Rzeczpospolita opresyjna – Sąd Rejonowy w Dębicy, złodziejska instytucja kierowana przez psychopatkę sędzię Beatę Stój

Szanowni Państwo,

 

Niniejszego e-mail’a kieruję do Państwa w interesie społecznym.

Dotyczy wypełniania obowiązków przez funkcjonariuszy publicznych Rzeczypospolitej Polskiej opisanej w Konstytucji jako:

 

Rzeczpospolita Polska jest demokratycznym państwem prawnym,

urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej.”

Artykuł 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

 

W sprawie, o której Państwa informuję od kilku miesięcy, sędzia Sądu Rejonowego w Dębicy Beata Stój zarzuciła mi w piśmie z dnia 3 listopada 2010 r., że przed sporządzeniem przez nią tego pisma ja:

  1. kwestionowałem kwalifikacje do wykonywania zawodu sędziego i prokuratora, bezstronność, niezawisłość i niezależność SSR Tomasza Kuczmy, SSO Jarosława Szaro i Prokuratora Rejonowego w Dębicy Jacka Żaka oraz kierowałem wobec sędziego T. Kuczmy zarzuty podwładności i dyspozycyjności,
  2. sędziów Sądu Rejonowego w Dębicy nazywałem „zawodowymi i osobowościowymi klonami” SSR Tomasza Kuczmy.”,
  3. określałem Sąd Rejonowy w Dębicy jako „złodziejską instytucję”.

 

Nigdy nie rzucam słów na wiatr…

W załączonym do niniejszego e-maila piśmie do sędzi B. Stój z dnia 10 marca 2016 r. /Załącznik III/ przedstawiam dowody poświadczające, że moje zarzuty były słuszne, a kolejnych ponad 5 lat, które upłynęły od sporządzenia przez sędzię B. Stój w.w. pisma z dnia 03.11.2010 r. przyniosły kolejnych mnóstwo dowodów poświadczających jak bardzo miałem rację.

Nie tylko potwierdziły, że Sąd Rejonowy w Dębicy jest złodziejską instytucją, ale także, że jego prezes, od czerwca 2012 r. sędzia Beata Stój jest psychopatką – „PSYCHOPATA”«o kimś, kto zachowuje się niezgodnie z przyjętymi normami i budzi lęk w otoczeniu»; Słownik Języka Polskiego PWN.

Co wręcz groteskowe, to że Sąd Najwyższy wybierając – na wniosek właściwego miejscowo Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia – Sąd Rejonowy w Dębicy do rozpoznania sprawy przeciwko mnie na podstawie aktu oskarżenia prokurator Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r. uczynił to na podstawie art. 37 k.p.k., tj. przez wzgląd na dobro wymiaru sprawiedliwości – Załącznik I.
Kto z Państwa zapozna się z treścią niniejszego e-mail’a będzie wiedział – jak ja – na czym polega dobro wymiaru sprawiedliwości demokratycznego państwa prawnego urzeczywistniającego zasady sprawiedliwości społecznej. Czyli – po prostu – dobro funkcjonariuszy publicznych zatrudnionych w instytucjach wymiaru sprawiedliwości.

Jest sprzeczne z interesem społecznym dobrem, pomyślnością obywateli.

 

W dniu 15 marca 2016 r. odbędzie się w Sądzie Rejonowym w Dębicy ostatnie posiedzenie w sprawie przeciwko mnie rozpoznawanej przez ten Sąd od 14 listopada 2006 r., a przez sędzię B. Stój od dnia 3 listopada 2010 r. tj. po tym, gdy Sąd Okręgowy w Rzeszowie wyrokiem z dnia 15.09.2010 r. uchylił prawomocny skazujący mnie wyrok sędziego T. Kuczmy, który nie dość, że okazał się rzadkim ignorantem, to mu także Prokurator Generalny i Sąd Najwyższy zarzucili – i przedstawili dowody słuszności tego zarzutu – że dokonał oceny dowodu, który mu na jego żądanie doręczył operator internetowy, Interia.PL S.A., wbrew zasadom… prawidłowego rozumowania.

Tomasz Kuczma wciąż w zawodzie sędziego…

Zaraz po tym, gdy wydał niesłuszny, uchylony później w całości na moją korzyść wyrok z dnia 18.12.2007 r. minister sprawiedliwości Zbigniew Ćwiąkalski, prywatnie przyjaciel jednego z uznanych przez sędziego T. Kuczmę – w sprzeczności z prawem – za pokrzywdzonego przeze mnie, prof. Andrzeja Zollai powołał go z dniem 15 marca 2008 r. na prezesa Sądu Rejonowego w Leżajsku.

Obecnie jest znowu sędzią Sądu Rejonowego w Dębicy.

Posiedzenie w dniu 15 marca 2016 r. sędzia Beata Stój będzie prowadziła po tym, gdy z przyczyn, które przedstawiłem Państwu w poprzednich e-mail’ach – i leżących wyłącznie po stronie sędzi B. Stój – karalność wszystkich czynów, za które jestem ścigany ustała:

  1. z dniem 1 czerwca 2013 r. i
  2. z dniem 1 października 2013 r. i
  3. z dniem 1 października 2015 r.

 

Moja obecność na posiedzeniu w dniu 15 marca 2016 r. nie jest obowiązkowa. Stawię się jednak na nie, żeby przedstawić osobiście sędzi psychopatce Beacie Stój wniosek o ułaskawienie mnie od wszystkich czynów, za które mnie ściga oraz uzasadnienie do niego. Czego – i dlaczego – bym nie myślał o sędzi Beacie Stój będę się do niej zwracał „wysoki sądzie”.

Znam swoje prawa, znam obowiązki.

Skierowanym do sędzi B. Stój pismem z dnia 23 lutego 2016 r. złożyłem – Załącznik 32: „Wniosek o rejestrowanie posiedzenia w dniu 15 marca 2016 r. za pomocą urządzenia rejestrującego obraz i dźwięk”

Pismem, które do niej skierowałem w dniu 10 marca 2016 r. złożyłem – Załącznik 33:

  1. Zawiadomienie, że podczas posiedzenia w dniu 15 marca 2016 r. zamierzam skorzystać z określonego w art. 361 § 1 k.p.k. (…) prawa do uczestnictwa w nim dwóch zgłoszonych przeze mnie osób.
  2. Zawiadomienie, że osoby jak w pkt. I wskażę przed rozpoczęciem posiedzenia w dniu 15 marca 2016 r.

 

Po przedstawieniu sędzi Beacie Stój wniosku o wydanie wyroku uniewinniającego mnie oraz uzasadnienia dlań, opuszczę salę. Moja obecność nie jest obowiązkowa – Załącznik II – a z przyczyn, które przedstawiłem sędzi Beacie Stój w piśmie do niej z dnia 10 marca 2016 r. jest mi całkowicie obojętne, jakie wyda orzeczenie.

Cała ferajna patrzy na nią, tzw. autorytet moralny o tzw. nieskazitelnym charakterze.

 

Z poważaniem,

 

Zbigniew Kękuś

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Kraków, dnia 10 marca 2016 r.

Zbigniew Kękuś

 

 

SSR Beata Stój

Prezes Sądu Rejonowego w Dębicy

Sąd Rejonowy w Dębicy

Wydział II Karny

ul. Słoneczna 3

39-200 Dębica

 

Sygn. akt: II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/

 

Dotyczy:

  1. Uzasadnienie dla zarzutów stawianych przeze mnie Sądowi Rejonowemu w Dębicy i przedstawionych przez Adresatkę niniejszego pisma w piśmie z dnia 3 listopada 2010 r. /Załącznik 3/, tj. że:
    1. kwestionowałem kwalifikacje do wykonywania zawodu sędziego i prokuratora, bezstronność, niezawisłość i niezależność SSR Tomasza Kuczmy, SSO Jarosława Szaro i Prokuratora Rejonowego w Dębicy Jacka Żaka oraz kierowałem wobec sędziego T. Kuczmy zarzuty podwładności i dyspozycyjności,
    2. sędziów Sądu Rejonowego w Dębicy nazywałem „zawodowymi i osobowościowymi klonami” SSR Tomasza Kuczmy.”,
    3. określałem Sąd Rejonowy w Dębicy jako „złodziejską instytucję”.
  2. Zawiadomienie, że:
    1. kopie dokumentów poświadczających zdarzenia opisane w niniejszym piśmie są umieszczone w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl,
    2. kopia niniejszego pisma zostanie umieszczona w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl,
    3. kopia orzeczenia, które wyda Pani w dniu 15 marca 2016 r. zostanie umieszczona w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl.

 

Na stanowisko sędziego sądu rejonowego może być powołany ten,

kto: (…) 2) jest nieskazitelnego charakteru

Artykuł 61 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych

 

Uzasadnienie

 

W dniu 15 marca 2016 r. odbędzie się ostatnie prowadzone przez Sąd Rejonowy w Dębicy, w tym przez Panią, posiedzenie w sprawie, którą Sąd rozpoznaje od dnia 14 listopada 2006 r. do sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ na podstawie aktu oskarżenia sporządzonego przeciwko mnie w dniu 12 czerwca 2006 r. przez prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód Radosławę Ridan.

Ostatnie, ponieważ karalność wszystkich czynów, które przypisała mi prokurator Radosława Ridan ustała:

  1. najpóźniej z dniem 1 czerwca 2013 r. i
  2. najpóźniej z dniem 1 października 2013 r. i
  3. najpóźniej z dniem 1 października 2015 r.

 

Do sygnatury akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ Sąd Rejonowy w Dębicy rozpoznaje od dnia 14 listopada 2006 r. sprawę przeciwko mnie na podstawie aktu oskarżenia prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód Radosławy Ridan, która oskarżyła mnie o to, że w okresie od stycznia 2003 r. do maja lub września 2005 r., w Krakowie, za pośrednictwem stron internetowych www.zgsopo.webpark.pl i www.zkekus.w.interia.pl popełniłem osiemnaście przestępstw, tj. – Załącznik 1:

  1. pkt. I, III-XVI aktu oskarżeniaznieważyłem i w związku z pełnieniem obowiązków służbowych /art. 226 § 1 k.k./ i zniesławiłem /art. 212 § 2 k.k./ piętnaścioro sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie – SSO Maja Rymar /była Prezes Sądu Okręgowego w Krakowie/ SSO Ewa Hańderek, SSO Teresa Dyrga, SSR Agata Wasilewska-Kawałek, SSO Agnieszka Oklejak, SSO Danuta Kłosińska, SSR Izabela Strózik, SSO Anna Karcz-Wojnicka, SSO Jadwiga Osuch, SSO Małgorzata Ferek, SSA Włodzimierz Baran /były Prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie/, SSA Jan Kremer, SSA Maria Kuś-Trybek, SSA Anna Kowacz-Braun, SSA Krzysztof Sobierajski /obecny prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie/,
  2. pkt II aktu oskarżeniazniesławiłem /art. 212 § 2 kk/ adwokata Wiesławę Zoll, pełnomocnika mojej żony w prowadzonym przez Sąd Okręgowy w Krakowie i Sąd Apelacyjny w Krakowie w latach 1997-2006 postępowaniu z mojego powództwa o rozwód /sygn. akt Sądu Okręgowego w Krakowie XI CR 603/04/,
  3. pkt XVII aktu oskarżeniaznieważyłem /art. 226 § 3 k.k./ i zniesławiłem /art. 212 § 2 k.k./ konstytucyjny organ Rzeczypospolitej Polskiej, rzecznika praw obywatelskich w osobie piastującego ten urząd Andrzeja Zolla
  4. pkt XVIII aktu oskarżenia – rozpowszechniałem wiadomości z rozprawy sądowej prowadzonej z wyłączeniem jawności – art. 241 § 2 k.k.

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/ akt oskarżenia prokurator Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r., sygn. 1 Ds. 39/06/S – Załącznik 1

 

Zawiadomienie złożył w dniu 2 czerwca 2004 r. prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie SSA Włodzimierz Baran.

Czyny jak wyżej miałem popełnić w związku ze sprawą o rozwód prowadzoną w okresie od czerwca 1997 r. do kwietnia 2006 r. przez Sąd Okręgowy w Krakowie /sygn. akt XI CR 603/04, uprzednio I1C 1115/97/R/ przy udziale Sądu Apelacyjnego w Krakowie.

Sąd Najwyższy przekazał postanowieniem z dnia 27 października 2006 r. sygn. akt IV KO 44/06 sprawę przeciwko mnie do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Dębicy.

W dniu 18 grudnia 2007 r. sędzia tego Sądu Tomasz Kuczma wydał wyrok, którym uznał mnie za winnego popełnienia wszystkich czynów, które przypisała mi prokurator Radosława Ridan.

Wyrok sędziego T. Kuczmy uchyliły następnie:

  1. Sąd Okręgowy w Rzeszowie wyrokiem z dnia 15 września 2010 r., sygn. II Ko 283/10 – Załącznik 2:

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/, wyrok Sądu Okręgowego

w Rzeszowie z dnia 15.09.2010 r., sygn. akt II Ko 283/10 – Załącznik 2

Sąd Okręgowy zarzucił sędziemu T. Kuczmie rażące i mające wpływ na treść wyroku naruszenie prawa materialnego określonego w art. 226 § 1 k.k., uchylił wyrok z dnia 18.12.2007 r. na moją korzyść, wznowił postępowanie do sygn. II K 451/05 i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w Dębicy do ponownego rozpoznania w zakresie szesnastu czynów z pkt. I, III – XVII.

  1. Sąd Najwyższy wyrokiem z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. akt IV KK 272/11 – Załącznik 3:

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. akt IV KK 272/11 – Załącznik 3

Sąd Najwyższy zarzucił sędziemu T. Kuczmie rażące i mające wpływ na treść wyroku naruszenie prawa procesowego określonego w art. 366 § 1 k.p.k. i art. 7 k.p.k., uchylił wyrok z dnia 18.12.2007 r. na moją korzyść, wznowił postępowanie do sygn. II K 451/06 i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w Dębicy do ponownego rozpoznania w zakresie pozostałych dwóch czynów z pkt. II i XVIII.

Sąd Najwyższy wydał wyrok z dnia 26.01.2012 r. na podstawie kasacji prokuratora generalnego z dnia 23 sierpnia 2011 r., sygn. akt PG IV KSK 699/11:

 

Po wydaniu przez Sąd Okręgowy w Rzeszowie wyroku wznowieniowego z dnia 15 września 2010 r. i zwróceniu sprawy Sądowi Rejonowemu w Dębicy do ponownego rozpoznania w zakresie czynów z pkt. I, III – XVII prawomocnego skazującego mnie wyroku sędziego Tomasza Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r. na referenta wyznaczono Panią.

W dniu 3 listopada 2010 r. złożyła Pani – bezprawny, potwierdzający Pani ignorancję, uchylony następnie przez Sąd Okręgowy w Rzeszowie postanowieniem z dnia 11 stycznia 2011 r., sygn. akt II Ko 510/10, oraz będący przyczyną przedstawienia Pani przez Sąd Okręgowy w Rzeszowie postanowieniem z dnia 25 września 2012 r., sygn. akt II S 8/12, zarzutu spowodowania przewlekłości postępowania oraz zasądzenia z tego tytułu na moją korzyść kwoty 2.000,00 zł – wniosek o Pani wyłączenie. Podała Pani – Załącznik 4: „Dnia 3 listopada 2010 r. Sygn. akt II.K. 854/10 Oświadczenie Proszę o wyłączenie mnie od rozpoznania niniejszej sprawy z uwagi na zarzuty podnoszone przez oskarżonego w jego pismach wobec mnie i znanych mi osobiście między innymi SSR Tomasza Kuczmy, SSO Jarosława Szaro i Prokuratora Rejonowego w Dębicy Jacka Żaka, a także szczególnie wobec Sądu Rejonowego w Dębicy.

Zbigniew Kękuś opisując wyżej wymienione osoby używa słów obraźliwych i nieprzyzwoitych, kwestionuje ich kwalifikacje do wykonywania zawodu sędziego i prokuratora, bezstronność, niezawisłość i niezależność.

Skazany przez sędziego SR w Dębicy Tomasza Kuczmę, Z. Kękuś kieruje wobec niego zarzuty podwładności i dyspozycyjności, zaś sędziów naszego Sądu nazywa „zawodowymi i osobowościowymi klonami” SSR Tomasza Kuczmy. W jednym z pism nazywając mnie oszustką, sugeruje, że poświadczyłam nieprawdę w orzeczeniu wydanym w toku postępowania wykonawczego i zrobiłam to w celu zatarcia oczywistej i rażącej obrazy przepisów prawa przez sędziego T. Kuczmę. Oskarżony określa Sąd Rejonowy w Dębicy jako złodziejską instytucję.

Zbigniew Kękuś kieruje swoje pisma do organów państwowych i osób publicznych, a także publikuje w Internecie.

Jeżeli podobne zarzuty będą podnoszone przez oskarżonego w trakcie trwania procesu, mogą one poważnie zakłócić przebieg postępowania sądowego, w opinii społecznej zaś wywołać wątpliwości co do mojej bezstronności w tej sprawie. Mając więc na uwadze powyższe okoliczności proszę o wyłączenie mnie od rozpoznania niniejszej sprawy dla dobra wymiaru sprawiedliwości. SSR Beata Stój Pieczęć okrągła Sądu Rejonowego w Dębicy Za zgodność: Sekretarz”

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/, pismo SSR Beaty Stój z dnia 3 listopada 2010 r. – Załącznik 4

 

W uzasadnieniu do wniosku z dnia 3 listopada 2010 r. o Pani wyłączenie podała Pani zatem, że złożyła go Pani ponieważ ja:

  1. kwestionowałem kwalifikacje do wykonywania zawodu sędziego i prokuratora, bezstronność, niezawisłość i niezależność SSR Tomasza Kuczmy, SSO Jarosława Szaro i Prokuratora Rejonowego w Dębicy Jacka Żaka oraz kierowałem wobec sędziego T. Kuczmy zarzuty podwładności i dyspozycyjności,
  2. sędziów Sądu Rejonowego w Dębicy nazywałem „zawodowymi i osobowościowymi klonami” SSR Tomasza Kuczmy.
  3. określałem Sąd Rejonowy w Dębicy jako złodziejską instytucję,
  4. używałem słów obraźliwych i nieprzyzwoitych wobec SSR Tomasza Kuczmy, SSO Jarosława Szaro i Prokuratora Rejonowego w Dębicy Jacka Żaka,
  5. nazwałem Panią oszustką i sugerowałem, że poświadczyła Pani nieprawdę w orzeczeniu wydanym w toku postępowania wykonawczego oraz że zrobiła to Pani w celu zatarcia oczywistej i rażącej obrazy przepisów prawa przez sędziego T. Kuczmę,

 

Ponieważ podczas posiedzenia w dniu 15 marca 2016 r. spotkamy się z podanej wyżej przyczyny po raz ostatni postanowiłem, że po tym, gdy pismami z dnia 4 i 8 marca 2016 r. przypomniałem Pani liczne przypadki naruszenia przez Panią prawa, a także Pani zachowania wypełniające definicje określeń psychopata i tuman, po ponad 5 latach, które upłynęły od sporządzenia przez Panią w.w. pisma z dnia 3 listopada 2010 r. udowodnię Pani i przekonam Adresatów kopii niniejszego pisma, jak bardzo zasadne były zarzuty, które stawiałem funkcjonariuszom publicznym wskazanym przez Panią jako pokrzywdzonych przeze mnie.

