07.06.2016 Zawiadomienie o popełnieniu przez prokurator Dorotę Baranowską przestępstwa z art. 246 k.k.

Zbigniew Kękuś

Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza

oś. Kościuszkowskie 2

31-858 Kraków

 

Sygn. akt: 2 Ds. 542/14

 

Dotyczy:

  1. Wniosek – na podstawie art. 47 § 1 k.p.k. w zw. z art. 41 § 1 k.p.k. – o wyłączenie prokurator Doroty Baranowskiej od rozpoznawania sprawy do sygn. akt 2 Ds. 542/14.
  2. Zawiadomienie, że:
    1. kopie dokumentów poświadczających fakty przedstawione w niniejszym piśmie są umieszczone w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl,
    2. kopia niniejszego pisma zostanie umieszczona w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl.

 

Część I Przepisy prawa

 

  1. Artykuł 41 § 1 k.p.k.: „Sędzia ulega wyłączeniu, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.”
  2. Artykuł 47 § 1 k.p.k.: „Przepisy art. 40 § 1 pkt 1-4, 6 i 10, § 2 oraz art. 41 i 42 stosuje się odpowiednio do prokuratora, innych osób prowadzących postępowanie przygotowawcze oraz innych oskarżycieli publicznych.”

 

Część II Uzasadnienie

 

W załączeniu przesyłam złożone przeze mnie w dniu 7 czerwca 2016 r. w Prokuraturze Okręgowej w Krakowie i skierowane do prokuratora okręgowego w Krakowie Rafała Babińskiego zawiadomienie – Załącznik 1: „Pan Rafał Babiński Prokurator Okręgowy w Krakowie ul. Mosiężnicza 2 30-965 Kraków

  1. Zawiadomienie o popełnieniu przez prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza Dorotę Baranowską na moją szkodę przestępstwa z art. 246 Kodeku karnego przez psychiczne znęcanie się nade mną w celu uzyskania informacji w sprawie rozpoznawanej przez nią do sygn. akt 2 Ds. 542/14.
  2. Zawiadomienie o popełnieniu przez prokuratora rejonowego dla Krakowa Krowodrza Małgorzatę Lipską przestępstwa z art. 231 § 1 k.k. niedopełnienia określonych w art. 326 § 2 k.p.k. obowiązków prokuratora nadzorującego postępowanie przygotowawcze i działania na szkodę mojego interesu prywatnego.

 

Wnoszę o potraktowanie zawiadomienia jak wyżej w części dotyczącej prokurator Doroty Baranowskiej – „I. Zawiadomienie o popełnieniu przez prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza Dorotę Baranowską na moją szkodę przestępstwa z art. 246 Kodeku karnego przez psychiczne znęcanie się nade mną w celu uzyskania informacji w sprawie rozpoznawanej przez nią do sygn. akt 2 Ds. 542/14.” – jako uzasadnienia do niniejszym złożonego wniosku o wyłączenie prokurator Doroty Baranowskiej od rozpoznawania sprawy do sygn. akt 2 Ds. 542/14.

Zachowanie prokurator Doroty Baranowskiej opisane przeze mnie w uzasadnieniu do zawiadomienia jak w pkt. I pisma z dnia 7 czerwca 2016 r. do prokuratora okręgowego w Krakowie Rafała Babińskiego budzi moje uzasadnione wątpliwości co do jej bezstronności.

W związku z powyższym wnoszę jak na wstępie.

 

Zbigniew Kękuś

 

Załączniki:

  1. Pismo Z. Kękusia z dnia 7 czerwca 2016 r. do prokuratora okręgowego w Krakowie Rafała Babińskiego

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Kraków, dnia 7 czerwca 2016 r.

Zbigniew Kękuś

 

Pan

Rafał Babiński

Prokurator Okręgowy w Krakowie

ul. Mosiężnicza 2

30-965 Kraków

 

Dotyczy:

  1. Zawiadomienie o popełnieniu przez prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza Dorotę Baranowską na moją szkodę przestępstwa z art. 246 Kodeku karnego przez psychiczne znęcanie się nade mną w celu uzyskania informacji w sprawie rozpoznawanej przez nią do sygn. akt 2 Ds. 542/14.
  2. Zawiadomienie o popełnieniu przez prokuratora rejonowego dla Krakowa Krowodrza Małgorzatę Lipską przestępstwa z art. 231 § 1 k.k. niedopełnienia określonych w art. 326 § 2 k.p.k. obowiązków prokuratora nadzorującego postępowanie przygotowawcze i działania na szkodę mojego interesu prywatnego.
  3. Zawiadomienie, że:
    1. kopie dokumentów poświadczających fakty przedstawione w niniejszym piśmie są umieszczone w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl,
    2. kopia niniejszego pisma zostanie umieszczona w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl.

 

UZASADNIENIE

 

Prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza Dorota Baranowska rozpoznaje sprawę przeciwko mnie do sygn. akt 2 Ds. 542/14. Przedstawiono mi w niej zarzuty opisane jako:

  1. w postanowieniu z dnia 6 maja 2014 r. – Załącznik 1: „Asp. Marcin Moń z Komisariatu Policji IV w Krakowie prowadząc dochodzenie l.dz. MKZ-D-1851/14 przeciwko Zbigniewowi Kękuś podejrzanemu o czyn z art. 13 § 1 kk zw. z art. 242 § 4 kk działając na podstawie art. 313 § 1, 314 kpk i zgodnie z art. 313§2 kpk, w dniu 6 maja 2014 r., przedstawił postanowienie o przedstawieniu zarzutów z dnia 06.05.2014 r., ob. Zbigniewowi Kękuś zarzucając mu, że: W dniu 05 maja 2014 roku w Krakowie, będąc pozbawiony wolności na podstawie orzeczenia Sądu Rejonowego w Dębicy sygn. akt II K 407/13, używając przemocy poprzez kopnięcie kraty zabezpieczającej przedział dla osób zatrzymanych samochodu m-ki Fiat Ducato nr rej. HPHB147, którą z dużą siłą uderzyła konwojującego policjanta sierż. sztab. Pawła Lewkowicza w klatkę piersiową, usiłował się uwolnić, jednak zamierzonego celu nie osiągną z uwagi na obezwładnienia przez konwojujących go funkcjonariuszy Policji.

Na podstawie art. 313§3i4, 314kpk postanowienie o przedstawieniu zarzutów uzasadniam Fakt popełnienia przez Zbigniewa Kękuś zarzuconego mu czynu udokumentowany jest zeznaniami świadków. Podane okoliczności uzasadniają przedstawiony podejrzanemu zarzut asp. Marcin Moń”

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, Komisariat Policji IV w Krakowie, L.dz.

