Jak poseł na Sejm RP Agnieszka Ścigaj z Kukiz’15 spotkanie ze mną odwołała, czyli priorytety posłów, tuż przed wyborami i po nich

Szanowni Państwo,

 

Niniejszego e-mail’a kieruję do Państwa w interesie społecznym.

Załączam do niego moje pisma z dnia 3 października br.:

  1. do Posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Agnieszki Ścigaj, zawierające prośbę o podjęcie interwencji w związku z moim zamiarem stawiennictwa w dniu 6 października w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich po kasację, którą rzecznik Adam Bodnar ma obowiązek – uważam, na podstawie przekazanych mu przeze mnie dowodów – wnieść do Sądu Najwyższego na moją korzyść od prawomocnego postanowienia sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r. kończącego postępowanie przeciwko mnie prowadzone przez Sąd w Dębicy w okresie od 14 listopada 2006 r. do 15 marca 2016 r.,
  2. do przedstawicieli opinii publicznej, prezentujące, co ze mną od 10 lat wyprawia, w sprzeczności z prawem, którego naucza od kilkunastu lat poniemiecki Żyd parch Andrzej Zoll, a także jego małżonka adw. Wiesława Zoll i trzódka „sędziów” z Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie, tumanów mściwych, i jak im wszystkim usługę ochrony świadczy nie tylko „plankton” z systemu prawnego, ale nawet tuzy wymiaru sprawiedliwości, w tym pupil Jarosława Kaczyńskiego Zbigniew Ziobro, który jak 10 lat temu chronił interesu sędziowskiej ferajny, okazując pobłażanie przestępcom w sędziowskich togach i lekceważąc zwykłych ludzi, tak chroni i pobłaża oraz lekceważy obecnie, plotąc przy tym bzdury, jak to on chce rzekomo zmieniać sądy:

 

-Polacy muszą uwierzyć, że do sądów idzie się po sprawiedliwość i nie czeka się na nią latami.

Muszą odzyskać zaufanie do sądów i samych sędziów, którzy zbyt często okazują pobłażanie przestępcom,

a lekceważenia wobec zwykłych ludzi.”
Zbigniew Ziobro, w: „Ziobro: Chcę zmieniać sądy”; „Fakt”, 28.09.2016, s. 3

 

Treść przygotowanego wcześniej pisma jak w pkt. 2 musiałem zmodyfikować.

Na poniedziałek 3 października 2016 r., na godz. 11:30 miałem umówione przed miesiącem spotkanie z posłem na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Agnieszką Ścigaj z „Kukiz’15”.

W dniu 3.10.2016 r. o godz. 09:50 zadzwonił do mnie mężczyzna, który poinformował mnie, że okazało się, iż poseł Agnieszka Ścigaj musiała bardzo pilnie wyjechać do Warszawy i nie będzie mogła spotkać się ze mną. Jako następny termin spotkania z panią poseł zaproponował poniedziałek 10 października 2016 r.

Wtedy, 10.10.2016 r., mogę być od kilku dni w szpitalu psychiatrycznym, z przyczyn podanych w niniejszym e-mail’u oraz prezentowanych w poprzednich e-mail’ach i znanych poseł Agnieszce Ścigaj z mojego pisma z dnia 1 września 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara złożonym przeze mnie w kopii w biurze poselskim poseł Agnieszki Ścigaj przy piśmie z dnia 12 września 2016 r. /Załącznik 10.1 – na piśmie z dnia 12.09.2016 r. do poseł A. Ścigaj nie ma pieczęci jej biura poselskiego, jak mi wyjaśniła odbierająca ode mnie pismo dyrektor biura poselskiego poseł Agnieszki Ścigaj w Krakowie… „pieczęć biura ma w Olkuszu”/.

Rozumiem, że poseł Agnieszka Ścigaj musiała wyjechać do Warszawy ze względu na priorytety. W sprawie bardzo ważnej dla Polski. Ważniejszej niż dyżur poselski.

Domyślam się, że na – na przykład – dwa miesiące przed następnymi wyborami do Sejmu i Senatu zmienią się priorytety pani poseł. Wtedy najważniejsi będą Polacy i pani poseł będzie pełniła dyżury – na przykład – cztery razy w tygodniu po 16 godzin. A w Internecie będzie o tym „huczało”. Potem wszystko wróci do normalności i znowu najważniejsza będzie Polska.

Po moich od 2006 roku kontaktach z posłami, w tym np. Zbigniewem Ziobrą, Donaldem Tuskiem, Jarosławem – Sitting-Bullem – Gowinem, Jarosławem Kaczyńskim, Małgorzatą Wassermann wiem, że tak się niektórym posłom zmieniają priorytety. Przed wyborami najważniejsi są dla nich Polacy – i chodzą wtedy Sitting Bulle „Gowiny” po ulicach swoich miast, i uśmiechają się, i przymilają, i mizdrzą, i kokietują, i proszą o głosy – po wyborach najważniejsza staje się Polska i żeby poseł Gowin łaskaw był udzielić gawiedzi audiencji trzeba protest przed jego biurem poselskim organizować, a nawet strajk okupacyjny w jego biurze.

Jakkolwiek nagły i niespodziewany wyjazd poseł Agnieszki Ścigaj w dniu 3 października 2016 r. uniemożliwił jej spotkanie ze mną, to złożyłem 03.10.2016 r. w jej biurze poselskim w Krakowie przygotowane na nasze spotkanie pismo skierowane do pani poseł, wraz z 27 – według wykazu – załącznikami /Załącznik 1/.

 

Z poważaniem,

 

Zbigniew Kękuś xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Kraków, dnia 3 października 2016 r.

Zbigniew Kękuś

 

Państwo:

  1. Pan Paweł Kukiz, Przewodniczący KWW „Kukiz’15”, Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, ul. Wiejska 4/6/8, 00-902 Warszawa
  2. Pan Jacek Majchrowski, Prezydent Krakowa, Plac Wszystkich Świętych 3-4, 31-004 Kraków
  3. Pan Józef Pilch, Wojewoda Małopolski, ul. Basztowa 22, 31-156 Kraków
  4. Panowie: Bogusław Kośmider, Dominik Jaśkowiec, Marek Lasota, Sławomir Pietrzyk – Przewodniczący i Wiceprzewodniczący Rady Miasta Krakowa, Plac Wszystkich Świętych 3-4, 31-004 Kraków
  5. Pan insp. Janusz Barcik, Komendant Miejski Policji w Krakowie ul. Siemiradzkiego 24, 31-137 Kraków
  6. Pani Małgorzata Gersdorf, Prezes Sądu Najwyższego, Plac Krasińskich 2/4/6, 00-951 Warszawa
  7. Pan Marek Cebulak, Dyrektor Grodzkiego Urzędu Pracy w Krakowie, ul. Wąwozowa 34, 31-752 Kraków
  8. Pan adw. Robert Bryk, Kancelaria Adwokacka, ul. Kraszewskiego 5, 39-200 Dębica
  9. Pan Jerzy Kwaśniewski, Prezes Instytutu na rzecz Kultury Prawnej Ordo Iris, ul. Górnośląska 20, m. 6, 00-484 Warszawa
  10. Pan Wojciech Harpula, Redaktor Naczelny, „Gazeta Krakowska”, Al. Pokoju 3, 31-548 Kraków
  11. Pan Marek Kęskrawiec, Redaktor Naczelny „Dziennik Polski’, Al. Pokoju 3, 31-548 Kraków
  12. Pan Piotr Mucharski, Redaktor Naczelny, Tygodnik Powszechny, ul. Wiślna 12, 31-007 Kraków
  13. Pan Michał Olszewski, Redaktor Naczelny „Gazeta Wyborcza – Gazeta Kraków”, ul. Cystersów 9, 31-553 Kraków
  14. Pani Edyta Stanek, Redaktor Naczelny „Fakt Kraków”, ul. Grzegórzecka 10, 31-530 Kraków

 

Do wiadomości:

  1. Pani Agnieszka Ścigaj, Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, ul. Długa 48/15, 31-146 Kraków
  2. Pan Adam Bodnar, Rzecznik Praw Obywatelskich, Al. Solidarności 77, 00-090 Warszawa
  3. Andrzej Duda Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, ul. Wiejska 10, 00-952 Warszawa
  4. Pan Marek Kuchciński, Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej, ul. Wiejska 4/6/8, 00-902 Warszawa
  5. Pan Stanisław Karczewski, Marszałek Senatu Rzeczypospolitej Polskiej, ul. Wiejska 6, 00-902 Warszawa
  6. Pan Stanisław Piotrowicz, Przewodniczący Sejmowej Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka, Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, ul. Wiejska 4/6/8, 00-902 Warszawa
  7. Pani Małgorzata Wassermann Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Zastępca Przewodniczącego Sejmowej Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka Biuro Poselskie ul. Wilhelma Feldmana 4 lok. 3 31-130 Kraków
  8. Pani Beata Szydło, Prezes Rady Ministrów, Kancelaria Prezesa Rady Ministrów, Al. Ujazdowskie 1/3, 00-583 Warszawa
  9. SSA Krzysztof Sobierajski, Prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie, ul. Przy Rondzie 3, 31-547 Kraków
  10. SSO Beata Morawiec Prezes Sądu Okręgowego w Krakowie, ul. Przy Rondzie 7, 31-547 Kraków
  11. Pan Marek Woźniak, Prokurator Regionalny w Krakowie, ul. Cystersów 18, 31-553 Kraków
  12. Pan Rafał Babiński, Prokurator Okręgowy w Krakowie, ul. Mosiężnicza 2, 30-965 Kraków
  13. inni; www.kekusz.pl, www.aferyprawa.eu, www.monitor-polski.pl

 

Szanowni Państwo,

 

Treść niniejszego, przygotowanego wcześniej pisma zmuszony byłem w ostatniej chwili zmodyfikować o niniejszy „Wstęp”.

Na poniedziałek 3 października 2016 r., na godz. 11:30 miałem umówione przed miesiącem spotkanie z posłem na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Agnieszką Ścigaj z „Kukiz’15”.

W dniu 3.10.2016 r. o godz. 09:50 zadzwonił do mnie mężczyzna, który poinformował mnie, że okazało się, iż poseł Agnieszka Ścigaj musiała bardzo pilnie wyjechać do Warszawy i nie będzie mogła spotkać się ze mną. Jako następny termin spotkania z panią poseł zaproponował poniedziałek 10 października 2016 r.

Wtedy, 10.10.2016 r., mogę być od kilku dni w szpitalu psychiatrycznym, z przyczyn podanych w niniejszym e-mail’u oraz prezentowanych w poprzednich e-mail’ach i znanych poseł Agnieszce Ścigaj z mojego pisma z dnia 1 września 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara złożonym przeze mnie w kopii w biurze poselskim poseł Agnieszki Ścigaj przy piśmie z dnia 12 września 2016 r. /Załącznik 10.1 – na piśmie z dnia 12.09.2016 r. do poseł A. Ścigaj nie ma pieczęci jej biura poselskiego, jak mi wyjaśniła odbierająca ode mnie pismo dyrektor biura poselskiego poseł Agnieszki Ścigaj w Krakowie… „pieczęć biura ma w Olkuszu”/.

Jakkolwiek nagły i niespodziewany wyjazd poseł Agnieszki Ścigaj w dniu 3 października 2016 r. uniemożliwił jej spotkanie ze mną, to złożyłem 03.10.2016 r. w jej biurze poselskim w Krakowie przygotowane na nasze spotkanie pismo skierowane do pani poseł, wraz z 27 – według wykazu – załącznikami /Załącznik 1/.

 

xxx

 

A oto treść pisma, które zamierzałem doręczyć Państwu po spotkaniu w dniu 3 października z posłem na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Agnieszką Ścigaj:

 

Dotyczy:

  1. Czy mnie rzecznik praw obywatelskich Adam Bodnar pozbawi:
    1. zdrowia, czy
    2. życia

w obronie interesu byłego rzecznika praw obywatelskich Żyda parcha Andrzeja Zolla i jego małżonki adw. Wiesławy Zoll oraz sędziów i prokuratorów – moja prośba do Posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Agnieszki Ścigaj z „Kukiz’15”.

  1. Zawiadomienie, że:
    1. informacje na mój temat są umieszczone na:
      1. stronie www.kekusz.pl,
      2. blogu red. Marka Podleckiego www.monitor-polski.pl,
      3. www.monitorpolski-YouTube.pl.
    2. kopie dokumentów poświadczających fakty przedstawione w niniejszym piśmie są umieszczone w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl,
    3. kopia niniejszego pisma oraz kopia odpowiedzi na nie zostaną umieszczone w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl.

 

RYTUALNY UBÓJ GOJA” – «Działania realizowane wobec mnie od 10 lat przez poniemieckiego Żyda parcha, Andrzeja Zolla i innych funkcjonariuszy zażydzonego systemu prawnego Rzeczypospolitej Polskiej.»

Zbigniew Kękuś

 

PARCH” – «Obraźliwe określenie Żyda, dziś już archaiczne,

choć z nieznanych powodów pomijane we wszelkich słownikach»

Słownik Języka Polskiego

 

Najlepszego z gojów zabij”

Talmud, Soferin XV par. 10

Szanowni Państwo,

 

Niniejsze pismo kieruję do Państwa w interesie społecznym.

Udowodnię, że jego tytuł nie jest ani trochę przesadą. Przedstawię, do czego są zdolni, gdy muszą bronić swoich wizerunków autorytetów moralnych o nieskazitelnych charakterach funkcjonariusze Rzeczypospolitej Polskiej, którą tak definiuje Konstytucja:

Rzeczpospolita Polska jest demokratycznym państwem prawnym,

urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej.”

Artykuł 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

i których zasady działania w służbie publicznej Konstytucja tak określa:

 

Organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa.”
Artykuł 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

Przypomnę – już Państwa o tym informowałem, podając przykład śp. Claudiu Crulicy, zagłodzonego na śmierć w Areszcie Śledczym w Krakowie przez dwie panie asesor – że do największych nawet zbrodni są zdolni w obronie swego interesu.

 

Od dawna informuję Państwa o działaniach realizowanych wobec mnie od wielu lat przez gromadę sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie, byłego rzecznika praw obywatelskich Andrzeja Zolla, jego małżonkę adw. Wiesławę Zoll oraz broniących ich interesów i tak samo jak oni naruszających moje prawa i pozbawiających mnie możności korzystania z nich sędziów, prokuratorów, kolejnych – po A. Zollu – Rzeczników Praw Obywatelskich i Prokuratorów Generalnych.

Obecnie zaprezentuję dowody z ostatnich tygodni i dni. Zachowanie:

  1. ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobry,
  2. rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara.

 

Przypomnę je Państwu, bo są przyczyną prośby, którą w dniu 3 października br. skierowałem do Posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Pani Agnieszki Ścigaj. Osobiście, podczas spotkania z Panią Poseł w jej Biurze Poselskim w Krakowie oraz skierowanym do niej tego dnia pismem – Załącznik 10:

Zbigniew Ziobro powiedział przed kilkoma dniami:

 

-Polacy muszą uwierzyć, że do sądów idzie się po sprawiedliwość i nie czeka się na nią latami.

Muszą odzyskać zaufanie do sądów i samych sędziów, którzy zbyt często okazują pobłażanie przestępcom,

a lekceważenia wobec zwykłych ludzi.”
Zbigniew Ziobro, w: „Ziobro: Chcę zmieniać sądy”; „Fakt”, 28.09.2016, s. 3

 

Zbigniew Ziobro sam nie jest osobą godną zaufania, jak większość funkcjonariuszy w służbie publicznej lekceważy „zwykłych ludzi”.

Ja czekałem na jego sprawiedliwość lat… 10 /słownie: dziesięć/. Na próżno. Od dziesięciu lat Zbigniew Ziobro nie tyle okazuje pobłażanie, co chroni przestępców w prokuratorskich i sędziowskich togach – sędziów i prokuratorów niedopełniających obowiązków i/lub przekraczających uprawnienia oraz działających na szkodę mojego i mojej rodziny interesu prywatnego – oraz okrutnego, pozbawionego skrupułów w niszczeniu osoby, która mu udowodni jego zawodową, tj. prawniczą ignorancję i moralną degrengoladę poniemieckiego1Żyda ortodoksa Andrzeja Zolla i jego małżonkę, notoryczną kłamcę, oszustkę adw. Wiesławę Zoll.

Jak Państwa informowałem w poprzednio skierowanych do Państwa pismach, Sąd Rejonowy w Dębicy ścigał mnie przez prawie 10 lat, w okresie od 14 listopada 2006 r. do 15 marca 2016 r., na podstawie aktu oskarżenia prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r., którym ta oskarżyła mnie o to, że w okresie od stycznia 2003 r. do maja lub września 2005 r., w Krakowie, za pośrednictwem portalu internetowego Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca www.zgsopo.webpark.pl i – jak podała „założonej przez siebie strony pod domeną zkekus.w.interia.pl” popełniłem osiemnaście przestępstw, tj. Załącznik 10.4:

  1. pkt. I, III-XVI aktu oskarżeniaznieważyłem i w związku z pełnieniem obowiązków służbowych /art. 226 § 1 k.k./ i zniesławiłem /art. 212 § 2 k.k./ piętnaścioro sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie – SSO Maja Rymar /była Prezes Sądu Okręgowego w Krakowie/ SSO Ewa Hańderek, SSO Teresa Dyrga, SSR Agata Wasilewska-Kawałek, SSO Agnieszka Oklejak, SSO Danuta Kłosińska, SSR Izabela Strózik, SSO Anna Karcz-Wojnicka, SSO Jadwiga Osuch, SSO Małgorzata Ferek, SSA Włodzimierz Baran /były Prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie/, SSA Jan Kremer, SSA Maria Kuś-Trybek, SSA Anna Kowacz-Braun, SSA Krzysztof Sobierajski /obecny prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie/,
  2. pkt II aktu oskarżeniazniesławiłem /art. 212 § 2 kk/ adwokata Wiesławę Zoll, pełnomocnika mojej żony w prowadzonym przez Sąd Okręgowy w Krakowie i Sąd Apelacyjny w Krakowie w latach 1997-2006 postępowaniu z mojego powództwa o rozwód /sygn. akt Sądu Okręgowego w Krakowie XI CR 603/04/,
  3. pkt XVII aktu oskarżeniaznieważyłem /art. 226 § 3 k.k./ i zniesławiłem /art. 212 § 2 k.k./ konstytucyjny organ Rzeczypospolitej Polskiej, rzecznika praw obywatelskich w osobie piastującego ten urząd Andrzeja Zolla,
  4. pkt XVIII aktu oskarżenia – rozpowszechniałem wiadomości z rozprawy sądowej prowadzonej z wyłączeniem jawności – art. 241 § 2 k.k.

Sąd Najwyższy przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Dębicy.

Przypisane mi czyny miałem popełnić w związku z postępowaniem o rozwód pomiędzy mną i moją żoną, prowadzonym od czerwca 1997 r. do kwietnia 2006 r. przez Sąd Okręgowy w Krakowie, przy udziale Sądu Apelacyjnego w Krakowie.

Każda z w.w. osób uznała się za pokrzywdzoną przeze mnie i pragnąc uczynić mnie przestępcą złożyła dwukrotnie – w postępowaniu prowadzonym przez prokurator R. Ridan oraz podczas rozprawy głównej prowadzonej przez sędziego Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasza Kuczmę – obciążające mnie zeznania.

W przypadku odmowy ich złożenia na etapie postępowania przygotowawczego prokurator R. Ridan musiałaby umorzyć postępowanie przeciwko mnie w zakresie dotyczącym osoby, która odmówiłaby złożenia zeznań i poinformowała prokurator, że nie czuje się pokrzywdzona przeze mnie i nie chce, żeby z jej udziałem były prowadzone przez prokuraturę czynności przeciwko mnie.

Zanim mnie obciążyli zeznaniami, w.w. sędziowie oraz rzecznik praw obywatelskich A. Zoll i adw. Wiesława Zoll przez kilka lat naruszali moje i moich wtedy małoletnich dzieci konstytucyjne i ustawowe prawa obywatelskie, albo pozbawiali nas możności korzystania z naszych praw.

