Rządu Żydów w Polsce – jak prokurator Furdzik niedouczonemu i mściwemu Żydowi A. Zollowi i jego małżonce służył oraz jak interesu Furdzika bronią

Zbigniew Kękuś nie wygląda na takiego skurwysyna, za jakiego ma go polski system sprawiedliwości.

A jednak od 8 lat jest klientem sal sądowych i jest szansa, że nieprędko to się zmieni. Może jest złym człowiekiem.

Ale dopuszczam też możliwość, że Kękuś ma przegwizdane, bo mu przebiegł drogę prof. Andrzej Zoll.

I to nie sam, tylko razem z żoną. Pech po prostu …

Kękuś (…) Jest skończony, trzeba jasno powiedzieć.

Źródło: Maciej Wiśniowski, „Zoll … Pal!”; „NIE”, 25-31 lipca 2014, str. 9

 

Rzeczpospolita Polska jest demokratycznym państwem prawnym,

urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej.”

Artykuł 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

Szanowni Państwo,

 

Niniejszego e-mail’a kieruję do Państwa w interesie społecznym.

Prezentuję w nim, w jaki sposób niektórzy Żydzi i członkowie ich rodzin wykorzystują podporządkowanych im funkcjonariuszy publicznych i jak tych sługusów interesów bronią – także pod rządami nowego prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobro – inni, kolejne sługusy w łańcuchu takowych sięgającym po najwyższe szczeble władzy.

Przedstawię Państwu kilkoro takowych, tj. „zespół” w składzie:

  1. prokurator Prokuratury Rejonowej dla Krakowa Śródmieścia Zachód Dariusz Furdzik
  2. była prokurator rejonowy dla Krakowa Śródmieścia Zachód Lucyna Czechowicz
  3. obecna prokurator rejonowy dla Krakowa Śródmieścia Zachód Anna Rokicka-Lis
  4. sędzia Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wydział II Karny Dariusz Stachurski
  5. sędzia Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wydział II Karny Małgorzata Rokosz
  6. p.f. Rzecznika Dyscyplinarnego Prokuratury Apelacyjnej w Krakowie Ida Marcinkiewicz-Baca.

 

Przedstawię, jak obecny podwładny Prokuratora Generalnego Zbigniewa Ziobry sługus Żyda ortodoksa Andrzeja Zoll i jego małżonki adw. Wiesławy Zoll prokurator Dariusz Furdzik skierował w dniu 11 marca 2015 r. do Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wydział II Krany wniosek o wydanie postanowienia o pozbawieniu mnie wolności przez poddaniu mnie obserwacji psychiatrycznej, mimo że w osobiście sporządzonym w tej samej sprawie postanowieniu z dnia 24 kwietnia 2014 r. 24 kwietnia 2014 r. podał – Załącznik 23: „W niniejszej sprawie prawny brak możliwości skierowania podejrzanego na obserwację psychiatryczną (…).”

Przedstawię, czym się to dla Furdzika skończyło.

Przedstawię także osobliwe, z korzyścią dla prokuratora Dariusza Furdzika i sędzi Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wydział II Karny Małgorzaty Rokosz zachowanie byłego prokuratora apelacyjnego w Krakowie Artura Wrony.

Zaprezentuję zastosowanie w praktyce – na moim przykładzie – powszechnie wykorzystywanej przez funkcjonariuszy publicznych państwa jak w art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej – znaczy, rzekomo, prawnego – taktyki, tj. zamykanie w szpitalach psychiatrycznych ofiar patologii degeneratów w służbie publicznej.

W moim przypadku prokurator Dariusz Furdzik zaprezentował się jako niedouczony idiota – „IDIOTA”: «człowiek upośledzony umysłowo, pozbawiony inteligencji»; Słownik Języka Polskiego PWN, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, s. 271. Ani trochę mnie to nie dziwi. Odkąd wszedł ze mną w relację miałem go za takowego.

Jest też prokurator Dariusz Furdzik łajdakiem – „ŁAJDAK”: «człowiek niegodziwy, postępujący haniebnie, godny potępienia»; Słownik Języka Polskiego PWN, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, s. 424.

Idiota i łajdak korzysta jednak prokurator Dariusz Furdzik z parasola ochronnego rozłożonego nad wszystkimi członkami fanklubu Andrzeja i Wiesławy Zoll.

Zgodzicie się Państwo zapewne ze mną, że jeśli prokurator w dokumencie wydanym w dniu 24 kwietnia 2014 r. podaje, że w sprawie, którą rozpoznaje zachodzi prawny brak możliwości zrealizowania wobec podejrzanego i z jego udziałem jakiejś czynności prawnej, a w dniu 11 marca 2015 r. występuje – w tym samym stanie prawnym – z wnioskiem do sądu o zrealizowanie tej czynności, to mamy do czynienia z przypadkiem ortodoksyjnego idioty i łajdaka. Mam na myśli sponsorowanego przez państwo, w tym Państwa, prokuratora Dariusza Furdzika.

Zaprezentuję Państwu jak mnie i moją rodzinę, matkę, dzieci, „poćwiczył” – na koszt państwa, w tym Państwa – prokurator Dariusz Furdzik, obecnie podwładny ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobro.

A jak już nas sobie „poćwiczył”, ale nie udało mu się umieścić mnie w szpitalu psychiatrycznym, to… umorzył postępowanie. Mimo że ja przyznałem się – gdy mnie przesłuchiwała Policja z nakazu prokuratora D. Furdzika – do popełnienia czynów, za które mnie ścigał.

Nie wątpię, że po zapoznaniu się z treścią załączonych do niniejszego e-mail’a dokumentów zadacie sobie Państwo nie tylko pytanie „Skąd oni ich – takich, jak prokurator Dariusz Furdzik i sędzia Małgorzata Rokosz – biorą”, ale także „Dlaczego ich bronią?”. Odpowiadam na drugie z w.w. pytań: „Przez wzgląd na dobro wymiaru sprawiedliwości.”

 

Przedstawię także w jaki sposób interesu podporządkowanych prokuratorowi Dariuszowi Furdzikowi biegłych sądowych z listy prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie, lekarzy psychiatrów, Andrzeja Wsołka i/lub Kingi Zoły bronią m.in.:

  1. prezes Sądu Okręgowego w Krakowie sędzia Beata Morawiec
  2. dyrektor Szpitala Specjalistycznego im. dr. Józefa Babińskiego w Krakowie Stanisław Kracik

 

xxx

 

Jak Państwa informowałem prof. dr hab. Andrzej Zoll uczynił mnie jako Rzecznik Praw Obywatelskich demokratycznego rzekomo państwa prawnego rzekomo urzeczywistniającego zasady sprawiedliwości społecznej przestępcą. Za słowa. Jego małżonka, adw. Wiesława Zoll także.

W przypadku A. Zolla z rażącym naruszeniem prawa, którego on sam naucza od kilkunastu lat.

W kolejnych edycjach wydawanego od kilkunastu lat pod redakcją naukową A. Zolla Komentarza do kodeksu karnego prezentowane jest jako słuszne wskazanie doktryny prawnej, według którego Rzecznik Praw Obywatelskich będąc organem konstytucyjny nie jest konstytucyjnym organem Rzeczypospolitej Polskiej.

Redaktor naukowy wyjaśnia dlaczego.

Tymczasem ten sam Andrzej Zoll obciążył mnie zeznaniami, w sprawie w której prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód Radosława Ridan przedstawiła mi aktem oskarżenia z dnia 12 czerwca 2006 r. z art. 226 § 3 k.k. zarzut, który opisała jako znieważenie za pośrednictwem Internetu konstytucyjnego organu Rzeczypospolitej Polskiej, Rzecznika Praw Obywatelskich, w osobie sprawującego ten urząd prof. Andrzeja Zolla.

Artykuł 226 § 3 k.k. stanowi: Kto publicznie znieważa lub poniża konstytucyjny organ Rzeczypospolitej Polskiej, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.”

Jeśli Rzecznik Praw obywatelskich nie jest konstytucyjnym organem Rzeczypospolitej Polskiej, to czyn przypisany mi przez prokurator R. Ridan z art. 226 § 3 k.k. i opisany przez nią jak wyżej nie wypełnia znamion czynu określonego jako przestępstwo w art. 226 § 3 k.k.

Nie dla wszystkich… Dla samego Andrzeja Zolla i członków jego fanklubu tak.

W jego pragnieniu uczynienia mnie przestępcą A. Zoll pojojczał, polabiedził, poużalał się na mnie sędziemu Sądu Rejonowego w Dębicy Tomaszowi Kuczmie i ten w dniu 18 grudnia 2007 r. wydał wyrok, którym skazał mnie za popełnienie w.w. czynu na karę grzywny w kwocie 4.000,00 zł.

Tym samym wyrokiem skazał mnie także z art. 212 § 2 k.k. na karę grzywny w kwocie 3.000,00 zł za zniesławienie małżonki A. Zolla adw. Wiesławy Zoll.

I w tym przypadku sędzia T. Kuczma naruszył prawo. Zniesławienie jest ścigane z oskarżenia prywatnego, a nie publicznego. Ale… czego nie zrobią funkcjonariusze demokratycznego państwa prawnego dla małżonki Andrzeja Zolla? Wszystko zrobią!

 

Skazujący mnie wyrok sędziego T. Kuczmy z dnia 18.12.2007 r. uchyliły następnie na moją korzyść:

  1. w zakresie czynu dotyczącego Andrzeja Zolla Sąd Okręgowy w Rzeszowie wyrokiem z dnia 15 września 2010 r. zarzuciwszy sędziemu T. Kuczmie rażące i mające wpływ na treść wyroku naruszenie prawa materialnego,
  2. w zakresie czynu dotyczącego Wiesławy Zoll Sąd Najwyższy wyrokiem z dnia 26 stycznia 2012 r. zarzuciwszy sędziemu T. Kuczmie rażące i mające pływ na treść wyroku naruszenie prawa procesowego.

 

Po uchyleniu wyroku sędziego T. Kuczmy i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Dębicy na referenta wyznaczono sędzię Beatę Stój. Ta tak długo rozpoznawała sprawę, że najwyraźniej zniecierpliwieni, nie mogąc się doczekać następnego skazującego mnie wyroku, Andrzej i Wiesława Zoll złożyli w dniu 27 września 2013 r. w Prokuraturze Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód ustne zawiadomienia o popełnieniu przeze mnie przestępstw na ich szkodę i na podstawie ich zeznań prokurator Dariusz Furdzik przedstawił mi zarzuty – Załącznik 1:

  1. zniesławienia /art. 212 § 1 k.k./ i znieważenia /art. 216 § 1 k.k./ w okresie od marca 2007 r. do 18 listopada 2013 r. prof. dr. hab. Andrzeja Zolla
  2. zniesławienia /art. 212 § 1 k.k./ i znieważenia /art. 216 § 1 k.k./ w okresie od marca 2007 r. do 18 listopada 2013 r. adw. Wiesławy Zoll

 

Wskazać należy, że w.w. czyny są ścigane z oskarżenia prywatnego. Żeby je ścigać z oskarżenia publicznego prokurator musi – patrz: art. 60 § 1 k.p.k.: „W sprawach o przestępstwa ścigane z oskarżenia prywatnego prokurator wszczyna postępowanie albo wstępuje do postępowania już wszczętego, jeżeli wymaga tego interes społeczny. – wykazać, że wymaga tego interes społeczny.

Prokurator D. Furdzik wydał w dniu 2 października 2013 r. postanowienie o „objęciu ściganiem z urzędu czynu prywatnoskargowego.”:

Postanowienie o objęciu ściganiem z urzędu czynu prywatnoskargowego

(…) Zgodnie z art. 60 § 1 k.p.k. w sprawach o przestępstwa ścigane z oskarżenia prywatnego prokuratura wszczyna postępowanie albo wstępuje do postępowania już wszczętego, jeżeli wymaga tego interes społeczny.

Ujawnione okoliczności w zawiadomieniu wskazują na to, że pisma wielokrotnie kierowane przez Zbigniewa Kękusia naruszają powagę zajmowanych stanowisk w przeszłości oraz obecnie przez prof. Andrzeja Zolla

i są wyrazem nieakceptowanego braku szacunku dla systemu prawnego. W interesie społecznym leży bowiem budowanie autorytetu i powagi dla stanowisk związanych z prawidłowym funkcjonowaniem systemu prawnego. Prokurator Dariusz Furdzik

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. 4 Ds. 256/13,

postanowienie prokuratura Dariusza Furdzika z dnia 2 października 2013 r.

 

Prokurator Dariusz Furdzik:

  1. w przypadku A. Zolla wyjaśnił mi, że to na mnie ciąży obowiązek budowania autorytetu i powagi dla stanowisk związanych z prawidłowym funkcjonowaniem systemu prawnego i nie wolno mi pisać prawdy o A. Zollu bo moje pisma: „naruszają powagę zajmowanych stanowisk w przeszłości oraz obecnie przez prof. Andrzeja Zolla i są wyrazem nieakceptowanego braku szacunku dla systemu prawnego.”
  2. nawet nie wspomniał o adw. Wiesławie Zoll.

 

Skoro niedopełnił prokurator D. Furdzik określonego w art. 60 § 1 k.p.k. obowiązku wykazania, że leży w interesie społecznym ściganie mnie z art. 212 § 1 i art. 216 § 1 k.k. za zniesławienie i znieważenie adw. Wiesławy Zoll z oskarżenia publicznego, to… było niedopuszczalne ściganie mnie za ten czyn.

Fanom Wiesławy Zoll, w tym prokuratorowi Dariuszowi Furdzikowi wszystko jednak wolno.

Przede wszystkim celem ukrycia, że naruszył prawo określone w art. 60 § 1 k.p.k. prokurator Dariusz Furdzik odmówił mi wydania kserokopii w.w. postanowienia z dnia 2 października 2013 r. o „objęciu ściganiem z urzędu czynu prywatnoskargowego.”.

