Rządy Żydów w Polsce – prokuratura pod rządami Z. Ziobro jako grupa przestępcza i prokurator funkcyjna, stronniczy tuman E. Frączek-Padoł

Zadaniem prokuratury jest strzeżenie praworządności oraz czuwanie nad ściganiem przestępstw.”

Artykuł 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze

Ryba psuje się od głowy”, „Jaki pan, taki kram” itp.

Z próżnego i Salomon nie naleje”

Szanowni Państwo,

 

Niniejszego e-mail’a kieruję do Państwa w interesie społecznym.

Prezentuję w nim:

  1. doskonale zorganizowaną grupę przestępczą funkcjonującą w prokuraturze kierowanej przez Zbigniewa Ziobrę
  2. bezmyślnego i stronniczego, chroniącego interesu funkcjonariuszy publicznych naruszających prawo, cwanego i dyspozycyjnego, butnego, aroganckiego tumana oraz ignorantkę, społecznego pasożyta, zastępcę prokuratora rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wschód Edytę Frączek-Padoł

 

A miało być tak pięknie… Po tym, gdy Zbigniew Ziobro został, w ramach tzw. „dobrej zmiany PiS”, szefem wszystkich sędziów i prokuratorów demokratycznego państwa prawnego.

Wygląda na to, że lepiej już było…

 

W niniejszym e-mailu będzie o tym między innymi, jak prokuratorzy, których ustawowym obowiązkiem jest strzeżenie praworządności oraz czuwanie nad ściganiem przestępstw… zgubili złożone przeze mnie w dniu 11 grudnia 2015 r. zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa.

Przedstawiam dowody poświadczające, jak interesu prokuratora idioty i łajdaka Dariusza Furdzika z Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód bronił były prokurator apelacyjny byłej Prokuratury Apelacyjnej w Krakowie Artur Wrona i jak jego interesu broni szef utworzonej przez Zbigniewa Ziobro Prokuratury Regionalnej w Krakowie Marek Woźniak.

Ten pierwszy, tj. Artur Wrona, gdy był prokuratorem apelacyjnym wysługiwał się i ten drugi, prokurator regionalny Marek Woźniak, wysługuje się w celu ochrony interesu Furdzika prokuratorem Dariuszem Szutowskim, który – między innymi – do 12 maja 2016 r. nie zorientował się, że od 4 marca 2016 r. pracuje w Prokuraturze Regionalnej w Krakowie, a nie w Prokuraturze Apelacyjnej w Krakowie.

W poprzednich e-mail’ach informowałem Państwa, jak to Żyd ortodoks Andrzej Zoll i jego małżonka ortodoksyjna oszustka adw. Wiesława Zoll złożyli w dniu 27 września 2013 r. w Prokuraturze Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód ustne zawiadomienia o popełnieniu przeze mnie przestępstw ich zniesławienia /art. 212 § 1 k.k./ i znieważenia /art. 216 § 1 k.k./, jak prokurator Furdzik postanowił wyświadczyć bojącym się konfrontacji ze mną w sprawie rozpoznawanej z oskarżeń prywatnych Zollom przysługę i ścigał mnie za te czyny z oskarżenia publicznego, mimo że czyny, które mi przypisał są ścigane z oskarżenia prywatnego, i czym się to dla nich, tj. Zollów i Furdzika skończyło.

Kompromitacją. Zollów i Furdzika.

Do grona skompromitowanych, a życzliwych degeneratom Zollom dołączyła sędzia Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wydział II Karny Małgorzata Rokosz, potem broniący interesu Furdzika i Rokosz prokurator apelacyjny w Krakowie Artur Wrona i prokurator Andrzej Szutowski, a ostatnio prokurator regionalny w Krakowie Marek Woźniak.

W Polce pod rządami Żydów tak jest, że gdy podać do publicznej prawdę o Żydzie degeneracie, to na tego, który tę prawdę upublicznia natychmiast rzuca się sfora sługusów degenerata i go czynią przestępcą, albo pozbawiają wolności przez umieszczenie w szpitalu psychiatrycznym. A przecież ponoć:

 

Rzeczpospolita Polska jest demokratycznym państwem prawnym,

urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej.”

Artykuł 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

 

Żydów w Polsce oraz uległych im, służących im „szabesgojom” polskie prawo nie dotyczy. Oni mają swoje, talmudyczne i w ich działaniach wobec nie-Żydów kierują się ich „prawem”, jak to:

 

Tylko Żydzi są ludźmi, goje nie są ludźmi, tylko bydłem

Talmud, Keritot 6b

 

W czasie procesu sądowego wolno oszukiwać, żeby Żyd zawsze wygrał.”

Talmud, Baba Kamma, 113b

 

Tym prawem kierowali się Furdzik i Rokosz. Prokurator i sędzia demokratycznego państwa prawnego urzeczywistniającego…

Tym prawem się kierując, bo z całą pewnością nie konstytucyjną zasadą:

 

Wszyscy są wobec prawa równi. Wszyscy mają prawo do równego traktowania przez władze publiczne.”
Artykuł 32.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

 

kierował się obrońca prokuratora Furdzika i sędzi Rokosz, okrutny i cwany Żyd Artur Wrona, gdy był prokuratorem apelacyjnym, tymi wytycznymi Talmudu kierują się obrońcy Furdzika i Rokosz, prokurator Andrzej Szutowski i prokurator regionalny w Krakowie Marek Woźniak.

 

Jak Państwa informowałem usłużny Zollom degeneratom – Andrzejowi i Wiesławie – Furdzik „przeczołgał” sobie – taki miał kaprys – moją rodzinę, matkę, dzieci, nasyłając na ich mieszkania w dniu 6 marca 2014 r. tuż po godz. 6 rano poszukujących mnie policjantów, którzy mieli mnie zatrzymać z jego polecenia i doprowadzić na przesłuchanie do Komendy Miejskiej Policji w Krakowie, a następnie na badania psychiatryczne.

Policjanci zatrzymali mnie w mieszkaniu mojej matki, nałożyli mi na ręce kajdanki, wyprowadzili z mieszkania i realizowali czynności nakazane im przez Furdzika.

Wprawdzie Furdzik był wyłączony w dniu 3 marca 2014 r., gdy wydawał postanowienia o zatrzymaniu mnie i doprowadzeniu w dniu 06.03.2014 r. do KMP Krakowie i na badania psychiatryczne, a przed wydaniem Policji nakazu zatrzymania mnie w dniu 06.03.2014 r. i doprowadzeniu na badania nie doręczył mi ani jednego wezwania do stawiennictwa na badania, ale… od czego jest reszta ferajny – m.in. prokurator Lucyna Czechowicz, prokurator Anna Rokicka-Lis, prokurator Monika Dziedzic-Jamborska, śp. prokurator Anna Jedynak, sędzia Dariusz Stachurski – jak nie od tego, żeby bronić interesiku Furdzika idioty i łajdaka.

W dniu 24 kwietnia 2014 r. Furdzik wydał postanowienie o umorzeniu postępowania. Poświadczył w nim, że wie, iż w sprawie, którą przeciwko mnie prowadził jest niedopuszczalne skierowanie mnie na obserwację psychiatryczną. Podał – Załącznik 2.1: „W niniejszej sprawie prawny brak możliwości skierowania podejrzanego na obserwację psychiatryczną skutkuje jednak niemożnością wnioskowania co do jego stanu zdrowia psychicznego w czasie popełniania zarzuconych mu czynów.”

Zaskarżyłem postanowienie prokuratora D. Furdzika z dnia 24.04.2014 r. podając w uzasadnieniu m.in., że oczywiście i rażąco naruszył prawo określone w art. 60 § 1 k.k.

Moje zażalenie rozpoznała sędzia Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wydział II Karny Małgorzata Rokosz.

Jakkolwiek Furdzik podał w postanowieniu z dnia 24.04.2014 r. „W niniejszej sprawie prawny brak możliwości skierowania podejrzanego na obserwację psychiatryczną (…).”, to mistrzyni intelektu sędzia Rokosz uchyliła postanowienie Furdzika wskazując we wskazaniach dla Furdzika w postanowieniu, które wydała w dniu 21.10.2014 r. – Załącznik 2.2: „(…) Przede wszystkim jednak przed podjęciem merytorycznej decyzji konieczne jest bowiem uzupełnienia zgromadzonego materiału dowodowego po pierwsze poprzez uzyskanie stanowiska, stosownie do treści art. 202 k.p.k. i art. 203 k.p.k. dwóch biegłych psychiatrów, czy możliwe jest wydanie opinii sądowo-psychiatrycznej odpowiadającej na pytania postawione w postanowieniu z dnia 3 marca 2014 roku, a jeżeli nie, co jest tego powodem i, czy biegli w takiej sytuacji wnioskują o zgromadzenie dodatkowych dowodów dotyczących stanu zdrowia osoby badanej,czy też poddanie podejrzanego obserwacji w zakładzie leczniczym. Gdyby zaistniała sytuacja zgłoszenia konieczności obserwacji w zakładzie leczniczym, to zadecydować, winien o tym Sąd rozpoznając stosowny wniosek Prokuratora i uwzględniając, m.in. okoliczności przytoczone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. (…)”

Jakkolwiek Furdzik podał w osobiście sporządzonym przez niego postanowieniu z dnia 24.04.2014 r., że „W niniejszej sprawie prawny brak możliwości skierowania podejrzanego na obserwację psychiatryczną (…).”, to pobudzony przez sędzię Rokosz w.w. wskazaniami z postanowienia z dnia 21.10.2014 r. skierował w dniu 11 marca 2015 r. wniosek do Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wydział II Karny wniosek o wydanie postanowienia o… pozbawieniu mnie wolności przed poddanie mnie obserwacji psychiatrycznej.

Zauważyliście Państwo…?

Zollowie degeneraci – Andrzej i Wiesława – poskarżyli się na mnie prokuratorowi za moje słowa o nich i Furdzik nie tylko ścigał mnie za to z oskarżenia publicznego, angażując w ściganie mnie zasoby państwa, mimo że czyny, które mi przypisał są ścigane z oskarżenia prywatnego, ale uznał, że mnie… wbrew znanemu mu prawu trzeba z powodu „krzywdy” wyrządzonej przeze mnie Zollom pozbawić wolności przez umieszczenie mnie w szpitalu psychiatrycznym.

Prawda, że wypełnia Furdzik swoim zachowaniem poniższe definicje:

 

IDIOTA”: «człowiek upośledzony umysłowo, pozbawiony inteligencji»

Słownik Języka Polskiego PWN, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, s. 271

 

ŁAJDAK”: «człowiek niegodziwy, postępujący haniebnie, godny potępienia, pogardy»

Słownik Języka Polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, s. 424

 

Chciał Furdzik zapewne przyjemność sprawić poniemieckiemui Żydowi ortodoksowi radykalnemu judeofaszyście i tumanowi mściwemu Andrzejowi Zollowi, bo ten – korzystając od kilkunastu lat z parasola ochronnego rozłożonego nad nim przez „Furdzików”, tj. Furdzika i podobnych Furdzikowi co do zdolności intelektualnych oraz kwalifikacji fachowych i merytorycznych – przy każdej po temu okazji rozpowszechnia wiadomości, że ja jestem chory psychicznie, niezrównoważony, że trzeba mnie poddać badaniom psychiatrycznym itp.

Nic nie wyszło z planu wobec mnie funkcjonariusza publicznego demokratycznego państwa prawnego urzeczywistniającego zasady sprawiedliwości społecznej Furdzika.

W dniu 30 czerwca 2015 r. sędzia Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia w Krakowie Wydział II Karny Katarzyna Cielarska wydała postanowienie, którym zgodziła się z Furdzika stanowiskiem z jego postanowienia z dnia 24.04.2014 r. że „W niniejszej sprawie prawny brak możliwości skierowania podejrzanego na obserwację psychiatryczną (…).” i oddaliła wniosek idioty i łajdaka na usługach Zollów degeneratów – Andrzeja i Wiesławy – podając w uzasadnieniu – Załącznik 2.4: „(…) Odnosząc te rozważania do niniejszej sprawy wskazać należy, iż występki zarzucane podejrzanemu, zarówno występek określony w art. 212 § 1kk jak i występek określony w art. 216 § 1 kk zagrożone są karą grzywny albo ograniczenia wolności. Skoro zatem są to przestępstwa zagrożone alternatywnie karą łagodniejszego rodzaju grzywny i ograniczenia wolności oczywistym jest, że w przypadku wyrokowania Sąd orzekłby jedną z wymienionych kar. W tej sytuacji wniosek Prokuratora o zarządzenie badania psychiatrycznego połączonego z obserwacją psychiatryczną w Szpitalu Psychiatrycznym im. Józefa Babińskiego w Krakowie podejrzanego Zbigniewa Kękusia w celu wydania opinii o stanie zdrowia psychicznego wyżej wymienionego podejrzanego nie mógł zostać uwzględniony.

Rozgoryczony, że nic nie wyszło z jego planu umieszczenia mnie w szpitalu psychiatrycznym Furdzik… umorzył postępowanie, nie sporządził aktu oskarżenia. Mimo że wtedy, gdy mnie z jego polecenia zatrzymali w dniu 6 marca 2014 r. tuż po godz. 06:00 rano policjanci, a potem przesłuchiwali, przyznałem się do popełnienia czynów, które mi Furdzik przypisał.

Chciałem dać szansę Zollom degeneratom – Andrzejowi i Wiesławie – wyżalenia im się na mnie przed sądem, pojojczenia sobie, polabiedzenia w mojej obecności.

Po tym, gdy Furdzik umorzył postępowanie Zollowie degeneraci – Andrzej i Wiesława – nie skorzystali z przysługującego im prawa do wniesienia prywatnego aktu oskarżenia.

A przecież tak bardzo chcieli mnie uczynić przestępcą. Skarżąc się na mnie w dniu 27 września 2013 r. i użalając w Prokuraturze Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód złożyli wnioski:

 

Ja chciałbym złożyć wniosek o ściganie Zbigniewa Kękusia za znieważanie i zniesławianie mnie”

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. 4 Ds. 256/13, Protokół z dnia 27 września 2013 r. przyjęcia ustnego zawiadomienia od prof. dr. hab. Andrzeja Zolla o przestępstwie

 

Te wszystkie pisma, pozwy Zbigniew Kękuś publikuje w Internecie na swojej stronie www.kekusz.pl.

(…) Ja składam wniosek o ściganie sprawcy przestępstw znieważania i zniesławiania mnie i stalkingu.”

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. 4 Ds. 256/13, Protokół z dnia 27 września 2013 r. przyjęcia ustnego zawiadomienia od adw. Wiesławy Zoll o przestępstwie

 

Zollowie – Andrzej i Wiesława – pasjami lubią się wysługiwać innymi, sługusami. Sami bali się konfrontacji ze mną, nieskromnie powiem, o tyle lepszym od nich prawnikiem, że w przeciwieństwie do nich obojga lepiej znam prawo, którego profesor tuman naucza od kilkunastu lat za pośrednictwem kolejnych edycji wydawanego pod jego redakcją naukową Komentarza do kodeksu karnego.

 

Ponieważ Furdzik wiedząc, że w sprawie, którą przeciwko mnie rozpoznawał było niedopuszczalne skierowanie mnie na obserwację psychiatryczną, skierował wniosek do Sądu o wydanie postanowienia o poddaniu mnie obserwacji i uczynił to kierując się wskazaniami sędzi tumana Małgorzaty Rokosz, pismem z dnia 11 grudnia 2015 r. skierowanym do prokuratora apelacyjnego w Krakowie Artura Wrony złożyłem – Załącznik 2.5:

  1. Zawiadomienie o popełnieniu przez prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód Dariusza Furdzika na moją szkodę przestępstwa z art. 246 Kodeku Karnego przez psychiczne znęcanie się nade mną w celu uzyskania informacji.
  2. Zawiadomienie o popełnieniu przez sędzię Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia w Krakowie Wydział II Karny Małgorzatę Rokosz przestępstwa z art. 18 § 1 k.k. pomocnictwa prokuratorowi Dariuszowi Furdzikowi w popełnieniu na moją szkodę przestępstwa z art. 246 Kodeku Karnego przez psychiczne znęcanie się nade mną w celu uzyskania informacji.

 

I… zaginęło prokuratorom mojej zawiadomienie.

Jakkolwiek art. 306 § 3 k.p.k. stanowi – „Jeżeli osoba lub instytucja, która złożyła zawiadomienie o przestępstwie, nie zostanie w ciągu 6 tygodni powiadomiona o wszczęciu albo odmowie wszczęcia śledztwa, może wnieść zażalenie do prokuratora nadrzędnego albo powołanego do nadzoru nad organem, któremu złożono zawiadomienie.”, do dnia złożenia wysłania niniejszego e-mail’a nie zostałem powiadomiony o wszczęciu albo odmowie wszczęcia śledztwa.

Mimo kilkukrotnych interwencji u byłego prokuratora apelacyjnego Artura Wrony i obecnego prokuratora regionalnego Marka Woźniaka.

Prokurator apelacyjny Artur Wrona wysługiwał się i prokurator regionalny Marek Woźniak wysługuje się prokuratorem Andrzejem Szutowskim.

A ten jest do tego stopnia zagubiony, że do dnia 12 maja 2016 r. nie zorientował się, że od dnia 4 marca 2016 r. nie ma już Prokuratury Apelacyjnej w Krakowie, a jest Prokuratora Regionalna i mi przysłał pismo z dnia 12 maja 2016 r. /Załącznik 2.9/ sporządzone na papierze firmowym… Prokuratury Apelacyjnej w Krakowie.

Tak ma pewno na dysku komputera…

Jak Państwa informowałem, gdy złożyłem skargę na prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód Ewę Sachę, że mi w sporządzonym przez nią postanowieniu udzieliła pouczenia w oparciu o prawo, które było nieaktualne od… 20 miesięcy, to mi wtedy zastępca prokuratora okręgowego w Krakowie Lidia Jaryczkowska wyjaśniła, że prokurator Ewa Sacha… tak miała na dysku komputera, z którego korzysta.

To wyjaśnienie miało mnie przekonać, że Ewa Sacha jest profesjonalistką w zawodzie prokuratora.

 

Co się wszak tyczy mojego w.w. zawiadomienia o popełnieniu przestępstw przez idiotę i łajdaka Furdzika i sędzię tumana Małgorzatę Rokosz, to mamy do czynienia z sytuacją jeszcze bardziej groteskową.

Ono… zginęło.

Zagubiony – wyjaśnienie, patrz wyżej – prokurator Andrzej Szutowski informuje mnie od dnia 12 stycznia br., że to wina prokuratora generalnego Andrzeja Seremeta, do którego miał je wysłać prokurator apelacyjny w Krakowie Artur Wrona.

Z kolei z pisma z dnia 18 grudnia 2015 r. /Załącznik 2.6/ zastępcy prokuratora apelacyjnego w Lublinie, do którego dotarło to zawiadomienie – i który zwrócił je przy piśmie z dnia 18.12.2015 r. prokuratorowi apelacyjnemu w Krakowie z wyjaśnieniem, dlaczego Prokuratura Apelacyjna w Lublinie nie jest właściwa do rozpoznania mojego zawiadomienia – wniosek, że to prokurator apelacyjny Artur Wrona przesłał moje zawiadomienie do Prokuratury Apelacyjnej w Lublinie.

Gdyby zatem prawda polegała na tym, że prokurator Andrzej Szutowski okłamał mnie w pismach z dnia 12 stycznia 2016 r. i 12 maja 2016 r. mielibyśmy do czynienia z sytuacją po dwakroć przykrą.

Oznaczałoby to, że do kłamstwa zmusili swojego podwładnego prokurator apelacyjny w Krakowie Artur Wrona i prokurator regionalny w Krakowie Marek Woźniak.

Gdyby prawda polegać miała na tym, że prokurator apelacyjny w Krakowie Artur Wrona zmusił prokuratora A. Szutowskiego do okłamania mnie… poznalibyśmy prawdę o prokuratorze Arturze Wronie.

Przypomnę, że gdy prezydent Lech Kaczyński powołał Andrzeja Seremeta na Prokuratora Generalnego, ten chwalił się nam za pośrednictwem mediów swoim przyjacielem Arturem Wroną:

 

Andrzej Seremet – „Niesterowalny państwowiec”, „człowiek bez politycznych pleców”, „niezawisły sędzia, za którym stoją wyłącznie wyśmienite kwalifikacje” – to kilka opinii o Andrzeju Seremecie. Czy krakowski prawnik został prokuratorem generalnym, bo jest uosobieniem cnót, czy też jego taktyka była koronkową robotą mającą na celu wyprowadzenie w pole polityków i konkurentów.

Przyjaciele (…) Artur Wrona, Prokurator Okręgowy w Krakowie./powołany w dniu 30 kwietnia 2010 r. przez Prokuratora Generalnego Andrzeja Seremeta na Prokuratora Apelacyjnego w Krakowie – ZKE/

Źródło: Michał Krzymowski, „Pan Zagadka – Andrzej Seremet”; „Wprost”, 21 marca 2010r., s. 046

 

Gdyby to Artur Wrona nakłonił prokuratora Andrzeja Szutowskiego do poświadczenia w jego piśmie do mnie z dnia 12 stycznia 2016 r. /Załącznik 2.10/ nieprawdy, oznaczałoby to, że prokurator apelacyjny w Krakowie, Artur Wrona winę za nierozpoznanie mojego zawiadomienia z dnia 11 grudnia 2015 r. „zwalił” na swojego przyjaciela Andrzeja Seremeta, któremu tak wiele zawdzięcza. To przecież A. Seremet powołał go do pełnienia funkcji Prokuratora Apelacyjnego w Krakowie.

Nie mam dobrego zdania o Żydzie Arturze Wronie, uważam go za osobnika okrutnego, obrońcę funkcjonariuszy publicznych oczywiście i rażąco naruszających prawo. Gdyby do tego miało się okazać, że zmusił swojego podwładnego prokuratora Andrzeja Szutowskiego do okłamania mnie i „zwalenia” winy za nierozpoznanie mojego zawiadomienia z dnia 11.12.2015 r. na swojego przyjaciela… mielibyśmy pełniejszy obraz Artura Wrony, osoby o nieskazitelnym charakterze. Przypomnę:

 

Prokuratorem może być powołany ten, kto: (…) 2) jest nieskazitelnego charakteru.

Artykuł 14.1 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze

 

Co wszak najważniejsze z punktu widzenia ustawowego obowiązku prokuratury:

 

Zadaniem prokuratury jest strzeżenie praworządności oraz czuwanie nad ściganiem przestępstw.”

Artykuł 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze

to, że moje zawiadomienie z dnia 11 grudnia 2015 r…. zginęło.