MKZ-D-1851/14, postanowienie z dnia 6 maja 2014 r. o przedstawieniu zarzutów – Załącznik 1

  1. w postanowieniu z dnia 25 sierpnia 2014 r. – Załącznik 2: „Kraków, dnia 25.08.2014 r. Komisariat Policji IV w Krakowie L.dz. MKZD-1851/14 RSD-1053/14 2 Ds. 542/14 Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ UZASADNIENIE POSTANOWIENIA PRZEDSTAWIENIU ZARZUTU na podstawie art. 313 § 1, 314kpk i zgodnie z art. 313 § 2 kpk asp. Tomasz Malik z IV KP w Krakowie przedstawił zarzut dnia 21.08.2014r. Zbigniewowi Kękuś Dokładne określenie zarzucanego czynu czynu(ów) i jego (ich) kwalifikacji prawnej:w dniu 05 maja 2014 r. w Krakowie będąc pozbawiony wolności na podstawie orzeczenia Sądu Rejonowego w Dębicy sygn. II K 407/13, usiłował się samouwolnićużywając przemocy polegającej na kopnięciu kratyzabezpieczającej przedział dla osób zatrzymanych samochodu marki Fiat Ducato nr. Rej. HPHB147, która to z dużą siłą uderzyła konwojującego funkcjonariusza policji sierż. sztab. Pawła Lewkowicza powodując stłuczenie powłok klatki piersiowej po stronie prawej z podbiegnięciem krwawym tej okolicy co naruszyło czynności narządów ciała na okres poniżej dni siedmiu oraz wystawiając nogę z pomieszczenia dla osób zatrzymanych, jednak zamierzonego rezultatu nie osiągnął z uwagi na obezwładnienie przez konwojujących go funkcjonariuszy policji wskutek czego sierż. sztab. Michał Doroba, który podejmując czynności w celu zapobieżenia ucieczki upadł doznając obrzęku lewego nadgarstka i stłuczenie łokcia co naruszyło czynności narządów ciała na okres poniżej dni siedmiu a okoliczności te miały miejsce podczas lub w związku z wykonywaniem przez w/w funkcjonariuszy obowiązków służbowych tj. o przest. z art. 222par1kk i art.157par2kk w zw. z art. 13par1kk w zw. z art. 242par4kk w zw. z art. 11par2kk

Powyższe postanowienie na podstawie art. 313 § 3 i 4, 314kpk Uzasadniam

Zebrany materiał w prowadzonym postępowaniu przygotowawczym, a w szczególności zeznania świadków – Pawła Lewkowicz, Marcina Rak, Michała Dobosz – oraz opinia Zakładu medycyny Sądowej, dały merytoryczną podstawę do wydania postanowienia o przedstawieniu zarzutu. podpis policjanta”

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, sporządzone w dniu 25 sierpnia 2014 r.

w Komisariacie Policji IV w Krakowie „Dokładne określenie zarzucanego czynu czynu(ów) i jego(ich) kwalifikacji prawnej.”, L.dz. MKZD-1851/14 RSD-1053/14 – Załącznik 2

 

Do zdarzenia skutkującego przedstawieniem mi zarzutów doszło w związku z wypełnianiem w dniu 5 maja 2014 r. przez policjantów Wydziału Konwojowania Komendy Wojewódzkiej Policji w Krakowie, sierż. sztab. Michała Dorobę, sierż. sztab. Pawła Lewkowicza i st. post. Marcina Raka postanowienia sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 25 kwietnia 2014 r., sygn. akt II K 407/13, o zatrzymaniu mnie i przymusowym doprowadzeniu w dniu 7 maja 2014 r. do Aresztu Śledczego w Krakowie na badania psychiatryczne, które mieli przeprowadzić biegli z listy prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie, lekarze psychiatrzy Mariusz Patla i Katarzyna Bilska-Zaremba oraz psycholog Ryszard Janczura.

 

W dniu 6 maja 2014 r. prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza Bartłomiej Legutko wydał postanowienie o poddaniu mnie następnego dnia, 7 maja 2014 r., badaniom psychiatrycznym.

Wyznaczeni przez niego biegli z listy prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie lekarze psychiatrzy Mariusz Patla i Katarzyna Bilska-Zaremba w sporządzonej w dniu 3 czerwca 2014 r. Opinii sądowo-psychiatrycznej złożyli wniosek o poddanie mnie obserwacji psychiatrycznej.
W dniu 17 czerwca 2014 r. prokurator B. Legutko skierował wniosek do Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Wydział II Karny o wydanie postanowienia o poddaniu mnie obserwacji psychiatrycznej.

W dniu 16 października 2014 r. sędzia Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Wydział IX Karny Katarzyna Kaczmara wydała postanowienie o badaniu stanu mojego zdrowia psychicznego połączonym z obserwacją w zakładzie leczniczym przez okres nie dłużej niż 4 (cztery) tygodnie, określając jako miejsce przeprowadzenia obserwacji Szpital Specjalistyczny im. dr. Józefa Babińskiego w Krakowie przy ul. J. Babińskiego 29 – Załącznik 3:

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, postanowienie sędzi Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Katarzyny Kaczmary z dnia 16 października 2014 r., sygn. akt IX Kp 300/14/K – Załącznik 3

 

Postanowienie sędzi Katarzyny Kaczmary utrzymał w mocy Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział IV Karny – Odwoławczy w składzie SSO Lidia Haj, SSO Jadwiga Żmudzka, SSR del. Agnieszka Sułowska-Gibas, przy udziale prokuratora Prokuratury Okręgowej w Krakowie Zbigniewa Grzesika – Załącznik 4:

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, postanowienie Sądu Okręgowego w

Krakowie Wydział IV Karny – Odwoławczy w składzie SSO Lidia Haj, SSO Jadwiga Żmudzka, SSR del. Agnieszka Sułowska-Gibas z dnia 10 kwietnia 2015 r., sygn. IV Kz 718/14 – Załącznik 4

 

Wezwaniem z dnia 28 kwietnia 2015 r. prokurator Dorota Baranowska wezwała mnie do stawiennictwa na obserwację psychiatryczną – Załącznik 5: „Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza w Krakowie Sygn. akt 2 Ds./542/14 Kraków, dnia 28 kwietnia 2015 r. Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ Termin dnia: 18.05.2015 r. Wzywa się Pana do osobistego stawiennictwa w dniu 18.05.2015 r. o godz. 09:00 do Izby Przyjęć Szpitala Specjalistycznego im. J. Babińskiego w Krakowie ul. Babińskiego 29 /obserwacja będzie wykonywana na Oddziale 4 B/ jako podejrzanego w sprawie sygn. akt 2 Ds./542/14 podejrz. o przest. z art. 242 § 4 kk.

Wezwany powinien posiadać przy sobie dowód osobisty lub inny ważny dokument stwierdzający jego tożsamość. Starszy referent Prokuratury Rejonowej Jadwiga Zając”
Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds/542/14, Wezwanie z dnia 28 kwietnia 2015 r. –

Załącznik 5

 

Nie stawiłem się na w.w. wezwanie ponieważ wiem, że nie jestem sprawcą czynów, które mi przypisano.

Pismami z dnia 8 czerwca 2015 r., 12 czerwca 2015 r., 16 czerwca 2015 r., 3 lipca 2015 r., 14 lipca 2015 r., 23 lipca 2015 r., 5 sierpnia 2015 r., 12 sierpnia 2015 r. złożonymi do akt sprawy sygn. akt 2 Ds. 542/14 – adresatkami były prokurator Dorota Baranowska lub prokurator Małgorzata Lipska – składałem wniosek o przeprowadzenie przed poddaniem mnie obserwacji psychiatrycznej eksperymentu procesowego na okoliczność ustalenia czy jest możliwe popełnienie czynów przypisanych mi w w.w. postanowieniach z dnia 6 maja 2014 r. /Załącznik 1/ i 25 sierpnia 2015 r. /Załącznik 2/.

