17.10.2016 r. Zawiadomienie przez Zbigniewa Kękusia prezydenta Andrzeja Dudy o stawiennictwie 20.10.2016 r. w Kancelarii Prezydenta po odpowiedź na wniosek z pisma z 06.06.2016 r.

Andrzej Duda
Andrzej Duda

Kraków, dnia 17 października 2016 r.

Zbigniew Kękuś

 

Andrzej Duda

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej

ul. Wiejska 10

00-952 Warszawa

 

Dotyczy:

  1. Wniosek – na podstawie art. 32 pkt. 1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w zw. z art. 2 Konstytucji – o przygotowanie dla mnie na dzień 20 października 2016 r. /czwartek/ sporządzonego na piśmie wyjaśnienia, na jakim etapie rozpoznawania przez adresata niniejszego pisma jest wniosek z mojego pisma z dnia 6 czerwca 2016 r. – Załącznik 1: „Wniosek – na podstawie art. 139 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej: „Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej stosuje prawo łaski. Prawa łaski nie stosuje się do osób skazanych przez Trybunał Stanu.” – o zastosowanie wobec mnie prawa łaski w sprawie przeciwko mnie rozpoznawanej przez Prokuraturę Rejonową Kraków Podgórze do sygn. akt 5 Ds. 153/14.”
  2. Zawiadomienie, że po odbiór wyjaśnienia jak w pkt. I stawię się osobiście w Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w Warszawie, ul. Wiejska 10, w dniu 20 października 2016 r., o godz. 10:00.
  3. Dynamika działania adresata niniejszego pisma w sprawie ułaskawienia byłego szefa CBA Mariusza Kamińskiego, jego zastępcy Macieja Wąsika i innych.
  4. Zawiadomienie, że:
    1. kopia niniejszego pisma zostanie umieszczona w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl,
    2. kopia wyjaśnienia jak w pkt. I zostanie doręczona Adresatom kopii niniejszego pisma oraz umieszczona w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl.

 

Część I Przepisy prawa

 

  1. Artykuł 32.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej: „1. Wszyscy są wobec prawa równi. Wszyscy mają prawo do równego traktowania przez władze publiczne. 2. Nikt nie może być dyskryminowany w życiu politycznym, społecznym lub gospodarczym z jakiejkolwiek przyczyny.”
  2. Artykuł 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej: „Rzeczpospolita Polska jest demokratycznym państwem prawnym, urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej.”

 

Część II Uzasadnienie

 

Pismem z dnia 6 czerwca 2016 r. skierowanym do adresata niniejszego pisma złożyłem – Załącznik 1: „Andrzej Duda Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej ul. Wiejska 10 00-952 Warszawa Dotyczy:

  1. Wniosek – na podstawie art. 139 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej: „Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej stosuje prawo łaski. Prawa łaski nie stosuje się do osób skazanych przez Trybunał Stanu.” – o zastosowanie wobec mnie prawa łaski w sprawie przeciwko mnie rozpoznawanej przez Prokuraturę Rejonową Kraków Podgórze do sygn. akt 5 Ds. 153/14.
  2. Wniosek o doręczenie informacji o stanowisku prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w sprawie wniosku jak w pkt. I:
    1. mnie
    2. Prokuratorowi Rejonowemu w Krakowie-Podgórzu.
  3. Zawiadomienie, że:
    1. kopie dokumentów poświadczających fakty przedstawione w niniejszym piśmie są umieszczone w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl
    2. kopia niniejszego pisma zostanie umieszczona w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl.”

Dowód: Pismo Z. Kękusia z dnia 6 czerwca 2016 r. do prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Andrzeja Dudy –

Załącznik 1

 

Przedstawiłem uzasadnienie dla mojego wniosku.

Pismo z dnia 06.06.2016 r. wysłałem przesyłką listową poleconą, nr (00)859007731034560716, która wpłynęła do Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 10 czerwca 2016 r., czego dowodem data umieszczona w tym dniu na Potwierdzeniu Odbioru w.w. przesyłki – Załącznik 2:
Dowód: Potwierdzenie Odbioru w dniu 10 czerwca 2016 r. przez Kancelarię Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej

przesyłki listowej poleconej nr (00)859007731034560716 – Załącznik 2

 

Do dnia wysłania niniejszego pisma, 17 października 2016 r., nie otrzymałem odpowiedzi Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej na pismo z dnia 06.06.2016 r.

