Rzeczpospolita opresyjna – Adam Bodnar, rzecznik Żydów i pederastów oraz jego podwładni, jak Beata Stalmach; czy dożyję 20 października?

Rzecznik Praw Obywatelskich stoi na straży wolności i praw człowieka i obywatela określonych

w Konstytucji oraz w innych aktach normatywnych.”

Artykuł 208.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

Szanowni Państwo,

Niniejszego email’a kieruję do Państwa w interesie społecznym.

Prezentuję w nim rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara i jedną z jego podwładnych, Beatę Stalmach. Nagrałem jej rozmowę ze mną i prezesem Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca Krzysztofem Łapajem w dniu 6 października 2016 r. w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich. Posłuchajcie Państwo – i oceńcie – jakiej jakości usługi nam świadczy oraz co sobą prezentuje działająca z upoważnienia RPO i opłacana przez Państwa Beata Stalmach – „List gończy za dr Zbigniewem Kękusiem: czy dożyje on do 20 października?”, link – https://www.youtube.com/watch?v=k9Qh94joF5M

Nagranie jest umieszczone na kanale www.monitorpolski-YouTube.pl oraz na stronie www.kekusz.pl.

Posłuchajcie Państwo, proszę, Beaty Stalmach z Biura Rzecznika Praw Obywatelskich i zastanówcie się… Pracobiorcy, jak długo tolerowali by Państwa Wasi pracodawcy, gdybyście w taki sposób wykonywali obowiązki zawodowe. Pracodawcy, jak długo trwałyby na rynku Państwa firmy gdybyście świadczyli Waszym, klientom usługi

à la Beata Stalmach.

Poinformuję Państwa, ile zarabia w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich.

Ciekaw jestem, czy prokuratura Zbigniewa Ziobry wszcznie postępowanie przeciwko mnie z Beatą Stalmach ze statusem pokrzywdzonej… Bo ją nagrałem.

Coraz trudniej żyć w coraz bardziej Judeopolonii

xxx

 

Znowu poszukuje mnie policja. Który to już raz… Nie policji wina. Ktoś mi bardzo chce udzielić „pomocy”. Przez umieszczenie mnie w szpitalu psychiatrycznym. Wykażę, jak ten ktoś bardzo nadgorliwy. W przeciwieństwie do Beaty Stalmach z Biura RPO, która protokołu spotkania ze mną nie chciała sporządzić.

W dniu 11 października poszukiwały mnie dwa zespoły policjantów. Około godziny 15:00 jedna grupa poszukiwała mnie u mojej matki, a druga w mieszkaniu, zamieszkiwanym przez moją byłą żonę z naszymi dwoma synami.

W drugim z w.w. miejsc spotkali się z jednym z moich synów.

Tych, których Andrzej Zoll, gdy był rzecznikiem praw obywatelskich oraz jego małżonka adw. Wiesława Zoll traktowali przez kilka lat jako narzędzia pomnażania rodzinnych dochodów. Ja byłem wtedy dla nich tych dochodów źródłem.

A gdy im w tej – dostawcy kasy – roli przestałem być potrzebny, to mnie oboje uczynili przestępcą. Razem z piętnaściorgiem sędziów z Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie, z którymi są w doskonałej symbiozie. Wszyscy poczuli się przeze mnie znieważeni i zniesławieni.

Informowałem już Państwa o tym.

Policja poszukiwała mnie 11.10.2016 r. w związku z tamtą sprawą, karną, przeciwko mnie.

Znowu moje dzieci i moja matka ponoszą konsekwencje tego, że grupa nabzdyczonych megalomanów, tumanów mściwych – w tym sadystów-degeneratów, zwyrodnialców, złodziei, kłamców, oszustów, ignorantów – postanowiła rozwiązać sobie ich problem ze mną przez uczynienie mnie przestępcą.

Sadystów i zwyrodnialców, bo niektórzy z nich, sędziowie Ewa Hańderek, Agata Wasilewska-Kawałek, Jan Kremer, Anna Kowacz-Braun, Maria Kus-Trybek, nie zezwolili mi przed laty – gdy Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny – rozpoznawał sprawę o rozwód pomiędzy mną i moją żoną – na zabieranie jednego z moich synów na nakazane dla niego przez lekarza specjalistę zajęcia na basenie, które miały pomóc w rehabilitacji chorób okresu dojrzewania, skoliozy, lordozy i garba żebrowego. Rzecznik praw obywatelskich Andrzej Zoll bronił wtedy interesu sędziów i – wykorzystując stanowisko RPO w celach prywatnych – interesu swej małżonki oszustki, adw. Wiesławy Zoll, pełnomocnika mojej żony w w.w. sprawie o rozwód.

Degeneratów, bo – jak Państwa informowałem – nie dość, że każde z w.w. funkcjonariuszy publicznych narażało mojego syna na kalectwo, a potem postanowili zrobić ze mnie przestępcę winnym ich znieważenia i/lub zniesławienia, to cel osiągnęli składając obciążające mnie zeznania wtedy, gdy ścigano mnie za czyny, które… nie były przestępstwami.

Durny, okrutny i mściwy, Żyd polonofob i polakożerca Andrzej Zoll złożył dwukrotnie zeznania w sprawie, w której ścigano mnie za czyn, który według wskazania doktryny prawnej prezentowanego przez niego od kilkunastu lat, w kolejnych edycjach wydawanego pod jego redakcją naukową Komentarza do kodeksu karnego nigdy nie był i nie jest przestępstwem. Taki prawnik z Andrzeja Zolla.

 

Jak Państwa informowałem w.w. ferajna, tj. piętnaścioro sędziów oraz RPO Andrzej Zoll i adw. Wiesława Zoll osiągnęli ich cel i uczynili mnie przestępcą winnym ich znieważenia i zniesławienia wyrokiem wydanym w dniu 18 grudnia 2007 r. przez sędziego Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasza Kuczmę. Miałem popełniać przypisane mi czyny w okresie od stycznia 2003 r. do września 2005 r. za pośrednictwem Internetu.

Jakże oni labiedzili, jak jojczeli, jak się użalali nad sobą przed sędzią, jak skarżyli na mnie.

Andrzej Zoll informował sędziego T./ Kuczmę, że ja go… atakowałem. Ja, ojciec krzywdzonego przez sitwę dziecka atakowałem Rzecznika Praw Obywatelskich…

Nie dość, że okrutny, bezwzględny i durny, to także pozbawiony ambicji i honoru Żyd z Andrzeja Zolla. Żenada.

 

Po kilku latach starań udało mi się uzyskać uchylenie skazującego mnie wyroku sędziego T. Kuczmy z 18.12.2007 r. Uchyliły go Sąd Okręgowy w Rzeszowie wyrokiem z dnia 15.09.2010 r. w zakresie 16 z 18 przypisanych mi czynów i Sąd Najwyższy wyrokiem z dnia 26.01.2012 r. w zakresie pozostałych dwóch czynów.

Mimo że obydwa w.w. Sądy odwoławcze uchyliły skazujący mnie wyrok na moją korzyść, tj. zarzuciły sędziemu T. Kuczmie rażące i mające wpływ na treść wyroku naruszenie prawa materialnego i prawa procesowego, to jego następczyni w sprawie, sędzia Beata Stój uznała w dniu 15 marca 2011 roku, że ja jestem niepoczytany od stycznia 2003 roku, gdy inne niż ja osoby zaczęły umieszczać w Internecie materiały, których umieszczanie prokurator bezmyślny tuman – sporządziła akt oskarżenia na podstawie wyłącznie wydruków z Internetu i zeznań żalących się na mnie sędziów, A. Zolla i W. Zoll – Radosława Ridan mnie omyłkowo, tj. z powodu niedopełnienia obowiązków przypisała.

Sędzia Beata Stój procedowała przez 5 lat i postanowieniem, które wydała w dniu 15 marca 2016 r.:

  1. po raz drugi przypisała mi sprawstwo wszystkich czynów, o które oskarżyła mnie prokurator R. Ridan i które w.w. wyrokiem z 18.12.2007 r. przypisał mi sędzia T. Kuczma,
  2. umorzyła postępowanie z powodu… ustania karalności czynów.

Od kilku miesięcy podejmuję działania – tak samo, jak wtedy, gdy sędzia T. Kuczma wydał niesłuszny wyrok z 18.12.2007 r. – na rzecz wzruszenia postanowienia sędzi Beaty Stój z dnia 15.03.2016 r.

Tak samo nieskuteczne, jak nieskuteczne były przez kilka lat moje działania na rzecz wzruszenia niesłusznego, wydanego z rażącym naruszeniem prawa, wyroku z 18.12.2007 r.

W związku z moją nieskutecznością oraz z powodu wydania przez sędzię B. Stój postanowienia z dnia 15.03.2016 r. z rażącym i mającym wpływ na jego treść naruszeniem prawa określonego w m.in. art. 366 § 1 k.p.k., art. 226 § 3 k.k. i art. 40 § 1 pkt 6 k.p.k. pismem dnia 1 września 2016 r. skierowanym do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara złożyłem – Załącznik 1.1:

  1. Wniosek – na podstawie art. 208.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 1.2, art. 8.1, art. 9.1, art. 10, art. 11.1, art. 12.1, art. 13.1, art. 17b ustawy z dnia 15.07.1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich – o przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w sprawie:
    1. zasadności ścigania mnie w okresie od dnia 14 listopada 2006 r. do dnia 15 marca 2016 r. przez Sąd Rejonowy w Dębicy za 18 czynów, w sprawie do sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, rozpoznawanej na podstawie aktu oskarżenia sporządzonego w dniu 12 czerwca 2006 r. /sygn. akt 1 Ds. 39/06/S/ przez prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód Radosławę Ridan,
    2. legalności – w świetle wskazań doktryny prawnej prezentowanej jako słuszna przez m.in. prof. Andrzeja Zolla – ścigania mnie za czyn z pkt. 17 aktu oskarżenia prokurator R. Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r., przypisany mi z art. 226 § 3 k.k. i opisany jako: „znieważenie konstytucyjnego organu Rzeczypospolitej Polskiej, rzecznika Praw Obywatelskich, w osobie sprawującego ten urząd prof. Andrzeja Zolla.”
  2. Wniosek o sporządzenie do dnia 11 października 2016 r. wyjaśnienia, czy było:
    1. zasadne ściganie mnie za czyny jak w pkt. I.1,
    2. legalne ściganie mnie za czyn jak w pkt. I.2.

(…)

  1. Zawiadomienie, że po:
    1. odpowiedź na wniosek jak w pkt. II

stawię się w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich 2016 r. w dniu 11 października 2016 r.

  1. Zawiadomienie, że w przypadku odmowy wydania mi w dniu 11 października 2016 r. któregokolwiek z dokumentów jak w pkt. VII:
    1. od dnia 11 października 2016 r. rozpocznę prowadzenie protestu głodowego przed Biurem RPO, w oczekiwaniu na wydanie mi ich,
    2. po dniu 18 października 2016 r. – tj. któregoś dnia począwszy od 19.10.2016 r. – rzucę się pod któryś z przejeżdżających przed Biurem RPO w Warszawie autobusów lub tramwajów należących do kierowanego przez Adresata kopii niniejszego pisma, Pana Wiesława Witka Zarządu Transportu Miejskiego w Warszawie.
    3. w przypadku umieszczenia mnie w szpitalu psychiatrycznym z powodu zapowiedzi jak w pkt. VIII.2 natychmiast rozpocznę prowadzenie tam protestu głodowego, nie będę jadł ani pił.
  2. Zawiadomienie, że ewentualne zrealizowanie przeze mnie po dniu 18.10.2016 r. działań jak w pkt. VIII.2 i 3 nie będzie efektem moich myśli samobójczych lecz wyrazem sprzeciwu dla traktowania mnie – a ze mną mojej rodziny – od 1997 roku przez funkcjonariuszy instytucji wymiaru sprawiedliwości oraz RPO Andrzeja Zolla.”

Dowód: Pismo Z. Kękusia z dnia 1 września 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara – Załącznik

1.1

 

Pismo z dnia 1 września 2016 r. wysłałem do Państwa e-mail’em. Zostało także umieszczone na stronie www.kekusz.pl.

 

O ile rzetelnego, opartego na przepisach obowiązującego prawa postępowania wyjaśniającego w sprawie w.w. postanowienia sędzi Beaty Stój z 15 marca 2016 r. nie mogę się doprosić od kilku miesięcy od uprawnionych do jego przeprowadzenia ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobry i rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara, to w sprawie groźby zamieszczonej przeze mnie w pkt. VIII pisma z dnia 1 września 2016 r. reakcja instytucji wymiaru sprawiedliwości nastąpiła… tydzień przed wskazanym przeze mnie terminem realizacji groźby.

Jakkolwiek w piśmie z dnia 1 września 2016 r. do RPO A. Bodnara podałem – Załącznik 1.1:

VIII. Zawiadomienie, że w przypadku odmowy wydania mi w dniu 11 października 2016 r. któregokolwiek z dokumentów jak w pkt. VII:

    1. od dnia 11 października 2016 r. rozpocznę prowadzenie protestu głodowego przed Biurem RPO, w oczekiwaniu na wydanie mi ich,
    2. po dniu 18 października 2016 r. – tj. któregoś dnia począwszy od 19.10.2016 r. – rzucę się pod któryś z przejeżdżających przed Biurem RPO w Warszawie autobusów lub tramwajów należących do kierowanego przez Adresata kopii niniejszego pisma, Pana Wiesława Witka Zarządu Transportu Miejskiego w Warszawie.”,

to mimo że w dniu 11 października 2016 r. nie stawiłem się nawet w Warszawie, to z tej właśnie przyczyny, to znaczy z powodu w.w. groźby: “(…) po dniu 18 października 2016 r. – tj. któregoś dnia począwszy od 19.10.2016 r. – rzucę się pod któryś z przejeżdżających przed Biurem RPO w Warszawie autobusów lub tramwajów należących do kierowanego przez Adresata kopii niniejszego pisma, Pana Wiesława Witka Zarządu Transportu Miejskiego w Warszawie.”, już w dniu 11 października 2016 r. poszukiwała mnie policja w mieszkaniach mojej matki oraz mojej byłej żony.

Policjanci, którzy poszukiwali mnie u matki poinformowali ją, że to w związku z pismem, które otrzymali z Warszawy.

Policjanci, którzy poszukiwali mnie w mieszkaniu mojej byłej żony i rozmawiali z moim synem poinformowali go, że mnie poszukują w związku z zamieszczoną w Internecie informacją o groźbie popełnienia przeze mnie samobójstwa.

A przecież ja, jak wspomniałem, nawet do Warszawy nie pojechałem w dniu 11 października 2016 r., jak podałem w piśmie z 1.09.2016 r.

Nie wątpię, że policja otrzymała nakaz zatrzymania mnie i doprowadzenia pod przymusem do szpitala psychiatrycznego.

Jakiś funkcjonariusz publiczny uznał zapewne, że trzeba mi pomóc. I podjęto działania… tydzień przed wskazanym przeze mnie terminem realizacji groźby i w innym miejscu, bardzo odległym od tego, które wskazałem w piśmie z 1 września 2016 r.

To niebywałe, jak szybko – z wyprzedzeniem, przed „czasem” – państwo, czyli funkcjonariusze publiczni potrafią działać, gdy chodzi o udzielenie obywatelowi pomocy przez… umieszczenie go w szpitalu psychiatrycznym.

 

W związku z powyższym informuję, że groźba zawarta przeze mnie w pkt. VIII pisma z 1 września 2016 r. do RPO A. Bodnara była z mej strony blefem, taktyką negocjacyjną, którą zastosowałem z powodu traktowania mnie przez RPO A. Bodnara oraz przez ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobrę.

Chciałem sprawdzić, jaka będzie ich reakcja.

Już wiem. Państwo też.

Tydzień przed terminem. W Krakowie, a nie w Warszawie, jak zapowiedziałem.

To dowody nadgorliwości.

Groźba jest taką samą taktyką negocjacyjną, jak m.in. odwoływanie się do logicznych argumentów. Ta, wydawałoby się najtrafniejsza, najbardziej skuteczna z taktyk nie zdaje egzaminu w relacji z funkcjonariuszami demokratycznego państwa prawnego urzeczywistniającego zasady sprawiedliwości społecznej.

 

Nigdy nie miałem zamiaru zrealizować groźby z pisma z 01.09.2016 r. do RPO A. Bodnara.

Nie po to od 10 lat walczę z dziczą, ferajną odzianą w sędziowskie i prokuratorskie togi, Żydem degeneratem A. Zollem i jego małżonką adw. Wiesławą Zoll, żeby im miał rozwiązać ich problem ze mną, który sami sobie – prawnicy ignoranci i tumany – stworzyli wdając się, niefortunnie dla nich, w konfrontację ze mną.

Pragnę poinformować, że o tym, iż groźba przedstawiona przeze mnie w piśmie z dnia 01.09.2016 r. do RPO A. Bodnara była blefem z mojej strony, taktyką negocjacyjną poinformowałem:

  1. pismem z dnia 12 października 2016 r. – Załącznik 1:
  1. Małopolskiego Komendanta Miejskiego Policji w Krakowie insp. dr. Tomasza Miłkowskiego
  2. Komendanta Miejskiego Policji w Krakowie insp. Janusza Barcika
  3. Komendanta Komisariatu Policji IV w Krakowie mł. Insp. Piotra Morajko
  4. Dzielnicową Komisariatu Policji IV w Krakowie asp. Syulwię Orzechowską-Poseł
  1. pismem z dnia 11 października 2016 r. Komendanta Stołecznego Policji insp. Roberta Żebrowskiego – Załącznik 2
  2. pismem z dnia 10 października 2016 r. posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Agnieszkę Ścigaj – Załącznik 3
  3. pismem z dnia 26 września 2016 r. rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara – Załącznik 4

 

Potwierdziłem to także w umieszczonym na kanale www.monitorpolski-YouTube.pl oraz na stronie www.kekusz.pl materiale pt. „Dr Zbigniew Kękuś: Czy mnie zamordują dla Andrzeja Zolla i reszty ferajny? Wysokie zarobki sędziów.” – link: https://www.youtube.com/watch?v=AdhUDqw22P0

xxx

 

O ile w zamiarze udzielenia obywatelowi „pomocy” przez umieszczenie go w szpitalu publicznym władze tzw. demokratycznego państwa prawnego wykazują się nadgorliwością, czego dowodem jest poszukiwanie mnie przez policję w dniu 11 października 2016 r. w Krakowie w związku z moim działaniem, którego realizację zapowiedziałem na po dniu 18 października 2016 r. w Warszawie, przed Biurem RPO uwaga o nadgorliwości władz nie dotyczy oczywiście policji, która w dniu 11 października 2016 r. wykonywała w Krakowie, w opisany wyżej sposób, polecenia jakiegoś funkcjonariusza publicznego z Warszawyto wtedy, gdy samemu prosić o nią funkcjonariuszy publicznych, których konstytucyjnym i/lub obowiązkiem jest stanie na straży praw człowieka i obywatela, nie można się o nią doprosić. Ba, nie tylko tego nie można się doprosić. Nawet sporządzenia protokołu ze spotkania w instytucji największego zaufania społecznego, tj. w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich.

 

Pismem z dnia 2 maja 2016 r. /data wpływu 04.05.2016 r./ skierowanym do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara złożyłem – Załącznik 6: „Dotyczy: I. Wniosek – na podstawie: o wniesienie przez Rzecznika Praw Obywatelskich kasacji do Sądu Najwyższego na moją korzyść od postanowienia sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ o umorzenie postępowania z powodu ustania karalności czynów /art. 17 § 1 k.p.k., w zw. z art. 101 § 2 k.k. i art. 102 k.k./”

 

Rzecznik praw obywatelskich Adam Bodnar nie udzielił żadnej odpowiedzi przez… 3 miesiące, do dnia 8 sierpnia 2016 r.

Wysłanym, tego dnia – 08.08.2016 r. – pismem do RPO A. Bodnara złożyłem – Załącznik 7: „Dotyczy: I. Zawiadomienie o wycofaniu przeze mnie wniosku z pisma z dnia 2 maja 2016 r. do Rzecznika Praw Obywatelskich o wniesienie przez Rzecznika kasacji na moją korzyść od prawomocnego postanowienia sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt II K 407/13.

II. Wniosek o sporządzenie i doręczenie mi wyjaśnienia, czy po złożeniu przeze mnie pismem z dnia 2 maja 2016 r. /data wpływu 4 maja 2016 r./ wniosku o wniesienie kasacji na moją korzyść od prawomocnego postanowienia sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r., kończącego prowadzone przez Sąd Rejonowy w Dębicy od dnia 14 listopada 2006 r. postępowanie przeciwko mnie do sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, Rzecznik Praw Obywatelskich:

1. zażądał doręczenia Rzecznikowi przez Sąd Rejonowy w Dębicy akt sprawy sygn. II K 407/13, jeśli tak:

1.z jaką datą skierował Rzecznik żądanie,

2.z jaką datą akta sprawy Sądu Rejonowego w Dębicy, sygn. II K 407/13, wpłynęły do Biura Rzecznika Praw Obywatelskich,

2. zbadał zgłoszoną przeze mnie sprawę na miejscu, tj. w Sądzie Rejonowym w Dębicy,

III. Wniosek – jeśli Rzecznik zbadał zgłoszoną przeze mnie sprawę – o sporządzenie i doręczenie mi wyjaśnienia, z jakich przyczyn Rzecznik nie doręczył mi do dnia wysłania przeze mnie niniejszego pisma informacji o stanowisku Rzecznika w sprawie mojego wniosku z pisma z dnia 2 maja 2016 r.

IV. Wniosek – jeśli Rzecznik Praw Obywatelskich nie zażądał od Sądu Rejonowego w Dębicy wydania akt sprawy sygn. II K 407/13, ani nie zbadał sprawy na miejscu – o sporządzenie i doręczenie mi wyjaśnienia, z jakich przyczyn.”

 

Nie otrzymałem odpowiedzi do dnia 26 września 2016 r., a zatem wysłanym tego dnia pismem do RPO A. Bodnara złożyłem – Załącznik 5: „Dotyczy: I. Zawiadomienie, że w dniu 6 października 2016 r. stawię się o godz. 13:00 w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich w Warszawie celem odebrania sporządzonej przez Rzecznika na piśmie odpowiedzi na wnioski z mojego pisma do Rzecznika z dnia 8 sierpnia 2016 r. /patrz: str. 2 niniejszego pisma oraz Załącznik 1/, dotyczące nierozpoznanego do dnia 08.08.2016 r. przez Rzecznika wniosku z mojego pisma z dnia 2 maja 2016 r. /Załącznik 3/.”

 

Zgodnie z zapowiedzią z pisma z dnia 26.09.2016 r. w dniu 6 października 2016 r. stawiłem się w Biurze RPO. Towarzyszył mi prezes Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca Krzysztof Łapaj.

Spotkała się z nami podwładna RPO A. Bodnara Beata Stalmach.

Na początku spotkania poprosiłem: „Ja będę prosił o sporządzenie protokołu z naszego spotkania.”
Beata Stalmach zapytała: „Są problemy z pisaniem po pana stronie?”

A potem powiedziała: „Jakieś problemy z pisaniem, bo”

Spytałem: „Dlaczego?”
B. Stalmach wyjaśniła: „Bo tutaj pan wyraził prośbę o sporządzenie protokołu. Tak, jakieś problemy z pisaniem po pana stronie?”

Tak rozmawiała ze mną B. Stalmach przez kilka minut. Na jej prośbę wyjaśniałem, w jakim celu się stawiłem w Biurze RPO. Ponieważ B. Stalmach nie notowała, towarzyszący mi Krzysztof Łapaj spytał ją: „I co pani z tego zanotowała proszę mi powiedzieć.”
Beata Stalmach odpowiedziała: „Ja może poproszę przełożonego, żeby rozmowie towarzyszył, bo rozumiem Pan również zgłasza problemy z pisaniem.”

I… wyszła Beata Stalmach po przełożonego.

Może po Adama Bodnara poszła.

Ponieważ nie wracała przez ponad 15 minut, a ja miałem pociąg do Krakowa opuściliśmy, ja i K. Łapaj, Biuro RPO.

 

Posłuchajcie Państwo, proszę, całej rozmowy. Trwała 7 minut.

Nagranie jest umieszczone na kanale www.monitorpolski-YouTube.pl pt. „List gończy za dr Zbigniewem Kękusiem: czy dożyje on do 20 października?”, link – https://www.youtube.com/watch?v=k9Qh94joF5M

Ciekawe, czy prokuratura Zbigniewa Ziobry wszcznie postępowanie przeciwko mnie z Beatą Stalmach ze statusem pokrzywdzonej… Bo ją nagrałem.