 

Pismem z dnia 3 sierpnia 2015 r. wyznaczony mi przez sąd z urzędu – na podstawie art. 79 § 1 pkt 3 k.p.k.: „§ 1. W postępowaniu karnym oskarżony musi mieć obrońcę, jeżeli: (…) 3) zachodzi uzasadniona wątpliwość co do jego poczytalności. – obrońca Wojciech Wandzel złożył wniosek – Załącznik 6: „KANCELARIA ADWOKACKA ADWOKAT WOJCIECH WANDZEL Adwokat Wojciech Wandzel || Kancelaria Adwokacka

Kraków, dnia 3 sierpnia 2015 roku PANI PROKURATOR Dorota Baranowska PROKURATURA REJONOWA KRAKOW KROWODRZA 31-858 Kraków, oś. Kościuszkowskie 2

Sygn. akt: 2 Ds 542/14 Podejrzany: Zbigniew Kękuś („Podejrzany”) reprezentowany przez obrońcę z urzędu – adwokata Wojciecha Wandzela,Kancelaria Adwokacka, ul. Rakowicka 7, Kraków 31-511

WNIOSEK DOWODOWY O PRZEPROWADZENIE EKSPERYMENTU PROCESOWEGO

Działając w imieniu Podejrzanego Zbigniewa Kękusia, jako jego obrońca z urzędu wykazany w aktach sprawy, na podstawie art. 167 § 2 kodeksu postępowania karnego w związku z art. 211 kodeksu postępowania karnego niniejszym wnoszę o: I. przeprowadzenie eksperymentu procesowego poprzez odtworzenie przebiegu zdarzenia z dnia 5 maja 2014 roku, w trakcie którego Podejrzany miał rzekomo usiłować się samouwolnić, używając rzekomo przemocy polegającej na kopnięciu kraty zabezpieczającej przedział dla osób zatrzymanych samochodu marki Fiat Ducato, która to z dużą siłą rzekomo uderzyła konwojującego funkcjonariusza policji Pawła Lewkowicza celem ustalenia, iż niemożliwe było popełnienie przez Podejrzanego przypisywanych mu czynów z dnia 5 maja 2014 roku w okolicznościach przedstawionych w protokołach przesłuchań świadków Pawła Lewkowicza, Marcina Raka, Michała Doroby z dnia 5 maja 2014 roku, a także na okoliczność prawdziwego przebiegu zdarzeń z dnia 5 maja 2014 roku,

II. przeprowadzenie dowodu z eksperymentu procesowego przed poddaniem Podejrzanego badaniom stanu zdrowia psychicznego połączonego z obserwacją w zakładzie leczniczym orzeczonym przez postanowienie Sądu Rejonowego dla Krakowa – Krowodrzy w Krakowie IX Wydział Karny z dnia 16 października 2014 roku (sygn. akt IX Kp 300/14/K), utrzymanym w mocy przez Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział IV Karny Odwoławczy z dnia 10 kwietnia 2015 roku (sygn. akt IV Kz 718/14),

III. wezwanie na zasadzie art. 315 § 2 kodeksu postępowania karnego Podejrzanego na termin wnioskowanej czynności celem umożliwienia Podejrzanemu wzięcia udziału w wyżej wnioskowanej czynności postępowania przygotowawczego,

IV. wezwanie na zasadzie art. 315 § 2 kodeksu postępowania karnego obrońcy Podejrzanego na termin wnioskowanej czynności celem umożliwienia obrońcy wzięcia udziału w wyżej wnioskowanej czynności postępowania przygotowawczego.

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds/542/14, pismo adw. Wojciecha Wandzela z dnia

3 sierpnia 2015 r. – Załącznik 6

 

W uzasadnieniu adw. Wojciech Wandzel wskazał m.in.:

  1. na sprzeczne i wykluczające się nawzajem zeznania policjantów, którzy mnie zatrzymali w dniu 5 maja 2014 r.
  2. żaden z policjantów, którzy mnie zatrzymali w dniu 5 maja 2014 r. ok. godz. 15:30 nie podał do sporządzanego w ich oraz mojej obecności w godz. 16:45 – 17:00 i odczytanego nam „Protokołu Zatrzymania Osoby” o zdarzeniu, do którego rzekomo doszło ok. godz. 16:00 i które stało się przyczyną przedstawionych mi zarzutów, a które oni zgłosili w dniu 5 maja 2014 r. dopiero w godz. 18:45 – 19:30

 

Obaj, ja i mój obrońca adw. Wojciech Wandzel, powoływaliśmy się w naszych wnioskach na utrwalone od wielu lat orzecznictwo Sądu Najwyższego, tj. na:

  1. orzeczenie z dnia 5 marca 2002 roku (sygn. akt III KKN 329/99: „Stan psychiczny może, rzecz jasna, powodować, że w sytuacjach określonych w art. 31 § 1 k.k. jest on niezdolny do popełnienia przestępstwa, ale proces karny nie jest psychiatrycznym postępowaniem diagnostycznym, w którym nie kwestia popełnienia przez pacjenta czynu zabronionego w rozumieniu art. 115 § 1 k.k., lecz jego stan psychiczny stanowi przedmiot badania lekarskiego. W procesie karnym stan psychiczny oskarżonego ma znaczenie dopiero przy ustaleniu, że dopuścił się on czynu zabronionego, co wynika również z treści art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k.”
  2. orzeczenie z dnia 18 lutego 2009 r., sygn. akt IV KK 306/08: Żaden przepis prawa nie zwalnia sądu z obowiązku ustalenia, czy oskarżony, który według opinii biegłych psychiatrów jest niepoczytalny w rozumieniu art. 31 § 1 KK, popełnił zarzucany mu czyn. Użyte sformułowania w art. 31 § 1 KK „w czasie czynu” oraz w art. 414 § 1 KPK „w chwili czynu”, wskazują jednoznacznie, iż musi zachodzić zbieżność w czasie dwóch zaszłości, a więc czynu oskarżonego oraz jego niepoczytalności.”

 

Adw. Wojciech Wandzel powołał się dodatkowo na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 sierpnia 2013 roku (sygn. akt III KO 69/02): Eksperyment procesowy można przeprowadzić w postępowaniu sądowym bądź przygotowawczym, o ile jest to celowe dla sprawdzenia okoliczności mających istotne znaczenie dla sprawy.”

 