Przypomnę, że w uzasadnieniu do wniosku z pisma z 06.06.2016 r. podałem m.in., że Prokuratura Rejonowa Kraków Podgórze prowadzi do sygn. akt 4 Ds. 153/14, z urzędu, na podstawie zeznań złożonych przez prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza Bartłomieja Legutko postępowanie przeciwko mnie o popełnienie ściganego w trybie prywatno-skargowym przestępstwa znieważenia – art. 216 § 1 i § 2 k.k. – prokuratora Bartłomieja Legutko.

Prowadzi je na podstawie dwóch postanowień wydanych przez prokuratora w.w. Prokuratury Cezarego Kwiatkowskiego, tj.:

  1. postanowienia z dnia 16 stycznia 2015 r., w którym prokurator C. Kwiatkowski podał – Załącznik 3:„Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza /adres – ZKE/ 5 Ds 153/14 Postanowienie o objęciu ściganiem z urzędu przestępstwa prywatnoskargowego Kraków, dnia 16 stycznia 2015 r. Cezary Kwiatkowski – prokurator Prokuratury Rejonowej w Krakowie-Podgórzu po zapoznaniu się z materiałami sygn. 5 Ds. 153/14 w sprawie o przest. z art. 216 § 1 k.k. i in. na szkodę Bartłomieja Legutko na podstawie art. 60 § 1 k.p.k. postanowił: objąć ściganiem z urzędu przestępstwa z art. 216 § 1 k.k. i art. 216 § 2 k.k. ścigane z oskarżenia prywatnego, popełnione na szkodę Bartłomieja Legutko.
    UZASADNIENIE Prokuratura Rejonowa w Krakowie-Podgórzu wykonuje czynności sprawdzające w związku z pismem Zbigniewa Kękusia datowanym na dzień 3 listopada 2014 r., w którym miał on znieważyć Prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków-Krowodrza Bartłomieja Legutko. Zachodzi podejrzenie popełnienia przestępstwa z art. 216 § 1 k.k.
    Ustalono, iż treść powyższego pisma została opublikowana na stronie internetowej www.kekusz.pl. Zachodzi zatem również prawdopodobieństwo popełnienia przestępstwa z art. 216 § 2 k.k.
    |Ze względu na okoliczności w/w czynów, a w szczególności sposób działania sprawcy i formułowanie znieważających treści w związku z pełnieniem przez pokrzywdzonego obowiązków służbowych, uznać należy, że interes społeczny wymaga objęcia ściganiem z urzędu powyższych przestępstw ściganych z oskarżenia prywatnego.
    |Mając na uwadze dyspozycję art. 60 § 1 k.p.k. postanowiono jak w sentencji. Prokurator Cezary Kwiatkowski
    Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Podgórze, sygn. akt 5 Ds 153/14, postanowienie prokuratora Cezarego

Kwiatkowskiego z dnia 16 stycznia 2015 r. – Załącznik 3

  1. postanowienia z dnia 12 czerwca 2015 r., w którym prokurator C. Kwiatkowski podał – Załącznik 4: „Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza /adres – ZKE/ 5 Ds 153/14 Postanowienie o objęciu ściganiem z urzędu przestępstwa prywatnoskargowego Kraków, dnia 12 czerwca 2015 r. Cezary Kwiatkowski – prokurator Prokuratury Rejonowej w Krakowie-Podgórzu po zapoznaniu się z materiałami sygn. 5 Ds. 153/14 w sprawie o przest. z art. 216 § 1 k.k. i in. na szkodę Bartłomieja Legutko na podstawie art. 60 § 1 k.p.k. postanowił: objąć ściganiem z urzędu przestępstwa z art. 216 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. ścigane z oskarżenia prywatnego, popełnione na szkodę Bartłomieja Legutko w dniu 13 maja 2015 r.