Treść postanowienia przepisałem, a następnie, powołując się na prawo określone w art. 156 § 5 k.p.k. – „Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, w toku postępowania przygotowawczego stronom, obrońcom, pełnomocnikom i przedstawicielom ustawowym udostępnia się akta, umożliwia sporządzanie odpisów i kserokopii oraz wydaje odpłatnie uwierzytelnione odpisy lub kserokopie tylko za zgodą prowadzącego postępowanie przygotowawcze. Za zgodą prokuratora akta w toku postępowania przygotowawczego mogą być w wyjątkowych wypadkach udostępnione innym osobom.” – kierowałem liczne wnioski do prokuratora Dariusza Furdzika o wydanie mi jego kserokopii.

Prokurator Dariusz Furdzk wydał… 7 zarządzeń o odmowie udostępnienia mi kserokopii akt: Załącznik 2, Załącznik 3, Załącznik 4, Załącznik 5, Załącznik 6, Załącznik 7, Załącznik 8

Odmawiając mi wydania kserokopii kompromitującego go, poświadczającego nie tylko jego serwilizm wobec Andrzeja i Wiesławy Zoll ale także w przypadku Wiesławy Zoll rażące naruszenie prawa określonego w art. 60 § 1 k.p.k. prokurator Dariusz Furdzik wyjaśniał mi, jak w pierwszym z w.w. zarządzeń, z dnia 11 kwietnia 2015 r., że to dla dobra sprawy – Załącznik 2: „W dniu 9 i 10 kwietnia 2014 r. podejrzany Zbigniew Kękuś złożył do Prokuratury wnioski o wydanie mu kserokopii poszczególnych kart z akt prowadzonego przeciwko niemu dochodzenia. Na obecnym etapie postępowania przygotowawczego udostępnienie kserokopii kart z akt postępowania nie jest zasadne i może negatywnie wpłynąć na prawidłowość podejmowanych w sprawie czynności procesowych.Powielanie kart postępowania przygotowawczego, które objęte jest zasadą tajności, przed jego zakończeniem, a następnie przekazywanie ich podejrzanemu niesie ze sobą ryzyko zapoznania się z nimi przez osoby postronne, co może mieć negatywny wpływ na wyniki prowadzonych w sprawie czynności procesowych.”

 

Ponieważ prokurator Dariusz Furdzik odmwiał mi wydania kserokopii nie tylko kompromitującego go, ale przede wszystkim poświadczającego, że mnie z rażącym naruszeniem prawa określonego w art. 60 § 1 k.p.k. ściga z oskarżenia publicznego za ścigane z oskarżenia prywatnego zniesławienie /art. 212 § 1 k.k/ i znieważenie /art. 216 § 1 k.k./ adw. Wiesławy Zoll, postanowienia zaskarżałem jego zarządzenia.

Wtedy prokuratora D. Furdzika brały w obronę jego dwie kolejne przełożone na stanowisku Prokuratora Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Zachód, Lucyna Czechowicz i Anna Rokicka-Lis i wydawały postanowienia o nieuwzględnieniu zażalenia na zarządzenie o odmowie udostępniania kserokopii akt: Załącznik 9, Załącznik 10, Załącznik 11, Załącznik 12

Prokurator Rejonowy Lucyna Czechowicz i prokurator rejonowy Anna Rokicka-Lis też uważały, że wydanie mi postanowienia poświadczającego naruszenie prawa przez świadczącego adw. Wiesławie Zoll usługę prawną ścigania mnie z oskarżenia publicznego za jej – ścigane z oskarżenia prywatnego – zniesławienie i znieważenie będzie ze szkodą dla dobra sprawy.

 

Ponieważ prokurator Furdzik wzywał mnie na przesłuchanie nieprawidłowo – za pierwszym razem naruszył prawo o korespondencji sądowej bo wysłane mi przez niego Wezwanie odebrałem na poczcie po wyznaczonym mi przez niego terminie stawiennictwa w Prokuraturze, za drugim naruszył prawo o wzywaniu, bo ukrył w Wezwaniu w jakiej sprawie mnie wzywa – gdy mnie wezwał do stawiennictwa w Prokuraturze w dniu 3 marca 2014 r., pismem z dnia 27 lutego 2014 r. skierowanym do prokuratora rejonowego Lucyny Czechowicz złożyłem wniosek o jego wyłączenie – Załącznik 13: „Pani Lucyna Czechowicz Prokurator Rejonowy Prokuratura Rejonowa Kraków-Śródmieście Zachód ul. Mosiężnicza 2 30-965 Kraków Sygn. akt: 4 Ds/256/13 Dotyczy: Wniosek – na podstawie art. 47 K.p.k. i art. 41 K.p.k. – o wyłączenie prokuratora Dariusza Furdzika.

Drugim pismem z dnia 27 lutego 2014 r. skierowanym także do prokuratora rejonowego Lucyny Czechowicz złożyłem Załącznik 14: „Pani Lucyna Czechowicz Prokurator Rejonowy Prokuratura Rejonowa Kraków-Śródmieście Zachód ul. Mosiężnicza 2 30-965 Kraków Sygn. akt: 4 Ds/256/13 Dotyczy:Usprawiedliwienie niestawiennictwa w dniu 3 marca 2014 r.”

Wyjaśniłem, że nie stawię się w dniu 3 marca 2014 r. w związku ze złożonym pismem z dnia 27 lutego 2014 r. wnioskiem o wyłączenie prokuratora D. Furdzika.

 

Wniosek o wyłączenie prokuratora D. Furdzika rozpoznała – i oddaliła – prokurator rejonowy Lucyna Czechowicz w dniu 5 marca 2014 r. co poświadczył sam prokurator D. Furdzik w piśmie do mnie z dnia 8 maja 2014 r. – Załącznik 15:

Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód 4 Ds. 256/13 Kraków, dnia 8 maja 2014 r. Pan Zbigniew Kękuś W odpowiedzi na Pana pismo z dnia 5 maja 2014 r. informuję, iż postanowienie o odmowie wyłączenia prokuratora referenta w sprawie o sygn. 4 Ds. 256/13 zostało wydane w dniu 5 marca 2014 r. Prokurator Dariusz Furdzik”

Podkreślić należy, że prokurator rejonowy Lucyna Czechowicz nie podała daty sporządzenia przez nią postanowienia – z dnia 5 marca 2014 r. – o oddaleniu mojego wniosku o wyłączenie prokuratora Dariusza Furdzika. Podała – Załącznik 16: „Kraków, dnia marca 2014 r.”

Wskazać należy, że z mocy prawa określonego w:

  1. artykule 41 § 1 Kodeksu postępowania karnego: „Sędzia ulega wyłączeniu, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.”
  2. artykule 47 § 1 Kodeksu postępowania karnego: Przepisy art. 40 § 1 pkt 1-4, 6 i 10, § 2 oraz art. 41 i 42 stosuje się odpowiednio do prokuratora, innych osób prowadzących postępowanie przygotowawcze oraz innych oskarżycieli publicznych.”
  3. artykule 42 § 3 Kodeksu postępowania karnego: „Sędzia, co do którego zgłoszono wniosek o wyłączenie na podstawie art. 41, może złożyć do akt stosowne oświadczenie na piśmie i powstrzymuje się od udziału w sprawie; jest jednak obowiązany przedsięwziąć czynności nie cierpiące zwłoki.”

było ustawowym obowiązkiem prokuratora Dariusza Furdzika wyłączyć się od udziału w sprawie do dnia rozpoznania mojego wniosku z dnia 27 lutego 2014 r. o jego wyłączenie, tj. do dnia 5 marca 2014 r.

Tymczasem – wyłączony z mocy zacytowanego wyżej prawa – prokurator Dariusz Furdzik uznał w dniu 3 marca 2014 r. że ja mogę być niepoczytalny i wydał dwa postanowienia:

  1. o powołaniu biegłych”Załącznik 17
  2. o zatrzymaniu i przymusowym doprowadzeniu podejrzanego”Załącznik 18

 

Postanowieniem z dnia 0303.2014 r. „o powołaniu biegłych” powołał biegłych z listy prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie, lekarzy psychiatrów, Kingę Zołę i Andrzeja Wsołka.

Postanowieniem z dnia 03.03.2014 r. „o zatrzymaniu i przymusowym doprowadzeniu podejrzanego”

zarządził – Załącznik 18:

  1. zatrzymanie na czas do 48 godzin i przymusowe doprowadzenie podejrzanego Zbigniewa Kękusia, PESEL /nr PESEL – ZKE/ s. /imiona rodziców – ZKE/ ur. 2 maja 1958 r. w Krakowie zamieszkałego /adres – ZKE/ do siedziby Komendy Miejskiej Policji w Krakowie ul. Siemiradzkiego 24 celem przeprowadzenia czynności przesłuchania podejrzanego Zbigniewa Kękusia a następnie doprowadzenie do Poradni przy ul. Olszańskiej 5 Gabinet Psychoterapii Krakowie pok. 9 b celem przeprowadzenia z jego udziałem badania przez biegłych w dniu 6 marca 2014 r. godz. 10.00,
  2. przeprowadzić w razie takiej konieczności przeszukanie pomieszczeń w miejscu zamieszkania Zbigniewa Kękusia oraz innych miejsc w przypadku istnienia prawdopodobieństwa przebywania tam podejrzanego.
  3. wykonanie zarządzenia powierzyć funkcjonariuszom Policji z Komendy Miejskiej Policji w Krakowie
  4. doręczenie zatrzymanemu odpisu niniejszego postanowienia podejrzanemu Zbigniewowi Kękusiowi.”

 

Mimo że ani raz nie wezwał mnie do stawiennictwa na badania psychiatryczne prokurator D. Fudzik wydał Policji w dniu 3 marca 2014 r. nakaz zatrzymania mnie i przymusowego doprowadzenia na badania psychiatryczne w dniu 6 marca 2014 r.

W dniu 6 marca 2014 r. o godz. 06:20 w mieszkaniach:

  1. mojej prawie 80-letnej matki
  2. mojej byłej żony mieszkającej z naszymi synami

stawili się poszukujący mnie policjanci z Wydziału Kryminalnego Komendy Miejskiej Policji w Krakowie.

Przebywałem u matki.

Po wykonaniu przeze mnie w obecności policjantów wszystkich porannych czynności, ci nałożyli mi na ręce kajdanki i zawieźli do Komendy Miejskiej Policji w Krakowie.

Dowodem potwierdzającym zatrzymanie mnie przez Policję w dniu 6 marca 2014 r. o godz. 06:20 w mieszkaniu matki jest sporządzony tego dnia „Protokół Zatrzymania Osoby” – Załącznik 19:

W Komedzie przesłuchano mnie. Przyznałem się do popełnienia czynów, które przypisał mi prokurator Dariusz Furdzik i o których poinformował mnie przesłuchujący mnie policjant.

Następnie policjanci przewieźli mnie do Poradni Zdrowia Psychicznego, gdzie miałem zostać poddany badaniom psychiatrycznym.

Pod nieobecność biegłej K. Zoły poinformowałem biegłego A. Wsołka, że nie wyrażam zgody na poddanie mnie badaniom – jako przyczyny podałem, że prokurator D. Furdzik ścigał mnie za znieważenie i zniesławienie adw. W. Zoll z naruszeniem prawa określonego w art. 60 § 1 k.p.k. oraz że wydał w dniu 3 marca 2014 r. polecenie Policji zatrzymania mnie i doprowadzenia na badania, mimo że mi nie doręczono postanowienia w sprawie mojego wniosku z 27 lutego 2014 r. o jego wyłączenie – a ten po około 10-minutowej rozmowie ze mną odstąpił od badania.

Zostałem zwolniony przez policjantów.

Biegły Andrzej Wsołek poinformował pismem z dnia 10 marca 2014 r. Prokuraturę Rejonową Kraków Śródmieście Zachód: „Kraków, dnia 10 marca 2014 r., Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód Sygn., akt 4 Ds. 256/13 Uprzejmie informuję, że doprowadzony do badania Zbigniew Kękuś odmówił poddania się badaniu. Dr med. Andrzej Wsołek Specjalista psychiatra”

 

Z powodu opisanych wyżej okoliczności zaskarżyłem postanowienie prokuratora D. Furdzika z dnia 3 marca 2014 r. – Załącznik 18: „o zatrzymaniu i przymusowym doprowadzeniu podejrzanego”.

W uzasadnieniu podałem, że prokurator D. Furdzik wydał je – w dniu 3 marca 2014 r. – gdy był wyłączony ponieważ mój wniosek z dnia 27 lutego 2014 r. o jego wyłączenie /Załącznik 13/ prokurator rejonowy Lucyna Czechowicz rozpoznała dopiero w dniu 5 marca 2014 r.

Moje zażalenie rozpoznał podczas posiedzenia w dniu 17 kwietnia 2014 r. sędzia Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wydział II Karny Dariusz Stachurski. Oddalił je.

Życzliwy prokuratorowi D. Furdzikowi nawet nie wspomniał w Postanowieniu z dnia 17 kwietnia 2014 r. o przyczynie złożonego przeze mnie zażalenia, tj. że w dniu 3 marca 2014 r., gdy wydawał postanowienie „o zatrzymaniu i przymusowym doprowadzeniu podejrzanego”Załącznik 18 prokurator D. Furdzik był wyłączony z podanej wyżej przyczyny.