Ja w moich wnioskach o przeprowadzenie eksperymentu procesowego przed pozbawieniem mnie wolności przez poddanie mnie obserwacji psychiatrycznej powoływałem się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 10 lipca 2007 r., sygn. akt SK 50/06, którym TK orzekł: WYROK z dnia 10 lipca 2007 r. Sygn. akt SK 50/06 W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej Trybunał Konstytucyjny w składzie: Marek Mazurkiewicz – przewodniczącyMarian GrzybowskiAdam JamrózMarek Kotlinowski – sprawozdawcaTeresa Liszcz,protokolant: Grażyna Szałygo,po rozpoznaniu, z udziałem skarżących oraz Sejmu, Prokuratora Generalnego i RzecznikaPraw Obywatelskich, na rozprawie w dniu 10 lipca 2007 r., połączonych skargkonstytucyjnych Zbigniewa Osewskiego oraz Hanny Różańskiej o zbadanie zgodności:art. 203 w związku z art. 202 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555, ze zm.) z art. 41 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 1, art. 30, art. 2 oraz art. 31 ust. 3 Konstytucji, orzeka: (…) III Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: (…) W ramach niniejszego postępowania problematyka wolnościowa rozpatrywana będzie w kontekście przymusowego umieszczenia oskarżonego w zakładzie leczniczym celem poddania go obserwacji psychiatrycznej, a zatem w kontekście pozbawienia go wolności osobistej na czas obserwacji psychiatrycznej.
(…)
Umieszczenie oskarżonego na obserwacji w zakładzie leczniczym stanowi niewątpliwie formę rzeczywistego pozbawienia go wolności i stąd też na mocy art. 63 § 1 k.k. podlega zaliczeniu na poczet kary pozbawienia wolności (zob. wyrok SA w Krakowie z 24 sierpnia 2000 r., sygn. akt II AKa 141/00, KZS nr 9/2000, poz. 33; postanowienie SN z 17 września 2002 r., sygn. akt II KK 227/02, Lex nr 55534). Nie sposób bowiem podzielić wyrażanego niekiedy w orzecznictwie sądowym poglądu, że poddanie oskarżonego obserwacji psychiatrycznej dla stwierdzenia jego poczytalności nie jest działaniem naruszającym prawo do wolności osobistej, lecz jest jedynie czynnością procesową o charakterze dowodowym (zob. wyrok SA w Katowicach z 16 maja 2002 r., sygn. akt II AKa 114/02, „Wokanda” nr 5/2003, poz. 43; postanowienie SA w Krakowie z 23 października 2003 r., sygn. akt II AKz 408/03, „Krakowskie Zeszyty Sądowe” nr 11/2003, poz. 35).
(…)
Badanie psychiatryczne połączone z obserwacją w zakładzie leczniczym stanowi bowiem nie tylko metodę badawczą w psychiatrii, ale również, o czym wyżej była mowa, swoistą formę pozbawienia oskarżonego wolności osobistej. Stąd też potrzeba jego stosowania powinna być weryfikowana przez sąd nie tylko pod kątem przydatności do stwierdzenia stanu poczytalności oskarżonego tempore criminis i tempore procedendi, ale również – a nawet przede wszystkim – pod kątem dopuszczalnych ograniczeń konstytucyjnie gwarantowanej wolności osobistej. Ochrona tej wolności ma bowiem większe znaczenie aniżeli ustalenie poczytalności oskarżonego, choćby to ostatnie pozwoliło nawet na wyłączenie jego odpowiedzialności karnej. Sąd powinien zatem kierować się nie tylko podstawową zasadą, którą związani są lekarze, tj. salus aegroti suprema lex („dobro chorego naczelnym prawem”), ale również zważać na fakt, że w postępowaniu karnym najwyższym dobrem oskarżonego, które może mu zostać odebrane, jest właśnie jego wolność osobista.Prawo do wolności osobistej jest bowiem jednym z najważniejszych prawczłowieka, warunkującym niejednokrotnie możliwość korzystania przez niego z innychpraw i wolności wyrażonych w przepisach konstytucyjnych czy ustawowych. Dlatego teżprawodawca dokonał nie tylko jego konstytucjonalizacji, ale wprowadził równieższczegółowe regulacje dotyczące jego ochrony. Jednakże prawo do wolności osobistej, jak i inne prawa konstytucyjnie zagwarantowane, może podlegać „drastycznemu ograniczeniu wobec osób naruszających prawo, które daje ochronę dobru wspólnemu czy innym ważnym wartościom konstytucyjnie chronionym. Do podstawowych zadań państwa należy bowiem egzekwowanie przez nie prawa, w tym zapewnienie nieuchronności kary dla osób prawo to naruszających” (wyrok z 10 lipca 2000 r., sygn. SK 21/99, OTK ZU nr 5/2000, poz. 144).
Art. 41 ust. 1 Konstytucji, dopuszczając wyraźnie możliwość ograniczenia, a nawet pozbawienia wolności osobistej, pozostawia ustawodawcy swobodę w zakresie dookreślenia „zasad” i „trybu” jej limitowania. Swoboda ustawodawcy nie ma jednak charakteru absolutnego, gdyż regulacje ustawowe ograniczające konstytucyjnie chronione prawa i wolności muszą spełniać warunki, o których mowa w art. 31 ust. 3 Konstytucji.

Ograniczenia takie mogą być zatem ustanawiane tylko w ustawie i tylko wtedy, gdy sąkonieczne w demokratycznym państwie dla jego bezpieczeństwa lub porządkupublicznego, bądź dla ochrony środowiska, zdrowia i moralności publicznej, albo wolnościi praw innych osób, a ponadto nie mogą naruszać istoty wolności i praw. W orzecznictwieTK wskazuje się również, że „uregulowania ustawowe, na podstawie których możliwe jest pozbawienie wolności, muszą spełniać najwyższe wymagania, szczególnie co do stopnia precyzji” (wyrok z 24 lipca 2006 r., sygn. SK 58/03, OTK ZU nr 7/A/2006, poz. 85), a ocena spełnienia poszczególnych kryteriów składających się na zasadę zakazu nadmiernej (nieproporcjonalnej) ingerencji wymaga pewnego zrelatywizowania stosownie do charakteru poszczególnych praw i wolności jednostki. „Surowsze standardy ocenyprzykładać należy do regulacji praw i wolności osobistych i politycznych niż do prawekonomicznych i socjalnych” (orzeczenie z 17 października 1995 r., sygn. K 10/95, OTK ZU nr 2/1995, poz. 10; wyrok z 12 stycznia 1999 r., sygn. P 2/98, OTK ZU nr 1/1999, poz. 2). Podobna zasada obowiązuje w orzecznictwie FSK, gdzie przyjmuje się, że ochrona danych dotyczących stanu zdrowia, stanu psychicznego i charakteru człowieka jest tym bardziej intensywna, im bliżej sfery życia intymnego zainteresowanego pozostają te dane, jako że każdy ma prawo do nienaruszalności obszaru życia prywatnego, jego poszanowania i ochrony przez wszelką władzę państwową (zob. orzeczenie FSK w sprawie 2 BvR 1523/01).
Odnosząc powyższe rozważania do zaskarżonej regulacji, należy zauważyć, że art. 203 § 1 k.p.k. umożliwia pozbawienie wolności na czas trwania obserwacji psychiatrycznej dla celów toczącego się postępowania karnego. Owo pozbawienie wolności ma służyć ustaleniu poczytalności oskarżonego tempore criminis oraz temporeprocedendi, a w dalszej kolejności stwierdzeniu jego zdolności do ponoszenia odpowiedzialności karnej (ewentualnie zasadności orzeczenia środka zabezpieczającego) oraz zdolności do uczestniczenia w poszczególnych czynnościach procesowych. Zastosowanie art. 203 § 1 k.p.k. ma zatem służyć celom konkretnego postępowaniazmierzającego do wyegzekwowania odpowiedzialności karnej za konkretny czynzabroniony. Warunkiem zastosowania tej drastycznej metody badawczej powinno byćzatem uprzednie ustalenie istnienia wysokiego prawdopodobieństwa popełnienia przezoskarżonego zarzucanego mu czynu zabronionego. Pozbawienie wolności osoby, wobecktórej prawdopodobieństwo takie nie zachodzi, nawet jeżeli służyłoby ustaleniu stanu jejzdrowia psychicznego, nie będzie bowiem chroniło żadnej z wartości, o których mowa wart. 31 ust. 3 Konstytucji, a tym samym będzie stanowiło nadmierną ingerencję w sferękonstytucyjnie gwarantowanych praw i wolności. Warto wskazać, że ta właśnie zasada powiązana została przez twórców obecnego kodeksu karnego z regulacją dotyczącą środków zabezpieczających. W uzasadnieniu do kodeksu karnego stwierdzono bowiem: „Przesłanką orzeczenia o umieszczeniu niepoczytalnego w odpowiednim zakładziepsychiatrycznym jest popełnienie przez niego czynu zabronionego o znacznej szkodliwości społecznej oraz wysokie prawdopodobieństwo ponownego popełnienia takiego czynu. Wprowadzono tu zasadę proporcjonalności pozbawienia wolności związanego z tym środkiem do wagi popełnionego czynu oraz warunek konieczny, tj. poważną groźbę ponownego popełnienia takiego czynu. A zatem ani «drobne» czy też «średnie» przestępstwo, ani też prawdopodobieństwo popełnienia nawet poważnego czynuzabronionego, które «nie jest wysokie» nie uzasadniają umieszczenia sprawcy wzamkniętym zakładzie (ultima ratio pozbawienia wolności)” – uzasadnienie do rządowegoprojektu nowego kodeksu karnego, druk sejmowy nr 1274 z 18 sierpnia 1995 r., s. 168-169.
Pozbawienie wolności dla celów toczącego się postępowania karnego nie może być również dla oskarżonego dolegliwością samą w sobie, która później nie mogłaby zostać zrekompensowana poprzez zaliczenie czasu jej trwania na poczet orzeczonej kary izolacyjnej (art. 63 § 1 k.k.). Stąd też w wypadku tymczasowego aresztowania, stanowiącego również przejściową i służącą celom postępowania karnego formę pozbawienia wolności, ustawodawca wyraźnie zastrzegł, że stosowanie tego środka zapobiegawczego jest niedopuszczalne, gdy na podstawie okoliczności sprawy można przewidywać, że sąd orzeknie w stosunku do oskarżonego karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania lub karę łagodniejszą albo że okres tymczasowego aresztowania przekroczy przewidywany wymiar kary pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia (art. 259 § 2 k.p.k.). Tymczasowego aresztowania nie można również stosować, jeżeli przestępstwo zagrożone jest karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą roku (art. 259 § 3 k.p.k.), tym bardziej więc, jeżeli zagrożone jest wyłącznie karą nieizolacyjną. Ograniczenia te nie mają zastosowania tylko wówczas, gdy oskarżony ukrywa się, uporczywie nie stawia się na wezwania lub w inny bezprawny sposób utrudnia postępowanie albo nie można ustalić jego tożsamości (art. 259 § 4 k.p.k.). Przebywanie oskarżonego na obserwacji w zakładzie leczniczym z reguły nie stanowi formy jedynie chwilowego pozbawienia go wolności, gdyż zgodnie z art. 203 § 3 k.p.k. obserwacja taka może trwać 6 tygodni, a następnie ten termin może być przedłużony, przy czym ustawodawca nie określa maksymalnego czasu jej trwania. Niewątpliwie jest to zatem forma pozbawienia wolności często co najmniej tak dolegliwadla oskarżonego jak tymczasowe aresztowanie.

