18.08.2016 Wniosek Z. Kękusia z dnia 18 sierpnia 2016 r. do ministra sprawiedliwości Z. Ziobry o odwołanie prof. dr. hab. Andrzeja Zolla z funkcji członka Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Karnego przy Ministrze Sprawiedliwości

Kraków, dnia 18 sierpnia 2016 r.

Zbigniew Kękuś

Pan

Zbigniew Ziobro

Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny

Al. Ujazdowskie 11

00-950 Warszawa

Sygn. akt Sądu Rejonowego w Dębicy: II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/

Dotyczy:

  1. Wniosek o odwołanie prof. dr. hab. Andrzeja Zolla z funkcji członka Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Karnego przy Ministrze Sprawiedliwości z powodu:

    1. braku kwalifikacji merytorycznych do pełnienia tej funkcji,

    2. braku kwalifikacji moralnych do pełnienia jakiejkolwiek funkcji w służbie publicznej Rzeczypospolitej Polskiej.

  2. Wniosek, w przypadku braku możliwości odwołania prof. dr. hab. Andrzeja Zolla z funkcji członka Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Karnego przy Ministrze Sprawiedliwości, o skierowanie wniosku do niego o rezygnację z pełnienia tej funkcji z przyczyn jak w pkt. I.1 i I.2.

  3. Wniosek o sporządzenie i doręczenie mi odpowiedzi na niniejsze pismo bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie miesiąca od daty wpływu niniejszego pisma.

  4. Zawiadomienie, że:

    1. skany dokumentów poświadczających zdarzenia opisane w niniejszym piśmie są umieszczone w Internecie, w tym:

      1. na stronie www.kekusz.pl

      2. na kanale www.monitorpolski-Youtube

    2. kopia niniejszego pisma zostanie umieszczona w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl,

    3. kopia odpowiedzi na niniejsze pismo zostanie umieszczona w Internecie w tym na stronie www.kekusz.pl

Zbigniew Kękuś nie wygląda na takiego skurwysyna, za jakiego ma go polski system sprawiedliwości.

A jednak od 8 lat jest klientem sal sądowych i jest szansa, że nieprędko to się zmieni. Może jest złym człowiekiem.

Ale dopuszczam też możliwość, że Kękuś ma przegwizdane, bo mu przebiegł drogę prof. Andrzej Zoll.

I to nie sam, tylko razem z żoną. Pech po prostu … (…) Jest skończony, trzeba jasno powiedzieć.

Źródło: Maciej Wiśniowski, „Zoll … Pal!”; „NIE”, 25-31 lipca 2014, str. 9

Tylko Żydzi są ludźmi, goje nie są ludźmi, tylko bydłem”

Talmud, Keritot 6b

Wszystkie nieżydowskie dzieci są zwierzętami

Talmud, Yebamoth 98

W czasie procesu sądowego wolno oszukiwać, żeby Żyd zawsze wygrał.”

Talmud, Baba Kamma, 113b

Uzasadnienie

Prof. dr hab. Andrzej Zoll będąc Rzecznikiem Praw Obywatelskich nie rozpoznał do dnia 15 lutego 2006 r., gdy zakończył sprawowanie urzędu Rzecznika zgłoszonej mu przeze mnie pismami z dnia 21 stycznia 2002 r. i 20 kwietnia 2002 r. – a następnie ponawianej kolejnymi pismami – sprawy pozbawienia przez sędziny Sądu Okręgowego w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny Ewę Hańderek i Agatę Wasilewską-Kawałek oraz sędziów Sądu Apelacyjnego w Krakowie, Jana Kremera, Annę Kowacz –Braun, Marię Kus-Trybek mojego małoletniego syna Michała chorego na choroby okresu dojrzewania, skoliozę, lordozę i garba żebrowego, możności korzystania z konstytucyjnych i ustawowych praw dziecka do ochrony zdrowia,

Po tym, gdy zachował się jak wyżej Andrzej Zoll:

  1. uczynił mnie przestępcą dwukrotnie obciążając mnie zeznaniami – przed prokuratorem oraz przed sądem – w sprawie, w której prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód Radosława Ridan aktem oskarżenia z dnia 12 czerwca 2006 r. oskarżyła mnie o popełnienie z art. 226 § 3 k.k. przestępstwa opisanego jako: „znieważenie konstytucyjnego organu Rzeczypospolitej Polskiej, Rzecznika Praw Obywatelskich, w osobie pełniącego ten urząd Andrzeja Zolla”,

  2. uczynił mnie przestępcą w sprawie jak w pkt. 1, w sprzeczności z:

    1. prawem, którego naucza od kilkunastu lat za pośrednictwem kolejnych edycji wydawanych pod jego redakcją naukową Komentarza do kodeksu karnego,

    2. prawem określonym w art. 42.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej,

    3. przepisami konwencji międzynarodowych, które Polska podpisała i ratyfikowała, w tym:

      1. prawem określonym w artykule 7.1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności,

      2. prawem określonym w artykule 15.1 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych,

  3. w dniu 27 września 2013 r.:

    1. złożył w Prokuraturze Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód ustne zawiadomienie o popełnieniu przeze mnie prywatnoskargowych przestępstw jego zniesławienia /art. 212 § 1 k.k./ i znieważenia /art. 216 § 1 k.k./,

    2. zażądał, żeby Prokuratura ścigała mnie za czyny jak w pkt. III.1 z oskarżenia publicznego.

xxx

Od czerwca 1997 r. Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny rozpoznawał sprawę o rozwód pomiędzy mną i moją żoną. Pełnomocnikiem mojej żony była adw. Wiesława Zoll, małżonka Andrzeja Zolla.

Wiosną 1999 roku zostaliśmy, moja żona, ja i naszych dwóch synów, wtedy 11 letni Michał i 8 letni Tomasz poddani badaniom – testy, wywiady – przez biegłe Rodzinnego Ośrodka Diagnostyczno-Konsultacyjnego przy Sądzie Okręgowym w Krakowie, psychologa i pedagoga.

Na podstawie wyników badań biegłe przekazały Sądowi opinie o mnie jako ojcu oraz rekomendacje w sprawie moich kontaktów z synami:

Wnioski: (…) Na podstawie przeprowadzonych badań i analizy zebranego materiału stwierdza się,

że (…) Małoletni Michał i Tomasz wymagają szerokich, nieskrępowanych kontaktów z ojcem

odbywających się zarówno w domu jak i poza miejscem zamieszkania.”

Źródło: Sąd Okręgowy w Krakowie, Wydział XI Cywilny-Rodzinny, sygn. akt XI CR 603/04, Opinia Rodzinnego Ośrodka Diagnostyczno-Konsultacyjnego z 14.06.1999r. – psycholog spec. II stopnia mgr Zofia Achalej, pedagog mgr Danuta Kurdziel, Kierownik RODK w Krakowie mgr Zofia Nowacka-Śpiewła

Dzieci powinny mieć jak najszerszy kontakt z ojcem co jest zawarte w opinii (…). Troska o dzieci została zweryfikowana przez badania psychologiczne i dzieci ujawniły, że ojciec jest troskliwy i opiekuńczy i zaangażowany w sprawy dzieci.”

Źródło: Sąd Okręgowy w Krakowie, sygn. akt XI CR 603/04, zeznania biegłej Rodzinnego Ośrodka

Diagnostyczno-Konsultacyjnego w Krakowie, psychologa, mgr Zofii Achalej w 1999r. karty 257, 258

Nie widziałyśmy przeciwwskazań do ograniczania kontaktów ojca dziećmi a wręcz przeciwnie

uważałyśmy że kontakty powinny być nieskrępowane i nieograniczone. Skoro nie ma przeciwwskazań

to jest to korzystne dla prawidłowego rozwoju dzieci.

Źródło: Sąd Okręgowy w Krakowie, sygn. akt XI CR 603/04, zeznania biegłej Rodzinnego Ośrodka Diagnostyczno-Konsultacyjnego w Krakowie, pedagoga, mgr Danuty Kurdziel, karta 319

Na podstawie zacytowanych wyżej opinii i rekomendacji sędzia Liliana Siodlarz zezwoliła mi na spotkania z synami raz na dwa tygodnie w weekendy, od godz. 10:00 w sobotę do godz. 17:00 w niedzielę.

Wykonane w styczniu 2001 r. prześwietlenie rtg kręgosłupa 13-letniego wtedy syna Michała wykazało obok skoliozy i garba żebrowego, na które cierpiał już wcześniej także lordozę.

Lekarz, która sprawowała opiekę nad nim poleciła mi zorganizowanie dziecku jak najczęstszych zajęć rehabilitacyjnych na basenie. Zorganizowałem takowe, a że żona nie wyraziła zgody, żebym na nie syna zabierał, pismem z dnia 21 stycznia 2001 r. złożyłem po raz pierwszy wniosek o wyrażenie przez Sąd zgody, żebym mógł zabierać syna jeden raz w tygodniu na 45-minutowe zajęcia rehabilitacyjne na basenie.

Dwie sędziny Sądu Okręgowego w Krakowie, które kolejno rozpoznawały sprawę o rozwód, Ewa Hańderek i Agata Wasilewska-Kawałek, nie rozpoznały mojego wniosku do grudnia 2001 r. podczas żadnego z siedmiu zorganizowanych przez nie – w dniach: 27.03.2001r., 28.03.2001 r., 01.06.2001 r., 08.06.2001 r., 18.07.2001 ., 02.10.2001 r., 17.12.2001 . – posiedzeń.

A że w piśmie z dnia 6 lipca 2001 r. nazwałem sędzię A. Wasilewską-Kawałek i jej poprzedniczkę w sprawie, sędzię Ewę Hańderek okrutnymi sędziami, to w dniu 18 lipca 2001 r. A. Wasilewska-Kawałek zorganizowała posiedzenie niejawne… Nie, nie w tym celu, żeby rozpoznać wreszcie złożony przeze mnie wniosek, ale żeby nałożyć na mnie najwyższą z możliwych wtedy karę grzywny – Załącznik 1: „Postanowienie Dnia 18 lipca 2001r. Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR del. Agata Wasilewska-Kawałek (…) postanawia: na podstawie art. 43 § 2 u.s.p. wymierza powodowi Zbigniewowi Kękusiowi karą porządkową grzywny w wysokości 1000 (jeden tysiąc) złotych za ubliżenie powadze sądu przez użycie w piśmie z dnia 6 lipca 2001r. sformułowania „jesteście Panie Sędziowie okrutnymi Sędziami.

Dowód: Sąd Okręgowy w Krakowie, sygn. akt XI CR 603/04, Postanowienie SSR A. Wasilewskiej-Kawałek z dnia

18 lipca 2001r. – Załącznik 1

Nie przekonały ich złożone przeze mnie do akt sprawy kserokopie zaświadczeń lekarskich poświadczających choroby syna:

  1. „Historia Choroby” Wojewódzkiego Ośrodka Rehabilitacyjnego dla Dzieci w Krakowie, w której podano między innymi – Załącznik 2: „18.03.97 Skolioza pierś. Prawoskrętna z prawdopodob. garbu żebr.”

Dowód: „Historia Choroby” Wojewódzkiego Ośrodka Rehabilitacyjnego dla Dzieci w Krakowie, ul.

Sudolska 1 – Załącznik 2

  1. Karta Badania Radiologicznego z dnia 31 stycznia 2001 r., w której podano – Załącznik 3: „Nazwisko i imię /imię dziecka – ZKE/ Kękuś lat 13 Wynik Badania Zdjęcie boczne kręgosłupa lędźwiowego wykazuje pogłębienie fizjologicznej lordozy oraz prawie poziome ustawienie kości krzyżowej.”

Dowód: Lekarska Spółdzielnia Pracy Pracownia Rentgenowska, Kraków, Rynek Główny Karta Badania

Radiologicznego, wynik badania z dnia 31 stycznia 2001 r. – Załącznik 3

Nie przekonał żadnej z nich także złożony przeze mnie do akt sprawy opisy skutków skoliozy, lordozy i garba żebrowego, gdy nierehabilitowane, w tym definicja skoliozy – SKOLIOZA”«boczne, patologiczne wygięcie kręgosłupa, występujące zawsze z torsją (skręceniem) wzdłuż jego osi długiej. Dewiacje te pociągają za sobą zniekształcenie klatki piersiowej, z upośledzeniem funkcji oddychania i krążenia, a często również zniekształcenie miednicy”. Występuje między 5 i 8 oraz 11 a 14 rokiem życia dziecka, prowadzi do poważnych zniekształceń kręgosłupa i miednicy; może powodować garb żebrowy. Jest odwracalna przez zastosowanie postępowania korygującego».

Nie przekonały żadnej z nich konstytucyjne i ustawowe prawa dziecka, o których je informowałem:

Władze publiczne są obowiązane do zapewnienia szczególnej opieki zdrowotnej dzieciom,

kobietom ciężarnym, osobom niepełnosprawnym i osobom w podeszłym wieku.”

Artykuł 68.3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

Rzeczpospolita Polska zapewnia ochronę praw dziecka.”

Artykuł 72.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

We wszystkich działaniach dotyczących dzieci, podejmowanych przez publiczne

lub prywatne instytucje opieki społecznej, sądy, władze administracyjne lub ciała ustawodawcze,

sprawą nadrzędną będzie najlepsze zabezpieczenie interesów dziecka.”

Artykuł 3.1 ustawy Konwencja o Prawach Dziecka (Dziennik Ustaw z 1991 r. Nr 120, poz. 526)

Ostatecznie postanowieniem z dnia 19 grudnia 2001 r. sędzia Agata Wasilewska-Kawałek oddaliła mój wniosek.

Uczyniła w ten sposób zadość żądaniu pełnomocnika mojej żony adw. Wiesławy Zoll, która podczas posiedzenia w dniu 17 grudnia 2001 r., poprzedzającego to z 19.12.2001 r., żądając oddalenia mojego wniosku – znając zacytowane wyżej opinie biegłych sądowych, psychologa i pedagoga – takie podała uzasadnienie:

Powód ma szeroki kontakt z dziećmi gdyż codziennie odwozi ich do szkoły.

Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny, sygn. akt XI CR 603/04, protokół posiedzenia w dniu 17 grudnia 2001r., oświadczenie adw. Wiesławy Zoll

Prawda, że osobliwa to interpretacja pojęcia „szeroki kontakt z dziećmi”.

Jakkolwiek ten mój codzienny „szeroki kontakt z dziećmi”, to było… kilka – około pięciu – minut, gdy przewodziłem synów z miejsca ich zamieszkania do szkoły to okazała się – jak zawsze skuteczna adw. Wiesława Zoll.

Zaskarżyłem zagrażające zdrowiu syna postanowienie sędzi A. Wasilewskiej-Kawałek z dnia 19.12.2001 r., a pismem z dnia 21 stycznia 2002 r. poinformowałem rzecznika praw obywatelskich Andrzeja Zolla o pozbawieniu przez Sąd mojego syna możności korzystania z konstytucyjnych i ustawowych praw dziecka do ochrony zdrowia, prosząc o jego interwencję.

W zażaleniu z dnia 21.02.2002 r. na w.w. postanowienie sędzi A. Wasilewskiej-Kawałek podałem: „Wnoszę o zmianę ustaleń Sądu w zakresie: (…) Ad. P. V. Postanowienia: 1. Wyrażenie zgody bym mógł jeden raz w tygodniu zabierać chorego na skoliozę i lordozę syna na 45-minutowe zajęcia na basenie. Zajęcia odbywać się będą w poniedziałek lub czwartek i rozpoczynać nie później, niż o godz. 19:00.”

Dowód: Sąd Okręgowy w Krakowie, sygn. akt XI CR 603/04, zażalenie Z. Kękuśsia z dnia 21 stycznia 2002r. na postanowienie Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 19 grudnia 2001r.

Do zażalenia załączyłem kserokopie zaświadczeń lekarskich i widoków prześwietleń rtg kręgosłupa syna poświadczających występujące u niego skoliozę, lordozę i garba żebrowego oraz informacje o skutkach chorób, gdy nierehabilitowane.

Moje zażalenie rozpoznali w dniu 4 marca 2002 r. sędziowie Sądu Apelacyjnego w Krakowie Jan Kremer /przewodniczący składu/ oraz Anna Kowacz-Braun i Maria Kus-Trybek. Utrzymali w mocy postanowienie sędzi A. Wasilewskiej-Kawałek z 19.12.2001 r. podając w uzasadnieniu m.in.: „Kwestia uregulowania kontaktów z dziećmi w okresie trwania postępowania o rozwód nie jest celem tegoż postępowania i dopiero jego zakończenie pozwoli na pełną normalizację stosunków w tym zakresie z czego strony powinny sobie zdawać sprawę.”

Dowód: Sąd Okręgowy w Krakowie, sygn. akt XI CR 603/04, postanowienie Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 4 marca 2002r., sygn. akt I Acz 231/02

Sędziowie Sądu Apelacyjnego w Krakowie Jan Kremer, Anna Kowacz-Braun i Maria Kus-Trybek uznali zatem, że mój syn nie dość, że od lutego 2001 r. nie uczestniczył z winy sądu w zajęciach rehabilitacyjnych miał na nie czekać przez następnych kilka… lat. Do kwietnia… 2006 roku, gdy zakończyła się sprawa o rozwód.

Po doręczeniu mi w.w. postanowienia z dnia 04.03.2002 r. skierowałem kolejne pismo – z dnia 20 kwietnia 2002 r. – do RPO Andrzeja Zolla, w którym poinformowałem go, że także w.w. sędziowie Sądu Apelacyjnego w Krakowie nie zezwolili mi na rehabilitowanie chorego dziecka i po raz kolejny złożyłem wniosek o zapewnienie mojemu synowi możności korzystania z praw dziecka do ochrony zdrowia.

