Rzeczpospolita opresyjna – resort Zbigniewa Ziobry: oszust Janusz Niziołek, obrońca łajdaka Furdzika i innych członków ferajny z Krakowa

Tak naprawdę zachowanie Zbigniewa Kękusia w tej sprawie odzwierciedla

jego lekceważący stosunek do obowiązującego prawa.”

Źródło: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Wschód, sygn. akt PR 1 Ds. 75.2016,

postanowienie prokuratora Janusza Niziołka z dnia 31 sierpnia 2016 r. – Załącznik 13.2

 

Tak naprawdę prokurator Janusz Niziołek kłamcą jest i oszustem.”

Zbigniew Kękuś

Szanowni Państwo,

 

Niniejszego e-mail’a kieruję do Państwa w interesie społecznym.

Prezentuję resort Zbigniewa Ziobry z punktu widzenia klienta usług świadczonych przez jego podwładnych, prokuratorów w służbie publicznej.

Pokazuję, jak działa zorganizowana grupa przestępcza tzw. autorytetów moralnych o tzw. nieskazitelnych charakterach.

Przedstawię Państwu, jak prokurator może – naruszając prawo – zrobić z obywatelem, którego sobie wybierze na ofiarę, co mu się rzewnie podoba, jak koleżanki i koledzy z ferajny takowego bronią, a Zbigniew Ziobro nagradza, promuje, awansując łajdaka i ściągając go do siebie, do Prokuratury Krajowej.

Przedstawię, jak mnie protegowany prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobry prokurator Dariusz Furdzik chciał pozbawić wolności przez umieszczenie w szpitalu psychiatrycznym, bo się prof. dr hab. Andrzej Zoll i adw. Wiesława Zoll na mnie pogniewali za słowa prawdy o nich i jak umorzył postępowanie – mimo że ja rad na konfrontację z państwem A. i W. Zoll przed sądem przyznałem się podczas przesłuchania do popełnienia czynów, które mi przypisał – gdy mu się mnie w szpitalu psychiatrycznym nie udało umieścić.

„Fakt” nazywa Zbigniewa Ziobrę filarem rządu Beaty Szydło i chwali go za przeprowadzoną reformę prokuratury:

 

Minister sprawiedliwości Zbigniew Ziobro: Największy pracuś

– Było wiele obaw, że jako minister sprawiedliwości będzie znowu Ziobrą z okresu rządów 2005 – 2007.

A tu nic z tego! Reforma prokuratury przebiegła bardzo sprawnie (…).”
Źródło: „Filary rządu – Minister sprawiedliwości Zbigniew Ziobro”, Fakt, 16.11.2016, s. 2

 

W niniejszym e-mail’u będzie o jednym z beneficjentów reformy Zbigniewa Ziobry, powołanym przez niego do Prokuratury Krajowej prokuraturze Dariuszu Furdziku, jego obrońcy prokuraturze oszuście Januszu Niziołku i kilku innych tzw. autorytetach moralnych o tzw. nieskazitelnych charakterach.

Ponieważ najważniejszym, obok prokuratora oszusta Janusza Niziołka bohaterem niniejszego e-mail’a jest prokurator Dariusz Furdzik, a „Fakt” Zbigniewa Ziobrę za sprawnie przeprowadzoną reformę prokuratury pragnę poinformować, że w ramach reformy Zbigniewa Ziobry prokurator Dariusz Furdzik „przeskoczył” z Prokuratury Rejonowej prosto do Prokuratury Krajowej. Pismem z dnia 5 września 2016 r. poinformował mnie prokurator okręgowy w Krakowie Rafał Babiński – Załącznik 1: „Pan Dariusz Furdzik – prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód w Krakowie, delegowany do Prokuratury Krajowej pobiera wynagrodzenie w wysokości 11.871,03 zł. brutto miesięcznie”

Przedstawię Państwu, za co Zbigniew Ziobro nagrodził prokuratora Dariusza Furdzika i jak promowanego broni prokurator Janusz Niziołek.