 

Ad. pkt I

Podała Pani w w.w. piśmie z dnia 3.11.2010 r. – Załącznik 4: „Proszę o wyłączenie mnie od rozpoznania niniejszej sprawy z uwagi na zarzuty podnoszone przez oskarżonego w jego pismach wobec mnie i znanych mi osobiście między innymi SSR Tomasza Kuczmy, SSO Jarosława Szaro i Prokuratora Rejonowego w Dębicy Jacka Żaka, a także szczególnie wobec Sądu Rejonowego w Dębicy. Zbigniew Kękuś opisując wyżej wymienione osoby używa słów obraźliwych i nieprzyzwoitych, kwestionuje ich kwalifikacje do wykonywania zawodu sędziego i prokuratora, bezstronność, niezawisłość i niezależność. Skazany przez sędziego SR w Dębicy Tomasza Kuczmę, Z. Kękuś kieruje wobec niego zarzuty podwładności i dyspozycyjności,

Co do sędziego T. Kuczmy słuszność moich zarzutów poświadczyli:

  1. Sąd Okręgowy w Rzeszowie w.w. wyrokiem wznowieniowym z dnia 15 września 2010 r. Sąd Okręgowy wydał ten wyrok ponieważ sędzia Tomasz Kuczma nie wiedział w dniu 18 grudnia 2007 r., gdy wydawał skazujący mnie wyrok, o tym, że 14… miesięcy wcześniej, w dniu 19 października 2006 r. wszedł w życie wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 11 października 2006 r., sygn. P 3/06, którym TK orzekł jako niedopuszczalne ściganie z art. 226 § 1 k.k. za znieważenie funkcjonariusza publicznego – w tym sędziego – w związku z pełnieniem obowiązków służbowych. Z powodu jego ignorancji sędzia Tomasz Kuczma wydał w dniu 18 grudnia 2007 r. skazujący mnie, niesłuszny, niekonstytucyjny wyrok w zakresie zarzutów z pkt. I, III – XVI aktu oskarżenia prokurator R. Ridan.
    Przypomnę:

Sędzia jest obowiązany stale podnosić kwalifikacje zawodowe, (…)”

Artykuł 82austawyz dnia 27 lipca 2001r.Prawo o ustroju sądów powszechnych

 

  1. Prokurator Generalny, który w dniu 23 sierpnia 2011 r. wniósł kasację na moją korzyść w zakresie czynów z pkt. II i XVIII skazującego mnie wyroku sędziego T. Kuczmy z dnia 18.12.2007 r. Prokurator Generalny zarzucił sędziemu rażące i mające wpływ na treść wyroku naruszenie prawa procesowego określonego w art. 7 k.p.k. i w art. 366 § 1 k.p.k.
  2. Sąd Najwyższy, który wyrokiem z dnia 26 stycznia 2012 r. uznał kasację Prokuratora Generalnego za zasadną i uchylił wyrok sędziego T. Kuczmy z dnia 18.12.2007 r. w zakresie wskazanym przez Prokuratora Generalnego.

Podkreślić należy, że Prokurator Generalny i Sąd Najwyższy nie tylko zarzucili sędziemu T. Kuczmie rażące i mające wpływ na treść wyroku, który wydał naruszenie prawa, ale także bardzo poważnie zakwestionowali jego zdolności intelektualne do wykonywania zawodu sędziego. Otóż sędzia T. Kuczma skazał mnie wyrokiem z dnia 18.12.2007 r. za popełnienie 18 czynów wskazanych przez prokurator R. Ridan w akcie oskarżenia jako popełnione przeze mnie za pośrednictwem strony www.zkekus.w.interia.pl w okresie od stycznia 2003 r., mimo że w dniu 8 października 2007 r. do Sądu Rejonowego w Dębicy wpłynęło pismo, w którym Dział Bezpieczeństwa Interii.PL S.A. zawiadomił Sąd, że ta strona została założona… 20 miesięcy później, tj. w dniu 26 października 2004 r.
Z tej przyczyny Prokurator Generalny zarzucił sędziemu T. Kuczmie w kasacji z dnia 23.08.2011 r., że dokonał oceny zgromadzonych przez siebie dowodów z rażącym i mającym wpływ na treść wyroku z dnia 18.12.2007 r. naruszeniem zasad… prawidłowego rozumowania. Podał – Załącznik 5: „Tak więc ustalenia Sądu Rejonowego w Dębicy, że Zbigniew Kękuś znieważał w okresie od stycznia 2003 r. do września 2005 r. pod domeną www.zkekus.w.interia.pl Wiesławę Zoll jak też rozpowszechnił tamże materiały ze sprawy rozwodowej, prowadzonej z wyłączeniem jawności, nie mogą być uznane za ustalenia swobodne, a tylko dowolne, nie znajdujące oparcia w żadnym materiale dowodowym. Innymi słowy nie było możliwie, aby oskarżony od stycznia 2003 r. do dnia 26.10.2004 r., to jest dnia założenia strony internetowej www.zkekus.w.interia.pl, zamieszczał na niej jakiekolwiek dokumenty, czy też pisma o treści znieważającej, skoro strona ta po prostu jeszcze nie istniała.

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/ kasacja Prokuratora Generalnego z

dnia 23 sierpnia 2011 r., sygn. akt PG IV KSK 699/11 od wyroku Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 18 grudnia 2007 r., sygn. akt II K 451/06 – Załącznik 5

 

Z ustaleniem i wnioskiem Prokuratora Generalnego zgodził się Sąd Najwyższy, który w wyroku wznowieniowym z dnia 26.01.2012 r. podał – Załącznik 3: „Idąc dalej, przyjęcie w opisie obu cytowanych na wstępie czynów (pkt Ii i XVIII wyroku), że Zbigniew Kękuś swoją przestępczą działalność prowadził za pośrednictwem strony zkekus.w.interia.pl w okresie od stycznia 2003 r. do września 2005 r. nie znajduje oparcia w zgromadzonych dowodach, a wręcz jest z nimi sprzeczne. Jak już bowiem wspomniano, z informacji portalu Interia PL wynika, że strona zkekus.w.interia.pl została założona dopiero w dniu 26 października 2004r.Czyniąc przedmiotowe ustalenie Sąd Rejonowy /sędzia T. Kuczma – ZKE/niewątpliwie dopuścił się obrazy art. 7 k.p.k.

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26

stycznia 2012 r., sygn. akt IV KK 272/11 – Załącznik 3

 

Przypomnę:

 

Organy postępowania kształtują swe przekonanie na podstawie wszystkich przeprowadzonych dowodów, ocenianych swobodnie z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy

i doświadczenia życiowego.”

Artykuł 7 Kodeksu postępowania karnego

 

Sędzia Tomasz Kuczma, gdy orzekał w sprawie przeciwko mnie opierał się najwyraźniej wyłącznie na jego doświadczeniu życiowym.

Z całą pewnością słusznie kwestionowałem bezstronność, niezawisłość i niezależność sędziego T. Kuczmy. Przypomnę, że pierwszym postanowieniem, które wydał w sprawie przeciwko mnie było postanowienie z dnia 30 listopada 2006 r. o zwróceniu sprawy przeciwko mnie Prokuratorowi Rejonowemu dla Krakowa Śródmieścia Wschód – wtedy Piotr Kosmaty – celem usunięcia istotnych braków postępowania przygotowawczego prowadzonego przeciwko mnie przez prokurator R. Ridan. Podał m.in. – Załącznik 6: „Sygn. akt II K 451/06 Dnia 30 listopada 2006r. Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny w składzie Przewodniczący: SSR Tomasz Kuczma Protokolant (…) Przy udziale Prokuratora – po rozpoznaniu w sprawie Zbigniewa Kękusia oskarżonego o przestępstwa z art. 226 § 1 kk i art. 212 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk, z art. 212 § 2 kk w zw. z art. 12 kk, z art. 226 § 3 kk i art. 212 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk oraz z art. 241 § 2 kk w zw. z art. 12 kk z urzędu w przedmiocie zwrotu sprawy prokuratorowi celem uzupełnienia postępowania przygotowawczego na podstawie art. 345 § 1 kpk. postanawia zwrócić sprawę przeciwko oskarżonemu Zbigniewowi Kękuś Prokuratorowi Rejonowemu dla Krakowa Śródmieścia-Wschód w celu usunięcia istotnych braków postępowania przygotowawczego polegających na – braku ustaleń dotyczących danych osoby, która zamieszczała na stronach internetowych wskazane w akcie oskarżenia pisma i czasu trwania publikacji tych pism

(…) Sąd zważył co następuje:
Mimo zgromadzenia w czasie prowadzonego postępowania przygotowawczego dużej ilości materiału dowodowego, akta sprawy wskazują na istotne braki tego postępowania.

Zgodnie z art. 297 § 1kpk celem postępowania przygotowawczego jest między innymi wykrycie sprawcy, wyjaśnienie okoliczności sprawy, w tym ustalenie osób pokrzywdzonych oraz zebranie, zabezpieczenie i w niezbędnym zakresie utrwalenie dowodów dla sądu.

Zebrany w sprawie materiał dowodowy nie spełnia warunków określonych w tym przepisie, nie zostały bowiem wykonane podstawowe czynności mogące prowadzić do uzyskania dowodów świadczących o popełnieniu wyżej opisanych czynów przez określoną osobę.

(…) Wypełnienie znamion zarzucanych przez Prokuratora występków stanowi nie sam fakt sporządzania przedmiotowych pism, ale publiczne ich rozpowszechnienie. Do przypisania więc sprawcy przestępnego zachowania potrzebne jest wykazanie, że to on takie informacje oraz treści wyczerpujące znamiona przestępstw z art. 226 § 1kk, 212 § 2 kk lub 226 § 3 kk oraz 241 § 2 kk na stronach internetowych zamieszczał. W zgromadzonym materiale dowodowym brak jest natomiast dowodów dotyczących ustalenia danych osoby, która zamieszczała informacje na stronach internetowych www.zgsopo.webpark.pl i www.zkekus.w.interia.pl.

(…) Do wyobrażenia jest bowiem sytuacja, że na stronach internetowych pismo takie zamieszcza inna niż oskarżony osoba, bądź działała ona wspólnie i w porozumieniu z oskarżonym. Trzeba zaś zwrócić uwagę, iż Zbigniew Kękuś przesłuchiwany w charakterze podejrzanego nie przyznał się do popełnienia zarzucanych czynów i odmówił składania wyjaśnień.

Prokurator/Radosława Ridan – ZKE/w czasie prowadzonego postępowania przygotowawczego nie podjął żadnych czynności mających na celu ustalenie, do jakich organizacji czy też osób fizycznych należą domeny internetowe i jakie osoby na tych stronach mogły zamieścić informacje i jaka osoba przedmiotowe pisma zamieściła. Dopiero takie czynności pozwolą jednoznacznie ustalić sprawcę zarzucanych w akcie oskarżenia czynów, a także w prawidłowy sposób ustalić formę sprawstwa.

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/, postanowienie sędziego Tomasza

Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r. – Załącznik 6

 

Prokurator Radosława Ridan zaskarżyła postanowienie sędziego T. Kuczmy podając w zażaleniu z dnia 8 grudnia 2006 r. między innymi – Załącznik 7: „Prokurator (…) Zarzuty swe oparł li tylko na publikacjach które osobiście ujawnił i przejrzał na stronach internetowych ZGSOPO i www.zkekus.w.interia.pl. (…) Z informacji Zbigniewa Kękusia (…) należy wysnuć oczywisty wniosek, że tylko Zbigniew Kękuś może być sprawcą zarzuconych mu przestępstw bez żadnej ku temu wątpliwości. Okoliczność, że wymieniony nie przyznał się do popełnienia zarzuconych mu przestępstw nie ma nic do rzeczy, albowiem realizował on w ten sposób swoje prawo do obrony. (…) Natomiast o ile Sąd orzekający powziąłby uzasadnioną wątpliwość co do sprawstwa i winy oskarżonego w toku czynności dowodowych, w trakcie procesu, to ma możliwość wydania wyroku uniewinniającego. Tak więc czynności w sprawie typu: zabezpieczenie twardych dysków komputerów, ustalenie IP czy też korzystanie z opinii biegłych informatyków etc, zdaniem piszącego te słowa są generowaniem niepotrzebnych, pracochłonnych i obciążających kosztami Skarb Państwa czynności, które nie wniosą niczego nowego do postępowania.”

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 451/06 /następnie II K 854/10, II K 407/13/ zażalenie prokurator

Radosławy Ridan z dnia 8 grudnia 2006 r. – Załącznik 7

 

Prokurator Radosława Ridan przekonała Sąd Okręgowy w Rzeszowie i ten – w składzie SSO Jarosław Szaro, SSO Mariusz Sztorc i SSR del. do SO Andrzej Borek, przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Rzeszowie – Renaty Stopińskiej-Witkowskiej – postanowieniem z dnia 5 stycznia 2007 r. uchylił postanowienie sędziego T. Kuczmy z 30.11.2006 r. W uzasadnieniu podali m.in. – Załącznik 8: „Pamiętać należy, iż przy orzekaniu Sąd każdorazowo dokonuje swobodnej ceny dowodów, która zobowiązuje go m.in. do uwzględnienia zasad prawidłowego rozumowania, a więc wyciągania właściwych wniosków z ujawnionego materiału dowodowego. Rzeczą Sądu, który jak wynika z pisemnych motywów zaskarżonego postanowienia nie ma wątpliwości, iż treść składanych przez oskarżonego dokumentów i treści ujawnionych na stronach internetowych są z sobą zbieżne, będzie więc ocenić, czy przedstawiony materiał dowodowy może przekonywać, iż Zbigniew Kękuś jest osobą, która pisma wskazane w akcie oskarżenia na stronach internetowych umieszczała.

I wcale nie wydaje się, aby poza dokonaniem oceny dowodów stosownie do art. 7 kpk, na chwilę obecną istniała potrzeba ustalania numerów IP komputerów, w których dokonywano zmian na stronach internetowych, czy też osób związanych ze stroną internetową Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca, celem ustalenia, kto faktycznie dokonywał umieszczania na stronach internetowych przesyłanych tam dokumentów.

Tym bardziej, że zarówno komputer, jak i dostęp do internetu nie jest obecnie niczym szczególnym i zarezerwowanym jedynie dla wąskiej grupy osób. To zaś przekonuje, iż wszelkie danej ujawnione następnie na stronie internetowej www.zkekus.w.interia.pl mogły być umieszczane z dowolnego komputera pozostającego w dowolnym miejscu, co przekonuje, iż wcale nie musiał to być komputer osoby oskarżonej.

Oczywiście, jeśli jednak Sąd nadal utrzymywać będzie, że pewien materiał dowodowy wymaga uzupełnienia, to przecież bez potrzeby powoływania biegłych, czy dopuszczania innych specjalistycznych dowodów może pisemnie zwrócić się do operatora administrującego portalem interia o przekazanie danych osoby, która w/w adres zarejestrowała, a następnie opłacała. Zasadą jest bowiem, iż domeny takie są płatne.

Sąd będzie mógł również sam zwrócić się do wskazanej wcześniej organizacji i wysłuchania osób, które miały bezpośredni związek z jej domeną internetową. Pamiętać jednak wcześniej Sąd musi, iż z załączonych do akt sprawy dokumentów przedrukowanych ze stron internetowych www.zkekus.w.interia.pl oraz www.zgsopo.webpark.pl, jasno wynika, iż osoba je sporządzająca chciała, aby te tam umieszczone zostały.

(…) W związku z powyższym, wobec uchybienia przepisowi art. 345 § 1 kpk, zaskarżone postanowienie uchylono, a sprawa winna być skierowana na rozprawę przed wyznaczonym Sądem Rejonowym.

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 451/06 /następnie II K 854/10, II K 407/13/, postanowienie Sądu Okręgowego w Rzeszowie Wydział II Karny z dnia 5 stycznia 2007r., sygn. akt II Kz.675/06 – Załącznik 8

 

Artykuł 345 § 1 k.p.k.,któremu uchybienie SSO Jarosław Szaro, SSO Mariusz Sztorc i SSR del. do SO Andrzej Borek i prokurator Renata Stopińska-Witkowska zarzucili sędziemu T. Kuczmie stanowi: „Sąd przekazuje sprawę prokuratorowi w celu uzupełnienia śledztwa lub dochodzenia, jeżeli akta sprawy wskazują na istotne braki tego postępowania, zwłaszcza na potrzebę poszukiwania dowodów, zaś dokonanie niezbędnych czynności przez sąd powodowałoby znaczne trudności.”

Uznali zatem, w tym uznany przez Panią za krzywdzonego przeze mnie, że postępowanie, które prowadziła prokurator R. Ridan wolne było od istotnych braków.

SSO Jarosław Szaro, SSO Mariusz Sztorc i SSR del. do SO Andrzej Borek pouczyli sędziego T. Kuczmę, że w przyszłości ma prawidłowo rozumować – Załącznik 8: „Pamiętać należy, iż przy orzekaniu Sąd każdorazowo dokonuje swobodnej ceny dowodów, która zobowiązuje go m.in. do uwzględnienia zasad prawidłowego rozumowania, a więc wyciągania właściwych wniosków z ujawnionego materiału dowodowego.”

 

Wobec stanowiska Sądu Okręgowego w Rzeszowie sędzia Tomasz Kuczma, który natychmiast po zapoznaniu się z aktem oskarżenia prokurator R. Ridan z dnia 12.06.2006 r. wydał w.w. postanowienie z dnia 30.11.2006 r. o zwróceniu sprawy prokuratorowi rejonowemu dla Krakowa Śródmieścia Wschód sam musiał zatem zebrać dowody w sprawie przeciwko mnie.

Zażądał doręczenia mu ich od operatorów internetowych, a gdy mu Działy Bezpieczeństwa Wirtualnej Polski S.A. i Interii.PL S.A. doręczyły dowody mojej niewinności, to w dniu 18 grudnia 2007 r. wydał… skazujący mnie wyrok.

Zasadność stawianych mu przeze mnie od tego czasu, a kwestionowanych przez Panią w Pani w.w. piśmie z dnia 03.11.2010 r. zarzutów poświadczyli potem – podważając słuszność Pani stanowiska – Prokurator Generalny w kasacji wniesionej w dniu 23.08.2011 r. na moją korzyść w zakresie zarzutów z pkt. II i XVIII wyroku, który wydał oraz Sąd Najwyższy, który uznawszy kasację za zasadną wydał w dniu 26.01.2012 r. wyrok wznowieniowy.