Ponieważ Rzecznik nie rozpoznawał sprawy całymi miesiącami, w trosce o zdrowie syna kierowałem kolejne pisma do niego, załączając do nich kserokopie w.w. zaświadczeń potwierdzających choroby dziecka. Po upływie 7 miesięcy od daty złożenia przeze mnie pierwszego pisma – z dnia 21 stycznia 2002 r. – Rzecznik Praw Obywatelskich doręczył mi pismo z dnia 20 sierpnia 2002 r., w którym podano – Załącznik 15: „Warszawa 20 sierpnia 2002r. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich RPO-398574-XI/02/MK Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/

Szanowny Panie Z upoważnienia Rzecznika Praw Obywatelskich w odpowiedzi na Pana pisma z dn. 21.01.2002r., 20.04.2002r., 29.04.2002r., 03.06.2002r., 19.06.2002r. i 18.07.2002r., opierając się o wyjaśnienia Prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie dotyczące sprawy z Pana udziałem – sygn. I 1 C 1115/97/R /w 2004r. zmienione na XI CR 603/04 – ZKE/ uzyskane w dn. 15.04.2002r., uprzejmie wyjaśniam, że akta sprawy rozwodowej od dn.20.02.2002r. były w dyspozycji Sądu Apelacyjnego w Krakowie, któremu zostały przekazane celem rozpoznania Pana zażalenia. W związku z powyższym Prezes Sądu Okręgowego udzielił oczekiwanych informacji żądanych pismem z dn.06.03.2002r. dopiero w dn. 08.05.2002r. Do pisma zawierającego wyjaśnienia załączył dokumentację dotyczącą tej sprawy.

Uprzejmie informuję, że ani Minister Sprawiedliwości, ani Rzecznik Praw Obywatelskich, czy Prezes Sądu Okręgowego nie są powołani do ścigania sprawców przestępstw. Doniesienia, czy skargi dotyczące zasadności wszczęcia postępowania karnego należy zaadresować do prokuratora właściwego ze względu na miejsce zdarzenia, w opisanej sprawie – do Prokuratora Rejonowego, w okręgu którego jest siedziba RODK.

Uprzejmie wyjaśniam, że zgodnie z art. 173 i następnymi Konstytucji RP sądy są władzą odrębną i niezależną od innych władz a sędziowie w sprawowaniu swojego urzędu podlegają wyłącznie ustawom. Orzecznicza działalność Sądu podlega wyłącznie kontroli judykacyjnej, sprawowanej przez sąd wyższej instancji w trybie postępowania przewidzianym przepisami prawa. Jakakolwiek inna ingerencja w czynności orzecznicze sądu jest niedopuszczalna, albowiem stanowiłaby naruszenie konstytucyjnych gwarancji niezależności sądu i sędziowskiej niezawisłości.

Uprzejmie informuję, że niezależnie od zabezpieczonych kontaktów bezpośrednich z synami konieczne jest utrzymywanie kontaktów pośrednich, tj. telefonicznych. Ubolewać należy, że w postanowieniu zabezpieczającym Pana kontakty bezpośrednie pominięto okres wakacji i świąt. Wszak oczywiste jest, że synowie część wolnego od nauki czasu powinni spędzać z ojcem i krewnymi z ojca strony.

Zgodnie z art. 43 § 1 prawa o ustroju sądów powszechnych sąd może ukarać winnego „ciężkiego naruszenia powagi, spokoju lub porządku czynności sądowych, albo ubliżenia sądowi, innemu organowi państwowemu lub osobom biorącym udział w sprawie”, podobnie – za ubliżenie sądowi w piśmie lub użycie wyrazów obraźliwych.

Uprzejmie informuję, że wnioski o wyłączenie sędziego również mogą skutkować ukaraniem grzywną. Zgodnie bowiem z art. 53 Kpc sąd ukarze zgłaszającego w złej wierze wniosek o wyłącznie sędziego grzywną w wysokości 500 zł.

Pismo z dn. 20.40.2002r. zawierające krytyczne uwagi dotyczące wydanej opinii oraz sposobu przeprowadzenia badań i kompetencji biegłych powinno stanowić uzasadnienie ewentualnego wniosku Pana o dopuszczenie dowodu z opinii innego rodzinnego ośrodka diagnostyczno-konsultacyjnego lub biegłych sądowych z listy Prezesa Sądu Okręgowego.

Generalnie nadmienić należy, że podniesione przez Pana twierdzenia i argumenty w istocie stanowią polemikę z wnioskami złożonymi przez pełnomocnika żony /adw. Wiesława Zoll – ZKE/ Ocena zasadności wniosków, jak i zebranego w sprawie materiału dowodowego – jak również odmowy poddania się przeprowadzenia dowodu – należy do niezawisłego sądu. W tym miejscu ubolewać należy, że cofnął Pan wcześniej wyrażoną zgodę na poddanie się badaniom psychiatrycznym i tym samym uniemożliwił przeprowadzenie dowodu tak istotnego dla tej sprawy.

Zarzuty dotyczące rzekomych uchybień proceduralnych należy podnieść w ewentualnej apelacji od wyroku, zostaną one ocenione przez Sąd II instancji.

W związku z żądaniem zawartym w piśmie z dn. 18.07.2002r. wyjaśniam, że nie strona lub jej pełnomocnik, ale Sąd doręcza stronie przeciwnej lub jej pełnomocnikowi odpisy złożonych pisma procesowych i załączników.Przepisy nie mówią nic o obowiązku doręczenia przez stronę drugiej stronie odpisów pism, zwłaszcza pism, których nie przedstawiła Sądowi, a jedynie na treść których w piśmie się powołuje, nie odnosi się to zwłaszcza do pism autorstwa drugiej strony, czy dokumentów doręczonych stronie wcześniej.

Reasumując, należy wyrazić nadzieję po 17 terminach rozpraw wyznaczonych w tej sprawie, że postępowanie wkrótce się zakończy przed Sądem I instancji i wszelkie zastrzeżenia do postępowania tego Sądu będzie mógł Pan przedstawić Sądowi Apelacyjnemu w ewentualnej apelacji.

Uprzejmie informuję, że Rzecznik Praw Obywatelskich nie oczekuje od Pana dalszej korespondencji w tej sprawie i ewentualne kolejne pisma pozostaną bez odpowiedzi.

Z poważaniem Dyrektor Zespołu Grażyna Rdzanek-Piwowar.”

Dowód: Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt RPO-398574-XI/02/MK, pismo Dyrektora Zespołu,

Grażyny Rdzanek-Piwowar z 20 sierpnia 2002 r. – Załącznik 15

Rzecznik Praw Obywatelskich Andrzej Zoll nie rozpoznał zatem zgłoszonej mu przeze mnie sprawy. Zamiast tego:

  1. rekomendował mi:

    1. utrzymywanie z chorym dzieckiem kontaktów pośrednich, czyli telefonicznych – jakbym jego w.w. choroby mógł rehabilitować za pośrednictwem telefonu,

    2. poddanie się badaniom psychiatrycznym – nie wyjaśnił mi jednak, choć go o to potem wielokrotnie prosiłem, dlaczego miałbym się im poddać oraz na czym, jego zdaniem, polega związek pomiędzy chorobami okresu dojrzewania dziecka, a stanem zdrowia psychicznego jego ojca

  2. wyraził swoje ubolewanie, że: „w ostanowieniu zabezpieczającym Pana kontakty bezpośrednie pominięto okres wakacji i świąt.”,

  3. udzielił mi pouczenia o karach finansowych grożących mi za:

    1. ubliżenie powadze sądu,

    2. złożenie w złej wierze wniosku o wyłączenie sędziego,

  4. wyjaśnił mi – w sprzeczności z prawem określonym w art. 3 k.p.c.1, art. 126 k.p.c.2 i art. 129 k.p.c.3 – że na adw. Wiesławie Zoll nie ciążył obowiązek doręczenia sądowi i mnie dowodów, na które powoływała się w jej pismach procesowych,

  5. poinformował mnie uprzejmie: „Uprzejmie informuję, że Rzecznik Praw Obywatelskich nie oczekuje od Pana dalszej korespondencji w tej sprawie i ewentualne kolejne pisma pozostaną bez odpowiedzi.”

W tym stanowisku – z pkt. V – rzecznik praw obywatelskich Andrzej Zoll wytrwał do końca sprawowania urzędu, przez ponad trzy lata, do 15 lutego 2006 r.

Sprawę, którą zgłosiłem RPO A. Zollowi zarejestrowano w Biurze RPO do sygn. akt „RPO-398574”.

Ponieważ dotyczyła zdrowia mojego syna, kierowałem kolejne pisma do RPO A. Zolla. Odpowiedzi udzielał mi zastępca rzecznika Stanisław Trociuk, będący z rzecznikiem A. Zollem w relacji – według samego A. Zolla – serdecznej przyjaźni4.

Przyjaciel rzecznika Andrzeja Zolla, jego zastępca Stanisław Trociuk informował mnie – w sprawie do sygn. akt „RPO-398574”:

  1. pismem z dnia 2 października 2003 r. – Załącznik 27: „Warszawa, dnia 2 października 2003 r. Rzeczpospolita Polska zastępca Rzecznika Praw Obywatelskich Stanisław Trociuk RPO-398574-XI-GR/02 Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ (…) Podobnie niedopuszczalna jest forma licznych Pańskich pism kierowanych do Rzecznika. Nie może Pan zatem oczekiwać odpowiedzi na tego typu pisma”.

Dowód: Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich RP, akta sprawy RPO-398574-XI-GR/02, pismo zastępcy rzecznika praw obywatelskich Stanisława Trociuka z dnia 2 października 2003 r. – Załącznik 27

  1. pismem z dnia 25 maja 2004 r. zastępca RPO Stanisław Trociuk podał – Załącznik 28: „Warszawa, dnia 25 maja 2004 r. Rzeczpospolita Polska zastępca Rzecznika Praw Obywatelskich Stanisław Trociuk RPO-398574-XI-GR/02 Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ Szanowny Panie W związku z licznymi kolejnymi pismami kierowanymi do Rzecznika Praw Obywatelskich po raz kolejny informuję, że Rzecznik nie podejmie żądanych przez Pana czynności.
    W dalszym ciągu pozostaje aktualne stanowisko przedstawione Panu w piśmie z dnia 2 października 2003 r. Dalsza korespondencja w tej sprawie nie doprowadzi do zmiany stanowiska i zostanie złożona do akt bez odpowiedzi”.

Dowód: Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich RP, akta sprawy RPO-398574-XI-GR/02, pismo zastępcy rzecznika praw obywatelskich Stanisława Trociuka z dnia 25 maja 2004r. – Załącznik 28

Forma moich pism się rzecznikowi praw obywatelskich Andrzejowi Zollowi nie podobała i dlatego… mojemu synowi odmawiał przez kilka lat wypełnienia wobec niego konstytucyjnych i ustawowych obowiązków Rzecznika Praw Obywatelskich:

Rzecznik Praw Obywatelskich stoi na straży wolności i praw człowieka i obywatela

określonych w Konstytucji oraz w innych aktach normatywnych”

Artykuł 208.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

2. Rzecznik Praw Obywatelskich, zwany dalej “Rzecznikiem”, stoi na straży wolności i praw człowieka i obywatela określonych w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innych aktach normatywnych, w tym również na straży realizacji zasady równego traktowania.
2a.
W sprawach dzieci Rzecznik współpracuje z Rzecznikiem Praw Dziecka.”

Artykuł 1 ustawy z dnia 15.07.1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich

Ponieważ forma moich pism przestała się RPO A. Zollowi podobać w październiku 2003 roku wskazać należy, że ten sam rzecznik A. Zoll nie miał zastrzeżeń co do formy moich pism, które skierowałem do RPO w dniach – jak poświadczyła G. Rdzanek-Piwowar w piśmie z dnia 20 sierpnia 2002 r., Załącznik 15: „(…) odpowiedzi na Pana pisma z dn. 21.01.2002r., 20.04.2002r., 29.04.2002r., 03.06.2002r., 19.06.2002r. i 18.07.2002r.,” – a jednak… nie rozpoznał sprawy, którą mu zgłaszałem, rekomendując mi zamiast tego utrzymywanie z synem kontaktów telefonicznych oraz poddanie się badaniom psychiatrycznym i informując mnie uprzejmie: „Uprzejmie informuję, że Rzecznik Praw Obywatelskich nie oczekuje od Pana dalszej korespondencji w tej sprawie i ewentualne kolejne pisma pozostaną bez odpowiedzi.

A potem, tj. zaraz po tym, gdy w lutym 2006 roku zakończył kadencję Rzecznika Praw Obywatelskich, uczynił mnie Andrzej Zoll – jako Rzecznik Praw Obywatelskich – przestępcą. Razem z w.w. sędziami: Ewą Hańderek, Agatą Wasilewską-Kawałek, Janem, Kremerem, Anną Kowacz-Braun i Marią Kus-Trybek. Wbrew prawu, którego sam od kilkunastu lat naucza.

W dniu 2 czerwca 2004 r. prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie sędzia Włodzimierz Baran złożył w Prokuraturze Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód zawiadomienie o popełnieniu przeze mnie przestępstw znieważenia i zniesławienia za pośrednictwem Internetu sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie.

W dniu 2 lipca 2004 r. zarejestrowano postępowanie przeciwko mnie do sygn. akt 1 Ds. 112/04 /następnie 1 Ds. 39/06/S/.

W dniu 12 czerwca 2006 r. prokurator w.w. Prokuratury Radosława Ridan sporządziła akt oskarżenia, którym oskarżyła mnie o to, że w okresie od stycznia 2003 r. do maja lub września 2005 r., w Krakowie, za pośrednictwem stron internetowych www.zgsopo.webpark.pl i zkekus.w.interia.pl popełniłem osiemnaście przestępstw:

  1. pkt. I, III-XVI aktu oskarżeniaznieważyłem i w związku z pełnieniem obowiązków służbowych /art. 226 § 1 k.k./ i zniesławiłem /art. 212 § 2 k.k./ piętnaścioro sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie – SSO Maja Rymar /była Prezes Sądu Okręgowego w Krakowie/ SSO Ewa Hańderek, SSO Teresa Dyrga, SSR Agata Wasilewska-Kawałek, SSO Agnieszka Oklejak, SSO Danuta Kłosińska, SSR Izabela Strózik, SSO Anna Karcz-Wojnicka, SSO Jadwiga Osuch, SSO Małgorzata Ferek, SSA Włodzimierz Baran /były Prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie/, SSA Jan Kremer, SSA Maria Kuś-Trybek, SSA Anna Kowacz-Braun, SSA Krzysztof Sobierajski /obecny prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie/,

  2. pkt II aktu oskarżeniazniesławiłem /art. 212 § 2 kk/ adwokata Wiesławę Zoll, pełnomocnika mojej żony w prowadzonym przez Sąd Okręgowy w Krakowie i Sąd Apelacyjny w Krakowie w latach 1997-2006 postępowaniu z mojego powództwa o rozwód /sygn. akt Sądu Okręgowego w Krakowie XI CR 603/04/,

  3. pkt XVII aktu oskarżeniaznieważyłem /art. 226 § 3 k.k./ i zniesławiłem /art. 212 § 2 k.k./ konstytucyjny organ Rzeczypospolitej Polskiej, rzecznika praw obywatelskich w osobie piastującego ten urząd Andrzeja Zolla

  4. pkt XVIII aktu oskarżenia – rozpowszechniałem wiadomości z rozprawy sądowej prowadzonej z wyłączeniem jawności – art. 241 § 2 k.k.

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, akt oskarżenia prokurator Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r., sygn. 1 Ds. 39/06/S /uprzednio 1 Ds. 112/04/S/

W przypadku zarzutu z pkt. XVII prokurator R. Ridan podała: „Akt oskarżenia przeciwko Zbigniewowi Kękusiowi o przest. z art. (…) 226 § 3 kk i art. 212 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk (…). Na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, a to zeznań świadków (…) Andrzeja Zolla (k:256-257)Oskarżam Zbigniewa Kękusia (…) ojca dwojga dzieci w wieku 19 i 15 lat pozostających na jego utrzymaniu, z zawodu ekonomistę, zatrudnionego jako Dyrektor Obszaru Zarządzania Zakupami, Nieruchomościami i Kosztami Banku Zachodniego WBK SA (…) o to, że: (…) XVII. w okresie od stycznia 2003r. do maja 2005r. – w Krakowie działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu – za pośrednictwem portalu internetowego Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca – www.zgsopo.webpark.pl i założonej przez siebie strony pod domeną zkekus.w.interia.pl znieważył Andrzeja Zolla piastującego urząd Rzecznika Praw Obywatelskich używając wobec niego słów obraźliwych i pomówił go o takie postępowanie i właściwości, które mogą poniżyć go w opinii publicznej i narazić na utratę zaufania potrzebnego dla piastowanego urzędu to jest o przest. z art. 226 § 3 kk i art. 212 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk.” sędzia Beata Stój podała postanowieniu z dnia 15 marca 2016 r. – Załącznik 22: „Zbigniew Kękuś lżył i znieważał również Andrzeja Zolla, który w okresie wskazanym w punkcie II.17 postanowienia pełnił funkcję Rzecznika Praw Obywatelskich. Rzecznik Praw Obywatelskich jest organem konstytucyjnym wymienionym między innymi w art. 208 Konstytucji.”

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, postanowienie sędzi

Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r.

Sąd Najwyższy przekazał postanowieniem z dnia 27 października 2006 r. sygn. akt IV KO 44/06 sprawę przeciwko mnie do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Dębicy.

