Moje rozliczenie z Żydami – moje uwagi do porównania przez Adama Michnika Polski do pięknej kobiety, która się dała łajdakom wychędożyć

Bywa, że piękna kobieta zapomni się i odda się na krótko jakiemuś łajdakowi.

A potem trzeźwieje i wszystko wraca do normy. I ja wierzę, że Polska wytrzeźwieje.”

Aaron Szechter /Adam Michnik/, wywiad z Ewą Koszowską, WP Opinie, 17.10.2016 r.

Źródło: http://opinie.wp.pl/adam-michnik-polska-nie-zasluzyla-na-pis-6048429975437953a

 

Niby wszystko jest: media, prasa, partie polityczne, parlament, ale to tylko złudzenie.”

Aaron Szechter, Źródło: j.w.

 

Zastanówmy się nad szczególną sztuczką fałszywych nazwisk. To wydaje się nam szczególnie ohydne.

Kiedy okazujemy pogardę wobec tych którzy wykorzystują ten fortel, to wydaje się nam, że nie dajemy im więcej niż na co zasługują. Jest to podłość którą wiążemy z kryminalistami i wagabundami, czymś co pełza i się podkrada. Ludzie których rasa jest powszechnie znana, bez żadnych rumieńców przyjmują fałszywe nazwiska jako maski,

i po roku lub dwu będą udawać, że jeśli zastąpi się je oryginalnym, prawdziwym nazwiskiem, jest to obrażanie ich”.

Hilaire Belloc o zjawisku „krypto-Żyda”; w „Żydzi” [The News]

 

Szanowni Państwo,

 

Niniejszego e-mail’a kieruję do Państwa w interesie społecznym.

Szczęśliwym dla mnie trafem Żyd Aaron Szechter prezentujący się Polakom jako Adam Michnik powiedział w wywiadzie udzielonym w dniu wczorajszym, 17.10.2016 r., Ewie Koszowskiej z WP Opinie: „Niby wszystko jest: media, prasa, partie polityczne, parlament, ale to tylko złudzenie.”

Tak ocenia rządy PiS.

Trudno o bardziej trafną diagnozę sytuacji społeczno-politycznej w Polsce. Nie obecnej jednak, jak chciałby Aaron Szechter, ale od co najmniej 1989 roku.

Wykaz wymienionych przez A. Szechtera organów tzw. demokratycznego państwa prawnego urzeczywistniającego zasady sprawiedliwości społecznej uzupełnić trzeba o prezydenta i rzecznika praw obywatelskich.

O nich – rzeczniku praw obywatelskich Adamie Bodnarze i prezydencie Andrzeju Dudzie – jest niniejszy e-mail. A także o ich promotorach i obrońcach.

 

Jeśli przeczytacie Państwo – o co bardzo proszę – niniejszego e-mail’a oraz załączone do niego pisma i dokumenty zrozumiecie, dlaczego przed proponowaną przez ustawodawcę w art. 2 Konstytucji definicją Rzeczypospolitej Polskiej stawiam skrót tzw. „tak zwanego”.

Jeśli przeczytacie Państwo niniejszego e-mail’a przekonacie się, że:

  1. Zwany rzecznikiem praw obywatelskich rzecznik interesu Żydów, pederastów oraz sędziów, prokuratorów i rzeczników praw obywatelskich Adam Bodnar broni interesu Żydów, pederastów oraz sędziów, prokuratorów i rzeczników praw obywatelskich naruszających prawo, za nic mają prawa ofiar degeneratów w prokuratorskich i sędziowskich togach i takich samych rzeczników praw obywatelskich.
  2. Marszałek Sejmu Marek Kuchciński broni interesu broniącego interesu Żydów, pederastów oraz sędziów, prokuratorów i rzeczników praw obywatelskich naruszających prawo zwanego rzecznikiem praw obywatelskich Adama Bodnara, mimo że ten wypełnia swoim zachowaniem bardzo łaskawą rzecznikom praw obywatelskich doktrynę prezesa Prawa (?) i Sprawiedliwości (?) Jarosława Kaczyńskiego, według której – Załącznik 1.2: za sprzeniewierzenie się złożonemu ślubowaniu” może być uznane: powtarzające się i przybierające postać utrwalonej praktyki podejmowanie działań mających na celu ograniczenie praw i wolności obywatelskich, uporczywa bezczynność Rzecznika, przejawiająca się w niepodejmowaniu działań na rzecz ochrony praw i wolności obywatelskich w sprawach, w których w sposób nie budzący wątpliwości pożądana byłaby aktywność Rzecznika,”
    Po co nam rzecznik praw obywatelskich, któremu wolno się zachowywać w taki – dopuszczony przez „utrwaloną” zdaniem J. Kaczyńskiego doktrynę – sposób i kosztuje na rocznie 34 mln zł?
    Prezes Prawa (?) i Sprawiedliwości (?) Jarosław Kaczyński wymyślił tę doktrynę w czerwcu 2012 r. – i od tego czasu ona się utrwala – na potrzebę ochrony interesu Żydówki na urzędzie Rzecznika Praw Obywatelskich Ireny Lipowicz, gdy oszukawszy go, Jarosława Kaczyńskiego, broniła interesu sędziów, prokuratorów i poniemieckiego Żyda degenerata na urzędzie Rzecznika Praw Obywatelskich Andrzeja Zolla.

 

A nad tym całym bajzlem on, „nasz niezłomny Duda”, czyli prezydent Andrzej Duda – sam o sobie mówi, że jest niezłomny – który korzysta z posiadanych przez niego uprawnień, w dodatku w ekspresowym tempie, wyłącznie wtedy, gdy służyć to ma obronie interesów jego byłych kolegów partyjnych.

Temu ostatniemu wątkowi poświęcę więcej uwagi, bo dotyczy okoliczności poświadczających jak bardzo miał rację minister w rządzie Donalda Tuska, gdy mówił:

 

– Państwo polskie istnieje teoretycznie, praktycznie nie istnieje.”

Minister spraw wewnętrznych Bartłomiej Sienkiewicz,

w: „Sienkiewicz do Belki: Państwa nie ma!”; „Fakt”, 16.06.2014, s. 2,3

 

Andrzej Duda ułaskawił szefa CBA Mariusza Kamińskiego, jego zastępcę Macieja Wąsika i dwóch innych funkcjonariuszy CBA niewiele ponad dwa miesiące po tym, gdy został prezydentem. Nadał zatem temu ułaskawieniu rangę bardzo wysokiego priorytetu.

Moje dwa wnioski o ułaskawienie mnie, w błahych w porównaniu z zarzutami postawionymi przez sąd Mariuszowi Kamińskiemu sprawach – opisanych przeze mnie w Załącznikach 3 i 4 do niniejszego e-mail’a – rozpoznaje już ponad trzy miesiące.

A przecież Marusz Kamiński skończył przez wymyśloną przez niego „aferę” gruntową Andrzeja Leppera jako polityka.

Skończony przez kolegę partyjnego Andrzeja Dudy Mariusza Kamińskiego jako polityk Andrzej Lepper miał potem popełnić samobójstwo. Tak ustalili śledczy.

Warto w takim razie przypomnieć wystąpienie Andrzeja Leppera w dniu 19 listopada 2002 roku w Parlamencie Europejskim:

“Szanowny panie przewodniczący, szanowni państwo.

Przemawiając przed wysokim parlamentem w imieniu klubu Samoobrony Rzeczpospolitej Polskiej, jest to z jednej strony wielki zaszczyt, ale z drugiej strony to wielka historyczna odpowiedzialność przed własnym Narodem.

Naród polski w okresie przygotowawczym poniósł duże straty i wyrzeczenia [ 1 ] Zniszczony został polski przemysł włókienniczy, chemiczny, tekstylny. Zniszczony handel, transport, usługi. Upada polskie górnictwo i hutnictwo. Niszczone jest polskie rolnictwo wraz z otoczeniem i przetwórstwem rolno-spożywczym. Restrukturyzacja poszczególnych branż okazała się ich likwidacją, co przyczyniło się do bezrobocia, które dzisiaj oficjalnie wynosi 3,8 mln. osób, tj. ok. 18%, a z bezrobociem ukrytym ok. 5 mln. ludzi czyli ok. 28%.

Do tej pory Unia zarobiła na Polsce dziesiątki miliardów dolarów — na eksporcie do Polski swoich nadwyżek produkcyjnych. To my utrzymujemy w Unii od 1-1,5 mln. miejsc pracy.

Czas na zadośćuczynienie. Przystępując do Unii interesuje nas tylko pełne partnerstwo od pierwszego dnia. Przypominam, że to Naród polski pierwszy stawił czynny opór faszyzmowi i przyczynił się do pokonania hitlerowskich Niemiec. Pokonał komunizm o czym przed 20 laty nikt nawet nie mógł pomyśleć. Przyczynił sie do obalenia „Muru Berlińskiego”, przez co stworzono szansę do poszerzenia Unii Europejskiej. Chcemy być równoprawnym członkiem Unii Europejskiej.

Naszą równoprawność traktujemy jako wartość nadrzędną.

Jesteśmy eurorealistami. Przestrzegam Brukselę i Strasburg, jeżeli Polacy zostaną oszukani i skutkiem manipulacji elit politycznych Polska zostanie wcielona w struktury Unii na zasadach braku partnerstwa, to Polakom nie zabraknie odwagi i determinacji, aby wystąpić z Unii Europejskiej. Tak więc przyjęcie Polski do Unii na nierównych zasadach może być początkiem końca takiej Unii, służącej bogatym kosztem biednych.

My Polacy mamy swój honor i swoją godność. Żadnej jałmużny nie chcemy. Żądamy i wierzymy, że Polska zostanie potraktowana uczciwie i po partnersku.

Do tej pory Unia Europejska broniąc nieludzkiej globalizacji tłumaczy polskim władzom, że były to koszty restrukturyzacji gospodarki. Polskie władze tłumaczą polskiemu społeczeństwu, że to ofiara którą musimy ponieść. „Samoobrona” tłumaczy polskiemu społeczeństwu, że są to zasady nieuczciwe,

nierównoprawne i nie do przyjęcia.

Samoobrona” mówi: — dość zniewolenia ekonomicznego Polski i Polaków.

Samoobrona” mówi: — jednoczmy Europę z zachowaniem hierarchii wartości:
— Człowiek,
— Rodzina,
— Praca,
— i godne życie .

Dziękuję bardzo.”

Andrzej Lepper, Parlament Europejski, 19 listopada 2002 r. Źródło: https://www.youtube.com/watch?v=xXEtAOeZiIg

 

Nie dość… Przed nami CETA, TTIP…

 

Jak obserwuję od lat głównych aktorów polskiej sceny politycznej. w tym miernoty, w tym polonofobów robiących wielkie kariery w strukturach Unii Europejskiej, gdy przysłuchuję się ich wystąpieniom, gdy razem z innymi Polakami doświadczam skutków ich stosunku do Polaków, zastanawiam się, czy Andrzej Lepper zacytowanym wyżej wystąpieniem nie zakończył sobie kariery politycznej. Czy nie popełnił politycznego samobójstwa. Czy po tym wystąpieniu nie musiał odejść…? Umrzeć. Politycznie.

Z całą pewnością zakończył mu karierę polityczną, skompromitował go uknutą intrygą beneficjent nadzwyczajnej łaskawości prezydenta Andrzej Dudy Mariusz Kamiński. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej w taki sposób uzasadniał swój gest:

Postanowiłem uwolnić wymiar sprawiedliwości od sprawy Mariusza Kamińskiego,

która zawsze byłaby postrzegana jako polityczna.”

Andrzej Duda, Źródło: http://www.newsweek.pl/polska/ulaskawienie-mariusza-kaminskiego-duda-ulaskawil-kaminskiego,artykuly,374258,1.html

 

Powołał się także prezydent Rzeczypospolitej Polskiej na… dobro wymiaru sprawiedliwości:

 

Ta sprawa była nieprawdopodobnie niszcząca dla wymiaru sprawiedliwości i jeśli mamy budować dobry obraz wymiaru sprawiedliwości w Polsce, a chciałbym, żeby tak było, postanowiłem w swoisty sposób uwolnić wymiar sprawiedliwości od tej sprawy, w której zawsze ktoś by powiedział, że sądy działały na polityczne zlecenie i przeciąć ten problem, rozstrzygnąć ten spór na moją odpowiedzialność jako prezydent – powiedział Duda.

Dlatego taka była moja decyzja – dodał prezydent.”

Andrzej Duda, Źródło: http://www.newsweek.pl/polska/ulaskawienie-mariusza-kaminskiego-duda-ulaskawil-kaminskiego,artykuly,374258,1.html

 

Zapoznajcie się Państwo zatem proszę z moimi wnioskami do tego samego prezydenta Andrzeja Dudy – Załączniki 3, 4 – których prezydent nie rozpoznał przez ponad trzy miesiące.

Jeden dotyczy sprawy, w której pogniewał się na mnie prokurator Bartłomiej Legutko, a prokurator Cezary Kwiatkowski uznał, że mnie z tego powodu należy ścigać z urzędu, tj. angażować w ściganie mnie zasoby państwa. Też przez wzgląd na dobro wymiaru sprawiedliwości…

Drugi jest w sprawie, którą wszczął przeciwko mnie prokurator Bartłomiej Legutko i spowodował pozbawienie mnie wolności przez umieszczenie mnie w szpitalu psychiatrycznym, a następnie – tj. po tym, gdy mnie umieszczono w szpitalu psychiatrycznym na 4 tygodnie i wypisano po 4 dniach z powodu prowadzonego przeze mnie protestu głodowego – sprawę tę umorzyła następczyni prokuratora B. Legutki w postępowaniu przeciwko mnie, prokurator Dorota Baranowska z powodu… znikomej społecznej szkodliwości czynów, które przypisał mi prokurator B. Legutko.

Od tych spraw nie chce prezydent Andrzej Duda uwolnić wymiaru sprawiedliwości, mnie i mojej rodziny.

A przecież, gdyby w 2013 roku, gdy był posłem na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, zachował się Andrzej Duda jak:

  1. człowiek
  2. mężczyzna
  3. poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej,

to do w.w. spraw z udziałem prokuratora Bartłomieja Legutki jako ścigającego mnie i uważającego się za pokrzywdzonego przeze mnie – oraz uznanego za takowego przez prokuratora Cezarego Kwiatkowskiego – w ogóle by nie doszło.

 

Tatuś, Jan Tadeusz Duda, z mamusią, Janiną Milewską-Duda wychowywali Andrzejka na prawego, dobrego człowieka, Polaka. Dużo o tym mówią w wywiadzie udzielonym Milenie Kindziuk i opublikowanym w książce „Rodzice prezydenta – Janina Milewska-Duda, Jan Tadeusz Duda w rozmowie z Mileną Kindziuk”; Wydawnictwo Esprit, 2015 r.

Więcej na ten temat w materiałach umieszczonych na stronie www.kekusz.pl, w tym pt. „Rządy Żydów w Polsce – czego tatuś z mamusią Andrzejka uczyli i czego go nie nauczyli; pismo do prezydenta Andrzeja Dudy” – link: http://kekusz.pl/2016/08/rzady-zydow-w-polsce-czego-tatus-z-mamusia-andrzejka-uczyli-i-czego-go-nie-nauczyli-pismo-do-prezydenta-andrzeja-dudy/

 

Niestety, albo teść Julian Kornhauser, Żyd zwany polakożercą, albo małżonka Żydówka antypolskiego wychowania, albo Żyd Jarosław Kaczyński, który nam go podsunął na prezydenta, albo pragnienie robienia kariery politycznej połączone ze świadomością jak bardzo opiniotwórczy i wpływowi są Żydzi, sprawiły, że trud włożony przez rodziców A. Dudy w jego wychowanie na prawego, dobrego człowieka, Polaka poszły – w mojej ocenie – na marne.

Mający skłonność i śmiałość do mówienia bardzo dobrze o sobie A. Duda taką składał deklarację przed tym, zanim Polacy wybrali go na prezydenta:

Ja dotrzymuję słowa, bo mam swoje słowo za świętość.”
Andrzej Duda

 

Jeśli go rzeczywiście dotrzymuje, to w mej ocenie tylko Żydom. Oni zdają się być dla niego „świętościami”. Nawet, gdy z nich łajdacy.

Rozumiem, że ma Andrzej Duda małżonkę Żydówkę antypolskiego wychowania – pozującą i kreowaną przez niby-media na miłośniczkę polskich dzieci – że ma teścia Żyda zwanego polakożercą, że mu Żyd J. Kaczyński pomaga w robieniu kariery, że żeby ją zrobić zapisał się do ultrażydowskiej Unii Wolności, a w styczniu 2014 r. był uczestnikiem spotkania Knesetu w Krakowie, wszystko to rozumiem, ale… Jako poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, a obecnie prezydent Rzeczypospolitej Polskiej powinien Andrzej Duda jednakowo traktować wszystkich obywateli Rzeczypospolitej Polskiej. A on Polaków lekceważy, a Żydom nadskakuje, wysługuje się im. W tym łajdakom, barbarzyńcom, dzikusom, pozbawiającym Polaków możności korzystania z praw i naruszających prawo. W dodatku niesmacznie, bo obłudnie, odwołując się przy każdej okazji do wartości katolickich, wykorzystując to, że mu kiedyś kard. Stanisław Dziwisz – według źródeł internetowych mason 33 stopnia Loggia Eliseo Vatican I P2, pytany przeze mnie kilkukrotnie od czerwca br. , czy to prawda, kard. S. Dziwisz milczy… /patrz m.in.: „Ostatnia misja masona Stanisława Dziwisza? Dr Zbigniew Kękuś nie otrzymuje odpowiedzi.” – link: https://www.youtube.com/watch?v=SDv3-E2FVCM/- dopomógł w kreowaniu się na ultrakatolika.

 

xxx

Rację ma Aaron Szechter, gdy mówi:

 

Niby wszystko jest: media, prasa, partie polityczne, parlament, ale to tylko złudzenie.”

Aaron Szechter /Adam Michnik/, wywiad z Ewą Koszowską, WP Opinie, 17.10.2016 r.

Źródło: http://opinie.wp.pl/adam-michnik-polska-nie-zasluzyla-na-pis-6048429975437953a

 

Nie myli się – niestety – gdy porównuje Polskę, do bardzo pięknej kobiety, chędożonej przez łajdaka:

 

Bywa, że piękna kobieta zapomni się i odda się na krótko jakiemuś łajdakowi.

A potem trzeźwieje i wszystko wraca do normy. I ja wierzę, że Polska wytrzeźwieje.”

Aaron Szechter, Źródło: j.w.

 

Tak właśnie jest z Polską.

Ta „kobieta” jest nie tylko piękna, ale i – niestety – naiwna. Zawierzyliśmy krasomówcom łajdakom.

Nie w listopadzie ubiegłego roku. Nie od roku łajdaki nas chędożą, czy też , jakby mąż stanu powiedział Radosław Sikorski, jebią.

Zaczęło się wiele lat wcześniej, od chlania przez „opozycjonistów” jak Aaron Szechter wódy podczas zmajoryzowanych przez Żydów spotkań w Magdalence, „opozycji” z żydokomuną, czyli… żydokomuny.

Oddaliśmy się, to znaczy rządy, Żydom – to oni przecież rządzą się w Polsce – a przyczyną były z ich strony typowe dla żydostwa obłuda, hipokryzja, zakłamanie, cwaniactwo, a z naszej ufność w zapewnienia o cywilizacyjnym skoku, którego mieliśmy dokonać pod ich przywództwem.

Jeden skoczył…

Wyciągnęli kasztany z ognia naszymi rękami i od tego czasu przekazują sobie nawzajem władzę.

To o rządach Żydów w Polsce mówił Andrzej Lepper 19 listopada 2002 r. w Parlamencie Europejskim:

 

Naród polski w okresie przygotowawczym poniósł duże straty i wyrzeczenia . Zniszczony został polski przemysł włókienniczy , chemiczny , tekstylny. Zniszczony handel , transport usługi. Upada polskie górnictwo i hutnictwo . Niszczone jest polskie rolnictwo wraz z otoczeniem i przetwórstwem rolno-spożywczym. Restrukturyzacja poszczególnych branż okazała się ich likwidacja co przyczyniło się do bezrobocia , które dzisiaj oficjalnie wynosi 3,8 mln. osób tj. ok. 18% a z bezrobociem ukrytym tj. ok. 5 mln. ludzi czyli ok. 28%.”

Andrzej Lepper, Parlament Europejski, 19 listopada 2002 r. Źródło: https://www.youtube.com/watch?v=xXEtAOeZiIg

 

Żydzi, którzy za tym stali robili potem wielkie kariery zawodowe i finansowe w instytucjach Unii Europejskiej.

Pamiętamy Janusza Lewandowskiego /Aaron Langman/:

„Polacy nie muszą posiadać zakładów pracy. Będą żyć z pracy własnych rąk”.

Janusz Lewandowski, Źródło: http://www.money.pl/forum/gora-bedziemy-musieli-pracowac-az-do-siedemdziesiatki-t2116265.html

 

Skutki kierowania się tą regułą w decyzjach gospodarczych?

Miliony młodych Polaków wyjechało z Polski i słuchają na obczyźnie, jak im śpiewają, że najpierw przegonią Polaków, a potem pederastów.