Jak się okazało, sędzia T. Kuczma nie skorzystał z pouczenia udzielonego mu przez Sąd Okręgowy w Rzeszowie w.w. postanowieniem z dnia 05.01.2008 r., żeby prawidłowo rozumował, bo mu Prokurator Generalny i Sąd Najwyższy zarzucili, że dokonał oceny dowodów z rażącym i mającym wpływ na treść wyroku naruszeniem zasad prawidłowego rozumowania.

Jak Pani wie, zarzuty Prokuratora Generalnego i Sądu Najwyższego dotyczą wszystkich czynów – nie tylko z pkt. II i XVIII – które przypisali mi prokurator R. Ridan, a po niej sędzia T. Kuczma. Wszystkie zostały popełnione za pośrednictwem stron www.zgsopo.webpark.pl i www.zkekus.w.interia.pl.

Kasacja Prokuratora Generalnego z dnia 22 sierpnia 2011 r. nie mogła jednak dotyczyć pełnego zakresu przypisanych mi – osiemnastu – czynów ponieważ art. 521 § 1 k.p.k. stanowi: Prokurator Generalny, a także Rzecznik Praw Obywatelskich, może wnieść kasację od każdego prawomocnego orzeczenia sądu kończącego postępowanie., a w dniu 15 września 2010 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie wydał wspomniany wyżej wyrok wznowieniowy, którym uchylił wyrok sędziego T. Kuczmy z dnia 18.12.2007 r. w zakresie 16 czynów z pkt. I, III – XVII.

 

Co do przedstawionego mi przez Panią w w.w. piśmie z dnia 03.11.2010 r. zarzutu kwestionowania kwalifikacji do wykonywania zawodu sędziego SSO Jarosława Szaro z Sądu Okręgowego w Rzeszowie wskazać należy, że sędzia J. Szaro był przewodniczącym składu orzekającego Sądu Okręgowego w Rzeszowie, który w.w. postanowieniem z dnia 05.01.2007 r. uchylił postanowienie sędziego T. Kuczmy i polecił skierowanie sprawy przeciwko mnie na rozprawę przed Sądem Rejonowym w Dębicy.

Nie przeszkadzało sędziemu Jarosławowi Szaro nawet to, że od 19 października 2006 r. z mocy w.w. wyroku TK z dnia 11.10.2006 r. niedopuszczalne było ściganie mnie za czyny przypisane mi przez prokurator R. Ridan w pkt. I, III – XVI aktu oskarżenia i opisane przez nią jako znieważenie wymienionych na stronie 2 niniejszego pisma sędziów „w związku z pełnieniem obowiązków służbowych”.

Trafność mojej, bardzo niskiej oceny kwalifikacji Jarosława Szaro do wykonywania zawodu sędziego pozytywnie dla mnie zweryfikowali:

  1. Sąd Okręgowy w Rzeszowie wyrokiem wznowieniowym z dnia 15.09.2010 r,
  2. Prokurator Generalny kasacją z dnia 23.08.2011 r.,
  3. Sąd Najwyższy wyrokiem wznowieniowym z dnia 26.01.2012 r.

 

W odniesieniu do przedstawionego mi przez Panią w w.w. piśmie z dnia 03.11.2010 r. zarzutu kwestionowania kwalifikacji do wykonywania zawodu prokuratora przez prokuratora rejonowego w Dębicy Jacka Żaka wskazać należy, że to on był prokuratorem oskarżycielem podczas rozprawy w dniu 18 grudnia 2007 r., gdy sędzia T. Kuczma wydał skazujący mnie wyrok.

Protokół tej rozprawy i zapisane w nim żądania prokuratora J. Żaka przedstawione po zapoznaniu się – należy domniemywać – przez niego z dowodami w sprawie oraz z w.w. wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 11.10.2006 r., obowiązującym od dnia 19.10.2006 r. dają obraz kwalifikacji prokuratora J. Żaka, fachowych i moralnych – Załącznik 9: „Sygn. akt II K 451/06 PROTOKÓŁ ROZPRAWY GŁÓWNEJ Dnia 18 grudnia 2007r. Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny Sprawa karna Zbigniewa Kękusia Oskarżonego z art. 226 § 1 i inne. OBECNI

Przewodniczący: SSR Tomasz Kuczma

Ławnicy: Józef Błazień, Andrzej Dubas Protokolant: Maria Smoczyńska

Prokurator Rejonowy w Dębicy Jacek Żak.

Wywołano sprawę o godz. 12 min 00. Rozprawa odbyła się z wyłączeniem jawności Na rozprawie stawili się:

Nie stawił się oskarżony Zbigniew Kękuś – prawidłowo wezwany.

Na podstawie art. 376 § 2 kpk Sąd postanowił prowadzic rozparwę, mimo nieobecności oskarżonego, albowiem prawidłowo zawiadomiony o terminie rozprawy nie stawił się i nie usprawiedliwił swojej nieobecności.

Odczytano protokół Sądu Rejonowego dla Warszawy Śródmieścia z dn. 19.11.2007r. dotyczący wykonania odezwy o przesłuchanie świadka Krzysztofa Łapaj.

Sąd postanowił zrezygnować z przesłuchania Krzysztofa Łapaja, bowiem nie można doręczyć mu wezwania, a nie jest znany jego adres zamieszkania.

Na postawie art. 394 § 1 kpk ujawniono dane dotyczące oskarżonego oraz dane o karalności.

Na podstawie art. 394 § 2 kpk ujawniono dowody wskazane do odczytania w kacie oskarżenie oraz pisma oskarżonego karta 2445-2454 i 2457-2459, kopie pisma oskarżonego wraz z załącznikami (…).

Ujawniono akta Sądu Okręgowego w Krakowie XI CR 603/04.

Na podstawie art. 170 § 1 kpk Sąd postanowił oddalić wniosek oskarżonego o złożenie oświadczenia przez Andrzeja Zolla, iż cytowane przez oskarżonego oświadczenia w pkt 2 pisma z dnia 08.12.2007r. jest zgodne ze stanem faktycznym, albowiem okolicznośc ta nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia czy dokonane zostały czyny opisane w akcie oskarżenia.

Na pytanie Przewodniczącego – strony oświadczyły, że nie żądają uzupełnienia przewodu sądowego. Przewodniczący ogłosił, że przewód sądowy jest zamknięty, po czym udzielił głosu stronom:

Oskarżyciel – Prokurator wnosi o uznanie oskarżonego za winnego zarzucanych mu czynów i wymierzenia kary grzywny:

– za czym I aktu oskarżenia /znieważenie w związku z pełnieniem obowiązków służbowych i zniesławienie za pośrednictwem Internetu prezesa Sądu Apelacyjnego w Krakowie, SSA Włodzimierza Baran – ZKE/ – 30 stawek dziennych przy określeniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 100 złotych,

– za czym II aktu oskarżenia /zniesławienie za pośrednictwem Internetu adw. Wiesławy Zoll – ZKE/ – 30 stawek dziennych przy określeniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 100 złotych,

– za czym II aktu oskarżenia /znieważenie w związku z pełnieniem obowiązków służbowych i zniesławienie za pośrednictwem Internetu SSR delegowanej do Sądu Okręgowego w Krakowie, Wydział XI Cywilny-Rodzinny, Agaty Wasilewskiej-Kawałek – ZKE/ – 30 stawek dziennych przy określeniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 100 złotych,

– za czym IV aktu oskarżenia /znieważenie w związku z pełnieniem obowiązków służbowych i zniesławienie za pośrednictwem Internetu SSR delegowanej do Sądu Okręgowego w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny, Izabeli Strózik – ZKE/ – 30 stawek dziennych przy określeniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 100 złotych,

– za czym V aktu oskarżenia /znieważenie w związku z pełnieniem obowiązków służbowych i zniesławienie za pośrednictwem Internetu sędzi Sądu Okręgowego w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny, Ewy Hańderek – ZKE/– 30 stawek dziennych przy określeniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 100 złotych,

– za czym VI aktu oskarżenia /znieważenie i zniesławienie za pośrednictwem Internetu sędziego Sądu Apelacyjnego w Krakowie, Jana Kremer – ZKE/– 30 stawek dziennych przy określeniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 100 złotych,

– za czym VII /znieważenie w związku z pełnieniem obowiązków służbowych i zniesławienie za pośrednictwem Internetu sędziego Sądu Apelacyjnego w Krakowie sędzi Sądu Apelacyjnego w Krakowie Marii Kus- Trybek – ZKE/aktu oskarżenia – 30 stawek dziennych przy określeniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 100 złotych,

– za czym VIII /znieważenie w związku z pełnieniem obowiązków służbowych i zniesławienie za pośrednictwem Internetu sędziego Sądu Apelacyjnego w Krakowie sędzi Sądu Apelacyjnego w KrakowieSędzię Sądu Apelacyjnego w Krakowie Annę Kowacz-Braun – ZKE/aktu oskarżenia – 30 stawek dziennych przy określeniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 100 złotych,

– za czym IX aktu oskarżenia /znieważenie i zniesławienie za pośrednictwem Internetusędzię Sądu Okręgowego w Krakowie, przewodniczącej Wydziału XI Cywilnego-Rodzinnego, Agnieszki Oklejak – ZKE/– 30 stawek dziennych przy określeniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 100 złotych,

– za czym X aktu oskarżenia /znieważenie w związku z pełnieniem obowiązków służbowych i zniesławienie za pośrednictwem Internetu sędzi Sądu Okręgowego w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny, Teresy Dyrga – ZKE/ – 30 stawek dziennych przy określeniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 100 złotych,

– za czym XI aktu oskarżenia/znieważenie i zniesławienie za pośrednictwem Internetu sędzi Sądu Okręgowego w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny, Danuty Kłosińskiej – ZKE/ – 30 stawek dziennych przy określeniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 100 złotych,

– za czym XII aktu oskarżenia /znieważenie w związku z pełnieniem obowiązków służbowych i zniesławienie za pośrednictwem Internetu sędzi Sądu Okręgowego w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny, Jadwigi Osuch – ZKE/– 30 stawek dziennych przy określeniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 100 złotych,

– za czym XIII aktu oskarżenia /znieważenie i zniesławienie za pośrednictwem Internetu sędzi Sądu Okręgowego w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny, Anny Karcz-Wojnickiej – ZKE/ – 30 stawek dziennych przy określeniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 100 złotych,

– za czym XIV aktu oskarżenia /znieważenie w związku z pełnieniem obowiązków służbowych i zniesławienie za pośrednictwem Internetu sędzi Sądu Okręgowego w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny, Małgorzaty Ferek – ZKE/ – 30 stawek dziennych przy określeniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 100 złotych,

– za czym XV aktu oskarżenia /znieważenie w związku z pełnieniem obowiązków służbowych i zniesławienie za pośrednictwem Prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie, Maji Rymar – ZKE/– 30 stawek dziennych przy określeniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 100 złotych,

– za czym XVI aktu oskarżenia /znieważenie w związku z pełnieniem obowiązków służbowych i zniesławienie za pośrednictwem Internetu sędziego Sądu Apelacyjnego w Krakowie, Krzysztofa Sobierajskiego – ZKE/ – 30 stawek dziennych przy określeniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 100 złotych,

– za czym XVII /znieważenie w związku z pełnieniem obowiązków służbowych i zniesławienie za pośrednictwem Internetu Rzecznika Praw Obywatelskich, Andrzeja Zolla – ZKE/ aktu oskarżenia – 40 stawek dziennych przy określeniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 100 złotych,

– za czym XVIII /rozpowszechnianie za pośrednictwem Internetu wiadomości z rozpraw sądowych prowadzonych z wyłączeniem jawności przed Sądem Okręgowym Wydział XI Cywilny-Rodzinny w sprawie sygn. XICR 603/04, tj. w sprawie z własnego powództwa o rozwód – ZKE/aktu oskarżenia – 40 stawek dziennych przy określeniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 100 złotych,

wymierzenia kary łącznej grzywny 200 stawek dziennych przy określeniu jednej stawki dziennej na kwotę 100 złotych.

zobowiązanie oskarżonego do przeproszenia pokrzywdzonych oraz zasądzenie kosztów postępowania

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 451/06 /następnie II K 854/10, II K 407/13/, protokół rozprawy w

dniu 18 grudnia 2007 r. – Załącznik 9

 

Jakikolwiek komentarz jest – wobec późniejszego wyroku wznowieniowego Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 15.09.2010 r., kasacji Prokuratora Generalnego z dnia 23.08.2011 r. oraz wyroku wznowieniowego Sądu Najwyższego z dnia 26.01.2012 r. oraz uzasadnień, które ich autorzy sporządzili zbyteczny…

Prokurator Jacek Żak osobiście udowodnił, że jest – po prostu – amoralnym ignorantem, bezmyślnym tumanem, stronniczym prokuratorem.

 

Ad. pkt II, str. 3

Zarzuciła mi Pani w w.w. piśmie z dnia 03.11.2010 r., że – Załącznik 4: „Z. Kękuś (…) sędziów naszego Sądu nazywa „zawodowymi i osobowościowymi klonami” SSR Tomasza Kuczmy.

Ponieważ nie podała Pani nazwisk tych sędziów, dowód na słuszność mojej tezy przedstawię na najwyższych rangą sędziach Sądu Rejonowego w Dębicy, jego kolejnych prezesach:

  1. SSR Dariuszu Różańskim,
  2. Pani, prezesie Sądu od dnia 15 czerwca 2012 r.

 

Jak wspomniałem, Prokurator Generalny w kasacji z dnia 23.08.2011 r. i Sąd Najwyższy w wyroku wznowieniowym z dnia 26.01.2012 r. zarzucili sędziemu T. Kuczmie – a także przedstawili dowody słuszności tego zarzutu – że dokonał oceny zebranego przez siebie materiału dowodowego wbrew zasadom prawidłowego rozumowania.

Państwo, tj. były prezes Sądu Rejonowego w Dębicy sędzia Dariusz Różański i Pani, prezes od dnia 15 czerwca 2012 r., jesteście pod tym względem „klonami” bezmyślnego tumana T. Kuczmy.

Oto dowód słuszności mojego stanowiska.

Sędzia Dariusz Różański to nie tylko rzadki ignorant, ale i wyjątkowo bezmyślny tuman.

Zanim wyjaśnię, dlaczego przypomnę, żeby nie było, że krzywdzę, znieważam, zniesławiam itp. itd.:

 

IGNORANT”«człowiek nie mający podstawowych wiadomości, nieuk»

Słownik Języka Polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, s. 272

 

TUMAN”: «człowiek tępy, ciężko myślący; matoł, tępak»

Słownik Języka Polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, s. 1051

 

W dniu 15 września 2010 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie wydał wspomniany wyżej wyrok wznowieniowy, którym uchylił w zakresie czynów z pkt. I, III – XVII skazujący mnie wyrok sędziego T. Kuczmy z dnia 18.12.2007 r. zarzuciwszy sędziemu rażące i mające wpływ na treść wyroku naruszenie prawa materialnego określonego w art. 226 § 1 k.k. – Załącznik 2:

Sygn. akt II Ko 283/10 Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej Dnia 15 września 2010r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie Wydział II Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Piotr Moskwa, Sędziowie SSO Andrzej Borek (spraw.) SSR del. do SO Marcin Świerk Protokolant /imię i nazwisko Protokolanta – ZKE/po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 15 września 2010r. wniosku obrońcy skazanego Zbigniewa Kękusia o wznowienie postępowania karnego zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 18 grudnia 2007r., sygn. akt II K 451/06 na podstawie art. 540 § 2 i art. 547 § 2 kpk wznawia postępowanie w sprawie II K 451/06 w punktach I, III – XVII wyroku i uchyla w tej części wyrok Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 18 grudnia 2007r., sygn. akt II K 451/06 i w tym zakresie przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w Dębicy do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE

Wyrokiem Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 18 grudnia 2007r., sygn. akt II K 451/06 Zbigniew Kękuś został skazany za czyny z art. 226 § 1 kk i art. 212 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk (pkt I, III-XVII), polegające na tym, że w okresie od stycznia 2003r. do września 2005r. – w Krakowie działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu – za pośrednictwem portalu internetowego Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca – www.zgsopo.webpark.pl i założonej przez siebie strony pod domeną zkekus.w.interia.pl znieważył funkcjonariuszy publicznych (łącznie szesnastu) w związku z pełnieniem przez nich obowiązków służbowych i pomówił ich o takie postępowanie i właściwości, które mogą poniżyć ich w opinii publicznej i narazić na utratę zaufania potrzebnego dla pełnionego przez nich stanowiska.

Ponadto w/w wyrokiem Sąd skazał Zbigniewa Kękusia za czyny z art. 212 § 2 kk w zw. z art.12 kk (pkt II i art. 241 § 2 kk w zw. z art. 12 kk (pkt XVIII).

Obecnie obrońca skazanego na podstawie art. 540 § 2 w zw. z art. 542 § 1 i art. 544 § 1 kpk złożył wniosek o:

– wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 18 grudnia 2007r. o sygn. akt II K 451/06 w sprawie Zbigniewa Kękusia skazanego z art. 226 § 1 kk i in.,

– uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Dębicy do ponownego rozpoznania.

W uzasadnieniu wskazał na treść wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 11 października 2006 roku – sygn. akt P 3/06, którym to wyrokiem Trybunał uznał, iż: „art. 226 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997r. – Kodeks karny (Dz.U. Nr 88, poz. 553 ze zm.) w zakresie, w jakim penalizuje znieważenie funkcjonariusza publicznego lub osoby do pomocy mu przybranej dokonane niepublicznie lub dokonane publicznie, lecz nie podczas pełnienia czynności służbowych jest niezgodny z art. 54 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej”.

Nadto, autor wniosku powołał się na wyrok Sądu Najwyższego z dnia 8 lipca 2009r. sygn. akt II KO 45/09 z uzasadnienia którego wynika, iż postępowanie ulega wznowieniu w takim zakresie, w jakim zmiana stanu prawnego ma znaczenie dla przyszłego orzeczenia. Powyższe przekonuje, że wnioskodawca domaga się wznowienia postępowania jedynie w części dotyczącej skazania za czyny z art. 226 § 1 kk i art. 212 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje.

Wznowienie postępowania w niniejszej sprawie jest zasadne w zakresie w jakim obrońca wskazuje na rażące naruszenie prawa materialnego, które mogło mieć istotny wpływ na treść orzeczenia – art. 226 § 1 kk. Rzecz bowiem w tym, że Sąd przypisując sprawcy popełnienie danego przestępstwa każdorazowo ma obowiązek w sposób prawidłowy dokonać jego opisu w wyroku, tak aby odpowiadało ono znamionom konkretnego przestępstwa. Brak taki zawsze będzie powodował naruszenie procesowania, a przez to i prawa materialnego i nie może być w żadnym razie zaakceptowany.

