07.06.2016 Wniosek Zbigniewa Kękusia do prezydenta Andrzeja Dudy o zastosowanie wobec Z. Kękusia prawa łaski

Andrzej Duda
Andrzej Duda

Kraków, dnia 6 czerwca 2016 r.

Zbigniew Kękuś

 

Andrzej Duda

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej

ul. Wiejska 10

00-952 Warszawa

 

Dotyczy:

  1. Wniosek – na podstawie art. 139 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej: „Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej stosuje prawo łaski. Prawa łaski nie stosuje się do osób skazanych przez Trybunał Stanu.” – o zastosowanie wobec mnie prawa łaski w sprawie przeciwko mnie rozpoznawanej przez Prokuraturę Rejonową Kraków-Krowodrza do sygn. akt 2 Ds. 542/14.
  2. Wniosek o doręczenie informacji o stanowisku prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w sprawie wniosku jak w pkt. I:
    1. mnie
    2. Prokuratorowi Rejonowemu w Krakowie-Krowodrzy.
  3. Zawiadomienie, że:
    1. kopie dokumentów poświadczających fakty przedstawione w niniejszym piśmie są umieszczone w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl
    2. kopia niniejszego pisma zostanie umieszczona w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl.

 

Uzasadnienie

 

Prokuratura Rejonowa Kraków-Krowodrza prowadzi do sygn. akt 2 Ds. 542/14. postępowanie przeciwko mnie, w którym przedstawiono mi zarzuty:

  1. postanowieniem z dnia 6 maja 2014 r. – Załącznik 1: „Kraków, dnia 06 maja 2104 r. Komisariat Policji IV w KrakowieL.dz. MKZ-D-1851/14 RSD-#/14 1 Ds. #/14 Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ UZASADNIENIE postanowienia o przedstawieniu zarzutów

Asp. Marcin Moń z Komisariatu Policji IV w Krakowie prowadząc dochodzenie l.dz. MKZ-D-1851/14 przeciwko Zbigniewowi Kękuś podejrzanemu o czyn z art. 13 § 1 kk zw. z art. 242 § 4 kk działając na podstawie art. 313 § 1, 314 kpk i zgodnie z art. 313§2 kpk, w dniu 6 maja 2014 r., przedstawił postanowienie o przedstawieniu zarzutów z dnia 06.05.2014 r., ob. Zbigniewowi Kękuś zarzucając mu, że: W dniu 05 maja 2014 roku w Krakowie, będąc pozbawiony wolności na podstawie orzeczenia Sądu Rejonowego w Dębicy sygn. akt II K 407/13, używając przemocy poprzez kopnięcie kraty zabezpieczającej przedział dla osób zatrzymanych samochodu m-ki Fiat Ducato nr rej. HPHB147, którą z dużą siłą uderzyła konwojującego policjanta sierż. sztab. Pawła Lewkowiczaw klatkę piersiową, usiłował się uwolnić, jednak zamierzonego celu nie osiągną z uwagi na obezwładnienia przez konwojujących go funkcjonariuszy Policji.

Na podstawie art. 313§3i4, 314kpk postanowienie o przedstawieniu zarzutów uzasadniam Fakt popełnienia przez Zbigniewa Kękuś zarzuconego mu czynu udokumentowany jest zeznaniami świadków. Podane okoliczności uzasadniają przedstawiony podejrzanemu zarzut asp. Marcin Moń”
Dowód
: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, Komisariat Policji IV w Krakowie, L.dz.

MKZ-D-1851/14, uzasadnienie postanowienia z dnia 6 maja 2014 r. o przedstawieniu zarzutów – Załącznik 1

  1. postanowieniem z dnia 25 sierpnia 2014 r. – Załącznik 2: „Kraków, dnia 25.08.2014 r. Komisariat Policji IV w Krakowie L.dz. MKZD-1851/14 RSD-1053/14 2 Ds. 542/14 Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ UZASADNIENIE POSTANOWIENIA PRZEDSTAWIENIU ZARZUTU na podstawie art. 313 § 1, 314kpk i zgodnie z art. 313 § 2 kpk asp. Tomasz Malik z IV KP w Krakowie przedstawił zarzut dnia 21.08.2014r. Zbigniewowi Kękuś

Dokładne określenie zarzucanego czynu czynu(ów) i jego (ich) kwalifikacji prawnej:

w dniu 05 maja 2014 r. w Krakowie będąc pozbawiony wolności na podstawie orzeczenia Sądu Rejonowego w Dębicy sygn. II K 407/13, usiłował się samouwolnić używając przemocy polegającej na kopnięciu kraty zabezpieczającej przedział dla osób zatrzymanych samochodu marki Fiat Ducato nr. Rej. HPHB147, która to z dużą siłą uderzyła konwojującego funkcjonariusza policji sierż. sztab. Pawła Lewkowicza powodując stłuczenie powłok klatki piersiowej po stronie prawej z podbiegnięciem krwawym tej okolicy co naruszyło czynności narządów ciała na okres poniżej dni siedmiu oraz wystawiając nogę z pomieszczenia dla osób zatrzymanych, jednak zamierzonego rezultatu nie osiągnął z uwagi na obezwładnienie przez konwojujących go funkcjonariuszy policji wskutek czego sierż. sztab. Michał Doroba, który podejmując czynności w celu zapobieżenia ucieczki upadł doznając obrzęku lewego nadgarstka i stłuczenie łokcia co naruszyło czynności narządów ciała na okres poniżej dni siedmiu a okoliczności te miały miejsce podczas lub w związku z wykonywaniem przez w/w funkcjonariuszy obowiązków służbowych tj. o przest. z art. 222par1kk i art.157par2kk w zw. z art. 13par1kk w zw. z art. 242par4kk w zw. z art. 11par2kk