 

Jak Państwa informowałem, pismem z dnia 15 marca 2007 r. skierowanym do ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobry prezes Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca Krzysztof Łapaj zawiadomił go, że nie ja byłem sprawcą czynów, które przypisała mi prokurator R. Ridan, że nie ja założyłem portal www.zgsopo.webpark.pl i stronę pod domeną zkekus.w.interia.pl, że nie umieszczałem na nich nigdy żadnych materiałów, bo nie miałem do nich nigdy dostępu. Zawiadomił ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Z. Ziobrę, że czyny, które mnie przypisała prokurator R. Ridan popełnili członkowie Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca w realizacji celów statutowych Stowarzyszenia.

Ja także informowałem wtedy Zbigniewa Ziobrę – jako ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego i posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej – że jestem ścigany za czyny, które popełniły inne niż ja osoby, w innym mieście, niż ustaliła prokurator R. Ridan, tj. w Warszawie, a nie w Krakowie. Bez skutku.

Więcej na ten temat w materiałach umieszczonych na stronie www.kekusz.pl, w tym pt.:

  1. Moje rozliczenie z Żydami – menażeria Jarosława Kaczyńskiego: Zbigniew Ziobro, lider dobrej zmiany w resorcie sprawiedliwości i jego ferajna” – link: http://kekusz.pl/2016/09/moje-rozliczenie-z-zydami-menazeria-jaroslawa-kaczynskiego-zbigniew-ziobro-lider-dobrej-zmiany-w-resorcie-sprawiedliwosci-i-jego-ferajna/
  2. Dr Zbigniew Kękuś: Czy mnie zamordują dla Andrzeja Zolla i reszty ferajny? Wysokie zarobki sędziów.” – link: https://www.youtube.com/watch?v=AdhUDqw22P0

 

Sąd Rejonowy w Dębicy dwukrotnie przypisał mi sprawstwo przestępstw, o których popełnienie oskarżyła mnie prokurator Radosława Ridan:

  1. wyrokiem sędziego Tomasza Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r., uchylonym następnie na moją korzyść w zakresie wszystkich 18 przypisanych mi czynów dwoma wyrokami wznowieniowymi, Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 15 września 2010 r. i Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2012 r.,
  2. prawomocnym postanowieniem sędzi Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r.

 

Po wydaniu przez sędzię Beatę Stój postanowienia z dnia 15 marca 2016 r., pismem z dnia 13 czerwca 2016 r. skierowanym do ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobry złożyłem – Załącznik 1:

Pan Zbigniew Ziobro Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny Prokuratura Krajowa ul. Rakowiecka 26/30 02-528 Warszawa Dotyczy:

  1. Wniosek – na podstawie:
    1. art. 521 k.p.k., art. 523 § 1 k.p.k., art. 526 § 1 k.p.k., art. 537 § 1 i 2 k.p.k.
    2. kasacji Prokuratora Generalnego z dnia 23 sierpnia 2011 r., sygn. akt PG IV KSK 699/11, wniesionej na moją korzyść od wyroku sędziego Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasza Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r., sygn. akt II K 451/06 – Załącznik 13,
    3. wyroku wznowieniowego Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. akt IV KK 272/11, wydanego na moją korzyść od wyroku sędziego Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasza Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r., sygn. akt II K 451/06 – Załącznik 14,
    4. postanowienia sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 11 grudnia 2012 r., sygn. akt II K 854/10 /uprzednio II K 451/06, następnie II K 407/13/ – Załącznik 21,
    5. wskazania doktryny prawnej, według którego Rzecznik Praw Obywatelskich będąc organem konstytucyjnym nie jest konstytucyjnym organem Rzeczypospolitej Polskiej

o wniesienie przez Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnego do Sądu Najwyższego kasacji na moją korzyść od postanowienia sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ o umorzeniu postępowania z powodu ustania karalności czynów /art. 17 § 1 k.p.k., w zw. z art. 101 § 2 k.k. i art. 102 k.k./ – Załącznik 22.

  1. Wniosek o przedstawienie przez Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnego Sądowi Rejonowemu w Dębicy w kasacji jak w pkt. I zarzutów rażącego i mającego wpływ na treść postanowienia z dnia 15 marca 2016 r. naruszenia:
    1. prawa procesowego określonego w art. 366 § 1 k.p.k. w przypadku każdego z 18 przypisanych mi czynów,
    2. prawa materialnego określonego w art. 226 § 3 k.k., w przypadku czynu przypisanego mi w pkt. II.17.
  2. Wniosek o złożenie w kasacji jak w pkt. I wniosku do Sądu Najwyższego o wydanie wyroku uniewinniającego mnie od każdego z 18 czynów przypisanych mi przez sędzię Sądu Rejonowego w Dębicy Beatę Stój w postanowieniu z dnia 15 marca 2016 r., z powodu:
    1. w przypadku każdego z 18 przypisanych mi czynów rażącego i mającego wpływ na treść postanowienia naruszenia prawa procesowego określonego w art. 366 § 1 k.p.k., w tym – patrz: pkt III.2
    2. w przypadku czynu przypisanego mi w pkt. II.17 postanowienia rażącego i mającego wpływ na treść postanowienia naruszenia:
      1. prawa procesowego określonego w art. 366 § 1 k.p.k oraz
      2. prawa materialnego określonego w art. 226 § 3 k.k.”

Źródło: Pismo Z. Kękusia z dnia 13 czerwca 2016 r. do ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego

Zbigniewa Ziobry – Załącznik 1

 

Po tym, gdy Prokuratura Rejonowa w Łańcucie doręczyła pismo z dnia 28 lipca 2016 r., którym zawiadomiono mnie wszczęciu przez tę Prokuraturę śledztwa w sprawie o popełnieniu przez:

  1. sędziego Sądu Rejonowego w Dębicy /potem dowiedziałem się, że chodzi o sędzię Beatę Stój/,
  2. prezesa Sądu Okręgowego w Rzeszowie Tomasza Wojciechowskiego,
  3. wiceprezesa Sądu Okręgowego w Rzeszowie /potem dowiedziałem się, że chodzi o sędziego Andrzeja Borka/,

przestępstw na moją szkodę z art. 231 § 1 k.k., tj. niedopełnienia obowiązków i/lub przekroczenia uprawnień i działania na szkodę mojego interesu prywatnego, w obawie, że funkcjonariusze publiczni realizują działania na rzecz pominięcia merytorycznych zarzutów przedstawionych przeze mnie w uzasadnieniu do wniosku z pisma z dnia 13 czerwca 2016 r. do ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Z. Ziobry, skierowanym do niego oraz do prokuratora Departamentu Postępowania Sądowego Prokuratury Krajowej Krzysztofa Domagały pismem z dnia 24 sierpnia 2016 r. złożyłem – Załącznik 2: „Panowie: 1. Zbigniew Ziobro, Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny, Prokuratura Krajowa, ul. Rakowiecka 26/30, 02-528 Warszawa

2. Krzysztof Domagała, Prokuratura Krajowa, Departament Postępowania Sądowego, ul. Rakowiecka 26/30, 02-528 Warszawa

Sygn. akt: 1. Prokuratury Krajowej: PK IV Ksk 1046.2016

2. Sądu Rejonowego w Dębicy II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/

Dotyczy:

  1. Wniosek o:
    1. przedstawienie w kasacji, którą Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny wniesie do Sadu Najwyższego na moją korzyść od postanowienia sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt II K 407/13, zarzutów przedstawionych przeze mnie temu postanowieniu w pkt. I, II pisma z dnia 13 czerwca 2016 r. – Załącznik 2,
    2. złożenie w kasacji, którą Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny wniesie do Sądu Najwyższego na moją korzyść od postanowienia sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt II K 407/13, wniosku jak w pkt. III mojego pisma z dnia 13 czerwca 2016 r. – Załącznik 2.”

Źródło: Pismo Z. Kękusia z dnia 24 sierpnia 2016 r. do ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego

Zbigniewa Ziobry oraz do prokuratora Departamentu Postępowania Sądowego Prokuratury Krajowej Krzysztofa Domagały – Załącznik 2

 

Pismo z dnia 24.08.2016 r. skierowałem nie tylko do ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobry, ale także do prokuratora Krzysztofa Domagał ponieważ:

  1. był autorem pisma do mnie z dnia 27 lipca 2016 r. – Załącznik 3: „Warszawa, dnia 27.07.2016 r. Rzeczpospolita Polska Prokuratura Krajowa Departament Postępowania Sądowego /adres – ZKE/ PK IV Ksk 1046.2016 Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ Uprzejmie informuję, że Pana wniosek o wywiedzenie kasacji od postanowienia Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 15.03.2016 r., sygn. II K 407/13 zostanie rozpoznany po zbadaniu akt głównych, które zostały przesłane na żądanie tutejszego Departamentu z Sądu Rejonowego w Dębicy (łącznie 33 tomy).

Z uwagi na znaczny wzrost wpływu spraw, w tym konieczność zachowania w innych sprawach nieprzekraczalnych terminów wywodzenia kasacji na niekorzyść, sprawa II K 407/13 (w której można wnieść kasację w każdym czasie) – zostanie zbadana w miesiącu sierpniu 2016 r. Krzysztof Domagała prokurator Prokuratury Regionalnej we Wrocławiu delegowany do Prokuratury Krajowej”
Źródło: Prokuratura Krajowa Departament Postępowania Sądowego, sygn. akt PK IV Ksk 1046.2016, pismo

prokuratora Krzysztofa Domagały z dnia 27 lipca 2016 r. – Załącznik 3

  1. prowadził w czerwcu 2011 r. postępowanie wyjaśniające, po którym prokurator generalny Andrzej Seremet wniósł w dniu 23 sierpnia 2011 r. do Sądu Najwyższego kasację na moją korzyść od w.w. niesłusznego, skazującego mnie wyroku sędziego Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasza Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r. Kasacji, którą Sąd Najwyższy uznał za zasadną i na jej podstawie wydał w dniu 26.01.2012 . wspomniany wyżej wyrok wznowieniowy. Pismem z dnia 15 czerwca 2011 r. poinformował mnie prokurator K. Domagała – Załącznik 4: „Prokuratura Generalna Departament Postępowania Sądowego Zespół Kasacji /adres – ZKE/, Warszawa, dnia 15.06.2011 r., PG IV KSK 669/11 Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/

Uprzejmie informuję, że po ponownej analizie akt sprawy o sygnaturze II K 451/06 Sądu Rejonowego w Dębicy oraz przedstawionymi przez Pana argumentami, Prokurator Generalny Pan Andrzej Seremet podjął decyzję o wniesieniu w trybie art. 521 kpk kasacji na Pana korzyść, w zakresie prawomocnie osądzonych czynów z pkt II (czyn z art. 212 § 2 kk w zw. z art. 12 kk na szkodę Wiesławy Zoll) i XVIII (z art. 241 § 1 kk w zw. z art. 12 kk) wyroku Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 18.12.2007 r.

Kasacja zostanie wniesiona do Sądu Najwyższego po udostępnieniu akt sprawy przez Sąd Rejonowy w Dębicy, a jeżeli to nie będzie możliwe ze względu na toczący się proces sądowy, to akta te zostaną skopiowane, co z uwagi na ich obszerność (23 tomy) będzie wymagało pewnego czasu.

Nadmieniam jednocześnie, że obecnie w/w Sąd Rejonowy pod sygnaturą II K 87/11 prowadzi postępowanie w przedmiocie orzeczenia kary łącznej w zakresie czynów z pkt II i XVIII, wskazanych powyżej.

Ponadto informuję Pana, że Zastępca Prokuratora Generalnego Pan Robert Hernand podjął decyzję o skierowaniu do Prokuratora Apelacyjnego w Krakowie pisma służbowego, wskazującego na ujawnione nieprawidłowości, w zakresie prowadzonego w tej sprawie postępowania przez Prokuraturę Rejonową Kraków Śródmieście-Wschód.

Krzysztof Domagała prokurator Prokuratury Okręgowej w Jeleniej Górze delegowany do Prokuratury Generalnej”

Źródło: Prokuratura Generalna, sygn. akt PG IV KSK 669/11, pismo z dnia 15 czerwca 2011 r. Prokuratora Krzysztofa Domagały – Załącznik 4

 

Jak Państwa informowałem poprzednimi pismami, kasacja Prokuratora Generalnego z dnia 23.08.2011r. i wyrok wznowieniowy Sądu Najwyższego z dnia 26.01.2012 r. dotyczyły czynów, które sędzia T. Kuczma przypisał mi w pkt. II i XVIII skazującego mnie wyroku z dnia 18 grudnia 2007 r.

Zarzuty, które przedstawili dotyczyły jednak wszystkich 18 czynów, za które byłem ścigany na podstawie aktu oskarżenia prokurator R. Ridan z dnia 12.06.2006 r. Wszystkie zostały bowiem popełnione za pośrednictwem portalu internetowego Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca www.zgsopo.webpark.pl i – jak podała prokurator R. Ridan „założonej przez siebie strony pod domeną zkekus.w.interia.pl”

Prokurator Generalny podał w kasacji z 23.08.2011 r. m.in. – Załącznik 10.14: „Należy w tym miejscu zauważyć, że oskarżony Zbigniew Kękuś pomimo prawidłowego zawiadamiania o terminach rozpraw nie brał w nich udziału, nie składając tym samym żadnych wyjaśnień. W toku postępowania przygotowawczego wymieniony nigdy nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów i odmówił składania jakichkolwiek wyjaśnień, zaś przesłuchani pokrzywdzeni nie posiadali żadnych informacji, kto i w jakich okolicznościach zamieścił na stronach internetowych znieważające ich pisma.

Na żądanie Sądu Rejonowego w Dębicy portal Interia PL udzielił odpowiedzi, że strona zkekus.w.interia.pl została założona w dniu 26 października 2004 r., a użytkownik nie podał swoich danych osobowych, zaś portal Wirtualna Polska poinformował, że strona www.zgsopo.webpark.pl należy do Krzysztofa Łapaja zamieszkałego w Warszawie ul. /adres – ZKE/ (k.3098-3099 i 3183).

(…) Sąd Rejonowy w Dębicy w toku dalszego postępowania, na podstawie art. 394 § 2 kpk ujawnił dowody wskazane w akcie oskarżenia oraz pisma oskarżonego i pisma Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca w Warszawie, w tym pismo z dnia 15 marca 2007 r. znajdujące się w aktach (k.2660-2664), podpisane przez Krzysztofa Łapaja, w którym jak wspomniano powyżej, była zawarta informacja, że Zbigniew Kękuś nie posiadał dostępu do stron internetowych www.zgsospo.webpark.pl i zkekus.w.interia.pl, nie on je zakładał, ani też nigdy nie administrował. (…) W realiach niniejszej sprawy, zebrany materiał dowodowy nie pozwala na ustalenie, czy Zbigniew Kękuś jest sprawcą, współsprawcą, podżegaczem, pomocnikiem, czy teść w ogóle nie miał świadomości, że pisma przez niego sporządzone, a skierowane do różnych instytucji zostaną zamieszczone na wskazanych stronach internetowych.

W powyższej sprawie, jak wskazano w zarzutach kasacji doszło do rażącego naruszenia przepisów prawa procesowego, które miało istotny wpływ na treść wyroku, a mianowicie art. 366 § 1 kk, jak też art. 7kpk, wskutek przekroczenia przez sąd orzekający zasady swobodnej oceny dowodów i dokonania dowolnej ich oceny, oderwanej od realiów sprawy.

W tej sytuacji wniesienie kasacji z urzędu na korzyść oskarżonego Zbigniewa Kękusia jest uzasadnione.

z upoważnienia Prokuratora Generalnego Robert Hernand Zastępca Prokuratora Generalnego”

 

Sąd Najwyższy podał w wyroku wznowieniowym z dnia 26.01.2012 r. – Załącznik 10.15: „Sąd Najwyższy zważył co następuje. Kasacja okazała się zasadna.

Ma rację skarżący, że analiza akt przedmiotowej sprawy wskazuje na to, iż w zakresie rozstrzygnięć zawartych w punktach II i XVIII zaskarżony wyrok został wydany na podstawie niepełnego materiału dowodowego oraz bez wszystkich okoliczności, co stanowi naruszenie art. 366 § 1 k.p.k. Nadto, Sąd Rejonowy dokonał ustaleń faktycznych wbrew wymaganiom określonym w art. 7 k.p.k., nie stosując się do zasady swobodnej oceny dowodów i przeprowadzając w istocie dowolną ocenę zebranego materiału dowodowego. W efekcie poczynił ustalenia faktyczne, które nie mają jakiegokolwiek oparcia w dowodach ujawnionych na rozprawie, a wręcz są sprzeczne z treścią tych dowodów.

(…) Na wstępie podkreślić należy, że Zbigniew Kękuś nie przyznał się do popełnienia zarzuconych mu czynów o odmówił składania wyjaśnień. Przesłuchani w sprawie pokrzywdzeni nie posiadali żadnych informacji, kto i w jakich okolicznościach zamieścił na stronach internetowych znieważające ich pisma.

W tej sytuacji bardzo ważnego znaczenia nabierają uzyskane od portali Interia PL i Wirtualna Polska informacje, z których wynika, że strona zkekus.w.interia.pl została założona w dniu 26 października 2004 r., a użytkownik nie podał swoich danych osobowych, zaś strona www.zgsopo.webpark.pl należy do Krzysztofa Łapaja zamieszkałego w Warszawie /…/.

Uchybienia jakich dopuściła się Sąd Rejonowy mogły albo wręcz miały wpływ na treść wyroku. Nie można przecież wykluczyć, że zeznania Krzysztofa Łapaja doprowadziłyby do zgoła odmiennego rozstrzygnięcia sprawy. Z kolei błędna ocena pisma portalu Interia PL wprost decyduje o tym, że przyjęty w opisie obu czynów (pkt II i XVIII wyroku) okres przestępczej działalności jest nieprawidłowy.

Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok w zakresie rozstrzygnięć zawartych w punktach II i XVIII i w tej części przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Dębicy.

Ponownie rozpoznając sprawę Sąd Rejonowy w Dębicy winien przedsięwziąć wszelkie niezbędne starania, aby przesłuchać w charakterze świadka Krzysztofa Łapaja (wysłać mu wezwania na adres domowy), a nadto winien wziąć pod uwagę i prawidłowo ocenić pismo portalu Interia PL.”

 

Jakkolwiek wszystkie czyny przypisane mi przez prokurator Radosławę Ridan zostały popełnione za pośrednictwem portalu www.zgsopo.webpark.pl i strony pod domeną zkekus.w.interia.pl, to jednak Prokurator Generalny nie mógł objąć wszystkich kasacją, którą wniósł do Sądu Najwyższego w dniu 23.08.2011 r. – a Sąd Najwyższy objąć wszystkich wyrkiem wznowieniowym z dnia 26.01.2012 r. – ponieważ:

  1. art. 521 § 1 k.p.k. stanowi:„Prokurator Generalny, a także Rzecznik Praw Obywatelskich może wnieść kasację od każdego prawomocnego orzeczenia sądu kończącego postępowanie.
  2. w dniu 15 września 2010 r. – tj. przed wniesieniem przez Prokuratora Generalnego kasacji z dnia 23.08.2011r. – Sąd Okręgowy w Rzeszowie wydał pierwszy z w.w. wyroków wznowieniowych na moją korzyść od wyroku sędziego T. Kuczmy z dnia 18.12.2007 r., uchylając go w zakresie 16 z 18 przypisanych mi czynów, tj. z pkt. I, III – XVII wyroku.