Przypomnę, informowałem już Państwa o tym, Biuro RPO kosztuje nas rocznie ponad 33 mln zł, w tym wynagrodzenia – w tym wynagrodzenie Beaty Stalmach – ponad 23 mln zł.

Poinformuję Państwa, ile zarabia miesięcznie Beata Stalmach, tzn., ile jej Państwo płacicie miesięcznie. Pismem z dnia 10.10.2016 r. skierowanym do RPO A. Bodnara złożyłem wniosek o doręczenie mi informacji publicznej w postaci informacji o wynagrodzeniu B. Stalmach. I nie tylko jej – Załącznik 8.

 

Niestety, nie będąc członkiem jednej ze społeczności – albo obydwóch naraz – uprzywilejowanych Adama Bodnara, tj. Żydem i/lub pederastą nie mogę liczyć na to, że będzie wypełniał obowiązki wobec mnie Rzecznika Praw Obywatelskich. Nie chodzi mi o gorliwość z jaką traktuje Żydów i/lub pederastów. W ogóle nie mam szans na to, że będzie realizował obowiązki wobec mnie Rzecznika.

Chroni interesu byłego RPO Żyda Andrzeja Zolla.

 

Ze względu na nadskakiwanie przez niego Żydom i/lub pederastom, pismem z dnia 16 czerwca 2016 r. skierowanym, do RPO A Bodnara złożyłem – Załącznik 9: „I. Wniosek o sporządzenie i doręczenie mi – bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie miesiąca od daty wpływu niniejszego pisma -wyjaśnienia, czy jest Pan:

1. Żydem,

2. homoseksualistą

3. Żydem homoseksualistą.”

 

Nie otrzymałem odpowiedzi.

 

Po tym, w jaki sposób potraktowała mnie w dniu 6 października br. Podwładna RPO Adama Bodnara Beata Stalmach, postanowiłem, że w dniu 20 października 2016 r. o godz. 12:00 ponownie stawię się w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich. Wciąż nie uzyskałem przecież odpowiedzi na moje wnioski do RPO A. Bodnara.

Będą mi towarzyszyły osoby z kamerami. Zaproszę także szefów TVP, TVN, Polsatu.

Ja nie mam nic do ukrycia przed opinią publiczną…

Stawię się w dniu 20 października 2016 r. w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich pod warunkiem, że wcześniej nie zostanę umieszczony w szpitalu psychiatrycznym. Dla mojego dobra…

Oni, funkcjonariusze publiczni demokratycznego państwa prawnego urzeczywistniającego zasady sprawiedliwości społecznej, autorytety moralne o nieskazitelnych charakterach wszystko co robią to przecież dla naszego, obywateli, dobra. Li tylko. I li tylko oni na tym świadczonym nam dobru dobrze wychodzą.

 

Z poważaniem,

 

Zbigniew Kękuś

 

Załączniki: od 1 do 25 do ściągnięcia tutaj

  1. Pismo Z. Kękusia z dnia 12 października 2016 r. do komendantów Policji w Krakowie
  2. Pismo Z. Kękusia z dnia 11 października 2016 r. do komendanta stołecznego Policji insp. Roberta Żebrowskiego
  3. Pismo Z. Kękusia z dnia 10 października 2016 r. do posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Agnieszki Ścigaj
  4. Pismo Z. Kękusia z dnia 26 września 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara
  5. Pismo Z. Kękusia z dnia 26 września 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara
  6. Pismo Z. Kękusia z dnia 2 maja 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara
  7. Pismo Z. Kękusia z dnia 8 sierpnia 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara
  8. Pismo Z. Kękusia z dnia 10 października 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara
  9. Pismo Z. Kękusia z dnia 16 czerwca 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Kraków, dnia 12 października 2016 r.

Zbigniew Kękuś

 

Państwo:

  1. Pan insp. Tomasz Miłkowski, Małopolski Komendant Wojewódzki Policji, ul. Mogilska 109, 31-571 Kraków
  2. Pan insp. Janusz Barcik, Komendant Miejski Policji w Krakowie ul. Siemiradzkiego 24, 31-137 Kraków
  3. Pan mł. insp. Piotr Morajko, Komendant Komisariatu Policji IV w Krakowie, ul. Królewska 4, 30-045 Kraków
  4. Pani asp. Sylwia Orzechowska-Poseł, Komisariat Policji IV w Krakowie, ul. Królewska 4, 30-045 Kraków

 

Dotyczy:

  1. Zawiadomienie, że groźba: „Pan Adam Bodnar Rzecznik Praw Obywatelskich Al. Solidarności 77 00-090 Warszawa Sygn. akt Sądu Rejonowego w Dębicy: II K 407/13 Dotyczy: (…) VIII. Zawiadomienie, że w przypadku odmowy wydania mi w dniu 11 października 2016 r. któregokolwiek z dokumentów jak w pkt. VII:
    1. od dnia 11 października 2016 r. rozpocznę prowadzenie protestu głodowego przed Biurem RPO, w oczekiwaniu na wydanie mi ich,
    2. po dniu 18 października 2016 r. – tj. któregoś dnia począwszy od 19.10.2016 r. – rzucę się pod któryś z przejeżdżających przed Biurem RPO w Warszawie autobusów lub tramwajów należących do kierowanego przez Adresata kopii niniejszego pisma, Pana Wiesława Witka Zarządu Transportu Miejskiego w Warszawie,
    3. w przypadku umieszczenia mnie w szpitalu psychiatrycznym z powodu zapowiedzi jak w pkt. VIII.2 natychmiast rozpocznę prowadzenie tam protestu głodowego, nie będę jadł ani pił.”

przedstawiona przeze mnie w piśmie z dnia 1 września 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara /Załącznik 1/, rozdystrybuowanym m.in. za pośrednictwem Internetu, w tym umieszczonym na stronie www.kekusz.pl, była blefem, taktyką negocjacyjną zastosowaną przeze mnie w związku ze sposobem traktowania mnie przez rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara i ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobrę w związku ze sprawą rozpoznawaną przeciwko mnie przez Sąd Rejonowy w Dębicy do sygn. akt II K 407/13.

  1. Zawiadomienie, że kopia niniejszego pisma zostanie umieszczona w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl.

 

xxx

 

W dniu 11 października 2016 r. ok. godz. 14:00 skontaktowała się ze mną telefonicznie Dzielnicowa Komisariatu Policji IV w Krakowie asp. Sylwia Orzechowska-Poseł. Poprosiłem o kontaktowanie się ze mną Policji za pośrednictwem operatora pocztowego. Jak mnie następnie poinformowała matka, tego samego dnia, 10.10.2016 . ok. godz. 14:45 zgłosili się do niej poszukujący mnie policjanci. Wyjaśnili, że otrzymali pismo z Warszawy.

Być może dotyczy ono groźby jak w pkt. I,. str. 1 niniejszego pisma przedstawionej przeze mnie w piśmie z dnia 1 września 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara.

 

Pragnę poinformować, że groźba jak w pkt. I, str. 1 niniejszego pisma przedstawiona przeze mnie w piśmie z dnia 1 września 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara /Załącznik 1/ była blefem, taktyką negocjacyjną zastosowaną przeze mnie w związku ze sposobem traktowania mnie przez rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara i ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobrę w związku ze sprawą rozpoznawaną przeciwko mnie przez Sąd Rejonowy w Dębicy do sygn. akt II K 407/13.

W rzeczywistości nie zamierzałem nawet stawić się – i nie stawiłem się – w dniu 11 października 2016 r., jak podałem w piśmie z dnia 01.09.2016 r. do RPO A. Bodnara, w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich w Warszawie.

Informuję, że o tym, iż groźba jak w pkt. I, str. 1 niniejszego pisma przedstawiona przeze mnie w piśmie z dnia 1 września 2016 r. do RPO A. Bodnara była z mej strony blefem, taktyką negocjacyjną zawiadomiłem:

  1. rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara pismem z dnia 26 września 2016 r., w którym podałem m.in. – Załącznik 2 „Pan Adam Bodnar Rzecznik Praw Obywatelskich Al. Solidarności 77 00-090 Warszawa Sygn. akt Sądu Rejonowego w Dębicy: II K 407/13 Dotyczy: (…) VI. Zawiadomienie, że:
    1. groźba przedstawiona przeze mnie w pkt. VIII.2 pisma z dnia 1 września 2016 r. do Rzecznika Praw Obywatelskich /Załącznik 4/ była taktyką zastosowaną przeze mnie celem sprawdzenia reakcji na nią ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobry,
    2. nie zamierzam zrealizować groźby jak w pkt. VIII.2 pisma z dnia 1 września 2016 r. do Rzecznika Praw Obywatelskich /Załącznik 4/.”

Dowód: Pismo Z. Kękusia z dnia 26 września 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara –

Załącznik 2

  1. posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Agnieszkę Ścigaj:
    1. pismem złożonym przeze mnie osobiście w dniu 10 października 2016 r. w Biurze Poselskim pani poseł w którym podałem m.in. – Załącznik 3: „Pani Agnieszka Ścigaj Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej ul. Długa 48/15 31-146 Kraków Dotyczy: (…) III. Zawiadomienie, że groźba: „Pan Adam Bodnar Rzecznik Praw Obywatelskich Al. Solidarności 77 00-090 Warszawa Sygn. akt Sądu Rejonowego w Dębicy: II K 407/13 Dotyczy: (…) VIII. Zawiadomienie, że w przypadku odmowy wydania mi w dniu 11 października 2016 r. któregokolwiek z dokumentów jak w pkt. VII:
      1. od dnia 11 października 2016 r. rozpocznę prowadzenie protestu głodowego przed Biurem RPO, w oczekiwaniu na wydanie mi ich,
      2. po dniu 18 października 2016 r. – tj. któregoś dnia począwszy od 19.10.2016 r. – rzucę się pod któryś z przejeżdżających przed Biurem RPO w Warszawie autobusów lub tramwajów należących do kierowanego przez Adresata kopii niniejszego pisma, Pana Wiesława Witka Zarządu Transportu Miejskiego w Warszawie,
      3.
      w przypadku umieszczenia mnie w szpitalu psychiatrycznym z powodu zapowiedzi jak w pkt. VIII.2 natychmiast rozpocznę prowadzenie tam protestu głodowego, nie będę jadł ani pił.”

przedstawiona przeze mnie w piśmie z dnia 1 września 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara /Załącznik 21/, którego kopię doręczyłem Pani przy piśmie z dnia 12 września 2016 r. /Załącznik 22/, była blefem, taktyką negocjacyjną zastosowaną przeze mnie w związku ze sposobem traktowania mnie przez rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara i ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobrę.”

Dowód: Pismo Z. Kękusia z dnia 10 października 2016 r. do posła na Sejm Rzeczypospolitej

Polskiej Agnieszki Ścigaj – Załącznik 3

    1. osobiście, podczas spotkania z panią poseł w dniu 10 października 2016 r. w jej Biurze Poselskim w Krakowie, przeprowadzonego w obecności towarzyszącego mi pełnomocnika.

 

Z poważaniem,

 

Zbigniew Kękuś

 

Załączniki:

  1. Pismo Z. Kękusia z dnia 1 września 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara
  2. Pismo Z. Kękusia z dnia 26 września 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara
  3. Pismo Z. Kękusia z dnia 10 października 2016 r. do posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Agnieszki Ścigaj.

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Kraków, dnia 11 października 2016 r.

Zbigniew Kękuś

 

Pan

insp. Robert Żebrowski

Komendant Stołeczny Policji

Komenda Stołeczna Policji

ul. Nowolipie 2

00-150 Warszawa

 

Dotyczy:

  1. Zawiadomienie, że groźba: „Pan Adam Bodnar Rzecznik Praw Obywatelskich Al. Solidarności 77 00-090 Warszawa Sygn. akt Sądu Rejonowego w Dębicy: II K 407/13 Dotyczy: (…) VIII. Zawiadomienie, że w przypadku odmowy wydania mi w dniu 11 października 2016 r. któregokolwiek z dokumentów jak w pkt. VII:
    1. od dnia 11 października 2016 r. rozpocznę prowadzenie protestu głodowego przed Biurem RPO, w oczekiwaniu na wydanie mi ich,
    2. po dniu 18 października 2016 r. – tj. któregoś dnia począwszy od 19.10.2016 r. – rzucę się pod któryś z przejeżdżających przed Biurem RPO w Warszawie autobusów lub tramwajów należących do kierowanego przez Adresata kopii niniejszego pisma, Pana Wiesława Witka Zarządu Transportu Miejskiego w Warszawie,
    3. w przypadku umieszczenia mnie w szpitalu psychiatrycznym z powodu zapowiedzi jak w pkt. VIII.2 natychmiast rozpocznę prowadzenie tam protestu głodowego, nie będę jadł ani pił.”

przedstawiona przeze mnie w piśmie z dnia 1 września 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara /Załącznik 1/ i rozdystrybuowanym m.in. za pośrednictwem Internetu była blefem, taktyką negocjacyjną zastosowaną przeze mnie w związku ze sposobem traktowania mnie przez rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara i ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobrę w związku ze sprawą rozpoznawaną przeciwko mnie przez Sąd Rejonowy w Dębicy do sygn. akt II K 407/13.

  1. Zawiadomienie, że kopia niniejszego pisma zostanie umieszczona w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl.

 

xxx

 

Pragnę poinformować, że groźba jak w pkt. I, str. 1 niniejszego pisma przedstawiona przeze mnie w piśmie z dnia 1 września 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara /Załącznik 1/ była blefem, taktyką negocjacyjną zastosowaną przeze mnie w związku ze sposobem traktowania mnie przez rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara i ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobrę w związku ze sprawą rozpoznawaną przeciwko mnie przez Sąd Rejonowy w Dębicy do sygn. akt II K 407/13.

W rzeczywistości nie zamierzałem nawet stawić się – i nie stawiłem się – w dniu 11 października 2016 r., jak podałem w piśmie z dnia 01.09.2016 r. do RPO A. Bodnara, w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich w Warszawie.

 

Informuję, że o tym, iż groźba jak w pkt. VIII pisma z dnia 1 września 2016 r. do RPO Adama Bodnara była blefem poinformowałem w dniu 10 października 2016 r. posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Agnieszkę Ścigaj podczas spotkania z nią w jej Biurze Poselskim w Krakowie. Przedstawiłem przyczyny zastosowania przeze mnie groźby.

W skierowanym do poseł Agnieszki Ścigaj piśmie z dnia 10 października 2016 r. podałem – Załącznik 2: „Pani Agnieszka Ścigaj Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej ul. Długa 48/15, 31-146 Kraków Dotyczy:

  1. Wniosek o wniesienie interpelacji poselskiej do ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobry w sprawie sprawdzenia zgodności prawomocnego postanowienia sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r., kończącego postępowanie do sygn. akt II K 407/13, z prawem określonym w:
    1. art. 366 § 1 k.p.k., w przypadku każdego z 18 przypisanych mi czynów,
    2. art. 226 § 3 k.k., w przypadku czynu przypisanego mi w pkt. II.17 postanowienia,
    3. art. 40 § 1 pkt 6 k.p.k., w przypadku wszystkich 18 przypisanych mi czynów.
  2. Prośba o wniesienie interpelacji jak w pkt. I możliwie jak najszybciej, ze względu na liczne negatywne dla mnie i mojej rodziny skutki bezpodstawnego i nielegalnego ścigania mnie przez Sąd Rejonowy w Dębicy w okresie od 14 listopada 2006 r. do 15 marca 2016 r. w sprawie do sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/.
  3. Zawiadomienie, że groźba: „Pan Adam Bodnar Rzecznik Praw Obywatelskich Al. Solidarności 77 00-090 Warszawa Sygn. akt Sądu Rejonowego w Dębicy: II K 407/13 Dotyczy: (…) VIII. Zawiadomienie, że w przypadku odmowy wydania mi w dniu 11 października 2016 r. któregokolwiek z dokumentów jak w pkt. VII:
    1. od dnia 11 października 2016 r. rozpocznę prowadzenie protestu głodowego przed Biurem RPO, w oczekiwaniu na wydanie mi ich,
    2. po dniu 18 października 2016 r. – tj. któregoś dnia począwszy od 19.10.2016 r. – rzucę się pod któryś z przejeżdżających przed Biurem RPO w Warszawie autobusów lub tramwajów należących do kierowanego przez Adresata kopii niniejszego pisma, Pana Wiesława Witka Zarządu Transportu Miejskiego w Warszawie,
    3. w przypadku umieszczenia mnie w szpitalu psychiatrycznym z powodu zapowiedzi jak w pkt. VIII.2 natychmiast rozpocznę prowadzenie tam protestu głodowego, nie będę jadł ani pił.”

przedstawiona przeze mnie w piśmie z dnia 1 września 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara /Załącznik 21/, którego kopię doręczyłem Pani przy piśmie z dnia 12 września 2016 r. /Załącznik 22/, była blefem, taktyką negocjacyjną zastosowaną przeze mnie w związku ze sposobem traktowania mnie przez rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara i ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobrę.

Dowód: Pismo Z. Kękusia z dnia 10 października 2016 r. do posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Agnieszki

Ścigaj – Załącznik 2

 

Z poważaniem,

 

Zbigniew Kękuś

 

Załączniki:

  1. Pismo Z. Kękusia z dnia 1 września 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara
  2. Pismo Z. Kękusia z dnia 10 października 2016 r. do posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Agnieszki Ścigaj

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Kraków, dnia 10 października 2016 r.

Zbigniew Kękuś

 

Pani

Agnieszka Ścigaj

Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej

ul. Długa 48/15

31-146 Kraków

 

Dotyczy:

  1. Wniosek o wniesienie interpelacji poselskiej do ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobry w sprawie sprawdzenia zgodności prawomocnego postanowienia sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r., kończącego postępowanie do sygn. akt II K 407/13, z prawem określonym w:
    1. art. 366 § 1 k.p.k., w przypadku każdego z 18 przypisanych mi czynów,
    2. art. 226 § 3 k.k., w przypadku czynu przypisanego mi w pkt. II.17 postanowienia,
    3. art. 40 § 1 pkt 6 k.p.k., w przypadku wszystkich 18 przypisanych mi czynów.
  2. Prośba o wniesienie interpelacji jak w pkt. I możliwie jak najszybciej, ze względu na liczne negatywne dla mnie i mojej rodziny skutki bezpodstawnego i nielegalnego ścigania mnie przez Sąd Rejonowy w Dębicy w okresie od 14 listopada 2006 r. do 15 marca 2016 r. w sprawie do sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/.
  3. Zawiadomienie, że groźba: „Pan Adam Bodnar Rzecznik Praw Obywatelskich Al. Solidarności 77 00-090 Warszawa Sygn. akt Sądu Rejonowego w Dębicy: II K 407/13 Dotyczy: (…) VIII. Zawiadomienie, że w przypadku odmowy wydania mi w dniu 11 października 2016 r. któregokolwiek z dokumentów jak w pkt. VII:
    1. od dnia 11 października 2016 r. rozpocznę prowadzenie protestu głodowego przed Biurem RPO, w oczekiwaniu na wydanie mi ich,
    2. po dniu 18 października 2016 r. – tj. któregoś dnia począwszy od 19.10.2016 r. – rzucę się pod któryś z przejeżdżających przed Biurem RPO w Warszawie autobusów lub tramwajów należących do kierowanego przez Adresata kopii niniejszego pisma, Pana Wiesława Witka Zarządu Transportu Miejskiego w Warszawie,
    3. w przypadku umieszczenia mnie w szpitalu psychiatrycznym z powodu zapowiedzi jak w pkt. VIII.2 natychmiast rozpocznę prowadzenie tam protestu głodowego, nie będę jadł ani pił.”

przedstawiona przeze mnie w piśmie z dnia 1 września 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara /Załącznik 21/, którego kopię doręczyłem Pani przy piśmie z dnia 12 września 2016 r. /Załącznik 22/, była blefem, taktyką negocjacyjną zastosowaną przeze mnie w związku ze sposobem traktowania mnie przez rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara i ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobrę.

  1. Zawiadomienie, że:
    1. kopie dokumentów dotyczących sprawy rozpoznawanej przeciwko mnie przez Sąd Rejonowy w Dębicy w okresie od 14 listopada 2006 r. do 15 marca 2016 r., do sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ są umieszczone w Internecie w tym na stronie www.kekusz.pl,
    2. kopia niniejszego pisma zostanie umieszczona w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl.

 

Szanowna Pani,

 

W związku z Pani spotkaniem ze mną w dniu 10 października 2016 r. w Pani Biurze Poselskim w Krakowie, w sprawie postępowania prowadzonego przeciwko mnie przez Sąd Rejonowy w Dębicy w okresie od dnia 14 listopada 2006 r. do dnia 15 marca 2016 r. do sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, na podstawie aktu oskarżenia prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r., sygn. akt 1 Ds. 39/06/S, którym ta oskarżyła mnie o to, że w okresie od stycznia 2003 r. do maja lub września 2005 r., w Krakowie, za pośrednictwem portalu internetowego Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca www.zgsopo.webpark.pl i – jak podała – „założonej przez siebie strony pod domeną zkekus.w.interia.pl” popełniłem osiemnaście przestępstw, tj. Załącznik 4:

  1. pkt. I, III-XVI aktu oskarżeniaznieważyłem i w związku z pełnieniem obowiązków służbowych /art. 226 § 1 k.k./ i zniesławiłem /art. 212 § 2 k.k./ piętnaścioro sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie – SSO Maja Rymar /była Prezes Sądu Okręgowego w Krakowie/ SSO Ewa Hańderek, SSO Teresa Dyrga, SSR Agata Wasilewska-Kawałek, SSO Agnieszka Oklejak, SSO Danuta Kłosińska, SSR Izabela Strózik, SSO Anna Karcz-Wojnicka, SSO Jadwiga Osuch, SSO Małgorzata Ferek, SSA Włodzimierz Baran /były Prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie/, SSA Jan Kremer, SSA Maria Kuś-Trybek, SSA Anna Kowacz-Braun, SSA Krzysztof Sobierajski /obecny prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie/,
  2. pkt II aktu oskarżeniazniesławiłem /art. 212 § 2 k.k./ adwokata Wiesławę Zoll, pełnomocnika mojej żony w prowadzonym przez Sąd Okręgowy w Krakowie i Sąd Apelacyjny w Krakowie w latach 1997-2006 postępowaniu z mojego powództwa o rozwód /sygn. akt Sądu Okręgowego w Krakowie XI CR 603/04/,
  3. pkt XVII aktu oskarżeniaznieważyłem /art. 226 § 3 k.k./ i zniesławiłem /art. 212 § 2 k.k./ konstytucyjny organ Rzeczypospolitej Polskiej, rzecznika praw obywatelskich w osobie piastującego ten urząd Andrzeja Zolla
  4. pkt XVIII aktu oskarżenia – rozpowszechniałem wiadomości z rozprawy sądowej prowadzonej z wyłączeniem jawności – art. 241 § 2 k.k.

wnoszę o wniesienie interpelacji poselskiej, jak w pkt. I, str. 1 niniejszego pisma.

 

Prawomocnym postanowieniem z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt II K 407/13, sędzia Sądu Rejonowego w Dębicy Beata Stój:

  1. przypisała mi popełnienie każdego z w.w. czynów, w tym:
    1. zmieniła kwalifikację piętnastu zarzutów przypisanych mi z art. 226 § 1 k.k. w zarzuty z art. 216 § 2 k.k.,
    2. zmieniła czas popełniania przypisanych mi czynów podając, że popełniałem je nie – jak ustaliła prokurator R. Ridan i podała w akcie oskarżenia – w okresie „od stycznia 2003 r. do września 2005 r.”, lecz w różnych okresach pomiędzy 17 grudnia 2003 r. a 5 lipca 2005 r.,
    3. zmieniła formę popełniania przeze mnie przypisanych mi czynów podając, że popełniałem je nie – jak ustaliła prokurator R. Ridan i podała w akcie oskarżenia – za pośrednictwem portalu internetowego Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca www.zgsopo.webpark.pl i – jak podała – „założonej przez siebie strony pod domeną zkekus.w.interia.pl” , lecz, że je popełniłem za pośrednictwem portalu internetowego Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca i/lub za pośrednictwem strony pod domeną zkekus.w.interia.pl,
  2. umorzyła postępowanie w zakresie każdego z 18 przypisanych mi czynów z powodu ustania ich karalności.