UZASADNIENIE Prokuratura Rejonowa w Krakowie-Podgórzu nadzoruje dochodzenie p-ko Zbigniewowi Kękusiowi. Wydano już postanowienie o przedstawieniu mu zarzutów – o popełnieniu czynu z art. 216 § 1 k.k. w dniu 3 listopada 2014 r. i czynu z art. 216 § 2 k.k. w dniu 10 listopada 2014 r. na szkodę Bartłomieja Legutko. Zachodzi jednak podejrzenie popełnienia przez Zbigniewa Kękusia kolejnego przestępstwa z art. 216 § 1 k.k. – w związku z art. 12 k.k. W dniu 13 maja 2015 r. Zbigniew Kękuś osobiście złożył w Prokuraturze Rejonowej Kraków-Krowodrza pismo, w którym zawarł treści znieważające pokrzywdzonego Bartłomieja Legutko. W tym samym dniu podejrzany pocztą elektroniczną przesłał do szeregu osób i instytucji wiadomość o treści znieważającej Bartłomieja Legutko, zaznaczając, iż chce, by dotarł ona także do pokrzywdzonego.

Ze względu na okoliczności w/w czynu, a w szczególności sposób działania sprawcy w tym wielość podjętych zachowań zmierzających do znieważenia pokrzywdzonego i formułowanie znieważających treści w związku z pełnieniem przez Bartłomieja Legutko obowiązków służbowych, uznać należy, że interes społeczny wymaga objęcia ściganiem z urzędu powyższego przestępstwa ściganego z oskarżenia prywatnego.

Mając na uwadze dyspozycję art. 60 § 1 k.p.k. postanowiono jak w sentencji. Prokurator Cezary Kwiatkowski
Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Podgórze, sygn. akt 5 Ds 153/14, postanowienie prokuratora Cezarego

Kwiatkowskiego z dnia 12 czerwca 2015 r. – Załącznik 4

 

Jak wyjaśniłem w uzasadnieniu do wniosku z dnia 06.06.2016 r. prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza Bartłomiej Legutko wszczął w dniu 6 maja 2014 r. postępowanie przeciwko mnie – sygn. akt 2 Ds. 542/14 – w sprawie mojej rzekomej w dniu 5 maja 2014 r. próby samouwolnienia się i spowodowania obrażeń ciała jednego z trzech policjantów, którzy zatrzymali mnie tego dnia w wykonaniu nakazu sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 28 kwietnia 2014 r. /sygn. II K 407/13/ o zatrzymaniu mnie na czas nieprzekraczający 48 godzin i przymusowym doprowadzeniu na badania psychiatryczne w dniu 7 maja 2014 r. do Aresztu Śledczego w Krakowie. W sierpniu 2014 r. przedstawiono mi zarzut spowodowania podczas zdarzenia w dniu 6 maja 2014 r. obrażeń ciała jeszcze jednego policjanta, który mnie konwojował w dniu 05.05.2014 r. w wykonaniu w.w. postanowienia sędzi B. Stój z 28.04.2014 r.

Także w dniu 6 maja 2014 r. prokurator Bartłomiej Legutko wszczął – w okolicznościach opisanych przeze mnie w piśmie z dnia 06.06.2016 r. do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej – i przeprowadził procedurę pozbawienia mnie, z powodu zarzutów, które mi przedstawił w dniu 06.05.2014 r., wolności przez poddanie mnie obserwacji psychiatrycznej przez okres do 4 tygodni w szpitalu psychiatrycznym, tj. Szpitalu Specjalistycznym im. dr. J. Babińskiego w Krakowie.

Po wszczęciu przez prokuratora C. Kwiatkowskiego w.w. postępowania przeciwko mnie o znieważenie prokuratora B. Legutki, na referenta we wszczętym przez prokuratora B. Legutkę w dniu 06.06.2014 r. postępowaniu przeciwko mnie do sygn. akt 2 Ds. 542/14 wyznaczono prokurator Dorotę Baranowską.