Powyższe postanowienie na podstawie art. 313 § 3 i 4, 314kpk Uzasadniam

Zebrany materiał w prowadzonym postępowaniu przygotowawczym, a w szczególności zeznania świadków – Pawła Lewkowicz, Marcina Rak, Michała Dobosz – oraz opinia Zakładu medycyny Sądowej, dały merytoryczną podstawę do wydania postanowienia o przedstawieniu zarzutu. podpis policjanta”

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, sporządzone w dniu 25 sierpnia 2014 r. w Komisariacie Policji IV w Krakowie „Dokładne określenie zarzucanego czynu czynu(ów) i jego(ich) kwalifikacji prawnej.”, L.dz. MKZD-1851/14 RSD-1053/14 – Załącznik 2

 

Wniosek jak w pkt. I kieruję do Pana ponieważ sprawę jak wyżej wszczęto przeciwko mnie z winy sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój, która od dnia 4 listopada 2010 r. rozpoznawała sprawę przeciwko mnie do sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, w której pismem z dnia 10 czerwca 2013 r., sygn. akt BP.AD/35/m6/13, interweniował Pan, jako Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, u Prokuratora Generalnego.

Przypomnę, że po zapoznaniu się z doręczonymi Panu przeze mnie dowodami w sprawie przeciwko mnie rozpoznawanej przez sędzię Beatę Stój, w tym m.in. z:

  1. wyrokiem wznowieniowym Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 15 września 2010 r., sygn. akt II Ko 283/10, wydanym na moją korzyść w zakresie zarzutów przypisanych mi w pkt. I, III – XVII prawomocnego skazującego mnie za popełnienie w okresie od stycznia 2003 r. do września 2005 r., w Krakowie, za pośrednictwem portalu www.zgsopo.webpark.pl i strony zkekus.w.interia.pl 18 przestępstw,wyroku sędziego Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasza Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r., sygn. akt II K 451/06 – Załącznik 3:

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/, wyrok Sądu Okręgowego

w Rzeszowie z dnia 15.09.2010 r. – Załącznik 3

  1. kasacją Prokuratora Generalnego z dnia 23 sierpnia 2011 r., sygn. akt PG IV KSK 699/11, wniesioną na moją korzyść w zakresie pozostałych dwóch czynów, z pkt. II i XVIII, w.w. wyroku sędziego T. Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r. – Załącznik 4:

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/ kasacja Prokuratora

Generalnego, kasacja z dnia 22 sierpnia 2011 r., sygn. akt PG IV KSK 699/11 od wyroku Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 18 grudnia 2007 r., sygn. akt II K 451/06 – Załącznik 4

  1. wyrokiem wznowieniom Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. akt IV KK 272/11, wydanym na moją korzyść, na podstawie w.w. kasacji Prokuratora Generalnego z dnia 23.08.2011 r., w zakresie zarzutów z pkt. II i XVIII w.w. wyroku sędziego T. Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r. – Załącznik 5:

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. akt IV KK 272/11 – Załącznik 5

  1. pismem do mnie z dnia 15 czerwca 2011 r., sygn. akt PG IV KSK 699/11, prokuratora Prokuratury Generalnej Krzysztofa Domagały, w którym ten podał m.in. – Załącznik 6: „Ponadto informuję Pana, że Zastępca Prokuratora Generalnego Pan Robert Hernand podjął decyzję o skierowaniu do Prokuratora Apelacyjnego w Krakowie pisma służbowego, wskazującego na ujawnione nieprawidłowości, w zakresie prowadzonego w tej sprawie postępowania przez Prokuraturę Rejonową Kraków Śródmieście-Wschód.”

Dowód: Prokuratura Generalna, sygn. akt PG IV KSK 669/11, pismo z dnia 15 czerwca 2011 r.