W przedmiotowej sprawie Sąd był więc zobowiązany, jeśli znalazł już podstawy do przypisania oskarżonemu zachowania opisanego w art. 226 § 1 kk, w sposób dokładny i zgodny z tymże przepisem opisać zachowanie oskarżonego tak, by wynikało z niego, iż w/w przestępstwa dokonał podczas i w związku z pełnieniem przez pokrzywdzonych obowiązków służbowych. Takim standardom sąd nie sprostał wskazując jedynie, że działania oskarżonego miały miejsce w związku z pełnieniem przez funkcjonariuszy publicznych obowiązków służbowych nie dokonując badania, czy miało ono również miejsce podczas ich pełnienia. Nie uczynił tak sąd mimo tego, że już w czai orzekania treść art. 226 § 1 kk uległa zmianie na skutek orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego z dnia 11 października 2006r. wydanego w sprawie P 3/06, OTK-A 2006, nr 9, poz. 121, na treść którego słusznie powołuje się wnioskodawczyni.

Tym samym niewątpliwie w przedmiotowej sprawie zachodzi potrzeba uchylenia wyroku i wznowienia postępowania w żądanym zakresie.”

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/, wyrok Sądu Okręgowego w

Rzeszowie z dnia 15.09.2010 r., sygn. akt II Ko 283/10 – Załącznik 2

 

Po wydaniu przez Sąd Okręgowy w Rzeszowie w.w. wyroku z dnia 15.09.2010 r., akta wpłynęły do Sądu Rejonowego w Dębicy w dniu 20 października 2010 r.

A w dniu 10 listopada 2010 r. prezes Sądu Rejonowego w Dębicy skierował do Prokuratury Rejonowej w Dębicy zawiadomienie o popełnieniu przeze mnie przestępstw – Załącznik 10: „Sąd Rejonowy w Dębicy /adres – ZKE/ Dębica, dnia 10 listopada 2010 r. A-01227-37/10 Prokuratura Rejonowa w Dębicy

W załączeniu przesyłam kserokopie pism Zbigniewa Kękusia, publikacji internetowych w celu rozważenia wszczęcia z urzędu postępowania o czyny z art. 212 § 2 1 i 2 kk, 216 § 1 i 2 kk, 226 § 1 kk popełnione na szkodę Sędziów orzekających w Sądzie Rejonowym w Dębicy.

Prezes Sądu Rejonowego w Dębicy SSR Dariusz Różański.”
Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. A-01227-37/, pismo z dnia 10 listopada 2010 r. prezesa Sądu, sędziego

Dariusza Różańskiego – Załącznik 10

 

Dlaczego zaprezentował mi się były już prezes Sądu Rejonowego w Dębicy sędzia Dariusz Różański jako „zawodowy i osobowościowy klon” sędziego Tomasza Kuczmy?
Bo taki sam z niego jak sędzia Tomasz Kuczma – ba, nawet dużo większy – ignorant i bezmyślny tuman

Złożył pismem z dnia 10 listopada 2011 r. zawiadomienie o popełnieniu przeze mnie przestępstwa z art. 226 § 1 k.k. Jako dowody doręczył Prokuraturze – Załącznik 10: „kserokopie pism Zbigniewa Kękusia, publikacji internetowych”.

Jeśli dowodami popełnionych przeze mnie przestępstw miały być kserokopie moich pism, publikacji internetowych, znaczy miałem popełnić te przestępstwa za pośrednictwem Internetu.

Wśród przypisanych mi przez niego zarzutów prezes Dariusz Różański przedstawił także ten z art. 226 § 1 k.k. Znaczy znieważenie funkcjonariuszy publicznych, czyli sędziów Sądu Rejonowego w Dębicy.

Jeśli znieważyć ich miałem za pośrednictwem Internetu, to znaczy, że nie podczas, ale… w związku z pełnieniem obowiązków służbowych.

A przecież ściganie za znieważenie funkcjonariusza publicznego – w tym sędziego – w związku z pełnieniem obowiązków służbowych jest niedopuszczalne od dnia… 19 października 2006 r., z mocy wspomnianego wyżej wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 11.10.2006 r.

Z tej właśnie przyczyny – ponieważ sędzia T. Kuczma skazał mnie wyrokiem z dnia 18.12.2007 r. za znieważenie w.w. sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie w związku z pełnieniem obowiązków służbowych, a nie podczas ich pełnienia – Sąd Okręgowy w Rzeszowie wydał wyrok wznowieniowy z dnia 15 września 2010 r. i skierował sprawę do kierowanego przez sędziego Dariusza Różańskiego Sądu Rejonowego w Dębicy do ponownego rozpoznania.

A prezes tego Sądu, sędzia Dariusz Różański skierowanym do Prokuratury Rejonowej w Dębicy pismem z dnia 10 listopada 2010 r. złożył zawiadomienie o popełnieniu przeze mnie z art. 226 § 1 k.k. przestępstw znieważenia sędziów tego Sądu za pośrednictwem Internetu, czyli w związku z pełnieniem obowiązków służbowych.

Będzie Pani jeszcze polemizować z moim stanowiskiem, że sędzia-prezes Dariusz Różański to ignorant i rzadki okaz rzadko bezmyślnego tumana…?

W dniu 9 grudnia 2010 r. prokurator Prokuratury Rejonowej Dębicy Bernard Bruch wydał postanowienie o odmowie wszczęcia dochodzenia w sprawie zgłoszonej przez prezesa D. Różańskiego, podając w uzasadnieniu m.in.: „Przestępstwa z art. 212 kk oraz art. 216 kk, są przestępstwami ściganymi z oskarżenia prywatnego. Zgodnie z dyspozycyjnością art. 60 § 1 k.k. w takich sprwach prokurator może objąć ściganiem z urzędu czyn z oskarżenia prywatnego, jeżeli wymaga tego interes społeczny.

(…) Biorąc pod uwagę powyższe rozważania oraz okoliczności popełnienia czynu, uznać należy, iż brak jest w przedmiotowej sprawie interesu społecznego w objęciu ściganiem z urzędu powyższego przestępstwa.

Wprawdzie czyny Zbigniewa Kękusia, poza chronionymi prawem dobrami osobistymi pokrzywdzonych, godził bezpośrednio także w dobra ogólne co uzasadniało by objęciem ściganiem z urzędu przedmiotowych czynów, jednak osoby pokrzywdzone nie są osobami niedołężnymi, zagubionymi, ani nie umiejącymi zadbać o własne interesy, przytłoczonymi obawami, że nie podołają trudom procesu. Obiektywnie są to osoby z wyższym wykształceniem prawniczym oraz wieloletnim doświadczeniem zawodowym, które bez pomocy oskarżyciela publicznego potrafią dochodzić swoich praw skargą prywatną, co gwarantuje prawidłowy tok wszczętego przez nich procesu, z oskarżenia prywatnego.

W tej sytuacji należało odmówić wszczęcia dochodzenie w przedmiotowej sprawie wobec stwierdzenia występku prywatnoskargowego i brak interesu społecznego w objęciu go ściganiem z urzędu.
Dowód: Prokuratura Rejonowa w Dębicy, sygn. akt 1 Ds. 1072/10, postanowienie prokuratora Bernarda Brucha z

dnia 9 grudnia 2010 roku o odmowie wszczęcia śledztwa

 

Najpewniej tylko powodowany pragnieniem niezrobienia prezesowi Dariuszowi Różańskiemu przykrości nie wspomniał prokurator B. Bruch o postawionym mi przez niego zarzucie z art. 226 § 1 k.k. Musiałby przecież wyjaśnić prezesowi Sądu w Dębicy, że ściganie z tego artykułu za znieważenie sędziego w związku z pełnieniem obowiązków służbowych było niedopuszczalne już od czterech… lat, tj. od 19 października 2006 r.

Dariusz Różański wciąż jest sędzią Sądu Rejonowego w Dębicy…

 

A Pani…?

Czy jest Pani zawodowym i osobowościowym klonem sędziego T. Kuczmy?
Niech Pani sobie sama odpowie. Ja tylko nadmienię, że w dacie złożenia niniejszego pisma ściga mnie Pani z art. 226 § 1 k.k. za… znieważenie w.w. 15 sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie w związku z pełnieniem obowiązków służbowych.

Ściga mnie Pani także w dacie złożenia niniejszego pisma za popełnienie 18 czynów przypisanych mi przez prokurator R. Ridan jako popełnione za pośrednictwem strony www.zkekus.w.interia.pl w okresie od stycznia 2003 r., mimo że przecież Sąd Najwyższy podał w wyroku wznowieniowym z dnia 26.01.2012 r. od wyroku sędziego T. Kuczmy z dnia 18.12.2007 r., że – Załącznik 3: „Idąc dalej, przyjęcie w opisie obu cytowanych na wstępie czynów (pkt Ii i XVIII wyroku), że Zbigniew Kękuś swoją przestępczą działalność prowadził za pośrednictwem strony zkekus.w.interia.pl w okresie od stycznia 2003 r. do września 2005 r. nie znajduje oparcia w zgromadzonych dowodach, a wręcz jest z nimi sprzeczne. Jak już bowiem wspomniano, z informacji portalu Interia PL wynika, że strona zkekus.w.interia.pl została założona dopiero w dniu 26 października 2004r. Czyniąc przedmiotowe ustalenie Sąd Rejonowy niewątpliwie dopuścił się obrazy art. 7 k.p.k.

Czyli ściga mnie Pani piąty rok… wbrew zasadom prawidłowego rozumowania. Jak sędzia T. Kuczma.

Żeby mnie Pani tylko ścigała… W dniu 14 kwietnia 2015 r. wydała Pani nawet postanowienie o poddaniu mnie obserwacji psychiatrycznej.

Sąd Okręgowy w Rzeszowie uchylił to postanowienie postanowieniem z dnia 30 czerwca 2015 r. zarzuciwszy Pani rażące i mające wpływ na jego treść naruszenie prawa.

Nawiasem mówiąc, jeśli prokurator B. Bruch podał w uzasadnieniu do w.w. postanowienia z dnia 9 grudnia 2010 r. o odmowie wszczęcia dochodzenia w zgłoszonej przez prezesa D. Różańskiego sprawie o popełnieniu przeze mnie przestępstwa zniesławienia /art. 212 § 1 i 2 kk/ sędziów Sądu Rejonowego w Dębicy: „osoby pokrzywdzone nie są osobami niedołężnymi, zagubionymi, ani nie umiejącymi zadbać o własne interesy, przytłoczonymi obawami, że nie podołają trudom procesu. Obiektywnie są to osoby z wyższym wykształceniem prawniczym oraz wieloletnim doświadczeniem zawodowym, które bez pomocy oskarżyciela publicznego potrafią dochodzić swoich praw skargą prywatną, co gwarantuje prawidłowy tok wszczętego przez nich procesu, z oskarżenia prywatnego.

W tej sytuacji należało odmówić wszczęcia dochodzenie w przedmiotowej sprawie wobec stwierdzenia występku prywatnoskargowego i brak interesu społecznego w objęciu go ściganiem z urzędu., to i w ściganiu mnie przez Sąd Rejonowy w Dębicy – dziesiąty rok, w tym przez Panią szósty – za zniesławienie w.w. 15 sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie brak interesu społecznego.

Oni też nie byli w listopadzie 2006 roku, gdy Sąd w Dębicy rozpoczynał prowadzenie postępowania przeciwko mnie, osobami niedołężnymi, zagubionymi, ani nie umiejącymi zadbać o własne interesy, przytłoczonymi obawami, że nie podołają trudom procesu. Obiektywnie są to osoby z wyższym wykształceniem prawniczym oraz wieloletnim doświadczeniem zawodowym.

 

Ad. pkt III, str. 3

Zarzuciła mi Pani w piśmie z dnia 3 listopada 2010 r., że określałem Sąd Rejonowy w Dębicy jako złodziejską instytucję.

Stanowczo odtrzymuję ten zarzut.

Oto uzasadnienie dla mojego stanowiska oraz dowody poświadczające jego słuszność.

Sędzia Tomasz Kuczma wydał skazujący mnie wyrok podczas rozprawy w dniu 18 grudnia 2007 r., na którą mnie nie wezwał, ani mnie o niej nie zawiadomił.

Dowiedziałem się o tym wyroku tylko dlatego, że złożyłem wniosek o wyłączenie sędziego T. Kuczmy. W odpowiedzi otrzymałem zawiadomienie, że mój wniosek jest bezzasadny ponieważ w sprawie przeciwko mnie już został wydany wyrok z dnia 18.12.2007 r. i że wyrok ten się uprawomocnił.

Złożyłem wniosek o przywrócenie mi terminu na złożenie wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku z dnia 18.12.2007 r.

Sędzia T. Kuczma przecież nie tylko nie przesłuchał mnie ani raz przed wydaniem wyroku, ale nawet nie odczytał mi aktu oskarżenia.

Mój wniosek o przywrócenie mi terminu oddalił sędzia T. Kuczma. Wmówił mi w postanowieniu z dnia 19 lutego 2008 r. że on mi doręczył wezwanie lub zawiadomienie – sędzia T. Kuczma sam nie wiedział, co mi doręczył i raz to „coś” nazywał wezwaniem, a raz zawiadomieniem – Załącznik 11: Sygn. akt II K 451/06 POSTANOWIENIE Dnia 19 lutego 2008r. Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny w składzie Przewodniczący SSR Tomasz Kuczma Protokolant Maria Smoczyńska Przy udziale Prokuratora – po rozpoznaniu w sprawie przeciwko Zbigniewowi Kękusiowi oskarżonemu o przestępstwa z art. 226 § 1 kk i inne z wniosku Zbigniewa Kękusia o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 18 grudnia 2007r. na podstawie art. 126 § 1 kpk postanawia nie uwzględnić wniosku i odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 18 grudnia 2007r.

Uzasadnienie:
Zbigniew Kękuś w dniu 11.02.2007r. wniósł o przywrócenie terminu do zaskarżenia wyroku. Ponieważ do zaskarżenia wyroku konieczne jest sporządzenie i doręczenie stronie postępowania odpisu wyroku z uzasadnieniem, wniosek Zbigniewa Kękusia należy traktować, jako wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o wykonanie takiej czynności przez Sąd. Świadczy o tym także stwierdzenie zawarte we wniosku, że wyrok zostanie zaskarżony po jego doręczeniu.

W uzasadnieniu Zbigniew Kękuś podniósł, że wyrok został wydany w czasie rozprawy w dniu 18 grudnia 1007r. podczas gdy nie doręczono mu wezwania na rozprawę, przy czym wniosek o sporządzenie i doręczenie wyroku z uzasadnieniem Zbigniew Kękuś wniósł w dniu 6.02.2008r.

Wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku nie jest uzasadniony i nie może zostać uwzględniony.

Zgodnie z art. 126 § 1 kpk termin zawity może zostać przez sąd przywrócony, jeżeli niedotrzymanie terminu nastąpiło z przyczyn od strony niezależnych, a wniosek należy złożyć w terminie 7 dnia od daty ustania przeszkody. Obowiązek wykazania takich przeszkód ciąży na osobie, która wnosi o przywrócenie terminu.

Zbigniew Kękuś w żaden sposób zaś istnienia tych przeszkód nie wykazał.

Zgodnie z treścią art. 422 § 1 kpk oskarżony może w terminie 7 dnia od daty ogłoszenia wyroku złożyć wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku.

Wbrew twierdzeniom Zbigniewa Kękusia podniesionym we wniosku o przywrócenie terminu, wezwanie na rozprawę, podczas której został ogłoszony wyrok, zostało w prawidłowy sposób doręczone. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, wezwanie odebrała w dniu 10.12.2007r. osoba uprawniona do odbioru przesyłki, Wanda Kękuś – matka Zbigniewa Kękusia. Był on więc o terminie rozprawy w prawidłowy sposób powiadomiony. Na rozprawę nie stawił się nie usprawiedliwiają swojej nieobecności. Nie wskazał też żadnych okoliczności, które uniemożliwiłyby mu zapoznanie się z czynnościami wykonanymi przez Sąd na rozprawie w terminie 7 dnia od jej zamknięcia, co pozwoliłoby oskarżonemu złożyć wniosek w terminie.

Nie istniała więc jakakolwiek przeszkoda do złożenia przez oskarżonego wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku w terminie.

Należy zwrócić uwagę, że w tym samym dniu Wanda Kękuś odebrała skierowaną do Zbigniewa Kękusia przesyłkę zawierającą odpis protokołu rozprawy z dnia 27.09.2007r., a które Z. Kękuś otrzymał, co wynika z treści jego pisma z dnia 8.01.2008r.

Dodatkowo nie można uznać – nawet przy hipotetycznym przyjęciu, jako prawidłowego twierdzenia Zbigniewa Kękusia, że nie był zawiadomiony o terminie rozprawy w dniu 18.12.2007r. – iż wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku został złożony z zachowaniem terminu określonego w art. 126 § 1 kpk. Jak wynika z pisma Zbigniewa Kękusia z dnia 11.01.2008r. przesłanego do Sądu dnia 14.01.2008r (k.3393) wiedział on wówczas o przeprowadzeniu przez Sąd rozprawy w dniu 18.12.2007r. Dysponował możliwością stawienia się w Sądzie i uzyskania wiadomości o czynnościach dokonanych na rozprawie w dniu 18.12.2007r. Nawet przy uwzględnieniu jego twierdzeń wiadomość o rozprawie niewątpliwe posiadał już 11.01.2008r. i w terminie 7 dni mógł złożyć wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku, jednocześnie zgodnie z wymogami art. 126 § 1 kpk dopełniając jednocześnie czynności, która miała być w terminie dokonana. Jednak z taki wnioskiem zwrócił się do Sądu dopiero w dniu 11.02.2008r. Brak jest więc podstaw by 7-o dniowy termin liczyć od dnia 4.02.2008r. doręczenia mu informacji o zarządzeniu Przewodniczącej Wydziału II Karnego, na co powołuje się wnioskodawca – przy czym powyższe zawiadomienie również odebrała Wanda Kękuś.

Mając powyższe na uwadze nie można uznać, iż niezachowanie terminu nastąpiło z przyczyn niezależnych od strony, a więc wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku nie mógł być uwzględniony Pieczęć okrągła Sądu, Za zgodność z oryginałem Sekretarz M. Smoczyńska.”

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/, postanowienie SSR Tomasza Kuczma z dnia 19 lutego 2008r. – Załącznik 11

 

W przesyłkach listowych – dwóch – które odebrała moja matka w dniu 10.12.2007 r. nie było wezwania na rozprawę w dniu 18.12.2007 r., ani zawiadomienia o niej. Były w nich inne dokumenty doręczone mi przez Sąd w odpowiedzi na moje wnioski.

W dniu 18 października 2010r. osobiście zapoznałem się ze znajdującymi się wtedy w Sądzie Okręgowym w Rzeszowie aktami sprawy Sądu Rejonowego w Dębicy sygn. II K 451/06.

