Rzeczpospolita opresyjna – korpus prokuratorów posrańca Zbigniewa Ziobry: prokurator D. Baranowska i prokurator rejonowy M. Lipska

Filary rządu – Minister sprawiedliwości Zbigniew Ziobro”
Źródło: „Filary rządu – Minister sprawiedliwości Zbigniew Ziobro”, Fakt, 16.11.2016, s. 2

 

Ryba psuje się od głowy”

Szanowni Państwo,

 

Niniejszego e-mail’a kieruję do Państwa w interesie społecznym.

Tym razem mam do Państwa prośbę… Zastanówcie się Państwo, uprzejmie proszę, czy Zbigniew Ziobro jest dobrym, skutecznym Prokuratorem Generalnym, czy też bardziej nadaje się do wymiany, jeśli jego podwładni zachowują się w sposób, jak opisałem w poprzednich e-mailach i jak prezentuję w obecnym.

Zbigniew Ziobro zbiera pochlebne opinie od niektórych mediów. „Fakt” nazywa go filarem rządu Beaty Szydło.

Co sądzić o rządzie, którego Zbigniew Ziobro jest filarem, a którego podwładni zachowują się, jak poświadczają dokumenty, które załączam do mail’i kierowanych do Państwa?

Nie szanują Zbigniewa Ziobry jego najniżsi rangą podwładni. Gdyby go szanowali, nie kompromitowali by go, jak go kompromitują. Wcale mnie to nie dziwi, że go nie szanują. Nie zasługuje na szacunek. Robi karierę kosztem innych ludzi.

W poprzednich e-mail’ach wyjaśniałem Państwu, kogo kwalifikuję do kategorii „posraniec” – osobników gorszych od suk…synów, bo jakkolwiek z nich suk…syny, to udają dobrych, generalnie są to osobniki pozujące na innych niż są w rzeczywistości, czasem w tym pozowaniu korzystając ze wsparcia nieobiektywnych, stronniczych, życzliwych im mediów – i dlaczego Zbigniewa Ziobrę z drużyny posrańca Jarosława Kaczyńskiego zaliczam do kategorii posraniec.

W niniejszym prezentuję Państwu dwie członkinie korpusu prokuratorów zarządzanego przez szefa projektu „dobra zmiana Pi” w resorcie sprawiedliwości, prokuratora rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Małgorzatę Lipską i jej podwładną prokurator Dorotę Baranowską.

Informowałem już Państwa o nich.

Prokurator Dorota Baranowska kontynuuje postępowanie wszczęte przeciwko mnie w dniu 6 maja 2014 r. przez prokuratora w.w. Prokuratury Bartłomieja Legutkę.

Ten wszczął i przeprowadził w ramach postępowania przygotowawczego – w okolicznościach, które opisywałem w poprzednich e-mail’ach i o których więcej w załączonych do niego pismach oraz w materiałach umieszczonych na stronie www.kekusz.pl – procedurę pozbawienia mnie wolności przez poddanie mnie obserwacji psychiatrycznej.

Prokurator Dorota Baranowska ją zakończyła. Wydała w dniu 19 sierpnia 2015 r. nakaz Policji zatrzymania mnie w dniu 20 sierpnia 2015 r. i doprowadzenia mnie pod przymusem do Szpitala Specjalistycznego im. dr. J. Babińskiego w Krakowie.

Zatrzymanie mnie przez Policję w dniu 20.08.2015 r. prezentuje film pt. Wczoraj rozmawiał ze Zbigniewem Stonogą, dzisiaj głoduje w psychiatryku! Dr Zbigniew Kękuś pojmany., umieszczony na kanale www.monitorpolski-YouTube.pl, link – https://www.youtube.com/watch?v=j-y2iDNkjdM.

Wypisano mnie ze Szpitala po 4 dobach z powodu prowadzenia przeze mnie protestu głodowego.

Dopiero po tym, gdy mnie pozbawiła wolności, tj. gdy mnie w wyniku prowadzenia przeze mnie protestu głodowego wypisano ze Szpitala, prokurator Dorota Baranowska doszła do wniosku, że jednak… podejmie czynności na rzecz ustalenia, czy było w ogóle fizycznie możliwie popełnienie czynów, za które mnie umieściła w szpitalu psychiatrycznym w wyniku procedury skutecznie przeprowadzonej przez prokuratora Bartłomieja Legutkę.

Napisałem jednak, bo ja i mój, wyznaczony mi z urzędu obrońca adw. Wojciech Wandzel, kierowaliśmy wnioski do prokurator Doroty Baranowskiej o przeprowadzenie przed poddaniem mnie obserwacji psychiatrycznej czynności – eksperymentu procesowego – mających na celu ustalenie, czy było fizycznie możliwe popełnienie czynów, które mi przypisał prokurator Bartłomiej Legutko,

Prokuratorzy mają jednak swoje zwyczaje…

Ponadto trzy sędziny Sądu Okręgowego w Krakowie Wydział IV Karny-Odwoławczy, Lidia Haj, Agnieszka Sułowska-Gibas i Jadwiga Żmudzka, które przy udziale prokuratora Prokuratury Okręgowej w Krakowie Zbigniewa Grzesika rozpoznawały w dniu 10 kwietnia 2015 r. moje zażalenie na postanowienie z dnia 16 października 2014 r. sędzi Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Wydział IX Karny Katarzyny Kaczmary o poddaniu mnie obserwacji psychiatrycznej utrzymały w mocy postanowienie sędzi K. Kaczmary, a mnie wyjaśniły, że poddanie mnie obserwacji psychiatrycznej będzie dla mojego dobra, a umieszczenie mnie w szpitalu psychiatrycznym nie oznacza pozbawienia mnie wolności – Załącznik II.10: „Sygn. akt IV Kz 718/14 POSTANOWIENIE Dnia 10 kwietnia 2015 roku Sąd Okręgowy w Krakowie, Wydział IV Karny Odwoławczy, w składzie: Przewodniczący SSO Lidia Haj, Sędziowie SSO Jadwiga Żmudzka SSR (del.) Agnieszka Sułowska-Gibas (spr.) Protokolant /imię i nazwisko – ZKE/przy udziale Zbigniewa Grzesika Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Krakowie po rozpoznaniu w sprawie Zbigniewa Kękusia podejrzanego o przestępstwo z art. 222 § 1 kk i art. 157 § 2 kk w zw. z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 242 § 4 kk w zw. z art. 11 § 2 kk na skutek zażaleń podejrzanego oraz obrońcy podejrzanego na punkt I postanowienia Sądu Rejonowego dla Krakowa – Krowodrzy w Krakowie z dnia 16 października 2014 r., sygn. akt IX KP 300/14/K w przedmiocie orzeczenia wobec podejrzanego Zbigniewa Kękusia badania stanu zdrowia psychicznego połączonego z obserwacją w zakładzie leczniczym na zasadzie art. 437 § 1 kpk postanawia: postanowienie w zaskarżonej części tj. w jego punkcie I utrzymać w mocy.

Uzasadnienie

(…) Wreszcie zauważyć należy, iż poddanie podejrzanego obserwacji psychiatrycznej nie można oceniać, ani w kategoriach zastosowania środka zabezpieczającego, ani jako tymczasowe aresztowanie lub zatrzymanie. Nie jest to forma pozbawienia wolności, lecz jest to czynność procesowa o charakterze dowodowym. (…) Rezygnacja natomiast z obserwacji sądowo – psychiatryczne mogłaby stworzyć ryzyko wydania wobec Zbigniewa Kękusia wyroku skazującego pomimo, iż wyniki przeprowadzonej obserwacji jego winę mogą wyłączyć.

Wskazać należy, że dla sędzin Sądu Okręgowego w Krakowie Wydział IV Karny-Odwoławczy, Lidii Haj, Agnieszki Sułowskiej-Gibas i Jadwigi Żmudzkiej oraz dla prokuratora Prokuratury Okręgowej w Krakowie Zbigniewa Grzesika czas stanął w miejscu na dacie ukończenia studiów – o ile oczywiście mają je za sobą – a co najmniej przed dniem 10 lipca 2007 r., gdy Trybunał Konstytucyjny wydał wyrok /sygn. akt SK 50/06/, w którym podał… całkowicie à rebours niż w.w. funkcjonariuszom publicznym podpowiedziała wiedza posiadana przez nich… prawie 8 lat później, tj.: „(…) Umieszczenie oskarżonego na obserwacji w zakładzie leczniczym stanowi niewątpliwie formę rzeczywistego pozbawienia go wolności i stąd też na mocy art. 63 § 1 k.k. podlega zaliczeniu na poczet kary pozbawienia wolności (zob. wyrok SA w Krakowie z 24 sierpnia 2000 r., sygn. akt II AKa 141/00, KZS nr 9/2000, poz. 33; postanowienie SN z 17 września 2002 r., sygn. akt II KK 227/02, Lex nr 55534).

Sędzinom Lidii Haj, Agnieszsce Sułowskiej-Gibas i Jadwidze Żmudzkiej oraz prokuratorowi Zbigniewowi Grzesikowi w dniu 10 kwietnia 2015 r. obce było tak samo utrwalone od 15 lat orzecznictwo Sądu Apelacyjnego w Krakowie, jak i wyrok Trybunału Konstytucyjnego.

Trzeba zatem przypomnieć:

Sędzia jest obowiązany stale podnosić kwalifikacje zawodowe,

w tym uczestniczyć w szkoleniach i innych formach doskonalenia zawodowego,

których organizację określa odrębna ustawa.”

Artykuł 82austawyz dnia 27 lipca 2001r.Prawo o ustroju sądów powszechnych

 

Prokurator jest obowiązany stale podnosić kwalifikacje zawodowe,

w tym uczestniczyć w szkoleniach i innych formach doskonalenia zawodowego,

których organizację określa odrębna ustawa.”

Artykuł 44a. ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze

 

Prokurator Dorota Baranowska umieściła mnie sobie zatem – z inicjatywy prokuratora Bartłomieja Legutko i na podstawie orzeczeń w.w. funkcjonariuszy publicznych – w szpitalu psychiatrycznym, a gdy mnie z niego wypisano z powodu prowadzenia przeze mnie protestu głodowego postanowiła, że jednak przeprowadzi czynności mające na celu ustalenie, czy… jej wolno było pozbawić mnie wolności.

Potem zrezygnowała jednak z tego zamiaru i powróciła do realizacji pierwotnej koncepcji pozbawienia mnie wolności przez umieszczenie mnie – ponownie – w szpitalu psychiatrycznym celem poddania mnie obserwacji psychiatrycznej.

Wtedy, pismem z dnia 7 czerwca 2016 r., złożyłem skargę na przewlekłość postępowania przeciwko mnie wszczętego w dniu 6 maja 2014 r. przez prokuratora Bartłomieja Legutkę i kontynuowanego – gdy prokurator Bartłomiej Legutko się na mnie pogniewał i prokurator prokuratury Rejonowej Kraków Podgórze Cezary Kwiatkowski wszczął z oskarżenia publicznego postępowanie przeciwko mnie o popełnieniu przeze mnie ściganego z oskarżenia prywatnego przestępstwa jego znieważenia – przez prokurator Dorotę Baranowską.

Wprawdzie art. 7 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz.1843): „Sąd lub prokurator, do którego wniesiono skargę, przedstawia ją niezwłocznie sądowi właściwemu wraz z aktami sprawy, w której toczy się postępowanie.”, ale… prokuratorzy mają swoje zwyczaje i prokurator Dorota Baranowska nie przekazała nie tylko niezwłocznie, ale… w ogóle mojej skargi właściwemu sądowi.

A trzy tygodnie później, 30 czerwca 2016 r. wydała postanowienie o umorzeniu postępowania przeciwko mnie z powołaniem się na znikomą społeczną szkodliwość przypisanego mi czynu.

Jeśli 30 czerwca 2016 r. wydała w.w. postanowienie, to znaczy, że zapoznała się z moją skargą z dnia 7 czerwca 2016 r. na przewlekłość postępowania. Dlaczego zatem niedopełniła – w ogóle – obowiązku niezwłocznego jej przekazania właściwemu sądowi…?

Rodzą się także inne pytania… Jeśli umorzyła postępowanie przeciwko mnie z powodu znikomej społecznej szkodliwości przypisanego mi czynu, to dlaczego i po co wcześniej pozbawiła mnie wolności przez umieszczenie mnie w szpitalu psychiatrycznym, a po wypisaniu mnie z niego realizowała czynności na rzecz ponownego mnie w nim umieszczenia?
Prokurator Dorota Baranowska testowała sobie na mnie skuteczność metody „prób i błędów”. W zgodzie z zasadą:

 

Sygnał jest jasny: każdy z nas może zostać przez
urząd przeczołgany wedle jego widzimisię
Newsweek”, 23 marca 2003, s. 17

 

On – urząd – rzeczywiście może, tzn. wolno mu, nas przeczołgać wedle jego widzimisię. Ta wszechobecna w relacjach państwo-obywatel zasada wymaga jednak doprecyzowania. Nie urząd nas czołga, ale człowiek. To zawsze jest człowiek. Funkcjonariusz publiczny. Bywa, że tuman, bydlę, posraniec itp. itd.

 

Ponieważ prokurator rejonowy dla Krakowa Krowodrzy Małgorzata Lipska nie dopilnowała, żeby jej podwładna prokurator Dorota Baranowska przekazała właściwemu sądowi moją skargę na przewlekłość postępowania przeciwko mnie, pismem złożonym w Prokuraturze Rejonowej Kraków Krowodrza w dniu 21 listopada 2016 r. złożyłem nową skargę – Załącznik III.

Pomny doświadczeń ze skargą z dnia 7 czerwca 2016 r., w dniu 21 listopada 2016 r. złożyłem w Prokuraturze Rejonowej Kraków Krowodrza pismo skierowane do prokuratora rejonowego Małgorzaty Lipskiej i zawierające – Załącznik II.

Pani Małgorzata Lipska Prokurator Rejonowy Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza oś. Kościuszkowskie 2 31-858 Kraków Sygn. akt: 2 Ds. 542/14 Dotyczy:

  1. Wniosek o sporządzenie i doręczenie mi – bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie miesiąca od daty złożenia niniejszego pisma – wyjaśnienia, z jakich przyczyn kierowana przez Panią Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza nie przekazała Sądowi Okręgowemu w Krakowie mojej Skargi z dnia 7 czerwca 2016 r. /Załącznik II.24/ na przewlekłość postępowania do sygn. akt 2 Ds. 542/14 (…).”
  2. Wniosek o sporządzenie i doręczenie mi przez adresatkę niniejszego pisma – bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie miesiąca od daty złożenia niniejszego pisma – informacji, z jaką datą Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza przekazała właściwemu sądowi moją skargę z dnia 21 listopada 2016 r. na przewlekłość postępowania do sygn. akt 2 Ds. 542/14.”

Pismem z dnia 21 listopada 2016 r. – Załącznik I – skierowanym do:

  1. prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobry,
  2. prokuratora okręgowego w Krakowie Rafała Babińskiego
  3. prokuratora regionalnego w Krakowie Marka Woźniaka

złożyłem skargę na prokurator Dorotę Baranowską i na jej przełożoną, nadzorującą postępowanie, które prokurator D. Baranowska prowadzi przeciwko mnie, prokuratora Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Małgorzatę Lipską.

 

Nie dostrzegam efektów realizacji projektu „dobra zmiana PiS” w kierowanym przez Zbigniewa Ziobrę resorcie sprawiedliwości. Mam za sobą wiele lat z funkcjonariuszami systemu prawnego doświadczeń i uważam, że… jeszcze tak nie było, żeby tak było, jak jest. Żeby tak źle było. Jakby dobrze Zbigniew Ziobro sam o sobie nie mówił.

Jak go, Zbigniewa Ziobrę, poznałem, doskonale znam przyczynę rzeczy stanu. Po prostu… ryba psuje się od głowy. A ta, Zbigniew Ziobro, wyciągnięta przez Jarosława Kaczyńskiego z politycznego niebytu miernota, jako Prokurator Generalny Rzeczypospolitej Polskiej ma tyle wspólnego z wymogiem ustawodawcy wobec każdego prokuratora:

 

Prokuratorem może być powołany ten,

kto (…) 2. jest nieskazitelnego charakteru.

Artykuł 14.1. ustawy o prokuraturze z dnia 20 czerwca 1985 r.

 

co – na przykład – ja z przestępczością. Jest to związek daleko pośredni.

 

Jakich oczekuję odpowiedzi od w.w. adresatów mojej skargi na prokurator Dorotę Baranowską i prokuratora rejonowego Małgorzatę Lipską?
Takiej samej, jak otrzymywałem od Zbigniewa Ziobry, gdy był po raz pierwszy prokuratorem generalnym, a potem od jego kolejnych następców, Zbigniewa Ćwiąkalskiego, Andrzeja Czumę, Krzysztofa Kwiatkowskiego, Andrzeja Seremeta, a także od prokuratora apelacyjnego w Krakowie i kolejnych prokuratorów okręgowych w Krakowie, gdy ich informowałem o naruszaniu prawa przez prokuratorów:

  1. nie zauważyłem,
  2. nie dostrzegłem,
  3. nie zasługuje na uwzględnienie,
  4. prokurator miał prawo się pomylić, jest przecież tylko człowiekiem.

