25.08.2016. Zażalenie Z. Kękusia na postanowienie asesora Artura Rekucia o odmowie wszczęcia dochodzenia w sprawie o popełnienie przez RPO A. Bodnara przestępstwa z art. 231 § 1 k.k.

Kraków, dnia 25 sierpnia 2016 r.

Zbigniew Kękuś

Sąd Rejonowy dla Warszawy Śródmieścia

za pośrednictwem:

Pani

Małgorzata Gawarecka

Prokurator Rejonowy

Prokuratura Rejonowa Warszawa Śródmieście Północ

ul. Wiślicka 6

02-114 Warszawa

 

Sygn. akt 3 PR 3 Ds. 945.2016

 

Dotyczy:

  1. Zażalenie – na podstawie art. 306 § 1 pkt. 1 k.p.k. w zw. z art. 325a § 2 oraz art. 465 § 2 k.p.k. – na postanowienie asesora Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście Północ Artur Rekucia z dnia 22 lipca 2016 r., sygn. akt 3 PR 3 Ds. 945.2016.
  2. Wniosek o uchylenie postanowienia asesora Artur Rekucia z dnia 22 lipca 2016 r. i przekazanie sprawy do sygn. akt 3 PR 3 Ds. 945.2016 Prokuraturze Rejonowej Warszawa Śródmieście Północ do ponownego rozpoznania z powodu popełnienia przez rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara przestępstwa z art. 231 § 1 i § 2 k.k., tj. niedopełnienia obowiązków określonych w:
    1. art. 208.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej,
    2. art. 1 pkt 2 i 2a ustawy z dnia 15.07.1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich

i działania na szkodę mojego interesu prywatnego.

  1. Zawiadomienie, że zaskarżonemu postanowieniu zarzucam:
    1. rażące i mające wpływ na treść postanowienia naruszenie prawa materialnego określonego w art. 231 k.k. poprzez błędne zakwalifikowanie zachowania rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara jako czynu z art. 231 § 1 k.k., podczas gdy RPO Adam Bodnar popełnił czyn z art. 231 § 1 i § 2 k.k.
    2. rażące i mające istotny wpływ na treść postanowienia naruszenie przepisu prawa procesowego, a mianowicie art. 7 kpk w zw. z art. 92 k.p.k. polegające na dokonaniu, wbrew zasadom prawidłowego rozumowania oraz wskazaniom wiedzy i doświadczenia życiowego, dowolnej oceny dowodów, wskutek:
      1. ustalenia, że rzecznik praw obywatelskich Adam Bodnar miał popełniać przestępstwo z art. 231 § 1 k.p.k. w „nieustalonym okresie do dnia 02.06.2016 r.”, podczas, gdy w rzeczywistości popełniał je od dnia 18 stycznia 2016 r., a jak sam wykazał we wręczonym mi w dniu 11 sierpnia 2016 r. w Biurze RPO piśmie z dnia 9 maja 2016 r., sygn. akt IV.510.63.2015.MK /Załącznik 5/ nawet od dnia 22 października 2015 r.,
      2. niezbadania, jaki wpływ miało niedopełnienie przez Adama Bodnara obowiązków Rzecznika Praw Obywatelskich określonych w:
        1. art. 208.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej,
        2. art. 1.2 i 1.2a ustawy z dnia 15.07.1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich,

na treść orzeczenia wydanego przez Sąd Rejonowy w Dębicy w dniu 15 marca 2016 r. w sprawie karnej przeciwko mnie do sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/.

    1. rażące i mające wpływ na treść postanowienia naruszenie prawa procesowego określonego w art. 424 § 1 k.p.k., przez sporządzenie uzasadnienia, które poprzestaje na zdawkowych, arbitralnych wzmiankach pozorujących uzasadnienie, nie wskazuje, które fakty prokurator uznał za udowodnione lub nieudowodnione, na jakich oparł się dowodach,
  1. Wniosek – na podstawie art. 330 § 1 k.p.k.: Uchylając postanowienie o umorzeniu postępowania przygotowawczego lub odmowie jego wszczęcia, sąd wskazuje powody uchylenia, a w miarę potrzeby także okoliczności, które należy wyjaśnić, lub czynności, które należy przeprowadzić. Wskazania te są dla organu prowadzącego postępowanie przygotowawcze wiążące.– o zobowiązanie Prokuraturę Rejonową Warszawa Śródmieście Północ do przeprowadzenia czynności mających na celu ustalenie, czy:
    1. wniosek o wydanie mi dokumentów o istotnym znaczeniu dla sprawy karnej rozpoznawanej przeciwko mnie od dnia 14 listopada 2006 r. przez Sąd Rejonowy w Dębicy do sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ złożyłem po raz pierwszy w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich pismem z dnia 8 października 2015 r. /data wpływu 9 października 2015 r./,
    2. w piśmie z dnia 8 października 2015 r. do Rzecznika Praw Obywatelskich podałem, że Sąd Rejonowy w Dębicy prowadzi postępowanie karne przeciwko mnie do sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, w którym na podstawie aktu oskarżenia prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r., sygn. akt 1 Ds. 39/06/S, ścigano mnie m.in. za:
  1. znieważenie w związku z pełnieniem obowiązków służbowych /art. 226 § 1 k.k./ i zniesławienie /art. 212 § 2 k.k./, w okresie od stycznia 2003 r. do września 2005 r., w Krakowie, za pośrednictwem Internetu:
    1. sędzin Sądu Okręgowego w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny:
      1. Ewy Hańderek,
      2. Agaty Wasilewskiej-Kawałek,
    2. sędziów Sądu Apelacyjnego w Krakowie:
      1. Jana Kremera,
      2. Anny Kowacz-Braun,
      3. Marii Kus-Trybek,
  2. znieważenie w okresie od stycznia 2003 r. do września 2005 r., w Krakowie, za pośrednictwem Internetu, konstytucyjnego organu Rzeczypospolitej Polskiej, Rzecznika Praw Obywatelskich, w osobie sprawującego ten urząd prof. dr. hab. Andrzeja Zolla,
    1. rzecznik praw obywatelskich przygotował dokumenty jak w pkt. IV.1 na dzień 22 października 2015 r.,
    2. rzecznik praw obywatelskich odmówił mi wydania dokumentów jak w pkt. IV.1 w dniu 18 stycznia 2016 r., gdy stawiłem się po ich odbiór osobiście w Biurze RPO w Warszawie,
    3. rzecznik praw obywatelskich wydał mi dokumenty jak w pkt. IV.1 w dniu 11 sierpnia 2016 r. podczas mojego osobistego stawiennictwa w Biurze RPO,
    4. Sąd Rejonowy w Dębicy wydał w dniu 15 marca 2016 r. postanowienie /Załącznik 22/ w sprawie karnej przeciwko mnie do sygn. akt II K 407/13, którym przypisał mi popełnienie przestępstw:
      1. znieważenia /art. 216 § 2 k.k./ i zniesławienia /art. 212 § 2 k.k./, w bliżej nieustalonych dniach okresie od 17 grudnia 2003 r. do 5 lipca 2005 r. w Krakowie, za pośrednictwem Internetu:
        1. sędzin Sądu Okręgowego w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny:
          1. Ewy Hańderek,
          2. Agaty Wasilewskiej-Kawałek,
        2. sędziów Sądu Apelacyjnego w Krakowie
          1. Jana Kremera,
          2. Anny Kowacz-Braun,
          3. Marii Kus-Trybek,
      2. znieważenia w bliżej nieustalonych dniach okresie od 17 grudnia 2003 r. do 5 lipca 2005 r. w Krakowie, za pośrednictwem Internetu, konstytucyjnego organu Rzeczypospolitej Polskiej, Rzecznika Praw Obywatelskich, w osobie sprawującego ten urząd prof. dr. hab. Andrzeja Zolla.
  1. Zawiadomienie, że z powodu wydania mi dokumentów jak w pkt. IV. 1 dopiero w dniu 11 sierpnia 2016 r. rzecznik praw obywatelskich Adam Bodnar pozbawił mnie możności bronienia się przed zarzutami przedstawionymi mi w postanowieniu Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 15 marca 2016 r. /Załącznik 22/ jak w pkt. IV.6.
  2. Wniosek o zobowiązanie Prokuratury Rejonowej Warszawa Północ do przesłuchania mnie przed wydaniem kolejnego postanowienia w sprawie do sygn. akt 3 PR 3 Ds. 945.2016.
  3. Zawiadomienie, że kopia niniejszego zażalenia zostanie umieszczona w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl.

Uzasadnienie

 

Asesor Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście Północ Artur Rekuć sporządził w dniu 22 lipca 2016 r. postanowienie o treści – Załącznik 27: „Warszawa, dnia 22 lipca 2016 r. Prokuratura Rejonowa Warszawa-Śródmieście Północ w Warszawie /adres – ZKE/ 3 PR 3 Ds. 945.2016.IV POSTANOWIENIE o odmowie wszczęcia dochodzenia

Artur Rekuć – asesor Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście-Północ po zapoznaniu się z treścią pisma Zbigniewa Kękusia oraz dołączonych materiałów, zawierających w treści zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa przekroczenia uprawnień lub niedopełnienia obowiązków, tj. o czyny z art. 231 § 1 kk na podstawie art. 305 § 1, 3 kpk oraz 17 § 1 pkt 2 kpk postanowił:

odmówić wszczęcia śledztwa w sprawie:

  1. niedopełnienia obowiązków w Warszawie w bliżej nieustalonym okresie do dnia 02.06.2016 r. przez Rzecznika Praw Obywatelskich w związku z uchylaniem się od wydania żądanej przez Zbigniewa Kękuć dokumentacji związanej z postępowaniem w sprawie zgłoszonej pismem z dnia 17.05.2016 r., czego skutkiem miało być działanie na szkodę interesu prywatnego Zbigniewa Kękuś tj. o czyn z art. 231 § 1 kk – na podstawie art. 17 § 1 pkt. 2 kpk – wobec braku znamion czynu zabronionego.

Uzasadnienie

W dniu 5 lipca 2016 r. do tutejszej Prokuratury wpłynęło przekazane przez Prokuraturę Okręgową w Warszawie pismo z dnia 02.06.2016 r. wraz z ałącznikami skierowane przez Zbigniewa Kękuś wskazujące na możliwość popełnienia przestępstwa niedopełnienia obowiązków przez Rzecznika Praw Obywatelskich w związku z uchylaniem się od wydania żądanej przez Zbigniewa Kękuś dokumentacji tj. o czyn z art. 231 § 1 kk. Z uwagi na zawartą w piśmie treść potraktowano je jako zawiadomienia o podejrzeniu popełniania przestępstwa.

Zawiadamiająca wskazuje m.in. na rzekome niewydajnie mu przez Rzecznika Praw Obywatelskich wnioskowanej dokumentacji związanej z postępowaniem w sprawie zgłoszonej pismem z dnia 17.05.2016 r., co w jego ocenie ma stanowić niedopełnienie obowiązków, w efekcie czego miało dojść do popełnienia przestępstwa z art. 231 § 1 kk.

Po dokonaniu analizy zawiadomienia stwierdzić należy, iż brak jest podstaw do przyjęcia, by doszło do popełnienia przestępstw stypizowanych obowiązującymi przepisami prawa karnego.

Wskazać należy, że Zawiadamiający odnosząc się do działania RPO kwestionuje prawidłowość podejmowania decyzji, co – jak można wywnioskować – narusza interes prawny pokrzywdzonego. W działaniach tych dopatruje się niedopełnienia ciążących na tym organie ustawowo nałożonych obowiązków co stanowić ma wypełnienia dyspozycji art. 231 § 1 kk. W treści pisma brak jednak jakichkolwiek dowodów – oprócz poczynionych w tym zakresie uwag dotyczących imiennie wskazanych osób jak również wyrażenia ogólnego niezadowolenia z zapadłych rozstrzygnięć – które wskazywałyby, iż działania organu administracji wyczerpują znamiona przestępstwa. Zawiadamiający nie wskazał na żadne okoliczności potwierdzające popełnienie przestępstw przez funkcjonariuszy publicznych w osobie RPO.

Już na tym etapie należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie brak jest jakichkolwiek uzasadnionych podstaw do wszczęcia postępowania karnego.

Warunkiem wszczęcia postępowania przygotowawczego w danej sprawie jest uzasadnione podejrzenie popełnienia czynu zabronionego (art. 303 k.p.k.). Jak słusznie przyjmuje się w literaturze jest to więc „posiadanie danych, z których w zasadny sposób można podejrzewać, że miało miejsce przestępstwo, a więc zachowanie się człowieka” (T. Grzegorczyk, Kodeks postępowania karnego oraz ustawa o świadku koronnym. Komentarz, Warszawa 2008, s. 642). Tym samym nie chodzi tutaj o każde subiektywne przekonanie – w przypadku niekorzystnego dla strony (Zawiadamiającego) – rozstrzygnięcia danej sprawy, iż doszło do przestępstwa, ale tylko o takie, które znajduje potwierdzenie w analizie danego stanu faktycznego. Na kanwie przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, iż brak jest jakichkolwiek dowodów uzasadniających podejrzenie popełnienia przestępstw stypizowanych obowiązującymi przepisami prawa karnego. W świetle zaś art. 3030 kodeksu postępowania karnego jedynie uzasadnione podejrzenie – wskazuje na możliwość popełnienia czynu wyczerpującego znamiona przestępstwa – warunkuje obowiązek wszczęcia i prowadzenia postępowania przygotowawczego.