 

Nie myliłem się, prokurator Departamentu Postępowania Sądowego Prokuratury Krajowej Krzysztof Domagała rozpoznał mój wniosek z pisma z dnia 13 czerwca 2016 r. o wniesienie kasacji na moją korzyść od prawomocnego postanowienia sędzi B. Stój z dnia 15.06.2016 r. kończącego postępowanie przeciwko mnie do sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/. Całkowicie zmienił jednak stanowisko. O ile w w.w. piśmie z dnia 15.06.2011 r. podał – Załącznik 4: „Uprzejmie informuję, że po ponownej analizie akt sprawy o sygnaturze II K 451/06 Sądu Rejonowego w Dębicy oraz przedstawionymi przez Pana argumentami, Prokurator Generalny Pan Andrzej Seremet podjął decyzję o wniesieniu w trybie art. 521 kpk kasacji na Pana korzyść, w zakresie prawomocnie osądzonych czynów z pkt II (czyn z art. 212 § 2 kk w zw. z art. 12 kk na szkodę Wiesławy Zoll) i XVIII (z art. 241 § 1 kk w zw. z art. 12 kk) wyroku Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 18.12.2007 r.”, to pismem z dnia 5 września 2016 r. poinformował mnie – Załącznik 10.27: „Odpowiadając na pisma z dnia: 7.06.2016 r., 13.06.2016 r., 14.07.2016 r., 16.06.2016 ., 21.06.2016 r., 7.07.2016 r. 24.08.2016 r. i 30.08.2016 r. nadesłane do Ministerstwa Sprawiedliwości i do Prokuratury Krajowej uprzejmie informuję, że Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny nie skorzysta z przysługującego mu na mocy art. 521 § 1 k.p.k. uprawnienia i nie wniesie kasacji od prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 15.03.2016 r., sygn. II K 407/13 umarzającego w stosunku do Pana postępowanie karne o czyny z art. 216 § 2 k.k. i art. 212 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i inne (16 czynów) na podstawie art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. w zw. z art. 101 § 2 k.k. i art. 102 k.k. oraz na podstawie art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. w zw. z art. 101 § 1 pkt 4 k.k. i art. 102 k.k. o czyn z art. 226 § 3 k.k. i art. 212 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i z art. 241 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k.”

Tak samo, jak w piśmie z dnia 15 czerwca 2011 r., którego był autorem, w piśmie z dnia 5 września 2016 r. powołał się prokurator K. Domagała na analizę akt sprawy przeciwko mnie Sądu Rejonowego w Dębicy, sygn. II K 451/06, następnie II K 854/10, następnie II K 407/13.

W piśmie z dnia 15 czerwca 2011 r. podał powołując się na analizę akt sprawy – Załącznik 4: Uprzejmie informuję, że po ponownej analizie akt sprawy o sygnaturze II K 451/06 Sądu Rejonowego w Dębicy oraz przedstawionymi przez Pana argumentami, Prokurator Generalny Pan Andrzej Seremet podjął decyzję o wniesieniu w trybie art. 521 kpk kasacji na Pana korzyść, (…)”.

W piśmie z dnia 5 września 2016 r. podał – Załącznik 10.27: „W swoich pismach podnosi Pan szereg zarzutów stwierdzając, że nie zgadza się z umorzeniem wobec przedawnienia karalności czynów, bowiem czuje się niewinny i wnosi o wywiedzenie kasacji od rzeczonego powyżej postanowienia Sądu Rejonowego Dębicy, sygn. II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10 – ZKE/.

W związku z tym przeprowadzono w Departamencie Postępowania Sądowego Prokuratury Krajowej analizę akt sprawy Sądu Rejonowego w Dębicy, która nie potwierdziła słuszności podniesionych zarzutów, a tym samym nie dała podstaw do uznania, że w niniejszej sprawie istnieją przesłanki do wniesienia kasacji do Sądu Najwyższego.”

 

A przecież po wydaniu przez Sąd Najwyższy wyroku wznowieniowego z dnia 26.01.2012 r. i zwróceniu sprawy przeciwko mnie Sądowi Rejonowemu w Dębicy, sędzia referent Beata Stój w odpowiedzi na mój wniosek z pisma z dnia 29 listopada 2012 r. – złożony na podstawie dowodów doręczonych Sądowi Rejonowemu w Dębicy w 2007 roku przez operatorów internetowych, Wirtualną Polskę S.A. /pisma z 6 lipca i 6 sierpnia 2007 r./ i Interię.PL S.A. /pismo z dnia 1 października 2007 r./ – o przekazanie sprawy przeciwko mnie do rozpoznania właściwemu miejscowo sądowi rejonowemu w Warszawie wydała postanowienie, w którym poświadczyła rzeczywisty stan faktyczny – Załącznik 10.16: Sygn.aktIIK854/10POSTANOWIENIEDnia11grudnia2012r.SądRejonowywDębicyWydziałIIkarnywskładzie:Przewodniczący:SSRBeataStójProtokolant:st.sekr.sąd./imię i nazwisko Sekretarza – ZKE/porozpoznaniuwsprawieZbigniewaKękusiaoskarżonegooprzestępstwazart.212§2k.k.wzw.zart.12k.k.iinnewnioskuoskarżonegoostwierdzenieniewłaściwościiprzekazaniesprawydorozpoznaniainnemusądowinapodstawieart.35k.p.k.postanawianieuwzględnićwniosku.

UZASADNIENIE

OskarżonyZbigniewKękuśzłożyłwniosekoskierowaniesprawynaposiedzenieiwydaniepostanowieniaoniewłaściwościsądu.Oskarżonypodnosił,żesądemwłaściwymmiejscowojestsądwWarszawie,gdyżtotampopełnionoprzestępstwo,jakwynikazpismoperatorówinternetowychWirtualnejPolskiS.A.iInterii.PLS.A.

Przestępstwa,którychpopełnieniezarzucasięZbigniewowiKękusiowi,wzasadzieprzestępstwamiformalnymi,amiejscemichpopełnienia,jakożemiałyzostaćpopełnionezapośrednictwemInternetu,możebyćtakżemiejsce,gdzieznajdujesięserwer,naktórymzostałyzapisanetreścirozpowszechnianewsieci(takm.in.PatrycjaKozłowska-KaliszwKomentarzudoart.6Kodeksukarnego,SIPLex.LexOmega,45/2012).IstotniezinformacjiuzyskanychodWirtualnejPolskiwynika,żestronawww.zgsopo.webpark.plzałożonazostałaprzezosobęmieszkającąwWarszawie,niemniejnieustalono,ktoigdziezałożyłstronęhttp:/zkekus.w.interia.pl/,naktórejtakżeumieszczanoobraźliwetreści.Wtejsytuacjiwłaściwymdorozpoznaniasprawyjestsąd,wktóregookręgunajpierwwszczętopostępowanieprzygotowawcze,czyliwtymprzypadkuSądRejonowydlaKrakowaŚródmieścia.Zuwaginato,SądtenzostałwyłączonyodrozpoznaniatejsprawyiprzekazanodoSąduRejonowegowDębicy,tutejszySądpozostajewłaściwydojejrozpoznania.Namarginesienależyzauważyć,żeprzekazaniesprawywedługwłaściwościdoinnegosądumożenastąpićjedyniewtedy,gdywłaściwośćtaniebudziwątpliwości,tymczasemwniniejszejsprawieuzasadnionewątpliwościcodomiejscapopełnieniaczynów.ZuwaginapowyższeSądnieuwzględniłwnioskuoskarżonegoiorzekł,jakwsentencjipostanowienia.NaoryginalewłaściwepodpisyStarszySekretarz/imię i nazwisko Sekretarza – ZKE/
Źródło: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 854/10, postanowienie z dnia 11 grudnia 2012 r. prezesa Sądu

Beaty Stój – Załącznik 10.16

 

Podkreślić należy, że sędzia Beata Stój sporządziła postanowienie z dnia 11 grudnia 2012 r.:

  1. prawie 10, 9 i 8 lat po tym, gdy popełniano – w okresie „od stycznia 2003 r. do września 2005 r.” – czyny, których sprawstwo przypisała mi prokurator R. Ridan aktem oskarżenia z dnia 12.06.2006 r.,
  2. ponad 6 lat po tym, gdy prokurator Radosława Ridan sporządziła – w dniu 12 czerwca 2006 r. – akt oskarżenia,
  3. 4 i pół roku po tym, gdy Sąd Najwyższy wydał w.w. wyrok wznowieniowy z dnia 12.01.2012 r., w którego wskazaniach dla Sądu Rejonowego w Dębicy podał – Załącznik 10.15: „Ponownie rozpoznając sprawę Sąd Rejonowy w Dębicy winien przedsięwziąć wszelkie niezbędne starania, aby przesłuchać w charakterze świadka Krzysztofa Łapaja (wysłać mu wezwania na adres domowy),”,podając w uzasadnieniu – Załącznik 10,15: Sąd Rejonowy w Dębicy odstąpił od przesłuchania świadka Krzysztofa Łapaja, a swoją decyzję uzasadnił brakiem możliwości doręczenia mu wezwania, jak tez brakiem informacji o miejscu zamieszkania.

W realiach sprawy decyzja Sądu Rejonowego w Dębicy była przedwczesna.

(…) Odstępując od przesłuchania w charakterze świadka Krzysztofa Łapaja, w świetle poczynionych wyżej uwag, Sąd Rejonowy w Dębicy dopuścił się naruszenia art. 366 § 1 k.p.k., który obligował ten Sąd do podjęcia wszelkich starań do wyjaśnienia wszystkich okoliczności istotnych dla merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy. Przesłuchanie Krzysztofa Łapaja było konieczne ponieważ w swoim piśmie z dnia 15 marca 2007 r. wskazał on, iż Zbigniew Kękuś nie posiadał dostępu do stron internetowych zkekus.w.interia.pl i www.zgsopo.webparl.pl – nie on je zakładał i nie on nimi administrował. Ewentualne potwierdzenie tych informacji może mieć podstawowe znaczenie dla odpowiedzialności Zbigniewa Kękusia.”

 

Wskazać należy, że art. 442 § 3 k.p.k. stanowi: „Zapatrywania prawne i wskazania sądu odwoławczego co do dalszego postępowania są wiążące dla sądu, któremu sprawę przekazano do ponownego rozpoznania.

Tymczasem sędzia Beata Stój podała w postanowieniu z dnia 15 marca 2016 r. – Załącznik 10.3: Jakkolwiek Sąd Najwyższy polecił przesłuchać świadka Krzysztofa Łapaja, Sąd w niniejszym postępowaniu uznał, że jest to nadmiernie utrudnione i jednocześnie zbędne.

Źródło: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, postanowienie sędzi

Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r. – Załącznik 10.3

 

Co zatem analizował prokurator Krzysztof Domagała i dlaczego podał, że – Załącznik 10.27:„Badanie akt pozwoliło na stwierdzenie, że Sąd Rejonowy orzekając w tej sprawie oparł się na całokształcie ujawnionego materiału dowodowego.”, jeśli sędzia Beata Stój nie przeprowadziła najważniejszego, nakazanego jej do przeprowadzenia przez Sąd Najwyższy, dowodu w sprawie przeciwko mnie?

 

Zdumiewa nie tylko zmiana w okresie od 15 czerwca 2011 r. do dnia 5 września 2016 r. stanowiska prokuratora K. Domagały – mimo w.w. postanowienia sędzi Beaty Stój z dnia 11 grudnia 2012 r. /Załącznik 10.16/, ale także uzasadnienie, które przedstawił. Podał m.in. – Załącznik 10.27:

  1. Sąd Rejonowy w Dębicy dołożył wiele starań, aby wszechstronnie wyjaśnić okoliczności związane z zarzucanymi Panu czynami, co jednakże z powodu wielokrotnego niestawiennictwa Pana na rozprawie, de facto uniemożliwiło to Sądowi.
  2. Badanie akt pozwoliło na stwierdzenie, że Sąd Rejonowy orzekając w tej sprawie oparł się na całokształcie ujawnionego materiału dowodowego.
    Orzeczenie Sądu Rejonowego umotywowano poprawnie, w sposób umożliwiający odtworzenie toku rozumowania sądu I instancji.”

 

Tych według prokuratora K. Domagały „wiele starań” to…. naruszenie przez sędzię B. Stój prawa określonego w art. 442 § 3 k.p.k. i nie wykonanie przez 4… lata wskazania Sądu Najwyższego z wyroku wznowieniowego z dna 26.01.2012 r. „Ponownie rozpoznając sprawę Sąd Rejonowy w Dębicy winien przedsięwziąć wszelkie niezbędne starania, aby przesłuchać w charakterze świadka Krzysztofa Łapaja (wysłać mu wezwania na adres domowy),”, bo – jak wyjaśniła sędzia Beata Stój w postanowieniu z 15 marca 2016 r. – Załącznik 10.3:Jakkolwiek Sąd Najwyższy polecił przesłuchać świadka Krzysztofa Łapaja, Sąd w niniejszym postępowaniu uznał, że jest to nadmiernie utrudnione i jednocześnie zbędne.

 

Postawiony mi przez prokuratora K. Domagałę zarzut niestawiennictwa na rozprawie – Załącznik 10.27: „(…) co jednakże z powodu wielokrotnego niestawiennictwa Pana na rozprawie, de facto uniemożliwiło to Sądowi.” polega nie nieprawdzie, znaczy jest – po prostu – kłamstwem.

Po tym, gdy Sąd Okręgowy w Rzeszowie wydał pierwszy z w.w. wyroków wznowieniowych, z dnia 15 września 2010 r., na moją korzyść w zakresie 16 przestępstw przypisanych mi przez sędziego T. Kuczmę wyrokiem z dnia 18.12.2007 r. i zwrócił sprawę przeciwko mnie Sądowi Rejonowemu w Dębicy do ponownego rozpoznania, wyznaczona na referenta sędzia Beata Stój wyznaczyła pierwszą rozprawę główną na dzień 15 marca 2011 r.

Stawiłem się na tę rozprawę. Sędzia Beata Stój mnie przesłuchała.

Składając zeznania przedstawiłem najważniejsze wady prawne aktu oskarżenia prokurator R. Ridan z dnia 12.06.2006 r. Po ich przedstawieniu przeze mnie sędzia Beata Stój wydała postanowienie o poddaniu mnie badaniom psychiatrycznym.

Dowodami poświadczającymi moją obecność na rozprawie głównej w dniu 15 marca 2011 r. – tj. kłamstwa prokuratora K. Domagały – są m.in.:

  1. Opinia sądowo-psychiatryczna biegłych z listy prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie, lekarzy psychiatrów, Katarzyny Bilskiej-Zaremby i Mariusza Patli z dnia 9 czerwca 2014 r., w której zacytowali złożone przeze mnie w dniu 15 marca 2011 r. zeznania – Załącznik 5: „(…) Podczas Rozprawy Głównej dnia 15 marca 2011 roku nie przyznał się do zarzucanych mu czynów. Zeznał: Nie przyznaję się do popełnienia zarzucanych mi czynów. Chcę poinformować, iż nie jestem sprawcą czynów, o które zostałem oskarżony. Czyny te popełnili członkowie Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca, którego to ja też jestem członkiem. Zapisy na stronie internetowej www.zgsopo.webpark.pl i ww.zkekus.w.interia.pl były zamieszczane z komputera zarządu głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca. Siedziba stowarzyszenia mieści się w Warszawie. W czasie wskazanym w akcie oskarżenia, tj. od listopada 2002 roku do października 2006 roku pracowałem we Wrocławiu w Banku Zachodnim WBK, a mieszkałem w Krakowie. Nie wiem, skąd ta osoba, która umieszczała moje pisma, miała pisma, które składałem w różnych instytucjach wymiaru sprawiedliwości. Niektóre z nich składałem też w zarządzie stowarzyszenia, ponieważ celem statusowym stowarzyszenia jest ochrona praw ojców.
    Nie pamiętam, czy zastrzegałem, że nie można tego publikować.
    Gdyby przestrzegano praw moich dzieci, osoby ze stowarzyszenia, które umieściły na stronach internetowych moje pisma, zamknęłyby tę stronę, tj. stronę
    www.zkekus.w.interia. Tak myślę.
    Prezesem stowarzyszenia obrony praw ojca jest Krzysztof Łapaj. Z tego, co wiem, to mieszka on w Warszawie. Podaje jako adres do korespondencji ulicę
    /nazwa ulicy – ZKE/. Ja nie wysyłałem mu na ten adres korespondencji, nie spotykam się z nim. Według mej wiedzy w aktach II.K. 854/10 /uprzednio II K 451/06, następnie II K 407/13 – ZKE/ znajduje się postanowienie Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 30.11.2016 r., w którym Sąd stwierdza, cytuję: „Wypełnienie znamion zarzucanych przez prokuratora występków stanowi nie sam fakt sporządzania przedmiotowych pism, ale publiczne ich rozpowszechnienie. Do przypisania więc sprawcy przestępnego zachowania potrzebne jest wykazanie, że to on takie informacje oraz treści wyczerpujące znamiona przestępstw z art. 226 § 1kk, 212 § 2 kk lub 226 § 3 kk oraz 241 § 2 kk na stronach internetowych zamieszczał. W zgromadzonym materiale dowodowym brak jest natomiast dowodów dotyczących ustalenia danych osoby, która zamieszczała informacje na stronach internetowych www.zgsopo.webpark.pl i www.zkekus.w.interia.pl. Wprawdzie nie ulega wątpliwości, że pisma te znajdujące się w aktach sprawy, wydrukowane ze stron internetowych, związane są bezpośrednio z prowadzoną w Sądzie Okręgowym w Krakowie sprawą I CR 603/04 i częściowo, treścią pokrywają się z pismami kierowanymi przez Z. Kękusia”
    Źródło: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, Opinia sądowo-

psychiatryczna z dnia 5 czerwca 2014 r. – Załącznik 5

  1. postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 14 kwietnia 2015 r. o poddaniu mnie obserwacji psychiatrycznej, w którym ona także poświadczyła moje stawiennictwo na rozprawie głównej w dniu 15 marca 2011 r. i złożenie przeze mnie zeznań – Załącznik 6: Zbigniew Kękuś w swoich wyjaśnieniach złożonych w dniu 15 marca 2011 r. zaprzeczył, aby umieszczał na stronach internetowych swoje pisma. Według oskarżonego czyniły to inne osoby ze Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca bez jego wiedzy i zgody. Oskarżony wyjaśnił też, iż nie on był założycielem strony zkekus.w.interia.pl i nie on był jej użytkownikiem, a osoby ze Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca (k. 3680, t. XXIII),

Źródło: Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/,

postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 14 kwietnia 2015 r. – Załącznik 6

 

Co analizował zatem – i na ile rzetelnie – prokurator Prokuratury Krajowej Krzysztof Domagała, że w piśmie z dnia 5 września 2016 r. podał – Załącznik 10.27: „Sąd Rejonowy w Dębicy dołożył wiele starań, aby wszechstronnie wyjaśnić okoliczności związane z zarzucanymi Panu czynami, co jednakże z powodu wielokrotnego niestawiennictwa Pana na rozprawie, de facto uniemożliwiło to Sądowi.?

 

W odniesieniu do obrony, w którą wziął prokurator K. Domagała sędzię Beatę Stój podając „Sąd Rejonowy w Dębicy dołożył wiele starań, aby wszechstronnie wyjaśnić okoliczności związane z zarzucanymi Panu czynami, (…)” wskazać należy, że jego stanowisku przeczy nie tylko oświadczenie sędzi Beaty Stój z postanowienia z dnia 15 marca 2016 r. – Załącznik 10.3: Jakkolwiek Sąd Najwyższy polecił przesłuchać świadka Krzysztofa Łapaja, Sąd w niniejszym postępowaniu uznał, że jest to nadmiernie utrudnione i jednocześnie zbędne., ale także twierdzenie mojego obrońcy z urzędu – sędzia Beata Stój uznała po wydaniu przez Sąd Okręgowy w Rzeszowie i Sąd Najwyższy w.w. wyroków wznowieniowych na moją korzyść od wyroku sędziego T. Kuczmy z 18.12.2007 r., że ma uzasadnione wątpliwości co do mojej poczytalności i wydała w dniu 16.04.2012 r., na podstawie art. 79 § 1 pkt 3 k.p.k.: „§ 1. W postępowaniu karnym oskarżony musi mieć obrońcę, jeżeli: (…) 3) zachodzi uzasadniona wątpliwość co do jego poczytalności., zarządzenie o wyznaczeniu mi obrońcy z urzędu, adw. Roberta Bryka – zamieszczone w zażaleniu z dnia 21 kwietnia 2015 r. na w.w. postanowienie sędzi B. Stój z dnia 14 kwietnia 2015 r. o poddaniu mnie obserwacji psychiatrycznej. Adw. Robert Bryk podał – Załącznik 7: „Jeżeli już sama sensowność badania poczytalności oskarżonego po 10 latach od czynów w formie nie zwykłej opinii, ale obserwacji psychiatrycznej budzi wątpliwości co do merytorycznej celowości, to nie sposób dopuścić możliwości umorzenia postępowania w tej sprawie bez postępowania dowodowego.