 

To działania w imię doktryny o enigmatycznej nazwie: „przez wzgląd na dobro wymiaru sprawiedliwości”. Na tyle enigmatycznej, że gdy prosiłem Jarosława Gowina, gdy był ministrem sprawiedliwości o wyjaśnienie mi, co to znaczy, to mi jego podwładny odmówił udzielenia wyjaśnienia.

Moje doświadczenia pokazują, że na tym ona polega, że prokuratorzy łajdaki, dyżurne tumany niższych szczebli naruszają prawo, a będący z nimi w relacjach symbiotycznych posrańcy z wyższych – aż po najwyższą – półek, bronią ich interesów.

Takie same relacje, według wskazań tej samej – „przez wzgląd na dobro wymiaru sprawiedliwości” – doktryny zachodzą wśród sędziów od najniższych po najwyższe szczeble.

Wspólnie – prokuratorzy i sędziowie z ferajny – stanowią doskonale zorganizowaną grupę przestępczą złożoną z samych pseudo autorytetów moralnych o rzekomo nieskazitelnych charakterach, tj. funkcjonariuszy publicznych państwa, o którym w całkowitej sprzeczności ze stanem faktycznym w Konstytucji:

 

Rzeczpospolita Polska jest demokratycznym państwem prawnym,

urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej.”

Artykuł 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

Z poważaniem,

 

Zbigniew Kękuś

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Kraków, dnia 21 listopada 2016 r.

Zbigniew Kękuś

 

Do:

  1. Pan Zbigniew Ziobro, Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny, Prokuratura Krajowa, ul. Rakowiecka 26/30, 02-528 Warszawa
  2. Pan Marek Woźniak, Prokurator Regionalny w Krakowie, ul. Cystersów 18, 31-553 Kraków
  3. Pan Rafał Babiński, Prokurator Okręgowy w Krakowie, ul. Mosiężnicza 2, 30-965 Kraków

 

Sygn. akt Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza: 2 Ds. 542/14

 

Dotyczy:

  1. Skarga na:
    1. prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza Dorotę Baranowską
    2. prokuratora rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Małgorzatę Lipską

z powodu naruszenia prawa określonego w art. 7 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz.1843) przez nieprzekazanie Sądowi Okręgowemu w Krakowie mojej skargi z dnia 7 czerwca 2016 r. na przewlekłość postępowania do sygn. akt 2 Ds. 542/14.

  1. Wniosek o skierowanie przez każdego z Adresatów niniejszego pisma nakazu dla:
    1. prokurator Doroty Baranowskiej,
    2. prokuratora rejonowego dla Krakowa-Krowodrzy Małgorzaty Lipskiej

przekazania Sądowi Okręgowemu w Krakowie, bez zbędnej zwłoki, mojej skargi z dnia 21 listopada 2016 r. na przewlekłość postępowania do sygn. akt 2 Ds. 542/14.

  1. Wniosek o doręczenie mi – bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie miesiąca od daty złożenia niniejszego pisma – kopii pism, którymi Panowie skierujecie do:
    1. prokurator Doroty Baranowskiej,
    2. prokuratora rejonowego dla Krakowa-Krowodrzy Małgorzaty Lipskiej

nakazy jak w pkt. II.

  1. Wniosek o sporządzenie i doręczenie mi – bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie miesiąca od daty złożenia niniejszego pisma – wyjaśnienia, jakie sankcje Adresaci niniejszego pisma zastosują wobec:
    1. prokurator Doroty Baranowskiej,
    2. prokuratora rejonowego dla Krakowa-Krowodrzy Małgorzaty Lipskiej

z powodu oczywistego i rażącego naruszenia prawa określonego w art. 7 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz.1843) przez nieprzekazanie Sądowi Okręgowemu w Krakowie mojej skargi z dnia 7 czerwca 2016 r. na przewlekłość postępowania do sygn. akt 2 Ds. 542/14.

  1. Zawiadomienie, że:
    1. skany dokumentów poświadczających zdarzenia opisane w niniejszym piśmie są umieszczone w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl.
    2. kopia niniejszego pisma zostanie umieszczona w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl.

 

 

Ryba psuje się od głowy.”

 

Część I Przepisy prawa

 

  1. Artykuł 7 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz.1843): „Sąd lub prokurator, do którego wniesiono skargę, przedstawia ją niezwłocznie sądowi właściwemu wraz z aktami sprawy, w której toczy się postępowanie.”

 

Część II Uzasadnienie

 

Pismem złożonym osobiście w dniu 7 czerwca 2016 r. w Prokuraturze Rejonowej Kraków Krowodrza złożyłem: „Sąd Okręgowy w Krakowie za pośrednictwem Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza oś. Kościuszkowskie 2 31-858 Kraków Sygn. akt: 2 Ds. 542/14 Dotyczy: Skarga – na podstawie art. 2 ust. 1, art. 3 pkt 4, art. 4 ust. 1, art. 5 ust. 4, art. 12 ust. 4 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz.1843) – na naruszenie w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym przeciwko mnie przez Prokuraturę Rejonową Kraków Krowodrza do sygn. akt 2 Ds. 542/14 mojego prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki.”

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, pismo Z. Kękusia z dnia 7 czerwca

2016 r.

 

Prokurator referent w sprawie do sygn. akt 2 Ds. 542/14 Dorota Baranowska nie przekazała – mimo ciążącego na niej obowiązku określonego w art. 7 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz.1843) – mojej skargi Sądowi Okręgowemu w Krakowie.

 

W załączeniu przesyłam:

  1. moje pismo z dnia 21 listopada 2016 r. do prokuratora rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Małgorzaty Lipskiej zawierające – Załącznik 1: „Pani Małgorzata Lipska Prokurator Rejonowy Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza oś. Kościuszkowskie 2 31-858 Kraków Sygn. akt: 2 Ds. 542/14 Dotyczy: I. Wniosek o sporządzenie i doręczenie mi – bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie miesiąca od daty złożenia niniejszego pisma – wyjaśnienia, z jakich przyczyn kierowana przez Panią Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza nie przekazała Sądowi Okręgowemu w Krakowie mojej Skargi z dnia 7 czerwca 2016 r. /Załącznik II.24/ na przewlekłość postępowania do sygn. akt 2 Ds. 542/14 (…).”

Dowód: Pismo Z. Kękusia z dnia 21 listopada 2016 r. do prokuratora rejonowego dla Krakowa Krowodrzy

Małgorzaty Lipskiej – Załącznik 1

  1. złożoną przeze mnie w dniu 21 listopada 2016 r. w Prokuraturze Rejonowej Kraków Krowodrza skargę na przewlekłość postępowania w sprawie do sygn. akt 2 Ds. 542/14 – Załącznik 2:
    Dowód: Skarga Z. Kękusia z dnia 21 listopada 2016 r. na przewlekłość postępowania Prokuratury

Rejonowej Kraków Krowodrza do sygn. akt 2 Ds. 542/14 – Załącznik 2

 

Wnoszę jak na wstępie

 

Zbigniew Kękuś

 

Załączniki:

  1. Pismo Z. Kękusia z dnia 21 listopada 2016 r. do prokuratora rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Małgorzaty Lipskiej
  2. Skarga Z. Kękusia z dnia 21 listopada 2016 r. na przewlekłość postępowania Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza do sygn. akt 2 Ds. 542/14

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Kraków, dnia 21 listopada 2016 r.

Zbigniew Kękuś

 

Pani

Małgorzata Lipska

Prokurator Rejonowy

Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza

oś. Kościuszkowskie 2

31-858 Kraków

 

Sygn. akt: 2 Ds. 542/14

 

Dotyczy:

  1. Wniosek o sporządzenie i doręczenie mi przez adresatkę niniejszego pisma – bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie miesiąca od daty złożenia niniejszego pisma – wyjaśnienia, z jakich przyczyn kierowana przez Panią Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza nie przekazała Sądowi Okręgowemu w Krakowie mojej Skargi z dnia 7 czerwca 2016 r. /Załącznik II.24/ na przewlekłość postępowania do sygn. akt 2 Ds. 542/14 mimo:
    1. obowiązku Prokuratury określonego w art. 7 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz.1843),
    2. zapoznania się przez prokuratora referenta w sprawie do sygn. akt 2 Ds. 542/14 Dorotę Baranowską z aktami sprawy na potrzebę sporządzenia postanowienia z dnia 30 czerwca 2016 r. o umorzeniu dochodzenia /Załącznik II.23/, tj. sporządzonego trzy tygodnie po złożeniu przeze mnie Skargi z dnia 7 czerwca 2016 r. /Załącznik II.24/.
  2. Wniosek o sporządzenie i doręczenie mi przez adresatkę niniejszego pisma – bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie miesiąca od daty złożenia niniejszego pisma – informacji, z jaką datą Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza przekazała właściwemu sądowi moją skargę z dnia 21 listopada 2016 r. na przewlekłość postępowania do sygn. akt 2 Ds. 542/14.
  3. Zawiadomienie, że:
    1. skany dokumentów poświadczających fakty i zdarzenia opisane w niniejszym piśmie oraz w załącznikach do niego są umieszczone na stronie www.kekusz.pl,
    2. kopia niniejszego pisma zostanie umieszczona w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl.

 

Prokuratorem może być powołany ten,

kto (…) 2. jest nieskazitelnego charakteru.

Artykuł 14.1. ustawy o prokuraturze z dnia 20 czerwca 1985 r.

 

Uzasadnienie

 

Skierowanym do mnie pismem z dnia 1 marca 2016 r. poinformowała mnie Pani o roli prokuratora rejonowego w postępowaniu prowadzonym przez prokuraturę rejonową – Załącznik I: Prokurator Rejonowy sprawuje nadzór służbowy nad postępowaniami toczącymi się w Prokuraturze, w tym zakresie ma prawo, między innymi, do zapoznawania się z aktami sprawy, żądania ustnych informacji o przebiegu postępowania, udzielania pisemnych lub bezpośrednich uwag prowadzącemu postępowanie, dodam, że także w sprawie 2 Ds. 542/14 Prokurator Rejonowy sprawuje nadzór w zakresie wyżej wskazanym, przy zachowaniu zasady, że prokurator referent sprawy jest niezależny przy wykonywaniu czynności określonych przez ustawę. (…) Prokurator Rejonowy Małgorzata Lipska

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, pismo prokuratora rejonowego

Małgorzaty Lipskiej z dnia 1 marca 2016 r. – Załącznik I

 

W związku z powyższym pragnę poinformować, że pismem złożonym osobiście w dniu 7 czerwca 2016 r. w Prokuraturze Rejonowej Kraków Krowodrza złożyłem – Załącznik II.24: „Sąd Okręgowy w Krakowie za pośrednictwem Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza oś. Kościuszkowskie 2 31-858 Kraków Sygn. akt: 2 Ds. 542/14 Dotyczy: Skarga – na podstawie art. 2 ust. 1, art. 3 pkt 4, art. 4 ust. 1, art. 5 ust. 4, art. 12 ust. 4 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz.1843) – na naruszenie w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym przeciwko mnie przez Prokuraturę Rejonową Kraków Krowodrza do sygn. akt 2 Ds. 542/14 mojego prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki.”

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, pismo Z. Kękusia z dnia 7 czerwca

2016 r. – Załącznik II.24

 

Celem zapobieżenia dalszej przewłoce w w.w. postępowaniu przeciwko mnie Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza dokonałem w dniu 07.06.2016 r. opłaty w kwocie 100,00 zł od złożonej przeze mnie tego samego dnia Skargi. W Poleceniu przelewu podałem – Załącznik II.25: „Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział IV Karny-Odwoławczy Kwota: 100 Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ Tytułem: Opłata za skargę Prok. Rej. Kraków Krowodrza sygn. akt 2 Ds. 542/14”

Dowód: Polecenie przelewu kwoty 100,00 zł na konto Sądu Okręgowego w Krakowie Wydział IV Karny

Odwoławczy, 7 czerwca 2016 r. – Załącznik II.25

 

Po tym, gdy w dniu 7 czerwca 2016 r. przelałem na konto Wydziału IV Karnego-Odwoławczego Sądu Okręgowego w Krakowie kwotę 100,00 zł, w dniu 16 września 2016 r. przewodniczący Wydziału IV Karnego Sądu Okręgowego w Krakowie sędzia Andrzej Almert wydał Zarządzenie o treści – Załącznik II.29: „Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział IV Karny-Odwoławczy /adres – ZKE/ sygn. akt IV S 7/16 Kraków, dn. 16 września 2016 r. Przewodniczący IV Wydziału Karnego Odwoławczego w Krakowie – SSO Andrzej Almert ZARZĄDZA Zwrócić opłatę w kwocie 100 złotych Panu Zbigniewowi Kękusiowi z uwagi na fakt, że sprawa IV S 7/16 zakończyła się prawomocnym zarządzeniem o odmowie przyjęcia skargi, a opłata nin. wpłynęła dwa miesiące po wydaniu nin. zarządzenia i ani nie towarzyszyła jej nowa skarga, ani do chwili obecnej nie wpłynęła do tut. Sądu skarga, której mogłaby dotyczyć powyższa opłata. SSO Andrzej Almert”
Dowód: Sąd Okręgowy w Krakowie, Wydział IV Karny – Odwoławczy, sygn. akt IV S 7/16, Zarządzenie

przewodniczącego Wydziału sędziego Andrzeja Almerta z dnia 16 września 2016 r. – Załącznik II.29

 

W ślad za w.w. Zarządzeniem z dnia 16 września 2016 r. Oddział Finansowy Sądu Okręgowego w Krakowie wyekspediował do mnie w dniu 28 września 2016 r. kwotę 100,00 zł, podając w pozycji „Miejsce na korespondencję” – Załącznik II.30: „Zwrot opłaty do sygn. IV S 7/16 wobec braku skargi.”
Dowód: Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział Finansowy, sygn. akt IV S 7/16 Dowód nadania w dniu 28 września

2016 r. kwoty 100,00 zł – Załącznik II.30

 

Oznacza to, że kierowana przez Panią Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza nie przekazała Sądowi Okręgowemu w Krakowie mojej Skargi z dnia 7 czerwca 2016 r. na przewlekłość postępowania do sygn. akt 2 Ds. 542/14.

Kierowana przez Panią Prokuratura oczywiście i rażąco naruszyła prawo określone w art. 7 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz.1843): „Sąd lub prokurator, do którego wniesiono skargę, przedstawia ją niezwłocznie sądowi właściwemu wraz z aktami sprawy, w której toczy się postępowanie.”

Wskazać także – i podkreślić – należy, że już po tym, gdy ja złożyłem w.w. pismem z dnia 7 czerwca 2016 r. Skargę na przewlekłość postępowania do sygn. akt 2 Ds. 542/14 prokurator referent w tej sprawie, Dorota Baranowska, zapoznała się z aktami sprawy. Oto bowiem w dniu 30 czerwca 2016 r. wydała postanowienie o umorzeniu dochodzenia w sprawie do sygn. akt 2 Ds. 542/14 z powołaniem się na niską społeczną szkodliwość czynów, które mi w tej sprawie przypisał inicjator postępowania przeciwko mnie prokurator Bartłomiej Legutko.. Skoro postanowienie jak wyżej wydała prokurator D. Baranowska w dniu 30 czerwca 2016 r., to na potrzebę jego sporządzenia musiała zapoznać się z aktami sprawy do sygn. 2 Ds. 542/14. Zapoznała się zatem także z zalegającą w nich od dnia 7 czerwca 2016 r. w.w. Skargą na przewlekłość postępowania. A jednak niedopełniła w.w. obowiązku określonego w art. 7 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz.1843).

xxx

 

Jak Pani wiadomo, pismem z dnia 21 listopada 2016 r. skierowanym do Sądu Okręgowego w Krakowie za pośrednictwem Prokuratora Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy złożyłem – Załącznik II: „Dotyczy: Skarga – na podstawie art. 2 ust. 1, art. 3 pkt 4, art. 4 ust. 1, art. 5 ust. 4, art. 12 ust. 4 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz.1843) – na naruszenie w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym przeciwko mnie przez Prokuraturę Rejonową Kraków Krowodrza do sygn. akt 2 Ds. 542/14 mojego prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki.”

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, pismo Z. Kękusia z dnia 21 listopada

2016 r. – Załącznik II

 

W związku z faktami przedstawionymi w niniejszym piśmie wnoszę jak na wstępie.

 

Zbigniew Kękuś

 

Załączniki:

  1. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, pismo prokuratora rejonowego Małgorzaty Lipskiej z dnia 1 marca 2016 r.
  2. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, pismo Z. Kękusia z dnia 21 listopada 2016 r.

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Kraków, dnia 21 listopada 2016 r.

Zbigniew Kękuś

 

Sąd Okręgowy w Krakowie

Wydział IV Karny-Odwoławczy

 

za pośrednictwem

 

Pani

Małgorzata Lipska

Prokurator Rejonowy

Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza

oś. Kościuszkowskie 2

31-858 Kraków

 

Sygn. akt: 2 Ds. 542/14

 

Dotyczy: Skarga – na podstawie art. 2 ust. 1, art. 3 pkt 4, art. 4 ust. 1, art. 5 ust. 4, art. 12 ust. 4 ustawy z dnia 17

czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz.1843) – na naruszenie w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym przeciwko mnie przez Prokuraturę Rejonową Kraków Krowodrza do sygn. akt 2 Ds. 542/14 mojego prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki.