prokuratora Krzysztofa Domagały – Załącznik 6

skierował Pan pismo z dnia 10 czerwca 2013 r. do prokuratora generalnego Andrzeja Seremeta o treści – Załącznik 7: „Kraków, dnia 10 czerwca 2013 r. BP.AD/35/m6/13 Szanowny Pan Prokurator Generalny Andrzej Seremet /adres – ZKE/Szanowny Panie Prokuratorze Generalny W trakcie mojego dyżuru poselskiego, zwrócił się do mnie Pan Zbigniew Kękuś prosząc o pomoc w uzyskaniu sprawiedliwego rozstrzygnięcia sprawy sądowej. Z przedstawionych przez niego dokumentów oraz udzielonych wyjaśnień wynika, że w jego sprawie toczy się przed Sądem Rejonowym w Dębicy, Wydział II Karny pod sygn. akt II K 854/10 /uprzednio II K 451/06 następnie II K 407/13 – ZKE/ postępowanie w którym Pan Kękuś jest oskarżony o popełnienie czynów zabronionych określonych w art. 226 § 1 k.k. i 212 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i art. 12 k.k. Trzeba zaznaczyć, że w jego sprawie już raz od skazującego za powyżej określone czyny wyroku karnego z dnia 18 grudnia 2007 roku Prokurator Generalny w dniu 22 sierpnia 2011 roku składał kasację (sygn. PG IV KSK 699.11), która została uznana przez Sąd Najwyższy za w pełni zasadną. Tym samym postępowanie w tej sprawie zostało ponownie skierowane do sądu pierwszej instancji (wskazanego powyżej), jednakże proszący mnie o interwencję obywatel formułuje poważne obawy, czy sprawa ta obecnie prowadzona jest w sposób należyty zarówno ze strony sądu, jak i też podlegającej Panu Prokuratorowi prokuratury. Pan Zbigniew Kękuś przedstawił mi pismo z dnia 15 czerwca 2011 roku, sygn. PG IV KSK 669/11 w którym Pan Prokurator zobowiązał się, oprócz wniesienia w jego sprawie kasacji (co też zostało uczynione) do zwrócenia pisemnie uwagi do Prokuratora Apelacyjnego w Krakowie odnośnie stwierdzonych nieprawidłowości w postępowaniu prowadzonym przez Prokuraturę Rejonową Śródmieście-Wschód. Jednocześnie wskazuje on, że w chwili obecnej, mimo poważnych wątpliwości co do zasadności aktu oskarżenia sporządzonego w jego sprawie, grozi mu aresztowanie za rzekome utrudnianie przewodu sądowego, co naraziłoby go na poważne straty moralne i ekonomiczne.

Wobec powyższego w wykonaniu swoich obowiązków poselskich wynikających z ustawy z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora przedkładam niniejsze pismo uprzejmie prosząc Pana Prokuratora o rozważenie możliwości podjęcia w tej sprawie działań nadzorczych pod katem przestrzegania w opisanym postępowaniu zasad prawidłowej pracy prokuratorów prowadzących sprawę Pana Kękusia, a także o rozważenie zasadności wycofania przez prokuraturę wytoczonego w tej sprawie aktu oskarżenia z dnia 12 czerwca 2006 roku sporządzonego przez prokurator Radosławę Ridan, w szczególności z uwagi na treść orzeczenia wydanego w tej sprawie przez Sąd Najwyższy w wyniku wniesionej wcześniej przez Prokuratora Generalnego kasacji.

Proszę również o ujawnienie do mojej informacji treści pisma wskazującego na nieprawidłowości w zakresie prowadzonego postępowania prowadzonego przez Prokuraturę Rejonową Śródmieście-Wschód. Z wyrazami głębokiego szacunku Andrzej Duda

Dowód: Biuro Poselskie Posła „Prawo i Sprawiedliwość” Andrzeja Dudy, sygn. akt BP.AD/35/m6/13, pismo Posła

Andrzeja Dudy do Prokuratora Generalnego z dnia 10 czerwca 2013 r. – Załącznik 7

 

Przypomnę, że:

  1. Sąd Rejonowy w Dębicy ścigał mnie od dnia 14 listopada 2006 r. na podstawie aktu oskarżenia z dnia 12 czerwca 2006 r. prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód Radosławy Ridan, która oskarżyła mnie o to, że w okresie od stycznia 2003 r. do maja lub września 2005 r., w Krakowie, za pośrednictwem portalu www.zgsopo.webpark.pl i strony zkekus.w.interia.plpopełniłem osiemnaście przestępstw – Załącznik 8:
    1. pkt. I, III-XVI aktu oskarżeniaznieważyłem i w związku z pełnieniem obowiązków służbowych /art. 226 § 1 k.k./ i zniesławiłem /art. 212 § 2 k.k./ piętnaścioro sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie – SSO Maja Rymar /była Prezes Sądu Okręgowego w Krakowie/ SSO Ewa Hańderek, SSO Teresa Dyrga, SSR Agata Wasilewska-Kawałek, SSO Agnieszka Oklejak, SSO Danuta Kłosińska, SSR Izabela Strózik, SSO Anna Karcz-Wojnicka, SSO Jadwiga Osuch, SSO Małgorzata Ferek, SSA Włodzimierz Baran /były Prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie/, SSA Jan Kremer, SSA Maria Kuś-Trybek, SSA Anna Kowacz-Braun, SSA Krzysztof Sobierajski /obecny prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie/,
    2. pkt II aktu oskarżeniazniesławiłem /art. 212 § 2 kk/ adwokata Wiesławę Zoll, pełnomocnika mojej żony w prowadzonym przez Sąd Okręgowy w Krakowie i Sąd Apelacyjny w Krakowie w latach 1997-2006 postępowaniu z mojego powództwa o rozwód /sygn. akt Sądu Okręgowego w Krakowie XI CR 603/04/,
    3. pkt XVII aktu oskarżeniaznieważyłem /art. 226 § 3 k.k./ i zniesławiłem /art. 212 § 2 k.k./ konstytucyjny organ Rzeczypospolitej Polskiej, rzecznika praw obywatelskich w osobie piastującego ten urząd Andrzeja Zolla
    4. pkt XVIII aktu oskarżenia – rozpowszechniałem wiadomości z rozprawy sądowej prowadzonej z wyłączeniem jawności – art. 241 § 2 k.k.

