Wniosek Z. Kekusia z dnia 07.07.2016 do ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobry

Warszawa, dnia 7 lipca 2016 r.

Zbigniew Kękuś


Pan

Zbigniew Ziobro

Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny

Prokuratura Krajowa

ul. Rakowiecka 26/30

02-528 Warszawa

 

Do wiadomości:

  1. Pracownicy Prokuratury Krajowej i Ministerstwa Sprawiedliwości
  2. Pani Małgorzata Wassermann, Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Zastępca Przewodniczącego Sejmowej Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka, Biuro Poselskie, ul. Wilhelma Feldmana 4 lok. 3, 31-130 Kraków
  3. Pan Jarosław Kaczyński, Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Prezes Partii Prawo i Sprawiedliwość, ul. Nowogrodzka 84/86, 02-018 Warszawa
  4. Pan Marek Kuchciński, Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej, ul. Wiejska 4/6/8, 00-902 Warszawa
  5. Pan Stanisław Karczewski, Marszałek Senatu Rzeczypospolitej Polskiej, ul. Wiejska 6, 00-902 Warszawa
  6. Pani Beata Szydło, Prezes Rady Ministrów, Kancelaria Prezesa Rady Ministrów, Al. Ujazdowskie 1/3, 00-583 Warszawa
  7. Mariusz Błaszczak, Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji, ul. Stefana Batorego 5, 02-591 Warszawa
  8. nadinsp. dr Jarosław Szymczyk, Komendant Główny Policji, ul. Puławska 148/150, 02-624 Warszawa
  9. insp. Robert Żebrowski, Komendant Stołeczny Policji, Komenda Stołeczna Policji, ul. Nowolipie 2, 00-150 Warszawa
  10. Pani Małgorzata Gersdorf, Prezes Sądu Najwyższego, Plac Krasińskich 2/4/6, 00-951 Warszawa
  11. Pan Robert Hernand, Zastępca Prokuratora Generalnego, Prokuratura Krajowa, ul. Rakowiecka 26/30, 02-528 Warszawa
  12. Pan Adam Bodnar, Rzecznik Praw Obywatelskich, Al. Solidarności 77, 00-090 Warszawa
  13. SSA Krzysztof Sobierajski, Prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie, ul. Przy Rondzie 3, 31-547 Kraków
  14. SSO Beata Morawiec Prezes Sądu Okręgowego w Krakowie, ul. Przy Rondzie 7, 31-547 Kraków
  15. Pan Marek Woźniak, Prokurator Regionalny w Krakowie, ul. Cystersów 18, 31-553 Kraków
  16. Pan Rafał Babiński, Prokurator Okręgowy w Krakowie, ul. Mosiężnicza 2, 30-965 Kraków
  17. Panowie: Bogusław Kośmider, Dominik Jaśkowiec, Marek Lasota, Sławomir Pietrzyk – Przewodniczący i Wiceprzewodniczący Rady Miasta Krakowa, Plac Wszystkich Świętych 3-4, 31-004 Kraków
  18. Pan Jacek Majchrowski, Prezydent Krakowa, Plac Wszystkich Świętych 3-4, 31-004 Kraków
  19. Pan Józef Pilch, Wojewoda Małopolski, ul. Basztowa 22, 31-156 Kraków
  20. Pan Wojciech Harpula, Redaktor Naczelny, „Gazeta Krakowska”, Al. Pokoju 3, 31-548 Kraków
  21. Pan Marek Kęskrawiec, Redaktor Naczelny „Dziennik Polski’, Al. Pokoju 3, 31-548 Kraków
  22. Pan Piotr Mucharski, Redaktor Naczelny, Tygodnik Powszechny, ul. Wiślna 12, 31-007 Kraków
  23. Pan Michał Olszewski, Redaktor Naczelny „Gazeta Wyborcza – Gazeta Kraków”, ul. Cystersów 9, 31-553 Kraków
  24. Pani Edyta Stanek, Redaktor Naczelny „Fakt Kraków”, ul. Grzegórzecka 10, 31-530 Kraków
  25. inni; www.kekusz.pl, www.aferyprawa.eu, www.monitor-polski.pl
  26. Andrzej Duda Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, ul. Wiejska 10, 00-952 Warszawa

 

Dotyczy:

  1. Wniosek o wydanie mi w dniu 13 lipca 2016 r. o godz. 13:00 w siedzibie Prokuratury Krajowej w Warszawie, ul. Rakowiecka 26/30, kasacji na moją korzyść od postanowienia sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt II K 407/13.
  2. Przypomnienie, że o tym, iż ja nie byłem sprawcą czynów przypisanych mi w sprawie prowadzonej przeciwko mnie przez Sąd Rejonowy w Dębicy w okresie od dnia 14 listopada 2006 r. do dnia 15 marca 2016 r. /sygn. akt II K 407/13, uprzednio II K 451/06, II K 854/10/:
    1. pismem z dnia 15 marca 2007 r. poinformował Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnego /adresata niniejszego pisma/ prezes Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca – Krzysztof Łapaj – Załącznik 6,
    2. ja informowałem ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego /adresata niniejszego pisma/ kilkoma pismami złożonym w latach 2006, 2007, w tym pismem z dnia 4 czerwca 2007 r. – Załącznik 7.
  3. Zawiadomienie, że w przypadku odmowy przez Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnego wydania mi w dniu 13 lipca 2016 r. kasacji, jak w pkt. I, rozpocznę prowadzony całodobowo przed Biurem Prokuratury Krajowej w Warszawie, ul. Rakowiecka 26/30, protest głodowy – nie będę jadł, będę pił wodę i soki – który będę prowadził do dnia jej wydania mi.
  4. Zawiadomienie, że:
    1. mam 58 lat,
    2. mam 80-letnią matkę,
    3. mam troje dzieci

i nadto długie prowadzenie przeze mnie – słusznego – protestu głodowego na dworze:

  1. może być ze szkodą dla mojego zdrowia,
  2. będzie ze szkodą dla członków mojej rodziny.
  1. Zawiadomienie, że:
    1. kopie dokumentów poświadczających zdarzenia opisane w niniejszym piśmie są umieszczone w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl,
    2. kopia niniejszego pisma zostanie umieszczona w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl.

 

Prokuratorem może być powołany ten, kto (…) 2. jest nieskazitelnego charakteru.

Artykuł 14.1. ustawy o prokuraturze z dnia 20 czerwca 1985 r.

Uzasadnienie

 

Pismem z dnia 13 czerwca 2016 r. skierowanym do adresata niniejszego pisma, ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego, złożyłem m.in. – Załącznik 1: „Pan Zbigniew Ziobro Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny Prokuratura Krajowa ul. Rakowiecka 26/30 02-528 Warszawa Dotyczy:

  1. Wniosek – na podstawie:
    1. art. 521 k.p.k., art. 523 § 1 k.p.k., art. 526 § 1 k.p.k., art. 537 § 1 i 2 k.p.k.
    2. kasacji Prokuratora Generalnego z dnia 23 sierpnia 2011 r., sygn. akt PG IV KSK 699/11, wniesionej na moją korzyść od wyroku sędziego Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasza Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r., sygn. akt II K 451/06 – Załącznik 13,
    3. wyroku wznowieniowego Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. akt IV KK 272/11, wydanego na moją korzyść od wyroku sędziego Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasza Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r., sygn. akt II K 451/06 – Załącznik 14,
    4. postanowienia sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 11 grudnia 2012 r., sygn. akt II K 854/10 /uprzednio II K 451/06, następnie II K 407/13/ – Załącznik 21,
    5. wskazania doktryny prawnej, według którego Rzecznik Praw Obywatelskich będąc organem konstytucyjnym nie jest konstytucyjnym organem Rzeczypospolitej Polskiej

o wniesienie przez Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnego do Sądu Najwyższego kasacji na moją korzyść od postanowienia sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ o umorzeniu postępowania z powodu ustania karalności czynów /art. 17 § 1 k.p.k., w zw. z art. 101 § 2 k.k. i art. 102 k.k./ – Załącznik 22.