Wniosek o:

  1. Stwierdzenie przewlekłości – w okresie od dnia 6 maja 2014 r. do dnia złożenia niniejszego pisma – postępowania w sprawie Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza do sygn. akt 2 Ds. 542/14.
  2. Zwolnienie mnie z opłaty od niniejszym złożonej skargi.
  3. Zasądzenie od Skarbu Państwa na moją rzecz kwoty 20.000,00 /słownie: dwadzieścia tysięcy/ zł.
  4. Zawiadomienie mnie o terminie posiedzenia w sprawie rozpoznania niniejszej skargi.

 

Zawiadomienie, że:

  1. Sąd Okręgowy w Krakowie nie rozpoznawał dotychczas skargi na przewlekłość postępowania prowadzonego przez Prokuraturę Rejonową Kraków Krowodrza do sygn. akt 2 Ds. 542/14,
  2. kopie dokumentów poświadczających fakty przedstawione w niniejszym piśmie są umieszczone w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl,
  3. kopia niniejszej skargi zostanie umieszczona w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl,
  4. kopia postanowienia Sądu w sprawie niniejszej skargi zostanie umieszczona w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl.

Przepisy niniejszego kodeksu mają na celu takie ukształtowanie postępowania karnego, aby:

4) rozstrzygnięcie sprawy nastąpiło w rozsądnym terminie.”

Artykuł 2 § 1 ustawy Kodeks postępowania karnego

 

Każdy ma prawo do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły sąd.”

Artykuł 45.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

 

Każdy ma prawo do sprawiedliwego i publicznego rozpatrzenia jego sprawy w rozsądnym terminie przez niezawisły i bezstronny sąd ustanowiony ustawą przy rozstrzyganiu o jego prawach i obowiązkach o charakterze cywilnym albo o zasadności każdego oskarżenia w wytoczonej przeciwko niemu sprawie karnej.”
Artykuł 6.1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności

 

Część I Przepisy prawa

 

  1. Artykuł 4 pkt 5 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz.1843): „Jeżeli skarga dotyczy przewlekłości postępowania przygotowawczego, właściwy do jej rozpoznania jest sąd przełożony nad sądem, który byłby właściwy rzeczowo do rozpoznania sprawy.”
  2. Artykuł 7 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz.1843): „Sąd lub prokurator, do którego wniesiono skargę, przedstawia ją niezwłocznie sądowi właściwemu wraz z aktami sprawy, w której toczy się postępowanie.”
  3. Artykuł 11 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz.1843): „Sąd wydaje orzeczenie w terminie dwóch miesięcy, licząc od daty złożenia skargi.

 

Część II Uzasadnienie

 

Prokuratura Rejonowa Kraków-Krowodrza prowadzi do sygn. akt 2 Ds. 542/14. postępowanie przeciwko mnie, w którym przedstawiono mi zarzuty:

  1. postanowieniem z dnia 6 maja 2014 r. – Załącznik 1: „Kraków, dnia 06 maja 2104 r. Komisariat Policji IV w KrakowieL.dz. MKZ-D-1851/14 RSD-#/14 1 Ds. #/14 Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ UZASADNIENIE postanowienia o przedstawieniu zarzutów

Asp. Marcin Moń z Komisariatu Policji IV w Krakowie prowadząc dochodzenie l.dz. MKZ-D-1851/14 przeciwko Zbigniewowi Kękuś podejrzanemu o czyn z art. 13 § 1 kk zw. z art. 242 § 4 kk działając na podstawie art. 313 § 1, 314 kpk i zgodnie z art. 313§2 kpk, w dniu 6 maja 2014 r., przedstawił postanowienie o przedstawieniu zarzutów z dnia 06.05.2014 r., ob. Zbigniewowi Kękuś zarzucając mu, że: W dniu 05 maja 2014 roku w Krakowie, będąc pozbawiony wolności na podstawie orzeczenia Sądu Rejonowego w Dębicy sygn. akt II K 407/13, używając przemocy poprzez kopnięcie kraty zabezpieczającej przedział dla osób zatrzymanych samochodu m-ki Fiat Ducato nr rej. HPHB147, którą z dużą siłą uderzyła konwojującego policjanta sierż. sztab. Pawła Lewkowiczaw klatkę piersiową, usiłował się uwolnić, jednak zamierzonego celu nie osiągną z uwagi na obezwładnienia przez konwojujących go funkcjonariuszy Policji.

Na podstawie art. 313§3i4, 314kpk postanowienie o przedstawieniu zarzutów uzasadniam Fakt popełnienia przez Zbigniewa Kękuś zarzuconego mu czynu udokumentowany jest zeznaniami świadków. Podane okoliczności uzasadniają przedstawiony podejrzanemu zarzut asp. Marcin Moń”
Dowód
: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, Komisariat Policji IV w Krakowie, L.dz.

MKZ-D-1851/14, uzasadnienie postanowienia z dnia 6 maja 2014 r. o przedstawieniu zarzutów – Załącznik 1

  1. postanowieniem z dnia 25 sierpnia 2014 r. – Załącznik 2: „Kraków, dnia 25.08.2014 r. Komisariat Policji IV w Krakowie L.dz. MKZD-1851/14 RSD-1053/14 2 Ds. 542/14 Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ UZASADNIENIE POSTANOWIENIA PRZEDSTAWIENIU ZARZUTU na podstawie art. 313 § 1, 314kpk i zgodnie z art. 313 § 2 kpk asp. Tomasz Malik z IV KP w Krakowie przedstawił zarzut dnia 21.08.2014r. Zbigniewowi Kękuś

Dokładne określenie zarzucanego czynu czynu(ów) i jego (ich) kwalifikacji prawnej:

w dniu 05 maja 2014 r. w Krakowie będąc pozbawiony wolności na podstawie orzeczenia Sądu Rejonowego w Dębicy sygn. II K 407/13, usiłował się samouwolnić używając przemocy polegającej na kopnięciu kraty zabezpieczającej przedział dla osób zatrzymanych samochodu marki Fiat Ducato nr. Rej. HPHB147, która to z dużą siłą uderzyła konwojującego funkcjonariusza policji sierż. sztab. Pawła Lewkowicza powodując stłuczenie powłok klatki piersiowej po stronie prawej z podbiegnięciem krwawym tej okolicy co naruszyło czynności narządów ciała na okres poniżej dni siedmiu oraz wystawiając nogę z pomieszczenia dla osób zatrzymanych, jednak zamierzonego rezultatu nie osiągnął z uwagi na obezwładnienie przez konwojujących go funkcjonariuszy policji wskutek czego sierż. sztab. Michał Doroba, który podejmując czynności w celu zapobieżenia ucieczki upadł doznając obrzęku lewego nadgarstka i stłuczenie łokcia co naruszyło czynności narządów ciała na okres poniżej dni siedmiu a okoliczności te miały miejsce podczas lub w związku z wykonywaniem przez w/w funkcjonariuszy obowiązków służbowych tj. o przest. z art. 222par1kk i art.157par2kk w zw. z art. 13par1kk w zw. z art. 242par4kk w zw. z art. 11par2kk

Powyższe postanowienie na podstawie art. 313 § 3 i 4, 314kpk Uzasadniam

Zebrany materiał w prowadzonym postępowaniu przygotowawczym, a w szczególności zeznania świadków – Pawła Lewkowicz, Marcina Rak, Michała Dobosz – oraz opinia Zakładu medycyny Sądowej, dały merytoryczną podstawę do wydania postanowienia o przedstawieniu zarzutu. podpis policjanta”

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, sporządzone w dniu 25 sierpnia 2014 r. w Komisariacie Policji IV w Krakowie „Dokładne określenie zarzucanego czynu czynu(ów) i jego(ich) kwalifikacji prawnej.”, L.dz. MKZD-1851/14 RSD-1053/14 – Załącznik 2

 

Do zdarzenia – w dniu 5 maja 2014 r. – skutkującego przedstawieniem mi w.w. zarzutów doszło w związku z wykonywaniem przez Policję postanowienia sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój – Załącznik 3: „(…) SSR Beata Stój (…) po rozpoznaniu sprawy Zbigniewa Kękusia oskarżonego o przestępstwa z art. 212 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i inne z urzędu w przedmiocie zatrzymania i przymusowego doprowadzenia na podstawie art. 75 § 2 k.k. postanawia zarządzić zatrzymanie oskarżonego Zbigniewa Kękusia na czas nieprzekraczający 48 godzin i doprowadzenie go do biegłych sądowych Mariusza Patli, Katarzyny Bilskiej-Zarmeby i Ryszarda Janczura na badanie, które odbędzie się w dniu 7 maja 2014 r. o godz. 12.00 w Areszcie Śledczym w Krakowie, przy ul. Montelupich 7.”

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13, postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 25 kwietnia 2014 r. –

Załącznik 3

 

Sędzia Beata Stój prowadziła od dnia 4 listopada 2010 r. postępowanie przeciwko mnie /sygn. akt II K 451/06, następnie II K 854/10, II K 407/13/ w którym:

  1. sędzia Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasz Kuczma wydał w dniu 18 grudnia 2007 r. wyrok, którym skazał mnie za popełnienie w okresie od stycznia 2003 r. do września 2005 r., w Krakowie, 18 przestępstw za pośrednictwem portalu www.zgsopo.webpark.pl i strony zkekus.w.interia.pl.
  2. wyrok sędziego T. Kuczmy uchyliły na moją korzyść:
    1. Sąd Okręgowy w Rzeszowie wyrokiem z dnia 15 września 2010 r., sygn. akt II Ko 283/10, w zakresie 16 czynów, zarzuciwszy sędziemu T. Kuczmie rażące i mające wpływ na treść wyroku naruszenie prawa materialnego
    2. Sąd Najwyższy wyrokiem z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. akt IV KK 272/11, w zakresie pozostałych dwóch czynów, zarzuciwszy sędziemu T. Kuczmie rażące i mające wpływ na treść wyroku naruszenie prawa procesowego.

 

Po wydaniu przez Sąd Okręgowy w Rzeszowie na moją korzyść w.w. wyroku wznowieniowego z dnia 15.09.2010 r. sędzia Beata Stój zaczęła mnie kierować – od dnia 15 marca 2011 r. na badania psychiatryczne.

 

W wykonaniu jej w.w. postanowienia z dnia 25.04.2014 r. zostałem zatrzymany przez Policję w dniu 5 maja 2014 r.

Podczas konwojowania mnie, gdy z nałożonymi na ręce kajdankami zeskakiwałem z progu samochodu upadłem na jednego z konwojujących mnie policjantów, po czym wszyscy trzej, którzy mnie konwojowali rzucili się na mnie i powalili mnie na płyty chodnika – skutkującego przedstawieniem mi w.w. zarzutów próby samouwolnienia się i spowodowania obrażeń ciała dwóch spośród trzech konwojujących mnie policjantów – Załącznik 1, Załącznik 2.

Do zdarzenia jak wyżej doszło w dniu 5 maja 2014 r. ok. godz. 16:00 przed Komisariatem Policji IV w Krakowie.

Zarzuty przedstawiono mi na podstawie zawiadomienia i zeznań złożonych przez konwojujących mnie policjantów. Złożyli je w dniu 5 maja 2014 r. w godz. 18:45 – 19:30. Zarzuty te nie znajdują potwierdzenia w sporządzonym w dniu 5 maja 2014 r. w godz. 16:45 – 17:00, w policjantów i mojej obecności „Protokole zatrzymania osoby”. Żaden z konwojujących mnie policjantów nie zgłosił do „Protokołu” żadnego zdarzenia, które zakłócić by miało zatrzymanie mnie i konwojowanie.

W dniu 6 maja 2014 r. prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza Bartłomiej Legutko wydał dwa postanowienia o poddaniu mnie badaniom psychiatrycznym i psychologicznym. Wyznaczył tych samych biegłych sądowych, ten sam termin, 7 maja 20014 r., i to samo miejsce badań, które wyznaczyła sędzia Beata Stój w.w. postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2014 r.

Nie zostałem o tych badaniach zawiadomiony przed spotkaniem z biegłymi w dniu 07.05.2014 r.

Na spotkanie z biegłymi w dniu 07.05.2014 r. doprowadziła mnie Policja, dowożąc mnie z Izby Zatrzymań KWP w Krakowie przy ul. Mogilskiej 109, gdzie przebywałem od dnia 05.05.2014 r. z mocy w.w. postanowienia sędzi B. Stój z dnia 25.04.2014 r.

Po kilkuminutowym spotkaniu ze mną w dniu 07.05.2014 r., podczas którego poinformowałem biegłych, lekarzy psychiatrów Katarzynę Bilską-Zarembę i Mariusza Patlę oraz psychologa Ryszarda Janczurę, że nie wyrażam zgody na poddanie mnie badaniom – w sprawie Sądu Rejonowego w Dębicy do sygn. akt II K 407/13, o tym, że we wszczętej przeciwko mnie sprawie mam być badany także w dniu 7 maja 2014 r. nie zostałem zawiadomiony przez Prokuraturę, ani przez biegłych – oraz złożyłem do protokołu oświadczenie prezentujące uzasadnienie dla odmowy, biegli K. Bilska-Zaremba i M. Patla sporządzili w dniu 3 czerwca 2014 r. Opinię sądowo-psychiatryczną w sprawie wszczętej przeciwko mnie przez prokuratora B. Legutkę w dniu 6 maja 2014 r. do sygn. akt 2 Ds. 542/14. Złożyli w niej wniosek – Załącznik 4: „Opiniowany Zbigniew Kękuś wymaga umieszczenia w szpitalu psychiatrycznym i poddania go w tych warunkach obserwacji psychiatrycznej co jest niezbędne dla ustalenia pełnego ostatecznego rozpoznania jego stanu psychicznego i wydania opinii o jego poczytalności w odniesieniu do zarzucanego mu czynu.

BIEGLI Biegły Sądu Okręgowego w Krakowie lek. Mariusza Patla SPECJALISTA PSYCHIATRA

Biegły Sądu Okręgowego w Krakowie lek. Katarzyna Bilska-Zaremba SPECJALISTA PSYCHIATRA”

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków – Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, opinia biegłych lek. Mariusza Patli i lek. Katarzyny Bilskiej-Zaremby – Załącznik 4

 

W związku z w.w. wnioskiem biegłych z Opinii z dnia w dniu 17 czerwca 2014 r. prokurator Bartłomiej Legutko skierował wniosek do Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Wydział II Karny o wydanie postanowienia o poddaniu mnie obserwacji psychiatrycznej.

Sprawę przekazano do rozpoznania Sądowi Rejonowemu dla Krakowa Krowodrzy Wydział IX Karny.

W dniu 6 października 2014 r. skierowałem pismo do Sądu zawierające – Załącznik 5: „Sąd Rejonowy dla Krakowa Krowodrzy Wydział IX Karny ul. Mogilska 17 31-542 Kraków Sygn. akt: 1. Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy IX Wydział Karny: IX Kp 300/14/K 2. Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza: 2 Ds. 542/14Dotyczy: I. Wniosek o dopuszczenie – na okoliczność ustalenia bezstronności biegłych sądowych Sądu Okręgowego w Krakowie, lekarzy psychiatrów, Katarzyny Bilskiej-Zaremby i dr. Mariusza Patli – dowodu z akt sprawy przeciwko mnie Sądu Rejonowego w Dębicy, sygn. II K 407/13, z tego z:

  1. Opinii sądowo – psychiatrycznej z dnia 3 czerwca 2014 r. biegłych Sądu Okręgowego w Krakowie lekarzy psychiatrów Katarzyny Bilskiej-Zarmeby i dr. Mariusza Patli /karty 4829 – 4839/
  2. prawomocnego skazującego mnie wyroku sędziego Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasza Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r.
  3. wyroku wznowieniowego Sądu Okręgowego w Rzeszowie, sygn. II Ko 283/10, od wyroku, jak w pkt. I.2
  4. kasacji Prokuratora Generalnego z dnia 22 sierpnia 2014 r., sygn. PG IV KSK 699/11, na moją korzyść od wyroku jak w pkt. I.2
  5. wyroku wznowieniowego Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. IV KK 272/11, od wyroku jak w pkt. I.2
  6. Postanowienia sędzi Beaty Stój z dnia 11 grudnia 2012 r.”