Stwierdzić zatem należy, iż działania Rzecznika Praw Obywatelskich, choć odbiegają od oczekiwanych przez Zbigniewa Kękuś, nie wyczerpują znamion przestępstwa z art. 231 § 1 kk. Z tych też powodów należy odmówić wszczęcia postępowania na podstawie art. 17 § 1 pkt 2 kpk wobec braku znamion czynu zabronionego.
Postanowiono zatem jak na wstępie.

ASESOR Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście Północ w Warszawie Artur Rekuć”
Dowód: Prokuratura Rejonowa Warszawa-Śródmieście Północ w Warszawie, sygn. akt 3 PR 3 Ds. 945.2016.IV,

postanowienie prokuratora Artura Rekucia z dnia 22 lipca 2016 r. – Załącznik 27

 

Ad. pkt III.1 i III.2 str. 1

 

Wskazać należy, że ustawodawca w następujący sposób określił w Konstytucji oraz w ustawie z dnia 15 lipca 1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich obowiązki Rzecznika:

 

Rzecznik Praw Obywatelskich stoi na straży wolności i praw człowieka i obywatela

określonych w Konstytucji oraz w innych aktach normatywnych”

Artykuł 208.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

 

2. Rzecznik Praw Obywatelskich, zwany dalej “Rzecznikiem”, stoi na straży wolności i praw człowieka i obywatela określonych w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innych aktach normatywnych, w tym również na straży realizacji zasady równego traktowania.
2a.
W sprawach dzieci Rzecznik współpracuje z Rzecznikiem Praw Dziecka.

Artykuł 1 ustawy z dnia 15.07.1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich

 

Pismem z dnia 8 października 2015 r. /data wpływu 9 października 2015 r./, skierowanym do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara złożyłem – Załącznik 1: „Pan Adam Bodnar Rzecznik Praw Obywatelskich Al. Solidarności 77 00-090 Warszawa Dotyczy:

  1. Zawiadomienie o realizowaniu wobec mnie i moich dzieci przez niektórych funkcjonariuszy publicznych, w tym sędzię Sądu Rejonowego w Dębicy Beatę Stój działań wypełniających definicję ludobójstwa zamieszczoną w Konwencji ONZ z dnia 9 grudnia 1948 r. w sprawie Zapobiegania i Karania Zbrodni Ludobójstwa.
  2. Wniosek – na podstawie art. 12.1 i art. 1.4 ustawy z dnia 15.07.1987 r. o RPO – o:
    1. wydanie mi w dniu 22 października 2015 r. w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich kserokopii dokumentów poświadczających, że prof. Andrzej Zoll gdy był Rzecznikiem Praw Obywatelskich Rzeczypospolitej Polskiej, zanim obciążył mnie zeznaniami uczynił mnie przestępcą, rozpoznał zgłoszoną mu przeze mnie pismami z dnia 21 stycznia 2002 r. i 20 kwietnia 2002 r., a następnie, do końca sprawowania przez niego kadencji RPO, wielokrotnie ponawianą przeze mnie kolejnymi pismami sprawę pozbawienia przez sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie – SSO Ewa Hańderek, SSR del. Agata Wasilewska-Kawałek, SSA Jan Kremer, SSA Anna Kowacz-Braun, SSA Maria Kus –Trybek – mojego wtedy małoletniego, chorego na choroby okresu dojrzewania, skoliozę, lordozę i garba żebrowego syna Michała Kękuś możności korzystania z konstytucyjnych i ustawowych praw do ochrony zdrowia, lub
    2. wydanie mi w dniu 22 października 2015 r. w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich oświadczenia, że w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich brak dokumentów, jak w pkt. II. 1.

(…) VI. Zawiadomienie, że po odpowiedź na wnioski, jak w pkt. II, III, IV stawię się osobiście w Biurze Rzecznika

Praw Obywatelskich w dniu 22 października 2015 r. o godz. 12:00.”

Dowód: Pismo Z. Kękusia z dnia 8 października 2015 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara –

Załącznik 1

 

W uzasadnieniu do wniosku jak w pkt. II podałem – Załącznik 1: „Ad. pkt II, str. 1 Pismami z dnia 21 stycznia 2002 r. i 20 kwietnia 2002 r. zgłosiłem Rzecznikowi Praw Obywatelskich prof. Andrzejowi Zollowi wielokrotnie ponawianą przeze mnie potem kolejnymi pismami sprawę naruszenia przez sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie – SSO Ewa Hańderek, SSR del. Agata Wasilewska-Kawałek, SSA Jan Kremer, SSA Anna Kowacz – Braun i SSA Maria Ku – Trybek – rozpoznających sprawę o rozwód pomiędzy mną i moją żoną, konstytucyjnych i ustawowych praw mojego wtedy małoletniego, chorego na choroby okresu dojrzewania, skoliozę lordozę i garb żebrowy syna Michała Kękuś do ochrony zdrowia. Poinformowałem RPO A. Zolla, że w.w. sędziowie nie wyrazili zgody na to, żebym mógł zabierać syna – wtedy 13 lat – na jeden raz w tygodniu 45-minutowe zalecone dla niego przez lekarza, specjalistę rehabilitacji-pediatrę, zajęcia rehabilitacyjne.

Do pism kierowanych do RPO A. Zolla złączałem kopie zaświadczeń lekarskich i wyników prześwietleń rtg kręgosłupa syna, poświadczających występowanie u niego skoliozy, lordozy i garba żebrowego – Załącznik 1:

  1. Historia Choroby” Wojewódzkiego Ośrodka Rehabilitacyjnego dla Dzieci w Krakowie, w której podano między innymi: „18.03.97 Skolioza pierś. Prawoskrętna z prawdopodob. garbu żebr.”

Dowód: „Historia Choroby” Wojewódzkiego Ośrodka Rehabilitacyjnego dla Dzieci w Krakowie – Załącznik 1

  1. Karta Badania Radiologicznego z dnia 31 stycznia 2001 r., w której podano – Załącznik 2: „Nazwisko i imię /imię dziecka – ZKE/ Kękuś lat 13 Wynik Badania Zdjęcie boczne kręgosłupa lędźwiowego wykazuje pogłębienie fizjologicznej lordozy oraz prawie poziome ustawienie kości krzyżowej.”
    Dowód: Lekarska Spółdzielnia Pracy Pracownia Rentgenowska w Krakowie, Karta Badania Radiologicznego, wynik badania z dnia 31.01.2001 r. – Załącznik 2

Prosiłem RPO A. Zolla o podjęcie działań mających na celu zapewnienie mojemu synowi możności korzystania z praw, jak:

 

Władze publiczne są obowiązane do zapewnienia szczególnej opieki zdrowotnej dzieciom (…)”

Artykuł 68.3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

 

Rzeczpospolita Polska zapewnia ochronę praw dziecka. Każdy ma prawo żądać od organów władzy publicznej ochrony dziecka przed przemocą, okrucieństwem, wyzyskiem i demoralizacją.”
Artykuł 72.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

 

We wszystkich działaniach dotyczących dzieci, podejmowanych przezpubliczne lub prywatne instytucje opieki społecznej, sądy, władze administracyjne lub ciała ustawodawcze, sprawą nadrzędną będzie najlepsze zabezpieczenie interesów dziecka.”

Artykuł 3.1 ustawy Konwencja o Prawach Dziecka, Dziennik Ustaw z 1991 r. Nr 120, poz. 526

 

W odpowiedzi na kilka pism skierowanych przeze mnie do RPO A. Zolla w 2002 r. otrzymałem pismo z dnia 20 sierpnia 2002 r. o treści – Załącznik 3: „Warszawa 20 sierpnia 2002r. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich RPO-398574-XI/02/MK Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/Szanowny Panie Z upoważnienia Rzecznika Praw Obywatelskich /prof. Andrzej Zoll – ZKE/ w odpowiedzi na Pana pisma z dn. 21.01.2002r., 20.04.2002r., 29.04.2002r., 03.06.2002r., 19.06.2002r. i 18.07.2002r., opierając się o wyjaśnienia Prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie dotyczące sprawy z Pana udziałem – sygn. I 1 C 1115/97/R /w 2004r. zmienione na XI CR 603/04 – ZKE/ uzyskane w dn. 15.04.2002r., uprzejmie wyjaśniam, że akta sprawy rozwodowej od dn.20.02.2002r. były w dyspozycji Sądu Apelacyjnego w Krakowie, któremu zostały przekazane celem rozpoznania Pana zażalenia. W związku z powyższym Prezes Sądu Okręgowego udzielił oczekiwanych informacji żądanych pismem z dn.06.03.2002r. dopiero w dn. 08.05.2002r. Do pisma zawierającego wyjaśnienia załączył dokumentację dotyczącą tej sprawy.

Uprzejmie informuję, że ani Minister Sprawiedliwości, ani Rzecznik Praw Obywatelskich, czy Prezes Sądu Okręgowego nie są powołani do ścigania sprawców przestępstw. Doniesienia, czy skargi dotyczące zasadności wszczęcia postępowania karnego należy zaadresować do prokuratora właściwego ze względu na miejsce zdarzenia, w opisanej sprawie – do Prokuratora Rejonowego, w okręgu którego jest siedziba RODK.

Uprzejmie wyjaśniam, że zgodnie z art. 173 i następnymi Konstytucji RP sądy są władzą odrębną i niezależną od innych władz a sędziowie w sprawowaniu swojego urzędu podlegają wyłącznie ustawom. Orzecznicza działalność Sądu podlega wyłącznie kontroli judykacyjnej, sprawowanej przez sąd wyższej instancji w trybie postępowania przewidzianym przepisami prawa. Jakakolwiek inna ingerencja w czynności orzecznicze sądu jest niedopuszczalna, albowiem stanowiłaby naruszenie konstytucyjnych gwarancji niezależności sądu i sędziowskiej niezawisłości.

Uprzejmie informuję, że niezależnie od zabezpieczonych kontaktów bezpośrednich z synami konieczne jest utrzymywanie kontaktów pośrednich, tj. telefonicznych. Ubolewać należy, że w postanowieniu zabezpieczającym Pana kontakty bezpośrednie pominięto okres wakacji i świąt. Wszak oczywiste jest, że synowie część wolnego od nauki czasu powinni spędzać z ojcem i krewnymi z ojca strony.

Zgodnie z art. 43 § 1 prawa o ustroju sądów powszechnych sąd może ukarać winnego „ciężkiego naruszenia powagi, spokoju lub porządku czynności sądowych, albo ubliżenia sądowi, innemu organowi państwowemu lub osobom biorącym udział w sprawie”, podobnie – za ubliżenie sądowi w piśmie lub użycie wyrazów obraźliwych.

Uprzejmie informuję, że wnioski o wyłączenie sędziego również mogą skutkować ukaraniem grzywną. Zgodnie bowiem z art. 53 Kpc sąd ukarze zgłaszającego w złej wierze wniosek o wyłącznie sędziego grzywną w wysokości 500 zł.

Pismo z dn. 20.40.2002r. zawierające krytyczne uwagi dotyczące wydanej opinii oraz sposobu przeprowadzenia badań i kompetencji biegłych powinno stanowić uzasadnienie ewentualnego wniosku Pana o dopuszczenie dowodu z opinii innego rodzinnego ośrodka diagnostyczno-konsultacyjnego lub biegłych sądowych z listy Prezesa Sądu Okręgowego.

Generalnie nadmienić należy, że podniesione przez Pana twierdzenia i argumenty w istocie stanowią polemikę z wnioskami złożonymi przez pełnomocnika żony /adw. Wiesława Zoll – ZKE/ Ocena zasadności wniosków, jak i zebranego w sprawie materiału dowodowego – jak również odmowy poddania się przeprowadzenia dowodu – należy do niezawisłego sądu. W tym miejscu ubolewać należy, że cofnął Pan wcześniej wyrażoną zgodę na poddanie się badaniom psychiatrycznym i tym samym uniemożliwił przeprowadzenie dowodu tak istotnego dla tej sprawy.

Zarzuty dotyczące rzekomych uchybień proceduralnych należy podnieść w ewentualnej apelacji od wyroku, zostaną one ocenione przez Sąd II instancji.