  1. Wniosek o przedstawienie przez Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnego Sądowi Rejonowemu w Dębicy w kasacji jak w pkt. I zarzutów rażącego i mającego wpływ na treść postanowienia z dnia 15 marca 2016 r. naruszenia:
    1. prawa procesowego określonego w art. 366 § 1 k.p.k. w przypadku każdego z 18 przypisanych mi czynów,
    2. prawa materialnego określonego w art. 226 § 3 k.k., w przypadku czynu przypisanego mi w pkt. II.17.
  2. Wniosek o złożenie w kasacji jak w pkt. I wniosku do Sądu Najwyższego o wydanie wyroku uniewinniającego mnie od każdego z 18 czynów przypisanych mi przez sędzię Sądu Rejonowego w Dębicy Beatę Stój w postanowieniu z dnia 15 marca 2016 r., z powodu:
    1. w przypadku każdego z 18 przypisanych mi czynów rażącego i mającego wpływ na treść postanowienia naruszenia prawa procesowego określonego w art. 366 § 1 k.p.k., w tym – patrz: pkt III.2
    2. w przypadku czynu przypisanego mi w pkt. II.17 postanowienia rażącego i mającego wpływ na treść postanowienia naruszenia:
      1. prawa procesowego określonego w art. 366 § 1 k.p.k oraz
      2. prawa materialnego określonego w art. 226 § 3 k.k.
  3. Zawiadomienie, że po odbiór kasacji, jak w pkt. I stawię się w Prokuraturze Krajowej, przy ul. Rakowieckiej 26/30 w Warszawie, we wtorek, 21 czerwca 2016 r., o godz. 13:00.
    1. Zawiadomienie, że w przypadku odmowy przez Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnego wydania mi w dniu 21 czerwca 2016 r. kasacji, jak w pkt. I, rozpocznę prowadzony całodobowo przed Biurem Prokuratury Krajowej w Warszawie protest głodowy – nie będę jadł, będę pił wodę i soki – który będę prowadził do dnia jej wydania mi.”

Dowód: Pismo Z. Kękusia z dnia 13 czerwca 2016 r. do ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego

Zbigniewa Ziobry – Załącznik 1

 

Pismo jak wyżej wysłałem przesyłką listową poleconą nr (00)859007731034615393 /Załącznik 1/, która wpłynęła do Prokuratury Krajowej w dniu 14 czerwca 2016 r., czego dowodem data na umieszczonej na Potwierdzeniu Odbioru przesyłki listowej jak wyżej prezentacie Biura Podawczego Prokuratury Krajowej – Załącznik 2:

Dowód: Potwierdzenie Odbioru w dniu 14 czerwca 2016 r. przez Prokuraturę Krajową przesyłki listowej poleconej

nr (00)859007731034615393 – Załącznik 2

 

Pismem z dnia 21 czerwca 2016 r. złożonym osobiście w Biurze Podawczym Prokuratury Krajowej złożyłem – Załącznik 3: „Pan Zbigniew Ziobro Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny Prokuratura Krajowa ul. Rakowiecka 26/30 02-528 Warszawa Dotyczy:

  1. Zawiadomienie, że po kasację jak w piśmie z dnia 13 czerwca 2016 r. do ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego /Załącznik 1/ stawię się w Prokuraturze Krajowej w dniu 5 lipca 2016 r. /wtorek/, o godz. 13:00.
  2. Zawiadomienie, że w przypadku odmowy przez adresata niniejszego pisma wydania mi w dniu 5 lipca 2016 r. kasacji jak w piśmie z dnia 13 czerwca 2016 r. będę prowadził od dnia 05.07.2016 r. przed Prokuraturą Krajową w Warszawie protest głodowy, kontynuując go do dnia wydania mi kasacji.
  3. Zawiadomienie, że kopia niniejszego pisma zostanie umieszczona w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl.”

Dowód: Pismo Z. Kękusia z dnia 21 czerwca 2016 r. do ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego

Zbigniewa Ziobry – Załącznik 3

 

Zgodnie z zapowiedzią z pisma z dnia 13 czerwca 2016 r. w dniu 5 lipca 2016 r. stawiłem się w siedzibie Prokuratury Krajowej w Warszawie.

W towarzystwie zgłoszonej przeze mnie osoby zaufania, jednego z założycieli Ruchu Społecznego Pokrzywdzonych przez Funkcjonariuszy Organów Władzy Państwa Polskiego – Pokrzywdzeni Rzeczypospolitej Polskiej, Pana Lorenza Freimanna, spotkałem się z pełniącym dyżur prokuratorem Wydziału Skarg i Wniosków Biura Prezydialnego Prokuratury Krajowej Mirosławem Chłopikiem.

Poinformowałem prokuratora M. Chłopika o wniosku złożonym przeze mnie pismami z dnia 13 czerwca 2016 r. /Załącznik 1/ i z dnia 21 czerwca 2016 r. /Załącznik 3/. Przedstawiłem okoliczności, w których Sąd Rejonowy w Dębicy prowadził w okresie od dnia 14 listopada 2006 r. do dnia 15 marca 2016 r. postępowanie przeciwko mnie do sygn. akt II K 451/06 /następnie II K 854/10, II K 407/13/, na podstawie aktu oskarżenia prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r., sygn. akt 1 Ds. 39/06/S.

Poinformowałem także prokuratora M. Chłopika, że chwilę przed spotkaniem z nim złożyłem w Biurze Podawczym Prokuratury Krajowej skierowane do adresata niniejszego pisma pismo, którym złożyłem – Załącznik 4: „Pan Zbigniew Ziobro Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny Prokuratura Krajowa ul. Rakowiecka 26/30 02-528 Warszawa Dotyczy: Zawiadomienie, że zgodnie z pismem z dnia 21 czerwca 2016 r. /Załącznik 1/: 1. rozpocząłem w dniu 5 lipca prowadzone całodobowo oczekiwanie na wydanie mi sporządzonej przez Adresata niniejszego pisma kasacji na moją korzyść od postanowienia sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt II K 407/13,

2. podczas oczekiwania na wydanie mi kasacji jak w pkt. I.1 będę prowadził protest głodowy – nie będę jadł, będę pił wodę i soki.”

Dowód: Pismo Z. Kękusia z dnia 5 lipca 2016 r. do ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego

Zbigniewa Ziobry – Załącznik 4

 

Okazałem prokuratorowi M. Chłopikowi pismo z dnia 05.07.2016 r.

Zapoznawszy się z jego treścią prokurator M. Chłopik poinformował mnie, że prowadzenie przeze mnie protestu będzie działaniem nieracjonalnym ponieważ Prokuratura Krajowa ma do rozpoznania wiele, w tym dużo ważniejszych i trudniejszych od zgłoszonej przeze mnie, spraw. Przypomnę, że racjonalny to:

 

Racjonalny” «oparty na rozumie, kierujący się rozumem»

Słownik Języka Polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, s. 826

 

Na zakończenie spotkania ze mną prokurator Mirosław Chłopik sporządził protokół o treści – Załącznik 5: „Prokuratura Krajowa Biuro Prezydialne Wydział Skarg i Wniosków Protokół przyjęcia skarg/wniosku Mirosław Chłopik – prokurator Prokuratury Okręgowej w Olsztynie del. do Prokuratury Krajowej, 5 lipca 2016 r. – siedziba Prokuratury Krajowej w Warszawie

Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/

Lorenz Reimann – reprezentuje Ruch Społeczny Pokrzywdzonych przez funkcjonariuszy organów władzy Państwa Polskiego – Pokrzywdzeni Rzeczypospolitej Polskiej /adres – ZKE/

Pan Zbigniew Kękuś oświadcza, iż podtrzymuje wniosek o wniesienie kasacji przez Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnego, na jego korzyść, od postanowienia Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 15.03.2016 r. sygn. akt II K 407/13 wydanego przez sędzię Beatę Stój. Wniosek o wniesienie kasacji zawarty jest w pismach wymienionego z dnia 13 czerwca 2016 r. i 21 czerwca 2016 r.

Zbigniew Kękuś poinformował, że w sprawie j.w. Sądu Rejonowego w Dębicy raz już był wydany skazujący go wyrok i w dniu 23 sierpnia 2011 r. Prokurator Generalny Andrzej Seremet wniósł kasację od niego na korzyść Zb. Kękusia (PG IV KSK 699/11), a w dniu 26 stycznia 2012 r. SN wydał wyrok, w którym uznał kasację Prokuratora Generalnego za zasadną (sygn. IV KK 272/11). SN uchylił wyrok SR w Dębicy z 18.12.2007 r. i przekazał sprawę temu sądowi do ponownego rozpoznania.

W zakresie innych 16 czynów, przypisanych Zb. Kękusiowi wyrokiem z d 18.12.2007 r. wyrok ten uchylił Sąd Okręgowy w Rzeszowie wyrokiem z dn. 15.09.2010 r. (sygn. akt II Ko 273/10). Zb. Kękuś informuje, że od dnia 5 lipca 2016 r. rozpoczął oczekiwanie przed Prokuraturą Krajową na stanowisko Min. Sprawiedliwości – Prok. Generalnego w sprawie jego wniosku. Z powodu 10 lat ścigania go za czyny, których nie popełnił będzie prowadził protest głodowy polegający na tym, że nie będzie jadł, a będzie tylko pił wodę i soki. Zbigniew Kękuś Lorenz Freimann Mirosław Chłopik”
Dowód
: Prokuratura Krajowa,Biuro Prezydialne Wydział Skarg i Wniosków,Protokół przyjęcia skargi/wniosku z

dnia 5 lipca 2016 r. – Załącznik 5

 

Przekonał mnie prokurator M. Chłopik argumentem o potrzebie działania w sposób racjonalny, tzn. kierowanie się rozumem. Zgadzam się także z argumentem prokuratora M. Chłopika, że sprawa, którą ja zgłaszam adresatowi niniejszego pisma nie należy do najtrudniejszych. Uznanie jej przez prokuratora M. Chłopika za mniej ważną od innych, które rozpoznaje Prokuratura Krajowa jest jednak wyłącznie jego subiektywną oceną.