 

Pismem z dnia 12 sierpnia 2015 r. adw. Wojciech Wandzel złożył – Załącznik 15: „Wniosek o odstąpienie od poddania podejrzanego obserwacji w zakładzie leczniczym”.
Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds/542/14, pismo adw. Wojciecha Wandzela z dnia

12 sierpnia 2015 r. – Załącznik 15

 

W uzasadnieniu adw. Wojciech Wandzel przedstawił podał fakty jak w uzasadnieniu do jego w.w. pisma z dnia 3 sierpnia 2015 r., którym złożył – Załącznik 6: „Wniosek dowodowy o przeprowadzenie eksperymentu procesowego”.

 

W dniu 19 sierpnia 2015 r. prokurator Dorota Baranowska wydała zarządzenie – Załącznik 7: „Prokuratura Rejonowa Kraków-Krowodrza /adres – ZKE/ 2 Ds. 542/14 Dnia 19 sierpnia 2015 r. ZARZĄDZENIE o zatrzymaniu i przymusowym doprowadzeniu podejrzanego Dorota Baranowska-prokurator Prokuratury Rejonowej w Krakowie-Krowodrzy w sprawie 2 Ds. 542/14 przeciwko Zbigniew Kękuś podejrz. o przest. z art. 222§1kk i art. 157§2kk, art. 13§1kk w zw. z art. 242§4kk w zw. z art. 11 §2 kk na podstawie art. 247§1pkt 1 i 2 kpk, art. 75 §1 i 2 kpk zarządza I. zatrzymanie i przymusowe doprowadzenie podejrzanego Pana: Zbigniew Kękuś (…) który w piśmie z dn. 17 sierpnia 2015 r. /data wpływu/ wskazał, że będzie w Recepcji Komendy Miejskiej Policji w Krakowie, ul. Siemiradzkiego 24 w godz. 08.55 do 09.30, do siedziby Szpitala im Babińskiego w Krakowie – adres: Kraków ul. Babińskiego 29 Oddział 4B w dniu 20 sierpnia 2015 r. w godz. 8.15 – 10.30 celem wykonania czynności polegającej na przeprowadzeniu badań psychiatrycznych połączonych z obserwacją w zakładzie leczniczym przez okres trwający nie dłużej niż 4 tygodnie

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, zarządzenie prokurator Doroty

Baranowskiej z dnia 19 sierpnia 2015 r. – Załącznik 7

 

Policja zatrzymała mnie w dniu 20 sierpnia 2015 r. o godz. 09:00 w Komendzie Miejskiej Policji w Krakowie przy ul. Siemiradzkiego 24, co potwierdza „Protokół Zatrzymania Osoby”, w którym podano m.in. – Załącznik 8: „Komisariat Policji IV w Krakowie MZ 274/15 PROTOKÓŁ ZATRZYMANIA OSOBY Imię i nazwisko zatrzymanegogodzina i data zatrzymania: Zbigniew Kękuś 09:00 20.08.2015Miejsce czynności – Kraków ul. Siemiradzkiego 24 Stopień, imię i nazwisko policjanta prowadzącego czynność – asp. Sylwia Orzechowska – Poseł z KP IV Kraków Miejsce sporządzenia protokołu – KP IV Kraków 09:10 20.08.2015 (…) Przyczyna zatrzymania – Realizacja nakazu doprowadzenia Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza sygn. akt 2 Ds. 542/14 zarządzającego zatrzymanie i przymusowe doprowadzenie do Szpitala im. Babińskiego w Krakowie ul. Babińskiego 29 oddział 4B na dzień 20-08-2015 r. w godz. 08:15 – 10:30.

(…) Stopień imię i nazwisko, podpis policjanta zawiadamiającego – asp. Sylwia Orzechowska – Poseł”
Dowód: Komisariat Policji IV w Krakowie, sygn. akt MZ 274/15, Protokół Zatrzymania Osoby z dnia 20 sierpnia

2015 r. – Załącznik 8

 

Zgodnie z zapowiedziami z w.w. pism z dnia 8 czerwca 2015 r., 12 czerwca 2015 r., 16 czerwca 2015 r., 3 lipca 2015 r., 14 lipca 2015 r., 23 lipca 2015 r., 5 sierpnia 2015 r., 12 sierpnia 2015 r. do prokurator Doroty Baranowskiej lub prokurator Małgorzaty Lipskiej, natychmiast po umieszczeniu mnie w dniu 20 sierpnia 2015 r. w Oddziale 4B Szpitala Specjalistycznego im. dr. J. Babińskiego w Krakowie rozpocząłem protest głodowy. Z jego powodu wypisano mnie ze Szpitala w dniu 24 sierpnia 2015 r., co potwierdziła w piśmie z dnia 25 sierpnia 2015 r. do Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza Ordynator Oddziału 4B Szpitala Specjalistycznego im. dr. J. Babińskiego, lek. Danuta Woźniak – Załącznik 9: „Szpital Specjalistyczny im. dr. Józefa Babińskiego Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej w Krakowie, Kraków, 25 sierpnia 2015 r. 4B-5104-24/15 Prokuratura Rejonowa Kraków-Krowodrza /adres – ZKE/ Uprzejmie informujemy, że pacjent Zbigniew Kękuś ur. 02-05-1958, PESEL /Numer PESEL – ZKE/ zam. /adres – ZKE/ został przyjęty w dniu 20.08.2015 r. w celu przeprowadzenia obserwacji sądowo-psychiatrycznej zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego dla dzielnicy Kraków-Krowodrza. Po przyjęciu do oddziału pacjent nie wyraził zgody na pobranie krwi w celu wykonania badań laboratoryjnych, nie wyraził zgody na badanie EEG, KT głowy oraz na badanie psychologiczne.