Prokurator apelacyjny Artur Wrona nie przekazał go do rozpoznania prokuraturze właściwej miejscowo, prokurator Andrzej Szutowski poinformował mnie pismem z dnia 12 stycznia br., że Prokurator Apelacyjny przekazał je Prokuratorowi Generalnemu – czemu przeczy pismo z dnia 18 grudnia 2015 r. /Załącznik 2.6/, przy którym zastępca prokuratora apelacyjnego w Lublinie Jerzy Krawczuk zwrócił moje zawiadomienie… prokuratorowi apelacyjnemu w Krakowie – a poproszony przeze mnie pismem z dnia 9 maja 2016 r. o interwencję prokurator regionalny Marek Woźniak polecił prokuratorowi Andrzejowi Szutowskiemu, żeby ten mnie poinformował, że Prokurator Apelacyjny przekazał moje zawiadomienie Prokuratorowi Generalnemu. Co prokurator A. Szutowski uczynił pismem z dnia 12 maja 2016 r., podpisując się na nim wprawdzie jako „Prokurator Prokuratury Regionalnej Andrzej Szutowski”, ale sporządziwszy je – zagubiony – na papierze firmowym nieistniejącej od 4 marca 2016 r. Prokuratury Apelacyjnej w Krakowie.

Kiepsko wypełniają – a raczej… w ogóle nie wypełniają – prokuratorzy Artur Wrona, Andrzej Szutowski i Marek Woźniak obowiązki określone w art. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze.

Są ukontentowani tym, że zaginęło moje zawiadomienie z dnia 11.12.2015 r.

A co ze strzeżeniem praworządności i czuwaniem nad ściganiem przestępstw…?

Kiepsko zaczyna prokurator regionalny Marek Woźniak.

Nie ma wszak tego złego, co by na dobre nie wyszło…

Skoro zaginęło prokuraturze moje zawiadomienie z dnia 11 grudnia 2015 r. – według prokuratora apelacyjnego Artura Wrony, prokuratora Andrzeja Szutowskiego i prokuratora regionalnego Marka Woźniaka z winy prokuratora generalnego Andrzeja Seremeta – pismem z dnia 23 maja 2016 r. skierowanym do zastępcy prokuratora rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wschód Edyty Frączek-Padoł złożyłem zawiadomienie o popełnieniu przez:

  1. prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód Dariusza Furdzika przestępstwa z art. 246 k.k.
  2. prokuratora rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Zachód Annę Rokicką-Lis przestępstwa z art. 231 § 1 k.k.
  3. sędzi Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia w Krakowie Wydział II Karny Małgorzatę Rokosz przestępstwa z art. 18 § 1 k.k. i art. 18 § 2 k.k.
  4. prokuratora apelacyjnego w Krakowie Artura Wronę przestępstwa z art. 231 § 1 i § 2 k.k.
  5. prokuratora Prokuratury Regionalnej w Krakowie Andrzeja Szutowskiego przestępstwa z art. 231 § 1 i § 2 k.k.
  6. prokuratora regionalnego w Krakowie Marka Woźniaka przestępstwa z art. 231 § 1 i § 2 k.k.

 

Może tego nie zgubią…

Na w razie czego, ponieważ prokurator Edyta Frączek-Padoł to bezmyślny, stronniczy, chroniący interesu funkcjonariuszy publicznych naruszających prawo, cwany i dyspozycyjny, butny, arogancki, tuman oraz ignorantka jest, społeczny pasożyt, pismem z dnia 23 maja 2016 r. skierowanym do prokuratora okręgowego w Krakowie Rafała Babińskiego złożyłem – Załącznik 3: „Wniosek o objęcie przez Prokuratora Okręgowego w Krakowie nadzorem sprawy zgłoszonej przeze mnie zastępcy prokuratora rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wschód Edycie Frączek-Padoł zawiadomieniem z dnia 23 maja 2016 r.”

I, przy okazji: „Wniosek – na podstawie art. 66.1, art. 67.1 pkt 5, art. 69 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze – o wydalenie prokurator Edyty Frączek-Padoł ze służby prokuratorskiej z powodu: 1.

  1. wielokrotnej, w krótkich odstępach czasu, w okresie od 11 maja 2013 r. do 28 maja 2014 r., oczywistej i rażącej obrazy przepisów prawa i uchybienia godności urzędu prokuratorskiego,
  2. niespełniania przez nią przesłanek określonych w:
    1. art. 14.1 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze: „Prokuratorem może być powołany ten, kto: (…) 2) jest nieskazitelnego charakteru.
    2. art. 44a. ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze: „Prokurator jest obowiązany stale podnosić kwalifikacje zawodowe, w tym uczestniczyć w szkoleniach i innych formach doskonalenia zawodowego, których organizację określa odrębna ustawa.”

 

Ciekaw jestem, czy po zapoznaniu się z faktami przedstawionymi przeze mnie w piśmie z dnia 23 maja 2016 r. do prokuratora okręgowego w Krakowie Rafała Babińskiego oraz z załączonymi do niego – oraz do niniejszego e-mail’a – dokumentami, w tym 17 pismami sporządzonymi osobiście przez prokurator Edytę Frączek-Padoł w okresie od 26 czerwca 2013 r. do 28 maja 2014 r. zgodzicie się Państwo ze mną, że z niej bezmyślny, stronniczy, chroniący interesu funkcjonariuszy publicznych naruszających prawo, cwany i dyspozycyjny, butny, arogancki, tuman oraz ignorantka jest, społeczny pasożyt jest i nie powinno być dla niej miejsca w korpusie prokuratorów demokratycznego państwa prawnego urzeczywistniającego zasady sprawiedliwości społecznej.

Informowałem Państwa, że jedną z reguł rządzących wymiarem sprawiedliwości Rzeczypospolitej Polskiej jest selekcja negatywna. Na funkcyjnych powoływani są największe tumany, miernoty w sądach i prokuratorach.

Wyjątki potwierdzają regułę.

Prokurator Edyta Frączek-Padoł jest niezaprzeczalnym dowodem słuszności mojej tezy. Sama, osobiście, sporządziła 17 dowodów poświadczających tę słuszność.

Celem tumanów, łajdaków, miernot jest ochrona interesu innych tumanów, złodziei, sadystów, oszustów znajdujących zatrudnienie w sądach i prokuraturach. Klarownie wyjaśniła to protegowana bezmyślnego, stronniczego tumana prokurator Edyty Frączek-Padoł, sędzia Sądu Rejonowego w Dębicy, prezes tego Sądu Beata Stój podając w postanowieniu z dnia 15 marca 2016 r. – Załącznik 3.25:„Opisane wyżej okoliczności świadczą o tym, że Zbigniew Kękuś zrealizował swoim działaniem znamiona przedmiotowe przestępstw z art. 212 § 2 k.k. i art. 216 § 2 k.k. Oskarżony niewątpliwie znieważył i zniesławił sędziów i adwokata wymienionych w punktach I.1,2,3,4,5,6,7,8,9,10,11,12,13,14,15,16 postanowienia, używając wobec nich przytoczonych wcześniej słów obelżywych i sugerując ich nieznajomość prawa, uległość, głównie wobec pełnomocnika pozwanej w sprawie z powództwa oskarżonego o rozwód, niesprawiedliwość, brak kwalifikacji merytorycznych i moralnych do wykonywania zawodu, posługiwanie się kłamstwem, celowe łamanie prawa lub jego lekceważenie, a nawet pogardę dla norm prawnych. Nie ulega wątpliwości, że tego typu zarzuty podważają autorytet sędziego i adwokata i stawiają w złym świetle cały wymiar sprawiedliwości, (…).”

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, postanowienie sędzi

Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r. – Załącznik 25

 

Czyli… chronimy największego nawet bydła –„BYDLĘ”«o człowieku z podkreśleniem jego stron ujemnych»; Słownik Języka Polskiego PWN, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, s. 75 bo prawda podana o nim do publicznej wiadomości, czyli zarzuty przedstawione degeneratom w sędziowskich togach stawiają: „w złym świetle cały wymiar sprawiedliwości.”

 

O wypełnianiu przez prokuratora Artura Wronę, gdy był prokuratorem apelacyjnym w Krakowie, przez zagubionego prokuratora Andrzeja Szutowskiego i przez prokuratora regionalnego Marka Woźniaka oraz o wyczynach w okresie od 26 czerwca 2013 r. do 28 maja 2014 r. prokurator Edyty Frączek-Padoł, prokuratora funkcyjnego w nowej – jeśli chodzi o organizację, a „starej” jeśli chodzi o wypełnianie przez prokuratorów ich ustawowych obowiązków – prokuraturze poinformowałem osobę o najpewniej najbardziej nieskazitelnym charakterze wśród prokuratorów w Polsce, prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobrę – Załącznik 1.

Ciekaw jestem, kiedy mnie jakiś „Furdzik”, bardziej skuteczny od chronionego w opisany wyżej sposób przez m.in. prokuratora apelacyjnego w Krakowie Artura Wronę, a obecnie przez prokuratora regionalnego Marka Woźniaka, idioty i łajdaka prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód w szpitalu psychiatrycznym umieści.

W interesie społecznym.

W uzasadnieniu do postanowienia z dnia 2 października 2013 r. o objęciu ściganiem z urzędu czynów prywatnoskargowych Furdzik podał przecież:

Postanowienie o objęciu ściganiem z urzędu czynu prywatnoskargowego

(…) Zgodnie z art. 60 § 1 k.p.k. w sprawach o przestępstwa ścigane z oskarżenia prywatnego prokuratura wszczyna postępowanie albo wstępuje do postępowania już wszczętego, jeżeli wymaga tego interes społeczny.

Ujawnione okoliczności w zawiadomieniu wskazują na to, że pisma wielokrotnie kierowane przez Zbigniewa Kękusia naruszają powagę zajmowanych stanowisk w przeszłości oraz obecnie przez prof. Andrzeja Zolla

i są wyrazem nieakceptowanego braku szacunku dla systemu prawnego. W interesie społecznym leży bowiem budowanie autorytetu i powagi dla stanowisk związanych z prawidłowym funkcjonowaniem systemu prawnego. Prokurator Dariusz Furdzik

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. 4 Ds. 256/13,

postanowienie prokuratura Dariusza Furdzika z dnia 2 października 2013 r.

 

Jakie to podobne – wręcz tożsame – z zacytowanym wyżej sędzi psychopatki Beaty Stój: „Nie ulega wątpliwości, że tego typu zarzuty podważają autorytet sędziego i adwokata i stawiają w złym świetle cały wymiar sprawiedliwości, (…).”

Wyjaśnił mi Furdzik, że nie jego protegowany profesor tuman mściwy Andrzej Zoll powinien swoim zachowaniem budować autorytet i powagę dla stanowisk, które zajmował i zajmuje, lecz że na mnie spoczywa – w dodatku w interesie społecznym! – obowiązek ich budowania przez rezygnację z dzielenia się z opinią publiczną moimi osobistymi doświadczeniami z tym okrutnym tumanem mściwym i judeofaszystą. Któremu wielu, w tym wspomniana wyżej prokurator Edyta Frączek-Padoł, robi od 2002 roku loda tudzież laskę w rozumieniu tych określeń jak ich użył były prominentny członek elity politycznej Radosław Sikorski – patrz: przypisy 3 i 4 do mojego pisma z dnia 23 maja 2016 r. do prokuratora okręgowego w Krakowie Rafała Babińskiego – Załącznik 3.

Ścielącym mi łóżko w szpitalu psychiatrycznym przypomnę wszak jedną z nauk odpornego na prawo, którego sam naucza od kilkunastu lat naucza profesora tumana mściwego:

 

W ocenie Trybunału /Europejskiego Trybunału Praw Człowieka – ZKE/ „[…] Podnoszenie lub rozgłaszanie prawdziwych zarzutów dotyczących osób pełniących funkcje publiczne o takie postępowanie lub właściwości,

które mogą narazić je na utratę zaufania potrzebnego do danego stanowiska, zawodu lub rodzaju działalności […] jest czynem – niezależnie od intencji sprawcy – ex definitione służącym społecznie uzasadnionemu interesowi (…)

Z całą pewnością w przypadku osób pełniących funkcje publiczne tego rodzaju interes uzasadniał będzie przyjęcie szerokich granic krytyki.”

Źródło: Kodeks karny część szczególna, Komentarz do art. 117 – 277 k.k. pod redakcją Andrzeja Zolla 3 wydanie,

LEX a Wolters Kluwer business, s. 803

 

W Polsce pod rządami panoszącego się żydostwa nie obowiązują reguły właściwe cywilizacji. Barbarzyńcy, „Furdziki”, „Zolle” i im podobni mogą robić z człowiekiem, gdy ten nie-Żydem, co im się rzewnie podoba, w myśl wspomnianych wyżej wskazań doktryny:

Tylko Żydzi są ludźmi, goje nie są ludźmi, tylko bydłem

Talmud, Keritot 6b

 

W czasie procesu sądowego wolno oszukiwać, żeby Żyd zawsze wygrał.”

Talmud, Baba Kamma, 113b

 

Idą ciężkie czasy. PiS chce w ramach tzw. „dobrej zmiany” i dla naszego dobra „zakneblować” Internet.

Promowane przez m.in. TVN, TVP, Polsat, „Gazetę Wyborczą” „autorytety” różnej maści nabiorą statusu autorytetów niekwestionowanych.

 

Jeśli nie zaginą w prokuraturze – jak zaginęło moje w.w. zawiadomienie z dnia 11 grudnia 2015 r. skierowane do Prokuratora Apelacyjnego w Krakowie:

  1. moje zawiadomienie z dnia 23 maja 2016 r. /Załącznik 2/
  2. moje pismo z dnia 23 maja 2016 r. do prokuratora okręgowego w Krakowie Rafała Babińskiego,

i otrzymam postanowienie w sprawie zawiadomienia oraz odpowiedź na wniosek o wydalenie prokurator Edyty Frączek-Padoł ze służby prokuratorskiej, oraz jeśli przed ich – postanowienia i odpowiedzi – doręczeniem mi nie zostanę, przez wzgląd do dobro całego wymiaru sprawiedliwości, umieszczony w szpitalu psychiatrycznym, a PiS’owi Jarosława Kaczyńskiego nie uda się do tego czasu „zakneblować” Internetu – co nawet Donaldowi Tuskowi się nie udało mimo dwukrotnie podejmowanej próby – dostarczę je Państwu.

Razem się pośmiejemy. Z tego na czym polega nieskazitelnego charakteru Zbigniewa Ziobry reforma wymiaru sprawiedliwości przeprowadzana w ramach tzw. „dobrej zmiany PiS”, czyli z argumentów, które koleżanki lub koledzy z ferajny wymyślą – przez wzgląd na dobro całego wymiaru sprawiedliwości – w obronie funkcjonariuszy publicznych, których dotyczą moje zawiadomienie i pismo z dnia 23.05.2016 r., w tym idioty i łajdaka Furdzika i bezmyślnego stronniczego, cwanego, aroganckiego, butnego tumana i ignorantki, pasożyta społecznego, prokurator Edyty Frączek-Padoł, zastępcy prokuratora rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wschód, członkini – jak Furdzik – „dream team’u” Andrzeja Zolla.

Póki co nie mam dla Państwa dobrych wiadomości… Furdzik i Edyta Frączek-Padoł wciąż grasują w prokuraturze. Państwo też możecie stać się ich ofiarami. Wystarczy, że taki będzie miał kaprys jakiś funkcjonariusz demokratycznego państwa prawnego urzeczywistniającego zasady sprawiedliwości społecznej, lub członek rodziny takowego.

 

Z poważaniem,

 

Zbigniew Kękuś

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Kraków, dnia 23 maja 2016 r.

Zbigniew Kękuś

 

Pan

Zbigniew Ziobro,

Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny

Al. Ujazdowskie 11

00-950 Warszawa

 

Dotyczy:

  1. Wniosek o objęcie przez Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnego nadzorem sprawy zgłoszonej przeze mnie zastępcy prokuratora rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wschód Edycie Frączek-Padoł zawiadomieniem z dnia 23 maja 2016 r. – Załącznik 1.
  2. Wniosek – na podstawie art. art. 69 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze – o wydalenie prokurator Edyty Frączek-Padoł ze służby prokuratorskiej z powodu:
    1. wielokrotnej, w krótkich odstępach czasu, w okresie od 11 maja 2013 r. do 28 maja 2014 r., oczywistej i rażącej obrazy przepisów prawa i uchybienia godności urzędu prokuratorskiego,
    2. niespełniania przez nią przesłanek określonych w:
      1. art. 14.1 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze: „Prokuratorem może być powołany ten, kto: (…) 2) jest nieskazitelnego charakteru.
      2. art. 44a. ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze: Prokurator jest obowiązany stale podnosić kwalifikacje zawodowe, w tym uczestniczyć w szkoleniach i innych formach doskonalenia zawodowego, których organizację określa odrębna ustawa.”
  3. Wniosek o potraktowanie pisma z dnia 23 maja 2016 r. do prokuratora okręgowego w Krakowie Rafała Babińskiego /Załącznik 2/ jako uzasadnienia dla wniosku, jak w pkt. II.
  4. Zawiadomienie, że:
    1. kopie dokumentów poświadczających fakty przedstawione w niniejszym piśmie są umieszczone w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl
    2. kopia niniejszego zawiadomienia zostanie umieszczona w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl

 

Uzasadnienie

 

W załączeniu przesyłam moje pisma:

  1. z dnia 23 maja 2016 r. do zastępcy prokuratora rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wschód Edycie Frączek-Padoł zawierające zawiadomienie o popełnieniu przez:
    1. prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód Dariusza Furdzika przestępstwa z art. 246 k.k.
    2. prokuratora rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Zachód Anny Rokickiej-Lis przestępstwa z art. 231 § 1 k.k.
    3. sędzi Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia w Krakowie Wydział II Karny Małgorzaty Rokosz przestępstwa z art. 18 § 1 k.k. i art. 18 § 2 k.k.
    4. prokuratora apelacyjnego w Krakowie Artura Wrony przestępstwa z art. 231 § 1 i § 2 k.k.
    5. prokuratora Prokuratury Regionalnej w Krakowie Andrzeja Szutowskiego przestępstwa z art. 231 § 1 i § 2 k.k.
    6. prokuratora regionalnego w Krakowie Marka Woźniaka przestępstwa z art. 231 § 1 i § 2 k.k.

Dowód: Pismo Z. Kękusia z dnia 23 maja 2016 r. do zastępcy prokuratora rejonowego dla Krakowa

Śródmieścia Wschód Edycie Frączek-Padoł – Załącznik 1

  1. z dnia 23 maja 2016 r. do prokuratora okręgowego w Krakowie Rafała Babińskiego zawierające wniosek o wydalenie zastępcy prokuratora rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wschód Edyty Frączek-Padoł ze służby prokuratorskiej.

Dowód: Pismo Z. Kękusia z dnia 23 maja 2016 r. do prokuratora okręgowego w Krakowie Rafała

Babińskiego – Załącznik 2

 

Wskazać należy, że art. 69 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze stanowi: Przełożonym dyscyplinarnym jest w stosunku do prokuratorów powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury Prokurator Generalny oraz prokurator apelacyjny w stosunku do prokuratorów prokuratury apelacyjnej, prokuratorów prokuratur okręgowych i prokuratur rejonowych na obszarze działania prokuratury apelacyjnej, a także prokurator okręgowy w stosunku do prokuratorów prokuratury okręgowej i prokuratorów prokuratur rejonowych na obszarze działania prokuratury okręgowej. W stosunku do prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury przełożonym dyscyplinarnym jest Naczelny Prokurator Wojskowy.”

 

Wnoszę o potraktowanie pisma z dnia 23 maja 2016 r. do prokuratora okręgowego w Krakowie Rafała Babińskiego /Załącznik 2/ jako uzasadnienia dla wniosku, jak w pkt. II, str. 1.

 

Wnoszę jak na wstępie.

 

Zbigniew Kękuś

 

Załączniki:

  1. Pismo Z. Kękusia z dnia 23 maja 2016 r. do zastępcy prokuratora rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wschód Edycie Frączek-Padoł
  2. Pismo Z. Kękusia z dnia 23 maja 2016 r. do prokuratora okręgowego w Krakowie Rafała Babińskiego

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Kraków, dnia 23 maja 2016 r.

Zbigniew Kękuś

 

Edyta Frączek-Padoł

Zastępca Prokuratora Rejonowego

Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Wschód

ul. Mosiężnicza 2

30-965 Kraków

 

Dotyczy:

  1. Zawiadomienie o popełnieniu przez prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód Dariusza Furdzika na moją szkodę przestępstwa z art. 246 Kodeku Karnego przez psychiczne znęcanie się nade mną w celu uzyskania informacji.
  2. Zawiadomienie o popełnieniu przez prokuratora rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Zachód Annę Rokicką-Lis przestępstw:
    1. z art. 231 § 1 k.k. niedopełnienia określonych w art. 326 § 2 k.p.k. obowiązków prokuratora nadzorującego postępowanie przygotowawcze i działania na szkodę mojego interesu prywatnego.
    2. z art. 18 § 3 k.k. pomocnictwa prokuratorowi Dariuszowi Furdzikowi w popełnieniu na moją szkodę przestępstwa z art. 246 Kodeku Karnego przez psychiczne znęcanie się nade mną w celu uzyskania informacji.
  3. Zawiadomienie o popełnieniu przez sędzię Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia w Krakowie Wydział II Karny Małgorzatę Rokosz przestępstw z art. 18 § 1 k.k. i art. 18 § 2 k.k. pomocnictwa prokuratorowi Dariuszowi Furdzikowi w popełnieniu na moją szkodę przestępstwa z art. 246 Kodeku Karnego przez psychiczne znęcanie się nade mną w celu uzyskania informacji oraz podżegania do popełnienia przestępstwa z art. 246 k.k.
  4. Zawiadomienie o popełnieniu przez Artura Wronę, gdy był Prokuratorem Apelacyjnym w Krakowie, przestępstwa z art. 231 § 1 i § 2 k.k. niedopełnienia obowiązków określonych w:
    1. art. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze
    2. art. 304 § 2 ustawy Kodeks postępowania karnego

i działania na szkodę interesu publicznego w celu osiągnięcia korzyści osobistej, tj. korzyści dla prokuratora Dariusza Furdzika i dla sędzi Małgorzaty Rokosz.

  1. Zawiadomienie o popełnieniu przez prokuratora Prokuratury Regionalnej w Krakowie Andrzeja Szutowskiego przestępstwa z art. 231 § 1 i § 2 k.k. niedopełnienia obowiązków określonych w:
    1. art. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze
    2. art. 304 § 2 ustawy Kodeks postępowania karnego

i działania na szkodę interesu publicznego w celu osiągnięcia korzyści osobistej, tj. korzyści dla prokuratora Dariusza Furdzika i dla sędzi Małgorzaty Rokosz.