Przesłuchiwany w dniu 17 lipca 2007 r. przez sędziego tego Sądu Tomasza Kuczmę Andrzej Zoll zeznał – Załącznik 4:

Świadek Andrzej Zoll zeznaje: Ja wiem czego dotyczy sprawa. Zetknąłem się z pismami p. Kękusia. Te pisma były kierowane do mnie jako do Rzecznika Praw Obywatelskich w późniejszym okresie. Początkowo na p. Kękusia skarżyła się żona. Później jak do Rzecznika p. Kękuś pisał do mnie skargi na żonę. Ponieważ byłem tutaj w trudnej sytuacji poleciłem, aby wszystkie te pisma były przekazywane do Rady Adwokackiej w Krakowie. Ja zapoznawałem się z pismami, które były do mnie adresowane. Dyrektor mojego biura przesłał do p. Kękusia pismo w którym sugerował, że źle się stało, że pan Kękuś nie poddał się badaniom psychiatrycznym. To był powód, że p. Kękuś zaczął mnie atakować, kierowane były pisma do prezydenta i do innych organów państwa w których p. Kękuś mnie atakował. Była też taka sytuacja, że pan Kękuś przed Biurem Rzecznika rozprowadzał ulotki w których były treści znieważające mnie. Nic więcej w tej sprawie nie mogę powiedzieć.”

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 451/06, protokół z rozprawy głównej w dniu 17 lipca 2007r., zeznania Rzecznika Praw Obywatelskich Andrzeja Zolla, karta 3060 – Załącznik 4

W dniu 18 grudnia 2007 r. sędzia Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasz Kuczma wydał wyrok, sygn. akt II K 456/01, którym uznał mnie za winnego popełnienia w.w. czynu. Podał – Załącznik 5: „Sygn. akt II K 451/06 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Rejonowy w Dębicy w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSR Tomasz Kuczma (…) w obecności Prokuratora Rejonowego w Dębicy Jacka Żaka (…) XVII uznaje oskarżonego Zbigniewa Kękusia za winnego tego, że w okresie od stycznia 2003 r. do września 2005 r. – w Krakowie działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, także wspólnie i w porozumieniu z inną osobą – za pośrednictwem portalu internetowego Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca – www.zgsopo.webpark.pl oraz strony internetowej pod domeną www.zkekus.w.interia.pl znieważył Urząd Rzecznika Praw Obywatelskich i piastującego ten urząd Andrzeja Zolla używając wobec niego słów obraźliwych i pomówił go o takie postępowanie i właściwości, które mogą poniżyć go w opinii publicznej i narazić na utratę zaufania potrzebnego dla wykonywanej funkcji, tj. przestępstwa z art. 226 § 3 kk i art. 212 § 2 kk w zw. z art.12 kk i za to na podstawie art. 226 § 3 kk w zw. z art. 11 § 3 kk w zw. z art. 12 kk skazuje go na karę grzywny w wymiarze 40 (czterdziestu) stawek dziennych przy określeniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 100(sto) złotych.

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10 /, wyrok sędziego

Tomasza Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r. – Załącznik 5

Karę grzywny wyegzekwował ode mnie komornik, a sędzia Tomasz Kuczma wydał – w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej – skazujący mnie wyrok za czyn, który… nie był i nie jest przestępstwem.

Wskazać należy, że art. 226 § 3 k.k., na podstawie którego sędzia T. Kuczma wymierzył mi karę stanowi:Kto publicznie znieważa lub poniża konstytucyjny organ Rzeczypospolitej Polskiej, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.”

Tymczasem sam prof. dr hab. Andrzej Zoll naucza od kilkunastu lat za pośrednictwem kolejnych edycji wydawanego pod jego redakcją naukową Komentarza do kodeksu karnego, że Rzecznik Praw Obywatelskich będąc organem konstytucyjnym, nie jest konstytucyjnym organem Rzeczypospolitej Polskiej. Podaje – Załącznik 6: „Przedmiotem czynności wykonawczej typu czynu zabronionego opisanego w art. 226 § 3 są konstytucyjne organy Rzeczypospolitej Polskiej. Zakres znaczeniowy tego terminu jest sporny w doktrynie (por. A. Zoll (w: ) Kodeks Karny …, red. A. Zoll, s. 736. (…) W doktrynie słusznie jednak wskazano, iż nie każdy organ konstytucyjny jest jednocześnie organem Rzeczypospolitej Polskiej, tzn. takim, który jest powiązany z wykonywaniem jednego z trzech rodzajów władzy w odniesieniu do państwa. Według tego poglądu organami RP są zatem tylko: Sejm, Senat, Prezydent RP, Rada Ministrów, ministrowie, Trybunał Konstytucyjny, Sąd Najwyższy, Naczelny Sąd Administracyjny.

Dowód: Kodeks karny część szczególna, Tom II, Komentarz do art. 117 – 277 k.k. pod redakcją naukową

Andrzeja Zolla, 4 wydanie, 2013 r., LEX Wolters Kluwer business, s. 1131 – Załącznik 6

Tożsame z przedstawianym w Komentarzu do kodeksu karnego pod redakcją naukową prof. dr. hab. Andrzeja Zolla stanowisko, że Rzecznik Praw Obywatelskich będąc organem konstytucyjnym nie jest konstytucyjnym organem Rzeczypospolitej Polskiej prezentuje ogromna większość ekspertów w dziedzinie prawa karnego, w tym A. Marek5 i M. Mozgawa6.

Jeśli Rzecznik Praw Obywatelskich będąc organem konstytucyjnym, nie jest – według wskazania doktryny prawnej prezentowanego przez prof. Andrzeja Zolla, a także innych ekspertów w dziedzinie prawa karnego jako słuszne – konstytucyjnym organem Rzeczypospolitej Polskiej, to czyn przypisany mi przez prokurator Radosławę Ridan z art. 226 § 3 k.k. i opisany, jak wyżej nie wypełnia znamion czynu określonego jako przestępstwo w art. 226 § 3 k.k.

Wskazać należy, że na prezentowane w Komentarzu do kodeksu karnego pod redakcją naukową prof.. dr. hab. Andrzeja Zolla wskazanie doktryny prawnej, że Rzecznik Praw Obywatelskich będąc organem konstytucyjnym nie jest konstytucyjnym organem Rzeczypospolitej Polskiej powołują się organy sprawiedliwości w ich orzecznictwie i tak, na przykład, asesor Prokuratury Rejonowa Warszawa Śródmieście Marcin Górski, podał w postanowieniu z dnia 30 lipca 2010 r. /sygn. akt 1 Ds. 806/10/MG podał m.in.: „Zgodnie z jednym z poglądów prezentowanych w doktrynie prawa karnego Rzecznik Praw Obywatelskich nie jest związany z wykonywaniem żadnego z trzech rodzajów władzy, ustawodawczej, wykonawczej bądź sądowniczej, w związku z czym nie można go uznać za konstytucyjny organ Rzeczypospolitej a jedynie za organ konstytucyjny, co wyklucza możliwość kwalifikowania znieważenia i zniesławienia Rzecznika Praw Obywatelskich z art. 226 § 3. Powyższy pogląd prezentowany jest m.in. w Komentarzu do części szczególnej kodeksu karnego opracowanego pod redakcją prof. dr hab. Andrzeja Zolla.

Dowód: Prokuratura Rejonowa Warszawa Śródmieście, sygn. akt 1 Ds.806/10/MG, postanowienie asesora

Marcina Górskiego z dnia 30 lipca 2010 r.

A prof. dr hab. Andrzej Zoll o tym nie wie…

W nawiązaniu do zeznań, które złożył Andrzej Zoll w dniu 17 lipca 2007 r. – Załącznik 4: „(…) kierowane były pisma do prezydenta i do innych organów państwa w których p. Kękuś mnie atakował.”, okazuje się, że to nie ja atakowałem Andrzeja Zolla, ale on – ignorant – atakował mnie, obciążając mnie zeznaniami i pragnąc uczynić przestępcą w sprawie, w której według jego nauczania czyn, za który mnie ścigano nie był przestępstwem.

Tak bardzo mnie atakował, że aż uczynił mnie – z pomocą prokurator Radosławy Ridan i sędziego Tomasza Kuczmy – przestępcą z oczywistym i rażącym naruszeniem prawa określonego w:

  1. artykule 42.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej: „Odpowiedzialności karnej podlega ten tylko, kto dopuścił się czynu zabronionego pod groźbą kary przez ustawę obowiązującą w czasie jego popełnienia. Zasada ta nie stoi na przeszkodzie ukaraniu za czyn, który w czasie jego popełnienia stanowił przestępstwo w myśl prawa międzynarodowego”.

  2. artykule 7.1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności:Nikt nie może być uznany za winnego popełnienia czynu polegającegona działaniu lub zaniechaniu działania, którego według prawawewnętrznego lub międzynarodowego nie stanowił czynu zagrożonego karą w czasie jego popełnienia”.

  3. artykule 15.1 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych: Nikt nie może być skazany za czyn lub zaniechanie, które w myśl prawa wewnętrznego lub międzynarodowego nie stanowiły przestępstwa w chwili ich popełnienia.

xxx

Andrzej Zoll wykorzystał urząd Rzecznika Praw Obywatelskich w celach prywatnych. Uczynił mnie – jako Rzecznik Praw Obywatelskich – przestępcą.

Gdyby – wezwany przez prokurator R. Ridan – poinformował ją, że nie jest zainteresowany prowadzeniem postępowania odnośnie jego osoby i nie czując się pokrzywdzony moim działaniem nie chce aby były prowadzone z jego udziałem jakiekolwiek czynności procesowe, prokurator umorzyłaby, na podstawie art. 322 § 1 k.k.7 śledztwo.

Wiedząc, że mam dwoje dzieci na utrzymaniu Andrzej Zoll pragnął mnie jednak uczynić przestępcą. I to bardzo…

W dniu 15 września 2010 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie wydał wyrok, którym uchylił skazujący mnie wyrok sędziego T. Kuczmy z dnia 18.12.2007 r. w zakresie 16 zarzutów, w tym zarzutu z pkt. XVII i przekazał sprawę przeciwko mnie w zakresie objętym wyrokiem wznowieniowym Sądowi Rejonowemu w Dębicy do ponownego rozpoznania. Sprawę rozpoznawała sędzia Beata Stój, przy udziale Prokuratora Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wschód Krystyny Kowalczyk.

Ponieważ mijały kolejne lata, a sędzia B. Stój wciąż prowadziła postępowanie, ja, wiedząc, że prof. dr hab. Andrzej Zoll nie zna prawa, którego sam naucza, skierowanym do niego, jako przewodniczącego Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Karnego przy Ministrze Sprawiedliwości pismem z dnia 19 marca 2013 r. złożyłem – Załącznik 7: „Pan Prof. dr hab. Andrzej Zoll Przewodniczący Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Karnego przy Ministrze Sprawiedliwości Ministerstwo Sprawiedliwości Al. Ujazdowskie 11 00-950 Warszawa Dotyczy:

  1. Zawiadomienie, że zgodnie z teorią prawa karnego, podawaną w publikacjach wydawanych pod redakcją Adresata niniejszego pisma, Rzecznik Praw Obywatelskich nie jest konstytucyjnym organem Rzeczypospolitej Polskiej.

  2. Wniosek o uzupełnienie przez prof. Andrzeja Zolla zeznań złożonych w dniu 17 lipca 2007 r. w sprawie Sądu Rejonowego w Dębicy sygn. II K 451/06 /Załącznik 3/, przez skierowanie pisma – w terminie tygodnia od daty złożenia niniejszego pisma – do akt sprawy w.w. Sądu, sygn. II K 854/10 /adres: Sąd Rejonowy w Dębicy, ul. Słoneczna 3, 39-200 Dębica/, zawierającego zawiadomienie, że Rzecznik Praw Obywatelskich nie jest konstytucyjnym organem Rzeczypospolitej Polskiej.

  3. Zawiadomienie, że:

    1. składając zeznania w sprawie, w której ścigano mnie – i skazano – za znieważenie konstytucyjnego organu Rzeczypospolitej Polskiej, Rzecznika Praw Obywatelskich w osobie piastującego ten urząd Andrzeja Zolla, Adresat niniejszego pisma popełnił przestępstwo z art. 235 k.k.,

    2. zatajając przed Sądem Rejonowym w Dębicy przed wydaniem wyroku w sprawie sygn. akt II K 854/10, że Rzecznik Praw Obywatelskich nie jest konstytucyjnym organem Rzeczypospolitej Polskiej, Adresat niniejszego pisma, prof. Andrzej Zoll popełni przestępstwa z art. 235 k.k. i 236 § 1 k.k.

  4. Wniosek o doręczenie mi – w terminie tygodnia od daty złożenia niniejszego pisma – kopii pisma, jak w p. II, skierowanego do Sądu Rejonowego w Dębicy.”

Dowód: Pismo Z. Kękusia z dnia z dnia 19 marca 2013 r. do przewodniczącego Komisji Kodyfikacyjnej Prawa

Karnego przy Ministrze Sprawiedliwości Andrzeja Zolla – Załącznik 7

Andrzej Zoll nie skierował pisma do Sądu w Dębicy, jak prosiłem, a kilka miesięcy później, w dniu 27 września 2013 r. złożył w Prokuraturze Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód ustne zawiadomienie o popełnieniu przeze mnie przestępstwa jego zniesławienia /art. 212 § 1 k.k./ i znieważenia /art. 216 § 1 k.k./.

Są to czyny ścigane z oskarżenia prywatnego. Wskazać należy, że:

  1. artykuł 212 § 4 Kodeksu karnego stanowi: „Ściganie przestępstwa określonego w § 1 lub 2 odbywa się z oskarżenia prywatnego.

  2. artykuł 216 § 5 Kodeksu karnego stanowi: „Ściganie odbywa się z oskarżenia prywatnego.

Prof. dr. hab. Andrzej Zoll zażądał jednak, żeby mnie ścigano za w.w. czyny z oskarżenia publicznego. Podał:

Ja chciałbym złożyć wniosek o ściganie Zbigniewa Kękusia za znieważanie i zniesławianie mnie”

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. 4 Ds. 256/13,

Protokół z dnia 27 września 2013 r. przyjęcia ustnego zawiadomienia od prof. dr. hab. Andrzeja Zolla o przestępstwie

O tyle to dziwne, że niespełna rok wcześniej deklarował red. Dorocie Stec-Fus z „Dziennika Polskiego”, że nawet prywatnego aktu oskarżenia przeciwko mnie nie złoży – Załącznik 8:

O rozmowę poprosiliśmy Andrzeja Zolla.

Jednak profesor nie chciał się rozwodzić na ten temat:

Ten człowiek /ja – ZKE/ zatruwa mi życie od lat. Obrażał moją żonę, pisał do mnie na nią skargi.

Mógłbym wystąpić przeciwko niemu z oskarżenia prywatnego, ale nie chcę tego robić, gdyż został ciężko doświadczony przez los i z pewnością potrzebuje pomocy.

Stanowczo odradził reporterce „DP” rozmowę ze swoją żoną, mec. Wiesławą Zoll,

gdyż – jak oświadczył – z pewnością nie będzie tej sprawy komentować.

Źródło: Dorota Stec-Fus, „Bezwzględna Temida”; „Dziennik Polski – Magazyn Piątek”, 16.11.2012 r., s. C 01, C 06-C 07 – Załącznik 8

Postanowił się jednak profesor wysłużyć…

Znalazł się prokurator – Dariusz Furdzik – który spełnił żądanie Andrzeja Zolla. A że w dniu 27.09.2013 r. w tej samej Prokuraturze także małżonka A. Zolla, adw. Wiesława Zoll złożyła ustne zawiadomienie o popełnieniu przeze mnie przestępstw jej zniesławienia /art. 212 § 1 k.k./ i znieważenia /art. 216 § 1 k.k./ i także zażądała, żeby mnie za nie ścigać z oskarżenia publicznego, to mi prokurator D. Furdzik przedstawił w dniu 2 października 2013 r., z oskarżenia publicznego, zarzuty:

  1. zniesławienia /art. 212 § 1 K.k./ i znieważenia /art. 216 § 1 k.k./ Andrzeja Zolla

  2. zniesławienia /art. 212 § 1 K.k./ i znieważenia /art. 216 § 1 k.k./ Wiesławy Zoll

Prokurator D. Furdzik prowadził postępowanie przez prawie dwa lata i chciał mnie nawet za te czyny pozbawić wolności przez umieszczenie mnie w szpitalu psychiatrycznym i poddanie tam obserwacji psychiatrycznej. Złożył nawet wniosek w tej sprawie do sądu. Nie udało mu się… Sędzia Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wydział II Karny udzieliła mu pouczenia, że nie zna prawa i oddaliła jego wniosek. Podała w postanowieniu z dnia 30 czerwca 2015 r. – Załącznik 9: „Sygn. akt II Kp 270/15/S POSTANOWIENIE Dnia 30 czerwca 2015 roku Sąd Rejonowy dla Krakowa – Śródmieścia w Krakowie Wydział II Karny, w składzie: Przewodniczący: SSR Katarzyna Cielarska Protokolant /imię i nazwisko przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków – Śródmieście Zachód – Anny Balon po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2015 roku w Krakowie na posiedzeniu podejrzanego o przestępstwo z art. 212 § 1 kk, art. 216 § 1 kk w zw. z art. 12 kk w przedmiocie rozpoznania wniosku Prokuratora o zarządzenie badania psychiatrycznego połączonego z obserwacją psychiatryczną w Specjalistycznym Szpitalu Psychiatrycznym im. Józefa Babińskiego w Krakowie w celu wydania opinii o stanie zdrowia psychicznego podejrzanego Zbigniewa Kękusia

postanawia: I. na podstawie art. 203 § 1 i 2 w zw. z art. 259 § 2 kpk nie uwzględnić wniosku Prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód w Krakowie o zarządzenie badania psychiatrycznego połączonego z obserwacją psychiatryczną w Specjalistycznym Szpitalu Psychiatrycznym im. Józefa Babińskiego w Krakowie podejrzanego Zbigniewa Kękusia w celu wydania opinii o stanie zdrowia psychicznego wyżej wymienionego podejrzanego;

(…) Sąd zważył, co następuje:
Wniosek Prokuratora na uwzględnienie nie zasługuje.