Od chwili przyjęcia do Oddziału podjął głodówkę, którą kontynuował do dnia 24.08.2015 r. Biorąc pod uwagę wszystkie powyższe okoliczności nie ma możliwości przeprowadzenia obserwacji sądowo-psychiatrycznej tym samym wydania opinii sądowo-psychiatrycznej, dlatego pacjenta wypisano z Oddziału. Pacjent w dniu wypisu zgłasza ogólnie dobre samopoczucie, nie zgadza się na badanie lekarskie w Oddziale, ani na konsultację w SOR.

Dotyczy: 2 Ds. 542/14. Kierownik Oddziału Psychiatrycznego Kraków-Podgórze I Szpitala Specjalistycznego im. dr. J. Babińskiego SPZOZ w Krakowie lek. Danuta Woźniak specjalista psychiatra 5069421”

Dowód: Szpital Specjalistyczny im. dr. Józefa Babińskiego Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej w

Krakowie, pismo Ordynatora Oddziału 4B lek. med. Danuty Woźniak z dnia 25 sierpnia 2015 r., 4B-5104-24/15, do Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza – Załącznik 9

 

Dopiero po uwolnieniu mnie ze Szpitala im. dr. J. Babińskiego z powodu prowadzonego przeze mnie protestu głodowego prokurator Dorota Baranowska postanowiła przeprowadzić eksperyment procesowy z moim oraz uznanych za pokrzywdzonych przeze mnie policjantów udziałem. W dniu 4 września 2015 r. sporządziła wezwanie dla mnie o treści – Załącznik 10: „Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza /adres – ZKE/ Sygn. akt 2 Ds. 542/14 Kraków, dnia 04 września 2015 r. Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ WEZWANIE Termin dnia: 28.09.2016 r. Wzywa się Pana do osobistego stawiennictwa w dniu 28.09.2015 r. o godz. 08:30 Prokuratury Rejonowej w Krakowie-Krowodrzy w Krakowie, Kraków, oś. Kościuszkowskie 2 gab. 305 jako podejrzanego w sprawie sygn. akt 2 Ds. 542/14 podejrz: o przest. z art. 13 § 1kk w zw. z art. 242§4 kk w celu: 1/ przeprowadzenia eksperymentu procesowego z osobami uczestniczącymi: Pana jako podejrzanego, funkcjonariuszy Policji Państwowej /M. Doroba, M. Rak, P. Lewkowicz/, na miejscu będzie pojazd m-ki Fiat Dukato nr rej. HPG B 147

2/ przesłuchania funkcjonariusza Policji R. Tarnówko

3/ po wykonaniu czynności z pkt 2 i 3 przesłuchanie Pana jako podejrzanego. Młodszy Referent Katarzyna Skorupka”

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, Wezwanie z dnia 4 września 2015 r. – Załącznik 10

 

W dniu 28 września 2015 r. złożyłem wniosek o wyłączenie prokurator D. Baranowskiej, prokuratora rejonowego Małgorzaty Lipskiej oraz wszystkich prokuratorów Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza od rozpoznawania sprawy przeciwko mnie.

 

Następny termin przeprowadzenia eksperymentu procesowego prokurator D. Baranowska wyznaczyła na dzień 23 listopada 2015 r. wzywając mnie wezwaniem z dnia 29 października 2015 r. – Załącznik 11: „Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza /adres – ZKE/ Sygn. akt 2 Ds. 542/14 Kraków, dnia 29 października 2015 r. Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ WEZWANIE Termin dnia: 23 listopada 2015 r. Wzywa się Pana do osobistego stawiennictwa w dniu 23-11-2015 r. o godz. 08:30 Prokuratury Rejonowej w Krakowie-Krowodrzy w Krakowie, Kraków, oś. Kościuszkowskie 2 pokój nr 305 jako podejrzanego w sprawie sygn. akt 2 Ds. 542/14 o przestępstwo z 13 § 1kk w zw. z art. 242§4 kk, 157 § 2 kk i inne w celu: 1/ przeprowadzenia eksperymentu procesowego z osobami uczestniczącymi: Pana jako podejrzanego, funkcjonariuszy Policji Państwowej /M. Doroba, M. Rak, P. Lewkowicz/, na miejscu będzie pojazd m-ki Fiat Ducato nr rej. HPG B 147

2/ przesłuchania funkcjonariusza Policji R. Tarnówko

3/ po wykonaniu czynności z pkt 2 i 3 przesłuchanie Pana jako podejrzanego.

STARSZY REFERENT Prokuratury Rejonowej Jadwiga Zając”

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, wezwanie z dnia 29 października 2015

r. do uczestnictwa w czynnościach procesowych wyznaczonych na dzień 23 listopada 2015 r. – Załącznik 11

 

Pismem z dnia 20 listopada 2015 r. skierowanym do prokurator Doroty Baranowskiej złożyłem m.in.: „Prokurator Dorota Baranowska, Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza oś. Kościuszkowskie 2, 31-858 Kraków Sygn. akt: 2 Ds. 542/14 Dotyczy:

  1. Zawiadomienie o moim niestawiennictwie w dniu 23 listopada 2015 r. z powodu wyłączenia Adresatki niniejszego pisma, prokuratora referenta w sprawie do sygn. akt 2 Ds. 542/14 od rozpoznawania tej. sprawy.
  2. Zawiadomienie o wydaniu postanowienia z dnia 21 października 2015 r. o oddaleniu mojego wniosku o wyłączenie prokuratora referenta w sprawie do sygn. akt 2 ds. 542/14, Adresatki niniejszego pisma, przez prokuratora nieuprawnionego, tj. prokuratora rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Małgorzatę Lipską, której dotyczył mój, nierozpoznany do dnia 21 października 2015 r. wniosek z dnia 28 września 2015 r. o jej wyłączenie.
  3. Prezentacja dowodów poświadczających słuszność mojego stanowiska, że są prawnie skuteczne złożone przeze mnie w dniu 28 września 2015 r. i uzupełnione w dniu 21 października 2015 r. wnioski o wyłączenie każdego prokuratora zatrudnionego w Prokuraturze Rejonowej Kraków Krowodrza od rozpoznawania sprawy do sygn. akt 2 Ds. 542/14.
  4. Zawiadomienie, że prokuraturą uprawnioną do rozpoznania moich wniosków z dnia 28 września 2015 r. o wyłączenie każdego prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza od rozpoznawania sprawy do sygn. akt 2 Ds. 542/14 jest Prokuratura Okręgowa w Krakowie.”

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, pismo Z. Kękusia z dnia 20 listopada 2015 r.

 

W uzasadnieniu podałem, że ponieważ w dniu 28 września 2015 r. złożyłem wnioski o wyłączenie wszystkich prokuratorów Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza – tj. każdego prokuratora, w tym referenta D. Baranowskiej, prokuratora rejonowego M. Lipskiej oraz każdego z pozostałych prokuratorów tej Prokuratury – od rozpoznawania sprawy przeciwko mnie, wnioski te powinny zostać rozpoznane przez Prokuraturę Okręgową w Krakowie.