W załączeniu przesyłam Postanowienie z dnia 17 kwietnia 2014 r. życzliwego prokuratorowi Dariuszowi Furdzikowi sędziego Dariusza Stachurskiego – Załącznik 20

 

Z podanej wyżej przyczyny – tj. że prokurator D. Furdzik wydał w.w. postanowienia z dnia 3 marca 2014 r. gdy był wyłączony, bo mój wniosek o jego wyłączenie z dnia 27 lutego 2014 r. został rozpoznany dopiero w dnu 5 marca 2014 r. – poproszona przeze mnie o udzielenie mi pomocy Posłanka na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Anna Grodzka skierowała zapytanie poselskie do prokuratora generalnego Andrzeja Seremeta. Ten je przekazał do prokuratora apelacyjnego w Krakowie Artura Wrony, ten do prokuratora okręgowego w Krakowie Lidii Jaryczkowskiej, ta delegowała rozpoznanie sprawy na swoją zastępcę, a ta, Anna Jedynak… okłamała Posłankę Annę Grodzką i mnie udzielając nam – identycznej treści – odpowiedzi sprzecznej z rzeczywistym stanem faktycznym – Załącznik 21:

 

W obronie prokuratora Dariusza Furdzika stanęła także następczyni prokurator Lucyny Czechowicz na stanowisku prokuratora rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Zachód Anna Rokicka-Lis, która w odpowiedzi na moją, złożoną z podanej wyżej przyczyny skargę na niego wyjaśniła mi pismem z dnia 5 września 2014 r., że prokurator Dariusz nie naruszył prawa, bo… nie wiedział w dniu 3 marca 2014 r. o złożonym przeze mnie w dniu 27 lutego 2014 r. wniosku o jego wyłączenie, a gdy się dowiedział to – już po tym, gdy wydał dwa w.w. postanowienia z dnia 03.03.2014 r., na podstawie których mnie zatrzymała Policja w dniu 06.03.2014 r. o godz. 06:20 w mieszkaniu matki – się podporządkował prawu i się wyłączył, aż do czasu rozpoznania mojego wniosku, tj. do 5 marca 2014 r. – Załącznik 22: „Nie potwierdzają się także okoliczności wskazywane przez Pana, a dotyczące wniosku o wyłączenie prokuratora Dariusza Furdzika od prowadzenia sprawy.

Wniosek o wyłączenie prokuratora Dariusza Furdzika wpłynął do Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód w dniu 27 lutego 2014 r. Prokurator Dariusz Furdzik wydał postanowienie o zatrzymaniu i przymusowym doprowadzeniu w dniu 3 marca 2014 r. Postanowienie to celem jego realizacji zostało wówczas ekspediowane do Komendy Miejskiej Policji w Krakowie. Już po ekspediowaniu postanowień prokurator został niezwłocznie zapoznany z wnioskiem o jego wyłączenie. Kwestie te zostały omówione z ówczesnym Prokuratorem Rejonowym. Stwierdzono wówczas bezpodstawność tego wniosku. Formalne postanowienie o odmowie wyłączenia prokuratora Dariusza Furdzika od prowadzenia sprawy wydano w dniu 5 marca 2014 r. Wynika z tego, iż w momencie wydania przez prokuratora Dariusza Furdzika postanowienia o zatrzymaniu i przymusowym doprowadzeniu Pana wniosek o wyłączenie prokuratora nie był mu jeszcze znany. W okresie od zapoznania prokuratora z wnioskiem o jego wyłączenie do wydania postanowienia o odmowie jego wyłączenia w sprawie nie podejmowano żadnych decyzji procesowych. Prokurator Rejonowy Anna Rokicka-Lis”

Prokurator Anna Rokicka-Lis…coś sobie omówiła – „Kwestie te zostały omówione z ówczesnym Prokuratorem Rejonowym.” – z jej poprzedniczką na stanowisku Prokuratora Rejonowego Lucyną Czechowicz.

Co z tego, że sobie omówiły?

Co z tego, że „w momencie wydania przez prokuratora Dariusza Furdzika /3 marca 2014 r. – ZKE/ postanowienia o zatrzymaniu i przymusowym doprowadzeniu Pana wniosek /z dnia 27 lutego 2014 r. – ZKE/ o wyłączenie prokuratora nie był mu jeszcze znany.”? Przecież:

  1. to nie moja wina, że prokurator referent w sprawie przeciwko mnie Dariusz Furdzik nie wiedział w dniu 3 marca 2014 r. o tym, że ja złożyłem w dniu 27 lutego 2014 r. wniosek o jego wyłączenie,
  2. zacytowane wyżej przepisy prawa nie stanowią, że prokurator jest wyłączony od momentu powzięcia wiadomości o jego wyłączeniu, ale od dnia złożenia wniosku o jego wyłączenie.

 

Poza tym, z twierdzenia prokuratora rejonowego Anny Rokickiej-Lis – Załącznik 22: „Już po ekspediowaniu postanowień prokurator został niezwłocznie zapoznany z wnioskiem o jego wyłączenie. Kwestie te zostały omówione z ówczesnym Prokuratorem Rejonowym. Stwierdzono wówczas bezpodstawność tego wniosku. Formalne postanowienie o odmowie wyłączenia prokuratora Dariusza Furdzika od prowadzenia sprawy wydano w dniu 5 marca 2014 r. Wynika z tego, iż w momencie wydania przez prokuratora Dariusza Furdzika postanowienia o zatrzymaniu i przymusowym doprowadzeniu Pana wniosek o wyłączenie prokuratora nie był mu jeszcze znany. W okresie od zapoznania prokuratora z wnioskiem o jego wyłączenie do wydania postanowienia o odmowie jego wyłączenia w sprawie nie podejmowano żadnych decyzji procesowych.” oczywisty wniosek, że prokurator Dariusz Furdzik powziął wiadomość o złożonym przeze mnie w dniu 27 lutego 2014 r. wniosku o jego wyłączenie przed dniem 6 marca 2014 r., na który wyznaczył wskazane przez niego czynności procesowe w postanowieniu z dnia 3 marca 2014 r. „o zatrzymaniu i przymusowym doprowadzeniu podejrzanego”Załącznik 18.

Powziął zatem wiadomość o tym, że w dniu 3 marca 2014 r., gdy wydawał w.w. postanowienia był – z mocy podanych wyżej przepisów prawa – wyłączony.

A zatem i o tym, że postanowienia, które wydał w dniu 3 marca 2014 r. są… dotknięte nieważnością.

Powinien zatem wstrzymać egzekucję przez Policję w dniu 6 marca 2014 r. dotkniętego nieważnością postanowienia z dnia 3 marca 2014 r. „o zatrzymaniu i przymusowym doprowadzeniu podejrzanego”Załącznik 18.

Prokurator Dariusz Furdzik wiedział jednak zapewne, że „murem” będzie za nim stał – czyli bronił jego partykularnego interesiku – cały wymiar sprawiedliwości Rzeczypospolitej Polskiej.

 

Po tym, gdy go biegły A. Wsołek poinformował w.w. pismem z dnia 10 marca 2014 r. m Uprzejmie informuję, że doprowadzony do badania Zbigniew Kękuś odmówił poddania się badaniu. Dr med. Andrzej Wsołek Specjalista psychiatra” prokurator D. Furdzik skierował do niego i do biegłej Kingi Zoły pismo z dnia 14 marca 2014 r., którym:

  1. zarzucił im nieprawidłowości,
  2. zapytał, czy jednak nie mogliby złożyć wniosku o poddanie mnie obserwacji.

 

Podał: „4 Ds. 256/13 Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód /adres – ZKE/ Kraków, dnia 14 marca 2014 r. Pani lek. med. biegła Kinga Zoła Pan dr med. biegły Andrzej Wsołek

W związku z faktem doprowadzenia podejrzanego w sprawie o sygn. 4 Ds. 256/13 Zbigniewa Kękusia na badanie psychiatryczne przez Policję w dniu 6 marca 2014 r. do Poradni przy ul. Olszańskiej 5 Gabinet Psychoterapii w Krakowie pok. 9b, po wydaniu w dniu 3 marca 2014 postanowienia Prokuratury o powołaniu Państwa w charakterze biegłych celem wydania opinii co do stanu zdrowia psychicznego tego podejrzanego proszę o udzielenie pisemnych informacji dotyczących przeprowadzonych w tym dniu czynności z udziałem podejrzanego, sposobu przeprowadzenia przez Państwa badania zgodnie ze sztuką i wiedzą lekarską dotyczącą opiniowania psychiatrycznego, odpowiedzi udzielanych przez podejrzanego na wstępne pytania, sposobu i charakteru jego zachowania się w czasie pobytu w Poradni, ile czasu ten pobyt trwał.
(…) Nieprawidłowości w prowadzeniu z jego udziałem czynności procesowych, w tym wykonywanych badań przez biegłych mogą mieć zatem istotne znaczenie dla efektywności i skuteczności prowadzonego postępowania. Podejrzany Zbigniew Kękuś został zatrzymany m.in. celem przeprowadzenia z jego udziałem badań przez biegłych lekarzy psychiatrów. Ponowne jego zatrzymanie na tej samej podstawie jest niedopuszczalne. Uchybienia ze strony biegłych w zakresie prawidłowości przeprowadzenia opinii mogą mieć więc poważne skutki procesowe.

Proszę nadto o informacje niezależnie od przypadku Zbigniewa Kękusia, jaka w przypadku odmowy poddania się podejrzanego badaniu jest dalsza metodologia uzyskania opinii w takich przypadkach, czy w takich przypadkach biegli wnioskują o obserwację podejrzanego. Prokurator Dariusz Furdzik”

 

W odpowiedzi na pismo prokuratora D. Furdzika z dnia 14 marca 2014 r. biegły dr Andrzej Wsołek skierował do akt sprawy sygn. 4 Ds. 256/13 pismo z dnia 25 marca 2014 r., w którym podał: „Kraków, dnia 25 marca 2014 r. Prokuratura Rejonowa Kraków – Śródmieście Zachód Sygn. akt: 4 Ds. 256/13

W odpowiedzi na pismo z dnia 14 marca 2014 r. uprzejmie informuję, że Zbigniew Kękuś rozmawiał z jednym z biegłych (przed przybyciem drugiego). W rozmowie kategorycznie i kilkakrotnie odmówił poddania się badaniu psychiatrycznemu. Konsekwentnie odmawiał odpowiedzi na pytania biegłego. Snuł rozważania na tematy prawne, kwestionując zasadność prowadzenia przeciw niemu sprawy przez Prokuratora a nie z oskarżenia prywatnego. Wypowiadał także inne pretensje do organu prokuratorskiego. Nie reagował na uwagi biegłego, że nie jest to przedmiotem badania psychiatrycznego. Ten kontakt ze Zbigniewem Kękusiem trwał około 10 minut. Badanie przerwano zalecając konwojowi zaczekanie na korytarzu na przybycie biegłej Kingi Zoły. Po upływie około 10 minut biegły podjął decyzję o zaniechaniu podjęcia ponownie próby badania Zbigniewa Kękusia ze względu na jego postawę w kontakcie z jednym biegłym. Opierając się na pamięci stwierdzić mogę, że jak mi się wydaje konwój ze Zbigniewem Kękusiem przybył do badania przed właściwym czasem, tj. przed godziną 10:00, a nawet przed godziną 9.30, stąd wynikała nieobecność drugiego biegłego.

Procedurą stosowaną w stosunku do osób, które odmawiają poddania się badaniu jest nakłonienie takiej osoby przez organ powołujący biegłych do poddania się badaniu, co często jest skuteczne.

W innych przypadkach, gdy nie ma istotnych podejrzeń co do występowania zaburzeń psychicznych u osoby mającej być badaną, to z badania się rezygnuje. W razie bezwzględnej potrzeby przeprowadzenia badania, biegli wobec braku kontaktu z osobą badaną, wnioskują o obserwację sądowo-psychiatryczną. Andrzej Wsołek Specjalista psychiatra.

Po doręczeniu mu zacytowanych wyżej wyjaśnień prokurator Dariusz Furdzik wydał w dnu 24 kwietnia 2014 r. postanowienie o… umorzeniu dochodzenia. Mimo że ja, gdy mnie przesłuchiwał z jego nakazu policjant w Komendzie Miejskiej Policji w Krakowie po zatrzymaniu mnie w dniu 3 marca 2014 r. przyznałem się do popełnienia odczytanych mi przez niego zarzutów, za które ścigał mnie prokurator Dariusz Furdzik.

Jako podstawę umorzenia dochodzenia podał prokurator Dariusz Furdzik w postanowieniu z dnia 24 kwietnia 2014 r., że on uznał, że ja mogę być niepoczytalny od marca 2007 r., którą to datę wskazał jako początkową okresu popełniania czynów, które mi przypisał. Podał w postanowieniu z dnia 24.04.2014 r. – Załącznik 23: „Niewątpliwie od strony przedmiotowej Zbigniew Kękuś wypełnił wszystkie znamiona przepisów z art. 212 § 1 k.k. i 216 § 1 k.k.. Kierowane przez niego pisma miały charakter znieważający i zniesławiający prof. Andrzeja Zolla i adw. Wiesławę Zoll. W niniejszej sprawie prawny brak możliwości skierowania podejrzanego na obserwację psychiatryczną skutkuje jednak niemożnością wnioskowania co do jego stanu zdrowia psychicznego w czasie popełniania zarzuconych mu czynów. To z kolei uniemożliwia stwierdzenie, czy w czasie ich popełnienia Zbigniew Kękuś miał zdolność rozpoznania ich znaczenia w zakresie wszystkich znamion i pokierowania swoim postępowaniem. Okoliczności te nie dają się ustalić w drodze innych dowodów, stąd też nie można kategorycznie stwierdzić, że podejrzany był poczytalny w chwili popełnienia zarzuconych mu występków, a tym samy, iż można mu przypisać winę. Nie sposób więc rozstrzygać bez żadnych wątpliwości o spełnieniu przez podejrzanego znamion strony podmiotowej zarzuconych mu czynów.