A Żydzi… Nieustannie według zasady: „Icek, jeśli chcesz, żeby ci było w życiu dobrze, organizuj, a nie pracuj”.

 

Niby-media z kolei wciąż utwierdzają nas w przekonaniu, że wybierać możemy wyłącznie spośród żydostwa. Jak nie PiS, to PO. Jak nie Żyd cwany, obłudny moralny karzeł Jarosław Kaczyński, to zdrajca interesu narodowego Żyd Donald Tusk. Nie brak takich, co nam tego drugiego prezentują jako przyszłego zbawcę. Jakby raz już nie pokazał – a właściwie, nie pokazywał, przez 7 lat – co potrafi.

Pośmiewisko Europy, o którym obiektywni dziennikarze mówią i piszą, że go przewodniczącym Rady Europejskiej uczyniła Angela Merkel i że ona go na tym stanowisku utrzyma. Najpewniej ze względu na jego unikalne wśród polityków UE kwalifikacje i zdolności. Przypomnę:

 

Dziennik „Die Welt” napisał, że Tusk nadaje się – z punktu widzenia Berlina – na szefa KE,

bo „je z ręki”, „jest oswojony” (w oryginale „Handzahm”). (…) „Der Spiegel” określił główną cechę

Tuska mianem „pflegeleicht”, czyli „wytresowany”, „łatwy w hodowli”.
Źródło: Sławomir Sieradzki, „Niemiecki Kompleks Tuska – stan podległości politycznej szefa polskiego rządu wobec Berlina często osiąga stan krytyczny dla polskich interesów”; „w Sieci”, Nr 17/18 2014, 22 kwietnia – 4 maja, str. 27 – 29

 

Chluba żydostwa polskiego…

Daje mu, durnemu, okrutnemu Żydowi Angela Merkel to, co o czym Małgorzata Tusk informowała media, opiekę:

 

«Kiedyś przygotowałam jajka w sosie musztardowym – wspomina pani Małgorzata. – Kładę więc na talerzu te jajka i chcę polewać sosem, a tu, niestety, leci jakaś papka. Spojrzał wściekły, chwycił jajka i rzucił o ścianę».

Pani Małgorzata w ogóle musi pilnować męża. «Niezachwiana pewność siebie to niedobra cecha. W razie potrzeby wyprowadzam więc męża ze stanu zadowolenia. Udowadniam mu, jaki jest nędzny». Mimo to «on bywa mendowaty», czyli «chodzi i mendzi: masło znowu nie wyjęte z lodówki. Albo, taki zniechęcony, patrzy na mnie i mówi: Ale ty masz grube nogi»“. W dodatku mąż pani Małgorzaty «kiedyś lubił wypić». Robił się wtedy marudny. Wciąż pytał: Czy mnie kochasz? Albo płakał, że nikt go nie kocha. Teraz się pilnuje» – oddycha z ulgą

pani Małgorzata. Po czym konstatuje: «Mąż nie jest opiekuńczy.Raczej sam wymaga opieki»”.

Źródłohttp://wiadomosci.onet.pl/prasa/daleko-od-milosci/0exs1

 

A może to jest przy7czną oczarowania pani kanclerz przez miernotę:

 

Nazwisko jakie pada w związku z agentem STASI i SB to oczywiście Donald Tusk, nikt nie jest w stanie przedstawić jakichkolwiek dowodów na piśmie, ale każdy pytany aparatczyk STASI z byłej NRD czy wysocy oficerowie SB z czasów PRL mówią wprost OSCAR to D. Tusk.

Źródło: http://wzzw.wordpress.com/2013/05/10/merkel-ma-akta-oscara-vel-d-tuska-%E2%98%9A-przeczytaj/

 

Trzeźwiejemy… Piękna, wykorzystywana na wszystkie strony przez łajdaków kobieta. Coraz biedniejsza, coraz bardziej zagrożona w bycie, pod ich dominacją.

Aaron Szechter mówi, że wróci do normy…

Skoro o normie mowa, wskazać należy, że wśród cywilizowanych ludzi normą jest, że posługują się swoimi prawdziwymi imionami i nazwiskami. A my nawet nie wiemy, z kim mamy do czynienia. Adam Michnik to Aaron Szechter, Janusz Lewandowski to Aaron Langman, Jan Krzysztof Bielecki to Izaak Blumenfeld, itp. itd. Izaaki, Aarony, Haki, Rachele jako Ryszardowie, Adamowie, Hanny, Janiny. Zgodnie z wytyczną Jakuba Bermana:

 

Żydzi mają okazję do ujęcia w swoje ręce całości życia państwowego w Polsce i rozszerzenia nad nim swojej kontroli. Nie pchać się na stanowiska reprezentacyjne. W ministerstwach i urzędach tworzyć tzw. drugi garnitur. Przyjmować polskie nazwiska. Zatajać swoje żydowskie pochodzenie.

(…) Kwestia żydowska jeszcze jakiś czas będzie zajmowała umysły Polaków, lecz ulegnie to zmianie na naszą korzyść, gdy zdołamy wychować choć dwa pokolenia polskie.*
Źródło: Stenogram z tajnego referatu Jakuba Bermana wygłoszonego na posiedzeniu egzekutywy komitetu żydowskiego w kwietniu 1945 r. – http://waks.info.pl/Art.html?article_id=9

 

W taki sposób fałszowanie nazwisk recenzuje H. Bellom:

 

Zastanówmy się nad szczególną sztuczką fałszywych nazwisk. To wydaje się nam szczególnie ohydne.

Kiedy okazujemy pogardę wobec tych którzy wykorzystują ten fortel, to wydaje się nam, że nie dajemy im więcej niż na co zasługują. Jest to podłość którą wiążemy z kryminalistami i wagabundami, czymś co pełza i się podkrada. Ludzie których rasa jest powszechnie znana, bez żadnych rumieńców przyjmują fałszywe nazwiska jako maski,

i po roku lub dwu będą udawać, że jeśli zastąpi się je oryginalnym, prawdziwym nazwiskiem, jest to obrażanie ich”.

Hilaire Belloc o zjawisku „krypto-Żyda”; w „Żydzi” [The News]

 

Zgadzam się z tą oceną.

Aaron Szechter mówi: „Bywa, że piękna kobieta zapomni się i odda się na krótko jakiemuś łajdakowi. A potem trzeźwieje i wszystko wraca do normy.”

Co się zatem normy tyczy… Ilu jest Żydów w Polsce? Według oficjalnych źródeł 10 – 12 tysięcy.

Czyli… 0,03 procenta ludności Polski.

Odpowiedni tej liczbie powinni posiadać udział we władzach Rzeczypospolitej Polskiej. W Sejmie. W Senacie. We wszystkich ośrodkach władzy.
Prezydent…? Tomasz Kontek już kilka lat temu pytał z łamów „Faktu”

„Po co nam taki urząd?”

Źródło: Tomasz Kontek, „Polityczny teatrzyk z konstytucją w tle”; „Fakt”, 21 grudnia 2012 r., s. 2

Pytał w czasie, gdy prezydentem był Bronisław Komorowski, po prezydenturach jego poprzedników.

Andrzej Duda utwierdza nas od sierpnia ubiegłego roku, jak bardzo zasadną była wątpliwość red. Tomasza Kontka.

Jest możliwość oszczędzać corocznie ponad 167 mln zł….

xxx

 

Wolter mówił o Żydach:

 

Mały narodek żydowski ośmiela się okazywać nieprzejednaną nienawiść do wszystkich ludów,

jest zawsze pożądliwy cudzych dóbr, czołobitny w nieszczęściu, a zuchwały w szczęściu.”
Wolter

Ktoś zaprzeczy…?
Od 1989 roku Żydzi mają w Polsce swoich pięć minut. Są zatem – według „reguły Woltera” – zuchwali.

A my… trzeźwiejemy.

Są tacy, którzy przewidują, że otrzeźwienie z naszej strony nie skończy się li tylko na braku zgody na chędożeniu nas, pasożytowaniu na nas. Prof. Marcin Król ostrzega:

 

Musimy się ruszyć, odzyskać ideę równości. Inaczej przyjdzie to „coś” i będziemy wisieć na latarniach

mówi Marcin Król w rozmowie z Grzegorzem Sroczyńskim.”

Źródło: Prof. Marcin Król, w: „Byliśmy głupi”; „Gazeta Wyborcza”, 8-9 lutego 2014 r., s. 12, 13

 

W załączeniu przesyłam moje pisma z dnia 17 października 2016 r. – do:

  1. marszałka Sejmu Marka Kuchcińskiego – Załącznik 1
  2. rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara – Załącznik 2
  3. prezydenta Andrzeja Dudy – Załącznik 3
  4. prezydenta Andrzeja Dudy – Załącznik 4
  5. prezesów zarządów Telewizji Polsat S.A. Mirosława Błaszczyka, Telewizji Polskiej S.A. Jacka Kurskiego i TVN Markusa Tellenbacha – Załącznik 5

 

Szefów telewizji proszę o oddelegowanie w dniu 20 października 2016 r. wyposażonych w kamery ekip do Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej oraz do Biura Rzecznika Praw Obywatelskich. Jeśli uczynią zadość mej prośbie zdobędą materiały służące weryfikacji zgodności ze stanem faktycznym definicji Rzeczypospolitej Polskiej zamieszczonej w Konstytucji:

Rzeczpospolita Polska jest demokratycznym państwem prawnym,

urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej.”

Artykuł 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

 

Jakkolwiek Aaron Szechter /Adam Michnik/ twierdzi, że dopiero z nastaniem rządów PiS, od listopada ubiegłego roku, źle się w Polsce dzieje, to ja – razem z moją rodziną – jesteśmy od 2002 roku ofiarami panoszącego się w Polsce, okrutnego, pozbawionego skrupułów i bezwzględnego w niszczeniu Polaków, gnuśnego żydostwa, w tym poniemieckiego, durnego Żyda, tumana mściwego, eksperta prawnego m.in. „Gazety Wyborczej” i TVN Andrzeja Zolla.

Niewielu jak ja doświadczyło, na czym polega siła żydostwa, ich rasowa lojalność. Potępiany przez Aarona Szechtera Żyd Jarosław Kaczyński i jego ferajna, z takim samym oddaniem broni interesu Żyda Andrzeja Zolla, jak to czynił Żyd Donald Tusk. Co ich różni, to tylko taktyka, którą stosowali.

Donald Tusk to egzemplifikacja Żyda oszusta. Zaprezentował mi się jako błazen, który korespondował z samym sobą – poseł Donald Tusk z premierem Donaldem Tuskiem – żeby nie móc rozpoznać sprawy, którą mu, jako posłowi, kilkukrotnie zgłaszaliśmy, ja, a także moja matka i moje dzieci.

Jarosław Kaczyński to egzemplifikacja Żyda obłudnika. Korespondował ze mną przez 8 miesięcy – jestem w posiadaniu czterech osobiście podpisanych przez niego pism. A gdy nastała chwila prawdy, tj. trzeba było pokazać, po czyjej stoi stronie, wziął w obronę Żydówkę oszustkę na urzędzie Rzecznika Praw Obywatelskich Irenę Lipowicz, która chroniła interesu Żyda degenerata, tumana mściwego, nieznającego treści publikacji wydawanej w kolejnych edycjach pod jego redakcją naukową Andrzeja Zolla. Który wykorzystał sprawowany przez siebie urząd Rzecznika Praw Obywatelskich w celu… uczynienia mnie przestępcą. Od tego czasu jego interesu, tj. wizerunku, statusu osoby niekaranej, broni całe żydostwo polskie razem z wysługującymi mu się „szabes gojami”.

Nieważna metoda, oszustwo, czy obłuda. Ważne jej skutki. Żyda Andrzej Zoll wie, że może ze mną zrobić – i robi, razem z oddaną mu ferajną – co mu się rzewnie podoba.

Żyd w Polsce może występować wyłącznie w wariantach:

  1. dobry i/lub
  2. szlachetny
  3. inteligentny i/lub
  4. pokrzywdzony.

 

Dla tych, którzy kontestują tę regułę Żydzi mają cały arsenał środków, w tym uczynienie śmiałka przestępcą, pozbawienie go pracy, umieszczenie w szpitalu psychiatrycznym.

Jak Aaron Szechter wierzę, że Polska wytrzeźwieje…

Chciałbym wreszcie przestać być – jak mawiał mąż stanu Radosław Sikorski podczas spotkań służbowych – jebany. Przez autorytety moralne o nieskazitelnych charakterach.

Tymczasem co trafię na Żyda we władzach RP – a trudno tu trafić na nie-Zyda – to większy łajdak.

 

Wyczerpała się formuła pt. „rządy Żydów w Polsce”. Wyczerpała przez skompromitowanie.

Co nam dali, pasożyty i szkodniki, najlepiej podsumował w listopadzie 2002 roku w Parlamencie Europejskim śp. Andrzej Lepper.

Teraz nas skłócają. W zgodzie z regułą, że na podzielonej ziemi wygrywa ten, kto jest najlepiej zorganizowany. Czyli… Żydzi.

Niewykluczone, że nas będę prowadzić do wojny. Ta im rozwiąże wszystkie problemy.

Wyczerpała się formuła rządów Żydów łajdaków – w tym także Aarona Szechtera – i wysługujących się im „szabes gojów” w Polsce. Pokazali – pokazują od 27 lat – co potrafią. Nic. A to, że się żrą między sobą… To przecież li tylko o podział wpływów nad nami, nie-Żydami.

 

Z poważaniem,

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx Kraków, dnia 17 października 2016 r.

Zbigniew Kękuś

 

Pan

Marek Kuchciński

Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej

ul. Wiejska 4/6/8

00-902 Warszawa

 

Dotyczy:

  1. Zaproszenie do Biura Rzecznika Praw Obywatelskich, w Warszawie, Al. Solidarności 77, w dniu 20 października 2016 r., godz. 12:00.
  2. Zawiadomienie, że kopia niniejszego pisma zostanie umieszczona w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl.

 

Sejm odwołuje Rzecznika przed upływem okresu, na jaki został powołany,

również jeżeli Rzecznik sprzeniewierzył się złożonemu ślubowaniu.”
Artykuł 7.2 ustawy z dnia 15 lipca 1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich

 

Uzasadnienie

 

Pismem z dnia 14 czerwca 2016 r. skierowanym do Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej złożyłem – Załącznik 1: „Pan Marek Kuchciński Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej ul. Wiejska 4/6/8 00-902 Warszawa Dotyczy:

  1. Wniosek – na podstawie art. 7.2 i art. 7.4 ustawy z dnia 15 lipca 1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich – o zgłoszenie przez Marszałka Sejmu wniosku o podjęcie przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej uchwały w sprawie odwołania Adama Bodnara z urzędu Rzecznika Praw Obywatelskich z powodu sprzeniewierzenia się ślubowaniu złożonemu przed Sejmem Rzeczypospolitej Polskiej.
  2. Zawiadomienie, że z powodu sprzeniewierzenia się przez rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara ślubowaniu złożonemu przed Sejmem Rzeczypospolitej Polskiej sędzia Sądu Rejonowego w Dębicy Beata Stój uznała mnie postanowieniem z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt II K 407/13, za winnego popełnienia przypisanego mi z art. 226 § 3 k.k. i art. 212 § 2 k.k. przestępstwa opisanego jako znieważenie i zniesławienie konstytucyjnego organu Rzeczypospolitej Polskiej, Rzecznika Praw Obywatelskich, w osobie sprawującego ten urząd Andrzeja Zolla.
  3. Zawiadomienie, że zachowanie rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara wypełnia przesłankę sprzeniewierzenia się przez Rzecznika Praw Obywatelskich złożonemu ślubowaniu opisaną w utrwalonej doktrynie jako uporczywej bezczynności Rzecznika, przejawiającej się w niepodejmowaniu działań na rzecz ochrony praw i wolności obywatelskich w sprawach, w których w sposób nie budzący wątpliwości pożądana byłaby aktywność Rzecznika” i zaprezentowaną mi przez posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, prezesa partii Prawo i Sprawiedliwość Jarosława Kaczyńskiego w piśmie do mnie z dnia 25 czerwca 2012 r., sygn. akt BP-S-174/06Załącznik 6.”

Dowód: Pismo Z. Kękusia z dnia 14 czerwca 2016 r. do marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej

Marka Kuchcińskiego – Załącznik 1

 

Przedstawiłem uzasadnienie dla wniosku o zgłoszenie przez Marszałka Sejmu wniosku o podjęcie przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej uchwały w sprawie odwołania Adama Bodnara z urzędu Rzecznika Praw Obywatelskich z powodu sprzeniewierzenia się ślubowaniu złożonemu przed Sejmem Rzeczypospolitej Polskiej.

Przedstawiłem także dowody poświadczające, że Adam Bodnar wypełnia jako Rzecznik Praw Obywatelskich przedstawioną przez prezesa partii Prawo i Sprawiedliwość Jarosława Kaczyńskiego w piśmie do mnie z dnia 14 czerwca 2012 r., sygn. akt BP-S-174/06, przesłankę sprzeniewierzenia się ślubowaniu złożonemu przed Sejmem Rzeczypospolitej Polskiej – Załącznik 2: „(…) zgodnie z utrwaloną doktryną, za „sprzeniewierzenie się złożonemu ślubowaniu” może być uznane: powtarzające się i przybierające postać utrwalonej praktyki podejmowanie działań mających na celu ograniczenie praw i wolności obywatelskich, uporczywa bezczynność Rzecznika, przejawiająca się w niepodejmowaniu działań na rzecz ochrony praw i wolności obywatelskich w sprawach, w których w sposób nie budzący wątpliwości pożądana byłaby aktywność Rzecznika,”

Dowód: Prawo i Sprawiedliwość, pismo prezesa Jarosława Kaczyńskiego z dnia 25 czerwca 2012 r., BP-S-174/06

Załącznik 2

 

Marszałek Sejmu nie udzielił do dnia wysłania przeze mnie niniejszego pisma odpowiedzi na moje pismo z dnia 14 czerwca 2016 r.

W załączeniu przesyłam moje pismo z dnia 17 października 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara, którym złożyłem – Załącznik 3: „Pan Adam Bodnar Rzecznik Praw Obywatelskich Al. Solidarności 77 00-090 Warszawa Sygn. akt:

  1. Biura Rzecznika Praw Obywatelskich: RPO: II.511.1223.2014.K.Ku /uprzednio RPO-42333-II/02/K.Ku/
  2. Sądu Rejonowego w Dębicy: II K 407/13

Dotyczy:

  1. Zawiadomienie, że w dniu 20 października 2016 r. stawię się o godz. 12:00 w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich w Warszawie celem odebrania:
    1. sporządzonej na piśmie odpowiedzi na wnioski z moich pism do Rzecznika:
      1. z dnia 8 sierpnia 2016 r. – patrz: str. 2 niniejszego pisma oraz Załącznik 2/,
      2. z dnia 26 września 2016 r. – patrz: str. 3 niniejszego pisma oraz Załącznik 4/,
    2. sporządzonego na piśmie wyjaśnienia z jaką datą Rzecznik Praw Obywatelskich sporządzi odpowiedź – wraz z uzasadnieniem – na mój wniosek z pism:
      1. z dnia 2 maja 2016 r. – patrz: str. 2 niniejszego pisma oraz Załącznik 1/,
      2. z dnia 26 września 2016 r. – patrz: str. 3 niniejszego pisma oraz Załącznik 5/

o wniesienie kasacji na moją korzyść od prawomocnego postanowienia sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r., kończącego postępowanie przeciwko mnie prowadzone do sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/.

      1. sporządzonego na piśmie wyjaśnienia, z jaką datą Rzecznik Praw Obywatelskich zwrócił się do Sądu Rejonowego w Dębicy o doręczenie akt sprawy przeciwko mnie do sygn. II K 407/13, po tym, gdy pismem z dnia 1 września 2016 r. /Załącznik 8/ złożyłem wniosek o zbadanie zasadności i legalności ścigania mnie przez Sąd Rejonowy w Dębicy,
      2. sporządzonej na piśmie odpowiedzi na mój wniosek z pisma z dnia 10 października 2016 r. – patrz: str. 8 niniejszego pisma oraz Załącznik 7.
  1. Przypomnienie, że w przypadku wyroku z dnia 26 lipca 2016 r. Sądu Rejonowego dla Łodzi Widzewa w sprawie nałożenia kary grzywny w kwocie 200,00 zł na pracownika drukarni, który odmówił wykonania usługi zleconej przez Fundację LGBT Business Forum, Rzecznik Praw Obywatelskich, adresat niniejszego pisma podjął interwencję po kilku dniach, tj. 4 sierpnia 2016 r.
  2. Wniosek o sporządzenie bez zbędnej zwłoki odpowiedzi na mój wniosek z pism z dnia 2 maja 2016 r. /Załącznik 1/ i z dnia 26 września 2016 r. /Załącznik 5/ wniesienie kasacji na moją korzyść od prawomocnego postanowienia sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r., kończącego postępowanie przeciwko mnie prowadzone do sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/.
  3. Wniosek – z przyczyn podanych na str. 6-7 i 9 niniejszego pisma – w przypadku wyznaczenia przez adresata niniejszego pisma na spotkanie ze mną w dniu 20 października 2016 r. Beaty Stalmach, o wydanie jej przełożonemu polecenia uczestnictwa w spotkaniu od jego początku.
  4. Zawiadomienie, że:
    1. dowody poświadczające zdarzenia opisane w niniejszym piśmie są umieszczone w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl,
    2. kopia niniejszego pisma zostanie umieszczona w Internecie w tym na stronie www.kekusz.pl.