W związku z żądaniem zawartym w piśmie z dn. 18.07.2002r. wyjaśniam, że nie strona lub jej pełnomocnik, ale Sąd doręcza stronie przeciwnej lub jej pełnomocnikowi odpisy złożonych pisma procesowych i załączników.Przepisy nie mówią nic o obowiązku doręczenia przez stronę drugiej stronie odpisów pism, zwłaszcza pism, których nie przedstawiła Sądowi, a jedynie na treść których w piśmie się powołuje, nie odnosi się to zwłaszcza do pism autorstwa drugiej strony, czy dokumentów doręczonych stronie wcześniej.

Reasumując, należy wyrazić nadzieję po 17 terminach rozpraw wyznaczonych w tej sprawie, że postępowanie wkrótce się zakończy przed Sądem I instancji i wszelkie zastrzeżenia do postępowania tego Sądu będzie mógł Pan przedstawić Sądowi Apelacyjnemu w ewentualnej apelacji.

Uprzejmie informuję, że Rzecznik Praw Obywatelskich nie oczekuje od Pana dalszej korespondencji w tej sprawie i ewentualne kolejne pisma pozostaną bez odpowiedzi.

Z poważaniem Dyrektor Zespołu Grażyna Rdzanek-Piwowar”

Dowód: Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt RPO-398574-XI/02/MK, pismo Dyrektora Zespołu, Grażyny Rdzanek-Piwowar z dnia 20 sierpnia 2002 r. – Załącznik 3

 

Rzecznik Praw Obywatelskich Andrzej Zoll nie rozpoznał zgłoszonej mu przeze mnie sprawy. Zamiast tego rekomendował mi utrzymywanie z chorym synem kontaktów pośrednich czyli telefonicznych oraz poddanie się badaniom psychiatrycznym, pogroził mi możliwymi do nałożenia na mnie karami i poinformował mnie: „Uprzejmie informuję, że Rzecznik Praw Obywatelskich nie oczekuje od Pana dalszej korespondencji w tej sprawie i ewentualne kolejne pisma pozostaną bez odpowiedzi.”

W tym stanowisku wytrwał prof. Andrzej Zoll do lutego 2006 r., gdy zakończył kadencję RPO.

Następnie obciążył mnie zeznaniami w sprawie, w której z zawiadomienia z dnia 2 czerwca 2004 r. prezesa Sądu Apelacyjnego w Krakowie sędziego Włodzimierza Barana prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieścia Wschód Radosława Ridan przedstawiła mi zarzut z art. 226 § 3 k.k., opisany przez nią jako – Załącznik 7: „Akt oskarżenia przeciwko Zbigniewowi Kękusiowi o przest. z art. (…) 226 § 3 kk i art. 212 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk (…). Na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, a to zeznań świadków (…) Andrzeja Zolla (k:256-257) Oskarżam Zbigniewa Kękusia (…) ojca dwojga dzieci w wieku 19 i 15 lat pozostających na jego utrzymaniu, z zawodu ekonomistę, zatrudnionego jako Dyrektor Obszaru Zarządzania Zakupami, Nieruchomościami i Kosztami Banku Zachodniego WBK SA (…) o to, że: (…) XVII. w okresie od stycznia 2003r. do maja 2005r. – w Krakowie działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu – za pośrednictwem portalu internetowego Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca – www.zgsopo.webpark.pl i założonej przez siebie strony pod domeną zkekus.w.interia.pl znieważył Andrzeja Zolla piastującego urząd Rzecznika Praw Obywatelskich używając wobec niego słów obraźliwych i pomówił go o takie postępowanie i właściwości, które mogą poniżyć go w opinii publicznej i narazić na utratę zaufania potrzebnego dla piastowanego urzędu to jest o przest. z art. 226 § 3 kk i art. 212 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk.

 

Ponieważ zanim mnie obciążył zeznaniami w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym przez prokurator R. Ridan, prof. Andrzej Zoll nie rozpoznał do zakończenia w lutym 2006 r. kadencji RPO zgłoszonej mu przeze mnie po raz pierwszy w styczniu 2002 r. sprawy naruszenia przez w.w. sędziów praw mojego małoletniego syna do ochrony zdrowia, a mnie z powodu jego zeznań groziła kara pozbawienia mnie wolności do lat dwóch, pismem z dnia 15 czerwca 2007 r. skierowanym do RPO Janusza Kochanowskiego złożyłem: „Wniosek o rozpoznanie przez Rzecznika Praw Obywatelskich RP, Pana dr Janusza Kochanowskiego zgłoszonej przeze mnie jego poprzednikowi na stanowisku RPO, prof. A. Zoll w 2002r. i nie rozpoznanej przez Rzecznika sprawy obrazy przez sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie konstytucyjnych i ustawowych praw mojego małoletniego chorego dziecka do ochrony zdrowia.

Wniosek, aby wymieniony w p. 2 wniosek rozpoznał osobiście Rzecznik Praw Obywatelskich RP, Pan dr Janusz Kochanowski.

W odpowiedzi otrzymałem pismo z dnia 10 lipca 2007r. o treści: „Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, RPO-398574-XI/02/JA, Zespół Prawa Rodzinnego i Ochrony Praw Osób Niepełnosprawnych; Szanowny Panie, Z upoważnienia Rzecznika Praw Obywatelskich, na podstawie art. 11 pkt 4 ustawy o ROPO z dnia 15 lipca 1987r. (t. jedn. Ogłoszony w Dz.U. z 2001r. Nr 14, poz 147 ze zm.) – w odpowiedzi na Pana list z dnia z dnia 15 czerwca 2007r. (data wpływu do BRPO 15.06.2007r.) uprzejmie wyjaśniam, iż brak jest przesłanek do weryfikacji stanowiska Rzecznika wyrażonego w dotychczasowej korespondencji kierowanej do Pana z Biura RPO.

Dowód: Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich RP, sygn. akt: RPO-398574-XI/02/JA, pismo Ireny Kowalskiej, Pełnomocnik Rzecznika ds. Rodziny, p.o. Dyrektora Zespołu z 10 lipca 2007r.

 

Ponieważ nigdy nie otrzymałem od Rzecznika Praw Obywatelskich stanowiska w zgłoszonej mu w 2002r. sprawie obrazy konstytucyjnych i ustawowych praw mojego dziecka, pismem z dnia 27 sierpnia 2007r. złożyłem kolejny wniosek do RPO J. Kochanowskiego: „Wniosek o doręczenie mi przez Rzecznika Praw Obywatelskich RP, Pana Janusza Kochanowskiego odpisu pisma Rzecznika Praw Obywatelskich, w którym ten przedstawił jego stanowisko w zgłoszonej mu przeze mnie w 2002r. sprawie obrazy przez sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie konstytucyjnych i ustawowych praw mojego małoletniego chorego dziecka do ochrony zdrowia.”

Dowód: Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich RP, sygn. akt RPO-398574-IV/02/MN, pismo Z. Kękuś z dnia 27 sierpnia 2007r.

 

W odpowiedzi otrzymałem pismo z dnia 11 września 2007r. Dyrektora Zespołu Prawa Cywilnego i Gospodarki Nieruchomościami z Biura RPO Dariusza Chacińskiego o treści – Załącznik 4: „Warszawa, 11 wrzesień 2007r. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, RPO-398574-IV/02/MN Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/. Szanowny Panie W związku z Pana pismem z dnia 27.08.2007r. zawierającym prośbę o przesłanie kserokopii pisma Rzecznika Praw Obywatelskich, dotyczącego zgłoszonej przez Pana w 2002r. sprawy obrazy przez sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie konstytucyjnych i ustawowych praw pana dziecka do ochrony zdrowia,Rzecznik Praw Obywatelskich załącza kserokopie odpowiedzi z dnia 20.08.2002r.Chciałbym Pana poinformować, iż podtrzymuję moje stanowisko odnośnie odmowy podjęcia niniejszej sprawy, czego powody zostały Panu przedstawione w poprzednich pismach. Ponadto pragnę zwrócić Pana uwagę, iż wszelkie odpisy dokumentów składanych przez Rzecznika Praw Obywatelskich w sprawach sądowych z Pana udziałem, może Pan uzyskać we właściwych sądach. Z poważaniem Dyrektor Zespołu Dariusz Chaciński. Załącznik: Pismo z dnia 20.08.2002r. /Załącznik 3 – ZKE/„

Dowód: Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt RPO-398574-IV/02/MN, pismo Dyrektora Zespołu, Dariusza Chacińskiego z dnia 11 września 2007r. – Załącznik 4

 

D. Chaciński doręczył mi zatem… kopię pisma z dnia 20 sierpnia 2002 r. /Załączniki 3/, którym RPO Andrzej Zoll… nie rozpoznał zgłoszonej mu przeze mnie sprawy naruszenia praw mojego syna do ochrony zdrowia.

D. Chaciński potwierdził pismem z dnia 11 września 2007 r., że RPO odmówił podjęcia zgłoszonej przeze mnie sprawy. Wyjaśnił mi – Załącznik 4: Chciałbym Pana poinformować, iż podtrzymuję moje stanowisko odnośnie odmowy podjęcia niniejszej sprawy, czego powody zostały Panu przedstawione w poprzednich pismach.”

Te powody to była zdaniem Rzecznika Praw Obywatelskich niedopuszczalna forma moich pism. Pismem z dnia 2 października 2003 r.,poinformował mnie zastępca RPO Stanisław Trociuk: „Podobnie niedopuszczalna jest forma licznych Pańskich pism kierowanych do Rzecznika. Nie może Pan zatem oczekiwać odpowiedzi na tego typu pisma..

Dowód:Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich RP, akta sprawy RPO-398574-XI/02/MK, pismo zastępcy RPO, S. Trociuka z dnia 2 października 2003 r.

 

Wskazać zatem należy, że w piśmie z dnia 20 sierpnia 2002 r. nie skarżył się Rzecznik Praw Obywatelskich na formę moich pism z , jak podał – Załącznik 3: „21.01.2002r., 20.04.2002r., 29.04.2002r., 03.06.2002r., 19.06.2002r. i 18.07.2002r.” , a jednak też nie rozpoznał sprawy, którą mu zgłosiłem.

 

W dniu 18 grudnia 2007 r. sędzia Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasz Kuczma wydał wyrok, którym skazał mnie na karę grzywny w kwocie 4.000,00 zł za czyn na szkodę A. Zolla według przedstawionego wyżej opisu prokurator R. Ridan.

Podejmowałem liczne starania na rzecz jego wzruszenia, w tym po raz kolejny, pismem z dnia 26 lutego 2010 r. skierowałem wniosek do RPO Janusza Kochanowskiego: „Szanowny Pan Janusz Kochanowski Rzecznik Praw Obywatelskich RP Al. Solidarności 77 00-090 Warszawa Sygn. akt: RPO-398574-XI/02/MK, RPO-398574-IV/02/MN Dotyczy: Zawiadomienie o mym stawiennictwie w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich w dniu 12 marca o godzinie 14:00 w celu odebrania wyjaśnień o wynikach postępowań w zgłoszonej przeze mnie Rzecznikowi Praw Obywatelskich pismami z dnia 21.01.2002r. i 20.04.2002r. sprawie obrazy konstytucyjnych i ustawowych praw mojego małoletniego chorego dziecka do ochrony zdrowia przez sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie SSO Ewę Hańderek i SSR del. do SO Agatę Wasilewską-Kawałek, sędziów Sądu Apelacyjnego w Krakowie SSA Jana Kremer, SSA Annę Kowacz-Braun i SSA Marię Kuś-Trybek.

W odpowiedzi otrzymałem pismo z dnia 7 kwietnia 2010r. radcy w Zespole Prawa Cywilnego i Gospodarki Nieruchomościami Biura RPO Moniki Nowak, którym ta poinformowała mnie – Załącznik 5: „Warszawa, 07.04.2010r. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich RPO-398574/IV/02/MN /adres – ZKE/ Zespół Prawa Cywilnego i Gospodarki Nieruchomościami Szanowny Panie W związku z Pana wizytą z dnia 12.03.2010r., dotyczącą pisma z dnia 26.02.2010r., z przykrością informuję, iż Rzecznik odmawia podjęcia postulowanych przez Pana działań. Stanowisko Rzecznika było Panu wielokrotnie przedstawiane w dotychczasowej korespondencji.

Pragnę podkreślić, iż w wyniku zbadania Pana sprawy nie stwierdzono naruszenia konstytucyjnych wolności i praw człowieka i obywatela przez organ władzy publicznej.