Wśród nich znajduje się „Zwrotne potwierdzenie odbioru” przesyłki listowej poleconej o numerze 71383009, ekspediowanej przez Sąd Rejonowy w Dębicy w dniu 3 grudnia 2007r. i odebranej przez moją matkę w dniu – jak podał SSR T. Kuczma w w.w. postanowieniu z dnia 19 lutego 2008r. – 10 grudnia 2007r. Osoba ekspediująca ją napisała na „Zwrotnym potwierdzeniu odbioru” w pozycji „Rodzaj przesyłki”: „Odpis prot. rozpr. z 27.09.07 odpis post. z dn. 27.09.07 zaw. w prot. rozprawy termin 18.12.2007”

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 451/06, „Zwrotne poświadczenie odbioru” przesyłki listowej poleconej nr 71383009, karta 3345

 

Osoba ekspediująca w dniu 3 grudnia 2007r. przesyłkę o numerze 71383009 potwierdziła, że zawierała ona trzy dokumenty.

Ta przesyłka rzeczywiście zawierała trzy dokumenty. Zamiast jednak „zawiadomienia” o rozprawie w dniu 18.12.2007r. było w niej pismo do mnie sędziego Tomasza Kuczma, sporządzone przez niego w dniu ekspedycji przesyłki o numerze 71383009, tj. w dniu 3 grudnia 2007r.

Na „Zwrotnym potwierdzeniu odbioru” przesyłki o numerze 71383009 nie podano, że zawiera ona także pismo do mnie sędziego T. Kuczma sporządzone przez niego właśnie w dniu 3 grudnia 2007r.

 

W przesyłce listowej o numerze 11214862 9, nadanej przez Sąd Rejonowy w Dębicy w dniu 22 listopada 2007r. i odebranej przez moją matkę także w dniu 10 grudnia 2007r. nie było, jak polecił napisać sędzia T. Kuczma w protokole z rozprawy, którą prowadził w dniu 18 grudnia 2007r. zawiadomienia dla mnie o rozprawie w dniu 18 grudnia 2007r. ani wezwania na nią.

Było w niej Zarządzenie sędziego T. Kuczma z dnia 20 listopada 2007r. o uznaniu za bezskuteczny mojego wniosku o doręczenie mi wyroku z uzasadnieniem, protokołu rozprawy w dniu 27 września 2007r. oraz odpisów wydanych w tym dniu postanowień.

Na „Zwrotnym potwierdzeniu odbioru” przesyłki o numerze 11214862 podano: „Rodzaj pisma: wezwanie na rozprawę + odp. zarządz. z dn. 20.11.07 z poucz.”

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 451/06, „Zwrotne poświadczenie odbioru” przesyłki listowej poleconej nr 11214862, karta 3344

 

Wskazać należy, że o ile przesyłką nadaną w dniu 22.11.2007 r. sędzia T. Kuczma doręczył mi jego Zarządzenie z dnia 20 listopada 2007r. o uznaniu za bezskuteczny mojego wniosku o doręczenie mi wyroku z uzasadnieniem, protokołu rozprawy w dniu 27 września 2007r. , to przesyłką listową nadaną w dniu 3 grudnia 2007 r. doręczył mi ten protokół. Z… nieprawdziwym w nim zapisem, że mi… nieobecnemu na rozprawie w dniu 27.09.2007 r. sędzia T. Kuczma udzielił pouczenia – patrz: tekst poniżej.

Kłamca, oszust z sędziego T. Kuczmy.

Poza tym, że ma problemy z prawidłowym rozumowaniem.

 

W odniesieniu do twierdzeń sędziego T. Kuczmy: „Dodatkowo nie można uznać – nawet przy hipotetycznym przyjęciu, jako prawidłowego twierdzenia Zbigniewa Kękusia, że nie był zawiadomiony o terminie rozprawy w dniu 18.12.2007r. – iż wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku został złożony z zachowaniem terminu określonego w art. 126 § 1 kpk. Jak wynika z pisma Zbigniewa Kękusia z dnia 11.01.2008r. przesłanego do Sądu dnia 14.01.2008r (k.3393) wiedział on wówczas o przeprowadzeniu przez Sąd rozprawy w dniu 18.12.2007r. Dysponował możliwością stawienia się w Sądzie i uzyskania wiadomości o czynnościach dokonanych na rozprawie w dniu 18.12.2007r. Nawet przy uwzględnieniu jego twierdzeń wiadomość o rozprawie niewątpliwe posiadał już 11.01.2008r. i w terminie 7 dni mógł złożyć wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku, wskazać należy, że o rozprawie wyznaczonej przez Sąd na dzień 18 grudnia 2007 r. dowiedziałem się z doręczonego mi na początku stycznia 2008 r. przesyłką listową zwykłą pisma do mnie z dnia 5 grudnia 2007 r. zastępcy dyrektora Departamentu Sądów Powszechnych Wydziału Skarg i Wniosków Biura Ministra Sprawiedliwości sędziego Zygmunta Długogórskiego. W odpowiedzi na mój wniosek z pisma z dnia 15 września 2007 r. do ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobry o objęcie nadzorem postępowania prowadzonego przez sędziego T. Kuczmę Z. Długogórski podał /ponieważ minister Z. Ziobro nie rozpoznał mojego wniosku przez dwa miesiące, w dacie sporządzenia odpowiedzi z dnia 05.12.2007 r. ministrem był już Z. Ćwiąkalski, powołany z dniem 16.11.2007 r./ – Załącznik 12: „W nawiązaniu do pism z dnia 15 i 17 września 2007 r. (zawierających identyczną treść). Dotyczących sprawy II K 451/06 Sadu Rejonowego w Dębicy, przekazanych do załatwienia Departamentowi Sądów Powszechnych Ministerstwa Sprawiedliwości uprzejmie wyjaśniam, co następuje.
(…) W dniu 5 stycznia 2007r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie, uwzględniając zażalenie prokuratora, uchylił powyższe postanowienie /sędziego T. Kuczmy z dnia 30.11.2006r. – ZKE/, po czym po zwrocie akt do Sądu Rejonowego w Dębicy wyznaczono pierwszy termin rozprawy na dzień 27 marca 2007r., w którym to dniu na podstawie art. 377 § 3 Kodeksu postępowania karnego rozpoczął się przewód sądowy pod nieobecność prawidłowo zawiadomionego oskarżonego. Rozprawę kontynuowano w dniach 7 i 28 maja, 17 lipca, 23 sierpnia i 27 września 2007r. następnie zwrócono się do Sądu Rejonowego dla Warszawy-Mokotowa o przesłuchanie jednego ze świadków /prezesa ZG SOPO Krzysztofa Łapaj – ZKE/w drodze pomocy sądowej. Do dnia 20 listopada 2007r., na który to dzień wyznaczono kolejny termin rozprawy do Sądu Rejonowego w Dębicy nie dotarł jeszcze protokół przesłuchania świadka i dlatego też rozprawę odroczono do dnia 18 grudnia 2007r.

(…) W świetle powyższych ustaleń tok postępowania sądowego w przedmiotowej sprawie nie nasuwa żadnych zastrzeżeń, a zatem w sprawie tej brak jest podstaw do podejmowania działań nadzorczych przez Ministerstwo Sprawiedliwości. Zastępca Dyrektora Departamentu Sądów Powszechnych sędzia Zygmunt Długogórski”

Dowód: Ministerstwo Sprawiedliwości Rzeczypospolitej Polskiej, Departament Sądów Powszechnych, sygn. akt DSP-I-051-527/2007, pismo Zastępcy Dyrektora Departamentu Sądów Powszechnych, sędziego Zygmunta Długogórskiego z dnia 5 grudnia 2007r. – Załącznik 12

 

Sędzia Z. Długogórski podał w piśmie z dnia 05.12.2007 r. – Załącznik 12: „Do dnia 20 listopada 2007r., na który to dzień wyznaczono kolejny termin rozprawy do Sądu Rejonowego w Dębicy nie dotarł jeszcze protokół przesłuchania świadka i dlatego też rozprawę odroczono do dnia 18 grudnia 2007r.”

Sędzia T. Kuczma podał w postanowieniu z dnia 19 lutego 2008 r. – Załącznik 11: „Jak wynika z pisma Zbigniewa Kękusia z dnia 11.01.2008r. przesłanego do Sądu dnia 14.01.2008r (k.3393) wiedział on wówczas o przeprowadzeniu przez Sąd rozprawy w dniu 18.12.2007r. Dysponował możliwością stawienia się w Sądzie i uzyskania wiadomości o czynnościach dokonanych na rozprawie w dniu 18.12.2007r. Nawet przy uwzględnieniu jego twierdzeń wiadomość o rozprawie niewątpliwe posiadał już 11.01.2008r. i w terminie 7 dni mógł złożyć wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku,

A przecież Ministerstwo Sprawiedliwości nie jest instytucją zawiadamiającą strony postępowań prowadzonych przez sądy o wyznaczanych przez nie terminach rozpraw/posiedzeń. To na sądach spoczywa obowiązek zawiadamiania stron postępowań o nich lub wzywania na nie.

Stanowisko sędziego T. Kuczmy to kolejny dowód poświadczający słuszność stanowiska prokuratora generalnego Andrzeja Seremeta z kasacji z dnia 23.08.2011 r. oraz Sądu Najwyższego z wyroku z dnia 26.01.2012 r., że sędzia T. Kuczma ma problemy – ogromne(!) – z prawidłowym rozumowaniem.

Pomijając, że – jak wspomniałem – Ministerstwo Sprawiedliwości nie jest instytucją zawiadamiającą strony postępowań prowadzonych przez sądy o wyznaczanych przez nie terminach rozpraw/posiedzeń, to przecież poinformowanie mnie przez pracownika Ministerstwa, że „Do dnia 20 listopada 2007r., na który to dzień wyznaczono kolejny termin rozprawy do Sądu Rejonowego w Dębicy nie dotarł jeszcze protokół przesłuchania świadka i dlatego też rozprawę odroczono do dnia 18 grudnia 2007r. nie oznaczało, że:

  1. odbyła się rozprawa wyznaczona przez sędziego T. Kuczmę na dzień 18 grudnia 2007 r,
  2. jeśli odbyłaby się – sędzia Z. Długogórski sporządził w.w. pismo w dniu 5.12.2007 r., tj. dwa tygodnie przed 18.12.2007 r.,

to Sąd, czyli sędzia T. Kuczma wydał wyrok kończący sprawę.

Mogła się przecież powtórzyć sytuacja z dnia 20 listopada 2007 r. i sędzia T. Kuczma mógł z tej przyczyny – albo z jakiejkolwiek innej – odroczyć rozprawę wyznaczoną na dzień 18 grudnia 2007 r.

Nawet gdyby odbyła się rozprawa w dniu 18 grudnia 2007 r. to sędzia T. Kuczma nie musiał wydać podczas niej wyroku kończącego sprawę. Z. Długogórski podał w piśmie z dnia 05.12.2007 r. – Załącznik 12: po zwrocie akt do Sądu Rejonowego w Dębicy wyznaczono pierwszy termin rozprawy na dzień 27 marca 2007r., w którym to dniu na podstawie art. 377 § 3 Kodeksu postępowania karnego rozpoczął się przewód sądowy pod nieobecność prawidłowo zawiadomionego oskarżonego. Rozprawę kontynuowano w dniach 7 i 28 maja, 17 lipca, 23 sierpnia i 27 września 2007r.”

Podczas żadnej z w.w. siedmiu rozpraw sędzia Tomasz Kuczma nie wydał wyroku kończącego sprawę. Mógł go zatem nie wydać także podczas rozprawy w dniu 18.12.2007 r.

Co do zarzutu stawianego mi przez sędziego T. Kuczmę – także wbrew zasadom prawidłowego rozumowania – „(…) Dysponował możliwością stawienia się w Sądzie i uzyskania wiadomości o czynnościach dokonanych na rozprawie w dniu 18.12.2007r.” wskazać należy, że to nie moim obowiązkiem było stawić się w Sądzie w Dębicy – tj. wziąć urlop i jechać do Dębicy – bo mnie pracownik Ministerstwa Sprawiedliwości Z. Dlugogórski poinformował pismem z dnia 05.12.2007 r. „(…) i dlatego też rozprawę odroczono do dnia 18 grudnia 2007r.”, ale sędziego Tomasza Kuczmy ustawowym obowiązkiem było sporządzić i doręczyć mi wezwanie na rozprawę w dniu 18.12.2007 r. lub zawiadomienie o niej.

W odniesieniu do twierdzenia sędziego T. Kuczmy z postanowienia z dnia 19.02.2008 r. – Załącznik 11: „Jak wynika z pisma Zbigniewa Kękusia z dnia 11.01.2008r. przesłanego do Sądu dnia 14.01.2008r (k.3393) wiedział on wówczas o przeprowadzeniu przez Sąd rozprawy w dniu 18.12.2007r. (…)” wskazać należy, że po tym, gdy mi na początku stycznia 2008 r. doręczono w.w. pismo Z. Długogórskiego z dnia 5 grudnia 2007 r., w którym podał – Załącznik 12: „po zwrocie akt do Sądu Rejonowego w Dębicy wyznaczono pierwszy termin rozprawy na dzień 27 marca 2007r., (…) Rozprawę kontynuowano w dniach 7 i 28 maja, 17 lipca, 23 sierpnia i 27 września 2007r. Do dnia 20 listopada 2007r., na który to dzień wyznaczono kolejny termin rozprawy do Sądu Rejonowego w Dębicy nie dotarł jeszcze protokół przesłuchania świadka i dlatego też rozprawę odroczono do dnia 18 grudnia 2007r.”, pismem z dnia 11 stycznia 2008 r. złożyłem wniosek o doręczenie mi uwierzytelnionych odpisów protokołów rozpraw, które odbyły się w w.w. dniach – o jego skutkach piszę na str. 18, 19 niniejszego pisma.

 

Ostatecznie sędzia T. Kuczma wydał w dniu 18 grudnia 2007 r. skazujący mnie wyrok kończący sprawę:

  1. nie odczytawszy mi aktu oskarżenia,
  2. nie przesłuchawszy mnie,
  3. nie wezwawszy mnie na rozprawę w dniu 18.12.2007 r., ani nie zawiadomiwszy o niej.

O wydaniu wyroku w dniu 18.12.2007 r. zostałem zawiadomiony po tym, gdy pismem z dnia 11 stycznia 2008 r. złożyłem wniosek o wyłączenie sędziego T.Kuczmy . W uzasadnieniu podałem, że sfałszował protokół rozprawy, którą prowadził w dniu 27 września 2007 r. Podał do niego m.in. „Przewodniczący /SSR T. Kuczma – ZKE/ zarządził postępowanie dowodowe oraz pouczył oskarżonego o przysługującym mu prawie zadawania pytań osobom przesłuchiwanym oraz składania wyjaśnień co do każdego dowodu (art. 386 § 2 kpk)”

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, Wydział II Karny, sygn. akt II K 451/06, protokół z rozprawy w dniu 27 września 2007r.

 

Sędzia T. Kuczma przygotowywał sobie uzasadnienie dla wydania wyroku…

Wiedział, że go nie może wydać bez przesłuchania mnie, a zatem mnie… „przesłuchał”.

W protokole. Li tylko.

Ja nie uczestniczyłem w rozprawie w dniu 27 września 2007 r. Przebywałem wtedy w odległym od Dębicy o kilkaset kilometrów Swarzędzu, gdzie pracowałem.

W odpowiedzi na mój wniosek z pisma z dnia 11.01.2008 r. o wyłączenie sędziego T. Kuczmy otrzymałem zawiadomienie z dnia 15 stycznia 2008 r.: „Dębica dnia 15.01.2008r. Sygn. akt II K 451/06 Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny zawiadamia, że zarządzeniem z dnia 15.01.2008r. Przewodniczącego Wydziału II Karnego Sądu Rejonowego w Dębicy, Pana wniosek z dnia 14.01.2008r. (data wpływu do Sądu) o wyłączenie SSR – Tomasza Kuczmy od rozpoznania sprawy pozostawiono w aktach sprawy bez dalszego biegu – jako bezprzedmiotowy. Postępowanie w sprawie zostało bowiem zakończone wyrokiem z dnia 18.12.2007r. Wyrok w tej sprawie jest prawomocny. Na zarządzenie Sędziego Sekretarz Jedynak”

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/, pismo z dnia 15 stycznia 2008 r.

 

Po tym, gdy mi doręczono w.w. pismo z dnia 15.01.2008 r. skierowanym do Sądu Rejonowego w Dębicy pismem z dnia 11 lutego 2008 r. złożyłem: „Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny ul. Słoneczna 3 39-200 Dębica Sygn. akt II K 451/06

Dotyczy: Wniosek – na podstawie art. 126 § 1 Kodeksu Postępowania Karnego o przywrócenie terminu na zaskarżenie wyroku z dnia 18 grudnia 2007r. w sprawie do sygn. akt II K 451/06”

W związku z:

  1. Pismem do mnie z dnia 15 stycznia 2008r. – data doręczenia 4 lutego 2008r. – o treści: /jak wyżej – ZKE/
  2. Wezwaniem dla mnie z dnia 28 stycznia 2008r. do uiszczenia opłaty w kwocie 17.122,00 /słownie: siedemnaście tysięcy sto dwadzieścia dwa/zł, z tego 2.122 /słownie: dwa tysiące sto dwadzieścia dwa/zł koszty postępowania sądowego oraz 15.000 /słownie: piętnaście tysięcy/zł grzywna

wnoszę – na podstawie art. 126 § 1 kpk „Jeżeli niedotrzymanie terminu zawitego nastąpiło z przyczyn od stron niezależnych, strona w zawitym terminie 7 dni od daty ustania przeszkody może zgłosić wniosek o przywrócenie terminu, dopełniając jednocześnie czynności, która miała być w terminie wykonana (…) – o przywrócenie mi terminu na zaskarżenie wyroku z dnia 18 grudnia 2007r. w sprawie do sygn. akt II K 451/06.”

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/, pismo Z. Kękusia z dnia 11 lutego

2008 r.

 

W odpowiedzi na mój wniosek z pisma z dnia 11.02.2008 r. sędzia T. Kuczma wydał w.w. postanowienie z dnia 19 lutego 2008 r. – Załącznik 11.

Zaskarżyłem postanowienie sędziego T. Kuczmy z dnia 11 lutego 2008 r. Moje zażalenie uchylił Sąd Okręgowy w Rzeszowie postanowieniem z dnia 17 kwietnia 2008 r. – Załącznik 13: „Sygn. akt II Kz 124/08 POSTANOWIENIE Dnia 17 kwietnia 2008 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący:SSO Tomasz Wojciechowski Sędziowie: SSO Zdzisław Kulpa /spraw./ SSR del. do SO Marcin Świerk Protokolant: Marcin Puźniak po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 17 kwietnia 2008 r. sprawy Zbigniewa Kękusia skazanego z art. 226 § 1 kk i in. na skutek zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 19 lutego 2008 r., sygn. akt II K 451/06, w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku na podstawie art. 437 § 1 kpk postanawia utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 19.02.2008 r., sygn. akt II K 451/06 Sąd Rejonowy w Dębicy odmówił skazanemu – Zbigniewowi Kękusiowi przywrócenia terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku tamtejszego Sądu z dnia 18.12.2007 r. U podstaw powyższego rozstrzygnięcia legło zapatrywanie, że skazany we wniosku nie wskazał na żadne okoliczności w świetle których przywrócenie terminu byłoby zasadne.