W związku z tym postanowiono umorzyć dochodzenie na podstawie art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k. wobec stwierdzenia braku wszystkich znamion czynu zabronionego, które można by przypisać podejrzanemu. W tym przypadku obiektywnie zaistniałe czyny, wobec braku prawnych możliwości, nie poddają się wartościowaniu z punktu widzenia wszystkich znamion zarzuconych podejrzanemu występków, w tym w zakresie określenia jego stosunku psychicznego do tych czynów. Prokurator Dariusz Furdzik”

Zaskarżyłem postanowienie prokuratora Dariusza Furdzika z dnia 24.04.2014 r. W zażaleniu z dnia 15 maja 2014 r. podałem m.in., że:

  1. Zawiadomienie, że postanowienie prokuratora Dariusza Furdzika z dnia 2 października 2013 r. o objęciu ściganiem z oskarżenia publicznego przestępstw prywatnoskargowych, jak pkt. II. 1, 2:
    1. jest sprzeczne z prawem określonym w art. 60 § 1 k.p.k.,
    2. jest sprzeczne z „Wytycznymi Prokuratora Generalnego z dnia 29.10.2012 r., /sygn. akt PG VII G 021/24/12/ w sprawie udziału prokuratora w sprawach o przestępstwa prywatnoskargowe”,
    3. nie wykazuje, że interes społeczny wymaga ściganie mnie za nie,
    4. nie prezentuje żadnego uzasadnienia dla ścigania mnie z oskarżenia publicznego za znieważenie i zniesławienie Wiesławy Zoll.

 

Moje zażalenie rozpoznała w dniu 21 października 2014 r. sędzia Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wydział II Karny Małgorzata Rokosz.

Sędzia M. Rokosz uchyliła postanowieniem z dnia 21 października 2014 r. postanowienie prokuratora D. Furdzika. Z innej jednak przyczyny niż ja podałem w zażaleniu.

Aż się wierzyć nie chce, ale mimo że prokurator Dariusz Furdzik podał w zaskarżonym przeze mnie postanowieniu z dnia 24.04.2014 r. – Załącznik 23: „W niniejszej sprawie prawny brak możliwości skierowania podejrzanego na obserwację psychiatryczną (…).” sędzia Małgorzata Rokosz podała we wskazaniach w postanowieniu z dnia 21.10.2014 r. – Załącznik 32.2: „(…) Przede wszystkim jednak przed podjęciem merytorycznej decyzji konieczne jest bowiem uzupełnienia zgromadzonego materiału dowodowego po pierwsze poprzez uzyskanie stanowiska, stosownie do treści art. 202 k.p.k. i art. 203 k.p.k. dwóch biegłych psychiatrów, czy możliwe jest wydanie opinii sądowo-psychiatrycznej odpowiadającej na pytania postawione w postanowieniu z dnia 3 marca 2014 roku, a jeżeli nie, co jest tego powodem i, czy biegli w takiej sytuacji wnioskują o zgromadzenie dodatkowych dowodów dotyczących stanu zdrowia osoby badanej, czy też poddanie podejrzanego obserwacji w zakładzie leczniczym.

Gdyby zaistniała sytuacja zgłoszenia konieczności obserwacji w zakładzie leczniczym, to zadecydować, winien o tym Sąd rozpoznając stosowny wniosek Prokuratora i uwzględniając, m.in. okoliczności przytoczone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.”

 

Nie wiem, co myśleć o zdolności sędzi M. Rokosz do rozpoznawania znaczenia swoich czynów…

 

Realizując wskazania sędzi M. Rokosz prokurator Dariusz Furdzik doręczył mi wezwanie do stawiennictwa na badania psychiatryczne w dniu 5 marca 2015 r. – Załącznik 24:

Stawiłem się w obecności dwóch towarzyszących mi osób zaufania i wyznaczonego mi z urzędu – jako podejrzewanemu o niepoczytalność – obrońcy z urzędu adw. Eweliny Słabosz.

Poinformowałem biegłych, Kingę Zołę i Andrzeja Wsołka, że odmawiam poddania się badaniom z przyczyn, które podałem biegłemu A. Wsołkowi w dniu 6 marca 2014 r. i przedstawionych w piśmie, które w dniu 5 marca 2015 r. wręczyłem biegłym.

Nasze – w obecności wyżej wymienionych osób – spotkanie trwało około jednej minuty.

Na moim egzemplarzu w.w. pisma z dnia 05.03.2015 r. do biegłych, biegły Andrzej Wsołek napisał – Załącznik 25: „5.III.15 Zbigniew Kękuś zgłosił się do badania ale odmówił poddania się badaniu. Dr med. ANDRZEJ WSOŁEK SPECJALISTA PSYCHIATRA”

 

Następnie doręczono mi pismo, które wprawiło mnie – mimo że trudno mnie po latach doświadczeń z sędziami i prokuratorami zdziwić – w osłupienie. Oto bowiem po tym, gdy prokurator Dariusz Furdzik podał w postanowieniu z dnia 24 kwietnia 2014 r. – Załącznik 23: „W niniejszej sprawie prawny brak możliwości skierowania podejrzanego na obserwację psychiatryczną (…).” Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód doręczyła mi pismo z dnia 11 marca 2015 r., którym mnie zawiadomiono – Załącznik 32.1: Sekretariat Prokuratury Rejonowej Kraków – Śródmieście Zachód zawiadamia, że w dniu dzisiejszym przesłano do Sądu Rejonowego dla Krakowa – Śródmieścia Wydział II Karny wniosek prokuratora o skierowanie pana Zbigniewa Kękusia podejrzanego o przest. z art. 212 § 1 kk i 216 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk na obserwację psychiatryczną.”

Nie wiem, dlaczego prokurator Dariusz Furdzik uważa, że to ja jestem niepoczytalny…

 

Ponieważ prokurator Dariusz Furdzik podał w postanowieniu z dnia 24 kwietnia 2014 r. w zgodzie z:

  1. rzeczywistym stanem faktycznym,
  2. obowiązującym stanem prawnym,

że – Załącznik 23: „W niniejszej sprawie prawny brak możliwości skierowania podejrzanego na obserwację psychiatryczną (…).”, czyli poświadczył, że w sprawie, którą przeciwko mnie rozpoznawał od 2 października 2013 r.,

było niedopuszczalne orzeknięcie o poddaniu mnie obserwacji psychiatrycznej, w dniu 30 czerwca 2015 r. sędzia Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wydział II Karny Katarzyna Cielarska wydała postanowienie, którym… przyznała rację wnioskującemu. Oddaliła w zgodzie ze stanowiskiem prokuratora Dariusza Furdzika z postanowienia z dnia 24 kwietnia 2014 r. jego wniosek z 11 marca 2015 r. podając w uzasadnieniu m.in. – Załącznik 32.3: „Odnosząc te rozważania do niniejszej sprawy wskazać należy, iż występki zarzucane podejrzanemu, zarówno występek określony w art. 212 § 1kk jak i występek określony w art. 216 § 1 kk zagrożone są karą grzywny albo ograniczenia wolności. Skoro zatem są to przestępstwa zagrożone alternatywnie karą łagodniejszego rodzaju grzywny i ograniczenia wolności oczywistym jest, że w przypadku wyrokowania Sąd orzekłby jedną z wymienionych kar. W tej sytuacji wniosek Prokuratora o zarządzenie badania psychiatrycznego połączonego z obserwacją psychiatryczną w Szpitalu Psychiatrycznym im. Józefa Babińskiego w Krakowie podejrzanego Zbigniewa Kękusia w celu wydania opinii o stanie zdrowia psychicznego wyżej wymienionego podejrzanego nie mógł zostać uwzględniony.”

Po wydaniu przez sędzię Katarzyną Cielarską postanowienia z dnia 30 czerwca 2015 r. prokurator Dariusz Furdzik ostatecznie… umorzył postępowanie. Wydał w dniu 22 lipca 2015 r. postanowienie o umorzeniu dochodzenia.

Nawet mi – podejrzanemu – go nie doręczył.

Doręczył mi… zawiadomienie z dnia 24 lipca o 2015 r. o wydaniu w dniu 22 lipca 2015 r. postanowieniu o umorzeniu dochodzenia i pouczył mnie w tym zawiadomieniu, że jego postanowienie z dnia 22 lipca 2015 r. jest prawomocne czyli niezaskarżalne – Załącznik 32.4: „Kraków, dnia 24 lipca 2015 roku ZAWIADOMIENIE Prokuratura Rejonowa Kraków – Śródmieście Zachód zawiadamia, iż w dniu 22 lipca 2015 r. w sprawie o sygn. 4 Ds. 292/14 zostało wydane postanowienie o umorzeniu dochodzenia w sprawie przeciwko Zbigniewowi Kękusiowi podejrzanemu o to, że:

I. W okresie od marca 2007 r. do 18 listopada 2013 r. działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w Krakowie, w licznych pismach kierowanych do osób publicznych i różnych instytucji używając obraźliwych słów znieważył Andrzeja Zolla i pomówił go o postępowanie i właściwości, które mogły go poniżyć w opinii publicznej lub narazić na utratę zaufania dla zajmowanego stanowiska i wykonywanego zawodu nauczyciela akademickiego i Przewodniczącego Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Karnego – tj. o przest. z art. 212 § 1 k.k. i art. 216 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k.

– wobec braku danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienia czynu /art. 17 § 1 pkt 1 k.p.k./

II. W okresie od marca 2007 r. do 18 listopada 2013 r. działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w Krakowie, w licznych pismach kierowanych do osób publicznych i różnych instytucji używając obraźliwych słów znieważył Wiesławę Zoll i pomówił ją o postępowanie i właściwości, które mogły ją poniżyć w opinii publicznej lub narazić na utratę zaufania dla zajmowanego stanowiska i wykonywanego zawodu adwokata – tj. o przest. z art. 212 § 1 k.k. i art. 216 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k.

– wobec braku danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienia czynu /art. 17 § 1 pkt 1 k.p.k./

Pouczenie

Postanowienie o umorzeniu śledztwa jest prawomocne i nie podlega dalszemu zaskarżeniu (art. 330 § 2 kpk). W razie powtórnego wydania postanowienia o odmowie wszczęcia lub o umorzeniu postępowania w wypadku, o którym mowa w art. 330 § 2, pokrzywdzony może w terminie miesiąca od doręczenia mu zawiadomienia o postanowieniu wnieść akt oskarżenia do sądu, dołączając po jednym odpisie dla każdego oskarżonego oraz dla prokuratora. Zgodnie z art. 330 § 2 k.p.k. Jeżeli organ prowadzący postępowanie nadal nie znajduje podstaw do wniesienia aktu oskarżenia, wydaje ponownie postanowienie o umorzeniu postępowania lub odmowie jego wszczęcia. W takim wypadku pokrzywdzony, który wykorzystał uprawnienia przewidziane w art. 306 § 1 i 1a k.p.k. tj. złożył zażalenie na poprzednio wydane postanowienie, może wnieść akt oskarżenia określony w art. 55 § 1 k.p.k.”

Akt oskarżenia powinien spełniać wymogi określone w art. 55 § 1 i 2 kpk.

Pokrzywdzony, który nie korzystał z powyższego uprawnienia może, aż do rozpoczęcia przewodu sądowego na rozprawie głównej przyłączyć się do postępowania (art. 55 § 3 kpk).

Prokurator Dariusz Furdzik

Wskazać należy, że artykuł 17 § 1 pkt 1 k.p.k., na podstawie którego prokurator Dariusz Furdzik wydał postanowienie z dnia 22 lipca 2014 r. o umorzeniu dochodzenia stanowi: „Nie wszczyna się postępowania, a wszczęte umarza, gdy: 1) czynu nie popełniono albo brak jest danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie jego popełnienia,

Rodzi się zatem pytanie… „Dlaczego mnie ścigał prokurator Dariusz Furdzik – na koszt państwa, w tym Państwa – po tym, gdy w dniu 6 marca 2014 r. poinformowałem biegłego A. Wsołka, a potem także prokuratora D. Furdzika, że nie poddam się badaniom psychiatrycznym?”
Skoro poświadczył w postanowieniu z dnia 24 kwietnia 2014 r. jego wiedzę o tym, że – Załącznik 23: „W niniejszej sprawie prawny brak możliwości skierowania podejrzanego na obserwację psychiatryczną (…).”, a zatem, że nie wolno mu umieścić mnie w szpitalu psychiatrycznym powinien:

  1. sporządzić akt oskarżenia, przecież ja przyznałem się do popełnienia czynów, za które mnie ścigał – lub, patrz: pkt. 2
  2. ostatecznie umorzyć sprawę.

 

Odpowiedź na postawione wyżej pytanie brzmi… bo mu sędzia Małgorzata Rokosz kazała postanowieniem z dnia 21 października 2014 r. kontynuować – z naruszeniem prawa, co wcześniej poświadczył prokurator D.Furdzik, a potem sędzia Katarzyna Cielarska – działania na rzecz pozbawienia mnie wolności przez umieszczenie mnie w szpitalu psychiatrycznym.

 

Pragnę poinformować, że ponieważ przyznałem się do popełnienia czynów, za które ścigał mnie prokurator Dariusz Fudzik, pismem z dnia 9 grudnia 2015 r. skierowanym do prokuratura generalnego Andrzeja Seremeta złożyłem – Załącznik 26: „Pan Andrzej Seremet Prokurator Generalny ul. Rakowiecka 26-30 02-528 Warszawa Sygnatura akt Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód: 4 Ds. 292/14 /uprzednio: 4 Ds. 256/13/ Dotyczy:

  1. Wniosek – na podstawie art. 328 § 1 k.p.k. – o uchylenie prawomocnego postanowienia Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód z dnia 22 lipca 2015 r. o umorzeniu dochodzenia w sprawie do sygn. akt 4 Ds. 292/14 o popełnienie przeze mnie przestępstw:
    1. zniesławienia /art. 212 § 1 k.k./ i znieważenia /art. 216 § 1 k.k./ adwokat Wiesławy Zoll
    2. zniesławienia /art. 212 § 1 k.k./ i znieważenia /art. 216 § 1 k.k./ prof. dr. hab. Andrzeja Zolla.

z powodu przyznania się przeze mnie w dniu 6 marca 2014 r. do popełnienia przypisanych mi czynów.

 

Skoro ja przyznałem się w dniu 6 marca 2014 r. do popełnienia czynów, które przypisał mi prokurator Dariusz Furdzik, to umorzenie przez niego postępowania było niezasadne.