W celu ponownego zapoznania się z uzasadnieniem stanowiska odsyłam Pana do wcześniejszych odpowiedzi. W konkluzji chciałabym podnieść, iż Rzecznik odmawia podjęcia danej sprawy zgodnie z art. 11 pkt 4 ustawy z dnia 15.07.1987r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich (Dz. U z 2001r., Nr 124, poz. 147) uznając ją za wyjaśnioną. Dalsza Pana korespondencja oraz wizyty w BRPO nie przyczynią się do zmiany stanowiska Rzecznika w niniejszej sprawie, dlatego też będą bezcelowe. Z poważaniem mgr Monika Nowak Radca”

Dowód: Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt: RPO 398574-IV/02/MN, pismo Radcy w Zespole Prawa

Cywilnego i Gospodarki Moniki Nowak z dnia 7 kwietnia 2010 r. – Załącznik 5

 

Sygnatura akt podana przez radcę M. Nowak – „RPO-398574” – ta sama, którą RPO podał w piśmie z dnia 20 sierpnia 2002 r. /Załącznik 3/, a także podana przez dyrektora Zespołu Prawa Cywilnego i Gospodarki Nieruchomościami Dariusza Chacińskiego w piśmie z dnia 11 września 2007 r. /Załącznik 4/ jest dowodem, że pismo radcy Moniki Nowak dotyczy sprawy zgłoszonej przeze mnie RPO A. Zollowi w 2002 roku.

Ponieważ radca M. Nowak podała w piśmie z dnia 7 kwietnia 2010 r., że – Załącznik 5: „Pragnę podkreślić, iż w wyniku zbadania Pana sprawy nie stwierdzono naruszenia konstytucyjnych wolności i praw człowieka i obywatela przez organ władzy publicznej.”, a dyrektor D. Chaciński poinformował mnie pismem sporządzonym trzy lata wcześniej, tj. w dniu 11 września 2007 r. – Załącznik 4: „W związku z Pana pismem z dnia 27.08.2007r. zawierającym prośbę o przesłanie kserokopii pisma Rzecznika Praw Obywatelskich, dotyczącego zgłoszonej przez Pana w 2002r. sprawy obrazy przez sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie konstytucyjnych i ustawowych praw pana dziecka do ochrony zdrowia, Rzecznik Praw Obywatelskich załącza kserokopie odpowiedzi z dnia 20.08.2002r. Chciałbym Pana poinformować, iż podtrzymuję moje stanowisko odnośnie odmowy podjęcia niniejszej sprawy, czego powody zostały Panu przedstawione w poprzednich pismach. kierowałem pisma do RPO Ireny Lipowicz, w tym. m.in. z dnia 27 czerwca 2011 r. zawierające – Załącznik 6: „Pani Irena Lipowicz Rzecznik Praw Obywatelskich Al. Solidarności 77 00-090 Warszawa Sygn. akt: RPO 398574-IV/02/MN Dotyczy:

  1. wniosek o sporządzenie i doręczenie mi – w terminie miesiąca od daty złożenia przeze mnie niniejszego pisma – wyjaśnienia, który z pracowników Biura Rzecznika Praw Obywatelskich /wnoszę o podanie imienia i nazwiska oraz stanowisko, jakie zajmuje/ i kiedy /wnoszę o podanie daty/ zbadał zgłoszoną przeze mnie RPO Andrzejowi Zollowi pismem z dnia 20 kwietnia 2002 roku i zarejestrowaną do sygn. akt RPO 398574-IV/02/MK sprawę obrazy konstytucyjnych i ustawowych praw mojego małoletniego chorego dziecka do ochrony zdrowia przez sędziny Sądu Okręgowego w Krakowie /SSO Ewa Hańderek, SSR A. Wasilewska-Kawałek/ i sędziów Sądu Apelacyjnego w Krakowie /SSA Jan Kremer, SSA Anna Kowacz-Braun, SSA Maria Kuś Trybek/ oraz stwierdził, że – jak mnie poinformowała pismem z dnia 07.04.2010 Radca w Zespole Prawa Cywilnego i Gospodarki Nieruchomościami Biura RPO mgr Monika Nowak: „Pragnę podkreślić, iż w wyniku zbadania Pana sprawy nie stwierdzono naruszenia konstytucyjnych wolności i praw człowieka i obywatela przez organ władzy publicznej”
  2. Wniosek o sporządzenie i doręczenie mi wyjaśnienia, czy urzędnik Biura RPO, który badał zgłoszoną przeze mnie RPO Andrzejowi Zollowi pismem z dnia 20 kwietnia 2002 roku i zarejestrowaną przez Biuro RPO do sygnatury akt RPO 398574-IV/02/MK sprawę obrazy konstytucyjnych i ustawowych praw mojego małoletniego chorego dziecka do ochrony zdrowia przez sędziny Sądu Okręgowego w Krakowie /SSO Ewa Hańderek, SSR A. Wasilewska-Kawałek/ i sędziów Sądu Apelacyjnego w Krakowie/SSA Jan Kremer, SSA Anna Kowacz—Braun, SSA Maria Kuś Trybek/ i nie stwierdził „ naruszenia konstytucyjnych wolności i praw człowieka i obywatela przez organ władzy publicznej”, badał także zgłoszoną przeze mnie RPO A. Zollowi w 2002 roku sprawę naruszenia przez w.w. sędziów art. 3.1 Ustawy Konwencja o Prawach Dziecka, a jeśli tak, jakie zajął w tej sprawie stanowisko.
  3. Wniosek – na podstawie art. 51.3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej – o doręczenie mi odpisu dokumentu, w którym Rzecznik Praw Obywatelskich przedstawił uzasadnienie dla stanowiska, że w zgłoszonej przeze mnie RPO Andrzejowi Zollowi w 2002 roku i zarejestrowanej przez Biuro RPO do sygnatury akt RPO 398574-IV/02/MK sprawie obrazy konstytucyjnych i ustawowych praw mojego małoletniego chorego dziecka do ochrony zdrowia przez sędziny Sądu Okręgowego w Krakowie /SSO Ewa Hańderek, SSR A. Wasilewska-Kawałek/ i sędziów Sądu Apelacyjnego w Krakowie/SSA Jan Kremer, SSA Anna Kowacz—Braun, SSA Maria Kuś Trybek/ „nie stwierdzono naruszenia konstytucyjnych wolności i praw człowieka i obywatela przez organ władzy publicznej”, jak mnie poinformowała w piśmie do mnie z dnia 07.04.2010 mgr Monika Nowak Radca w Zespole Prawa Cywilnego i Gospodarki Nieruchomościami Biura RPO.
  4. Wniosek o sporządzenie i doręczenie mi wyjaśnienia, że Rzecznik Praw Obywatelskich nie rozpoznał sprawy, jak w. p. 1, jeśli w aktach sprawy RPO 398574-IV/02/MN brak dowodów poświadczających jej rozpoznanie.

Dowód: Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt RPO 398574-IV/02/MN, pismo Z. Kękusia z dnia 27

czerwca 2011 r. do RPO Ireny Lipowicz – Załącznik 6

 

W dniu 27 czerwca 2011 r. uczestniczyłem w zorganizowanym przez RPO Irenę Lipowicz i Prezesa Stowarzyszenia „Przeciw Bezprawiu” Jerzego Jachnika spotkaniu w Biurze RPO z Rzecznik I. Lipowicz oraz czworgiem dyrektorów zespołów Biura RPO, w tym dyrektorem Zespołu Prawa Cywilnego i Gospodarki Nieruchomościami Kamilą Dołowską. Przedstawiłem osobiście wnioski, jak w w.w. piśmie /Załącznik 6/ złożonym tego samego dnia w Biurze Podawczym RPO. Dyrektor Kamila Dołowska zobowiązała się w obecności kilkunastu uczestników spotkania do sporządzenia i doręczenia mi odpowiedzi na nie. Na jej prośbę podyktowałem jej sygnaturę akt sprawy. Dyrektor K. Dołowska zapisała. Odpowiedzi nie otrzymałem – mimo że potem kilkukrotnie ponawiałem wnioski, jak w piśmie z dnia 27.06.2011 r. – do dnia złożenia niniejszego pisma.

W związku z powyższym wnoszę, jak w pkt. II, str. 1.”

Dowód: Pismo Z. Kękusia z dnia 8 października 2015 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara –

Załącznik 1

 

Pismo z dnia 8 października 2015 r. wpłynęło do Biura RPO w dniu 9 października 2015 r.

Nie mogłem stawić się w Biurze RPO w dniu 22 października 2015 r., jak zapowiedziałem w piśmie z dnia 8 października 2015 r. Stawiłem się natomiast w dniu 18 stycznia 2016 r. Moje stawiennictwo w dniu 18.01.2016 r. zapowiedziałem pismem z dnia 8 stycznia 2016 r., którym złożyłem – Załącznik 2: „Pan Adam Bodnar Rzecznik Praw Obywatelskich Al. Solidarności 77 00-090 Warszawa Dotyczy: I. Zawiadomienie o moim stawiennictwie w dniu 18 stycznia 2016 r., o godz. 13:00 w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich celem odbioru:

  1. odpowiedzi na wniosek, jak w pkt. II mojego pisma z dnia 9 października 2015 r. do Rzecznika Praw Obywatelskich.”

Dowód: Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, pismo Z. Kękusia z dnia 8 stycznia 2016 r. do rzecznika praw

obywatelskich Adama Bodnara – Załącznik 2

 

Pismo z dnia 8 stycznia 2016 r. wysłałem przesyłką listową poleconą nr (00)759007734050782752 – Załącznik 2

Wpłynęło ono do Biura RPO w dniu 11 stycznia 2016 r. czego dowodem data umieszczona przez pracownicę Biura RPO Agnieszkę Jakubik na Potwierdzeniu Odbioru przesyłki listowej poleconej nr (00)759007734050782752 – Załącznik 3:

Dowód: Potwierdzenie Odbioru przez Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich w dniu 11 stycznia 2016 r. przesyłki

listowej poleconej nr (00)759007734050782752 – Załącznik 3

 

Do pisma z dnia 8 stycznia 2016 r. załączyłem – jako Załącznik 1 – pismo z dnia 8 października 2015 r.

W dniu 18 stycznia 2016 r. stawiłem się – w towarzystwie Prezesa Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca Krzysztofa Łapaja i redaktora Rafała Gawrońskiego – w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich. Spotkała się z nami główny specjalista Mariola Bielawska-Górna. Poinformowała nas, że nie zna sprawy, zgłaszanej przeze mnie Rzecznikowi Praw Obywatelskich w.w. pismami z dnia 8 października 2016 r. i 8 stycznia 2016 r. Sporządziła „Protokół z Przyjęcia Interesanta” – patrz: str. 10 niniejszego pisma oraz Załącznik 23:
Dowód: Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, „Protokół z Przyjęcia Interesanta” z dnia 18 stycznia 2016 r.

sporządzony przez głównego specjalistę Mariolę Bielawską-Górną – Załącznik 23

 

Pismem z dnia 5 sierpnia 2016 r. skierowanym do RPO A. Bodnara zapowiedziałem po raz kolejny moje stawiennictwo w Biurze RPO, w dniu 11 sierpnia 2016 r., celem odbioru dokumentów, jak w pkt. II pisma z dnia 8 października 2015 r.

Zgodnie z zapowiedzią z pisma z dnia 05.08.2016 r. stawiłem się – w obecności prezesa Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca Krzysztofa Łapaja – w dniu 11 sierpnia 2016 r. w Biurze RPO w Warszawie. Spotkała się z nami główny specjalista Katarzyna Dyrska, która sporządziła „Notatkę z przyjęcia interesanta”, w której podała – Załącznik 4: „IV.510.63.2015 Notatka z przyjęcia interesanta „do protokołu” data przyjęcia: 11.08.2016, imię i nazwisko interesanta: Zbigniew Kękuś, Krzysztof Łapaj – Prezes Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca adres /adres – ZKE/ Przedmiot Sprawy: W dniu 11.08.2016 r. stawił się Zbigniew Kękuś w obecności Prezesa Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw ojca Krzysztofa Łapaja.

W związku z uprzednią zapowiedzią Zbigniewa Kękusia o jego stawiennictwie w dniu, wręczono mu plik pism, j.w.w kopie pisma z dnia 9.05.2016 r. z potwierdzeniem odbioru z dn. 11.08.2016 (zał. 1)” Protokół sporządziła mgr Katarzyna Dyrska Główny Specjalista”
Dowód: Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt IV 510.63.2015, „Notatka z przyjęcia interesanta” w

dniu 11 sierpnia 2016 r. sporządzona przez głównego specjalistę Katarzynę Dyrską – Załącznik 4

 

Główny specjalista K. Dyrska wręczyła mi pismo z dnia 9 maja 2016 r. głównego specjalisty Michała Kubalskiego. Podano w nim – Załącznik 5: „Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich Zespół Prawa Cywilnego IV.510.63.2015.MK Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ Szanowny Panie! Z upoważnienia Rzecznika Praw Obywatelskich, w odpowiedzi na Pana wniosek o wydanie kserokopii dokumentów poświadczających, że Rzecznik Praw Obywatelskich, którym w latach 2000-2006 był profesor Andrzej Zoll, rozpoznał zgłaszaną przez Pana pismami z 21 stycznia 2002 r. i 20 kwietnia 2002 r. sprawę, przekazuję plik kserokopii żądanych dokumentów, czyli pism Rzecznika z lat 2002-2010.