(…) Odnosząc te rozważania do niniejszej sprawy wskazać należy, iż występki zarzucane podejrzanemu, zarówno występek określony w art. 212 § 1kk jak i występek określony w art. 216 § 1 kk zagrożone są karą grzywny albo ograniczenia wolności. Skoro zatem są to przestępstwa zagrożone alternatywnie karą łagodniejszego rodzaju grzywny i ograniczenia wolności oczywistym jest, że w przypadku wyrokowania Sąd orzekłby jedną z wymienionych kar. W tej sytuacji wniosek Prokuratora o zarządzenie badania psychiatrycznego połączonego z obserwacją psychiatryczną w Szpitalu Psychiatrycznym im. Józefa Babińskiego w Krakowie podejrzanego Zbigniewa Kękusia w celu wydania opinii o stanie zdrowia psychicznego wyżej wymienionego podejrzanego nie mógł zostać uwzględniony.
Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds. 292/14 /uprzednio 4 Ds. 256/13/,

postanowienie sędzi Sądu Rejonowego dla Krakowa – Śródmieścia w Krakowie Wydział II Karny Katarzyny Cielarskiej z dnia 30 czerwca 2015 r., sygn. akt II Kp 270/15/S – Załącznik 9

Prokurator Dariusz Furdzik uważał, że sąd nałoży na mnie karę bezwzględnego pozbawienia wolności za czyny, które on mi przypisał.

Tylko w takim przypadku bowiem – tj. gdy zachodzi duże prawdopodobieństwo, że sąd orzeknie wobec oskarżonego karę bezwzględnego pozbawienia wolności – podejrzany/oskarżony może zostać pozbawiony wolności przez poddanie go obserwacji psychiatrycznej.

Jak bowiem orzekł wyrokiem z dnia 10 lipca 2007 r., sygn. akt SK 50/06, Trybunał Konstytucyjny: „(…) Umieszczenie oskarżonego na obserwacji w zakładzie leczniczym stanowi niewątpliwie formę rzeczywistego pozbawienia go wolności i stąd też na mocy art. 63 § 1 k.k. podlega zaliczeniu na poczet kary pozbawienia wolności (zob. wyrok SA w Krakowie z 24 sierpnia 2000 r., sygn. akt II AKa 141/00, KZS nr 9/2000, poz. 33; postanowienie SN z 17 września 2002 r., sygn. akt II KK 227/02, Lex nr 55534).”

Nie udało się prokuratorowi Dariuszowi Furdzikowi. Zakończyło się jego klęską i kompromitacją.

Co bowiem zrobił prokurator Furdzik po tym, gdy nie udało mu się umieścić mnie w szpitalu psychiatrycznym? Sporządził akt oskarżenia?

Ależ skąd! Wydał w dniu 22 listopada 2015 r. postanowienie o… umorzeniu postępowania na podstawie art. 17 § 1 pkt 1 k.p.k.:„Nie wszczyna się postępowania, a wszczęte umarza, gdy: 1) czynu nie popełniono albo brak jest danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie jego popełnienia,

Nawet mi tego postanowienia nie doręczył. Zawiadomił mnie o nim pismem z dnia 24 lipca 2015 r. – Załącznik 10:

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds. 292/14, /uprzednio 4 Ds. 256/13/, zawiadomienie prokuratora Dariusza Furdzika z dnia 24 lipca 2015 r. – Załącznik 10

Dlaczego zatem prowadził postępowanie przez prawie dwa lata i chciał mnie pozbawić wolności przez poddanie mnie obserwacji psychiatrycznej?

Co groteskowe, to że prokurator Furdzik umorzył postępowanie z podanej wyżej przyczyny, mimo że ja przyznałem się – gdy mnie przesłuchiwał w dniu 6 marca 2014 r. policjant – do popełnienia przypisanych mi czynów.

Prokurator D. Furdzik, gdy mu się nie udało umieścić mnie w szpitalu psychiatrycznym, nie chciał dopuścić do mojego spotkania z Zollami przed sądem. Uchronił ich przed tym. Mimo że pragnąc mnie umieścić w szpitalu psychiatrycznym dowiódł, że zakładał, że za ich zniesławienie i znieważenie zostanę skazany na karę pozbawienia wolności.

A państwo Zoll…? Gdy nie udało się skorzystać z usługi świadczonej im przez prokuratora D. Furdzika… przestraszyli się konfrontacji ze mną przed Sądem i nie skorzystali z prawa do sporządzenia prywatnych aktów oskarżenia. A mieli by przecież ułatwione zadanie, bo ja – jak wspomniałem – przyznałem się do popełnienia czynów, które mi na podstawie ich zeznań przypisał prokurator D. Furdzik.

xxx

Wspomniałem, że zanim Andrzej Zoll wykorzystał urząd Rzecznika Praw Obywatelskich w celach prywatnych, tj. w celu uczynienia mnie przestępcą, przez kilka lat nie rozpoznał zgłoszonej mu przeze mnie po raz pierwszy pismami z 21 stycznia 2002 r. i 20 kwietnia 202 r., a następnie, kolejnymi pismami wielokrotnie ponawianej sprawy pozbawienia przez sędziny Sądu Okręgowego w Krakowie Ewę Hańderek i Agatę Wasilewską-Kawałek oraz przez sędziów Sądu Apelacyjnego w Krakowie Jana Kremera, Annę Kowacz-Braun i Marię Kus-Trybek mojego syna możności korzystania z konstytucyjnych i ustawowych praw do ochrony zdrowia przez uniemożliwienie mi jego rehabilitowania i przez to narażania na kalectwo.

Wrócę do tego wątku ponieważ w ubiegłym tygodniu, w dniu 11 sierpnia 2016 r., Rzecznik Praw Obywatelskich wydał mi – po 5… latach kierowania przeze mnie wniosków do dwojga kolejnych rzeczników, Ireny Lipowicz i Adama Bodnara wniosków w tej sprawie – dokumenty poświadczające ostatecznie, że Andrzej Zoll, gdy był Rzecznikiem nie rozpoznał tej sprawy, tj. że rzeczywiście zachował się tak, jak mnie informowali jego podwładni:

  1. dyrektor Zespołu Prawa Rodzinnego Biura RPO Grażyna Rdzanek-Piwowar pismem z dnia 20 sierpnia 2002 r. – Załącznik 15: „Uprzejmie informuję, że Rzecznik Praw Obywatelskich nie oczekuje od Pana dalszej korespondencji w tej sprawie i ewentualne kolejne pisma pozostaną bez odpowiedzi.

  2. zastępca rzecznika praw obywatelskich Stanisław Trociuk:

    1. pismem z dnia 2 października 2003 r. – Załącznik 27: „(…) Podobnie niedopuszczalna jest forma licznych Pańskich pism kierowanych do Rzecznika. Nie może Pan zatem oczekiwać odpowiedzi na tego typu pisma”.

    2. pismem z dnia 25 maja 2004 r. – Załącznik 28: „W związku z licznymi kolejnymi pismami kierowanymi do Rzecznika Praw Obywatelskich po raz kolejny informuję, że Rzecznik nie podejmie żądanych przez Pana czynności.
      W dalszym ciągu pozostaje aktualne stanowisko przedstawione Panu w piśmie z dnia 2 października 2003 r. Dalsza korespondencja w tej sprawie nie doprowadzi do zmiany stanowiska i zostanie złożona do akt bez odpowiedzi”.

Wtedy, gdy sędzia Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasz Kuczma ścigał mnie od dnia 14 listopada 2006 r. na podstawie aktu oskarżenia prokurator R. Ridan z dnia 12.06.2006 r. za „znieważenie konstytucyjnego organu Rzeczypospolitej Polskiej, Rzecznika Praw Obywatelskich w osobie sprawującego ten urząd Andrzeja Zolla”, w dniu 15 czerwca 2007r. złożyłem w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich pismo, zawierające m.in.: Wniosek o rozpoznanie przez Rzecznika Praw Obywatelskich RP, Pana dr Janusza Kochanowskiego zgłoszonej przeze mnie jego poprzednikowi na stanowisku RPO, prof. A. Zoll w 2002r. i nie rozpoznanej przez Rzecznika sprawy obrazy przez sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie konstytucyjnych i ustawowych praw mojego małoletniego chorego dziecka do ochrony zdrowia.

Wniosek, aby wymieniony w p. 2 wniosek rozpoznał osobiście Rzecznik Praw Obywatelskich RP, Pan dr Janusz Kochanowski.”

W odpowiedzi otrzymałem pismo z dnia 10 lipca 2007r. pełnomocnika rzecznika ds. rodziny p.o. dyrektora Zespołu dr Ireny Kowalskiej o treści – Załącznik 19: „Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, RPO-398574-XI/02/JA, Zespół Prawa Rodzinnego i Ochrony Praw Osób Niepełnosprawnych; Szanowny Panie, Z upoważnienia Rzecznika Praw Obywatelskich, na podstawie art. 11 pkt 4 ustawy o ROPO z dnia 15 lipca 1987r. (t. jedn. Ogłoszony w Dz.U. z 2001r. Nr 14, poz 147 ze zm.) – w odpowiedzi na Pana list z dnia z dnia 15 czerwca 2007r. (data wpływu do BRPO 15.06.2007r.) uprzejmie wyjaśniam, iż brak jest przesłanek do weryfikacji stanowiska Rzecznika wyrażonego w dotychczasowej korespondencji kierowanej do Pana z Biura RPO.

Dowód: Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich RP, sygn. akt: RPO-398574-XI/02/JA, pismo pełnomocnika rzecznika ds. rodziny p.o. dyrektora Zespołu dr Ireny Kowalskiej z dnia 10 lipca 2007r. – Załącznik 19

Pismem z dnia 27 sierpnia 2007 r. skierowanym do RPO Janusza Kochanowskiego złożyłem wniosek: „Wniosek o doręczenie mi przez Rzecznika Praw Obywatelskich RP, Pana Janusza Kochanowskiego odpisu pisma Rzecznika Praw Obywatelskich, w którym ten przedstawił jego stanowisko w zgłoszonej mu przeze mnie w 2002r. sprawie obrazy przez sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie konstytucyjnych i ustawowych praw mojego małoletniego chorego dziecka do ochrony zdrowia.”

W odpowiedzi na pismo z dnia 27 sierpnia 2007 r. otrzymałem pismo z dnia 11 września 2007 r. dyrektora Zespołu Prawa Cywilnego i Gospodarki Nieruchomościami Dariusza Chacińskiego, którym ten.. poświadczył stanowisko zastępczy RPO Stanisława Trociuka z zacytowanych wyżej pism. Podał – Załącznik 20: „Warszawa, 11 wrzesień 2007r. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, RPO-398574-IV/02/MN Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ Szanowny Panie W związku z Pana pismem z dnia 27.08.2007r. zawierającym prośbę o przesłanie kserokopii pisma Rzecznika Praw Obywatelskich, dotyczącego zgłoszonej przez Pana w 2002r. sprawy obrazy przez sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie konstytucyjnych i ustawowych praw pana dziecka do ochrony zdrowia, Rzecznik Praw Obywatelskich załącza kserokopie odpowiedzi z dnia 20.08.2002r. Chciałbym Pana poinformować, iż podtrzymuję moje stanowisko odnośnie odmowy podjęcia niniejszej sprawy, czego powody zostały Panu przedstawione w poprzednich pismach. Ponadto pragnę zwrócić Pana uwagę, iż wszelkie odpisy dokumentów składanych przez Rzecznika Praw Obywatelskich w sprawach sądowych z Pana udziałem, może Pan uzyskać we właściwych sądach. Z poważaniem Dyrektor Zespołu Dariusz Chaciński. Załącznik: Pismo z dnia 20.08.2002r.”

Dowód: Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt RPO-398574-IV/02/MN, pismo dyrektora Zespołu Prawa Cywilnego i Gospodarki Nieruchomościami Dariusza Chacińskiego z dnia 11 września 2007r. – Załącznik 20

Dyrektor Dariusz Chaciński doręczył mi – „Załącznik: Pismo z dnia 20.08.2002r.” – kopię pisma z dnia 20.08.2002 r., którym dyrektor Zespołu Biura RPO Grażyna Rdzanek Piwowar rekomendowała mi – Załącznik 15:

  1. utrzymywanie z chorym synem kontaktów pośrednich, czyli telefonicznych,

  2. poddanie się badaniom psychiatrycznym.

Pismem z dnia 29 października 2007 r. skierowanym do RPO Janusza Kochanowskiego złożyłem:„Szanowny Pan Janusz Kochanowski Rzecznik Praw Obywatelskich RP Al. Solidarności 77 00-090 Warszawa Dotyczy:

  1. Wniosek o – w związku z grożącą mi karą pobytu przez 2 lata w więzieniu za znieważenie i zniesławienie RPO, prof. Andrzeja Zoll oraz informacją Dyrektora Zespołu Prawa Cywilnego i Gospodarki Nieruchomościami Biura RPO, pana Dariusza Chacińskiego z dnia 11.09.2007r. – cytat – „Chciałbym Pana poinformować, iż podtrzymuję moje stanowisko odnośnie odmowy podjęcia niniejszej sprawy, czego powody zostały Panu przedstawione w poprzednich pismach.” /Załącznik 1/ – doręczenie mi kserokopii pism, w których Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich przedstawiło powody odmowy podjęcia przez byłego – lub obecnego – Rzecznika Praw Obywatelskich Rzeczypospolitej Polskiej, prof. Andrzeja Zoll, zgłoszonej przeze mnie Rzecznikowi w 2002r. sprawy obrazy konstytucyjnych i ustawowych praw mojego małoletniego chorego dziecka do ochrony zdrowia.

  2. Wniosek o doręczenie mi – w związku z grożącą mi za znieważenie i zniesławienie RPO, prof. Andrzeja Zoll karą pobytu w więzieniu przez 2 lata – kopii wskazanych w p. 1 wniosków w terminie 14 dni od dat złożenia przeze mnie niniejszego pisma.”

W odpowiedzi otrzymałem pismo z dnia 6 listopada 2007 r. dyrektora Zespołu Prawa Cywilnego i Gospodarki Nieruchomościami Dariusza Chacińskiego, którym ten poinformował mnie – Załącznik 22: „Warszawa, 6.XI.2007, Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich RPO-39857-IV/02/MN Zespół Prawa Cywilnego i Gospodarki Nieruchomościami

Szanowny Panie W odpowiedzi na pismo z dnia 29.10.2007r. dotyczące przesłania Panu stanowiska Rzecznika Praw Obywatelskich odnośnie zgłoszonej w 2002r. sprawy„obrazy konstytucyjnych i ustawowych praw Pana małoletniego chorego dziecka do ochrony zdrowia” informuję, iż w pełni podtrzymuję wyjaśnienia złożone w Pana sprawach sądowych, zawarte we wcześniejszej korespondencji. Z uwagi na Pana kolejną prośbę, Rzecznik Praw Obywatelskich dokonał jednak ponownej analizy akt, na podstawie których stwierdził brak podstaw do podejmowania dalszych czynności w Pana sprawie. Chciałbym przy tym wyjaśnić, iż kwestionowany przez Pana wyrok Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 22.11.2004r. wydany w sprawie o rozwód (sygn. akt CR 603/04), w którym jak wynika z Pana korespondencji, sprawowanie opieki nad Michałem i Tomaszem zostało powierzone pani Marii Kękuś, nie można rozpatrywać w kategoriach naruszenia konstytucyjnych wolności i praw małoletnich dzieci. Wydane przez sąd orzeczenia w przedmiocie ograniczenia wykonywania przez Pana władzy rodzicielskiej nie należy traktować jako zagrożenie dobra dzieci. W tym punkcie należy zauważyć, iż Pana apelacja od przedmiotowego wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie została oddalona przez Sąd Apelacyjny w Krakowie w dniu 10.04.2006r. sygn. akt I ACa 1633/05. Sąd drugiej instancji nie podzielił więc podniesionych zarzutów, które Pana zdaniem wskazywały na nieprawidłowości przedmiotowego wyroku. W związku z tym, pana twierdzenia odnośnie naruszenia konstytucyjnych wolności i praw dzieci wskutek powierzenia wykonywania władzy rodzicielskiej pani Marii Kękuś, są bezpodstawne.

Mając na uwadze powyższe wyjaśnienia, mam nadzieję, iż powody odmowy podejmowania dalszych czynności w niniejszej sprawie, są dla Pana zrozumiałe. Z poważaniem Dyrektor Zespołu Dariusz Chaciński podpis nieczytelny.”

Dowód: Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich RPO-39857-IV/02/MN pismo Dyrektora Zespołu Prawa Cywilnego i Gospodarki Nieruchomościami. Dariusza Chacińskiego z dnia 6 listopada 2007r. – Załącznik 22

Tym razem wmówił mi dyrektor Dariusz Chaciński, że ja twierdziłem, że … „W związku z tym, pana twierdzenia odnośnie naruszenia konstytucyjnych wolności i praw dzieci wskutek powierzenia wykonywania władzy rodzicielskiej pani Marii Kękuś, są bezpodstawne.

Sąd Okręgowy w Krakowie wydał wyrok, do którego odniósł się D. Chaciński w dniu 22 listopada 2004 r., a przecież D. Chaciński sam poświadczył w w.w. piśmie z dnia 6 listopada 2007 r., że ja zgłosiłem Rzecznikowi Praw Obywatelskich w… 2002 roku sprawę – Załącznik 22: „W odpowiedzi na pismo z dnia 29.10.2007r. dotyczące przesłania Panu stanowiska Rzecznika Praw Obywatelskich odnośnie zgłoszonej w 2002r. sprawy „obrazy konstytucyjnych i ustawowych praw Pana małoletniego chorego dziecka do ochrony zdrowia.

Pismem z dnia 6 listopada 2007 r. D. Chaciński wyjaśnił mi, że – Załącznik 22: „Chciałbym przy tym wyjaśnić, iż kwestionowany przez Pana wyrok Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 22.11.2004r. wydany w sprawie o rozwód (sygn. akt CR 603/04), w którym jak wynika z Pana korespondencji, sprawowanie opieki nad Michałem i Tomaszem zostało powierzone pani Marii Kękuś, nie można rozpatrywać w kategoriach naruszenia konstytucyjnych wolności i praw małoletnich dzieci.