 

W załączeniu przesyłam kopie dokumentów z akt sprawy rozpoznawanej przeciwko mnie przez Sąd Rejonowy w Dębicy w okresie od 14 listopada 2006 r. do 15 marca 2016 r. do sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, w tym poświadczających słuszność moich zarzutów jak:

  1. w pkt. I. 1 str. 1 niniejszego pisma, tj.:
    1. postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt II K 407/13 – Załącznik 1,
    2. akt oskarżenia prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r., sygn. akt 1 Ds. 39/06/S – Załącznik 2,
    3. postanowienie sędziego Tomasza Kuczmy z dnia 30 listopada 2006 r., sygn. akt II K 451/06, o zwróceniu sprawy przeciwko mnie Prokuratorowi Rejonowemu dla Krakowa Śródmieścia Wschód /Piotr Kosmaty – ZKE/ celem usunięcia istotnych braków postępowania przygotowawczego prowadzonego przez prokurator R. Ridan – Załącznik 3,
    4. zażalenie prokurator Radosławy Ridan z dnia 8 grudnia 2012 r. na postanowienie sędziego Tomasza Kuczmy, jak w pkt. I.3 – Załącznik 4,
    5. postanowienie z dnia 5 stycznia 2007 r., sygn. akt II Kz 675/06, Sądu Okręgowego w Rzeszowie w składzie SSO Jarosław Szaro, SSO Mariusz Sztorc, SSR del. do SO Andrzej Borek – przy udziale prokuratora Prokuratury Okręgowej w Rzeszowie Renaty Stopińskiej-Witkowskiej – o uchyleniu postanowienia sędziego T. Kuczmy, jak w pkt. I.3 – Załącznik 5,
    6. pismo prezesa Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca Krzysztofa Łapaja z dnia 15 marca 2007 r., sygn. akt ZG SOPO-07/03/MS.1, do ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobry; złożone w kopii do Sądu Rejonowego w Dębicy /pkt 9 wykazu „Do wiadomości”/, data wpływu do Sądu Rejonowego w Dębicy 19 marca 2007 r. – Załącznik 6,
    7. pismo Działu Bezpieczeństwa Wirtualnej Polski S.A. z dnia 6 lipca 2007 r. do Sądu Rejonowego w Dębicy – Załącznik 7,
    8. pismo Działu Bezpieczeństwa Wirtualnej Polski S.A. z dnia 6 sierpnia 2007 r. do Sądu Rejonowego w Dębicy – Załącznik 8,
    9. pismo Działu Bezpieczeństwa Interii.PL S.A. z dnia 1 października 2007 r. do Sądu Rejonowego w Dębicy – Załącznik 9,
    10. wyrok sędziego Tomasza Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r., sygn. akt II K 407/13 – Załącznik 10,
    11. wyrok wznowieniowy Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 15 września 2010 r., sygn. akt II Ko283/10, uchylający na moją korzyść wyrok sędziego T. Kuczmy z 18.12.2008 r. w zakresie 16 z 18 przypisanych mi czynów – Załącznik 11,
    12. kasacja Prokuratora Generalnego wniesiona w dniu 23 sierpnia 2011 r. /sygn. akt PG IV KSK 69911/ do Sądu Najwyższego na moją korzyść w zakresie dwóch pozostałych zarzutów – z pkt. II i XVIII – wyroku sędziego T. Kuczmy z 18.12.2007 r. – Załącznik 12,
    13. wyrok wznowieniowy Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. akt IV KSK 272/14, uchylający na moją korzyść wyrok sędziego T. Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r. w zakresie dwóch pozostałych zarzutów, z pkt. II i XVIII – Załącznik 13,
    14. postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 11 grudnia 2012 r., sygn. akt II K 854/10 – Załącznik 14,
  2. w pkt. I.2, str. 1 niniejszego pisma, tj.:
    1. Kodeks karny część szczególna, Tom II, Komentarz do art. 117 – 277 k.k. pod redakcją naukową Andrzeja Zolla, 4 wydanie, 2013 r., LEX Wolters Kluwer business, s. 1131, w którym podano – Załącznik 15: „Przedmiotem czynności wykonawczej typu czynu zabronionego opisanego w art. 226 § 3 są konstytucyjne organy Rzeczypospolitej Polskiej. Zakres znaczeniowy tego terminu jest sporny w doktrynie (por. A. Zoll (w: ) Kodeks Karny …, red. A. Zoll, s. 736. (…) W doktrynie słusznie jednak wskazano, iż nie każdy organ konstytucyjny jest jednocześnie organem Rzeczypospolitej Polskiej, tzn. takim, który jest powiązany z wykonywaniem jednego z trzech rodzajów władzy w odniesieniu do państwa. Według tego poglądu organami RP są zatem tylko: Sejm, Senat, Prezydent RP, Rada Ministrów, ministrowie, Trybunał Konstytucyjny, Sąd Najwyższy, Naczelny Sąd Administracyjny.
    2. pismo do mnie zastępcy Prokuratora Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wschód Edyty Frączek-Padoł, sygn. akt 1 Ds. 39/06, w którym autorka podała – Załącznik 16: „Interpretacja art. 226 § 3 k.k. wskazana przez Pana w pismach jest jednym z poglądów doktryny, którego nie podzielił autor aktu oskarżenia /prokurator Radosława Ridan – ZKE/. Problem interpretacji przepisu będzie aktualnie przedmiotem oceny prawnej, której dokona niezawisły Sąd (…) Zastępca Prokuratora Rejonowego Edyta Frączek-Padoł”
  3. w pkt. I.3, str. 1 niniejszego pisma, tj.:
    1. orzeczenie sędzi Beaty Stój z dnia 14 czerwca 2013 r., sygn. akt II K 854/10, kończące postępowanie przeciwko mnie w zakresie 16 zarzutów, z pkt. I, III – XVII, z powodu ustania karalności czynów – Załącznik 17,
    2. orzeczenie Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 27 sierpnia 2013 r., sygn. akt II Kz 246/13, w przedmiocie uchylenia orzeczenia sędzi Beaty Stój, jak w pkt. III.1 z powodu rażącego i mającego wpływ na treść orzeczenia naruszenia prawa procesowego – Załącznik 18,
    3. moje pismo z dnia 26 lutego 2014 r. do sędzi Beaty Stój zawierające – Załącznik 19: „Sędzia Beata Stój Sąd Rejonowy w Dębicy ul. Słoneczna 3 39-200 Dębica Sygn. akt: II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ Dotyczy: Zawiadomienie, że od dnia 27 sierpnia 2013 r. jest Pani wyłączona z mocy prawa od rozpoznawania sprawy do sygn. II K 407/13.”

 

Uzasadnienia dla zarzutów, które – jak w pkt. I. str. 1 niniejszego pisma – stawiam postanowieniu sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r., sygn. II K 407/13, przedstawiłem w piśmie do Pani z dnia 3 października 2016 r. – Załącznik 20:

Dowód: Pismo Zbigniewa Kękusia z dnia 3 października 2016 r. do posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej

Agnieszki Ścigaj – Załącznik 20

 

Pragnę poinformować, że groźba jak w pkt. III, str. 1 niniejszego pisma przedstawiona przeze mnie w piśmie z dnia 1 września 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara /Załącznik 21/, doręczonym Pani przeze mnie przy piśmie z dnia 12 września 2016 r. – Załącznik 22: „Pani Agnieszka Ścigaj Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej ul. Długa 48/15 31-146 Kraków Szanowna Pani, W związku z Pani spotkaniem ze mną wyznaczonym na 3 października 2016 r. w Pani Biurze Poselskim w Krakowie w załączeniu przesyłam kopię mojego pisma z dnia 1 września 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara. Z poważaniem, Zbigniew Kękuś

Załączniki: 1. Pismo z dnia 1 września 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara”

była blefem, taktyką negocjacyjną zastosowaną przeze mnie w związku ze sposobem traktowania mnie przez rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara i ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobrę.

W rzeczywistości nie zamierzać nawet stawić się w dniu 11 października 2016 r. – jak podałem w piśmie z dnia 01.09.2016 r. do RPO A. Bodnara – w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich w Warszawie.

Zamiast zapowiedzianego w piśmie z dnia 1 września 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich A. Bodnara stawiennictwa w Biurze RPO w dniu 11 października 2016 r., stawiłem się tam w dniu 6 października 2016 r. i złożyłem skierowane do RPO A. Bodnara kopie dokumentów załączonych do niniejszego pisma jako Załączniki 1 – 19. Dowodami poświadczającymi złożenie przeze mnie w dniu 06.10.2016 r. w.w. dokumentów w Biurze RPO są pieczęcie Biura Rzecznika Praw Obywatelskich umieszczone przez pracownika Biura Podawczego Biura RPO na każdym z tych dokumentów.

Wnoszę jak na wstępie.

 

Z poważaniem,

 

Zbigniew Kękuś

 

Załączniki:

  1. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, postanowienie sędzi B. Stój z dnia 15.03.2016 r.
  2. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, akt oskarżenia prokurator Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r., sygn. 1 Ds. 39/06/S
  3. Sąd Rejonowy w Dębicy, postanowienie sędziego Tomasza Kuczmy z dnia 30 listopada 2006 r., sygn. akt II K 451/06
  4. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, zażalenie prokurator Radosławy Ridan z dnia 8 grudnia 2012 r. na postanowienie sędziego Tomasza Kuczmy z dnia 30 listopada 2006 r., sygn. akt II K 451/06
  5. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, postanowienie Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 5 stycznia 2007 r., sygn. akt II Kz 675/06
  6. Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny, sygn. akt II K 407/13, /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, pismo prezesa Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca Krzysztofa Łapaja z dnia 15 marca 2007 r., data wpływu kopii do Sądu Rejonowego w Dębicy 19 marca 2007 r.
  7. Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ pismo „Wirtualna Polska” z dnia 6 lipca 2007r., karty 3040, 3041
  8. Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ pismo „Wirtualna Polska” z dnia 6 sierpnia 2007r., karty 3098, 3099
  9. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, pismo INTERIA.PL.S.A., z dnia 1 października 2007r. karta 3183
  10. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10 /, wyrok sędziego T. Kuczmy z 18.12.2007 r.
  11. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/, wyrok Sądu Okręgowego w Rzeszowie z 15.09.2010 r.
  12. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/ kasacja Prokuratora Generalnego, z dnia 22 sierpnia 2011 r., sygn. akt PG IV KSK 699/11 od wyroku Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 18 grudnia 2007 r., sygn. akt II K 451/06
  13. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. akt IV KK 272/11
  14. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ postanowienie sędzi B. Stój z dnia 11.12.2012 r.
  15. Kodeks karny część szczególna, Tom II, Komentarz do art. 117 – 277 k.k. pod redakcją naukową Andrzeja Zolla, 4 wydanie, 2013 r., LEX Wolters Kluwer business, s. 1131
  16. Prokuratura Rejonowa Kraków-Śródmieście Wschód, pismo zastępcy Prokuratora Rejonowego Edyty Frączek-Padoł z dnia 12 lipca 2013 roku
  17. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, postanowienie sędzi B. Stój z 14.06.2013 r.
  18. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ postanowienie Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 27 sierpnia 2013 r. /sygn. II Kz 246/13/
  19. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ pismo Z. Kękusia z dnia 26 lutego 2014 r. do sędzi Beaty Stój
  20. Pismo Zbigniewa Kękusia z dnia 3 października 2016 r. do posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Agnieszki Ścigaj
  21. Pismo Z. Kękusia z dnia 1 września 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara
  22. Pismo Z. Kękusia z dnia 12 września 2016 r. do posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Agnieszki Ścigaj

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

 

Kraków, dnia 26 września 2016 r.

Zbigniew Kękuś

 

Pan

Adam Bodnar

Rzecznik Praw Obywatelskich

Al. Solidarności 77

00-090 Warszawa

 

Sygn. akt Sądu Rejonowego w Dębicy: II K 407/13

 

Dotyczy:

  1. Wniosek o wniesienie przez Rzecznika Praw Obywatelskich – na podstawie art. 521 § 1 k.p.k., art. 523 § 1 k.p.k. i art. 440 k.p.k. – kasacji na moją korzyść od prawomocnego postanowienia sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/.
  2. Wniosek o przedstawienie Sądowi Rejonowemu w Dębicy w kasacji jak w pkt. I zarzutu rażącego i mającego wpływ na treść postanowienia z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt II K 407/13, naruszenia:
    1. prawa procesowego określonego w art. 366 § 1 k.p.k. w przypadku każdego z 18 przypisanych mi czynów,
    2. prawa materialnego określonego w art. 226 § 3 k.k., w przypadku czynu przypisanego mi w pkt. II.17 postanowienia,
    3. prawa procesowego określonego w art. 40 § 1 pkt 6 k.p.k.
  3. Wniosek o zapoznanie się z protokołem – i moimi, zaprotokołowanymi w nim zeznaniami – rozprawy głównej prowadzonej w sprawie do sygn. akt II K 407/13 przez sędzię Beatę Stój w dniu 15 marca 2011 r.
  4. Zawiadomienie, że po odbiór kasacji jak w pkt. I stawię się w Biurze RPO w Warszawie w dniu 6 października 2016 r. o godz. 13:00.
  5. Zawiadomienie, że w przypadku odmowy wydania mi w dniu 6 października 2016 r. kasacji jak pkt. I i II rozpocznę 06.10.2016 r. prowadzenie całodobowo przed Biurem Rzecznika Praw Obywatelskich protestu głodowego – nie będę jadł, będę pił wodę i soki – który będę prowadził do dnia wydania mi kasacji.
  6. Zawiadomienie, że:
    1. groźba przedstawiona przeze mnie w pkt. VIII.2 pisma z dnia 1 września 2016 r. do Rzecznika Praw Obywatelskich /Załącznik 4/ była taktyką zastosowaną przeze mnie celem sprawdzenia reakcji na nią ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobry,
    2. nie zamierzam zrealizować groźby jak w pkt. VIII.2 pisma z dnia 1 września 2016 r. do Rzecznika Praw Obywatelskich /Załącznik 4/.
  7. Prezentacja przyczyny zmiany przeze mnie terminu stawiennictwa w Biurze RPO z dnia 11 października 2016 r. na 6 października 2016 r.
  8. Przypomnienie, że w przypadku wyroku z dnia 26 lipca 2016 r. Sądu Rejonowego dla Łodzi Widzewa w sprawie nałożenia kary grzywny w kwocie 200,00 zł na pracownika drukarni, który odmówił wykonania usługi zleconej przez Fundację LGBT Business Forum, Rzecznik Praw Obywatelskich, Adresat niniejszego pisma podjął interwencję po kilku dniach, tj. 4 sierpnia 2016 r.
  9. Zawiadomienie, że:
    1. dowody poświadczające zdarzenia opisane w niniejszym piśmie są umieszczone w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl,
    2. kopia niniejszego pisma zostanie umieszczona w Internecie w tym na stronie www.kekusz.pl.

 

Rzecznik po zapoznaniu się z każdym skierowanym do niego wnioskiem może: 1) podjąć sprawę, (…).”
Artykuł 11.1 ustawy z dnia 15 lipca 1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich

 

Podejmując sprawę Rzecznik może:1) samodzielnie prowadzić postępowanie wyjaśniające, (…).”

Artykuł 12 ustawy z dnia 15 lipca 1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich

Prowadząc postępowanie, o którym mowa w art. 12 pkt 1, Rzecznik ma prawo:

1) zbadać, nawet bez uprzedzenia, każdą sprawę na miejscu, (…).”
Artykuł 13.1 ustawy z dnia 15 lipca 1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich

Część I Przepisy prawa1

 

  1. Artykuł 521 § 1 k.p.k.: „Prokurator Generalny, a także Rzecznik Praw Obywatelskich, może wnieść kasację od każdego prawomocnego orzeczenia sądu kończącego postępowanie.
  2. Artykuł 523 § 1 k.p.k.: Kasacja może być wniesiona tylko z powodu uchybień wymienionych w art. 439 lub innego rażącego naruszenia prawa, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na treść orzeczenia; kasacja nie może być wniesiona wyłącznie z powodu niewspółmierności kary.”
  3. Artykuł 439 § 1 k.p.k.: Niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów oraz wpływu uchybienia na treść orzeczenia sąd odwoławczy na posiedzeniu uchyla zaskarżone orzeczenie, jeżeli: 1) w wydaniu orzeczenia brała udział osoba nieuprawniona lub niezdolna do orzekania bądź podlegająca wyłączeniu na podstawie art. 40,”
  4. Artykuł 440 k.p.k.: „Jeżeli utrzymanie orzeczenia w mocy byłoby rażąco niesprawiedliwe, podlega ono zmianie na korzyść oskarżonego albo uchyleniu niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów.”

 

Część II Uzasadnienie

 

Ad. pkt. I, II, III, IV, str. 1, pkt. V, str. 6

Wnoszę o wniesienie przez Rzecznika kasacji na moją korzyść od prawomocnego kończącego postanowienia sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt II K 407/13 – Załącznik 1:

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, postanowienie sędzi

Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r. – Załącznik 1

 

Sędzia B. Stój wydała postanowienie z dnia 15 marca 2016 r. na podstawie aktu oskarżenia prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód Radosławy Ridan z 12 czerwca 2006 r. którym oskarżyła mnie o to, że w okresie od stycznia 2003 r. do maja lub września 2005 r., w Krakowie, za pośrednictwem portalu internetowego Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca www.zgsopo.webpark.pl i – jak podała „założonej przez siebie strony pod domeną zkekus.w.interia.pl” popełniłem osiemnaście przestępstw, tj. Załącznik 2:

  1. pkt. I, III-XVI aktu oskarżeniaznieważyłem i w związku z pełnieniem obowiązków służbowych /art. 226 § 1 k.k./ i zniesławiłem /art. 212 § 2 k.k./ piętnaścioro sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie – SSO Maja Rymar /była Prezes Sądu Okręgowego w Krakowie/ SSO Ewa Hańderek, SSO Teresa Dyrga, SSR Agata Wasilewska-Kawałek, SSO Agnieszka Oklejak, SSO Danuta Kłosińska, SSR Izabela Strózik, SSO Anna Karcz-Wojnicka, SSO Jadwiga Osuch, SSO Małgorzata Ferek, SSA Włodzimierz Baran /były Prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie/, SSA Jan Kremer, SSA Maria Kuś-Trybek, SSA Anna Kowacz-Braun, SSA Krzysztof Sobierajski /obecny prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie/,
  2. pkt II aktu oskarżeniazniesławiłem /art. 212 § 2 kk/ adwokata Wiesławę Zoll, pełnomocnika mojej żony w prowadzonym przez Sąd Okręgowy w Krakowie i Sąd Apelacyjny w Krakowie w latach 1997-2006 postępowaniu z mojego powództwa o rozwód /sygn. akt Sądu Okręgowego w Krakowie XI CR 603/04/,
  3. pkt XVII aktu oskarżeniaznieważyłem /art. 226 § 3 k.k./ i zniesławiłem /art. 212 § 2 k.k./ konstytucyjny organ Rzeczypospolitej Polskiej, rzecznika praw obywatelskich w osobie piastującego ten urząd Andrzeja Zolla
  4. pkt XVIII aktu oskarżenia – rozpowszechniałem wiadomości z rozprawy sądowej prowadzonej z wyłączeniem jawności – art. 241 § 2 k.k.

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, akt oskarżenia prokurator Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r., sygn. 1 Ds. 39/06/S – Załącznik 2

 

W postanowieniu z dnia 15 marca 2016 r. sędzia Beata Stój:

  1. zmieniła kwalifikację prawną zarzutów z art. 226 § 1 k.k. w art. 216 § 2 k.k.
  2. zmieniła ramy czasowe popełniania czynów, które mi przypisała.

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, postanowienie sędzi

Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r. – Załącznik 1

 

Wnoszę o przedstawienie Sądowi Rejonowemu w Dębicy w kasacji jak wyżej zarzutu rażącego i mającego wpływ na treść postanowienia z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt II K 407/13, naruszenia:

  1. prawa procesowego określonego w art. 366 § 1 k.p.k. w przypadku każdego z 18 przypisanych mi czynów,
  2. prawa materialnego określonego w art. 226 § 3 k.k., w przypadku czynu przypisanego mi w pkt. II.17 postanowienia,
  3. prawa procesowego określonego w art. 40 § 1 pkt 6 k.p.k.

 

Uzasadnienie dla zarzutów rażącego naruszenia przez sędzię Beatę Stój prawa określonego w art. 366 § 1 k.p.k. i art. 226 § 3 k.k. przedstawiłem w:

  1. piśmie z dnia 2 maja 2016 r., które wpłynęło do Biura RPO w dniu 4 maja 2016 r. i na które Rzecznik nie udzielił odpowiedzi – Załącznik 3:

Dowód: Pismo Z. Kękusia z dnia 2 maja 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara – Załącznik

3

  1. piśmie z dnia 1 września 2016 r. do Rzecznika Praw Obywatelskich – Załącznik 4:

Dowód: Pismo Z. Kękusia z dnia 1 września 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara – Załącznik

4

 

Pismo z dnia 1 września 2016 r. wysłałem przesyłką listową poleconą nr (00)859007731028077374 /Załącznik 4/, która wpłynęła do Biura Rzecznika Praw Obywatelskich w dniu 9 sierpnia 2016 r., czego potwierdzeniem data złożona na Potwierdzeniu Odbioru przez starszego radcę w Biurze RPO Małgorzatę Pych – Załącznik 15:

Dowód: Potwierdzenie Odbioru, przesyłka listowa polecona nr (00)859007731026929958, Biuro Rzecznika Praw

Obywatelskich, 09.08.2016 r. – Załącznik 15

 

Załącznikami do wyżej wymienionych pism uczyniłem m.in. doręczone Sądowi Rejonowemu w Dębicy w 2007 roku przez operatorów internetowych, Wirtualną Polskę S.A. i Interię.PL S.A. dowody mojej niewinności, tj.:

  1. pismo Wirtualnej Polski S.A. z dnia 6 sierpnia 2007 .
  2. pismo Interii.PL S.A. z dnia 1 października 2007 r.

 

Co się tyczy rażącego naruszenia przez autorkę postanowienia z dnia 15 marca 2016 r. sędzię B. Stój prawa określonego w art. 40 § 1 pkt 6 k.p.k. – „Sędzia jest z mocy prawa wyłączony od udziału w sprawie, jeżeli: (…) 7) brał udział w wydaniu orzeczenia, które zostało uchylone. – wskazać należy, że:

  1. artykuł 93 § 1 k.p.k. stanowi: „Jeżeli ustawa nie wymaga wydania wyroku, sąd wydaje postanowienie.
  2. w dniu 14 czerwca 2013 r. sędzia Beata Stój wydała orzeczenie, tj. postanowienie kończące sprawę przeciwko mnie w pierwszej instancji. Orzekła – Załącznik 5: Sygn. akt II K 854/10 POSTANOWIENIE Dnia 14 czerwca 2013 r. Sąd Rejonowy w Dębicy w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSR Beata Stój Protokolant: /imię i nazwisko protokolanta – ZKE/ w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód w sprawie karnej Zbigniewa Kękusia oskarżonego o czyny z art. 226 § 1 k.k. i art. 212 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i inne postanawia I. na podstawie art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. w zw. z art. 101 § 2 k.k. i art. 102 k.k. w zw. z art. 443 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k. umorzyć postępowanie karne przeciwko Zbigniewowi Kękusiowi o to, że:(…) Karalność wymienionych czynów była przedawniona już w dniach wydania orzeczeń o wznowieniu postępowania przez Sąd Okręgowy w Rzeszowie i uchyleniu wyroku przez Sąd Najwyższy.

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 14 czerwca 2013 r. – Załącznik 5

  1. zaskarżyłem postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 14 czerwca 2013 r., zarzucając jej wydanie go z rażącym naruszeniem prawa określonego w art. 7 k.p.k. – „Organy postępowania kształtują swe przekonanie na podstawie wszystkich przeprowadzonych dowodów, ocenianych swobodnie z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego.” – tj. z dokonaniem oceny dowodów wbrew zasadom prawidłowego rozumowania,
  2. w dniu 27 sierpnia 2013 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie wydał postanowienie, którym uchylił postanowienie sędzi B. Stój z dnia 14 czerwca 2013 r. Orzekł – Załącznik 6: Sygn. akt II Kz 246/13 POSTANOWIENIE Dnia 27 sierpnia 2013 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Marcin Świerk Sędziowie: SSO Piotr Popek SSR del. do SO Anna Romańska /spraw/ Protokolant /imię i nazwisko – ZKE/ przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Rzeszowie – Renaty Stopińskiej-Witkowskiej po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2013 r. zażalenia oskarżonego Zbigniewa Kękusia na postanowienie Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 14 czerwca 2013 r. sygn. akt II K 854/10 w przedmiocie umorzenia postępowania na podstawie art. 437 § 2 kpk postanawia uchylić zaskarżone postanowienie w pkt I i sprawę przekazać Sądowi Rejonowemu w Dębicy do ponownego rozpoznania. (…) Sąd Okręgowy miał na uwadze co następuje: Zażalenie oskarżonego jest zasadne o tyle, o ile skutkuje koniecznością uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy Sądowi Rejonowemu w Dębicy do ponownego rozpoznania w kwestii umorzenia postępowania z powodu przedawnienia karalności poszczególnych zarzucanych w pkt. I – XVI czynów.