Jednak w tej sprawie przez ostatnie 3 lata Sąd I instancji nie podjął nawet prób merytorycznego rozpoznania sprawy i wszczęcia postępowania rozpoznawczego. Zaniedbanie to jest tak daleko idące, że zdaniem obrony doszło już do naruszenia prawa oskarżonego do rozpoznania jego sprawy w rozsądnym czasie, a obrona nie może uzyskać od Sądu wszczęcia procesu.

Wynik obserwacji psychiatrycznej nie zwolni Sądu od przeprowadzenia postępowania dowodowego, a zwłaszcza w świetle wskazań udzielonych przez SN przy rozpoznaniu kasacji.

W tym stanie rzeczy zażalenie uważam za zasadne i wnoszę, jak na wstępie. za oskarżonego – obrońca Adwokat Robert Bryk”
Źródło: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13, zażalenie adw. Roberta Bryka z dnia 21 kwietnia 2015 r.

na postanowienie SSR Beaty Stój z dnia 14 kwietnia 2015 r. /podkreślenia moje – ZKE/ – Załącznik 7

 

A jednak sędzia Beata Stój zwolniła się z przeprowadzenia postępowania dowodowego „w świetle wskazań udzielonych przez SN przy rozpoznaniu kasacji.”, a mimo że podając w postanowieniu z dnia 15 marca 2016 r. Jakkolwiek Sąd Najwyższy polecił przesłuchać świadka Krzysztofa Łapaja, Sąd w niniejszym postępowaniu uznał, że jest to nadmiernie utrudnione i jednocześnie zbędne. przyznała się do niedopełnienia obowiązków określonych w art. 442 § 3 k.p.k. prokurator Departamentu Postępowania Sądowego Prokuratury Krajowej Krzysztof Domagała wziął ją w obronę podając w piśmie do mnie z dnia 5 września 2016 r. – Załącznik 10.27: „Sąd Rejonowy w Dębicy dołożył wiele starań, aby wszechstronnie wyjaśnić okoliczności związane z zarzucanymi Panu czynami, co jednakże z powodu wielokrotnego niestawiennictwa Pana na rozprawie, de facto uniemożliwiło to Sądowi.

Jak udowodniłem… jedno zdanie, dwa kłamstwa nieskazitelnego charakteru Krzysztofa Domagały. Przypomnę:

 

Prokuratorem może być powołany ten,

kto (…) 2. jest nieskazitelnego charakteru.

Artykuł 14.1. ustawy o prokuraturze z dnia 20 czerwca 1985 r.

 

Gdy już nakłamał prokurator K. Domagała mógł napisać – Załącznik 10.27: „Badanie akt pozwoliło na stwierdzenie, że Sąd Rejonowy orzekając w tej sprawie oparł się na całokształcie ujawnionego materiału dowodowego. Orzeczenie Sądu Rejonowego umotywowano poprawnie, w sposób umożliwiający odtworzenie toku rozumowania sądu I instancji.”

xxx

 

Ponieważ prokurator K. Domagała powoławszy się na badanie akt, które przeprowadził poinformował mnie pismem z dnia 5 września 2016 r., że: „Badanie akt pozwoliło na stwierdzenie, że Sąd Rejonowy orzekając w tej sprawie oparł się na całokształcie ujawnionego materiału dowodowego.
Orzeczenie Sądu Rejonowego umotywowano poprawnie, w sposób umożliwiający odtworzenie toku rozumowania sądu I instancji.” przedstawię dowód na to, że on nie tylko w ochronie interesu sędzi psychopatki Beaty Stój ma wielkie zasługi.

Dla byłego rzecznika praw obywatelskich Andrzeja Zolla i jego wizerunku autorytetu moralnego i fachowego – w kwietniu 2014 r. „Dziennik Gazeta Prawna” przyznał mu tytuł „prawnika XX-lecia” – jeszcze większe. Jak wspomniałem:

  1. pismem z dnia 13 czerwca 2016 r. skierowanym do ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobry złożyłem – Załącznik 1: „Pan Zbigniew Ziobro Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny Prokuratura Krajowa ul. Rakowiecka 26/30 02-528 Warszawa Dotyczy: (…) III. Wniosek o złożenie w kasacji jak w pkt. I wniosku do Sądu Najwyższego o wydanie wyroku uniewinniającego mnie od każdego z 18 czynów przypisanych mi przez sędzię Sądu Rejonowego w Dębicy Beatę Stój w postanowieniu z dnia 15 marca 2016 r., z powodu: (…) 2. w przypadku czynu przypisanego mi w pkt. II.17 postanowienia rażącego i mającego wpływ na treść postanowienia naruszenia:
    1. prawa procesowego określonego w art. 366 § 1 k.p.k oraz
    2. prawa materialnego określonego w art. 226 § 3 k.k.”
  2. pismem z dnia 24 sierpnia 2016 r. złożonym osobiście w Biurze Podawczym Prokuratury Krajowej i skierowanym do Z. Ziobry i K. Domagały złożyłem – Załącznik 2: „Panowie: 1. Zbigniew Ziobro, Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny, Prokuratura Krajowa, ul. Rakowiecka 26/30, 02-528 Warszawa

2.Krzysztof Domagała, Prokuratura Krajowa, Departament Postępowania Sądowego, ul. Rakowiecka 26/30, 02-528 Warszawa Dotyczy: I. Wniosek o:

    1. przedstawienie w kasacji, którą Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny wniesie do Sadu Najwyższego na moją korzyść od postanowienia sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt II K 407/13, zarzutów przedstawionych przeze mnie temu postanowieniu w pkt. I, II pisma z dnia 13 czerwca 2016 r.Załącznik 2,
    2. złożenie w kasacji, którą Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny wniesie do Sądu Najwyższego na moją korzyść od postanowienia sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt II K 407/13, wniosku jak w pkt. III mojego pisma z dnia 13 czerwca 2016 r.Załącznik 2.”

 

Jeśli natomiast zapoznacie się Państwo – o co uprzejmie proszę – z pismem prokuratora Krzysztofa Domagały z dnia 5 września 2016 r. zauważycie, że on… ani słowem nie wspomniał w nim o moim zarzucie dotyczącym pkt. II.17 postanowienia sędzi Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r.

Przemilczał go. A przecież poinformował mnie, że:

  1. analizował akta sprawy przeciwko mnie,
  2. badał akta sprawy przeciwko mnie.

 

Jeśli rzeczywiście analizował je i badał, to znaczy, że w pełni świadomie chronił:

  1. interes i wizerunek Andrzeja Zolla,
  2. interes chroniącej interes i wizerunek Andrzeja Zolla sędzi Beaty Stój.

 

W pkt. II.17 postanowienia z dnia 15.03.2016 r. sędzia Beata Stój przypisała mi popełnienia czynu, który opisała jako – Załącznik 10.3: (…) 17. wbliżejnieustalonychdniachwokresieoddnia17grudnia2003r.dodnia 12lipca2004r.,wKrakowie,działającwwykonaniuzgórypowziętegozamiaru,wkrótkichodstępachczasu,zapośrednictwemportaluinternetowego Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca www.zgsopo.webpark.pl,awbliżejnieustalonychdniachwokresieoddnia26października2004r.dodnia5lipca2005r.zapośrednictwemstronypod domenązkekus.w.interia.pl,znieważyłurządRzecznikaPrawObywatelskich, używającwobecpiastującego go Andrzeja Zolla słów obraźliwych, i pomówił go o takie postępowanie iwłaściwości,któremogąponiżyćgowopiniipublicznejinarazićnautratę zaufaniapotrzebnego dlapiastowanego urzędu, tj.oprzestępstwozart.226§3k.k.i art.212§2k.k.wzw.zart.11§2k.k.wzw.zart.12k.k.”

Wskazać zatem należy, że:

  1. sędzia Beata Stój podała w uzasadnieniu do pkt. II.17 postanowienia z dnia 15 marca 2016 r. – Załącznik 10.3: „Zbigniew Kękuś lżył i znieważał również Andrzeja Zolla, który w okresie wskazanym w punkcie II.17 postanowienia pełnił funkcję Rzecznika Praw Obywatelskich. Rzecznik Praw Obywatelskich jest organem konstytucyjnym wymienionym między innymi w art. 208 Konstytucji.”
  2. Artykuł 226 § 3 k.k. stanowi: Kto publicznie znieważa lub poniża konstytucyjny organ Rzeczypospolitej Polskiej, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.”
  3. w kolejnych edycjach wydawanego – od kilkunastu lat – pod redakcją naukową byłego rzecznika praw obywatelskich prof. dr hab. Andrzeja Zolla „Komentarza do kodeksu karnego część szczególna” prezentowane jest jako słuszne wskazanie doktryny prawnej, według którego Rzecznik Praw Obywatelskich nie jest konstytucyjnym organem Rzeczypospolitej PolskiejZałącznik 10.17: „Przedmiotem czynności wykonawczej typu czynu zabronionego opisanego w art. 226 § 3 są konstytucyjne organy Rzeczypospolitej Polskiej. Zakres znaczeniowy tego terminu jest sporny w doktrynie (por. A. Zoll (w: ) Kodeks Karny …, red. A. Zoll, s. 736. (…) W doktrynie słusznie jednak wskazano, iż nie każdy organ konstytucyjny jest jednocześnie organem Rzeczypospolitej Polskiej, tzn. takim, który jest powiązany z wykonywaniem jednego z trzech rodzajów władzy w odniesieniu do państwa. Według tego poglądu organami RP są zatem tylko: Sejm, Senat, Prezydent RP, Rada Ministrów, ministrowie, Trybunał Konstytucyjny, Sąd Najwyższy, Naczelny Sąd Administracyjny.

Źródło: Kodeks karny część szczególna, Tom II, Komentarz do art. 117 – 277 k.k. pod redakcją naukową Andrzeja Zolla, 4 wydanie, 2013 r., LEX Wolters Kluwer business, s. 1131 – Załącznik 10.17

 

Prof. dr hab. Andrzej Zoll, „prawnik XX-lecia” „Dziennika Gazety Prawnej”, były prezes Trybunału Konstytucyjnego, były rzecznik praw obywatelskich, były przewodniczący Rządowego Centrum Legislacji, były przewodniczący – a obecnie członek – Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Karnego przy Ministrze Sprawiedliwości, były kierownik Katedry Prawa Karnego Uniwersytetu Jagiellońskiego Krakowie, ekspert prawny m.in. TVN i „Gazet Wyborczej” dokonuje – jak wszyscy eksperci w dziedzinie prawa karnego – podziału organów wymienionych w Konstytucji na:

  1. organy konstytucyjne,
  2. konstytucyjne organy Rzeczypospolitej Polskiej.

 

Prof. dr hab. Andrzej Zoll:

  1. wyjaśnia, dlaczego nie każdy organ konstytucyjny jest konstytucyjnym organem Rzeczypospolitej Polskiej,
  2. nie zalicza – jak ogromna większość ekspertów w dziedzinie prawa karnego – Rzecznika Praw Obywatelskich do konstytucyjnych organów Rzeczypospolitej Polskiej.

 

Ponieważ Rzecznik Praw Obywatelskich nie jest konstytucyjnym organem Rzeczypospolitej Polskiej, to czyn przypisany mi przez sędzię Beatę Stój z art. w pkt. II.17 postanowienia z dnia 15 marca 2016 r. z art. 226 § 3 k.k.Kto publicznie znieważa lub poniża konstytucyjny organ Rzeczypospolitej Polskiej, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.” nie wypełnia znamion czynu określonego jako przestępstwo w art. 226 § 3 k.k.

Wskazać zatem należy, że:

  1. artykuł 42.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej stanowi: „Odpowiedzialności karnej podlega ten tylko, kto dopuścił się czynu zabronionego pod groźbą kary przez ustawę obowiązującą w czasie jego popełnienia. Zasada ta nie stoi na przeszkodzie ukaraniu za czyn, który w czasie jego popełnienia stanowił przestępstwo w myśl prawa międzynarodowego”.
  2. artykuł 7.1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności stanowi:Nikt nie może być uznany za winnego popełnienia czynu polegającegona działaniu lub zaniechaniu działania, którego według prawawewnętrznego lub międzynarodowego nie stanowił czynu zagrożonego karą w czasie jego popełnienia”.
  3. artykuł 15.1 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych: Nikt nie może być skazany za czyn lub zaniechanie, które w myśl prawa wewnętrznego lub międzynarodowego nie stanowiły przestępstwa w chwili ich popełnienia.

 

Co oznacza, że mnie przez prawie 10 lat ścigano – na podstawie zeznań złożonych przez prof. dr. hab. Andrzeja Zolla – w sprzeczności z prawem polskim oraz przepisami konwencji międzynarodowych, które Polska podpisała i ratyfikowała.

Właśnie dlatego prokurator Krzysztof Domagała, mimo że analizował akta sprawy przeciwko mnie Sądu Rejonowego w Dębicy sygn. II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ oraz je badał… ani słowem nie odniósł się w piśmie do mnie z dnia 5 września 2016 r. do mojego wniosku z pisma z dnia 13 czerwca 2016 r. do ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobry – Załącznik 1: „(…) Wniosek o przedstawienie przez Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnego Sądowi Rejonowemu w Dębicy w kasacji jak w pkt. I zarzutów rażącego i mającego wpływ na treść postanowienia z dnia 15 marca 2016 r. naruszenia: (…) 2. prawa materialnego określonego w art. 226 § 3 k.k., w przypadku czynu przypisanego mi w pkt. II.17.”

A ponieważ go przemilczał mógł napisać w podsumowaniu efektów przeprowadzonych przez niego analizy i badań akt sprawy przeciwko mnie – Załącznik 10.27: „Badanie akt pozwoliło na stwierdzenie, że Sąd Rejonowy orzekając w tej sprawie oparł się na całokształcie ujawnionego materiału dowodowego. Orzeczenie Sądu Rejonowego umotywowano poprawnie, w sposób umożliwiający odtworzenie toku rozumowania sądu I instancji.”

W związku z taką konkluzją prokuratora K. Domagały w odniesieniu do zarzutu przedstawionego mi przez sędzię Beatę Stój w pkt. II.17 postanowienia z dnia 15 marca 2016 r. wskazać należy, że:

  1. tok rozumowania sędzi Beaty Stój był taki, że… organ konstytucyjny, Rzecznika Praw Obywatelskich niesłusznie zakwalifikowała do kategorii konstytucyjne organy Rzeczypospolitej Polskiej bo podawszy – Załącznik 10.3: „Rzecznik Praw Obywatelskich jest organem konstytucyjnym wymienionym między innymi w art. 208 Konstytucji.”, przypisała mi zarzut z art. 226 § 3 k.k.: Kto publicznie znieważa lub poniża konstytucyjny organ Rzeczypospolitej Polskiej, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.”, który penalizuje za znieważenie konstytucyjnego organu Rzeczypospolitej Polskiej,
  2. do całokształtu ujawnionego materiału dowodowego nie zaliczył prokurator Krzysztof Domagała złożonych przeze mnie kilka razy do akt sprawy Sądu Rejonowego w Dębicy kserokopii str. 1131 Kodeksu karnego część szczególna, Tom II, Komentarz do art. 117 – 277 k.k. pod redakcją naukową Andrzeja Zolla, 4 wydanie, 2013 r., LEX Wolters Kluwer business, na której podano: „W doktrynie słusznie jednak wskazano, iż nie każdy organ konstytucyjny jest jednocześnie organem Rzeczypospolitej Polskiej, tzn. takim, który jest powiązany z wykonywaniem jednego z trzech rodzajów władzy w odniesieniu do państwa. Według tego poglądu organami RP są zatem tylko: Sejm, Senat, Prezydent RP, Rada Ministrów, ministrowie, Trybunał Konstytucyjny, Sąd Najwyższy, Naczelny Sąd Administracyjny.

 

Ba, prokurator Krzysztof Domagała nie zauważył także, że kserokopię str. 1131 Kodeksu karnego część szczególna, Tom II, Komentarz do art. 117 – 277 k.k. pod redakcją naukową Andrzeja Zolla, 4 wydanie, załączyłem – jako Załącznik 23 – do pisma z dnia 13 czerwca 2016 r. do ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobry, którym złożyłem wniosek o wniesienie kasacji na moją korzyść od postanowienia sędzi B. Stój z dnia 15 marca 2016 r.

 

xxx

 

Wskazać należy, że art. 521 § 1 k.p.k. w brzmieniu, pod rządami którego Sąd Rejonowy w Dębicy rozpoznawał sprawę przeciwko mnie do sygn. akt II K 407/13 stanowi: „Prokurator Generalny, a także Rzecznik Praw Obywatelskich, może wnieść kasację od każdego prawomocnego orzeczenia sądu kończącego postępowanie.

Po moim opisanym wyżej doświadczeniu z prokuratorem Prokuratury Krajowej Krzysztofem Domagałą w dniu 26 września 2016 r. złożyłem osobiście w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich dwa pisma, w których podałem:

  1. Załącznik 10.22: „Pan Adam Bodnar Rzecznik Praw Obywatelskich Al. Solidarności 77 00-090 Warszawa Sygn. akt Sądu Rejonowego w Dębicy: II K 407/13 Dotyczy:

I. Wniosek o wniesienie przez Rzecznika Praw Obywatelskich – na podstawie art. 521 § 1 k.p.k., art. 523 § 1 k.p.k. i art. 440 k.p.k. – kasacji na moją korzyść od prawomocnego postanowienia sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/.

II. Wniosek o przedstawienie Sądowi Rejonowemu w Dębicy w kasacji jak w pkt. I zarzutu rażącego i mającego wpływ na treść postanowienia z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt II K 407/13, naruszenia:

    1. prawa procesowego określonego w art. 366 § 1 k.p.k. w przypadku każdego z 18 przypisanych mi czynów,
    2. prawa materialnego określonego w art. 226 § 3 k.k., w przypadku czynu przypisanego mi w pkt. II.17 postanowienia,
    3. prawa procesowego określonego w art. 40 § 1 pkt 6 k.p.k.

III. Wniosek o zapoznanie się z protokołem – i moimi, zaprotokołowanymi w nim zeznaniami – rozprawy głównej prowadzonej w sprawie do sygn. akt II K 407/13 przez sędzię Beatę Stój w dniu 15 marca 2011 r.

IV. Zawiadomienie, że po odbiór kasacji jak w pkt. I stawię się w Biurze RPO w Warszawie w dniu 6 października 2016 r. o godz. 13:00.

V. Zawiadomienie, że w przypadku odmowy wydania mi w dniu 6 października 2016 r. kasacji jak pkt. I i II rozpocznę 06.10.2016 r. prowadzenie całodobowo przed Biurem Rzecznika Praw Obywatelskich protestu głodowego – nie będę jadł, będę pił wodę i soki – który będę prowadził do dnia wydania mi kasacji.”

Źródło: Pismo Z. Kękusia z dnia 26 września 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara –

Załącznik 10.22

  1. Załącznik 10.26: „Pan Adam Bodnar Rzecznik Praw Obywatelskich Al. Solidarności 77 00-090 Warszawa Sygn. akt Sądu Rejonowego w Dębicy: II K 407/13 Dotyczy:

I. Zawiadomienie, że w dniu 6 października 2016 r. stawię się o godz. 13:00 w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich w Warszawie celem odebrania sporządzonej przez Rzecznika na piśmie odpowiedzi na wnioski z mojego pisma do Rzecznika z dnia 8 sierpnia 2016 r. /patrz: str. 2 niniejszego pisma oraz Załącznik 1/, dotyczące nierozpoznanego do dnia 08.08.2016 r. przez Rzecznika wniosku z mojego pisma z dnia 2 maja 2016 r. /Załącznik 3/.

II. Zawiadomienie, że w przypadku odmowy w dniu 6 października 2016 r. wydania mi przez Rzecznika sporządzonej na piśmie odpowiedzi na wnioski z pisma z dnia 8 sierpnia 2016 r.:

    1. rozpocznę prowadzenie całodobowo protestu głodowego w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich – polegającego na tym, że nie będę jadł, będę pił wodę i soki – który będę prowadził do dnia wydania mi odpowiedzi,
    2. wezwę policję, celem zawiadomienia o przyczynie protestu prowadzonego przeze mnie w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich.”