Ja nie zgłosiłem takiej sprawy Rzecznikowi, a ten… w dalszym ciągu nie rozpoznał zgłoszonej przeze mnie RPO A. Zollowi pismami z dnia 21 stycznia 2002 r. i 20 kwietnia 2002 r. sprawy naruszenia przez wymienionych wyżej sędziów konstytucyjnych i ustawowych praw mojego syna do ochrony zdrowia.

W odpowiedzi na mój kolejny w tej sprawie wniosek do RPO Janusza Kochanowskiego doręczono mi pismo z dnia 14 grudnia 2007 r. radcy Moniki Nowak o treści – Załącznik 24: „Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, RPO-398574-IV-02/MN Zespół Prawa Cywilnego i Gospodarki Nieruchomościami Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ Szanowny Panie W związku z Pana pismem z dnia 7.12.2007r., chciałabym Pana poinformować, iż odpowiedzi na postawione pytania zostały udzielone w poprzedniej korespondencji, zwłaszcza w pismach z dnia 9.10.2007r. oraz 6.11.2007r. Z powyższych względów, Rzecznik Praw Obywatelskich odwołuje się do treści w.w. pism. Mając jednak na uwadze podnoszone przez Pana kwestie dotyczące spraw zakończonych prawomocnymi orzeczeniami sądów, chciałabym jeszcze raz zwrócić Panu uwagę na przepis art. 365 § 1 k.p.c., zgodnie z którym, orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy oraz inne organy państwowe i organy administracji publicznej, a w wypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby.

Przepis ten odnosi się również do Rzecznika Praw Obywatelskich. W związku z powyższym, spóźnione jest obecnie podejmowanie działań dotyczących podważenia poszczególnych czynności w sprawach zakończonych prawomocnymi wyrokami.

W konkluzji chciałabym poinformować, iż dalsze pisma w tym przedmiocie pozostaną bez odpowiedzi.Z poważaniem mgr Monika Nowak Radca.

Dowód: Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich RPO-398574-IV-02/MN Zespół Prawa Cywilnego i Gospodarki Nieruchomościami, pismo radcy Moniki Nowak z dnia 14 grudnia 2007r. – Załącznik 24

Tym razem okazało się, że jestem… spóźniony.

To reguła w przypadku Rzecznika Praw Obywatelskich, że zawsze jest nie w porę.

Gdy mu zgłaszać sprawę, wtedy gdy postępowanie przed sądem jest w toku, Rzecznik informuje, że nie wolno mu ingerować w toczące się postępowanie i żeby wrócić do niego ze sprawą, gdy zapadnie wyrok. Gdy tę samą sprawę zgłosić Rzecznikowi po tym, gdy wyrok już zapadł, wtedy ten informuje, że… jak wyżej: „spóźnione jest obecnie podejmowanie działań dotyczących podważenia poszczególnych czynności w sprawach zakończonych prawomocnymi wyrokami.

Ergo… wydawałoby się, że zawsze nie w porę.

Napisałem, że „wydawałoby się…”, bo przecież Rzecznik Praw Obywatelskich może podejmować czynności w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem. Może – tak samo jak Minister Sprawiedliwości-Prokurator Generalny – wnieść kasację od prawomocnego wyroku.

Po tym, gdy już sędzia Tomasz Kuczma wydał w dniu 18 grudnia 2007 r. wspomniany wyżej skazujący mnie wyrok i ciążył na mnie status skazanego, pismem z dnia 26 lutego 2010 r. skierowanym do Rzecznika Praw Obywatelskich i do Rzecznika Praw Dziecka złożyłem: „Szanowny Pan Janusz Kochanowski Rzecznik Praw Obywatelskich RP

Al. Solidarności 77 00-090 Warszawa Sygn. akt: RPO-398574-XI/02/MK, RPO-398574-IV/02/MN

Szanowny Pan Marek Michalak Rzecznik Praw Dzieckaul. Śniadeckich 10

00-656 WarszawaSygn. akt: ZII-410-124/04/DK

Dotyczy: 1. Zawiadomienie o mym stawiennictwie w Biurze Rzecznika Praw Dziecka w dniu 12 marca o godzinie 12:30 oraz w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich w dniu 12 marca o godzinie 14:00 w celu odebrania wyjaśnień – proszę o przygotowanie odpowiedzi na pytania przedstawione na stronie 16 niniejszego pisma – o wynikach postępowań prowadzonych przez Rzeczników w zgłoszonej przeze mnie:

  1. Rzecznikowi Praw Obywatelskich pismami z dnia 21.01.2002r. i 20.04.2002r. sprawie obrazy konstytucyjnych i ustawowych praw mojego małoletniego chorego dziecka do ochrony zdrowia przez sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie SSO Ewę Hańderek i SSR del. do SO Agatę Wasilewską-Kawałek, sędziów Sądu Apelacyjnego w Krakowie SSA Jana Kremer, SSA Annę Kowacz-Braun i SSA Marię Kuś-Trybek

  2. Rzecznikowi Praw Dziecka pismem z dnia 23.04.2004r. sprawie obrazy konstytucyjnych i ustawowych praw mojego małoletniego chorego dziecka do ochrony zdrowia przez sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie SSO Ewę Hańderek i SSR del. do SO Agatę Wasilewską-Kawałek, sędziów Sądu Apelacyjnego w Krakowie SSA Jana Kremer, SSA Annę Kowacz-Braun i SSA Marię Kuś-Trybek oraz Rzecznika Praw Obywatelskich Andrzeja Zolla.”

Po tym, gdy zgodnie z zapowiedzią z pisma z dnia 26.02.2010 r. stawiłem się w dniu 12 marca 2010 r. w Biurze RPO i po raz kolejny ustnie przedstawiłem mój wniosek, doręczono mi pismo z dnia 7 kwietnia 2010 r. radcy Moniki Nowak o treści – Załącznik 26: „Warszawa, 07.04.2010r. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich RPO-398574/IV/02/MN /adres – ZKE/ Zespół Prawa Cywilnego i Gospodarki Nieruchomościami Szanowny Panie W związku z Pana wizytą z dnia 12.03.2010r., dotyczącą pisma z dnia 26.02.2010r., z przykrością informuję, iż Rzecznik odmawia podjęcia postulowanych przez Pana działań. Stanowisko Rzecznika było Panu wielokrotnie przedstawiane w dotychczasowej korespondencji. Pragnę podkreślić, iż w wyniku zbadania Pana sprawy nie stwierdzono naruszenia konstytucyjnych wolności i praw człowieka i obywatela przez organ władzy publicznej. W celu ponownego zapoznania się z uzasadnieniem stanowiska odsyłam Pana do wcześniejszych odpowiedzi. W konkluzji chciałabym podnieść, iż Rzecznik odmawia podjęcia danej sprawy zgodnie z art. 11 pkt 4 ustawy z dnia 15.07.1987r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich (Dz. U z 2001r., Nr 124, poz. 147) uznając ją za wyjaśnioną. Dalsza Pana korespondencja oraz wizyty w BRPO nie przyczynią się do zmiany stanowiska Rzecznika w niniejszej sprawie, dlatego też będą bezcelowe. Z poważaniem mgr Monika Nowak Radca”

Dowód: Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt: RPO 398574-IV/02/MN, pismo Radcy w Zespole Prawa Cywilnego i Gospodarki Nieruchomościami Biura RPO mgr Moniki Nowak do Z. Kękusia z dnia 7 kwietnia 2010r. – Załącznik 26

W związku z pismem radcy M. Nowak z dnia 07.04.2010 r. pismem z dnia 27 czerwca 2011 r. skierowanym do RPO Ireny Lipowicz złożyłem – Załącznik 11:„Pani Irena Lipowicz Rzecznik Praw Obywatelskich Al. Solidarności 77 00-090 Warszawa Sygn. akt: RPO 398574-IV/02/MN Dotyczy:

  1. Wniosek o sporządzenie i doręczenie mi – w terminie miesiąca od daty złożenia przeze mnie niniejszego pisma – wyjaśnienia, który z pracowników Biura Rzecznika Praw Obywatelskich /wnoszę o podanie imienia i nazwiska oraz stanowisko, jakie zajmuje/ i kiedy /wnoszę o podanie daty/ zbadał zgłoszoną przeze mnie RPO Andrzejowi Zollowi pismem z dnia 20 kwietnia 2002 roku i zarejestrowaną do sygn. akt RPO 398574-IV/02/MK sprawę obrazy konstytucyjnych i ustawowych praw mojego małoletniego chorego dziecka do ochrony zdrowia przez sędziny Sądu Okręgowego w Krakowie /SSO Ewa Hańderek, SSR A. Wasilewska-Kawałek/ i sędziów Sądu Apelacyjnego w Krakowie /SSA Jan Kremer, SSA Anna Kowacz-Braun, SSA Maria Kuś Trybek/ oraz stwierdził, że – jak mnie poinformowała pismem z dnia 07.04.2010 Radca w Zespole Prawa Cywilnego i Gospodarki Nieruchomościami Biura RPO mgr Monika Nowak: „Pragnę podkreślić, iż w wyniku zbadania Pana sprawy nie stwierdzono naruszenia konstytucyjnych wolności i praw człowieka i obywatela przez organ władzy publicznej”

  2. Wniosek o sporządzenie i doręczenie mi wyjaśnienia, czy urzędnik Biura RPO, który badał zgłoszoną przeze mnie RPO Andrzejowi Zollowi pismem z dnia 20 kwietnia 2002 roku i zarejestrowaną przez Biuro RPO do sygnatury akt RPO 398574-IV/02/MK sprawę obrazy konstytucyjnych i ustawowych praw mojego małoletniego chorego dziecka do ochrony zdrowia przez sędziny Sądu Okręgowego w Krakowie /SSO Ewa Hańderek, SSR A. Wasilewska-Kawałek/ i sędziów Sądu Apelacyjnego w Krakowie/SSA Jan Kremer, SSA Anna Kowacz—Braun, SSA Maria Kuś Trybek/ i nie stwierdził „naruszenia konstytucyjnych wolności i praw człowieka i obywatela przez organ władzy publicznej”, badał także zgłoszoną przeze mnie RPO A. Zollowi w 2002 roku sprawę naruszenia przez w.w. sędziów art. 3.1 Ustawy Konwencja o Prawach Dziecka /patrz: s. 2 niniejszego pisma/ oraz, a jeśli tak, jakie zajął w tej sprawie stanowisko.

  3. Wniosek – na podstawie art. 51.3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej – o doręczenie mi odpisu dokumentu, w którym Rzecznik Praw Obywatelskich przedstawił uzasadnienie dla stanowiska, że w zgłoszonej przeze mnie RPO Andrzejowi Zollowi w 2002 roku i zarejestrowanej przez Biuro RPO do sygnatury akt RPO 398574-IV/02/MK sprawie obrazy konstytucyjnych i ustawowych praw mojego małoletniego chorego dziecka do ochrony zdrowia przez sędziny Sądu Okręgowego w Krakowie /SSO Ewa Hańderek, SSR A. Wasilewska-Kawałek/ i sędziów Sądu Apelacyjnego w Krakowie/SSA Jan Kremer, SSA Anna Kowacz—Braun, SSA Maria Kuś Trybek/ „nie stwierdzono naruszenia konstytucyjnych wolności i praw człowieka i obywatela przez organ władzy publicznej”, jak mnie poinformowała w piśmie do mnie z dnia 07.04.2010 mgr Monika Nowak Radca w Zespole Prawa Cywilnego i Gospodarki Nieruchomościami Biura RPO.

  4. Wniosek o sporządzenie i doręczenie mi wyjaśnienia, że Rzecznik Praw Obywatelskich nie rozpoznał sprawy, jak w. p. 1, jeśli w aktach sprawy RPO 398574-IV/02/MN brak dowodów poświadczających jej rozpoznanie.”

Dowód: Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt RPO 398574-IV/02/MN, pismo Z. Kękusia z dnia 27

czerwca 2011 r. do RPO Ireny Lipowicz – Załącznik 11

W dniu 27 czerwca 2011 r. uczestniczyłem w zorganizowanym przez RPO Irenę Lipowicz i Prezesa Stowarzyszenia „Przeciw Bezprawiu” Jerzego Jachnika spotkaniu w Biurze RPO z Rzecznik I. Lipowicz oraz czworgiem dyrektorów zespołów Biura RPO, w tym dyrektorem Zespołu Prawa Cywilnego i Gospodarki Nieruchomościami Kamilą Dołowską. Przedstawiłem osobiście wnioski, jak w w.w. piśmie /Załącznik 11/ złożonym tego samego dnia w Biurze Podawczym RPO. Dyrektor Kamila Dołowska zobowiązała się w obecności kilkunastu uczestników spotkania do sporządzenia i doręczenia mi odpowiedzi na nie. Na jej prośbę podyktowałem jej sygnaturę akt sprawy. Dyrektor K. Dołowska zapisała. Odpowiedzi nie otrzymałem – mimo że potem kilkukrotnie ponawiałem wnioski, jak w piśmie z dnia 27.06.2011 r. – do zakończenia przez Irenę Lipowicz sprawowania urzędu Rzecznika Praw Obywatelskich.

W związku z powyższym, po tym, gdy na urząd RPO powołano Adama Bodnara, pismem do niego z dnia 8 października 2015 r. /data wpływu 9 października 2015 r./ złożyłem – Załącznik 12: „Pan Adam Bodnar Rzecznik Praw Obywatelskich Al. Solidarności 77 00-090 Warszawa Sygn. akt:

  1. Sądu Rejonowego w Dębicy: II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/

  2. Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód: 1 Ds. 39/06/S

Dotyczy:

  1. Zawiadomienie o realizowaniu wobec mnie i moich dzieci przez niektórych funkcjonariuszy publicznych, w tym sędzię Sądu Rejonowego w Dębicy Beatę Stój działań wypełniających definicję ludobójstwa zamieszczoną w Konwencji ONZ z dnia 9 grudnia 1948 r. w sprawie Zapobiegania i Karania Zbrodni Ludobójstwa.

  2. Wniosek – na podstawie art. 12.1 i art. 1.4 ustawy z dnia 15.07.1987 r. o RPO – o:

    1. wydanie mi w dniu 22 października 2015 r. w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich kserokopii dokumentów poświadczających, że prof. Andrzej Zoll gdy był Rzecznikiem Praw Obywatelskich Rzeczypospolitej Polskiej, zanim obciążył mnie zeznaniami uczynił mnie przestępcą, rozpoznał zgłoszoną mu przeze mnie pismami z dnia 21 stycznia 2002 r. i 20 kwietnia 2002 r., a następnie, do końca sprawowania przez niego kadencji RPO, wielokrotnie ponawianą przeze mnie kolejnymi pismami sprawę pozbawienia przez sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie – SSO Ewa Hańderek, SSR del. Agata Wasilewska-Kawałek, SSA Jan Kremer, SSA Anna Kowacz-Braun, SSA Maria Kus –Trybek – mojego wtedy małoletniego, chorego na choroby okresu dojrzewania, skoliozę, lordozę i garba żebrowego syna Michała Kękuś możności korzystania z konstytucyjnych i ustawowych praw do ochrony zdrowia, lub

    2. wydanie mi w dniu 22 października 2015 r. w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich oświadczenia, że w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich brak dokumentów, jak w pkt. II. 1.

Dowód: Pismo Z. Kękusia z dnia 8 października 2015 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara –

Załącznik 12

Nie mogłem stawić się w dniu 22 października 2015 r. w Biurze RPO.

Stawiłem się w dniu 18 stycznia 2016 r., zapowiedziawszy moją obecność pismem z dnia 8 stycznia 2016 r.

Spotkałem się – w obecności towarzyszących mi, prezesa Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca Krzysztofa Łapaja i red. Rafała Gawrońskiego – z głównym specjalistą Mariolą Bielawską, która poinformowała nas, że nie zna sprawy, zgłaszanej przeze mnie Rzecznikowi Praw Obywatelskich w.w. pismami z dnia 8 października 2015 r. /data wpływu 09.10.2015 r./ i 8 stycznia 2016 r.

Po kilku miesiącach moich kolejnych starań, oraz informacji przekazanej przeze mnie pismem z dnia 5 sierpnia 2016 r. rzecznikowi A. Bodnarowi, że jeśli nie otrzymam w dniu 11 sierpnia dokumentów, o których wydanie proszę rzecznika od 5… lat, rozpocznę prowadzone całodobowo przed Biurem RPO oczekiwanie na ich wydanie mi, wręczono mi w dniu 11 sierpnia pismo głównego specjalisty Michała Kubalskiego z dnia 9 maja 2016 r., w którym ten podał – Załącznik 13:Warszawa, 09.05.2016 r. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich Zespół Prawa Cywilnego IV.510.63.2015.MK Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ Szanowny Panie! Z upoważnienia Rzecznika Praw Obywatelskich, w odpowiedzi na Pana wniosek o wydanie kserokopii dokumentów poświadczających, że Rzecznik Praw Obywatelskich, którym w latach 2000-2006 był profesor Andrzej Zoll, rozpoznał zgłaszaną przez Pana pismami z 21 stycznia 2002 r. i 20 kwietnia 2002 r. sprawę, przekazuję plik kserokopii żądanych dokumentów, czyli pism Rzecznika z lat 2002-2010.

Jednocześnie uprzejmie informuję, że wskazane kserokopie były przygotowane do wydania ich Panu podczas wizyty w Biurze RPO, którą w piśmie z 8 października 2015 r. zapowiadał Pan na 22 października 2015 r.Niestety, w tym dniu nie pojawił się Pan w Biurze. Zał. plik Z poważaniem Michał Kubalski Główny Specjalista”
Dowód: Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt IV.510.63.2015.MK, pismo głównego specjalisty Michała

Kubalskiego z dnia 9 maja 2016 r. – Załącznik 13

Przy piśmie z dnia 9 maja 2016 r. wręczono mi plik kserokopii dokumentów sporządzonych przez pracowników Biura od 2002 roku do sygnatury akt „398574”.