  1. Zawiadomienie o popełnieniu przez prokuratora regionalnego w Krakowie Marka Woźniaka przestępstwa z art. 231 § 1 i § 2 k.k. niedopełnienia obowiązków określonych w:
    1. art. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze
    2. art. 304 § 2 ustawy Kodeks postępowania karnego

i działania na szkodę interesu publicznego w celu osiągnięcia korzyści osobistej, tj. korzyści dla prokuratora Dariusza Furdzika i dla sędzi Małgorzaty Rokosz.

  1. Zawiadomienie, że:
    1. kopie dokumentów poświadczających fakty przedstawione w niniejszym piśmie są umieszczone w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl
    2. kopia niniejszego zawiadomienia zostanie umieszczona w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl
    3. kopia postanowienia w sprawie zgłoszonej niniejszym zawiadomieniem zostanie umieszczona w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl

 

Uzasadnienie

 

W dniu 27 września 2013 r. były rzecznik praw obywatelskich Andrzej Zoll i jego małżonka adw. Wiesława Zoll złożyli w Prokuraturze Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód ustne zawiadomienia o popełnieniu przeze mnie przestępstw na ich szkodę. Na podstawie złożonych przez nich zawiadomień prokurator w.w. Prokuratury Dariusz Furdzik przedstawił mi w sprawie do sygn. akt 4 Ds. 256/13 /następnie 4 D. 292/14/ zarzuty:

  1. zniesławienia /art. 212 § 1 k.k./ i znieważenia /art. 216 § 1 k.k./ w okresie od marca 2007 r. do 18 listopada 2013 r. prof. dr. hab. Andrzeja Zolla
  2. zniesławienia /art. 212 § 1 k.k./ i znieważenia /art. 216 § 1 k.k./ w okresie od marca 2007 r. do 18 listopada 2013 r. adw. Wiesławy Zoll

 

Prokurator Dariusz Furdzik prowadził w.w. postępowanie – w dniu 22 lipca 2015 r. wydał ostatecznie kończące sprawę postanowienie o umorzeniu dochodzenia – pod nadzorem dwóch kolejnych Prokuratorów Rejonowych dla Krakowa Śródmieścia Zachód:

  1. Lucynę Czechowicz
  2. Annę Rokicką-Lis

 

W dniu 24 kwietnia 2014 r. prokurator D. Furdzik wydał postanowienie o umorzeniu postępowania przeciwko mnie z powołaniem się na domniemaną przez niego moją niepoczytalność. W uzasadnieniu podał m.in. – Załącznik 1: Niewątpliwie od strony przedmiotowej Zbigniew Kękuś wypełnił wszystkie znamiona przepisów z art. 212 § 1 k.k. i 216 § 1 k.k.. Kierowane przez niego pisma miały charakter znieważający i zniesławiający prof. Andrzeja Zolla i adw. Wiesławę Zoll.W niniejszej sprawie prawny brak możliwości skierowania podejrzanego na obserwację psychiatrycznąskutkuje jednak niemożnością wnioskowania co do jego stanu zdrowia psychicznego w czasie popełniania zarzuconych mu czynów. To z kolei uniemożliwia stwierdzenie, czy w czasie ich popełnienia Zbigniew Kękuś miał zdolność rozpoznania ich znaczenia w zakresie wszystkich znamion i pokierowania swoim postępowaniem. Okoliczności te nie dają się ustalić w drodze innych dowodów, stąd też nie można kategorycznie stwierdzić, że podejrzany był poczytalny w chwili popełnienia zarzuconych mu występków, a tym samy, iż można mu przypisać winę.”

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds. 256/13 /następnie 4 Ds. 292/14/ postanowienie prokuratora Dariusza Furdzika z dnia 24 kwietnia 2014 r. o umorzeniu dochodzenia – Załącznik 1

 

Zaskarżyłem postanowienie prokuratora D. Furdzika z dnia 24.04.2014 r. podając w uzasadnieniu: „I. Zawiadomienie, że postanowienie prokuratora Dariusza Furdzika z dnia 2 października 2013 r. o objęciu ściganiem z oskarżenia publicznego przestępstw prywatnoskargowych, jak pkt. II. 1, 2:

  1. jest sprzeczne z prawem określonym w art. 60 § 1 k.p.k.,
  2. jest sprzeczne z „Wytycznymi Prokuratora Generalnego z dnia 29.10.2012 r., /sygn. akt PG VII G 021/24/12/ w sprawie udziału prokuratora w sprawach o przestępstwa prywatnoskargowe”,
  3. nie wykazuje, że interes społeczny wymaga ściganie mnie za nie,
  4. nie prezentuje żadnego uzasadnienia dla ścigania mnie z oskarżenia publicznego za znieważenie i zniesławienie Wiesławy Zoll.”

 

Złożone przeze mnie zażalenie rozpoznała w dniu 21 października 2014 r. sędzia Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia w Krakowie Wydział II Karny Małgorzata Rokosz. Wydała postanowienie o uchyleniu postanowienia prokuratora Dariusza Furdzika z dnia 24 kwietnia 2014 r. – Załącznik 2: „Sygn. akt II Kp 700/14/S POSTANOWIENIE Dnia 21 października 2014 roku Sąd Rejonowy dla Krakowa – Śródmieścia w Krakowie Wydział II Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Małgorzata Rokosz Protokolant /imię i nazwisko Protokolanta – ZKE/ przy udziale Prokuratora: Andrzeja Kabata po rozpoznaniu w sprawie o przestępstwo z art. 212 § 1 k.k. i inne na skutek zażalenia podejrzanego Zbigniewa Kękusia na postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód w Krakowie z dnia 24 kwietnia 2014 roku, sygn. 4 Ds. 256/13 o umorzeniu dochodzenia postanawia: I. na podstawie art. 329 § 1 i 2 k.p.k., art. 437 § 1 k.p.k. i art. 465 § 1 i 2 k.p.k. zaskarżone postanowienie uchylić i sprawę przekazać Prokuraturze Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód w Krakowie do dalszego prowadzenia
Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds. 292/14 /uprzednio 4 Ds. 256/13/

postanowienie sędzi Sądu Rejonowego dla Krakowa – Śródmieścia w Krakowie Wydział II Karny Małgorzaty Rokosz z dnia 21 października 2014 r., sygn. II K 700/14/S – Załącznik 2

 

W sprzeczności ze zgodnym z prawem stanowiskiem prokuratora D. Furdzika z postanowienia z dnia 24 kwietnia 2014 r. „W niniejszej sprawie prawny brak możliwości skierowania podejrzanego na obserwację psychiatryczną (…)” sędzia Małgorzata Rokosz podała we wskazaniach dla prokuratora konieczność uzupełnienie materiału dowodowego o opinię biegłych sądowych co do… prawnie niedopuszczalnego w sprawie przeciwko mnie poddania mnie obserwacji psychiatrycznej. Podała w postanowieniu z dnia 21.10.2014 r. – Załącznik 2: „(…) Przede wszystkim jednak przed podjęciem merytorycznej decyzji konieczne jest bowiem uzupełnienia zgromadzonego materiału dowodowego po pierwsze poprzez uzyskanie stanowiska, stosownie do treści art. 202 k.p.k. i art. 203 k.p.k. dwóch biegłych psychiatrów, czy możliwe jest wydanie opinii sądowo-psychiatrycznej odpowiadającej na pytania postawione w postanowieniu z dnia 3 marca 2014 roku, a jeżeli nie, co jest tego powodem i, czy biegli w takiej sytuacji wnioskują o zgromadzenie dodatkowych dowodów dotyczących stanu zdrowia osoby badanej,czy też poddanie podejrzanego obserwacji w zakładzie leczniczym. Gdyby zaistniała sytuacja zgłoszenia konieczności obserwacji w zakładzie leczniczym, to zadecydować, winien o tym Sąd rozpoznając stosowny wniosek Prokuratora i uwzględniając, m.in. okoliczności przytoczone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. (…)”

 

W dniu 11 marca 2015 r. prokurator Dariusz Furdzik skierował do Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wydział II Karny sprzeczny z jego stanowiskiem z postanowienia z dnia 24.04.2014 r. „W niniejszej sprawie prawny brak możliwości skierowania podejrzanego na obserwację psychiatryczną (…)” wniosek – Załącznik 3: „Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód /adres – ZKE/ 4 Ds. 292/14 Kraków, dnia 11 marca 2015 roku 1. Pan Zbigniew Kękuś 2. Pani Ewelina Słabosz ZAWIADOMIENIESekretariat Prokuratury Rejonowej Kraków – Śródmieście Zachód zawiadamia, że w dniu dzisiejszym przesłano do Sądu Rejonowego dla Krakowa – Śródmieścia Wydział II Karny wniosek prokuratora o skierowanie pana Zbigniewa Kękusia podejrzanego o przest. z art. 212 § 1 kk i 216 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk na obserwację psychiatryczną. Z upoważnienia prokuratora Referent Prawny Anna Karteczka”
Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds. 292/14 /uprzednio 4 Ds. 256/13/,

zawiadomienie z dnia 11 marca 2015 roku – Załącznik 3

 

W dniu 30 czerwca 2015 r. sędzia Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia w Krakowie Wydział II Karny wydała postanowienie o nieuwzględnieniu wniosku prokuratora D. Furdzika o poddaniu mnie obserwacji psychiatrycznej – Załącznik 4: „Sygn. akt II Kp 270/15/S POSTANOWIENIE Dnia 30 czerwca 2015 roku Sąd Rejonowy dla Krakowa – Śródmieścia w Krakowie Wydział II Karny, w składzie: Przewodniczący: SSR Katarzyna Cielarska Protokolant /imię i nazwisko protokolanta – ZKE/ przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków – Śródmieście Zachód – Anny Balon po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2015 roku w Krakowie na posiedzeniu podejrzanego o przestępstwo z art. 212 § 1 kk, art. 216 § 1 kk w zw. z art. 12 kk w przedmiocie rozpoznania wniosku Prokuratora o zarządzenie badania psychiatrycznego połączonego z obserwacją psychiatryczną w Specjalistycznym Szpitalu Psychiatrycznym im. Józefa Babińskiego w Krakowie w celu wydania opinii o stanie zdrowia psychicznego podejrzanego Zbigniewa Kękusia postanawia: I. na podstawie art. 203 § 1 i 2 w zw. z art. 259 § 2 kpknie uwzględnić wniosku Prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód w Krakowie o zarządzenie badania psychiatrycznego połączonego z obserwacją psychiatryczną w Specjalistycznym Szpitalu Psychiatrycznym im. Józefa Babińskiego w Krakowie podejrzanego Zbigniewa Kękusia w celu wydania opinii o stanie zdrowia psychicznego wyżej wymienionego podejrzanego;

(…) Zgodnie z art. 203 § 1 kpk, w razie zgłoszenia przez biegłych takiej konieczności badanie staniu zdrowia psychicznego podejrzanego może być połączone z obserwacją w zakładzie leczniczym tylko wtedy, gdy zebrane dowody wskazują na duże prawdopodobieństwo, że podejrzany popełnił przestępstwo. Przepis art. 259 § 2 kpk stosuje się odpowiednio, chyba że oskarżony wnosi o poddanie go obserwacji. W postępowaniu przygotowawczym sąd orzeka na wniosek prokuratora. Przepisy art. 156 § 5a kpk, oraz art. 249 § 3 i 5 kpk stosuje się odpowiednio.

Zebrany w toku postępowania przygotowawczego materiał dowodowy wskazuje na duże prawdopodobieństwo, że podejrzany dopuścił się zarzuconych mu czynów. Powyższa okoliczność daje podstawę do przyjęcia, iż zachodzi ogólna przesłanka przewidziana w art. 203 § 1zd. 1 kpk warunkująca dopuszczalność stosowania obserwacji sądowo-psychiatrycznej. Jednakże zdanie drugie cytowanego przepisu odsyła do treści art. 259 § 2 kpk, a zatem odpowiednie stosowanie tego przepisu powoduje, iż rozważyć należy, czy analiza okoliczności niniejszej sprawy daje podstawę do przyjęcia, iż sąd orzeknie w stosunku do podejrzanego karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania lub karę łagodniejszą, albowiem w przeciwnym wypadku obserwacji sądowo-psychiatrycznej nie stosuje się.

Rozważając zasadność wniosku Prokuratora wskazać również należy na odnoszący się do poprzednio obowiązującego w tym zakresie brzmienia przepisu art. 203 kpk wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 10 lipca 2007 roku, sygn. akt SK 50/06 (opubl. W OTK – A 2007/7/75). Odnosząc się do regulacji dotyczących środków zabezpieczających Trybunał Konstytucyjny wskazywał na obowiązującą w tym zakresie zasadę proporcjonalności pozbawienia wolności związanego ze stosowaniem środka zabezpieczającego do wagi popełnionego czynu. Brak takich regulacji w poprzednio obowiązującym brzmieniu art. 203 kpk skutkował uznaniem tego przepisu za niezgodny z art. 41 ust. 1 w zw. z art. 30, art. 31 ust. 3 i art. 2 Konstytucji. Konsekwencją tego orzeczenia było wprowadzenie zdania drugiego §1 art. 203 kpk.

Odnosząc te rozważania do niniejszej sprawy wskazać należy, iż występki zarzucane podejrzanemu, zarówno występek określony w art. 212 § 1kk jak i występek określony w art. 216 § 1 kk zagrożone są karą grzywny albo ograniczenia wolności. Skoro zatem są to przestępstwa zagrożone alternatywnie karą łagodniejszego rodzaju grzywny i ograniczenia wolności oczywistym jest, że w przypadku wyrokowania Sąd orzekłby jedną z wymienionych kar. W tej sytuacji wniosek Prokuratora o zarządzenie badania psychiatrycznego połączonego z obserwacją psychiatryczną w Szpitalu Psychiatrycznym im. Józefa Babińskiego w Krakowie podejrzanego Zbigniewa Kękusia w celu wydania opinii o stanie zdrowia psychicznego wyżej wymienionego podejrzanego nie mógł zostać uwzględniony.

Mając na uwadze powyższe należało orzec jak w sentencji postanowienia na podstawie powołanych w sentencji przepisów.”
Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds. 292/14 /uprzednio 4 Ds. 256/13/,

postanowienie sędzi Sądu Rejonowego dla Krakowa – Śródmieścia w Krakowie Wydział II Karny Katarzyny Cielarskiej z dnia 30 czerwca 2015 r., sygn. akt II Kp 270/15/S – Załącznik 4

 

Sędzia Katarzyna Cielarska poświadczyła w postanowieniu z dnia 30 czerwca 2015 r., że zgodne z prawem było stanowisko prokuratora Dariusza Furdzika z postanowienia z dnia 24.04.2014 r. „W niniejszej sprawie prawny brak możliwości skierowania podejrzanego na obserwację psychiatryczną (…)”

Poświadczyła zarazem, że sprzeczne z prawem podanym przez nią w postanowieniu z dnia 30.06.2015 r. oraz ze stanowiskiem prokuratora Dariusza Furdzika z postanowienia z dnia 24 kwietnia 2014 r. „W niniejszej sprawie prawny brak możliwości skierowania podejrzanego na obserwację psychiatryczną (…)” były:

  1. wskazania sędzi Małgorzaty Rokosz z postanowienia z dnia 21 października 2014 r. – Załącznik 2: „(…) Przede wszystkim jednak przed podjęciem merytorycznej decyzji konieczne jest bowiem uzupełnienia zgromadzonego materiału dowodowego po pierwsze poprzez uzyskanie stanowiska, stosownie do treści art. 202 k.p.k. i art. 203 k.p.k. dwóch biegłych psychiatrów, czy możliwe jest wydanie opinii sądowo-psychiatrycznej odpowiadającej na pytania postawione w postanowieniu z dnia 3 marca 2014 roku, a jeżeli nie, co jest tego powodem i, czy biegli w takiej sytuacji wnioskują o zgromadzenie dodatkowych dowodów dotyczących stanu zdrowia osoby badanej,czy też poddanie podejrzanego obserwacji w zakładzie leczniczym. Gdyby zaistniała sytuacja zgłoszenia konieczności obserwacji w zakładzie leczniczym, to zadecydować, winien o tym Sąd rozpoznając stosowny wniosek Prokuratora i uwzględniając, m.in. okoliczności przytoczone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. (…)”
  2. wniosek prokuratora Dariusza Furdzika z dnia 11 marca 2015 r. o – Załącznik 3: „skierowanie pana Zbigniewa Kękusia podejrzanego o przest. z art. 212 § 1 kk i 216 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk na obserwację psychiatryczną.”

 

W związku z powyższym, pismem z dnia 11 grudnia 2015 r. skierowanym do prokuratora apelacyjnego w Krakowie Artura Wrony złożyłem – Załącznik 5: „Pan Artur Wrona Prokurator Apelacyjny w Krakowie ul. Cystersów 18 31-553 Kraków Sygnatura akt Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód: 4 Ds. 292/14 /uprzednio: 4 Ds. 256/13/ Dotyczy:

  1. Zawiadomienie o popełnieniu przez prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód Dariusza Furdzika na moją szkodę przestępstwa z art. 246 Kodeku Karnego przez psychiczne znęcanie się nade mną w celu uzyskania informacji.
  2. Zawiadomienie o popełnieniu przez sędzię Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia w Krakowie Wydział II Karny Małgorzatę Rokosz przestępstwa z art. 18 § 1 k.k. pomocnictwa prokuratorowi Dariuszowi Furdzikowi w popełnieniu na moją szkodę przestępstwa z art. 246 Kodeku Karnego przez psychiczne znęcanie się nade mną w celu uzyskania informacji.

(…)
V. Wniosek o przekazanie niniejszego zawiadomienia – bez zbędnej zwłoki – do rozpoznania prokuraturze

właściwej miejscowo.”

Dowód: Prokuratura Apelacyjna w Krakowie, pismo Z. Kękusia z dnia 11 grudnia 2015 r. do prokuratora

apelacyjnego w Krakowie Artura Wrony – Załącznik 5

 

Moje zawiadomienie z dnia 11.12.2015 r. zostało przekazane do rozpoznania Prokuraturze Apelacyjnej w Lublinie, z powołaniem się na decyzję w innej sprawie prokuratora generalnego Andrzeja Seremeta z dnia 3 listopada 2015 r., sygn. akt PG II Dsa 232/15.

Uznawszy, że w.w. decyzja prokuratora generalnego A. Seremeta z dnia 03.11.2015 r. nie może stanowić umocowania do procesowego rozpoznania mojego w.w. zawiadomienia z dnia 11 grudnia 2015 r. zastępca prokuratora apelacyjnego w Lublinie Jerzy Krawczuk zwrócił prokuratorowi apelacyjnemu w Krakowie Arturowi Wronie przy piśmie z dnia 18 grudnia 2015 r. moje zawiadomienie z dnia 11.12.2015 r. Podał – Załącznik 6: „Prokuratura Apelacyjna w Lublinie Zastępca Prokuratora Apelacyjnego, Lublin, dnia 18 grudnia 2015 r. AP IV Dsa 114/15 dot. Ap IV Ko 15/15 Pan Artur Wrona Prokurator Apelacyjny w Krakowie

Zwracając w załączeniu zawiadomienie Pana Zbigniewa Kękusia z dnia 11 grudnia 2015 r. dotyczące podejrzenia popełnienia przestępstw z art. 246 kk przez prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód oraz sędziego Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia w Krakowie w toku postępowania przygotowawczego o sygn. 4 Ds. 292/14 stwierdzam, że przywołana przez Pana w piśmie z dnia 14 grudnia 2015 r. decyzja Prokuratora Generalnego o przekazaniu do Prokuratury Apelacyjnej w Lublinie w celu wyznaczenia jednostki prokuratury do procesowego rozpoznania korespondencji Zbigniewa Kękusia nie daje podstaw do procedowania z w/w zawiadomieniem w okręgu apelacji lubelskiej.

Prokurator Generalny postanowieniem z dnia 3 listopada 2015 r. sygn. PG II Dsa 232/15 przekazał tut. Prokuraturze korespondencję Zbigniewa Kękuia z dni: 6, 7, 24 lipca, 6 sierpnia, 16, 18, 21, 27 września oraz 7 października 2015 roku. Nie dotyczyła ona jednak zachowań prokuratorów i sędziów wskazanych w zawiadomieniu z dnia 11 grudnia 2015 r.

Tym samym wskazana decyzja Prokuratora Generalnego nie może stanowić umocowania do procesowego rozpoznania kolejnego zawiadomienia przez prokuraturę apelacji lubelskiej.

O ile zatem w ocenie kierownictwa apelacji krakowskiej istnieją przesłanki do wyłączenia podległych jednostek od procedowania w sprawie, podobnie jak uprzednio należałoby zwrócić się o decyzję w tym przedmiocie do Prokuratora Generalnego. Jerzy Krawczuk Do wiadomości: Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/
Dowód: Prokuratura Apelacyjna w Lublinie, sygn. Ap IV Dsa 114/15, pismo z dnia 18 grudnia 2015 r. Zastępcy

Prokuratora Apelacyjnego w Lublinie Jerzego Krawczuka do prokuratora apelacyjnego w Krakowie Artura Wrony – Załącznik 6

 

Wskazać należy, że art. 306 § 3 k.p.k. stanowi – „Jeżeli osoba lub instytucja, która złożyła zawiadomienie o przestępstwie, nie zostanie w ciągu 6 tygodni powiadomiona o wszczęciu albo odmowie wszczęcia śledztwa, może wnieść zażalenie do prokuratora nadrzędnego albo powołanego do nadzoru nad organem, któremu złożono zawiadomienie.”

Do dnia złożenia przeze mnie niniejszego zawiadomienia nie otrzymałem postanowienia w sprawie zgłoszonej zawiadomieniem z dnia 11 grudnia 2015 r.

xxx

 

Prokurator Dariusz Furdzik skierował wniosek z dnia 11 marca 2015 r. do Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia w Krakowie Wydział II Karny o wydanie postanowienia o poddaniu mnie obserwacji psychiatrycznej, mimo że w osobiście przez niego sporządzonym postanowieniu z dnia 24 kwietnia 2014 r. poświadczył jego wiedzę o tym, że w sprawie, którą przeciwko mnie rozpoznawał nie zachodziła prawem określona przesłanka uprawniająca sąd do orzeczenia o poddaniu mnie obserwacji psychiatrycznej – Załącznik 1: W niniejszej sprawie prawny brak możliwości skierowania podejrzanego na obserwację psychiatryczną skutkuje jednak niemożnością wnioskowania co do jego stanu zdrowia psychicznego w czasie popełniania zarzuconych mu czynów.”