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ postanowienie Sądu

Okręgowego w Rzeszowie z dnia 27 sierpnia 2013 r. /sygn. II Kz 246/13/ – Załącznik 6

 

Po wydaniu przez Sąd Okręgowy w Rzeszowie postanowienia z dnia 27 sierpnia 2013 r. o uchyleniu postanowienia sędzi B. Stój z dnia 14 czerwca 2013 r. kończącego sprawę przeciwko mnie w pierwszej instancji w zakresie zarzutów z pkt. I–XVI aktu oskarżenia – Sąd Okręgowy podał: „(…) i przekazania sprawy Sądowi Rejonowemu w Dębicy do ponownego rozpoznania w kwestii umorzenia postępowania z powodu przedawnienia karalności poszczególnych zarzucanych w pkt. I – XVI czynów.” – sędzia Beata Stój zmieniła sygnaturę akt z II K 854/10 /uprzednio II K 451/06/ na II K 407/13.

Z powodu uchylenia przez Sąd Okręgowy w Rzeszowie postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2013 r. postanowienia sędzi Beaty Stój z dnia 14 czerwca 2013 r. w sprawie przeciwko mnie zachodzi przesłanka określona w art. 40 § 1 pkt 6 k.p.k. – „Sędzia jest z mocy prawa wyłączony od udziału w sprawie, jeżeli: (…) 7) brał udział w wydaniu orzeczenia, które zostało uchylone.

W związku z powyższym sędzia Beata Stój była z mocy prawa określonego w art. 40 § 1 pkt 6 k.p.k. wyłączona od dnia 27 sierpnia 2013 r. od udziału w sprawie przeciwko mnie.

Wskazać należy zatem, że:

  1. artykuł 523 § 1 k.p.k. stanowi: Kasacja może być wniesiona tylko z powodu uchybień wymienionych w art. 439 lub innego rażącego naruszenia prawa, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na treść orzeczenia; kasacja nie może być wniesiona wyłącznie z powodu niewspółmierności kary.”
  2. artykuł 439 § 1 k.p.k. stanowi: „Niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów oraz wpływu uchybienia na treść orzeczenia sąd odwoławczy na posiedzeniu uchyla zaskarżone orzeczenie, jeżeli: 1) w wydaniu orzeczenia brała udział osoba nieuprawniona lub niezdolna do orzekania bądź podlegająca wyłączeniu na podstawie art. 40,”

 

Pragnę poinformować, że ja pismem z dnia 26 lutego 2014 r. skierowanym do sędzi Beaty Stój zawiadomiłem ją, że od dnia 27 sierpnia 2013 r. jest – z mocy prawa określonego w art. 40 § 1 pkt 6 k.p.k. – wyłączona od rozpoznawania sprawy przeciwko mnie – Załącznik 7: „Sędzia Beata Stój Sąd Rejonowy w Dębicy ul. Słoneczna 3 39-200 Dębica Sygn. akt: II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ Dotyczy: Zawiadomienie, że od dnia 27 sierpnia 2013 r. jest Pani wyłączona z mocy prawa od rozpoznawania sprawy do sygn. II K 407/13.

Część I. Przepisy prawa

  1. Artykuł 93 § 1Kodeks postępowania karnego: „Jeżeli ustawa nie wymaga wydania wyroku, sąd wydaje postanowienie.
  2. rtykuł 40 § 1. ustawy Kodeks postępowania karnego: „Sędzia jest z mocy prawa wyłączony od udziału w sprawie, jeżeli: (…) 7) brał udział w wydaniu orzeczenia, które zostało uchylone.

Część II. Uzasadnienie

W dniu 14 czerwca 2013 r. wydała Pani orzeczenie, tj. postanowienie w przedmiocie umorzenia postępowania przeciwko mnie – z powodu wymyślonego przez Panią w niezgodzie ze stanem faktycznym ustania karalności czynów – w zakresie 16 czynów /czyny I – XVI/ aktu oskarżenia przeciwko mnie prokurator Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r., sygn. 1 Ds. 39/06/S – Załącznik 1.2:

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy sygn. akt II K 407/13, postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 14 czerwca 2013 r. – Załącznik 1.2

Zaskarżyłem to, oczywiście niesłuszne postanowienie.

W dniu 27 sierpnia 2013 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie wydał postanowienie w przedmiocie uchylenia Pani niesłusznego orzeczenia, tj. postanowienia z dnia 14 czerwca 2013 r. – Załącznik 1.3:

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13, postanowienie Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 27 sierpnia 2013 r., sygn. II Kz 246/13/ – Załącznik 1.3

Prawo określone w art. 40 § 1 K.p.k. stanowi: „Sędzia jest z mocy prawa wyłączony od udziału w sprawie, jeżeli: (…) 7) brał udział w wydaniu orzeczenia, które zostało uchylone”.

Od dnia 27 sierpnia 2013 r. jest Pani zatem na podstawie prawa określonego w art. 40 § 1 K.p.k. wyłączona z mocy prawa od rozpoznawania sprawy do sygn. II K 407/13.

W załączeniu przesyłam moje pismo w tej sprawie do Prezesa Sądu Okręgowego w Rzeszowie Tomasza Wojciechowskiego, który sprawującego nadzór nad postępowaniem prowadzonym przez Panią do sygn. akt II K 407/13. dr Zbigniew Kękuś

Załączniki:

1.Sąd Okręgowy w Rzeszowie, sygn. Prez. 0231-44/10, pismo Z. Kękusia do Prezesa Sądu Tomasza Wojciechowskiego z dnia 25 lutego 2014 r.”
Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ pismo Z. Kękusia z

dnia 26 lutego 2014 r. do sędzi Beaty Stój – Załącznik 7

 

Moje pismo z dnia 26 lutego 2014 r. – nadane przesyłką listową poleconą nr (00)959007734219627256 /Załącznik 7/ wpłynęło do Sądu Rejonowego w Dębicy w dniu 27 lutego 2014 r., co poświadcza data na prezentacie – Załącznik 8: „Sąd Rejonowy w Dębicy Wpł. 27.02.2014” – Sądu Rejonowego w Dębicy umieszczonej na Potwierdzeniu Odbioru przesyłki listowej poleconej nr (00)959007734219627256 – Załącznik 8:

Dowód: Potwierdzenie Odbioru w dniu 27 lutego 2014 r. przez Sąd Rejonowy w Dębicy przesyłki listowej

poleconej nr (00)959007734219627256 – Załącznik 8

 

Sędzia Beata Stój nie wyłączyła się jednak od rozpoznawania sprawy do dnia 15 marca 2016 r., w którym wydała postanowienie kończące sprawę do sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ w pierwszej instancji.

 

Ad. pkt VI, str. 2

Przypomnę, że pismem z dnia 1 września 2016 r. skierowanym do Rzecznika Praw Obywatelskich złożyłem między innymi – Załącznik 4: „(…) VIII. Zawiadomienie, że w przypadku odmowy wydania mi w dniu 11 października 2016 r. któregokolwiek z dokumentów jak w pkt. VII:

  1. od dnia 11 października 2016 r. rozpocznę prowadzenie protestu głodowego przed Biurem RPO, w oczekiwaniu na wydanie mi ich,
  2. po dniu 18 października 2016 r. – tj. któregoś dnia począwszy od 19.10.2016 r. – rzucę się pod któryś z przejeżdżających przed Biurem RPO w Warszawie autobusów lub tramwajów należących do kierowanego przez Adresata kopii niniejszego pisma, Pana Wiesława Witka Zarządu Transportu Miejskiego w Warszawie.
  3. w przypadku umieszczenia mnie w szpitalu psychiatrycznym z powodu zapowiedzi jak w pkt. VIII.2 natychmiast rozpocznę prowadzenie tam protestu głodowego, nie będę jadł ani pił.”

Dowód: Pismo Z. Kękusia z dnia 1 września 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara – Załącznik

4

 

Zastosowałem groźbę, która jest – obok m.in. kompromisu, odwoływania się do logicznego rozumowania, targowania się – jedną z taktyk negocjacyjnych.

W powyższym przypadku skorzystałem z niej celem sprawdzenia:

  1. dowiedzenia współpracy między funkcjonariuszami publicznymi różnych instytucji wymiaru sprawiedliwości,
  2. sprawdzenia reakcji na nią ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobry.

 

Nie pomyliłem się w moich przewidywaniach…

Jakkolwiek w tej samej sprawie przeciwko mnie Sądu Rejonowego w Dębicy do sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ prokurator generalny Andrzej Seremet wniósł pismem z dnia 22 sierpnia 2011 r. kasację na moją korzyść od prawomocnego wyroku sędziego Tomasza Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r., a Sąd Najwyższy uznał ją za zasadną i wyrokiem z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. akt IV KK 272/11, uchylił wyrok sędziego T. Kuczmy na moją korzyść, to Zbigniew Ziobro… nie wniósł jej w okolicznościach, które jej wniesienie jeszcze bardziej, po kasacji prokuratora generalnego Andrzeja Seremeta i po wyroku wznowieniowym Sądu Najwyższego, uzasadniały. Otóż:

  1. prokurator generalny Andrzej Seremet podał w uzasadnieniu do kasacji wniesionej w dniu 23 sierpnia 2011 r. do Sądu Najwyższego m.in. – Załącznik 9: „Warszawa, dnia 22 sierpnia 2011 r. Rzeczpospolita Polska Prokurator Generalny PG IV KSK 699/11 Sąd Najwyższy Izba Karna Kasacja Prokuratora Genralnego od prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 18 grudnia 2007 r., sygnatura akt II K 451/6 Na podstawie art. 521 kpk zaskarżam wymieniony wyrok w zakresie czynów opisanych w pjt II i XVIII jego części dyspozytywnej w całości na korzyść oskarżonego Zbigniewa Kękusia.
    Na podstawie art. 523 § 1 kpk, art. 526 §1 kpk i art. 537 § 1 i 2 kpk zaskarżam
    I. rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa procesowego a mianowicie art. 366 § 1 kpk, polegające na niezasadnym odstąpieniu od przesłuchania świadka Krzysztofa Łapaja posiadającego informacje dotyczące tego, czy Zbigniew Kękuś zakładał stronę internetową www.zgsopo.webpark.pl i stronę pod domeną zkekus.w.inetria.pl, a także czy umieszczał na nich oraz w jakim czasie swoje pisma znieważające pokrzywdzoną Wiesławę Zoll i rozpowszechniał okoliczności z rozprawy rozwodowej toczącej się z wyłączeniem jawności, czy też współdziałał w tym zakresie z inną nieustaloną osobą, w następstwie czego doszło do nie wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy.
    (…) W realiach niniejszej sprawy, zebrany materiał dowodowy nie pozwala na ustalenie, czy Zbigniew Kękuś jest sprawcą, współsprawcą, podżegaczem, pomocnikiem, czy teść w ogóle nie miał świadomości, że pisma przez niego sporządzone, a skierowane do różnych instytucji zostaną zamieszczone na wskazanych stronach internetowych.
    W powyższej sprawie, jak wskazano w zarzutach kasacji doszło do rażącego naruszenia przepisów prawa procesowego, które miało istotny wpływ na treść wyroku, a mianowicie art. 366 § 1 kk, jak też art. 7kpk, wskutek przekroczenia przez sąd orzekający zasady swobodnej oceny dowodów i dokonania dowolnej ich oceny, oderwanej od realiów sprawy.”

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/ kasacja Prokuratora Generalnego,

z dnia 22 sierpnia 2011 r., sygn. akt PG IV KSK 699/11 od wyroku Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 18 grudnia 2007 r., sygn. akt II K 451/06 – Załącznik 9

  1. Sąd Najwyższy podał w wydanym na moją korzyść wyroku wznowieniowym z dnia 26 stycznia 2012 r. – Załącznik 10: „Sygn. akt IV KK 272/11 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 stycznia 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie SSN Jerzy Grubba (przewodniczący) SSN Barbara Skoczkowska SSA del. do SN Henryk Komisarski (sprawozdawca) Protokolant /imię i nazwisko protokolanta – ZKE/ przy udziale prokuratora Prokuratury Generalnej Mieczysława Tabora w sprawie Zbigniewa Kękusia skazanego z art. 212 § 2 k.k. i innych po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie w dniu 26 stycznia 2012 r. kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego od wyroku Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 18 grudnia 2007 r., sygn. akt II K 451/06 uchyla zaskarżony wyrok w zakresie rozstrzygnięć zawartych w punktach II i XVIII i w tej części przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w Dębicy do ponownego rozpoznania. Wyrokiem Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 18 grudnia 2007 r., sygn. akt II K 451/06, Zbigniew Kękuś został uznany winnym popełnienia osiemnastu przestępstw, (…).

(…) Wyrokiem z dnia 15 września 2010 r., sygn. akt II Ko 283/10, Sąd Okręgowy w Rzeszowie wznowił postępowanie odnośnie szesnastu przypisanych Zbigniewowi Kękusiowi przedmiotowym wyrokiem przestępstw (rozstrzygnięcia w tym względzie zawarte były w punktach I oraz od III do XVII) i sprawę w tej części przekazał do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Dębicy.

Z kolei, w zakresie punktu II i XVIII wyroku Sądu Rejonowego w Dębicy, kasację na korzyść Zbigniewa Kękusia, wniósł Prokurator Generalny, który podniósł następujące zarzuty:

I. rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa procesowego a mianowicie art. 366 § 1 kpk, polegające na niezasadnym odstąpieniu od przesłuchania świadka Krzysztofa Łapaja posiadającego informacje dotyczące tego, czy Zbigniew Kękuś zakładał stronę internetową www.zgsopo.webpark.pl i stronę pod domeną zkekus.w.inetria.pl, a także czy umieszczał na nich oraz w jakim czasie swoje pisma znieważające pokrzywdzoną Wiesławę Zoll i rozpowszechniał okoliczności z rozprawy rozwodowej toczącej się z wyłączeniem jawności, czy też współdziałał w tym zakresie z inną nieustaloną osobą, w następstwie czego doszło do nie wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy.

(…) Sąd Najwyższy zważył co następuje.

Kasacja okazała się zasadna.

(…) W tej sytuacji bardzo ważnego znaczenia nabierają uzyskane od portali Interia PL i Wirtualna Polska informacje, z których wynika, że strona zkekus.w.interia.pl została założona w dniu 26 października 2004 r., a użytkownik nie podał swoich danych osobowych, zaś strona www.zgsopo.webpark.pl należy do Krzysztofa Łapaja zamieszkałego w Warszawie /…/.

Dysponując takimi informacjami Sąd Rejonowy słusznie dopuścił dowód z zeznań świadka Krzysztofa Łapaja, ale mimo dwukrotnego wysłania mu wezwania na adres Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca /…/ nie stawił się na rozprawę. Nadesłał jednak pismo, opatrzone datą 15 marca 2007 r., z którego wynikało, że stan zdrowia nie pozwala mu stawić się przed Sądem Rejonowym w Dębicy, przy czym zaznaczył, iż Zbigniew Kękuś nie posiadał dostępu do stron internetowych zkekus.w.interia.pl i www.zgosopo.webpark.pl – nie on je zakładał i nie on nimi administrował.

Sąd Rejonowy w Dębicy zwrócił się do Sądu Rejonowego dla Warszawy Mokotowa w Warszawie z wnioskiem o przesłuchanie Krzysztofa Łapaja w ramach pomocy prawnej.

Sąd Rejonowy dla Warszawy Mokotowa w Warszawie wezwał świadka na adres Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca. Wezwanie zostało zwrócone z uwagi na nieodebranie w terminie, a świadek nie stawił się na przesłuchanie. W konsekwencji odezwę zwrócono Sądowi Rejonowemu w Dębicy bez wykonania wnioskowanej czynności.

Sąd Rejonowy w Dębicy odstąpił od przesłuchania świadka Krzysztofa Łapaja, a swoją decyzję uzasadnił brakiem możliwości doręczenia mu wezwania, jak tez brakiem informacji o miejscu zamieszkania.

W realiach sprawy decyzja Sądu Rejonowego w Dębicy była przedwczesna. Sąd ten nie podjął bowiem żadnej próby ustalenia prywatnego adresu świadka (wszystkie wezwania wysyłano na adres Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca). Tymczasem sprawdzenie w bazie PESEL CEL, które prokurator przeprowadził w dniu 13 czerwca 2011 r. wykazało, że Krzysztof Łapaj od 17 sierpnia 1988 r. zameldowany jest w Warszawie ul. /adres – ZKE/. Tym adresem Sąd Rejonowy w Dębicy nie dysponował, ponieważ nie podjął jakichkolwiek działań w celu jego uzyskania.

Odstępując od przesłuchania w charakterze świadka Krzysztofa Łapaja, w świetle poczynionych wyżej uwag, Sąd Rejonowy w Dębicy dopuścił się naruszenia art. 366 § 1 k.p.k., który obligował ten Sąd do podjęcia wszelkich starań do wyjaśnienia wszystkich okoliczności istotnych dla merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy. Przesłuchanie Krzysztofa Łapaja było konieczne ponieważ w swoim piśmie z dnia 15 marca 2007 r. wskazał on, iż Zbigniew Kękuś nie posiadał dostępu do stron internetowych zkekus.w.interia.pl i www.zgsopo.webparl.pl – nie on je zakładał i nie on nimi administrował. Ewentualne potwierdzenie tych informacji może mieć podstawowe znaczenie dla odpowiedzialności Zbigniewa Kękusia.

(…) Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok w zakresie rozstrzygnięć zawartych w punktach II i XVIII i w tej części przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Dębicy.

Ponownie rozpoznając sprawę Sąd Rejonowy w Dębicy winien przedsięwziąć wszelkie niezbędne starania, aby przesłuchać w charakterze świadka Krzysztofa Łapaja (wysłać mu wezwania na adres domowy), a nadto winien wziąć pod uwagę i prawidłowo ocenić pismo portalu Interia PL.”

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, wyrok Sądu

Najwyższego z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. akt IV KK 272/11 – Załącznik 10

  1. art. 442 § 3 k.p.k. stanowi: Zapatrywania prawne i wskazania sądu odwoławczego co do dalszego postępowania są wiążące dla sądu, któremu sprawę przekazano do ponownego rozpoznania.
  2. rozpoznająca sprawę przeciwko mnie po uchyleniu na moją korzyść wyroku sędzia Beata Stój, oczywiście i rażąco naruszywszy prawo określone w art. 442 § 3 k.p.k. zlekceważyła wskazania Sądu Najwyższego z wyroku z dnia 26.01.2012 r. i podała w postanowieniu z dnia 15 marca 2016 r. – Załącznik 1: „Jakkolwiek Sąd Najwyższy polecił przesłuchać świadka Krzysztofa Łapaja, Sąd w niniejszym postępowaniu uznał, że jest to nadmiernie utrudnione i jednocześnie zbędne.

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, postanowienie sędzi

Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r. – Załącznik 1

a minister sprawiedliwości – prokurator generalny Zbigniew Ziobro odmówił mi wniesienia kasacji od postanowienia sędzi B. Stój z dnia 15 marca 2016 r.

W odpowiedzi na moje pismo do niego z dnia 13 czerwca 2016 r. zawierające wniosek o wniesienie kasacj, otrzymałem pismo prokuratora Departamentu Postępowania Sądowego Prokuratury Krajowej Krzysztofa Domagały z dnia 5 września 2016 r., w którym autor podał – Załącznik 11: „Warszawa, dnia 5.09.2016 rr. Rzeczpospolita Polska Prokuratura Krajowa Departament Postępowania Sądowego PK IV Ksk 1046.2016 Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ Odpowiadając na pisma z dnia: (…) 13.06.2016 r. (…) nadesłane do Ministerstwa Sprawiedliwości i do Prokuratury Krajowej uprzejmie informuję, że Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny nie skorzysta z przysługującego mu na mocy art. 521 § 1 k.p.k. uprawnienia i nie wniesie kasacji od prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 15.03.2016 r., sygn. II K 407/13 umarzającego w stosunku do Pana postępowanie karne o czyny z art. 216 § 2 k.k. i art. 212 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i inne (16 czynów) na podstawie art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. w zw. z art. 101 § 2 k.k. i art. 102 k.k. oraz na podstawie art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. w zw. z art. 101 § 1 pkt 4 k.k. i art. 102 k.k. o czyn z art. 226 § 3 k.k. i art. 212 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i z art. 241 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k.

(…) Sąd Rejonowy w Dębicy dołożył wiele starań, aby wszechstronnie wyjaśnić okoliczności związane z zarzucanymi Panu czynami, co jednakże z powodu wielokrotnego niestawiennictwa Pana na rozprawie, de facto uniemożliwiło to Sądowi.

Dowód: Prokuratura Krajowa, Departament Postępowania Sądowego, sygn. akt PK IV Ksk 1046.2016, pismo

prokuratora Krzysztofa Domagały z dnia 5 września 2016 r. – Załącznik 11

Prokurator Krzysztof Domagała ani słowem nie wspomniał w piśmie z dnia 5 września 2016 r. o kasacji Prokuratora Generalnego z dnia 23.08.2011 r., o wyroku wznowieniowym Sądu Najwyższego z dnia 26.01.2012 r. i o wskazaniu w nim Sądu – Załącznik 10: „Ponownie rozpoznając sprawę Sąd Rejonowy w Dębicy winien przedsięwziąć wszelkie niezbędne starania, aby przesłuchać w charakterze świadka Krzysztofa Łapaja ani o sędzi Beaty Stój z postanowienia z dnia 15 marca 2016 r. – Załącznik 1: „Jakkolwiek Sąd Najwyższy polecił przesłuchać świadka Krzysztofa Łapaja, Sąd w niniejszym postępowaniu uznał, że jest to nadmiernie utrudnione i jednocześnie zbędne.

 

Co się tyczy zarzutu przedstawionego mnie przez prokuratora K. Domagałę – Załącznik 11: „Sąd Rejonowy w Dębicy dołożył wiele starań, aby wszechstronnie wyjaśnić okoliczności związane z zarzucanymi Panu czynami, co jednakże z powodu wielokrotnego niestawiennictwa Pana na rozprawie, de facto uniemożliwiło to Sądowi. wskazać należy, że prokurator Krzysztof Domagała poświadczył nieprawdę, czyli skłamał. Ja bowiem uczestniczyłem w prowadzonej przez sędzię Beatę Stój rozprawie głównej w dniu 15 marca 2011 r. i złożyłem obszerne zeznania, nie przyznałem się do popełnienia przypisanych mi czynów.

Moje stawiennictwo na rozprawie głównej w dniu 15 marca 2011 r. i złożenie przeze mnie zeznań przed prowadzącą rozprawę sędzią Beatą Stój poświadczyli:

  1. sędzia Beata Stój podając w postanowieniu z dnia 14 kwietnia 2015 r. – Załącznik 12: Zbigniew Kękuś w swoich wyjaśnieniach złożonych w dniu 15 marca 2011 r. zaprzeczył, aby umieszczał na stronach internetowych swoje pisma. Według oskarżonego czyniły to inne osoby ze Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca bez jego wiedzy i zgody. Oskarżony wyjaśnił też, iż nie on był założycielem strony zkekus.w.interia.pl i nie on był jej użytkownikiem, a osoby ze Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca (k. 3680, t. XXIII),

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/,

postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 14 kwietnia 2015 r. – Załącznik 12

  1. biegli z listy prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie, lekarze psychiatrzy, Katarzyna Bilska-Zaremba i Mariusz Patla, którzy w sporządzonej w dniu 5 czerwca 2014 r. /data wpływu do Sądu Rejonowego w Dębicy 9 czerwca 2014 r./ na wniosek sędzi Beaty Stój Opinii sądowo-psychiatrycznej zacytowali złożone przeze mnie w dniu 15 marca 2011 r. zeznania podając – Załącznik 13: „(…) Podczas Rozprawy Głównej dnia 15 marca 2011 roku nie przyznał się do zarzucanych mu czynów. Zeznał: Nie przyznaję się do popełnienia zarzucanych mi czynów. Chcę poinformować, iż nie jestem sprawcą czynów, o które zostałem oskarżony. Czyny te popełnili członkowie Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca, którego to ja też jestem członkiem. Zapisy na stronie internetowej www.zgsopo.webpark.pl i ww.zkekus.w.interia.pl były zamieszczane z komputera zarządu głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca. Siedziba stowarzyszenia mieści się w Warszawie. W czasie wskazanym w akcie oskarżenia, tj. od listopada 2002 roku do października 2006 roku pracowałem we Wrocławiu w Banku Zachodnim WBK, a mieszkałem w Krakowie. Nie wiem, skąd ta osoba, która umieszczała moje pisma, miała pisma, które składałem w różnych instytucjach wymiaru sprawiedliwości. Niektóre z nich składałem też w zarządzie stowarzyszenia, ponieważ celem statusowym stowarzyszenia jest ochrona praw ojców.
    Nie pamiętam, czy zastrzegałem, że nie można tego publikować.
    Gdyby przestrzegano praw moich dzieci, osoby ze stowarzyszenia, które umieściły na stronach internetowych moje pisma, zamknęłyby tę stronę, tj. stronę
    www.zkekus.w.interia. Tak myślę.
    Prezesem stowarzyszenia obrony praw ojca jest Krzysztof Łapaj. Z tego, co wiem, to mieszka on w Warszawie. Podaje jako adres do korespondencji ulicę
    /nazwa ulicy – ZKE/. Ja nie wysyłałem mu na ten adres korespondencji, nie spotykam się z nim. Według mej wiedzy w aktach II.K. 854/10 /uprzednio II K 451/06, następnie II K 407/13 – ZKE/ znajduje się postanowienie Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 30.11.2016 r., w którym Sąd stwierdza, cytuję: „Wypełnienie znamion zarzucanych przez prokuratora występków stanowi nie sam fakt sporządzania przedmiotowych pism, ale publiczne ich rozpowszechnienie. Do przypisania więc sprawcy przestępnego zachowania potrzebne jest wykazanie, że to on takie informacje oraz treści wyczerpujące znamiona przestępstw z art. 226 § 1kk, 212 § 2 kk lub 226 § 3 kk oraz 241 § 2 kk na stronach internetowych zamieszczał. W zgromadzonym materiale dowodowym brak jest natomiast dowodów dotyczących ustalenia danych osoby, która zamieszczała informacje na stronach internetowych www.zgsopo.webpark.pl i www.zkekus.w.interia.pl. Wprawdzie nie ulega wątpliwości, że pisma te znajdujące się w aktach sprawy, wydrukowane ze stron internetowych, związane są bezpośrednio z prowadzoną w Sądzie Okręgowym w Krakowie sprawą I CR 603/04 i częściowo, treścią pokrywają się z pismami kierowanymi przez Z. Kękusia”
    Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, Opinia sądowo-

psychiatryczna z dnia 5 czerwca 2014 r. – Załącznik 13.