Skoro główny specjalista M. Kubalski przygotował dla mnie na dzień 22 października 2015 r. – jak podał we wręczonym mi w dniu 11.08.2016 r. piśmie z dnia 09.05.2016 r. – dokumenty, to dlaczego nie wysłano mi ich pocztą przez 9 miesięcy, albo nie wydano w dniu 18 stycznia 2016 r., gdy osobiście stawiłem się po nie w Biurze RPO w Warszawie…?

W załączeniu przesyłam moje pismo z dnia 16 sierpnia 2016 r. do RPO A. Bodnara w sprawie wydanych mi dokumentów oraz okoliczności, w których mi je wydano – Załącznik 29:

Dowód: Pismo Z. Kękusia z dnia 16 sierpnia 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara –

Załącznik 29

Co charakterystyczne, to że główny specjalista Michał Kubalski nie sporządził wykazu dokumentów, które dla mnie przygotował. Ponieważ nie podał dat sporządzenia ani autorów pism, których kserokopie załączył do pisma do mnie z dnia 09.05.2016 r. – podał: „Zał. plik” /Załącznik 13/ – na należącym do Biura RPO egzemplarzu tego pisma wręczonym mi w dniu 11 sierpnia 2016 r. i oznaczonym przez głównego specjalistę Katarzynę Dyrską jako „Zał. 1” do „Notatki z przyjęcia interesanta” /Załącznik 29.11/, napisałem daty sporządzenia tych pism oraz imiona i nazwiska pracowników Biura RPO, którzy je sporządzili. Są to:

  1. pismo z dnia 6 marca 2002 r., Grażyny Rdzanek-Piwowar, sygn. akt RPO/398574/2002/XI/MK – Załącznik 14,

  2. pismo z dnia 20 sierpnia 2002 r. Grażyny Rdzanek-Piwowar, sygn. akt RPO/398574/2002/XI/MK – Załącznik 15,

  3. pismo z dnia 15 września 2005 r. Grażyny Rdzanek-Piwowar, sygn. akt RPO/398574/2002/XI/MSR – Załącznik 16,

  4. pismo z dnia 26 października 2002 r. Grażyny Rdzanek-Piwowar, sygn. akt RPO/398574/2002/XI/ – Załącznik 17,

  5. pismo z dnia 7 września 2006 r. Ireny Kowalskiej, sygn. akt RPO/398574/2002/XI/02/JA – Załącznik 18,

  6. pismo z dnia 10 lipca 2007 r. Ireny Kowalskiej, sygn. akt RPO/398574/2002/XI/02/JA – Załącznik 19,

  7. pismo z dnia 11 września 2007 r. Dariusza Chacińskiego, sygn. akt RPO/398574/2002/IV/02/MN – Załącznik 20,

  8. pismo z dnia 9 października 2007 r. Dariusza Chacińskiego, sygn. akt RPO/398574/2002/IV/02/MN – Załącznik 21,

  9. pismo z dnia 6 listopada 2007 r. Dariusza Chacińskiego, sygn. akt RPO/398574/2002/IV/02/MN – Załącznik 22,

  10. pismo z dnia 28 listopada 2007 r. Dariusza Chacińskiego, sygn. akt RPO/398574/2002/IV/02/MN – Załącznik 23,

  11. pismo z dnia 14 grudnia 2007 r. Moniki Nowak, sygn. akt RPO/398574/2002/IV/02/MN – Załącznik 24,

  12. pismo z dnia 17 września 2008 r. Moniki Nowak, sygn. akt RPO/398574/2002/IV/02/MN – Załącznik 25,

  13. pismo z dnia 7 kwietnia 2010 r. Moniki Nowak, sygn. akt RPO/398574/2002/IV/02/MN – Załącznik 26.

Co także charakterystyczne, to że w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich najwyraźniej zginęły dwa wspomniane przeze mnie wyżej pisma sporządzone także – jak każde z 13 w.w. pism wręczonych mi w dniu 11.08.2016 r. – do sygnatury akt „398574” przez zastępcę rzecznika praw obywatelskich Stanisława Trociuka, tj. pisma z dnia 2 października 2013 r. i z dnia 25 maja 2004 r., w których ten podał:

  1. pismo z dnia z dnia 2 października 2003 r., sygn. akt RPO-398574-XI-GR/02 – Załącznik 27: „(…) Podobnie niedopuszczalna jest forma licznych Pańskich pism kierowanych do Rzecznika. Nie może Pan zatem oczekiwać odpowiedzi na tego typu pisma.

  2. pismo z dnia 25 maja 2004 r., sygn. akt RPO-398574-XI-GR/02– Załącznik 28: „W związku z licznymi kolejnymi pismami kierowanymi do Rzecznika Praw Obywatelskich po raz kolejny informuję, że Rzecznik nie podejmie żądanych przez Pana czynności.
    W dalszym ciągu pozostaje aktualne stanowisko przedstawione Panu w piśmie z dnia 2 października 2003 r. Dalsza korespondencja w tej sprawie nie doprowadzi do zmiany stanowiska i zostanie złożona do akt bez odpowiedzi”.

Ja posiadam doręczone mi przed laty oryginały tych pism. S. Trociuka.

Albo one – egzemplarze Biura RPO – rzeczywiście zginęły w Biurze RPO, albo uznano tam, że… nadto one wstydliwe dla rzecznika praw obywatelskich Andrzeja Zolla i jego serdecznego przyjaciela zastępcy rzecznika Stanisława Trociuka8.

W załączeniu przesyłam wszystkie pisma wręczone mi w dniu 11 sierpnia 2016 r. w Biurze RPO. Są to Załączniki 14 do 26. Wnoszę o zapoznanie się przez Ministra Sprawiedliwości z ich treścią.

Przekona się Pan, że Andrzej Zoll, gdy był Rzecznikiem Praw Obywatelskich nie rozpoznał zgłoszonej mu przeze mnie po raz pierwszy pismami z dnia 21 stycznia 2002 r. i 20 kwietnia 2002 r. sprawy pozbawienia mojego syna przez w.w. sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie możności korzystania z konstytucyjnych i ustawowych praw dziecka do ochrony zdrowia.

Wskazać należy, że Andrzej Zoll był Rzecznikiem Praw Obywatelskich w okresie od 30 czerwca 2000 r. do 15 lutego 2006 r.

Z tego okresu pochodzą:

  1. 4 spośród 13 pism wręczonych mi w dniu 11 sierpnia 2016 r. – Załączniki 14 do 17

  2. 2 wspomniane przeze mnie wyżej i zacytowane pisma zastępcy RPO Stanisława Trociuka, z dnia 02.10.2003 r. /Załącznik 27/ i z dnia 25 maja 2004 r. /Załącznik 28/.

Jeśli chodzi o wspomniane w pkt. I cztery pisma sporządzone przez Biuro RPO do dnia 15 lutego 2006 r., gdy A. Zoll zakończył kadencję RPO, to są to:

  1. pismo z dnia 6 marca 2002 r. dyrektora zespołu Biura RPO Grażyny Rdzanek-Piwowar do prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie zawierające wniosek o udzielenie informacji o toku postępowania w sprawie o rozwód do sygn. akt I 1C 1115/97/R /następnie XI CR 603/04/ – Załącznik 14,

  2. zacytowane przeze mnie powyżej w całości pismo do mnie z dnia 20 sierpnia 2002 r. dyrektora zespołu Biura RPO Grażyny Rdzanek-Piwowar – Załącznik 15,

  3. pismo do mnie z dnia 15 września 2005 r. dyrektora zespołu Biura RPO Grażyny Rdzanek-Piwowar w sprawie kary grzywny nałożonej na mnie przez sędzię Sądu Okręgowego Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny Teresę Dyrgę postanowieniem z dnia 11 października 2004 r. – Załącznik 16,

  4. pismo do mnie z dnia 26 października 2005 r. dyrektora zespołu Biura RPO Grażyny Rdzanek-Piwowar w sprawie nadzoru nad organem, któremu złożył zawiadomienie o przestępstwie – Załącznik 17.

Pozostałe pisma, które wręczono mi w dniu 11 sierpnia 2016 r. w Biurze RPO zostały sporządzone w okresie, gdy rzecznikiem praw obywatelskich był Janusz Kochanowski.

Wskazać należy, że on także nie rozpoznał w.w. sprawy, którą pismami z dnia 21.01.2002 r. i 20.04.2002 r. zgłosiłem RPO Andrzejowi Zollowi.

Proszę zapoznać się z treścią 9 pism sporządzonych przez Biuro RPO w okresie od dnia 7 września 2006 r. do dnia 7 kwietnia 2010 r. – Załączniki 18 do 26.

Jak wspomniałem, w piśmie z dnia 6 listopada 2007 r. dyrektor Zespołu Prawa Cywilnego i Gospodarki Nieruchomościami Dariusz Chaciński podał – Załącznik 22: „Szanowny Panie W odpowiedzi na pismo z dnia 29.10.2007r. dotyczące przesłania Panu stanowiska Rzecznika Praw Obywatelskich odnośnie zgłoszonej w 2002r. sprawy „obrazy konstytucyjnych i ustawowych praw Pana małoletniego chorego dziecka do ochrony zdrowia” informuję, iż w pełni podtrzymuję wyjaśnienia złożone w Pana sprawach sądowych, zawarte we wcześniejszej korespondencji. Z uwagi na Pana kolejną prośbę, Rzecznik Praw Obywatelskich dokonał jednak ponownej analizy akt, na podstawie których stwierdził brak podstaw do podejmowania dalszych czynności w Pana sprawie. Chciałbym przy tym wyjaśnić, iż kwestionowany przez Pana wyrok Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 22.11.2004r. wydany w sprawie o rozwód (sygn. akt CR 603/04), w którym jak wynika z Pana korespondencji, sprawowanie opieki nad Michałem i Tomaszem zostało powierzone pani Marii Kękuś, nie można rozpatrywać w kategoriach naruszenia konstytucyjnych wolności i praw małoletnich dzieci. Wydane przez sąd orzeczenia w przedmiocie ograniczenia wykonywania przez Pana władzy rodzicielskiej nie należy traktować jako zagrożenie dobra dzieci. W tym punkcie należy zauważyć, iż Pana apelacja od przedmiotowego wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie została oddalona przez Sąd Apelacyjny w Krakowie w dniu 10.04.2006r. sygn. akt I ACa 1633/05. Sąd drugiej instancji nie podzielił więc podniesionych zarzutów, które Pana zdaniem wskazywały na nieprawidłowości przedmiotowego wyroku. W związku z tym, pana twierdzenia odnośnie naruszenia konstytucyjnych wolności i praw dzieci wskutek powierzenia wykonywania władzy rodzicielskiej pani Marii Kękuś, są bezpodstawne.

Mając na uwadze powyższe wyjaśnienia, mam nadzieję, iż powody odmowy podejmowania dalszych czynności w niniejszej sprawie, są dla Pana zrozumiałe. Z poważaniem Dyrektor Zespołu Dariusz Chaciński podpis nieczytelny.”

Rzecznik rozpoznał zatem w istocie… nie zgłoszoną przeze mnie sprawę dotyczącą wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 22 listopada 2004 r.

Co się tyczy sprawy zgłoszonej przeze mnie RPO Andrzejowi Zollowi pismami z 21 stycznia 2002 r. i 20 kwietnia 2002 r. Dariusz Chaciński podał w piśmie z 06.11.2007 r. – Załącznik 22: „W odpowiedzi na pismo z dnia 29.10.2007r. dotyczące przesłania Panu stanowiska Rzecznika Praw Obywatelskich odnośnie zgłoszonej w 2002r. sprawy „obrazy konstytucyjnych i ustawowych praw Pana małoletniego chorego dziecka do ochrony zdrowia” informuję, iż w pełni podtrzymuję wyjaśnienia złożone w Pana sprawach sądowych, zawarte we wcześniejszej korespondencji.”

A te wyjaśnienia zawarte we wcześniejszej korespondencji to wyjaśnienie z pisma z dnia 11 września 2007 r. – Załącznik 20: „W związku z Pana pismem z dnia 27.08.2007r. zawierającym prośbę o przesłanie kserokopii pisma Rzecznika Praw Obywatelskich, dotyczącego zgłoszonej przez Pana w 2002r. sprawy obrazy przez sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie konstytucyjnych i ustawowych praw pana dziecka do ochrony zdrowia, Rzecznik Praw Obywatelskich załącza kserokopie odpowiedzi z dnia 20.08.2002r. Chciałbym Pana poinformować, iż podtrzymuję moje stanowisko odnośnie odmowy podjęcia niniejszej sprawy, czego powody zostały Panu przedstawione w poprzednich pismach.”

A te poprzednie pisma, to – przypomnę – pisma zastępcy rzecznika praw obywatelskich Stanisława Trociuka:

  1. z dnia 2 października 2003 r., którym poinformował mnie – Załącznik 27: „(…) Podobnie niedopuszczalna jest forma licznych Pańskich pism kierowanych do Rzecznika. Nie może Pan zatem oczekiwać odpowiedzi na tego typu pisma.,

  2. z dnia 25 maja 2004 r., którym podtrzymał stanowisko z pisma z dnia 2 października 2003 r. – Załącznik 28: „W związku z licznymi kolejnymi pismami kierowanymi do Rzecznika Praw Obywatelskich po raz kolejny informuję, że Rzecznik nie podejmie żądanych przez Pana czynności.
    W dalszym ciągu pozostaje aktualne stanowisko przedstawione Panu w piśmie z dnia 2 października 2003 r. Dalsza korespondencja w tej sprawie nie doprowadzi do zmiany stanowiska i zostanie złożona do akt bez odpowiedzi.

xxx

Prof. dr hab. Andrzej Zoll to osobnik pozbawiony kwalifikacji merytorycznych i moralnych do pełnienia jakiejkolwiek funkcji w służbie publicznej. Okrutny, talmudyczny Żyd, tuman mściwy, polonofob stanowiący bardzo poważne zagrożenie dla uczciwych Polaków.

Wykorzystując urząd Rzecznika Praw Obywatelskich w celach prywatnych uczynił sobie razem z małżonką adw. Wiesławą Zoll z moich małoletnich dzieci narzędzia pomnażania rodzinnych dochodów a ze mnie ich źródło – moja niepracująca żona wypłacała adw. Wiesławie Zoll honorarium za świadczone jej usługi z alimentów, które ja jej dawałem na pokrycie kosztów utrzymania naszych synów. Gdy mu w tej roli przestałem być potrzebny to mnie uczynił, w opisanych wyżej okolicznościach, przestępcą niszcząc mnie i mojej rodzinie życie.

W związku z powyższym wnoszę jak na wstępie.

Zbigniew Kękuś

Załączniki:

  1. Sąd Okręgowy w Krakowie, sygn. akt XI CR 603/04, Postanowienie SSR A. Wasilewskiej-Kawałek z dnia 18 lipca 2001r.

  2. „Historia Choroby” Wojewódzkiego Ośrodka Rehabilitacyjnego dla Dzieci w Krakowie, ul. Sudolska 1

  3. Lekarska Spółdzielnia Pracy Pracownia Rentgenowska, Kraków, Rynek Główny Karta Badania Radiologicznego, wynik badania z dnia 31 stycznia 2001 r.

  4. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 451/06, protokół z rozprawy głównej w dniu 17 lipca 2007r., zeznania Rzecznika Praw Obywatelskich Andrzeja Zolla, karta 3060

  5. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10 /, wyrok sędziego Tomasza Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r.

  6. Kodeks karny część szczególna, Tom II, Komentarz do art. 117 – 277 k.k. pod redakcją naukową Andrzeja Zolla, 4 wydanie, 2013 r., LEX Wolters Kluwer business, s. 1131

  7. Pismo Z. Kękusia z dnia z dnia 19 marca 2013 r. do przewodniczącego Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Karnego przy Ministrze Sprawiedliwości Andrzeja Zolla

  8. Dorota Stec-Fus, „Bezwzględna Temida”; „Dziennik Polski – Magazyn Piątek”, 16.11.2012 r., s. C 01, C 06-C 07

  9. Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds. 292/14 /uprzednio 4 Ds. 256/13/, postanowienie sędzi Sądu Rejonowego dla Krakowa – Śródmieścia w Krakowie Wydział II Karny Katarzyny Cielarskiej z dnia 30 czerwca 2015 r., sygn. akt II Kp 270/15/S

  10. Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds. 292/14, /uprzednio 4 Ds. 256/13/, zawiadomienie prokuratora Dariusza Furdzika z dnia 24 lipca 2015 r.

  11. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt RPO 398574-IV/02/MN, pismo Z. Kękusia z dnia 27 czerwca 2011 r. do RPO Ireny Lipowicz

  12. Pismo Z. Kękusia z dnia 8 października 2015 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara

  13. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt IV.510.63.2015.MK, pismo głównego specjalisty Michała Kubalskiego z dnia 9 maja 2016 r.

  14. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt RPO/398574/2002/XI/MK, pismo dyrektora Zespołu Grażyny Rdzanek-Piwowar z dnia 6 marca 2002 r.

  15. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt RPO/398574/2002/XI/MK, pismo dyrektora Zespołu Grażyny Rdzanek-Piwowar z dnia 20 sierpnia 2002 r.

  16. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt RPO/398574/2002/XI, pismo dyrektora Zespołu Grażyny Rdzanek-Piwowar z dnia 15 września 2005 r.

  17. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt RPO/398574/2002/XI/MSR, pismo dyrektora Zespołu Grażyny Rdzanek-Piwowar z dnia 26 października 2005 r.

