy niszczenia mnie i mojej rodziny miał zamiar zaskarżyć w.w. postanowienie sędzi B. Stój, że z mocy prawa określonego w:

  1. artykuł 101 Kodeksu karnego: „§ 1. Karalność przestępstwa ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynęło lat:1) 30 – gdy czyn stanowi zbrodnię zabójstwa, 2) 20 – gdy czyn stanowi inną zbrodnię, 2a) 15 – gdy czyn stanowi występek zagrożony karą pozbawienia wolności przekraczającą 5 lat, 3) 10 – gdy czyn stanowi występek zagrożony karą pozbawienia wolności przekraczającą 3 lata, 4) 5 – gdy chodzi o pozostałe występki, 5) (uchylony). § 2. Karalność przestępstwa ściganego z oskarżenia prywatnego ustaje z upływem roku od czasu, gdy pokrzywdzony dowiedział się o osobie sprawcy przestępstwa, nie później jednak niż z upływem 3 lat od czasu jego popełnienia.”
  2. artykule 102 Kodeksu karnego: – „Jeżeli w okresie przewidzianym w art. 101 wszczęto postępowanie przeciwko osobie, karalność popełnionego przez nią przestępstwa określonego w § 1 pkt 1-3 ustaje z upływem 10 lat, a w pozostałych wypadkach – z upływem 5 lat od zakończenia tego okresu.”

ustała – w datach, jak w pkt. II, str. 1 niniejszego pisma – karalność czynu za który w Pana przypadku ścigała mnie sędzia B. Stój.

W przypadku Pana małżonki, ortodoksyjnej oszustki i takiego samego, jak Pan pozbawionego ambicji i honoru tumana mściwego, tak samo jak Pan korzystającej bezwstydnie z usług świadczonych jej nieodpłatnie przez prokuratorów i sędziów adw. Wiesławy Zoll też ustała. Dwa i pół roku temu.

Niech jej Pan o tym – pouczony przeze mnie – powie.

Żeby się znowu nie skompromitowała, tym razem zaskarżając ewentualnie postanowienie życzliwej Państwu sędzi psychopatki1 Beaty Stój z dnia 15.03.2016 r.

Na zakończenie przypomnę Panu jeszcze jedną z Pana – tak samo Panu obcej, jak to opisane powyżej – nauk:

 

W ocenie Trybunału /Europejskiego Trybunału Praw Człowieka – ZKE/ „[…] Podnoszenie lub rozgłaszanie prawdziwych zarzutów dotyczących osób pełniących funkcje publiczne o takie postępowanie lub właściwości,

które mogą narazić je na utratę zaufania potrzebnego do danego stanowiska, zawodu lub rodzaju działalności […] jest czynem – niezależnie od intencji sprawcy – ex definitione służącym społecznie uzasadnionemu interesowi (…)

Z całą pewnością w przypadku osób pełniących funkcje publiczne tego rodzaju interes uzasadniał będzie

przyjęcie szerokich granic krytyki.”

Źródło: Kodeks karny część szczególna, Komentarz do art. 117 – 277 k.k. pod redakcją Andrzeja Zolla 3 wydanie,

LEX a Wolters Kluwer business, s. 803

 

Ex definitione… Durny, amoralny, okrutny, mściwy, tchórzliwy Żydzie polonofobie ortodoksie radykalny.

 

 

Zbigniew Kękuś

 

Załączniki:

  1. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/ akt oskarżenia prokurator Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r., sygn. 1 Ds. 39/06/S, karty 2421-2422 akt sprawy
  2. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/ wyrok sędziego T. Kuczma z dnia 18 grudnia 2007 r.
  3. Kodeks karny część szczególna, Tom II, Komentarz do art. 117 – 277 k.k. pod redakcją naukową Andrzeja Zolla, 4 wydanie, 2013 r., LEX Wolters Kluwer business, s. 1131
  4. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, protokół rozprawy głównej w dniu 17 lipca 2007r., zeznania Rzecznika Praw Obywatelskich Andrzeja Zolla, karta 3060

1 „PSYCHOPATA” – «o kimś, kto zachowuje się niezgodnie z przyjętymi normami i budzi lęk w otoczeniu»; Słownik Języka Polskiego PWN