Dowód: Pismo Z. Kękusia z dnia 17 października 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara –

Załącznik 3

 

W piśmie z dnia 17.10.2016 r. do RPO A. Bodnara zamieściłem zapis zarejestrowanej przeze mnie w dniu 6 października 2016 r. w Biurze RPO za pomocą urządzenia rejestrującego dźwięk rozmowy pracownicy Biura Beaty Stalmach ze mną oraz prezesem Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca Krzysztofem Łapajem.

W odpowiedziach na kilkukrotnie ponawianą przeze mnie prośbę o sporządzenie protokołu spotkania podwładna RPO Adama Bodnara Beata Stalmach pytała mnie:

  1. Problemy z pisaniem po Pana stronie?”
  2. Jakieś problemy z pisaniem?”
  3. Bo tutaj pan wyraził prośbę o sporządzenie protokołu. Tak, jakieś problemy z pisaniem po pana stronie?”
  4. Rozumiem, mam zanotować, że są trudności z pisaniem, czy jak?”

 

Gdy o sporządzenie protokołu poprosił prezes ZG SOPO Krzysztof Łapaj Beata Stalmach poinformowała go i obraziła: „Ja może poproszę przełożonego, żeby rozmowie towarzyszył, bo rozumiem pan również zgłasza problemy z pisaniem,”. Beaty Stalmach „również” znaczyć miało, że ja zgłaszałem problemy z pisaniem. A ja takowych nie zgłaszałem. Zaproponowałem nawet Beacie Stalmach, że mogę sporządzać protokół: „A pani chce, żebym ja sporządził protokół, ja mogę sporządzić.”

Beata Stalmach wyszła jednak po przełożonego. A że nie wracała przez ponad 15 minut, to opuściliśmy, ja i Krzysztof Łapaj, Biuro RPO. Miałem pociąg do Krakowa.

Zarejestrowana przeze mnie w dniu 6 października 2016 r. w Biurze Rzecznik Praw Obywatelskich rozmowa Beaty Stalmach ze mną i prezesem Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca Krzysztofem Łapajem została umieszczona w zamieszczonym na kanale red. Marka Podleckiego www.monitorpolski-YouTube.pl oraz na stronie www.kekusz.pl materiale pt. List gończy za dr Zbigniewem Kękusiem: czy dożyje on do 20 października?”, link – https://www.youtube.com/watch?v=k9Qh94joF5M

 

Tabela 1 prezentuje budżet Rzecznika Praw Obywatelskich:

 

Tabela 1 – Budżet Biura Rzecznika Praw Obywatelskich, wykonanie 2015, plan 2016

I Za rok 2015
Wydatki na podstawową działalność Biura Rzecznika Praw Obywatelskich obejmowały:
Wynagrodzenia 22.641
Wydatki pochodne od wynagrodzeń 4.066
Inne wydatki bieżące 7.507
II Plan na rok 2016
Planowane wydatki na podstawową działalność Rzecznika Praw Obywatelskich obejmują:
Wynagrodzenia 23.321
Wydatki pochodne od wynagrodzeń 4.276
Inne wydatki bieżące 6.505

Źródło: http://www.bip.brpo.gov.pl/index.php?md=10814

 

Udział wynagrodzeń – wynagrodzenia razem z wydatkami pochodnymi od wynagrodzeń – wynosił w 2015 r. 78 proc., w 2016 r. wzrośnie do 80.9 proc.

 

Uprzejmie proszę o obecność Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 20 października 2016 r., godz. 12:00 w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich. Będzie miał Pan okazję osobiście przekonać się, w jaki sposób Adam Bodnar wypełnia jego konstytucyjne i ustawowe obowiązki Rzecznika Praw Obywatelskich:

 

Rzecznik Praw Obywatelskich stoi na straży wolności i praw człowieka i obywatela

określonych w Konstytucji oraz w innych aktach normatywnych”

Artykuł 208.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

 

Rzecznik Praw Obywatelskich, zwany dalej “Rzecznikiem”, stoi na straży wolności i praw człowieka i obywatela określonych w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innych aktach normatywnych, w tym również na straży realizacji zasady równego traktowania.”
Artykuł 1.2 ustawy z dnia 15 lipca 1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich

 

A także zweryfikować słuszność mojego zarzutu, że Adam Bodnar sprzeniewierza się ślubowaniu, które złożył przed Sejmem, w tym jego Marszałkiem:

 

Przed przystąpieniem do wykonywania obowiązków Rzecznik składa przed Sejmem następujące ślubowanie: “Ślubuję uroczyście, że przy wykonywaniu powierzonych mi obowiązków Rzecznika Praw Obywatelskich dochowam wierności Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, będę strzec wolności i praw człowieka i obywatela, kierując się przepisami prawa oraz zasadami współżycia społecznego i sprawiedliwości. Ślubuję, że powierzone mi obowiązki wypełniać będę bezstronnie, z najwyższą sumiennością i starannością, że będę strzec godności powierzonego mi stanowiska oraz dochowam tajemnicy prawnie chronionej.”. Ślubowanie może być złożone z dodaniem zdania

“Tak mi dopomóż Bóg”.

Artykuł 7.2 ustawy z dnia 15 lipca 1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich

 

Zbigniew Kękuś

 

Załączniki:

  1. Pismo Z. Kękusia z dnia 14 czerwca 2016 r. do marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej Marka Kuchcińskiego
  2. Prawo i Sprawiedliwość, pismo prezesa Jarosława Kaczyńskiego z dnia 25 czerwca 2012 r., BP-S-174/06
  3. Pismo Z. Kękusia z dnia 17 października 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx Kraków, dnia 17 października 2016 r.

Zbigniew Kękuś

 

Pan

Adam Bodnar

Rzecznik Praw Obywatelskich

Al. Solidarności 77

00-090 Warszawa

 

Sygn. akt:

  1. Biura Rzecznika Praw Obywatelskich: RPO: II.511.1223.2014.K.Ku /uprzednio RPO-42333-II/02/K.Ku/
  2. Sądu Rejonowego w Dębicy: II K 407/13

 

Dotyczy:

  1. Zawiadomienie, że w dniu 20 października 2016 r. stawię się o godz. 12:00 w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich w Warszawie celem odebrania:
    1. sporządzonej na piśmie odpowiedzi na wnioski z moich pism do Rzecznika:
      1. z dnia 8 sierpnia 2016 r. – patrz: str. 2 niniejszego pisma oraz Załącznik 2/,
      2. z dnia 26 września 2016 r. – patrz: str. 3 niniejszego pisma oraz Załącznik 4/,
    2. sporządzonego na piśmie wyjaśnienia z jaką datą Rzecznik Praw Obywatelskich sporządzi odpowiedź – wraz z uzasadnieniem – na mój wniosek z pism:
      1. z dnia 2 maja 2016 r. – patrz: str. 2 niniejszego pisma oraz Załącznik 1/,
      2. z dnia 26 września 2016 r. – patrz: str. 3 niniejszego pisma oraz Załącznik 5/

o wniesienie kasacji na moją korzyść od prawomocnego postanowienia sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r., kończącego postępowanie przeciwko mnie prowadzone do sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/.

    1. sporządzonego na piśmie wyjaśnienia, z jaką datą Rzecznik Praw Obywatelskich zwrócił się do Sądu Rejonowego w Dębicy o doręczenie akt sprawy przeciwko mnie do sygn. II K 407/13, po tym, gdy pismem z dnia 1 września 2016 r. /Załącznik 8/ złożyłem wniosek o zbadanie zasadności i legalności ścigania mnie przez Sąd Rejonowy w Dębicy,
    2. sporządzonej na piśmie odpowiedzi na mój wniosek z pisma z dnia 10 października 2016 r. – patrz: str. 8 niniejszego pisma oraz Załącznik 7.
  1. Przypomnienie, że w przypadku wyroku z dnia 26 lipca 2016 r. Sądu Rejonowego dla Łodzi Widzewa w sprawie nałożenia kary grzywny w kwocie 200,00 zł na pracownika drukarni, który odmówił wykonania usługi zleconej przez Fundację LGBT Business Forum, Rzecznik Praw Obywatelskich, adresat niniejszego pisma podjął interwencję po kilku dniach, tj. 4 sierpnia 2016 r.
  2. Wniosek o sporządzenie bez zbędnej zwłoki odpowiedzi na mój wniosek z pism z dnia 2 maja 2016 r. /Załącznik 1/ i z dnia 26 września 2016 r. /Załącznik 5/ wniesienie kasacji na moją korzyść od prawomocnego postanowienia sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r., kończącego postępowanie przeciwko mnie prowadzone do sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/.
  3. Wniosek – z przyczyn podanych na str. 6-7 i 9 niniejszego pisma – w przypadku wyznaczenia przez adresata niniejszego pisma na spotkanie ze mną w dniu 20 października 2016 r. Beaty Stalmach, o wydanie jej przełożonemu polecenia uczestnictwa w spotkaniu od jego początku.
  4. Zawiadomienie, że:
    1. dowody poświadczające zdarzenia opisane w niniejszym piśmie są umieszczone w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl,
    2. kopia niniejszego pisma zostanie umieszczona w Internecie w tym na stronie www.kekusz.pl.

 

Rzecznikiem może być obywatel polski wyróżniający się wiedzą prawniczą, doświadczeniem zawodowym

oraz wysokim autorytetem ze względu na swe walory moralne i wrażliwość społeczną.

Artykuł 2 ustawy z dnia 15 lipca 1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich

 

Sejm odwołuje Rzecznika przed upływem okresu, na jaki został powołany,

również jeżeli Rzecznik sprzeniewierzył się złożonemu ślubowaniu.

Artykuł 7.2 ustawy z dnia 15 lipca 1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich

 

Przed przystąpieniem do wykonywania obowiązków Rzecznik składa przed Sejmem następujące ślubowanie: “Ślubuję uroczyście, że przy wykonywaniu powierzonych mi obowiązków Rzecznika Praw Obywatelskich dochowam wierności Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, będę strzec wolności i praw człowieka i obywatela, kierując się przepisami prawa oraz zasadami współżycia społecznego i sprawiedliwości. Ślubuję, że powierzone mi obowiązki wypełniać będę bezstronnie, z najwyższą sumiennością i starannością, że będę strzec godności powierzonego mi stanowiska oraz dochowam tajemnicy prawnie chronionej.”. Ślubowanie może być złożone z dodaniem zdania

“Tak mi dopomóż Bóg”.

Artykuł 7.2 ustawy z dnia 15 lipca 1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich

 

Uzasadnienie

 

Pismem z dnia 2 maja 2016 r. skierowanym do adresata niniejszego pisma złożyłem – Załącznik 1: „Pan Adam Bodnar Rzecznik Praw Obywatelskich Al. Solidarności 77 00-090 Warszawa Sygn. akt:

  1. Sądu Rejonowego w Dębicy: II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10
  2. Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód: 1 Ds. 39/06/S

Dotyczy:

  1. Wniosek – na podstawie: (…) – o wniesienie przez Rzecznika Praw Obywatelskich kasacji do Sądu Najwyższego na moją korzyść od postanowienia sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ o umorzenie postępowania z powodu ustania karalności czynów /art. 17 § 1 k.p.k., w zw. z art. 101 § 2 k.k. i art. 102 k.k./ – Załącznik 14.
  2. Wniosek o przedstawienie Sądowi Rejonowemu w Dębicy w kasacji jak w pkt. I zarzutu rażącego i mającego wpływ na treść postanowienia z dnia 15 marca 2016 r. naruszenia:
    1. prawa procesowego określonego w art. 366 § 1 k.p.k. w przypadku każdego z 18 przypisanych mi czynów,
    2. prawa materialnego określonego w art. 226 § 3 k.k., w przypadku czynu przypisanego mi w pkt.
  3. Wniosek o złożenie w kasacji jak w pkt. I wniosku do Sądu Najwyższego o wydanie wyroku uniewinniającego mnie od każdego z 18 czynów przypisanych mi przez sędzię Sądu Rejonowego w Dębicy Beatę Stój w postanowieniu z dnia 15 marca 2016 r., z powodu:
    1. w przypadku każdego z 18 przypisanych mi czynów rażącego i mającego wpływ na treść postanowienia naruszenia prawa procesowego określonego w art. 366 § 1 k.p.k., w tym – patrz: pkt III.2
    2. w przypadku czynu przypisanego mi w pkt. II.17 postanowienia rażącego i mającego wpływ na treść postanowienia naruszenia prawa materialnego określonego w art. 226 § 3 k.k.

Dowód: Pismo Z. Kękusia z dnia 2 maja 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara – Załącznik 1

 

Rzecznik Praw Obywatelskich nie udzielił mi żadnej odpowiedzi na wnioski z pisma z dnia 2 maja 2016 r. do dnia 8 sierpnia 2016 r. W związku z powyższym, pismem z dnia 8 sierpnia 2016 r. skierowanym do Rzecznika Praw Obywatelskich złożyłem – Załącznik 2: „Pan Adam Bodnar Rzecznik Praw Obywatelskich Al. Solidarności 77 00-090 Warszawa Sygn. akt:

  1. Sądu Rejonowego w Dębicy: II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/
  2. Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód: 1 Ds. 39/06/S

Dotyczy:

  1. Zawiadomienie o wycofaniu przeze mnie wniosku z pisma z dnia 2 maja 2016 r. do Rzecznika Praw Obywatelskich o wniesienie przez Rzecznika kasacji na moją korzyść od prawomocnego postanowienia sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt II K 407/13
  2. Wniosek o sporządzenie i doręczenie mi wyjaśnienia, czy po złożeniu przeze mnie pismem z dnia 2 maja 2016 r. /data wpływu 4 maja 2016 r./ wniosku o wniesienie kasacji na moją korzyść od prawomocnego postanowienia sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r., kończącego prowadzone przez Sąd Rejonowy w Dębicy od dnia 14 listopada 2006 r. postępowanie przeciwko mnie do sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, Rzecznik Praw Obywatelskich:
    1. zażądał doręczenia Rzecznikowi przez Sąd Rejonowy w Dębicy akt sprawy sygn. II K 407/13, jeśli tak:
      1. z jaką datą skierował Rzecznik żądanie,
      2. z jaką datą akta sprawy Sądu Rejonowego w Dębicy, sygn. II K 407/13, wpłynęły do Biura Rzecznika Praw Obywatelskich,
    2. zbadał zgłoszoną przeze mnie sprawę na miejscu, tj. w Sądzie Rejonowym w Dębicy.
  3. Wniosek – jeśli Rzecznik zbadał zgłoszoną przeze mnie sprawę – o sporządzenie i doręczenie mi wyjaśnienia, z jakich przyczyn Rzecznik nie doręczył mi do dnia wysłania przeze mnie niniejszego pisma informacji o stanowisku Rzecznika w sprawie mojego wniosku z pisma z dnia 2 maja 2016 r.
  4. Wniosek – jeśli Rzecznik Praw Obywatelskich nie zażądał od Sądu Rejonowego w Dębicy wydania akt sprawy sygn. II K 407/13, ani nie zbadał sprawy na miejscu – o sporządzenie i doręczenie mi wyjaśnienia, z jakich przyczyn.
  5. Wniosek o sporządzenie i doręczenie mi odpowiedzi na wnioski jak w pkt. I, II, III bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie miesiąca od daty wpływu niniejszego pisma.
  6. Zawiadomienie, że kopia niniejszego pisma zostanie umieszczona w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl.

Dowód: Pismo Z. Kękusia z dnia 8 sierpnia 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara –

Załącznik 2

 

Pismo z dnia 8 sierpnia 2016 r. wysłałem przesyłką listową poleconą nr (00)859007731026929958 /Załącznik 1/, która wpłynęła do Biura Rzecznika Praw Obywatelskich w dniu 9 sierpnia 2016 r., czego potwierdzeniem data złożona na Potwierdzeniu Odbioru przez starszego radcę w Biurze RPO Małgorzatę Pych – Załącznik 3:

Dowód: Potwierdzenie Odbioru, przesyłka listowa polecona nr (00)859007731026929958, Biuro Rzecznika Praw

Obywatelskich, 09.08.2016 r. – Załącznik 3

 

Ponieważ Rzecznik Praw Obywatelskich nie odpowiedział do dnia 26 września 2016 r. na moje pismo z dnia 8 sierpnia 2016 r. pismem złożonym osobiście w dniu 26 września 2016 r. w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich złożyłem – Załącznik 4: „Pan Adam Bodnar Rzecznik Praw Obywatelskich Al. Solidarności 77 00-090 Warszawa Sygn. akt Sądu Rejonowego w Dębicy: II K 407/13 Dotyczy:

  1. Zawiadomienie, że w dniu 6 października 2016 r. stawię się o godz. 13:00 w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich w Warszawie celem odebrania sporządzonej przez Rzecznika na piśmie odpowiedzi na wnioski z mojego pisma do Rzecznika z dnia 8 sierpnia 2016 r. /patrz: str. 2 niniejszego pisma oraz Załącznik 1/, dotyczące nierozpoznanego do dnia 08.08.2016 r. przez Rzecznika wniosku z mojego pisma z dnia 2 maja 2016 r. /Załącznik 3/.
  2. Zawiadomienie, że w przypadku odmowy w dniu 6 października 2016 r. wydania mi przez Rzecznika sporządzonej na piśmie odpowiedzi na wnioski z pisma z dnia 8 sierpnia 2016 r.:
    1. rozpocznę prowadzenie całodobowo protestu głodowego w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich – polegającego na tym, że nie będę jadł, będę pił wodę i soki – który będę prowadził do dnia wydania mi odpowiedzi,
    2. wezwę policję, celem zawiadomienia o przyczynie protestu prowadzonego przeze mnie w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich.
  3. Zawiadomienie, że:
    1. dowody poświadczające zdarzenia opisane w niniejszym piśmie są umieszczone w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl,
    2. kopia niniejszego pisma zostanie umieszczona w Internecie w tym na stronie www.kekusz.pl.

Dowód: Pismo Z. Kękusia z dnia 26 września 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara –

Załącznik 4

 

Drugim, złożonym osobiście w dniu 26 września 2016 r. w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich i skierowanym do Rzecznika pismem złożyłem – Załącznik 5: „Pan Adam Bodnar Rzecznik Praw Obywatelskich Al. Solidarności 77 00-090 Warszawa Sygn. akt Sądu Rejonowego w Dębicy: II K 407/13 Dotyczy:

  1. Wniosek o wniesienie przez Rzecznika Praw Obywatelskich – na podstawie art. 521 § 1 k.p.k., art. 523 § 1 k.p.k. i art. 440 k.p.k. – kasacji na moją korzyść od prawomocnego postanowienia sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/.
  2. Wniosek o przedstawienie Sądowi Rejonowemu w Dębicy w kasacji jak w pkt. I zarzutu rażącego i mającego wpływ na treść postanowienia z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt II K 407/13, naruszenia:
    1. prawa procesowego określonego w art. 366 § 1 k.p.k. w przypadku każdego z 18 przypisanych mi czynów,
    2. prawa materialnego określonego w art. 226 § 3 k.k., w przypadku czynu przypisanego mi w pkt. II.17 postanowienia,
    3. prawa procesowego określonego w art. 40 § 1 pkt 6 k.p.k.
  3. Wniosek o zapoznanie się z protokołem – i moimi, zaprotokołowanymi w nim zeznaniami – rozprawy głównej prowadzonej w sprawie do sygn. akt II K 407/13 przez sędzię Beatę Stój w dniu 15 marca 2011 r.
  4. Zawiadomienie, że po odbiór kasacji jak w pkt. I stawię się w Biurze RPO w Warszawie w dniu 6 października 2016 r. o godz. 13:00.
  5. Zawiadomienie, że w przypadku odmowy wydania mi w dniu 6 października 2016 r. kasacji jak pkt. I i II rozpocznę 06.10.2016 r. prowadzenie całodobowo przed Biurem Rzecznika Praw Obywatelskich protestu głodowego – nie będę jadł, będę pił wodę i soki – który będę prowadził do dnia wydania mi kasacji.
  6. Zawiadomienie, że:
    1. groźba przedstawiona przeze mnie w pkt. VIII.2 pisma z dnia 1 września 2016 r. do Rzecznika Praw Obywatelskich /Załącznik 4/ była taktyką zastosowaną przeze mnie celem sprawdzenia reakcji na nią ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobry,
    2. nie zamierzam zrealizować groźby jak w pkt. VIII.2 pisma z dnia 1 września 2016 r. do Rzecznika Praw Obywatelskich /Załącznik 4/.
  7. Prezentacja przyczyny zmiany przeze mnie terminu stawiennictwa w Biurze RPO z dnia 11 października 2016 r. na 6 października 2016 r.
  8. Przypomnienie, że w przypadku wyroku z dnia 26 lipca 2016 r. Sądu Rejonowego dla Łodzi Widzewa w sprawie nałożenia kary grzywny w kwocie 200,00 zł na pracownika drukarni, który odmówił wykonania usługi zleconej przez Fundację LGBT Business Forum, Rzecznik Praw Obywatelskich, Adresat niniejszego pisma podjął interwencję po kilku dniach, tj. 4 sierpnia 2016 r.
  9. Zawiadomienie, że:
    1. dowody poświadczające zdarzenia opisane w niniejszym piśmie są umieszczone w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl,
    2. kopia niniejszego pisma zostanie umieszczona w Internecie w tym na stronie www.kekusz.pl.”