W tym przypadku w obronie prokuratora Dariusza Furdzika – oraz nadzorującej prowadzone przez niego postępowanie przeciwko mnie prokurator rejonowej Anny Rokickiej-Lis – stanął sam Prokurator Generalny Rzeczypospolitej Polskiej, wielki fan i obrońca prokuratorskiej patologii Andrzej Setemet.

Wprawdzie art. 328 § 1 k.p.k. na który powołałem się we wniosku do Prokuratora Generalnego stanowi: Prokurator Generalny może uchylić prawomocne postanowienie o umorzeniu postępowania przygotowawczego w stosunku do osoby, która występowała w charakterze podejrzanego, jeżeli stwierdzi, że umorzenie postępowania było niezasadne. Nie dotyczy to wypadku, w którym sąd utrzymał w mocy postanowienie o umorzeniu.”, ale Andrzej Seremet uznał, że… wystarczyło, że sobie mnie i moją rodzinę poćwiczył prokurator Dariusz Furdzik w opisany wyżej sposób świadcząc Andrzejowi i Wiesławie Zoll pokrywaną przez Skarb Państwa usługę prawną ścigania mnie za ich zniesławienie i znieważenie i odmówił mi skorzystania z prawa określonego w art. 328 § 1 k.p.k.

Nie spotkam się zatem z dwojgiem degeneratów, Andrzejem i Wiesławą Zoll oraz ich sprzymierzeńcem i sługusem prokuratorem Dariuszem Furdzikiem na sali sądowej, bo ten zwolnił się w opisany wyżej sposób ze sporządzenia aktu oskarżenia.

xxx

 

Od umorzenia przez prokuratora Dariusza Furdzika prowadzonego przez niego w okresie od 2 października 2013 r. do 22 lipca 2015 r. w opisanych wyżej okolicznościach postępowania przeciwko mnie trwa nieprzerwana seria bronienia interesu:

  1. biegłych sądowych z listy prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie, lekarzy psychiatrów, Kingi Zoły i Andrzeja Wsołka, którzy sporządzili wniosek o poddanie mnie obserwacji psychiatrycznej, mimo że mnie nie badali,
  2. prokuratora Dariusza Furdzika i sędzi Małgorzaty Rokosz, którzy w okresie od 21 października 2014 r. /data wydania postanowienia przez sędzię M. Rokosz – Załącznik 32.2/, do dnia 11 marca 2015 r. /data skierowania przez prokuratora Dariusza Furdzika wniosku do Sądu o wydanie postanowienia o poddaniu mnie obserwacji psychiatrycznej – Załącznik 32.1/ realizowali sprzeczne z prawem działania na rzecz pozbawienia mnie wolności przez poddanie mnie obserwacji psychiatrycznej, mimo że prokurator Dariusz Furdzik podał w postanowieniu z dnia 24 kwietnia 2014 r. – Załącznik 23:

 

Ponieważ biegli Kinga Zoła i Andrzej Wsołek skierowali wniosek o pozbawienie mnie wolności przez poddanie mnie obserwacji psychiatrycznej, mimo że wcześniej mnie nie badali złożyłem:

  1. pismem z dnia 29 lutego 2016 r. skierowanym do prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie Beaty Morawiec wniosek – Załącznik 27: „SSO Beata Morawiec Prezes Sądu Okręgowego w Krakowie ul. Przy Rondzie 7 31-547 Kraków Dotyczy:

I. Wniosek o skreślenie lekarzy psychiatrów:

    1. dr med. Andrzeja Wsołka /Wsołek/
    2. lek. med. Kingi Zoły /Zoła/

z listy biegłych prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie z powodu sprzeniewierzenia się złożonemu przez nich przyrzeczeniu – „Świadomy znaczenia moich słów i odpowiedzialności przed prawem, przyrzekam uroczyście, że powierzone mi obowiązki wykonam z całą sumiennością i bezstronnością.„. – przez złożenie wniosku w sprawie Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds. 292/14 /uprzednio 4 Ds. 256/13/ o poddanie mnie obserwacji psychiatrycznej bez uprzedniego badania mnie.

II. Wniosek o sporządzenie i doręczenie mi odpowiedzi na wniosek jak w pkt. I bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie miesiąca od daty złożenia niniejszego pisma.”

  1. pismem z dnia 1 marca 2016 r. skierowanym do dyrektora Szpitala Specjalistycznego im. dr. J. Babińskiego w Krakowie Stanisława Kracika – Załącznik 28: „Pan Stanisław Kracik Dyrektor Szpitala Specjalistycznego im. dr J. Babińskiego ul. Józefa Babińskiego 29 30-393 Kraków Dotyczy:

I. Wniosek o rozważenie zasadności kontynuacji zatrudniania przez Szpital Specjalistyczny im. dr. J. Babińskiego w Krakowie lek. med. Kingi Zoły, która sprzeniewierzyła się Przyrzeczeniu lekarskiemu.

II. Wniosek o sporządzenie i doręczenie mi odpowiedzi na wniosek jak w pkt. I bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie miesiąca od daty złożenia niniejszego pisma.”

  1. pismem z dnia 29 lutego 2016 r. skierowanym do prokuratora apelacyjnego w Krakowie Artura Wrony – Załącznik 29: „Artur Wrona Prokurator Apelacyjny w Krakowie ul. Cystersów 18 31-553 Kraków Dotyczy:

I.Zawiadomienie o popełnieniu przez:

    1. biegłą z listy prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie lekarza psychiatrę Kingę Zołę /Zoła/
    2. biegłego z listy prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie lekarza psychiatrę dr. med. Andrzeja Wsołka /Wsołek/

przestępstwa z art. 233 § 4 k.k.: Kto, jako biegły, rzeczoznawca lub tłumacz, przedstawia fałszywą opinię lub tłumaczenie mające służyć za dowód w postępowaniu określonym w § 1, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.” przez złożenie wniosku o poddanie mnie obserwacji psychiatrycznej bez uprzedniego badania mnie w sprawie rozpoznawanej przez Prokuraturę Rejonową Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds. 292/14 /uprzednio 4 Ds. 256/13/.”

 

Prezes Beata Morawiec i dyrektor Stanisław Kracik do dni sporządzenia niniejszego e-mail’a nie udzielili odpowiedzi na moje pisma do nich.

W odpowiedzi na zawiadomienie z dnia 29 lutego 2016 r. skierowane do prokuratora apelacyjnego w Krakowie Artura Wrony otrzymałem postanowienie z dnia 31 marca 2016 r. prokurator Magdaleny Sikory z Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód o odmowie wszczęcia dochodzenia. Wyjaśniła mi prokurator M. Sikora w uzasadnieniu, że biegli K. Zoła i A. Wsołek nie sporządzili opinii – Załącznik 30: „Odpowiedzialności karnej przewidzianej w art. 233 § 4 kk podlega biegły, rzeczoznawca lub tłumacz, który przedstawia fałszywą opinię lub tłumaczenia mające służyć za dowód w postępowaniu sądowym lub innym postępowaniu prowadzonym na podstawie ustawy.

Przestępstwo z art. 233 § 4 kk jest przestępstwem umyślnym, popełnionym gdy sprawca ma zamiar (bezpośredni lub ewentualny) działania w określony, przestępny sposób.

W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości fakt, iż żadna opinia nie została przez biegłych lekarzy psychiatrów w dniu 05 marca 2015 r. sporządzona. Jak wielokrotnie powtarza sam zawiadamiający, opinia nie została sporządzona, ponieważ nie zostały przeprowadzone badania psychiatryczne. Biegli, na podstawie art. 203 § 1 kpk, zgłosili konieczność poddania Zbigniewa Kękusia obserwacji psychiatrycznej, aby możliwe było wydanie przez nich opinii. Złożenie przez biegłych wniosku na podstawie art. 203 § 1 kpk nie jest opinią o stanie zdrowia podejrzanego, lecz stanowiskiem w przedmiocie konieczności wyboru takiej metody badawczej – w sprawie niniejszej wyboru nierozerwalnie związanego ze stanowiskiem prezentowanym przez Zbigniewa Kękusia.

Podkreślić należy, iż biegli wnioskując o poddanie Zbigniewa Kękusia obserwacji psychiatrycznej nie przesądzają o treści opinii lecz wskazują, iż do jej wydania niezbędna jest taka właśnie metoda badawcza.

Wobec powyższego należało odmówić wszczęcia dochodzenia w niniejszej sprawie na podstawie art. 17 § 1 pkt 2 kpk wobec stwierdzenia, że czyn nie zawiera znamion czynu zabronionego. PROKURATOR Prokuratury Rejonowej Magdalena Sikora”

Prokurator Magdalena Sikora poświadczyła, że bezspornymi są fakty, że w sprawie przeciwko mnie rozpoznawanej przez prokuratora Dariusza Furdzika – Załącznik 30:

  1. nie zostały przeprowadzone badania psychiatryczne.”
  2. Biegli, na podstawie art. 203 § 1 kpk, zgłosili konieczność poddania Zbigniewa Kękusia obserwacji psychiatrycznej, aby możliwe było wydanie przez nich opinii.”

 

Być może biegli Kinga Zoła i Andrzej Wsołek rzeczywiście nie sporządzili opinii sądowo-psychiatrycznej. Prokurator D. Furdzik nie doręczył mi kopii sporządzonego przez nich dokumentu, którym złożyli wniosek o pozbawienie mnie wolności przez poddanie mnie obserwacji psychiatrycznej.

Jeśli jednak nie sporządzili opinii sądowo-psychiatrycznej, to prokuratorowi Dariuszowi Furdzikowi nie wolno było – poza tym, że z przyczyny, którą on sam podał w postanowieniu z dnia 24 kwietnia 2014 r. /Załącznik 23/, potwierdzonej przez sędzię Katarzynę Cielarską w postanowieniu z dnia 30 czerwca 2015 r. /Załącznik 32.3/ – skierować wniosku do sądu o wydanie postanowienia o poddaniu mnie obserwacji psychiatrycznej.

Wskazać bowiem należy, że artykuł 202 k.p.k. stanowi: „§ 1. W celu wydania opinii o stanie zdrowia psychicznego oskarżonego sąd, a w postępowaniu przygotowawczym prokurator, powołuje co najmniej dwóch biegłych lekarzy psychiatrów.
§ 2. Na wniosek psychiatrów do udziału w wydaniu
opinii powołuje się ponadto biegłego lub biegłych innych specjalności.

(…) § 5. Opinia biegłych powinna zawierać stwierdzenia dotyczące zarówno poczytalności
oskarżonego w chwili popełnienia czynu, jak i jego aktualnego stanu zdrowia psychicznego oraz zdolności do udziału w postępowaniu, a w razie potrzeby co do okoliczności wymienionych w art. 93 Kodeksu karnego.”

Jeśli biegli Kinga Zoła i Andrzej Wsołek nie sporządzili opinii sądowo-psychiatrycznej, to nie była spełniona określona w art. 202 k.p.k. przesłanka uprawniająca prokuratora D. Furdzika do złożenia wniosku o poddanie mnie obserwacji psychiatrycznej.

Co do prokurator Magdaleny Sikory twierdzenia: „Biegli, na podstawie art. 203 § 1 kpk, zgłosili konieczność poddania Zbigniewa Kękusia obserwacji psychiatrycznej, aby możliwe było wydanie przez nich opinii. wskazać należy, że obserwacja w zakładzie leczniczym jest prowadzona przez innych lekarzy niż ci, którzy sporządzają opinię sądowo-psychiatryczną na wniosek prokuratora.

xxx

 

Ponieważ prokurator Dariusz Furdzik skierował w dniu 11 marca 2015 r. /Załącznik 32.1/ – wbrew jego samego stanowisku z postanowienia z dnia 24 kwietnia 2014 r. /Załącznik 23/ potwierdzonym co do słuszności przez sędzię Katarzynę Cielarską w postanowieniu z dnia 30 czerwca 2015 r. /Załącznik 32.3/ niedopuszczalny w sprawie, którą przeciwko mnie rozpoznawał wniosek o pozbawienie mnie wolności przez poddanie mnie obserwacji psychiatrycznej w zakładzie leczniczym i ponieważ uczynił to na wniosek sędzi Małgorzaty Rokosz z postanowienia z dnia 21 października 2014 r. /Załącznik 32.2/, pismem z dnia 11 grudnia 2015 r. skierowanym do prokuratora apelacyjnego w Krakowie Artura Wrony złożyłem – Załącznik 32.5: „Pan Artur Wrona Prokurator Apelacyjny w Krakowie ul. Cystersów 18 31-553 Kraków Sygnatura akt Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód: 4 Ds. 292/14 /uprzednio: 4 Ds. 256/13/ Dotyczy:

  1. Zawiadomienie o popełnieniu przez prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód Dariusza Furdzika na moją szkodę przestępstwa z art. 246 Kodeksu Karnego przez psychiczne znęcanie się nade mną w celu uzyskania informacji.
  1. Zawiadomienie o popełnieniu przez sędzię Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia w Krakowie Wydział II Karny Małgorzatę Rokosz przestępstwa z art. 18 § 1 k.k. pomocnictwa prokuratorowi Dariuszowi Furdzikowi w popełnieniu na moją szkodę przestępstwa z art. 246 Kodeksu Karnego przez psychiczne znęcanie się nade mną w celu uzyskania informacji.”

 

Prokurator apelacyjny w Krakowie Artur Wrona przekazał moje zawiadomienie do rozpoznania Prokuraturze Apelacyjnej w Lublinie, a gdy mu Zastępca Prokuratora Apelacyjnego w Lublinie Jerzy Krawczuk wyjaśnił, że źle uczynił /Załącznik 32.6/ – znaczy naruszył prawo – to chyba przed tym, zanim zakończył pełnienie funkcji Prokuratora Apelacyjnego w Krakowie… wyrzucił moje zawiadomienie do kosza na śmieci.