Źródło: Pismo Z. Kękusia z dnia 26 września 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara –

Załącznik 10.26

 

Kopie obydwóch w.w. pism z dnia 26.09.2016 r. do RPO Adama Bodnara:

  1. skierowałem tego samego dnia, 26.09.2016 r. do – Załącznik 10.22, Załącznik 10.26:
    1. prezydenta Andrzeja Dudy,
    2. marszałka i wicemarszałków Sejmu – Marka Kuchcińskiego, Joachima Brudzińskiego, Barbary Dolniak, Małgorzaty Kidawy-Błońskiej, Ryszarda Terleckiego, Stanisława Tyszki,
    3. marszałka i wicemarszałków Senatu – Stanisława Karczewskiego, Adama Bielana, Bogdana Borusewicza, Grzegorza Czekaja, Marii Koc,
    4. przewodniczącego Sejmowej Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka Stanisława Piotrowicza,
    5. premier Beaty Szydło,
    6. ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobry,
    7. prezydenta Warszawy Hanny Gronkiewicz-Waltz,
    8. komendanta stołecznego policji insp. Roberta Żebrowskiego.
  2. Zostały opublikowane na stronie www.kekusz.pl.

 

Być może dlatego, że kopie w.w. pism skierowałem 26.09.2016 r. do w.w. osób oraz zostały opublikowane na stronie www.kekusz.pl, tego samego dnia, 26 września 2016 r. na pierwsze z nich sporządziła odpowiedź główny specjalista w Zespole Prawa Karnego Biura Rzecznika Praw Obywatelskich Krystyna Kupczyńska. Poinformowała mnie – Załącznik 10.2: „Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich Zespół Prawa Karnego II.511.1223.2014.K.Ku Warszawa, 2016-09-26 Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/W odpowiedzi na Pana wniosek o kasację na Pana korzyść od prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 15 marca 2016 r., sygn. II K 407/13, działając z upoważnienia Rzecznika Praw Obywatelskich uprzejmie informuję, iż Rzecznik zwrócił się do Sądu Rejonowego w Dębicy z prośbą o nadesłanie akt tej sprawy. Po ich nadesłaniu akta poddane zostaną analizie pod kątem stwierdzenia, czy zaistniały przesłanki do wniesienia kasacji na Pana korzyść.
Ponadto, w piśmie skierowanym do Rzecznika Praw Obywatelskich sformułował Pan inne wnioski związane z powyższą sprawą, a dotyczące wyrażenia przez Rzecznika stanowiska co do zasadności i legalności wniesienia przeciwko Panu aktu oskarżenia, celowości wystąpienia przez Rzecznika o przyznanie Panu i Pana dzieciom świadczenia jak również o zwolnienie od uiszczenia z podatku dochodowego od tego świadczenia.
Uprzejmie informuję, że z uwagi na celowość dokonania analizy akt, o stanowisku zajętym przez Rzecznika Praw Obywatelskich zostanie Pan poinformowany po nadesłaniu i dokonaniu analizy akt, a ponadto będzie Pan informowany o stanie rozpoznania Pan sprawy. mgr Krystyna Kupczyńska Główny Specjalista”
Źródło: Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich Zespół Prawa Karnego, sygn. akt II.511.1223.2014.K.Ku, pismo

głównego specjalisty Krystyny Kupczyńskiej z dnia 26 września 2016 r. – Załącznik 10.2

 

K. Kupczyńska podała – Załącznik 10.2: „W odpowiedzi na Pana wniosek o kasację na Pana korzyść od prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 15 marca 2016 r., sygn. II K 407/13, (…).”

Nie podała daty pisma, którym złożyłem wniosek.

Krystyna Kupczyńska, zatrudniona w Biurze RPO w dniu 14 maja 2001 r. przez rzecznika Andrzeja Zolla, to według mej wiedzy jego była studentka. Tuman, oszustka, kłamca. Wcale bym się nie zdziwił, gdyby rzeczywiście byłą studentką durnego, okrutnego Żyda ortodoksa polonofoba Andrzeja Zolla. Takie samo z niej, jak z Andrzeja Zolla okrutne bydlę„BYDLĘ”«przen. pogard. o człowieku z podkreśleniem jego stron ujemnych»; Słownik Języka Polskiego PWN, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, s. 75. Andrzej Zoll zatrudnił ją w Biurze RPO, żeby chroniła jego interesu.

Pismem z dnia 26 września 2016 r. poinformowała mnie główny specjalista Krystyna Kupczyńska – Załącznik 10.2: „Uprzejmie informuję, że z uwagi na celowość dokonania analizy akt, o stanowisku zajętym przez Rzecznika Praw Obywatelskich zostanie Pan poinformowany po nadesłaniu i dokonaniu analizy akt, a ponadto będzie Pan informowany o stanie rozpoznania Pan sprawy. mgr Krystyna Kupczyńska Główny Specjalista”

Mam czekać…

To bydlę – Krystyna Kuczyńska – utrzymywane w Biurze RPO za publiczne pieniądze po to, żeby chronić interes naruszających prawo sędziów, prokuratorów, byłego rzecznika praw obywatelskich i jego, nie mniej od niego zdemoralizowanej bezkarnością i służalczością okazywaną jej przez funkcjonariuszy systemu prawnego i politycznego ad. Wiesławy Zoll już analizowała akta sprawy przeciwko mnie Sądu Rejonowego w Dębicy, sygn. II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/. Dwukrotnie. W styczniu 2010 r. i w styczniu 2011 r.

Po tym, gdy sędzia Tomasz Kuczma wydał niesłuszny, prawomocny skazujący mnie wyrok z dnia 18 grudnia 2007 r. dwukrotnie kierowałem wnioski do Rzecznika Praw Obywatelskich o wniesienie kasacji na moją korzyść od niego.

W odpowiedzi na mój wniosek z pisma z dnia 6 listopada 2009 r. poinformowała mnie – uprzejmie – pismem z dnia 7 stycznia 2010 r. – Załącznik 8: „Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich RPO-422333-II/02/K.Ku Warszawa 7.01.10 Zespół Prawa Karnego Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ Działając z upoważnienia Rzecznika Praw Obywatelskich uprzejmie informuję, iż po dokonaniu analizy akt Rzecznik nie znalazł podstaw do wniesienia na Pana korzyść kasacji od : – prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 18 grudnia 2007r., sygn. akt II K 451/06, którym za popełnienie czynów z art. 226 § 1 kk i art. 212 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk oraz art. 241 § 2 kk w zw. z art. 12 kk został Pan skazany na karę grzywny w wysokości 150 stawek dziennych przy określeniu 1 stawki na kwotę 100 złotych.
(…)
Jednocześnie wyjaśniam, że kasacja jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenie i w myśl art. 523 § 1 kpk może być wniesiona tylko wówczas, jeżeli orzeczenia sądów dotknięte są rażącymi wadami prawnymi, tj. gdy „naruszone zostały przez sądy rozpoznające sprawę przepisy prawa o takim znaczeniu dla prawidłowego jej rozpoznania i w taki sposób, że mogło to mieć istotny wpływ na treść orzeczenia, orzeczenie wydane zostało z uchybieniami stanowiącymi bezwzględne podstawy zaskarżenia wskazanymi w art. 439 § 1 kpk.

Analiza akt sprawy wskazuje, iż nie zaistniały powyżej wskazane przesłanki. (…)”

Źródło: Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich RPO-422333-II/02/K.Ku, pismo głównego specjalisty w Zespole

Prawa Karnego Krystyny Kupczyńskiej do Z. Kękusia z dnia 7 stycznia 2010 r. – Załącznik 8

 

Dziesięć miesięcy później, w dniu 15 września 2010 r., Sąd Okręgowy w Rzeszowie wydał w.w. wyrok wznowieniowy na moją korzyść od wyroku sędziego T. Kuczmy z 18.12.2007 r., w zakresie 16 z 18 przypisanych mi przestępstw, podając w uzasadnieniu – Załącznik 10.13: „Wznowienie postępowania w niniejszej sprawie jest zasadne w zakresie w jakim obrońca wskazuje na rażące naruszenie prawa materialnego, które mogło mieć istotny wpływ na treść orzeczenia – art. 226 § 1 kk.

Zachodziła zatem określona w art. 523 § 1 k.p.k. – na który w piśmie z dnia 07.01.2010 r. powołała się główny specjalista Krystyna Kupczyńska – przesłanka do wniesienia przez Rzecznika Praw Obywatelskich kasacji na moją korzyść od wyroku sędziego T. Kuczmy z dnia 18.12.2007 r.

 

Ponieważ po uchyleniu przez Sąd Okręgowy w Rzeszowie wyrokiem z 15.09.2010 r. skazującego mnie wyroku sędziego T. Kuczmy z 18.12.2007 r. w zakresie 16 z 18 przypisanych mi przestępstw wciąż posiadałem status skazanego za 2 przestępstwa, pismem z dnia 28 października 2010 r. skierowałem wniosek do Rzecznika Praw Obywatelskich Ireny Lipowicz o wniesienie kasacji na moją korzyść od wyroku sędziego T. Kuczmy w zakresie tych dwóch czynów. Załączyłem kserokopie dowodów mojej niewinności, tj. pisma operatorów internetowych, Wirtualnej Polski S.A. z dnia 06.08.2007 r. i Interii.PL S.A. z dnia 01.10.2007 r. do Sądu Rejonowego w Dębicy.

W odpowiedzi główny specjalista Krystyna Kupczyńska poinformowała mnie pismem z dnia 4 stycznia 2011 r. – Załącznik 9: „Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich RPO-422333-II/02/K.Ku Warszawa 4.0.11 Zespół Prawa Karnego Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/

W odpowiedzi na Pana pismo z dnia 28 października 2010 r., działając z upoważnienia Rzecznika Praw Obywatelskich uprzejmie informuję, co następuje: Otóż, z dołączonych do pisma kserokopii dokumentów wynika, iż Sąd Okręgowy w Rzeszowie wyrokiem z dnia 15 września 2010 r., sygn. II Ko 283/10 wznowił postępowania w sprawie ozn. sygn. II K 451/06 w pkt. I, III-XVII, wyrok Sądu Rejonowego w Dębicy w tej części uchylił i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania. Tak więc, we wskazanym wyżej zakresie, postępowanie będzie toczyło się od początku.

Natomiast, odnośnie pozostałych zarzutów (pkt. II, XVIII) postępowanie nie zostało wznowione, a zatem postępowanie jest prawomocnie zakończone.

Uprzejmie nadmieniam, iż Rzecznik Praw Obywatelskich nie wniesie kasacji na Pana korzyść od prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w Dębicy, sygn. II K 451/06, (w części, w jakiej wyrok tej nie został uchylony w toku postępowania o wznowienie – art. 540 § 2 kpk).

Nadmieniam, iż powyższe akta były przedmiotem analizy w tut. Biurze, został Pan poinformowany o stanowisku zajętym przez Rzecznika, a zatem kolejne pisma pozostaną bez odpowiedzi. Główny Specjalista mgr Krystyna Kupczyńska”

Źródło: Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich RPO-422333-II/02/K.Ku, pismo głównego specjalisty w Zespole

Prawa Karnego Krystyny Kupczyńskiej do Z. Kękusia z dnia 4 stycznia 2011 r. – Załącznik 9

 

Główny specjalista Krystyna Kupczyńska analizowała… I znowu jej analiza nie wykazała.

A potem:

  1. w dniu 23 sierpnia 2011 r. Prokurator Generalny wniósł – na podstawie tych samych dowodów, które analizowała główny specjalista Krystyna Kupczyńska – do Sądu Najwyższego kasację na moją korzyść w zakresie zarzutów z pkt. II i XVIII wyroku sędziego T. Kuczmy z dnia 18.12.2007 r.,
  2. Sąd Najwyższy wydał w dniu 26 stycznia 2012 r. wyrok, którym uznał kasację uchylił wyrok sędziego T. Kuczmy z 18.12.2007 r. w zakresie czynów z pkt. II i XVIII i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w Dębicy w tym zakresie do ponownego rozpoznania.

 

Krystyna Kupczyńska to nie jedyna obrończyni interesu Andrzeja Zolla w Biurze RPO. Od czasu, gdy ten okrutny talmudyczny Żyd ortodoks uczynił mnie przestępcą, bronił go i broni tuzin wysługujących mu się pasożytów społecznych z Biura RPO, tj. zatrudniony tam pasożytniczy „plankton” razem z kolejnymi szefami tej fasady, której jedynym celem jest kreowanie Polsce wizerunku demokratycznego państwa prawnego, Januszem Kochanowskim, Żydówką Ireną Lipowicz i rzecznikiem Żydów, pederastów oraz Żydów pederastów Adamem Bodnarem.

Obok Krystyny Kupczyńskiej najdłużej wysługiwała się A. Zollowi dyrektor Zespołu Prawa Cywilnego Biura RPO Kamilla Dołowska. Więcej na jej temat w umieszczonym na stronie www.kekusz.pl materiale pt.: „Moje rozliczenie z Żydami – intelektualna i moralna wyższość Polaka nie-Żyda nad poniemieckim Żydem, czyli jak Kamilla D. „loda robiła” A. Zollowi.” – link: http://kekusz.pl/2016/09/moje-rozliczenie-z-zydami-intelektualna-i-moralna-wyzszosc-polaka-nie-zyda-nad-poniemieckim-zydem-czyli-jak-kamilla-d-loda-robila-a-zollowi/,

Na temat radców, głównych specjalistów, dyrektorów zatrudnionych w Biurze RPO i samych Rzeczników Praw Obywatelskich więcej w umieszczonym na stronie www.kekusz.pl materiale pt.: „Moje rozliczenie z Żydami – rzecznik praw obywatelskich Adam Bodnar, strażnik interesów sprawców przestępstw, Żydów i pederastów.” – link: http://kekusz.pl/2016/09/moje-rozliczenie-z-zydami-rzecznik-praw-obywatelskich-adam-bodnar-straznik-interesow-sprawcow-przestepstw-zydow-i-homoseksualistow/

 

Pismem z dnia 26 września 2016 r. poinformowała mnie główny specjalista Krystyna Kupczyńska – Załącznik 10.2: „Uprzejmie informuję, że z uwagi na celowość dokonania analizy akt, o stanowisku zajętym przez Rzecznika Praw Obywatelskich zostanie Pan poinformowany po nadesłaniu i dokonaniu analizy akt, a ponadto będzie Pan informowany o stanie rozpoznania Pan sprawy. mgr Krystyna Kupczyńska Główny Specjalista”

Znowu, jak styczniu 2010 r. i w styczniu 2011 r., będzie analizowała główny specjalista Krystyna Kupczyńska…

 

Ponieważ na mój pierwszy wniosek – z pisma z dnia 2 maja 2016 r. – o wniesienie kasacji na moją korzyść od prawomocnego postanowienia sędzi B. Stój z dnia 15 marca 2016 r. Rzecznik Praw Obywatelskich nie udzielił żadnej odpowiedzi przez ponad 3 miesiące, do dnia 8 sierpnia 2016 r., gdy wysłanym tego dnia pismem /data wpływu do Biura RPO 09.08.2016 r./ wycofałem wniosek złożony pismem z dnia 2 maja 2016 r., a także z powodu opisanego wyżej, a w szczegółach w w.w. materiałach umieszczonych na stronie www.kekusz.pl, tym razem na odpowiedź rzecznika Adama Bodnara będę czekał od dnia 6 października 2016 r., od godz. 13:00, przed Biurem Rzecznika Praw Obywatelskich, Al. Solidarności 77, prowadząc całodobowo protest głodowy – nie będę jadł, będę pił wodę i soki.

Doręczę Rzecznikowi Praw Obywatelskich po raz kolejny – który to już raz… – dowody mojej niewinności.

Wypożyczę Rzecznikowi Praw Obywatelskich do dnia sporządzenia przez niego kasacji na moją korzyść od postanowienia sędzi B. Stój z 15.03.2016 r. i poproszę o potwierdzenie na piśmie wypożyczenia wspomniany wyżej Kodeks karny część szczególna, Tom II, Komentarz do art. 117 – 277 k.k. 4 wydanie, 2013 r., LEX Wolters Kluwer business, na którego – wydanego pod redakcją naukową prof. dr. hab. Andrzeja Zolla – stronie 1131 podano – Załącznik 10.17W doktrynie słusznie jednak wskazano, iż nie każdy organ konstytucyjny jest jednocześnie organem Rzeczypospolitej Polskiej, tzn. takim, który jest powiązany z wykonywaniem jednego z trzech rodzajów władzy w odniesieniu do państwa. Według tego poglądu organami RP są zatem tylko: Sejm, Senat, Prezydent RP, Rada Ministrów, ministrowie, Trybunał Konstytucyjny, Sąd Najwyższy, Naczelny Sąd Administracyjny.

xxx

 

Pragnę poinformować, że w związku z zamiarem prowadzonego przeze mnie od dnia 6 października 2016 r. przed Biurem RPO w Warszawie oczekiwania na kasację na moją korzyść od postanowienia sędzi B. Stój z dnia 15 marca 2016 r., pismem z dnia 3 października 2016 r. skierowanym do Posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Pani Agnieszki Ścigaj złożyłem – Załącznik 10: „Pani Agnieszka Ścigaj Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej ul. Długa 48/15 31-146 Kraków Dotyczy:

  1. Prośba – na podstawie art. 3.1, art. 7.2, art. 11.1, art. 12 i art. 13.1 ustawy z dnia 15 lipca 1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich oraz art. 208.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej – o skierowanie wniosku do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara o niezwłoczne rozpoznanie mojego wniosku z pisma do niego z dnia 26 września 2016 r. /Załącznik 22/ o wniesienie kasacji na moją korzyść od prawomocnego orzeczenia sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r. kończącego postępowanie do sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, z powołaniem się na rażące i mające wpływ na treść orzeczenia naruszenie przez sędzię Beatę Stój:
    1. prawa procesowego określonego w art. 366 § 1 k.p.k. w przypadku każdego z 18 przypisanych mi czynów,
    2. prawa materialnego określonego w art. 226 § 3 k.k., w przypadku czynu przypisanego mi w pkt. II.17 postanowienia,
    3. prawa procesowego określonego w art. 40 § 1 pkt 6 k.p.k.
  2. Wniosek o skierowanie wniosku do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara o skorzystanie – w przypadku odmowy wydania mu przez Sąd Rejonowy w Dębicy akt sprawy do sygn. II K 407/13 – z prawa określonego w art. 13.1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lipca 1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich: Prowadząc postępowanie, o którym mowa w art. 12 pkt 1, Rzecznik ma prawo: 1) zbadać, nawet bez uprzedzenia, każdą sprawę na miejscu, (…).”
  3. Zawiadomienie, że:
    1. pierwszy wniosek o wniesienie kasacji na moją korzyść od orzeczenia jak w pkt. I:
      1. skierowałem do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara pismem z dnia 2 maja 2016 r. /Załącznik 24/, pozostawionym bez odpowiedzi do dnia 8 sierpnia 2016 r.,
      2. wycofałem pismem z dnia 8 sierpnia 2016 r. /Załącznik 25/,
    2. pismem z dnia 1 września 2016 r. skierowanym do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara złożyłem m.in. – Załącznik 23: „Pan Adam Bodnar Rzecznik Praw Obywatelskich Al. Solidarności 77 00-090 Warszawa Sygn. akt Sądu Rejonowego w Dębicy: II K 407/13 Dotyczy:

I. Wniosek – na podstawie art. 208.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 1.2, art. 8.1, art. 9.1, art. 10, art. 11.1, art. 12.1, art. 13.1, art. 17b ustawy z dnia 15.07.1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich – o przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w sprawie:

    1. zasadności ścigania mnie w okresie od dnia 14 listopada 2006 r. do dnia 15 marca 2016 r. przez Sąd Rejonowy w Dębicy za 18 czynów, w sprawie do sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, rozpoznawanej na podstawie aktu oskarżenia sporządzonego w dniu 12 czerwca 2006 r. /sygn. akt 1 Ds. 39/06/S/ przez prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód Radosławę Ridan,
    2. legalności – w świetle wskazań doktryny prawnej prezentowanej jako słuszna przez m.in. prof. Andrzeja Zolla – ścigania mnie za czyn z pkt. 17 aktu oskarżenia prokurator R. Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r., przypisany mi z art. 226 § 3 k.k. i opisany jako: „znieważenie konstytucyjnego organu Rzeczypospolitej Polskiej, rzecznika Praw Obywatelskich, w osobie sprawującego ten urząd prof. Andrzeja Zolla.”