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, pismo Z. Kękusia z dnia 6 października

2014 r. do Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Wydział IX Karny, sygn. akt IX Kp 300/14/K – Załącznik 5

 

Do pisma z dnia 06.10.2014 r. załączyłem kserokopie dokumentów, na które się powołałem, w tym wspomnianych wyżej:

  1. wyroku wznowieniowego Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 15 września 2010 r., sygn. akt II Ko, 283/10, od skazującego mnie wyroku sędziego Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasza Kuczmy z dnia 18.12.2007 r., sygn. akt II K 451/06 – Załącznik 6:

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, wyrok Sądu

Okręgowego w Rzeszowie z dnia 15.09.2010 r. – Załącznik 6

  1. wyroku wznowieniowego Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. akt IV KK 272/11, od skazującego mnie wyroku sędziego Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasza Kuczmy z dnia 18.12.2007 r., sygn. akt II K 451/06 – Załącznik 7:

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. akt IV KK 272/11 – Załącznik 7

 

Podczas posiedzenia w dniu 16 października 2014 r. rozpoznająca w.w. wniosek prokuratora B. Legutki sędzia Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Wydział IX Karny Katarzyna Kaczmara oddaliła mój wniosek o dopuszczenie dowodów jak moim w piśmie z dnia 06.10.2014 r. – Załącznik 8: „Sygn. akt IX Kp 300/14/K PROTOKÓŁ POSIEDZENIA Dnia 16 października 2014 r. Przewodniczący SSR Katarzyna Kaczmara Protokolant /imię i nazwisko – ZKE/ Prokurator: Bartłomiej Legutko rozpoznał sprawę Zbigniewa Kękuś w przedmiocie orzeczenia badań psychiatrycznych Posiedzenie rozpoczęto o godz. 11:00

Sąd postanowił (…) III. na zasadzie art. 170 § 1 pkt 2 kpk oddalić wnioski dowodowe z pism z dnia 3.09.2014 r., 16.09.2014 r., 06.10.2014 r. albowiem okoliczności, które miałyby być dowodzone nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia w przedmiocie badań psychiatrycznych połączonych z obserwacją.

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, protokół posiedzenia w dniu 16

października 2014 r. Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Wydział IX Karny, sygn. akt IX Kp 300/14/K – Załącznik 8

 

W dniu 16 października 2014 r. sędzia K. Kaczmara wydała postanowienie o poddaniu mnie obserwacji psychiatrycznej. W uzasadnieniu powołała się na moją… uprzednią karalność wyrokiem Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 18.12.2007 r., sygn. akt II K 451/06. Podała – Załącznik 9: „Sygn. akt IX Kp 300/14/K POSTANOWIENIE Dnia 16 października 2014 roku

Sąd Rejonowy dla Krakowa – Krowodrzy w IX Wydziale Karnym, w składzie: Przewodniczący: SSR Katarzyna Kaczmara Protokolant: /imię i nazwisko Protokolanta – ZKE/ przy udziale Prokuratora Bartłomieja Legutki po rozpoznaniu w dniu 21.07.2014 r. i 16.10.2014 r. w Krakowie w sprawie Zbigniewa Kękusia (Kękuś) syna Czesława i Wandy urodzonego dnia 2 maja 1958 roku w Krakowie podejrzanego o przestępstwo z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 242 § 4 k.k. wniosku Prokuratora o orzeczenie obserwacji psychiatrycznej na okres do czterech tygodni w warunkach zakładu leczniczego postanawia: I. na zasadzie art. 203 § 1, § 2 oraz § 3 k.p.k. orzec wobec Zbigniewa Kękusia (Kękuś), syna /imiona i nazwiska, nazwisko panieńskie matki – ZKE/ ur. Dnia 2 maja 1958 roku w Krakowie, badanie stanu zdrowia psychicznego, połączone z obserwacją w zakładzie leczniczym przez okres nie dłużej niż 4 (cztery) tygodnie, określając jako miejsce przeprowadzenia obserwacji wymienionego – Szpital Specjalistyczny im. dra Józefa Babińskiego w Krakowie przy ul. J. Babińskiego 29,

(…) Nadto podejrzany był już karany (informacja z KRK, k. 21-22 akt 2 Ds. 542/14; wyrok w sprawie II K 451/06 Sądu Rejonowego w Dębicy został uchylony tylko w części-kopia wyroku Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. IV KK 272/11-k. 131 –załącznik do pisma podejrzanego).”

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, postanowienie sędzi Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy w Krakowie Katarzyny Kaczmary z dnia 16 października 2014 r., sygn. akt IX Kp 300/14/K – Załącznik 9

 

Zaskarżyłem postanowienie SSR K. Kaczmary podając w zażaleniu z dnia 29.10.2014 r. m.in.: „Skazujący mnie wyrok sędziego Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasza Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r., sygn. II K 451/06 został uchylony w całości wyrokami:

  1. Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 15 września n2010 r., sygn. II Ko 283/10, w zakresie 16 z 18 przypisanych mim czynów,
  2. Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. IV KK 272/11, w zakresie pozostałych 2 czynów.

Wskazać należy, że w aktach sprawy rozpoznawanej przez sędzię K. Kaczmarę zalegają:

(…) 2. Moje pismo z dnia 6 października 2014 r., w którym podałem: „Dotyczy: I. Wniosek o dopuszczenie – na okoliczność ustalenia bezstronności biegłych sądowych Sądu Okręgowego w Krakowie, lekarzy psychiatrów, Katarzyny Bilskiej-Zaremby i dr. Mariusza Patli – dowodu z akt sprawy przeciwko mnie Sądu Rejonowego w Dębicy, sygn. II K 407/13, z tego z:

  1. Opinii sądowo – psychiatrycznej z dnia 3 czerwca 2014 r. biegłych Sądu Okręgowego w Krakowie lekarzy psychiatrów Katarzyny Bilskiej-Zarmeby i dr. Mariusza Patli /karty 4829 – 4839/
  2. prawomocnego skazującego mnie wyroku sędziego Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasza Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r.
  3. wyroku wznowieniowego Sądu Okręgowego w Rzeszowie, sygn. II Ko 283/10, od wyroku, jak w pkt. I.2
  4. kasacji Prokuratora Generalnego z dnia 22 sierpnia 2014 r., sygn. PG IV KSK 699/11, na moją korzyść od wyroku jak w pkt. I.2
  5. wyroku wznowieniowego Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. IV KK 272/11, od wyroku jak w pkt. I.2”

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, zażalenie Z. Kękusia z dnia 29

października 2014 r. na postanowienie Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Wydział IX Karny z dnia 16 października 2014 r., sygn. akt IX Kp 300/14/K

 

W dniu 14 kwietnia 2015 r. Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział IV Karny-Odwoławczy w składzie SSO Lidia Haj, SSO Jadwiga Żmudzka, SSR del. Agnieszka Sułowska-Gibas, przy udziale prokuratora Prokuratury Okręgowej w Krakowie Zbigniewa Grzesika, wydał postanowienie, którym utrzymał w mocy postanowienie SSR Katarzyny Kaczmary z dnia 16.10.2014 r., także, jak ona, powołując się na przesłankę mojej rzekomo uprzedniej karalności, w tym zarzucając mi poświadczenie nieprawdy w w.w. zażaleniu z dnia 29.10.2014 r. – Załącznik 10: „Sygn. akt IV Kz 718/14 POSTANOWIENIE Dnia 10 kwietnia 2015 roku Sąd Okręgowy w Krakowie, Wydział IV Karny Odwoławczy, w składzie:
Przewodniczący SSO Lidia Haj, Sędziowie SSO Jadwiga Żmudzka SSR (del.) Agnieszka Sułowska-Gibas (spr.) Protokolant
/imię i nazwisko – ZKE/przy udziale Zbigniewa Grzesika Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Krakowie po rozpoznaniu w sprawie Zbigniewa Kękusia podejrzanego o przestępstwo z art. 222 § 1 kk i art. 157 § 2 kk w zw. z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 242 § 4 kk w zw. z art. 11 § 2 kk na skutek zażaleń podejrzanego oraz obrońcy podejrzanego na punkt I postanowienia Sądu Rejonowego dla Krakowa – Krowodrzy w Krakowie z dnia 16 października 2014 r., sygn. akt IX KP 300/14/K w przedmiocie orzeczenia wobec podejrzanego Zbigniewa Kękusia badania stanu zdrowia psychicznego połączonego z obserwacją w zakładzie leczniczym na zasadzie art. 437 § 1 kpk postanawia: postanowienie w zaskarżonej części tj. w jego punkcie I utrzymać w mocy.

(…) Podejrzany zarzucił postanowieniu (…)podanie sprzecznej ze stanem faktycznym informacji, iż podejrzany był karany (…).

Sąd Odwoławczy zważył co następuje:
Zażalenia podejrzanego
oraz jego obrońcy nie zasługują na uwzględnienie.

(…) Za takim rozstrzygnięciem przemawia rodzaj naruszonego dobra prawnego (przestępstwo przeciwko wymiarowi sprawiedliwości), okoliczności popełnienia czynu oraz jego skutki (obrażenia ciała funkcjonariuszy), a nadto wcześniejsza karalność podejrzanego (wbrew temu co w zażaleniu podejrzany podnosił, iż nie był karany, w aktach sprawy znajdują się dane o karalności podejrzanego, w których widnieje skazanie podejrzanego z art. 226 § 1 kk, art. 212 § 1 kk i innych).

(…) Niniejsze okoliczności, w powiązaniu z wcześniejszą karalnością oskarżonego prowadzą do konkluzji, iż zachodzi możliwość orzeczenia wobec niego bezwzględnej kary pozbawienia wolności.

Powyższe wywody dotyczą również zarzutów wywiedzionych przez podejrzanego w złożonym przez niego zażaleniu, zwłaszcza w zakresie oceny materiału dowodowego, w tym opinii biegłych lekarzy psychiatrów oraz uprzedniej karalności podejrzanego – k. 21.

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, postanowienie Sądu Okręgowego w

Krakowie Wydział IV Karny – Odwoławczy, SSO Lidii Haj, SSO Jadwigi Żmudzkiej, SSR del. Agnieszki Sułowskiej-Gibas postanowienie z dnia 10 kwietnia 2015 r., sygn. akt IV Kz 718/14 – Załącznik 10

 

Wskazać należy, że jakkolwiek:

  1. Sąd Rejonowy dla Krakowa Krowodrzy Wydział IX Karny oparł postanowienie z dnia 16.10.2014 r., sygn. akt IX Kp 300/14/K – Załącznik 9,
  2. Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział IV Karny-Odwoławczy oparł postanowienie z dnia 10 kwietnia 2015 r., sygn. akt IV Kz 718/14 – Załącznik 10

na przesłance mojej uprzedniej karalności wyrokiem Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 18.12.2007 r., sygn. akt II K 451/06, to ja informowałem w.w. Sądy w zgodzie ze stanem faktycznym, że nie byłem karany, tj. że wyrok z dnia 18.12.2007 r. został uchylony w pełnym zakresie na moją korzyść dwoma w.w. wyrokami wznowieniowymi Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 15.09.2010 r. i Sądu Najwyższego z dnia 26.01.2012 r. Poświadczył to Sąd Rejonowy w Dębicy w sporządzonym w dniu… 4 maja 2015 r. i skierowanym do Krajowego Rejestru Karnego „Zawiadomieniu o zmianie lub uchyleniu prawomocnego orzeczenia”Załącznik 11: „Sąd Rejonowy w Dębicy Sekcja Wyk. Orzeczeń Sąd. /adres – ZKE/ MINISTERSTWO SPRAWIEDLIWOŚCI KRAJOWY REJESTR KARNY W WARSZAWIE ZAWIADOMIENIE o zmianie lub uchyleniu prawomocnego orzeczenia

Numer PESEL /numer – ZKE/Sąd Rejonowy w Dębicy, II K 451/06

Nazwisko rodowe Kękuś Nazwisko (w tym przybrane) Kękuś

Imiona Zbigniew

(…) 1. Uchylenie prawomocnego orzeczenia w wyniku kasacji

data kasacji: 26/01/2012

treść: uchyla zaskarżony wyrok II. K. 451/06 SR w Dębicy w zakresie rozstrzygnięć zawartych w punktach II i XVIII i przekazać sprawę SR w Dębicy do ponownego rozpoznania

(…) 4. Postanowienie o wznowieniu postępowania sądowego zakończonego prawomocnym orzeczeniem odnotowanym w Rejestrze

data wydania: 15/09/2010

treść: wznawia postępowanie w sprawie II. K. 451/06 w pkt. I, III-XVII wyroku i uchyla w tej części wyrok R w Dębicy z dnia 18/12/2007

(…) Data sporządzenia: 04.05.2015 Starszy Sekretarz Beata Niedbała”
Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy Sekcja Wykonywania Orzeczeń Sądowych, Sygn. akt II K 451/06,

Zawiadomienie o zmianie lub uchyleniu prawomocnego orzeczenia” z dnia 4 maja 2015 r. – Załącznik 11

 

Zawiadomienie to zostało wysłane przesyłką listową poleconą nadaną nie wcześniej niż w dniu 4 maja 2015 r. czego dowodem data umieszczona przez Sąd Rejonowy w Dębicy na Potwierdzeniu Odbioru tej przesyłki skierowanej do Krajowego Rejestru Karnego Ministerstwa Sprawiedliwości – Załącznik 12:

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, Pokwitowanie Odbioru przesyłki skierowanej doKrajowego Rejestru Karnego

Ministerstwa Sprawiedliwości – Załącznik 12

 

Wysyłając dopiero w dniu 5 maja 2015 r. w.w. Zawiadomienie do Krajowego Rejestru Karnego sędzia referent w sprawie przeciwko mnie Beata Stój oczywiście i rażąco naruszyła prawo określone w Rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 5 kwietnia 2012 r. w sprawie sposobu i trybu sporządzania oraz przekazywania do Krajowego Rejestru Karnego kart rejestracyjnych i zawiadomień, którego:

  1. par. 2. 1 stanowi: „Organy obowiązane na podstawie ustawy z dnia 24 maja 2000 r. o Krajowym Rejestrze Karnym, zwanej dalej „ustawą”, do sporządzania kart rejestracyjnych, zawiadomień o zmianach ewidencyjnych oraz zawiadomień dotyczących podmiotu zbiorowego, zwanych dalej „zawiadomieniami”, przesyłają karty rejestracyjne i zawiadomienia niezwłocznie po uprawomocnieniu się orzeczenia lub po zaistnieniu innego faktu, który stanowi podstawę do ich sporządzenia i przekazania do Rejestru.
  2. par. 7.1 stanowi: „Ustala się następujące zawiadomienia: (…) 4) zawiadomienie o zmianie lub uchyleniu prawomocnego orzeczenia.”
  3. par. 11 stanowi: „1. Na formularzu zawiadomienia o zmianie lub uchyleniu prawomocnego orzeczenia umieszcza się informacje o: 1) uchyleniu prawomocnego orzeczenia w wyniku kasacji; 2) zastosowaniu amnestii; 3) ułaskawieniu przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej; 4) wznowieniu postępowania sądowego zakończonego prawomocnym orzeczeniem odnotowanym w Rejestrze; 5) stwierdzeniu nieważności prawomocnego orzeczenia sądu odnotowanego w Rejestrze; 6) przywróceniu terminu do zaskarżenia orzeczenia odnotowanego w Rejestrze. 2. Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1, przesyła do Rejestru sąd pierwszej instancji wykonujący orzeczenie.

 

Jakkolwiek sędzia Beata Stój – referent w sprawie przeciwko mnie od dnia 4 listopada 2010 r., tj. po wydaniu przez Sąd Okręgowy w Rzeszowie w.w. wyroku wznowieniowego z dnia 15.09.2010 r. – rażąco naruszyła prawo określone zacytowanymi wyżej przepisami Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 5 kwietnia 2012 r. w sprawie sposobu i trybu sporządzania oraz przekazywania do Krajowego Rejestru Karnego kart rejestracyjnych i zawiadomień, to Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza rozpoznająca sprawę przeciwko mnie do sygn. akt 2 Ds. 542/14 – a także Sąd Rejonowy dla Krakowa Krowodrzy Wydział IX Karny i Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział IV Karny-Odwoławczy – była od dnia 6 października 2014 r. w posiadaniu złożonych przeze mnie tego dnia do akt sprawy kserokopii wyroków wznowieniowych:

  1. Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 15.09.2010 r., sygn. akt II Ko 283/10
  2. Sądu Najwyższego z dnia 26.01.2012 r., sygn. akt IV KK 272/11

od prawomocnego skazującego mnie wyroku sędziego T. Kuczmy z dnia 18.12.2007 r. i wobec zaistniałych wątpliwości powinna zwrócić się z zapytaniem do Sądu Rejonowego w Dębicy, czy rzeczywiście, jak informowałem, wyrok sędziego T. Kuczmy został uchylony w pełnym zakresie 18 przypisanych mi nim czynów.

Wszak:

Zadaniem prokuratury jest strzeżenie praworządności oraz czuwanie nad ściganiem przestępstw.”

Artykuł 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze

 

Nie uczyniła tego Prokuratura, a SSR K. Kaczmara oddaliła, jak wspomniałem, podczas prowadzonego – w obecności inicjatora postępowania przeciwko mnie, prokuratora Bartłomieja Legutki – posiedzenia w dniu 16.10.2014 r. mój wniosek z pisma z dnia 06.10.2014 r. o dopuszczenie dowodów ze złożonych przeze mnie kserokopii w.w. wyroków wznowieniowych Sądu Okręgowego w Rzeszowie i Sądu Najwyższego.

Podała – Załącznik 8: Sygn. akt IX Kp 300/14/K PROTOKÓŁ POSIEDZENIA Dnia 16 października 2014 r. Przewodniczący SSR Katarzyna Kaczmara Protokolant /imię i nazwisko – ZKE/Prokurator: Bartłomiej Legutko (…) Sąd postanowił (…) III. na zasadzie art. 170 § 1 pkt 2 kpk oddalić wnioski dowodowe z pism z dnia 3.09.2014 r., 16.09.2014 r., 06.10.2014 r. albowiem okoliczności, które miałyby być dowodzone nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia w przedmiocie badań psychiatrycznych połączonych z obserwacją.”