Dowód: Pismo Z. Kękusia z dnia 26 września 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara –

Załącznik 5

 

Zgodnie z zapowiedziami z w.w. pism z dnia 26 września 2016 r. /Załącznik 4, Załącznik 5/ w dniu 6 października 2016 r. stawiłem się w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich. Dwukrotnie. Po raz pierwszy tuż po godz. 08:00. Złożyłem skierowane do Rzecznika Praw Obywatelskich pismo o treści – Załącznik 6: „Pan Adam Bodnar Rzecznik Praw Obywatelskich Al. Solidarności 77 00-090 Warszawa

  1. Zawiadomienie o rozpoczęciu przeze mnie – zgodnie z zapowiedzią z pisma z dnia 26 września 2016 r. w dniu 6 października 2016 r. prowadzonego całodobowo przed Biurem Rzecznika Praw Obywatelskich oczekiwania na kasację Rzecznika od prawomocnego orzeczenia sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r., kończącego postępowanie do sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, z powołaniem się na rażące i mające wpływ na treść orzeczenia naruszenie przez sędzię B. Stój:
    1. prawa procesowego określonego w art. 366 § 1 k.p.k. w przypadku każdego z 18 przypisanych mi czynów,
    2. prawa materialnego określonego w art. 226 § 3 k.k., w przypadku czynu przypisanego mi w pkt. II.17 postanowienia,
    3. prawa procesowego określonego w art. 40 § 1 pkt 6 k.p.k.
  2. Zawiadomienie o połączeniu przeze mnie oczekiwania jak w pkt. I z prowadzeniem protestu głodowego – nie będę jadł, będę pił wodę i soki.

W załączeniu przesyłam kopie dokumentów z akt sprawy rozpoznawanej przeciwko mnie przez Sąd Rejonowy w Dębicy w okresie od 14 listopada 2006 r. do 15 marca 2016 r. do do sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ w tym poświadczających słuszność moich zarzutów jak:

  1. w pkt. I. 1 str. 1 niniejszego pisma, tj.:
    1. postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt II K 407/13 – Załącznik 1,
    2. akt oskarżenia prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r., sygn. akt 1 Ds. 39/06/S – Załącznik 2,
    3. postanowienie sędziego Tomasza Kuczmy z dnia 30 listopada 2006 r., sygn. akt II K 451/06, o zwróceniu sprawy przeciwko mnie Prokuratorowi Rejonowemu dla Krakowa Śródmieścia Wschód /Piotr Kosmaty – ZKE/ celem usunięcia istotnych braków postępowania przygotowawczego prowadzonego przez prokurator R. Ridan – Załącznik 3,
    4. zażalenie prokurator Radosławy Ridan z dnia 8 grudnia 2012 r. na postanowienie sędziego Tomasza Kuczmy, jak w pkt. I.3 – Załącznik 4,
    5. postanowienie z dnia 5 stycznia 2007 r., sygn. akt II Kz 675/06, Sądu Okręgowego w Rzeszowie w składzie SSO Jarosław Szaro, SSO Mariusz Sztorc, SSR del. do SO Andrzej Borek – przy udziale prokuratora Prokuratury Okręgowej w Rzeszowie Renaty Stopińskiej-Witkowskiej – o uchyleniu postanowienia sędziego T. Kuczmy, jak w pkt. I.3 – Załącznik 5,
    6. pismo prezesa Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca Krzysztofa Łapaja z dnia 15 marca 2007 r., sygn. akt ZG SOPO-07/03/MS.1, do ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobry; złożone w kopii do Sądu Rejonowego w Dębicy /pkt 9 wykazu „Do wiadomości”/, data wpływu do Sądu Rejonowego w Dębicy 19 marca 2007 r. – Załącznik 6,
    7. pismo Działu Bezpieczeństwa Wirtualnej Polski S.A. z dnia 6 lipca 2007 r. do Sądu Rejonowego w Dębicy – Załącznik 7,
    8. pismo Działu Bezpieczeństwa Wirtualnej Polski S.A. z dnia 6 sierpnia 2007 r. do Sądu Rejonowego w Dębicy – Załącznik 8,
    9. pismo Działu Bezpieczeństwa Interii.PL S.A. z dnia 1 października 2007 r. do Sądu Rejonowego w Dębicy – Załącznik 9,
    10. wyrok sędziego Tomasza Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r., sygn. akt II K 407/13 – Załącznik 10,
    11. wyrok wznowieniowy Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 15 września 2010 r., sygn. akt II Ko283/10, uchylający na moją korzyść wyrok sędziego T. Kuczmy z 18.12.2008 r. w zakresie 16 z 18 przypisanych mi czynów – Załącznik 11,
    12. kasacja Prokuratora Generalnego wniesiona w dniu 23 sierpnia 2011 r. /sygn. akt PG IV KSK 69911/ do Sądu Najwyższego na moją korzyść w zakresie dwóch pozostałych zarzutów – z pkt. II i XVIII – wyroku sędziego T. Kuczmy z 18.12.2007 r. – Załącznik 12,
    13. wyrok wznowieniowy Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. akt IV KSK 272/14, uchylający na moją korzyść wyrok sędziego T. Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r. w zakresie dwóch pozostałych zarzutów, z pkt. II i XVIII – Załącznik 13,
    14. postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 11 grudnia 2012 r., sygn. akt II K 854/10 – Załącznik 14,
  2. w pkt. I.2, str. 1 niniejszego pisma, tj.:
    1. Kodeks karny część szczególna, Tom II, Komentarz do art. 117 – 277 k.k. pod redakcją naukową Andrzeja Zolla, 4 wydanie, 2013 r., LEX Wolters Kluwer business, s. 1131, w którym podano – Załącznik 15: „Przedmiotem czynności wykonawczej typu czynu zabronionego opisanego w art. 226 § 3 są konstytucyjne organy Rzeczypospolitej Polskiej. Zakres znaczeniowy tego terminu jest sporny w doktrynie (por. A. Zoll (w: ) Kodeks Karny …, red. A. Zoll, s. 736. (…) W doktrynie słusznie jednak wskazano, iż nie każdy organ konstytucyjny jest jednocześnie organem Rzeczypospolitej Polskiej, tzn. takim, który jest powiązany z wykonywaniem jednego z trzech rodzajów władzy w odniesieniu do państwa. Według tego poglądu organami RP są zatem tylko: Sejm, Senat, Prezydent RP, Rada Ministrów, ministrowie, Trybunał Konstytucyjny, Sąd Najwyższy, Naczelny Sąd Administracyjny.”
    2. pismo do mnie zastępcy Prokuratora Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wschód Edyty Frączek-Padoł, sygn. akt 1 Ds. 39/06, w którym autorka podała – Załącznik 16: „Interpretacja art. 226 § 3 k.k. wskazana przez Pana w pismach jest jednym z poglądów doktryny, którego nie podzielił autor aktu oskarżenia /prokurator Radosława Ridan – ZKE/. Problem interpretacji przepisu będzie aktualnie przedmiotem oceny prawnej, której dokona niezawisły Sąd (…) Zastępca Prokuratora Rejonowego Edyta Frączek-Padoł”
  3. w pkt. I.3, str. 1 niniejszego pisma, tj.:
    1. orzeczenie sędzi Beaty Stój z dnia 14 czerwca 2013 r., sygn. akt II K 854/10, kończące postępowanie przeciwko mnie w zakresie 16 zarzutów, z pkt. I, III – XVII, z powodu ustania karalności czynów – Załącznik 17,
    2. orzeczenie Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 27 sierpnia 2013 r., sygn. akt II Kz 246/13, w przedmiocie uchylenia orzeczenia sędzi Beaty Stój, jak w pkt. III.1 z powodu rażącego i mającego wpływ na treść orzeczenia naruszenia prawa procesowego – Załącznik 18,
    3. moje pismo z dnia 26 lutego 2014 r. do sędzi Beaty Stój zawierające – Załącznik 19: „Sędzia Beata Stój Sąd Rejonowy w Dębicy ul. Słoneczna 3 39-200 Dębica Sygn. akt: II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ Dotyczy: Zawiadomienie, że od dnia 27 sierpnia 2013 r. jest Pani wyłączona z mocy prawa od rozpoznawania sprawy do sygn. II K 407/13.”

W załączeniu przesyłam także ulotkę, którą będę dystrybuował podczas oczekiwania na kasację Rzecznika.

Zbigniew Kękuś

Załączniki:

  1. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, postanowienie sędzi B. Stój z dnia 15.03.2016 r.
  2. SądRejonowywDębicy,sygn.aktIIK407/13/uprzednioIIK451/06, II K 854/10/,aktoskarżeniaprokuratorRadosławyRidanzdnia12czerwca2006r., sygn. 1 Ds. 39/06/S
  3. Sąd Rejonowy w Dębicy, postanowienie sędziego Tomasza Kuczmy z dnia 30 listopada 2006 r., sygn. akt II K 451/06
  4. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, zażalenie prokurator Radosławy Ridan z dnia 8 grudnia 2012 r. na postanowienie sędziego Tomasza Kuczmy z dnia 30 listopada 2006 r., sygn. akt II K 451/06
  5. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, postanowienie Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 5 stycznia 2007 r., sygn. akt II Kz 675/06
  6. Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny, sygn. akt II K 407/13, /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, pismo prezesa Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca Krzysztofa Łapaja z dnia 15 marca 2007 r., data wpływu kopii do Sądu Rejonowego w Dębicy 19 marca 2007 r.
  7. Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ pismo „Wirtualna Polska” z dnia 6 lipca 2007r., karty 3040, 3041
  8. Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ pismo „Wirtualna Polska” z dnia 6 sierpnia 2007r., karty 3098, 3099
  9. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, pismo INTERIA.PL.S.A., z dnia 1 października 2007r. karta 3183
  10. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10 /, wyrok sędziego T. Kuczmy z 18.12.2007 r.
  11. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/, wyrok Sądu Okręgowego w Rzeszowie z 15.09.2010 r.
  12. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/ kasacja Prokuratora Generalnego, z dnia 22 sierpnia 2011 r., sygn. akt PG IV KSK 699/11 od wyroku Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 18 grudnia 2007 r., sygn. akt II K 451/06
  13. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. akt IV KK 272/11
  14. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ postanowienie sędzi B. Stój z dnia 11.12.2012 r.
  15. Kodeks karny część szczególna, Tom II, Komentarz do art. 117 – 277 k.k. pod redakcją naukową Andrzeja Zolla, 4 wydanie, 2013 r., LEX Wolters Kluwer business, s. 1131
  16. Prokuratura Rejonowa Kraków-Śródmieście Wschód, pismo zastępcy Prokuratora Rejonowego Edyty Frączek-Padoł z dnia 12 lipca 2013 roku
  17. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, postanowienie sędzi B. Stój z 14.06.2013 r.
  18. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ postanowienie Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 27 sierpnia 2013 r. /sygn. II Kz 246/13/
  19. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ pismo Z. Kękusia z dnia 26 lutego 2014 r. do sędzi Beaty Stój”

Dowód: Pismo Z. Kękusia z dnia 6 października 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara –

Załącznik 6

 

Na moją prośbę pracownik Biura Podawczego Biura RPO przybił pieczęć Biura RPO na każdym z 19 dokumentów załączonych przeze mnie do pisma z dnia 6 października 2016 r. – Załączniki 1 do 19.

Po złożeniu zacytowanego wyżej w całości pisma opuściłem Biuro RPO i rozdystrybuowałem kopię w.w. pisma wśród przedstawicieli najwyższych władz Rzeczypospolitej Polskiej oraz władz m. st. Warszawy – patrz: Załącznik 6.

Po raz drugi stawiłem się w dniu 6 października 2016 r. o godz. 13:00, zgodnie z zapowiedzią z w.w. pism z dnia 26 września 2016 r. Byłem w obecności prezesa Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca Krzysztofa Łapaja.

Poprosiliśmy obsługę Recepcji o poproszenie na spotkanie z nami pracownika Biura RPO.

Spotkała się z nami Beata Stalmach. Oto zarejestrowany przeze mnie za pomocą urządzenia rejestrującego dźwięk zapis naszej rozmowy.

Uczestnicy:
1. Pracownica Biura RPO Beata Stalmach – BST

2. Prezes Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca Krzysztof Łapaj – KŁA

3. Zbigniew Kękuś – ZKE

 

BST: Słucham, w jakiej sprawie

ZKE: Ja nazywam się Zbigniew Kękuś, pan nazywa się Krzysztof Łapaj. Ja będę prosił o sporządzenie protokołu z naszego spotkania.

BST: Problemy z pisaniem po Pana stronie?
ZKE: Jeszcze raz?

KŁA: Może się pani przedstawić?

BST: Tak, ja nazywam się Beata Stalmach

ZKE: Starmach, czy Stalmach?
BST: Jak stal.

BST: Jakieś problemy z pisaniem, bo

ZKE: Dlaczego?
BST: Bo tutaj pan wyraził prośbę o sporządzenie protokołu. Tak, jakieś problemy z pisaniem po pana

stronie?
ZKE: A po pani?
BST: No, ja sporządzę oczywiście

ZKE: Bardzo proszę, dziękuję

BST: Natomiast gdyby zechciał pan podać przyczynę tego co sporządzić protokół

ZKE: okazując protokół sporządzony w Biurze RPO w dniu18 stycznia 2016 r.: Gdy spotkałem się poprzednim razem, to sporządzono taki ładny protokół

BST: Ale rozumiem, że nie jest istotą sporządzenie ładnego protokołu, tylko może ustalmy

ZKE: Ale pani rozmawia ze mną w bardzo dziwny sposób. Uprzejmie proszę stawiwszy się w urzędzie, który nazywa się biuro rzecznika praw obywatelskich – za chwilę wyjaśnię, w jakiej sprawie – żeby pani Barbara Stalmach, tak?

BST: Nie, Beata Stalmach

ZKE: Łaskawa była sporządzić protokół, tak jak zawsze

BST: Ale co pana sprowadza, no bo jeżeli sprowadza pana złożenie wniosku na dziennik podawczy, to może nie ma potrzeby sporządzania protokołu

ZKE: Wniosek złożyłem już w dniu dzisiejszym, natomiast chcę zgłosić sprawę

BST: Ale rozumiem, że w dniu dzisiejszym pan złożył wniosek i wtedy nie było potrzeby sporządzania protokołu, jest teraz potrzeba sporządzenia protokołu

ZKE: Tak właśnie

BST: Rozumiem, mam zanotować, że są trudności z pisaniem, czy jak?

KŁA: Z naszego spotkania chciałbym, żebyśmy zrobili protokół

BST: Co pana sprowadza?

ZKE: A pani chce, żebym ja sporządził protokół, ja mogę sporządzić.

BST: Jeżeli pan ma życzenie złożyć wniosek, to proszę go przygotować i złożyć. Zrozumiałam, że w dniu dzisiejszym już pan to uczynił, to co się wydarzyło w ciągu dzisiejszego dnia?

ZKE: Proszę pani, dobrze, to w takim razie

BST: Co pana sprowadza?

ZKE: Sprowadza mnie to

BST: Bo przyznam, że nie znam pana sprawy

ZKE: że w dniu 26 października – natomiast żeby nie było wątpliwości, to bez zbędnej uważam dyskusji jaką pani uważam w tej chwili ze mną prowadzi, gdy stawiłem się poprzednim razem taki protokół sporządzono /ZKE okazuje protokół z 18.01.2016 r./nie rozumiem, po co pani na ten temat ze mną rozmawia

BST: Yhy, chcę ustalić, bo tutaj

ZKE: Ustaliliśmy

BST: Jeżeli jest potrzeba, tu ma pan trudności z pisaniem

ZKE: Proszę pani, ale protokół sporządzam nie ja tylko pani

BST: Trudności, złożyć wniosku /BST czyta protokół z 18 stycznia 2016 r./

ZKE: To jest tylko przykład

BST: /czyta protokół z dnia 18 stycznia 2016 r./ Mam wydać tutaj

ZKE: Nie proszę pani, to jest przykład

BST: Mógłby pan przedstawić, co pana sprowadza, no bo rozumiem, że nie istota sporządzenia protokołu, który oczywiście będę sporządzać

ZKE: Dobrze, to może ja wyjaśnię, w czym jest rzecz jeśli mogę, sprawę organizacyjną

BST: To może ustalmy, co pana sprowadza

ZKE: Myślę, że będzie dobrze jeśli, żebyśmy nie marnowali czasu, mojego też, bo jednak

BST: Rozumiem, ale już pan w dniu dzisiejszym kolejny raz się zgłasza, tak?

ZKE: To naprawdę nie ma nic do rzeczy, czy ja się stawiam po raz pierwszy, czy po raz drugi. Proszę pani, gdy stawiłem się poprzednim razem w biurze rzecznika praw obywatelskich, z mojego spotkania, w obecności pana Krzysztofa Łapaja i w obecności jeszcze jednego pana, którego imię i nazwisko tutaj zostało podane, to był pan Rafał Gawroński
ZKE: okazując protokół z 18.01.2016 r.: Sporządzono ten protokół

BST: Ale rozumiem, że istota

ZKE: Niech mi pani nie przerywa

BST: Sporządzenia protokołu pana sprowadza

ZKE: Nie proszę pani, sprowadza mnie wniosek, który chcę złożyć. Ale żebyśmy nie marnowali czasu, zatem żebym nie mówił raz, a potem musiał powtarzać jeszcze raz do protokołu, uprzejmie proszę o protokołowanie tego, co będę mówił od samego początku.

Taka organizacyjna uwaga.

BST: A mogę ponowić pytanie, co pana sprowadza?

ZKE: Tak. Oczywiście. Proszę panią, pismem z dnia 26 września 2016 r. skierowanym do pana Adama Bodnara rzecznika praw obywatelskich złożyłem zawiadomienie, że w dniu 6 października stawię się o godzinie 13-3j w biurze rzecznika praw obywatelskich celem odebrania sporządzonej przez rzecznika na piśmie odpowiedzi na wnioski z mojego pisma do rzecznika praw obywatelskich z 8 sierpnia, to jest to oto pismo. A to pismo z 8 sierpnia dotyczyło sprawy, którą zgłosiłem w dniu 2 maja 2016 roku i to był wniosek o wniesienie przez rzecznika praw obywatelskich pana Adama Bodnara, na podstawie artykułu 521 kodeksu postępowania karnego kasacji na moją korzyść od postanowienia sędzi sądu rejonowego w Dębicy Beaty Stój z 15 marca bieżącego roku.

KŁA: I co pani z tego zanotowała proszę mi powiedzieć

ZKE: Pani na razie słucha. Ja rozumie, że pani wszystko później, nie przeszkadzaj pani, pani wie, co

robi

BST do KŁA:: Ja może poproszę przełożonego, żeby rozmowie towarzyszył, bo rozumiem pan również zgłasza problemy z pisaniem, natomiast

KŁA: I pani wyraźnie

ZKE: Niech pani poprosi przełożonego

KŁA: Proszę pani, poszło parę dat, a pani żadnej nie zanotowała

BST: Ale czego pan wnosi tutaj?

ZKE: Proszę panią, proszę wezwać przełożonego

BST: Notowania przeze mnie dat

KŁA: Bo te daty, które podaje pan Zbigniew Kękuś są bardzo znaczące

BST: Ale w jakim zakresie?
KŁA: Dla sprawy

ZKE: A co to panią obchodzi proszę panią, jaką ja chcę zgłosić swoje sprawy

BST: Jednak mnie obchodzi, bo chciałabym

KŁA: Ale pani tego nie notuje, co do pani jest zgłaszane

ZKE: Proszę zawołać przełożonego

BST: Panu udzielić informacji

ZKE: Proszę panią

BST: A chciałabym ustalić jaki jest cel naszej rozmowy, żeby jak najlepiej sprostać zadaniu. Jeżeli celem jest sporządzenie protokołu, przyniosę papier, będę spisywać

ZKE: Dziękuję

BST: Natomiast oczywiście skonsultuję się z przełożonym, bo przyznam, że rozumiem, że taka potrzeba istnieje, pan taką potrzebę zgłasza

 

Beata Stalmach opuściła pokój spotkań. Zgodnie ze złożoną przez siebie – i zaakceptowaną przeze mnie wobec przebiegu rozmowy, którą ze mną prowadziła – propozycją udała się po przełożonego. Żeby w jego obecności sporządzać protokół spotkania.

Ja deklarowałem gotowość sporządzania protokołu: „A pani chce, żebym ja sporządził protokół, ja mogę sporządzić.”

B. Stalmach nie skorzystała z mojej oferty. Wolała udać się po przełożonego.

Długo nie wracała. Po ponad 15 minutach oczekiwania na nią i jej przełożonego, razem z Krzysztofem Łapajem opuściliśmy Biuro RPO ze względu na mój pociąg powrotny do Krakowa.