Jednocześnie uprzejmie informuję, że wskazane kserokopie były przygotowane do wydania ich Panu podczas wizyty w Biurze RPO, którą w piśmie z 8 października 2015 r. zapowiadał Pan na 22 października 2015 r.Niestety, w tym dniu nie pojawił się Pan w Biurze. Zał. plik Z poważaniem Michał Kubalski Główny Specjalista”
Dowód: Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt IV.510.63.2015.MK, pismo głównego specjalisty Michała

Kubalskiego z dnia 9 maja 2016 r. – Załącznik 5

 

Ponieważ główny specjalista Michał Kubalski nie podał dat sporządzenia ani autorów pism, których kserokopie załączył do pisma do mnie z dnia 9 maja 2016 r. – podał: „Zał. plik” /Załącznik 5/ – na należącym do Biura RPO egzemplarzu tego pisma wręczonym mi w dniu 11 sierpnia 2016 r. i oznaczonym przez głównego specjalistę Katarzynę Dyrską jako „Zał. 1” do „Notatki z przyjęcia interesanta” /Załącznik 4/, napisałem daty sporządzenia tych pism oraz imiona i nazwiska pracowników Biura RPO, którzy je sporządzili. Są to – Załącznik 6:

Dowód: Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt IV 510.63.2015, Załącznik 1 do „Notatki z przyjęcia

interesanta” w dniu 11 sierpnia 2016 r. /Załącznik 4/ – Załącznik 6

 

Rzecznik Praw Obywatelskich rozpoznawał do sygn. akt „398574/2002” sprawę naruszenia przez sędziny Sądu Okręgowego w Krakowie Ewę Hańderek i Agatę Wasilewską-Kawałek oraz sędziów Sądu Apelacyjnego w Krakowie, Jana Kremera, Annę Kowacz-Braun i Marię Kus-Trybek konstytucyjnych i ustawowych praw mojego małoletniego syna do ochrony zdrowia, którą po raz pierwszy zgłosiłem RPO Andrzejowi Zollowi pismami z dnia 21 stycznia 2002 r. i 20 kwietnia 2002 r.

W załączeniu przesyłam wszystkie pisma wydane mi w dniu 11 sierpnia 2016 r. w Biurze RPO przy piśmie głównego specjalisty Michała Kubalskiego z dnia 09.05.2016 r., zgodny z wykazem sporządzonym przeze mnie na należącym do Biura RPO egzemplarzu tego pisma – Załącznik 6 – wręczonym mi w dniu 11 sierpnia 2016 r. i oznaczonym przez głównego specjalistę Katarzynę Dyrską jako „Zał. 1” do „Notatki z przyjęcia interesanta”. Są to:

  1. pismo z dnia 6 marca 2002 r., Grażyny Rdzanek-Piwowar, sygn. akt RPO/398574/2002/XI/MK – Załącznik 7,
  2. pismo z dnia 20 sierpnia 2002 r. Grażyny Rdzanek-Piwowar, sygn. akt RPO/398574/2002/XI/MK – Załącznik 8,
  3. pismo z dnia 15 września 2005 r. Grażyny Rdzanek-Piwowar, sygn. akt RPO/398574/2002/XI/MSR – Załącznik 9,
  4. pismo z dnia 26 października 2002 r. Grażyny Rdzanek-Piwowar, sygn. akt RPO/398574/2002/XI/ – Załącznik 10,
  5. pismo z dnia 7 września 2006 r. Ireny Kowalskiej, sygn. akt RPO/398574/2002/XI/02/JA – Załącznik11,
  6. pismo z dnia 10 lipca 2007 r. Ireny Kowalskiej, sygn. akt RPO/398574/2002/XI/02/JA – Załącznik 12,
  7. pismo z dnia 11 września 2007 r. Dariusza Chacińskiego, sygn. akt RPO/398574/2002/IV/02/MN – Załącznik 13,
  8. pismo z dnia 9 października 2007 r. Dariusza Chacińskiego, sygn. akt RPO/398574/2002/IV/02/MN – Załącznik 14,
  9. pismo z dnia 6 listopada 2007 r. Dariusza Chacińskiego, sygn. akt RPO/398574/2002/IV/02/MN – Załącznik 15,
  10. pismo z dnia 28 listopada 2007 r. Dariusza Chacińskiego, sygn. akt RPO/398574/2002/IV/02/MN – Załącznik 16,
  11. pismo z dnia 14 grudnia 2007 r. Moniki Nowak, sygn. akt RPO/398574/2002/IV/02/MN – Załącznik 17,
  12. pismo z dnia 17 września 2008 r. Moniki Nowak, sygn. akt RPO/398574/2002/IV/02/MN – Załącznik 18,
  13. pismo z dnia 7 kwietnia 2010 r. Moniki Nowak, sygn. akt RPO/398574/2002/IV/02/MN – Załącznik 19.

 

Wskazać należy, że Andrzej Zoll był Rzecznikiem Praw Obywatelskich w okresie od 30 czerwca 2000 r. do 15 lutego 2006 r.

Z tego okresu pochodzą 4 spośród 13 pism wręczonych mi w Biurze RPO w dniu 11 sierpnia 2016 r. – Załączniki 7 do 10. Są to:

  1. pismo z dnia 6 marca 2002 r. dyrektora zespołu Biura RPO Grażyny Rdzanek-Piwowar do prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie zawierające wniosek o udzielenie informacji o toku postępowania w sprawie o rozwód do sygn. akt I 1C 1115/97/R /następnie XI CR 603/04/ – Załącznik 7,
  2. zacytowane przeze mnie powyżej w całości pismo do mnie z dnia 20 sierpnia 2002 r. dyrektora zespołu Biura RPO Grażyny Rdzanek-Piwowar, zacytowane przeze mnie w całości w piśmie z dnia 8 października 2015 r. do RPO Adama Bodnara /patrz: str. 4-5 niniejszego pisma/ – Załącznik 8,
  3. pismo do mnie z dnia 15 września 2005 r. dyrektora zespołu Biura RPO Grażyny Rdzanek-Piwowar w sprawie kary grzywny nałożonej na mnie przez sędzię Sądu Okręgowego Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny Teresę Dyrgę postanowieniem z dnia 11 października 2004 r. – Załącznik 9,
  4. pismo do mnie z dnia 26 października 2005 r. dyrektora zespołu Biura RPO Grażyny Rdzanek-Piwowar w sprawie nadzoru nad organem, któremu złożył zawiadomienie o przestępstwie – Załącznik 10.

 

Andrzej Zoll będąc Rzecznikiem Praw Obywatelskich nie rozpoznał do dnia 15 lutego 2006 r. zgłoszonej mu przeze mnie po raz pierwszy pismami z dnia 21 stycznia 2002 r. i 20 kwietnia 2002 r. sprawy pozbawienia mojego małoletniego chorego na choroby okresu dojrzewania, skoliozę, lordozę i garba żebrowego, syna możności korzystania z konstytucyjnych i ustawowych praw do ochrony zdrowia.

Tymczasem, jak poinformowałem pismem z dnia 8 października 2015 r. /data wpływu 9 października 2015 r./ rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara, w dniu 18 grudnia 2007 r. sędzia Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasz Kuczma wydał wyrok, sygn. akt II K 451/06, którym na podstawie zeznań złożonych dwukrotnie – tj. przed prokurator Radosławą Ridan i przed sędzią Tomaszem Kuczmą – przez sędziów Ewę Handerek, Agatę Wasilewską-Kawałek, Jana Kremera, Annę Kowacz-Braun, Marię Kus Trybek i przez Andrzeja Zolla uznał mnie za winnego popełnienia przestępstw, które opisał jako:

  1. znieważenie – w okresie od stycznia 2003 r. do września 2005 r., w Krakowie, za pośrednictwem stron internetowych www.zgsopo.webpark.pl i zkekus.w.interia.pl – w związku z pełnieniem obowiązków służbowych /art. 226 § 1 k.k./ i zniesławienie /art. 212 § 2 k.k./ sędziów: Ewy Hańderek, Agaty Wasilewskij-Kawałek, Jan Kremera, Marii Kus-Trybek, Anny Kowacz-Braun,
  2. znieważenie /art. 226 § 3 k.k./ – w okresie od stycznia 2003 r. do września 2005 r., w Krakowie, za pośrednictwem stron internetowych www.zgsopo.webpark.pl i zkekus.w.interia.pl – i zniesławienie /art. 212 § 2 k.k./ konstytucyjnego organu Rzeczypospolitej Polskiej, Rzecznika Praw Obywatelskich, w osobie sprawującego ten urząd Andrzeja Zolla.

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 451/06 /następnie II K 854/10, II K 407/13/, wyrok sędziego

Tomasza Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r. – Załącznik 20

 

Wyrokiem z dnia 15 września 2010 r., sygn. akt II Ko 283/10, Sąd Okręgowy w Rzeszowie uchylił skazujący mnie wyrok sędziego T. Kuczmy z dnia 18.12.2007 r. z powodu rażącego przez sędziego T. Kuczmę, i mającego wpływ na treść wyroku naruszenia prawa materialnego, wznowił postępowanie do sygn. akt II K 451/06 i przekazał sprawę do sygn. akt II K 451/06 Sądowi Rejonowemu w Dębicy do ponownego rozpoznania – Załącznik 21:

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/, wyrok Sądu Okręgowego

w Rzeszowie z dnia 15 września 2010 r. – Załącznik 21

 

Po wznowieniu sprawę rozpoznawała sędzia Sądu Rejonowego w Dębicy Beata Stój.

Celem doręczenia Sądowi Rejonowemu w Dębicy dowodów poświadczających, że przed tym, zanim mnie obciążyli zeznaniami sędziowie Ewa Hańderek, Agata Wasilewska-Kawałek, Jan Kremer, Maria Kus-Trybek, Anna Kowacz-Braun, SSA Krzysztof Sobierajski oraz rzecznik praw obywatelskich Andrzej Zoll pozbawili mojego syna możności korzystania z konstytucyjnych i ustawowych praw dziecka do ochrony zdrowia, skierowałem w.w. pismo z dnia 8 października 2015 r. do RPO Adama Bodnara zawierające – Załącznik 1: „(…) II. Wniosek – na podstawie art. 12.1 i art. 1.4 ustawy z dnia 15.07.1987 r. o RPO – o:

  1. wydanie mi w dniu 22 października 2015 r. w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich kserokopii dokumentów poświadczających, że prof. Andrzej Zoll gdy był Rzecznikiem Praw Obywatelskich Rzeczypospolitej Polskiej, zanim obciążył mnie zeznaniami uczynił mnie przestępcą, rozpoznał zgłoszoną mu przeze mnie pismami z dnia 21 stycznia 2002 r. i 20 kwietnia 2002 r., a następnie, do końca sprawowania przez niego kadencji RPO, wielokrotnie ponawianą przeze mnie kolejnymi pismami sprawę pozbawienia przez sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie – SSO Ewa Hańderek, SSR del. Agata Wasilewska-Kawałek, SSA Jan Kremer, SSA Anna Kowacz-Braun, SSA Maria Kus –Trybek – mojego wtedy małoletniego, chorego na choroby okresu dojrzewania, skoliozę, lordozę i garba żebrowego syna Michała Kękuś możności korzystania z konstytucyjnych i ustawowych praw do ochrony zdrowia, lub
  2. wydanie mi w dniu 22 października 2015 r. w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich oświadczenia, że w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich brak dokumentów, jak w pkt. II. 1.

Dowód: Pismo Z. Kękusia z dnia 8 października 2015 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara –

Załącznik 1

 

Wskazać należy, że jak podała sędzia Sądu Rejonowego w Dębicy Beata Stój w postanowieniu z dnia 15 marca 2016 r. wskazani przeze mnie w piśmie z dnia 8 października 2015 r. do RPO A. Bodnara sędziowie składali przed prokuratorem obciążające mnie zeznania w dniach – Załącznik 22, str. 14 uzasadnienia:

  1. sędzia Agata Wasilewska-Kawałek – 8 września 2004 r.,
  2. sędzia Ewa Hańderek – 18 lutego 2005 r.,
  3. sędzia Jan Kremer – 8 września 2004 r.,
  4. sędzia Maria Kus-Trybek – 21 września 2004 r.,
  5. sędzia Anna Kowacz-Braun – 20 grudnia 2004 r.,

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, postanowienie sędzi

Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r., str. 14 uzasadnienia – Załącznik 22

 

Tymczasem ja zgłosiłem rzecznikowi praw obywatelskich Andrzejowi Zollowi po raz pierwszy pismami z dnia 21 stycznia 2002 r. i 20 kwietnia 2002 r. sprawę pozbawienia przez tych sędziów mojego syna możności korzystania z konstytucyjnych i ustawowych praw dziecka do ochrony zdrowia. Poświadczyli to:

  1. dyrektor Zespołu Prawa Rodzinnego Biura RPO Grażyna Rdzanek-Piwowar w piśmie do mnie z dnia 20 sierpnia 2002 r. – Załącznik 8: „Szanowny Panie Z upoważnienia Rzecznika Praw Obywatelskich /prof. Andrzej Zoll – ZKE/ w odpowiedzi na Pana pisma z dn. 21.01.2002r., 20.04.2002r., 29.04.2002r., 03.06.2002r., 19.06.2002r. i 18.07.2002r., (…).”
  2. dyrektor Zespołu Prawa Cywilnego i Gospodarki Nieruchomościami Biura RPO Dariusz Chaciński w piśmie z dnia 11 września 2007 r. – Załącznik 13: Szanowny Panie W związku z Pana pismem z dnia 27.08.2007r. zawierającym prośbę o przesłanie kserokopii pisma Rzecznika Praw Obywatelskich, dotyczącego zgłoszonej przez Pana w 2002r. sprawy obrazy przez sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie konstytucyjnych i ustawowych praw pana dziecka do ochrony zdrowia, Rzecznik Praw Obywatelskich załącza kserokopie odpowiedzi z dnia 20.08.2002r.