A ponieważ mój wniosek o wyłączenie prokuratora referenta D. Baranowskiej rozpoznała – w dniu 21 października 2015 r. – prokurator rejonowy M. Lipska, co do której także złożyłem w dniu 28.09.2015 r. wniosek o jej wyłączenie i wniosek ten nie został rozpoznany, to postanowienie z dnia 21.10.2015 r. prokuratora rejonowego M. Lipskiej o oddaleniu mojego wniosku o wyłączenie prokurator Doroty Baranowskiej jest dotknięte nieważnością ponieważ zostało wydane przez prokuratora nieuprawnionego, bo wyłączonego.

 

Prokurator Dorota Baranowska… zrezygnowała później z przeprowadzenia eksperymentu procesowego i w dniu 5 lutego 2016 r. wydała postanowienie – Załącznik 12: „Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza /adres – ZKE/ 2 Ds. 542/14, Kraków, dnia 05 lutego 2016 r. Postanowienie o powołaniu biegłych zasięgnięciu opinii biegłych

Dorota Baranowska- prokurator Prokuratury Rejonowej w Krakowie-Krowodrzy w sprawie 2 Ds. 542/14 przeciwko Zbigniew Kękuś o przest. z art. 13§1kk w zw. z art.242§4 kk i art.157§2kk i inne w oparciu o art..: 193, 194, 196, 197, 198, 200 i 202 § 1kpk postanawia:

  1. powoła dwóch biegłych psychiatrów w osobach: Andrzeja Wsołka i Kingi Zoła celem stwierdzenia:
    1. czy podejrzany w chwili popełnienia zarzucanego mu czynu zabronionego miał pełną zdolność rozpoznania jego znaczenia i pokierowania swym postępowaniem
    2. czy zdolność ta (podp. 1) była w znacznym stopniu ograniczona, jeśli tak – to z jakich przyczyn
    3. czy podejrzany z uwagi na stan swego zdrowia psychicznego może brać udział w czynnościach procesowych w toczącym się przeciwko niemu postępowaniu
    4. czy jego stan zdrowia psychicznego pozwala na udział w postępowaniu lub prowadzenie obrony w sposób samodzielny oraz rozsądny.
    5. inne wnioski biegłych
  2. Udostępnić biegłym materiały akt sprawy 2Ds 542/14
  3. Zakreślić termin wydania opinii w terminie niezbędnym do przeprowadzenia badań i sporządzenia opinii na piśmie, w terminie niezwłocznie.

W myśl art. 197 § 3 w związku z art. 190 § 1 k.p.k. uprzedza się, że za wydanie niezgodnej z prawdą opinii grozi odpowiedzialność karna z art. 233 § 1 k.k. (pozbawienie wolności do lat 3).

Uzasadnienie: Do sygn. akt 2 Ds542/14 w Tutejszej Prokuraturze toczy się postępowanie karne przeciwko Zbigniewowi Kękusiowii o przest. z art. 13§1kk w zw. z art.242§4 kk i art.157§2kk i inne.

W sprawie zachodzą wątpliwości co do stanu poczytalności podejrzanego Zbigniewa Kękusia.

W tym stanie rzeczy celowym, a wręcz koniecznym jest, z uwagi na uzasadnione wątpliwości co do poczytalności wymienionego, uzyskanie opinii biegłych psychiatrów co do stanu poczytalności podejrzanego w odniesieniu do zarzuconych mu czynów. Postanowiono jak na wstępie. Prokurator Dorota Baranowska”
Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, postanowienie prokurator Doroty

Baranowskiej z dnia 05 lutego 2016 r. – Załącznik 12

 

W ślad za w.w. postanowieniem z dnia 5 lutego 2016 r. prokurator Dorota Baranowska sporządziła i doręczyła mi wezwanie z dnia 5 lutego 2016 r. – Załącznik 13: „Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza Sygn. akt 2 Ds 542/14 Kraków, dnia 05.02.2016 r. Pan Zbigniew Kękuś Termin dnia 25.02.2016 r.

Wzywa się Pana(ią) do osobistego stawiennictwa w dniu 25.02.2016 r. od godz. 14:00 w Gabinecie Psychoterapii pokój 9 B /parter/ gabinet dr A. Wsołek, K. Zoła ul. Olszańka 5 31-513 Kraków jako podejrzanego w sprawie o sygn. akt 2 Ds. 542/14 tj. o przestępstwo z art. 13§1kk w zw. z art.242§4 kk i art.157§2kk i inne.

STARSZY REFERNT Prokuratury Rejonowej Jadwiga Zając”
Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds 542/14, wezwanie z dnia 5 lutego 2016 r. –

Załącznik 13

 

Wskazać należy, że:

  1. w sprawie do sygn. akt 2 Ds 542/14 ja raz już byłem poddany badaniom psychiatrycznym, w dniu 6 maja 2014 r., przez biegłych z listy prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie lekarzy psychiatrów Mariusza Patlę i Katarzynę Bilską-Zarembę,
  2. postanowienie prokurator Doroty Baranowskiej z dnia 5 lutego 2016 r. o poddaniu mnie badaniom psychiatrycznym jest sprzeczne z postanowieniem Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Wydział IX Karny z dnia 16 października 2014 r. – Załącznik 14.

 

Podczas posiedzenia w dnu 16 października 2014 r. w sprawie przeciwko mnie do sygn. akt 2 Ds 542/14 Sąd Rejonowy dla Krakowa Krowodrzy Wydział IX Karny postanowił – Załącznik 14: „Sygn. akt IX Kp 300/14/K PROTOKÓŁ POSIEDZENIA Dnia 16 października 2014 r. Przewodniczący SSR Katarzyna Kaczmara (…) Sąd postanowił I. na zasadzie art. 196 § 3 kpk a contrario nie uwzględnić wniosku o powołanie innych biegłych bowiem na obecnym etapie postępowania Sąd nie stwierdził powodów osłabiających zaufanie do wiedzy lub bezstronności biegłych,”

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, protokół posiedzenia w dniu 16

października 2014 r. Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Wydział IX Karny, sygn. akt IX Kp 300/14/K – Załącznik 14

 

Po tym, gdy w dniu 19 sierpnia 2015 r. prokurator D. Baranowska wydała Policji nakaz zatrzymania mnie w dniu 20 sierpnia 2015 r. i pozbawienia wolności przez umieszczenie mnie w Szpitalu Specjalistycznym im dr. J. Babińskiego w Krakowie na okres do 4 tygodni i gdy mnie Policja doprowadziła do Szpitala w dniu 20.08.2015 r., skąd mnie wypisano w dniu 25 sierpnia 2015 r. z powodu prowadzonego przeze mnie protestu głodowego prokurator Dorota Baranowska wyznaczyła na dzień:

  1. 28 września 2015 r. – Załącznik 10,
  2. 23 listopada 2015 r. – Załącznik 11,

terminy przeprowadzenia eksperymentu procesowego.

Z podanych przeze mnie wyżej powodów eksperyment procesowy nie został przeprowadzony w żadnym z w.w. terminów.

Zamiast – po rozpoznaniu w oparciu o przepisy obowiązującego prawa moich wniosków z 28 września 2015 r. o wyłączenie prokurator D. Baranowskiej, prokuratora rejonowego M. Lipskiej i pozostałych prokuratorów Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza od rozpoznawania sprawy przeciwko mnie – wyznaczyć kolejny termin przeprowadzenia eksperymentu procesowego, prokurator Dorota Baranowska wydała w dniu 5 lutego 2016 r. postanowienie o poddaniu mnie… drugi raz w tej samej sprawie badaniom psychiatrycznym i wezwała mnie do stawiennictwa na te badania.