Z mojego punktu widzenia jest bardzo ważna, bo byłem przez 10 prawie lat ścigany – z mnóstwem tego dla mnie i mojej rodziny dramatycznych konsekwencji – za czyny, które popełniły inne niż ja osoby oraz miejscem których popełnienia była Warszawa, a nie Kraków, jak ustaliła prokurator Radosława Ridan i jak mi to przypisali:

  1. sędzia Tomasz Kuczma wyrokiem z dnia 18 grudnia 2007 r.,
  2. sędzia Beata Stój postanowieniem z dnia 15 marca 2016 r.

 

Przypomnę, że w dniu 15 marca 2007 r. prezes Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca Krzysztof Łapaj złożył osobiście w Biurze Podawczym Ministerstwa Sprawiedliwości pismo skierowane do ministra sprawiedliwości, adresata niniejszego pismo, którym poinformował Pana – Załącznik 6: „Warszawa, 2007.03.15. ZGSOPO-07/03/MS.1 Szanowny Pan Zbigniew Ziobro Minister Sprawiedliwości Rzeczypospolitej Polskiej Al. Ujazdowskie 11 00-950 Warszawa Do wiadomości:

  1. Pan Lech Kaczyński, Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, ul. Wiejska 10, 00-902 Warszawa
  2. Pan Jarosław Kaczyński, Premier Rzeczypospolitej Polskiej, Al. Ujazdowskie 1/3 00-583 Warszawa
  3. Pan Jerzy Stępień, Prezes Trybunału Konstytucyjnego Rzeczypospolitej Polskiej, Al. Jana Christiana Szucha 12a, 00-918 Warszawa
  4. Pan Lech Gardocki, Prezes Sądu Najwyższego Rzeczypospolitej Polskiej, Pl. Krasińskich 2/4/6 , 00-951 Warszawa 41
  5. Pan Janusz Kochanowski, Rzecznik Praw Obywatelskich Rzeczypospolitej Polskiej, Al. Solidarności 77, 00-951 Warszawa
  6. Pani Ewa Sowińska, Rzecznik Praw Dziecka, ul. Śniadeckich 10, 00-656 Warszawa
  7. Pan Marek A. Nowicki, Przewodniczący Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka, ul. Zgoda 11, 00-018 Warszawa
  8. Pani Mirosława Kątna, Przewodnicząca Komitetu Ochrony Praw Dziecka, ul. Hoża 27A lok.5 00-521 Warszawa
  9. Sąd Rejonowy w Dębicy, ul. Słoneczna 3, 39-200 Dębica, Sygn. akt II K 451/06
  10. Redakcje gazet i czasopism: Dziennik, Dziennik Polski, Fakt, Gazeta Krakowska, Gazeta Polska, Gazeta Prawna, Gazeta Wyborcza, Newsweek, Polityka, Przekrój, Rzeczpospolita, Super Express, Tygodnik Powszechny, Wprost i inne.
  11. Przedstawiciele opinii publicznej
  12. Internetowe strony Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca, www.zgsopo.z.pl

Dotyczy: Wniosek o spowodowanie wstrzymania przez Ministra Sprawiedliwości Rzeczypospolitej Polskiej Pana Zbigniewa Ziobro prowadzonego przez Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny postępowania karnego /sygn. akt II K 451/06/ przeciwko Panu dr Zbigniewowi Kękuś, omyłkowo oskarżonemu przez Prokuraturę Rejonową Kraków Śródmieście Wschód o popełnienie przedstawionych w niniejszym piśmie przestępstw.

Uzasadnienie

W dniu 27 marca 2007r. o godz. 10:00, w siedzibie Sądu Rejonowego w Dębicy Wydział II Karny, w sali 24 ma się odbyć rozprawa główna w postępowaniu karnym przeciwko członkowi Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca, dr Zbigniewowi Kękuś, oskarżonemu o popełnienie przestępstw:

    1. znieważenia i zniesławienia 15 sędziów, to jest dziesięciu sędzin Sądu Okręgowego w Krakowie:
      1.1 SSO Maja Rymar /Prezes Sądu/,
    1. SSO Agnieszka Oklejak /Przewodnicząca Wydziału XI Cywilnego-

Rodzinnego/,

    1. SSR Agata Wasilewska-Kawałek,
    2. SSO Teresa Dyrga,
    3. SSO Anna Karcz-Wojnicka,
    4. SSO Małgorzata Ferek,
    5. SSR Izabela Strózik,
    6. SSO Ewa Hańderek,
    7. SSO Danuta Kłosińska,
    8. SSO Jadwiga Osuch

i pięciorga sędziów Sądu Apelacyjnego w Krakowie:

    1. SSA Włodzimierz Baran /Prezes Sądu/,
    2. SSA Jan Kremer,
    3. SSA Maria Kuś-Trybek,
    4. SSA Anna Kowacz-Braun,
    5. SSA Krzysztof Sobierajski
    1. znieważenia i zniesławienia konstytucyjnego organu Rzeczypospolitej Polskiej, byłego Rzecznika Praw Obywatelskich RP, prof. Andrzeja Zoll /art. 226 § 3 kk/,
    2. zniesławienia adwokata Wiesławy Zoll (małżonka prof. Andrzeja Zolla – pełnomocnik w latach 1997-2003, żony dr Zbigniewa Kękuś w prowadzonym przez Sąd Okręgowy w Krakowie i Sąd Apelacyjny w Krakowie w latach 1997-2006 postępowaniu z powództwa dr Zbigniewa Kękuś o rozwód – sygn. akt XI CR 603/04) /art. 212 § 2/,
    3. rozpowszechnia wiadomości z prowadzonego przez Sąd Okręgowy w Krakowie i Sąd Apelacyjny w Krakowie w latach 1997-2006 postępowania z powództwa dr Zbigniewa Kękuś o rozwód /art. 241 § 2 kk/.

W wydanym w dniu 13 czerwca 2006r. akcie oskarżenia, Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Wschód oskarża dr Zbigniewa Kękuś o to, że miał się dopuścić popełnienia przestępstw, o których popełnienie został oskarżony w ten sposób, że za pośrednictwem portalu internetowego Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca, na stronie internetowej www.zgsopo.webpark.pl oraz na stronie internetowej pod domeną www.zkekus.w.interia.pl znieważył wyżej wymienione osoby w związku z pełnieniem przez nie obowiązków służbowych pomawiając o takie postępowanie i właściwości, które mogły poniżyć je w opinii publicznej i narazić na utratę zaufania potrzebnego do wykonywania zawodu sędziego, znieważył i pomówił Rzecznika Praw Obywatelskich prof. Andrzeja Zoll, zniesławił adwokata Wiesławę Zoll oraz rozpowszechniał przez Internet wiadomości z rozpraw sądowych prowadzonych z wyłączeniem jawności, przed Sądem Okręgowym w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny w sprawie o sygn. akt XI CR 603/04 o rozwód.

Prowadzący sprawę karną przeciwko dr Zbigniewowi Kękuś Sąd Rejonowy w Dębicy, Wydział II Karny, sygn. akt II K 451/06 wydał w dniu 30 listopada 2006r. postanowienie:

Sygn. akt II K 451/06 Dnia 30 listopada 2006r. Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny w składzie

Przewodniczący: SSR Tomasz Kuczma Protokolant (…) Przy udziale Prokuratora – po rozpoznaniu w sprawie Zbigniewa Kękusia oskarżonego o przestępstwa z art. 226 § 1 kk i art. 212 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk, z art. 212 § 2 kk w zw. z art. 12 kk, z art. 226 § 3 kk i art. 212 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk oraz z art. 241 § 2 kk w zw. z art. 12 kk

z urzędu w przedmiocie zwrotu sprawy prokuratorowi celem uzupełnienia postępowania przygotowawczego na podstawie art. 345 § 1 kpk.

postanawia zwrócić sprawę przeciwko oskarżonemu Zbigniewowi Kękuś Prokuratorowi Rejonowemu dla Krakowa Śródmieścia-Wschód w celu usunięcia istotnych braków postępowania przygotowawczego polegających na:

braku ustaleń dotyczących danych osoby, która zamieszczała na stronach internetowych wskazane w akcie oskarżenia pisma i czasu trwania publikacji tych pism

– braku zawiadomienia wszystkich pokrzywdzonych w sprawie

– nieczytelności dokumentów dołączonych do akt sprawy”

Źródło: Sąd Rejonowy w Dębicy, Wydział II Karny, sygn. akt II K 451/06,postanowienie z 30.11.2006r.