 

Jak poinformowałem RPO Adama Bodnara pismem z dnia 8 października 2015 r. /data wpływu 9 października 2016 r./, po uchyleniu przez Sąd Okręgowy w Rzeszowie wydanym na moją korzyść wyrokiem z dnia 15.09.2010 r. /Załącznik 21/ skazującego mnie wyroku sędziego T. Kuczmy z dnia 18.12.2007 r., sprawę przeciwko mnie jako oskarżonemu o popełnienie w.w. czynów na szkodę w.w. sędziów i konstytucyjnego organu RP, Rzecznika Praw Obywatelskich, w osobie sprawującego ten urząd Andrzeja Zolla rozpoznawała – w tym w dacie złożenia przeze mnie pisma z dnia 08.10.2015 r. – sędzia Sądu Rejonowego w Dębicy Beata Stój.

 

We wręczonym mi w dniu 11 sierpnia 2016 r. w Biurze RPO piśmie z dnia 9 maja 2016 r. jego autor, główny specjalista Michał Kubalski podał m.in. – Załącznik 5: „Jednocześnie uprzejmie informuję, że wskazane kserokopie były przygotowane do wydania ich Panu podczas wizyty w Biurze RPO, którą w piśmie z 8 października 2015 r. zapowiadał Pan na 22 października 2015 r.Niestety, w tym dniu nie pojawił się Pan w Biurze. Zał. plik Z poważaniem Michał Kubalski Główny Specjalista”
Dowód: Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt IV.510.63.2015.MK, pismo głównego specjalisty Michała

Kubalskiego z dnia 9 maja 2016 r. – Załącznik 5

 

Rzeczywiście nie stawiłem się w Biurze RPO w dniu 22 października 2015 r. Ale stawiłem się dwa miesiące później, w dniu 18 stycznia 2016 r. Zapowiedziawszy moje stawiennictwo pismem z dnia 8 stycznia 2016 r. /Załącznik 2/.

Skoro Rzecznik Praw Obywatelskich miał przygotowane do wydania mi od dnia 22 października 2015 r. kserokopie dokumentów, które wydano mi w Biurze RPO w dniu 11 sierpnia 2016 r., to dlaczego:

  1. nie wydano mi ich w Biurze RPO w dniu 18 stycznia 2016 r. lub
  2. nie doręczono mi ich za pośrednictwem poczty tym, gdy po odmowie wydania mi ich w dniu 18 stycznia 2016 r., główny specjalista Mariola Bielawska podała w „Protokole z Przyjęcia Interesanta” Załącznik 23: „Warszawa, dnia 18 stycznia 2016 r. Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich Wpłynęło dnia 18.01.2016 r. Protokół z Przyjęcia Interesanta W dniu 18 stycznia stawił się Zbigniew Kękiuś w obecności Prezesa Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca Krzysztofa Łapaja i redaktora Rafała Gawrońskiego prosząc o wydanie odpowiedzi na wnioski skierowane pismem z dnia 9 października 2015 roku, a następnie ponowione pismem z dnia 8 stycznia 2016 roku.

Zbigniew Kękuś wnosi o sporządzenie i udzielenie przez RPO odpowiedzi bez zbędnej zwłoki na dwa z pośród wniosków skierowanych wyżej wymienionymi pismami z dnia 9 października 2015 i 8 stycznia 2016 roku. Wnioski te Zbigniew Kękuś ponowił pismem złożonym osobiście w BRPO w dniu 18 stycznia 2016 roku.

Poinformowany przez Panią Mariolę Bielawską-Górną w dniu 18 stycznia podczas spotkania w BRPO, że okres rozpoznawania spraw przez Rzecznika sięga nawet roku, przyjmując tę informację ze zrozumieniem Zbigniew Kękuś wnosi o sporządzenie i udzielenie przez RPO odpowiedzi na wszystkie wnioski z pisma z dnia 9 października 2015 roku, natomiast z uwagi na znaczenie dla niego prosi o rozpoznanie wniosków ponowionych pismem z dnia 18 stycznia, bez zbędnej zwłoki, w terminie nieprzekraczającym 30 dni, co oznaczać będzie, że sprawy zgłoszone przez Zbigniewa Kękusia po raz pierwszy pismem z 9 października 2015 roku zostaną rozpoznane po ponad 4 miesiącach.
Protokół sporządziła Główny Specjalista Mariola Bielawska”
Dowód: Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, Protokół z przyjęcia interesanta w dniu 18 stycznia 2016 r.

sporządzony przez głównego specjalistę Mariolę Bielawską-Górną – Załącznik 23

 

Jedyną odpowiedzią, którą otrzymałem przez 10 miesięcy, w okresie od 9 października 2015 r. /gdy do Biura RPO wpłynęło moje pismo z dnia 8 października 2015 r./ było pismo z dnia 22 października 2015 r. głównego specjalista w Biurze RPO Krystyny Kupczyńskiej, w którym ta podała – Załącznik 24: „Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich Zespół Prawa Karnego II.511.1223.2014.K.Ku Warszawa 2015.10.22 Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ W odpowiedzi na Pana pismo z dnia 9 października 2015 r., (…) Odnośnie Pana żądania w pkt II pisma, dotyczącego wydania dokumentów, z uwagi na to, że wskazane wpływy Pana pism z dnia 21 stycznia 2002 r. i 20 kwietnia 2002 r. dotyczyły sprawy prowadzonej w Zespole Prawa Cywilnego ozn. IV RPO 398574 (obecnie IV.510.63.2015), w tym zakresie kopia Pana pisma z dnia 9.10.2015 r. przekazana została do tej sprawy. Główny Specjalista mgr Krystyna Kupczyńska”
Dowód: Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich Zespół Prawa Karnego, sygn. akt II.511.1223.2014.K.Ku, pismo

głównego specjalisty Krystyny Kupczyńskiej z dnia 22 października 2015 r. – Załącznik 24

 

Jak wspomniałem, dokumenty wydane mi w dniu 11 sierpnia 2016 r. w Biurze RPO w sprawie do sygn. akt „398574/2002”, w tym pisma:

  1. z dnia 6 marca 2002 r., Grażyny Rdzanek-Piwowar, sygn. akt RPO/398574/2002/XI/MK – Załącznik 7,
  2. z dnia 20 sierpnia 2002 r. Grażyny Rdzanek-Piwowar, sygn. akt RPO/398574/2002/XI/MK – Załącznik 8,
  3. z dnia 15 września 2005 r. Grażyny Rdzanek-Piwowar, sygn. akt RPO/398574/2002/XI/MSR – Załącznik 9,
  4. z dnia 26 października 2002 r. Grażyny Rdzanek-Piwowar, sygn. akt RPO/398574/2002/XI/ – Załącznik 10,

są dowodami poświadczającymi, że Andrzej Zoll będąc rzecznikiem praw obywatelskich nie rozpoznał do końca sprawowania urzędu rzecznika, tj. do dnia 15 lutego 2006 r. zgłoszonej mu przeze mnie po raz pierwszy pismami z dnia 21 stycznia 2002 r. i z dnia 20 kwietnia 2002 r., a następnie wielokrotnie ponawianej kolejnymi pismami sprawy pozbawienia przez sędziów Ewę Hańderek, Agatę Wasilewską-Kawałek, Jana Kremera, Annę Kowacz-Braun i Marię Kus-Trybek mojego małoletniego syna możności korzystania z konstytucyjnych i ustawowych praw dziecka do ochrony zdrowia.

Niedoręczywszy mi w.w. dokumentów w okresie od dnia 22 października 2015 r., gdy zostały przygotowane do wydania mi, a także odmówiwszy mi ich wydania w dniu 18 stycznia 2016 r., gdy stawiłem się po ich odbiór w Biurze RPO w Warszawie, Rzecznik Praw Obywatelskich Adam Bodnar pozbawił mnie możności obrony przed zarzutami przedstawionymi mi przez prokurator Radosławę Ridan w akcie oskarżenia z dnia 12 czerwca 2006 r.

Wskazać należy, że w przypadku sędziów Sądu Apelacyjnego w Krakowie, Jana Kremera, Anny Kowacz-Braun i Marii Kus-Trybek, prokurator Radosława Ridan przedstawiła mi w akcie oskarżenia z dnia 12 czerwca 2006 r. zarzut zbiorowyZałącznik 25: „(…) Z kolei SSA Jan Kremer, SSO Maria Kuś-Trybek i SSA Anna Kowacz-Braun przejawiają „okrucieństwo wobec jego chorego syna, lekceważenie Konstytucji i Konwencji OPO”, „dbając o komfort psychiczny małżonki Rzecznika Praw Obywatelskich, dobrobyt materialny jej klientki, stwarzając zagrożenie dla zdrowia małoletniego chłopca- obrastają zapewne – „ci stróże sprawiedliwości” – w dumę, jak rzetelnie wypełniają ich społeczną, jako funkcjonariuszy publicznych powinność.”

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/ akt oskarżenia prokurator Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r., sygn. 1 Ds. 39/06/S – Załącznik 25

 

To wszystko… za to mnie uczynili przestępcą

Oczywiście, że sędziowie Jan Kermer, Anna Kowacz-Braun i Maria Kus-Trybek przejawiali okrucieństwo wobec mojego syna, lekceważyli jego – dziecka – prawa konstytucyjne oraz określone ustawą Konwencja o ochronie praw dziecka.

Uznawszy się jednak za pokrzywdzonych przeze mnie tymi słowami sędziowie Jan Kremer, Anna Kowacz-Braun i Maria Kus-Trybek razem z prokuratorem oskarżycielem Radosławą Ridan i sędzią Tomaszem Kuczmą uczynili mnie wyrokiem tego ostatniego z dnia 18.12.2007 r. przestępcą winnym popełnienia przestępstw wymienionych na str. 9 niniejszego pisma.

 

Po tym, gdy Sąd Okręgowy w Rzeszowie w.w. wyrokiem z dnia 15.09.2010 ., sygn. akt II Ko 283/10, uchylił na moją korzyść wyrok sędziego T. Kuczmy z dnia 18.12.2007 r., po ponad 5 latach prowadzenia postępowania przeciwko mnie po raz kolejny, w dniu 15 marca 2016 r. sędzia Sądu Rejonowego w Dębicy Beata Stój wydała postanowienie, którym przypisała mi sprawstwo wszystkich czynów, o których popełnienie oskarżyła mnie prokurator R. Ridan. Zmieniwszy w przypadku 5 w.w. sędziów, kwalifikację prawną zarzutów z art. 226 § 1 k.k. w art. 216 § 2 k.k., a także opisy czynów w zakresie okresu ich popełniania przypisała mi popełnienie przestępstw – Załącznik 22:

  1. znieważenia /art. 216 § 2 k.k./ i zniesławienia /art. 212 § 2 k.k./, w bliżej nieustalonych dniach okresie od 17 grudnia 2003 r. do 5 lipca 2005 r. w Krakowie, za pośrednictwem Internetu:
    1. sędzin Sądu Okręgowego w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny:
      1. Ewy Hańderek,
      2. Agaty Wasilewskiej-Kawałek
    2. sędziów Sądu Apelacyjnego w Krakowie
      1. Jana Kremera,
      2. Anny Kowacz-Braun,
      3. Marii Kus-Trybek,
  2. znieważenia w bliżej nieustalonych dniach okresie od 17 grudnia 2003 r. do 5 lipca 2005 r. w Krakowie, za pośrednictwem Internetu, konstytucyjnego organu Rzeczypospolitej Polskiej, Rzecznika Praw Obywatelskich, w osobie sprawującego ten urząd Andrzeja Zolla.