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, akt oskarżenia

prokurator Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r., sygn. 1 Ds. 39/06/S – Załącznik 8

  1. W dniu 18 grudnia 2007 r. sędzia Tomasz Kuczma wydał wyrok, którym przypisał mi sprawstwo wszystkich czynów, o których popełnienie oskarżyła mnie prokurator R. Ridan.
  2. Po uchyleniu skazującego mnie wyroku sędziego T. Kuczmy pierwszym z w.w. wyroków wznowieniowych Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 15.09.2010 r. na referenta wyznaczono sędzię Beatę Stój, która prowadziła postępowanie od dnia 4 listopada 2010 r.

 

Po tym, gdy okazało się, że w.w. pismem z dnia 10 czerwca 2013 r. do Prokuratora Generalnego skierował Pan wadliwy prawnie wniosek do niewłaściwego adresata odmówił mi Pan – a raczej odmawiał przez następnych kilka lat, gdy był Pan Posłem na Sejm RP, a następnie Posłem do Parlamentu Europejskiego – wykonywania obowiązków poselskich wynikających z ustawy z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora, na które powołał się Pan w piśmie z dnia 10 czerwca 2013 r. do Prokuratora Generalnego. Nie skierował Pan – o co Pana wielokrotnie prosiłem – zgodnego z prawem wniosku do właściwego adresata. Nie złożył Pan – o co Pana także wielokrotnie prosiłem – interpelacji poselskiej w mojej sprawie, ani zapytania poselskiego.

 

Ścigając mnie w znanych Panu okolicznościach sędzia Beata Stój kierowała mnie na badania psychiatryczne, w tym – jak Panu wiadomo, co potwierdził Pan w w.w. piśmie do Prokuratora Generalnego z dnia 10 czerwca 2013 r. – groziła mi umieszczeniem mnie w areszcie celem tam poddania mnie badaniom.

Ponieważ w.w. sądy odwoławcze, tj. Sąd Okręgowy w Rzeszowie i Sąd Najwyższy nie z powodu domniemania przez nie mojej niepoczytalności w okresie popełniania przypisanych mi czynów, wskazanym przez sędziego T. Kuczmę – od stycznia 2003 r. do września 2005 r. – wyrokiem z dnia 18.12.2007 r., uchyliły ten wyrok, lecz z powodu rażącego przez sędziego T. Kuczmę naruszenia prawa materialnego i prawa procesowego, po każdym doręczeniu mi przez sędzię B. Stój wezwania do stawiennictwa na badania informowałem ją, że nie stawię się na badania ponieważ są w sprawie przeciwko mnie bezzasadne.

Sędzia Beata Stój zaczęła więc wydawać – od stycznia 2013 r. – Policji nakazy zatrzymania mnie i przymusowego doprowadzenia na badania. Wydała ich łącznie sześć. Ostatni w dniu 28 kwietnia 2014 r.

W dniu 25 kwietnia 2014 r. sędzia B. Stój wydała postanowienie – Załącznik 9: „(…) SSR Beata Stój (…) po rozpoznaniu sprawy Zbigniewa Kękusia oskarżonego o przestępstwa z art. 212 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i inne z urzędu w przedmiocie zatrzymania i przymusowego doprowadzenia na podstawie art. 75 § 2 k.k. postanawia zarządzić zatrzymanie oskarżonego Zbigniewa Kękusia na czas nieprzekraczający 48 godzin i doprowadzenie go do biegłych sądowych Mariusza Patli, Katarzyny Bilskiej-Zarmeby i Ryszarda Janczura na badanie, które odbędzie się w dniu 7 maja 2014 r. o godz. 12.00 w Areszcie Śledczym w Krakowie, przy ul. Montelupich 7.”

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13, postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 25 kwietnia 2014 r. –

Załącznik 9

 

W ślad za w.w. postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2014 r. sędzia B. Stój wydała w dniu 28 kwietnia 2014 r. Policji nakaz – Załącznik 10: „Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny stosownie do zarządzenia z dnia 25/04/2014 poleca doprowadzić przymusowo na termin badania w dniu 7 maja 2014 r. godz. 12.00 do Aresztu śledczego w Krakowie do biegłego lek. med. Mariusza Patli, Zbigniewa Kękusia, syna (…) jako oskarżony w sprawie z art. 226 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk.

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13, nakaz sędzi B. Stój z dnia 28 kwietnia 2014 r. – Załącznik 10

 

Zostałem zatrzymany przez Policję w dniu 5 maja 2014 r.