W uzasadnieniu do wyżej wymienionego postanowienia z dnia 30.11.2006r. Sąd Rejonowy w Dębicy, Wydział II Karny napisał: „Mimo zgromadzenia w czasie prowadzonego postępowania przygotowawczego dużej ilości materiału dowodowego, akta sprawy wskazują na istotne braki tego postępowania.

Zgodnie z art. 297 § 1kpk celem postępowania przygotowawczego jest między innymi wykrycie sprawcy, wyjaśnienie okoliczności sprawy, w tym ustalenie osób pokrzywdzonych oraz zebranie, zabezpieczenie i w niezbędnym zakresie utrwalenie dowodów dla sądu.

Zebrany w sprawie materiał dowodowy nie spełnia warunków określonych w tym przepisie, nie zostały bowiem wykonane podstawowe czynności mogące prowadzić do uzyskania dowodów świadczących o popełnieniu wyżej opisanych czynów przez określoną osobę.

Należy przede wszystkim podkreślić, że zarzuty stawiane oskarżonemu dotyczą znieważenia, pomówienia i rozpowszechniania wiadomości z rozprawy sądowej prowadzonej z wyłączeniem jawności dokonanego za pomocą środków masowego komunikowania, poprzez zamieszczanie informacji na stronach internetowych.

(…) Do wyobrażenia jest bowiem sytuacja, że na stronach internetowych pismo takie zamieszcza inna niż oskarżony osoba, bądź działała ona wspólnie i w porozumieniu z oskarżonym. Trzeba zaś zwrócić uwagę, iż Zbigniew Kękuś przesłuchiwany w charakterze podejrzanego nie przyznał się do popełnienia zarzucanych czynów i odmówił składania wyjaśnień.

Prokurator w czasie prowadzonego postępowania przygotowawczego nie podjął żadnych czynności mających na celu ustalenie, do jakich organizacji czy też osób fizycznych należą domeny internetowe i jakie osoby na tych stronach mogły zamieścić informacje i jaka osoba przedmiotowe pisma zamieściła. Dopiero takie czynności pozwolą jednoznacznie ustalić sprawcę zarzucanych w akcie oskarżenia czynów, a także w prawidłowy sposób ustalić formę sprawstwa.”

Źródło: Sąd Rejonowy w Dębicy, Wydział II Karny, sygn. akt II K 451/06,postanowienie z 30.11.2006r.

W związku z powyższym, oraz w związku z rozprawą główną w sprawie dr Zbigniewa Kękuś, wyznaczoną przez Sąd Rejonowy w Dębicy na dzień 27 marca 2007r. mimo stanowiska tego Sądu, zajętego w wyżej wymienionym postanowieniu z dnia 30 listopada 2006r., niniejszym informuję, że:

  1. dr Zbigniew Kekuś nie był sprawcą wskazanych w wydanym przez Prokuraturę Rejonową Kraków Śródmieście Wschód w dniu 13 czerwca 2006r. akcie oskarżenia czynów.
  2. dr Zbigniew Kękuś nie zamieszczał wskazanych w wydanym przeciwko niemu akcie oskarżenia informacji na stronach internetowych www.zgsopo.webpark.pl i www.zkekus.w.interia.pl .
  3. dr Zbigniew Kękuś nie założył i nie administrował stroną internetową www.zkekus.w.interia.pl , nigdy nie miał i nie ma do niej dostępu, by ją redagować.
  4. dr Zbigniew Kękuś nigdy nie miał i nie ma dostępu do administrowania stroną internetową Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca www.zgsopo.webpark.pl .

Informacje z prowadzonego przez Sąd Okręgowy w Krakowie, Wydział XI Cywilny-Rodzinny i Sąd Apelacyjny w Krakowie postępowania z powództwa dr Zbigniewa Kękuś o rozwód /sygn. akt XI CR 603/04/ i dotyczące naruszania przez funkcjonariuszy publicznych, uczestniczących w różny sposób w tym postępowaniu konstytucyjnych i ustawowych praw małoletnich synów dr Zbigniewa Kękuś, w tym jego małoletniego chorego dziecka, zamieszczane były na wskazanych przez Prokuraturę Rejonową Kraków Śródmieście Wschód stronach internetowych wyłącznie przez osoby, administrujące tymi stronami – nigdy nie było wśród nich Pana dr Zbigniewa Kękuś – z upoważnienia Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca.

Umieszczano je tam w ramach realizacji celów statutowych naszego Stowarzyszenia, w tym przede wszystkim:

zabiegania o stosowanie równych praw ojca i matki dla najwyżej pojętego dobra dziecka oraz zmian obyczajowo przyjętej obecnie interpretacji prawa i orzecznictwa sądowego nie dających ojcu rzeczywistego równouprawnienia prawa do współ wychowywania dzieci”

Pragnę zauważyć, że art. 97 Kodeksu Rodzinnego i Opiekuńczego stanowi, że o istotnych sprawach dziecka rodzice rozstrzygają wspólnie, a w braku porozumienia między nimi rozstrzyga sąd opiekuńczy.

Na ten sąd oraz inne organy państwowe – a zatem także na Rzecznika Praw Obywatelskich, gdy był nim prof. A. Zoll – które powinny stać na stanowisku przestrzegania prawa, art. 100 KRiO nakłada obowiązek pomocy rodzicom … „jeżeli jest ona potrzebna do należytego wykonywania władzy rodzicielskiej”.

Pan dr Zbigniew Kękuś przez cały 9-o letni okres trwania postępowania z jego powództwa o rozwód pozbawiony był przez Sąd Okręgowy w Krakowie i Sąd Apelacyjny w Krakowie, za wiedzą i akceptacją Rzecznika Praw Obywatelskich, prof. A. Zoll możności należytego wykonywania jego, jako ojca, władzy rodzicielskiej.

Wbrew stanowisku biegłych sądowych, które w przekazanej Sądowi Okręgowemu w Krakowie, Wydział XI Cywilny-Rodzinny Opinii z 14 czerwca 1999r. scharakteryzowały dr Zbigniewa Kękuś – po przeprowadzeniu z nim oraz jego dziećmi badań i wywiadów – jako troskliwego i opiekuńczego ojca i tak w przekazanej Sądowi Opinii, jak złożonych następnie, zaprotokołowanych zeznaniach poleciły Sądowi zapewnienie mu jak najszerszych, nieskrępowanych i nieograniczonych kontaktów z jego dwoma – wtedy 12-o i 9-o letnim – synami, do zakończenia w kwietniu 2006r. postępowania z jego powództwa o rozwód, Sąd Okręgowy zezwolił mu na spotkania z synami w okresie dwóch weekendów w miesiącu – tj. przez 4 spośród 30 dni w miesiącu – lekceważąc nawet, nie rozpatrując przez 9 miesięcy jego wniosku o wyrażenie zgody, aby mógł rehabilitować jego małoletniego chorego syna, aby w ostateczności oddalić ten wniosek – i podejmując wiele decyzji, sprzecznych z podstawowymi konstytucyjnymi i ustawowymi prawami dziecka, postanowień, godzących w dobro, w tym zdrowie małoletnich synów Zbigniewa Kękuś.

Wyrażamy nasze najwyższe oburzenie, a zarazem zdumienie i żal, że przez 5 lat, jakie upłynęły od momentu, gdy 21 lutego 2001 roku Pan Zbigniew Kękuś po raz pierwszy złożył wniosek o wyrażenie przez Sąd Okręgowy w Krakowie zgody na umożliwienie mu leczenia, rehabilitacji jego małoletniego chorego syna, do zakończenia w dniu 10 kwietnia 2006 roku postępowania z jego powództwa o rozwód, żaden z licznych, wymienionych wyżej, w różny sposób uczestniczących w postępowaniu sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie oraz były Rzecznik Praw Obywatelskich Rzeczypospolitej Polskiej, prof. Andrzej Zoll, naruszając przepisy – między innymi – art. 3 Ustawy Konwencja o Prawach Dziecka /Dziennik Ustaw z 2002.02.11/: We wszelkich decyzjach, które dotyczą dzieci, podejmowanych przez publiczne lub prywatne instytucje opieki społecznej, sądy,władze administracyjne lub organy ustawodawcze, podstawową sprawą będzie zabezpieczenie nadrzędnego interesu dziecka”

Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej – art. 72.1: „Rzeczpospolita Polska zapewnia ochronę praw dziecka. Każdy ma prawo żądać od organów władzy publicznej ochrony dziecka przed przemocą, okrucieństwem, wyzyskiem i demoralizacją.”

Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej – art. 68.3: „Władze publiczne są obowiązane do zapewnienia szczególnej opieki zdrowotnej dzieciom (…).”

oraz przedstawionych wyżej regulacji Kodeksu Rodzinnego i Opiekuńczego nie udzielili pomocy, zagrożonemu bardzo poważnymi konsekwencjami – między innymi: zniekształcenie klatki piersiowej, upośledzenie funkcji oddychania i krążenia, zniekształcenie kręgosłupa i miednicy, garb żebrowy, upośledzenie działania narządów wewnętrznychjego chorób dziecku, a samego dr Zbigniewa Kękuś Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Wschód oskarżyła – nie wykonawszy, jak napisał Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny w w.w. postanowieniu z 30.11.2006r., podstawowych czynności, mogących prowadzić do uzyskania dowodów świadczących o popełnieniu przez niego zarzuconych mu czynów – o popełnienie przedstawionych wyżej przestępstw.

Informuję, że stronami internetowymi, wskazanymi przez Prokuraturę Rejonową Kraków Śródmieście Wschód w akcie oskarżenia z dnia 2006.06.13 przeciwko dr Zbigniewowi Kękuś, administrują wyłącznie osoby upoważnione do tego przez Zarząd Główny Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca,

Pana dr Zbigniewa Kękusia nie ma i nigdy nie było wśród tych osób.

Wszelkie informacje, znajdujące się na stronach internetowych, administrowanych z upoważnienia Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca, są umieszczane w ramach realizacji celów statutowych Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca.

Stajemy w obronie tych, którzy własnych praw bronić nie mogą, kierując się w naszych działaniach głosem sumienia.

Ze względu na powyższe, wnoszę, jak na wstępie.

z poważaniem, Krzysztof Łapaj Prezes Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca”

Dowód: Pismo prezesa Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca Krzysztofa Łapaja z dnia 15 marca

2007 r. /sygn. akt ZGSOPO-07/03/MS.1/do ministra sprawiedliwości Zbigniewa Ziobry – Załącznik 6

 

Ja także skierowałem do Pana, jako ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego i jako posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, wtedy, gdy:

  1. prokurator Radosława Ridan prowadziła postępowanie przygotowawcze przeciwko mnie zakończone sporządzeniem aktu oskarżenia z dnia 12 czerwca 2006 r.,
  2. Sąd Rejonowy w Dębicy prowadził od dnia 14 listopada 2006 r. postępowanie karne przeciwko mnie na podstawie aktu oskarżenia prokurator R. Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r.,

wiele pism, którymi informowałem Pana, że jestem ścigany za czyny, które popełniły inne niż ja osoby i prosiłem Pana o podjęcie interwencji, która mieściła się w ramach Pana uprawnień.

Pismem z dnia 4 czerwca 2007 r. złożyłem – Załącznik 7:„Szanowny Pan Zbigniew Ziobro Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny Rzeczypospolitej Polskiej Al. Ujazdowskie 11 00-950 Warszawa Dotyczy: Wniosek o dyscyplinarne – przez wzgląd na dobro wymiaru sprawiedliwości Rzeczypospolitej Polskiej – złożenie z urzędu prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód Radosławę Ridan, która oczywiście i rażąco obraziwszy przepisy art. 297 § 1 kpk, tj. bezpodstawnie oskarżywszy mnie o popełnienie czynów, których sprawcami były inne osoby, spowodowała – między innymi – utratę przeze mnie pracy na stanowisku Dyrektora Pionu w ING Bank Śląski S.A.”

Dowód: Pismo Z. Kękusia z dnia 4 czerwca 2007 r. do ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego

Zbigniewa Ziobry – Załącznik 7

 

Przypomnę, że:

  1. na pismo z dnia 15 marca 2007 r. prezesa ZG SOPO K. Łapaja do ministra sprawiedliwości /Załącznik 6/ oraz na pisma, które ja kierowałem do Pana jako ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego, w tym na w.w. pismo z dnia 4 czerwca 2007 r. /Załącznik 7/ otrzymaliśmy odpowiedzi, że minister sprawiedliwości – prokurator generalny nie posiada uprawnień do rozpoznania spraw, które zgłaszaliśmy Panu,
  2. kierowane do Pana jako posła pisma, które składałem osobiście w Pana biurze poselskim w Krakowie, Pan przekazywał sobie samemu jako ministrowi sprawiedliwości – prokuratorowi generalnemu i w odpowiedzi na nie otrzymywałem wyjaśnienia, że minister sprawiedliwości – prokurator generalny nie posiada uprawnień do rozpoznania spraw, które Panu zgłaszałem.

 

Jak wspomniałem, przekonał mnie prokurator Prokuratury Krajowej M. Chłopik użytymi przez niego podczas w.w. spotkania ze mną w dniu 5 lipca 2016 r. argumentami w odniesieniu do wniosku, który skierowałem do Pana pismem z dnia 13 czerwca 2016 r. /Załącznik 1/ i powtórzyłem pismem z dnia 21 czerwca 2016 r. /Załącznik 3/, że:

  1. prowadzenie przeze mnie protestu głodowego od dnia 5 lipca 2016 r. w oczekiwaniu na wydanie mi sporządzonej przez ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego kasacji na moją korzyść od postanowienia sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt II K 407/13, byłoby nieracjonalne,
  2. Prokuratura Krajowa ma do rozpoznania wiele trudniejszych spraw niż te, którą ja zgłosiłem ministrowi sprawiedliwości – prokuratorowi generalnemu w.w. pismami z dnia z dnia 13 czerwca 2016 r. i powtórzyłem pismem z dnia 21 czerwca 2016 r.

 

Przypomnę, że trudny to:

 

TRUDNY”«wymagający, nastręczający wiele trudu, wysiłku, nie dający się szybko osiągnąć, uzyskać;

niełatwy, mozolny, żmudny»

Słownik Języka Polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, s. 1044

 

Sprawa, którą ja Panu zgłosiłem z całą pewnością nie wypełnia definicji słowa trudny.

Przecież Pana poprzednik na urzędzie Prokuratora Generalnego Andrzej Seremet wniósł – jak Pana informowałem w.w. pismem z dnia 13.06.2016 r. – w dniu 23 sierpnia 2011 r. do Sądu Najwyższego kasację na moją korzyść od wyroku sędziego Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasza Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r., sygn. akt II K 451/06, a Sąd Najwyższy uznał wyrokiem z dnia 26 stycznia 2012 r. tę kasację za zasadną, uchylił wyrok sędziego T. Kuczmy z dnia 18.12.2007 r. i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w Dębicy do ponownego rozpoznania.

Wprawdzie Prokurator Generalny wniósł kasację z 23.08.2011 r. w zakresie przestępstw przypisanych mi w pkt. II i XVIII wyroku z dnia 18.12.2007 r. i tych dwóch przestępstw dotyczył wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2012 r., ale zarzuty, które Prokurator Generalny i Sąd Najwyższy przedstawili wyrokowi sędziego T. Kuczmy dotyczyły wszystkich 18 przestępstw, których sprawstwo przypisał mi – w pkt. I – XVIII – wyroku z 18.12.2007 r. Wszystkie zostały popełnione za pośrednictwem portalu www.zgsopo.webpark.pl i strony zkekus.w.interia.pl. Kasacja Prokuratora Generalnego z 23.08.2011 r. i wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26.01.2012 r. nie mogły jednak dotyczyć pełnego zakresu przypisanych mi – osiemnastu – czynów ponieważ art. 521 § 1 k.p.k. stanowił1: Prokurator Generalny, a także Rzecznik Praw Obywatelskich, może wnieść kasację od każdego prawomocnego orzeczenia sądu kończącego postępowanie., a w dniu 15 września 2010 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie wydał wyrok wznowieniowy, którym uchylił wyrok sędziego T. Kuczmy z dnia 18.12.2007 r. w zakresie 16 czynów z pkt. I, III – XVII, z powodu rażącego i mającego wpływ na treść wyroku naruszenia prawa materialnego określonego w art. 226 § 1 k.k.

 

Postanowieniem z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt II K 407/13, którego dotyczy mój wniosek o wniesienie prze przez adresata niniejszego pisma kasacji na moją korzyść od niego do Sądu Najwyższego, sędzia Beata Stój po raz drugi przypisała mi sprawstwo tych samych 18 czynów, których sprawstwo przypisał mi wyrokiem z dnia 18.12.2007 r. sędzia Tomasz Kuczma.