 

Wnoszę, w związku z powyższym, o zapoznanie się przez Rzecznika Praw Obywatelskich z protokołem rozprawy głównej prowadzonej przez sędzię Sądu Rejonowego w Dębicy Beatę Stój w dniu 15 marca 2011 r. w sprawie do sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/.

 

Co charakterystyczne dla pisma prokuratora Krzysztofa Domagały z dnia 5 września 2016 r. /Załącznik 11/, to że ani słowem nie wspomniał w nim, że sędzia Beata Stój podała – tak samo, jak prokurator Radosława Ridan w akcie oskarżenia z dnia 12 czerwca 2006 r. /Załącznik 2/ – w opisie każdego z 18 czynów, które mi przypisała, że je popełniłem za pośrednictwem portalu internetowego Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca www.zgsopo.webpark.pl i strony pod domeną zkekus.w.interia.pl.

xxx

 

Jakkolwiek prokurator generalny Andrzej Seremet wniósł kasację na moją korzyść od wyroku sędziego Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasza Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r., a Sąd Najwyższy uznał ją za zasadną wskazując w wyroku wznowieniowym z dnia 26 stycznia 2012 r., jaką czynność ma wykonać Sąd Rejonowy w Dębicy powtórnie rozpoznając sprawę: „Ponownie rozpoznając sprawę Sąd Rejonowy w Dębicy winien przedsięwziąć wszelkie niezbędne starania, aby przesłuchać w charakterze świadka Krzysztofa Łapaja, to mimo że sędzia Beata Stój prowadząc postępowanie przez kolejne 4 lata, do dnia 15 marca 2016 r., nie wykonała tej czynności, wyjaśniając w postanowieniu z dnia 15.03.2016 r.: „Jakkolwiek Sąd Najwyższy polecił przesłuchać świadka Krzysztofa Łapaja, Sąd w niniejszym postępowaniu uznał, że jest to nadmiernie utrudnione i jednocześnie zbędne.minister sprawiedliwości – prokurator generalny Zbigniew Ziobro odmówił mi wniesienia w tej samej sprawie kasacji.

Nie można wykluczyć, że dowiedziawszy się o mojej groźbie z pisma z dnia 1 września 2016 r. do Rzecznika Praw Obywatelskich /Załącznik 4/ oraz chroniąc od 2006 roku, gdy był po raz pierwszy ministrem sprawiedliwości – prokuratorem generalnym, interesu sędziów, Andrzeja Zolla i adw. Wiesławy Zoll, którzy postanowili uczynić mnie przestępcą, uznał, że na krótko przed dniem, który wskazałem jako datę spełnienia mojej groźby wyda policji nakaz zatrzymania mnie i umieszczenia mnie – podając w uzasadnieniu, że to dla mojego dobra – w szpitalu psychiatrycznym.

W związku z powyższym informuję, że:

  1. nie jest – i nigdy nie było – moim zamiarem spełnić groźby przedstawionej w piśmie z dnia 1 września 2016 r. do Rzecznika Praw Obywatelskich,
  2. stawię się w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich po odpowiedź na wnioski, jak w pkt. I i II str. 1 niniejszego pisma w dniu 6 października 2016 r.

 

Ponieważ niektórzy prokuratorzy i sędziowie – w tym chroniona przez ministra sprawiedliwości, prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobrę sędzia Sądu Rejonowego w Dębicy Beata Stój – podejmują i realizują działania na rzecz umieszczenia mnie w szpitalu psychiatrycznym uznałem, że korzystniej będzie dla mnie i członków mojej rodziny, gdy zostanę do niego – ewentualnie – zabrany sprzed Biura Rzecznika Praw Obywatelskich, niż tuż po godz. 06:00 z domu. Jak mają w zwyczaju procedować funkcjonariusze publiczni, a co mogłoby się zdarzyć tuż przed dniem 11 października 2016 r., na który pismem z dnia 1 września 2016 r. /Załącznik 4/ zapowiedziałem moje stawiennictwo w Biurze RPO.

 

Planując moje działania oraz przewidując, na podstawie moich z nim z lat 2006 i 2007 doświadczeń, w jaki sposób zachowa się minister sprawiedliwości – prokurator generalny Zbigniew Ziobro, tj. że odmówi mi wniesienia kasacji od postanowienia sędzi B. Stój z dnia 15 marca 2016 r., skierowałem wspomniane pismo do Rzecznika Praw Obywatelskich z dnia 1 września 2016 r., którym złożyłem – Załącznik 4: „Pan Adam Bodnar Rzecznik Praw Obywatelskich Al. Solidarności 77 00-090 Warszawa Sygn. akt Sądu Rejonowego w Dębicy: II K 407/13 Dotyczy:

  1. Wniosek – na podstawie art. 208.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 1.2, art. 8.1, art. 9.1, art. 10, art. 11.1, art. 12.1, art. 13.1, art. 17b ustawy z dnia 15.07.1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich – o przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w sprawie:
    1. zasadności ścigania mnie w okresie od dnia 14 listopada 2006 r. do dnia 15 marca 2016 r. przez Sąd Rejonowy w Dębicy za 18 czynów, w sprawie do sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, rozpoznawanej na podstawie aktu oskarżenia sporządzonego w dniu 12 czerwca 2006 r. /sygn. akt 1 Ds. 39/06/S/ przez prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód Radosławę Ridan,
    2. legalności – w świetle wskazań doktryny prawnej prezentowanej jako słuszna przez m.in. prof. Andrzeja Zolla – ścigania mnie za czyn z pkt. 17 aktu oskarżenia prokurator R. Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r., przypisany mi z art. 226 § 3 k.k. i opisany jako: „znieważenie konstytucyjnego organu Rzeczypospolitej Polskiej, rzecznika Praw Obywatelskich, w osobie sprawującego ten urząd prof. Andrzeja Zolla.”
  2. Wniosek o sporządzenie do dnia 11 października 2016 r. wyjaśnienia, czy było:
    1. zasadne ściganie mnie za czyny jak w pkt. I.1,
    2. legalne ściganie mnie za czyn jak w pkt. I.2.”

Dowód: Pismo Z. Kękusia z dnia 1 września 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara – Załącznik

4

 

Rozpoznanie przez Rzecznika moich wniosków jak w pkt. I stanowić będzie podstawę do wniesienia kasacji na moją korzyść od postanowienia sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r., sygn. II K 407/13.

Kolejną podstawą jest wspomniane przeze mnie wyżej oczywiste i rażące naruszenie przez nią prawa określonego w art. 40 § 1 pkt 6 k.p.k.

 

Rzecznik nie może mi zarzucać wywierania presji.

Przypomnę, że przez trzy miesiące, w okresie od dnia 4 maja 2016 r., gdy do Biura RPO wpłynęło moje pismo z dnia 2 maja 2016 r., którym złożyłem – Załącznik 3: „Pan Adam Bodnar Rzecznik Praw Obywatelskich Al. Solidarności 77 00-090 Warszawa Sygn. akt:

  1. Sądu Rejonowego w Dębicy: II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/
  2. Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód: 1 Ds. 39/06/S

Dotyczy: I. Wniosek – na podstawie: (…) o wniesienie przez Rzecznika Praw Obywatelskich kasacji do Sądu Najwyższego na moją korzyść od postanowienia sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ o umorzenie postępowania z powodu ustania karalności czynów /art. 17 § 1 k.p.k., w zw. z art. 101 § 2 k.k. i art. 102 k.k./ – Załącznik 14. (…)”

do dnia 9 sierpnia 2016 r., gdy do Biura RPO wpłynęło moje pismo z dnia 8 sierpnia 2016 r., którym wycofałem wniosek z pisma z dnia 2 maja 2016 r. Rzecznik, Adresat niniejszego pisma, nie udzielił żadnej odpowiedzi, tj. nie rozpoznał mojego wniosku z w.w. pisma.

W związku z powyższym, odrębnym pismem skierowanym w dniu 26 września 2016 r. do Rzecznika Praw Obywatelskich złożyłem: „Pan Adam Bodnar Rzecznik Praw Obywatelskich Al. Solidarności 77 00-090 Warszawa Sygn. akt Sądu Rejonowego w Dębicy: II K 407/13 Dotyczy:

  1. Zawiadomienie, że w dniu 6 października 2016 r. stawię się o godz. 13:00 w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich w Warszawie celem odebrania sporządzonej przez Rzecznika na piśmie odpowiedzi na wnioski z mojego pisma do Rzecznika z dnia 8 sierpnia 2016 r. /patrz: str. 2 niniejszego pisma oraz Załącznik 1/, dotyczące nierozpoznanego do dnia 08.08.2016 r. przez Rzecznika wniosku z mojego pisma z dnia 2 maja 2016 r. /Załącznik 3/.
  2. Zawiadomienie, że w przypadku odmowy w dniu 6 października 2016 r. wydania mi przez Rzecznika sporządzonej na piśmie odpowiedzi na wnioski z pisma z dnia 8 sierpnia 2016 r.:
    1. rozpocznę prowadzenie całodobowo protestu głodowego w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich – polegającego na tym, że nie będę jadł, będę pił wodę i soki – który będę prowadził do dnia wydania mi odpowiedzi,
    2. wezwę policję, celem zawiadomienia o przyczynie protestu prowadzonego przeze mnie w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich.”

 

Wskazać należy, że Adresat niniejszego pisma, nie raz dowiódł, że wykonuje konstytucyjne i ustawowe obowiązki Rzecznika Praw Obywatelskich w bardzo szybkim tempie.

Ostatnio było tak – informowały o tym media głównego nurtu – w przypadku wyroku z dnia 26 lipca 2016 r. Sądu Rejonowego dla Łodzi Widzewa w sprawie nałożenia kary grzywny w kwocie 200,00 zł na pracownika drukarni, który odmówił wykonania usługi zleconej przez Fundację LGBT Business Forum.Rzecznik Praw Obywatelskich, Adresat niniejszego pisma podjął interwencję po kilku dniach, tj. 4 sierpnia 2016 r.

„Fakt” informował w wydaniu z dnia 11 sierpnia 2016 r. w artykule pt. „Minister sprawiedliwości kontra Rzecznik Praw Obywatelskich – Konflikt Ziobry z Bodnarem” Załącznik 14:

 

Zaostrza się spór między ministrem sprawiedliwości Zbigniewem Ziobrą (46 l.) a rzecznikiem praw obywatelskich Adamem Bodnarem (39 l.) Kłócą się o drukarza, który odmówił wykonania usługi dla fundacji LGTB.

Poszło o wyrok Sądu Rejonowego w Łodzi. Na jego mocy pracownik lokalnej drukarni ma zapłacić 200 zł grzywny za to, że odmówił zrobienia stojaka reklamowego dla fundacji mniejszości seksualnych. W ostrym oświadczeniu na stronie internetowej resortu sprawiedliwości Ziobro zasugerował, że tym wyrokiem sąd „złamał konstytucyjną wolność sumienia”. To skrytykował Bodnar. Napisał do Ziobry, że to odmowa drukarza była dyskryminacją ze względu na orientację seksualną.”
Źródło: „Minister sprawiedliwości kontra Rzecznik Praw Obywatelskich – Konflikt Ziobry z Bodnarem”;

„Fakt”, 11.09.2016, s. 3 – Załącznik 14

Portal www.lex.pl informował w dniu 4 sierpnia 2016 r.:

 

Konstytucyjny zakaz nierównego traktowania dotyczy wszelkich przesłanek i we wszystkich obszarach życia politycznego, społecznego i gospodarczego – przypomina ministrowi sprawiedliwości rzecznik praw obywatelskich.

W ten sposób dr Adam Bodnar zareagował na wydane przez Zbigniewa Ziobro 26 lipca br. na stronie Ministerstwa Sprawiedliwości oświadczenie w sprawie ukarania przez sąd drukarza z Łodzi, który odmówił wykonania usługi na rzecz Fundacji LGBT.”

Źródło: http://www.lex.pl/czytaj/-/artykul/bodnar-do-ziobry-nie-wolno-popierac-zadnej-dyskryminacji – 4 sierpnia 2016 r.

 

W związku z dyskryminowaniem mnie przez funkcjonariuszy systemu prawnego Rzeczypospolitej Polskiej polegającym na:

  1. ściganiu mnie w okresie od dnia 12 czerwca 2006 r. do dnia 15 marca 2016 r. za popełnienie 18 czynów – oraz przypisanie mi ich postanowieniem z dnia 15 marca 2016 r. – których sprawcami były inne niż ja osoby, a przypisane mi czyny popełnione zostały w Warszawie, a nie w Krakowie, jak podała sędzia Sądu Rejonowego w Dębicy Beata Stój w kończącym sprawę postanowieniu z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt II K 407/13,
  2. ściganiu mnie w okresie od dnia 12 czerwca 2006 r. do dnia 15 marca 2016 r. za popełnienie czynu z art. 226 § 3 k.k. – i przypisanie mi go postanowieniem z dnia 15 marca 2016 r. – który według opisu sporządzonego przez sędzię Sądu Rejonowego w Dębicy Beatę Stój w pkt. XVII postanowienia z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt II K 407/13 nigdy nie był i nie jest przestępstwem,
  3. wydaniu postanowienia z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt II K 407/13, przez sędzię Beatę Stój, która od dnia 27 sierpnia 2013 r. była wyłączona z mocy ustawy od rozpoznawania sprawy do sygn. akt II K 407/13,

wnoszę o wniesienie kasacji na moją korzyść od rażąco niesprawiedliwego postanowienia sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt II K 407/13.

 

Zbigniew Kękuś

 

Załączniki:

  1. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r.
  2. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, akt oskarżenia prokurator Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r., sygn. 1 Ds. 39/06/S
  3. Pismo Z. Kękusia z dnia 2 maja 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara
  4. Pismo Z. Kękusia z dnia 1 września 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara
  5. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 14 czerwca 2013 r.
  6. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ postanowienie Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 27 sierpnia 2013 r. /sygn. II Kz 246/13/
  7. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ pismo Z. Kękusia z dnia 26 lutego 2014 r. do sędzi Beaty Stój
  8. Potwierdzenie Odbioru w dniu 27 lutego 2014 r. przez Sąd Rejonowy w Dębicy przesyłki listowej poleconej nr (00)959007734219627256
  9. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/ kasacja Prokuratora Generalnego, z dnia 22 sierpnia 2011 r., sygn. akt PG IV KSK 699/11 od wyroku Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 18 grudnia 2007 r., sygn. akt II K 451/06
  10. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. akt IV KK 272/11
  11. Prokuratura Krajowa, Departament Postępowania Sądowego, sygn. akt PK IV Ksk 1046.2016, pismo prokuratora Krzysztofa Domagały z dnia 5 września 2016 r.
  12. Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 14 kwietnia 2015 r.
  13. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, Opinia sądowo-psychiatryczna z dnia 5 czerwca 2014 r.
  14. Minister sprawiedliwości kontra Rzecznik Praw Obywatelskich – Konflikt Ziobry z Bodnarem”; „Fakt”, 11.09.2016, s. 3
  15. Potwierdzenie Odbioru, przesyłka listowa polecona nr (00)859007731026929958, Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, 09.08.2016 r.

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Kraków, dnia 26 września 2016 r.

Zbigniew Kękuś

 

Pan

Adam Bodnar

Rzecznik Praw Obywatelskich

Al. Solidarności 77

00-090 Warszawa

 

Sygn. akt Sądu Rejonowego w Dębicy: II K 407/13

 

Dotyczy:

  1. Zawiadomienie, że w dniu 6 października 2016 r. stawię się o godz. 13:00 w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich w Warszawie celem odebrania sporządzonej przez Rzecznika na piśmie odpowiedzi na wnioski z mojego pisma do Rzecznika z dnia 8 sierpnia 2016 r. /patrz: str. 2 niniejszego pisma oraz Załącznik 1/, dotyczące nierozpoznanego do dnia 08.08.2016 r. przez Rzecznika wniosku z mojego pisma z dnia 2 maja 2016 r. /Załącznik 3/.
  2. Zawiadomienie, że w przypadku odmowy w dniu 6 października 2016 r. wydania mi przez Rzecznika sporządzonej na piśmie odpowiedzi na wnioski z pisma z dnia 8 sierpnia 2016 r.:
    1. rozpocznę prowadzenie całodobowo protestu głodowego w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich – polegającego na tym, że nie będę jadł, będę pił wodę i soki – który będę prowadził do dnia wydania mi odpowiedzi,
    2. wezwę policję, celem zawiadomienia o przyczynie protestu prowadzonego przeze mnie w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich.
  3. Zawiadomienie, że:
    1. dowody poświadczające zdarzenia opisane w niniejszym piśmie są umieszczone w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl,
    2. kopia niniejszego pisma zostanie umieszczona w Internecie w tym na stronie www.kekusz.pl.

 

Uzasadnienie

 

Pismem z dnia 8 sierpnia 2016 r. skierowanym do Rzecznika Praw Obywatelskich, Adresata niniejszego pisma złożyłem – Załącznik 1: „Pan Adam Bodnar Rzecznik Praw Obywatelskich Al. Solidarności 77 00-090 Warszawa Sygn. akt:

  1. Sądu Rejonowego w Dębicy: II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/
  2. Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód: 1 Ds. 39/06/S

Dotyczy:

  1. Zawiadomienie o wycofaniu przeze mnie wniosku z pisma z dnia 2 maja 2016 r. do Rzecznika Praw Obywatelskich o wniesienie przez Rzecznika kasacji na moją korzyść od prawomocnego postanowienia sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt II K 407/13.
  2. Wniosek o sporządzenie i doręczenie mi wyjaśnienia, czy po złożeniu przeze mnie pismem z dnia 2 maja 2016 r. /data wpływu 4 maja 2016 r./ wniosku o wniesienie kasacji na moją korzyść od prawomocnego postanowienia sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r., kończącego prowadzone przez Sąd Rejonowy w Dębicy od dnia 14 listopada 2006 r. postępowanie przeciwko mnie do sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, Rzecznik Praw Obywatelskich:
    1. zażądał doręczenia Rzecznikowi przez Sąd Rejonowy w Dębicy akt sprawy sygn. II K 407/13, jeśli tak:
      1. z jaką datą skierował Rzecznik żądanie,
      2. z jaką datą akta sprawy Sądu Rejonowego w Dębicy, sygn. II K 407/13, wpłynęły do Biura Rzecznika Praw Obywatelskich,
    2. zbadał zgłoszoną przeze mnie sprawę na miejscu, tj. w Sądzie Rejonowym w Dębicy,
  3. Wniosek – jeśli Rzecznik zbadał zgłoszoną przeze mnie sprawę – o sporządzenie i doręczenie mi wyjaśnienia, z jakich przyczyn Rzecznik nie doręczył mi do dnia wysłania przeze mnie niniejszego pisma informacji o stanowisku Rzecznika w sprawie mojego wniosku z pisma z dnia 2 maja 2016 r.
  4. Wniosek – jeśli Rzecznik Praw Obywatelskich nie zażądał od Sądu Rejonowego w Dębicy wydania akt sprawy sygn. II K 407/13, ani nie zbadał sprawy na miejscu – o sporządzenie i doręczenie mi wyjaśnienia, z jakich przyczyn.
  5. Wniosek o sporządzenie i doręczenie mi odpowiedzi na wnioski jak w pkt. I, II, III bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie miesiąca od daty wpływu niniejszego pisma.”

Dowód: Pismo Z. Kękusia z dnia 8 sierpnia 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara –

Załącznik 1

 

Pismo z dnia 8 sierpnia 2016 r. wysłałem przesyłką listową poleconą nr (00)859007731026929958 /Załącznik 1/, która wpłynęła do Biura Rzecznika Praw Obywatelskich w dniu 9 sierpnia 2016 r., czego potwierdzeniem data złożona na Potwierdzeniu Odbioru przez starszego radcę w Biurze RPO Małgorzatę Pych – Załącznik 2:

Dowód: Potwierdzenie Odbioru, przesyłka listowa polecona nr (00)859007731026929958, Biuro Rzecznika Praw

Obywatelskich, 09.08.2016 r. – Załącznik 2

 

Pismo z dnia 8 sierpnia 2016 r. skierowałem do Rzecznika po tym, gdy pismem z dnia 27 lipca 2016 r. zawiadomił mnie prokurator Prokuratury Krajowej Krzysztof Domagała: „Warszawa, dnia 27.07.2016 r. Rzeczpospolita Polska Prokuratura Krajowa Departament Postępowania Sądowego /adres – ZKE/ PK IV Ksk 1046.2016 Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ Uprzejmie informuję, że Pana wniosek o wywiedzenie kasacji od postanowienia Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 15.03.2016 r., sygn. II K 407/13 zostanie rozpoznany po zbadaniu akt głównych, które zostały przesłane na żądanie tutejszego Departamentu z Sądu Rejonowego w Dębicy (łącznie 33 tomy).

Z uwagi na znaczny wzrost wpływu spraw, w tym konieczność zachowania w innych sprawach nieprzekraczalnych terminów wywodzenia kasacji na niekorzyść, sprawa II K 407/13 (w której można wnieść kasację w każdym czasie) – zostanie zbadana w miesiącu sierpniu 2016 r. Krzysztof Domagała prokurator Prokuratury Regionalnej we Wrocławiu delegowany do Prokuratury Krajowej”
Dowód: Prokuratura Krajowa Departament Postępowania Sądowego, sygn. akt PK IV Ksk 1046.2016, pismo

prokuratora Krzysztofa Domagały z dnia 27 lipca 2016 r.

 

Przypomnę, że wnioski z pisma z dnia 8 sierpnia 2016 r. do Rzecznika Praw Obywatelskich dotyczyły mojego pisma z dnia 2 maja 2016 r. do Rzecznika, którym złożyłem – Załącznik 3:„Pan Adam Bodnar Rzecznik Praw Obywatelskich Al. Solidarności 77 00-090 Warszawa Sygn. akt:

  1. Sądu Rejonowego w Dębicy: II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/
  2. Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód: 1 Ds. 39/06/S

Dotyczy: I. Wniosek – na podstawie: (…) o wniesienie przez Rzecznika Praw Obywatelskich kasacji do Sądu Najwyższego na moją korzyść od postanowienia sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ o umorzenie postępowania z powodu ustania karalności czynów /art. 17 § 1 k.p.k., w zw. z art. 101 § 2 k.k. i art. 102 k.k./ – Załącznik 14. (…)”

Dowód: Pismo Z. Kękusia z dnia 2 maja 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara – Załącznik

3

 

Pismo z dnia 2 maja 2016 r. wysłałem przesyłką listową poleconą nr (00)759007734021387412 /Załącznik 3/, która wpłynęła do Biura Rzecznika Praw Obywatelskich w dniu 4 maja 2016 r., czego potwierdzeniem data złożona na Potwierdzeniu Odbioru – Załącznik 4:

Dowód: Potwierdzenie Odbioru, przesyłka listowa polecona nr (00)759007734021387412, Biuro Rzecznika Praw

Obywatelskich, 04.05.2016 r. – Załącznik 4

 

Rzecznik Praw Obywatelskich nie udzielił żadnej odpowiedzi na mój wniosek z pisma z dnia 2 maja 2016 r. przez ponad trzy miesiące, tj. do dnia wysłania przeze mnie w.w. pisma z dnia 8 sierpnia 2016 r., którym zawiadomiłem Rzecznika – Załącznik 1: „I. Zawiadomienie o wycofaniu przeze mnie wniosku z pisma z dnia 2 maja 2016 r. do Rzecznika Praw Obywatelskich o wniesienie przez Rzecznika kasacji na moją korzyść od prawomocnego postanowienia sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt II K 407/13.”