Sędzia Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wydział II Karny Katarzyna Cielarska poświadczyła w postanowieniu z dnia 30 czerwca 2015 r. /Załącznik 4/ słuszność stanowiska prokuratura Dariusza Furdzika. Wyjaśniła, że ponieważ prokurator D. Furdzik ścigał mnie za występki z art. 212 § 1 k.k. i 216 § 1 k.k. zagrożone karą grzywny i karą ograniczenia wolności – a nie karą bezwzględnego pozbawienia wolności – w sprawie przeciwko mnie nie zachodziła określona w art. 203 § 1 k.p.k. w zw. z art. 259 § 2 k.p.k. przesłanka uprawniająca Sąd do orzeczenia o poddaniu mnie obserwacji psychiatrycznej.

Skierowanie bezprawnego wniosku z dnia 11 marca 2015 r. o wydanie przez Sąd Rejonowy dla Krakowa Śródmieścia Wydział II Karny postanowienia o poddaniu mnie obserwacji psychiatrycznej było znęcaniem się psychicznym nade mną. Od dnia doręczenia mi zawiadomienia z dnia 11 marca 2015 r. do dnia doręczenia mi postanowienia sędzi Katarzyny Cielarskiej żyłem w obawie o umieszczeniu mnie w szpitalu psychiatrycznym.

Działania prokuratora Dariusza Furdzika wyczerpują znamiona przestępstwa określonego w art. 246 Kodeksu karnego: Funkcjonariusz publiczny lub ten, który działając na jego polecenie w celu uzyskania określonych zeznań, wyjaśnień, informacji lub oświadczenia stosuje przemoc, groźbę bezprawną lub w inny sposób znęca się fizycznie lub psychicznie nad inną osobą, podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10.

Prokurator Dariusz Furdzik w pełni świadomie, wiedząc, że narusza prawo znęcał się nade mną psychicznie celem uzyskania informacji:

  1. ode mnie
  2. o mnie od lekarzy psychiatrów.

xxx

 

Prokurator Dariusz Furdzik rozpoznawał sprawę przeciwko mnie do sygn. akt 4 Ds. 256/13 /następnie: 4 Ds. 292/14/ pod nadzorem dwóch kolejnych Prokuratorów Rejonowych dla Krakowa Śródmieścia Zachód:

  1. Lucyny Czechowicz
  2. Anny Rokickiej-Lis

 

Oczywiście i rażąco sprzeczny z prawem, a także z posiadaną przez niego wiedzą, potwierdzoną w postanowieniu z dnia 24 kwietnia 2014 r. wniosek z dnia 11 marca 2015 r.Załącznik 3: „o skierowanie pana Zbigniewa Kękusia podejrzanego o przest. z art. 212 § 1 kk i 216 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk na obserwację psychiatryczną.” skierował do Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wydział II Karny, gdy prowadzone przez niego postępowanie przygotowawcze nadzorowała prokurator rejonowy Anna Rokicka-Lis.

Wskazać należy, że art. 326 § 2 k.p.k. stanowi: Prokurator jest obowiązany czuwać nad prawidłowym i sprawnym przebiegiem całego nadzorowanego przez siebie postępowania.

 

Zgodne ze stanowiskiem prokuratora D. Furdzika z postanowienia z dnia 24 kwietnia 2014 r. /Załącznik 1/ „W niniejszej sprawie prawny brak możliwości skierowania podejrzanego na obserwację psychiatryczną (…).”, postanowienie sędzi Katarzyny Cielarskiej z dnia 30 czerwca 2015 r., którym ta postanowiła – Załącznik 4: „nie uwzględnić wniosku Prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód w Krakowie o zarządzenie badania psychiatrycznego połączonego z obserwacją psychiatryczną w Specjalistycznym Szpitalu Psychiatrycznym im. Józefa Babińskiego w Krakowie podejrzanego Zbigniewa Kękusia w celu wydania opinii o stanie zdrowia psychicznego wyżej wymienionego podejrzanego;” jest sporządzonym przez Sąd dowodem poświadczającym, że prokurator Rejonowy Anna Rokicka-Lis niedopełniła określonego w art. 326 § 2 k.p.k. obowiązku prokuratora nadzorującego postępowanie przygotowawcze czuwania „nad prawidłowym i sprawnym przebiegiem całego nadzorowanego przez siebie postępowania.”

Wskazać należy, że art. 18 § 3 k.k. stanowi: „(…) odpowiada za pomocnictwo także ten, kto wbrew prawnemu, szczególnemu obowiązkowi niedopuszczenia do popełnienia czynu zabronionego swoim zaniechaniem ułatwia innej osobie jego popełnienie.

Wskazać także należy, że art. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze stanowi:

 

Zadaniem prokuratury jest strzeżenie praworządności oraz czuwanie nad ściganiem przestępstw.”

Artykuł 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze

 

Na prokurator Annie Rokickiej-Lis, Prokuratorze Rejonowym dla Krakowa Śródmieścia Zachód, spoczywa szczególny obowiązek niedopuszczenia do popełnienia czynu zabronionego. Jej zaniechaniem przez niedopełnienie obowiązków określonych w art. 326 § 2 k.p.k. dopuściła do popełnienia przez swojego podwładnego, prokuratora Dariusza Furdzika do popełnienia przestępstwa z art. 246 k.k.

xxx

 

Sędzia Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wydział II Karny Małgorzata Rokosz popełniła przestępstwo pomocnictwa – art. 18 § 1 k.k. i § 2 k.k. – prokuratorowi D. Furdzikowi w popełnieniu tego przestępstwa.

Wskazać należy, że art. 18 k.k. stanowi: „§ 1 Odpowiada za sprawstwo nie tylko ten, kto wykonuje czyn zabroniony sam albo wspólnie i w porozumieniu z inną osobą, ale także ten, kto kieruje wykonaniem czynu zabronionego przez inną osobę lub wykorzystując uzależnienie innej osoby od siebie, poleca jej wykonanie takiego czynu.

§ 2. Odpowiada za podżeganie, kto chcąc, aby inna osoba dokonała czynu zabronionego, nakłania ją do tego.

Sędzia Małgorzata Rokosz we wskazaniach zamieszczonych w postanowieniu z dnia 21 października 2014 r. o uchyleniu postanowienia prokuratora D. Furdzika z dnia 24 kwietnia 2014 r. podała – Załącznik 2: „(…) Przede wszystkim jednak przed podjęciem merytorycznej decyzji konieczne jest bowiem uzupełnienia zgromadzonego materiału dowodowego po pierwsze poprzez uzyskanie stanowiska, stosownie do treści art. 202 k.p.k. i art. 203 k.p.k. dwóch biegłych psychiatrów, czy możliwe jest wydanie opinii sądowo-psychiatrycznej odpowiadającej na pytania postawione w postanowieniu z dnia 3 marca 2014 roku, a jeżeli nie, co jest tego powodem i, czy biegli w takiej sytuacji wnioskują o zgromadzenie dodatkowych dowodów dotyczących stanu zdrowia osoby badanej,czy też poddanie podejrzanego obserwacji w zakładzie leczniczym. Gdyby zaistniała sytuacja zgłoszenia konieczności obserwacji w zakładzie leczniczym, to zadecydować, winien o tym Sąd rozpoznając stosowny wniosek Prokuratora i uwzględniając, m.in. okoliczności przytoczone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. (…)”

Wskazać należy, że art. 330 § 1 Kodeksu karnego stanowi: „Uchylając postanowienie o umorzeniu postępowania przygotowawczego lub odmowie jego wszczęcia, sąd wskazuje powody uchylenia, a w miarę potrzeby także okoliczności, które należy wyjaśnić, lub czynności, które należy przeprowadzić. Wskazania te są dla prokuratora wiążące.”

To sędzia Małgorzata Rokosz poleciła Prokuraturze w postanowieniu z dnia 21 października 2014 r. /Załącznik 2/ złożenie oczywiście i rażąco naruszającego prawo wniosku o poddanie mnie obserwacji psychiatrycznej w przypadku złożenia przez biegłych sądowych konieczności poddania mnie obserwacji psychiatrycznej.

Działanie sędzi Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wydział II Karny Małgorzaty Rokosz polegające na zamieszczeniu w postanowieniu z dnia 21 października 2014 r. wskazania, że jeśli biegli sądowi zgłoszą konieczność poddania mnie obserwacji psychiatrycznej, Prokuratura powinna złożyć taki wniosek do sądu wyczerpuje znamiona czynu określonego jako przestępstwo w art. 18 § 1 k.k. i § 2 k.k. tj. polecenia prokuratorowi D. Furdzikowi popełnienia przestępstwa z art. 246 k.k.

Potwierdzona przez sędzię Katarzynę Cielarską w postanowieniu z dnia 30 czerwca 2015 r. /Załącznik 4/ nieznajomość prawa określonego w art. 203 § 1 k.p.k. w zw. z art. 259 § 2 k.p.k. oraz w art. 212 § 1 k.k. i w art. 216 § 1 k.k. nie zwalnia sędzi Małgorzaty Rokosz z odpowiedzialności za tegoż prawa oczywiste i rażące naruszenie.

 

xxx

Wskazać należy, że:

  1. artykuł 14.1.2 ustawy o Prokuraturze z dnia 20 czerwca 1985 r. stanowi: „Prokuratorem może być powołany ten, kto jest nieskazitelnego charakteru.

Prokurator Dariusz Furdzik nie spełnia przesłanki określonej w art. 14.1.2 ustawy o Prokuraturze z dnia 20 czerwca 1985 r. przesłanki nieskazitelności charakteru: „Prokuratorem może być powołany ten, kto jest nieskazitelnego charakteru. Posiadając wiedzę – co potwierdził podając w postanowieniu z dnia 24 kwietnia 2014 r. Załącznik 1: „W niniejszej sprawie prawny brak możliwości skierowania podejrzanego na obserwację psychiatryczną (…)”, że w sprawie, którą przeciwko mnie rozpoznawał było prawnie niedopuszczalne orzeknięcie o poddaniu mnie obserwacji psychiatrycznej skierował w dniu 11 marca 2015 r. do Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wydział II Karny wniosek o pozbawienie mnie wolności przez poddanie mnie obserwacji psychiatrycznej, tj. wniosek – Załącznik 3: o skierowanie pana Zbigniewa Kękusia podejrzanego o przest. z art. 212 § 1 kk i 216 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk na obserwację psychiatryczną.

  1. Artykuł 82austawyz dnia 27 lipca 2001r.Prawo o ustroju sądów powszechnych stanowi: Sędzia jest obowiązany stale podnosić kwalifikacje zawodowe, w tym uczestniczyć w szkoleniach i innych formach doskonalenia zawodowego, których organizację określa odrębna ustawa.”

Sędzia Małgorzata Rokosz nie spełnia przesłanki określonej w art. 82austawyz dnia 27 lipca 2001r.Prawo o ustroju sądów powszechnych: Sędzia jest obowiązany stale podnosić kwalifikacje zawodowe, w tym uczestniczyć w szkoleniach i innych formach doskonalenia zawodowego, których organizację określa odrębna ustawa.”

W dniu 21 października 2014 r., gdy sporządzała postanowienie w sprawie mojego zażalenia na postanowienie prokuratora D. Furdzika z dnia 24 kwietnia 2014 r. nie znała obowiązującego od kilkunastu – o ile nie kilkudziesięciu – lat prawa, z mocy którego było prawnie niedopuszczalne pozbawienie mnie w sprawie, którą rozpoznawał przeciwko mnie prokurator D. Furdzik pozbawienie mnie wolności przez skierowanie mnie na obserwację psychiatryczną.

 

Z informacji zastępcy prokuratora apelacyjnego w Lublinie Jerzego Krawczuka w piśmie z dnia 18 grudnia 2015 r. do prokuratora apelacyjnego w Krakowie Artura Wrony: „Prokuratura Apelacyjna w Lublinie Zastępca Prokuratora Apelacyjnego, Lublin, dnia 18 grudnia 2015 r. AP IV Dsa 114/15 dot. Ap IV Ko 15/15 Pan Artur Wrona Prokurator Apelacyjny w Krakowie Zwracając w załączeniu zawiadomienie Pana Zbigniewa Kękusia z dnia 11 grudnia 2015 r. (…)” wniosek, że prokurator apelacyjny w Krakowie Artur Wrona był w posiadaniu zawiadomienia złożonego przeze mnie w Prokuraturze Apelacyjnej w Krakowie w dniu 11 grudnia 2015 r. ponownie – po zwróceniu go przez Prokuraturę Apelacyjną w Lublinie przy piśmie z dnia 18.12.2015 r. – najpóźniej na początku stycznia 2016 r.

Pismem z dnia 3 lutego 2016 r. skierowanym do prokuratora apelacyjnego Artura Wrony złożyłem – Załącznik 7: „Artur Wrona Prokurator Apelacyjny w Krakowie ul. Cystersów 18 31-553 Kraków Sygnatura akt Prokuratury Apelacyjnej w Krakowie: Ap IV Ko 15/15 Dotyczy:

  1. Pouczenie udzielone adresatowi niniejszego pisma przez Zastępcę Prokuratora Apelacyjnego w Lublinie Jerzego Krawczuka pismem z dnia 18 grudnia 2015 r., sygn. akt IV Dsa 114/15 /Załącznik 1/.
  2. Wniosek o sporządzenie i doręczenie mi wyjaśnienia:
    1. której prokuraturze przekazał Pan ostatecznie zawiadomienie skierowane przeze mnie pismem z dnia 11 grudnia 2015 r. o popełnieniu:
      1. przez prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód Dariusza Furdzika przestępstwa z art. 246 Kodeku Karnego,
      2. przez sędzię Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia w Krakowie Wydział II Karny Małgorzatę Rokosz przestępstwa z art. 18 § 1 k.k. pomocnictwa prokuratorowi Dariuszowi Furdzikowi w popełnieniu przestępstwa z art. 246 Kodeku Karnego.
    2. z jaką datą przekazał Pan zawiadomienie, jak w pkt. II.1 prokuraturze właściwej miejscowo.
  3. Wniosek o sporządzenie i doręczenie mi wyjaśnienia, jak w pkt. II bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie miesiąca od daty wpływu niniejszego pisma.
  4. Zawiadomienie, że:
    1. kopie dokumentów poświadczających fakty przedstawione w niniejszym piśmie są umieszczone w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl,
    2. kopia niniejszego pisma oraz kopia odpowiedzi na nie zostaną umieszczone w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl.”

Dowód: Prokuratura Apelacyjna w Krakowie, sygn. akt Ap IV Ko 15/15, pismo Z. Kękusia do prokuratora

apelacyjnego Artura Wrony z dnia 3 lutego 2016 r. – Załącznik 7

 

Wiedząc, że pozostaje nierozpoznane moje zawiadomienie z dnia 11 grudnia 2015 r. prokurator apelacyjny w Krakowie Artur Wrona nie podjął do końca okresu sprawowania urzędu Prokuratora Apelacyjnego w Krakowie, tj. do dnia 8 marca 2016 r. żadnych działań na rzecz rozpoznania tego zawiadomienia.

 

Żadnych działań na rzecz rozpoznania mojego zawiadomienia z dnia 11 grudnia 2015 r. nie podjął także powołany z dniem 9 marca 2016 r. na prokuratora regionalnego w Krakowie Marek Woźniak. W odpowiedzi na moje pismo do niego z dnia 9 maja 2016 r. – Załącznik 8: „Pan Marek Woźniak Prokurator Regionalny w Krakowie ul. Cystersów 18 31-553 Kraków Sygnatura akt Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód 4 Ds. 292/14 (4 Ds. 256/13) Dotyczy: I. Wniosek – na podstawie art. 306 § 3 k.p.k. – o sporządzenie do dnia 16 maja 2016 r. wyjaśnienia, z jakich przyczyn do dnia złożenia niniejszego pisma nie zostałem powiadomiony o wszczęciu lub odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie skierowanego przeze mnie pismem z dnia 11 grudnia 2015 r. do prokuratora apelacyjnego w Krakowie Artura Wrony zawiadomienia o:

  1. popełnieniu przez prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód Dariusza Furdzika przestępstwa z art. 246 k.k.
  2. popełnieniu przez sędzię Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia w Krakowie Wydział II Karny Małgorzatę Rokosz przestępstwa z art. 18 § 1 k.k. pomocnictwa prokuratorowi Dariuszowi Furdzikowi w popełnieniu na moją szkodę przestępstwa z art. 246 Kodeksu Karnego.

Dowód: Pismo Z. Kękusia z dnia 9 maja 2016 r. do prokuratora regionalnego Marka Woźniaka – Załącznik 8

otrzymałem pismo z dnia 12 maja 2016 r. prokuratora Andrzeja Szutowskiego, którym ten poinformował mnie – Załącznik 9: „Rzeczpospolita Polska Prokuratura Apelacyjna w Krakowie /adres – ZKE/ Ap III Ko 15/15 Kraków, 12 maja 2016 roku Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ W odpowiedzi na pana pismo z dnia 9 maja 2016 roku, informuję, że o sposobie postąpienia przez Prokuratora Apelacyjnego w Krakowie z korespondencją z dnia 11 grudnia 2015 r., został Pan poinformowany pismem z dnia 12 stycznia br., w treści którego wskazano, że została ona przesłana Prokuratorowi Generalnemu wraz z wnioskiem o przekazanie sprawy do innej jednostki spoza ówczesnego krakowskiego okręgu apelacyjnego. Prokurator Prokuratury Regionalnej Andrzej Szutowski”
Dowód: Prokuratura Apelacyjna /według mej wiedzy Prokuratura Regionalna – ZKE/ w Krakowie, sygn. akt Ap III

Ko 15/15, pismo prokuratora Andrzeja Szutowskiego z dnia 12 maja 2016 roku – Załącznik 9

 

Adresat mojego pisma z dnia 9 maja 2016 r. /Załącznik 8/ prokurator regionalny Marek Woźniak, ani oddelegowany przez niego do sporządzenia odpowiedzi na nie prokurator Andrzej Szutowski nie rozpoznali sprawy, którą zgłosiłem prokuratorowi regionalnemu Markowi Woźniakowi na podstawie art. 306 § 3 k.p.k., który stanowi: „Jeżeli osoba lub instytucja, która złożyła zawiadomienie o przestępstwie, nie zostanie w ciągu 6 tygodni powiadomiona o wszczęciu albo odmowie wszczęcia śledztwa, może wnieść zażalenie do prokuratora nadrzędnego albo powołanego do nadzoru nad organem, któremu złożono zawiadomienie.”

 

Prokurator Andrzej Szutowski obarcza od dnia 12 stycznia 2016 r. winą za nierozpoznanie sprawy zgłoszonej przeze mnie prokuratorowi apelacyjnemu w Krakowie zawiadomieniem z dnia 11 grudnia 2015 r. prokuratora generalnego Andrzeja Seremeta. W piśmie z dnia 12 stycznia 2016 r. podał – Załącznik 10: „Rzeczpospolita Polska Prokuratura Apelacyjna w Krakowie /adres – ZKE/ Ap III Ko 15/15 Kraków, 12 stycznia 2016 roku Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ W odpowiedzi na pismo z dnia 4 stycznia 2016 roku informuję, że Prokurator Apelacyjny w Krakowie, Pana korespondencję z dnia 11 grudnia 2015 r. przekazał Prokuratorowi Generalnemu wraz z wnioskiem o przekazanie sprawy do procesowego rozpoznania do innej jednostki niż właściwa miejscowo, na podstawie § 58 ust. 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 11 września 2014 oku – Regulaminu wewnętrznego urzędowania powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury /Dz. U.2014.1218/. Kierownik Działu Nadzoru Nad Postępowaniem Przygotowawczym Andrzej Szutowski”
Dowód: Prokuratura Apelacyjna w Krakowie, sygn. akt Ap III Ko 15/15, pismo kierownika Działu Nadzoru Nad

Postępowaniem Przygotowawczym prokuratora Andrzeja Szutowskiego z dnia 12 stycznia 2016 roku – Załącznik 10

 

Taką samą informację – że to prokurator apelacyjny w Krakowie Artur Wrona przekazał moje zawiadomienie z dnia 11 grudnia 2015 r. Prokuratorowi Generalnemu – prokurator Andrzej Szutowski zamieścił w piśmie do mnie z dnia 12 maja 2016 r. – Załącznik 9.

 

Wspomnianym przez prokuratora Andrzeja Szutowskiego w pismem z dnia 4 stycznia 2016 r. do prokuratora apelacyjnego w Krakowie Artura Wrony złożyłem – Załącznik 11: „Artur Wrona Prokurator Apelacyjny w Krakowie ul. Cystersów 18 31-553 Kraków Sygnatura akt:

  1. Prokuratury Apelacyjnej w Lublinie: Ap IV Dsa 114/15
  2. Prokuratury Apelacyjnej w Krakowie: Ap. IV Ko 15/15

Dotyczy:

  1. Wniosek o sporządzenie do dnia 11 stycznia 2016 r.:
    1. wyjaśnienia prezentującego przepis prawa, na podstawie którego skierowane przeze mnie do Prokuratora Apelacyjnego w Krakowie pismem z dnia 11 grudnia 2015 r. zawiadomienie o popełnieniu przestępstw przez:
      1. prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód Dariusza Furdzika,
      2. sędzię Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wydział II Karny Małgorzatę Rokosz

Prokurator Apelacyjny w Krakowie przekazał do rozpoznania Prokuraturze Apelacyjnej w Lublinie – Załącznik 3,

    1. pisemnego uzasadnienia dla przekazania przez Prokuratora Apelacyjnego w Krakowie mojego zawiadomienia z dnia 11 grudnia 2015 r. do rozpoznania Prokuraturze Apelacyjnej w Lublinie.”