Z rozstrzygnięciem tym nie zgodził się skazany. W obszernym zażaleniu argumentował, iż nie został zawiadomiony o terminie wydania wyroku, ani wezwany na rozprawę czym pozbawiony został możliwości skorzystania z jego praw obywatelskich, w tym konstytucyjnego prawa do złożenia odwołania od wydanego przez Sąd wyroku. Wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku.

Sąd Okręgowy zważył co następuje: Zażalenie skazanego nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 126 § 1 kpk termin można przywrócić, jeżeli uchybienie nastąpiło z przyczyn od strony niezależnych, a strona w terminie zawitym wynoszącym7 dni od daty ustania przeszkody (leżącej u podstaw niedotrzymania terminu) zgłosiła wniosek o przywrócenie terminu i jednocześnie dokonała czynności dla której termin był ustanowiony.

Zasadnie argumentuje Sąd I instancji, że skarżący nie wykazał, iż nie ponosi winy w niedotrzymaniu terminu.

W swoim wniosku nie wskazał bowiem na żadne okoliczności, w świetle których nalżałoby uznać opóźnienie w złożeniu wniosku o uzasadnienie wyroku za usprawiedliwione. Arunku usprawiedliwienia niedochowania terminu nie spełnia w szczególności ogólne stwierdzenie, że skarżący nie zgadza się z uzasadnieniem wyroku i w związku z tym ma zamiar go zaskarżyć.
Nie ulega wątpliwości, że skazanemu Zbigniewowi Kękusiowwi skutecznie doręczono wezwanie na rozprawę, do rąk jego matki Wandy Kękuś w dniu 10.12.2007 r., a zatem zgodnie z art. 132 § 2 kpk. Słusznie Sąd Rejonowy wskazał, że za powyższym przemawia także fakt, iż w tym samym dniu Wanda Kękuś odebrała skierowaną do Zbigniewa Kękusia przesyłkę zawierającą odpis protokołu rozprawy z dnia 27.09.2007 r., a którą skazany otrzymał, co wynika z jego pisma z dnia 08.01.2008 r. Zbigniew Kękuś był więc o terminie rozprawy w prawidłowy sposób powiadomiony. Nie wskazał też żadnych okoliczności, które uniemożliwiałyby mu złożenie wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku w terminie.

Sąd Okręgowy podziela stanowisko Sądu Rejonowego, który wskazał, iż nawet gdyby teoretycznie przyjąć twierdzenia skarżącego za słuszne, iż nie był zawiadomiony o terminie rozprawy w dniu 18.12.2007r., to stwierdzić należy, iż nie zachował on siedmiodniowego terminu, o którym mowa w art. 126 § 1 kpk do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Z pism kierowanych przez niego do Sądu wynika, iż już w dniu 11.01.2008r. posiadał informację o przeprowadzeniu przez Sąd rozprawy w dniu 18.12.2007r. Niewątpliwie skarżący miał wówczas możliwość stawienia się w Sądzie i uzyskania wiadomości o czynnościach podjętych przez Sąd na rozprawie, a tym samym złożenia wniosku o przywrócenie terminu do sporządzenia i doręczenia uzasadnienia w przepisanym ustawowo terminie. Powyższe uwagi jednoznacznie przekonują, iż rozstrzygnięcie Sądu I instancji odmawiające przywrócenia skarżącemu terminu było poprawne i uzasadnione. W tym stanie rzecz należało zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy, co też Sąd uczynił, na podstawie powołanego na wstępie przepisu.”

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/,

postanowienie Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 17 kwietnia 2008 r. /sygn. II Kz 124/08/ – Załącznik 13

 

Sędziowie Sądu Okręgowego w Rzeszowie, SSO Tomasz Wojciechowski, SSO Zdzisią Kulpa i SSR del. do SO Marcin Świerk zaprezentowali dokładnie tę samą linię – nazwijmy to – rozumowania, co sędzia T. Kuczma.

Cytowali go wręcz.

Wskazać także należy, że sędziowie Sądu Okręgowego w Rzeszowie, SSO Tomasz Wojciechowski, SSO Zdzisław Kulpa i SSR del. do SO Marcin Świerk poświadczyli w postanowieniu z dnia 17.04.2008 r . ich wiedzę, że mnie sędzia T. Kuczma skazał wyrokiem z dnia 18.12.2007 r. z art. 226 § 1 k.k. – (…) po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 17 kwietnia 2008 r. sprawy Zbigniewa Kękusia skazanego z art. 226 § 1 kk i in.” – tj. za popełnienie 15 przestępstw znieważenia w.w. sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie w związku z pełnieniem obowiązków służbowych. A przecież ściganie z tego tytułu z art. 226 § 1 k.k. jest niedopuszczalne od dnia 19 października 2006 r. i z tej przyczyny Sąd Okręgowy w Rzeszowie uchylił potem, wyrokiem z dnia 15.09.2010 r. wyroki sędziego T. Kuczmy z dnia 18.12.2007 . w zakresie w.w. przestępstw.

Sędzia Tomasz Wojciechowski jest od kilku lat prezesem Sądu Okręgowego w Rzeszowie…

 

Na wyroku sędziego T. Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r. Pani podała w adnotacji sporządzonej w dniu 25.03.2011 r. – prawy górny róg pierwszej strony wyroku Załącznik 14: „Wyrok niniejszy stał się prawomocny i wykonalny w dniu 27.12.2007 r. Sędzia: B. Stój”

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10 /, wyrok sędziego

Tomasza Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r. – Załącznik 14

 

Dlaczego wyrok z dnia 18 grudnia 2007 r. stał się prawomocny i wykonalny już po 9 dniach, tj. 27 grudnia 2007 r…?

Podkreślić należy, że Sąd Rejonowy w Dębicy nie doręczył mi wyroku z dnia 18.12.2007 r.

Jego kopię odebrałem dopiero w październiku 2010 r. w Sądzie Okręgowym w Rzeszowie.

W odpowiedzi na moje wnioski z pisma z dnia 5 marca 2012 r. do prezesa Sądu Rejonowego w Dębicy Dariusza Różańskiego, czy:

  1. Sąd może wydać wyrok w sprawie karnej bez przesłuchania oskarżonego /mnie nawet aktu oskarżenia nie odczytano/?
  2. Sądowi wolno nie doręczyć skazanemu wyroku, który w jego sprawie wydano,

otrzymałem pismo z dnia 15 marca 2012 r. wiceprezes Sądu Rejonowego w Dębicy Anny Zięć, która mi wyjaśniła – Załącznik 15: „Sąd Rejonowy w Dębicy /adres – ZKE/ Dębica, dnia 15 marca 2012 roku, A-411-46/10 Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ W odpowiedzi na Pana pismo z dnia 5 marca 2012 r. informuję, iż postępowanie w sprawie sygn. II K 451/06 było prowadzone bez Pana udziału na podstawie art. 377 § 3 kpk (pierwsza rozprawa) i na podstawie art. 376 § 2 kpk (kolejne rozprawy).

Sąd nie ma obowiązku doręczenia z urzędu wyroku wydanego w sprawie prowadzonej pod nieobecność oskarżonego na podstawie w/w przepisów (art. 377 § 6 kpk). Wiceprezes Sądu Rejonowego Anna Zięć”

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt A-411-46/10, pismo z dnia 15 marca 2012 r. wiceprezes SSR Anny Zięć – Załącznik 15

 

Wskazać należy, że art. 377 k.p.k., na który – § 2, § 3 i § 6 – powołała się sędzia A. Zięć w piśmie z dnia 15.03.2012 r. stanowi: „§ 1. Jeżeli oskarżony wprawił się ze swej winy w stan niezdolności do udziału w rozprawie lub w posiedzeniu, w którym jego udział jest obowiązkowy, sąd może prowadzić postępowanie pomimo jego nieobecności, nawet jeżeli nie złożył jeszcze wyjaśnień.

§ 2. Przed wydaniem postanowienia, o którym mowa w § 1, sąd zapoznaje się ze świadectwem lekarza, który stwierdził stan takiej niezdolności, lub przesłuchuje go w charakterze biegłego. Stan niezdolności oskarżonego do udziału w rozprawie można stwierdzić także na podstawie badania niepołączonego z naruszeniem integralności ciała, przeprowadzonego za pomocą stosownego urządzenia.

§ 3. Jeżeli oskarżony zawiadomiony o terminie rozprawy oświadcza, że nie weźmie udziału w rozprawie, uniemożliwia doprowadzenie go na rozprawę albo zawiadomiony o niej osobiście nie stawia się na rozprawę bez usprawiedliwienia, sąd może prowadzić postępowanie bez jego udziału, chyba że uzna obecność oskarżonego za niezbędną; przepis art. 376 § 1 zdanie drugie stosuje się.

§ 4. Jeżeli oskarżony nie złożył jeszcze wyjaśnień przed sądem, można zastosować art. 396 § 2 lub uznać za wystarczające odczytanie jego poprzednio złożonych wyjaśnień.

§ 5. Jeżeli rozprawę przerwano lub odroczono wyznaczając nowy jej termin, sąd powiadamia o tym oskarżonego, a jeżeli oskarżony się stawi – przepis art. 375 § 2 stosuje się odpowiednio.

§ 6. Wyroku nie uważa się w tym wypadku za zaoczny.”

 

Art. 376 § 1 k.p.k., do którego ustawodawca odwołuje się w art. 377 § 3 k.p.k. powołanym przez sędzię A. Zięć piśmie z dnia 15.03.2012 r. stanowi: Jeżeli oskarżony, który złożył już wyjaśnienia, opuścił salę rozprawy bez zezwolenia przewodniczącego, sąd może prowadzić rozprawę w dalszym ciągu pomimo nieobecności oskarżonego, a wyroku wydanego w tym wypadku nie uważa się za zaoczny. Sąd zarządza zatrzymanie i przymusowe doprowadzenie oskarżonego, jeżeli uznaje jego obecność za niezbędną. Na postanowienie przysługuje zażalenie do innego równorzędnego składu tego sądu.”

A ja nie złożyłem wyjaśnień.

Wskazać także należy, że art. 374 § 1 k.p.k. stanowi: Obecność oskarżonego na rozprawie głównej jest obowiązkowa, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.”

A ja nie uczestniczyłem w rozprawie głównej.

Poświadczyła to wiceprezes Sądu Rejonowego w Dębicy sędzia Anna Zięć w w.w. postanowieniu z dnia 15.03.2012 r. – Załącznik 15: „ „W odpowiedzi na Pana pismo z dnia 5 marca 2012 r. informuję, iż postępowanie w sprawie sygn. II K 451/06 było prowadzone bez Pana udziału (…).”

Wyrok sędziego Tomasza Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r. jest zatem – w myśl podanych wyżej przepisów prawa – wyrokiem zaocznym.

 

Obecnie wyjaśnię, dlaczego uważam Sąd Rejonowy w Dębicy za złodziejską instytucję.

Sędzia T. Kuczma orzekł wyrokiem z dnia 18.12.2007 r. – Załącznik 14:„Sygn. akt II K 451/06 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Rejonowy w Dębicy w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSR Tomasz Kuczma (…) w obecności Prokuratora Rejonowego w Dębicy Jacka Żaka (…) XIX na podstawie art. 85 kk i art. 86 § 1 i 2 kk w miejsce orzeczonych jednostkowych kar grzywny orzeka wobec oskarżonego Zbigniewa Kękusia łączną karę grzywny w wymiarze 150 (stu pięćdziesięciu) stawek dziennych przy określeniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 100 (sto) jednostek.

XX na podstawie art. 627 kpk i art. 3 ust. 1 ustawwy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych zasą od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe, w tym opłatę, w kwocie 2 122 (dwa tysiące sto dwadzieścia dwa) złote,
Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10 /, wyrok sędziego

Tomasza Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r. – Załącznik 14

 

Otóż po tym, gdy w opisanych wyżej i poświadczonych załączonymi do niniejszego pisma dokumentami – okolicznościach sędzia Tomasz Kuczma wydał w dniu 18 grudnia 2007 r. skazujący mnie wyrok i mi go nie doręczył – co poświadczyła wiceprezes SSR Anna Zięć w piśmie z dnia 15 marca 2012 r., wyjaśniając mi, że: „Sąd nie ma obowiązku doręczenia z urzędu wyroku wydanego w sprawie prowadzonej pod nieobecność oskarżonego na podstawie w/w przepisów (art. 377 § 6 kpk). Wiceprezes Sądu Rejonowego Anna Zięć”, Sąd doręczył mi wezwanie dnia 28 stycznia 2008 r. – Załącznik 16: „Sąd Rejonowy Sekcja Wykonywania Orzeczeń Sądowych /adres – ZKE/ Dębica, 28/01/2008 Sygn. akt: II K 451/6 Nr. Karty dł.: 1/2008/KS/06 Odbiorca P.T. Kękuś Zbigniew /adres – ZKE/ WEZWANIE Sąd Rejonowy w Dębicy Sekcja Wykonywania Orzeczeń Sądowych, w oparciu o treść art. 44 § 1kkw. art. 206 § 1 kkw (ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. Dz.U. Nr 90, poz. 557, wzywa Pan(ią) do uiszczenia poniższych opłat w terminie 30 dni od daty otrzymania wezwaniea:
– koszty postępowania sądowego w wysokości 2 122,00

– grzywna w wysokości 15 000,00

Razem 17 122,00”

Rodzaj i wysokość powyższych opłat określa wyrok Sądu z dnia 18/12/2007.”

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10 /,wezwanie z dnia 28

stycznia 2008 r.– Załącznik 16

 

Zawiadomiłem Sąd, że z przyczyn, które opisałem wyżej nie uiszczę opłaty jak w wezwaniu z dnia 28 stycznia 2008 r.

Zaczęło się zatem rujnowanie mi opinii przez Sąd Rejonowy w Dębicy, w tym u moich pracodawców.

Sąd wydał w dniu 24 kwietnia 2008 r. komornikowi sądowemu przy Sądzie Rejonowym Dela Krakowa Krowodrzy Marcinowi Godyniowi Zlecenie Egzekucyjne.

Na jego podstawie komornik Marcin Godyń doręczył mi sporządzone w dniu 8 maja 2008 roku Zawiadomienie – Załącznik 17: „Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym dla Krakowa Krowodrzy Marcin Godyń Kancelaria Komornicza w Krakowie /adres – ZKE/ sygn. akt XII KMS/128/08 Kękuś Zbigniew /adres – ZKE/ ZAWIADOMIENIE O WSZCZĘCIU POSTĘPOWANIA EGZEKUCYJNEGO z tytułu egzekucji należności sądowych

Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym dla Krakowa Krowodrzy zawiadamia, że przeciwko P.T. na wniosek wierzyciela: Sąd Rejonowy w Dębicy /adres – ZKE/ zostało wszczęte postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułu wykonawczego: Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 18-12-2007 w sprawie sygn. II K 451/06 w celu wyegzekwowania od P.T. dłużnika następujących należności:
1. koszty postępowania i procesu 2.122,00-zł.

2. grzywna 15.000,00-zł.

Łączna kwota 17.122,00-zł

3. Koszty adwokackie w post. egz. 0,00-zł.

Do powyższych kwot zostaną doliczone koszty postępowania egzekucyjnego w związku z art. 770 kpc i ustawą z dnia 29 sierpnia o komornikach sądowych i egzekucji (tekst jednolity Dz. U. 2006/1567/1191 ze zmianami).
Egzekucja została skierowana zgodnie z wnioskiem wierzyciela do: wynagrodzenia.

Zawiadomienie doręcza się stosownie do art. 805 kpc. Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym dla Krakowa Krowodrzy Marcin Godyń”
Dowód: Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym dla Krakowa Krowodrzy Marcin Godyń Kancelaria Komornicza

w Krakowie, sygn. akt XII KMS/128/08, zawiadomienie z dnia 8 maja 2008 r. – Załącznik 17

 

Tego samego dnia, gdy skierował do mnie w.w. zawiadomienie, komornik Marcin Godyń skierował dwa zawiadomienia do niewłaściwych adresatów, tj.:

  1. zawiadomienie z dnia 5 maja 2008 r. Urzędu Skarbowego Kraków Prądnik o zajęciu wierzytelności.
  2. zawiadomienie z dnia 5 maja 2008 r. Banku Zachodniego WBK S.A. o zajęciu wynagrodzenia za pracę.

 

W skierowanym do Urzędu Skarbowego Kraków Prądnik zawiadomieniu z dnia 5 maja 2008 r. o zajęciu wierzytelności komornik M. Godyń podał m.in. – Załącznik 18: „Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym dla Krakowa Krowodrzy Marcin Godyń Kancelaria Komornicza w Krakowie /adres – ZKE/ sygn. akt XII KMS/128/08 Urząd Skarbowy Kraków Prądnik /adres – ZKE/ ZAJĘCIE WIERZYTELNOŚCI Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym dla Krakowa Krowodrzy zawiadamia, że w celu zaspokojenia należności w kwocie:

1. koszty postępowania i procesu 2.122,00-zł.

2. grzywna/kara pieniężna15.000,00-zł.

3. Koszty adwokackie w post. egz. 0,00-zł.

4. koszty egzekucji 2 593,30

przypadającej od dłużnika Kękuś Zbigniew na rzecz wierzyciela: Sąd Rejonowy w Dębicy Sekcja Wykonywania Orzeczeń Sądowych /adres – ZKE/ na podstawie na podstawie tytułu wykonawczego Sądu Rejonowego w Dębicy, z dnia 18-12-2007 w sprawie sygn. II K 451/06 z tytułu: NADPŁATY PODATKU.