 

Na wniosek z pisma z dnia 8 sierpnia 2016 r., które wpłynęło do Biura RPO w dniu 9 sierpnia 2016 r., Rzecznik nie udzielił odpowiedzi do dnia złożenia przeze mnie niniejszego pisma.

W związku z powyższym informuję jak na wstępie.

 

Zbigniew Kękuś

 

Załączniki:

  1. Pismo Z. Kękusia z dnia 8 sierpnia 2016 r. do Rzecznika Praw Obywatelskich Adama Bodnara
  2. Potwierdzenie Odbioru, przesyłka listowa polecona nr (00)859007731026929958, Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, 09.08.2016 r.
  3. Pismo Z. Kękusia z dnia 2 maja 2016 r. do Rzecznika Praw Obywatelskich Adama Bodnara
  4. Potwierdzenie Odbioru, przesyłka listowa polecona nr (00)759007734021387412, Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, 04.05.2016 r.

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Kraków, dnia 2 maja 2016 r.

Zbigniew Kękuś

Pan

Adam Bodnar

Rzecznik Praw Obywatelskich

Al. Solidarności 77

00-090 Warszawa

 

Sygn. akt:

  1. Sądu Rejonowego w Dębicy: II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/
  2. Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód: 1 Ds. 39/06/S

 

Dotyczy:

  1. Wniosek – na podstawie:
    1. art. 521 k.p.k., art. 523 § 1 k.p.k., art. 526 § 1 k.p.k., art. 537 § 1 i 2 k.p.k.
    2. kasacji Prokuratora Generalnego z dnia 23 sierpnia 2011 r., sygn. akt PG IV KSK 699/11, wniesionej na moją korzyść od wyroku sędziego Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasza Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r., sygn. akt II K 451/06 – Załącznik 4,
    3. wyroku wznowieniowego Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. akt IV KK 272/11, wydanego na moją korzyść od wyroku sędziego Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasza Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r., sygn. akt II K 451/06 – Załącznik 5,
    4. postanowienia sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 11 grudnia 2012 r., sygn. akt II K 854/10 /uprzednio II K 451/06, następnie II K 407/13/ – Załącznik 11,
    5. pisma do mnie z dnia 12 sierpnia 2015 r. Grupy Wirtualna Polska Sp. z o.o. – Załącznik 12,
    6. wskazania doktryny prawnej, według którego Rzecznik Praw Obywatelskich będąc organem konstytucyjnym nie jest konstytucyjnym organem Rzeczypospolitej Polskiej

o wniesienie przez Rzecznika Praw Obywatelskich kasacji do Sądu Najwyższego na moją korzyść od postanowienia sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ o umorzenie postępowania z powodu ustania karalności czynów /art. 17 § 1 k.p.k., w zw. z art. 101 § 2 k.k. i art. 102 k.k./ – Załącznik 14.

  1. Wniosek o przedstawienie Sądowi Rejonowemu w Dębicy w kasacji jak w pkt. I zarzutu rażącego i mającego wpływ na treść postanowienia z dnia 15 marca 2016 r. naruszenia:
    1. prawa procesowego określonego w art. 366 § 1 k.p.k. w przypadku każdego z 18 przypisanych mi czynów,
    2. prawa materialnego określonego w art. 226 § 3 k.k., w przypadku czynu przypisanego mi w pkt. II.17.
  2. Wniosek o złożenie w kasacji jak w pkt. I wniosku do Sądu Najwyższego o wydanie wyroku uniewinniającego mnie od każdego z 18 czynów przypisanych mi przez sędzię Sądu Rejonowego w Dębicy Beatę Stój w postanowieniu z dnia 15 marca 2016 r., z powodu:
    1. w przypadku każdego z 18 przypisanych mi czynów rażącego i mającego wpływ na treść postanowienia naruszenia prawa procesowego określonego w art. 366 § 1 k.p.k., w tym – patrz: pkt III.2
    2. w przypadku czynu przypisanego mi w pkt. II.17 postanowienia rażącego i mającego wpływ na treść postanowienia naruszenia prawa materialnego określonego w art. 226 § 3 k.k.
  3. Zawiadomienie, że sędzia Beata Stój sporządziła postanowienie z dnia 15 marca 2016 r. w oparciu o stan prawny sprawy do sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ sprzed:
    1. wniesienia przez Prokuratora Generalnego w dniu 23 sierpnia 2011 r. kasacji na moją korzyść od prawomocnego, skazującego mnie wyroku sędziego Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasza Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r., sygn. akt II K 451/06 – Załącznik 4
    2. wydania przez Sąd Najwyższy w dniu 26 stycznia 2012 r. na moją korzyść wyroku wznowieniowego od prawomocnego, skazującego mnie wyroku sędziego Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasza Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r., sygn. akt II K 451/06 – Załącznik 5
  4. Zawiadomienie, że sprawa Sądu Rejonowego w Dębicy sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ była rozpoznawana pod rządami ustawy Kodeks postępowania karnego sprzed nowelizacji z dniem 1 lipca 2015 r.
  5. Zawiadomienie, że po odbiór kasacji, jak w pkt. I stawię się w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich w dniu 11 maja 2016 r. /środa/, godz. 12:00.
  6. Zawiadomienie, że w przypadku odmowy przez Rzecznika wydania mi w dniu 11 maja 2016 r. kasacji, jak w pkt. I,

rozpocznę przed Biurem Rzecznika Praw Obywatelskich w Warszawie prowadzony całodobowo protest głodowy – nie będę jadł, będę pił wodę i soki – który będę prowadził do dnia jej wydania mi.

  1. Zawiadomienie, że:
    1. kopie dokumentów poświadczających zdarzenia opisane w niniejszym piśmie są umieszczone w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl,
    2. kopia niniejszego pisma zostanie umieszczona w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl.

„Rzecznik Praw Obywatelskich stoi na straży wolności i praw człowieka i obywatela

określonych w Konstytucji oraz w innych aktach normatywnych”

Artykuł 208.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

 

Rzecznik Praw Obywatelskich, zwany dalej “Rzecznikiem”, stoi na straży wolności i praw człowieka i obywatela określonych w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innych aktach normatywnych,

w tym również na straży realizacji zasady równego traktowania.”

Artykuł 1.2 ustawy z dnia 15 lipca 2007 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich

 

Rzecznikiem może być obywatel polski wyróżniający się wiedzą prawniczą, doświadczeniem zawodowym

oraz wysokim autorytetem ze względu na swe walory moralne i wrażliwość społeczną.”

Artykuł 2 ustawy z dnia 15 lipca 2007 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich

 

Część I Przepisy prawa

 

  1. Artykuł 366 § 1 Kodeksu postępowania karnego: „Przewodniczący kieruje rozprawą i czuwa nad jej prawidłowym przebiegiem, bacząc, aby zostały wyjaśnione wszystkie istotne okoliczności sprawy, a w miarę możności także okoliczności sprzyjające popełnieniu przestępstwa.”
  2. Artykuł 226 § 3 Kodeksu karnego: „Kto publicznie znieważa lub poniża konstytucyjny organ Rzeczypospolitej Polskiej, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.”
  3. Artykuł 521 Kodeksu postępowania karnego: „Prokurator Generalny, a także Rzecznik Praw Obywatelskich, może wnieść kasację od każdego prawomocnego orzeczenia sądu kończącego postępowanie.
  4. Artykuł 523 § 1 Kodeksu postępowania karnego: Kasacja może być wniesiona tylko z powodu uchybień wymienionych w art. 439 lub innego rażącego naruszenia prawa, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na treść orzeczenia; kasacja nie może być wniesiona wyłącznie z powodu niewspółmierności kary.”
  5. Artykuł 526 § 1 Kodeksu postępowania karnego: „W kasacji należy podać, na czym polega zarzucane uchybienie.”
  6. Artykuł 537 Kodeksu postępowania karnego: „§ 1. Sąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy oddala kasację albo zaskarżone orzeczenie uchyla w całości lub w części.
    § 2. Uchylając zaskarżone orzeczenie Sąd Najwyższy przekazuje sprawę właściwemu sądowi do ponownego rozpoznania albo umarza postępowanie, a jeżeli skazanie jest oczywiście niesłuszne – uniewinnia oskarżonego.”

 

Część II Uzasadnienie

 

W dniu 12 czerwca 2006 r. prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód Radosława Ridan sporządziła akt oskarżenia, którym oskarżyła mnie o to, że w okresie od stycznia 2003 r. do maja lub września 2005 r., w Krakowie, za pośrednictwem stron internetowych www.zgsopo.webpark.pl i zkekus.w.interia.pl popełniłem osiemnaście przestępstw – Załącznik 1:

  1. pkt. I, III-XVI aktu oskarżeniaznieważyłem i w związku z pełnieniem obowiązków służbowych /art. 226 § 1 k.k./ i zniesławiłem /art. 212 § 2 k.k./ piętnaścioro sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie – SSO Maja Rymar /była Prezes Sądu Okręgowego w Krakowie/ SSO Ewa Hańderek, SSO Teresa Dyrga, SSR Agata Wasilewska-Kawałek, SSO Agnieszka Oklejak, SSO Danuta Kłosińska, SSR Izabela Strózik, SSO Anna Karcz-Wojnicka, SSO Jadwiga Osuch, SSO Małgorzata Ferek, SSA Włodzimierz Baran /były Prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie/, SSA Jan Kremer, SSA Maria Kuś-Trybek, SSA Anna Kowacz-Braun, SSA Krzysztof Sobierajski /obecny prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie/,
  2. pkt II aktu oskarżeniazniesławiłem /art. 212 § 2 kk/ adwokata Wiesławę Zoll, pełnomocnika mojej żony w prowadzonym przez Sąd Okręgowy w Krakowie i Sąd Apelacyjny w Krakowie w latach 1997-2006 postępowaniu z mojego powództwa o rozwód /sygn. akt Sądu Okręgowego w Krakowie XI CR 603/04/,
  3. pkt XVII aktu oskarżeniaznieważyłem /art. 226 § 3 k.k./ i zniesławiłem /art. 212 § 2 k.k./ konstytucyjny organ Rzeczypospolitej Polskiej, rzecznika praw obywatelskich w osobie piastującego ten urząd Andrzeja Zolla
  4. pkt XVIII aktu oskarżenia – rozpowszechniałem wiadomości z rozprawy sądowej prowadzonej z wyłączeniem jawności – art. 241 § 2 k.k.

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, akt oskarżenia prokurator Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r., sygn. 1 Ds. 39/06/S – Załącznik 1

 

Zawiadomienie o popełnieniu przeze mnie w.w. przestępstw złożył w dniu 2 czerwca 2004 r. prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie SSA Włodzimierz Baran, a czyny, które przypisała mi prokurator Radosława Ridan miałem popełnić w związku ze sprawą o rozwód prowadzoną w okresie od czerwca 1997 r. do kwietnia 2006 r. przez Sąd Okręgowy w Krakowie /sygn. akt XI CR 603/04, uprzednio I1C 1115/97/R/ przy udziale Sądu Apelacyjnego w Krakowie.

Sąd Najwyższy przekazał postanowieniem z dnia 27 października 2006 r. sygn. akt IV KO 44/06 sprawę przeciwko mnie do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Dębicy – Załącznik 2:

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, postanowienie Sądu

Najwyższego /SSN Józef Szewczyk, SSN Andrzej Deptuła, SSN Andrzej Siuchniński/ z dnia 27

października 2006 r. – Załącznik 2

 

W dniu 18 grudnia 2007 r. sędzia Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasz Kuczma wydał wyrok, którym przypisał mi sprawstwo każdego z 18 czynów przypisanych mi przez prokurator R. Ridan w akcie oskarżenia z dnia 12.06.2006 r., uznał mnie za winnego ich popełnienia w okresie od stycznia 2003 r. do września 2005 r., w Krakowie, za pośrednictwem stron www.zgsopo.webpark.pl i zkekus.w.interia.pl.

Sędzia Tomasz Kuczma zmienił zarzuty z aktu oskarżenia prokurator R. Ridan, tj.:

  1. wyeliminował z opisu każdego z 18 czynów stwierdzenie, że ja byłem założycielem strony zkekus.w.interia.pl,
  2. uzupełnił opis każdego z 18 czynów o zarzut, że ja je popełniłem wspólnie i w porozumieniu z inną osobą.

 

Przypisawszy mi sprawstwo każdego z 18 czynów, o które oskarżyła mnie prokurator Radosława Ridan sędzia T. Kuczma orzekł wyrokiem z dnia 18 grudnia 2007 r. m.in. – Załącznik 3: „Sygn. akt II K 451/06 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Rejonowy w Dębicy w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSR Tomasz Kuczma (…) w obecności Prokuratora Rejonowego w Dębicy Jacka Żaka (…) XIX na podstawie art. 85 kk i art. 86 § 1 i 2 kk w miejsce orzeczonych jednostkowych kar grzywny orzeka wobec oskarżonego Zbigniewa Kękusia łączną karę grzywny w wymiarze 150 (stu pięćdziesięciu) stawek dziennych przy określeniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 100 (sto) jednostek.

XX. na podstawie art. 627 kpk i art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe, w tym opłatę, w kwocie 2.122 (dwa tysiące sto dwadzieścia dwa złote)”
Dowód
: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10 /, wyrok sędziego

Tomasza Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r. – Załącznik 3

 

W dniu 23 sierpnia 2011 r. Prokurator Generalny wniósł do Sądu Najwyższego kasację na moją korzyść w zakresie czynów z pkt. II i XVIII wyroku sędziego T. Kuczmy z dnia 18.12.2007 r. Podał – Załącznik 4:

/CELEM OGRANICZENIA OBJĘTOŚCI NINIEJSZEGO EMAIL’A USUNĄŁEM Z PISMA DO RPO TREŚĆ KASACJI PROKURATORA GENERALNEGO Z DNIA23 SIERPNIA 2011 R. STANOWI ONA ZAŁĄCZNIK 2.4 DO E’MAIL’A – ZKE/

Dowód: Prokuratura Generalna, sygn. akt PG IV KSK 699/11, Kasacja z dnia 22 sierpnia 2011 r. od

prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 18 grudnia 2007 r., sygnatura akt II K 451/06 – Załącznik 4

 

W dniu 26 stycznia 2012 r. Sąd Najwyższy wydał wyrok wznowieniowy, którym orzekł – Załącznik 5:

/CELEM OGRANICZENIA OBJĘTOŚCI NINIEJSZEGO EMAIL’A USUNĄŁEM Z PISMA DO RPO TREŚĆ WYROKU SĄDU NAJWYŻSZEGO Z DNIA 26 STYCZNIA 2012 R. STANOWI ON ZAŁĄCZNIK 2.5 DO E’MAIL’A – ZKE/

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/, wyrok Sądu Najwyższego z dnia

26 stycznia 2012 r., sygn. akt IV KK 272/11 – Załącznik 5

 

Wskazać należy, że zarzuty Prokuratora Generalnego i Sądu Najwyższego dotyczą wszystkich czynów – nie tylko z pkt. II i XVIII – które przypisali mi prokurator R. Ridan, a po niej sędzia T. Kuczma. Wszystkie zostały popełnione za pośrednictwem stron www.zgsopo.webpark.pl i zkekus.w.interia.pl.

Wniesiona przez Prokuratora Generalnego w dniu 23 sierpnia 2011 r. kasacja i wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2012 r. nie mogły jednak dotyczyć pełnego zakresu przypisanych mi – osiemnastu – czynów ponieważ art. 521 § 1 k.p.k. stanowi: Prokurator Generalny, a także Rzecznik Praw Obywatelskich, może wnieść kasację od każdego prawomocnego orzeczenia sądu kończącego postępowanie., a w dniu 15 września 2010 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie wydał wyrok wznowieniowy, którym uchylił wyrok sędziego T. Kuczmy z dnia 18.12.2007 r. w zakresie 16 czynów z pkt. I, III – XVII, z powodu rażącego i mającego wpływ na treść wyroku naruszenia prawa materialnego określonego w art. 226 § 1 k.k. – Załącznik 6:

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, wyrok Sądu

Okręgowego w Rzeszowie z dnia 15.09.2010 r. – Załącznik 6

 

Dowody, na które powołali się Prokurator Generalny w kasacji wniesionej w dniu 23.08.2011 r. do Sądu Najwyższego oraz Sąd Najwyższy w wyroku wznowieniowym z dnia 26.01.2012 r. to:

  1. pismo prezesa Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca Krzysztofa Łapaja z dnia 15 marca 2007 r. do ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobry, złożone w kopii do akt sprawy Sądu Rejonowego w Dębicy, sygn. II K 451/06 /data wpływu 19 maca 2007 r./ – Załącznik 7:
    /CELEM OGRANICZENIA OBJĘTOŚCI NINIEJSZEGO EMAIL’A USUNĄŁEM Z PISMA DO RPO TREŚĆ PIMA PREZESA ZG SOPO K. ŁAPAJA Z DNIA 15 MARCA 2007 R. STANOWI ONO ZAŁĄCZNIK 2.7 DO E’MAIL’A – ZKE/

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13, /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ pismo

prezesa Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca Krzysztofa Łapaja z dnia 15

marca 2007 r. do ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobro – data

wpływu do Sądu Rejonowego w Dębicy 19 marca 2007 r., karty 3255-3259 – Załącznik 7

  1. pismo Działu Bezpieczeństwa operatora internetowego Wirtualnej Polski Sp. z o.o. z dnia 6 sierpnia 2007 r. – Załącznik 8: „Wirtualna Polska /adres – ZKE/ sędzia Tomasz Kuczma /adres – ZKE/ dotyczy: II K 451/06 W odpowiedzi na pismo z dnia 2007-07.02 w sprawie II K 451/06 informuję, że: 1. Właścicielem strony www.zgsopo.webpark.pl jest użytkownik portalu „Wirtualna Polska” o identyfikatorze zgsosopo posługujący się kontem email zgsopo@wp.pl 2. w zbiorze danych osobowych „Wirtualna Polska” zostały zapisane dane osobowe użytkownika zgsopo (…) Informacje, o których mowa w pkt 2 przesyłam w załączeniu (…) Panel Dostępu do Danych Osobowych: Login: zgsopo Imię:Krzysztof Nazwisko:Łapaj(…) Adres ul. (…)Miasto:Warszawa
    Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K

854/10/ pismo „Wirtualna Polska” z dnia 6 sierpnia 2007r., karty 3098, 3099 – Załącznik 8

Wskazać należy, że identycznej treści pismo, jak to z dnia 6 sierpnia 2007 r. Dział Bezpieczeństwa Wirtualnej Polski Sp. z o.o. sporządził w dniu 6 lipca 2007 r. i doręczył Sądowi Rejonowemu w Dębicy /data wpływu 13 lipca 2007 r./ – Załącznik 9:
Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K

854/10/ pismo „Wirtualna Polska” z dnia 6 lipca 2007r., karty 3040, 3041 – Załącznik 9

Na pismo Działu Bezpieczeństwa Wirtualnej Polski Sp. z o.o. z dnia 6 lipca 2007 r. powołała się sędzia Beata Stój w postanowieniu z dnia 15 marca 2016 r.Załącznik 14.

  1. pismo Działu Bezpieczeństwa operatora internetowego INTERIA.PL S.A. – Załącznik 10: „INTERIA.PL S.A. /adres – ZKE/ Kraków, dnia 01.10.2007r. Sąd Rejonowy w Dębicy /adres – ZKE/ Dot. Sygn. akt II K 451/06 W nawiązaniu do Państwa postanowienia INTERIA.PL S.A. uprzejmie odpowiada, co następuje:
    Dane związane z kontem:
    zkekus@interia.pl

i stroną WWW: http://zkekus.w.interia.pl/

Data założenia: 2004-10-2621:17:23

Numer IP założenia: 62.179.56.131

Data ostatniego połączenia WWW: 2006-07-25 18:53:23

Numer IP ostatniego połączenia WWW: 84.10.15.191

Data ostatniego połączenia FTP: 2006-07-26 07:53:15

Numer IP ostatniego połączenia FTP: 84.10.15.191

Użytkownik nie podał danych osobowych.

Uprzejmie informujemy, że obszerne poszukiwania w logach archiwalnych systemu miasto.interia.pl nie wykazały aktywności użytkownika strony http://zkekus.w.interia.pl/ w okresie od 13 września 2005 roku do dnia 30 września 2005 roku. Logami z okresu wcześniejszego nie dysponujemy, natomiast logi z okresu późniejszego, aż do ostatniego dnia użytkowania konta zawierają zapisy połączeń użytkownika. Z poważaniem, Dział Bezpieczeństwa INTERIA PL S.A.”
Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, pismo

INTERIA.PL.S.A., z dnia 1 października 2007r. karta 3183 – Załącznik 10

 

Po wydaniu przez Sąd Okręgowy w Rzeszowie w.w. wyroku wznowieniowego z dnia 15 września 2010 r. /Załącznik 6/ i zwróceniu sprawy Sądowi Rejonowemu w Dębicy do ponownego rozpoznania w zakresie czynów z pkt. I, III – XVII wyroku sędziego T. Kuczmy z dnia 18.12.2007 r. na sędziego referenta wyznaczono sędzię Beatę Stój.

Ponieważ Sąd Najwyższy wydał wyrok wznowieniowy z dnia 26.01.2012 r. na podstawie:

  1. pisma Działu Bezpieczeństwa Wirtualnej Polski S.A. z dnia 6 sierpnia 2007 r. /Załącznik 8/ do Sądu Rejonowego w Dębicy, w którym podano, że właścicielem i administratorem strony www.zgsopo.webpark.pl jest mieszkający w Warszawie Krzysztof Łapaj, autor pisma z dnia 15 marca 2007 r. do ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobro /data wpływu kopii do akt sprawy Sądu Rejonowego w Dębicy sygn. II K 451/06 19 marca 2007 r. – Załącznik 7/,
  2. pisma Działu Bezpieczeństwa Interii.PL S.A. z dnia 1 października 2007 r. /Załącznik 10/, w którym autor podał numery IP należące według mej wiedzy do komputerów zlokalizowanych w Warszawie,
  3. pisma prezesa Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca Krzysztofa Łapaja z dnia 15 marca 2007 r. do ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobro /data wpływu kopii do akt sprawy Sądu Rejonowego w Dębicy sygn. II K 451/06 19 marca 2007 r. – Załącznik 7/, w którym ten poświadczył, że nie ja byłem sprawcą czynów, które aktem oskarżenia z dnia 12.06.2006 r. przypisała mi prokurator R. Ridan,

pismem z dnia 29 listopada 2012 r. skierowanym do sędzi Beaty Stój złożyłem wniosek o przekazanie sprawy do rozpoznawania właściwemu miejscowo sądowi w Warszawie.

W odpowiedzi sędzia Beata Stój sporządziła postanowienie z dnia 11 grudnia 2012 r., w którym podała – Załącznik 11: „Oskarżony Zbigniew Kękuś złożył wniosek o skierowanie sprawy na posiedzenie i wydanie postanowienia o niewłaściwości sądu. Oskarżony podnosił, że sądem właściwym miejscowo jest sąd w Warszawie, gdyż to tam popełniono przestępstwo, jak wynika z pism operatorów internetowych Wirtualnej Polski S.A. i Interii.PL S.A. (…) Istotnie z informacji uzyskanych od Wirtualnej Polski wynika, że strona www.zgsopo.webpark.pl założona została przez osobę mieszkającą w Warszawie, niemniej nie ustalono, kto i gdzie założył stronę http:/zkekus.w.interia.pl/, na której także umieszczano obraźliwe treści.

(…) Na marginesie należy zauważyć, że przekazanie sprawy według właściwości do innego sądu może nastąpić jedynie wtedy, gdy właściwość ta nie budzi wątpliwości, tymczasem w niniejszej sprawie są uzasadnione wątpliwości co do miejsca popełnienia czynów.