  18. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt RPO/398574/2002/XI/02/JA, pismo z dnia 7 września 2006 r. Ireny Kowalskiej

  19. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt RPO/398574/2002/XI/02/JA, pismo z dnia 10 lipca 2007 r. Ireny Kowalskiej

  20. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt RPO/398574/2002/IV/02/MN, pismo z dnia 11 września 2007 r. Dariusza Chacińskiego

  21. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt RPO/398574/2002/IV/02/MN, pismo z dnia 9 października 2007 r. Dariusza Chacińskiego

  22. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt RPO/398574/2002/IV/02/MN, pismo z dnia 6 listopada 2007 r. Dariusza Chacińskiego

  23. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt RPO/398574/2002/IV/02/MN, pismo z dnia 28 listopada 2007 r. Dariusza Chacińskiego

  24. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt RPO/398574/2002/IV/02/MN, pismo z dnia 14 grudnia 2007 r. Moniki Nowak

  25. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt RPO/398574/2002/IV/02/MN, pismo z dnia 17 września 2008 r. Moniki Nowak

  26. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt RPO/398574/2002/IV/02/MN, pismo z dnia 7 kwietnia 2010 r. Moniki Nowak

  27. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich RP, akta sprawy RPO-398574-XI-GR/02, pismo zastępcy rzecznika praw obywatelskich Stanisława Trociuka z dnia 2 października 2003 r.

  28. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich RP, akta sprawy RPO-398574-XI-GR/02, pismo zastępcy rzecznika praw obywatelskich Stanisława Trociuka z dnia 25 maja 2004r.

  29. Pismo Z. Kękusia z dnia 16 sierpnia 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Załącznik 29:

Kraków, dnia 16 sierpnia 2016 r.

Zbigniew Kękuś

Pan

Adam Bodnar

Rzecznik Praw Obywatelskich

Al. Solidarności 77

00-090 Warszawa

Sygn. akt: IV.510.63.2015 /uprzednio: IV RPO 398574/

Dotyczy:

  1. Wniosek o sporządzenie i doręczenie mi wyjaśnienia, dlaczego dokumentów, które wydała mi w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich w dniu 11 sierpnia 2016 r. główny specjalista Katarzyna Dyrska i przygotowanych dla mnie przez głównego specjalistę Michała Kubalskiego w dniu 22 października 2015 r.:

    1. nie wydała mi podczas spotkania ze mną w dniu 18 stycznia 2016 r. w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich główny specjalista Mariola Bielawska lub

    2. nie doręczył mi za pośrednictwem operatora pocztowego w okresie od dnia 22 października 2015 r. do dnia 5 sierpnia 2016 r. Rzecznik Praw Obywatelskich.

  2. Wniosek o uzupełnienie akt sprawy Biura RPO do sygnatury IV.510.63.2015 /uprzednio: IV RPO 398574/ przez dołączenie do nich dwóch pism zastępcy Rzecznika Praw Obywatelskich, przyjaciela Andrzeja Zolla, gdy ten był RPO, Stanisława Trociuka9, tj.:

    1. pisma z dnia 2 października 2003 r., sygn. akt RPO-398574-XI-GR/02 – Załącznik 12,

    2. pisma z dnia 25 maja 2004 r., sygn. akt RPO-398574-XI-GR/02 – Załącznik 13,

którymi S. Trociuk potwierdził odmowę rozpoznania przez Rzecznika sprawy zgłoszonej przeze mnie RPO A. Zollowi pismami z dnia 21 stycznia 2002 r. i 20 kwietnia 2002 r. i zarejestrowanej do sygn., akt RPO-398574.

  1. Wniosek o zwrócenie mi kwoty 124,00 /słownie: sto dwadzieścia cztery/ zł za koszty przejazdu w dniu 11 sierpnia 2016 r. z Krakowa do Warszawy i z powrotem celem odbioru w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich dokumentów jak w pkt. I.

  2. Wniosek o przelanie kwoty jak w pkt. II na konto w SKOK, nr rachunku 88 7999 9995 0651 9170 1304 0001, bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie miesiąca od daty wpływu niniejszego pisma.

  3. Zawiadomienie, że w przypadku odmowy przez Rzecznika Praw Obywatelskich zwrócenia mi kwoty 124,00 zł, złożę:

    1. pozew w Sądzie przeciwko RPO o jej zwrot,

    2. kolejną skargę na adresata niniejszego pisma do marszałka Sejmu Marka Kuchcińskiego.

  4. Zawiadomienie, że kopia niniejszego pisma zostanie umieszczona w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl.

W wojnie nerwów wygrywa mniej zdenerwowany

Ten co unika zbędnych dysput i dobrze wie

Że skunks nie wyzbędzie się natury skunksa

I że zachować trzeba równowagę ducha”

Artur Międzyrzecki, fragment wiersza„Wojna nerwów”

Uzasadnienie

Pismem z dnia 5 sierpnia 2016 r. skierowanym do Rzecznika Praw Obywatelskich złożyłem – Załącznik 1: „Pan Adam Bodnar Rzecznik Praw Obywatelskich Al. Solidarności 77 00-090 Warszawa Sygn. akt: IV.510.63.2015 /uprzednio: IV RPO 398574/ Dotyczy:

  1. Zawiadomienie o moim stawiennictwie w dniu 11 sierpnia 2016 r. po odpowiedź na mój wniosek z pisma z dnia 8 października 2015 r. /Załącznik 1/ do adresata niniejszego pisma:„(…) II. Wniosek – na podstawie art. 12.1 i art. 1.4 ustawy z dnia 15.07.1987 r. o RPO – o:

    1. wydanie mi w dniu 22 października 2015 r. w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich kserokopii dokumentów poświadczających, że prof. Andrzej Zoll gdy był Rzecznikiem Praw Obywatelskich Rzeczypospolitej Polskiej, zanim obciążył mnie zeznaniami uczynił mnie przestępcą, rozpoznał zgłoszoną mu przeze mnie pismami z dnia 21 stycznia 2002 r. i 20 kwietnia 2002 r., a następnie, do końca sprawowania przez niego kadencji RPO, wielokrotnie ponawianą przeze mnie kolejnymi pismami sprawę pozbawienia przez sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie – SSO Ewa Hańderek, SSR del. Agata Wasilewska-Kawałek, SSA Jan Kremer, SSA Anna Kowacz-Braun, SSA Maria Kus –Trybek – mojego wtedy małoletniego, chorego na choroby okresu dojrzewania, skoliozę, lordozę i garba żebrowego syna Michała Kękuś możności korzystania z konstytucyjnych i ustawowych praw do ochrony zdrowia, lub

    2. wydanie mi w dniu 22 października 2015 r. w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich oświadczenia, że w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich brak dokumentów, jak w pkt. II. 1.”

ponawiany:

    1. pismami z dnia 8 stycznia 2016 r. /Załącznik 3/, 18 stycznia 2016 r. /Załącznik 4/, 2 maja 2016 r. /Załącznik 5/, 25 maja 2016 r. /Załącznik 6/,

    2. podczas mojego spotkania w dniu 18 stycznia 2016 r. w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich z głównym specjalistą Mariolą Bielawską Załącznik 7.

  1. Zawiadomienie, że w przypadku odmowy w dniu 11 sierpnia 2016 r. przez Rzecznika wydania mi dokumentów, jak w moim piśmie z dnia 8 października 2015 r.:

    1. rozpocznę w dniu 11 sierpnia 2016 r. prowadzone całodobowo przed Biurem RPO oczekiwanie na ich wydanie mi,

    2. w dniu 16 sierpnia 2016 r. połączę oczekiwanie z prowadzonym protestem głodowym – nie będę jadł, będę pił wodę i soki,

    3. po dniu 16 sierpnia 2016 r. o kolejnych z mojej strony działaniach w oczekiwaniu przed Biurem RPO na wydanie mi dokumentów będę informował Rzecznika odrębnymi pismami.”

Dowód: Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt IV.510.63.2015 /uprzednio: IV RPO 398574/, pismo Z.

Kękusia z dnia 5 sierpnia 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara – Załącznik 1

W dniu 11 sierpnia 2016 r. stawiłem się w Biurze RPO i w obecności towarzyszącego mi prezesa Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca Krzysztofa Łapaja spotkałem się z pełniącą dyżur głównym specjalistą Katarzyną Dyrską, która wręczyła mi pismo z dnia 9 maja 2016 r. głównego specjalisty Michała Kubalskiego razem z załączonym do niego plikiem dokumentów.

Główny specjalista M. Kubalski podał w piśmie z dnia 9 maja 2016 r. – Załącznik 2: „Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich Zespół Prawa Cywilnego IV.510.63.2015.MK Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ Szanowny Panie! Z upoważnienia Rzecznika Praw Obywatelskich, w odpowiedzi na Pana wniosek o wydanie kserokopii dokumentów poświadczających, że Rzecznik Praw Obywatelskich, którym w latach 2000-2006 był profesor Andrzej Zoll, rozpoznał zgłaszaną przez Pana pismami z 21 stycznia 2002 r. i 20 kwietnia 2002 r. sprawę, przekazuję plik kserokopii żądanych dokumentów, czyli pism Rzecznika z lat 2002-2010.

Jednocześnie uprzejmie informuję, że wskazane kserokopie były przygotowane do wydania ich Panu podczas wizyty w Biurze RPO, którą w piśmie z 8 października 2015 r. zapowiadał Pan na 22 października 2015 r.Niestety, w tym dniu nie pojawił się Pan w Biurze. Zał. plik Z poważaniem Michał Kubalski Główny Specjalista”
Dowód: Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt IV.510.63.2015.MK, pismo głównego specjalisty Michała

Kubalskiego z dnia 9 maja 2016 r. – Załącznik 2

Ja rzeczywiście nie pojawiłem się – a raczej nie stawiłem się – w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich w dniu 22 października 2015 r., jak zapowiedziałem w piśmie z dnia 8 października 2015 r. /data wpływu 9 października 2016 r./, którym złożyłem – Załącznik 3: „Pan Adam Bodnar Rzecznik Praw Obywatelskich Al. Solidarności 77 00-090 Warszawa Dotyczy:

  1. Zawiadomienie o realizowaniu wobec mnie i moich dzieci przez niektórych funkcjonariuszy publicznych, w tym sędzię Sądu Rejonowego w Dębicy Beatę Stój działań wypełniających definicję ludobójstwa zamieszczoną w Konwencji ONZ z dnia 9 grudnia 1948 r. w sprawie Zapobiegania i Karania Zbrodni Ludobójstwa.

  2. Wniosek – na podstawie art. 12.1 i art. 1.4 ustawy z dnia 15.07.1987 r. o RPO – o:

    1. wydanie mi w dniu 22 października 2015 r. w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich kserokopii dokumentów poświadczających, że prof. Andrzej Zoll gdy był Rzecznikiem Praw Obywatelskich Rzeczypospolitej Polskiej, zanim obciążył mnie zeznaniami uczynił mnie przestępcą, rozpoznał zgłoszoną mu przeze mnie pismami z dnia 21 stycznia 2002 r. i 20 kwietnia 2002 r., a następnie, do końca sprawowania przez niego kadencji RPO, wielokrotnie ponawianą przeze mnie kolejnymi pismami sprawę pozbawienia przez sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie – SSO Ewa Hańderek, SSR del. Agata Wasilewska-Kawałek, SSA Jan Kremer, SSA Anna Kowacz-Braun, SSA Maria Kus –Trybek – mojego wtedy małoletniego, chorego na choroby okresu dojrzewania, skoliozę, lordozę i garba żebrowego syna Michała Kękuś możności korzystania z konstytucyjnych i ustawowych praw do ochrony zdrowia, lub

    2. wydanie mi w dniu 22 października 2015 r. w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich oświadczenia, że w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich brak dokumentów, jak w pkt. II. 1.”

Dowód: Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, pismo Z. Kękusia z dnia 8 października 2015 r. do rzecznika praw

obywatelskich Adama Bodnara – Załącznik 3

W odpowiedzi na pismo jak wyżej otrzymałem pismo z dnia 22 października 2015 r. głównego specjalista w Biurze RPO Krystyny Kupczyńskiej, w którym ta podała – Załącznik 4: „Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich Zespół Prawa Karnego II.511.1223.2014.K.Ku Warszawa 2015.10.22 Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ W odpowiedzi na Pana pismo z dnia 9 października 2015 r., (…) Odnośnie Pana żądania w pkt II pisma, dotyczącego wydania dokumentów, z uwagi na to, że wskazane wpływy Pana pism z dnia 21 stycznia 2002 r. i 20 kwietnia 2002 r. dotyczyły sprawy prowadzonej w Zespole Prawa Cywilnego ozn. IV RPO 398574 (obecnie IV.510.63.2015), w tym zakresie kopia Pana pisma z dnia 9.10.2015 r. przekazana została do tej sprawy. Główny Specjalista mgr Krystyna Kupczyńska”
Dowód: Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich Zespół Prawa Karnego, sygn. akt II.511.1223.2014.K.Ku, pismo

głównego specjalisty Krystyny Kupczyńskiej z dnia 22 października 2015 r. – Załącznik 4

Stawiłem się osobiście w Biurze RPO w dniu 18 stycznia 2016 r., zgodnie z zapowiedzią z pisma z dnia 8 stycznia 2016 r., którym złożyłem – Załącznik 5: „Pan Adam Bodnar Rzecznik Praw Obywatelskich Al. Solidarności 77 00-090 Warszawa Dotyczy: I. Zawiadomienie o moim stawiennictwie w dniu 18 stycznia 2016 r., o godz. 13:00 w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich celem odbioru:

  1. odpowiedzi na wniosek, jak w pkt. II mojego pisma z dnia 9 października 2015 r. do Rzecznika Praw Obywatelskich.”

Dowód: Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, pismo Z. Kękusia z dnia 8 stycznia 2016 r. do rzecznika praw

obywatelskich Adama Bodnara – Załącznik 5

Pismo z dnia 8 stycznia 2016 r. wysłałem przesyłką listową poleconą nr (00)759007734050782752 – Załącznik 5

Wpłynęło ono do Biura RPO w dniu 11 stycznia 2016 r. czego dowodem data umieszczona przez pracownicę Biura RPO Agnieszkę Jakubik na Potwierdzeniu Odbioru przesyłki listowej poleconej nr (00)759007734050782752 – Załącznik 6:

Dowód: Potwierdzenie Odbioru przez Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich w dniu 11 stycznia 2016 r. przesyłki

listowej poleconej nr (00)759007734050782752 – Załącznik 6

W dniu 18 stycznia 2016 r. stawiłem się w Biurze RPO dwukrotnie. Za pierwszym razem złożyłem pismo, a w nim wniosek – Załącznik 7: „Pan Adam Bodnar Rzecznik Praw Obywatelskich Al. Solidarności 77 00-090 Warszawa Sygn. akt Biura RPO: II.511.1223.2014.K.K /uprzednio RPO-42333-II/02/K.Ku Dotyczy: (…) II. Wniosek o wydanie mi w dniu 18 stycznia 2016 r. pisemnej odpowiedzi Rzecznika Praw Obywatelskich w sprawie zgłoszonej przeze mnie Rzecznikowi Praw Obywatelskich pismami z dnia 9 października 2015 r. i z dnia 8 stycznia 2016 r., tj. wniosku o:

  1. wydanie mi kserokopii dokumentów poświadczających, że prof. Andrzej Zoll gdy był Rzecznikiem Praw Obywatelskich Rzeczypospolitej Polskiej, zanim obciążył mnie zeznaniami uczynił mnie przestępcą, rozpoznał zgłoszoną mu przeze mnie pismami z dnia 21 stycznia 2002 r. i 20 kwietnia 2002 r., a następnie, do końca sprawowania przez niego kadencji RPO, wielokrotnie ponawianą przeze mnie kolejnymi pismami sprawę pozbawienia przez sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie – SSO Ewa Hańderek, SSR del. Agata Wasilewska-Kawałek, SSA Jan Kremer, SSA Anna Kowacz-Braun, SSA Maria Kus –Trybek – mojego wtedy małoletniego, chorego na choroby okresu dojrzewania, skoliozę, lordozę i garba żebrowego syna Michała Kękuś możności korzystania z konstytucyjnych i ustawowych praw do ochrony zdrowia, lub

  2. wydanie mi oświadczenia, że w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich brak dokumentów, jak w pkt. II. 1.”

Dowód: Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, pismo Z. Kękusia z dnia 18 stycznia 2016 r. do rzecznika praw

obywatelskich Adama Bodnara – Załącznik 7

Po złożeniu kopii pisma z dnia 18.01.2016 r. do ustawowych zwierzchników Rzecznika Praw Obywatelskich, marszałka Sejmu Marka Kuchcińskiego i marszałka Senatu Stanisława Karczewskiego – patrz: Załącznik 7 – stawiłem się tego dnia drugi raz w Biurze RPO. Tym razem w towarzystwie Prezesa Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca Krzysztofa Łapaja i redaktora Rafała Gawrońskiego w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich. Spotkała się z nami główny specjalista Mariola Bielawska-Górna. Okazałem jej:

  1. wyżej wymienione pismo do mnie z dnia 22 października 2015 r. głównego specjalista w Biurze RPO Krystyny Kupczyńskiej, w którym ta podała m.in. – Załącznik 4,

  2. pismo, które złożyłem w Biurze RPO w dniu 18 stycznia 2016 r. przed spotkaniem z nią – Załącznik 7.

Główny specjalista M. Bielawska opuściła na chwilę pokój spotkań, a po powrocie poinformowała nas, że nie zna sprawy, zgłaszanej przeze mnie Rzecznikowi Praw Obywatelskich w.w. pismami z dnia 8 października 2015 r. /data wpływu 09.10.2015 r./ i 8 stycznia 2016 r. Sporządziła „Protokół z Przyjęcia Interesanta”, w którym podała – Załącznik 8: „Warszawa, dnia 18 stycznia 2016 r. Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich Wpłynęło dnia 18.01.2016 r. Protokół z Przyjęcia Interesanta W dniu 18 stycznia stawił się Zbigniew Kękiuś w obecności Prezesa Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca Krzysztofa Łapaja i redaktora Rafała Gawrońskiego prosząc o wydanie odpowiedzi na wnioski skierowane pismem z dnia 9 października 2015 roku, a następnie ponowione pismem z dnia 8 stycznia 2016 roku.