Podczas konwojowania mnie doszło do zdarzenia – potknąwszy się, gdy z nałożonymi na ręce kajdankami zeskakiwałem z progu samochodu upadłem na jednego z konwojujących mnie policjantów, po czym wszyscy trzej, którzy mnie konwojowali rzucili się na mnie i powalili mnie na płyty chodnika – skutkującego przedstawieniem mi zarzutów próby samouwolnienia się i spowodowania obrażeń ciała dwóch spośród trzech konwojujących mnie policjantów – patrz: str. 1, Załącznik 1, Załącznik 2.

Sprawę prowadził od dnia 6 maja 2014 r. prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza Bartłomiej Legutko do sygn. akt 2 Ds. 542/14. Po tym, gdy prokurator B. Legutko poczuł się przeze mnie znieważony i prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków Podgórze Cezary Kwiatkowski wydał w dniu 16 stycznia 2015 r. postanowienie /sygn. akt 5 Ds 153/14/ o objęciu ściganiem z urzędu popełnionego przeze mnie jego zdaniem przestępstwa znieważenia prokuratora Bartłomieja Legutki, na referenta wyznaczono prokurator Dorotę Baranowską.

Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza prowadzi w dacie złożenia niniejszego pisma w.w. postępowanie przygotowawcze w sprawie przeciwko mnie do sygn. akt 2 Ds. 542/14.

 

xxx

 

Wskazać należy, że w postanowieniu, które wydała w dniu 14 kwietnia 2015 r. sędzia Beata Stój poświadczyła, że bezzasadne było kierowanie mnie przez nią na badania psychiatryczne. Podała – Załącznik 11: „Sygn. akt II K. 407/13 POSTANOWIENIE Dnia 14 kwietnia 2015 r. Sąd Rejonowy w Dębicy w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSR Beata Stój (…) Zgodnie z treścią art. 259 § 2 k.p.k., który stosuje się odpowiednio do obserwacji psychiatrycznej (art. 203 § 1 k.p.k.), nie orzeka się obserwacji, jeśli na podstawie okoliczności sprawy można przewidywać, że sąd orzeknie w stosunku do oskarżonego karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania lub karę łagodniejszą, chyba że oskarżony wyrazi zgodę na poddanie go obserwacji.

Z akt sprawy wynika, że powyższa przesłanka nie jest spełniona w niniejszej sprawie, a Zbigniew Kękuś nie wyraził zgody na obserwację psychiatryczną.” Wcześniej przez ponad trzy lata nie stawiał się na badania i uniemożliwiał swoje doprowadzenie na nie. Ostatecznie doprowadzony do biegłych, odmówił współpracy z nimi i poddania się badaniu.

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/,

postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 14 kwietnia 2015 r. – Załącznik 11

 

Sędzia Beata Stój poświadczyła rzeczywisty stan faktyczny w oparciu o obowiązujące prawo. Wskazać należy, że:

  1. artykuł 203 § 1 stanowi1: „W razie zgłoszenia przez biegłych takiej konieczności, badanie stanu zdrowia psychicznego oskarżonego może być połączone z obserwacją w zakładzie leczniczym tylko wtedy, gdy zebrane dowody wskazują na duże prawdopodobieństwo, że oskarżony popełnił przestępstwo. Przepis art. 259 § 2 stosuje się odpowiednio, chyba że oskarżony wnosi o poddanie go obserwacji.
  2. artykuł 259 § 2 k.p.k. stanowi: Tymczasowego aresztowania nie stosuje się, gdy na podstawie okoliczności sprawy można przewidywać, że sąd orzeknie w stosunku do oskarżonego karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania lub karę łagodniejszą albo że okres tymczasowego aresztowania przekroczy przewidywany wymiar kary pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia.”
  3. artykuł 443 k.p.k. stanowi: W razie przekazania sprawy do ponownego rozpoznania wolno w dalszym postępowaniu wydać orzeczenie surowsze niż uchylone tylko wtedy, gdy orzeczenie to było zaskarżone na niekorzyść oskarżonego albo na korzyść oskarżonego w warunkach określonych w art. 434 § 3 lub 4. Nie dotyczy to orzekania o środkach wymienionych w art. 93 i 94 Kodeksu karnego.”
  4. znanym Panu wyrokiem z dnia 18.12.2007 r. sędzia T. Kuczma orzekł – Załącznik 12: „Sygn. akt II K 451/06 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Rejonowy w Dębicy w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSR Tomasz Kuczma (…) w obecności Prokuratora Rejonowego w Dębicy Jacka Żaka (…) XIX na podstawie art. 85 kk i art. 86 § 1 i 2 kk w miejsce orzeczonych jednostkowych kar grzywny orzeka wobec oskarżonego Zbigniewa Kękusia łączną karę grzywny w wymiarze 150 (stu pięćdziesięciu) stawek dziennych przy określeniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 100 (sto) jednostek.”
    Dowód
    : Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10 /, wyrok sędziego

Tomasza Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r. – Załącznik 12

 

W związku z powyższym, sędzi Beacie Stój, która po raz drugi rozpoznawała tę samą sprawę, w której w.w. sądy odwoławcze, tj. Sąd Okręgowy w Rzeszowie i Sąd Najwyższy, uchyliły skazujący mnie wyrok sędziego T. Kuczmy z dnia 18.12.2007 r. na moją korzyść w zakresie wszystkich 18 przypisanych mi nim czynów nie wolno było orzec o pozbawieniu mnie wolności w jakiejkolwiek formie, w tym w formie poddania mnie obserwacji psychiatrycznej.