Więcej na ten temat w moim piśmie z dnia 9 maja 2016 r. do Prokuratora Regionalnego w Krakowie Marka Woźniaka – Załącznik 32: „Pan Marek Woźniak Prokurator Regionalny w Krakowie ul. Cystersów 18 31-553 Kraków Sygnatura akt Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód 4 Ds. 292/14 (4 Ds. 256/13) Dotyczy:

  1. Wniosek – na podstawie art. 306 § 3 k.p.k. – o sporządzenie do dnia 16 maja 2016 r. wyjaśnienia, z jakich przyczyn do dnia złożenia niniejszego pisma nie zostałem powiadomiony o wszczęciu lub odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie skierowanego przeze mnie pismem z dnia 11 grudnia 2015 r. do prokuratora apelacyjnego w Krakowie Artura Wrony zawiadomienia o:
    1. popełnieniu przez prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód Dariusza Furdzika przestępstwa z art. 246 k.k.
    2. popełnieniu przez sędzię Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia w Krakowie Wydział II Karny Małgorzatę Rokosz przestępstwa z art. 18 § 1 k.k. pomocnictwa prokuratorowi Dariuszowi Furdzikowi w popełnieniu na moją szkodę przestępstwa z art. 246 Kodeksu Karnego.
  1. Zawiadomienie, że po odbiór odpowiedzi na wniosek jak w pkt. I stawię się w poniedziałek 16 maja 2016 r. na dyżurze Prokuratora Regionalnego w Krakowie.”

 

xxx

 

Najbardziej ze wszystkich prokuratorów i sędziów zaangażowanych w sprawę rozpoznawaną przeciwko mnie na podstawie ustnych zawiadomień Andrzeja Zolla i Wiesławy Zoll z dnia 27 września 2013 r. rozbawiła mnie – nie wątpię, że i Państwa rozbawi – p.f. Rzecznika Dyscyplinarnego w Prokuraturze Apelacyjnej w Krakowie Ida Marcinkiewicz-Baca, która wyjaśniła mi pismem z dnia 3 marca 2016 roku – Załącznik 31: „Prokuratura Apelacyjna w Krakowie Ap I ko 31/15 Kraków, 3 marca 2016 roku Pan Zbigniew Kękuś

W związku z pismem Pana z dnia 20 marca 2015 roku, skierowanym do Prokuratury Apelacyjnej w Krakowie, a zawierającym w treści m.in. wniosek o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego wobec prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków – Śródmieście Zachód: Dariusza Furdzika, a – z tytułu akceptacji jego działań – także Anny Rokickiej-Lis w związku z postępowaniem sygn. 4 Ds. 292/14 (4Ds. 256/13), uprzejmie informuję, że przepisy Ustawy z dnia 20 czerwca 1985 roku o prokuraturze (Dz. U z 2011 roku, numer 270, poz. 1599 – tj. z późn. zmianami), regulujące prowadzenie postępowania dyscyplinarnego, przewidują podjęcie stosownych działań w przypadku powzięcia uzasadnionego podejrzenia co do zaistnienia deliktu dyscyplinarnego określonego w art. 66 ust. 1 tejże Ustawy.

Decyzja o wszczęciu takiego postępowania – stosownie do dyspozycji art. 77 ust. 1 cyt. Ustawy – jest wyłącznie prerogatywą przełożonego dyscyplinarnego i tylko na jego wniosek jest ono prowadzone.

Podnoszone przez Pana obecnie zarzuty, związane z prowadzeniem postępowania sygn. 4 Ds. 292/14 (4 Ds. 256/13), były już kilkakrotnie przedmiotem rozpoznania w postępowaniach skargowych oznaczonych następującymi sygnaturami: RA—51/5/15, RA-051/13/143, RA-051/16/14 oraz RA-051/10/14.

W żadnym przypadku składane przez Pana skargi nie zostały potwierdzone a o stosownych rozstrzygnięciach był Pan informowany odpowiednimi pismami:

  • Prokuratora Rejonowego Kraków – Śródmieście Zachód z dnia 9 marca 2014 oku, sygn. RA-051/5/15
  • Prokuratora Rejonowego Kraków – Śródmieście Zachód z dnia 14 marca 2014 roku, sygn. RA-051/10/14
  • Prokuratora Rejonowego Kraków – Śródmieście Zachód z dnia 5 września 2014 roku, sygn. RA-051/16/15
  • Prokuratora Rejonowego Kraków – Śródmieście Zachód z dnia 13 maja 2014 oku, sygn. RA-051/13/14.

Z powyższych względów przełożony dyscyplinarny nie znalazł podstaw do inicjowania postępowania dyscyplinarnego wobec w/w prokuratorów.

p.f. Rzecznika Dyscyplinarnego w Prokuraturze Apelacyjnej w Krakowie Prokurator Prokuratury Apelacyjnej w Krakowie Ida Marcinkiewicz-Baca”

Zabawna kobicina… Ida Marcinkiewicz–Baca.

Prokurator Dariusz Furdzik skierował w dniu 11 marca 2015 r. bezprawny – sprzeczny nawet z posiadaną przez niego wiedzą, co poświadczył w postanowieniu z dnia 24 kwietnia 2014 r. /Załącznik 23/ – wniosek do Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wydział II Karny o wydanie postanowienia o pozbawieniu mnie wolności przez poddanie mnie obserwacji psychiatrycznej, bezprawność tego wniosku poświadczyła sędzia Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wydział II Karny Katarzyna Cielarska postanowieniem z dnia 30 czerwca 2015 r. /Załącznik 32.3/ o oddaleniu wniosku, a kilka miesięcy później, w dniu 3 marca 2016 roku p.f. Rzecznik Dyscyplinarny w Prokuraturze Apelacyjnej w Krakowie prokurator Ida Marcinkiewicz-Baca sporządziła pismo, którym mi wyjaśniła, że prokurator Dariusz Furdzik nie naruszył prawa – nie zachodzi delikt dyscyplinarny – bo… tak wynika z pism przełożonej prokuratora Dariusza Furdzika, prokuratora rejonowego Anny Rokickiej-Lis… pod której nadzorem prokurator Dariusz Furdzik skierował w dniu 11 marca 2015 r. wniosek do Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia o poddanie mnie obserwacji psychiatrycznej, mimo że w osobiście przez niego sporządzonym postanowieniu poświadczył – w zgodzie z rzeczywistym stanem faktycznym i obowiązującym stanem prawnym, że – Załącznik 23: „W niniejszej sprawie prawny brak możliwości skierowania podejrzanego na obserwację psychiatryczną skutkuje jednak niemożnością wnioskowania co do jego stanu zdrowia psychicznego w czasie popełniania zarzuconych mu czynów.”

Gdyby przyjąć za słuszną linię rozumowania prokurator Idy Marcinkiewicz–Bacy, to prokurator Anna Rokicka-Lis osobiście musiałaby poprosić o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego wobec niej samej. Aż takiego nieskazitelnego charakteru to prokurator Anna Rokicka-Lis nie jest.

 

Pomyśleć, że to mnie Policja doprowadziła pod przymusem – z nałożonymi na ręce kajdankami – na badania psychiatryczne, zarządzone dla mnie przez… prokuratora Furdzika.

Czy wyobrażacie sobie Państwo idiotę i łajdaka Dariusza Furdzika, albo tumana Małgorzatę Rokosz jako Państwa kolegów w pracy…? Na szczęście większości z Państwa to nie grozi. Dla Dariusza Furdzika, Małgorzaty Rokosz i takich jak oni miejsce jest tylko – li tylko! – w prokuraturze i sądownictwie. Kierowanych obecnie przez Zbigniewa Ziobro. Gdzie same – jak m.in. te opisane wyżej – w tym Zbigniew Ziobro jako Prokurator Generalny, nieskazitelne charaktery. Przypomnę:

 

Prokuratorem może być powołany ten, kto jest nieskazitelnego charakteru.
Artykuł 14.1.2 Ustawy o Prokuraturze z dnia 20 czerwca 1985 r.

 

Na stanowisko sędziego sądu rejonowego może być powołany ten, kto: (…) 2) jest nieskazitelnego charakteru

Artykuł 61 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych

 

Ogromna większość tych „nieskazitelnych charakterów” z zażydzonego wymiaru sprawiedliwości Rzeczypospolitej Polskiej kieruje się zasadą:

W czasie procesu sądowego wolno oszukiwać, żeby Żyd zawsze wygrał.”

Talmud, Baba Kamma, 113b

 

Dlatego, mimo że przyznałem się do popełnienia czynów, za które mnie przez prawie dwa lata ścigał w opisanych wyżej okolicznościach sługus Andrzeja i Wiesławy Zoll prokurator Dariusz Furdzik, to nie sporządził aktu oskarżenia. Bo by Żyd ortodoks Andrzej Zoll i jego małżonka ortodoksyjna oszustka adw. Wiesława Zoll przegrali.

A okrutne, mściwe, niedouczone, pozbawione ambicji i honoru, korzystające bezwstydnie z usług Furdzika żydowskie bydlę – „BYDLĘ” «przen. pogard. o człowieku z podkreśleniem jego stron ujemnych»; Słownik Języka Polskiego PWN, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, s. 75 – Andrzej Zoll musi przecież być wyłącznie autorytetem. Ewentualnie skrzywdzonym autorytetem.

Dlaczego uważam Andrzeja Zolla za pozbawione ambicji i honoru bydlę?

Bo niecały rok przed kolejnym – po tym w 2006 i 2007 roku – poskarżeniem się na mnie prokuratorowi mówił o mnie red. Dorocie Stec-Fus:

O rozmowę poprosiliśmy Andrzeja Zolla.

Jednak profesor nie chciał się rozwodzić na ten temat:

Ten człowiek /ja – ZKE/ zatruwa mi życie od lat. Obrażał moją żonę, pisał do mnie na nią skargi.

Mógłbym wystąpić przeciwko niemu z oskarżenia prywatnego, ale nie chcę tego robić, gdyż został ciężko doświadczony przez los i z pewnością potrzebuje pomocy.

Stanowczo odradził reporterce „DP” rozmowę ze swoją żoną, mec. Wiesławą Zoll,

gdyż – jak oświadczył – z pewnością nie będzie tej sprawy komentować.”

Dorota Stec-Fus, „Bezwzględna Temida”; „Dziennik Polski – Magazyn Piątek”, 16.11.2012 r., s. C 01, C 06-C 07

 

A niedługo potem nie było mu wstyd korzystać w jego dziele niszczenia mnie z pomocy idioty i łajdaka Furdzika.

Ferajna.

Bała się miernota, były prezes Trybunału Konstytucyjnego, były rzecznik praw obywatelskich, były przewodniczący Rządowego Centrum Legislacji, były przewodniczący Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Karnego przy Ministrze Sprawiedliwości – obecnie członek tej komisji, były kierownik Katedry Prawa Karnego Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie złożyć prywatny akt oskarżenia przeciwko mnie.

Gdy się nie udało sługusowi Andrzeja i Wiesławy Zoll prokuratorowi Dariuszowi Furdzikowi osiągnąć celu, którym było umieszczenie mnie w szpitalu psychiatrycznym, to umorzył postępowanie.

No i muszą teraz bronić partykularnego interesiku idioty i łajdaka Furdzika jego koleżanki i koledzy z pracy. Przez wzgląd na dobro kierowanego przez także fana od lat Andrzeja i Wiesławy Zoll Zbigniewa Ziobro wymiaru sprawiedliwości.

 

Co się tyczy protegowanego Fudzika, prof. dr. hab. Andrzeja Zolla, to wobec innych ta miernota, judeofaszysta, surowy w ocenach:

Bezduszny urzędnik i sędzia niszczą życie dobrego człowieka.

Profesorowie Zoll i Czapiński tłumaczą, dlaczego tak jest.

Ludzie zachowują się idiotycznie. Bezdusznie – mówi profesor /Andrzej Zoll – ZKE/

Źródło: Zbigniew Bartuś, „Bezduszny urzędnik i sędzia niszczą życie dobrego człowieka. Profesorowie Zoll i Czapiński tłumaczą, dlaczego tak jest.”; „Dziennik Polski”, 26 kwietnia 2013 r., s. C6

 

Kilka miesięcy po udzieleniu tej wypowiedzi podreptał Andrzej Zoll do Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód i złożył wniosek:

 

Ja chciałbym złożyć wniosek o ściganie Zbigniewa Kękusia za znieważanie i zniesławianie mnie”

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. 4 Ds. 256/13, Protokół z dnia 27 września 2013 r. przyjęcia ustnego zawiadomienia od prof. dr. hab. Andrzeja Zolla o przestępstwie

 

Moja śp. Babcia mówiła o takich jak guru żydostwa polskiego prof. dr hab. Andrzej Zoll: „zesrała się bida i płacze.”