Dowód: Prokuratura Apelacyjna w Krakowie, sygn. akt IV Ko 15/15, pismo Z. Kękusia z dnia 4 stycznia 2016 r. do

prokuratora apelacyjnego w Krakowie Artura Wrony – Załącznik 11

 

W związku z informacjami zamieszczonymi przez prokuratora Andrzeja Szutowskiego w pismach do mnie:

  1. z dnia 12 stycznia 2016 r. – Załącznik 10: „informuję, że Prokurator Apelacyjny w Krakowie, Pana korespondencję z dnia 11 grudnia 2015 r. przekazał Prokuratorowi Generalnemu wraz z wnioskiem o przekazanie sprawy do procesowego rozpoznania do innej jednostki niż właściwa miejscowo,
  2. z dnia 12 maja 2016 r. – Załącznik 9: „informuję, że o sposobie postąpienia przez Prokuratora Apelacyjnego w Krakowie z korespondencją z dnia 11 grudnia 2015 r., został Pan poinformowany pismem z dnia 12 stycznia br., w treści którego wskazano, że została ona przesłana Prokuratorowi Generalnemu wraz z wnioskiem o przekazanie sprawy do innej jednostki spoza ówczesnego krakowskiego okręgu apelacyjnego.

wskazać należy, że:

  1. z pisma z dnia 18 grudnia 2015 r. zastępcy prokuratora apelacyjnego w Lublinie Jerzego Krawczuka wynika, że to adresat tego pisma prokurator apelacyjny w Krakowie Artur Wrona przesłał moje zawiadomienie z dnia 11.12.2015 r. Prokuraturze Apelacyjnej w Lublinie powołując się w piśmie z dnia 14 grudnia 2015 r., przy którym je przesłał, na decyzję prokuratora generalnego Andrzeja Seremeta z dnia 03.11.2015 r., sygn. PG II Da 232/15. Prokurator Jerzy Krawczuk podał w piśmie z dnia 18.12.2015 r. – Załącznik 6: „Zwracając w załączeniu zawiadomienie Pana Zbigniewa Kękusia z dnia 11 grudnia 2015 r. dotyczące podejrzenia popełnienia przestępstw z art. 246 kk przez prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód oraz sędziego Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia w Krakowie w toku postępowania przygotowawczego o sygn. 4 Ds. 292/14 stwierdzam, że przywołana przez Pana w piśmie z dnia 14 grudnia 2015 r. decyzja Prokuratora Generalnego o przekazaniu do Prokuratury Apelacyjnej w Lublinie w celu wyznaczenia jednostki prokuratury do procesowego rozpoznania korespondencji Zbigniewa Kękusia nie daje podstaw do procedowania z w/w zawiadomieniem w okręgu apelacji lubelskiej.”
  2. wydaje się, że Zastępca Prokuratora Apelacyjnego w Lublinie zwróciłby moje zawiadomienie z dnia 11 grudnia 2015 r. Prokuratorowi Generalnemu – gdyby to rzeczywiście Prokurator Generalny przekazał Prokuraturze Apelacyjnej w Lublinie zawiadomienie, które ja skierowałem w dniu 11 grudnia 2015 r. do Prokuratora Apelacyjnego w Krakowie, – a nie Prokuratorowi Apelacyjnemu w Krakowie.

 

 

Prokurator Andrzej Szutowski dwukrotnie był zaangażowany w sprawę mojego zawiadomienia z dnia 11 grudnia 2015 r., tj. gdy sporządzał

  1. pismo do mnie z dnia 12 stycznia 2016 r. – Załącznik 10
  2. pismo do mnie z dnia 12 maja 2016 r. – Załącznik 9.

 

Wtedy już w Prokuraturze Apelacyjnej w Krakowie – od dnia 4 marca 2016 r. Prokuratura Regionalna – znajdowało się ponownie moje zawiadomienie z dnia 11 grudnia 2015 r. A jednak, wiedząc, że pozostaje nierozpoznane, prokurator Andrzej Szutowski nie podjął żadnych działań w celu spowodowania jego rozpoznania .

 

Jak wspomniałem, zwrócone prokuratorowi apelacyjnemu w Krakowie Arturowi Wronie przez zastępcę prokuratora apelacyjnego w Lublinie Jerzego Krawczuka przy piśmie z dnia 18 grudnia 2015 . moje zawiadomienie z dnia 11 grudnia 2015 r. wpłynęło do Prokuratury Apelacyjnej w Krakowie z całą pewnością w grudniu 2015 roku i… do dnia złożenia niniejszego zawiadomienia nie zostało rozpoznane.

Wskazać zatem należy, że:

  1. prof. dr hab. Andrzej Zoll podaje w wydanym pod jego redakcją naukową Komentarzu do kodeksu karnego: „23. Przestępstwo z art. 246 k.k. jest ścigane z oskarżenia publicznegoŹródło: Kodeks karny część szczególna, Tom II, Komentarz do art. 117 – 277 k.k. pod redakcją naukową Andrzeja Zolla, 4 wydanie, 2013 r., LEX Wolters Kluwer business, s. 1308
  2. artykuł 304 § 2 Kodeksu postępowania karnego stanowi: Instytucje państwowe i samorządowe, które w związku ze swą działalnością dowiedziały się o popełnieniu przestępstwa ściganego z urzędu, są obowiązane niezwłocznie zawiadomić o tym prokuratora lub Policję oraz przedsięwziąć niezbędne czynności do czasu przybycia organu powołanego do ścigania przestępstw lub do czasu wydania przez ten organ stosownego zarządzenia, aby nie dopuścić do zatarcia śladów i dowodów przestępstwa.”
  3. artykuł 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze stanowi: Zadaniem prokuratury jest strzeżenie praworządności oraz czuwanie nad ściganiem przestępstw.
  4. artykuł 231 Kodeksu karnego stanowi: „§ 1 Funkcjonariusz publiczny, który, przekraczając swoje uprawnienia lub nie dopełniając obowiązków, działa na szkodę interesu publicznego lub prywatnego, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.
    § 2.
    Jeżeli sprawca dopuszcza się czynu określonego w § 1 w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej, podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10.
  5. artykuł 115 § 4 k.k. stanowi: Korzyścią majątkową lub osobistą jest korzyść zarówno dla siebie, jak i dla kogo innego.”

 

Trzej wspomniani wyżej prokuratorzy, tj.:

  1. Artur Wrona od dnia 11 grudnia 2015 r. do dnia 8 marca 2016 r., gdy zakończył pełnienie funkcji Prokuratora Apelacyjnego w Krakowie
  2. prokurator Prokuratury Apelacyjnej w Krakowie, a następnie Prokuratury Regionalnej w Krakowie Andrzej Szutowski od dnia 12 stycznia 2016 r.
  3. prokurator regionalny Marek Woźniak od dnia 9 maja 2016 r.

niedopełnili obowiązków określonych w art. 304 § 2 k.p.k. i w art. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze działając w celu osiągnięcia korzyści osobistej – tj. korzyści dla prokuratora Dariusza Furdzika i sędzi Małgorzaty Rokosz – na szkodę interesu publicznego. Z powodu niedopełnienia przez nich w.w. obowiązków:

  1. prokurator Dariusz Furdzik, który nie spełnia przesłanki określonej w art. 14.1.2 ustawy o Prokuraturze z dnia 20 czerwca 1985 r. przesłanki nieskazitelności charakteru: „Prokuratorem może być powołany ten, kto jest nieskazitelnego charakteru.
  2. sędzia Małgorzata Rokosz, która nie spełnia przesłanki określonej w art. 82austawyz dnia 27 lipca 2001r.Prawo o ustroju sądów powszechnych: Sędzia jest obowiązany stale podnosić kwalifikacje zawodowe, w tym uczestniczyć w szkoleniach i innych formach doskonalenia zawodowego, których organizację określa odrębna ustawa.”

wciąż znajdują zatrudnienie w służbie publicznej stanowiąc zagrożenie dla obywateli Rzeczypospolitej Polskiej, których sprawy rozpoznają.

 

Działania prokuratora Artura Wrony, gdy był Prokuratorem Apelacyjnym w Krakowie, prokuratora regionalnego w Krakowie Marka Woźniaka i prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Krakowie, a następnie Prokuratury Regionalnej w Krakowie Andrzeja Szutowskiego wyczerpują znamiona przestępstwa określonego w art. 231 § 1 i § 2 k.k.

 

xxx

 

W podsumowaniu przedstawionych w niniejszym piśmie faktów mających potwierdzenie w załączonych do niego kopii dokumentów wskazać należy, że:

  1. działania prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód Dariusza Furdzika wypełniają znamiona przestępstwa określonego w art. 246 k.k.
  2. działania prokuratora rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Zachód Anny Rokickiej-Lis wypełniają znamiona przestępstwa określonego w art. 231 § 1 k.k.
  3. działania sędzi Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia w Krakowie Wydział II Karny Małgorzaty Rokosz wypełniają znamiona przestępstwa określonego w art. 18 § 1 k.k. i art. 18 § 2 k.k.
  4. działania prokuratora apelacyjnego w Krakowie Artura Wrony wypełniają znamiona przestępstwa określonego w art. 231 § 1 i § 2 k.k.
  5. działania prokuratora Prokuratury Regionalnej w Krakowie Andrzeja Szutowskiego wypełniają znamiona przestępstwa określonego w art. 231 § 1 i § 2 k.k..
  6. działania prokuratora regionalnego w Krakowie Marka Woźniaka wypełniają znamiona przestępstwa określonego w art. 231 § 1 i § 2 k.k.

 

Celem rozwiania ewentualnych wątpliwości informuję, że niniejszym składam zawiadomienie o popełnieniu wyżej wymienionych przestępstw przez prokuratora Dariusza Furdzika, prokurator Annę Rokicką-Lis, sędzię Małgorzatę Rokosz, prokuratora Artura Wronę, prokuratora Andrzeja Szutowskiego i prokuratora Marka Woźniaka, a nie skargi na nich.

 

Zbigniew Kękuś

 

Załączniki:

  1. Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds. 256/13 /następnie 4 Ds. 292/14/ postanowienie prokuratora Dariusza Furdzika z dnia 24 kwietnia 2014 r. o umorzeniu dochodzenia
  2. Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds. 292/14 /uprzednio 4 Ds. 256/13/ postanowienie sędzi Sądu Rejonowego dla Krakowa – Śródmieścia w Krakowie Wydział II Karny Małgorzaty Rokosz z dnia 21 października 2014 r., sygn. II K 700/14/S
  3. Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds. 292/14 /uprzednio 4 Ds. 256/13/, zawiadomienie z dnia 11 marca 2015 roku
  4. Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds. 292/14 /uprzednio 4 Ds. 256/13/, postanowienie sędzi Sądu Rejonowego dla Krakowa – Śródmieścia w Krakowie Wydział II Karny Katarzyny Cielarskiej z dnia 30 czerwca 2015 r., sygn. akt II Kp 270/15/S
  5. Prokuratura Apelacyjna w Krakowie, pismo Z. Kękusia z dnia 11 grudnia 2015 r. do prokuratora apelacyjnego w Krakowie Artura Wrony
  6. Prokuratura Apelacyjna w Lublinie, sygn. Ap IV Dsa 114/15, pismo z dnia 18 grudnia 2015 r. Zastępcy Prokuratora Apelacyjnego w Lublinie Jerzego Krawczuka do prokuratora apelacyjnego w Krakowie Artura Wrony
  7. Prokuratura Apelacyjna w Krakowie, sygn. akt Ap IV Ko 15/15, pismo Z. Kękusia do prokuratora apelacyjnego Artura Wrony z dnia 3 lutego 2016 r.
  8. Pismo Z. Kękusia z dnia 9 maja 2016 r. do prokuratora regionalnego Marka Woźniaka
  9. Prokuratura Apelacyjna w Krakowie, sygn. akt Ap III Ko 15/15, pismo prokuratora Andrzeja Szutowskiego z dnia 12 maja 2016 roku
  10. Prokuratura Apelacyjna w Krakowie, sygn. akt Ap III Ko 15/15, pismo kierownika Działu Nadzoru Nad Postępowaniem Przygotowawczym prokuratora Andrzeja Szutowskiego z dnia 12 stycznia 2016 roku
  11. Prokuratura Apelacyjna w Krakowie, sygn. akt IV Ko 15/15, pismo Z. Kękusia z dnia 4 stycznia 2016 r. do prokuratora apelacyjnego w Krakowie Artura Wrony

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Kraków, dnia 23 maja 2016 r.

Zbigniew Kękuś

 

Pan

Rafał Babiński

Prokurator Okręgowy w Krakowie

ul. Mosiężnicza 2

30-965 Kraków

 

Dotyczy:

  1. Wniosek o objęcie przez Prokuratora Okręgowego w Krakowie nadzorem sprawy zgłoszonej przeze mnie zastępcy prokuratora rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wschód Edycie Frączek-Padoł zawiadomieniem z dnia 23 maja 2016 r. – Załącznik 1.
  2. Wniosek – na podstawie art. 66.1, art. 67.1 pkt 5, art. 69 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze – o wydalenie prokurator Edyty Frączek-Padoł ze służby prokuratorskiej z powodu:
    1. wielokrotnej, w krótkich odstępach czasu, w okresie od 11 maja 2013 r. do 28 maja 2014 r., oczywistej i rażącej obrazy przepisów prawa i uchybienia godności urzędu prokuratorskiego,
    2. niespełniania przez nią przesłanek określonych w:
      1. art. 14.1 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze: „Prokuratorem może być powołany ten, kto: (…) 2) jest nieskazitelnego charakteru.
      2. art. 44a. ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze: Prokurator jest obowiązany stale podnosić kwalifikacje zawodowe, w tym uczestniczyć w szkoleniach i innych formach doskonalenia zawodowego, których organizację określa odrębna ustawa.”
  3. Zawiadomienie, że:
    1. kopie dokumentów poświadczających fakty przedstawione w niniejszym piśmie są umieszczone w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl
    2. kopia niniejszego zawiadomienia zostanie umieszczona w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl

 

Organy postępowania kształtują swe przekonanie na podstawie wszystkich przeprowadzonych dowodów, ocenianych swobodnie z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy

i doświadczenia życiowego.”

Artykuł 7 Kodeksu postępowania karnego

 

Uzasadnienie

 

Pismem z dnia 23 maja 2016 r. skierowanym do zastępcy prokuratora rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wschód Edyty Frączek-Padoł złożyłem – Załącznik 1:„Edyta Frączek-Padoł Zastępca Prokuratora Rejonowego Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Wschód ul. Mosiężnicza 2 30-965 Kraków Dotyczy:

  1. Zawiadomienie o popełnieniu przez prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód Dariusza Furdzika na moją szkodę przestępstwa z art. 246 Kodeku Karnego przez psychiczne znęcanie się nade mną w celu uzyskania informacji.
  2. Zawiadomienie o popełnieniu przez prokuratora rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Zachód Annę Rokicką-Lis przestępstw:
    1. z art. 231 § 1 k.k. niedopełnienia określonych w art. 326 § 2 k.p.k. obowiązków prokuratora nadzorującego postępowanie przygotowawcze i działania na szkodę mojego interesu prywatnego.
    2. z art. 18 § 3 k.k. pomocnictwa prokuratorowi Dariuszowi Furdzikowi w popełnieniu na moją szkodę przestępstwa z art. 246 Kodeku Karnego przez psychiczne znęcanie się nade mną w celu uzyskania informacji.
  3. Zawiadomienie o popełnieniu przez sędzię Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia w Krakowie Wydział II Karny Małgorzatę Rokosz przestępstw z art. 18 § 1 k.k. i art. 18 § 2 k.k. pomocnictwa prokuratorowi Dariuszowi Furdzikowi w popełnieniu na moją szkodę przestępstwa z art. 246 Kodeku Karnego przez psychiczne znęcanie się nade mną w celu uzyskania informacji oraz podżegania do popełnienia przestępstwa z art. 246 k.k.
  4. Zawiadomienie o popełnieniu przez Artura Wronę, gdy był Prokuratorem Apelacyjnym w Krakowie, przestępstwa z art. 231 § 1 i § 2 k.k. niedopełnienia obowiązków określonych w:
    1. art. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze
    2. art. 304 § 2 ustawy Kodeks postępowania karnego

i działania na szkodę interesu publicznego w celu osiągnięcia korzyści osobistej, tj. korzyści dla prokuratora Dariusza Furdzika i dla sędzi Małgorzaty Rokosz.

  1. Zawiadomienie o popełnieniu przez prokuratora Prokuratury Regionalnej w Krakowie Andrzeja Szutowskiego przestępstwa z art. 231 § 1 i § 2 k.k. niedopełnienia obowiązków określonych w:
    1. art. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze
    2. art. 304 § 2 ustawy Kodeks postępowania karnego

i działania na szkodę interesu publicznego w celu osiągnięcia korzyści osobistej, tj. korzyści dla prokuratora Dariusza Furdzika i dla sędzi Małgorzaty Rokosz.

  1. Zawiadomienie o popełnieniu przez prokuratora regionalnego w Krakowie Marka Woźniaka przestępstwa z art. 231 § 1 i § 2 k.k. niedopełnienia obowiązków określonych w:
    1. art. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze
    2. art. 304 § 2 ustawy Kodeks postępowania karnego

i działania na szkodę interesu publicznego w celu osiągnięcia korzyści osobistej, tj. korzyści dla prokuratora Dariusza Furdzika i dla sędzi Małgorzaty Rokosz.

  1. Zawiadomienie, że:
    1. kopie dokumentów poświadczających fakty przedstawione w niniejszym piśmie są umieszczone w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl
    2. kopia niniejszego zawiadomienia zostanie umieszczona w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl
    3. kopia postanowienia w sprawie zgłoszonej niniejszym zawiadomieniem zostanie umieszczona w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl

Dowód: Pismo Z. Kękusia z dnia 23 maja 2016 r. do zastępcy prokuratora rejonowego dla Krakowa Śródmieścia

Wschód Edyty Frączek-Padoł – Załącznik 1

 

Wniosek jak w pkt. I, str. 1 niniejszego pisma składam ponieważ adresatka mojego pisma z dnia 23 maja 2016 r. prokurator Edyta Frączek-Padoł to wyjątkowo bezmyślny i stronniczy, chroniący interesu funkcjonariuszy publicznych naruszających prawo, cwany i dyspozycyjny tuman oraz ignorantka, społeczny pasożyt jest.

Udowodniliśmy to:

  1. Sąd Okręgowy w Rzeszowie
  2. sędzia Sądu Rejonowego w Dębicy Beata Stój
  3. ja
  4. sama prokurator Edyta Frączek-Padoł kilkunastoma sporządzonymi przez nią osobiście dokumentami.

 

Celem uniknięcia zarzutu, że znieważyłem i/lub zniesławiłem funkcjonariuszkę publiczną Edytę Frączek-Padoł przypominam:

 

TUMAN”: «człowiek tępy, ciężko myślący; matoł, tępak»

Słownik Języka Polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, s. 1051

 

STRONNICZY”: «pozbawiony obiektywizmu; nieobiektywny; niesprawiedliwy»

Słownik Języka Polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, s. 967

 

IGNORANT”«człowiek nie mający podstawowych wiadomości, nieuk»

Słownik Języka Polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, s. 272

 

PASOŻYT”«człowiek żyjący cudzym kosztem; darmozjad»

Słownik Języka Polskiego PWN, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, s. 645

 

A oto uzasadnienie dla mojego stanowiska.

Sąd Rejonowy w Dębicy rozpoznawał w okresie od 14 listopada 2006 r. do 15 marca 2016 r. sprawę przeciwko – sygn. akt II K 451/06, następnie II K 854/10, następnie II I 407/13 – na podstawie aktu oskarżenia prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wchód Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r., którym ta oskarżyła mnie o to, że w okresie od stycznia 2003 r. do maja lub września 2005 r., w Krakowie, za pośrednictwem portalu www.zgsopo.webpark.pl i strony zkekus.w.interia.pl popełniłem osiemnaście przestępstw, tj. – Załącznik 2:

  1. pkt. I, III-XVI aktu oskarżenia – znieważyłem i w związku z pełnieniem obowiązków służbowych /art. 226 § 1 k.k./ i zniesławiłem /art. 212 § 2 k.k./ piętnaścioro sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie – SSO Maja Rymar /była Prezes Sądu Okręgowego w Krakowie/ SSO Ewa Hańderek, SSO Teresa Dyrga, SSR Agata Wasilewska-Kawałek, SSO Agnieszka Oklejak, SSO Danuta Kłosińska, SSR Izabela Strózik, SSO Anna Karcz-Wojnicka, SSO Jadwiga Osuch, SSO Małgorzata Ferek, SSA Włodzimierz Baran /były Prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie/, SSA Jan Kremer, SSA Maria Kuś-Trybek, SSA Anna Kowacz-Braun, SSA Krzysztof Sobierajski /obecny prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie/,
  2. pkt II aktu oskarżeniazniesławiłem /art. 212 § 2 kk/ adwokata Wiesławę Zoll, pełnomocnika mojej żony w prowadzonym przez Sąd Okręgowy w Krakowie i Sąd Apelacyjny w Krakowie w latach 1997-2006 postępowaniu z mojego powództwa o rozwód /sygn. akt Sądu Okręgowego w Krakowie XI CR 603/04/,
  3. pkt XVII aktu oskarżeniaznieważyłem /art. 226 § 3 k.k./ i zniesławiłem /art. 212 § 2 k.k./ konstytucyjny organ Rzeczypospolitej Polskiej, rzecznika praw obywatelskich w osobie piastującego ten urząd Andrzeja Zolla
  4. pkt XVIII aktu oskarżenia – rozpowszechniałem wiadomości z rozprawy sądowej prowadzonej z wyłączeniem jawności – art. 241 § 2 k.k.

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/ akt oskarżenia prokurator Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r., sygn. 1 Ds. 39/06/S – Załącznik 2

 

W dniu 18 grudnia 2007 r. sędzia w.w. Sądu Tomasz Kuczma wydał wyrok, którym uznał mnie za winnego popełnienia każdego z w.w. czynów.

W dniu 15 września 2010 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie wydał wyrok, którym uchylił wyrok sędziego T. Kuczmy na moją korzyść w zakresie 16 czynów z pkt. I, III – XVII, a w dniu 26 stycznia 2012 r. Sąd Najwyższy wydał wyrok, którym uchylił wyrok sędziego T. Kuczmy na moją korzyść w zakresie pozostałych 2 czynów z pkt. II i XVIII.

Po zwróceniu sprawy przeciwko mnie Sądowi Rejonowemu w Dębicy do ponownego rozpoznania przez Sąd Okręgowy w Rzeszowie na referenta wyznaczono sędzię Beatę Stój, która rozpoznawała sprawę od dnia 4 listopada 2010 r.

W dniu 14 czerwca 2013 r. sędzia Beata Stój wydała postanowienie o umorzeniu postępowania w zakresie 16 czynów z pkt. I – XVI. W uzasadnieniu podała – Załącznik 3: „Analiza wymienionych wyżej dat i treści art. 102 § 2 k.k. i art. 102 k.k., wskazuje, że karalność przestępstw, o których mowa w punktach I.1-16, ustała. Karalność wymienionych czynów była przedawniona już w dniach wydania orzeczeń o wznowieniu postępowania przez Sąd Okręgowy w Rzeszowie i uchyleniu wyroku przez Sąd Najwyższy.

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 14 czerwca 2013 r. – Załącznik 3

 

Sędzia tuman – patrz: definicja powyżej – uznała w dniu 14 czerwca 2013 r., że:

  1. trzech sędziów Sądu Okręgowego w Rzeszowie, autorów wyroku wznowieniowego z dnia 15.09.2010 r.,
  2. troje sędziów Sądu Najwyższego, autorów wyroku wznowieniowego z dnia 26.01.2012 r.

uchylili skazujący mnie wyrok i nakazali powtórnie ścigać mnie Sądowi Rejonowemu w Dębicy za czyny, których karalność ustała… przed wydaniem przez nich wyroków wznowieniowych.