A ponieważ sędzia Beata Stój nie mogła orzec o poddaniu mnie obserwacji psychiatrycznej, to po tym, gdy ją od marca 2011 r. – gdy po raz pierwszy wydała postanowienie o poddaniu mnie badaniom psychiatrycznym – informowałem, że nie wyrażam zgody na poddanie mnie badaniom, było oczywiście bezzasadne kierowanie mnie przez nią na badania, w tym wydanie w okresie od stycznia 2013 r. do 25 kwietnia 2014 r. sześciu postanowień o zatrzymaniu mnie przez Policję i przymusowym doprowadzenia na badania.

Fakt odmawiania przeze mnie poddania mnie badaniom psychiatrycznym poświadczyła sędzia Beata Stój podając w w.w. postanowieniu z dnia 14.04.2015 r. – Załącznik 12: „(…) Z akt sprawy wynika, że powyższa przesłanka nie jest spełniona w niniejszej sprawie, a Zbigniew Kękuś nie wyraził zgody na obserwację psychiatryczną. Wcześniej przez ponad trzy lata nie stawiał się na badania i uniemożliwiał swoje doprowadzenie na nie. Ostatecznie doprowadzony do biegłych, odmówił współpracy z nimi i poddania się badaniu.

Moja odmowa poddania mnie badaniom psychiatrycznym nie mogła skutkować wydaniem postanowienia o poddaniu mnie obserwacji psychiatrycznej. Bo było to prawnie niedopuszczalne.

A skoro odmawianie przeze mnie przez trzy lata poddania mnie badaniom psychiatrycznym nie mogło skutkować wydaniem postanowienia o poddaniu mnie obserwacji psychiatrycznej, to oczywiście bezzasadnych było wszystkich sześć postanowień sędzi Beaty Stój o zatrzymaniu mnie przez Policję i przymusowym doprowadzeniu na nie, w tym ostatnie, z dnia 25 kwietnia 2014 r., w następstwie którego zostałem zatrzymany przez Policję w dnu 5 maja 2014 r. i podczas którego to zatrzymania doszło do opisanego wyżej zdarzenia skutkującego postawieniem mi zarzutów jak w postanowieniu z dnia 5 maja 2014 r. /patrz: str. 1 oraz Załącznik 1/ i w postanowieniu z dnia 25 sierpnia 2015 r. /patrz: str. 1 oraz Załącznik 2/.

 

xxx

 

Przedstawiony wyżej to nie jedyny argument uzasadniający mój wniosek jak w pkt. I str. 1 niniejszego pisma.

Wskazać należy, że w dniu 15 marca 2016 r. sędzia Beata Stój wydała postanowienie kończące postępowanie do sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/. Podała w nim między innymi, że – Załącznik 13:

  1. (…) W tej sytuacji, w świetle treści art. 101 § 2 k.k. i art. 102 k.k., karalność przestępstw, o których mowa w punktach I.1 i I.11-14 ustała z dniem12 lipca 2012 r., zaś czynów z punktów I.2-10, I.15 i I.16 z dniem 5 lipca 2013 r., natomiast na podstawie art. 101 § 1 pkt 4 k.k. i art. 102 k.k., karalność czynów z art. I.17 i I.18 ustała z dniem5 lipca 2015 r.”
  2. Sąd zmienił ramy czasowe czynów zarzucanych oskarżonemu, biorąc pod uwagę ustalenia poczynione w toku niniejszego postępowania odnośnie dat założenia stron www.zgsopo.webpark.pl i zkekus.w.interia.pl oraz dat, w jakich pisma wymienione w treści uzasadnienia znajdowały się na wyżej wymienionych stronach. Zmianie uległa również treść zarzutów, z których w punktach 1, 11, 12, 13 i 14, wyeliminowano działanie oskarżonego na stronie zkekus.w.interia.pl, zaś z punktów 15 i 16 działanie na stronie www.zgsopo.webprak.pl.”
  3. Ostatnia zmiana we wszystkich przypadkach poza czynem popełnionym na szkodę Włodzimierza Barana, skutkowała zmianą kwalifikacji czynu przez eliminację z podstawy prawnej art. 12 k.k.

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, postanowienie sędzi

Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r. – Załącznik 13

 

Przypomnę, że postanowienie o zatrzymaniu mnie przez Policję i przymusowym doprowadzeniu na badania psychiatryczne sędzia Beata Stój wydała w dniu 25 kwietnia 2014 r.