 

Z poważaniem,

 

Zbigniew Kękuś

 

Załączniki:

  1. Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt4 Ds. 292/14, /uprzednio 4 Ds. 256/13/, postanowienie prokuratora Dariusza Furdzika z dnia 19 grudnia 2013 r.
  2. Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt4 Ds. 292/14, /uprzednio 4 Ds. 256/13/, Zarządzenie prokuratora Dariusza Furdzika z dnia 11 kwietnia 2014 r.
  3. Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt4 Ds. 292/14, /uprzednio 4 Ds. 256/13/, Zarządzenie prokuratora Dariusza Furdzika z dnia 9 października 2014 r.
  4. Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt4 Ds. 292/14, /uprzednio 4 Ds. 256/13/, Zarządzenie prokuratora Dariusza Furdzika z dnia 12 stycznia 2015 r.
  5. Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt4 Ds. 292/14, /uprzednio 4 Ds. 256/13/, Zarządzenie prokuratora Dariusza Furdzika z dnia 16 stycznia 2015 r.
  6. Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt4 Ds. 292/14, /uprzednio 4 Ds. 256/13/, Zarządzenie prokuratora Dariusza Furdzika z dnia 12 lutego 2015 r.
  7. Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt4 Ds. 292/14, /uprzednio 4 Ds. 256/13/, Zarządzenie prokuratora Dariusza Furdzika z dnia 5 marca 2015 r.
  8. Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt4 Ds. 292/14, /uprzednio 4 Ds. 256/13/, Zarządzenie prokuratora Dariusza Furdzika z dnia 16 marca 2015 r.
  9. Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt4 Ds. 292/14, /uprzednio 4 Ds. 256/13/, Postanowienie prokuratora rejonowego Lucyny Czechowicz z dnia 8 maja 2014 r.
  10. Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt4 Ds. 292/14, /uprzednio 4 Ds. 256/13/, Postanowienie prokuratora rejonowego Anny Rokickiej-Lis z dnia 13 lutego 2015 r.
  11. Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt4 Ds. 292/14, /uprzednio 4 Ds. 256/13/, Postanowienie prokuratora rejonowego Anny Rokickiej-Lis z dnia 19 lutego 2015 r.
  12. Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt4 Ds. 292/14, /uprzednio 4 Ds. 256/13/, Postanowienie prokuratora rejonowego Anny Rokickiej-Lis z dnia 8 kwietnia 2015 r.
  13. Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt4 Ds. 292/14, /uprzednio 4 Ds. 256/13/, pismo Z. Kękusia z dnia 27 lutego 2014 r.
  14. Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt4 Ds. 292/14, /uprzednio 4 Ds. 256/13/, pismo Z. Kękusia z dnia 27 lutego 2014 r.
  15. Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. 4 Ds. 256/13, pismo prokuratora Dariusza Furdzika z dnia 8 maja 2014 r.
  16. Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. 4 Ds. 256/13, postanowienie prokuratora rejonowego Lucyny Czechowicz z … marca 2014 r.
  17. Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds. 256/13, postanowienie prokuratora Dariusza Furdzika z dnia 3 marca 2014 r. o powołaniu biegłych
  18. Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds. 256/13, postanowienie z dnia 3 marca 2014 r. prokuratura Dariusza Furdzika o zatrzymaniu i przymusowym doprowadzeniu podejrzanego
  19. Komenda Miejska Policji w Krakowie, Wydział Kryminalny Ldz. MWD-560/193/13, Protokół Zatrzymania Osoby z dnia 6 marca 2014 r.
  20. Sąd Rejonowy dla Krakowa Śródmieścia Wydział II Karny, sygn. akt II Kp 224/14/S, postanowienie sędziego Dariusza Stachurskiego z dnia 17 kwietnia 2014 r.
  21. Prokuratura Okręgowa w Krakowie, sygn. akt III Dsa 249/14, pismo zastępcy prokuratora okręgowego Anny Jedynak z dnia 30 czerwca 2014 r.
  22. Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt RA 051/16/14, pismo Prokuratora Rejonowego Anny Rokickiej-Lis z dnia 5 września 2014 r.
  23. Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds. 256/13, postanowienie prokuratora Dariusza Furdzika z dnia 24 kwietnia 2014 r. o umorzeniu dochodzenia
  24. Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. 4 Ds. 292/14, uprzednio 4 Ds. 256/13, Wezwanie z dnia 4 lutego 2015 r.
  25. Pismo Z. Kękusia z dnia 5 marca 2015 r. do biegłych sądowych Andrzeja Wsołka i Kingi Zoły
  26. Pismo Z. Kękusia z dnia 9 grudnia 2015 r. do prokuratora generalnego Andrzeja Seremeta
  27. Pismo Z. Kękusia z dnia 29 lutego 2016 r. do prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie Beaty Morawiec
  28. Pismo Z. Kękusia z dnia 1 marca 2016 r. do dyrektora Szpitala Specjalistycznego im. dr. J. Babińskiego w Krakowie Stanisława Kracika
  29. Pismo Z. Kękusia z dnia 29 lutego 2016 r. do prokuratora apelacyjnego w Krakowie Artura Wrony
  30. Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Wschód, sygn. akt PR 2 Dss.165.2016, postanowienie prokurator Magdaleny Sikory z dnia 31 marca 2016 r.
  31. Prokuratura Apelacyjna w Krakowie, sygn. akt Ap I ko 31/15 pismo p.f. Rzecznika Dyscyplinarnego w Prokuraturze Apelacyjnej w Krakowie prokurator Idy Marcinkiewicz-Baca z dnia 3 marca 2016 roku
  32. Pismo Z. Kękusia z dnia 9 maja 2016 r. do Prokuratora Regionalnego w Krakowie Marka Woźniaka

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Kraków, dnia 9 maja 2016 r.

Zbigniew Kękuś

 

Pan

Marek Woźniak

Prokurator Regionalny w Krakowie

ul. Cystersów 18

31-553 Kraków

 

Sygnatura akt Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód 4 Ds. 292/14 (4 Ds. 256/13)

 

Dotyczy:

  1. Wniosek – na podstawie art. 306 § 3 k.p.k. – o sporządzenie do dnia 16 maja 2016 r. wyjaśnienia, z jakich przyczyn do dnia złożenia niniejszego pisma nie zostałem powiadomiony o wszczęciu lub odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie skierowanego przeze mnie pismem z dnia 11 grudnia 2015 r. do prokuratora apelacyjnego w Krakowie Artura Wrony zawiadomienia o:
    1. popełnieniu przez prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód Dariusza Furdzika przestępstwa z art. 246 k.k.
    2. popełnieniu przez sędzię Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia w Krakowie Wydział II Karny Małgorzatę Rokosz przestępstwa z art. 18 § 1 k.k. pomocnictwa prokuratorowi Dariuszowi Furdzikowi w popełnieniu na moją szkodę przestępstwa z art. 246 Kodeksu Karnego.
  2. Zawiadomienie, że po odbiór odpowiedzi na wniosek jak w pkt. I stawię się w poniedziałek 16 maja 2016 r. na dyżurze Prokuratora Regionalnego w Krakowie.
  3. Zawiadomienie, że:
    1. kopia niniejszego pisma zostanie umieszczona w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl
    2. kopia odpowiedzi na niniejsze pismo zostanie umieszczona w w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl.

 

Szanowny Panie,

 

Prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód Dariusz Furdzik rozpoznawał do sygn. akt 4 Ds. 292/14 (4 Ds. 256/13) sprawę przeciwko mnie na podstawie złożonych w dniu 27 września 2013 r. przez prof. Andrzeja Zolla i adw. Wiesławę Zoll w Prokuraturze Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód ustnych zawiadomień o popełnieniu przeze mnie przestępstw na ich szkodę.

Na podstawie złożonych przez A. i W. Zoll zeznań prokurator D. Furdzik przedstawił mi zarzut popełnienia przestępstw:

  1. zniesławienia /art. 212 § 1 k.k./ i znieważenia /art. 216 § 1 k.k./ w okresie od marca 2007 r. do 18 listopada 2013 r. prof. dr. hab. Andrzeja Zolla
  2. zniesławienia /art. 212 § 1 k.k./ i znieważenia /art. 216 § 1 k.k./ w okresie od marca 2007 r. do 18 listopada 2013 r. adw. Wiesławy Zoll

 

W ramach prowadzonego przez niego postępowania prokurator Dariusz Furdzik skierował w dniu 11 marca 2015 r. wniosek do Sądu Rejonowego dla Krakowa – Śródmieścia Wydział II Karny o wydanie postanowienia o poddaniu mnie obserwacji psychiatrycznej – Załącznik 1: „Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód /adres – ZKE/ 4 Ds. 292/14 Kraków, dnia 11 marca 2015 roku 1. Pan Zbigniew Kękuś 2. Pani Ewelina Słabosz ZAWIADOMIENIESekretariat Prokuratury Rejonowej Kraków – Śródmieście Zachód zawiadamia, że w dniu dzisiejszym przesłano do Sądu Rejonowego dla Krakowa – Śródmieścia Wydział II Karny wniosek prokuratora o skierowanie pana Zbigniewa Kękusia podejrzanego o przest. z art. 212 § 1 kk i 216 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk na obserwację psychiatryczną. Z upoważnienia prokuratora Referent Prawny Anna Karteczka”
Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds. 292/14 /uprzednio 4 Ds. 256/13/,

zawiadomienie z dnia 11 marca 2015 roku – Załącznik 1

 

Prokurator Dariusz Furdzik skierował wniosek do Sądu o wydanie postanowienia o poddaniu mnie obserwacji psychiatrycznej w wykonaniu wskazań sędzi Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wydział II Karny Małgorzaty Rokosz zamieszczonych w postanowieniu, które wydała w dniu 21 października 2014 r. – Załącznik 2: „(…) Przede wszystkim jednak przed podjęciem merytorycznej decyzji konieczne jest bowiem uzupełnienia zgromadzonego materiału dowodowego po pierwsze poprzez uzyskanie stanowiska, stosownie do treści art. 202 k.p.k. i art. 203 k.p.k. dwóch biegłych psychiatrów, czy możliwe jest wydanie opinii sądowo-psychiatrycznej odpowiadającej na pytania postawione w postanowieniu z dnia 3 marca 2014 roku, a jeżeli nie, co jest tego powodem i, czy biegli w takiej sytuacji wnioskują o zgromadzenie dodatkowych dowodów dotyczących stanu zdrowia osoby badanej, czy też poddanie podejrzanego obserwacji w zakładzie leczniczym.

Gdyby zaistniała sytuacja zgłoszenia konieczności obserwacji w zakładzie leczniczym, to zadecydować, winien o tym Sąd rozpoznając stosowny wniosek Prokuratora i uwzględniając, m.in. okoliczności przytoczone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. W wypadku zgłoszenia przez biegłych konieczności obserwacji podejrzanego. Sąd rozpoznając wniosek Prokuratora ustala po pierwsze, czy istnieje wysokie prawdopodobieństwo popełnienia przez podejrzanego zarzucanych mu czynów, jak również rozważając zasadność umieszczenia podejrzanego na obserwacji psychiatrycznej ustala stopień społecznej szkodliwości zarzucanego czynu oraz rozważa, czy istnieje wysokie prawdopodobieństwo orzeczenia w stosunku do takiej osoby kary o charakterze izolacyjnym. (…)”

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds. 292/14 /uprzednio 4 Ds. 256/13/

postanowienie sędzi Sądu Rejonowego dla Krakowa – Śródmieścia w Krakowie Wydział II Karny Małgorzaty Rokosz z dnia 21 października 2014 r., sygn. II K 700/14/S – Załącznik 2

 

W dniu 30 czerwca 2015 r. sędzia Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wydział II Karny Katarzyna Cielarska wydała postanowienie o oddaleniu wniosku prokuratora Dariusza Furdzika o wydanie postanowienia o poddaniu mnie obserwacji psychiatrycznej podając w uzasadnieniu, że w sprawie rozpoznawanej przeciwko mnie przez prokuratora D. Furdzika jest niedopuszczalne orzeknięcie o poddaniu mnie obserwacji. Podała – Załącznik 3: „Sygn. akt II Kp 270/15/S POSTANOWIENIE Dnia 30 czerwca 2015 roku Sąd Rejonowy dla Krakowa – Śródmieścia w Krakowie Wydział II Karny, w składzie: Przewodniczący: SSR Katarzyna Cielarska Protokolant /imię i nazwisko protokolanta – ZKE/ przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków – Śródmieście Zachód – Anny Balon po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2015 roku w Krakowie na posiedzeniu podejrzanego o przestępstwo z art. 212 § 1 kk, art. 216 § 1 kk w zw. z art. 12 kk w przedmiocie rozpoznania wniosku Prokuratora o zarządzenie badania psychiatrycznego połączonego z obserwacją psychiatryczną w Specjalistycznym Szpitalu Psychiatrycznym im. Józefa Babińskiego w Krakowie w celu wydania opinii o stanie zdrowia psychicznego podejrzanego Zbigniewa Kękusia postanawia:

  1. na podstawie art. 203 § 1 i 2 w zw. z art. 259 § 2 kpk nie uwzględnić wniosku Prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód w Krakowie o zarządzenie badania psychiatrycznego połączonego z obserwacją psychiatryczną w Specjalistycznym Szpitalu Psychiatrycznym im. Józefa Babińskiego w Krakowie podejrzanego Zbigniewa Kękusia w celu wydania opinii o stanie zdrowia psychicznego wyżej wymienionego podejrzanego;

(…) Zebrany w toku postępowania przygotowawczego materiał dowodowy wskazuje na duże prawdopodobieństwo, że podejrzany dopuścił się zarzuconych mu czynów. Powyższa okoliczność daje podstawę do przyjęcia, iż zachodzi ogólna przesłanka przewidziana w art. 203 § 1zd. 1 kpk warunkująca dopuszczalność stosowania obserwacji sądowo-psychiatrycznej. Jednakże zdanie drugie cytowanego przepisu odsyła do treści art. 259 § 2 kpk, a zatem odpowiednie stosowanie tego przepisu powoduje, iż rozważyć należy, czy analiza okoliczności niniejszej sprawy daje podstawę do przyjęcia, iż sąd orzeknie w stosunku do podejrzanego karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania lub karę łagodniejszą, albowiem w przeciwnym wypadku obserwacji sądowo-psychiatrycznej nie stosuje się.

Rozważając zasadność wniosku Prokuratora wskazać również należy na odnoszący się do poprzednio obowiązującego w tym zakresie brzmienia przepisu art. 203 kpk wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 10 lipca 2007 roku, sygn. akt SK 50/06 (opubl. W OTK – A 2007/7/75). Odnosząc się do regulacji dotyczących środków zabezpieczających Trybunał Konstytucyjny wskazywał na obowiązującą w tym zakresie zasadę proporcjonalności pozbawienia wolności związanego ze stosowaniem środka zabezpieczającego do wagi popełnionego czynu. Brak takich regulacji w poprzednio obowiązującym brzmieniu art. 203 kpk skutkował uznaniem tego przepisu za niezgodny z art. 41 ust. 1 w zw. z art. 30, art. 31 ust. 3 i art. 2 Konstytucji. Konsekwencją tego orzeczenia było wprowadzenie zdania drugiego §1 art. 203 kpk.