Finalizując wszczętą i przeprowadzoną przez prokuratora B. Legutkę procedurę pozbawienia mnie wolności przez poddanie mnie obserwacji psychiatrycznej, w dniu 19 sierpnia 2015 r. prokurator Dorota Baranowska wydała zarządzenie – Załącznik 5: Dorota Baranowska-prokurator Prokuratury Rejonowej w Krakowie-Krowodrzy w sprawie 2 Ds. 542/14 przeciwko Zbigniew Kękuś podejrz. o przest. z art. 222§1kk i art. 157§2kk, art. 13§1kk w zw. z art. 242§4kk w zw. z art. 11 §2 kk na podstawie art. 247§1pkt 1 i 2 kpk, art. 75 §1 i 2 kpk zarządza I. zatrzymanie i przymusowe doprowadzenie podejrzanego Pana: Zbigniew Kękuś (…) który w piśmie z dn. 17 sierpnia 2015 r. /data wpływu/ wskazał, że będzie w Recepcji Komendy Miejskiej Policji w Krakowie, ul. Siemiradzkiego 24 w godz. 08.55 do 09.30, do siedziby Szpitala im Babińskiego w Krakowie – adres: Kraków ul. Babińskiego 29 Oddział 4B w dniu 20 sierpnia 2015 r. w godz. 8.15 – 10.30 celem wykonania czynności polegającej na przeprowadzeniu badań psychiatrycznych połączonych z obserwacją w zakładzie leczniczym przez okres trwający nie dłużej niż 4 tygodnie

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, zarządzenie prokurator Doroty

Baranowskiej z dnia 19 sierpnia 2015 r. – Załącznik 5

 

Policja zatrzymała mnie w dniu 20 sierpnia 2015 r. o godz. 09:00 w Komendzie Miejskiej w Krakowie przy ul. Siemiradzkiego 24, co potwierdza „Protokół Zatrzymania Osoby”, w którym podano m.in. – Załącznik 6: „Komisariat Policji IV w Krakowie MZ 274/15 PROTOKÓŁ ZATRZYMANIA OSOBY Imię i nazwisko zatrzymanegogodzina i data zatrzymania: Zbigniew Kękuś 09:00 20.08.2015Miejsce czynności – Kraków ul. Siemiradzkiego 24 Stopień, imię i nazwisko policjanta prowadzącego czynność – asp. Sylwia Orzechowska – Poseł z KP IV Kraków Miejsce sporządzenia protokołu – KP IV Kraków 09:10 20.08.2015

(…) Przyczyna zatrzymania – Realizacja nakazu doprowadzenia Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza sygn. akt 2 Ds. 542/14 zarządzającego zatrzymanie i przymusowe doprowadzenie do Szpitala im. Babińskiego w Krakowie ul. Babińskiego 29 oddział 4B na dzień 20-08-2015 r. w godz. 08:15 – 10:30.

(…) Stopień imię i nazwisko, podpis policjanta zawiadamiającego – asp. Sylwia Orzechowska – Poseł”
(…) Stopień imię i nazwisko, podpis policjanta zawiadamiającego – asp. Sylwia Orzechowska – Poseł”
Dowód: Komisariat Policji IV w Krakowie, sygn. akt MZ 274/15, Protokół Zatrzymania Osoby z dnia 20 sierpnia

2015 r. – Załącznik 6

 

Natychmiast po umieszczeniu mnie w Szpitalu, w dniu 20 sierpnia 2015 r., rozpocząłem protest głodowy. Przez pierwsze dwie doby nie jadłem i nie piłem. W trzeciej dobie zacząłem pić.
Z powodu prowadzonego przeze mnie protestu, w dniu 24 sierpnia 2015 r. wypisała mnie ze Szpitala ordynator Oddziału 4B lek. Danuta Woźniak. W piśmie z dnia 25 sierpnia 2015 r. do Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza lek. Danuta Woźniak podała – Załącznik 7: „Szpital Specjalistyczny im. dr. Józefa Babińskiego Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej w Krakowie, Kraków, 25 sierpnia 2015 r. 4B-5104-24/15 Prokuratura Rejonowa Kraków-Krowodrza /adres – ZKE/ Uprzejmie informujemy, że pacjent Zbigniew Kękuś ur. 02-05-1958, PESEL /Numer PESEL – ZKE/ zam. /adres – ZKE/ został przyjęty w dniu 20.08.2015 r. w celu przeprowadzenia obserwacji sądowo-psychiatrycznej zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego dla dzielnicy Kraków-Krowodrza. Po przyjęciu do oddziału pacjent nie wyraził zgody na pobranie krwi w celu wykonania badań laboratoryjnych, nie wyraził zgody na badanie EEG, KT głowy oraz na badanie psychologiczne.