Sporządzone przez sędzię Beatę Stój postanowienie z dnia 15 marca 2016 r. jest więc dowodem poświadczającym m.in. że wtedy, gdy wydała w dniu 25 kwietnia 2014 r. postanowienie o zatrzymaniu mnie przez Policję i przymusowym doprowadzeniu w dniu 7 maja 2014 r. na badania psychiatryczne, a Policja zatrzymała mnie w wykonaniu tego postanowienia w dniu 5 maja 2014 r., sędzia Beata Stój ścigała mnie za popełnienie 18 w.w. przestępstw za pośrednictwem portalu www.zgsopo.webpark.pl i strony zkekus.w.interia.pl, z których:

  1. karalność pięciu /pkt. I, XI – XIV aktu oskarżenia/ ustała z dniem 12 lipca… 2012 r.
  2. karalność jedenastu /pkt. II – 10 i XV, XVI/ ustała z dniem 5 lipca 2013 r.
  3. pięciu przestępstw /przypisanych mi jako popełnione za pośrednictwem strony zkekus.w.interia.pl – pkt. I, XI – XIV aktu oskarżenia/ w ogóle nie popełniono,
  4. dwóch przestępstw /przypisanych mi jako popełnione za pośrednictwem portalu www.zgsopo.webpark.pl – pkt. I, XI – XIV aktu oskarżenia/ w ogóle nie popełniono,
  5. siedemnastu przestępstw z art. 12 k.k. w ogóle nie popełnionoZałącznik 13: Ostatnia zmiana we wszystkich przypadkach poza czynem popełnionym na szkodę Włodzimierza Barana, skutkowała zmianą kwalifikacji czynu przez eliminację z podstawy prawnej art. 12 k.k.

 

xxx

 

W podsumowaniu przedstawionych wyżej faktów wskazać należy, że Prokuratura Rejonowa Kraków-Krowodrza prowadzi postępowanie przeciwko mnie do sygn. akt 2 Ds. 542/14 w następstwie zdarzenia, do którego doszło w dniu 5 maja 2014 r. gdy zostałem zatrzymany przez policjantów, którzy wykonywali postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 25 kwietnia 2014 r. /Załącznik 9/ – oraz jej nakaz z dnia 28 kwietnia 2014 r. /Załącznik 10/ – o zatrzymaniu mnie na czas nieprzekraczający 48 godzin i przymusowym doprowadzeniu na badania psychiatryczne w dniu 7 maja 2014.

Jak podałem powyżej na podstawie postanowień wydanych przez sędzię Beatę Stój w dniu 14 kwietnia 2015 r. /Załącznik 11/ i w dniu 15 marca 2016 r. /Załącznik 13/, w oparciu o prawo, które sędzia podała w postanowieniach oraz o dowody znajdujące się w aktach sprawy, którą sędzia B. Stój rozpoznawała przeciwko mnie od dnia 4 listopada 2016 r.:

  1. wydanie Policji sześciu nakazów – w tym postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2014 r. – zatrzymania mnie i przymusowego doprowadzenia na badania psychiatryczne było oczywiście bezzasadne,
  2. w dniu 25 kwietnia 2014 r., gdy wydała postanowienie, na podstawie którego zostałem zatrzymany przez Policję w dniu 5 maja 2014 r. celem doprowadzenia mnie przymusowego na badania psychiatryczne sędzia Beata Stój ścigała mnie za popełnienie 18 w.w. przestępstw za pośrednictwem portalu www.zgsopo.webpark.pl i strony zkekus.w.interia.pl, z których, jak wspomniałem:
    1. karalność pięciu /pkt. I, XI – XIV aktu oskarżenia/ ustała prawie dwa lata wcześniej, z dniem 12 lipca… 2012 r.
    2. karalność jedenastu /pkt. II – 10 i XV, XVI/ ustała prawie rok wcześniej, z dniem 5 lipca 2013 r.
    3. pięciu przestępstw /przypisanych mi jako popełnione za pośrednictwem strony zkekus.w.interia.pl – pkt. I, XI – XIV aktu oskarżenia/ w ogóle nie popełniono,
    4. dwóch przestępstw /przypisanych mi jako popełnione za pośrednictwem portalu www.zgsopo.webpark.pl – pkt. I, XI – XIV aktu oskarżenia/ w ogóle nie popełniono,
    5. siedemnastu przestępstw z art. 12 k.k. w ogóle nie popełnionoZałącznik 13: Ostatnia zmiana we wszystkich przypadkach poza czynem popełnionym na szkodę Włodzimierza Barana, skutkowała zmianą kwalifikacji czynu przez eliminację z podstawy prawnej art. 12 k.k.

 

W związku z powyższym wnoszę jak na wstępie.