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, postanowienie sędzi

Beaty Stój z dnia 11 grudnia 2012 r. – Załącznik 11

 

Ponieważ poświadczywszy w postanowieniu z dnia 11 grudnia 2012 r. jej opartą na dowodach znajdujących się w aktach sprawy wiedzę o tym, że – Załącznik 11: „Istotnie z informacji uzyskanych od Wirtualnej Polski wynika, że strona www.zgsopo.webpark.pl założona została przez osobę mieszkającą w Warszawie, sędzia Beata Stój w dalszym ciągu, przez kolejne ponad dwa lata, ścigała mnie, mieszkańca Krakowa, za czyny, które przypisała mi prokurator Radosława Ridan, jako popełnione za pośrednictwem strony www.zgsopo.webpark.pl w Krakowie, uznawszy, że sędzia B. Stój musiała otrzymać już po sporządzeniu w.w. postanowienia z dnia 11 grudnia 2012 r. nowe dowody od Wirtualnej Polski S.A., pismem z dnia 5 sierpnia 2015 r. skierowanym do prezesa Zarządu Grupy Wirtualna Polska S.A. złożyłem: „Pan Jacek Świderski Prezes Zarządu Grupa Wirtualna Polska Sp. z o.o. /adres – ZKE/ Dotyczy: I. Prośba o sporządzenie i doręczenie mi wyjaśnienia, czy Grupa Wirtualna Polska Sp. z o.o. sprostowała po dniu 11 grudnia 2012 r. przesłane Sądowi Rejonowemu w Dębicy, sygn. akt II K 451/06 /następnie II K 854/10, II K 407/13/ pismem z dnia 6 sierpnia 2007 r. informacje o koncie www.zgsopo.webpark.pl oraz o stronie www.zgsopo.webpark.pl.”

W odpowiedzi otrzymałem pismo z dnia 19 sierpnia 2015 r. Działu Bezpieczeństwa Informacji Wirtualnej Polski S.A. o treści – Załącznik 12: „Grupa Wirtualna Polska sp. z o.o. /adres – ZKE/ Dział Bezpieczeństwa Informacji Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ SYGNATURA: brak SPRAWA: SPR/285/08/2015 NR.REJESTRU; PWY/000270/08/2015 METRYKA REJESTRU SPRAW Sprawa: SPR/285/08/2015 METRYKA REJESTRU KORESPONDENCJI PRZYCHODZĄCEJ Numer rejestru: PP/011749/2015 Nadawca korespondencji: Zbigniew Kękuś Odbiorca korespondencji: Grupa Wirtualna Polska sp. z o.o. Sygnatura/y korespondencji brak Data korespondencji: 05/08/2015 Data doręczenia korespondencji: 10/08/2015 Klasyfikacja korespondencji: INNE METRYKA REJESTRU KORESPONDENCJI WYCHODZĄCEJ Numer rejestru: PWY/000270/08/2015 Nadawca korespondencji: Grupa Wirtualna Polska sp. z o.o. Odbiorca korespondencji: Zbigniew Kękuś Data opracowania odpowiedzi: 12/08/2015 Oznaczenie autora opracowania: DBI.439 INFORMACJE W odpowiedzi na pismo z dnia 05 sierpnia 2015 roku Grupa Wirtualna Polska sp,. z o.o. informuje, że z końcem maja 2011 roku serwis webpark.pl został zamknięty, po zamknięciu zostały usunięte dane dotyczące kont w tym serwisie – w tym dotyczące www.zgsopo.webpark.pl

Dowód: Grupa Wirtualna Polska sp. z o.o., sprawa: SPR/285/08/2015, Nr Rejestru: PWY/000270/08/2015, pismo

z dnia 12 sierpnia 2015 r. – Załącznik 12

 

Jeśli – Załącznik 12: z końcem maja 2011 roku serwis webpark.pl został zamknięty, po zamknięciu zostały usunięte dane dotyczące kont w tym serwisie – w tym dotyczące www.zgsopo.webpark.pl, to znaczy, że Wirtualna Polska S.A. nie mogła od końca maja 2011 roku zmienić stanu znanego sędzi Beacie Stój na dzień 11 grudnia 2012 r. i potwierdzonego przez nią podaniem postanowieniu wydanym tego dnia – Załącznik 11: Istotnie z informacji uzyskanych od Wirtualnej Polski wynika, że strona www.zgsopo.webpark.pl założona została przez osobę mieszkającą w Warszawie,

 

W dniu 15 marca 2016 r. sędzia Beata Stój wydała postanowienie o umorzeniu postępowania przeciwko mnie z powodu ustania karalności wszystkich 18 czynów, które przypisała mi prokurator Radosława Ridan aktem oskarżenia z dnia 12 czerwca 2006 r.. Podała – Załącznik 14:

CELEM OGRANICZENIA OBJĘTOŚCI NINIEJSZEGO EMAIL’A USUNĄŁEM Z PISMA DO RPO TREŚĆ POSTANOWIENIA SĘDZI B. STÓJ Z DNIA 15 MARCA 2016 R. STANOWI ONO ZAŁĄCZNIK 2.14 DO E’MAIL’A

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, postanowienie sędzi

Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r. – Załącznik 14

Wskazać należy, że sędzia Beata Stój przypisując w postanowieniu z dnia 15 marca 2016 r. mnie sprawstwo każdego z 18 czynów, które przypisała mi prokurator Radosława Ridan w akcie oskarżenia z dnia 12 czerwca 2006 r. i podając jako miejsce ich popełnienia Kraków powołała się w uzasadnieniu do tego postanowienia wyłącznie na treść pism publikowanych na stronach www.zgsopo.webpark.pl i zkekus.w.interia.pl, tj. na stan prawny sprawy sprzed:

  1. wniesienia przez Prokuratora Generalnego kasacji z dnia 23 sierpnia 2011 r., w którym ten podał między innymi, że – Załącznik 4: „Na żądanie Sądu Rejonowego w Dębicy portal Interia PL udzielił odpowiedzi, że strona zkekus.w.interia.pl została założona w dniu 26 października 2004 r., a użytkownik nie podał swoich danych osobowych, zaś portal Wirtualna Polska poinformował, że strona www.zgsopo.webpark.pl należy do Krzysztofa Łapaja zamieszkałego w Warszawie ul. /adres – ZKE/ (k.3098-3099 i 3183).
    (…) W realiach niniejszej sprawy, zebrany materiał dowodowy nie pozwala na ustalenie, czy Zbigniew Kękuś jest sprawcą, współsprawcą, podżegaczem, pomocnikiem, czy teść w ogóle nie miał świadomości, że pisma przez niego sporządzone, a skierowane do różnych instytucji zostaną zamieszczone na wskazanych stronach internetowych.
  2. wydania przez Sąd Najwyższy wyroku wznowieniowego z dnia 26 stycznia 2012 r., w którym Sąd podał – Załącznik 5: „Sąd Najwyższy zważył co następuje. Kasacja okazała się zasadna. Ma rację skarżący, że analiza akt przedmiotowej sprawy wskazuje na to, iż w zakresie rozstrzygnięć zawartych w punktach II i XVIII zaskarżony wyrok został wydany na podstawie niepełnego materiału dowodowego oraz bez wszystkich okoliczności, co stanowi naruszenie art. 366 § 1 k.p.k.”

 

Jak wyjaśniłem powyżej, zarzuty Prokuratora Generalnego z kasacji z dnia 23 sierpnia 2011 r. i Sądu Najwyższego z wyroku z dnia 26 stycznia 2012 r. dotyczą każdego z 18 czynów, które przypisali mi prokurator Radosława Ridan aktem oskarżenia z dnia 12.06.2006 r., a po niej sędzia Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasz Kuczma wyrokiem z dnia 18 grudnia 2007 r. Każdy z nich został bowiem – według ustaleń prokurator R. Ridan mających potwierdzenie w sporządzonych przez nią opisach – popełniony:

  1. w Krakowie,
  2. za pośrednictwem stron www.zgsopo.webpark.pl i zkekus.w.interia.pl.

 

xxx

 

W odniesieniu do zarzutu przypisanego mi przez prokurator R. Ridan w pkt. XVII aktu oskarżenia z dnia 12.06.2006 r. z art. 226 § 3 k.k. i opisanego przez nią jako – Załącznik 1: „Akt oskarżenia przeciwko Zbigniewowi Kękusiowi o przest. z art. (…) 226 § 3 kk i art. 212 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk (…). Na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, a to zeznań świadków (…) Andrzeja Zolla (k:256-257)Oskarżam Zbigniewa Kękusia (…) ojca dwojga dzieci w wieku 19 i 15 lat pozostających na jego utrzymaniu, z zawodu ekonomistę, zatrudnionego jako Dyrektor Obszaru Zarządzania Zakupami, Nieruchomościami i Kosztami Banku Zachodniego WBK SA (…) o to, że: (…) XVII. w okresie od stycznia 2003r. do maja 2005r. – w Krakowie działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu – za pośrednictwem portalu internetowego Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca – www.zgsopo.webpark.pl i założonej przez siebie strony pod domeną zkekus.w.interia.plznieważył Andrzeja Zolla piastującego urząd Rzecznika Praw Obywatelskich używając wobec niego słów obraźliwych i pomówił go o takie postępowanie i właściwości, które mogą poniżyć go w opinii publicznej i narazić na utratę zaufania potrzebnego dla piastowanego urzędu to jest o przest. z art. 226 § 3 kk i art. 212 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk.” sędzia Beata Stój podała postanowieniu z dnia 15 marca 2016 r. – Załącznik 14: „Zbigniew Kękuś lżył i znieważał również Andrzeja Zolla, który w okresie wskazanym w punkcie II.17 postanowienia pełnił funkcję Rzecznika Praw Obywatelskich. Rzecznik Praw Obywatelskich jest organem konstytucyjnym wymienionym między innymi w art. 208 Konstytucji.”

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, postanowienie sędzi

Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r. – Załącznik 14

 

Wskazać zatem należy, że:

  1. Artykuł 226 § 3 k.k. stanowi: Kto publicznie znieważa lub poniża konstytucyjny organ Rzeczypospolitej Polskiej, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.”
  2. w kolejnych edycjach wydawanego – od kilkunastu lat – pod redakcją naukową byłego rzecznika praw obywatelskich prof. dr hab. Andrzeja Zolla „Komentarza do kodeksu karnego część szczególna” prezentowane jest jako słuszne wskazanie doktryny prawnej, według którego Rzecznik Praw Obywatelskich nie jest konstytucyjnym organem Rzeczypospolitej PolskiejZałącznik 13: „Przedmiotem czynności wykonawczej typu czynu zabronionego opisanego w art. 226 § 3 są konstytucyjne organy Rzeczypospolitej Polskiej. Zakres znaczeniowy tego terminu jest sporny w doktrynie (por. A. Zoll (w: ) Kodeks Karny …, red. A. Zoll, s. 736. (…) W doktrynie słusznie jednak wskazano, iż nie każdy organ konstytucyjny jest jednocześnie organem Rzeczypospolitej Polskiej, tzn. takim, który jest powiązany z wykonywaniem jednego z trzech rodzajów władzy w odniesieniu do państwa. Według tego poglądu organami RP są zatem tylko: Sejm, Senat, Prezydent RP, Rada Ministrów, ministrowie, Trybunał Konstytucyjny, Sąd Najwyższy, Naczelny Sąd Administracyjny.

Dowód: Kodeks karny część szczególna, Tom II, Komentarz do art. 117 – 277 k.k. pod redakcją naukową Andrzeja Zolla, 4 wydanie, 2013 r., LEX Wolters Kluwer business, s. 1131 – Załącznik 13

  1. tożsame z przedstawianym w Komentarzu do kodeksu karnego pod redakcją naukową prof. dr. hab. Andrzeja Zolla stanowisko, że Rzecznik Praw Obywatelskich będąc organem konstytucyjnym nie jest konstytucyjnym organem Rzeczypospolitej Polskiej prezentuje ogromna większość ekspertów w dziedzinie prawa karnego, jak niżej wymienieni:
    1. Przedmiotem ochrony art. 128 są jedynie konstytucyjne organy RP, których ustrój i kompetencje zostały określone w Konstytucji. Są nimi niewątpliwie Prezydent, Sejm, Senat oraz Rząd (Rada Ministrów). W literaturze wyrażono pogląd, że ochronie z art. 128 nie podlegają inne organy państwowe, do których zadań nie należy reprezentowanie Rzeczypospolitej, jakTrybunał Konstytucyjny, Rzecznik Praw Obywatelskich, Najwyższa Izba Kontroli, Sąd Najwyższy i sądy powszechne, a także poszczególni ministrowie i kierownicy rządowych organów administracji (por. J. Wojciechowski, Komentarz, s. 245; S. Hoc (w:) O. Górniok i in. Komentarz, t. II. s. 44.).”Źródło: Andrzej Marek, Kodeks karny. Komentarz. 5 wydanie, Lex a Wolter Kluwer business, 2010 r. s. 343
    2. Głównym przedmiotem ochrony są organy konstytucyjne RP – ich istnienie i niezakłócone funkcjonowanie. Nie budzi wątpliwości, że ochroną objęty jest Sejm, Senat, Prezydent, Rada Ministrów. Kontrowersyjne jest objęcie ochroną wynikającą z tego przepisu innych organów państwowych (RPO, Trybunał Konstytucyjny, SN, sądy powszechne, ministrowie). Marek uważa, że nie korzystają one z tej ochrony, ponieważ nie reprezentują Państwa (Marek, Komentarz, s. 360). Kardas natomiast uważa, iż TK, SN, NSA i TS powinny z tej ochrony korzystać, ponieważ wynika to z zasady trójpodziału władzy. Nie podlegają natomiast RPO, NIK, sądy powszechne, administracyjne i wojskowe, wojewodowie oraz organy samorządu terytorialnego (Kardas (w:) Zoll II, s. 69-70; tak też Stefański II, s. 64).”Źródło: Komentarz do art.128 kodeksu karnego (Dz.U.97.88.553), [w:] M. Mozgawa (red.), M. Budyn-Kulik, P. Kozłowska-Kalisz, M. Kulik, Kodeks karny. Komentarz praktyczny, Oficyna, 2010, wyd. III., s. 289
  2. na prezentowane w Komentarzu do kodeksu karnego pod redakcją naukową prof.. dr. hab. Andrzeja Zolla wskazanie doktryny prawnej, że Rzecznik Praw Obywatelskich będąc organem konstytucyjnym nie jest konstytucyjnym organem Rzeczypospolitej Polskiej powołują się organy sprawiedliwości w ich orzecznictwie i tak, na przykład, asesor Prokuratury Rejonowa Warszawa Śródmieście Marcin Górski, podał w postanowieniu z dnia 30 lipca 2010 r. /sygn. akt 1 Ds. 806/10/MG podał m.in.: „Zgodnie z jednym z poglądów prezentowanych w doktrynie prawa karnego Rzecznik Praw Obywatelskich nie jest związany z wykonywaniem żadnego z trzech rodzajów władzy, ustawodawczej, wykonawczej bądź sądowniczej, w związku z czym nie można go uznać za konstytucyjny organ Rzeczypospolitej a jedynie za organ konstytucyjny, co wyklucza możliwość kwalifikowania znieważenia i zniesławienia Rzecznika Praw Obywatelskich z art. 226 § 3. Powyższy pogląd prezentowany jest m.in. w Komentarzu do części szczególnej kodeksu karnego opracowanego pod redakcją prof. dr hab. Andrzeja Zolla.

Dowód: Prokuratura Rejonowa Warszawa Śródmieście, sygn. akt 1 Ds.806/10/MG, postanowienie

asesora Marcina Górskiego z dnia 30 lipca 2010r.

 

Jeśli Rzecznik Praw Obywatelskich będąc organem konstytucyjnym, nie jest – według wskazania doktryny prawnej prezentowanego przez prof. Andrzeja Zolla, a także innych ekspertów w dziedzinie prawa karnego jako słuszne – konstytucyjnym organem Rzeczypospolitej Polskiej, to czyn przypisany mi przez prokurator Radosławę Ridan z art. 226 § 3 k.k. i opisany, jak wyżej nie wypełnia znamion czynu określonego jako przestępstwo w art. 226 § 3 k.k.

Z podanych wyżej przyczyn sędzia Beata Stój uznała mnie za winnego popełnienia czynu przypisanego mi przez prokurator Radosławę Ridan w pkt. XVII aktu oskarżenia z rażącym naruszeniem prawa materialnego określonego w art. 226 § 3 k.k., a także z oczywistym i rażącym naruszeniem prawa określonego w:

  1. artykule 42.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej: „Odpowiedzialności karnej podlega ten tylko, kto dopuścił się czynu zabronionego pod groźbą kary przez ustawę obowiązującą w czasie jego popełnienia. Zasada ta nie stoi na przeszkodzie ukaraniu za czyn, który w czasie jego popełnienia stanowił przestępstwo w myśl prawa międzynarodowego”.
  2. artykule 7.1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności:Nikt nie może być uznany za winnego popełnienia czynu polegającegona działaniu lub zaniechaniu działania, którego według prawawewnętrznego lub międzynarodowego nie stanowił czynu zagrożonego karą w czasie jego popełnienia”.
  3. artykule 15.1 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych: Nikt nie może być skazany za czyn lub zaniechanie, które w myśl prawa wewnętrznego lub międzynarodowego nie stanowiły przestępstwa w chwili ich popełnienia.

xxx

 

W związku z powyższym, tj. ponieważ:

  1. sędzia Beata Stój przypisując mi w postanowieniu z dnia 15 marca 2016 r. sprawstwo każdego z 18 czynów, które przypisała mi prokurator Radosława Ridan aktem oskarżenia z dnia 12 czerwca 2006 r.:
    1. powołała się w uzasadnieniu do postanowienia na stan prawny sprawy do sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ sprzed:
      1. kasacji wniesionej w dniu 23 sierpnia 2011 r. przez Prokuratora Generalnego do Sądu Najwyższego /Załącznik 4/ na moją korzyść od wyroku sędziego Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasza Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r., sygn. akt II K 451/06,
      2. wydanego przez Sąd Najwyższy w dniu 26 stycznia 2012 r. wyroku wznowieniowego na moją korzyść /Załącznik 5/ od wyroku sędziego Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasza Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r., sygn. akt II K 451/06,
    2. poświadczyła w postanowieniu z dnia 11 grudnia 2012 r. – tj. wydanym po wydaniu przez Sąd Najwyższy wyroku wznowieniowego z dnia 26 stycznia 2012 r. /Załącznik 5/ jej wiedzę o tym, że – Załącznik 11: „Istotnie z informacji uzyskanych od Wirtualnej Polski wynika, że strona www.zgsopo.webpark.pl założona została przez osobę mieszkającą w Warszawie, niemniej nie ustalono, kto i gdzie założył stronę http:/zkekus.w.interia.pl/, na której także umieszczano obraźliwe treści.
      (…) Na marginesie należy zauważyć, że przekazanie sprawy według właściwości do innego sądu może nastąpić jedynie wtedy, gdy właściwość ta nie budzi wątpliwości, tymczasem w niniejszej sprawie są uzasadnione wątpliwości co do miejsca popełnienia czynów.
  2. czyn przypisany mi przez sędzię Beatę Stój w pkt. XVII postanowienia z dnia 15 marca 2016 r. z art. 226 § 3 k.k. nie wypełnia znamion czynu określonego jako przestępstwo w art. 226 § 3 k.k. ponieważ według wskazania doktryny prawnej prezentowanego jako słuszne przez wielu ekspertów w dziedzinie prawa karnego – w tym przez byłego rzecznika praw obywatelskich prof. dr. hab. Andrzeja Zolla – Rzecznik Praw Obywatelskich będąc organem konstytucyjnym nie jest konstytucyjnym organem Rzeczypospolitej Polskiej

wnoszę oraz informuję, jak na wstępie.

 

 

Zbigniew Kękuś

 

Załączniki:

  1. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, akt oskarżenia prokurator Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r., sygn. 1 Ds. 39/06/S
  2. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, postanowienie Sądu Najwyższego /SSN Józef Szewczyk, SSN Andrzej Deptuła, SSN Andrzej Siuchniński/ z dnia 27 października 2006 r.
  3. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10 /, wyrok sędziego Tomasza Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r.
  4. Prokuratura Generalna, sygn. akt PG IV KSK 699/11, Kasacja z dnia 22 sierpnia 2011 r. od prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 18 grudnia 2007 r., sygnatura akt II K 451/06
  5. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. akt IV KK 272/11
  6. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, wyrok Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 15.09.2010 r.
  7. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13, /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ pismo prezesa Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca Krzysztofa Łapaja z dnia 15 marca 2007 r. do ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobro
  8. Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ pismo „Wirtualna Polska” z dnia 6 sierpnia 2007r., karty 3098, 3099
  9. Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ pismo „Wirtualna Polska” z dnia 6 lipca 2007r., karty 3040, 3041
  10. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13, pismo INTERIA.PL.S.A. z dnia 1 października 2007r. karta 3183
  11. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 11 grudnia 2012 r.
  12. Grupa Wirtualna Polska sp. z o.o., sprawa: SPR/285/08/2015, Nr Rejestru: PWY/000270/08/2015, pismo z dnia 12 sierpnia 2015 r.
  13. Kodeks karny część szczególna, Tom II, Komentarz do art. 117 – 277 k.k. pod redakcją naukową Andrzeja Zolla, 4 wydanie, 2013 r., LEX Wolters Kluwer business, s. 1131
  14. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r.

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Kraków, dnia 8 sierpnia 2016 r.

Zbigniew Kękuś

Pan

Adam Bodnar

Rzecznik Praw Obywatelskich

Al. Solidarności 77

00-090 Warszawa

 

Sygn. akt:

  1. Sądu Rejonowego w Dębicy: II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/
  2. Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód: 1 Ds. 39/06/S

 

Dotyczy:

  1. Zawiadomienie o wycofaniu przeze mnie wniosku z pisma z dnia 2 maja 2016 r. do Rzecznika Praw Obywatelskich o wniesienie przez Rzecznika kasacji na moją korzyść od prawomocnego postanowienia sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt II K 407/13.
  2. Wniosek o sporządzenie i doręczenie mi wyjaśnienia, czy po złożeniu przeze mnie pismem z dnia 2 maja 2016 r. /data wpływu 4 maja 2016 r./ wniosku o wniesienie kasacji na moją korzyść od prawomocnego postanowienia sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r., kończącego prowadzone przez Sąd Rejonowy w Dębicy od dnia 14 listopada 2006 r. postępowanie przeciwko mnie do sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, Rzecznik Praw Obywatelskich:
    1. zażądał doręczenia Rzecznikowi przez Sąd Rejonowy w Dębicy akt sprawy sygn. II K 407/13, jeśli tak:
      1. z jaką datą skierował Rzecznik żądanie,
      2. z jaką datą akta sprawy Sądu Rejonowego w Dębicy, sygn. II K 407/13, wpłynęły do Biura Rzecznika Praw Obywatelskich,
    2. zbadał zgłoszoną przeze mnie sprawę na miejscu, tj. w Sądzie Rejonowym w Dębicy,
  3. Wniosek – jeśli Rzecznik zbadał zgłoszoną przeze mnie sprawę – o sporządzenie i doręczenie mi wyjaśnienia, z jakich przyczyn Rzecznik nie doręczył mi do dnia wysłania przeze mnie niniejszego pisma informacji o stanowisku Rzecznika w sprawie mojego wniosku z pisma z dnia 2 maja 2016 r.
  4. Wniosek – jeśli Rzecznik Praw Obywatelskich nie zażądał od Sądu Rejonowego w Dębicy wydania akt sprawy sygn. II K 407/13, ani nie zbadał sprawy na miejscu – o sporządzenie i doręczenie mi wyjaśnienia, z jakich przyczyn.
  5. Wniosek o sporządzenie i doręczenie mi odpowiedzi na wnioski jak w pkt. I, II, III bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie miesiąca od daty wpływu niniejszego pisma.
  6. Zawiadomienie, że kopia niniejszego pisma zostanie umieszczona w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl.

 

Część I Przepisy prawa

 

  1. Artykuł 521 Kodeksu postępowania karnego: „Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny, a także Rzecznik Praw Obywatelskich, może wnieść kasację od każdego prawomocnego orzeczenia sądu kończącego postępowanie.
  2. Artykuł 12 ustawy z dnia 15 lipca 2007 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich: „Podejmując sprawę Rzecznik może: 1) samodzielnie prowadzić postępowanie wyjaśniające.
  3. Artykuł 13 ustawy z dnia 15 lipca 2007 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich: „1. Prowadząc postępowanie, o którym mowa w art. 12 pkt 1, Rzecznik ma prawo:
    1)
    zbadać, nawet bez uprzedzenia, każdą sprawę na miejscu,
    (…) 3) żądać przedłożenia informacji o stanie sprawy prowadzonej przez sądy, a także prokuraturę i inne organy ścigania oraz
    żądać do wglądu w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich akt sądowych i prokuratorskich oraz akt innych organów ścigania po zakończeniu postępowania i zapadnięciu rozstrzygnięcia.