Przypomnę – informowałem o tym adresata niniejszego pisma w.w. pismem z dnia 13 czerwca 2016 r. – że jakkolwiek art. 442 § 3 k.p.k. stanowi: „Zapatrywania prawne i wskazania sądu odwoławczego co do dalszego postępowania są wiążące dla sądu, któremu sprawę przekazano do ponownego rozpoznania.”, a Sąd Najwyższy podał we wskazaniach wyroku wznowieniowego z dnia 26.01.2012 r. „Ponownie rozpoznając sprawę Sąd Rejonowy w Dębicy winien przedsięwziąć wszelkie niezbędne starania, aby przesłuchać w charakterze świadka Krzysztofa Łapaja (wysłać mu wezwania na adres domowy), a nadto winien wziąć pod uwagę i prawidłowo ocenić pismo portalu Interia PL.”, to sędzia B. Stój podając w uzasadnieniu do postanowienia z dnia 15 marca 2016 r.: „Sąd Najwyższy wyrokiem z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. akt IV. K.K. 272/11. uchylił wyrok SR w Dębicy z dnia 18 grudnia 2007 r. w części dotyczącej tych czynów i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w Dębicy do ponownego rozpoznania. (…)Jakkolwiek Sąd Najwyższy polecił przesłuchać świadka Krzysztofa Łapaja, Sąd w niniejszym postępowaniu uznał, że jest to nadmiernie utrudnione i jednocześnie zbędne. Wcześniej opisane okoliczności potwierdzają to, że oskarżony Zbigniew Kękuś nawet, jeśli sam nie umieszczał pism wskazanych w uzasadnieniu na stronach www.zgsopo.webpark.pl i zkekus.w.interia.pl. to był ich autorem, czemu nigdy nie zaprzeczył, wiedział o tym, że znajdą się na tych stronach i miał wpływ na to, czy i na jak długo zostaną na nich umieszczone, o czym sam wspomina. poświadczyła świadome, rażące naruszenie przez nią prawa określonego w art. 442 § 3 kp.k.

Przypomnę – informowałem o tym adresata niniejszego pisma – że:

  1. Prokurator Generalny podał w kasacji z 23.08.2011 r. m.in. – Załącznik 8: W realiach niniejszej sprawy, zebrany materiał dowodowy nie pozwala na ustalenie, czy Zbigniew Kękuś jest sprawcą, współsprawcą, podżegaczem, pomocnikiem, czy teść w ogóle nie miał świadomości, że pisma przez niego sporządzone, a skierowane do różnych instytucji zostaną zamieszczone na wskazanych stronach internetowych.”

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ kasacja Prokuratora Generalnego z dnia 22 sierpnia 2011 r., sygn. akt PG IV KSK 699/11 od wyroku Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 18 grudnia 2007 r., sygn. akt II K 451/06 – Załącznik 8

  1. Sąd Najwyższy podał w wyroku wznowieniowym z dnia 26.01.2012 r. – Załącznik 9: Kasacja okazała się zasadna. Ma rację skarżący, że analiza akt przedmiotowej sprawy wskazuje na to, iż w zakresie rozstrzygnięć zawartych w punktach II i XVIII zaskarżony wyrok został wydany na podstawie niepełnego materiału dowodowego oraz bez wszystkich okoliczności, co stanowi naruszenie art. 366 § 1 k.p.k.
    Nadto, Sąd Rejonowy dokonał ustaleń faktycznych wbrew wymaganiom określonym w art. 7 k.p.k., nie stosując się do zasady swobodnej oceny dowodów i przeprowadzając w istocie dowolną ocenę zebranego materiału dowodowego.
    W efekcie poczynił ustalenia faktyczne, które nie mają jakiegokolwiek oparcia w dowodach ujawnionych na rozprawie, a wręcz są sprzeczne z treścią tych dowodów.

Także dowolnym i poczynionym z obrazą art. 7 k.p.k. jest ustalenie, że Zbigniew Kękuś realizując znamiona czynów przypisanych mu w punktach II i XVIII wyroku działał wspólnie i w porozumieniu z inną osobą.

Na takie współdziałanie nie wskazuje żaden z zebranych w sprawie dowodów.

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, wyrok Sądu

Najwyższego z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. akt IV KK 272/11 – Załącznik 9

 

Nie sposób nie przyznać zatem racji prokuratorowi M. Chłopikowi, gdy mnie poinformował podczas w.w. spotkania w dniu 05.07.2016 r. w Prokuraturze Krajowej, że zgłoszona przeze mnie po raz pierwszy pismem z dnia 13 czerwca 2016 r. /data wpływu 14 czerwca 2016 r./ sprawa wniesienia przez ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego kasacji do Sądu Najwyższego na moją korzyść od postanowienia sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r. nie jest trudna do rozpoznania.

Pana poprzednik na urzędzie Prokuratora Generalnego wniósł wspomnianą wyżej kasację z dnia 23 sierpnia 2011 r. od wyroku sędziego T. Kuczmy z dnia 18.12.2007 r., a zatem wniesienie przez Pana kasacji na moją korzyść od postanowienia sędzi Beaty Stój, którym ta przypisała mi sprawstwo tych samych czynów, które wyrokiem z dnia 18.12.2007 r. przypisał mi sędzia T. Kuczma polegać będzie na – w ogromnej mierze – przepisaniu kasacji prokuratora generalnego Andrzeja Seremeta z dnia 23.08.2011 r.

Przepisywanie nie jest działaniem trudnym, czyli wymagającym, nastręczającym wiele trudu, wysiłku, nie dającym się szybko osiągnąć, uzyskać, niełatwym, mozolnym, żmudnym. Wręcz przeciwnie, jest działaniem bardzo prostym w realizacji.

 

Ponieważ prokurator Prokuratury Krajowej Mirosław Chłopik poinformował mnie podczas spotkania w dniu 5 lipca 2016 r., że on uważa, iż prowadzony przeze mnie od tego dnia protest głodowy w oczekiwaniu na wydanie mi kasacji, o którą wnoszę byłby działaniem nieracjonalnym:

  1. uznałem argument prokuratora M. Chłopika za zasadny i zrezygnowałem z prowadzenia protestu, mimo że go zapowiedziałem pismem złożonym w dniu 05.07.2016 r. – Załącznik 4,
  2. proszę adresata niniejszego pisma, żeby w sprawie zgłaszanej przeze mnie od 14 czerwca 2016 r. /data wpływu do Prokuratury Krajowej pisma z dnia 13 czerwca 2016 r. – Załącznik 1/ także zachował się racjonalnie.

 

Ze względu na brak łatwych w zastosowaniu mierników poziomu racjonalności działania, w uzasadnieniu do wniosku jak wyżej o racjonalne działanie adresata niniejszego pisma w zgłaszanej przeze mnie sprawie zastosuję metodę tzw. benchmarku, czyli odniesienia. Przedstawię okoliczności, w których prokurator generalny Andrzej Seremet podjął w dniu 15 czerwca 2011 r. w.w. decyzję o wniesieniu kasacji na moją korzyść od wyroku sędziego Tomasza Kuczmy z dnia 18.12.2007 r.

Otóż po tym, gdy mnie czterokrotnie oszukał, informując mnie pismami z dnia 12 maja 2010 r., 30 lipca 2010 r., 21 września 2010 r. i 2 grudnia 2010 r., że w sprawie przeciwko mnie nie zachodzi określona w art. 523 § 1 k.p.k. – Kasacja może być wniesiona tylko z powodu uchybień wymienionych w art. 439 lub innego rażącego naruszenia prawa, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na treść orzeczenia; kasacja nie może być wniesiona wyłącznie z powodu niewspółmierności kary.” – ja, wiedząc, że sędzia Tomasz Kuczma rażąco i w sposób mający wpływ na treść wyroku z dnia 18.12.2007 r. naruszył prawo, bo mi przypisał sprawstwo czynów, których nie popełniłem, w dniu 30 maja 2011 r. rozpocząłem prowadzony całodobowo protest głodowy przed siedzibą Prokuratury Generalnej w Warszawie. Uprzedziłem o nim prokuratora generalnego Andrzeja Seremeta pismem z dnia 24 maja 2011 r. Piłem wodę i soki, noce spędzałem w śpiworze rozkładanym przed głównym wejściem do Prokuratury Generalnej.

Poinformowałem Prokuratora Generalnego, że będę prowadził protest do dnia wręczenia mi przez niego pisemnego poświadczenia, że Prokurator Generalny wniesie kasację na moją korzyść od wyroku sędziego T. Kuczmy z dnia 18.12.2007 r.