Sędzia tuman Beata Stój najwyraźniej nie zdawała sobie sprawy, jak bardzo się kompromitowała postanowieniem z dnia 14 czerwca 2013 r.

Rodziło się przecież pytanie… „jeśli karalność czynów, za które mnie ścigała była przedawniona – jak podała – już dniu 15 września 2010 r. , gdy Sąd Okręgowy w Rzeszowie wydał orzeczenie wznowieniu w zakresie zarzutów z pkt. I, III – XVII postępowania zakończonego wyrokiem sędziego T. Kuczmy z dnia 18.12.2007 r. oraz w dniu 26 stycznia 2012 r., gdy Sąd Najwyższy wydał orzeczenie o uchyleniu wyroku sędziego T. Kuczmy w zakresie pozostałych dwóch zarzutów z pkt. II i XVIII, to dlaczego sędzia Beata Stój ścigała mnie za te wszystkie czyny w okresie od dnia 4 listopada 2010 r. aż do dnia 14 czerwca 2013 r.?”

Pismem z dnia 24 czerwca 2013 r. skierowanym do prokuratora rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wschód Krystyny Kowalczyk złożyłem wniosek o zaskarżenie przez nią w.w. postanowienia sędzi Beaty Stój z 14.06.2013 r. W odpowiedzi otrzymałem pismo z dnia 26 czerwca 2013 r. zastępcy prokuratora rejonowego Edyty Frączek-Padoł – Załącznik 4:

Prokuratura Rejonowa Kraków – Śródmieście Wschód /adres – ZKE/ Kraków 26 czerwca 2013 roku 1 Ds. 39/06/S Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ W nawiązaniu do pisma z dnia 24 czerwca 2013 roku informuję, iż Sąd Rejonowy w Dębicy, Wydział II Karny w sprawie sygn. akt II K 854/10 na posiedzeniu w dniu 14 czerwca 2013 roku umorzył prowadzone przeciwko Panu postępowanie karne odnośnie czynów wskazanych w punkcie I.1-16 postanowienia. W uzasadnieniu tego orzeczenia Sąd szczegółowo odniósł się do kwestii możliwości przypisania Panu sprawstwa czynów kwalifikowanych z art. 226 § 1 k.k. Postanowienie z dnia 14 czerwca 2013 roku zostało uznane za słuszne i nie było przedmiotem zaskarżenia.Zastępca Prokuratora Rejonowego Edyta Frączek – Padoł

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście – Wschód, sygn. akt 1 Ds. 39/06/S, pismo Zastępcy Prokuratora Rejonowego Edyty Frączek – Padoł z dnia 31 lipca 2013 r. – Załącznik 4

 

Prawda, że stronniczy tuman – patrz: definicje powyżej – z Edyty Frączek-Padoł.

Żeby nie było wątpliwości… Ja zaskarżyłem postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 14.06.2013 r. i w dniu 27 sierpnia 2013 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie wydał postanowienie, którym orzekł – Załącznik 5: Sygn. akt II Kz 246/13 POSTANOWIENIE Dnia 27 sierpnia 2013 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Marcin Świerk Sędziowie: SSO Piotr Popek SSR del. do SO Anna Romańska /spraw. /Protokolant /imię i nazwisko – ZKE/ przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Rzeszowie – Renaty Stopińskiej-Witkowskiej po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2013 r. zażalenia oskarżonego Zbigniewa Kękusia na postanowienie Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 14 czerwca 2013 r. sygn. akt II K 854/10 w przedmiocie umorzenia postępowania na podstawie art. 437 § 2 kpk postanawia uchylić zaskarżone postanowienie w pkt I i sprawę przekazać Sądowi Rejonowemu w Dębicy do ponownego rozpoznania.

(…) Sąd Okręgowy miał na uwadze co następuje:

Zażalenie oskarżonego jest zasadne o tyle,o ile skutkuje koniecznością uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy Sądowi Rejonowemu w Dębicy do ponownego rozpoznania kwestii umorzenia postępowania z powodu przedawnienia karalności poszczególnych zarzucanych w pkt. I – XVI czynów.

(…) Zadaniem Sądu Rejonowego będzie ponowne zbadanie kwestii przedawnienia karalności zarzucanych czynów zgodnie z art. 101§2 kk i art. 102 kk, po uprzednim ustaleniu na podstawie zgromadzonego w aktach materiału dowodowego czasu popełnienia czynów i czasu, kiedy pokrzywdzeni dowiedzieli się o domniemanej osobie sprawcy i w razie stwierdzenia ustania karalności – wskazanie, kiedy w odniesieniu do poszczególnych czynów to nastąpiło.
Dowód
: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ postanowienie Sądu

Okręgowego w Rzeszowie z dnia 27 sierpnia 2013 r., sygn. II Kz 246/13 – Załącznik 5

 

Sąd Okręgowy w Rzeszowie mnie zatem przyznał rację. Mimo, że przecież nie jestem jak prokurator Edyta Frączek-Padoł wyćwiczony w prawidłowym dzień po dniu, tydzień po tygodniu, miesiąc po miesiącu, rok po roku rozumowaniu.

 

Po tym już, gdy Sąd Okręgowy w Rzeszowie wydał w.w. postanowienie z dnia 27.08.2013 r., którym uchylił postanowienie z dnia 14.06.2013 r. kompromitujące jego autorkę sędzię Beatę Stój i prokurator Edytę Frączek-Padoł, która go nie zaskarżyła, pismem z dnia 25 września 2013 r. skierowanym do prokurator E. Frączek-Padoł złożyłem: „Pani Edyta Frączek – Padoł Zastępca Prokuratora Rejonowego Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście – Wschód ul. Mosiężnicza 2 30-965 Kraków Sygnatura akt: 1. Prokuratury Rejonowej Kraków – Śródmieście Wschód: 1 Ds. 39/06/S 2. Sądu Rejonowego w Dębicy: II K 854/10 Dotyczy: 1. Wniosek o sporządzenie i doręczenie mi – bez zbędnej zwłoki, nie później niż w ustawowym terminie miesiąca od daty złożenia niniejszego pisma – wyjaśnienia, z jakich przyczyn uznała Pani za słuszne postanowienie sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 14 czerwca 2013 r., sygn. akt II K 854/10.

W uzasadnieniu podałem m.in.: „Pobieżne tylko zapoznanie się z treścią postanowienia sędzi Beaty Stój wystarcza, żeby stwierdzić, że jest ono niesłuszne, sprzeczne z prawem.”

W odpowiedzi prokurator Edyta Frączek-Padoł doręczyła mi pismo z dnia 7 października 2013 r., w którym podała – Załącznik 6: „W odpowiedzi na Pana pisma z dnia 11.09.2013 i 25.09.2013 r. informuję co następuje: Odnośnie pisma z dnia 11.09.2013 r. informuję że nadal aktualne pozostaje stanowisko wyrażone we wcześniejszych pismach kierowanych do Pana odnośnie interpretacji art. 226 § 3 kk.
Ponadto odnośnie pisma z dnia 25.09.13 informuję iż
do moich obowiązków, jako Z-cy Prokuratora Rejonowego, należy decyzja o celowości zaskarżenia orzeczeń sądowych. W tej sytuacji postanowienie Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 14.06.2013 r. uznałam za słuszne kierując się aktualnie obowiązującym orzecznictwem i poglądami doktryny. Zastępca Prokuratora Rejonowego Edyta Frączek-Padoł

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków-Śródmieście Wschód, pismo zastępcy prokuratora rejonowego Edyty

Frączek-Padoł z dnia 7 października 2013 roku – Załącznik 6

 

Nie wiem, co ma wspólnego doskwierający Edycie Frączek-Padoł brak zdolności do prawidłowego rozumowania z „orzecznictwem i poglądami doktryny.”

Pismem z dnia 30 października 2013 r. skierowanym do niej złożyłem zatem: „Pani Edyta Frączek – Padoł Zastępca Prokuratora Rejonowego Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście – Wschód ul. Mosiężnicza 2 30-965 Kraków Sygnatura akt: 1. Prokuratury Rejonowej Kraków – Śródmieście Wschód: 1 Ds. 39/06/S 2. Sądu Rejonowego w Dębicy: II K 407/13 /uprzednio: II K 451/06, II K 854/10/ Dotyczy: I. Wniosek o sporządzenie i doręczenie mi – bez zbędnej zwłoki, nie później niż w ustawowym terminie miesiąca od daty złożenia niniejszego pisma – wykazów:

  1. orzeczeń /wnoszę o podanie ich treści i sygnatur/,
  2. poglądów doktryny,

z którymi według Pani zgodne jest postanowienie sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 14 czerwca 2013 r., sygn. II K 854/10.

 

Prokurator Edyta Frączek-Padoł odpowiedziała mi pismem z dnia 11 listopada 2013 r. – Załącznik 7: „W odpowiedzi na pismo z dnia 30 października 2013 roku informuję, iż podtrzymuję stanowisko wyrażone w kierowanych do Pana pismach. Jednocześnie pragnę zauważyć, że organy prokuratury nie mają obowiązku udzielania informacji na temat interpretacji przepisów,a orzecznictwo i poglądy doktryny są powszechnie dostępne. Zastępca Prokuratora Rejonowego Edyta Frączek-Padoł
Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków – Śródmieście Wschód, sygn. akt 1 Ds. 39/06, pismo zastępcy

prokuratora Rrejonowego Edyty Frączek – Padoł z dnia 11 listopada 2013 r. – Załącznik 7

 

Musi Pan się ze mną zgodzić – zgodzą się też na pewno Adresaci kopii niniejszego pisma – że nie dość, że nie tylko bezmyślny, ale i cwany tuman z Edyty Frączek-Padoł.

 

xxx

 

Prokurator Radosława Ridan oskarżyła mnie także, a sędzia Tomasz Kuczma skazał w.w. wyrokiem z dnia 18 grudnia 2007 r. z art. 226 § 3 k.k., za czyn, który prokurator R. Ridan opisała w pkt. XVII aktu oskarżenia jako: „znieważenie konstytucyjnego organu Rzeczypospolitej Polskiej, Rzecznika Praw Obywatelskich, w osobie sprawującego ten urząd Andrzeja Zolla”.

Wskazać należy, że:

  1. artykuł 226 § 3 k.k. stanowi: Kto publicznie znieważa lub poniża konstytucyjny organ Rzeczypospolitej Polskiej, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.”
  2. sam prof. Andrzej Zoll podaje od kilkunastu lat, w kolejnych wydaniach wydawanego pod jego redakcją naukową Komentarza do kodeksu karnego: „Przedmiotem czynności wykonawczej typu czynu zabronionego opisanego w art. 226 § 3 są konstytucyjne organy Rzeczypospolitej Polskiej. Zakres znaczeniowy tego terminu jest sporny w doktrynie (por. A. Zoll (w: ) Kodeks Karny …, red. A. Zoll, s. 736. (…) W doktrynie słusznie jednak wskazano, iż nie każdy organ konstytucyjny jest jednocześnie organem Rzeczypospolitej Polskiej, tzn. takim, który jest powiązany z wykonywaniem jednego z trzech rodzajów władzy w odniesieniu do państwa. Według tego poglądu organami RP są zatem tylko: Sejm, Senat, Prezydent RP, Rada Ministrów, ministrowie, Trybunał Konstytucyjny, Sąd Najwyższy, Naczelny Sąd Administracyjny. – Źródło: Kodeks karny część szczególna, Tom II, Komentarz do art. 117 – 277 k.k. pod redakcją naukową Andrzeja Zolla, 4 wydanie, 2013 r., LEX Wolters Kluwer business, s. 1131.

 

Jako słuszne to wskazanie doktryny prawnej – że RPO nie jest konstytucyjnym organem RP – prezentujeobok prof. Andrzeja Zollawiększość ekspertów w dziedzinie prawa karnego, w tym między innymi Andrzej Marek1, Marek Mozgawa2.

Jeśli Rzecznik Praw Obywatelskich będąc organem konstytucyjnym, nie jest konstytucyjnym organem Rzeczypospolitej Polskiej, to czyn przypisany mi przez prokurator Radosławę Ridan z art. 226 § 3 k.k. i opisany, jak wyżej nie wypełnia znamion czynu określonego jako przestępstwo w art. 226 § 3 k.k.

 

Pragnę zauważyć, że wiedzę o wskazaniu doktryny prawnej, że RPO nie jest konstytucyjnym organem Rzeczypospolitej Polskiej oraz, że pogląd ten jest prezentowany w publikacji wydanej pod redakcją A. Zolla posiadają nawet początkujący w zawodach prawniczych asesorowie, jak np. asesor Prokuratury Rejonowa Warszawa Śródmieście Marcin Górski, który w postanowieniu z dnia 30 lipca 2010 r. /sygn. akt 1 Ds. 806/10/MG podał m.in.: „Zgodnie z jednym z poglądów prezentowanych w doktrynie prawa karnego Rzecznik Praw Obywatelskich nie jest związany z wykonywaniem żadnego z trzech rodzajów władzy, ustawodawczej, wykonawczej bądź sądowniczej, w związku z czym nie można go uznać za konstytucyjny organ Rzeczypospolitej a jedynie za organ konstytucyjny, co wyklucza możliwość kwalifikowania znieważenia i zniesławienia Rzecznika Praw Obywatelskich z art. 226 § 3. Powyższy pogląd prezentowany jest m.in. w Komentarzu do części szczególnej kodeksu karnego opracowanego pod redakcją prof. dr hab. Andrzeja Zolla.

Dowód: Prokuratura Rejonowa Warszawa Śródmieście, sygn. akt 1 Ds.806/10/MG, postanowienie asesora Marcina Górskiego z dnia 30 lipca 2010r./.

 

A profesor tuman, odporny na treść publikacji, której kolejne edycje są wydawane od kilkunastu lat pod jego redakcją naukową Andrzej Zoll tego nie wie. Nie przyswoił…

Niektórzy prokuratorzy i sędziowie – być może w przeszłości studenci profesora tumana – też i byłem zatem ścigany od dnia 12 czerwca 2006 r. – w tym skazał mnie sędzia T. Kuczma wyrokiem z dnia 18.12.2007 r. – z art. 226 § 3 k.k. z rażącym naruszeniem prawa określonego w:

  1. artykule 42.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej: „Odpowiedzialności karnej podlega ten tylko, kto dopuścił się czynu zabronionego pod groźbą kary przez ustawę obowiązującą w czasie jego popełnienia. Zasada ta nie stoi na przeszkodzie ukaraniu za czyn, który w czasie jego popełnienia stanowił przestępstwo w myśl prawa międzynarodowego”.
  2. artykule 7.1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności:Nikt nie może być uznany za winnego popełnienia czynu polegającegona działaniu lub zaniechaniu działania, którego według prawawewnętrznego lub międzynarodowego nie stanowił czynu zagrożonego karą w czasie jego popełnienia”.
  3. artykule 15.1 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych:
    Nikt nie może być skazany za czyn lub zaniechanie, które w myśl prawa wewnętrznego lub międzynarodowego nie stanowiły przestępstwa w chwili ich popełnienia.

 

Z podanego wyżej powodu, pismem z dnia 11 lipca 2013 r. skierowałem wniosek do Prokuratora Rejonowego dla Krakowa – Śródmieścia Wschód Krystyny Kowalczyk: „Pani Krystyna Kowalczyk Prokurator Rejonowy Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście-Wschód ul. Mosiężnicza 2 30-965 Kraków Sygn. akt: 1. Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście-Wschód: 1 Ds. 39/06/S 2. Sądu Rejonowego w Dębicy: II K 854/10 /uprzednio II K 451/06/ Dotyczy:

  1. Zawiadomienie o
    1. rozpoczęciu przeze mnie w dniu 11 lipca 2013 r. prowadzonego całodobowo protestu głodowego – będę pił wodę i soki – przed siedzibą Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście – Wschód,
    2. zamiarze kontynuowania przeze mnie protestu, jak w p. I. 1 do dnia wręczenia mi kopii pisma – z pieczęcią Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście – Wschód poświadczającą za zgodność z oryginałem – skierowanego przez Prokuraturę Rejonową Kraków Śródmieście – Wschód do akt sprawy Sądu Rejonowego w Dębicy sygn. II K 854/10, informującego o modyfikacji przez Prokuraturę aktu oskarżenia przeciwko mnie z dnia 12 czerwca 2006 r. prokurator Radosławy Ridan przez wyeliminowanie przepisu art. 226 § 3 K.k. z kwalifikacji prawnej czynu XVII, opisanego jako znieważenie konstytucyjnego organu Rzeczypospolitej Polskiej, Rzecznika Praw Obywatelskich, przez użycie słów obraźliwych wobec piastującego urząd Rzecznika prof. Andrzeja Zolla.
    3. o moim zamiarze informowania Adresatów kopii niniejszego pisma o przebiegu protestu, jak w p. I. 1, co kolejny piąty dzień jego prowadzenia.
  2. Wniosek o zmodyfikowanie aktu oskarżenia prokurator Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r. przez wyeliminowanie z czynu opisanego w punkcie XVII zarzutu z art. 226 § 3 K.k.

 

W odpowiedzi Zastępca Prokuratora Rejonowego Edyta Frączek-Padoł sporządziła pismo z dnia 12.07.2013 r., w którym podała między innymi – Załącznik 8: Interpretacja art. 226 § 3 k.k. wskazana przez Pana w pismach jest jednym z poglądów doktryny, którego nie podzielił autor aktu oskarżenia. Problem interpretacji przepisu będzie aktualnie przedmiotem oceny prawnej, której dokona niezawisły Sąd.(…) Zastępca Prokuratora Rejonowego Edyta Frączek – Padoł”

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście – Wschód, sygn. akt 1 Ds. 39/06/S, pismo Zastępcy

Prokuratora Rejonowego Edyty Frączek – Padoł z dnia 12 lipca 2013 r. – Załącznik 8

 

Musi Pan zgodzić się ze mną, że dyspozycyjny tuman z adresatki kopii niniejszego pisma Edyty Frączek-Padoł…

Pomijając, że wzięta w obronę przez prokurator Edytę Frączek-Padoł prokurator Radosława Ridan nie przedstawiła w akcie oskarżenia z dnia 12.06.2006 r. żadnych poglądów doktryny i stawiając mi z art. 226 § 3 k.k. zarzut opisany jak podałem wyżej, nie wyjaśniła, dlaczego nie podziela poglądu doktryny, który jako słuszny prezentuje od kilkunastu lat w jego przeszłości zawodowej m.in. prezes Trybunału Konstytucyjnego, Rzecznik Praw Obywatelskich, przewodniczący Rządowego Centrum Legislacji, przewodniczący przez dwie kadencje – od listopada 2013 roku członek – Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Karnego, kierownik Katedry Prawa Karnego Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie prof. dr. hab. Andrzej Zoll, a także wielu ekspertów w dziedzinie prawa karnego, to przecież, jak wiadomo nawet mnie ekonomiście z wykształcenia:

 

Nie dające się usunąć wątpliwości rozstrzyga się na korzyść oskarżonego.”

Artykuł 5 § 2 Kodeksu postępowania karnego

 

Ponieważ w sprawie, w której ścigano mnie za czyn z art. 226 § 3 k.k. opisany jak wyżej, sam prof. dr hab. Andrzej Zoll uznał się za pokrzywdzonego i złożył dwukrotnie, przed prokurator R. Ridan i przed sędzią T. Kuczmą, obciążające mnie zeznania, jojczał, labiedził i użalał się nad sobą, że go znieważyłem pragnąc uczynić mnie przestępcą w sprawie, w której byłem ścigany wbrew wskazaniom doktryny, które sam prezentuje jako słuszne, skorzystawszy ze słownictwa polskiej klasy politycznej można powiedzieć, że prokurator Edyta Frączek-Padoł zrobiła prof. dr. hab. Andrzejowi Zollowi loda3tudzież laskę4. To znaczy okazała mu ortodoksyjny serwilizm.

 

W kwestii doktryny jako jednego z narzędzi pracy prokuratora wskazać należy, że Edyta Frączek-Padoł:

  1. Powołuje się na ukrywaną przez nią doktrynę, gdy zakamuflować chce jej karygodną bezmyślność. Jak wtedy, gdy mi w sprawie w.w. postanowienia sędzi Beaty Stój z dnia 14.06.2013 r. /Załącznik 3/, którym jego autorka udowodniła, że jest wyjątkowo bezmyślnym tumanem, a prokurator E. Frączek-Padoł wyjaśniła mi pismem z dnia 7 października 2013 r. – tj. sporządzonym po uchyleniu postanowienia sędzi B. Stój z dnia 14.06.2013 r. przez Sąd Okręgowy w Rzeszowie postanowieniem z dnia 27.08.2013 r. /Załącznik 5/ – Załącznik 6: „W tej sytuacji postanowienie Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 14.06.2013 r. uznałam za słuszne kierując się aktualnie obowiązującym orzecznictwem i poglądami doktryny. i poproszona przeze mnie o podanie mi poglądów doktryny, z którymi według niej zgodne było postanowienie bezmyślnej sędzi Beaty Stój z dnia 14 czerwca 2013 r., cwany tuman… dalej brnęła pismem z dnia 11 listopada 2013 r. – Załącznik 7: „Jednocześnie pragnę zauważyć, że organy prokuratury nie mają obowiązku udzielania informacji na temat interpretacji przepisów, a orzecznictwo i poglądy doktryny są powszechnie dostępne.

Taki organ z Edyty Frączek-Padoł…

  1. Nie korzysta z nich nawet wtedy, gdy jej doktrynę podać „na tacy” – treść, autorzy, źródła – ale powołanie się na doktrynę byłoby ze szkodą dla jej protegowanych, którym z oddaniem robi loda tudzież laskę, w podanych w przypisach 3 i 4 znaczeniach tych sformułowań opisujących sytuacje skrajnego, ortodoksyjnego serwilizmu, służalczości… tumanom mściwym i ignorantom pasożytującym, jak ona, w służbie publicznej.

 

xxx

 

Ponieważ sędzia Beata Stój ścigała mnie w oparciu o pełen wad prawnych – co potwierdziły także Sąd Okręgowy w Rzeszowie i Sąd Najwyższy wspomnianymi wyżej wyrokami wznowieniowymi – akt oskarżenia prokurator R. Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r. czyniąc to przy udziale Prokuratora Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wschód, kierowałem do prokuratora rejonowego Krystyny Kowalczyk liczne wnioski o:

  1. zmianę kwalifikacji prawnej 15 czynów przypisanych mi z art. 226 § 1 k.k.
  2. zmianę opisu każdego z 18 przypisanych mi czynów przez wskazanie zgodnego z rzeczywistym stanem faktycznym okresu jego popełniania
  3. wyeliminowanie z kwalifikacji prawnej przypisanych mi czynów zarzutu z art. 226 § 3 k.k.
  4. uniewinnienie mnie od wszystkich przypisanych mi zarzutów.