Od chwili przyjęcia do Oddziału podjął głodówkę, którą kontynuował do dnia 24.08.2015 r. Biorąc pod uwagę wszystkie powyższe okoliczności nie ma możliwości przeprowadzenia obserwacji sądowo-psychiatrycznej tym samym wydania opinii sądowo-psychiatrycznej, dlatego pacjenta wypisano z Oddziału. Pacjent w dniu wypisu zgłasza ogólnie dobre samopoczucie, nie zgadza się na badanie lekarskie w Oddziale, ani na konsultację w SOR.

Dotyczy: 2 Ds. 542/14.

Kierownik Oddziału Psychiatrycznego Kraków-Podgórze I Szpitala Specjalistycznego im. dr. J. Babińskiego SPZOZ w Krakowie lek. Danuta Woźniak specjalista psychiatra 5069421”

Dowód: Szpital Specjalistyczny im. dr. Józefa Babińskiego Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej w

Krakowie, pismo Ordynatora Oddziału 4B lek. med. Danuty Woźniak z dnia 25 sierpnia 2015 r., 4B-5104-24/15, do Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza – Załącznik 7

 

W dniu 30 czerwca 2016 r. prokurator Dorota Baranowska wydała postanowienie o umorzeniu dochodzenia w sprawie przeciwko mnie do sygn. akt 2 Ds. 542/14, z powołaniem się na znikomą społeczną szkodliwość czynów przypisanych mi przez prokuratora Bartłomieja Legutkę. Podała – Załącznik 8: „Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza /adres – ZKE/ 2 D 542/14 Kraków, dnia 30 czerwca 2016 r. Postanowienie o umorzeniu dochodzenia

Dorota Baranowska – prokurator Prokuratury Rejonowej w Krakowie-Krowodrzy w sprawie 2 Ds. 542/14 przeciwko Zbigniew Kękuś o przest. z art. 222 § 1 kk i inne w oparci o art. 17 § 1 pkt 3 kpk postanawia: umorzyć dochodzenie w sprawie przeciwko Zbigniewo Kękusiowi podejrzanemu o to, że: w dniu 05 maja 2014 r. w Krakowie będąc pozbawiony wolności na postawie orzeczenia Sądu Rejonowego w Dębicy sygn. akt II K 407/13 usiłował samouwolnić się używając prze mocy polegającej na kopnięciu kraty zabezpieczającej przedział dla osób zatrzymanych samochodu m-ki Fiat Ducato nr rej. HPHB147, która uderzyła konwojującego funkcjonariusza policji Pawła Lewkowicza powodując stłuczenie powłok klatki piersiowej po stronie prawej z podbiegnięciem krwawym co naruszyło czynności narządów ciała na okres powyżej 7 dni trwający oraz wystawiając nogę z tego pomieszczenia, jednak zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na obezwładnienie przez konwojujących policjantów, na skutek czego Michał Doroba, podejmując czynności w celu zapobieżenia ucieczki upadł doznając obrzęku lewego nadgarstka i stłuczenia lewego łokcia, co naruszyło czynności narządów ciała na okres poniżej 7 dnia trwający, co miało miejsce podczas i w związku z wykonywaniem przez policjantów obowiązków służbowych – tj. o przest. z art. 222§1kk, art. 157§1kk w zw. z art. 13§2 kk w zw. z ar. 242§4kk w zw. z art. 11§2 kk w zw. z art. 1§2 kk wobec stwierdzenia znikomej społecznej szkodliwości czynu.