Oto harmonogram działań realizowanych przez Prokuratora Generalnego w związku z prowadzonym przeze mnie od dnia 30.05.2011 r. protestem:

  1. W dniu 2 czerwca 2011 r., tj. w trzeciej dobie protestu, dyrektor Biura Prokuratora Generalnego Ryszard Tłuczkiewicz poinformował mnie, że prokurator generalny Andrzej Seremet wydał polecenie zastępcy prokuratora generalnego Robertowi Hernandowi przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w sprawie wyroku sędziego T. Kuczmy z dnia 18.12.2007 r.,
  2. W dniu 6 czerwca 2011 r., tj. w siódmej dobie mojego protestu głodowego, zastępca prokuratora generalnego Robert Hernand spotkał się ze mną, czego potwierdzeniem sporządzony w tym dniu „Protokół przyjęcia skargi/wniosku”. Zapisano w nim m.in., na str. 3 – Załącznik 10: „(…) Pan Zbigniew Kękuś na zadane pytanie dotyczące punktu 2 powiadamia li tylko Prokuratora Generalnego o rozpoczętej głodówce.”

Dowód: Prokuratura Generalna, Biuro Prokuratora Generalnego, Wydział Skarg i Wniosków, „Protokół

przyjęcia skargi/wniosku” z dnia 6 czerwca 2011 r. – Załącznik 10

Podano w nim także – Załącznik 10: „Poinformowano Pana Zbigniewa Kękusia, iż w dniu jutrzejszym zostanie przyjęty przez prokuratora z Departamentu Postępowania Sądowego – Pana Domagałę, który szczegółowo przeanalizuje jego sprawę. Informację o ewentualnym wystąpieniu Prokuratora Generalnego z kasacją, otrzyma w przyszłym tygodniu, chyba, że zajdą okoliczności uniemożliwiające udzielenie odpowiedzi w tym terminie, chodzi o okoliczności o charakterze obiektywnym.”

  1. W dniu 7 czerwca 2011 r., tj. w ósmej dobie mojego protestu głodowego, spotkał się ze mną prokurator Prokuratury Generalnej Krzysztof Domagała. Sporządził Notatkę urzędową z naszego spotkania, w której podał – Załącznik 11: „Warszawa 07.06.2011 r. Notatka urzędowa O godzinie 1020 rozpocząłem rozmowę z Panem Zbigniewem Kękuś, celem ustalenia jego oczekiwań co do działań prokuratury w sprawie II K 854/10 Sądu Rejonowego w Dębicy, uprzednio II K 451/06. Pan Z. Kękuś poinformował, że oczekuje zmiany stanowiska zawartego w piśmie Departamentu Postępowania Sądowego z 12.05.2010 r. PR V 861-1995/08 w ten sposób, ze Prokuratura Generalna w formie pisemnej poświadczy, że w aktach sprawy II K 854/10 i II 87/11 (uprzednio II K 451/06) znajdują się wyłącznie dowody poświadczające, że Zbigniew Kękuś nie jest sprawcą czynów za popełnienie których został skazany prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Dębicy z 18.12.2007 r. Zdaniem Pana Kękusia tymi dowodami są:
    1. pismo Wirtualnej Polski S.A. z dnia 06.07.2007 r. wraz z załącznikiem (karty 3040, 3041 akt sprawy),

    2. pismo Wirtualnej Polski S.A. z dnia 06.08.2007 r. wraz z załącznikiem (karty 3098, 3099 akt sprawy),
    3.pismo Interii PL SS.A. z dnia 01.10.2007 (karta 3183 akt)
    4.pismo prezesa Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw ojca Krzysztofa Łapaj z dnia 19.03.2007 r. (data wpływu do akt 19.03.2007 r.).
    Pan Kękuś podał, że postanowienie sędziego Tomasza Kuczmy z Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 30.11.2006 r. w przedmiocie zwrotu akt prokuratorowi w celu uzupełniania istotnych braków postępowania przygotowawczego, jest merytoryczne i wykazuje braki postępowania przygotowawczego.
    Pan Z. Kęku stwierdził, że w protokole z rozprawy głównej z dnia 27.09.2007 r. przed Sądem Rejonowym w Dębicy podano, że Sąd udzielił „mnie” jako oskarżonemu pouczenia o przysługujących uprawnieniach. Dalej stwierdza Pan Kękuś, że na owej rozprawie nie był, bowiem pracował wówczas w Centrum Handlowym ETC w Swarzędzu, gdzie pełnił funkcję dyrektora.

    Zbigniew Kękuś poinformował, że Krzysztof Łapaj został wezwany przez Sąd Rejonowy w
    Dębicy celem przesłuchania w charakterze świadka, lecz nie stawił się z powodu ciężkiej choroby. Do czasu wydania wyroku w dniu 18.12.2007 r. Krzysztof Łapaj nie został przesłuchany przez Sąd. Nie był też zdaniem Pana Kękuia przesłuchany w toku postępowania przygotowawczego. Na tym rozmowę z Panem Zbigniewem Kękusiem zakończono o godzinie 1058 dnia 07.06.2011 r.

Krzysztof Domagała prokurator Prokuratury Okręgowej w Jeleniej Górze delegowany do Prokuratury Generalnej”

Dowód: Prokuratura Generalna, Notatka urzędowa sporządzona przez prokuratora Krzysztofa Domagałę w dniu 7

czerwca 2011 r. – Załącznik 11

  1. Po spotkaniu ze mną w dniu 7 czerwca 2011 r. prokurator Krzysztof Domagała udał się w podróż służbową do Sądu Okręgowego w Rzeszowie, gdzie znajdowały się akta sprawy przeciwko mnie Sądu Rejonowego w Dębicy sygn. akt II K 451/06. Wyjaśnił mi, że sam musi jechać do Sądu Okręgowego w Rzeszowie, bo ten odmówił Prokuratorowi Generalnemu doręczenia akt sprawy przeciwko mnie.
  2. W dniu 10 czerwca 2011 r. prokurator Krzysztof Domagała stawił się w godzinach porannych w Prokuraturze Generalnej i poinformował mnie ustnie, że „będzie kasacja”. Zakończyłem protest głodowy. Kontynuowałem prowadzoną całodobowo przed Prokuraturą Generalną pikietę.
  3. W dniu 15 czerwca 2011 r., tj. w szesnastej dobie rozpoczętego przeze mnie w dniu 30 maja 2011 r. protestu, prokurator Krzysztof Domagała wręczył mi pismo o treści – Załącznik 12: „Prokuratura Generalna Departament Postępowania Sądowego Zespół Kasacji /adres – ZKE/, Warszawa, dnia 15.06.2011 r., PG IV KSK 669/11 Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/
    Uprzejmie informuję, że po ponownej analizie akt sprawy o sygnaturze II K 451/06 Sądu Rejonowego w Dębicy oraz przedstawionymi przez Pana argumentami, Prokurator Generalny Pan Andrzej Seremet podjął decyzję o wniesieniu w trybie art. 521 kpk kasacji na Pana korzyść, w zakresie prawomocnie osądzonych czynów z pkt II (czyn z art. 212 § 2 kk w zw. z art. 12 kk na szkodę Wiesławy Zoll) i XVIII (z art. 241 § 1 kk w zw. z art. 12 kk) wyroku Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 18.12.2007 r.

Kasacja zostanie wniesiona do Sądu Najwyższego po udostępnieniu akt sprawy przez Sąd Rejonowy w Dębicy, a jeżeli to nie będzie możliwe ze względu na toczący się proces sądowy, to akta te zostaną skopiowane, co z uwagi na ich obszerność (23 tomy) będzie wymagało pewnego czasu.

Nadmieniam jednocześnie, że obecnie w/w Sąd Rejonowy pod sygnaturą II K 87/11 prowadzi postępowanie w przedmiocie orzeczenia kary łącznej w zakresie czynów z pkt II i XVIII, wskazanych powyżej.

Ponadto informuję Pana, że Zastępca Prokuratora Generalnego Pan Robert Hernand podjął decyzję o skierowaniu do Prokuratora Apelacyjnego w Krakowie pisma służbowego, wskazującego na ujawnione nieprawidłowości, w zakresie prowadzonego w tej sprawie postępowania przez Prokuraturę Rejonową Kraków Śródmieście-Wschód.

Krzysztof Domagała prokurator Prokuratury Okręgowej w Jeleniej Górze delegowany do Prokuratury Generalnej”

Dowód: Prokuratura GeneralnaDepartament Postępowania Sądowego Zespół Kasacji, sygn. akt PG IV KSK 669/11, pismo z dnia 15 czerwca 2011 r. prokuratora Krzysztofa Domagały – Załącznik 12

 

Jak wspomniałem, w dniu 23 sierpnia 2011 r. prokurator generalny Andrzej Seremet wniósł kasację /Załącznik 8/ na moją korzyść w zakresie przestępstw z pkt. II i XVIII wyroku sędziego T. Kuczmy z dnia 18.12.2007 r., a w dniu 26 stycznia 2012 r. Sad Najwyższy wydał wyrok /Załącznik 9/, którym uchylił wyrok sędziego T. Kuczmy z dnia 18.12.2007 r. i w zakresie w.w. czynów przekazał sprawę przeciwko mnie Sądowi Rejonowemu w Dębicy do ponownego rozpoznania.