 

Na 16 /słownie: szesnaście/ z nich odpowiedziała zastępca prokuratora rejonowego Edyta Frączek-Padoł.

Prokurator Edyta Fączek-Padoł informowała mnie w okresie od 11 lipca 2013 r. do 28 maja 2014 r.:

  1. pismem z dnia 11 lipca 2013 r. – Załącznik 9: „W nawiązaniu do pisma z dnia 25 czerwca 2013 roku skierowanego do Prokuratury Okręgowej w Krakowie, a przekazanego do tut. Jednostki w dniu 3 lipca 2013 roku i kolejnych z dnia 8 lipca 2013 roku i 10 lipca 2013 roku uprzejmie informuję, że nadal aktualne pozostaje stanowisko wyrażone w piśmie z dnia 11 czerwca 2013 roku odnośnie tego, iż wszelkie wnioski w sprawie będą formułowane w toku postępowania sądowego.Zastępca Prokuratora Rejonowego Edyta Frączek-Padoł
    Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków-Śródmieście Wschód, pismo zastępcy Prokuratora Rejonowego

Edyty Frączek-Padoł z dnia 11 lipca 2013 roku – Załącznik 9

  1. pismem z dnia 12 lipca 2013 r. – Załącznik 10: „W odpowiedzi na pismo z dnia 4 i 5 lipca 2013 roku oraz 11 lipca 2013 oku informuję, że nadal aktualne pozostaje stanowisko wyrażone we wcześniejszych pismach kierowanych do Pana odnośnie tego, że wszelkie wnioski w sprawie będą formułowane w toku postępowania sądowego, albowiem zgodnie z obowiązującym orzecznictwem i poglądami doktryny od wniesienia aktu oskarżenia prokurator traci uprawnienie do modyfikowania tak opisu jak i kwalifikacji prawnej zarzucanego czynu. Prokurator w toku postępowania sądowego, tak jak oskarżony występuje w charakterze strony i w zależności od wyników procesu może występować z inicjatywą dowodową i wnosić o zmianę opisu lub kwalifikacji prawnej czynu, o ile uzna to za zasadne. Interpretacja art. 226 § 3 k.k. wskazana przez Pana w pismach jest jednym z poglądów doktryny, którego nie podzielił autor aktu oskarżenia /prokurator Radosława Ridan – ZKE/. Problem interpretacji przepisu będzie aktualnie przedmiotem oceny prawnej, której dokona niezawisły Sąd /sędzia Beata Stój – ZKE/Zastępca Prokuratora Rejonowego Edyta Frączek-Padoł
    Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków-Śródmieście Wschód, pismo zastępcy Prokuratora Rejonowego

Edyty Frączek-Padoł z dnia 12 lipca 2013 roku – Załącznik 10

  1. pismem z dnia 19 lipca 2013 r. – Załącznik 11: „W odpowiedzi na pismo z dnia 15 lipca 2013 roku informuję, że nadal aktualne pozostaje stanowisko wyrażone we wcześniejszych pismach kierowanych do Pana odnośnie tego, że wszelkie wnioski w sprawie będą formułowane w toku postępowania sądowego. Zastępca Prokuratora Rejonowego Edyta Frączek-Padoł
    Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków-Śródmieście Wschód, pismo zastępcy Prokuratora Rejonowego

Edyty Frączek-Padoł z dnia 19 lipca 2013 roku – Załącznik 11

  1. pismem z dnia 30 lipca 2013 r. – Załącznik 12: „W związku z pismem z dnia 23.07.2013 r. informuję, iż w dalszym ciągu pozostaje aktualne stanowisko tut. Prokuratury w sprawie 1 Ds. 39/06 prezentowane w pismach uprzednio do Pana kierowanych. Zastępca Prokuratora Rejonowego Edyta Frączek-Padoł

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków-Śródmieście Wschód, pismo zastępcy Prokuratora Rejonowego

Edyty Frączek-Padoł z dnia 30 lipca 2013 roku – Załącznik 12

  1. pismem z dnia 31 lipca 2013 r. – Załącznik 13: „W odpowiedzi na Pana pisma z dnia 8, 15, 23 lipca 2013 r., informuję iż o stanowisku tut. Prokuratury zajętym w sprawie 1 Ds. 39/06/S, zawisłej obecnie przed Sądem Rejonowym w Dębicy, był Pan już wielokrotnie informowany w kierowanych do Pana pismach dotyczących przedmiotowego postępowania. Stanowisko to pozostaje nadal aktualne i wszelkie wnioski w sprawie będą formułowane w toku postępowania sądowego. Jednocześnie ponownie Pana informuję, że zgodnie z obowiązującym orzecznictwem i poglądami doktryny od wniesienia aktu oskarżenia prokurator traci uprawnienie do modyfikowania tak opisu jak i kwalifikacji prawnej zarzucanego czynu. Prokurator w toku postępowania sądowego, tak jak oskarżony występuje w charakterze strony i w zależności od wyników procesu może występować z inicjatywą dowodową i wnosić o zmianę opisu lub kwalifikacji prawnej czynu, o ile uzna to za zasadne. Zastępca Prokuratora Rejonowego Edyta Frączek-Padoł

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków-Śródmieście Wschód, pismo zastępcy Prokuratora Rejonowego

Edyty Frączek-Padoł z dnia 31 lipca 2013 roku – Załącznik 13

  1. pismem z dnia 1 sierpnia 2013 r. – Załącznik 14: „W związku z pismem z dnia 31.07.2013 r. informuję, iż w dalszym ciągu pozostaje aktualne stanowisko tut. Prokuratury w sprawie 1 Ds. 39/06 prezentowane w pismach uprzednio do Pana kierowanych. Zastępca Prokuratora Rejonowego Edyta Frączek-Padoł

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków-Śródmieście Wschód, pismo zastępcy Prokuratora Rejonowego

Edyty Frączek-Padoł z dnia 1 sierpnia 2013 roku – Załącznik 14

  1. pismem z dnia 7 października 2013 r. – Załącznik 15: „W odpowiedzi na Pana pisma z dnia 11.09.2013 i 25.09.2013 r. informuję co następuje: Odnośnie pisma z dnia 11.09.2013 r. informuję że nadal aktualne pozostaje stanowisko wyrażone we wcześniejszych pismach kierowanych do Pana odnośnie interpretacji art. 226 § 3 kk.
    Ponadto odnośnie pisma z dnia 25.09.13 informuję iż do moich obowiązków, jako Z-cy Prokuratora Rejonowego, należy decyzja o celowości zaskarżenia orzeczeń sądowych. W tej sytuacji postanowienie Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 14.06.2013 r. uznałam za słuszne kierując się aktualnie obowiązującym orzecznictwem i poglądami doktryny.
    Zastępca Prokuratora Rejonowego Edyta Frączek-Padoł

    Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków-Śródmieście Wschód, pismo zastępcy Prokuratora Rejonowego

Edyty Frączek-Padoł z dnia 7 października 2013 roku – Załącznik 15

  1. kl pismem z dnia 11 listopada 2013 r.Załącznik 16: „W odpowiedzi na pismo z dnia 30 października 2013 roku informuję, iż podtrzymuję stanowisko wyrażone w kierowanych do Pana pismach. Jednocześnie pragnę zauważyć, że organy prokuratury nie mają obowiązku udzielania informacji na temat interpretacji przepisów,a orzecznictwo i poglądy doktryny są powszechnie dostępne. Zastępca Prokuratora Rejonowego Edyta Frączek-Padoł
    Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków – Śródmieście Wschód, sygn. akt 1 Ds. 39/06, pismo Zastępcy

Prokuratora Rejonowego Edyty Frączek – Padoł z dnia 11 listopada 2013 r. – Załącznik 16

Odpowiedź prokurator Edyty Frączek-Padoł dotyczyła wniosku z mojego w.w. pisma do niej z dnia 30 października 2013 r. /patrz: pkt VII, str. 14/. Mimo że prokurator Edyta Frączek-Padoł poinformowała mnie, że jej zdaniem zgodne z prawem jest postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 14 czerwca 2013 r. /Załącznik 3/, Sąd Okręgowy w Rzeszowie mnie przyznał rację i na mój wniosek uchylił postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2013 r., sygn. akt II Kz 246/13 /Załącznik 5/ uchylił postanowienie sędzi B. Stój.

  1. pismem z dnia 11 grudnia 2013 r. – Załącznik 17: „W odpowiedzi na pismo z dnia 6 grudnia r. w zakresie pkt I, który zawiera żądanie skierowania przez Prokuratora Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wschód w terminie do dnia 10 grudnia 2013 r. wniosku do Sądu Rejonowego w Dębicy sygn. akt II K 407/13 o uniewinnienie Pana od wszystkich zarzutów opisanych aktem oskarżenia w sprawie 1 Ds. 39/06/S informuję, że stanowisko tut. Prokuratury dotyczące niniejszego postępowania zostanie przedstawione po przeprowadzeniu przewodu sądowego w mowach końcowych. Zastępca Prokuratora Rejonowego Edyta Frączek-Padoł

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków-Śródmieście Wschód, pismo zastępcy Prokuratora Rejonowego

Edyty Frączek-Padoł z dnia 11 grudnia 2013 roku – Załącznik 17

  1. pismem z dnia 23 grudnia 2013 r. – Załącznik 18: „W odpowiedzi na pismo z dnia 16 grudnia r. w zakresie żądania skierowania przez Prokuratora Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wschód w terminie do dnia 6 stycznia 2014 r. wniosku do Sądu Rejonowego w Dębicy sygn. akt II K 407/13 o uniewinnienie Pana od 18 zarzutów opisanych w akcie oskarżenia w sprawie 1 Ds. 39/06/S informuję, że stanowisko tut. Prokuratury dotyczące niniejszego postępowania zostanie przedstawione po przeprowadzeniu przewodu sądowego w mowach końcowych, o czym był pan już informowany. Zastępca Prokuratora Rejonowego Edyta Frączek-Padoł

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków-Śródmieście Wschód, pismo zastępcy Prokuratora Rejonowego

Edyty Frączek-Padoł z dnia 23 grudnia 2013 roku – Załącznik 18

  1. pismem z dnia 7 stycznia 2014 r. – Załącznik 19: „W odpowiedzi na pism z dnia 2 stycznia 2014 r. dotyczące Pana żądania wystąpienia z wnioskiem przez Prokuratora Rejonowego Kraków Śródmieście Wschód do Sądu Rejonowego w Dębicy Wydział II Karny sygn. II K 407/13 o uniewinnienie od wszystkich czynów przypisanych aktem oskarżenia skierowanym w sprawie 1 Ds. 39/06/S, informuję, że w tym zakresie nadal pozostaje aktualne stanowisko tut. Prokuratury przedstawione w uprzednio kierowanych do Pana pismach. Z-ca Prokuratora Rejonowego Edyta Frączek-Padoł

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków-Śródmieście Wschód, pismo zastępcy Prokuratora Rejonowego

Edyty Frączek-Padoł z dnia 7 stycznia 2014 roku – Załącznik 19

  1. pismem z dnia 23 stycznia 2014 r. – Załącznik 20: „W odpowiedzi na pismo z dnia 10 i 16 stycznia 2014 r. dotyczące Pana żądania wystąpienia z wnioskiem przez Prokuratora Rejonowego Kraków-Śródmieście Wschód do Sądu Rejonowego w Dębicy Wydział II Karny sygn. II K 407/13 o uniewinnienie od wszystkich czynów przypisanych aktem oskarżenia skierowanym w sprawie 1 Ds. 39/06/S, informuję, że w tym zakresie nadal pozostaje aktualne stanowisko tut. Prokuratury przedstawione w uprzednio kierowanych do Pana pismach. Z-ca Prokuratora Rejonowego Edyta Frączek-Padoł
    Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków-Śródmieście Wschód, sygn. akt 1 Ds. 39/06/S, pismo zastępcy

Prokuratora Rejonowego Edyty Frączek-Padoł z dnia 23 stycznia 2014 r. – Załącznik 20

  1. pismem z dnia 29 stycznia 2014 r. – Załącznik 21: „W odpowiedzi na pismo z dnia 27 stycznia 2014 r. dotyczące Pana żądania wystąpienia z wnioskiem przez Prokuratora Rejonowego Kraków-Śródmieście Wschód do Sądu Rejonowego w Dębicy Wydział II Karny sygn. II K 407/13 o uniewinnienie od wszystkich czynów przypisanych aktem oskarżenia skierowanym w sprawie 1 Ds. 39/06/S, informuję, że w tym zakresie nadal pozostaje aktualne stanowisko tut. Prokuratury przedstawione w uprzednio kierowanych do Pana pismach. Z-ca Prokuratora Rejonowego Edyta Frączek-Padoł
    Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków-Śródmieście Wschód, sygn. akt 1 Ds. 39/06/S, pismo zastępcy

Prokuratora Rejonowego Edyty Frączek-Padoł z dnia 29 stycznia 2014 r. – Załącznik 21

  1. pismem z dnia 7 maja 2014 r. – Załącznik 22: „W odpowiedzi na pismo z dnia 22 kwietnia 2014 r. dotyczące Pana żądania wystąpienia z wnioskiem przez Prokuratora Rejonowego Kraków-Śródmieście Wschód do Sądu Rejonowego w Dębicy Wydział II Karny sygn. II K 407/13 o uniewinnienie od wszystkich czynów przypisanych aktem oskarżenia skierowanym w sprawie 1 Ds. 39/06/S, informuję, że w tym zakresie nadal pozostaje aktualne stanowisko tut. Prokuratury przedstawione w uprzednio kierowanych do Pana pismach. Z-ca Prokuratora Rejonowego Edyta Frączek-Padoł
    Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków-Śródmieście Wschód, sygn. akt 1 Ds. 39/06/S, pismo zastępcy

Prokuratora Rejonowego Edyty Frączek-Padoł z dnia 7 maja 2014 r. – Załącznik 22

  1. pismem z dnia 21 maja 2014 r. – Załącznik 23: „W odpowiedzi na pismo z dnia 14 maja 2014 r. dotyczące Pana żądania wystąpienia z wnioskiem przez Prokuratora Rejonowego Kraków-Śródmieście Wschód do Sądu Rejonowego w Dębicy Wydział II Karny sygn. II K 407/13 o uniewinnienie od wszystkich czynów przypisanych aktem oskarżenia skierowanym w sprawie 1 Ds. 39/06/S, informuję, że w tym zakresie nadal pozostaje aktualne stanowisko tut. Prokuratury przedstawione w uprzednio kierowanych do Pana pismach. Z-ca Prokuratora Rejonowego Edyta Frączek-Padoł
    Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków-Śródmieście Wschód, sygn. akt 1 Ds. 39/06/S, pismo zastępcy

Prokuratora Rejonowego Edyty Frączek-Padoł z dnia 21 maja 2014 r. – Załącznik 23

  1. pismem z dnia 28 maja 2014 r. – Załącznik 24: „W odpowiedzi na pismo z dnia 20 maja 2014 r. dotyczące Pana żądania wystąpienia z wnioskiem przez Prokuratora Rejonowego Kraków-Śródmieście Wschód do Sądu Rejonowego w Dębicy Wydział II Karny sygn. II K 407/13 o uniewinnienie od wszystkich czynów przypisanych aktem oskarżenia skierowanym w sprawie 1 Ds. 39/06/S, informuję, że w tym zakresie nadal pozostaje aktualne stanowisko tut. Prokuratury przedstawione w uprzednio kierowanych do Pana pismach. Z-ca Prokuratora Rejonowego Edyta Frączek-Padoł
    Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków-Śródmieście Wschód, sygn. akt 1 Ds. 39/06/S, pismo Zastępcy

Prokuratora Rejonowego Edyty Frączek-Padoł z dnia 28 maja 2014 r. – Załącznik 24

 

Nie mogąc przekonać prokurator Edyty Frączek-Padoł do uczynienia zadość moim słusznym wnioskom pismami kierowanymi do prokuratora rejonowego Krystyny Kowalczyk stawiłem się kilkukrotnie na dyżurach Prokuratora Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wschód, żeby osobiście przedstawić moje uzasadnienia dla nich.

Podczas dyżuru w dniu 29 stycznia 2014 r. spotkała się ze mną zastępca prokuratora rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wschód Edyty Frączek-Padoł. Oto przebieg jej spotkania ze mną:

ZKE /Zbigniew Kękuś/: „Dzień dobry”

EFR /Edyta Frączek-Padoł/: „Dzień dobry. Wiem po co pan przyszedł. Ja nie zmieniam stanowiska.”

ZKE: „To ja informuję, że rozpocznę, jak napisałem, protest głodowy w prokuraturze.”

EFR: „Proszę bardzo.”

ZKE: „Proszę w takim razie o sporządzenie notatki urzędowej z naszego spotkania.”
EFE: „Nie, nie zrobię.”
ZKE: „Ale przecież prokurator …”
EFR przerywając: „Wiem, że prokurator Tomasz Waszczuk sporządził notatkę, ale ja nie. Zapisuję w zeszycie Prokuratury, że pan był.”

ZKE: „To ja nie wyjdę z pani gabinetu, dopóki pani nie sporządzi notatki.”

EFR do policjantów, którzy przyprowadzili mnie do gabinetu Zastępcy Prokuratora Rejonowego: Panowie, ja skończyłam z tym panem, proszę wyprowadzić.

Do pokoju weszło dwóch przebywających w pomieszczeniu przylegającym do niego, wezwanych przez prokurator Edytę Frączek-Padoł funkcjonariuszy Wydziału Konwojowania Komendy Wojewódzkiej Policji w Krakowie.

Nie trzeba mnie było wyprowadzać, wyszedłem dobrowolnie. Wielce rozbawiony. Bo jak się nie śmiać – w duchu, bo mi przecież mogła Zastępca Prokuratora Rejonowego dla Krakowa-Śródmieścia Wschód Edyta Frączek-Padoł przedstawić zarzut jej znieważenia podczas pełnienia przez nią obowiązków służbowych – z prokuratora, w dodatku członkini najwyższego kierownictwa Prokuratury, która celem uniknięcia sporządzenia notatki ze spotkania ze mną, trwającego nie więcej niż 3 minuty, korzystać musiała ze wspomagania dwóch funkcjonariuszy Policji?

 

Kwalifikacje moralne i merytoryczne Edyty Frączek-Padoł do wykonywania zawodu prokuratora zweryfikowała sędzia Beata Stój postanowieniem, które wydała w dniu 15 marca 2016 r. – Załącznik 25.:

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, postanowienie sędzi

Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r. – Załącznik 25

 

Zanim zaprezentuję moją, opartą na postanowieniu sędzi B. Stój z dnia 15 marca 2016 r. ocenę ujawnionych przez Edytę Frączek-Padoł w okresie od 11 lipca 2013 r. do 28 maja 2014 r. jej kwalifikacji moralnych i fachowych raz jeszcze przypomnę, że:

  1. na podstawie aktu oskarżenia prokurator R. Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r. byłem ścigany do dnia 15 marca 2016 r. – w tym w okresie od dnia 11.07.2013 r. do 28.05.2014 r. za wiedzą i przy udziale zastępcy prokuratora rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wschód Edyty Frączek-Padoł, autorki w.w. pism do mnie – za popełnienie wymienionych na stronie 3 niniejszego pisma czynów za pośrednictwem portalu www.zgsopo.webpark.pl i strony zkekus.w.interia.pl. w Krakowie, w okresie „od stycznia 2003 do maja i września 2015 r.”
  2. w okresie od 11 lipca 2013 r. do 28 maja 2014 r. zastępca prokuratora rejonowego Edyta Frączek-Padoł sporządziła 16 zacytowanych wyżej pism, którymi oddaliła moje wnioski do prokuratora rejonowego Krystyny Kowalczyk o:
    1. zmianę kwalifikacji prawnej 15 czynów przypisanych mi z art. 226 § 1 k.k.
    2. zmianę opisu każdego z 18 przypisanych mi czynów przez wskazanie zgodnego z rzeczywistym stanem faktycznym okresu jego popełniania
    3. wyeliminowanie z kwalifikacji prawnej przypisanych mi czynów zarzutu z art. 226 § 3 k.k.
    4. uniewinnienie mnie od wszystkich przypisanych mi zarzutów.

 

Wskazać zatem należy, że w postanowieniu z dnia 15 marca 2016 r. sędzia Beata Stój m.in. – Załącznik 25:

  1. Podała na str. 15 postanowieniea:„(…) W tej sytuacji, w świetle treści art. 101 § 2 k.k. i art. 102 k.k., karalność przestępstw, o których mowa w punktach I.1 i I.11-14 ustała z dniem12 lipca 2012 r., zaś czynów z punktów I.2-10, I.15 i I.16 z dniem 5 lipca 2013 r., natomiast na podstawie art. 101 § 1 pkt 4 k.k. i art. 102 k.k., karalność czynów z art. I.17 i I.18 ustała z dniem5 lipca 2015 r.

Sędzia Beata Stój poświadczyła zatem w postanowieniu z dnia 15 marca 2016 roku, że:

    1. karalność 5 czynów – z pkt. I, XI-XIV aktu oskarżenia – ustała z dniem 12 lipca 2012 r.,
    2. karalność 11 czynów – z pkt. II – X, XV, XVI aktu oskarżenia – ustała z dniem 5 lipca 2013 r.
    3. karalność 2 czynów – z pkt XVII, XVIII aktu oskarżenia – ustała z dniem 5 lipca 2015 r.

Sporządzając wspomnianych wyżej 15 pism do mnie w okresie od dnia 12 lipca 2013 r. do dnia 28 maja 2014 r. – pierwsze z 16-u, które mi doręczyła sporządziła w dniu 11 lipca 2013 r. /Załącznik 9/ prokurator Edyta Frączek-Padoł zezwalała na ściganie mnie za 16 czynów, których karalność ustała… od roku do prawie dwóch lat przed sporządzeniem przez nią w.w. pism do mnie lub w dacie ustania karalności – pismo z dnia 12 lipca 2013 r. /Załącznik 10/.