UZASADNIENIE

W dniu 05-05-214 policjanci w składzie Michał Doroba, Paweł Lewkowicz i Marcin Rak dokonali zatrzymania Zbigniewa Kękusia w oparciu o nakaz zatrzymania i doprowadzenie wydany przez Sądu Rejonowego w Dębicy sygn. akt IIK 407/13 wymienionego na badania psychiatryczne.

Z. Kękuś został osadzony w radiowozie m-ki Fiat Ducato nr rej. HPHB147, następnie przewieziony do IV K.P w Krakowie, przy ul. Królewskiej.

W miejscu, w którym pojazd zaparkował – nie ma monitoringu.

Po zaparkowaniu pojazdu, policyjni wyszli z pojazdu stanęli obok. Drzwi do przedziału dla zatrzymanych otwierał Marcin Rak.

Za tymi drzwiami była krata, która została odblokowana jedynie z zabezpieczenia zamków.

Po otwarciu drzwi, patrząc do środka pojazdu, przy pojeździe stali:

po lewej stronie Lewkowicz, po prawej Rak, zaś za nimi stał Michał Doroba.

Krata w radiowozie była ciężka, a dodatkowo wyposażono ją w tzw. pleksę. P. Lewkowicz stał bokiem do kraty.

Zbigniew Kękuś kopnął w kratę, wysunął nogę z radiowozu w celu jego opuszczenia i ucieczki. Krata uderzyła stojącego w jej pobliżu P. Lewkowicza.

Widząc zachowanie Z. Kękusia, policjant Doroba natychmiastowo zareagował i w zamiarze jego zatrzymania pochwycił Z. Kękusia, w wyniku czego obydwaj upadli na podłoże przed radiowozem.

Z. Kękuś szarpał się z policjantem.

Został obezwładniony.

Na skutek uderzenia kratą Paweł Lewkowicz doznał: stłuczenia powłok klatki piersiowej po stronie prawej z podbiegnięciem krwawym, co naruszyło czynności narządów ciała na okres poniżej 7 dni trwający w rozumieniu art. 157§2kk (opinia biegłych z Katedry i Zakładu Medycyny Sądowej w Krakowie).

Po obezwładnieniu Z. Kękusia, został on doprowadzony do IV K.P. dalsze czynności wykonywane z udziałem Z. Kękuś w związku z zatrzymaniem go w oparciu o nakaz zatrzymania i doprowadzenia nie mają istotnego znaczenia w sprawie.

Zbigniew Kękuś przesłuchiwany w charakterze podejrzanego, nie przyznał się do zarzucanego mu czynu, skorzystał z przysługującego mu praw do odmowy złożenia zeznań.

Analizując zebrany w sprawie materiał dowodowy, stwierdzić należy, że społeczna szkodliwość zarzucanego podejrzanemu czynu jest znikoma.

Zgodnie bowiem z treścią art. 115par. 2 kk przy ustaleniu ujemnej zawartości konkretnego czynu należy brać pod uwagę takie elementy jak m.in.:

– rodzaj i charakter naruszonego dobraa

– wielkość rozmiaru wyrządzonej szkody

– motywację sprawcy

– sposób i okoliczności popełnienia czynu.

Zeznania bezpośrednich świadków – policjantów wskazują, iż sytuacja związana z opisanym wyżej wydarzeniem była dynamiczną.

W sprawie nie znaleziono dowodów wskazujących na to, iż w dn. 05-5-2014 Z. Kękuś planował opisany powyżej przebieg zdarzenia.

Powyższa okoliczność ma znaczenie dla oceny motywacji i zamiaru sprawcy (strona podmiotowa czynu).

Dowody wskazują na to, że Z. Kękuś działał impulsywnie, w sposób nagły.

Podejrzany skierował swą przemoc nie tyle na osobę Pawła Lewkowicza, jak na kratę (kopnięcie), która uderzyła w w. wym. policjanta.

Brak jest dowodów na to, aby działał z zamiarem bezpośrednim, to jest mającym na celu spowodowanie obrażeń ciała u pokrzywdzonego, a jedynie na to, że działał z zamiarem ewentualnym: kopiąc kratę z określoną siłą (godził się na to, że uderzy ona w stojącego w jej pobliżu pokrzywdzonego).