II. Wniosek o sporządzenie do dnia 11 października 2016 r. wyjaśnienia, czy było:

    1. zasadne ściganie mnie za czyny jak w pkt. I.1,
    2. legalne ściganie mnie za czyn jak w pkt. I.2.”
  1. Zawiadomienie o możliwości prowadzenia przeze mnie od dnia 6 października 2016 r. całodobowo protestu głodowego – nie będę jadł, będę pił wodę i soki – przed Biurem Rzecznika Praw Obywatelskich w Warszawie, Al. Solidarności 77, w oczekiwaniu na wydanie mi przez Rzecznika kasacji, jak w pkt. I.

Źródło: Pismo Z. Kękusia z dnia 3 października 2016 r. do Posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Agnieszki

Ścigaj – Załącznik 10

 

Uzasadnienie dla wniosków, jak w pkt. I i II pisma z dnia 03.10.2016 r. do Posła Agnieszki Ścigaj przedstawiłem w piśmie, a także osobiście, podczas spotkania Pani Poseł w dniu 03.10.2016 r. podczas naszego spotkania na dyżurze poselskim.

 

xxx

 

Jakie – po moich dotychczasowych, od 1997 roku, doświadczeniach z sędziami i adw. Wiesławą Zoll, od 2002 roku z rzecznikiem praw obywatelskich Andrzejem Zollem, od 2006 roku z prokuratorami, a od 2008 roku, tj. po wydaniu przez sędziego T. Kuczmę skazującego mnie wyroku z 18.12.2007 r., z sędziami, prokuratorami, kolejnymi Prokuratorami Generalnymi i Rzecznikami Praw Obywatelskich – przewiduję działania wobec mnie w związku z moim stawiennictwem w dniu 06.10.2016 r. w Biurze RPO i rozpoczętym tego dnia oczekiwaniem na kasację, którą rzecznik Adam Bodnar sporządzi i wniesie do Sądu Najwyższego na moją korzyść od postanowienia sędzi Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r.

Ponieważ Żyd Andrzej Zoll i reszta ferajny pokazują mi od 10 lat, tj. od dnia 12 czerwca 2006 r., gdy prokurator Radosława Ridan sporządziła niesłuszny akt oskarżenia przeciwko mnie, że traktują mnie według zasady „nie spoczniemy, nim cię Kękuś nie zajeb…y”,przewiduję, że zastosują wobec mnie jeden ze scenariuszy:

  1. natychmiast po stawieniu się w dniu 6 października 2016 r. w Biurze RPO zostanę zatrzymany przez policję i doprowadzony pod przymusem do szpitala psychiatrycznego, lub
  2. rzecznik praw obywatelskich Adam Bodnar tak długo będzie analizował sprawę, którą mu zgłaszam od 2 maja 2016 r., że z powodu prowadzonego przeze mnie przed Biurem RPO protestu głodowego trzeba mnie będzie odwieźć do szpitala,
  3. podczas prowadzonego przeze mnie przed Biurem RPO protestu głodowego zostanę pobity przez nieznanych sprawców i trzeba mnie będzie odwieźć do szpitala.

Przedstawione przeze mnie trzy warianty możliwego do zrealizowania wobec mnie scenariusza mają uzasadnienie w moich doświadczeniach z funkcjonariuszami tzw. demokratycznego państwa prawnego urzeczywistniającego zasady sprawiedliwości społecznej.

O niczym innym nie marzą przecież, jak o umieszczeniu mnie w szpitalu. Raz już mnie nawet umieścili w szpitalu psychiatrycznym – prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza Dorota Baranowska, pod nadzorem swej przełożonej, prokuratora Małgorzaty Lipskiej, chciały na minimum 4 tygodnie, wypisano mnie po 4 dobach z powodu prowadzonego przeze mnie protestu głodowego; więcej na ten temat w materiałach umieszczonych na stronie www.kekusz.pl, w tym pt.: „Moje rozliczenie z Żydami – menażeria Jarosława Kaczyńskiego: Zbigniew Ziobro, lider dobrej zmiany w resorcie sprawiedliwości i jego ferajna.” – link: http://kekusz.pl/2016/09/moje-rozliczenie-z-zydami-menazeria-jaroslawa-kaczynskiego-zbigniew-ziobro-lider-dobrej-zmiany-w-resorcie-sprawiedliwosci-i-jego-ferajna/

 

Nie wątpię, że gdy mnie umieszczą w szpitalu psychiatrycznym, to oficjalna wersja będzie, że to dla mojego dobra. Żydzi i wysługujący się im goje wszystko, co robią nie-Żydom, każdą nikczemność, to dla ich dobra. A ci, niewdzięczni, ich za to świadczone im dobro krzywdzą. Od wieków. Tak tę relację, której nie-Żydzi w Polsce doświadczają z coraz większą, pychą, butą, arogancją, agresją, wrogością ze strony Żydów. opisuje były członek Izby Reprezentantów Stanów Zjednoczonych Ameryki David Duke:

 

(…) Wedle popularnej żydowskiej wersji historii, za każdym razem nie-Żydzi byli winowajcami w konflikcie. Żydzi oskarżają gojów o nieuzasadnioną nienawiść wobec siebie, po tym, jak ci tolerancyjnie zezwalają im przybyć do swojego kraju. Żydzi są przedstawiani jako niewinne źródła korzyści społecznej i ekonomicznej. (…) Pewien spostrzegawczy pisarz, Joseph sSopran, ujął to dobrze, sugerując, że termin „antysemita” nie określa już kogoś, kto nie lubi Żydów – obecnie oznacza on kogoś, kogo nie lubią Żydzi.”

Źródło: David Duke, „Żydowska supremacja – moje przebudzenie w kwestii żydowskiej”,

Ruch Twórczości i Narodowe Odrodzenie Polski, 2011 – 2012, s. 252

 

Czego by ze mną nie robili, zanim mnie ewentualnie „wyleczą”, do dnia tegoż „wyleczenia” – tj. gdy mnie ewentualnie uczynią za pośrednictwem haloperidolu itp. fanem świadczących mi samo dobro funkcjonariuszy publicznych Polin, jak o Polsce coraz częściej mówi sympatyk i sprzymierzeniec panoszącej się judeoferajny prezydent Andrzej Duda2 – będę Państwa informował za pośrednictwem Internetu, w tym Facebooka, strony www.kekusz.pl, kanału www.monitorpolski-YouTube.pl, bloga red. Marka Podleckiego www.monitor-polski.pl o realizowanych wobec mnie działaniach.

Będę podawał do publicznej wiadomości imiona i nazwiska:

  1. policjantów, którzy mnie – dla mojego „dobra” – zatrzymają,
  2. sędziego i prokuratora, którzy wydadzą – dla mojego „dobra” – nakaz zatrzymania mnie,
  3. lekarzy, którzy mnie będą – dla mojego „dobra” – „leczyć”.

 

A Państwo zobaczycie, jak zakończy się realizowany wobec mnie od 10 lat przez Żyda parcha Andrzeja Zolla i jemu podobnych rytualny ubój goja, według definicji podanej na str. 1 niniejszego pisma.

Będziecie też Państwo mieli okazję zobaczyć w działaniu rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara.
Ile czasu zajmie mu sporządzenie kasacji.

Nie raz udowodnił – w tym także jeszcze jako wiceprezes Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka – że potrafi być bardzo dynamiczny w reakcjach. Póki co niestety wyłącznie w obronie praw pederastów, Żydów i Żydów pederastów.

W sprawie wyroku nakazowego z dnia 26 lipca 2016 r. Sądu Rejonowego dla Łodzi Widzewa w sprawie nałożenia kary grzywny w kwocie 200,00 zł na pracownika drukarni, który odmówił wykonania usługi zleconej przez Fundację LGBT Business Forum rzecznik Adam Bodnar podjął interwencję natychmiast. Portal wpolityce.pl informował:

 

Sąd Rejonowy w Łodzi wyrokiem nakazowym uznał, że pracownik drukarni, który odmówił wykonania usługi zleconej przez Fundację LGBT Business Forum, popełnił wykroczenie. Jest to pierwszy w Polsce wyrok wydany w sprawie dotyczącej ochrony osób LGBT w dostępie do usług – donosi z dumą Kampania Przeciw Homofobii, która od początku pilotowała sprawę. Prawnego wsparcia udzielił jej także Rzecznik Praw Obywatelskich Adam Bodnar, który skierował do Policji pismo nakłaniające do wyciągnięcia konsekwencji prawnych wobec drukarni.”

Źródło: http://wpolityce.pl/spoleczenstwo/302118-polski-sad-w-sluzbie-lgbt-zapadl-pierwszy-w-polsce-skandaliczny-wyrok-za-odmowe-uslugi-homoseksualistom-wszystko-w-imie-wolnosci

 

A przecież zupełnie niedawno pederastia była uznawana za zboczenie, w Europie leczono z niej przez zastosowanie lobotomii, a pederaści – uznawani za dewiantów seksualnych – w służbie publicznej w Polsce mieli zakaz dostępu do informacji niejawnych. Pracujący w latach 1973 – 2012 w Ministerstwie Spraw Zagranicznych Krzysztof Baliński napisał w „MSZ polski czy antypolski”:

 

W kierownictwie MSZ Geremka /Berele Lewartow – ZKE/, oprócz tak licznej mniejszości etnicznej, swych przedstawicieli miały także mniejszości seksualne, czyli zboczeńcy, według terminologii ministra Kapery

lub dyplomaci „o odmiennym obyczaju seksualny” według Kuratowskiej (wówczas „naszej” ambasador w Pretorii

i laureatki nagrody pederastów). Jeden z wiceministrów nosił przezwisko „farbowana ciota”.

Obowiązująca wówczas Ustawa o dostępie do tajemnicy państwowej dewiacje seksualne traktowała jako przeciwwskazanie dla zatrudnienia na stanowisku o dostępie do informacji niejawnych.

Inkryminowany certyfikat dostępu jednak otrzymał.”
Źródło: Krzysztof Baliński, „MSZ polski czy antypolski”, Wydawnictwo Bollinari Publishing Mouse, Wydanie IV poprawione, Warszawa 2016, s. 44-45

Zmieniają nam Żydzi Polskę… Czy z korzyścią dla nas…?

Ponieważ K. Baliński przypomina o obowiązującej zupełnie niedawno ustawie o dostępie do tajemnicy państwowej, która „dewiacje seksualne traktowała jako przeciwwskazanie dla zatrudnienia na stanowisku o dostępie do informacji niejawnych.” trzeba nie tylko wyjaśnić, że było tak z tej z pewnością przyczyny, że dewianci – za których uznawano pederastów – byli łatwo podatni na szantaż, ale także przypomnieć, że obecnie karty, znaczy stanowiska, urzędy w Polsce rozdaje Żyd, a zdaniem Janusza Palikota pederasta Jarosław Kaczyński. Janusz Palikot informował słuchaczy adia ZET, gdy był posłem na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej:

 

Jeśli Kaczyński ukrywa, że jest gejem, a jest szefem największej partii narodowo-ka­to­lic­kiej,

to okłamuje swoich wyborców. Służby obcych państw wiedzą, że Jarosław Kaczyński jest homoseksuali­stą – powiedział Janusz Palikot w Radiu ZET”

Źródło: http://www.sfora.pl/polska/Palikot-Obce-sluzby-wiedza-ze-Kaczynski-jest-gejem-a1166

 

Może skrywana przez Jarosława Kaczyńskiego pederastia – uważana do niedawna za dewiację – stanowi wyjaśnienie mnóstwa jego budzących ogromne wątpliwości zachowań, decyzji.

Niewykluczone, że homoseksualizm i żydowskie pochodzenie Jarosława Kaczyńskiego były przyczynami programu obrony, którym objął go latem 2011 r. wtedy wiceprezes Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka, a obecnie powołany przez polityków na urząd Rzecznika Praw Obywatelskich Adam Bodnar.

On notorycznie ujawnia przecież swoje sympatie wobec środowiska LGBT – ang. Lesbian, Gay, Bisexual, Transgender/, to skrót odnoszący się do lesbijek, gejów, osób biseksualnych oraz osób transgenderycznych jako do całości – i Żydów.

Nie mam oczywiście nic przeciwko homoseksualistom – dopóty dopóki połączeni w pary nie chcą adoptować dzieci – tak samo, jak nie mam nic przeciwko Żydom, byle nie byli to parchy, jak np. Andrzej Zoll, Jarosław Kaczyński, Donald Tusk itp.

Uważam tylko, że rzecznik praw obywatelskich Adam Bodnar powinien z takim samym zaangażowaniem chronić praw nie-Żydów i nie-pederastów, jak broni Żydów parchów i jak występuje w obronie praw pederastów.

A mnie – nie tylko na ich tle – dyskryminuje rzecznik Adam Bodnar.

 

W związku z użyciem przeze mnie słowa „je…ć” w opisie zasady – „nie spoczniemy, nim cię Kękuś nie zaje…y” – na której funkcjonariusze tzw. demokratycznego państwa prawnego urzeczywistniającego zasady sprawiedliwości społecznej od lat opierają ich działania wobec mnie, uprzejmie informuję, że korzystał z niego – na przykład – minister spraw zagranicznych Radosław Sikorski podczas spotkania służbowego – tzn. takiego, którego jego służbowy charakter potwierdzili mediom ich uczestnicy3 – z ministrem finansów Jackiem Rostowskim, prezentując jego autorstwa strategię wobec PiS – zaje…ć – Jarosława Kaczyńskiego i jednego z jej liderów Antoniego Macierewicza, zwanego przez niego sku…synem4. Przypomnę:

ZAJEB…

«Preferowana metoda rywalizacji politycznej z PiS. Pomocny jest przy tym cyrk»; CYRK”«Postępowanie przed sejmową komisją śledczą. Preferowane: dwuletnie. Służy temu, by zajeb… PiS oraz pociągnąć na dno prezesa Kaczyńskiego i skur…syna»

Źródło: „Słownik afery taśmowej”; „Fakt”, 28-29.06.2014, s. 5, 6

 

Klasa polityczna Rzeczypospolitej Polskiej proponuje inne także zastosowania słowa „je…ć”, w tym:

 

CZYŻEŚCIE OCHU…LI?!” Względnie: POJE… WAS?!” – «Rodzaj nieformalnej apelacji podejmowanej przez młodego chłopaka w sprawie Lolo Pindolo. patrz też: trzepanie żony, zamknąć ryja, spod dużego palca»

Źródło: „Słownik afery taśmowej”; „Fakt”, 28-29.06.2014, s. 5, 6

 

OPIER… I ZJEB…” «Krytyczne spostrzeżenia, którymi podzielił się z brytyjskim premierem ukochany najwyższy przywódca. Antonim: robienie laski.”

Źródło: „Słownik afery taśmowej”; „Fakt”, 28-29.06.2014, s. 5, 6

 

WEGETACJA «Sytuacja społeczno-bytowa dzisiejszych 30- i 40-latków, gdy za 30 lat system emerytalny

będzie kompletnie rozje…any”, a emerytury będą „przechu…owe”»

Źródło: „Słownik afery taśmowej”; „Fakt”, 28-29.06.2014, s. 5, 6

 

Ja li tylko czerpię z najlepszych, mężów stanu, klasy, elity politycznej, a Andrzej Zoll rzeczywiście mnie – razem z taką samą jak on oraz uległą mu i podporządkowaną judeoferajną – je…e, chcąc mnie zaje…ć. Żeby dopełnił się dokonywany przez niego i resztę ferajny – z jej najgroźniejszą dla Polaków nie-Żydów frakcją „judeo” – na mnie od 10 lat rytualny ubój goja.

 

Ponieważ zatrudniona przez Andrzeja Zolla w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich główny specjalista Krystyna Kupczyńska od ponad 6 lat analizuje – z opisanymi wyżej dla mnie skutkami – akta sprawy przeciwko mnie Sądu Rejonowego w Dębicy, sygn. II K 451/06, następnie II K 854/10, następnie II K 407/13, a nie można wykluczyć, że prezes tego Sądu, a zarazem od 4 listopada 2010 r. do 15 marca 2016 r. sędzia referent w w.w. sprawie Beata Stój będzie zwlekała z wydaniem rzecznikowi Adamowi Bodnarowi akt sprawy, mam nadzieję, że celem rozpoznania mojego wniosku o wniesienie kasacji na moją korzyść od postanowienia sędzi B. Stój z dnia 15.03.2016 r. ten skorzysta z przysługującego mu uprawnienia:

 

Prowadząc postępowanie, o którym mowa w art. 12 pkt 1, Rzecznik ma prawo:

1) zbadać, nawet bez uprzedzenia, każdą sprawę na miejscu, (…).”

Artykuł 13.1 ustawy z dnia 15 lipca 1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich

 

Łaskaw dla Żydów, pederastów i Żydów-pederastów, nadskakujący im, może przecież zrobić raz coś dla nie-Żyda, nie-pederasty.

Jeśli nie zrobi, jeśli w związku z moim stawiennictwem w dniu 6 października br. w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich oraz oczekiwaniem przeze mnie od tego dnia przed Biurem na kasację RPO A. Bodnara od prawomocnego postanowienia sędzi Sądu Rejonowego Dębicy Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt II K 407/13, stracę zdrowie lub życie, dziesięć lat , które za mną będą doskonale udokumentowanym – patrz: www.kekusz.pl, www.monitorpolski-YouTube.pl, blog red. Marka Podleckiego www.monitor-polski.pl – rytualnym ubojem goja, działaniami realizowanymi wobec nie-Zyda przez tępe, gnuśne, niedouczone, amoralne, okrutne żydostwo, barbarzyńców krasomówców obłudników, doskonale opłacanych pasożytów społecznych.

A potem przyjdą po resztę Polaków.

Jak zawsze… Nie ma chyba w historii świata kraju, którego obywatele nie żałowaliby gościnności udzielonej Żydom. Dlaczego w – jak mawia wysługujący się Żydom Andrzej Duda – Polin miałoby być inaczej…?

Dziesiątki za nimi w ich historii pogromów, wypędzeń, raczej nie w dobru, które czynili swoim gospodarzom miały przyczyny.
Od lat jest zawieszony w Internecie materiał pt. „Plany Żydów”:

Plany Żydów:
– wyniszczyć kraj finansowo;
– pozbawić 5 milionów pracowników posad poprzez zrujnowanie zakładów pracy,

nawet tych które przetrwały od 1918 roku;
– zrujnować rolnictwo aby 3 miliony rolników emigrowało “za chlebem”;
– “oczyścić” kraj z inteligencji patriotycznej;
– wyludnić kraj innymi sposobami do liczby 15 milionów Polaków, którzy będą służyć kolonizatorom żydowskim

za wyrobników;
– zwiększyć opłaty za uniwersyteckie studia i naukę w szkołach średnich, aby Polacy mieli tylko podstawowe wykształcenie niezbędne do najemnej pracy w resorcie usług i pracy robotniczej według schematu wypracowanego na Palestyńczykach.
Opracował Ryszard Nowak”

 

Na dzisiaj pytaniem nie jest, czy go realizują, ale na ile są zaawansowani.

Ja jestem dowodem bardzo zaawansowanego stopnia realizacji planu:“oczyścić” kraj z inteligencji patriotycznej”.