Zarejestrowana przeze mnie rozmowa Beaty Stalmach ze mną i prezesem Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca Krzysztofem Łapajem został umieszczony w zamieszczonym na kanale red. Marka Podleckiego www.monitorpolski-YouTube.pl oraz na stronie www.kekusz.pl materiale pt. List gończy za dr Zbigniewem Kękusiem: czy dożyje on do 20 października?”, link – https://www.youtube.com/watch?v=k9Qh94joF5M

 

W dniu 20 października 2016 r. stawię się w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich o godz. 12:00 celem odebrania sporządzonych na piśmie odpowiedzi adresata niniejszego pisma na wnioski jak w pkt. I, str. 1 niniejszego pisma.

 

Przypomnę, że pismem z dnia 10 października 2016 r. skierowanym do Rzecznika Praw Obywatelskich złożyłem – Załącznik7: „Pan Adam Bodnar Rzecznik Praw Obywatelskich Al. Solidarności 77 00-090 Warszawa Dotyczy:

  1. Wniosek o sporządzenie i doręczenie mi informacji publicznej w postaci informacji, jakie są – wg stanu na październik 2016 r. – kwoty wynagrodzenia miesięcznego brutto:
    1. dyrektora Zespołu Prawa Cywilnego Biura RPO Kamilli Dołowskiej,
    2. głównego specjalisty w Zespole Prawa Cywilnego Biura RPO Michała Kubalskiego,
    3. dyrektora generalnego Biura RPO Katarzyny Jakimowicz,
    4. Beaty Stalmach.
  2. Wniosek o sporządzenie i doręczenie mi odpowiedzi na wniosek jak w pkt. I bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie miesiąca od daty wpływu niniejszego pisma.
  3. Zawiadomienie, że kopia niniejszego pisma zostanie umieszczona w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl.”

Dowód: Pismo Z. Kękusia z dnia 10 października 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara –

Załącznik 7

 

W odniesieniu do wniosków z mojego pisma z dnia 2 maja 2016 r. do Rzecznika Praw Obywatelskich, w tym – Załącznik 1: „Wniosek – na podstawie: (…) – o wniesienie przez Rzecznika Praw Obywatelskich kasacji do Sądu Najwyższego na moją korzyść od postanowienia sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ o umorzenie postępowania z powodu ustania karalności czynów /art. 17 § 1 k.p.k., w zw. z art. 101 § 2 k.k. i art. 102 k.k./ – Załącznik 14.”, nierozpoznanego przez Rzecznika do dnia 8 sierpnia 2016 r., wycofanego przeze mnie pismem z 08.08.2016 r. /Załącznik 2/ i ponowionego przeze mnie pismem z dnia 26 września 2016 r. /Załącznik 5/, pragnę przypomnieć, że:

  1. w przypadku wyroku z dnia 26 lipca 2016 r. Sądu Rejonowego dla Łodzi Widzewa w sprawie nałożenia kary grzywny w kwocie 200,00 zł na pracownika drukarni, który odmówił wykonania usługi zleconej przez Fundację LGBT Business Forum, Rzecznik Praw Obywatelskich, adresat niniejszego pisma podjął interwencję po kilku dniach, tj. 4 sierpnia 2016 r.,
  2. w dniu 6 października 2016 r. złożyłem w Biurze RPO kopie wymienionych na str. 5-6 niniejszego pisma, najważniejszych w sprawie Sądu Rejonowego w Dębicy przeciwko mnie do sygn. akt II K 407/13 dokumentów/dowodów, co pracownik Biura Podawczego Biura RPO potwierdził złożeniem pieczęci Biura RPO na posiadanych przeze mnie oryginałach tych dokumentów/dowodów.

 

Gdyby Sąd Rejonowy w Dębicy odmówił wydania Rzecznikowi Praw Obywatelskich akt sprawy do sygn. II K 407/13, Rzecznik może skorzystać z doręczonych przeze mnie w dniu 6 października 2016 r. dokumentów/dowodów, żądając tylko od prezesa Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój – referent w sprawie do sygn. akt II K 407/13 – potwierdzenia ich wiarygodności.

 

Uważam, że Rzecznik Praw Obywatelskich powinien przestrzegać zasady równego traktowania i skoro w sprawie dotyczącej środowiska LGBT /z ang. Lesbian, Gay, Bisexual, Transgender – skrót odnoszący się do lesbijek, gejów, osób biseksualnych oraz osób transgenderycznych jako do całości/ podjął interwencję natychmiast, a mojego wniosku z pisma z dnia 02.05.2016 r. nie rozpoznał przez ponad 3 miesiące, to gdy pismem z dnia 26 września 2016 r. ponowiłem ten wniosek powinien udzielić mi odpowiedzi niezwłocznie.

Tym bardziej, że już pismem z dnia 1 września 2016 r. skierowanym do Rzecznika Praw Obywatelskich złożyłem – Załącznik 8: „Pan Adam Bodnar Rzecznik Praw Obywatelskich Al. Solidarności 77 00-090 Warszawa Sygn. akt Sądu Rejonowego w Dębicy: II K 407/13 Dotyczy:

  1. Wniosek – na podstawie art. 208.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 1.2, art. 8.1, art. 9.1, art. 10, art. 11.1, art. 12.1, art. 13.1, art. 17b ustawy z dnia 15.07.1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich – o przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w sprawie:
    1. zasadności ścigania mnie w okresie od dnia 14 listopada 2006 r. do dnia 15 marca 2016 r. przez Sąd Rejonowy w Dębicy za 18 czynów, w sprawie do sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, rozpoznawanej na podstawie aktu oskarżenia sporządzonego w dniu 12 czerwca 2006 r. /sygn. akt 1 Ds. 39/06/S/ przez prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód Radosławę Ridan,
    2. legalności – w świetle wskazań doktryny prawnej prezentowanej jako słuszna przez m.in. prof. Andrzeja Zolla – ścigania mnie za czyn z pkt. 17 aktu oskarżenia prokurator R. Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r., przypisany mi z art. 226 § 3 k.k. i opisany jako: „znieważenie konstytucyjnego organu Rzeczypospolitej Polskiej, rzecznika Praw Obywatelskich, w osobie sprawującego ten urząd prof. Andrzeja Zolla.”
  2. Wniosek o sporządzenie do dnia 11 października 2016 r. wyjaśnienia, czy było:
    1. zasadne ściganie mnie za czyny jak w pkt. I.1,
    2. legalne ściganie mnie za czyn jak w pkt. I.2.”

Dowód: Pismo Z. Kękusia z dnia 1 września 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara –

Załącznik 8

 

Gdyby Rzecznik w sprawie zgłoszonej przeze mnie pismem z dnia 1 września 2016 r. podjął interwencję i przeprowadził postępowanie wyjaśniające – w tym zażądał doręczenia sobie akt sprawy i dokonał ich analizy – w takim tempie, jak w sprawie w.w. wyroku Sądu Rejonowego Łódź Widzew z dnia 26 lipca 2016 r., wiedziałby, czy mój wniosek o wniesienie kasacji na moją korzyść od postanowienia Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 15 marca 2016 r., sygn. II K 407/13, w oparciu o przesłanki podane przeze mnie w piśmie z dnia 26 września 2016 r. /Załącznik 5/ – a wcześniej w w.w., nierozpoznanym przez Rzecznika piśmie z dnia 2 maja 2016 r. /Załącznik 1/ – jest zasadny.

 

xxx

 

Gdyby w dniu 20 października 2016 r. miała spotkać się ze mną – oraz osobą, która będzie mi towarzyszyła – Beata Stalmach, uprzejmie proszę, po moim z nią, zarejestrowanym za pomocą urządzenia rejestrującego dźwięk spotkaniu w dniu 6 października 2016 r., o oddelegowanie na spotkanie razem z nią jej przełożonego, w którego obecności sporządzi protokół spotkania. Bez przepytywania mnie, czy mam problem z pisaniem – Bo tutaj pan wyraził prośbę o sporządzenie protokołu. Tak, jakieś problemy z pisaniem po pana stronie? – i obrażania towarzyszącej mi osoby, że ona również zgłasza problemy z pisaniem – „Ja może poproszę przełożonego, żeby rozmowie towarzyszył, bo rozumiem pan również zgłasza problemy z pisaniem,”.

Nie chciałbym poświęcić nadto dużo czasu na wizytę w Biurze RPO w dniu 20.10.2016 r., w tym po złożeniu wniosku o protokołowanie spotkania znowu być ewentualnie zmuszany do wysłuchiwania pytań:

  1. Problemy z pisaniem po Pana stronie?”
  2. Jakieś problemy z pisaniem?”
  3. Bo tutaj pan wyraził prośbę o sporządzenie protokołu. Tak, jakieś problemy z pisaniem po pana stronie?”
  4. Rozumiem, mam zanotować, że są trudności z pisaniem, czy jak?”

oraz komentarzy: „Jeżeli jest potrzeba, tu ma pan trudności z pisaniem.”

 

Jeśli natomiast przyczyną wzbraniania się przez Beatę Stalmach przed sporządzaniem protokołu spotkania w dniu 6 października 2016 r. ze mną i prezesem Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca Krzysztofem Łapajem było, że pracownicy Biura Rzecznika Praw Obywatelskich mają problemy, trudności z pisaniem, to deklaruję gotowość sporządzania protokołu spotkania w dniu 20 października 2016 r. Pracownik Biura, który się ze mną spotka li tylko je podpisze i opatrzy pieczęcią. Z tym powinien sobie poradzić.

Uprzejmie wyjaśniam, że moja propozycja jak wyżej nie jest powodowana uszczypliwością, lecz wyłącznie doświadczeniem, które mam za sobą – i które zarejestrowałem za pomocą urządzenia rejestrującego dźwięk – w dniu 6 października 2016 r. z Beatą Stalmach, urzędniczką Biura Rzecznika Praw Obywatelskich.

 

Gdy Rzecznik Praw Obywatelskich będzie zastanawiał się nad udzieleniem odpowiedzi na mój wniosek z pkt. I.2, str. 1 niniejszego pisma, o podanie mi, z jaką datą sporządzi odpowiedź na mój wniosek o wniesienie kasacji na moją korzyść od postanowienia sędzi Sądu Rejonowego Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r. kończącego postępowanie, które Sąd Rejonowy w Dębicy prowadził przeciwko mnie w okresie od 14 listopada 2006 r. do 15 marca 2016 r. do sygnatury II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, proszę aby miał na uwadze nie tylko dynamikę swego – adresata niniejszego pisma – działania w w.w. sprawie dotyczącej środowiska LGBT, ale także to, że nie rozpoznał w okresie od 4 maja do 8 sierpnia 2016 r. mojego wniosku z pisma z dnia 2 maja 2016 r. /Załącznik 1/ w sprawie postanowienia sędzi Beaty Stój z dnia 15.03.2016 r. oraz to, że w tej samej sprawie Sądu Rejonowego w Dębicy do sygn. akt II K 407/13 uprzednio dwukrotnie oszukali mnie poprzedni Rzecznicy Praw Obywatelskich:

  1. Janusz Kochanowski, który pismem z dnia 7 stycznia 2010 r., sygn. akt RPO-422333-II/02/K.Ku /obecnie II.511.1223.2014.K.Ku/ – sporządzonym z jego upoważnienia przez głównego specjalistę w Zespole Prawa Karnego Biura RPO Krystynę Kupczyńską – poinformował mnie w odpowiedzi na mój wniosek o wniesienie kasacji na moją korzyść od wyroku sędziego Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasza Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r. sygn. akt II K 451/06 /następnie II K 854/10, II K 407/13/, że dokonana przez Rzecznika analiza akt wykazała, iż nie zachodzą przesłanki do wniesienia kasacji na moją korzyść od tego wyroku – Załącznik 9:

Dowód: Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich RPO-422333-II/02/K.Ku /obecnie II.511.1223.2014.K.Ku/ pismo Głównego Specjalisty w Zespole Prawa Karnego Krystyny Kupczyńskiej do Z. Kękusia z dnia 7 stycznia 2010 r. – Załącznik 9

  1. Irena Lipowicz, która pismem z dnia 4 stycznia 2011 r., sygn. akt RPO-422333-II/02/K.Ku /obecnie II.511.1223.2014.K.Ku/ – sporządzonym z jej upoważnienia przez głównego specjalistę w Zespole Prawa Karnego Biura RPO Krystynę Kupczyńską – poinformowała mnie w odpowiedzi na mój wniosek o wniesienie kasacji na moją korzyść od wyroku sędziego Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasza Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r. sygn. akt II K 451/06 /następnie II K 854/10, II K 407/13/, że dokonana przez Rzecznika analiza akt wykazała, iż nie zachodzą przesłanki do wniesienia kasacji na moją korzyść od tego wyroku – Załącznik 10:

Dowód: Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich RPO-422333-II/02/K.Ku /obecnie II.511.1223.2014.K.Ku/, pismo

Głównego Specjalisty w Zespole Prawa Karnego Krystyny Kupczyńskiej do Z. Kękusia z dnia 4 stycznia 2011 r. – Załącznik 10

 

Wśród dokumentów złożonych przeze mnie w Biurze RPO kilkukrotnie, w tym przy pismach z dnia 2 maja 2016 r. i 26 września 2016 r. a także przy osobiście złożonym przeze mnie w Biurze RPO piśmie z dnia 6 października 2016 r. – patrz: str. 4-6 niniejszego pisma – znajdują się:

  1. kasacja, którą w sprawie w.w. skazującego mnie wyroku sędziego T. Kuczmy z dnia 18.12.2007 r., sygn. akt II K 451/06 /następnie II K 854/10, II K 407/13/ wniósł w dniu 23 sierpnia 2011 r. do Sądu Najwyższego Prokurator Generalny – Załącznik 12 do pisma złożonego przeze mnie osobiście w Biurze RPO w dniu 6 października 2016 r. – Załącznik 11:

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/ kasacja Prokuratora Generalnego,

z dnia 22 sierpnia 2011 r., sygn. akt PG IV KSK 699/11 od wyroku Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 18 grudnia 2007 r., sygn. akt II K 451/06 – Załącznik 11

  1. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. akt IV KK 272/11, którym Sąd Najwyższy uchylił w.w. wyrok sędziego T. Kuczmy z dnia 18.12.2007 r., wznowił postępowanie do sygn. akt II K 451/06 /następnie II K 854/10, II K 407/13/ i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w Dębicy do ponownego rozpoznania – Załącznik 13 do pisma złożonego przeze mnie osobiście w Biurze RPO w dniu 6 października 2016 r. – Załącznik 12:

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, wyrok Sądu

Najwyższego z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. akt IV KK 272/11 – Załącznik 12

 

Wnoszę oraz informuję jak na wstępie.

 

Zbigniew Kękuś

 

Załączniki:

  1. Pismo Z. Kękusia z dnia 2 maja 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara
  2. Pismo Z. Kękusia z dnia 8 sierpnia 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara
  3. Potwierdzenie Odbioru, przesyłka listowa polecona nr (00)859007731026929958, Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, 09.08.2016 r.
  4. Pismo Z. Kękusia z dnia 26 września 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara
  5. Pismo Z. Kękusia z dnia 26 września 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara
  6. Pismo Z. Kękusia z dnia 6 października 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara
  7. Pismo Z. Kękusia z dnia 10 października 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara
  8. Pismo Z. Kękusia z dnia 1 września 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara
  9. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich RPO-422333-II/02/K.Ku /obecnie II.511.1223.2014.K.Ku/ pismo Głównego Specjalisty w Zespole Prawa Karnego Krystyny Kupczyńskiej do Z. Kękusia z dnia 7 stycznia 2010 r.
  10. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich RPO-422333-II/02/K.Ku /obecnie II.511.1223.2014.K.Ku/, pismo Głównego Specjalisty w Zespole Prawa Karnego Krystyny Kupczyńskiej do Z. Kękusia z dnia 4 stycznia 2011 r.
  11. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/ kasacja Prokuratora Generalnego, z dnia 22 sierpnia 2011 r., sygn. akt PG IV KSK 699/11 od wyroku Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 18 grudnia 2007 r., sygn. akt II K 451/06
  12. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. akt IV KK 272/11

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx Kraków, dnia 17 października 2016 r.

Zbigniew Kękuś

 

Andrzej Duda

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej

ul. Wiejska 10

00-952 Warszawa

 

Dotyczy:

  1. Wniosek – na podstawie art. 32 pkt. 1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w zw. z art. 2 Konstytucji – o przygotowanie dla mnie na dzień 20 października 2016 r. /czwartek/ sporządzonego na piśmie wyjaśnienia, na jakim etapie rozpoznawania przez adresata niniejszego pisma jest wniosek z mojego pisma z dnia 6 czerwca 2016 r. – Załącznik 1: „Wniosek – na podstawie art. 139 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej: „Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej stosuje prawo łaski. Prawa łaski nie stosuje się do osób skazanych przez Trybunał Stanu.” – o zastosowanie wobec mnie prawa łaski w sprawie przeciwko mnie rozpoznawanej przez Prokuraturę Rejonową Kraków Podgórze do sygn. akt 5 Ds. 153/14.”
  2. Zawiadomienie, że po odbiór wyjaśnienia jak w pkt. I stawię się osobiście w Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w Warszawie, ul. Wiejska 10, w dniu 20 października 2016 r., o godz. 10:00.
  3. Dynamika działania adresata niniejszego pisma w sprawie ułaskawienia byłego szefa CBA Mariusza Kamińskiego, jego zastępcy Macieja Wąsika i innych.
  4. Zawiadomienie, że:
    1. kopia niniejszego pisma zostanie umieszczona w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl,
    2. kopia wyjaśnienia jak w pkt. I zostanie doręczona Adresatom kopii niniejszego pisma oraz umieszczona w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl.

 

Część I Przepisy prawa

 

  1. Artykuł 32.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej: „1. Wszyscy są wobec prawa równi. Wszyscy mają prawo do równego traktowania przez władze publiczne. 2. Nikt nie może być dyskryminowany w życiu politycznym, społecznym lub gospodarczym z jakiejkolwiek przyczyny.”
  2. Artykuł 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej: „Rzeczpospolita Polska jest demokratycznym państwem prawnym, urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej.”

 

Część II Uzasadnienie

 

Pismem z dnia 6 czerwca 2016 r. skierowanym do adresata niniejszego pisma złożyłem – Załącznik 1: „Andrzej Duda Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej ul. Wiejska 10 00-952 Warszawa Dotyczy:

  1. Wniosek – na podstawie art. 139 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej: „Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej stosuje prawo łaski. Prawa łaski nie stosuje się do osób skazanych przez Trybunał Stanu.” – o zastosowanie wobec mnie prawa łaski w sprawie przeciwko mnie rozpoznawanej przez Prokuraturę Rejonową Kraków Podgórze do sygn. akt 5 Ds. 153/14.
  2. Wniosek o doręczenie informacji o stanowisku prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w sprawie wniosku jak w pkt. I:
    1. mnie
    2. Prokuratorowi Rejonowemu w Krakowie-Podgórzu.
  3. Zawiadomienie, że:
    1. kopie dokumentów poświadczających fakty przedstawione w niniejszym piśmie są umieszczone w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl
    2. kopia niniejszego pisma zostanie umieszczona w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl.”

Dowód: Pismo Z. Kękusia z dnia 6 czerwca 2016 r. do prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Andrzeja Dudy –

Załącznik 1

 

Przedstawiłem uzasadnienie dla mojego wniosku.

Pismo z dnia 06.06.2016 r. wysłałem przesyłką listową poleconą, nr (00)859007731034560716, która wpłynęła do Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 10 czerwca 2016 r., czego dowodem data umieszczona w tym dniu na Potwierdzeniu Odbioru w.w. przesyłki – Załącznik 2:
Dowód: Potwierdzenie Odbioru w dniu 10 czerwca 2016 r. przez Kancelarię Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej

przesyłki listowej poleconej nr (00)859007731034560716 – Załącznik 2

 

Do dnia wysłania niniejszego pisma, 17 października 2016 r., nie otrzymałem odpowiedzi Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej na pismo z dnia 06.06.2016 r.

Przypomnę, że w uzasadnieniu do wniosku z pisma z 06.06.2016 r. podałem m.in., że Prokuratura Rejonowa Kraków Podgórze prowadzi do sygn. akt 4 Ds. 153/14, z urzędu, na podstawie zeznań złożonych przez prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza Bartłomieja Legutko postępowanie przeciwko mnie o popełnienie ściganego w trybie prywatno-skargowym przestępstwa znieważenia – art. 216 § 1 i § 2 k.k. – prokuratora Bartłomieja Legutko.