A chwilę potem wydała postanowienie o pozbawieniu mnie wolności przez poddanie mnie obserwacji psychiatrycznej opierając je na przesłance… mojej rzekomej uprzednio karalności.

 

xxx

 

Wezwaniem z dnia 28 kwietnia 2015 r. prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza Dorota Baranowska wezwała mnie do stawiennictwa na obserwację psychiatryczną – Załącznik 13: „Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza w Krakowie Sygn. akt 2 Ds./542/14 Kraków, dnia 28 kwietnia 2015 r. Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ Termin dnia: 18.05.2015 r. Wzywa się Pana do osobistego stawiennictwa w dniu 18.05.2015 r. o godz. 09:00 do Izby Przyjęć Szpitala Specjalistycznego im. J. Babińskiego w Krakowie ul. Babińskiego 29 /obserwacja będzie wykonywana na Oddziale 4 B/ jako podejrzanego w sprawie sygn. akt 2 Ds./542/14 podejrz. o przest. z art. 242 § 4 kk.

Wezwany powinien posiadać przy sobie dowód osobisty lub inny ważny dokument stwierdzający jego tożsamość. Starszy referent Prokuratury Rejonowej Jadwiga Zając”
Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds/542/14, Wezwanie z dnia 28 kwietnia 2015 r. –

Załącznik 13

 

Nie stawiłem się na w.w. wezwanie ponieważ wiem, że nie jestem sprawcą czynów, które mi przypisano oraz wiem, że w.w. postanowienia Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Wydział IX Karny, sygn. akt IX Kp 300/14/K i Sądu Okręgowego w Krakowie Wydział IV Krany-Odwoławczy z dnia 10 kwietnia 2015 r., sygn. akt IV Kz 718/14, o poddaniu mnie obserwacji psychiatrycznej zostały oparte nie nieprawdziwej przesłance mojej rzekomej uprzednio karalności.

Pismami z dnia 8 czerwca 2015 r., 12 czerwca 2015 r., 16 czerwca 2015 r., 3 lipca 2015 r., 14 lipca 2015 r., 23 lipca 2015 r., 5 sierpnia 2015 r., 12 sierpnia 2015 r. złożonymi do akt sprawy sygn. akt 2 Ds. 542/14 – adresatkami były prokurator Dorota Baranowska lub prokurator Małgorzata Lipska – składałem wniosek o przeprowadzenie przed poddaniem mnie obserwacji psychiatrycznej eksperymentu procesowego na okoliczność ustalenia czy jest możliwe popełnienie czynów przypisanych mi w w.w. postanowieniach z dnia 6 maja 2014 r. /Załącznik 1/ i 25 sierpnia 2015 r. /Załącznik 2/.

 

Pismem z dnia 3 sierpnia 2015 r. wyznaczony mi przez sąd z urzędu – na podstawie art. 79 § 1 pkt 3 k.p.k.: „§ 1. W postępowaniu karnym oskarżony musi mieć obrońcę, jeżeli: (…) 3) zachodzi uzasadniona wątpliwość co do jego poczytalności. – obrońca Wojciech Wandzel złożył wniosek – Załącznik 14: „KANCELARIA ADWOKACKA ADWOKAT WOJCIECH WANDZEL Adwokat Wojciech Wandzel || Kancelaria Adwokacka

Kraków, dnia 3 sierpnia 2015 roku PANI PROKURATOR Dorota Baranowska PROKURATURA REJONOWA KRAKOW KROWODRZA 31-858 Kraków, oś. Kościuszkowskie 2

Sygn. akt: 2 Ds 542/14 Podejrzany: Zbigniew Kękuś („Podejrzany”) reprezentowany przez obrońcę z urzędu – adwokata Wojciecha Wandzela,Kancelaria Adwokacka, ul. Rakowicka 7, Kraków 31-511

WNIOSEK DOWODOWY O PRZEPROWADZENIE EKSPERYMENTU PROCESOWEGO

Działając w imieniu Podejrzanego Zbigniewa Kękusia, jako jego obrońca z urzędu wykazany w aktach sprawy, na podstawie art. 167 § 2 kodeksu postępowania karnego w związku z art. 211 kodeksu postępowania karnego niniejszym wnoszę o: I. przeprowadzenie eksperymentu procesowego poprzez odtworzenie przebiegu zdarzenia z dnia 5 maja 2014 roku, w trakcie którego Podejrzany miał rzekomo usiłować się samouwolnić, używając rzekomo przemocy polegającej na kopnięciu kraty zabezpieczającej przedział dla osób zatrzymanych samochodu marki Fiat Ducato, która to z dużą siłą rzekomo uderzyła konwojującego funkcjonariusza policji Pawła Lewkowicza celem ustalenia, iż niemożliwe było popełnienie przez Podejrzanego przypisywanych mu czynów z dnia 5 maja 2014 roku w okolicznościach przedstawionych w protokołach przesłuchań świadków Pawła Lewkowicza, Marcina Raka, Michała Doroby z dnia 5 maja 2014 roku, a także na okoliczność prawdziwego przebiegu zdarzeń z dnia 5 maja 2014 roku,

II. przeprowadzenie dowodu z eksperymentu procesowego przed poddaniem Podejrzanego badaniom stanu zdrowia psychicznego połączonego z obserwacją w zakładzie leczniczym orzeczonym przez postanowienie Sądu Rejonowego dla Krakowa – Krowodrzy w Krakowie IX Wydział Karny z dnia 16 października 2014 roku (sygn. akt IX Kp 300/14/K), utrzymanym w mocy przez Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział IV Karny Odwoławczy z dnia 10 kwietnia 2015 roku (sygn. akt IV Kz 718/14),

III. wezwanie na zasadzie art. 315 § 2 kodeksu postępowania karnego Podejrzanego na termin wnioskowanej czynności celem umożliwienia Podejrzanemu wzięcia udziału w wyżej wnioskowanej czynności postępowania przygotowawczego,

IV. wezwanie na zasadzie art. 315 § 2 kodeksu postępowania karnego obrońcy Podejrzanego na termin wnioskowanej czynności celem umożliwienia obrońcy wzięcia udziału w wyżej wnioskowanej czynności postępowania przygotowawczego.

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds/542/14, pismo adw. Wojciecha Wandzela z dnia

3 sierpnia 2015 r. – Załącznik 14

 

W uzasadnieniu adw. Wojciech Wandzel wskazał m.in.:

  1. na sprzeczne i wykluczające się nawzajem zeznania policjantów, którzy mnie zatrzymali w dniu 5 maja 2014 r.
  2. żaden z policjantów, którzy mnie zatrzymali w dniu 5 maja 2014 r. ok. godz. 15:30 nie podał do sporządzanego w ich oraz mojej obecności w godz. 16:45 – 17:00 i odczytanego nam „Protokołu Zatrzymania Osoby” o zdarzeniu, do którego rzekomo doszło ok. godz. 16:00 i które stało się przyczyną przedstawionych mi zarzutów, a które oni zgłosili w dniu 5 maja 2014 r. dopiero w godz. 18:45 – 19:30

 

Obaj, ja i mój obrońca adw. Wojciech Wandzel, powoływaliśmy się w naszych wnioskach na utrwalone od wielu lat orzecznictwo Sądu Najwyższego, tj. na:

  1. orzeczenie z dnia 5 marca 2002 roku (sygn. akt III KKN 329/99: „Stan psychiczny może, rzecz jasna, powodować, że w sytuacjach określonych w art. 31 § 1 k.k. jest on niezdolny do popełnienia przestępstwa, ale proces karny nie jest psychiatrycznym postępowaniem diagnostycznym, w którym nie kwestia popełnienia przez pacjenta czynu zabronionego w rozumieniu art. 115 § 1 k.k., lecz jego stan psychiczny stanowi przedmiot badania lekarskiego. W procesie karnym stan psychiczny oskarżonego ma znaczenie dopiero przy ustaleniu, że dopuścił się on czynu zabronionego, co wynika również z treści art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k.”
  2. orzeczenie z dnia 18 lutego 2009 r., sygn. akt IV KK 306/08: Żaden przepis prawa nie zwalnia sądu z obowiązku ustalenia, czy oskarżony, który według opinii biegłych psychiatrów jest niepoczytalny w rozumieniu art. 31 § 1 KK, popełnił zarzucany mu czyn. Użyte sformułowania w art. 31 § 1 KK „w czasie czynu” oraz w art. 414 § 1 KPK „w chwili czynu”, wskazują jednoznacznie, iż musi zachodzić zbieżność w czasie dwóch zaszłości, a więc czynu oskarżonego oraz jego niepoczytalności.”

 

Adw. Wojciech Wandzel powołał się dodatkowo na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 sierpnia 2013 roku (sygn. akt III KO 69/02): Eksperyment procesowy można przeprowadzić w postępowaniu sądowym bądź przygotowawczym, o ile jest to celowe dla sprawdzenia okoliczności mających istotne znaczenie dla sprawy.”

 

Ja w moich wnioskach o przeprowadzenie eksperymentu procesowego przed pozbawieniem mnie wolności przez poddanie mnie obserwacji psychiatrycznej powoływałem się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 10 lipca 2007 r., sygn. akt SK 50/06, którym TK orzekł: WYROK z dnia 10 lipca 2007 r. Sygn. akt SK 50/06 W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej Trybunał Konstytucyjny w składzie: Marek Mazurkiewicz – przewodniczącyMarian GrzybowskiAdam JamrózMarek Kotlinowski – sprawozdawcaTeresa Liszcz,protokolant: Grażyna Szałygo,po rozpoznaniu, z udziałem skarżących oraz Sejmu, Prokuratora Generalnego i RzecznikaPraw Obywatelskich, na rozprawie w dniu 10 lipca 2007 r., połączonych skargkonstytucyjnych Zbigniewa Osewskiego oraz Hanny Różańskiej o zbadanie zgodności:art. 203 w związku z art. 202 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555, ze zm.) z art. 41 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 1, art. 30, art. 2 oraz art. 31 ust. 3 Konstytucji, orzeka: (…) III Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: (…) W ramach niniejszego postępowania problematyka wolnościowa rozpatrywana będzie w kontekście przymusowego umieszczenia oskarżonego w zakładzie leczniczym celem poddania go obserwacji psychiatrycznej, a zatem w kontekście pozbawienia go wolności osobistej na czas obserwacji psychiatrycznej.
(…)
Umieszczenie oskarżonego na obserwacji w zakładzie leczniczym stanowi niewątpliwie formę rzeczywistego pozbawienia go wolności i stąd też na mocy art. 63 § 1 k.k. podlega zaliczeniu na poczet kary pozbawienia wolności (zob. wyrok SA w Krakowie z 24 sierpnia 2000 r., sygn. akt II AKa 141/00, KZS nr 9/2000, poz. 33; postanowienie SN z 17 września 2002 r., sygn. akt II KK 227/02, Lex nr 55534). Nie sposób bowiem podzielić wyrażanego niekiedy w orzecznictwie sądowym poglądu, że poddanie oskarżonego obserwacji psychiatrycznej dla stwierdzenia jego poczytalności nie jest działaniem naruszającym prawo do wolności osobistej, lecz jest jedynie czynnością procesową o charakterze dowodowym (zob. wyrok SA w Katowicach z 16 maja 2002 r., sygn. akt II AKa 114/02, „Wokanda” nr 5/2003, poz. 43; postanowienie SA w Krakowie z 23 października 2003 r., sygn. akt II AKz 408/03, „Krakowskie Zeszyty Sądowe” nr 11/2003, poz. 35).

(…) Badanie psychiatryczne połączone z obserwacją w zakładzie leczniczym stanowi bowiem nie tylko metodę badawczą w psychiatrii, ale również, o czym wyżej była mowa, swoistą formę pozbawienia oskarżonego wolności osobistej. Stąd też potrzeba jego stosowania powinna być weryfikowana przez sąd nie tylko pod kątem przydatności do stwierdzenia stanu poczytalności oskarżonego tempore criminis i tempore procedendi, ale również – a nawet przede wszystkim – pod kątem dopuszczalnych ograniczeń konstytucyjnie gwarantowanej wolności osobistej. Ochrona tej wolności ma bowiem większe znaczenie aniżeli ustalenie poczytalności oskarżonego, choćby to ostatnie pozwoliło nawet na wyłączenie jego odpowiedzialności karnej. Sąd powinien zatem kierować się nie tylko podstawową zasadą, którą związani są lekarze, tj. salus aegroti suprema lex („dobro chorego naczelnym prawem”), ale również zważać na fakt, że w postępowaniu karnym najwyższym dobrem oskarżonego, które może mu zostać odebrane, jest właśnie jego wolność osobista.Prawo do wolności osobistej jest bowiem jednym z najważniejszych prawczłowieka, warunkującym niejednokrotnie możliwość korzystania przez niego z innychpraw i wolności wyrażonych w przepisach konstytucyjnych czy ustawowych. Dlatego teżprawodawca dokonał nie tylko jego konstytucjonalizacji, ale wprowadził równieższczegółowe regulacje dotyczące jego ochrony. (…) Przebywanie oskarżonego na obserwacji w zakładzie leczniczym z reguły nie stanowi formy jedynie chwilowego pozbawienia go wolności, gdyż zgodnie z art. 203 § 3 k.p.k. obserwacja taka może trwać 6 tygodni, a następnie ten termin może być przedłużony, przy czym ustawodawca nie określa maksymalnego czasu jej trwania. Niewątpliwie jest to zatem forma pozbawienia wolności często co najmniej tak dolegliwadla oskarżonego jak tymczasowe aresztowanie.

 

Pismem z dnia 12 sierpnia 2015 r. adw. Wojciech Wandzel złożył – Załącznik 15: „Wniosek o odstąpienie od poddania podejrzanego obserwacji w zakładzie leczniczym”.
Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds/542/14, pismo adw. Wojciecha Wandzela z dnia

12 sierpnia 2015 r. – Załącznik 15

 

W uzasadnieniu adw. Wojciech Wandzel przedstawił podał fakty jak w uzasadnieniu do jego w.w. pisma z dnia 3 sierpnia 2015 r., którym złożył – Załącznik 14: „Wniosek dowodowy o przeprowadzenie eksperymentu procesowego”.

 

W dniu 19 sierpnia 2015 r. prokurator Dorota Baranowska wydała zarządzenie – Załącznik 16: „Prokuratura Rejonowa Kraków-Krowodrza /adres – ZKE/ 2 Ds. 542/14 Dnia 19 sierpnia 2015 r. ZARZĄDZENIE o zatrzymaniu i przymusowym doprowadzeniu podejrzanego Dorota Baranowska-prokurator Prokuratury Rejonowej w Krakowie-Krowodrzy w sprawie 2 Ds. 542/14 przeciwko Zbigniew Kękuś podejrz. o przest. z art. 222§1kk i art. 157§2kk, art. 13§1kk w zw. z art. 242§4kk w zw. z art. 11 §2 kk na podstawie art. 247§1pkt 1 i 2 kpk, art. 75 §1 i 2 kpk zarządza I. zatrzymanie i przymusowe doprowadzenie podejrzanego Pana: Zbigniew Kękuś (…) który w piśmie z dn. 17 sierpnia 2015 r. /data wpływu/ wskazał, że będzie w Recepcji Komendy Miejskiej Policji w Krakowie, ul. Siemiradzkiego 24 w godz. 08.55 do 09.30, do siedziby Szpitala im Babińskiego w Krakowie – adres: Kraków ul. Babińskiego 29 Oddział 4B w dniu 20 sierpnia 2015 r. w godz. 8.15 – 10.30 celem wykonania czynności polegającej na przeprowadzeniu badań psychiatrycznych połączonych z obserwacją w zakładzie leczniczym przez okres trwający nie dłużej niż 4 tygodnie

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, zarządzenie prokurator Doroty

Baranowskiej z dnia 19 sierpnia 2015 r. – Załącznik 16

 

Policja zatrzymała mnie w dniu 20 sierpnia 2015 r. o godz. 09:00 w Komendzie Miejskiej Policji w Krakowie przy ul. Siemiradzkiego 24, co potwierdza „Protokół Zatrzymania Osoby”, w którym podano m.in. – Załącznik 17: „Komisariat Policji IV w Krakowie MZ 274/15 PROTOKÓŁ ZATRZYMANIA OSOBY Imię i nazwisko zatrzymanegogodzina i data zatrzymania: Zbigniew Kękuś 09:00 20.08.2015Miejsce czynności – Kraków ul. Siemiradzkiego 24 Stopień, imię i nazwisko policjanta prowadzącego czynność – asp. Sylwia Orzechowska – Poseł z KP IV Kraków Miejsce sporządzenia protokołu – KP IV Kraków 09:10 20.08.2015 (…) Przyczyna zatrzymania – Realizacja nakazu doprowadzenia Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza sygn. akt 2 Ds. 542/14 zarządzającego zatrzymanie i przymusowe doprowadzenie do Szpitala im. Babińskiego w Krakowie ul. Babińskiego 29 oddział 4B na dzień 20-08-2015 r. w godz. 08:15 – 10:30.