Na podstawie art. 896, 909 kpc zobowiązuje się dłużnika zajętej wierzytelności, aby: 1. należnego świadczenia nie uiszczał do rąk dłużnika, lecz złożył je na konto Komornika Sądowy przy Sądzie Rejonowym dla Krakowa Krowodrzy nr: (…).Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym dla Krakowa Krowodrzy Marcin Godyń”

Dowód: Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym dla Krakowa Krowodrzy Marcin Godyń Kancelaria Komornicza

w Krakowie, sygn. akt XII KMS/128/08, zawiadomienie Urzędu Skarbowego Kraków Prądnik z dnia 8 maja 2008 r. – Załącznik 18

 

W skierowanym do Banku Zachodniego WBK S.A zawiadomieniu z dnia 5 maja 2008 r. zawiadomieniu o zajęciu wynagrodzenia za pracę komornik M. Godyń podał – Załącznik 19: „Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym dla Krakowa Krowodrzy Marcin Godyń Kancelaria Komornicza w Krakowie /adres – ZKE/ sygn. akt XII KMS/128/08 Bank Zachodni WBK S.A. /adres – ZKE/ ZAJĘCIE WYNAGRODZENIA ZA PRACĘ z tytułu egzekucji należności sądowych

1. Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym dla Krakowa Krowodrzy zgodnie z wnioskiem wierzyciela: Sąd Rejonowy w Dębicy Sekcja Wykonywania Orzeczeń Sądowych /adres – ZKE/ działając na podstawie art. 881 kpc oraz tytułu wykonawczego Sądu Rejonowego w Dębicy, z dnia 18-12-2007 w sprawie sygn. II K 451/06 wzywa do potrącenia poza częścią wolną od zajęcia dłużnikowi, pracownikowi Waszego Zakładu: Kękuś Zbigniew /adres – ZKE/ do wysokości egzekwowanego świadczenia – nie więcej jednak niż 1/2 wynagrodzenia:
1) należność łączna: 17 122,000 zł.

2) koszty egzekucji 1 394,20 zł.

Ostateczne koszty egzekucyjne zostaną ustalone po spłacie całej należności. (…) Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym dla Krakowa Krowodrzy Marcin Godyń

(…) POUCZENIE Na dokonaną czynność przysługuje stronom skarga wniesiona w terminie 7 dni od daty otrzymania niniejszego zajęcie do Sądu Rejonowego Wydziału Cywilnego dla Krakowa Krowodrzy (art. 767 kpc.).”
Dowód: Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym dla Krakowa Krowodrzy Marcin Godyń Kancelaria Komornicza

w Krakowie, sygn. akt XII KMS/128/08, zawiadomienie Banku Zachodniego WBK S.A. z dnia 8 maja 2008 r. – Załącznik 19

 

Komornik M. Godyń… pomylił się:

  1. wybrał niewłaściwy mojemu miejscu zameldowania Urząd Skarboy,
  2. ja nie pracowałem a Banku Zachodnim WBK S.A. od 1 listopada… 2006 roku.

 

Komornik M. Godyń wysłał zatem, w dalszym ciągu rujnując mi opinię:

  1. zawiadomienie z dnia 18 lipca do DTZ Management Sp. z o.o.
  2. zawiadomienie z dnia 8 sierpnia 2008 r. do Urzędu Skarbowego Kraków Krowodrza

 

W zawiadomieniu z dnia 18.07.2008 r. do DTZ Management komornik M. Godyń podał – Załącznik 20: „Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym dla Krakowa Krowodrzy Marcin Godyń Kancelaria Komornicza w Krakowie /adres – ZKE/ sygn. akt XII KMS/128/08 DTZ Managemnet Sp. z o.o. /adres – ZKE/

1. Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym dla Krakowa Krowodrzy zgodnie z wnioskiem wierzyciela: Sąd Rejonowy w Dębicy Sekcja Wykonywania Orzeczeń Sądowych /adres – ZKE/ działając na podstawie art. 881 kpc oraz tytułu wykonawczego Sądu Rejonowego w Dębicy, z dnia 18-12-2007 w sprawie sygn. II K 451/06 wzywa do potrącenia poza częścią wolną od zajęcia dłużnikowi, pracownikowi Waszego Zakładu: Kękuś Zbigniew /adres – ZKE/ do wysokości egzekwowanego świadczenia – nie więcej jednak niż 1/2 wynagrodzenia:
1) należność łączna: 17 122,000 zł.

2) koszty egzekucji 1 416,40 zł.

Ostateczne koszty egzekucyjne zostaną ustalone po spłacie całej należności. (…) Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym dla Krakowa Krowodrzy Marcin Godyń

(…) POUCZENIE Na dokonaną czynność przysługuje stronom skarga wniesiona w terminie 7 dni od daty otrzymania niniejszego zajęcie do Sądu Rejonowego Wydziału Cywilnego dla Krakowa Krowodrzy (art. 767 kpc.).
Dowód: Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym dla Krakowa Krowodrzy Marcin Godyń Kancelaria Komornicza

w Krakowie, sygn. akt XII KMS/128/08, zawiadomienie DTZ Managemnet Sp. z o.o. z dnia 18 lipca 2008 r. – Załącznik 20

 

Zgodnie z udzielonym mi przez komornika M. Godynia pouczeniem złożyłem skargę na jego czynność, a także zażalenie co do nadania klauzuli wykonalności, ale… zanim Sąd je rozpoznał mój pracodawca zmuszony groźbą nałożenia grzywny, przekazał na konto komornika Marcina Godynia … część wskazanej przez niego kwoty.

Z mojego wynagrodzenia przekazano na wskazane przez komornika Marcina Godynia konto w sierpniu kwotę 5.374,44zł, a we wrześniu kwotę 3.031,05 zł, tj. łącznie 8.405,49 zł.

 

W skierowanym do Urzędu Skarbowego Kraków Krowodrza zawiadomieniu z dnia 8 lipca 2008 r. o zajęciu wierzytelności komornik M. Godyń podał m.in. – Załącznik 21: „Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym dla Krakowa Krowodrzy Marcin Godyń Kancelaria Komornicza w Krakowie /adres – ZKE/ sygn. akt XII KMS/128/08 Urząd Skarbowy Kraków Krowodrza /adres – ZKE/ ZAJĘCIE WIERZYTELNOŚCI Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym dla Krakowa Krowodrzy zawiadamia, że w celu zaspokojenia należności w kwocie:

1. koszty postępowania i procesu 2.122,00-zł.

2. grzywna/kara pieniężna15.000,00-zł.

3. koszty egzekucji 2 609,95

przypadającej od dłużnika Kękuś Zbigniew na rzecz wierzyciela: Sąd Rejonowy w Dębicy Sekcja Wykonywania Orzeczeń Sądowych /adres – ZKE/ na podstawie na podstawie tytułu wykonawczego Sądu Rejonowego w Dębicy, z dnia 18-12-2007 w sprawie sygn. II K 451/06 z tytułu: NADPŁATY PODATKU.

Na podstawie art. 896, 909 kpc zobowiązuje się dłużnika zajętej wierzytelności, aby: 1. należnego świadczenia nie uiszczał do rąk dłużnika, lecz złożył je na konto Komornika Sądowy przy Sądzie Rejonowym dla Krakowa Krowodrzy nr: (…).Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym dla Krakowa Krowodrzy Marcin Godyń”

Dowód: Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym dla Krakowa Krowodrzy Marcin Godyń Kancelaria Komornicza

w Krakowie, sygn. akt XII KMS/128/08, zawiadomienie Urzędu Skarbowego Kraków Krowodrza z dnia 8 lipca 2008 r. – Załącznik 21

 

Pozostałej części z kwoty 17.122,00 zł komornik M. Godyń już nie zdążył ode mnie wyegzekwować, bo… z powodu informacji w Internecie o skazującym mnie wyroku sędziego T. Kuczmy z dnia 18.12.2007 r. w lutym 2009 r. wyrzucono mnie z pracy na stanowisku dyrektora Pionu Infrastruktury w centrali Spółki Skarbu Państwa Polskie Linie Lotnicze LOT S.A.
Od tego czasu nie pracuję. Skazanemu przez sędziego T. Kuczmę, a potem od nowa ściganemu przez Panią, doskonale zrujnowaliście Państwo opinię na rynku pracy.

 

Dwa lata po wyegzekwowaniu przez komornika M. Godynia ode mnie kwoty łącznej 8.405,49 zł, Sąd Okręgowy w Rzeszowie wydał w dniu 15 września 2010 r. pierwszy z w.w. wyroków wznowieniowych. Udowodnił sędziemu Tomaszowi Kuczmie, że z niego niedouczony tuman, bo w dniu 18 grudnia 2007 r. nie wiedział, że od dnia 19 października 2006 r. było z mocy w.w. wyroku TK z dnia 11.10.2006 r. niedopuszczalne ściganie z art. 226 § 1 k.k. za znieważenie sędziego w związku z pełnieniem obowiązków służbowych.

Sąd Rejonowy w Dębicy zawiadomił wtedy komornika M. Godynia pismem z dnia 22 października 2010 r. – Załącznik 22: „Sąd Rejonowy w Dębicy Sekca Wykonywania Orzeczeń Sądowych /adres – ZKE/ Data 22/10/2010 Sygn. akt II K 451/06 Nr karty dł. 1/2008/KS Komornik Sądowy przy Sądzie dla Krakowa Krowodrzy /adres – ZKE/ do XII Kms 128/08 W związku z treścią wyroku Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 15.09.2010 r. sygn. II Ko 283/10 w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie II K 451/6 i uchylenia części wyroku SR w Dębicy z dnia 18.12.2007 r sygn. II KI 451/6 dot. skazanego Zbigniewa Kękusia /adres – ZKE/ – Sekcja Wykonywania Orzeczeń tut. Sądu cofa wniosek o egzekucję z dnia 24.04.2008 r w w/w sprawie.”
Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy Sekcja Wykonywania Orzeczeń Sądowych, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K

451/06, II K 854/10 /, pismo z dnia 22 października 2010 r. do komornika Marcina Godynia – Załącznik 22

 

Potem, w dniu 26 stycznia 2012 r. Sąd Najwyższy wydał drugi z w.w. wyroków wznowieniowych, uznając za zasadną kasację Prokuratora Generalnego z dnia 23.08.2011 r. Sąd Najwyższy i Prokurator Generalny zarzucili sędziemu T. Kuczmie m.in., że z niego bezmyślny tuman, bo dokonał oceny dowodów, które zgromadził wbrew zasadom prawidłowego rozumowania – patrz: str. 12 niniejszego pisma.

Wtedy, w dniu 10 kwietnia 2012 r., Sąd Rejonowy w Dębicy zwrócił mi kwotę 7.280,70 zł. W Dowodzie nadania z dnia 10.04.2012 r. podano – Załącznik 23: „Sąd Rejonowy w Dębicy /adres – ZKE/ na zł 7280 gr 70 Zbigniew Kękuś Zwrot do II K 451/06”
Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10 /, Dowód nadania z dnia

10 kwietnia 2012 r. – Załącznik 23

 

Ponieważ mój pracodawca, u którego komornik M. Godyń zajął moje wynagrodzenie z tytułu wyroku sędziego T. Kuczmy z dnia 18.12.2007 r. poinformował mnie, że przekazał na wskazane przez komornika konto w sierpniu 2008 roku kwotę 5.374,44zł, a we wrześniu kwotę 3.031,05 zł, tj. łącznie 8.405,49 zł., skierowałem wniosek do prezesa Sądu Rejonowego w Dębicy Dariusza Różańskiego o zwrócenie mi przez Sąd Rejonowy w Dębicy:

  1. różnicy pomiędzy wyegzekwowaną ode mnie kwotą 8.405,49 oraz zwróconą mi kwotą 7.280,70 zł,
  2. odsetek od kwoty 8.405,49 zł za okres od października 2008 r. do 10 kwietnia 2012 r.

 

Prezes D. Różański odpowiedział mi pismem z dnia 23.04.2012 r. – Załącznik 24: „Sąd Rejonowy w Dębicy, A:411 – 46/10 Dębica, dnia 23 kwietnia 2012 r. Pan Zbigniew Kękuś W związku z Pana pismami z dnia 16 kwietnia 2012 r. wyjaśniam, że kwota 7280,70 została Panu zwrócona albowiem wyrok Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 18.12.2007 r. z chwilą wydania przez Sąd Najwyższy wyroku z dnia 26.01.2012 r. uchylającego zaskarżony wyrok w zakresie rozstrzygnięć zawartych w pkt. II i XVIII prawnie przestał istnieć.

(…) Co za tym idzie wyegzekwowane wcześniej na jego podstawie kwoty: 5158,70 zł na poczet grzywien i 2122 zł na poczet kosztów sądowych podlegały zwrotowi.

Natomiast co do Pana żądania w zakresie zwrotu kwoty 4974,79 uważąm je za nieuzasadnione. Sąd egzekwując grzywny i koszty sądowe posiadał tytuł egzekucyjny w postaci prawomocnego wyroku z dnia 18.12,2007 r, tak więc działania Sądu miały oparcie w prawie.

(…) Prezes Sądu Rejonowego Dariusz Różański”

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. A: 411-46/10, pismo z dnia 23 kwietnia 2012 r. Prezesa Sądu Dariusza Różańskiego – Załącznik 24

 

Niedouczony i bezmyślny tuman oraz łajdak sędzia Tomasz Kuczma wydał niesłuszny wyrok, z jego powodu komornik niesłusznie wyegzekwował ode mnie kwotę 8.405,49 zł, a prezes Sądu Dariusz Różański – nawiasem mówiąc jeszcze bardziej niż sędzia T. Kuczma niedouczony i bezmyślny tuman – poinformował mnie, że nie zwróci mi różnicy pomiędzy kwotą zagrabioną mi i zwróconą oraz odsetek od zagrabionej kwoty, bo… działania Sądu miały oparcie w prawie.

 

Takie samo stanowisko zaprezentowała Pani jako prezes Sądu.

Z dniem 15 czerwca 2012 r. prezes Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie powołał Panią do pełnienia funkcji prezesa Sądu Rejonowego w Dębicy – Załącznik 25:Prezes Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie Rzeszów, dnia 14 czerwca 2012 roku KD-1115-7/12 Pani Beata Stój Sędzia Sądu Rejonowego w Dębicy, Na podstawie art. 25 § 1 i art. 26 § 3 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.U. Nr 98, poz. 1070 ze zm.) powołuję Panią z dniem 15 czerwca 2012 r. do pełnienia funkcji prezesa Sądu Rejonowego w Dębicy na okres czterech lat. Zbigniew Śnigórski”
Dowód: Sąd Apelacyjny w Rzeszowie, sygn. KD-1115-7/12, decyzja prezesa Sądu Zbigniewa Śnigórskiego z dnia

14 czerwca 2012 roku – Załącznik 25

 

Pismem z dnia 12 grudnia 2012 r. skierowanym do Pani złożyłem: „Sędzia Beata Stój Prezes Sądu Rejonowego w Dębicy Sąd Rejonowy w Dębicy /adres – ZKE/ Dotyczy: I. Wniosek o wypłacenie mi przez Sąd Rejonowy w Dębicy kwoty 3.239,20 /słownie: trzy tysiące dwieście trzydzieści dziewięć 20/100/ zł.”

Kwota 3239,20 zł to odsetki ustawowe od wyegzekwowanej ode mnie kwoty 7.280,70 zł za okres od dnia 1 listopada 2008 r. do dnia 10 kwietnia 2012 r.

W odpowiedzi otrzymałem Pani pismo z dnia 19 grudnia 2012 r. – Załącznik 26: „Sąd Rejonowy w Dębicy /adres – ZKE/ A-411-46/10 Dębica, dnia 19 grudnia 2012 roku Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ W odpowiedzi na pismo z dnia 12 grudnia 2012 roku uprzejmie informuję, iż aktualnie nie ma podstaw do wypłaty kwoty 3239,20 zł, którą wskazał Pan jako odsetki ustawowe od zwróconej Panu w kwietniu 2012 roku kwoty 7280,70 zł. Kwota ta została wyegzekwowana na mocy prawomocnego i wykonalnego wyroku Sądu Rejonowego w Dębicy i niezwłocznie zwrócona, gdy wyrok ten ostatecznie stracił moc po wznowieniu postępowania w części przez Sąd Okręgowy w Rzeszowie i ostatecznie uchyleniu wyroku w pozostałym zakresie przez Sąd Najwyższy. Prezes Sądu Rejonowego Beata Stój”
Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt A-411-46/10, pismo prezesa Sądu SSR Beaty Stój z dnia 19

grudnia 2012 r. – Załącznik 26

 

Pani też uznała, że wyegzekwowanie ode mnie przez komornika na rzecz Sądu kwoty 7280,70 zł było w zgodzie z prawem, bo… niesłuszny, uchylony z winy tumana i łajdaka sędziego T. Kuczmy wyrok był prawomocny i wykonalny.

Powyżej opisałem, jak go prawomocnym uczynił „sędzia” Tomasz Kuczma.

 

Potem raz jeszcze, w lipcu 2013 r. skierowałem do Pani wniosek o zwrócenie mi odsetek od kwoty 7280,70 zł. Wtedy poinformowała mnie Pani pismem z dnia 30 lipca 2013 r. – Załącznik 27: „Sąd Rejonowy w Dębicy /adres – ZKE/ A-411-46/10 Dębica, 30 lipca 2013 r. Pan Zbigniew Kękuś

W odpowiedzi na Pana pismo z dnia 15 lipca 2013 r. wyjaśniam, iż o stanowisku Prezesa Sądu Rejonowego w Dębicy w sprawie żądania wypłaty odsetek został Pan poinformowany pismem z dnia 23 kwietnia 2012 roku, kiedy to zwracał się Pan do Prezesa w podobnej sprawie. Prezes Sądu Rejonowego w Dębicy Beata Stój”

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt A-411-46/10, pismo prezesa Sądu SSR Beaty Stój z dnia 30 lipca 2013

r. – Załącznik 27

 

Z podanych wyżej przyczyn uważam kierowany obecnie przez Panią Sąd Rejonowy w Dębicy za instytucję złodziejską.

Okradli mnie sędziowie złodzieje z tego Sądu w opisany wyżej sposób z podanej wyżej kwoty.

Pomijając, że mnie wcześniej tuman i łajdak „sędzia” Tomasz Kuczma niesłusznie uczynił przestępcą niszcząc mi – i mojej rodzinie – życie.

 

Kradną zresztą sędziowie z Sądu w Dębicy, jak się da. Każda złotówka się dla Was liczy. Zarobiona kosztem strony postępowania, czyli zagrabiona.

Kradną oraz ukrywają kompromitujące ich dokumenty.

Powyżej opisałem jak mi sędzia Tomasz Kuczma doręczywszy wezwanie z dnia 28 stycznia 2008 r. do uiszczenia kwoty 17.122,00 zł orzeczonej wyrokiem, który wydał w dniu 18.12.2007 r. nie doręczywszy mi… tego wyroku, a wiceprezes Sądu Anna Zięć pouczyła mnie pismem z dnia 15 marca 2012 r., sygn. akt A-411-46/10, że to było… w zgodzie z prawem.

Czyli, że Sąd nie musiał mi doręczyć wyroku, tj. tytułu wykonawczego, na podstawie którego nasłał na mnie komornika, który z tytułu tego wyroku zajął moje wynagrodzenie na kwotę 8.405,49 zł.

Sędzia Tomasz Kuczma inne – poza wyrokiem – dokumenty także przede mną ukrywał.

Skierowanym do Sądu pismem z dnia 11 stycznia 2008 r. złożyłem wniosek o doręczenie mi uwierzytelnionych odpisów protokołów rozpraw, które odbyły się w dniach 27.03.2007 r., 07.05.2007 r., 28.05.2008 r., 17.07.2007 r., 23.08.2007 r., 27.09.2007 r., 20.11.2007 r., 18.12.2007 r.