Podobny zamiar towarzyszył Z. Kękusiowi, gdy był obezwładniany przez M. Dorobę: za czym przemawia sposób, w jaki opuszczał radiowóz.

Musiał bowiem przewidywać, że jego atypowe zachowanie spotka się z reakcją eskortujących go policjantów – to jest podjęciem działań mających na celu uniemożliwienie samouwolnienia, a w konsekwencji spowodowania u obezwładniającego obrażeń ciała.

Niewątpliwie, w wyniku zachowania Z. Kękusia doszło do naruszenia nietykalności cielesnej i spowodowania obrażeń ciała P. Lewkowicz i M. Doroba, a w konsekwencji spowodowania u nich lekkich obrażeń ciała (co wypełniło dyspozycje art. 157 §2kk i 222§1kk).

Na uwagę zasługuje fakt, że pokrzywdzeni to policjanci, którzy wykonując swój zawód z zasady są narażeni na atypowe zachowania zatrzymanych, podejrzanych, czy też innych osób, z którymi mają do czynienia w związku z wykonywaną pracą.

Ryzyko naruszenia nietykalności cielesnej, czy doznania lekkich obrażeń ciała (art. 157§2kk) jest niejako „wpisane” w ich zawód.

Nie oznacza to automatycznie, iż tego rodzaju zachowania należy bagatelizować, lekceważyć lub też z założenia karać sprawcę.

Podnieść należy jedynie, że każda tego typu sytuacja wymaga indywidualnej oceny prawno – karnej.

Pokrzywdzeni mieli za zadanie doprowadzić na czynność procesową Z. Kękusia.

Już sam fakt, że Sąd wydał nakaz jego zatrzymania i doprowadzenia do wykonaniu określonej czynności procesowej, winien skutkować zwiększoną czujnością z ich strony.

Mając na uwadze przytoczone powyżej okoliczności, postanowiono umorzyć dochodzenie przeciwko Z. Kękusiowi wobec znikomej społecznej szkodliwości zarzucanego mu czynu. Prokurator Dorota Baranowska
Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, postanowienie prokurator

Doroty Baranowskiej z dnia 30 czerwca 2016 r. – Załącznik 8

 

Prokurator Dorota Baranowska poświadczyła postanowieniem z dnia 30 czerwca 2016 r., że prokurator Bartłomiej Legutko bezzasadnie i nielegalnie wszczął i realizował procedurę pozbawienia mnie wolności przez poddanie mnie obserwacji psychiatrycznej.

Wskazać należy, że:

  1. artykuł 203 § 1 Kodeksu postępowania karnego stanowi: „W razie zgłoszenia przez biegłych takiej konieczności, badanie stanu zdrowia psychicznego oskarżonego może być połączone z obserwacją w zakładzie leczniczym tylko wtedy, gdy zebrane dowody wskazują na duże prawdopodobieństwo, że oskarżony popełnił przestępstwo. Przepis art. 259 § 2 stosuje się odpowiednio, chyba że oskarżony wnosi o poddanie go obserwacji.
  2. artykuł 259 § 2 Kodeksu postępowania karnego stanowi: „Tymczasowego aresztowania nie stosuje się, gdy na podstawie okoliczności sprawy można przewidywać, że sąd orzeknie w stosunku do oskarżonego karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania lub karę łagodniejszą albo że okres tymczasowego aresztowania przekroczy przewidywany wymiar kary pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia.”

 

Jeśli prokurator Dorota Baranowska:

  1. umorzyła postanowieniem z dnia 30 czerwca 2016 r. postępowanie przeciwko mnie do sygn. akt 2 Ds. 542/14, które wszczął w dniu 6 maja 2014 r. prokurator B. Legutko, w tym wszczynając tego samego dnia procedurę pozbawienia mnie wolności przez poddanie mnie obserwacji psychiatrycznej,
  2. jako przyczynę umorzenia podała znikomą społeczną szkodliwość czynów przypisanych mi przez prokuratora Bartłomieja Legutkę,

to znaczy, że prokurator Bartłomiej Legutko w ogóle nie powinien był wszczynać postępowania przeciwko mnie, a tym bardziej przyjąć założenie, że sąd orzeknie wobec mnie karę bezwzględnego pozbawienia mnie wolności.