Być może będę musiał prowadzić od dnia 6 października 2016 r. przed Biurem Rzecznika Praw Obywatelskich Rzeczypospolitej Polskiej protest głodowy, bo tak samo durny, co okrutny i mściwy Żyd, były rzecznik praw obywatelskich Andrzej Zoll nie zna treści Komentarza do kodeksu karnego, wydawanego od kilkunastu lat, w kolejnych edycjach, pod jego redakcją naukową, a sędzia Sądu Rejonowego w Dębicy Beata Stój udaje, że nie wie – informowałem ją o tym kilkukrotnie – że uznany przez nią za pokrzywdzonego przeze mnie prof. dr hab. Andrzej Zoll naucza od kilkunastu lat, że W doktrynie słusznie jednak wskazano, iż nie każdy organ konstytucyjny jest jednocześnie organem Rzeczypospolitej Polskiej, tzn. takim, który jest powiązany z wykonywaniem jednego z trzech rodzajów władzy w odniesieniu do państwa. Według tego poglądu organami RP są zatem tylko: Sejm, Senat, Prezydent RP, Rada Ministrów, ministrowie, Trybunał Konstytucyjny, Sąd Najwyższy, Naczelny Sąd Administracyjny.”, co znaczy, że Rzecznik Praw Obywatelskich będąc organem konstytucyjnym nie jest konstytucyjnym organem Rzeczypospolitej Polskiej, co znaczy, że czyn, który mi przypisała jako przestępstwo z art. 226 § 3 k.k. w pkt. II.17 postanowienia z dnia 15 marca 2016 r. nigdy nie był i nie jest przestępstwem. Szkoda, że od 10 lat, gdy go po raz pierwszy jako ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego i jako posła prosiłem o interwencję w w.w. sprawie przeciwko mnie udaje, że nie wie o tym pupil Jaosława Kaczyńskiego Zbigniew Ziobro. Jak poznałem jego promotora, cwanego moralnego karła, gdyby zachował się, jak… ślubował, zapewne nie zrobiłby kariery. Lepiej zatem… „głowę w piach”.

Ech ci Żydzi z systemów prawnego i politycznego Rzeczypospolitej Polskiej i wysługujący się im „szabes goje”. Okrutni, obłudni, durni, cwani barbarzyńcy krasomówcy, instalatorzy cywilizacji szwindla. Nie wiedzą, że:

Człowiek nie jest stworzony do klęski.

Człowieka można zniszczyć, ale nie pokonać.”

Ernest Hemingway

Z poważaniem,

 

 

Zbigniew Kękuś

 

Załączniki:

  1. Pismo Z. Kękusia z dnia 13 czerwca 2016 r. do ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobry
  2. Pismo Z. Kękusia z dnia 24 sierpnia 2016 r. do ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobry oraz do prokuratora Departamentu Postępowania Sądowego Prokuratury Krajowej Krzysztofa Domagały
  3. Prokuratura Krajowa Departament Postępowania Sądowego, sygn. akt PK IV Ksk 1046.2016, pismo prokuratora Krzysztofa Domagały z dnia 27 lipca 2016 r.
  4. Prokuratura Generalna, sygn. akt PG IV KSK 669/11, pismo z dnia 15 czerwca 2011 r. Prokuratora Krzysztofa Domagały
  5. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, Opinia sądowo-psychiatryczna z dnia 5 czerwca 2014 r.
  6. Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 14 kwietnia 2015 r.
  7. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13, zażalenie adw. Roberta Bryka z dnia 21 kwietnia 2015 r. na postanowienie SSR Beaty Stój z dnia 14 kwietnia 2015 r.
  8. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich RPO-422333-II/02/K.Ku, pismo głównego specjalisty w Zespole Prawa Karnego Krystyny Kupczyńskiej do Z. Kękusia z dnia 7 stycznia 2010 r.
  9. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich RPO-422333-II/02/K.Ku, pismo głównego specjalisty w Zespole Prawa Karnego Krystyny Kupczyńskiej do Z. Kękusia z dnia 4 stycznia 2011 r.
  10. Pismo Z. Kękusia z dnia 3 października 2016 r. do Posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Agnieszki Ścigaj.

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Kraków, dnia 3 października 2016 r.

Zbigniew Kękuś

 

Pani

Agnieszka Ścigaj

Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej

ul. Długa 48/15

31-146 Kraków

 

Dotyczy:

  1. Prośba – na podstawie art. 3.1, art. 7.2, art. 11.1, art. 12 i art. 13.1 ustawy z dnia 15 lipca 1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich oraz art. 208.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej – o skierowanie wniosku do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara o niezwłoczne rozpoznanie mojego wniosku z pisma do niego z dnia 26 września 2016 r. /Załącznik 22/ o wniesienie kasacji na moją korzyść od prawomocnego orzeczenia sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r., kończącego postępowanie do sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, z powołaniem się na rażące i mające wpływ na treść orzeczenia naruszenie przez sędzię B. Stój:
    1. prawa procesowego określonego w art. 366 § 1 k.p.k. w przypadku każdego z 18 przypisanych mi czynów,
    2. prawa materialnego określonego w art. 226 § 3 k.k., w przypadku czynu przypisanego mi w pkt. II.17 postanowienia,
    3. prawa procesowego określonego w art. 40 § 1 pkt 6 k.p.k.
  2. Wniosek o skierowanie wniosku do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara o skorzystanie – w przypadku odmowy wydania mu przez Sąd Rejonowy w Dębicy akt sprawy do sygn. II K 407/13 – z prawa określonego w art. 13.1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lipca 1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich: Prowadząc postępowanie, o którym mowa w art. 12 pkt 1, Rzecznik ma prawo: 1) zbadać, nawet bez uprzedzenia, każdą sprawę na miejscu, (…).”
  3. Zawiadomienie, że:
    1. pierwszy wniosek o wniesienie kasacji na moją korzyść od orzeczenia jak w pkt. I:
      1. skierowałem do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara pismem z dnia 2 maja 2016 r. /Załącznik 24/, pozostawionym bez odpowiedzi do dnia 8 sierpnia 2016 r.,
      2. wycofałem pismem z dnia 8 sierpnia 2016 r. /Załącznik 25/,
    2. pismem z dnia 1 września 2016 r. skierowanym do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara złożyłem m.in. – Załącznik 23: „Pan Adam Bodnar Rzecznik Praw Obywatelskich Al. Solidarności 77 00-090 Warszawa Sygn. akt Sądu Rejonowego w Dębicy: II K 407/13 Dotyczy:

I. Wniosek – na podstawie art. 208.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 1.2, art. 8.1, art. 9.1, art. 10, art. 11.1, art. 12.1, art. 13.1, art. 17b ustawy z dnia 15.07.1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich – o przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w sprawie:

    1. zasadności ścigania mnie w okresie od dnia 14 listopada 2006 r. do dnia 15 marca 2016 r. przez Sąd Rejonowy w Dębicy za 18 czynów, w sprawie do sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, rozpoznawanej na podstawie aktu oskarżenia sporządzonego w dniu 12 czerwca 2006 r. /sygn. akt 1 Ds. 39/06/S/ przez prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód Radosławę Ridan,
    2. legalności – w świetle wskazań doktryny prawnej prezentowanej jako słuszna przez m.in. prof. Andrzeja Zolla – ścigania mnie za czyn z pkt. 17 aktu oskarżenia prokurator R. Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r., przypisany mi z art. 226 § 3 k.k. i opisany jako: „znieważenie konstytucyjnego organu Rzeczypospolitej Polskiej, rzecznika Praw Obywatelskich, w osobie sprawującego ten urząd prof. Andrzeja Zolla.”

II. Wniosek o sporządzenie do dnia 11 października 2016 r. wyjaśnienia, czy było:

    1. zasadne ściganie mnie za czyny jak w pkt. I.1,
    2. legalne ściganie mnie za czyn jak w pkt. I.2.”
  1. Zawiadomienie o możliwości prowadzenia przeze mnie od dnia 6 października 2016 r. całodobowo protestu głodowego – nie będę jadł, będę pił wodę i soki – przed Biurem Rzecznika Praw Obywatelskich w Warszawie, Al. Solidarności 77, w oczekiwaniu na wydanie mi przez Rzecznika kasacji, jak w pkt. I.
  2. Zawiadomienie, że:
    1. kopie dokumentów dotyczących sprawy rozpoznawanej przeciwko mnie przez Sąd Rejonowy w Dębicy w okresie od 14 listopada 2006 r. do 15 marca 2016 r., do sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ są umieszczone w Internecie w tym na stronie www.kekusz.pl.
    2. kopia niniejszego pisma zostanie umieszczona w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl.

 

Część I Przepisy prawa

 

  1. Artykuł 3.1 ustawy z dnia 15 lipca 1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich: Rzecznika powołuje Sejm za zgodą Senatu na wniosek Marszałka Sejmu albo grupy 35 posłów.”
  2. Artykuł 7.2 ustawy z dnia 15 lipca 1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich: Sejm odwołuje Rzecznika przed upływem okresu, na jaki został powołany, również jeżeli Rzecznik sprzeniewierzył się złożonemu ślubowaniu.
  3. Artykuł 11.2 ustawy z dnia 15 lipca 1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich: „Rzecznik po zapoznaniu się z każdym skierowanym do niego wnioskiem może: 1) podjąć sprawę, (…).”
  4. Artykuł 12 ustawy z dnia 15 lipca 1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich: „Podejmując sprawę Rzecznik może:1) samodzielnie prowadzić postępowanie wyjaśniające, (…).”
  5. Artykuł 13.1 ustawy z dnia 15 lipca 1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich: Prowadząc postępowanie, o którym mowa w art. 12 pkt 1, Rzecznik ma prawo: 1) zbadać, nawet bez uprzedzenia, każdą sprawę na miejscu, (…).”
  6. Artykuł 208.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej: „Rzecznik Praw Obywatelskich stoi na straży wolności i praw człowieka i obywatela określonych w Konstytucji oraz w innych aktach normatywnych.”

Część II Uzasadnienie

 

W związku z Pani spotkaniem ze mną w dniu 3 października 2016 r. w Pani Biurze Poselskim w Krakowie w sprawie postępowania prowadzonego przeciwko mnie przez Sąd Rejonowy w Dębicy w okresie od dnia 14 listopada 2006 r. do dnia 15 marca 2016 r., na podstawie aktu oskarżenia prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r., sygn. akt 1 Ds. 39/06/S, którym ta oskarżyła mnie o to, że w okresie od stycznia 2003 r. do maja lub września 2005 r., w Krakowie, za pośrednictwem portalu internetowego Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca www.zgsopo.webpark.pl i – jak podała „założonej przez siebie strony pod domeną zkekus.w.interia.pl” popełniłem osiemnaście przestępstw, tj. Załącznik 4:

  1. pkt. I, III-XVI aktu oskarżeniaznieważyłem i w związku z pełnieniem obowiązków służbowych /art. 226 § 1 k.k./ i zniesławiłem /art. 212 § 2 k.k./ piętnaścioro sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie – SSO Maja Rymar /była Prezes Sądu Okręgowego w Krakowie/ SSO Ewa Hańderek, SSO Teresa Dyrga, SSR Agata Wasilewska-Kawałek, SSO Agnieszka Oklejak, SSO Danuta Kłosińska, SSR Izabela Strózik, SSO Anna Karcz-Wojnicka, SSO Jadwiga Osuch, SSO Małgorzata Ferek, SSA Włodzimierz Baran /były Prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie/, SSA Jan Kremer, SSA Maria Kuś-Trybek, SSA Anna Kowacz-Braun, SSA Krzysztof Sobierajski /obecny prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie/,
  2. pkt II aktu oskarżeniazniesławiłem /art. 212 § 2 kk/ adwokata Wiesławę Zoll, pełnomocnika mojej żony w prowadzonym przez Sąd Okręgowy w Krakowie i Sąd Apelacyjny w Krakowie w latach 1997-2006 postępowaniu z mojego powództwa o rozwód /sygn. akt Sądu Okręgowego w Krakowie XI CR 603/04/,
  3. pkt XVII aktu oskarżeniaznieważyłem /art. 226 § 3 k.k./ i zniesławiłem /art. 212 § 2 k.k./ konstytucyjny organ Rzeczypospolitej Polskiej, rzecznika praw obywatelskich w osobie piastującego ten urząd Andrzeja Zolla
  4. pkt XVIII aktu oskarżenia – rozpowszechniałem wiadomości z rozprawy sądowej prowadzonej z wyłączeniem jawności – art. 241 § 2 k.k.

uprzejmie proszę o skierowanie do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara wniosku jak w pkt. I, II, str. 1 niniejszego pisma.

Pragnę poinformować, że pismem z dnia 26 września 2016 r. skierowanym do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara złożyłem – Załącznik 22: „Pan Adam Bodnar Rzecznik Praw Obywatelskich Al. Solidarności 77 00-090 Warszawa Sygn. akt Sądu Rejonowego w Dębicy: II K 407/13 Dotyczy:

  1. Wniosek o wniesienie przez Rzecznika Praw Obywatelskich – na podstawie art. 521 § 1 k.p.k., art. 523 § 1 k.p.k. i art. 440 k.p.k. – kasacji na moją korzyść od prawomocnego postanowienia sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/.
  2. Wniosek o przedstawienie Sądowi Rejonowemu w Dębicy w kasacji jak w pkt. I zarzutu rażącego i mającego wpływ na treść postanowienia z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt II K 407/13, naruszenia:
    1. prawa procesowego określonego w art. 366 § 1 k.p.k. w przypadku każdego z 18 przypisanych mi czynów,
    2. prawa materialnego określonego w art. 226 § 3 k.k., w przypadku czynu przypisanego mi w pkt. II.17 postanowienia,
    3. prawa procesowego określonego w art. 40 § 1 pkt 6 k.p.k.
  3. Wniosek o zapoznanie się z protokołem – i moimi, zaprotokołowanymi w nim zeznaniami – rozprawy głównej prowadzonej w sprawie do sygn. akt II K 407/13 przez sędzię Beatę Stój w dniu 15 marca 2011 r.
  4. Zawiadomienie, że po odbiór kasacji jak w pkt. I stawię się w Biurze RPO w Warszawie w dniu 6 października 2016 r. o godz. 13:00.
  5. Zawiadomienie, że w przypadku odmowy wydania mi w dniu 6 października 2016 r. kasacji jak pkt. I i II rozpocznę 06.10.2016 r. prowadzenie całodobowo przed Biurem Rzecznika Praw Obywatelskich protestu głodowego – nie będę jadł, będę pił wodę i soki – który będę prowadził do dnia wydania mi kasacji.
  6. Zawiadomienie, że:
    1. groźba przedstawiona przeze mnie w pkt. VIII.2 pisma z dnia 1 września 2016 r. do Rzecznika Praw Obywatelskich /Załącznik 4/ była taktyką zastosowaną przeze mnie celem sprawdzenia reakcji na nią ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobry,
    2. nie zamierzam zrealizować groźby jak w pkt. VIII.2 pisma z dnia 1 września 2016 r. do Rzecznika Praw Obywatelskich /Załącznik 4/.
  7. Prezentacja przyczyny zmiany przeze mnie terminu stawiennictwa w Biurze RPO z dnia 11 października 2016 r. na 6 października 2016 r.
  8. Przypomnienie, że w przypadku wyroku z dnia 26 lipca 2016 r. Sądu Rejonowego dla Łodzi Widzewa w sprawie nałożenia kary grzywny w kwocie 200,00 zł na pracownika drukarni, który odmówił wykonania usługi zleconej przez Fundację LGBT Business Forum, Rzecznik Praw Obywatelskich, Adresat niniejszego pisma podjął interwencję po kilku dniach, tj. 4 sierpnia 2016 r.

Źródło: Pismo Z. Kękusia z dnia 26 września 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara –

Załącznik 22

 

Kopię pisma z dnia 1 września 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara skierowałem do Pani przy piśmie do Pani z dnia 12 września 2016 r. – Załącznik 1: „Pani Agnieszka Ścigaj Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej ul. Długa 48/15 31-146 Kraków Szanowna Pani, W związku z Pani spotkaniem ze mną wyznaczonym na 3 października 2016 r. w Pani Biurze Poselskim w Krakowie w załączeniu przesyłam kopię mojego pisma z dnia 1 września 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara. Z poważaniem, Zbigniew Kękuś

Załączniki: 1. Pismo z dnia 1 września 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara”

Źródło: Pismo Z. Kękusia z dnia 12 września 2016 r. do Posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Agnieszki Ścigaj

Załącznik 1

 

W załączeniu przesyłam kopie dokumentów z akt sprawy rozpoznawanej przeciwko mnie przez Sąd Rejonowy w Dębicy w okresie od 14 listopada 2006 r. do 15 marca 2016 r. do do sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ w tym poświadczających słuszność moich zarzutów jak:

  1. w pkt. I. 1 str. 1 niniejszego pisma i w pkt. II.1, str. 1 pisma z dnia 26 września 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara /Załącznik 22/, tj.:
    1. postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt II K 407/13 – Załącznik 3,
    2. akt oskarżenia prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r., sygn. akt 1 Ds. 39/06/S – Załącznik 4,
    3. postanowienie sędziego Tomasza Kuczmy z dnia 30 listopada 2006 r., sygn. akt II K 451/06, o zwróceniu sprawy przeciwko mnie Prokuratorowi Rejonowemu dla Krakowa Śródmieścia Wschód /Piotr Kosmaty – ZKE/ celem usunięcia istotnych braków postępowania przygotowawczego prowadzonego przez prokurator R. Ridan – Załącznik 5,
    4. zażalenie prokurator Radosławy Ridan z dnia 8 grudnia 2012 r. na postanowienie sędziego Tomasza Kuczmy, jak w pkt. I.3 – Załącznik 6,
    5. postanowienie z dnia 5 stycznia 2007 r., sygn. akt II Kz 675/06, Sądu Okręgowego w Rzeszowie w składzie SSO Jarosław Szaro, SSO Mariusz Sztorc, SSR del. do SO Andrzej Borek – przy udziale prokuratora Prokuratury Okręgowej w Rzeszowie Renaty Stopińskiej-Witkowskiej – o uchyleniu postanowienia sędziego T. Kuczmy, jak w pkt. I.3 – Załącznik 7,
    6. pismo prezesa Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca Krzysztofa Łapaja z dnia 15 marca 2007 r., sygn. akt ZG SOPO-07/03/MS.1, do ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobry; złożone w kopii do Sądu Rejonowego w Dębicy /pkt 9 wykazu „Do wiadomości”/, data wpływu do Sądu Rejonowego w Dębicy 19 marca 2007 r. – Załącznik 8,
    7. pismo Działu Bezpieczeństwa Wirtualnej Polski S.A. z dnia 6 lipca 2007 r. do Sądu Rejonowego w Dębicy – Załącznik 9,
    8. pismo Działu Bezpieczeństwa Wirtualnej Polski S.A. z dnia 6 sierpnia 2007 r. do Sądu Rejonowego w Dębicy – Załącznik 10,
    9. pismo Działu Bezpieczeństwa Interii.PL S.A. z dnia 1 października 2007 r. do Sądu Rejonowego w Dębicy – Załącznik 11,
    10. wyrok sędziego Tomasza Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r., sygn. akt II K 407/13 – Załącznik 12,
    11. wyrok wznowieniowy Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 15 września 2010 r., sygn. akt II Ko283/10, uchylający na moją korzyść wyrok sędziego T. Kuczmy z 18.12.2008 r. w zakresie 16 z 18 przypisanych mi czynów – Załącznik 13,
    12. kasacja Prokuratora Generalnego wniesiona w dniu 23 sierpnia 2011 r. /sygn. akt PG IV KSK 69911/ do Sądu Najwyższego na moją korzyść w zakresie dwóch pozostałych zarzutów – z pkt. II i XVIII – wyroku sędziego T. Kuczmy z 18.12.2007 r. – Załącznik 14,
    13. wyrok wznowieniowy Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. akt IV KSK 272/14, uchylający na moją korzyść wyrok sędziego T. Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r. w zakresie dwóch pozostałych zarzutów, z pkt. II i XVIII – Załącznik 15,
    14. postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 11 grudnia 2012 r., sygn. akt II K 854/10 – Załącznik 16,
  2. w pkt. I.2, str. 1 niniejszego pisma oraz w pkt. I.2, str. 1 pisma z dnia 26 września 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara /Załącznik 22/, tj.:
    1. Kodeks karny część szczególna, Tom II, Komentarz do art. 117 – 277 k.k. pod redakcją naukową Andrzeja Zolla, 4 wydanie, 2013 r., LEX Wolters Kluwer business, s. 1131, w którym podano – Załącznik 17: „Przedmiotem czynności wykonawczej typu czynu zabronionego opisanego w art. 226 § 3 są konstytucyjne organy Rzeczypospolitej Polskiej. Zakres znaczeniowy tego terminu jest sporny w doktrynie (por. A. Zoll (w: ) Kodeks Karny …, red. A. Zoll, s. 736. (…) W doktrynie słusznie jednak wskazano, iż nie każdy organ konstytucyjny jest jednocześnie organem Rzeczypospolitej Polskiej, tzn. takim, który jest powiązany z wykonywaniem jednego z trzech rodzajów władzy w odniesieniu do państwa. Według tego poglądu organami RP są zatem tylko: Sejm, Senat, Prezydent RP, Rada Ministrów, ministrowie, Trybunał Konstytucyjny, Sąd Najwyższy, Naczelny Sąd Administracyjny.
    2. pismo do mnie zastępcy Prokuratora Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wschód Edyty Frączek-Padoł, sygn. akt 1 Ds. 39/06, w którym autorka podała – Załącznik 18: „Interpretacja art. 226 § 3 k.k. wskazana przez Pana w pismach jest jednym z poglądów doktryny, którego nie podzielił autor aktu oskarżenia /prokurator Radosława Ridan – ZKE/. Problem interpretacji przepisu będzie aktualnie przedmiotem oceny prawnej, której dokona niezawisły Sąd (…) Zastępca Prokuratora Rejonowego Edyta Frączek-Padoł”
  3. w pkt. I.3, str. 1 niniejszego pisma oraz w pkt. I.3, str. 1 pisma z dnia 26 września 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara /Załącznik 22/, tj.:
    1. orzeczenie sędzi Beaty Stój z dnia 14 czerwca 2013 r., sygn. akt II K 854/10, kończące postępowanie przeciwko mnie w zakresie 16 zarzutów, z pkt. I, III – XVII, z powodu ustania karalności czynów – Załącznik 19,
    2. orzeczenie Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 27 sierpnia 2013 r., sygn. akt II Kz 246/13, w przedmiocie uchylenia orzeczenia sędzi Beaty Stój, jak w pkt. III.1 z powodu rażącego i mającego wpływ na treść orzeczenia naruszenia prawa procesowego – Załącznik 20,
    3. moje pismo z dnia 26 lutego 2014 r. do sędzi Beaty Stój zawierające – Załącznik 21: „Sędzia Beata Stój Sąd Rejonowy w Dębicy ul. Słoneczna 3 39-200 Dębica Sygn. akt: II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ Dotyczy: Zawiadomienie, że od dnia 27 sierpnia 2013 r. jest Pani wyłączona z mocy prawa od rozpoznawania sprawy do sygn. II K 407/13.”