Prowadzi je na podstawie dwóch postanowień wydanych przez prokuratora w.w. Prokuratury Cezarego Kwiatkowskiego, tj.:

  1. postanowienia z dnia 16 stycznia 2015 r., w którym prokurator C. Kwiatkowski podał – Załącznik 3:„Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza /adres – ZKE/ 5 Ds 153/14 Postanowienie o objęciu ściganiem z urzędu przestępstwa prywatnoskargowego Kraków, dnia 16 stycznia 2015 r. Cezary Kwiatkowski – prokurator Prokuratury Rejonowej w Krakowie-Podgórzu po zapoznaniu się z materiałami sygn. 5 Ds. 153/14 w sprawie o przest. z art. 216 § 1 k.k. i in. na szkodę Bartłomieja Legutko na podstawie art. 60 § 1 k.p.k. postanowił: objąć ściganiem z urzędu przestępstwa z art. 216 § 1 k.k. i art. 216 § 2 k.k. ścigane z oskarżenia prywatnego, popełnione na szkodę Bartłomieja Legutko.
    UZASADNIENIE Prokuratura Rejonowa w Krakowie-Podgórzu wykonuje czynności sprawdzające w związku z pismem Zbigniewa Kękusia datowanym na dzień 3 listopada 2014 r., w którym miał on znieważyć Prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków-Krowodrza Bartłomieja Legutko. Zachodzi podejrzenie popełnienia przestępstwa z art. 216 § 1 k.k.
    Ustalono, iż treść powyższego pisma została opublikowana na stronie internetowej www.kekusz.pl. Zachodzi zatem również prawdopodobieństwo popełnienia przestępstwa z art. 216 § 2 k.k.
    |Ze względu na okoliczności w/w czynów, a w szczególności sposób działania sprawcy i formułowanie znieważających treści w związku z pełnieniem przez pokrzywdzonego obowiązków służbowych, uznać należy, że interes społeczny wymaga objęcia ściganiem z urzędu powyższych przestępstw ściganych z oskarżenia prywatnego.
    |Mając na uwadze dyspozycję art. 60 § 1 k.p.k. postanowiono jak w sentencji. Prokurator Cezary Kwiatkowski
    Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Podgórze, sygn. akt 5 Ds 153/14, postanowienie prokuratora Cezarego

Kwiatkowskiego z dnia 16 stycznia 2015 r. – Załącznik 3

  1. postanowienia z dnia 12 czerwca 2015 r., w którym prokurator C. Kwiatkowski podał – Załącznik 4: „Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza /adres – ZKE/ 5 Ds 153/14 Postanowienie o objęciu ściganiem z urzędu przestępstwa prywatnoskargowego Kraków, dnia 12 czerwca 2015 r. Cezary Kwiatkowski – prokurator Prokuratury Rejonowej w Krakowie-Podgórzu po zapoznaniu się z materiałami sygn. 5 Ds. 153/14 w sprawie o przest. z art. 216 § 1 k.k. i in. na szkodę Bartłomieja Legutko na podstawie art. 60 § 1 k.p.k. postanowił: objąć ściganiem z urzędu przestępstwa z art. 216 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. ścigane z oskarżenia prywatnego, popełnione na szkodę Bartłomieja Legutko w dniu 13 maja 2015 r.

UZASADNIENIE Prokuratura Rejonowa w Krakowie-Podgórzu nadzoruje dochodzenie p-ko Zbigniewowi Kękusiowi. Wydano już postanowienie o przedstawieniu mu zarzutów – o popełnieniu czynu z art. 216 § 1 k.k. w dniu 3 listopada 2014 r. i czynu z art. 216 § 2 k.k. w dniu 10 listopada 2014 r. na szkodę Bartłomieja Legutko. Zachodzi jednak podejrzenie popełnienia przez Zbigniewa Kękusia kolejnego przestępstwa z art. 216 § 1 k.k. – w związku z art. 12 k.k. W dniu 13 maja 2015 r. Zbigniew Kękuś osobiście złożył w Prokuraturze Rejonowej Kraków-Krowodrza pismo, w którym zawarł treści znieważające pokrzywdzonego Bartłomieja Legutko. W tym samym dniu podejrzany pocztą elektroniczną przesłał do szeregu osób i instytucji wiadomość o treści znieważającej Bartłomieja Legutko, zaznaczając, iż chce, by dotarł ona także do pokrzywdzonego.

Ze względu na okoliczności w/w czynu, a w szczególności sposób działania sprawcy w tym wielość podjętych zachowań zmierzających do znieważenia pokrzywdzonego i formułowanie znieważających treści w związku z pełnieniem przez Bartłomieja Legutko obowiązków służbowych, uznać należy, że interes społeczny wymaga objęcia ściganiem z urzędu powyższego przestępstwa ściganego z oskarżenia prywatnego.

Mając na uwadze dyspozycję art. 60 § 1 k.p.k. postanowiono jak w sentencji. Prokurator Cezary Kwiatkowski
Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Podgórze, sygn. akt 5 Ds 153/14, postanowienie prokuratora Cezarego

Kwiatkowskiego z dnia 12 czerwca 2015 r. – Załącznik 4

 

Jak wyjaśniłem w uzasadnieniu do wniosku z dnia 06.06.2016 r. prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza Bartłomiej Legutko wszczął w dniu 6 maja 2014 r. postępowanie przeciwko mnie – sygn. akt 2 Ds. 542/14 – w sprawie mojej rzekomej w dniu 5 maja 2014 r. próby samouwolnienia się i spowodowania obrażeń ciała jednego z trzech policjantów, którzy zatrzymali mnie tego dnia w wykonaniu nakazu sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 28 kwietnia 2014 r. /sygn. II K 407/13/ o zatrzymaniu mnie na czas nieprzekraczający 48 godzin i przymusowym doprowadzeniu na badania psychiatryczne w dniu 7 maja 2014 r. do Aresztu Śledczego w Krakowie. W sierpniu 2014 r. przedstawiono mi zarzut spowodowania podczas zdarzenia w dniu 6 maja 2014 r. obrażeń ciała jeszcze jednego policjanta, który mnie konwojował w dniu 05.05.2014 r. w wykonaniu w.w. postanowienia sędzi B. Stój z 28.04.2014 r.

Także w dniu 6 maja 2014 r. prokurator Bartłomiej Legutko wszczął – w okolicznościach opisanych przeze mnie w piśmie z dnia 06.06.2016 r. do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej – i przeprowadził procedurę pozbawienia mnie, z powodu zarzutów, które mi przedstawił w dniu 06.05.2014 r., wolności przez poddanie mnie obserwacji psychiatrycznej przez okres do 4 tygodni w szpitalu psychiatrycznym, tj. Szpitalu Specjalistycznym im. dr. J. Babińskiego w Krakowie.

Po wszczęciu przez prokuratora C. Kwiatkowskiego w.w. postępowania przeciwko mnie o znieważenie prokuratora B. Legutki, na referenta we wszczętym przez prokuratora B. Legutkę w dniu 06.06.2014 r. postępowaniu przeciwko mnie do sygn. akt 2 Ds. 542/14 wyznaczono prokurator Dorotę Baranowską.

Finalizując wszczętą i przeprowadzoną przez prokuratora B. Legutkę procedurę pozbawienia mnie wolności przez poddanie mnie obserwacji psychiatrycznej, w dniu 19 sierpnia 2015 r. prokurator Dorota Baranowska wydała zarządzenie – Załącznik 5: Dorota Baranowska-prokurator Prokuratury Rejonowej w Krakowie-Krowodrzy w sprawie 2 Ds. 542/14 przeciwko Zbigniew Kękuś podejrz. o przest. z art. 222§1kk i art. 157§2kk, art. 13§1kk w zw. z art. 242§4kk w zw. z art. 11 §2 kk na podstawie art. 247§1pkt 1 i 2 kpk, art. 75 §1 i 2 kpk zarządza I. zatrzymanie i przymusowe doprowadzenie podejrzanego Pana: Zbigniew Kękuś (…) który w piśmie z dn. 17 sierpnia 2015 r. /data wpływu/ wskazał, że będzie w Recepcji Komendy Miejskiej Policji w Krakowie, ul. Siemiradzkiego 24 w godz. 08.55 do 09.30, do siedziby Szpitala im Babińskiego w Krakowie – adres: Kraków ul. Babińskiego 29 Oddział 4B w dniu 20 sierpnia 2015 r. w godz. 8.15 – 10.30 celem wykonania czynności polegającej na przeprowadzeniu badań psychiatrycznych połączonych z obserwacją w zakładzie leczniczym przez okres trwający nie dłużej niż 4 tygodnie

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, zarządzenie prokurator Doroty

Baranowskiej z dnia 19 sierpnia 2015 r. – Załącznik 5

 

Policja zatrzymała mnie w dniu 20 sierpnia 2015 r. o godz. 09:00 w Komendzie Miejskiej w Krakowie przy ul. Siemiradzkiego 24, co potwierdza „Protokół Zatrzymania Osoby”, w którym podano m.in. – Załącznik 6: „Komisariat Policji IV w Krakowie MZ 274/15 PROTOKÓŁ ZATRZYMANIA OSOBY Imię i nazwisko zatrzymanegogodzina i data zatrzymania: Zbigniew Kękuś 09:00 20.08.2015 Miejsce czynności – Kraków ul. Siemiradzkiego 24 Stopień, imię i nazwisko policjanta prowadzącego czynność – asp. Sylwia Orzechowska – Poseł z KP IV Kraków Miejsce sporządzenia protokołu – KP IV Kraków 09:10 20.08.2015

(…) Przyczyna zatrzymania – Realizacja nakazu doprowadzenia Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza sygn. akt 2 Ds. 542/14 zarządzającego zatrzymanie i przymusowe doprowadzenie do Szpitala im. Babińskiego w Krakowie ul. Babińskiego 29 oddział 4B na dzień 20-08-2015 r. w godz. 08:15 – 10:30.

(…) Stopień imię i nazwisko, podpis policjanta zawiadamiającego – asp. Sylwia Orzechowska – Poseł”
(…) Stopień imię i nazwisko, podpis policjanta zawiadamiającego – asp. Sylwia Orzechowska – Poseł”
Dowód: Komisariat Policji IV w Krakowie, sygn. akt MZ 274/15, Protokół Zatrzymania Osoby z dnia 20 sierpnia

2015 r. – Załącznik 6

 

Natychmiast po umieszczeniu mnie w Szpitalu, w dniu 20 sierpnia 2015 r., rozpocząłem protest głodowy. Przez pierwsze dwie doby nie jadłem i nie piłem. W trzeciej dobie zacząłem pić.
Z powodu prowadzonego przeze mnie protestu, w dniu 24 sierpnia 2015 r. wypisała mnie ze Szpitala ordynator Oddziału 4B lek. Danuta Woźniak. W piśmie z dnia 25 sierpnia 2015 r. do Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza lek. Danuta Woźniak podała – Załącznik 7: „Szpital Specjalistyczny im. dr. Józefa Babińskiego Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej w Krakowie, Kraków, 25 sierpnia 2015 r. 4B-5104-24/15 Prokuratura Rejonowa Kraków-Krowodrza /adres – ZKE/ Uprzejmie informujemy, że pacjent Zbigniew Kękuś ur. 02-05-1958, PESEL /Numer PESEL – ZKE/ zam. /adres – ZKE/ został przyjęty w dniu 20.08.2015 r. w celu przeprowadzenia obserwacji sądowo-psychiatrycznej zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego dla dzielnicy Kraków-Krowodrza. Po przyjęciu do oddziału pacjent nie wyraził zgody na pobranie krwi w celu wykonania badań laboratoryjnych, nie wyraził zgody na badanie EEG, KT głowy oraz na badanie psychologiczne.

Od chwili przyjęcia do Oddziału podjął głodówkę, którą kontynuował do dnia 24.08.2015 r. Biorąc pod uwagę wszystkie powyższe okoliczności nie ma możliwości przeprowadzenia obserwacji sądowo-psychiatrycznej tym samym wydania opinii sądowo-psychiatrycznej, dlatego pacjenta wypisano z Oddziału. Pacjent w dniu wypisu zgłasza ogólnie dobre samopoczucie, nie zgadza się na badanie lekarskie w Oddziale, ani na konsultację w SOR.

Dotyczy: 2 Ds. 542/14.

Kierownik Oddziału Psychiatrycznego Kraków-Podgórze I Szpitala Specjalistycznego im. dr. J. Babińskiego SPZOZ w Krakowie lek. Danuta Woźniak specjalista psychiatra 5069421”

Dowód: Szpital Specjalistyczny im. dr. Józefa Babińskiego Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej w

Krakowie, pismo Ordynatora Oddziału 4B lek. med. Danuty Woźniak z dnia 25 sierpnia 2015 r., 4B-5104-24/15, do Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza – Załącznik 7

 

W dniu 30 czerwca 2016 r. prokurator Dorota Baranowska wydała postanowienie o umorzeniu dochodzenia w sprawie przeciwko mnie do sygn. akt 2 Ds. 542/14, z powołaniem się na znikomą społeczną szkodliwość czynów przypisanych mi przez prokuratora Bartłomieja Legutkę. Podała – Załącznik 8: „Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza /adres – ZKE/ 2 D 542/14 Kraków, dnia 30 czerwca 2016 r. Postanowienie o umorzeniu dochodzenia

Dorota Baranowska – prokurator Prokuratury Rejonowej w Krakowie-Krowodrzy w sprawie 2 Ds. 542/14 przeciwko Zbigniew Kękuś o przest. z art. 222 § 1 kk i inne w oparci o art. 17 § 1 pkt 3 kpk postanawia: umorzyć dochodzenie w sprawie przeciwko Zbigniewo Kękusiowi podejrzanemu o to, że: w dniu 05 maja 2014 r. w Krakowie będąc pozbawiony wolności na postawie orzeczenia Sądu Rejonowego w Dębicy sygn. akt II K 407/13 usiłował samouwolnić się używając prze mocy polegającej na kopnięciu kraty zabezpieczającej przedział dla osób zatrzymanych samochodu m-ki Fiat Ducato nr rej. HPHB147, która uderzyła konwojującego funkcjonariusza policji Pawła Lewkowicza powodując stłuczenie powłok klatki piersiowej po stronie prawej z podbiegnięciem krwawym co naruszyło czynności narządów ciała na okres powyżej 7 dni trwający oraz wystawiając nogę z tego pomieszczenia, jednak zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na obezwładnienie przez konwojujących policjantów, na skutek czego Michał Doroba, podejmując czynności w celu zapobieżenia ucieczki upadł doznając obrzęku lewego nadgarstka i stłuczenia lewego łokcia, co naruszyło czynności narządów ciała na okres poniżej 7 dnia trwający, co miało miejsce podczas i w związku z wykonywaniem przez policjantów obowiązków służbowych – tj. o przest. z art. 222§1kk, art. 157§1kk w zw. z art. 13§2 kk w zw. z ar. 242§4kk w zw. z art. 11§2 kk w zw. z art. 1§2 kk wobec stwierdzenia znikomej społecznej szkodliwości czynu.

UZASADNIENIE

W dniu 05-05-214 policjanci w składzie Michał Doroba, Paweł Lewkowicz i Marcin Rak dokonali zatrzymania Zbigniewa Kękusia w oparciu o nakaz zatrzymania i doprowadzenie wydany przez Sądu Rejonowego w Dębicy sygn. akt IIK 407/13 wymienionego na badania psychiatryczne.

Z. Kękuś został osadzony w radiowozie m-ki Fiat Ducato nr rej. HPHB147, następnie przewieziony do IV K.P w Krakowie, przy ul. Królewskiej.

W miejscu, w którym pojazd zaparkował – nie ma monitoringu.

Po zaparkowaniu pojazdu, policyjni wyszli z pojazdu stanęli obok. Drzwi do przedziału dla zatrzymanych otwierał Marcin Rak.

Za tymi drzwiami była krata, która została odblokowana jedynie z zabezpieczenia zamków.

Po otwarciu drzwi, patrząc do środka pojazdu, przy pojeździe stali:

po lewej stronie Lewkowicz, po prawej Rak, zaś za nimi stał Michał Doroba.

Krata w radiowozie była ciężka, a dodatkowo wyposażono ją w tzw. pleksę. P. Lewkowicz stał bokiem do kraty.

Zbigniew Kękuś kopnął w kratę, wysunął nogę z radiowozu w celu jego opuszczenia i ucieczki. Krata uderzyła stojącego w jej pobliżu P. Lewkowicza.

Widząc zachowanie Z. Kękusia, policjant Doroba natychmiastowo zareagował i w zamiarze jego zatrzymania pochwycił Z. Kękusia, w wyniku czego obydwaj upadli na podłoże przed radiowozem.

Z. Kękuś szarpał się z policjantem.

Został obezwładniony.

Na skutek uderzenia kratą Paweł Lewkowicz doznał: stłuczenia powłok klatki piersiowej po stronie prawej z podbiegnięciem krwawym, co naruszyło czynności narządów ciała na okres poniżej 7 dni trwający w rozumieniu art. 157§2kk (opinia biegłych z Katedry i Zakładu Medycyny Sądowej w Krakowie).

Po obezwładnieniu Z. Kękusia, został on doprowadzony do IV K.P. dalsze czynności wykonywane z udziałem Z. Kękuś w związku z zatrzymaniem go w oparciu o nakaz zatrzymania i doprowadzenia nie mają istotnego znaczenia w sprawie.

Zbigniew Kękuś przesłuchiwany w charakterze podejrzanego, nie przyznał się do zarzucanego mu czynu, skorzystał z przysługującego mu praw do odmowy złożenia zeznań.

Analizując zebrany w sprawie materiał dowodowy, stwierdzić należy, że społeczna szkodliwość zarzucanego podejrzanemu czynu jest znikoma.

Zgodnie bowiem z treścią art. 115par. 2 kk przy ustaleniu ujemnej zawartości konkretnego czynu należy brać pod uwagę takie elementy jak m.in.:

– rodzaj i charakter naruszonego dobraa

– wielkość rozmiaru wyrządzonej szkody

– motywację sprawcy

– sposób i okoliczności popełnienia czynu.

Zeznania bezpośrednich świadków – policjantów wskazują, iż sytuacja związana z opisanym wyżej wydarzeniem była dynamiczną.

W sprawie nie znaleziono dowodów wskazujących na to, iż w dn. 05-5-2014 Z. Kękuś planował opisany powyżej przebieg zdarzenia.

Powyższa okoliczność ma znaczenie dla oceny motywacji i zamiaru sprawcy (strona podmiotowa czynu).

Dowody wskazują na to, że Z. Kękuś działał impulsywnie, w sposób nagły.

Podejrzany skierował swą przemoc nie tyle na osobę Pawła Lewkowicza, jak na kratę (kopnięcie), która uderzyła w w. wym. policjanta.

Brak jest dowodów na to, aby działał z zamiarem bezpośrednim, to jest mającym na celu spowodowanie obrażeń ciała u pokrzywdzonego, a jedynie na to, że działał z zamiarem ewentualnym: kopiąc kratę z określoną siłą (godził się na to, że uderzy ona w stojącego w jej pobliżu pokrzywdzonego).

Podobny zamiar towarzyszył Z. Kękusiowi, gdy był obezwładniany przez M. Dorobę: za czym przemawia sposób, w jaki opuszczał radiowóz.

Musiał bowiem przewidywać, że jego atypowe zachowanie spotka się z reakcją eskortujących go policjantów – to jest podjęciem działań mających na celu uniemożliwienie samouwolnienia, a w konsekwencji spowodowania u obezwładniającego obrażeń ciała.

Niewątpliwie, w wyniku zachowania Z. Kękusia doszło do naruszenia nietykalności cielesnej i spowodowania obrażeń ciała P. Lewkowicz i M. Doroba, a w konsekwencji spowodowania u nich lekkich obrażeń ciała (co wypełniło dyspozycje art. 157 §2kk i 222§1kk).

Na uwagę zasługuje fakt, że pokrzywdzeni to policjanci, którzy wykonując swój zawód z zasady są narażeni na atypowe zachowania zatrzymanych, podejrzanych, czy też innych osób, z którymi mają do czynienia w związku z wykonywaną pracą.

Ryzyko naruszenia nietykalności cielesnej, czy doznania lekkich obrażeń ciała (art. 157§2kk) jest niejako „wpisane” w ich zawód.

Nie oznacza to automatycznie, iż tego rodzaju zachowania należy bagatelizować, lekceważyć lub też z założenia karać sprawcę.

Podnieść należy jedynie, że każda tego typu sytuacja wymaga indywidualnej oceny prawno – karnej.

Pokrzywdzeni mieli za zadanie doprowadzić na czynność procesową Z. Kękusia.

Już sam fakt, że Sąd wydał nakaz jego zatrzymania i doprowadzenia do wykonaniu określonej czynności procesowej, winien skutkować zwiększoną czujnością z ich strony.

Mając na uwadze przytoczone powyżej okoliczności, postanowiono umorzyć dochodzenie przeciwko Z. Kękusiowi wobec znikomej społecznej szkodliwości zarzucanego mu czynu. Prokurator Dorota Baranowska
Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, postanowienie prokurator

Doroty Baranowskiej z dnia 30 czerwca 2016 r. – Załącznik 8

 

Prokurator Dorota Baranowska poświadczyła postanowieniem z dnia 30 czerwca 2016 r., że prokurator Bartłomiej Legutko bezzasadnie i nielegalnie wszczął i realizował procedurę pozbawienia mnie wolności przez poddanie mnie obserwacji psychiatrycznej.