 

 

Zbigniew Kękuś

 

Załączniki:

  1. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, Komisariat Policji IV w Krakowie, L.dz. MKZ-D-1851/14, uzasadnienie postanowienia z dnia 6 maja 2014 r. o przedstawieniu zarzutów
  2. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, sporządzone w dniu 25 sierpnia 2014 r. w Komisariacie Policji IV w Krakowie „Dokładne określenie zarzucanego czynu czynu(ów) i jego(ich) kwalifikacji prawnej.”, L.dz. MKZD-1851/14 RSD-1053/14
  3. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/, wyrok Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 15.09.2010 r.
  4. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/ kasacja Prokuratora Generalnego, kasacja z dnia 22 sierpnia 2011 r., sygn. akt PG IV KSK 699/11 od wyroku Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 18 grudnia 2007 r., sygn. akt II K 451/06
  5. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. akt IV KK 272/11
  6. Prokuratura Generalna, sygn. akt PG IV KSK 669/11, pismo z dnia 15 czerwca 2011 r. prokuratora Krzysztofa Domagały
  7. Biuro Poselskie Posła „Prawo i Sprawiedliwość” Andrzeja Dudy, sygn. akt BP.AD/35/m6/13, pismo Posła Andrzeja Dudy do Prokuratora Generalnego z dnia 10 czerwca 2013 r.
  8. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, akt oskarżenia prokurator Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r., sygn. 1 Ds. 39/06/S
  9. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13, postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 25 kwietnia 2014 r.
  10. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13, nakaz sędzi B. Stój z dnia 28 kwietnia 2014 r.
  11. Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 14 kwietnia 2015 r.
  12. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10 /, wyrok sędziego Tomasza Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r.
  13. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r.

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Kraków, dnia 7 czerwca 2016 r.

Zbigniew Kękuś

 

Prokurator Rejonowy

Prokuratura Rejonowa Kraków-Krowodrza

oś. Kościuszkowskie 2

31-858 Kraków

 

Sygn. akt: 2 Ds. 542/14

 

Dotyczy:

  1. Zawiadomienie o skierowaniu przeze mnie pismem z dnia 6 czerwca 2016 r. do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej wniosku o zastosowanie wobec mnie prawa łaski w sprawie rozpoznawanej przeciwko mnie przez Prokuraturę Rejonową Kraków-Krowodrza do sygn. akt 2 Ds. 542/14.
  2. Wniosek o zwrócenie się przez Prokuratora Rejonowego w Krakowie-Krowodrzy do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z wnioskiem o doręczenie Prokuraturze Rejonowej Kraków-Krowodrza informacji o stanowisku Prezydenta w sprawie mojego wniosku z pisma z dnia 6 czerwca 2016 r. o zastosowanie wobec mnie prawa łaski w sprawie rozpoznawanej przeciwko mnie przez Prokuraturę do sygn. akt 2 Ds. 542/14.
  3. Wniosek o:
    1. umorzenie – na podstawie rzeczywistego stanu faktycznego przedstawionego przeze mnie w piśmie z dnia 6 czerwca 2016 r. do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej – postępowania przeciwko mnie prowadzonego przez Prokuraturę Rejonową Kraków –Krowodrza do sygn. akt 2 Ds. 542/14, lub o – patrz: pkt. III.2
    2. zawieszenie postępowania do sygn. akt 2 Ds. 542/14 do dnia doręczenia Prokuraturze Rejonowej Kraków-Krowodrza przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej informacji jak w pkt. II.
  4. Zawiadomienie, że:
    1. kopie dokumentów poświadczających fakty przedstawione w niniejszym piśmie są umieszczone w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl
    2. kopia niniejszego pisma zostanie umieszczona w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl.

 

Zadaniem prokuratury jest strzeżenie praworządności oraz czuwanie nad ściganiem przestępstw.”

Artykuł 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze

 

Uzasadnienie

 

Informuję, że pismem z dnia 6 czerwca 2016 r. skierowanym do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej złożyłem – Załącznik 1: „Andrzej Duda Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej ul. Wiejska 10 00-952 Warszawa Dotyczy:

  1. Wniosek – na podstawie art. 139 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej: „Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej stosuje prawo łaski. Prawa łaski nie stosuje się do osób skazanych przez Trybunał Stanu.” – o zastosowanie wobec mnie prawa łaski w sprawie przeciwko mnie rozpoznawanej przez Prokuraturę Rejonową Kraków-Krowodrza do sygn. akt 2 Ds. 542/14.
  2. Wniosek o doręczenie informacji o stanowisku prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w sprawie wniosku jak w pkt. I:
    1. mnie
    2. Prokuratorowi Rejonowemu w Krakowie-Krowodrzy.
  3. Zawiadomienie, że:
    1. kopie dokumentów poświadczających fakty przedstawione w niniejszym piśmie są umieszczone w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl
    2. kopia niniejszego pisma zostanie umieszczona w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl.”

Dowód: Pismo Z. Kękusia z dnia 6 czerwca 2016 r. do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej – Załącznik 1

 

W związku z powyższym wnoszę jak na wstępie.

 

Zbigniew Kękuś

 

Załączniki: wszystkie do ściągnięcia

  1. Pismo Z. Kękusia z dnia 6 czerwca 2016 r. do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej

 

 

1 Wszystkie przepisy Kodeksu postępowania karnego podaję w brzmieniu sprzed nowelizacji Kodeksu, która weszła w życie z dniem 1 lipca 2015 r. ponieważ sprawa przeciwko mnie do sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ jest rozpoznawana pod rządami przepisów Kodeksu sprzed jego nowelizacji.