W dodatku postanowienie prokurator Doroty Baranowskiej o poddaniu mnie drugi raz w tej samej sprawie badaniom psychiatrycznym jest sprzeczne z zacytowanym przeze mnie wyżej postanowieniem, które Sąd Rejonowy dla Krakowa Krowodrzy Wydział IX Karny wydał podczas posiedzenia w dniu 16 października 2014 r.

 

Zamiast przeprowadzić czynność procesową w postaci eksperymentu procesowego, który potwierdzi, czy ja popełniłem przypisane mi czyny, prokurator Dorota Baranowska po wyznaczeniu dwóch terminów przeprowadzenia eksperymentu procesowego… zrezygnowała z jego przeprowadzenia i zamiast tego wezwała mnie do stawiennictwa drugi raz w tej samej sprawie na badania psychiatryczne.

xxx

 

Wskazać należy, że artykuł 326 § 2 k.p.k. stanowi: Prokurator jest obowiązany czuwać nad prawidłowym i sprawnymprzebiegiem całego nadzorowanego przez siebie postępowania.

Prokuratorem nadzorującym postępowanie prowadzone przeciwko mnie przez prokurator Dorotę Baranowską jest prokurator rejonowy dla Krakowa Krowodrzy Małgorzata Lipska.

Na prokuratorze rejonowym Małgorzacie Lipskiej jako prokuratorze sprawującym nadzór nad postępowaniem prowadzonym przeciwko mnie przez prokurator Dorotę Baranowską ciąży obowiązek czuwania nad prawidłowym i sprawnym przebiegiem tego postępowania.

Prokurator rejonowy Małgorzata Lipska niedopełnia obowiązku określonego w art. 326 § 2 k.p.k. w sprawie przeciwko mnie do sygn. akt 2 Ds 542/14.

Zezwoliła prokurator Dorocie Baranowskiej na opisane wyżej postępowanie, tj. na rezygnację z przeprowadzenia eksperymentu procesowego, który potwierdzi, czy popełniłem czyny, za które jestem ścigany – lub pomoże ustalić, czy zachodzi duże prawdopodobieństwo popełnienia przeze mnie tych czynów – i zamiast jego przeprowadzenia wezwanie mnie do stawiennictwa, drugi raz w tej samej sprawie, na badania psychiatryczne. W dodatku badania, na które nie wyraził zgody Sąd Rejonowy dla Krakowa Krowodrzy Wydział IX Karny w.w. postanowieniem z dnia 16 października 2016 r. – Załącznik 14: Sąd postanowił I. na zasadzie art. 196 § 3 kpk a contrario nie uwzględnić wniosku o powołanie innych biegłych bowiem na obecnym etapie postępowania Sąd nie stwierdził powodów osłabiających zaufanie do wiedzy lub bezstronności biegłych,”

Przeprowadzenie eksperymentu procesowego, z którego zrezygnowała prokurator D. Baranowska na rzecz powtórnego – sprzecznego z w.w. postanowieniem Sądu – poddanie mnie badaniom psychiatrycznym mogłoby zakończyć – uważam, że zakończyłoby – sprawę przeciwko mnie. Potwierdziłoby bowiem, że ja nie popełniłem czynów, które mi przypisano, albowiem… jest fizycznie niemożliwe ich popełnienie.

Prokurator rejonowy Małgorzata Lipska niedopełnia obowiązków określonych w art. 326 § 2 k.p.k. działając na szkodę mojego interesu prywatnego.

xxx

 

W podsumowaniu przedstawionych wyżej faktów wskazać należy, że:

  1. działanie prokurator Doroty Baranowskiej wyczerpuje znamiona przestępstwa określonego w art. 246 Kodeksu karnego, który stanowi: Funkcjonariusz publiczny lub ten, który działając na jego polecenie w celu uzyskania określonych zeznań, wyjaśnień, informacji lub oświadczenia stosuje przemoc, groźbę bezprawną lub w inny sposób znęca się fizycznie lub psychicznie nad inną osobą, podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10.

Prokurator Dorota Baranowska znęca się nade mną psychicznie w celu uzyskania, drugi raz w tej samej sprawie informacji od biegłych sądowych, zamiast zrealizować czynność procesową – eksperyment procesowy – która potwierdzi, czy ja popełniłem czyny, za które mnie ściga, albo wykaże, czy zachodzi duże prawdopodobieństwo popełnienia przeze mnie tych czynów

  1. działanie prokuratora rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Małgorzaty Lipskiej wypełnia znamiona przestępstwa określonego w art. 231 § 1 k.k., który stanowi: Funkcjonariusz publiczny, który, przekraczając swoje uprawnienia lub nie dopełniając obowiązków, działa na szkodę interesu publicznego lub prywatnego, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.”

Prokurator rejonowy Małgorzata Lipska niedopełniają obowiązków określonych w art. 326 § 2 k.p.k. działa na szkodę mojego interesu prywatnego. Zezwala prokurator Dorocie Baranowskiej na znęcanie się nade mną psychicznie w celu uzyskania, drugi raz w tej samej sprawie informacji od biegłych sądowych, zamiast zrealizować czynność procesową – eksperyment procesowy – która potwierdzi, czy ja popełniłem czyny, za które mnie ściga, albo wykaże, czy zachodzi duże prawdopodobieństwo popełnienia przeze mnie tych czynów

 

 

Zbigniew Kękuś

 

Załączniki: do ściągnięcia

  1. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, Komisariat Policji IV w Krakowie, L.dz. MKZ-D-1851/14, postanowienie z dnia 6 maja 2014 r. o przedstawieniu zarzutów
  2. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, sporządzone w dniu 25 sierpnia 2014 r. w Komisariacie Policji IV w Krakowie „Dokładne określenie zarzucanego czynu czynu(ów) i jego(ich) kwalifikacji prawnej.”, L.dz. MKZD-1851/14 RSD-1053/14
  3. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, postanowienie sędzi Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Katarzyny Kaczmary z dnia 16 października 2014 r., sygn. akt IX Kp 300/14/K
  4. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, postanowienie Sądu Okręgowego w Krakowie Wydział IV Karny – Odwoławczy w składzie SSO Lidia Haj, SSO Jadwiga Żmudzka, SSR del. Agnieszka Sułowska-Gibas z dnia 10 kwietnia 2015 r., sygn. IV Kz 718/14
  5. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds/542/14, Wezwanie z dnia 28 kwietnia 2015 r.
  6. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds/542/14, pismo adw. Wojciecha Wandzela z dnia 3 sierpnia 2015 r.
  7. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, zarządzenie prokurator Doroty Baranowskiej z dnia 19 sierpnia 2015 r.
  8. Komisariat Policji IV w Krakowie, sygn. akt MZ 274/15, Protokół Zatrzymania Osoby z dnia 20 sierpnia 2015 r.
  9. Szpital Specjalistyczny im. dr. Józefa Babińskiego Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej w Krakowie, pismo Ordynatora Oddziału 4B lek. med. Danuty Woźniak z dnia 25 sierpnia 2015 r., 4B-5104-24/15, do Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza
  10. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, Wezwanie z dnia 4 września 2015 r.
  11. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, wezwanie z dnia 29 października 2015 r. do uczestnictwa w czynnościach procesowych wyznaczonych na dzień 23 listopada 2015 r.
  12. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, postanowienie prokurator Doroty Baranowskiej z dnia 05 lutego 2016 r.
  13. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds 542/14, wezwanie z dnia 5 lutego 2016 r.
  14. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, protokół posiedzenia w dniu 16 października 2014 r. Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Wydział IX Karny, sygn. akt IX Kp 300/14/K
  15. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds/542/14, pismo adw. Wojciecha Wandzela z dnia 12 sierpnia 2015 r.