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, postanowienie sędzi

Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r., pkt. I.3, I.5, I.6, I.7, I.8, II.17 sentencji – Załącznik 22

 

W przypadku wspomnianych wyżej sędziów Sądu Apelacyjnego w Krakowie Jana Kremera, Anny Kowacz-Braun i Marii Kus-Trybek sędzia Beata Stój także – jak prokurator R. Ridan – przedstawiła mi zarzut zbiorowy – Załącznik 22, str. 5 uzasadnienia: „Sędziowie Sądu Apelacyjnego w Krakowie Jan Kremer, Maria Kus-Trybek i Anna Kowacz-Braun nigdy osobiście nie zetknęli się ze Zbigniewem Kękusiem, a jedynie w dniu 4 marca 2002 r. rozpoznawali zażalenie oskarżonego na postanowienie Sądu Okręgowego w Krakowie (k. 1117, t. VII). To wystarczyło oskarżonemu, aby w późniejszych pismach zarzucać sędziom , iż prawa są im obce (pismo z dnia 13 czerwca 2003 r., k. 19, t.I), a opisując ich postępowanie użyć określenia „zezwierzęcenie obyczajów” (pismo z dnia 27 grudnia 2004 r., k. 535, t. III).”

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, postanowienie sędzi

Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r., str. 5 uzasadnienia – Załącznik 22

 

Przypomnę, że sędziowie Sądu Apelacyjnego w Krakowie, Jan Kremer, Anna Kowacz-Braun i Maria Kus-Trybek rozpoznawali w dniu 4 marca 2002 r. moje zażalenie na postanowienie sędzi Sądu Okręgowego w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny Agaty Wasilewskiej-Kawałek z dnia 19 grudnia 2001 r. którym ta oddaliła mój wniosek z dnia 21 lutego 2001 r. – po 10 miesiącach jego nierozpoznania mimo 7 zorganizowanych od daty złożenia przeze mnie wniosku do dnia 17 grudnia 2001 r. przez jej poprzedniczkę Ewę Hańderek oraz przez nią posiedzeń w w.w. sprawie o rozwód – mój wniosek o wyrażenie przez sąd zgody, żebym mógł zabierać 13-letniego syna jeden raz w tygodniu na 45-minutowe, nakazane dla niego przez lekarza zajęcia rehabilitacyjne na basenie.

Postanowieniem z dnia 4 marca 2002 r. sędziowie Jan Kremer /przewodniczący składu/, Anna Kowacz-Braun i Maria Kus-Trybek utrzymali w mocy postanowienie sędzi A. Wasilewskiej-Kawałek z 19.12.2001 r., podając w uzasadnieniu m.in.: „Kwestia uregulowania kontaktów z dziećmi w okresie trwania postępowania o rozwód nie jest celem tegoż postępowania i dopiero jego zakończenie pozwoli na pełną normalizację stosunków w tym zakresie z czego strony powinny sobie zdawać sprawę.”

Dowód: Sąd Okręgowy w Krakowie, sygn. akt XI CR 603/04, postanowienie Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 4 marca 2002r., sygn. akt I Acz 231/02

 

Sędziowie Sądu Apelacyjnego w Krakowie Jan Kremer, Anna Kowacz-Braun i Maria Kus-Trybek uznali zatem w dniu 4 marca 2002 r., że nie dość, iż chore dziecko nie uczestniczyło od lutego 2001 r., z winy sędzin Ewy Hańderek i Agaty Wasilewskiej-Kawałek, w zajęciach rehabilitacyjnych, miało na nie czekać… do zakończenia – co nastąpiło w dniu 10 kwietnia 2006 r. – sprawy o rozwód pomiędzy jego rodzicami.

Czyż to nie zezwierzęcenie obyczajów?

xxx

 

Sędziny Sądu Okręgowego w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny Ewa Hańderek i Agata Wasilewska-Kawałek oraz sędziowie Sądu Apelacyjnego w Krakowie Jan Kremer, Anna Kowacz-Braun i Maria Kus-Trybek pozbawili mojego małoletniego, chorego na poważne choroby okresu dojrzewania, skoliozę, lordozę i garba żebrowego syna możności korzystania z niżej wymienionych konstytucyjnych i ustawowych praw dziecka do ochrony zdrowia:

 

We wszystkich działaniach dotyczących dzieci, podejmowanych przez publiczne

lub prywatne instytucje opieki społecznej, sądy, władze administracyjne lub ciała ustawodawcze,

sprawą nadrzędną będzie najlepsze zabezpieczenie interesów dziecka.”

Artykuł 3.1 ustawy Konwencja o Prawach Dziecka (Dziennik Ustaw z 1991 r. Nr 120, poz. 526)

 

Władze publiczne są obowiązane do zapewnienia szczególnej opieki zdrowotnej dzieciom,

kobietom ciężarnym, osobom niepełnosprawnym i osobom w podeszłym wieku.”

Artykuł 68.3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

 

Rzeczpospolita Polska zapewnia ochronę praw dziecka.”

Artykuł 72.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

 

Zawiadomiony przeze mnie po raz pierwszy pismami z dnia 21 stycznia 2002 r. i 20 kwietnia 2002 r. o naruszeniu przez sędziów, E. Hańderek, A. Wasilewską-Kawałek, J. Kremera, A. Kowacz-Braun i M. Kus-Trybek w.w. praw mojego syna oraz proszony o dopełnienie wobec chorego dziecka konstytucyjnych i ustawowych obowiązków Rzecznika Praw Obywatelskich, przez zapewnienie mojemu synowi możności korzystania z praw dziecka, rzecznik Andrzej Zoll nie rozpoznał sprawy przez 4 lata, do 15 lutego 2006 r., gdy zakończył sprawowanie urzędu RPO.

Potem sędziowie E. Hańderek, A. Wasilewska-Kawałek, J. Kremer, A. Kowacz-Braun i M. Kus-Trybek oraz RPO Andrzej Zoll złożyli zeznania, na podstawie których prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód Radosława Ridan sporządzonym w dniu 12 czerwca 2006 r. aktem oskarżenia oskarżyła mnie o popełnienie w.w. przestępstw.

Wtedy, gdy pismem z dnia 8 października 2015 r. /Załącznik 1/ do RPO Adama Bodnara złożyłem wniosek jak na str. 3 niniejszego pisma, Sąd Rejonowy w Dębicy rozpoznawał po raz kolejny sprawę przeciwko mnie na podstawie aktu oskarżenia prokurator R. Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r.

Przypomnę, że gdy mi w dniu 18 stycznia 2016 r. główny specjalista w Biurze RPO Mariola Bielawska odmówiła wydania w.w. dokumentów, złożyłem do protokołu wniosek – Załącznik 23: Poinformowany przez Panią Mariolę Bielawską-Górną w dniu 18 stycznia podczas spotkania w BRPO, że okres rozpoznawania spraw przez Rzecznika sięga nawet roku, przyjmując tę informację ze zrozumieniem Zbigniew Kękuś wnosi o sporządzenie i udzielenie przez RPO odpowiedzi na wszystkie wnioski z pisma z dnia 9 października 2015 roku, natomiast z uwagi na znaczenie dla niego prosi o rozpoznanie wniosków ponowionych pismem z dnia 18 stycznia, bez zbędnej zwłoki, w terminie nieprzekraczającym 30 dni, co oznaczać będzie, że sprawy zgłoszone przez Zbigniewa Kękusia po raz pierwszy pismem z 9 października 2015 rokuzostaną rozpoznane po ponad 4 miesiącach.
Protokół sporządziła Główny Specjalista Mariola Bielawska”
Dowód: Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, Protokół z przyjęcia interesanta w dniu 18 stycznia 2016 r.

sporządzony przez głównego specjalistę Mariolę Bielawską-Górną – Załącznik 23

 

Wniosek z pisma z dnia 8 października 2015 r. /Załącznik 1/ ponowiłem pismem z dnia 8 stycznia 2016 r., a następnie złożonym osobiście w Biurze RPO przed w.w. spotkaniem z głównym specjalistą Mariolą Bielawską piśmie z dnia 18 stycznia 2016 r., w którym podałem – Załącznik 26: „Pan Adam Bodnar Rzecznik Praw Obywatelskich Al. Solidarności 77 00-090 Warszawa Sygn. akt Biura RPO: II.511.1223.2014.K.K /uprzednio RPO-42333-II/02/K.Ku/ Dotyczy: (…) Wniosek o wydanie mi w dniu 18 stycznia 2016 r. pisemnej odpowiedzi Rzecznika Praw Obywatelskich w sprawie zgłoszonej przeze mnie Rzecznikowi Praw Obywatelskich pismami z dnia 9 października 2015 r. i z dnia 8 stycznia 2016 r., tj. wniosku o:

  1. Wniosek o wydanie mi kserokopii dokumentów poświadczających, że prof. Andrzej Zoll gdy był Rzecznikiem Praw Obywatelskich Rzeczypospolitej Polskiej, zanim obciążył mnie zeznaniami uczynił mnie przestępcą, rozpoznał zgłoszoną mu przeze mnie pismami z dnia 21 stycznia 2002 r. i 20 kwietnia 2002 r., a następnie, do końca sprawowania przez niego kadencji RPO, wielokrotnie ponawianą przeze mnie kolejnymi pismami sprawę pozbawienia przez sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie – SSO Ewa Hańderek, SSR del. Agata Wasilewska-Kawałek, SSA Jan Kremer, SSA Anna Kowacz-Braun, SSA Maria Kus –Trybek – mojego wtedy małoletniego, chorego na choroby okresu dojrzewania, skoliozę, lordozę i garba żebrowego syna Michała Kękuś możności korzystania z konstytucyjnych i ustawowych praw do ochrony zdrowia, lub
  2. wydanie mi oświadczenia, że w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich brak dokumentów, jak w pkt. II. 1.”

Dowód: Pismo Z. Kękusia z dnia 18 stycznia 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara –

Załącznik 26

 

W każdym z w.w. pism, tj. w piśmie z dnia 08.10.2015 r. /Załącznik 1/, z dnia 08.01.2016 r. /Załącznik 2/ i z dnia 18.01.2016 r. /Załącznik 26/ informowałem RPO Adama Bodnara o postępowaniu prowadzonym przeciwko mnie przez Sąd Rejonowy w Dębicy do sygn. akt II K 407/13 oraz o tym, jakie mi w nim przedstawiono zarzuty.

 

W wręczonym mi w dniu 11 sierpnia 2016 r. w Biurze RPO piśmie z dnia 9 maja 2016 r. głównego specjalisty Michała Kubalskiego autor podał m.in. – Załącznik 5: „Jednocześnie uprzejmie informuję, że wskazane kserokopie były przygotowane do wydania ich Panu podczas wizyty w Biurze RPO, którą w piśmie z 8 października 2015 r. zapowiadał Pan na 22 października 2015 r.Niestety, w tym dniu nie pojawił się Pan w Biurze. Zał. plik Z poważaniem Michał Kubalski Główny Specjalista”
Dowód: Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt IV.510.63.2015.MK, pismo głównego specjalisty Michała

Kubalskiego z dnia 9 maja 2016 r. – Załącznik 5

 

Nie tylko nie doręczywszy mi za pośrednictwem poczty od dnia 22 października 2015 r. – gdy je dla mnie przygotował – dokumentów, o których wydanie mi prosiłem pismem z dnia 8 października 2015 r., ale także odmówiwszy mi ich wydania w dniu 18 stycznia 2016 r., gdy osobiście stawiłem się po ich odbiór w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich, rzecznik Adam Bodnar pozbawił mnie możności obrony przed niesłusznymi zarzutami przedstawionymi mi przez prokurator Radosławę Ridan w akcie oskarżenia z dnia 12 czerwca 2006 r.

W dniu 15 marca 2016 r. sędzia Sądu Rejonowego w Dębicy Beata Stój wydała postanowienie, którym przypisała mi popełnienie w.w. przestępstw na szkodę sędziów E. Hańderek, A. Wasilewskiej-Kawałek, J. Kremera, A. Kowacz-Braun i M. Kus-Trybek oraz konstytucyjnego organu Rzeczypospolitej Polskiej w osobie sprawującego ten urząd Andrzeja Zolla.

Niedoręczywszy mi dokumentów, które dla mnie przygotował na dzień 22 października 2015 r. oraz odmówiwszy mi ich wydania w dniu 18 stycznia 2016 r., gdy stawiłem się po nie osobiście w Biurze RPO i wydawszy mi je dopiero w dniu 11 sierpnia 2016 r., rzecznik praw obywatelskich Adam Bodnar niedopełnił obowiązków rzecznika określonych w:

  1. art. 208.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej stanowi: Rzecznik Praw Obywatelskich stoi na straży wolności i praw człowieka i obywatela określonych w Konstytucji oraz w innych aktach normatywnych.”
  2. art. 1 ustawy z dnia 15.07.1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich stanowi: „2. Rzecznik Praw Obywatelskich, zwany dalej “Rzecznikiem”, stoi na straży wolności i praw człowieka i obywatela określonych w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innych aktach normatywnych, w tym również na straży realizacji zasady równego traktowania.
    2a.
    W sprawach dzieci Rzecznik współpracuje z Rzecznikiem Praw Dziecka.

 

Wskazać należy, że art. 231 k.k. stanowi: Funkcjonariusz publiczny, który, przekraczając swoje uprawnienia lub nie dopełniając obowiązków, działa na szkodę interesu publicznego lub prywatnego, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.”