Wskazać należy, że:

  1. artykuł 203 § 1 Kodeksu postępowania karnego stanowi: „W razie zgłoszenia przez biegłych takiej konieczności, badanie stanu zdrowia psychicznego oskarżonego może być połączone z obserwacją w zakładzie leczniczym tylko wtedy, gdy zebrane dowody wskazują na duże prawdopodobieństwo, że oskarżony popełnił przestępstwo. Przepis art. 259 § 2 stosuje się odpowiednio, chyba że oskarżony wnosi o poddanie go obserwacji.
  2. artykuł 259 § 2 Kodeksu postępowania karnego stanowi: „Tymczasowego aresztowania nie stosuje się, gdy na podstawie okoliczności sprawy można przewidywać, że sąd orzeknie w stosunku do oskarżonego karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania lub karę łagodniejszą albo że okres tymczasowego aresztowania przekroczy przewidywany wymiar kary pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia.”

 

Jeśli prokurator Dorota Baranowska:

  1. umorzyła postanowieniem z dnia 30 czerwca 2016 r. postępowanie przeciwko mnie do sygn. akt 2 Ds. 542/14, które wszczął w dniu 6 maja 2014 r. prokurator B. Legutko, w tym wszczynając tego samego dnia procedurę pozbawienia mnie wolności przez poddanie mnie obserwacji psychiatrycznej,
  2. jako przyczynę umorzenia podała znikomą społeczną szkodliwość czynów przypisanych mi przez prokuratora Bartłomieja Legutkę,

to znaczy, że prokurator Bartłomiej Legutko w ogóle nie powinien był wszczynać postępowania przeciwko mnie, a tym bardziej przyjąć założenie, że sąd orzeknie wobec mnie karę bezwzględnego pozbawienia mnie wolności.

Tymczasem prokurator Bartłomiej Legutko:

  1. wszczął postępowanie karne przeciwko mnie,
  2. uznał, że z powodu przypisanych mi przez niego czynów sąd orzeknie wobec mnie karę bezwzględnego pozbawienia mnie wolności i przeprowadził procedurę skutkującą ostatecznie pozbawieniem mnie wolności, przez umieszczenie mnie w szpitalu psychiatrycznym w okresie od 20 do 24 sierpnia 2015 r.

 

W piśmie z dnia 6 czerwca 2016 r. do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej podałem inne – ponad bezpodstawne i nielegalne wszczęcie i przeprowadzenie procedury skutkujące pozbawieniem mnie wolności przez umieszczenie mnie w okresie 20.08 do 24.08.2015 r. w Szpitalu Specjalistycznym im. dr. J. Babińskiego w Krakowie – okoliczności sprawiające, że:

  1. prokurator Bartłomiej Legutko nie powinien czuć się przeze mnie znieważony,
  2. prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków Podgórze Cezary Kwiatkowski nie powinien wszczynać z urzędu postępowania przeciwko mnie w sprawie popełnienia ściganego z mocy prawa określonego w art. 216 § 5 k.k.1 z oskarżenia prywatnego przestępstwa znieważenia /art. 216 § 1, § 2/ prokuratora B. Legutki.

 

xxx

 

Po ponad trzech miesiącach oczekiwania na odpowiedź Kancelarii Prezydenta na mój wniosek z pisma z dnia 6 czerwca 2016 r. /data wpływu 10 czerwca 2016 r./ pragnę przypomnieć, że adresat niniejszego pisma postanowieniem z dnia 16 listopada 2015 r. zastosował prawo łaski wobec 4 byłych funkcjonariuszy CBA, w tym szefa Mariusza Kamińskiego i jego zastępcy Macieja Wąsika.

Adresat niniejszego pisma został Prezydentem Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 6 sierpnia 2015 r. Skorzystał zatem w wyżej wymienionej sprawie z prerogatywy określonej w art. 139 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej po dwóch miesiącach i 10 dniach sprawowania urzędu Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.

Ja czekam natomiast ponad trzy miesiące na odpowiedź adresata niniejszego pisma na wniosek jak w pkt. I str. 1.

W związku z powyższym wnoszę oraz informuję jak na wstępie.

 

 

Zbigniew Kękuś

 

Załączniki:

  1. Pismo Z. Kękusia z dnia 6 czerwca 2016 r. do prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Andrzeja Dudy
  2. Potwierdzenie Odbioru w dniu 10 czerwca 2016 r. przez Kancelarię Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej przesyłki listowej poleconej nr (00)859007731034560716
  3. Prokuratura Rejonowa Kraków Podgórze, sygn. akt 5 Ds 153/14, postanowienie prokuratora Cezarego Kwiatkowskiego z dnia 16 stycznia 2015 r.
  4. Prokuratura Rejonowa Kraków Podgórze, sygn. akt 5 Ds 153/14, postanowienie prokuratora Cezarego Kwiatkowskiego z dnia 12 czerwca 2015 r.
  5. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, zarządzenie prokurator Doroty Baranowskiej z dnia 19 sierpnia 2015 r.
  6. Komisariat Policji IV w Krakowie, sygn. akt MZ 274/15, Protokół Zatrzymania Osoby z dnia 20 sierpnia 2015 r.
  7. Szpital Specjalistyczny im. dr. Józefa Babińskiego Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej w Krakowie, pismo Ordynatora Oddziału 4B lek. med. Danuty Woźniak z dnia 25 sierpnia 2015 r., 4B-5104-24/15, do Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza
  8. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, postanowienie prokurator Doroty Baranowskiej z dnia 30 czerwca 2016 r.

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx Kraków, dnia 17 października 2016 r.

Zbigniew Kękuś

 

Andrzej Duda

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej

ul. Wiejska 10

00-952 Warszawa

 

Dotyczy:

  1. Wniosek – na podstawie art. 32 pkt. 1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w zw. z art. 2 Konstytucji – o przygotowanie dla mnie na dzień 20 października 2016 r. /czwartek/ sporządzonego na piśmie wyjaśnienia, na jakim etapie rozpoznawania przez adresata niniejszego pisma jest wniosek z mojego pisma z dnia 6 czerwca 2016 r. – Załącznik 1: „Wniosek – na podstawie art. 139 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej: „Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej stosuje prawo łaski. Prawa łaski nie stosuje się do osób skazanych przez Trybunał Stanu.” – o zastosowanie wobec mnie prawa łaski w sprawie przeciwko mnie rozpoznawanej przez Prokuraturę Rejonową Kraków-Krowodrza do sygn. akt 2 Ds. 542/14.”
  2. Zawiadomienie, że po odbiór wyjaśnienia jak w pkt. I stawię się osobiście w Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w Warszawie, ul. Wiejska 10, w dniu 20 października 2016 r., o godz. 10:00.
  3. Dynamika działania adresata niniejszego pisma w sprawie ułaskawienia byłego szefa CBA Mariusza Kamińskiego, jego zastępcy Macieja Wąsika i innych.
  4. Zawiadomienie, że:
    1. kopia niniejszego pisma zostanie umieszczona w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl,
    2. kopia wyjaśnienia jak w pkt. I zostanie doręczona Adresatom kopii niniejszego pisma oraz umieszczona w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl.

 

Część I Przepisy prawa

 

  1. Artykuł 32.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej: „1. Wszyscy są wobec prawa równi. Wszyscy mają prawo do równego traktowania przez władze publiczne. 2. Nikt nie może być dyskryminowany w życiu politycznym, społecznym lub gospodarczym z jakiejkolwiek przyczyny.”
  2. Artykuł 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej: „Rzeczpospolita Polska jest demokratycznym państwem prawnym, urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej.”

 

Część II Uzasadnienie

 

Pismem z dnia 6 czerwca 2016 r. skierowanym do adresata niniejszego pisma złożyłem – Załącznik 1: „Andrzej Duda Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej ul. Wiejska 10 00-952 Warszawa Dotyczy:

  1. Wniosek – na podstawie art. 139 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej: „Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej stosuje prawo łaski. Prawa łaski nie stosuje się do osób skazanych przez Trybunał Stanu.” – o zastosowanie wobec mnie prawa łaski w sprawie przeciwko mnie rozpoznawanej przez Prokuraturę Rejonową Kraków-Krowodrza do sygn. akt 2 Ds. 542/14.
  2. Wniosek o doręczenie informacji o stanowisku prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w sprawie wniosku jak w pkt. I:
    1. mnie
    2. Prokuratorowi Rejonowemu w Krakowie-Krowodrzy.
  3. Zawiadomienie, że:
    1. kopie dokumentów poświadczających fakty przedstawione w niniejszym piśmie są umieszczone w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl
    2. kopia niniejszego pisma zostanie umieszczona w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl.”

Dowód: Pismo Z. Kękusia z dnia 6 czerwca 2016 r. do prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Andrzeja Dudy –

Załącznik 1

 

Przedstawiłem uzasadnienie dla mojego wniosku.

Pismo z dnia 06.06.2016 r. wysłałem przesyłką listową poleconą, nr (00)859007731034560723, która wpłynęła do Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 10 czerwca 2016 r., czego dowodem data umieszczona w tym dniu na Potwierdzeniu Odbioru w.w. przesyłki – Załącznik 2:
Dowód: Potwierdzenie Odbioru w dniu 10 czerwca 2016 r. przez Kancelarię Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej

przesyłki listowej poleconej nr (00)859007731034560723– Załącznik 2

 

Do dnia wysłania niniejszego pisma, 17 października 2016 r., nie otrzymałem odpowiedzi Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej na pismo z dnia 06.06.2016 r.

Przypomnę, że w uzasadnieniu do wniosku z pisma z 06.06.2016 r. podałem m.in., że Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza do sygn. akt 2 Ds. 542/14 postępowanie przeciwko mnie o popełnienie przestępstw z art. 222§1kk i art. 157§2kk, art. 13§1kk w zw. z art. 242§4kk w zw. z art. 11 §2 kk.

 

Jak wyjaśniłem w uzasadnieniu do wniosku z dnia 06.06.2016 r. prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza Bartłomiej Legutko wszczął w dniu 6 maja 2014 r. postępowanie przeciwko mnie – sygn. akt 2 Ds. 542/14 – w sprawie mojej rzekomej w dniu 5 maja 2014 r. próby samouwolnienia się i spowodowania obrażeń ciała jednego z trzech policjantów, którzy zatrzymali mnie tego dnia w wykonaniu nakazu sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 28 kwietnia 2014 r. /sygn. II K 407/13/ o zatrzymaniu mnie na czas nieprzekraczający 48 godzin i przymusowym doprowadzeniu na badania psychiatryczne w dniu 7 maja 2014 r. do Aresztu Śledczego w Krakowie.

W sierpniu 2014 r. przedstawiono mi zarzut spowodowania podczas zdarzenia w dniu 6 maja 2014 r. obrażeń ciała jeszcze jednego policjanta, który mnie konwojował w dniu 05.05.2014 r. w wykonaniu w.w. postanowienia sędzi B. Stój z 28.04.2014 r.

W dniu wszczęcia w.w. postępowania, 6 maja 2014 r., prokurator Bartłomiej Legutko wszczął także – w okolicznościach opisanych przeze mnie w piśmie z dnia 06.06.2016 r. do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej – i przeprowadził procedurę pozbawienia mnie, z powodu zarzutów, które mi przedstawił w dniu 06.05.2014 r., wolności przez poddanie mnie obserwacji psychiatrycznej przez okres do 4 tygodni w szpitalu psychiatrycznym, tj. Szpitalu Specjalistycznym im. dr. J. Babińskiego w Krakowie.

Po tym, gdy w styczniu 2015 r. prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków Podgórze Cezary Kwiatkowski wszczął postępowanie przeciwko mnie o znieważenie /art. 216 § 1 i § 2 k.k./ prokuratora B. Legutki, na referenta w w.w. sprawie przeciwko mnie Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza do sygn. akt 2 Ds. 542/14 wyznaczono prokurator Dorotę Baranowską.

Finalizując wszczętą i przeprowadzoną przez prokuratora B. Legutkę procedurę pozbawienia mnie wolności przez poddanie mnie obserwacji psychiatrycznej, w dniu 19 sierpnia 2015 r. prokurator Dorota Baranowska wydała zarządzenie – Załącznik 3: Dorota Baranowska-prokurator Prokuratury Rejonowej w Krakowie-Krowodrzy w sprawie 2 Ds. 542/14 przeciwko Zbigniew Kękuś podejrz. o przest. z art. 222§1kk i art. 157§2kk, art. 13§1kk w zw. z art. 242§4kk w zw. z art. 11 §2 kk na podstawie art. 247§1pkt 1 i 2 kpk, art. 75 §1 i 2 kpk zarządza I. zatrzymanie i przymusowe doprowadzenie podejrzanego Pana: Zbigniew Kękuś (…) który w piśmie z dn. 17 sierpnia 2015 r. /data wpływu/ wskazał, że będzie w Recepcji Komendy Miejskiej Policji w Krakowie, ul. Siemiradzkiego 24 w godz. 08.55 do 09.30, do siedziby Szpitala im Babińskiego w Krakowie – adres: Kraków ul. Babińskiego 29 Oddział 4B w dniu 20 sierpnia 2015 r. w godz. 8.15 – 10.30 celem wykonania czynności polegającej na przeprowadzeniu badań psychiatrycznych połączonych z obserwacją w zakładzie leczniczym przez okres trwający nie dłużej niż 4 tygodnie

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, zarządzenie prokurator Doroty

Baranowskiej z dnia 19 sierpnia 2015 r. – Załącznik 3

 

Policja zatrzymała mnie w dniu 20 sierpnia 2015 r. o godz. 09:00 w Komendzie Miejskiej w Krakowie przy ul. Siemiradzkiego 24, co potwierdza „Protokół Zatrzymania Osoby”, w którym podano m.in. – Załącznik 4: „Komisariat Policji IV w Krakowie MZ 274/15 PROTOKÓŁ ZATRZYMANIA OSOBY Imię i nazwisko zatrzymanegogodzina i data zatrzymania: Zbigniew Kękuś 09:00 20.08.2015 Miejsce czynności – Kraków ul. Siemiradzkiego 24 Stopień, imię i nazwisko policjanta prowadzącego czynność – asp. Sylwia Orzechowska – Poseł z KP IV Kraków Miejsce sporządzenia protokołu – KP IV Kraków 09:10 20.08.2015

(…) Przyczyna zatrzymania – Realizacja nakazu doprowadzenia Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza sygn. akt 2 Ds. 542/14 zarządzającego zatrzymanie i przymusowe doprowadzenie do Szpitala im. Babińskiego w Krakowie ul. Babińskiego 29 oddział 4B na dzień 20-08-2015 r. w godz. 08:15 – 10:30.

(…) Stopień imię i nazwisko, podpis policjanta zawiadamiającego – asp. Sylwia Orzechowska – Poseł”
(…) Stopień imię i nazwisko, podpis policjanta zawiadamiającego – asp. Sylwia Orzechowska – Poseł”
Dowód: Komisariat Policji IV w Krakowie, sygn. akt MZ 274/15, Protokół Zatrzymania Osoby z dnia 20 sierpnia

2015 r. – Załącznik 4

 

Natychmiast po umieszczeniu mnie w Szpitalu, w dniu 20 sierpnia 2015 r., rozpocząłem protest głodowy. Przez pierwsze dwie doby nie jadłem i nie piłem. W trzeciej dobie zacząłem pić.
Z powodu prowadzonego przeze mnie protestu, w dniu 24 sierpnia 2015 r. wypisała mnie ze Szpitala ordynator Oddziału 4B lek. Danuta Woźniak. W piśmie z dnia 25 sierpnia 2015 r. do Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza lek. Danuta Woźniak podała – Załącznik 5: „Szpital Specjalistyczny im. dr. Józefa Babińskiego Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej w Krakowie, Kraków, 25 sierpnia 2015 r. 4B-5104-24/15 Prokuratura Rejonowa Kraków-Krowodrza /adres – ZKE/ Uprzejmie informujemy, że pacjent Zbigniew Kękuś ur. 02-05-1958, PESEL /Numer PESEL – ZKE/ zam. /adres – ZKE/ został przyjęty w dniu 20.08.2015 r. w celu przeprowadzenia obserwacji sądowo-psychiatrycznej zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego dla dzielnicy Kraków-Krowodrza. Po przyjęciu do oddziału pacjent nie wyraził zgody na pobranie krwi w celu wykonania badań laboratoryjnych, nie wyraził zgody na badanie EEG, KT głowy oraz na badanie psychologiczne.

Od chwili przyjęcia do Oddziału podjął głodówkę, którą kontynuował do dnia 24.08.2015 r. Biorąc pod uwagę wszystkie powyższe okoliczności nie ma możliwości przeprowadzenia obserwacji sądowo-psychiatrycznej tym samym wydania opinii sądowo-psychiatrycznej, dlatego pacjenta wypisano z Oddziału. Pacjent w dniu wypisu zgłasza ogólnie dobre samopoczucie, nie zgadza się na badanie lekarskie w Oddziale, ani na konsultację w SOR.

Dotyczy: 2 Ds. 542/14.

Kierownik Oddziału Psychiatrycznego Kraków-Podgórze I Szpitala Specjalistycznego im. dr. J. Babińskiego SPZOZ w Krakowie lek. Danuta Woźniak specjalista psychiatra 5069421”

Dowód: Szpital Specjalistyczny im. dr. Józefa Babińskiego Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej w

Krakowie, pismo Ordynatora Oddziału 4B lek. med. Danuty Woźniak z dnia 25 sierpnia 2015 r., 4B-5104-24/15, do Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza – Załącznik 5

 

W dniu 30 czerwca 2016 r. prokurator Dorota Baranowska wydała postanowienie o umorzeniu dochodzenia w sprawie przeciwko mnie do sygn. akt 2 Ds. 542/14, z powołaniem się na znikomą społeczną szkodliwość czynów przypisanych mi przez prokuratora Bartłomieja Legutkę. Podała – Załącznik 6: „Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza /adres – ZKE/ 2 D 542/14 Kraków, dnia 30 czerwca 2016 r. Postanowienie o umorzeniu dochodzenia

Dorota Baranowska – prokurator Prokuratury Rejonowej w Krakowie-Krowodrzy w sprawie 2 Ds. 542/14 przeciwko Zbigniew Kękuś o przest. z art. 222 § 1 kk i inne w oparci o art. 17 § 1 pkt 3 kpk postanawia: umorzyć dochodzenie w sprawie przeciwko Zbigniewo Kękusiowi podejrzanemu o to, że: w dniu 05 maja 2014 r. w Krakowie będąc pozbawiony wolności na postawie orzeczenia Sądu Rejonowego w Dębicy sygn. akt II K 407/13 usiłował samouwolnić się używając prze mocy polegającej na kopnięciu kraty zabezpieczającej przedział dla osób zatrzymanych samochodu m-ki Fiat Ducato nr rej. HPHB147, która uderzyła konwojującego funkcjonariusza policji Pawła Lewkowicza powodując stłuczenie powłok klatki piersiowej po stronie prawej z podbiegnięciem krwawym co naruszyło czynności narządów ciała na okres powyżej 7 dni trwający oraz wystawiając nogę z tego pomieszczenia, jednak zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na obezwładnienie przez konwojujących policjantów, na skutek czego Michał Doroba, podejmując czynności w celu zapobieżenia ucieczki upadł doznając obrzęku lewego nadgarstka i stłuczenia lewego łokcia, co naruszyło czynności narządów ciała na okres poniżej 7 dnia trwający, co miało miejsce podczas i w związku z wykonywaniem przez policjantów obowiązków służbowych – tj. o przest. z art. 222§1kk, art. 157§1kk w zw. z art. 13§2 kk w zw. z ar. 242§4kk w zw. z art. 11§2 kk w zw. z art. 1§2 kk wobec stwierdzenia znikomej społecznej szkodliwości czynu.

UZASADNIENIE

W dniu 05-05-214 policjanci w składzie Michał Doroba, Paweł Lewkowicz i Marcin Rak dokonali zatrzymania Zbigniewa Kękusia w oparciu o nakaz zatrzymania i doprowadzenie wydany przez Sądu Rejonowego w Dębicy sygn. akt IIK 407/13 wymienionego na badania psychiatryczne.

Z. Kękuś został osadzony w radiowozie m-ki Fiat Ducato nr rej. HPHB147, następnie przewieziony do IV K.P w Krakowie, przy ul. Królewskiej.

W miejscu, w którym pojazd zaparkował – nie ma monitoringu.

Po zaparkowaniu pojazdu, policyjni wyszli z pojazdu stanęli obok. Drzwi do przedziału dla zatrzymanych otwierał Marcin Rak.

Za tymi drzwiami była krata, która została odblokowana jedynie z zabezpieczenia zamków.

Po otwarciu drzwi, patrząc do środka pojazdu, przy pojeździe stali:

po lewej stronie Lewkowicz, po prawej Rak, zaś za nimi stał Michał Doroba.

Krata w radiowozie była ciężka, a dodatkowo wyposażono ją w tzw. pleksę. P. Lewkowicz stał bokiem do kraty.

Zbigniew Kękuś kopnął w kratę, wysunął nogę z radiowozu w celu jego opuszczenia i ucieczki. Krata uderzyła stojącego w jej pobliżu P. Lewkowicza.

Widząc zachowanie Z. Kękusia, policjant Doroba natychmiastowo zareagował i w zamiarze jego zatrzymania pochwycił Z. Kękusia, w wyniku czego obydwaj upadli na podłoże przed radiowozem.