(…) Stopień imię i nazwisko, podpis policjanta zawiadamiającego – asp. Sylwia Orzechowska – Poseł”
Dowód: Komisariat Policji IV w Krakowie, sygn. akt MZ 274/15, Protokół Zatrzymania Osoby z dnia 20 sierpnia

2015 r. – Załącznik 17

 

Zgodnie z zapowiedziami z w.w. pism z dnia 8 czerwca 2015 r., 12 czerwca 2015 r., 16 czerwca 2015 r., 3 lipca 2015 r., 14 lipca 2015 r., 23 lipca 2015 r., 5 sierpnia 2015 r., 12 sierpnia 2015 r. do prokurator Doroty Baranowskiej lub prokurator Małgorzaty Lipskiej, natychmiast po umieszczeniu mnie w dniu 20 sierpnia 2015 r. w Oddziale 4B Szpitala Specjalistycznego im. dr. J. Babińskiego w Krakowie rozpocząłem protest głodowy. Z jego powodu wypisano mnie ze Szpitala w dniu 24 sierpnia 2015 r., co potwierdziła w piśmie z dnia 25 sierpnia 2015 r. do Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza Ordynator Oddziału 4B Szpitala Specjalistycznego im. dr. J. Babińskiego, lek. Danuta Woźniak – Załącznik 18: „Szpital Specjalistyczny im. dr. Józefa Babińskiego Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej w Krakowie, Kraków, 25 sierpnia 2015 r. 4B-5104-24/15 Prokuratura Rejonowa Kraków-Krowodrza /adres – ZKE/ Uprzejmie informujemy, że pacjent Zbigniew Kękuś ur. 02-05-1958, PESEL /Numer PESEL – ZKE/ zam. /adres – ZKE/ został przyjęty w dniu 20.08.2015 r. w celu przeprowadzenia obserwacji sądowo-psychiatrycznej zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego dla dzielnicy Kraków-Krowodrza. Po przyjęciu do oddziału pacjent nie wyraził zgody na pobranie krwi w celu wykonania badań laboratoryjnych, nie wyraził zgody na badanie EEG, KT głowy oraz na badanie psychologiczne.

Od chwili przyjęcia do Oddziału podjął głodówkę, którą kontynuował do dnia 24.08.2015 r. Biorąc pod uwagę wszystkie powyższe okoliczności nie ma możliwości przeprowadzenia obserwacji sądowo-psychiatrycznej tym samym wydania opinii sądowo-psychiatrycznej, dlatego pacjenta wypisano z Oddziału. Pacjent w dniu wypisu zgłasza ogólnie dobre samopoczucie, nie zgadza się na badanie lekarskie w Oddziale, ani na konsultację w SOR.

Dotyczy: 2 Ds. 542/14. Kierownik Oddziału Psychiatrycznego Kraków-Podgórze I Szpitala Specjalistycznego im. dr. J. Babińskiego SPZOZ w Krakowie lek. Danuta Woźniak specjalista psychiatra 5069421”

Dowód: Szpital Specjalistyczny im. dr. Józefa Babińskiego Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej w

Krakowie, pismo Ordynatora Oddziału 4B lek. med. Danuty Woźniak z dnia 25 sierpnia 2015 r., 4B-5104-24/15, do Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza – Załącznik 18

 

Dopiero po wypisaniu mnie ze Szpitala im. dr. J. Babińskiego z powodu prowadzonego przeze mnie protestu głodowego prokurator Dorota Baranowska postanowiła przeprowadzić eksperyment procesowy z udziałem moim oraz uznanych za pokrzywdzonych przeze mnie policjantów. W dniu 4 września 2015 r. sporządziła wezwanie dla mnie o treści – Załącznik 19: „Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza /adres – ZKE/ Sygn. akt 2 Ds. 542/14 Kraków, dnia 04 września 2015 r. Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ WEZWANIE Termin dnia: 28.09.2016 r. Wzywa się Pana do osobistego stawiennictwa w dniu 28.09.2015 r. o godz. 08:30 Prokuratury Rejonowej w Krakowie-Krowodrzy w Krakowie, Kraków, oś. Kościuszkowskie 2 gab. 305 jako podejrzanego w sprawie sygn. akt 2 Ds. 542/14 podejrz: o przest. z art. 13 § 1kk w zw. z art. 242§4 kk w celu: 1/ przeprowadzenia eksperymentu procesowego z osobami uczestniczącymi: Pana jako podejrzanego, funkcjonariuszy Policji Państwowej /M. Doroba, M. Rak, P. Lewkowicz/, na miejscu będzie pojazd m-ki Fiat Dukato nr rej. HPG B 147

2/ przesłuchania funkcjonariusza Policji R. Tarnówko

3/ po wykonaniu czynności z pkt 2 i 3 przesłuchanie Pana jako podejrzanego. Młodszy Referent Katarzyna Skorupka”

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, Wezwanie z dnia 4 września 2015 r. – Załącznik 19

 

W dniu 28 września 2015 r. złożyłem wniosek o wyłączenie prokurator D. Baranowskiej, prokuratora rejonowego Małgorzaty Lipskiej oraz wszystkich prokuratorów Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza od rozpoznawania sprawy przeciwko mnie.

 

Następny termin przeprowadzenia eksperymentu procesowego prokurator D. Baranowska wyznaczyła na dzień 23 listopada 2015 r. wzywając mnie wezwaniem z dnia 29 października 2015 r. – Załącznik 20: „Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza /adres – ZKE/ Sygn. akt 2 Ds. 542/14 Kraków, dnia 29 października 2015 r. Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ WEZWANIE Termin dnia: 23 listopada 2015 r. Wzywa się Pana do osobistego stawiennictwa w dniu 23-11-2015 r. o godz. 08:30 Prokuratury Rejonowej w Krakowie-Krowodrzy w Krakowie, Kraków, oś. Kościuszkowskie 2 pokój nr 305 jako podejrzanego w sprawie sygn. akt 2 Ds. 542/14 o przestępstwo z 13 § 1kk w zw. z art. 242§4 kk, 157 § 2 kk i inne w celu: 1/ przeprowadzenia eksperymentu procesowego z osobami uczestniczącymi: Pana jako podejrzanego, funkcjonariuszy Policji Państwowej /M. Doroba, M. Rak, P. Lewkowicz/, na miejscu będzie pojazd m-ki Fiat Ducato nr rej. HPG B 147

2/ przesłuchania funkcjonariusza Policji R. Tarnówko

3/ po wykonaniu czynności z pkt 2 i 3 przesłuchanie Pana jako podejrzanego.

STARSZY REFERENT Prokuratury Rejonowej Jadwiga Zając”

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, wezwanie z dnia 29 października 2015

r. – Załącznik 20

 

Pismem z dnia 20 listopada 2015 r. skierowanym do prokurator Doroty Baranowskiej złożyłem m.in.: „Prokurator Dorota Baranowska, Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza oś. Kościuszkowskie 2, 31-858 Kraków Sygn. akt: 2 Ds. 542/14 Dotyczy:

  1. Zawiadomienie o moim niestawiennictwie w dniu 23 listopada 2015 r. z powodu wyłączenia Adresatki niniejszego pisma, prokuratora referenta w sprawie do sygn. akt 2 Ds. 542/14 od rozpoznawania tej. sprawy.
  2. Zawiadomienie o wydaniu postanowienia z dnia 21 października 2015 r. o oddaleniu mojego wniosku o wyłączenie prokuratora referenta w sprawie do sygn. akt 2 ds. 542/14, Adresatki niniejszego pisma, przez prokuratora nieuprawnionego, tj. prokuratora rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Małgorzatę Lipską, której dotyczył mój, nierozpoznany do dnia 21 października 2015 r. wniosek z dnia 28 września 2015 r. o jej wyłączenie.
  3. Prezentacja dowodów poświadczających słuszność mojego stanowiska, że są prawnie skuteczne złożone przeze mnie w dniu 28 września 2015 r. i uzupełnione w dniu 21 października 2015 r. wnioski o wyłączenie każdego prokuratora zatrudnionego w Prokuraturze Rejonowej Kraków Krowodrza od rozpoznawania sprawy do sygn. akt 2 Ds. 542/14.
  4. Zawiadomienie, że prokuraturą uprawnioną do rozpoznania moich wniosków z dnia 28 września 2015 r. o wyłączenie każdego prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza od rozpoznawania sprawy do sygn. akt 2 Ds. 542/14 jest Prokuratura Okręgowa w Krakowie.”

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, pismo Z. Kękusia z dnia 20 listopada 2015 r.

 

W uzasadnieniu podałem, że ponieważ w dniu 28 września 2015 r. złożyłem wnioski o wyłączenie wszystkich prokuratorów Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza – tj. każdego prokuratora, w tym referenta D. Baranowskiej, prokuratora rejonowego M. Lipskiej oraz każdego z pozostałych prokuratorów tej Prokuratury – od rozpoznawania sprawy przeciwko mnie, wnioski te powinny zostać rozpoznane przez Prokuraturę Okręgową w Krakowie.

A ponieważ mój wniosek o wyłączenie prokuratora referenta D. Baranowskiej rozpoznała – w dniu 21 października 2015 r. – prokurator rejonowy M. Lipska, co do której także złożyłem w dniu 28.09.2015 r. wniosek o jej wyłączenie i wniosek ten nie został rozpoznany, to postanowienie z dnia 21.10.2015 r. prokuratora rejonowego M. Lipskiej o oddaleniu mojego wniosku o wyłączenie prokurator Doroty Baranowskiej jest dotknięte nieważnością ponieważ zostało wydane przez prokuratora nieuprawnionego, bo wyłączonego.

 

Prokurator Dorota Baranowska… zrezygnowała z przeprowadzenia eksperymentu procesowego i w dniu 5 lutego 2016 r. wydała postanowienie – Załącznik 21: „Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza /adres – ZKE/ 2 Ds. 542/14, Kraków, dnia 05 lutego 2016 r. Postanowienie o powołaniu biegłych zasięgnięciu opinii biegłych

Dorota Baranowska- prokurator Prokuratury Rejonowej w Krakowie-Krowodrzy w sprawie 2 Ds. 542/14 przeciwko Zbigniew Kękuś o przest. z art. 13§1kk w zw. z art.242§4 kk i art.157§2kk i inne w oparciu o art..: 193, 194, 196, 197, 198, 200 i 202 § 1kpk postanawia:

  1. powoła dwóch biegłych psychiatrów w osobach: Andrzeja Wsołka i Kingi Zoła celem stwierdzenia:
    1. czy podejrzany w chwili popełnienia zarzucanego mu czynu zabronionego miał pełną zdolność rozpoznania jego znaczenia i pokierowania swym postępowaniem
    2. czy zdolność ta (podp. 1) była w znacznym stopniu ograniczona, jeśli tak – to z jakich przyczyn
    3. czy podejrzany z uwagi na stan swego zdrowia psychicznego może brać udział w czynnościach procesowych w toczącym się przeciwko niemu postępowaniu
    4. czy jego stan zdrowia psychicznego pozwala na udział w postępowaniu lub prowadzenie obrony w sposób samodzielny oraz rozsądny.
    5. inne wnioski biegłych
  2. Udostępnić biegłym materiały akt sprawy 2Ds 542/14
  3. Zakreślić termin wydania opinii w terminie niezbędnym do przeprowadzenia badań i sporządzenia opinii na piśmie, w terminie niezwłocznie.

W myśl art. 197 § 3 w związku z art. 190 § 1 k.p.k. uprzedza się, że za wydanie niezgodnej z prawdą opinii grozi odpowiedzialność karna z art. 233 § 1 k.k. (pozbawienie wolności do lat 3).

Uzasadnienie: Do sygn. akt 2 Ds542/14 w Tutejszej Prokuraturze toczy się postępowanie karne przeciwko Zbigniewowi Kękusiowii o przest. z art. 13§1kk w zw. z art.242§4 kk i art.157§2kk i inne.

W sprawie zachodzą wątpliwości co do stanu poczytalności podejrzanego Zbigniewa Kękusia.

W tym stanie rzeczy celowym, a wręcz koniecznym jest, z uwagi na uzasadnione wątpliwości co do poczytalności wymienionego, uzyskanie opinii biegłych psychiatrów co do stanu poczytalności podejrzanego w odniesieniu do zarzuconych mu czynów. Postanowiono jak na wstępie. Prokurator Dorota Baranowska”
Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, postanowienie prokurator Doroty

Baranowskiej z dnia 05 lutego 2016 r. – Załącznik 21

 

W ślad za w.w. postanowieniem z dnia 5 lutego 2016 r. prokurator Dorota Baranowska sporządziła i doręczyła mi wezwanie z dnia 5 lutego 2016 r. – Załącznik 22: „Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza Sygn. akt 2 Ds 542/14 Kraków, dnia 05.02.2016 r. Pan Zbigniew Kękuś Termin dnia 25.02.2016 r.

Wzywa się Pana(ią) do osobistego stawiennictwa w dniu 25.02.2016 r. od godz. 14:00 w Gabinecie Psychoterapii pokój 9 B /parter/ gabinet dr A. Wsołek, K. Zoła ul. Olszańka 5 31-513 Kraków jako podejrzanego w sprawie o sygn. akt 2 Ds. 542/14 tj. o przestępstwo z art. 13§1kk w zw. z art.242§4 kk i art.157§2kk i inne.

STARSZY REFERNT Prokuratury Rejonowej Jadwiga Zając”
Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds 542/14, wezwanie z dnia 5 lutego 2016 r. –

Załącznik 22

 

W dniu 25 lutego 2016 r. złożyłem wniosek o wyłączenie biegłych Andrzeja Wsołka i Kingi Zoły.

 

Wskazać należy, że:

  1. w sprawie do sygn. akt 2 Ds 542/14 ja raz już byłem poddany badaniom psychiatrycznym, w dniu 6 maja 2014 r., przez biegłych z listy prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie lekarzy psychiatrów Mariusza Patlę i Katarzynę Bilską-Zarembę,
  2. postanowienie prokurator Doroty Baranowskiej z dnia 5 lutego 2016 r. o poddaniu mnie badaniom psychiatrycznym jest sprzeczne z postanowieniem Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Wydział IX Karny z dnia 16 października 2014 r. Podczas posiedzenia w dnu 16 października 2014 r. w sprawie przeciwko mnie do sygn. akt 2 Ds 542/14 Sąd Rejonowy dla Krakowa Krowodrzy Wydział IX Karny postanowił – Załącznik 8: „Sygn. akt IX Kp 300/14/K PROTOKÓŁ POSIEDZENIA Dnia 16 października 2014 r. Przewodniczący SSR Katarzyna Kaczmara (…) Sąd postanowił I. na zasadzie art. 196 § 3 kpk a contrario nie uwzględnić wniosku o powołanie innych biegłych bowiem na obecnym etapie postępowania Sąd nie stwierdził powodów osłabiających zaufanie do wiedzy lub bezstronności biegłych,”

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, protokół posiedzenia w dniu 16

października 2014 r. Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Wydział IX Karny, sygn. akt IX Kp 300/14/K – Załącznik 8

 

Po tym, gdy w dniu 19 sierpnia 2015 r. prokurator D. Baranowska wydała Policji nakaz zatrzymania mnie w dniu 20 sierpnia 2015 r. i pozbawienia wolności przez umieszczenie mnie w Szpitalu Specjalistycznym im dr. J. Babińskiego w Krakowie na okres do 4 tygodni i gdy mnie Policja doprowadziła do Szpitala w dniu 20.08.2015 r., skąd mnie wypisano w dniu 25 sierpnia 2015 r. z powodu prowadzonego przeze mnie protestu głodowego prokurator Dorota Baranowska wyznaczyła na dzień:

  1. 28 września 2015 r. – Załącznik 19,
  2. 23 listopada 2015 r. – Załącznik 20,

terminy przeprowadzenia eksperymentu procesowego.

Z podanych przeze mnie wyżej powodów eksperyment procesowy nie został przeprowadzony w żadnym z w.w. terminów.

Zamiast – po rozpoznaniu w oparciu o przepisy obowiązującego prawa moich wniosków z 28 września 2015 r. o wyłączenie prokurator D. Baranowskiej, prokuratora rejonowego M. Lipskiej i pozostałych prokuratorów Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza od rozpoznawania sprawy przeciwko mnie – wyznaczyć kolejny termin przeprowadzenia eksperymentu procesowego, prokurator Dorota Baranowska wydała w dniu 5 lutego 2016 r. postanowienie o poddaniu mnie… drugi raz w tej samej sprawie badaniom psychiatrycznym i wezwała mnie do stawiennictwa na te badania.

W dodatku postanowienie prokurator Doroty Baranowskiej o poddaniu mnie drugi raz w tej samej sprawie badaniom psychiatrycznym jest sprzeczne z zacytowanym przeze mnie wyżej postanowieniem, które Sąd Rejonowy dla Krakowa Krowodrzy Wydział IX Karny wydał podczas posiedzenia w dniu 16 października 2014 r.

Zamiast przeprowadzić czynność procesową w postaci eksperymentu procesowego, który potwierdzi, czy ja popełniłem przypisane mi czyny, prokurator Dorota Baranowska po wyznaczeniu dwóch terminów przeprowadzenia eksperymentu procesowego zrezygnowała z jego przeprowadzenia i zamiast tego wezwała mnie do stawiennictwa drugi raz w tej samej sprawie na badania psychiatryczne.