Po 4 latach i dwóch miesiącach, które upłynęły od wydania przez Sąd Najwyższy wyroku z dnia 26.01.2012 r., w dniu 15 marca 2016 r. następczyni sędziego T. Kuczmy w sprawie przeciwko mnie, sędzia Beata Stój wydała postanowienie, którym po raz drugi przypisała mi sprawstwo wszystkich czynów, które wyrokiem z dnia 18 grudnia 2007 r. przypisał mi sędzia T. Kuczma – Załącznik 13:
Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, postanowienie sędzi

Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r. – Załącznik 13

 

Ponieważ Pana podwładny, prokurator Mirosław Chłopik pouczał mnie podczas mojego z nim spotkania w dniu 5 lipca 2016 r. w Prokuraturze Krajowej o potrzebie działania w sposób racjonalny, z takim skutkiem, że odwiódł mnie od realizacji zamiaru rozpoczęcia w tym dniu oczekiwania – połączonego z prowadzeniem protestu głodowego – przed Prokuraturą Krajową na wydanie mi przez Pana kasacji od postanowienia sędzi B. Stój z dnia 15.03.2016 r., ja niniejszym proszę Pana o racjonalne działanie w sprawie, którą ja Panu zgłaszam od dnia 14.06.2016 r. /data wpływu pisma z dnia 13.06.2016 r/.

Jak opisałem powyżej i jak potwierdzają dokumenty/dowody, których kserokopie załączam do niniejszego pisma, Pana poprzednik na urzędzie prokuratora generalnego Andrzej Seremet potrzebował łącznie 16 dób, podczas których ja prowadziłem protest – w tym przez 12 dób głodowy – na wydanie mi w dniu 15 czerwca 2011 r. pisma, którego autor, prokurator Krzysztof Domagała, zawiadomił mnie, że – Załącznik 12: „Uprzejmie informuję, że po ponownej analizie akt sprawy o sygnaturze II K 451/06 Sądu Rejonowego w Dębicy oraz przedstawionymi przez Pana argumentami, Prokurator Generalny Pan Andrzej Seremet podjął decyzję o wniesieniu w trybie art. 521 kpk kasacji na Pana korzyść, w zakresie prawomocnie osądzonych czynów z pkt II (czyn z art. 212 § 2 kk w zw. z art. 12 kk na szkodę Wiesławy Zoll) i XVIII (z art. 241 § 1 kk w zw. z art. 12 kk) wyroku Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 18.12.2007 r.”

 

Przyznam, że byłem bardzo rozczarowany tym, że Pan nie przygotował dla mnie kasacji jak wyżej na dzień 5 lipca 2016 r.

Jak wspomniałem proste to przecież w realizacji działanie, bo polegające głównie na… przepisaniu w.w. kasacji z dnia 23 sierpnia 2011 r., której autorem był zastępca prokuratora generalnego Robert Hernand – obecnie także zastępca prokuratora generalnego.

Myślałem, że skorzysta Pan z danej Panu przeze mnie okazji i celem zrehabilitowania się za zaniechania sprzed ponad 9 lat, gdy zignorował Pan zawiadomienie prezesa Zarządu Głównego SOPO Krzysztofa Łapaja z pisma z dnia 15 marca 2007 r., że nie ja byłem sprawcą czynów, które przypisała mi prokurator Radosława Ridan aktem oskarżenia z dnia 12.06.2006 r., przygotuje Pan dla mnie na dzień 05.07.2016 r. kasację, o której wniesienie proszę.

Za mną przecież – oraz za moją rodziną, matką, dziećmi – z powodu Pana zaniechania 10 prawie lat gehenny. Za Panem… nieprzerwana w tym samym okresie fala sukcesów.

Jak Pana poznałem wiem, że na 13 lipca 2016 r. też Pan nie przygotuje dla mnie kasacji.

Niech się Pan jednak zachowa w sposób racjonalny.

Skoro prokurator generalny Andrzej Seremet wniósł kasację na moją korzyść od wyroku sędziego T. Kuczmy z dnia 18.12.2007 r., to ponieważ sędzia Beata Stój postanowieniem z dnia 15 marca 2016 r. przypisała mi sprawstwo tych samych czynów, których dotyczyła kasacja A. Seremeta, Pan musi wnieść kasację na moją korzyść od tego postanowienia.

Jak wspomniałem, w dniu 13 lipca 2016 r. stawię się o godz. 13:00 w Prokuraturze Generalnej po odbiór kasacji, którą Pan sporządzi.

Kasacja prokuratora generalnego A. Seremeta z dnia 23.08.2011 r. to nie tylko moje doświadczenie. Pana, następcy Andrzeja Seremeta na urzędzie Prokuratora Generalnego, także. Niech Pan z niego skorzysta. Niech mnie Pan nie trzyma nadto długo prowadzącego przed Prokuraturą Krajową od dnia 13 lipca 2016 r. całodobowo protest głodowy w oczekiwaniu na sporządzenie przez Pana i wydanie mi kasacji.

Skoro z podanych wyżej przyczyn minister sprawiedliwości – prokurator generalny musi wnieść kasację na moją korzyść od postanowienia sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt II K 407/13, to niech się Pan zachowa w sposób racjonalny – tj. niech się Pan kieruje w swych decyzjach i działaniach rozumem – i skoro prokurator generalny Andrzej Seremet przyglądał mi się przez 16 dób prowadzącemu protest – w tym przez 12 dób głodowy – przed siedzibą Prokuratury Generalnej zanim wniósł kasację na moją korzyść od wyroku sędziego T. Kuczmy z dnia 18.12.2007 r., Pan niech… krócej trzyma mnie oczekującego przed Prokuraturą Krajową na kasację, którą Pan wniesie do Sądu Najwyższego na moją korzyść od w.w. postanowienia sędzi B. Stój.

Pragnę poinformować, że:

  1. mam 58 lat
  2. mam 80-letnią matkę,
  3. mam troje dzieci

i nadto długie prowadzenie przeze mnie – słusznego – protestu głodowego na

dworze:

  1. może być ze szkodą dla mojego zdrowia,
  2. będzie ze szkodą dla członków mojej rodziny.

 

Wnoszę i informuję jak na wstępie.

 

 

Zbigniew Kękuś

 

Załączniki: od 1 do 36 do ściagnięcia

  1. Pismo Z. Kękusia z dnia 13 czerwca 2016 r. do ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobry
  2. Potwierdzenie Odbioru w dniu 14 czerwca 2016 r. przez Prokuraturę Krajową przesyłki listowej poleconej nr (00)859007731034615393
  3. Pismo Z. Kękusia z dnia 21 czerwca 2016 r. do ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobry
  4. Pismo Z. Kękusia z dnia 5 lipca 2016 r. do ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobry
  5. Prokuratura Krajowa,Biuro Prezydialne Wydział Skarg i Wniosków,Protokół przyjęcia skargi/wniosku z dnia 5 lipca 2016 r.
  6. Pismo prezesa Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca Krzysztofa Łapaja z dnia 15 marca 2007 r. /sygn. akt ZGSOPO-07/03/MS.1/do ministra sprawiedliwości Zbigniewa Ziobry
  7. Pismo Z. Kękusia z dnia 4 czerwca 2007 r. do ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobry
  8. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ kasacja Prokuratora Generalnego z dnia 22 sierpnia 2011 r., sygn. akt PG IV KSK 699/11 od wyroku Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 18 grudnia 2007 r., sygn. akt II K 451/06
  9. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. akt IV KK 272/11
  10. Prokuratura Generalna, Biuro Prokuratora Generalnego, Wydział Skarg i Wniosków, „Protokół przyjęcia skargi/wniosku” z dnia 6 czerwca 2011 r.
  11. Prokuratura Generalna, Notatka urzędowa sporządzona przez prokuratora Krzysztofa Domagałę w dniu 7 czerwca 2011 r.
  12. Prokuratura GeneralnaDepartament Postępowania Sądowego Zespół Kasacji, sygn. akt PG IV KSK 669/11, pismo z dnia 15 czerwca 2011 r. prokuratora Krzysztofa Domagały
  13. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r.

 

 

 

1 Wszystkie przepisy Kodeksu postępowania karnego podaję w brzmieniu sprzed nowelizacji Kodeksu, która weszła w życie z dniem 1 lipca 2015 r. ponieważ sprawa przeciwko mnie do sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ jest rozpoznawana pod rządami przepisów Kodeksu sprzed jego nowelizacji.