 

Ustne uzasadnienie dla moich wniosków jak w pkt. I.1, II.2, I.3, str. 1 niniejszego pisma oraz jak w pkt. I.1, I.2, I.3, str. 1 pisma z dnia 26 września 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara przedstawiłem podczas naszego spotkania w dniu 3 października 2016 r.

W załączeniu przesyłam także kopie:

  1. mojego pisma z dnia 2 maja 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara, którym złożyłem – Załącznik 24: „Pan Adam Bodnar Rzecznik Praw Obywatelskich Al. Solidarności 77 00-090 Warszawa Sygn. akt: 1. Sądu Rejonowego w Dębicy: II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/

2. Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód: 1 Ds. 39/06/S Dotyczy:

I. Wniosek – na podstawie: (…)

    1. art. 521 k.p.k., art. 523 § 1 k.p.k., art. 526 § 1 k.p.k., art. 537 § 1 i 2 k.p.k.
    2. kasacji Prokuratora Generalnego z dnia 23 sierpnia 2011 r., sygn. akt PG IV KSK 699/11, wniesionej na moją korzyść od wyroku sędziego Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasza Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r., sygn. akt II K 451/06 – Załącznik 4,
    3. wyroku wznowieniowego Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. akt IV KK 272/11, wydanego na moją korzyść od wyroku sędziego Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasza Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r., sygn. akt II K 451/06 – Załącznik 5,
    4. postanowienia sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 11 grudnia 2012 r., sygn. akt II K 854/10 /uprzednio II K 451/06, następnie II K 407/13/ – Załącznik 11,
    5. pisma do mnie z dnia 12 sierpnia 2015 r. Grupy Wirtualna Polska Sp. z o.o. – Załącznik 12,
    6. wskazania doktryny prawnej, według którego Rzecznik Praw Obywatelskich będąc organem konstytucyjnym nie jest konstytucyjnym organem Rzeczypospolitej Polskiej

o wniesienie przez Rzecznika Praw Obywatelskich kasacji do Sądu Najwyższego na moją korzyść od postanowienia sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ o umorzenie postępowania z powodu ustania karalności czynów /art. 17 § 1 k.p.k., w zw. z art. 101 § 2 k.k. i art. 102 k.k./ – Załącznik 14.

II. Wniosek o przedstawienie Sądowi Rejonowemu w Dębicy w kasacji jak w pkt. I zarzutu rażącego i mającego wpływ na treść postanowienia z dnia 15 marca 2016 r. naruszenia:

    1. prawa procesowego określonego w art. 366 § 1 k.p.k. w przypadku każdego z 18 przypisanych mi czynów,
    2. prawa materialnego określonego w art. 226 § 3 k.k., w przypadku czynu przypisanego mi w pkt. II.17.

III. Wniosek o złożenie w kasacji jak w pkt. I wniosku do Sądu Najwyższego o wydanie wyroku uniewinniającego mnie od każdego z 18 czynów przypisanych mi przez sędzię Sądu Rejonowego w Dębicy Beatę Stój w postanowieniu z dnia 15 marca 2016 r., z powodu:

    1. w przypadku każdego z 18 przypisanych mi czynów rażącego i mającego wpływ na treść postanowienia naruszenia prawa procesowego określonego w art. 366 § 1 k.p.k., w tym – patrz: pkt III.2
    2. w przypadku czynu przypisanego mi w pkt. II.17 postanowienia rażącego i mającego wpływ na treść postanowienia naruszenia prawa materialnego określonego w art. 226 § 3 k.k.”

Źródło: Pismo Z. Kękusia z dnia 2 maja 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara –

Załącznik 24

  1. mojego pisma z dnia 8 sierpnia 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara, którym złożyłem – Załącznik 25: „Pan Adam Bodnar Rzecznik Praw Obywatelskich Al. Solidarności 77 00-090 Warszawa Sygn. akt: 1. Sądu Rejonowego w Dębicy: II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/

2. Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód: 1 Ds. 39/06/S Dotyczy:

I. Zawiadomienie o wycofaniu przeze mnie wniosku z pisma z dnia 2 maja 2016 r. do Rzecznika Praw Obywatelskich o wniesienie przez Rzecznika kasacji na moją korzyść od prawomocnego postanowienia sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt II K 407/13.

II. Wniosek o sporządzenie i doręczenie mi wyjaśnienia, czy po złożeniu przeze mnie pismem z dnia 2 maja 2016 r. /data wpływu 4 maja 2016 r./ wniosku o wniesienie kasacji na moją korzyść od prawomocnego postanowienia sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r., kończącego prowadzone przez Sąd Rejonowy w Dębicy od dnia 14 listopada 2006 r. postępowanie przeciwko mnie do sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, Rzecznik Praw Obywatelskich:

    1. zażądał doręczenia Rzecznikowi przez Sąd Rejonowy w Dębicy akt sprawy sygn. II K 407/13, jeśli tak:
      1. z jaką datą skierował Rzecznik żądanie,
      2. z jaką datą akta sprawy Sądu Rejonowego w Dębicy, sygn. II K 407/13, wpłynęły do Biura Rzecznika Praw Obywatelskich,
    2. zbadał zgłoszoną przeze mnie sprawę na miejscu, tj. w Sądzie Rejonowym w Dębicy,

III. Wniosek – jeśli Rzecznik zbadał zgłoszoną przeze mnie sprawę – o sporządzenie i doręczenie mi wyjaśnienia, z jakich przyczyn Rzecznik nie doręczył mi do dnia wysłania przeze mnie niniejszego pisma informacji o stanowisku Rzecznika w sprawie mojego wniosku z pisma z dnia 2 maja 2016 r.

IV. Wniosek – jeśli Rzecznik Praw Obywatelskich nie zażądał od Sądu Rejonowego w Dębicy wydania akt sprawy sygn. II K 407/13, ani nie zbadał sprawy na miejscu – o sporządzenie i doręczenie mi wyjaśnienia, z jakich przyczyn.

V. Wniosek o sporządzenie i doręczenie mi odpowiedzi na wnioski jak w pkt. I, II, III bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie miesiąca od daty wpływu niniejszego pisma.”

Źródło: Pismo Z. Kękusia z dnia 8 sierpnia 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara –

Załącznik 25

  1. mojego pisma z dnia 26 września 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara, którym złożyłem – Załącznik 26: „Pan Adam Bodnar Rzecznik Praw Obywatelskich Al. Solidarności 77 00-090 Warszawa Sygn. akt Sądu Rejonowego w Dębicy: II K 407/13 Dotyczy:

I. Zawiadomienie, że w dniu 6 października 2016 r. stawię się o godz. 13:00 w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich w Warszawie celem odebrania sporządzonej przez Rzecznika na piśmie odpowiedzi na wnioski z mojego pisma do Rzecznika z dnia 8 sierpnia 2016 r. /patrz: str. 2 niniejszego pisma oraz Załącznik 1/, dotyczące nierozpoznanego do dnia 08.08.2016 r. przez Rzecznika wniosku z mojego pisma z dnia 2 maja 2016 r. /Załącznik 3/.

II. Zawiadomienie, że w przypadku odmowy w dniu 6 października 2016 r. wydania mi przez Rzecznika sporządzonej na piśmie odpowiedzi na wnioski z pisma z dnia 8 sierpnia 2016 r.:

    1. rozpocznę prowadzenie całodobowo protestu głodowego w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich – polegającego na tym, że nie będę jadł, będę pił wodę i soki – który będę prowadził do dnia wydania mi odpowiedzi,
    2. wezwę policję, celem zawiadomienia o przyczynie protestu prowadzonego przeze mnie w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich.”

Źródło: Pismo Z. Kękusia z dnia 26 września 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara –

Załącznik 26

  1. pisma do mnie z dnia 26 września 2016 r. głównego specjalisty w Zespole Prawa Karnego Biura Rzecznika Praw Obywatelskich Krystyny Kupczyńskiej – Załącznik 2: „Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich Zespół Prawa Karnego II.511.1223.2014.K.Ku Warszawa, 2016-09-26 Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ W odpowiedzi na Pana wniosek o kasację na Pana korzyść od prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 15 marca 2016 r., sygn. II K 407/13, działając z upoważnienia Rzecznika Praw Obywatelskich uprzejmie informuję, iż Rzecznik zwrócił się do Sądu Rejonowego w Dębicy z prośbą o nadesłanie akt tej sprawy. Po ich nadesłaniu akta poddane zostaną analizie pod kątem stwierdzenia, czy zaistniały przesłanki do wniesienia kasacji na Pana korzyść.
    Ponadto, w piśmie skierowanym do Rzecznika Praw Obywatelskich sformułował Pan inne wnioski związane z powyższą sprawą, a dotyczące wyrażenia przez Rzecznika stanowiska co do zasadności i legalności wniesienia przeciwko Panu aktu oskarżenia, celowości wystąpienia przez Rzecznika o przyznanie Panu i Pana dzieciom świadczenia jak również o zwolnienie od uiszczenia z podatku dochodowego od tego świadczenia.
    Uprzejmie informuję, że z uwagi na celowość dokonania analizy akt, o stanowisku zajętym przez Rzecznika Praw Obywatelskich zostanie Pan poinformowany po nadesłaniu i dokonaniu analizy akt, a ponadto będzie Pan informowany o stanie rozpoznania Pan sprawy. mgr Krystyna Kupczyńska Główny Specjalista”
    Źródło: Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich Zespół Prawa Karnego, sygn. akt II.511.1223.2014.K.Ku,

pismo głównego specjalisty Krystyny Kupczyńskiej z dnia 26 września 2016 r. – Załącznik 2

  1. pisma do mnie z dnia 5 września 2016 r., sygn. akt PK IV Ksk 1046.2016, prokuratora Prokuratury Krajowej, Departament Postępowania Sądowego, Krzysztofa Domagały, którym ten zawiadomił mnie – Załącznik 27: „(…) uprzejmie informuję, że Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny nie skorzysta z przysługującego mu na mocy art. 521 § 1 k.p.k. uprawnienia i nie wniesie kasacji od prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 15.03.2016 r., sygn. II K 407/13 umarzającego w stosunku do Pana postępowanie karne o czyny z art. 216 § 2 k.k. i art. 212 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i inne (16 czynów) na podstawie art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. w zw. z art. 101 § 2 k.k. i art. 102 k.k. oraz na podstawie art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. w zw. z art. 101 § 1 pkt 4 k.k. i art. 102 k.k. o czyn z art. 226 § 3 k.k. i art. 212 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i z art. 241 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. (…) Krzysztof Domagała Prokurator Prokuratury we Wrocławiu delegowany do Prokuratury Krajowej”

Źródło: Prokuratura Krajowa, Departament Postępowania Sądowego, sygn. akt PK IV Ksk 1046.2016,

pismo prokuratora Krzysztofa Domagały z dnia 5 września 2016 r. – Załącznik 27

 

Uprzejmie proszę jak na wstępie.

W związku z informacją z pisma do mnie z dnia 26.09.2016 r. głównego specjalisty w Zespole Prawa Karnego Biura Rzecznika Praw Obywatelskich Krystyny Kupczyńskiej – Załącznik x: „(…) uprzejmie informuję, iż Rzecznik zwrócił się do Sądu Rejonowego w Dębicy z prośbą o nadesłanie akt tej sprawy. Po ich nadesłaniu akta poddane zostaną analizie pod kątem stwierdzenia, czy zaistniały przesłanki do wniesienia kasacji na Pana korzyść.”, uprzejmie proszę o skierowanie wniosku do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara o skorzystanie, w przypadku odmowy przez Sąd Rejonowy w Dębicy wydania mu akt sprawy do sygn. II K 407/13, z uprawnienia określonego w art. w art. 13.1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lipca 1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich: Prowadząc postępowanie, o którym mowa w art. 12 pkt 1, Rzecznik ma prawo: 1) zbadać, nawet bez uprzedzenia, każdą sprawę na miejscu, (…).”

 

Z poważaniem,

 

 

Zbigniew Kękuś

 

Załączniki: od 1 do  34 do ściągnięcia tutaj

  1. Pismo Z. Kękusia z dnia 12 września 2016 r. do Posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Agnieszki Ścigaj
  2. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich Zespół Prawa Karnego, sygn. akt II.511.1223.2014.K.Ku, pismo głównego specjalisty Krystyny Kupczyńskiej z dnia 26 września 2016 r
  3. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, postanowienie sędzi B. Stój z dnia 15.03.2016 r.
  4. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, akt oskarżenia prokurator Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r., sygn. 1 Ds. 39/06/S
  5. Sąd Rejonowy w Dębicy, postanowienie sędziego Tomasza Kuczmy z dnia 30 listopada 2006 r., sygn. akt II K 451/06
  6. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, zażalenie prokurator Radosławy Ridan z dnia 8 grudnia 2012 r. na postanowienie sędziego Tomasza Kuczmy z dnia 30 listopada 2006 r., sygn. akt II K 451/06
  7. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, postanowienie Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 5 stycznia 2007 r., sygn. akt II Kz 675/06
  8. Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny, sygn. akt II K 407/13, /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, pismo prezesa Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca Krzysztofa Łapaja z dnia 15 marca 2007 r., data wpływu kopii do Sądu Rejonowego w Dębicy 19 marca 2007 r.
  9. Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ pismo „Wirtualna Polska” z dnia 6 lipca 2007r., karty 3040, 3041
  10. Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ pismo „Wirtualna Polska” z dnia 6 sierpnia 2007r., karty 3098, 3099
  11. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, pismo INTERIA.PL.S.A., z dnia 1 października 2007r. karta 3183
  12. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10 /, wyrok sędziego T. Kuczmy z 18.12.2007 r.
  13. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/, wyrok Sądu Okręgowego w Rzeszowie z 15.09.2010 r.
  14. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/ kasacja Prokuratora Generalnego, z dnia 22 sierpnia 2011 r., sygn. akt PG IV KSK 699/11 od wyroku Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 18 grudnia 2007 r., sygn. akt II K 451/06
  15. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. akt IV KK 272/11
  16. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ postanowienie sędzi B. Stój z dnia 11.12.2012 r.
  17. Kodeks karny część szczególna, Tom II, Komentarz do art. 117 – 277 k.k. pod redakcją naukową Andrzeja Zolla, 4 wydanie, 2013 r., LEX Wolters Kluwer business, s. 1131
  18. Prokuratura Rejonowa Kraków-Śródmieście Wschód, pismo zastępcy Prokuratora Rejonowego Edyty Frączek-Padoł z dnia 12 lipca 2013 roku
  19. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, postanowienie sędzi B. Stój z 14.06.2013 r.
  20. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ postanowienie Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 27 sierpnia 2013 r. /sygn. II Kz 246/13/
  21. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ pismo Z. Kękusia z dnia 26 lutego 2014 r. do sędzi Beaty Stój
  22. Pismo Z. Kękusia z dnia 26 września 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara
  23. Pismo Z. Kękusia z dnia 1 września 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara
  24. Pismo Z. Kękusia z dnia 2 maja 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara
  25. Pismo Z. Kękusia z dnia 8 sierpnia 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara
  26. Pismo Z. Kękusia z dnia 26 września 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara
  27. Prokuratura Krajowa, Departament Postępowania Sądowego, sygn. akt PK IV Ksk 1046.2016, pismo prokuratora Krzysztofa Domagały z dnia 5 września 2016 r.

 

1 „Prof. Fryderyk Zoll („młodszy” dla odróżnienia od ojca, wybitnego znawcy prawa rzymskiego – prof. Fryderyka Zolla zwanego „starszym”), dziadek prof. dr. Andrzeja Zolla, obecnego rzecznika praw obywatelskich, urodził się 1 lutego 1865 r. w podkrakowskim wówczas Podgórzu. Ich przodkowie przybyli do Polski z niemieckiej Wirtembergii pod koniec XVIII stulecia i bardzo szybko, podobnie jak wiele innych rodzin cudzoziemskich, dzięki przyciągającej sile polskiej kultury ulegli rychłej polonizacji.”Źródło: Krzysztof Pol:„Fryderyk Zoll (młodszy) (1865–1948) W 140. rocznicę urodzin”, PALESTRA, Pismo Adwokatury Polskiej, Rok XLVIII, Adwokatura, Strony Adwokatury Polskiej

2Polacy i Żydzi na tych ziemiach to tysiącletnia tradycja współżycia dwóch narodów, kultur, często małżeństw, pokrewieństwa, przyjaźni, znajomości. 1000 lat wspólnej historii i trwania razem – w Polin, ziemi przyjaznej żydowskiemu narodowi. (…)”

Andrzej Duda, Kielce, 4 lipca 2016 r.

3 1352 zł zapłacił Radosław Sikorski za obiad z Jackiem Rostowskim. Politycy do tej pory nie widzieli w tym nic złego – twierdzą, że rozmowy były służbowe i mieli prawo wydać na nie państwowe pieniądze (…) – Powodem spotkania była propozycja objęcia funkcji ambasadora w Paryżu przez Jacka Rostowskiego – przekonywał Marcin Wojciechowski z MSZ, komentując kolacyjkę w pałacyku Sobańskich Sikorskiego z Rostowskim. (…) Kto jak kto, ale minister dyplomacji powinien wiedzieć, że własne rachunki trzeba regulować. Sikorski poszedł więc po rozum do głowy i ogłosił, że odda pieniądze, a w zasadzie tylko ich część … – Minister Sikorski postanowił zwrócić koszt zbyt drogich alkoholi.” Zwrot należności zostanie potrącony z wynagrodzenia – poinformowało nas MSZ.” – Źródło: Artur Kowalczyk, „Rozmawiali prywatnie a jedli służbowo.”; „Fakt”, 2.07.2014, s. 2

4SKUR…SYN” «Współtwórca Komitetu Obrony Robotników, wiceprezes PiS Antoni Macierewicz. Występuje w parze z Jarosławem Kaczyńskim, który „przyspawał się” do niego; patrz też: zajeb… i cyrk» – Źródło: Słownik afery taśmowej”; „Fakt”, 28-29.06.2014, s. 5, 6