Pismem z dnia 23 stycznia 2008 r. sędzia T. Kuczma wezwał mnie – Załącznik 28: „Sąd Rejonowy w Dębicy /adres – ZKE/ Dębica dn. 23.01.2008 r. Sygn. akt II K 451/06 Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Krany wzywa Pana o uiszczenie opłaty w kwocie 198,00 (sto dziewięćdziesiąt osiem) złotych w terminie 7 dni pod rygorem uznania wniosku o wydanie protokołów za bezskuteczny.

Opłatę można uiścić w kasie tut. Sądu pokój 111 lub na konto Sądu Rejonowego w Dębicy – numer konta: /nr konta – ZKE/ Sędzia Sądu Rejonowego Tomasz Kuczma”
Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10 /, pismo sędziego T.

Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r. – Załącznik 28

 

Sędzia T. Kuczma powinien mnie chyba wezwać do uiszczenia opłaty, a nie „o uiszczenie”

 

Po doręczeniu mi w.w. wezwania opłatę w kwocie 198,00 zł uiściłem w dniu 20 lutego 2008 r. w Urzędzie Pocztowym w Poznaniu – Załącznik 29:

Dowód: Dowód nadania w dniu 20 lutego 2008 r. kwoty 198,00 zł – Załącznik 29

 

Sędzia Tomasz Kuczma postanowił, że… mi jednak nie doręczy odpisów protokołów, za których doręczenie mi zapłaciłem.

W marcu 2008 r. doręczono mi pismo z dnia 13.03.2008 r. – Załącznik 30: „Sąd Rejonowy w Dębicy /adres – ZKE/ Dębica dn. 13.03.2008 r. Sygn. akt II K 451/06 Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ ZAWIADOMIENIE O TREŚCI ZARZĄDZENIA Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny zawiadamia Pana, iż zarządzeniem z dnia 10 marca 2008 r. zarządził – wniosek Zbigniewa Kękusia z dnia 11 stycznia o doręczenie uwierzytelnionych odpisów protokołów rozpraw, które odbyły się w dniach 27.03.2007 r., 07.05.2007 r., 28.05.2008 r., 17.07.2007 r., 23.08.2007 r., 27.09.2007 r., 20.11.2007 r., 18.12.2007 r. – uznać za bezskuteczny. Na zarządzenie sędziego Sekretarz M. Smoczyńska”
Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10 /, pismo z dnia 13 marca

2008 r. – Załącznik 30

 

Dlaczego bezskuteczny skoro uiściłem – niemałą – opłatę?
Gdybym Panią o to zapytał, odmówiła by mi Pani zapewne odpowiedzi, wyjaśniając, że nie Pani była wtedy referentem.

Na każde inne ewentualnie zadane przeze mnie w tej sprawie pytanie, też by Pani coś wymyśliła. „Coś”, to znaczy, że było… prawomocnie i wykonalnie.

Skierowałem zatem pismem do Pani z dnia 27 listopada 2015 r. wniosek, którym spowodowałem ujawnienia prawdy: „Beata Stój Prezes Sądu Rejonowego w Dębicy Sąd Rejonowy w Dębicy ul. Słoneczna 3 39-200 Dębica Sygnatura akt: II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/1 Dotyczy: I. Wniosek o zwrócenie mi uiszczonej przeze mnie w dniu 20 lutego 2008 r. zgodnie z wezwaniem sędziego Tomasza Kuczmy z dnia 23 stycznia 2008 r. kwoty 198,00 /sto dziewięćdziesiąt/ złotych, wraz z ustawowymi odsetkami ustalonymi za okres od daty wpływu w.w. kwoty do Sądu Rejonowego w Dębicy do dnia wpływu niniejszego pisma.”

Pani poświadczyła pismem z dnia 4 grudnia 2015 r. stan faktyczny – Załącznik 31: „Sąd Rejonowy w Dębicy /adres – ZKE/ Dębica dn. 13.03.2008 r. Sygn. akt II K 407/13 Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny informuje Pana, że kwota 198 zł wpłacona w dniu 22 lutego 2008 r., została zwrócona przekazem pocztowym nr 2283 przekazanym do realizacji Poczcie Polskiej w dniu 20 lutego 2010 r. Sędzia Sądu Rejonowego Beata Stój”

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10 /, pismo z dnia 4 grudnia

2015 r. – Załącznik 31

 

Czyż nie jest sędzia Tomasz Kuczma oszustem i złodziejem?

Mimo uiszczenia przeze mnie kwoty 198,00 zł w dniu 22 lutego 2008 r. /data wpływu do Sądu Dębicy/ wydał w dniu 10 marca 2008 r. zarządzenie o doręczeniu mi odpisów protokołów.

Ukrywał je przede mną.

Uiszczonej przeze mnie kwoty 198,00 zł nie zwrócił mi jednak ani on, ani Sąd Rejonowy w Dębicy przez dwa… lata.

Nawiasem mówiąc, Pani podała, że: „kwota 198 zł wpłacona w dniu 22 lutego 2008 r., została zwrócona przekazem pocztowym nr 2283 przekazanym do realizacji Poczcie Polskiej w dniu 20 lutego 2010 r. Nie podała Pani, czy ja tę kwotę odebrałem i z jaką datą.

Nie wyjaśniła Pani także, dlaczego skoro Sąd bezprawnie przetrzymywał moich 198,00 zł przez dwa lata, nie wypłacił mi odsetek od tej kwoty. Też było… „prawomocnie” i „wykonalnie”?

 

Ad. pkt. IV. V, str. 3

W piśmie z dnia 3 listopada 2010 r. przedstawiła mi Pani także zarzuty, że:

  1. używałem słów obraźliwych i nieprzyzwoitych wobec SSR Tomasza Kuczmy, SSO Jarosława Szaro i Prokuratora Rejonowego w Dębicy Jacka Żaka,
  2. nazwałem Panią oszustką i sugerowałem, że poświadczyła Pani nieprawdę w orzeczeniu wydanym w toku postępowania wykonawczego oraz że zrobiła to Pani w celu zatarcia oczywistej i rażącej obrazy przepisów prawa przez sędziego T. Kuczmę.

 

Nie podała Pani jednak, które z użytych wobec SSR Tomasza Kuczmy, SSO Jarosława Szaro i Prokuratora Rejonowego w Dębicy Jacka Żaka uznała Pani za:

  1. obraźliwe
  2. nieprzyzwoite

oraz w którym /data/ piśmie nazwałem Panią oszustką i sugerowałem, że poświadczyła Pani nieprawdę w orzeczeniu wydanym w toku postępowania wykonawczego.

Pozbawiła mnie Pani w ten sposób możliwości zweryfikowania słuszności Pani zarzutów.

 

xxx

 

Sąd Rejonowy w Dębicy to złodziejska instytucja.

Od 15 czerwca 2012 r. kierowana przez Panią, której postępowanie w od listopada 2010 r. wypełnia definicje:

  1. ignoranta – „IGNORANT”«człowiek nie mający podstawowych wiadomości, nieuk»; Słownik Języka Polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, s. 272
  2. tumana – „TUMAN”: «człowiek tępy, ciężko myślący; matoł, tępak»;Słownik Języka Polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, s. 1051
  3. psychopaty – „PSYCHOPATA”«o kimś, kto zachowuje się niezgodnie z przyjętymi normami i budzi lęk w otoczeniu»; Słownik Języka Polskiego PWN

 

Co jednak oczywiste, podczas posiedzenia w dniu 15 marca 2016 r. będę się do Pani zwracał „wysoki sądzie”.

Po przedstawieniu mojego wniosku o wydanie wyroku uniewinniającego mnie od wszystkich czynów, za które Sąd Rejonowy ściga mnie od 14 listopada 2006 r., w tym Pani od dnia 3 listopada 2010 r. – w opisanych wyżej oraz w moich pismach do Pani z dnia 4 i 8 marca 2016 r. okolicznościach, – na podstawie aktu oskarżenia prokurator Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r., oraz uzasadnienia dla tego wniosku opuszczę salę.

Moja obecność na posiedzeniu w dniu 15 marca 2016 r. nie jest obowiązkowa, a wyrok, jaki Pani wyda jest mi całkowicie obojętny. Tak samo, jak to, czy zrobi nim Pani przyjemność niedouczonemu tumanowi prokurator Ewie Sacha, którą… tuman prokurator rejonowy dla Krakowa Śródmieścia Wschód Krystyna Kowalczyk – nadzorowała postępowanie przygotowawcze przeciwko mnie prowadzone przez prokurator R. Ridan i dopuściła do sporządzenia przez nią aktu oskarżenia na podstawie li tylko wydruków ze stron www.zgsopo.webpark.pl i www.zkekus.w.interia.pl – jest mi całkowicie obojętny.

O ile wtedy, gdy Pani przejmowała sprawę przeciwko mnie u schyłku 2010 r. mogłem mieć nadzieję na odbudowanie pozycji na rynku pracy, to teraz nie mam już na to najmniejszej szansy. Lata za mną bezrobocia z powodu sprawy prowadzonej przeciwko mnie z oskarżenia prokurator R. Ridan, w tym wydanie skazującego mnie wyroku, potem, od marca 2011 r., kreowanie mi przez Panią wizerunku osoby niepoczytalnej, chorej psychicznie wyeliminowały mnie skutecznie z grona kandydatów na pracobiorców.

Róbta zatem, co chceta sędzio Stój. Prezesie złodziejskiej instytucji, dającej zatrudnienie niedouczonemu i bezmyślnemu tumanowi sędziemu Tomaszowi Kuczmie i jego zawodowym i osobowościowym klonom.

Ja przypomnę tylko, że:

Każdy ma prawo do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy

bez nieuzasadnionej zwłoki przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły sąd.”

Artykuł 45.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

 

 

Zbigniew Kękuś

 

Załączniki:

Wszystkie dokumenty przedstawione przeze mnie jako Załączniki do niniejszego pisma znajdują się w aktach sprawy Sądu Rejonowego w Dębicy do sygn. II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/

  1. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/ akt oskarżenia prokurator Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r., sygn. 1 Ds. 39/06/S
  2. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/, wyrok Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 15.09.2010 r., sygn. akt II Ko 283/10
  3. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. akt IV KK 272/11
  4. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/, wniosek SSR Beaty Stój o wyłączenie
  5. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/ kasacja Prokuratora Generalnego z dnia 23 sierpnia 2011 r., sygn. akt PG IV KSK 699/11 od wyroku Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 18 grudnia 2007 r., sygn. akt II K 451/06
  6. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/, postanowienie sędziego Tomasza Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r.
  7. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 451/06 /następnie II K 854/10, II K 407/13/ zażalenie prokurator Radosławy Ridan z dnia 8 grudnia 2006 r.
  8. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 451/06 /następnie II K 854/10, II K 407/13/, postanowienie Sądu Okręgowego w Rzeszowie Wydział II Karny z dnia 5 stycznia 2007r., sygn. akt II Kz.675/06
  9. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 451/06 /następnie II K 854/10, II K 407/13/, protokół rozprawy w dniu 18 grudnia 2007 r.
  10. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. A-01227-37/, pismo z dnia 10 listopada 2010 r. prezesa Sądu, sędziego Dariusza Różańskiego
  11. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/, postanowienie SSR Tomasza Kuczma z dnia 19 lutego 2008r.
  12. Ministerstwo Sprawiedliwości Rzeczypospolitej Polskiej, Departament Sądów Powszechnych, sygn. akt DSP-I-051-527/2007, pismo Zastępcy Dyrektora Departamentu Sądów Powszechnych, sędziego Zygmunta Długogórskiego z dnia 5 grudnia 2007r.
  13. Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, postanowienie Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 17 kwietnia 2008 r. /sygn. II Kz 124/08/
  14. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10 /, wyrok sędziego Tomasza Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r.
  15. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt A-411-46/10, pismo z dnia 15 marca 2012 r. wiceprezes SSR Anny Zięć
  16. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10 /,wezwanie z dnia 28 stycznia 2008 r.
  17. Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym dla Krakowa Krowodrzy Marcin Godyń Kancelaria Komornicza w Krakowie, sygn. akt XII KMS/128/08, zawiadomienie z dnia 8 maja 2008 r.
  18. Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym dla Krakowa Krowodrzy Marcin Godyń Kancelaria Komornicza w Krakowie, sygn. akt XII KMS/128/08, zawiadomienie Urzędu Skarbowego Kraków Prądnik z dnia 8 maja 2008 r.
  19. Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym dla Krakowa Krowodrzy Marcin Godyń Kancelaria Komornicza w Krakowie, sygn. akt XII KMS/128/08, zawiadomienie Banku Zachodniego WBK S.A. z dnia 8 maja 2008 r.
  20. Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym dla Krakowa Krowodrzy Marcin Godyń Kancelaria Komornicza w Krakowie, sygn. akt XII KMS/128/08, zawiadomienie DTZ Managemnet Sp. z o.o. z dnia 18 lipca 2008 r.
  21. Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym dla Krakowa Krowodrzy Marcin Godyń Kancelaria Komornicza w Krakowie, sygn. akt XII KMS/128/08, zawiadomienie Urzędu Skarbowego Kraków Krowodrza z dnia 8 lipca 2008 r.
  22. Sąd Rejonowy w Dębicy Sekcja Wykonywania Orzeczeń Sądowych, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10 /, pismo z dnia 22 października 2010 r. do komornika Marcina Godynia
  23. Sąd Rejonowy w Dębicy sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10 /, Dowód nadania z dnia 10 kwietnia 2012 r.
  24. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. A: 411-46/10, pismo z dnia 23 kwietnia 2012 r. Prezesa Sądu Dariusza Różańskiego
  25. Sąd Apelacyjny w Rzeszowie, sygn. KD-1115-7/12, decyzja prezesa Sądu Zbigniewa Śnigórskiego z dnia 14 czerwca 2012 roku
  26. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt A-411-46/10, pismo prezesa Sądu SSR Beaty Stój z dnia 19 grudnia 2012 r.
  27. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt A-411-46/10, pismo prezesa Sądu SSR Beaty Stój z dnia 30 lipca 2013 r.
  28. Sąd Rejonowy w Dębicy sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10 /, pismo sędziego T. Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r.
  29. Dowód nadania w dniu 20 lutego 2008 r. kwoty 198,00 zł
  30. Sąd Rejonowy w Dębicy sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10 /, pismo z dnia 13 marca 2008 r.
  31. Sąd Rejonowy w Dębicy sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10 /, pismo z dnia 4 grudnia 2015 r.

 

 

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Kraków, dnia 23 lutego 2016 r.

Zbigniew Kękuś

 

Sąd Rejonowy w Dębicy

Wydział II Karny

ul. Słoneczna 3

39-200 Dębica

 

Sygnatura akt: II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/

 

Dotyczy: Wniosek o rejestrowanie posiedzenia w dniu 15 marca 2016 r. za pomocą urządzenia rejestrującego obraz i dźwięk

Uzasadnienie

 

W dniu 22 lutego 2016 r. odebrałem Zawiadomienie o treści – Załącznik 1: „Sąd Rejonowy w Dębicy /adres – ZKE/ Dębica, dn. 04/02/2016 Sygnatura akt: II K 407/13 Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ ZAWIADOMIENIE Sąd Rejonowy w Dębicy II Wydział Karny zawiadamia Pana jako oskarżonego z art. 226 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk o terminie posiedzenia w przedmiocie umorzenia postępowania, które odbędzie się dnia 15 marca 2016 roku o godz. 10:00 sala 132 w Sądzie Rejonowym w Dębicy.

Sąd informuje, że obecność Pana jest nieobowiązkowa.
Na mocy zarządzenia sędziego Starszy Sekretarz Marcin Foryński-Kastoris”

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13, zawiadomienie z dnia 4 lutego 2016 r. – Załącznik 1

 

W związku z powyższym wnoszę jak na wstępie.

 

Zbigniew Kękuś

 

Załączniki:

  1. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13, zawiadomienie z dnia 4 lutego 2016 r.

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

 

Kraków, dnia 10 marca 2016 r.

Zbigniew Kękuś

 

SSR Beata Stój

Prezes Sądu Rejonowego w Dębicy

Sąd Rejonowy w Dębicy

Wydział II Karny

ul. Słoneczna 3

39-200 Dębica

 

Sygn. akt: II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/

 

Dotyczy:

  1. Zawiadomienie, że podczas posiedzenia w dniu 15 marca 2016 r. zamierzam skorzystać z określonego w art. 361 § 1 k.p.k. – „W razie wyłączenia jawności mogą być obecne na rozprawie, oprócz osób biorących udział w postępowaniu, po dwie osoby wskazane przez oskarżyciela publicznego, oskarżyciela posiłkowego, oskarżyciela prywatnego i oskarżonego. Jeżeli jest kilku oskarżycieli lub oskarżonych, każdy z nich może żądać pozostawienia na sali rozpraw po jednej osobie.” – prawa do uczestnictwa w nim dwóch zgłoszonych przeze mnie osób.
  2. Zawiadomienie, że osoby jak w pkt. I wskażę przed rozpoczęciem posiedzenia w dniu 15 marca 2016 r.
  3. Zawiadomienie, że:
    1. kopie dokumentów poświadczających zdarzenia opisane w niniejszym piśmie są umieszczone w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl,
    2. kopia niniejszego pisma zostanie umieszczona w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl,

 

W dniu 15 marca 2016 r. odbędzie się posiedzenie, jak w zawiadomieniu z dnia 4 lutego 2016 r. – Załącznik 1: „Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny /adres – ZKE/ Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ Dębica, dn. 04/02/2016 ZAWIADOMIENIE Sąd Rejonowy w Dębicy II Wydział Karny zawiadamia Pana jako oskarżonego z art. 226 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk o terminie posiedzenia w przedmiocie umorzenia postępowania, które odbędzie się dnia 15 marca 2016 roku o godz. 10:00 sala 132 w Sądzie Rejonowym w Dębicy. Sąd informuje, że obecność Pana jest nieobowiązkowa. Na mocy zarządzenia sędziego Starszy Sekretarz Marcin Foryński-Kastoris”
Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13, zawiadomienie z dnia 4 lutego 2016 r. – Załącznik 1

 

W związku z powyższym informuję jak na wstępie.

 

Zbigniew Kękuś

 

Załączniki: od 1 do 70 do ściagnięcia

  1. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13, zawiadomienie z dnia 4 lutego 2016 r.

i W tym roku akademickim rozpocząłem wykłady i seminaria w Wyższej Szkole Prawa i Administracji w Przemyślu. Prowadzę je we wspaniałych obiektach tej niepublicznej szkoły w Rzeszowie. Wykłada tam prawo karne także mój przyjaciel, a zarazem współpracownik w Katedrze Prawa Karnego UJ, Zbigniew Ćwiąkalski, były minister sprawiedliwości w rządzie Donalda Tuska.” – Źródło: – Andrzej Zoll, „Zollowie – opowieść rodzinna”; Wydawnictwo Literackie, Sp. z o.o., 2011, s. 207