Część II Uzasadnienie

 

Pismem z dnia 2 maja 2016 r. skierowanym do Rzecznika Praw Obywatelskich złożyłem – Załącznik 1: „Pan Adam Bodnar Rzecznik Praw Obywatelskich, Al. Solidarności 77, 00-090 Warszawa Dotyczy:

  1. Wniosek – na podstawie: /przepisy prawa – ZKE/ – o wniesienie przez Rzecznika Praw Obywatelskich kasacji do Sądu Najwyższego na moją korzyść od postanowienia sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ o umorzenie postępowania z powodu ustania karalności czynów /art. 17 § 1 k.p.k., w zw. z art. 101 § 2 k.k. i art. 102 k.k./ – Załącznik 14
  2. Wniosek o przedstawienie Sądowi Rejonowemu w Dębicy w kasacji jak w pkt. I zarzutu rażącego i mającego wpływ na treść postanowienia z dnia 15 marca 2016 r. naruszenia:
    1. prawa procesowego określonego w art. 366 § 1 k.p.k. w przypadku każdego z 18 przypisanych mi czynów,
    2. prawa materialnego określonego w art. 226 § 3 k.k., w przypadku czynu przypisanego mi w pkt. II.17.
  3. Wniosek o złożenie w kasacji jak w pkt. I wniosku do Sądu Najwyższego o wydanie wyroku uniewinniającego mnie od każdego z 18 czynów przypisanych mi przez sędzię Sądu Rejonowego w Dębicy Beatę Stój w postanowieniu z dnia 15 marca 2016 r., z powodu:
    1. w przypadku każdego z 18 przypisanych mi czynów rażącego i mającego wpływ na treść postanowienia naruszenia prawa procesowego określonego w art. 366 § 1 k.p.k., w tym – patrz: pkt III.2
    2. w przypadku czynu przypisanego mi w pkt. II.17 postanowienia rażącego i mającego wpływ na treść postanowienia naruszenia prawa materialnego określonego w art. 226 § 3 k.k.”

Dowód: Pismo Z. Kękusia z dnia 2 maja 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara – Załącznik 1

 

Pismo jak wyżej wysłałem przesyłką listową poleconą priorytetową, numer (00)759007734021387412; patrz: Potwierdzenie Nadana przesyłki listowej poleconej – Załącznik 1:

Dowód: Pismo Z. Kękusia z dnia 2 maja 2016 r. do Rzecznika Praw Obywatelskich Adama Bodnara –

Załącznik 1

 

Przesyłka listowa polecona wpłynęła do Biura Rzecznika Praw Obywatelskich w dniu 4 maja 2016 r. co potwierdza:

data „04.05.16” umieszczona przez pracownika Biura RPO na Potwierdzeniu Odbioru przesyłki listowej poleconej nr (00)759007734021387412 – Załącznik 2:
Dowód: Potwierdzenie Odbioru w dniu 4 maja 2016 r. przez Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich przesyłki

listowej poleconej nr (00)759007734021387412 – Załącznik 2

 

Do dnia wysłania przeze mnie niniejszego pisma nie otrzymałem stanowiska Rzecznika Praw Obywatelskich w sprawie zgłoszonej przeze mnie pismem z dnia 2 maja 2016 r.

 

Pragnę poinformować, że pismem z dnia 13 czerwca 2016 r. skierowanym do ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego złożyłem: „Pan Zbigniew Ziobro Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny Prokuratura Krajowa ul. Rakowiecka 26/30 02-528 Warszawa Dotyczy:

  1. Wniosek – na podstawie /przepisy prawa – ZKE/ o wniesienie przez Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnego do Sądu Najwyższego kasacji na moją korzyść od postanowienia sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ o umorzeniu postępowania z powodu ustania karalności czynów /art. 17 § 1 k.p.k., w zw. z art. 101 § 2 k.k. i art. 102 k.k./ – Załącznik 22.
  2. Wniosek o przedstawienie przez Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnego Sądowi Rejonowemu w Dębicy w kasacji jak w pkt. I zarzutów rażącego i mającego wpływ na treść postanowienia z dnia 15 marca 2016 r. naruszenia:
    1. prawa procesowego określonego w art. 366 § 1 k.p.k. w przypadku każdego z 18 przypisanych mi czynów,
    2. prawa materialnego określonego w art. 226 § 3 k.k., w przypadku czynu przypisanego mi w pkt. II.17.”

 

W odpowiedzi otrzymałem pismo z dnia 27 lipca 2016 r. prokuratora Prokuratury Regionalnej we Wrocławiu delegowanego do Prokuratury Krajowej Krzysztofa Domagały, o treści – Załącznik 3: „Warszawa, dnia 27.07.2016 r. Rzeczpospolita Polska Prokuratura Krajowa Departament Postępowania Sądowego /adres – ZKE/ PK IV Ksk 1046.2016 Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ Uprzejmie informuję, że Pana wniosek o wywiedzenie kasacji od postanowienia Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 15.03.2016 r., sygn. II K 407/13 zostanie rozpoznany po zbadaniu akt głównych, które zostały przesłane na żądanie tutejszego Departamentu z Sądu Rejonowego w Dębicy (łącznie 33 tomy).

Z uwagi na znaczny wzrost wpływu spraw, w tym konieczność zachowania w innych sprawach nieprzekraczalnych terminów wywodzenia kasacji na niekorzyść, sprawa II K 407/13 (w której można wnieść kasację w każdym czasie) – zostanie zbadana w miesiącu sierpniu 2016 r. Krzysztof Domagała prokurator Prokuratury Regionalnej we Wrocławiu delegowany do Prokuratury Krajowej”
Dowód: Prokuratura Krajowa Departament Postępowania Sądowego, sygn. akt PK IV Ksk 1046.2016, pismo

prokuratora Krzysztofa Domagały z dnia 27 lipca 2016 r. – Załącznik 3

 

W związku z powyższym wnoszę oraz informuję jak na wstępie.

 

Zbigniew Kękuś

 

Załączniki:

  1. Pismo Z. Kękusia z dnia 2 maja 2016 r. do Rzecznika Praw Obywatelskich Adama Bodnara
  2. Potwierdzenie Odbioru w dniu 4 maja 2016 r. przez Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich przesyłki listowej poleconej nr (00)759007734021387412
  3. Prokuratura Krajowa Departament Postępowania Sądowego, sygn. akt PK IV Ksk 1046.2016, pismo prokuratora Krzysztofa Domagały z dnia 27 lipca 2016 r.

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Kraków, dnia 10 października 2016 r.

Zbigniew Kękuś

 

Pan

Adam Bodnar

Rzecznik Praw Obywatelskich

Al. Solidarności 77

00-090 Warszawa

 

Dotyczy:

  1. Wniosek o sporządzenie i doręczenie mi informacji publicznej w postaci informacji, jakie są – wg stanu na październik 2016 r. – kwoty wynagrodzenia miesięcznego brutto:
    1. dyrektora Zespołu Prawa Cywilnego Biura RPO Kamilli Dołowskiej,
    2. głównego specjalisty w Zespole Prawa Cywilnego Biura RPO Michała Kubalskiego,
    3. dyrektora generalnego Biura RPO Katarzyny Jakimowicz,
    4. Beaty Stalmach.
  2. Wniosek o sporządzenie i doręczenie mi odpowiedzi na wniosek jak w pkt. I bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie miesiąca od daty wpływu niniejszego pisma.
  3. Zawiadomienie, że kopia niniejszego pisma zostanie umieszczona w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl.

 

Uzasadnienie

 

Pismem z dnia 12 września 2016 r. skierowanym do Pana złożyłem – Załącznik 1: „Pan Adam Bodnar Rzecznik Praw Obywatelskich Al. Solidarności 77 00-090 Warszawa Sygn. akt Sądu Rejonowego w Dębicy: II K 407/13 Dotyczy:

  1. Wniosek o sporządzenie i doręczenie mi informacji publicznej w postaci informacji, jaka jest obecnie – wg stanu na wrzesień 2016 r. – kwota wynagrodzenia miesięcznego brutto dyrektora Zespołu Prawa Rodzinnego Biura RPO Kamilli Dołowskiej.
  2. Wniosek o sporządzenie i doręczenie mi odpowiedzi na wniosek jak w pkt. I bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie miesiąca od daty wpływu niniejszego pisma.
  3. Zawiadomienie, że kopia niniejszego pisma zostanie umieszczona w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl.”

Dowód: Pismo Z. Kękusia z dnia 12 września 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara –

Załącznik 1

 

W odpowiedzi otrzymałem pismo z dnia 26 września 2016 r. dyrektora generalnego Biura Rzecznika Praw Obywatelskich Katarzyny Jakimowicz o treści – Załącznik 2: „Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich Biuro Dyrektora Generalnego BDG-WZK.0134.16.2016 Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ Szanowny Panie, w odpowiedzi na Pana pismo z dnia 12 września 2016 r. dotyczące udostępniania informacji publicznej trybie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tj. Dz.U. z 2015 r. poz. 2058 z późn. zm.) w postaci danych o wynagrodzeniu o. Kamilli Dołowskiej Dyrektora Zespołu Prawa Rodzinnego Biura Rzecznika Praw Obywatelskich, uprzejmie informuję, że w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich nie ma Zespołu Prawa Rodzinnego i w związku tym proszę o sprecyzowanie, którego stanowiska dotyczy Pana wniosek o podanie wysokości wynagrodzenia. Z poważaniem DYREKTOR GENERALNY Katarzyna Jakimowicz”
Dowód: Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich Biuro Dyrektora Generalnego, sygn. akt BDG-WZK.0134.16.2016,

pismo dyrektora generalnego Katarzyny Jakimowicz z dnia 26 września 2016 r. – Załącznik 2

 

W związku z powyższym uprzejmie wyjaśniam, że mój wniosek nie dotyczył stanowiska, lecz osoby, tj. zatrudnionej w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich Kamilli Dołowskiej, która wygląda tak – Załącznik 3:

Źródło: Kamilla Dołowska, strona internetowa Rzecznika Praw Obywatelskich – Załącznik 3

 

Nie wiem, w której jednostce Biura RPO jest zatrudniona i na jakim stanowisku pracuje Beata Stalmach, która w dniu 6 października 2016 r. spotkała się w Biurze RPO ze mną oraz towarzyszącym mi prezesem Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca Krzysztofem Łapajem.

Wnoszę jak na wstępie

 

Zbigniew Kękuś

 

Załączniki:

  1. Pismo Z. Kękusia z dnia 12 września 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara
  2. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich Biuro Dyrektora Generalnego, sygn. akt BDG-WZK.0134.16.2016, pismo dyrektora generalnego Katarzyny Jakimowicz z dnia 26 września 2016 r.
  3. Kamilla Dołowska, strona internetowa Rzecznika Praw Obywatelskich

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Kraków, dnia 16 czerwca 2016 r.

Zbigniew Kękuś

Pan

Adam Bodnar

Rzecznik Praw Obywatelskich

Al. Solidarności 77

00-090 Warszawa

 

Dotyczy:

  1. Zawiadomienie o złożeniu przeze mnie pismem z dnia 14 czerwca 2016 r. do marszałka Sejmu Marka Kuchcińskiego wniosku: „Wniosek – na podstawie art. 7.2 i art. 7.4 ustawy z dnia 15 lipca 1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich – o zgłoszenie przez Marszałka Sejmu wniosku o podjęcie przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej uchwały w sprawie odwołania Adama Bodnara z urzędu Rzecznika Praw Obywatelskich z powodu sprzeniewierzenia się ślubowaniu złożonemu przed Sejmem Rzeczypospolitej Polskiej.”
  2. Wniosek o sporządzenie i doręczenie mi – bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie miesiąca od daty wpływu niniejszego pisma -wyjaśnienia, czy jest Pan:

1. Żydem,

2. homoseksualistą

3. Żydem homoseksualistą.

  1. Zawiadomienie, że:
    1. kopie dokumentów poświadczających zdarzenia opisane w niniejszym piśmie są umieszczone w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl,
    2. kopia niniejszego pisma zostanie umieszczona w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl.

 

U nas w Polsce nie wolno było dotykać Żyda pod groźbą obruszenia się całej niemal myślącej inteligencji narodu”.

Źródło: Feliks Koneczny, „Cywilizacja żydowska”, Wydawnictwo ANTYK Marcin Dybowski, Komorów 1997

 

Rzecznikiem może być obywatel polski wyróżniający się wiedzą prawniczą, doświadczeniem zawodowym oraz wysokim autorytetem ze względu na swe walory moralne i wrażliwość społeczną.”

Artykuł 2 ustawy z 15 lipca 1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich

 

Uzasadnienie

 

Informuję, że pismem z dnia 14 czerwca 2016 r. do marszałka Sejmu Marka Kuchcińskiego złożyłem – Załącznik 1: „Pan Marek Kuchciński Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej ul. Wiejska 4/6/8 00-902 Warszawa Dotyczy:

  1. Wniosek – na podstawie art. 7.2 i art. 7.4 ustawy z dnia 15 lipca 1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich – o zgłoszenie przez Marszałka Sejmu wniosku o podjęcie przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej uchwały w sprawie odwołania Adama Bodnara z urzędu Rzecznika Praw Obywatelskich z powodu sprzeniewierzenia się ślubowaniu złożonemu przed Sejmem Rzeczypospolitej Polskiej.
  2. Zawiadomienie, że z powodu sprzeniewierzenia się przez rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara ślubowaniu złożonemu przed Sejmem Rzeczypospolitej Polskiej sędzia Sądu Rejonowego w Dębicy Beata Stój uznała mnie postanowieniem z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt II K 407/13, za winnego popełnienia przypisanego mi z art. 226 § 3 k.k. i art. 212 § 2 k.k. przestępstwa opisanego jako znieważenie i zniesławienie konstytucyjnego organu Rzeczypospolitej Polskiej, Rzecznika Praw Obywatelskich, w osobie sprawującego ten urząd Andrzeja Zolla.
  3. Zawiadomienie, że zachowanie rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara wypełnia przesłankę sprzeniewierzenia się przez Rzecznika Praw Obywatelskich złożonemu ślubowaniu opisaną w utrwalonej doktrynie jako uporczywej bezczynności Rzecznika, przejawiającej się w niepodejmowaniu działań na rzecz ochrony praw i wolności obywatelskich w sprawach, w których w sposób nie budzący wątpliwości pożądana byłaby aktywność Rzecznika” i zaprezentowaną mi przez posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, prezesa partii Prawo i Sprawiedliwość Jarosława Kaczyńskiego w piśmie do mnie z dnia 25 czerwca 2012 r., sygn. akt BP-S-174/06Załącznik 6.”

Dowód: Pismo Z. Kękusia z dnia 14 czerwca 2016 r. do marszałka Sejmu Marka Kuchcińskiego – Załącznik 1

 

Wniosek jak w pkt. II str. 1 niniejszego pisma kieruję do Pana ponieważ staram się dociec przyczyn Pana, jako człowieka i jako Rzecznika Praw Obywatelskich, zachowania, tj. chronienia przez Pana interesów Żydów, homoseksualistów i Żydów homoseksualistów w tym chronienia – jako Rzecznik Praw Obywatelskich – interesów Żydów, którzy, jak poniemiecki Żyd, były RPO Andrzej Zoll, w relacjach z nie-Żydami ponad prawo polskie, konstytucyjne i ustawowe, przedkładają wytyczne Talmudu:

Tylko Żydzi są ludźmi, goje nie są ludźmi, tylko bydłem”

Talmud, Keritot 6b

 

Wszystkie nieżydowskie dzieci są zwierzętami

Talmud, Yebamoth 98a

 

W czasie procesu sądowego wolno oszukiwać, żeby Żyd zawsze wygrał.”

Talmud, Baba Kamma, 113b

 

Grupami docelowymi Pana, jako człowieka i jako Rzecznika Praw Obywatelskich, aktywności są najwyraźniej wyłącznie Żydzi i homoseksualiści, w tym Żydzi homoseksualiści. Nie-Żydzi i nie-pederaści nie mogą na Pana liczyć.

Przypomnę, że latem 2011 r. sąd skierował na badania psychiatryczne Jarosława Kaczyńskiego.

W wydaniu z dnia 1 lipca 2011 r. „Gazeta Wyborcza” podała:„Sędzia, który zdecydował o wysłaniu Jarosława Kaczyński na badania psychiatryczne, został wyłączony ze sprawy. (…) . Jabłoński zdecydował o badaniu Kaczyńskiego przez dwóch biegłych psychiatrów. Obrońca Kaczyńskiego odwołał się, a sąd odwoławczy podtrzymał decyzję o badaniu. Wyznaczono je na 6 lipca. Teraz kiedy sędziego Jabłońskiego wyłączono ze sprawy, dostanie ją inny sędzia i zdecyduje, czy podtrzymać zarządzenie o badaniu Kaczyńskiego.”
Źródło: ES „Sędzia Kaczyńskiego odsunięty”; „Gazeta Wyborcza”, 1 lipca 2011 r., s. 7

 

Wskazać należy, że uzasadnionych wątpliwości co do poczytalności prezesa PiS nabrało czterech sędziów, tj. sędzia Maciej Jabłoński oraz trzech sędziów sądu odwoławczego, którzy oddalili zażalenie J. Kaczyńskiego na postanowienie o poddaniu go badaniom.

Jakkolwiek ponad 40 proc. Polaków chciało, żeby J. Kaczyński poddał się badaniom psychiatrycznym, to w jego przed nimi obronie stanęły tzw. autorytety, w tym Pan, wtedy wiceprezes Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka. „Gazeta Wyborcza” informowała: „(…) Inny pomysł na uniknięcie przez prezesa PiS upokorzenia, jakim byłoby poddanie się – niemal na oczach opinii publicznej – badaniu psychiatrycznemu, ma dr Adam Bodnar, wiceprezes Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka. – Jarosław Kaczyński powinien złożyć skargę konstytucyjną na przepis, który pozwala na przymusowe skierowanie na badanie psychiatryczne w sprawie wytoczonej z oskarżenia prywatnego, a w dodatku dotyczącej przekroczenia granic wolności słowa. (…).”

Źródło: Ewa Siedlecka, „Jak Kaczyński ma wybrnąć z badań psychiatrycznych”; „Gazeta Wyborcza”, 2-3 lipca 2011 r., s. 4

 

Postanowienie o dopuszczeniu dowodu z badań lekarzy biegłych psychiatrów jest niezaskarżalne.

Pan, wiceprezes HFPC radził zatem J. Kaczyńskiemu za pośrednictwem mediów jak ma… obejść prawo.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

W tym samym czasie w sprawie przeciwko mnie rozpoznawanej przez Sąd Rejonowy w Dębicy sędzia Beata Stój ścigając mnie także za przekroczenie granic wolności słowa – w dodatku ścigając mnie drugi raz, tj. po wydaniu na moją korzyść w dniu 15.09.2010 r. przez Sąd Okręgowy w Rzeszowie wyroku uchylającego skazujący mnie wyrok sędziego T. Kuczmy z 18.12.2007 r. – także kierowała mnie na badania psychiatryczne. W związku z powyższym, pismem z dnia 13 lipca 2011 r. skierowanym do Pana, wiceprezesa HFPC złożyłem: „Pan Adam Bodnar Wiceprezes Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka Helsińska Fundacja Praw Człowieka ul. Zgoda 11 00-018 Warszawa Dotyczy:

  1. Wniosek o sporządzenie i doręczenie mi stanowiska Wiceprezesa Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka, czy zgodne z przepisami obowiązującego prawa jest:
    1. wydane przez sędzię Sądu Rejonowego w Dębicy Beatę Stój postanowienie z dnia 15 marca 2011 r. w przedmiocie poddania mnie badaniom psychiatrycznym w postępowaniu Sądu Rejonowego w Dębicy sygn. akt II K 451/06 (obecnie II K 854/10) zakończonym prawomocnym wyrokiem z dnia 18 grudnia 2007 r. skazującym mnie z art. 226 § 1 kk i inne, a następnie wznowionym na moją korzyść wyrokiem Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 15 września 2010 r. (sygn. akt II Ko 283/10).
    2. odmówienie mi przez SSR Beatę Stój sporządzenia uzasadnienia dla postanowienia wydanego przez nią w dniu 15 marca 2011 r. w przedmiocie poddania mnie badaniom psychiatrycznym.
    3. pozbawienie mnie przez sędzię Beatę Stój prawa do zaskarżenia postanowienia wydanego przez nią w dniu 15 marca 2011 r. w przedmiocie poddania mnie badaniom psychiatrycznym.
  2. Wniosek o podanie podstaw prawnych stanowiska, jakie zaprezentuje Adresat niniejszego pisma w odpowiedzi na wnioski, jak w p. I.1, I.2, I.3.”

 

W uzasadnieniu podałem m.in. przepisy Statutu Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka:

  1. Paragraf 8 Statutu Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka:
    „Celem Fundacji jest: (…) 2. Propagowanie praw człowieka jako podstawy funkcjonowania państwa i społeczeństwa. 3. Wzmacnianie w społeczeństwie poszanowania dla godności i praw człowieka. 4. Działanie na rzecz ochrony praw człowieka”.
  2. Paragraf 9 Statutu Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka:
    „Realizując cele wymienione w § 8 Fundacja może: (…)1a. w zakresie przewidzianym stosownymi regulacjami prawnymi powodować wszczęcie postępowań i reprezentować jednostki przed krajowymi i międzynarodowymi organami sądowymi, administracyjnymi i społecznymi, a także występować do tych postępowań w charakterze przedstawiciela społecznego oraz podejmować inne działania prawne mające na celu ochronę praw człowieka.”

 

Jakkolwiek Jarosławowi Kaczyńskiemu udzielał Pan pomocy prawnej za pośrednictwem mediów z własnej woli, to na moje pismo z 13 lipca 2011 r. nigdy Pan nie odpowiedział. Nikt z HFPC na nie nie odpowiedział.

HFPC to taka sama fasada, jak Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich.

W piśmie z dnia 14 czerwca 2016 r. do marszałka Sejmu Marka Kuchcińskiego opisuję, jak mnie Pan traktuje od 9 października 2015 r. jako Rzecznik Praw Obywatelskich, czyli jak Pan chroni interesu Żyda degenerata, byłego RPO Andrzeja Zolla.

 

Zastanawiam się nad przyczynami Pana – w tym już jako Rzecznika Praw Obywatelskich – niechęci do mnie i chronienia przez Pana interesu funkcjonariuszy publicznych, którzy naruszali moich dzieci i moje prawa obywatelskie oraz pozbawiali nas możności korzystania z tych praw.

Co mnie różni od Pana protegowanych, Jarosława Kaczyńskiego i Andrzeja Zolla, to że nie jestem Żydem.

Jak wiadomo jest Pan także zagorzałym obrońcą praw homoseksualistów. W 2011 roku otrzymał Pan od Stowarzyszenia Lambda w Warszawie Nagrodę Tolerancji.

Stowarzyszenie Lambda działa na rzecz społeczności LGBT.

Wskazać zatem należy, że jak ujawnił Janusz Palikot Jarosław Kaczyński jest homoseksualistą:

 

Jeśli Kaczyński ukrywa, że jest gejem, a jest szefem największej partii narodowo-ka­to­lic­kiej,

to okłamuje swoich wyborców. Służby obcych państw wiedzą, że Jarosław Kaczyński jest homoseksuali­stą – powiedział Janusz Palikot w Radiu ZET”

Źródło: http://www.sfora.pl/polska/Palikot-Obce-sluzby-wiedza-ze-Kaczynski-jest-gejem-a1166

 

Z moich z Panem doświadczeń wniosek, że na Pana pomoc – w tym nawet, gdy Pan o nią nie proszony – mogą liczyć wyłącznie Żydzi i homoseksualiści, w tym Żydzi homoseksualiści. Nie-Żydzi i nie-homoseksualiści muszą sobie radzić bez pomocy, chroniącego interesy Żydów rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara.

Być może przyczyną Pana postępowania, chronienia interesów Żydów, homoseksualistów i Żydów homoseksualistów, a ostatnio sprzeniewierzania się przez Pana złożonemu jako RPO przed Sejmem ślubowaniu jest, że sam jest Pan:

  1. Żydem
  2. pederastą
  3. Żydem pederastą.

 

W związku z powyższym wnoszę – w interesie społecznym – jak na wstępie.

 

Zbigniew Kękuś

 

Załączniki:

  1. Pismo Z. Kękusia z dnia 14 czerwca 2016 r. do marszałka Sejmu Marka Kuchcińskiego

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

1 Przepisy ustaw Kodeks karny i Kodeks postępowania karnego przedstawiam w ich brzmieniach, pod rządami których Sąd Rejonowy w Dębicy rozpoznawał sprawę do sygn. akt II K 407/13, tj. sprzed nowelizacji w.w. ustaw, która weszła w życie w dniu 1 lipca 2015 r.