Tymczasem prokurator Bartłomiej Legutko:

  1. wszczął postępowanie karne przeciwko mnie,
  2. uznał, że z powodu przypisanych mi przez niego czynów sąd orzeknie wobec mnie karę bezwzględnego pozbawienia mnie wolności i przeprowadził procedurę skutkującą ostatecznie pozbawieniem mnie wolności, przez umieszczenie mnie w szpitalu psychiatrycznym w okresie od 20 do 24 sierpnia 2015 r.

 

W piśmie z dnia 6 czerwca 2016 r. do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej podałem inne – ponad bezpodstawne i nielegalne wszczęcie i przeprowadzenie procedury skutkujące pozbawieniem mnie wolności przez umieszczenie mnie w okresie 20.08 do 24.08.2015 r. w Szpitalu Specjalistycznym im. dr. J. Babińskiego w Krakowie – okoliczności sprawiające, że:

  1. prokurator Bartłomiej Legutko nie powinien czuć się przeze mnie znieważony,
  2. prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków Podgórze Cezary Kwiatkowski nie powinien wszczynać z urzędu postępowania przeciwko mnie w sprawie popełnienia ściganego z mocy prawa określonego w art. 216 § 5 k.k.1 z oskarżenia prywatnego przestępstwa znieważenia /art. 216 § 1, § 2/ prokuratora B. Legutki.

 

xxx

 

Po ponad trzech miesiącach oczekiwania na odpowiedź Kancelarii Prezydenta na mój wniosek z pisma z dnia 6 czerwca 2016 r. /data wpływu 10 czerwca 2016 r./ pragnę przypomnieć, że adresat niniejszego pisma postanowieniem z dnia 16 listopada 2015 r. zastosował prawo łaski wobec 4 byłych funkcjonariuszy CBA, w tym szefa Mariusza Kamińskiego i jego zastępcy Macieja Wąsika.

Adresat niniejszego pisma został Prezydentem Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 6 sierpnia 2015 r. Skorzystał zatem w wyżej wymienionej sprawie z prerogatywy określonej w art. 139 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej po dwóch miesiącach i 10 dniach sprawowania urzędu Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.

Ja czekam natomiast ponad trzy miesiące na odpowiedź adresata niniejszego pisma na wniosek jak w pkt. I str. 1.

W związku z powyższym wnoszę oraz informuję jak na wstępie.

 

 

Zbigniew Kękuś

 

Załączniki: od 1 do 12 do ściągnięcia tutaj

  1. Pismo Z. Kękusia z dnia 6 czerwca 2016 r. do prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Andrzeja Dudy
  2. Potwierdzenie Odbioru w dniu 10 czerwca 2016 r. przez Kancelarię Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej przesyłki listowej poleconej nr (00)859007731034560716
  3. Prokuratura Rejonowa Kraków Podgórze, sygn. akt 5 Ds 153/14, postanowienie prokuratora Cezarego Kwiatkowskiego z dnia 16 stycznia 2015 r.
  4. Prokuratura Rejonowa Kraków Podgórze, sygn. akt 5 Ds 153/14, postanowienie prokuratora Cezarego Kwiatkowskiego z dnia 12 czerwca 2015 r.
  5. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, zarządzenie prokurator Doroty Baranowskiej z dnia 19 sierpnia 2015 r.
  6. Komisariat Policji IV w Krakowie, sygn. akt MZ 274/15, Protokół Zatrzymania Osoby z dnia 20 sierpnia 2015 r.
  7. Szpital Specjalistyczny im. dr. Józefa Babińskiego Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej w Krakowie, pismo Ordynatora Oddziału 4B lek. med. Danuty Woźniak z dnia 25 sierpnia 2015 r., 4B-5104-24/15, do Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza
  8. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, postanowienie prokurator Doroty Baranowskiej z dnia 30 czerwca 2016 r.

 

 

1 Artykuł 216 § 5 Kodeksu karnego: „Ściganie odbywa się z oskarżenia prywatnego.