Odnosząc te rozważania do niniejszej sprawy wskazać należy, iż występki zarzucane podejrzanemu, zarówno występek określony w art. 212 § 1kk jak i występek określony w art. 216 § 1 kk zagrożone są karą grzywny albo ograniczenia wolności. Skoro zatem są to przestępstwa zagrożone alternatywnie karą łagodniejszego rodzaju grzywny i ograniczenia wolności oczywistym jest, że w przypadku wyrokowania Sąd orzekłby jedną z wymienionych kar. W tej sytuacji wniosek Prokuratora o zarządzenie badania psychiatrycznego połączonego z obserwacją psychiatryczną w Szpitalu Psychiatrycznym im. Józefa Babińskiego w Krakowie podejrzanego Zbigniewa Kękusia w celu wydania opinii o stanie zdrowia psychicznego wyżej wymienionego podejrzanego nie mógł zostać uwzględniony.

Mając na uwadze powyższe należało orzec jak w sentencji postanowienia na podstawie powołanych w sentencji przepisów.”
Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds. 292/14 /uprzednio 4 Ds. 256/13/,

postanowienie sędzi Sądu Rejonowego dla Krakowa – Śródmieścia w Krakowie Wydział II Karny Katarzyny Cielarskiej z dnia 30 czerwca 2015 r., sygn. akt II Kp 270/15/S – Załącznik 3

 

W dniu 22 lipca 2015 r. prokurator Dariusz Furdzik wydał postanowienie o umorzeniu dochodzenia, o czym zawiadomił mnie zawiadomieniem z dnia 24 lipca 2015 r. – Załącznik 4:

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds. 292/14, /uprzednio 4 Ds. 256/13/, zawiadomienie prokuratora Dariusza Furdzika z dnia 24 lipca 2015 r. – Załącznik 4

 

Z przyczyn podanych przez sędzię Katarzynę Cielarską w uzasadnieniu do postanowienia z dnia 30 czerwca 2015 r. pismem z dnia 11 grudnia 2015 r. skierowanym do prokuratora apelacyjnego w Krakowie Artura Wrony złożyłem – Załącznik 5: „Pan Artur Wrona Prokurator Apelacyjny w Krakowie ul. Cystersów 18 31-553 Kraków Sygnatura akt Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód: 4 Ds. 292/14 /uprzednio: 4 Ds. 256/13/ Dotyczy:

  1. Zawiadomienie o popełnieniu przez prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód Dariusza Furdzika na moją szkodę przestępstwa z art. 246 Kodeksu Karnego przez psychiczne znęcanie się nade mną w celu uzyskania informacji.
  2. Zawiadomienie o popełnieniu przez sędzię Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia w Krakowie Wydział II Karny Małgorzatę Rokosz przestępstwa z art. 18 § 1 k.k. pomocnictwa prokuratorowi Dariuszowi Furdzikowi w popełnieniu na moją szkodę przestępstwa z art. 246 Kodeksu Karnego przez psychiczne znęcanie się nade mną w celu uzyskania informacji.
  3. Zawiadomienie o sporządzonym przez sędzię Sądu Rejonowego dla Krakowa dla Krakowa – Śródmieścia w Krakowie Wydział II Karny Katarzynę Cielarską dowodzie – postanowieniu z dnia 30 czerwca 2015 r., sygn. akt II Kp 270/15/S – popełnienia przez:
    1. prokuratora Dariusza Furdzika przestępstwa, jak w pkt. I,
    2. sędzię Małgorzatę Rokosz przestępstwa, jak w pkt. II.”

Dowód: Prokuratura Apelacyjna w Krakowie, pismo Z. Kękusia z dnia 11 grudnia 2015 r. do prokuratora

apelacyjnego w Krakowie Artura Wrony – Załącznik 5

 

Prokurator apelacyjny w Krakowie Artur Wrona przekazał moje zawiadomienie do Prokuratury… Apelacyjnej w Lublinie. Uczynił to z naruszeniem przepisów o właściwości miejscowej o czym pouczył go pismem z dnia 18 grudnia 2015 r. Zastępca Prokuratora Apelacyjnego w Lublinie Jerzy Krawczuk – Załącznik 6: „Prokuratura Apelacyjna w Lublinie Zastępca Prokuratora Apelacyjnego, Lublin, dnia 18 grudnia 2015 r. AP IV Dsa 114/15 dot. Ap IV Ko 15/15 Pan Artur Wrona Prokurator Apelacyjny w Krakowie

Zwracając w załączeniu zawiadomienie Pana Zbigniewa Kękusia z dnia 11 grudnia 2015 r. dotyczące podejrzenia popełnienia przestępstw z art. 246 kk przez prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód oraz sędziego Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia w Krakowie w toku postępowania przygotowawczego o sygn. 4 Ds. 292/14 stwierdzam, że przywołana przez Pana w piśmie z dnia 14 grudnia 2015 r. decyzja Prokuratora Generalnego o przekazaniu do Prokuratury Apelacyjnej w Lublinie w celu wyznaczenia jednostki prokuratury do procesowego rozpoznania korespondencji Zbigniewa Kękusia nie daje podstaw do procedowania z w/w zawiadomieniem w okręgu apelacji lubelskiej.

Prokurator Generalny postanowieniem z dnia 3 listopada 2015 r. sygn. PG II Dsa 232/15 przekazał tut. Prokuraturze korespondencję Zbigniewa Kękuia z dni: 6, 7, 24 lipca, 6 sierpnia, 16, 18, 21, 27 września oraz 7 października 2015 roku. Nie dotyczyła ona jednak zachowań prokuratorów i sędziów wskazanych w zawiadomieniu z dnia 11 grudnia 2015 r.

Tym samym wskazana decyzja Prokuratora Generalnego nie może stanowić umocowania do procesowego rozpoznania kolejnego zawiadomienia przez prokuraturę apelacji lubelskiej.

O ile zatem w ocenie kierownictwa apelacji krakowskiej istnieją przesłanki do wyłączenia podległych jednostek od procedowania w sprawie, podobnie jak uprzednio należałoby zwrócić się o decyzję w tym przedmiocie do Prokuratora Generalnego. Jerzy Krawczuk Do wiadomości: Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/
Dowód: Prokuratura Apelacyjna w Lublinie, sygn. Ap IV Dsa 114/15, pismo z dnia 18 grudnia 2015 r. Zastępcy

Prokuratora Apelacyjnego w Lublinie Jerzego Krawczuka do prokuratora apelacyjnego w Krakowie Artura Wrony – Załącznik 6

 

Zastępca Prokuratora Apelacyjnego w Lublinie Jerzy Krawczuk zwrócił prokuratorowi apelacyjnemu w Krakowie Arturowi Wronie przy piśmie z dnia 18 grudnia 2015 r. zawiadomienie, które ja skierowałem do Prokuratora Apelacyjnego w Krakowie pismem z dnia 11 grudnia 2015 r.

Pragnę poinformować, że złożone przeze mnie pismem z dnia 29 lutego 2016 r. skierowanym także do Prokuratora Apelacyjnego w Krakowie zawiadomienie o popełnieniu przestępstw przez biegłych z listy prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie, lekarzy psychiatrów, Kingę Zołę i Andrzeja Wsołka, Prokuratura Apelacyjna w Krakowie przekazała w dniu złożenia, 29 lutego 2016 r., Prokuraturze Okręgowej w Krakowie czego potwierdzeniem pismo z dnia 29 lutego 2016 r. – Załącznik 7: „Rzeczpospolita Polska Prokuratura Apelacyjna w Krakowie /adres – ZKE/ Ap III Ko 15/15 Kraków, 29 lutego 2016 roku Pani Lidia Jaryczkowka Prokurator Okręgowy w Krakowie W załączeniu uprzejmie przekazuję zawiadomienie o przestępstwie Zbigniewa Kękusia z dnia 29.02.2016 roku, w celu spowodowania dalszego stosownego procedowania. Kierownik Działu Nadzoru nad Postępowaniem Przygotowawczym Andrzej Szutowski Zał: zawiadomienie z załącznikami Do wiadomości: Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/

Dowód: Prokuratura Apelacyjna w Krakowie, sygn. akt Ap III Ko 15/15 Kraków, pismo z dnia 29 lutego 2016 roku

Kierownika Działu Nadzoru nad Postępowaniem Przygotowawczym Andrzeja Szutowskiego – Załącznik 7

 

W sprawie jak wyżej w dniu 31 marca 2016 r. prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód Magdalena Sikora wydała postanowienie /o odmowie wszczęcia dochodzenia/.

 

Tymczasem w sprawie zawiadomienia skierowanego przeze mnie pismem z dnia 11 grudnia 2015 r. prokuratorowi apelacyjnemu w Krakowie Arturowi Wronie o:

  1. popełnieniu przez prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód Dariusza Furdzika przestępstwa z art. 246 k.k.
  2. popełnieniu przez sędzię Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia w Krakowie Wydział II Karny Małgorzatę Rokosz przestępstwa z art. 18 § 1 k.k. pomocnictwa prokuratorowi Dariuszowi Furdzikowi w popełnieniu na moją szkodę przestępstwa z art. 246 Kodeksu Karnego.

do dnia złożenia niniejszego pisma nie doręczono mi postanowienia o wszczęciu albo odmowie wszczęcia śledztwa.

 

Nie doręczono mi także odpowiedzi na moje pismo z dnia 3 lutego 2016 r. do prokuratora apelacyjnego w Krakowie Artura Wrony – Załącznik 8: „Artur Wrona Prokurator Apelacyjny w Krakowie ul. Cystersów 18 31-553 Kraków Sygnatura akt Prokuratury Apelacyjnej w Krakowie: Ap IV Ko 15/15 Dotyczy:

  1. Pouczenie udzielone adresatowi niniejszego pisma przez Zastępcę Prokuratora Apelacyjnego w Lublinie Jerzego Krawczuka pismem z dnia 18 grudnia 2015 r., sygn. akt IV Dsa 114/15 /Załącznik 1/.
  2. Wniosek o sporządzenie i doręczenie mi wyjaśnienia:
    1. której prokuraturze przekazał Pan ostatecznie zawiadomienie skierowane przeze mnie pismem z dnia 11 grudnia 2015 r. o popełnieniu:
      1. przez prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód Dariusza Furdzika przestępstwa z art. 246 Kodeksu Karnego,
      2. przez sędzię Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia w Krakowie Wydział II Karny Małgorzatę Rokosz przestępstwa z art. 18 § 1 k.k. pomocnictwa prokuratorowi Dariuszowi Furdzikowi w popełnieniu przestępstwa z art. 246 Kodeksu Karnego.
    2. z jaką datą przekazał Pan zawiadomienie, jak w pkt. II.1 prokuraturze właściwej miejscowo.
  3. Wniosek o sporządzenie i doręczenie mi wyjaśnienia, jak w pkt. II bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie miesiąca od daty wpływu niniejszego pisma.”

Dowód: Prokuratura Apelacyjna w Krakowie, sygn. akt Ap IV Ko 15/15, pismo Z. Kękusia z dnia 3 lutego 2016 r.

do prokuratora apelacyjnego w Krakowie Artura Wrony – Załącznik 8

 

W związku z powyższym, ponieważ w sprawie zawiadomienia skierowanego przeze mnie pismem z dnia 11 grudnia 2015 r. do Prokuratora Apelacyjnego w Krakowie zachodzi przesłanka określona w art. 306 § 3 k.p.k. – „Jeżeli osoba lub instytucja, która złożyła zawiadomienie o przestępstwie, nie zostanie w ciągu 6 tygodni powiadomiona o wszczęciu albo odmowie wszczęcia śledztwa, może wnieść zażalenie do prokuratora nadrzędnego albo powołanego do nadzoru nad organem, któremu złożono zawiadomienie.” – wnoszę oraz informuję jak na wstępie.

 

Z poważaniem,

Zbigniew Kękuś

Załączniki: od 1 do 76 do ściagnięcia

  1. Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds. 292/14 /uprzednio 4 Ds. 256/13/, zawiadomienie z dnia 11 marca 2015 r.
  2. Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds. 292/14 /uprzednio 4 Ds. 256/13/ postanowienie sędzi Sądu Rejonowego dla Krakowa – Śródmieścia w Krakowie Wydział II Karny Małgorzaty Rokosz z dnia 21 października 2014 r., sygn. II K 700/14/S
  3. Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds. 292/14 /uprzednio 4 Ds. 256/13/, postanowienie sędzi Sądu Rejonowego dla Krakowa – Śródmieścia w Krakowie Wydział II Karny Katarzyny Cielarskiej z dnia 30 czerwca 2015 r., sygn. akt II Kp 270/15/S
  4. Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds. 292/14, /uprzednio 4 Ds. 256/13/, zawiadomienie prokuratora Dariusza Furdzika z dnia 24 lipca 2015 r.
  5. Prokuratura Apelacyjna w Krakowie, pismo Z. Kękusia z dnia 11 grudnia 2015 r. do prokuratora apelacyjnego w Krakowie Artura Wrony
  6. Prokuratura Apelacyjna w Lublinie, sygn. Ap IV Dsa 114/15, pismo z dnia 18 grudnia 2015 r. Zastępcy Prokuratora Apelacyjnego w Lublinie Jerzego Krawczuka do prokuratora apelacyjnego w Krakowie Artura Wrony
  7. Prokuratura Apelacyjna w Krakowie, sygn. akt Ap III Ko 15/15 Kraków, pismo z dnia 29 lutego 2016 roku Kierownika Działu Nadzoru nad Postępowaniem Przygotowawczym Andrzeja Szutowskiego
  8. Prokuratura Apelacyjna w Krakowie, sygn. akt Ap IV Ko 15/15, pismo Z. Kękusia z dnia 3 lutego 2016 r. do prokuratora apelacyjnego w Krakowie Artura Wrony