Z. Kękuś szarpał się z policjantem.

Został obezwładniony.

Na skutek uderzenia kratą Paweł Lewkowicz doznał: stłuczenia powłok klatki piersiowej po stronie prawej z podbiegnięciem krwawym, co naruszyło czynności narządów ciała na okres poniżej 7 dni trwający w rozumieniu art. 157§2kk (opinia biegłych z Katedry i Zakładu Medycyny Sądowej w Krakowie).

Po obezwładnieniu Z. Kękusia, został on doprowadzony do IV K.P. dalsze czynności wykonywane z udziałem Z. Kękuś w związku z zatrzymaniem go w oparciu o nakaz zatrzymania i doprowadzenia nie mają istotnego znaczenia w sprawie.

Zbigniew Kękuś przesłuchiwany w charakterze podejrzanego, nie przyznał się do zarzucanego mu czynu, skorzystał z przysługującego mu praw do odmowy złożenia zeznań.

Analizując zebrany w sprawie materiał dowodowy, stwierdzić należy, że społeczna szkodliwość zarzucanego podejrzanemu czynu jest znikoma.

Zgodnie bowiem z treścią art. 115par. 2 kk przy ustaleniu ujemnej zawartości konkretnego czynu należy brać pod uwagę takie elementy jak m.in.:

– rodzaj i charakter naruszonego dobraa

– wielkość rozmiaru wyrządzonej szkody

– motywację sprawcy

– sposób i okoliczności popełnienia czynu.

Zeznania bezpośrednich świadków – policjantów wskazują, iż sytuacja związana z opisanym wyżej wydarzeniem była dynamiczną.

W sprawie nie znaleziono dowodów wskazujących na to, iż w dn. 05-5-2014 Z. Kękuś planował opisany powyżej przebieg zdarzenia.

Powyższa okoliczność ma znaczenie dla oceny motywacji i zamiaru sprawcy (strona podmiotowa czynu).

Dowody wskazują na to, że Z. Kękuś działał impulsywnie, w sposób nagły.

Podejrzany skierował swą przemoc nie tyle na osobę Pawła Lewkowicza, jak na kratę (kopnięcie), która uderzyła w w. wym. policjanta.

Brak jest dowodów na to, aby działał z zamiarem bezpośrednim, to jest mającym na celu spowodowanie obrażeń ciała u pokrzywdzonego, a jedynie na to, że działał z zamiarem ewentualnym: kopiąc kratę z określoną siłą (godził się na to, że uderzy ona w stojącego w jej pobliżu pokrzywdzonego).

Podobny zamiar towarzyszył Z. Kękusiowi, gdy był obezwładniany przez M. Dorobę: za czym przemawia sposób, w jaki opuszczał radiowóz.

Musiał bowiem przewidywać, że jego atypowe zachowanie spotka się z reakcją eskortujących go policjantów – to jest podjęciem działań mających na celu uniemożliwienie samouwolnienia, a w konsekwencji spowodowania u obezwładniającego obrażeń ciała.

Niewątpliwie, w wyniku zachowania Z. Kękusia doszło do naruszenia nietykalności cielesnej i spowodowania obrażeń ciała P. Lewkowicz i M. Doroba, a w konsekwencji spowodowania u nich lekkich obrażeń ciała (co wypełniło dyspozycje art. 157 §2kk i 222§1kk).

Na uwagę zasługuje fakt, że pokrzywdzeni to policjanci, którzy wykonując swój zawód z zasady są narażeni na atypowe zachowania zatrzymanych, podejrzanych, czy też innych osób, z którymi mają do czynienia w związku z wykonywaną pracą.

Ryzyko naruszenia nietykalności cielesnej, czy doznania lekkich obrażeń ciała (art. 157§2kk) jest niejako „wpisane” w ich zawód.

Nie oznacza to automatycznie, iż tego rodzaju zachowania należy bagatelizować, lekceważyć lub też z założenia karać sprawcę.

Podnieść należy jedynie, że każda tego typu sytuacja wymaga indywidualnej oceny prawno – karnej.

Pokrzywdzeni mieli za zadanie doprowadzić na czynność procesową Z. Kękusia.

Już sam fakt, że Sąd wydał nakaz jego zatrzymania i doprowadzenia do wykonaniu określonej czynności procesowej, winien skutkować zwiększoną czujnością z ich strony.

Mając na uwadze przytoczone powyżej okoliczności, postanowiono umorzyć dochodzenie przeciwko Z. Kękusiowi wobec znikomej społecznej szkodliwości zarzucanego mu czynu. Prokurator Dorota Baranowska
Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, postanowienie prokurator

Doroty Baranowskiej z dnia 30 czerwca 2016 r. – Załącznik 6

 

xxx

 

Po ponad trzech miesiącach oczekiwania na odpowiedź Kancelarii Prezydenta na mój wniosek z pisma z dnia 6 czerwca 2016 r. /data wpływu 10 czerwca 2016 r./ pragnę przypomnieć, że adresat niniejszego pisma postanowieniem z dnia 16 listopada 2015 r. zastosował prawo łaski wobec 4 byłych funkcjonariuszy CBA, w tym szefa Mariusza Kamińskiego i jego zastępcy Macieja Wąsika.

Adresat niniejszego pisma został Prezydentem Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 6 sierpnia 2015 r. Skorzystał zatem w wyżej wymienionej sprawie z prerogatywy określonej w art. 139 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej po dwóch miesiącach i 10 dniach sprawowania urzędu Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.

Ja czekam natomiast ponad trzy miesiące na odpowiedź adresata niniejszego pisma na wniosek jak w pkt. I str. 1.

W związku z powyższym wnoszę oraz informuję jak na wstępie.

 

 

Zbigniew Kękuś

 

Załączniki:

  1. Pismo Z. Kękusia z dnia 6 czerwca 2016 r. do prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Andrzeja Dudy
  2. Potwierdzenie Odbioru w dniu 10 czerwca 2016 r. przez Kancelarię Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej przesyłki listowej poleconej nr (00)859007731034560716
  3. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, zarządzenie prokurator Doroty Baranowskiej z dnia 19 sierpnia 2015 r.
  4. Komisariat Policji IV w Krakowie, sygn. akt MZ 274/15, Protokół Zatrzymania Osoby z dnia 20 sierpnia 2015 r.
  5. Szpital Specjalistyczny im. dr. Józefa Babińskiego Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej w Krakowie, pismo Ordynatora Oddziału 4B lek. med. Danuty Woźniak z dnia 25 sierpnia 2015 r., 4B-5104-24/15, do Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza
  6. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, postanowienie prokurator Doroty Baranowskiej z dnia 30 czerwca 2016 r.

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Kraków, dnia 17 października 2016 r.

Zbigniew Kękuś

 

Panowie:

  1. Pan Mirosław Błaszczyk, Prezes Zarządu, Dyrektor Generalny, Telewizja Polsat S.A., ul. Ostrobramska 77, 04-175 Warszawa
  2. Pan Jacek Kurski, Prezes Zarządu Telewizji Polskiej S.A., ul. Jana Pawła Woronicza 17, 00-999 Warszawa
  3. Pan Markus Tellenbach, Prezes Zarządu Dyrektor Generalny Grupy TVN, ul. Wiertnicza 166, 02-952 Warszawa

 

Dotyczy:

  1. Prośba o oddelegowanie ekip kierowanych przez Panów Telewizji:
    1. do Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w Warszawie, ul. Wiejska 10, w dniu 20 października 2016 r., na godz. 10:00
    2. do Biura Rzecznika Praw Obywatelskich, w Warszawie, Al. Solidarności 77, w dniu 20 października 2016 r., na godz. 12:00.
  2. Zawiadomienie, że kopia niniejszego pisma zostanie umieszczona w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl.

 

Dzisiejsza Polska to kpina, ja to zmienię.”
Andrzej Duda, „AZ Tygodnik Polski”, 22 kwietnia 2015 r. s. 1

 

Ja dotrzymuję słowa, bo mam swoje słowo za świętość.”
Andrzej Duda

 

-Jestem niezłomny.”

Andrzej Duda o sobie, w:„Fakt”, 7 sierpnia 2015 r., s. 1

 

Poznacie ich po owocach.”
Ewangelia wg św. Mateusza

 

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej obejmuje urząd po złożeniu wobec Zgromadzenia Narodowego następującej przysięgi. „Obejmując z woli Narodu urząd Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, uroczyście przysięgam,

że dochowam wierności postanowieniom Konstytucji, będę strzegł niezłomnie godności Narodu,

niepodległości i bezpieczeństwa Państwa, a dobro Ojczyzny oraz

pomyślność obywateli będą dla mnie zawsze najwyższym nakazem.”

Przysięga może być złożona z dodaniem zdania: „Tak mi dopomóż Bóg”.

Artykuł 130 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

 

Przed przystąpieniem do wykonywania obowiązków Rzecznik składa przed Sejmem następujące ślubowanie:

“Ślubuję uroczyście, że przy wykonywaniu powierzonych mi obowiązków Rzecznika Praw Obywatelskich dochowam wierności Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, będę strzec wolności i praw człowieka i obywatela, kierując się przepisami prawa oraz zasadami współżycia społecznego i sprawiedliwości. Ślubuję, że powierzone mi obowiązki wypełniać będę bezstronnie, z najwyższą sumiennością i starannością, że będę strzec godności powierzonego mi stanowiska oraz dochowam tajemnicy prawnie chronionej.”.

Ślubowanie może być złożone z dodaniem zdania

“Tak mi dopomóż Bóg”.

Artykuł 7.2 ustawy z dnia 15 lipca 1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich

 

Szanowni Panowie,

 

W załączeniu przesyłam:

  1. moje pismo z dnia 17 października 2016 r. do prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Andrzeja Dudy zawierające – Załącznik 1: „Andrzej Duda Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej ul. Wiejska 10 00-952 Warszawa Dotyczy:
    1. Wniosek – na podstawie art. 32 pkt. 1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w zw. z art. 2 Konstytucji – o przygotowanie dla mnie na dzień 20 października 2016 r. /czwartek/ sporządzonego na piśmie wyjaśnienia, na jakim etapie rozpoznawania przez adresata niniejszego pisma jest wniosek z mojego pisma z dnia 6 czerwca 2016 r. – Załącznik 1: „Wniosek – na podstawie art. 139 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej: „Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej stosuje prawo łaski. Prawa łaski nie stosuje się do osób skazanych przez Trybunał Stanu.” – o zastosowanie wobec mnie prawa łaski w sprawie przeciwko mnie rozpoznawanej przez Prokuraturę Rejonową Kraków-Krowodrza do sygn. akt 2 Ds. 542/14.”
    2. Zawiadomienie, że po odbiór wyjaśnienia jak w pkt. I stawię się osobiście w Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w Warszawie, ul. Wiejska 10, w dniu 20 października 2016 r., o godz. 10:00.
    3. Dynamika działania adresata niniejszego pisma w sprawie ułaskawienia byłego szefa CBA Mariusza Kamińskiego, jego zastępcy Macieja Wąsika i innych.”

Źródło: Pismo Z. Kękusia z dnia 17 października 2016 r. do prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Andrzeja Dudy

Załącznik 1

  1. moje pismo z dnia 17 października 2016 r. do prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Andrzeja Dudy zawierające – Załącznik 2: Andrzej Duda Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej ul. Wiejska 10 00-952 Warszawa Dotyczy:
    1. Wniosek – na podstawie art. 32 pkt. 1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w zw. z art. 2 Konstytucji – o przygotowanie dla mnie na dzień 20 października 2016 r. /czwartek/ sporządzonego na piśmie wyjaśnienia, na jakim etapie rozpoznawania przez adresata niniejszego pisma jest wniosek z mojego pisma z dnia 6 czerwca 2016 r. – Załącznik 1: „Wniosek – na podstawie art. 139 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej: „Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej stosuje prawo łaski. Prawa łaski nie stosuje się do osób skazanych przez Trybunał Stanu.” – o zastosowanie wobec mnie prawa łaski w sprawie przeciwko mnie rozpoznawanej przez Prokuraturę Rejonową Kraków Podgórze do sygn. akt 5 Ds. 153/14.”
    2. Zawiadomienie, że po odbiór wyjaśnienia jak w pkt. I stawię się osobiście w Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w Warszawie, ul. Wiejska 10, w dniu 20 października 2016 r., o godz. 10:00.
    3. Dynamika działania adresata niniejszego pisma w sprawie ułaskawienia byłego szefa CBA Mariusza Kamińskiego, jego zastępcy Macieja Wąsika i innych.”

Źródło: Pismo Z. Kękusia z dnia 17 października 2016 r. do prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Andrzeja Dudy

Załącznik 2:

  1. moje pismo z dnia 17 października 2016 r. do marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej Marka Kuchcińskiego zawierające – Załącznik 3: „Pan Marek Kuchciński Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej ul. Wiejska 4/6/8 00-902 Warszawa Dotyczy: I. Zaproszenie do Biura Rzecznika Praw Obywatelskich, w Warszawie, Al. Solidarności 77, w dniu 20 października 2016 r., godz. 12:00.”

Źródło: Pismo Z. Kękusia z dnia 17 października 2016 r. do marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej Marka

Kuchcińskiego – Załącznik 3

 

Przesyłam także moje pismo z dnia 17 października 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara zawierające – Załącznik 4: „Pan Adam Bodnar Rzecznik Praw Obywatelskich Al. Solidarności 77 00-090 Warszawa Sygn. akt:

  1. Biura Rzecznika Praw Obywatelskich: RPO: II.511.1223.2014.K.Ku /uprzednio RPO-42333-II/02/K.Ku/
  2. Sądu Rejonowego w Dębicy: II K 407/13

Dotyczy:

  1. Zawiadomienie, że w dniu 20 października 2016 r. stawię się o godz. 12:00 w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich w Warszawie celem odebrania:
    1. sporządzonej na piśmie odpowiedzi na wnioski z moich pism do Rzecznika:
      1. z dnia 8 sierpnia 2016 r. – patrz: str. 2 niniejszego pisma oraz Załącznik 2/
      2. z dnia 26 września 2016 r. – patrz: str. 3 niniejszego pisma oraz Załącznik 4/,
    2. sporządzonego na piśmie wyjaśnienia z jaką datą Rzecznik Praw Obywatelskich sporządzi odpowiedź – wraz z uzasadnieniem – na mój wniosek z pism:
      1. z dnia 2 maja 2016 r. – patrz: str. 2 niniejszego pisma oraz Załącznik 1/,
      2. z dnia 26 września 2016 r. – patrz: str. 3 niniejszego pisma oraz Załącznik 5/

o wniesienie kasacji na moją korzyść od prawomocnego postanowienia sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r., kończącego postępowanie przeciwko mnie prowadzone do sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/.

    1. sporządzonego na piśmie wyjaśnienia, z jaką datą Rzecznik Praw Obywatelskich zwrócił się do Sądu Rejonowego w Dębicy o doręczenie akt sprawy przeciwko mnie do sygn. II K 407/13, po tym, gdy pismem z dnia 1 września 2016 r. /Załącznik 8/ złożyłem wniosek o zbadanie zasadności i legalności ścigania mnie przez Sąd Rejonowy w Dębicy,
    2. sporządzonej na piśmie odpowiedzi na mój wniosek z pisma z dnia 10 października 2016 r. – patrz: str. 8 niniejszego pisma oraz Załącznik 7.
  1. Przypomnienie, że w przypadku wyroku z dnia 26 lipca 2016 r. Sądu Rejonowego dla Łodzi Widzewa w sprawie nałożenia kary grzywny w kwocie 200,00 zł na pracownika drukarni, który odmówił wykonania usługi zleconej przez Fundację LGBT Business Forum, Rzecznik Praw Obywatelskich, adresat niniejszego pisma podjął interwencję po kilku dniach, tj. 4 sierpnia 2016 r.
  2. Wniosek o sporządzenie bez zbędnej zwłoki odpowiedzi na mój wniosek z pism z dnia 2 maja 2016 r. /Załącznik 1/ i z dnia 26 września 2016 r. /Załącznik 5/ wniesienie kasacji na moją korzyść od prawomocnego postanowienia sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r., kończącego postępowanie przeciwko mnie prowadzone do sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/.
  3. Wniosek – z przyczyn podanych na str. 6-7 i 9 niniejszego pisma – w przypadku wyznaczenia przez adresata niniejszego pisma na spotkanie ze mną w dniu 20 października 2016 r. Beaty Stalmach, o wydanie jej przełożonemu polecenia uczestnictwa w spotkaniu od jego początku.
  4. Zawiadomienie, że:
    1. dowody poświadczające zdarzenia opisane w niniejszym piśmie są umieszczone w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl,
    2. kopia niniejszego pisma zostanie umieszczona w Internecie w tym na stronie www.kekusz.pl.”

Źródło: Pismo Z. Kękusia z dnia 17 października 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara – Załącznik 4

 

Uprzejmie proszę o oddelegowanie przez Panów ekip kierowanych przez Panów Telewizji w dniu 20 października 2016 r.:

  1. na godz. 10:00 do Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w Warszawie, ul. Wiejska 10,
  2. na godz. 12:00 do Biura Rzecznika Praw Obywatelskich, w Warszawie, Al. Solidarności 77.

 

Będą miały okazję sfilmować w działaniu pracowników Kancelarii najwyższego dostojnika Rzeczypospolitej Polskiej, prezydenta Andrzeja Dudy, a potem podwładnych szefa instytucji, której konstytucyjnym i ustawowym obowiązkiem jest stać na straży wolności i praw człowieka i obywatela określonych w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innych aktach normatywnych, rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara.

Prezydent Andrzej Duda skory w niesieniu pomocy byłym kolegom partyjnym z PiS mnie – na ich tle – wyraźnie dyskryminuje.

Jeśli chodzi o rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara, to gdy zgodnie z zapowiedzią z pisma z dnia 26 września 2016 r. stawiłem się w dniu 6 października 2016 r. w Biurze RPO razem z towarzyszącym mi prezesem Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca Krzysztofem Łapajem i prosiłem kilkukrotnie oddelegowaną przez A. Bodnarana spotkanie z nami Beatę Stalmach o sporządzenie protokołu spotkania, ta pytała mnie:

  1. Problemy z pisaniem po Pana stronie?”
  2. Jakieś problemy z pisaniem?”
  3. Bo tutaj pan wyraził prośbę o sporządzenie protokołu. Tak, jakieś problemy z pisaniem po pana stronie?”
  4. Rozumiem, mam zanotować, że są trudności z pisaniem, czy jak?”

 

Gdy o sporządzenie protokołu poprosił prezes ZG SOPO Krzysztof Łapaj, Beata Stalmach poinformowała go i obraziła: „Ja może poproszę przełożonego, żeby rozmowie towarzyszył, bo rozumiem pan również zgłasza problemy z pisaniem,”. Beaty Stalmach „również” znaczyć miało, że ja zgłaszałem problemy z pisaniem. A ja takowych nie zgłaszałem. Zaproponowałem nawet Beacie Stalmach, że mogę sporządzać protokół: „A pani chce, żebym ja sporządził protokół, ja mogę sporządzić.”

Zarejestrowałem rozmową z Beatą Stalmach za pomocą urządzenia rejestrującego dźwięk. Zapis rozmowy zamieściłem w piśmie z dnia 17.10.2016 r. do RPO Adama Bodnara.

Nagrana przeze mnie w dniu 06.10.2016 r. rozmowa Beaty Stalmach ze mną i prezesem Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca Krzysztofem Łapajem została umieszczona w zamieszczonym na kanale red. Marka Podleckiego www.monitorpolski-YouTube.pl oraz na stronie www.kekusz.pl materiale pt. List gończy za dr Zbigniewem Kękusiem: czy dożyje on do 20 października?”, link – https://www.youtube.com/watch?v=k9Qh94joF5M

Posłuchajcie Panowie, proszę, tej rozmowy, a jeśli uznacie za stosowne wykorzystajcie na potrzebę programów realizowanych przez kierowane przez Panów Telewizje.

Jeśli uczynicie Panowie zadość mojej prośbie o oddelegowanie Panów podwładnych w dniu 20 października do wskazanych przeze mnie miejsc, poproszę ich o towarzyszenie mi, z włączonymi kamerami, podczas spotkań z podwładnymi prezydenta Andrzeja Dudy i rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara.

Zdobędą materiały służące weryfikacji zgodności ze stanem faktycznym definicji Rzeczypospolitej Polskiej zamieszczonej w Konstytucji:

Rzeczpospolita Polska jest demokratycznym państwem prawnym,

urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej.”

Artykuł 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

Z poważaniem,

 

Zbigniew Kękuś

 

Załączniki: od 1 do 44 do ściągnięcia tutaj

  1. Pismo Z. Kękusia z dnia 17 października 2016 r. do prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Andrzeja Dudy
  2. Pismo Z. Kękusia z dnia 17 października 2016 r. do prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Andrzeja Dudy
  3. Pismo Z. Kękusia z dnia 17 października 2016 r. do marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej Marka Kuchcińskiego
  4. Pismo Z. Kękusia z dnia 17 października 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara

 

1

Artykuł 216 § 5 Kodeksu karnego: „Ściganie odbywa się z oskarżenia prywatnego.