§ 2. Jeżeli sprawca dopuszcza się czynu określonego w § 1 w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej, podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10.

 

Niedopełniwszy obowiązków RPO określonych w art. 208.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i w art. 1 pkt. 2 i 2a ustawy z dnia 15.07.1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich, rzecznik Adam Bodnar działał:

  1. na szkodę mojego interesu prywatnego,
  2. w celu osiągnięcia korzyści osobistej w jej rozumieniu jak w art. 115 § 4 k.k.: Korzyścią majątkową lub osobistą jest korzyść zarówno dla siebie, jak i dla kogo innego.”

 

Gdyby mi rzecznik praw obywatelskich Adam Bodnar wydał w dniu 18 stycznia 2016 r. lub doręczył przed dniem 15 marca 2016 r. dokumenty, które miał dla mnie przygotowane od dnia 22 października 2015 r., ja doręczyłbym je Sądowi Rejonowemu w Dębicy. A ponieważ potwierdzają, że Rzecznik Praw Obywatelskich Andrzej Zoll nie rozpoznał przez 4 lata, w okresie od stycznia 2002 r. do 15 lutego 2004 r., gdy zakończył kadencję RPO zgłoszonej mu przeze mnie po raz pierwszy pismami z dnia 21 stycznia 2002 r. i 20 kwietnia 2002 r. sprawy pozbawienia przez sędziny Sądu Okręgowego w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny Ewę Hańderek i Agatę Wasilewską-Kawałek i sędziów Sądu Apelacyjnego w Krakowie, Jana Kremera, Annę Kowacz-Braun i Marię Kus-Trybek mojego możności korzystania z konstytucyjnych i ustawowych praw dziecka do ochrony zdrowia, sędzia Beata Stój nie miałaby podstaw do przypisania mi postanowieniem z dnia 15.03.2016 r. przestępstw, które mi nim przypisała, jak na str. 11 niniejszego pisma i w pkt. I. 3, I.5, I.6, I.7, I.8, II.17 postanowienia – Załącznik 22:

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, postanowienie sędzi

Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r., pkt. I.3, I.5, I.6, I.7, I.8, II.17 sentencji – Załącznik 22

 

Niewydawszy mi w dniu 18 stycznia 2016 r., ani nie doręczywszy do dnia 15 marca 2016 r., gdy Sąd Rejonowy w Dębicy wydał w.w. postanowienie, dokumentów, które miał dla mnie przygotowane od dnia 22 października 2015 r. rzecznik praw obywatelskich Adam Bodnar:

  1. niedopełnił obowiązków RPO określonych w:
    1. art. 208.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej,
    2. art. 1 pkt 2 i 2a ustawy z dnia 15.07.1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich,
  2. działał na szkodę mojego interesu prywatnego
  3. działał w celu osiągnięcia korzyści dla:
    1. sędzin Sądu Okręgowego w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny Ewy Hańderek i Agaty Wasilewskiej-Kawałek oraz sędziów Sądu Apelacyjnego w Krakowie, Jana Kremera, Anny Kowacz-Braun i Marii Kus-Trybek,
    2. Andrzeja Zolla,

którzy po kilku latach pozbawiania mojego małoletniego syna możności korzystania z jego w.w. konstytucyjnych i ustawowych praw do ochrony zdrowia postanowili mnie uczynić przestępcą winnym ich znieważenia i zniesławienia.

 

Opisane wyżej działanie Rzecznika Praw Obywatelskich Adama Bodnara w okresie od dnia 22 października 2015 r. wyczerpuje znamiona czynu określonego jako przestępstwo w art. 231 § 1 i § 2 k.k.

 

Asesor Artur Rekuć:

  1. dokonał wadliwej kwalifikacji prawnej zachowania rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara kwalifikując je jako przestępstwo z art. 231 § 1 k.k, podczas gdy RPO Adam Bodnar popełnił czyn z art. 231 § 1 i § 2 k.k.,
  2. ustalił wadliwie okres popełniania przez RPO A. Bodnara w.w. przestępstwa podając – Załącznik 27: „w nieustalonym okresie do dnia 02.06.2016 r.” podczas, gdy RPO A. Bodnar popełniał go w okresie od dnia 18 stycznia 2016 r. do dnia 15 marca 2016 r., a nawet – wziąwszy pod uwagę, że jak podał główny specjalista Biura RPO M. Kubalski w piśmie z dnia 9 maja 2015 r. – Załącznik 5: .„informuję, że wskazane kserokopie były przygotowane do wydania ich Panu podczas wizyty w Biurze RPO, którą w piśmie z 8 października 2015 r. zapowiadał Pan na 22 października 2015 r. – miał przygotowane na dzień 22 października 2015 r. dokumenty, o których wydanie mi prosiłem pismem z dnia 8 października 2015 r. jako początkowy okres popełniania przestępstwa można przyjąć dzień 22 października 2015 r.,
  3. nie zbadał, jaki wpływ miało niedopełnienie przez Adama Bodnara obowiązków Rzecznika Praw Obywatelskich określonych w:
    1. art. 208.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej,
    2. art. 1.2 i 1.2a ustawy z dnia 15.07.1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich,

na treść orzeczenia wydanego przez Sąd Rejonowy w Dębicy w dniu 15 marca 2016 r. w sprawie karnej przeciwko mnie do sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/.

 

Ad. pkt III.3, str. 2

 

Artykuł 424 § 1 k.p.k. stanowi:„Uzasadnienie powinno zawierać zwięzłe: 1) wskazanie, jakie fakty sąd uznał za udowodnione lub nieudowodnione, na jakich w tej mierze oparł się dowodach i dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych.”

Wskazać także należy na oparte na art. 424 § 1 k.p.k. utrwalone orzecznictwo sądowe w kwestii uzasadnienia postanowienia, jak np.:

  1. postanowienie Sądu Apelacyjnego w Krakowie z 2003.11.05 /II Akz 5376/03; KZS 2003/11/34/: „Do uzasadnienia postanowienia stosuje się odpowiednio przepisy o uzasadnieniu wyroku, w szczególności art. 424 k.p.k., nakazujący wyjaśnić podstawę prawną rozstrzygnięcia (a nie jedynie jej przytoczenie), dokonać potrzebnych ustaleń faktycznych, więc wskazać udowodnione fakty i przyczyny oparcia się na zebranych dowodach bądź odmówienia wiary innym dowodom. Gdy uzasadnienie nie zawiera niezbędnych elementów, uniemożliwia to skontrolowanie go oraz rzeczowe ustosunkowanie się do zarzutów zgłaszanych w środku odwoławczym.”
  2. postanowienie Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 2002.07.03 /II Akz 245/02; KZS 2002/7-8/48: „Do uzasadnienia postanowienia stosuje się odpowiednio wymogi stawiane uzasadnieniu wyroku, ustalone w art. 424 § 1 k.p.k. Uzasadnienie postanowienia powinno więc wskazywać wszystkie istotne przesłanki, którymi kierował się sąd wydając to postanowienie (por. postanowienie SN z dnia 15 lutego 2001 roku – III KKN 595/00, OSNPK 7-8/01 poz. 5, postanowienie SA Kraków z dnia 21 czerwca 2000 roku – II AKz 219/00, KZS 6/01 poz. 17). Uzasadniając postanowienie nie można poprzestawać na zdawkowych, arbitralnych wzmiankach pozorujących uzasadnienie.

 

Asesor Artur Rekuć poprzestał w uzasadnieniu do postanowienia z dnia 22 lipca 2016 r. na zdawkowych arbitralnych wzmiankach pozorujących uzasadnienie, nie wykazał udowodnionych przez niego faktów, nie przedstawił dowodów.

Podał, na przykład – Załącznik 27: „Zawiadamiająca wskazuje m.in. na rzekome niewydajnie mu przez Rzecznika Praw Obywatelskich wnioskowanej dokumentacji związanej z postępowaniem w sprawie zgłoszonej pismem z dnia 17.05.2016 r., co w jego ocenie ma stanowić niedopełnienie obowiązków, w efekcie czego miało dojść do popełnienia przestępstwa z art. 231 § 1 kk.”

RZEKOMY” to: «nie istniejący w rzeczywistości»; Słownik Języka Polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, s. 894.

Tymczasem pomijając błąd asesora A. Rekucia w ustaleniach faktycznych, bo ja skierowałem wniosek do RPO o wydanie mi dokumentacji jak opisałem wyżej po raz pierwszy pismem z dnia 8 października 2015 r., to w dacie sporządzania przez niego postanowienia, tj. 22 lipca 2016 r., nie było to rzekome, czyli «nie istniejące w rzeczywistości» niewydanie mi przez Rzecznika Praw Obywatelskich wnioskowanej przeze mnie dokumentacji, lecz jej rzeczywiste niewydanie mi. Rzecznik wydał mi ją dopiero w dniu 11 sierpnia 2016 r. – co poświadczają daty i informacje zamieszczone w sporządzonej w dniu 11 sierpnia 2016 r. przez głównego specjalistę Biura RPO Katarzynę Darską w mojej obecności „Notatce z przyjęcia interesanta” /Załącznik 4/ oraz Załączniku 1 do tej „Notatki” /Załącznik 6/.

xxx

 

W związku z powyższym wnoszę jak na wstępie.

 

 

Zbigniew Kękuś

 

Załączniki:

  1. Pismo Z. Kękusia z dnia 8 października 2015 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara
  2. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, pismo Z. Kękusia z dnia 8 stycznia 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara
  3. Potwierdzenie Odbioru przez Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich w dniu 11 stycznia 2016 r. przesyłki listowej poleconej nr (00)759007734050782752
  4. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt IV 510.63.2015, „Notatka z przyjęcia interesanta” w dniu 11 sierpnia 2016 r. sporządzona przez głównego specjalistę Katarzynę Dyrską
  5. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt IV.510.63.2015.MK, pismo głównego specjalisty Michała Kubalskiego z dnia 9 maja 2016 r.
  6. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt IV 510.63.2015, Załącznik 1 do „Notatki z przyjęcia interesanta” w dniu 11 sierpnia 2016 r. /Załącznik 4/
  7. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt RPO/398574/2002/XI/MK, pismo dyrektora Zespołu Grażyny Rdzanek-Piwowar z dnia 6 marca 2002 r.
  8. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt RPO/398574/2002/XI/MK, pismo dyrektora Zespołu Grażyny Rdzanek-Piwowar z dnia 20 sierpnia 2002 r.
  9. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt RPO/398574/2002/XI, pismo dyrektora Zespołu Grażyny Rdzanek-Piwowar z dnia 15 września 2005 r.
  10. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt RPO/398574/2002/XI/MSR, pismo dyrektora Zespołu Grażyny Rdzanek-Piwowar z dnia 26 października 2005 r.
  11. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt RPO/398574/2002/XI/02/JA, pismo z dnia 7 września 2006 r. Ireny Kowalskiej
  12. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt RPO/398574/2002/XI/02/JA, pismo z dnia 10 lipca 2007 r. Ireny Kowalskiej
  13. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt RPO/398574/2002/IV/02/MN, pismo z dnia 11 września 2007 r. Dariusza Chacińskiego
  14. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt RPO/398574/2002/IV/02/MN, pismo z dnia 9 października 2007 r. Dariusza Chacińskiego
  15. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt RPO/398574/2002/IV/02/MN, pismo z dnia 6 listopada 2007 r. Dariusza Chacińskiego
  16. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt RPO/398574/2002/IV/02/MN, pismo z dnia 28 listopada 2007 r. Dariusza Chacińskiego
  17. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt RPO/398574/2002/IV/02/MN, pismo z dnia 14 grudnia 2007 r. Moniki Nowak
  18. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt RPO/398574/2002/IV/02/MN, pismo z dnia 17 września 2008 r. Moniki Nowak
  19. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt RPO/398574/2002/IV/02/MN, pismo z dnia 7 kwietnia 2010 r. Moniki Nowak
  20. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 451/06 /następnie II K 854/10, II K 407/13/, wyrok sędziego Tomasza Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r.
  21. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/, wyrok Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 15 września 2010 r.
  22. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r.
  23. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, Protokół z przyjęcia interesanta w dniu 18 stycznia 2016 r. sporządzony przez głównego specjalistę Mariolę Bielawską-Górną
  24. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich Zespół Prawa Karnego, sygn. akt II.511.1223.2014.K.Ku, pismo głównego specjalisty Krystyny Kupczyńskiej z dnia 22 października 2015 r.
  25. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/ akt oskarżenia prokurator Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r., sygn. 1 Ds. 39/06/S
  26. Pismo Z. Kękusia z dnia 18 stycznia 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara
  27. Prokuratura Rejonowa Warszawa-Śródmieście Północ w Warszawie, sygn. akt 3 PR 3 Ds. 945.2016.IV, postanowienie prokuratora Artura Rekucia z dnia 22 lipca 2016 r.