Ponieważ piszę o sprawach przykrych, bo obnażam patologię systemu prawnego, będzie też coś dla rozweselenia… Groteska. Kabaret. Sam nie wiem, jak to nazwać. Otóż, gdy autorytety moralne o nieskazitelnych charakterach dowodzone przez prokuratora apelacyjnego w Krakowie Artura Wronę niedopuściły do rozpoznania mojego zawiadomienia z dnia 11 grudnia 2015 r. o popełnieniu przestępstw przez prokuratora Dariusza Furdzika i jego przełożoną prokuratora rejonowego Annę Rokicką-Lis oraz sędzię Małgorzatę Rokosz, to obciążyli tym przyjaciela Artura Wrony… prokuratora generalnego Andrzeja Seremeta. Dziecinada. Dorośli ludzie. Funkcjonariusze w służbie publicznej.

Co wszak najważniejsze, to że wszystko, co opisałem poniżej, co za mną, a także za moją matką i moimi dziećmi, to dlatego, że prof. dr hab. Andrzej Zoll i adw. Wiesława Zoll taki mieli kaprys, że mnie prokuratura powinna ścigać za to, że oni się pogniewali na mnie za moje słowa o nich, a prokurator Dariusz Furdzik postanowił temu kaprysowi uczynić zadość.

Będzie też o tym, jak musiałem sobie… kupić w Prokuraturze Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód orzeczenie, którym prokurator Dariusz Furdzik zakończył postępowanie z moim udziałem jako podejrzanego i którego mi – nadzorowany przez prokuratora rejonowego Annę Rokicką-Lis – nie doręczył.

 

Jak Państwa informowałem w poprzednich e-mail’ach, w dniu 27 września 2013 r. były Rzecznik Praw Obywatelskich prof. dr. hab. Andrzej Zoll wraz z małżonką adw. Wiesławą Zoll złożyli w Prokuraturze Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód ustne zawiadomienia o popełnieniu przeze mnie na ich szkodę przestępstw zniesławienia i znieważenia. Każde z tych przestępstw jest ścigane z oskarżenia prywatnego, a oboje państwo Zoll są prawnikami z kilkudziesięcioletnim doświadczeniem w wykonywaniu zawodów prawniczych i mogli sporządzić prywatne akty oskarżenia, to pomni wcześniejszych doświadczeń z ochoczym wysługiwaniem się im przez prokuratorów i sędziów zażądali ścigania mnie z urzędu. Złożyli wnioski:

 

Ja chciałbym złożyć wniosek o ściganie Zbigniewa Kękusia za znieważanie i zniesławianie mnie”

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. 4 Ds. 256/13, Protokół z dnia 27 września 2013 r. przyjęcia ustnego zawiadomienia od prof. dr. hab. Andrzeja Zolla o przestępstwie

 

Te wszystkie pisma, pozwy Zbigniew Kękuś publikuje w Internecie na swojej stronie www.kekusz.pl.

(…) Ja składam wniosek o ściganie sprawcy przestępstw znieważania i zniesławiania mnie i stalkingu.”

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. 4 Ds. 256/13, Protokół z dnia 27 września 2013 r. przyjęcia ustnego zawiadomienia od adw. Wiesławy Zoll o przestępstwie

 

Adw. Wiesława Zoll po raz kolejny dowiodła swej ignorancji. Tym razem poświadczyła, że nie wie, co to jest stalking.

Co wszak najważniejsze, to że raz jeszcze okazało się, że w przypadku państwa Zoll funkcjonuje zasada: „prosisz, masz”. Państwo Zoll złożyli wnioski i dostali… Od łaskawego im prokuratora Dariusza Furdzika, który przedstawił mi – z oskarżenia publicznego – zarzuty popełnienia ściganych z oskarżenia prywatnego przestępstw:

  1. zniesławienia /art. 212 § 1 k.k./ i znieważenia /art. 216 § 1 k.k./ w okresie od marca 2007 r. do 18 listopada 2013 r. prof. dr. hab. Andrzeja Zolla
  2. zniesławienia /art. 212 § 1 k.k./ i znieważenia /art. 216 § 1 k.k./ w okresie od marca 2007 r. do 18 listopada 2013 r. adw. Wiesławy Zoll