 

W dniu 30 czerwca 2016 r. prokurator Dorota Baranowska wydała postanowienie o umorzenia postępowania przeciwko mnie z powodu znikomej społecznej szkodliwości przypisanego mi czynu – Załącznik 23: „Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza /adres – ZKE/ 2 D 542/14 Kraków, dnia 30 czerwca 2016 r. Postanowienie o umorzeniu dochodzenia

Dorota Baranowska – prokurator Prokuratury Rejonowej w Krakowie-Krowodrzy w sprawie 2 Ds. 542/14 przeciwko Zbigniew Kękuś o przest. z art. 222 § 1 kk i inne w oparci o art. 17 § 1 pkt 3 kpk postanawia: umorzyć dochodzenie w sprawie przeciwko Zbigniewo Kękusiowi podejrzanemu o to, że: w dniu 05 maja 2014 r. w Krakowie będąc pozbawiony wolności na postawie orzeczenia Sądu Rejonowego w Dębicy sygn. akt II K 407/13 usiłował samouwolnić się używając prze mocy polegającej na kopnięciu kraty zabezpieczającej przedział dla osób zatrzymanych samochodu m-ki Fiat Ducato nr rej. HPHB147, która uderzyła konwojującego funkcjonariusza policji Pawła Lewkowicza powodując stłuczenie powłok klatki piersiowej po stronie prawej z podbiegnięciem krwawym co naruszyło czynności narządów ciała na okres powyżej 7 dni trwający oraz wystawiając nogę z tego pomieszczenia, jednak zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na obezwładnienie przez konwojujących policjantów, na skutek czego Michał Doroba, podejmując czynności w celu zapobieżenia ucieczki upadł doznając obrzęku lewego nadgarstka i stłuczenia lewego łokcia, co naruszyło czynności narządów ciała na okres poniżej 7 dnia trwający, co miało miejsce podczas i w związku z wykonywaniem przez policjantów obowiązków służbowych – tj. o przest. z art. 222§1kk, art. 157§1kk w zw. z art. 13§2 kk w zw. z ar. 242§4kk w zw. z art. 11§2 kk w zw. z art. 1§2 kk wobec stwierdzenia znikomej społecznej szkodliwości czynu.

UZASADNIENIE

W dniu 05-05-214 policjanci w składzie Michał Doroba, Paweł Lewkowicz i Marcin Rak dokonali zatrzymania Zbigniewa Kękusia w oparciu o nakaz zatrzymania i doprowadzenie wydany przez Sądu Rejonowego w Dębicy sygn. akt IIK 407/13 wymienionego na badania psychiatryczne.

Z. Kękuś został osadzony w radiowozie m-ki Fiat Ducato nr rej. HPHB147, następnie przewieziony do IV K.P w Krakowie, przy ul. Królewskiej.

W miejscu, w którym pojazd zaparkował – nie ma monitoringu.

Po zaparkowaniu pojazdu, policyjni wyszli z pojazdu stanęli obok. Drzwi do przedziału dla zatrzymanych otwierał Marcin Rak.

Za tymi drzwiami była krata, która została odblokowana jedynie z zabezpieczenia zamków.

Po otwarciu drzwi, patrząc do środka pojazdu, przy pojeździe stali:

po lewej stronie Lewkowicz, po prawej Rak, zaś za nimi stał Michał Doroba.

Krata w radiowozie była ciężka, a dodatkowo wyposażono ją w tzw. pleksę. P. Lewkowicz stał bokiem do kraty.

Zbigniew Kękuś kopnął w kratę, wysunął nogę z radiowozu w celu jego opuszczenia i ucieczki. Krata uderzyła stojącego w jej pobliżu P. Lewkowicza.

Widząc zachowanie Z. Kękusia, policjant Doroba natychmiastowo zareagował i w zamiarze jego zatrzymania pochwycił Z. Kękusia, w wyniku czego obydwaj upadli na podłoże przed radiowozem.

Z. Kękuś szarpał się z policjantem.

Został obezwładniony.

Na skutek uderzenia kratą Paweł Lewkowicz doznał: stłuczenia powłok klatki piersiowej po stronie prawej z podbiegnięciem krwawym, co naruszyło czynności narządów ciała na okres poniżej 7 dni trwający w rozumieniu art. 157§2kk (opinia biegłych z Katedry i Zakładu Medycyny Sądowej w Krakowie).

Po obezwładnieniu Z. Kękusia, został on doprowadzony do IV K.P. dalsze czynności wykonywane z udziałem Z. Kękuś w związku z zatrzymaniem go w oparciu o nakaz zatrzymania i doprowadzenia nie mają istotnego znaczenia w sprawie.

Zbigniew Kękuś przesłuchiwany w charakterze podejrzanego, nie przyznał się do zarzucanego mu czynu, skorzystał z przysługującego mu praw do odmowy złożenia zeznań.

Analizując zebrany w sprawie materiał dowodowy, stwierdzić należy, że społeczna szkodliwość zarzucanego podejrzanemu czynu jest znikoma.

Zgodnie bowiem z treścią art. 115par. 2 kk przy ustaleniu ujemnej zawartości konkretnego czynu należy brać pod uwagę takie elementy jak m.in.:

– rodzaj i charakter naruszonego dobra

– wielkość rozmiaru wyrządzonej szkody

– motywację sprawcy

– sposób i okoliczności popełnienia czynu.

Zeznania bezpośrednich świadków – policjantów wskazują, iż sytuacja związana z opisanym wyżej wydarzeniem była dynamiczną.

W sprawie nie znaleziono dowodów wskazujących na to, iż w dn. 05-5-2014 Z. Kękuś planował opisany powyżej przebieg zdarzenia.

Powyższa okoliczność ma znaczenie dla oceny motywacji i zamiaru sprawcy (strona podmiotowa czynu).

Dowody wskazują na to, że Z. Kękuś działał impulsywnie, w sposób nagły.

Podejrzany skierował swą przemoc nie tyle na osobę Pawła Lewkowicza, jak na kratę (kopnięcie), która uderzyła w w. wym. policjanta.

Brak jest dowodów na to, aby działał z zamiarem bezpośrednim, to jest mającym na celu spowodowanie obrażeń ciała u pokrzywdzonego, a jedynie na to, że działał z zamiarem ewentualnym: kopiąc kratę z określoną siłą (godził się na to, że uderzy ona w stojącego w jej pobliżu pokrzywdzonego).

Podobny zamiar towarzyszył Z. Kękusiowi, gdy był obezwładniany przez M. Dorobę: za czym przemawia sposób, w jaki opuszczał radiowóz.

Musiał bowiem przewidywać, że jego atypowe zachowanie spotka się z reakcją eskortujących go policjantów – to jest podjęciem działań mających na celu uniemożliwienie samouwolnienia, a w konsekwencji spowodowania u obezwładniającego obrażeń ciała.

Niewątpliwie, w wyniku zachowania Z. Kękusia doszło do naruszenia nietykalności cielesnej i spowodowania obrażeń ciała P. Lewkowicz i M. Doroba, a w konsekwencji spowodowania u nich lekkich obrażeń ciała (co wypełniło dyspozycje art. 157 §2kk i 222§1kk).

Na uwagę zasługuje fakt, że pokrzywdzeni to policjanci, którzy wykonując swój zawód z zasady są narażeni na atypowe zachowania zatrzymanych, podejrzanych, czy też innych osób, z którymi mają do czynienia w związku z wykonywaną pracą.

Ryzyko naruszenia nietykalności cielesnej, czy doznania lekkich obrażeń ciała (art. 157§2kk) jest niejako „wpisane” w ich zawód.

Nie oznacza to automatycznie, iż tego rodzaju zachowania należy bagatelizować, lekceważyć lub też z założenia karać sprawcę.

Podnieść należy jedynie, że każda tego typu sytuacja wymaga indywidualnej oceny prawno – karnej.

Pokrzywdzeni mieli za zadanie doprowadzić na czynność procesową Z. Kękusia.

Już sam fakt, że Sąd wydał nakaz jego zatrzymania i doprowadzenia do wykonaniu określonej czynności procesowej, winien skutkować zwiększoną czujnością z ich strony.

Mając na uwadze przytoczone powyżej okoliczności, postanowiono umorzyć dochodzenie przeciwko Z. Kękusiowi wobec znikomej społecznej szkodliwości zarzucanego mu czynu. Prokurator Dorota Baranowska
Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, postanowienie prokurator

Doroty Baranowskiej z dnia 30 czerwca 2016 r. – Załącznik 23

 

xxx

 

Wskazać należy, że Prokuratura Rejonowa dla Krakowa Krowodrzy nie przekazała – naruszywszy oczywiście i rażąco prawo określone w art. 7 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz.1843): „Sąd lub prokurator, do którego wniesiono skargę, przedstawia ją niezwłocznie sądowi właściwemu wraz z aktami sprawy, w której toczy się postępowanie.” – Sądowi Okręgowemu w Krakowie złożonej przeze mnie osobiście w dniu 7 czerwca 2016 r. w Prokuraturze, w dwóch egzemplarzach Skargi na naruszenie w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym przeciwko mnie do sygn. akt 2 Ds. 542/14 mojego prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki – Załącznik 24 .

Dowód: Skarga Z. Kękusia z dnia 7 czerwca 2016 r. na przewlekłość postępowania w sprawie Prokuratury

Rejonowej Kraków Krowodrza do sygn. akt 2 Ds. 542/14 – Załącznik 24

 

Pragnę poinformować, że celem zapobieżenia dalszej przewłoce w postępowaniu przeciwko mnie Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza do sygn. akt 2 Ds. 542/14 dokonałem w dniu 7 czerwca 2016 r. opłaty w kwocie 100,00 zł od złożonej przeze mnie tego samego dnia Skargi. W Poleceniu przelewu podałem – Załącznik 25: „Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział IV Karny-Odwoławczy Kwota: 100 Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ Tytułem: Opłata za skargę Prok. Rej. Kraków Krowodrza sygn. akt 2 Ds. 542/14”

Dowód: Polecenie przelewu kwoty 100,00 zł na konto Sądu Okręgowego w Krakowie Wydział IV Karny

Odwoławczy, 7 czerwca 2016 r. – Załącznik 25

 

Kwotę 100,00 zł przelałem na konto Sądu Okręgowego w Krakowie podane mi w Wezwaniu z dnia 18 lutego 2016 r., sygn. akt IV S 7/16, przewodniczącego Wydziału IV Karnego-Odwoławczego Sądu Okręgowego w Krakowie sędziego Andrzeja Almerta.

Sędzia Andrzej Almert wezwał mnie do uiszczenia kwoty 100,00 zł w związku ze Skargą na przewlekłość postępowania do sygn. akt 2 Ds. 542/14, którą złożyłem pismem z dnia 2 lutego 2016 r.

W Wezwaniu z dnia 18 lutego 2016 r. sędzia Andrzej Almert podał – Załącznik 26: „Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział IV Karny-Odwoławczy /adres – ZKE/ Data: 18 lutego 2016 sygn. akt IV S 7/16 P. Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ ZAWIADOMIENIE O BRAKACH PISMA I WEZWANIE DO ICH USUNIĘCIA Sąd Okręgowy w Krakowie, IV Wydział Karny Odwoławczy wzywa do usunięcia braku formalnego skargi poprzez uiszczenie opłaty w kwocie 100 zł w terminie 7 dnii od otrzymania niniejszego wezwania pod rygorem uznania skargi za bezskuteczną.

Przewodniczący Wydziału IV Karnego – Odwoławczego SSO Andrzej Almert

Opłatę można wnieść w znakach opłaty sądowej zakupionej w kasie tut. Sądu lub na konto NBP Oddział w Krakowie 45 1010 1270 0030 1422 3100 0000 z dopiskiem sygnatury sprawy jakiej dotyczy.”
Dowód: Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział IV Karny-Odwoławczy, sygn. akt IV S 7/16 P, Wezwanie z dnia 18

lutego 2016 r. – Załącznik 26

 

Sędzia Andrzej Almert wezwał mnie Wezwaniem z dnia 18 lutego 2016 r. do uiszczenia opłaty w kwocie 100,00 zł w następstwie Postanowienia, które wydał w dniu 9 lutego 2016 r. o nieuwzględnieniu mojego wniosku o zwolnienie mnie od opłaty od Skargi z dnia 2 lutego 2016 r. – Załącznik 27: „Sygn. akt IV S 7/16 POSTANOWIENIE Dnia 9 lutego 2016 r. Sąd Okręgowy w Krakowie, Wydział IV Karny – Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Andrzej Almert Protokolant: /imię i nazwisko Protokolanta – ZKE/ po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 9 lutego 2016 roku wniosku Zbigniewa Kękusia o zwolnienie z opłaty od skargi zawartego w skardze w/w z dnia 2.02.2016 oku na naruszenie w postępowaniu przygotowawczym do sygn. akt 2 Ds. 542/14 Prokuratury Rejonowej Kraków-Krowodrza prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki na podstawie art. 17.1 ustawy z dnia 17.06.2004 roku o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (DZ.U Nr 179 poz. 1843 z późn. zm.) na podstawie art. 17 ust. 1 cyt. ustawy postanawia:

nie uwzględnić wniosku o zwolnienie z opłaty od skargi.

UZASADNIENIE

Wnioskodawca Zbigniew Kękuś składając skargę na przewlekłość postępowania prowadzonego przez Prokuraturę Rejonową dla Krakowa Krowodrzy pod sygn. 2 Ds. 542/14 w jej p. IV zawarł wniosek o zwolnienie go z opłaty od tej skargi. Ani powyższy wniosek, ani uzasadnienie skargi nie zawierało jednakże, żadnych informacji, które uzasadniałyby ubieganie się o zwolnienie z opłaty od skargi w kwocie 100 zł, oraz dawały sądowi możliwość analizy tych przesłanek pod kątem podjęcia stosownej decyzji.

Sąd Odwoławczy zważył co następuje:
Składając pismo w postaci skargi na przewlekłość postępowania uprawniony może równocześnie złożyć wniosek o zwolnienie od obowiązku uiszczenia, zarówno w całości jak i w części, stałej opłaty wskazanej w art. 17 ust. 1 ustawy o skardze (…) przy czym wniosek taki powinien wskazywać i jednocześnie umotywować w swej treści, że ze względu na obecną sytuację rodzinną, majątkową i wysokość dochodów wyłożenie jej byłoby zbyt uciążliwe. Podstawą prawną takiego wniosku w procedurze karnej jest art. 623 i 624§1 kpk. Niezłożeni takiego wniosku o zwolnienie od opłaty albo złożenie go ale bez przedstawienia argumentacji lub dokumentacji w zakresie umożliwiającym jego rozpoznanie bądź wskazanie w nim danych nieaktualnych, spowodować musi jego nieuwzględnienie, gdyż ciężar dowodu spoczywa na twierdzącym.

Należy jednocześnie nadmienić, że wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych nie jest wymogiem formalnym uniemożliwiającym rozpoznanie skargi na przewlekłość postępowania, co oznacza, że nie zachodzi konieczność wzywania do uzupełnienia takiego wniosku, co w sposób niezasadny mogłoby prowadzić do przedłużenia procedowania przed Sądem rozpoznającym skargę i dlatego wniosek taki jest rozpoznawany bez wzywania do jego uzupełnienia.

Takie stanowisko znajduje pełne potwierdzenie judykaturze (up. post. SA w Krakowie z 27.07.2005 II AKzw 285/05, KZS 2005 nr 7-8 poz.95, post. SA w Warszawie z 6.03.2001r II AKz (1) 91/01, KZS 2001 nr 6 poz. 55), gdzie wskazano, że wniosek taki podlega rozpoznaniu i to wnioskodawca ponosi ryzyko, że wniosek o zwolnienie nie zostanie uwzględniony.

W doktrynie wskazuje się nadto, że w praktyce wnioski o zwolnienie od wskazanej opłaty, z uwagi na jej stosunkowo niewielki wymiar najczęściej będą pochodziły od osób odbywających karę pozbawienia wolności bądź wobec których zastosowano środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania i wówczas zgodnie z zasadą lojalności procesowej – jak to wskazuje praktyka orzecznicza sądów wszystkich szczebli – są rozstrzygane na korzyść postulującego.

Natomiast w przypadku postępowania co do skargi na przewlekłość postępowania karnego, jeśli nie zostanie uiszczona opłata, po bezskutecznym wezwaniu do uzupełnienia braku w trybie art. 120§1 kpk Sąd postanowieniem odmawia przyjęcia skargi.

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd postanowił jak w części dyspozytywnej.
SSO Andrzej Almert”

Dowód: Sąd Okręgowy w Krakowie, Wydział IV Karny – Odwoławczy, sygn. akt IV S 7/16, postanowienie

przewodniczącego Wydziału sędziego Andrzeja Almerta z dnia 9 lutego 2016 r. – Załącznik 27

 

Ponieważ nie uiściłem opłaty w kwocie 100,00 zł, przewodniczący Wydziału IV Karnego-Odwoławczego Sądu Okręgowego w Krakowie sędzia Andrzej Almert wydał w dniu 11 kwietnia Zarządzenie o odmowie przyjęcia mojej w.w. skargi z dnia 2 lutego 2016 r. – Załącznik 28: „Sygn. akt IV S 7/16 ZARZĄDZENIE Dnia 11 kwietnia 2016 r. Przewodniczący Wydziału IV Karnego-Odwoławczego, Sądu Okręgowego w Krakowie – SSO Andrzej Almert w sprawie ze skargi Zbigniewa Kękusia na przewlekłość postępowania w sprawie sygn. akt 5 Ds. 542/14, toczącego się w Prokuraturze Rejonowej dla Krakowa –Podgórza w Krakowie na podstawie art. 429 § 1 kpk w zw. z 120 § 2 kpk oraz w zw. z art. 8 ust.2 ustawy o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznawania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki

zarządza:

odmówić przyjęcia skargi.