  1. W odniesieniu do 15 zarzutów przypisanych mi przez prokurator R. Ridan z art. 226 § 1 k.k. zmieniła ich kwalifikację prawną w zarzuty z art. 216 § 2 k.k.
  2. W odniesieniu do czynów przypisanych mi przez prokurator R. Ridan jako popełnione za pośrednictwem portalu www.zgsopo.webpark.plw krótkich odstępach czasu w okresie od stycznia 2003 r. do września 2005 r. podała, że:
    1. czynów z pkt. XV, XVI w ogóle nie popełniono za pośrednictwem portalu www.zgsopo.webpark.pl,
    2. czyny z pkt. I, IV i X popełniano „wbliżejnieustalonychdniachwokresieoddnia13kwietnia2004r.dodnia 12lipca2004r.
    3. czyny z pkt. II, III, V, VI, XVII, VIII, IX, XVII, XVII popełniano„wbliżejnieustalonychdniachwokresieoddnia17grudnia2003r.dodnia 12lipca2004r.
    4. czyny z pkt. XI, XII, XIII, XIV popełniano wbliżejnieustalonymdniuwokresieoddnia13kwietnia2004r.dodnia12lipca2004r.
  1. W odniesieniu do czynów przypisanych mi przez prokurator R. Ridan jako popełnione za pośrednictwem strony zkekus.w.interia.pl w krótkich odstępach czasu w okresie od stycznia 2003 r. do września 2005 r.” podała, że:
    1. czynów z pkt. I, XI, XII, XIII, XIV w ogóle nie popełniono za pośrednictwem strony zkekus.w.interia.pl
    2. czyny z pkt. II, III, IV, V, VI, VII, VIII, IX, X, XV, XVI, XVII, XVIII popełniono „w bliżej nieustalonych dniach w okresie od 26 października 2004 r. do dnia 5 lipca 2005 r.
  2. W odniesieniu do 18 czynów przypisanych mi z art. 12 k.k. podała: Ostatnia zmiana we wszystkich przypadkach poza czynem popełnionym na szkodę Włodzimierza Barana, skutkowała zmianą kwalifikacji czynu przez eliminację z podstawy prawnej art. 12 k.k.

To znaczy, że mnie w przypadku 17 zarzutów przypisanych mi z art. 12 k.k. ścigano od dnia 12 czerwca 2006 r. do dnia 15 marca 2016 r. – w tym przy udziale zastępcy prokuratora rejonowego Edyty Frączek-Padoł, która w okresie od 11 lipca 2013 r. do 28 maja 2014 r. sporządziła w.w. 16 pism do mnie – za czyny, których… nie popełniłem.

  1. W odniesieniu do zarzutu z pkt. XVII aktu oskarżenia, tj. przypisanego mi przez prokurator R. Ridan z art. 226 § 3 k.k. – Kto publicznie znieważa lub poniża konstytucyjny organ Rzeczypospolitej Polskiej, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.” – przestępstwa znieważenia konstytucyjnego organu Rzeczypospolitej Polskiej, Rzecznika Praw Obywatelskich, w osobie Andrzeja Zolla”, sędzia Beata Stój podała – Załącznik 25: „Zbigniew Kękuś lżył i znieważał również Andrzeja Zolla, który w okresie wskazanym w punkcie II.17 postanowienia pełnił funkcję Rzecznika Praw Obywatelskich. Rzecznik Praw Obywatelskich jest organem konstytucyjnym wymienionym między innymi w art. 208 Konstytucji.”

Jak wspomniałem, sam prof. dr hab. Andrzej Zoll prezentuje od kilkunastu lat, w kolejnych edycjach wydawanego pod jego redakcją naukową Komentarza do kodeksu karnego jako słuszne wskazanie doktryny prawnej, według którego Rzecznik Praw Obywatelskich będąc – jak słusznie wskazała sędzia Beata Stój – organem konstytucyjnym, nie jest konstytucyjnym organem Rzeczypospolitej Polskiej.

 

Co się tyczy zmiany przez sędzię Beatę Stój dopiero w postanowieniu z dnia 15 marca 2016 r. kwalifikacji prawnej zarzutów przypisanych mi przez prokurator Radosławę Ridan w pkt. I, III – XVI aktu oskarżenia z art. 226 § 1 k.k. i opisanych przez nią jako znieważenie wymienionych na str. 3 sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie w związku z pełnieniem obowiązków służbowych wskazać należy, że ściganie z art. 226 § 1 k.k. za znieważenie funkcjonariusza publicznego jest niedopuszczalne od dnia 19 października 2006 r., gdy wszedł w życie wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 11 października 2006 r., sygn. akt P 3/06 /Dz. U. z dnia 19 października 2006 r., poz. 1409/, którym Trybunał orzekł: „1. Art. 226 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553, ze zm.) w zakresie, w jakim penalizuje znieważenie funkcjonariusza publicznego lub osoby do pomocy mu przybranej dokonane niepublicznie lub dokonane publicznie, lecz nie podczas pełnienia czynności służbowych, jest niezgodny z art. 54 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

(…) Uzasadnienie: (…) Rozstrzygnięcie zawarte w wyroku Trybunału Konstytucyjnego oznacza, że od momentu wejścia w życie wyroku niedopuszczalne staje się ściganie z tytułu zniewagi funkcjonariusza publicznego dokonanej, czy to publicznie, czy niepublicznie, wyłącznie w związku z jego czynnościami służbowymi, a nie podczas wykonywania tych czynności. Utrzymany w mocy zakres kwestionowanego przepisu umożliwia więc ściganie z oskarżenia publicznego zniewagi funkcjonariusza dokonanej podczas wykonywania czynności służbowych. Poza hipotezą tego przepisu pozostają natomiast znieważające wypowiedzi publiczne i niepubliczne formułowane poza czasem pełnienia funkcji służbowych, bez względu na to, czy pozostają one w związku czy też nie z pełnieniem tych funkcji.” – Źródło: Wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 11.10.2006r., P 3/06; OTK Z.U. z 2006r., Nr 9A, poz. 121

Ponieważ wspomnianym wyżej wyrokiem z dnia 18 grudnia 2007 r. sędzia Tomasz Kuczma skazał mnie z art. 226 § 1 k.k. za znieważenie w.w. 15 sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie w związku z pełnieniem obowiązków służbowychza pośrednictwem Internetu – w dniu 15 września 2010 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie wydał wspomniany wyżej wyrok, którym uchylił wyrok sędziego T. Kuczmy na moją korzyść w zakresie zarzutów z pkt. I, III – XVI /a także, wyświadczając przysługę A. Zollowi, w zakresie zarzutu z pkt. XVII, którym przypisano mi zarzut z art. 226 § 3 k.k./ zarzuciwszy sędziemu T. Kuczmie rażące i mające wpływ na treść wyroku naruszenie prawa materialnego określonego w art. 226 § 1 k.k.Załącznik 26:

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/, wyrok Sądu Okręgowego w

Rzeszowie z dnia 15 września 2010 r., sygn. akt II Ko 283/10 – Załącznik 26

 

W podsumowaniu przedstawionych wyżej faktów wskazać należy, że:

  1. wszystkie dowody, na podstawie których sędzia Beata Stój sporządziła postanowienie z dnia 15 marca 2016 r. znajdowały się w aktach sprawy przeciwko mnie od dnia 8 października… 2007 roku, gdy do Sądu Rejonowego w Dębicy wpłynął ostatni z dowodów, tj. pismo Działu Bezpieczeństwa Interii.PL S.A., w którym podano, że strona zkekus.w.interia.pl została założona w dniu 26 października 2004 r., z czego oczywisty wniosek, że nikt nie mógł umieszczać na niej żadnych materiałów od… stycznia 2003 r., co mi przypisała prokurator R. Ridan i za co mnie skazał sędzia T. Kuczma, a potem – po uchyleniu wyroku sędziego T. Kuczmy – ścigała do dnia 15 marca 2016 r. sędzia Beata Stój, w tym w okresie od 11 lipca 2013 r. do 28 maja 2014 r. przy opisanym wyżej udziale zastępcy prokuratora rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wschód Edyty Frączek-Padoł,
  2. jeśli wszystkie dowody, na podstawie których sędzia Beata Stój sporządziła postanowienie z dnia 15 marca 2016 r. znajdowały się w aktach sprawy przeciwko mnie od dnia 8 października… 2007 roku, to znaczy, że były tam wtedy, gdy zastępca prokuratora rejonowego Edyta Frączek-Padoł informowała mnie 16 pismami sporządzonymi w okresie od 11 lipca 2013 r. do 28 maja 2014 r.:
    1. wszelkie wnioski w sprawie będą formułowane w toku postępowania sądowego. Zastępca Prokuratora Rejonowego Edyta Frączek-Padoł”
    2. Prokurator w toku postępowania sądowego, tak jak oskarżony występuje w charakterze strony i w zależności od wyników procesu może występować z inicjatywą dowodową i wnosić o zmianę opisu lub kwalifikacji prawnej czynu, o ile uzna to za zasadne. (…) Zastępca Prokuratora Rejonowego Edyta Frączek-Padoł”
    3. informuję, że stanowisko tut. Prokuratury dotyczące niniejszego postępowania zostanie przedstawione po przeprowadzeniu przewodu sądowego w mowach końcowych. Zastępca Prokuratora Rejonowego Edyta Frączek-Padoł”
    4. informuję, że stanowisko tut. Prokuratury dotyczące niniejszego postępowania zostanie przedstawione po przeprowadzeniu przewodu sądowego w mowach końcowych, o czym był pan już informowany. Zastępca Prokuratora Rejonowego Edyta Frączek-Padoł”
    5. informuję, że w tym zakresie nadal pozostaje aktualne stanowisko tut. Prokuratury przedstawione w uprzednio kierowanych do Pana pismach. Z-ca Prokuratora Rejonowego Edyta Frączek-Padoł

 

xxx

 

Adresatka kopii niniejszego pisma prokurator Edyta Frączek-Padoł wielokrotnie poświadczyła sporządzonymi przez nią dokumentami, że nie posiada kwalifikacji moralnych i fachowych oraz zdolności intelektualnych do wypełniania ustawowego obowiązku:

 

Zadaniem prokuratury jest strzeżenie praworządności oraz czuwanie nad ściganiem przestępstw.”

Artykuł 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze

w zgodzie z wymogami ustawodawcy:

 

Organy postępowania kształtują swe przekonanie na podstawie wszystkich przeprowadzonych dowodów, ocenianych swobodnie z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy

i doświadczenia życiowego.”

Artykuł 7 Kodeksu postępowania karnego

 

W jej działaniach opiera się wyłącznie na swoim własnym doświadczeniu życiowym, które na tym polega, że jak wyjątkowo bezmyślnym i stronniczym, chroniącym interesu funkcjonariuszy publicznych naruszających prawo, cwanym i dyspozycyjnym tumanem oraz ignorantką, społecznym pasożytem by nie była, nie tylko wciąż jest prokuratorem, ale nawet prokuratorem funkcyjnym, zastępcą prokuratora rejonowego.

Dobrego przykładu swoim podwładnym nie daje zastępca prokuratora rejonowego Edyta Frączek-Padoł. Wręcz przeciwnie.

 

Wskazać należy, że:

  1. art. 66.1 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze stanowi: „Prokurator odpowiada dyscyplinarnie za przewinienia służbowe, w tym za oczywistą i rażącą obrazę przepisów prawa i uchybienia godności urzędu prokuratorskiego.
  2. art. 69 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze stanowi: „Przełożonym dyscyplinarnym jest w stosunku do prokuratorów powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury Prokurator Generalny oraz prokurator apelacyjny w stosunku do prokuratorów prokuratury apelacyjnej, prokuratorów prokuratur okręgowych i prokuratur rejonowych na obszarze działania prokuratury apelacyjnej, a także prokurator okręgowy w stosunku do prokuratorów prokuratury okręgowej i prokuratorów prokuratur rejonowych na obszarze działania prokuratury okręgowej. W stosunku do prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury przełożonym dyscyplinarnym jest Naczelny Prokurator Wojskowy.”
  3. art. 68.1 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze stanowi: Po upływie trzech lat od chwili czynu nie można wszcząć postępowania dyscyplinarnego, a w razie wszczęcia ulega ono umorzeniu.”
  4. art. 67. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze stanowi: „Karami dyscyplinarnymi są: 1) upomnienie; 2) nagana; 3) usunięcie z zajmowanej funkcji; 4) przeniesienie na inne miejsce służbowe; 5) wydalenie ze służby prokuratorskiej.

 

Nie minęły jeszcze trzy lata od chwili, gdy wyżej wymienionymi 16 pismami do mnie sporządzonymi w okresie od dnia 11 lipca 2013 r. do dnia 28 maja 2014 r. zastępca prokuratora rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wschód Edyta Frączek-Padoł oczywiście i rażąco, wielokrotnie, w krótkich odstępach czasu obraziła przepisy prawa i uchybiła godności urzędu prokuratorskiego – w tym m.in. zezwalając na ściganie mnie za czyny, których karalność ustała i których /np. z art. 12 k.k./ nie popełniłem – oddalając moje słuszne, co poświadczyła sędzia Sądu Rejonowego w Dębicy Beata Stój postanowieniem z dnia 15 marca 2016 r. /Załącznik 25/, wnioski o:

  1. zmianę kwalifikacji prawnej 15 czynów przypisanych mi z art. 226 § 1 k.k. i/lub
  2. zmianę opisu każdego z 18 przypisanych mi czynów przez wskazanie zgodnego z rzeczywistym stanem faktycznym okresu jego popełniania i/lub
  3. wyeliminowanie z kwalifikacji prawnej przypisanych mi czynów zarzutu z art. 226 § 3 k.k.

 

W związku z powyższym wnoszę jak na wstępie, tj. o:

  1. Objęcie przez Prokuratora Okręgowego w Krakowie nadzorem sprawy zgłoszonej przeze mnie zastępcy prokuratora rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wschód Edycie Frączek-Padoł zawiadomieniem z dnia 23 maja 2016 r. Sympatyczka, stronniczka i obrończyni funkcjonariuszy publicznych naruszających prawo, prokurator Edyta Frączek-Padoł może niedopuścić do jego rozpoznania.
  2. Wydalenie Edyty Frączek-Padoł ze służby prokuratorskiej.

 

Z poważaniem,

 

Zbigniew Kękuś

 

Załączniki:

  1. Pismo Z. Kękusia z dnia 23 maja 2016 r. do zastępcy prokuratora rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wschód Edyty Frączek-Padoł
  2. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/ akt oskarżenia prokurator Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r., sygn. 1 Ds. 39/06/S
  3. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 14 czerwca 2013 r.
  4. Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście – Wschód, sygn. akt 1 Ds. 39/06/S, pismo Zastępcy Prokuratora Rejonowego Edyty Frączek – Padoł z dnia 31 lipca 2013 r.
  5. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ postanowienie Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 27 sierpnia 2013 r., sygn. II Kz 246/13
  6. Prokuratura Rejonowa Kraków-Śródmieście Wschód, pismo zastępcy prokuratora rejonowego Edyty Frączek-Padoł z dnia 7 października 2013 roku
  7. Prokuratura Rejonowa Kraków – Śródmieście Wschód, sygn. akt 1 Ds. 39/06, pismo zastępcy prokuratora Rrejonowego Edyty Frączek – Padoł z dnia 11 listopada 2013 r.
  8. Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście – Wschód, sygn. akt 1 Ds. 39/06/S, pismo Zastępcy Prokuratora Rejonowego Edyty Frączek – Padoł z dnia 12 lipca 2013 r.
  9. Prokuratura Rejonowa Kraków-Śródmieście Wschód, pismo zastępcy Prokuratora Rejonowego Edyty Frączek-Padoł z dnia 11 lipca 2013 roku
  10. Prokuratura Rejonowa Kraków-Śródmieście Wschód, pismo zastępcy Prokuratora Rejonowego Edyty Frączek-Padoł z dnia 12 lipca 2013 roku
  11. Prokuratura Rejonowa Kraków-Śródmieście Wschód, pismo zastępcy Prokuratora Rejonowego Edyty Frączek-Padoł z dnia 19 lipca 2013 roku
  12. Prokuratura Rejonowa Kraków-Śródmieście Wschód, pismo zastępcy Prokuratora Rejonowego Edyty Frączek-Padoł z dnia 30 lipca 2013 roku
  13. Prokuratura Rejonowa Kraków-Śródmieście Wschód, pismo zastępcy Prokuratora Rejonowego Edyty Frączek-Padoł z dnia 31 lipca 2013 roku
  14. Prokuratura Rejonowa Kraków-Śródmieście Wschód, pismo zastępcy Prokuratora Rejonowego Edyty Frączek-Padoł z dnia 1 sierpnia 2013 roku
  15. Prokuratura Rejonowa Kraków-Śródmieście Wschód, pismo zastępcy Prokuratora Rejonowego Edyty Frączek-Padoł z dnia 7 października 2013 roku
  16. Prokuratura Rejonowa Kraków – Śródmieście Wschód, sygn. akt 1 Ds. 39/06, pismo Zastępcy Prokuratora Rejonowego Edyty Frączek – Padoł z dnia 11 listopada 2013 r.
  17. Prokuratura Rejonowa Kraków-Śródmieście Wschód, pismo zastępcy Prokuratora Rejonowego Edyty Frączek-Padoł z dnia 11 grudnia 2013 roku
  18. Prokuratura Rejonowa Kraków-Śródmieście Wschód, pismo zastępcy Prokuratora Rejonowego Edyty Frączek-Padoł z dnia 23 grudnia 2013 roku
  19. Prokuratura Rejonowa Kraków-Śródmieście Wschód, pismo zastępcy Prokuratora Rejonowego Edyty Frączek-Padoł z dnia 7 stycznia 2014 roku
  20. Prokuratura Rejonowa Kraków-Śródmieście Wschód, sygn. akt 1 Ds. 39/06/S, pismo zastępcy Prokuratora Rejonowego Edyty Frączek-Padoł z dnia 23 stycznia 2014 r.
  21. Prokuratura Rejonowa Kraków-Śródmieście Wschód, sygn. akt 1 Ds. 39/06/S, pismo zastępcy Prokuratora Rejonowego Edyty Frączek-Padoł z dnia 29 stycznia 2014 r.
  22. Prokuratura Rejonowa Kraków-Śródmieście Wschód, sygn. akt 1 Ds. 39/06/S, pismo zastępcy Prokuratora Rejonowego Edyty Frączek-Padoł z dnia 7 maja 2014 r.
  23. Prokuratura Rejonowa Kraków-Śródmieście Wschód, sygn. akt 1 Ds. 39/06/S, pismo zastępcy Prokuratora Rejonowego Edyty Frączek-Padoł z dnia 21 maja 2014 r.
  24. Prokuratura Rejonowa Kraków-Śródmieście Wschód, sygn. akt 1 Ds. 39/06/S, pismo Zastępcy Prokuratora Rejonowego Edyty Frączek-Padoł z dnia 28 maja 2014 r.
  25. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r.
  26. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/, wyrok Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 15 września 2010 r., sygn. akt II Ko 283/10

1 „Przedmiotem ochrony art. 128 są jedyniekonstytucyjne organy RP, których ustrój i kompetencje zostały określone w Konstytucji.Są nimi niewątpliwie Prezydent, Sejm, Senat oraz Rząd (Rada Ministrów). W literaturze wyrażono pogląd, że ochronie z art. 128 nie podlegają inne organy państwowe, do których zadań nie należy reprezentowanie Rzeczypospolitej, jak Trybunał Konstytucyjny,Rzecznik Praw Obywatelskich, Najwyższa Izba Kontroli, Sąd Najwyższy i sądy powszechne, a także poszczególni ministrowie i kierownicy rządowych organów administracji (por. J. Wojciechowski, Komentarz, s. 245; S. Hoc (w:) O. Górniok i in. Komentarz, t. II. s. 44.).” Źródło:Andrzej Marek, Kodeks karny. Komentarz. 5 wydanie, Lex a Wolter Kluwer business, 2010 r. s. 343

2 „Głównym przedmiotem ochrony są organy konstytucyjne RP – ich istnienie i niezakłócone funkcjonowanie. Nie budzi wątpliwości, że ochroną objęty jest Sejm, Senat, Prezydent, Rada Ministrów.Kontrowersyjne jest objęcie ochroną wynikającą z tego przepisu innych organów państwowych (RPO,Trybunał Konstytucyjny, SN, sądy powszechne, ministrowie). Marek uważa, że nie korzystają one z tej ochrony, ponieważ nie reprezentują Państwa(Marek, Komentarz, s. 360). Kardas natomiast uważa, iż TK, SN, NSA i TS powinny z tej ochrony korzystać, ponieważ wynika to z zasady trójpodziału władzy. Nie podlegają natomiast RPO, NIK, sądy powszechne, administracyjne i wojskowe, wojewodowie oraz organy samorządu terytorialnego (Kardas (w:) Zoll II, s. 69-70; tak też Stefański II, s. 64).”Źródło: Komentarz do art.128 kodeksu karnego (Dz.U.97.88.553), [w:] M. Mozgawa (red.), M. Budyn-Kulik, P. Kozłowska-Kalisz, M. Kulik, Kodeks karny. Komentarz praktyczny, Oficyna, 2010, wyd. III., s. 289.

3Szef MSZ Radosław Sikorski (…): Sojusz Polska – Stany Zjednoczone jest: „nic niewartymrobieniem lodaAmerykanom, którzy traktują nas jak murzynów” Źródło: BAŁ, „Zrobiliśmy laskę Amerykanom”; „Fakt”, 23.06.2014, s. 2

4 Robienie laski«Rodzaj aktywności dyplomatycznej. Uprawia ją minister Sikorski w relacjach ze Stanami Zjednoczonymi, a także premier Orban w – nomen omen – stosunkach z Władimirem Putinem»; „Słownik afery taśmowej”; „Fakt”, 28-29.06.2014, s. 6

i Prof. Fryderyk Zoll („młodszy” dla odróżnienia od ojca, wybitnego znawcy prawa rzymskiego – prof. Fryderyka Zolla zwanego „starszym”), dziadek prof. dr. Andrzeja Zolla, obecnego rzecznika praw obywatelskich, urodził się 1 lutego 1865 r. w podkrakowskim wówczas Podgórzu. Ich przodkowie przybyli do Polski z niemieckiej Wirtembergii pod koniec XVIII stulecia i bardzo szybko, podobnie jak wiele innych rodzin cudzoziemskich, dzięki przyciągającej sile polskiej kultury ulegli rychłej polonizacji.” – Źródło: Krzysztof Pol:„Fryderyk Zoll (młodszy) (1865–1948) W 140. rocznicę urodzin”, PALESTRA, Pismo Adwokatury Polskiej, Rok XLVIII, Adwokatura, Strony Adwokatury Polskiej

1. „Prof. Fryderyk Zoll („młodszy” dla odróżnienia od ojca, wybitnego znawcy prawa rzymskiego – prof. Fryderyka Zolla zwanego „starszym”), dziadek prof. dr. Andrzeja Zolla, obecnego rzecznika praw obywatelskich, urodził się 1 lutego 1865 r. w podkrakowskim wówczas Podgórzu. Ich przodkowie przybyli do Polski z niemieckiej Wirtembergii pod koniec XVIII stulecia i bardzo szybko, podobnie jak wiele innych rodzin cudzoziemskich, dzięki przyciągającej sile polskiej kultury ulegli rychłej polonizacji.” – Źródło: Krzysztof Pol: Fryderyk Zoll (młodszy) (1865–1948) W 140. rocznicę urodzin”, PALESTRA, Pismo Adwokatury Polskiej, Rok XLVIII, Adwokatura, Strony Adwokatury Polskiej