Zbigniew Kękuś wnosi o sporządzenie i udzielenie przez RPO odpowiedzi bez zbędnej zwłoki na dwa z pośród wniosków skierowanych wyżej wymienionymi pismami z dnia 9 października 2015 i 8 stycznia 2016 roku. Wnioski te Zbigniew Kękuś ponowił pismem złożonym osobiście w BRPO w dniu 18 stycznia 2016 roku.

Poinformowany przez Panią Mariolę Bielawską-Górną w dniu 18 stycznia podczas spotkania w BRPO, że okres rozpoznawania spraw przez Rzecznika sięga nawet roku, przyjmując tę informację ze zrozumieniem Zbigniew Kękuś wnosi o sporządzenie i udzielenie przez RPO odpowiedzi na wszystkie wnioski z pisma z dnia 9 października 2015 roku, natomiast z uwagi na znaczenie dla niego prosi o rozpoznanie wniosków ponowionych pismem z dnia 18 stycznia, bez zbędnej zwłoki, w terminie nieprzekraczającym 30 dni, co oznaczać będzie, że sprawy zgłoszone przez Zbigniewa Kękusia po raz pierwszy pismem z 9 października 2015 roku zostaną rozpoznane po ponad 4 miesiącach.
Protokół sporządziła Główny Specjalista Mariola Bielawska”
Dowód: Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, Protokół z przyjęcia interesanta w dniu 18 stycznia 2016 r.

sporządzony przez głównego specjalistę Mariolę Bielawską-Górną – Załącznik 8

Rzecznik Praw Obywatelskich nie uczynił zadość mojemu zapisanemu w w.w. Protokole z dnia 18 stycznia 2016 r. wnioskowi przez ponad 7 miesięcy, do… sierpnia 2016 r.

Wskazać zatem należy Główny specjalista Michał Kubalski sporządził w dniu 9 maja 2016 r. pismo, w którym podał, że kserokopie dokumentów, po które zmuszony byłem stawić się osobiście w Biurze RPO w dniu 11 sierpnia 2016 r. przygotował już na dzień … 22 października 2015 r.Załącznik 2: „(…) Jednocześnie uprzejmie informuję, że wskazane kserokopie były przygotowane do wydania ich Panu podczas wizyty w Biurze RPO, którą w piśmie z 8 października 2015 r. zapowiadał Pan na 22 października 2015 r.”

W związku z powyższym wnoszę o sporządzenie i doręczenie mi wyjaśnienia, dlaczego dokumentów, które wydała mi w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich w dniu 11 sierpnia 2016 r. główny specjalista Katarzyna Dyrska:

  1. nie wydała mi podczas spotkania ze mną w dniu 18 stycznia 2016 r. w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich główny specjalista Mariola Bielawska lub

  2. nie doręczył mi za pośrednictwem operatora pocztowego w okresie od dnia 22 października 2015 r. do dnia 5 sierpnia 2016 r. Rzecznik Praw Obywatelskich.

Gdyby mi je – przygotowane dla mnie na dzień 22 października 2016 r. przez głównego specjalistę M. Kubalskiego – wydała główny specjalista Mariola Bielawska w dniu 18 stycznia 2016 r. lub gdyby mi je doręczył Rzecznik Praw Obywatelskich za pośrednictwem operatora pocztowego w okresie od dnia 22 października 2015 r. do dnia 5 sierpnia 2016 r., gdy sporządziłem pismo, którym zawiadomiłem Rzecznika o moim stawiennictwie w dniu 11.08.2016 r. w Biurze RPO celem ich osobistego odbioru dokumentów, nie musiałbym stawić się w Biurze RPO, drugi raz, po ich odbiór.

W załączeniu przesyłam kserokopie dwóch biletów PKP:

  1. w cenie 64,00 zł, za przejazd pociągiem w dniu 11 sierpnia 2016 r. z Krakowa do Warszawy – Załącznik 9

  2. w cenie 60 zł za przejazd pociągiem w dniu 11 sierpnia 2016 r. z Warszawy do Krakowa – Załącznik 9

Dowód: Kserokopie biletów PKP za przejazd w dniu 11 sierpnia 2016 r. z Krakowa do Warszawy i z Warszawy do

Krakowa – Załącznik 9

Ponieważ to z winy Rzecznika Praw Obywatelskich musiałem osobiście stawić się drugi raz – po stawiennictwie w dniu 18 stycznia 2016 r. – w celu odebrania dokumentów, które, jak wyjaśnił główny specjalista Michał Kubalski we wręczonym mi w dniu 11 sierpnia 2016 r. piśmie z dnia 9 maja 2016 r. były przygotowane dla mnie od dnia 22 października 2015 r. wnoszę o zwrócenie mi przez Rzecznika Praw Obywatelskich kwoty 124,00 zł, którą wydałem na zakup biletów kolejowych za przejazd w dniu 11 sierpnia 2016 r. z Krakowa do Warszawy i z powrotem.

Dowodem poświadczającym moje stawiennictwo w Biurze RPO w dniu 11 sierpnia 2016 r. i wręczenie mi w tym dniu przez głównego specjalistę Katarzynę Dyrską wspomnianych wyżej dokumentów jest sporządzona przez nią „Notatka z przyjęcia interesanta, w której K. Dyrska podała – Załącznik 10: „IV.510.63.2015 Notatka z przyjęcia interesanta „do protokołu” data przyjęcia: 11.08.2016, imię i nazwisko interesanta: Zbigniew Kękuś, Krzysztof Łapaj – Prezes Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca adres /adres – ZKE/ Przedmiot Sprawy: W dniu 11.08.2016 r. stawił się Zbigniew Kękuś w obecności Prezesa Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw ojca Krzysztofa Łapaja.

W związku z uprzednią zapowiedzią Zbigniewa Kękusia o jego stawiennictwie w dniu, wręczono mu plik pism, j.w.w kopie pisma z dnia 9.05.2016 r. z potwierdzeniem odbioru z dn. 11.08.2016 (zał. 1)” Protokół sporządziła mgr Katarzyna Dyrska Główny Specjalista”
Dowód: Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt IV 510.63.2015, Notatka z przyjęcia interesanta w dniu 11

sierpnia 2016 r. sporządzona przez głównego specjalistę Katarzynę Dyrską – Załącznik 10

Ponieważ główny specjalista Michał Kubalski nie podał dat sporządzenia ani autorów pism, których kserokopie załączył do pisma do mnie z dnia 09.05.2016 r. – podał: „Zał. plik” /Załącznik 2/ – na należącym do Biura RPO egzemplarzu tego pisma wręczonym mi w dniu 11 sierpnia 2016 r. i oznaczonym przez głównego specjalistę Katarzynę Dyrską jako „Zał. 1” do „Notatki z przyjęcia interesanta” /Załącznik 10/, napisałem daty sporządzenia tych pism oraz imiona i nazwiska pracowników Biura RPO, którzy je sporządzili. Są to – Załącznik 11:

  1. pismo z dnia 6 marca 2002 r. Grażyny Rdzanek-Piwowar

  2. pismo z dnia 20 sierpnia 2002 r. Grażyny Rdzanek-Piwowar

  3. pismo z dnia 15 września 2005 r. Grażyny Rdzanek-Piwowar

  4. pismo z dnia 26 października 2002 r. Grażyny Rdzanek-Piwowar

  5. pismo z dnia 7 września 2006 r. Ireny Kowalskiej

  6. pismo z dnia 10 lipca 2007 r. Ireny Kowalskiej

  7. pismo z dnia 11 września 2007 r. Dariusza Chacińskiego

  8. pismo z dnia 9 października 2007 r. Dariusza Chacińskiego

  9. pismo z dnia 6 listopada 2007 r. Dariusza Chacińskiego

  10. pismo z dnia 28 listopada 2007 r. Dariusza Chacińskiego

  11. pismo z dnia 14 grudnia 2007 r. Moniki Nowak

  12. pismo z dnia 17 września 2008 r. Moniki Nowak

  13. pismo z dnia 7 kwietnia 2010 r. Moniki Nowak

Dowód: Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt IV 510.63.2015, Załącznik 1 do „Notatki z przyjęcia

interesanta” w dniu 11 sierpnia 2016 r. /Załącznik 10/ – Załącznik 11

Wskazać należy, że wśród kopii dokumentów wydanych mi w dniu 11.08.2016 r. przez głównego specjalistę Katarzynę Darską i sporządzonych w sprawie, którą Rzecznik Praw Obywatelskich rozpoznawał od stycznia 2002 r. do sygn. akt RPO 398574 /obecnie IV.510.63.2015/ brak pism sporządzonych przez zastępcę Rzecznika Praw Obywatelskich Stanisława Trociuka, przyjaciela Andrzeja Zolla, gdy ten był Rzecznikiem.

Są to pisma z dnia 2 października 2003 r. i z dnia 25 maja 2004 r., którymi zastępca RPO S. Trociuk poinformował mnie, że Rzecznik odmawia rozpoznania sprawy – nie podejmie żadnych czynności – zarejestrowanej przez Biuro RPO do sygn. akt RPO 398574.

W piśmie z dnia 2 października 2003 r. zastępca RPO Stanisław Trociuk podał – Załącznik 12: „Warszawa, dnia 2 października 2003 r. Rzeczpospolita Polska zastępca Rzecznika Praw Obywatelskich Stanisław Trociuk RPO-398574-XI-GR/02 Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ (…) Podobnie niedopuszczalna jest forma licznych Pańskich pism kierowanych do Rzecznika. Nie może Pan zatem oczekiwać odpowiedzi na tego typu pisma”.

Dowód: Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich RP, akta sprawy RPO-398574-XI-GR/02, pismo zastępcy rzecznika praw obywatelskich Stanisława Trociuka z dnia 2 października 2003 r. – Załącznik 12

W piśmie z dnia 25 maja 2004 r. zastępca RPO Stanisław Trociuk podał – Załącznik 13: „Warszawa, dnia 25 maja 2004 r. Rzeczpospolita Polska zastępca Rzecznika Praw Obywatelskich Stanisław Trociuk RPO-398574-XI-GR/02 Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ Szanowny Panie W związku z licznymi kolejnymi pismami kierowanymi do Rzecznika Praw Obywatelskich po raz kolejny informuję, że Rzecznik nie podejmie żądanych przez Pana czynności.

W dalszym ciągu pozostaje aktualne stanowisko przedstawione Panu w piśmie z dnia 2 października 2003 r.

Dalsza korespondencja w tej sprawie nie doprowadzi do zmiany stanowiska i zostanie złożona do akt bez odpowiedzi”.

Dowód: Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich RP, akta sprawy RPO-398574-XI-GR/02, pismo zastępcy rzecznika praw obywatelskich Stanisława Trociuka z dnia 25 maja 2004r. – Załącznik 13

Wnoszę o złożenie załączonych do niniejszego pisma kserokopii pism zastępcy rzecznika praw obywatelskich Stanisława Trociuka z dnia 2 października 2003 r. /Załącznik 12/ oraz z dnia 25 maja 2004 r. /Załącznik 13/ do akt sprawy Biura RPO

IV.510.63.2015 /uprzednio 398574/ lub odszukanie oryginałów tych pism i złożenie ich do w.w. akt.

xxx

Wnoszę jak na wstępie.

Zbigniew Kękuś

Załączniki:

  1. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt IV.510.63.2015 /uprzednio: IV RPO 398574/, pismo Z. Kękusia z dnia 5 sierpnia 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara

  2. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt IV.510.63.2015.MK, pismo głównego specjalisty Michała Kubalskiego z dnia 9 maja 2016 r.

  3. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, pismo Z. Kękusia z dnia 8 października 2015 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara

  4. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich Zespół Prawa Karnego, sygn. akt II.511.1223.2014.K.Ku, pismo głównego specjalisty Krystyny Kupczyńskiej z dnia 22 października 2015 r.

  5. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, pismo Z. Kękusia z dnia 8 stycznia 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara

  6. Potwierdzenie Odbioru przez Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich w dniu 11 stycznia 2016 r. przesyłki listowej poleconej nr (00)759007734050782752

  7. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, pismo Z. Kękusia z dnia 18 stycznia 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara

  8. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, Protokół z przyjęcia interesanta w dniu 18 stycznia 2016 r. sporządzony przez głównego specjalistę Mariolę Bielawską-Górną

  9. Kserokopie biletów PKP za przejazd w dniu 11 sierpnia 2016 r. z Krakowa do Warszawy i z Warszawy do Krakowa

  10. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt IV 510.63.2015, Notatka z przyjęcia interesanta w dniu 11 sierpnia 2016 r. sporządzona przez głównego specjalistę Katarzynę Dyrską

  11. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt IV 510.63.2015, Załącznik 1 do „Notatki z przyjęcia interesanta” w dniu 11 sierpnia 2016 r. /Załącznik 10/

  12. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich RP, akta sprawy RPO-398574-XI-GR/02, pismo zastępcy rzecznika praw obywatelskich Stanisława Trociuka z dnia 2 października 2003 r.

  13. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich RP, akta sprawy RPO-398574-XI-GR/02, pismo zastępcy rzecznika praw obywatelskich Stanisława Trociuka z dnia 25 maja 2004r.

1 Artykuł 3 Kodeksu postępowania cywilnego: „[Zasada prawdy] § 1. Strony i uczestnicy postępowania obowiązani są dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek i przedstawiać dowody.

2 Artykuł 126 Kodeksu postępowania cywilnego: „[Treść] „Każde pismo procesowe powinno zawierać (…) p. 3 (…) dowody na poparcie przytoczonych okoliczności.

3 Artykuł 129 Kodeksu postępowania cywilnego: „[Oryginał Dokumentu] „Strona powołująca się w piśmie na dokument obowiązana jest na żądanie przeciwnika złożyć oryginał dokumentu w sądzie jeszcze przed rozprawą.

4 Drugim filarem podtrzymującym działalność Biura RPO był, już przeze mnie wnioskowany na ten urząd zastępca rzecznika Stanisław Trociuk. Mało jest prawników tak znakomicie potrafiących czytać teksty prawne i wychwytywać problemy związane z ich interpretacją. Stanisław Trociuk był autorem większości wniosków do Trybunału Konstytucyjnego. Także z jego strony otrzymałem niezwykle merytoryczne wsparcie w atmosferze serdecznej przyjaźni.– Źródło: Andrzej Zoll, „Zollowie – opowieść rodzinna”; Wydawnictwo Literackie, Sp. z o.o., 2011, s. 472

5 Przedmiotem ochrony art. 128 są jedynie konstytucyjne organy RP, których ustrój i kompetencje zostały określone w Konstytucji. Są nimi niewątpliwie Prezydent, Sejm, Senat oraz Rząd (Rada Ministrów). W literaturze wyrażono pogląd, że ochronie z art. 128 nie podlegają inne organy państwowe, do których zadań nie należy reprezentowanie Rzeczypospolitej, jakTrybunał Konstytucyjny, Rzecznik Praw Obywatelskich, Najwyższa Izba Kontroli, Sąd Najwyższy i sądy powszechne, a także poszczególni ministrowie i kierownicy rządowych organów administracji (por. J. Wojciechowski, Komentarz, s. 245; S. Hoc (w:) O. Górniok i in. Komentarz, t. II. s. 44.).”Źródło: Andrzej Marek, Kodeks karny. Komentarz. 5 wydanie, Lex a Wolter Kluwer business, 2010 r. s. 343

6 Głównym przedmiotem ochrony są organy konstytucyjne RP – ich istnienie i niezakłócone funkcjonowanie. Nie budzi wątpliwości, że ochroną objęty jest Sejm, Senat, Prezydent, Rada Ministrów. Kontrowersyjne jest objęcie ochroną wynikającą z tego przepisu innych organów państwowych (RPO, Trybunał Konstytucyjny, SN, sądy powszechne, ministrowie). Marek uważa, że nie korzystają one z tej ochrony, ponieważ nie reprezentują Państwa (Marek, Komentarz, s. 360). Kardas natomiast uważa, iż TK, SN, NSA i TS powinny z tej ochrony korzystać, ponieważ wynika to z zasady trójpodziału władzy. Nie podlegają natomiast RPO, NIK, sądy powszechne, administracyjne i wojskowe, wojewodowie oraz organy samorządu terytorialnego (Kardas (w:) Zoll II, s. 69-70; tak też Stefański II, s. 64).”Źródło: Komentarz do art.128 kodeksu karnego (Dz.U.97.88.553), [w:] M. Mozgawa (red.), M. Budyn-Kulik, P. Kozłowska-Kalisz, M. Kulik, Kodeks karny. Komentarz praktyczny, Oficyna, 2010, wyd. III., s. 289

7 Artykuł 322 § 1 Kodeksu postępowania karnego: „Jeżeli postępowanie nie dostarczyło podstaw do wniesienia aktu oskarżenia, a nie zachodzą warunki określone w art. 324, umarza się śledztwo bez konieczności uprzedniego zaznajomienia z materiałami postępowania i jego zamknięcia.”

8 Patrz: przypis 4, str. 5

9 Drugim filarem podtrzymującym działalność Biura RPO był, już przeze mnie wnioskowany na ten urząd zastępca rzecznika Stanisław Trociuk. Mało jest prawników tak znakomicie potrafiących czytać teksty prawne i wychwytywać problemy związane z ich interpretacją. Stanisław Trociuk był autorem większości wniosków do Trybunału Konstytucyjnego. Także z jego strony otrzymałem niezwykle merytoryczne wsparcie w atmosferze serdecznej przyjaźni.– Źródło: Andrzej Zoll, „Zollowie – opowieść rodzinna”; Wydawnictwo Literackie, Sp. z o.o., 2011, s. 472