Uzasadnienie

Zbigniew Kękuś złożył skargę na przewlekłość postępowania w sprawie 5 Ds. 542/14 toczącej się w Prokuraturze Rejonowej dla Krakowa Podgórza w Krakowie. W skardze tej zawarł także wniosek o zwolnienie go z opłaty. Postanowieniem z dnia 9 lutego 2016 r. Sąd Okręgowy w Krakowie nie uwzględnił powyższego wniosku. W związku z tym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV Karnego – Odwoławczego Sądu Okręgowego w Krakowie /SSO Andrzeja Almerta – ZKE/, z dnia 9 lutego 2016 r. (k. 12), skarżący został wezwany do uiszczenia opłaty od skargi w wysokości 100 zł, w terminie dniu siedmiu od doręczenia, pod rygorem pozostawienia skargi bez dalszego biegu.

Wezwanie Zbigniew Kękuś odebrał 9 marca 2016 r., co potwierdził własnoręcznym podpisem (k. 14). Mimo tego do chwili obecnej nie uiścił opłaty od skargi.

Zgodnie z art. 17 ust. 2 ustawy o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki – od ww. skargi pobiera się opłatę w wysokości 100 zł.

Z kolei art. 8 ust. 2 tej ustawy nakazuje stosować do skargi przepisy kpk dotyczące zażaleń. A zatem skoro skardze nie można było nadać biegu z powodu nieziszczenia opłaty, mimo wezwania do uzupełnienia tego braku, to w myśl art. 120 § 2 kpk, należało uznać ją za bezskuteczną. Nadanie biegu skardze bezskutecznej jest zaś prawnie niedopuszczalne, co na zasadzie art. 429, musiało skutkować odmową jej przyjęcia.

Mając to na względzie, orzeczono jak w części dyspozytywnej zarządzenia.”
Dowód: Sąd Okręgowy w Krakowie, Wydział IV Karny – Odwoławczy, sygn. akt IV S 7/16, Zarządzenie

przewodniczącego Wydziału sędziego Andrzeja Almerta z dnia 11 kwietnia 2016 r. – Załącznik 28

 

Przewodniczący Wydziału IV Karnego-Odwoławczego Sądu Okręgowego w Krakowie sędzia Andrzej Almert pomylił w Zarządzeniu z dnia 11 kwietnia 2016 r., sygn. IV S 7/16:

  1. nazwę Prokuratury, która rozpoznaje sprawę do sygn. akt 2 Ds. 542/14 i zamiast Prokuraturę Rejonową Kraków Krowodrza podał dwukrotnie Prokuraturę Rejonową Kraków Podgórze.
  2. sygnaturę akt i zamiast 2 Ds. 542/14 podał 5 Ds. 542/14.

 

Co wszak najważniejsze, to że:

  1. w postępowaniu do sygn. akt IV S 7/16 Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział IV Karny -Odwoławczy procedował w sprawie mojej skargi z pisma z dnia 2 lutego 2016 r. na przewlekłość postępowania prowadzonego przez Prokuraturę Rejonową Kraków Krowodrza do sygn. akt 2 Ds. 542/14,
  2. moją skargę z pisma z dnia 2 lutego 2016 r. na przewlekłość postępowania prowadzonego przez Prokuraturę Rejonową Kraków Krowodrza do sygn. akt 2 Ds. 542/14 przewodniczący Wydziału IV Karnego – Odwoławczego sędzia Andrzej Almert uznał, z przyczyny, która podał w Zarządzeniu z dnia 11 kwietnia 2016 r. /Załącznik 28/ za bezskuteczną i jako takiej nie nadał jej biegu oraz odmówił jej przyjęcia.

 

Moja Skarga z pisma z dnia 2 lutego 2016 r. na przewlekłość postępowania do sygn. akt 2 Ds. 542/14 nie została zatem rozpoznana.

Nie została także rozpoznana moja Skarga na przewlekłość postępowania do sygn. akt 2 Ds. 542/14 złożona pismem z dnia 7 czerwca 2016 r.Załącznik 24.

Nie została rozpoznana – mimo uiszczenia przeze mnie opłaty od niej w kwocie 100,00 zł – ponieważ wbrew ustawowemu obowiązkowi określonemu w art. 7 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz.1843): „Sąd lub prokurator, do którego wniesiono skargę, przedstawia ją niezwłocznie sądowi właściwemu wraz z aktami sprawy, w której toczy się postępowanie.”, Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza nie przekazała jej Sądowi Okręgowemu w Krakowie.

Po tym, gdy w dniu 7 czerwca 2016 r. uiściłem opłatę w kwocie 100,00 zł – dokonując wpłaty na konto Sądu Okręgowego w Krakowie podane w w.w. Wezwaniu z dnia 18 lutego 2016 r. /Załącznik 26/ a w pozycji „tytułem” Polecenia przelewu podałem „Opłata za skargę Prok. Rej. Kraków Krowodrza sygn. akt 2 Ds. 542/14”, w dniu 16 września 2016 r. przewodniczący Wydziału IV Karnego Sądu Okręgowego w Krakowie sędzia Andrzej Almert wydał Zarządzenie o treści – Załącznik 29: „Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział IV Karny-Odwoławczy /adres – ZKE/ sygn. akt IV S 7/16 Kraków, dn. 16 września 2016 r. Przewodniczący IV Wydziału Karnego Odwoławczego w Krakowie – SSO Andrzej Almert ZARZĄDZA

Zwrócić opłatę w kwocie 100 złotych Panu Zbigniewowi Kękusiowi z uwagi na fakt, że sprawa IV S 7/16 zakończyła się prawomocnym zarządzeniem o odmowie przyjęcia skargi, a opłata nin. wpłynęła dwa miesiące po wydaniu nin. zarządzenia i ani nie towarzyszyła jej nowa skarga, ani do chwili obecnej nie wpłynęła do tut. Sądu skarga, której mogłaby dotyczyć powyższa opłata. SSO Andrzej Almert”
Dowód: Sąd Okręgowy w Krakowie, Wydział IV Karny – Odwoławczy, sygn. akt IV S 7/16, Zarządzenie

przewodniczącego Wydziału sędziego Andrzeja Almerta z dnia 16 września 2016 r. – Załącznik 29

 

W ślad za w.w. Zarządzeniem z dnia 16 września 2016 r. Oddział Finansowy Sądu Okręgowego w Krakowie wyekspediował do mnie w dniu 28 września 2016 r. kwotę 100,00 zł, podając w Miejscu na korespondencję – Załącznik 30: „Zwrot opłaty do sygn. IV S 7/16 wobec braku skargi.”
Dowód: Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział Finansowy, sygn. akt IV S 7/16 Dowód nadania w dniu 28 września

2016 r. kwoty 100,00 zł – Załącznik 30

 

Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział IV Karny-Odwoławczy nadał w.w. sprawie sygnaturę akt IV S 7/16 w przekonaniu, że wpłata, której dokonałem dotyczyła w.w. Skargi złożonej przeze mnie pismem z dnia 2 lutego 2016 r., w sprawie której przewodniczący Wydziału IV Karnego Sądu Okręgowego w Krakowie sędzia Andrzej Almert wydał w dniu 11 kwietnia 2016 r. Zarządzenie o odmowie jej przyjęcia.

Tymczasem ja uiściłem w dniu 7 czerwca 2016 r. kwotę 100,00 zł jako opłatę od Skargi – Załącznik 24 – którą złożyłem osobiście w dniu 7 czerwca 2016 r., w Prokuraturze Rejonowej Kraków Krowodrza na przewlekłość postępowania w sprawie do sygn. akt 2 Ds. 542/14

Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza nie przekazała tej Skargi Sądowi Okręgowemu w Krakowie.

 

xxx

 

W podsumowaniu przedstawionych wyżej faktów mających potwierdzenie w załączonych do niniejszego pisma kopiach dokumentów wskazać należy, że w sprawie do sygn. akt 2 Ds. 542/14:

  1. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza prowadziła postępowanie przygotowawcze przez ponad dwa lata, tj. od dnia 6 maja 2014 r. do dnia 30 czerwca 2016 r.,
  2. prowadząc postępowanie od dnia 6 maja 2014 r. dopiero po pozbawieniu mnie wolności przez umieszczenie mnie w okresie od 20 do 24 sierpnia 2015 r. w szpitalu psychiatrycznym, tj. Szpitalu Specjalistycznym im. dr. J. Babińskiego w Krakowie, Prokuratura podjęła czynności mające na celu ustalenie, czy ja byłem sprawcą czynów, za które mnie ściga, tj. wyznaczyła na dzień 28 września 2015 r. i 23 listopada 2015 r. terminy przeprowadzenia eksperymentu procesowego,
  3. wyznaczywszy dopiero po uprzednim umieszczeniu mnie w szpitalu psychiatrycznym na 28 września 2015 r. i 23 listopada 2015 r. terminy przeprowadzenia eksperymentu procesowego, Prokuratura następnie zrezygnowała z jego przeprowadzenia wydając w dniu 5 lutego 2016 r. postanowienie – sprzeczne z postanowieniem Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Wydział IX Karny z dnia 16 października 2014 r., sygn. akt IX Kp 300/14/K, o poddaniu mnie drugi raz w tej samej sprawie badaniom psychiatrycznym i wezwała mnie do stawiennictwa na te badania w dniu 25 lutego 2016 r.
  4. w dniu 30 czerwca 2016 r., tj. po procedowaniu w opisany w niniejszym piśmie sposób, w tym po m.in. pozbawieniu mnie wolności w okresie od 20 do 24 sierpnia 2015 r. przez poddanie mnie obserwacji psychiatrycznej, Prokuratura – prokurator Dorota Baranowska – wydała w dniu 30 czerwca 2016 r. postanowienie o umorzeniu dochodzenia przeciwko mnie z powodu znikomej społecznej szkodliwości czynu, za który Prokuratura ścigała mnie od dnia 6 maja 2014 r.
  5. zaskarżyłem w.w. postanowienie prokurator Doroty Baranowskiej z dnia 30 czerwca 2016 r. o umorzeniu postępowania do sygn. akt 2 Ds. 542/14, zaskarżył je także mój obrońca z urzędu adw. Wojciech Wandzel.

 

W związku z przewloką w postępowaniu Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza do sygn. akt 2 Ds. 542/14 w okresie od dnia 6 maja 2014 r. do dnia 30 czerwca 2016 r., gdy prokurator Dorota Baranowska wydała postanowienie o umorzeniu dochodzenia z powodu znikomej społecznej szkodliwości czynu, za które mnie ścigano wnoszę jak na wstępie.

xxx

 

Wnoszę o zwolnienie mnie z opłaty od niniejszej skargi.

Pragnę poinformować, że z powodu sporządzonego przeciwko mnie w dniu 12 czerwca 2006 r. przez prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód Radosławę Ridan aktu oskarżenia w sprawie do sygn. akt 1 Ds. 39/06/S wyrzucono mnie z dniem 6 listopada 2006 r. z pracy na stanowisku Dyrektor Banku – Pion Usług w ING Banku Śląskim S.A. Następnie, z powodu wydania przez sędziego Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasza Kuczmę w dniu 18 grudnia 2007 r. na podstawie w.w. aktu oskarżenia skazującego mnie wyroku /sygn. akt II K 451/06/, wyrzucono mnie z dniem 6 lutego 2009 r. z pracy na stanowisku Dyrektor Pionu Infrastruktury w Spółce Skarbu Państwa Polskie Linie Lotnicze LOT S.A. Od tego czasu, ze zrujnowaną na rynku pracy opinią, nie pracuję.

Skazujący mnie wyrok sędziego Tomasza Kuczmy z dnia 18.12.2007 r. /sygn. akt II K 451/06/ został następnie uchylony na moją korzyść w zakresie wszystkich przypisanych mi czynów.

 

Niniejszą skargę składam w dwóch egzemplarzach.

 

 

Zbigniew Kękuś

 

Załączniki: załączniki od 1 do 70 do ściągnięcia tutaj

  1. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, Komisariat Policji IV w Krakowie, L.dz.MKZ-D-1851/14, uzasadnienie postanowienia z dnia 6 maja 2014 r. o przedstawieniu zarzutów
  2. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, sporządzone w dniu 25 sierpnia 2014 r. w Komisariacie Policji IV w Krakowie „Dokładne określenie zarzucanego czynu czynu(ów) i jego(ich) kwalifikacji prawnej.”, L.dz. MKZD-1851/14 RSD-1053/14
  3. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13, postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 25 kwietnia 2014 r.
  4. Prokuratura Rejonowa Kraków – Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, opinia biegłych lek. Mariusza Patli i lek. Katarzyny Bilskiej-Zaremby
  5. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, pismo Z. Kękusia z dnia 6 października 2014 r. do Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Wydział IX Karny, sygn. akt IX Kp 300/14/K
  6. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, wyrok Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 15.09.2010 r.
  7. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. akt IV KK 272/11
  8. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, protokół posiedzenia w dniu 16 października 2014 r. Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Wydział IX Karny, sygn. akt IX Kp 300/14/K
  9. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, postanowienie sędzi Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy w Krakowie Katarzyny Kaczmary z dnia 16 października 2014 r., sygn. akt IX Kp 300/14/K
  10. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, postanowienie Sądu Okręgowego w Krakowie Wydział IV Karny – Odwoławczy, SSO Lidii Haj, SSO Jadwigi Żmudzkiej, SSR del. Agnieszki Sułowskiej-Gibas postanowienie z dnia 10 kwietnia 2015 r., sygn. akt IV Kz 718/14
  11. Sąd Rejonowy w Dębicy Sekcja Wykonywania Orzeczeń Sądowych, Sygn. akt II K 451/06, „Zawiadomienie o zmianie lub uchyleniu prawomocnego orzeczenia” z dnia 4 maja 2015 r.
  12. Sąd Rejonowy w Dębicy, Pokwitowanie Odbioru przesyłki skierowanej doKrajowego Rejestru Karnego Ministerstwa Sprawiedliwości
  13. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds/542/14, Wezwanie z dnia 28 kwietnia 2015 r.
  14. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds/542/14, pismo adw. Wojciecha Wandzela z dnia 3 sierpnia 2015 r.
  15. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds/542/14, pismo adw. Wojciecha Wandzela z dnia 12 sierpnia 2015 r.
  16. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, zarządzenie prokurator Doroty Baranowskiej z dnia 19 sierpnia 2015 r.
  17. Komisariat Policji IV w Krakowie, sygn. akt MZ 274/15, Protokół Zatrzymania Osoby z dnia 20 sierpnia 2015 r.
  18. Szpital Specjalistyczny im. dr. Józefa Babińskiego Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej w Krakowie, pismo Ordynatora Oddziału 4B lek. med. Danuty Woźniak z dnia 25 sierpnia 2015 r., 4B-5104-24/15, do Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza
  19. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, Wezwanie z dnia 4 września 2015 r.
  20. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, wezwanie z dnia 29 października 2015 r.
  21. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, postanowienie prokurator Doroty Baranowskiej z dnia 05 lutego 2016 r.
  22. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds 542/14, wezwanie z dnia 5 lutego 2016 r.
  23. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, postanowienie prokurator Doroty Baranowskiej z dnia 30 czerwca 2016 r.
  24. Skarga Z. Kękusia z dnia 7 czerwca 2016 r. na przewlekłość postępowania w sprawie Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza do sygn. akt 2 Ds. 542/14
  25. Polecenie przelewu kwoty 100,00 zł na konto Sądu Okręgowego w Krakowie Wydział IV Karny Odwoławczy, 7 czerwca 2016 r.
  26. Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział IV Karny-Odwoławczy, sygn. akt IV S 7/16 P, Wezwanie z dnia 18 lutego 2016 r.
  27. Sąd Okręgowy w Krakowie, Wydział IV Karny – Odwoławczy, sygn. akt IV S 7/16, postanowienie przewodniczącego Wydziału sędziego Andrzeja Almerta z dnia 9 lutego 2016 r.
  28. Sąd Okręgowy w Krakowie, Wydział IV Karny – Odwoławczy, sygn. akt IV S 7/16, Zarządzenie przewodniczącego Wydziału sędziego Andrzeja Almerta z dnia 11 kwietnia 2016 r.
  29. Sąd Okręgowy w Krakowie, Wydział IV Karny – Odwoławczy, sygn. akt IV S 7/16, Zarządzenie przewodniczącego Wydziału sędziego Andrzeja Almerta z dnia 16 września 2016 r.
  30. Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział Finansowy, sygn. akt IV S 7/16 Dowód nadania w dniu 28 września 2016 r. kwoty 100,00 zł