 

Celem rozwiania jakichkolwiek wątpliwości co do zasadności mojej opinii, że funkcjonariusz publiczny D. Furdzik łaskaw był dla obojga państwa Zoll pragnę poinformować, że:

  1. artykuł 212 § 4 Kodeksu karnego stanowi: „Ściganie przestępstwa określonego w § 1 lub 2 odbywa się z oskarżenia prywatnego.
  2. artykuł 216 § 5 Kodeksu karnego stanowi: „Ściganie odbywa się z oskarżenia prywatnego.

 

Czego jednak funkcjonariuszowska ferajna nie zrobi dla Andrzeja i Wiesławy Zoll… Wszystko zrobią.

Prokurator Dariusz Furdzik nie tylko mnie dla nich ścigał z oskarżenia prywatnego, ale postanowił, że mnie za czyny, które mi przypisał pozbawi wolności przez umieszczenie mnie w szpitalu psychiatrycznym.

Ponieważ prokurator D. Furdzik nieprawidłowo mnie wzywał do stawiennictwa na przesłuchanie, pismem z dnia 27 lutego 2014 r. skierowanym do Prokuratora Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Zachód z podaniem właściwej sygnatury akt złożyłem wniosek o jego wyłączenie. Podałem – Załącznik 2: „Pani Lucyna Czechowicz Prokurator Rejonowy Prokuratura Rejonowa Kraków-Śródmieście Zachód ul. Mosiężnicza 2 30-965 Kraków Sygn. akt: 4 Ds/256/13 Dotyczy: Wniosek – na podstawie art. 47 K.p.k. i art. 41 K.p.k. – o wyłączenie prokuratora Dariusza Furdzika.

 

Ponieważ prokurator D. Furdzik nieprawidłowo wezwał mnie do stawiennictwa na przesłuchanie w dniu 3 marca 2014 r., w dniu 27 lutego 2014 r. skierowałem pismo do prokuratora rejonowego L. Czechowicz, z podaniem właściwej sygnatury akt, którym złożyłem – Załącznik 3: „Pani Lucyna Czechowicz Prokurator Rejonowy Prokuratura Rejonowa Kraków-Śródmieście Zachód ul. Mosiężnicza 2 30-965 Kraków Sygn. akt: 4 Ds/256/13 Dotyczy:

  1. Usprawiedliwienie niestawiennictwa w dniu 3 marca 2014 r.
  2. Zawiadomienie o złożeniu przeze mnie pismem z dnia 27 lutego 2014 r. wniosku o wyłączenie prokuratora Dariusza Furdzika Załącznik 1.
  3. Żądanie doręczenia mi wezwania do stawiennictwa czyniącego zadość wymogom prawa ustawowego określonego w art. 129 § 1 K.p.k., w tym prezentującego:
    1. wszystkie przestępstwa, o popełnienie których jestem podejrzewany w sprawie do sygn. akt 4 Ds/256/13.
    2. imiona i nazwiska wszystkich pokrzywdzonych w sprawie sygn. akt 4 Ds/256/13.
  1. Wniosek o nie wydanie Policji nakazu doprowadzenia mnie pod przymusem do Prokuratury w celu przesłuchania.
  2. Zawiadomienie, że niniejsze pismo zostanie umieszczone w Internecie, w tym na stronie http://www.kekusz.pl.”

 

Usprawiedliwiłem zatem moje niestawiennictwo w dniu 03.03.2014 r. złożonym pismem z dnia 27.02.2014 r. wnioskiem o wyłączenie prokuratora D. Fudzika.

Zwracam uwagę, że złożyłem wniosek Załącznik 3: „Wniosek o nie wydanie Policji nakazu doprowadzenia mnie pod przymusem do Prokuratury w celu przesłuchania.”

Zwracam na to uwagę, bo prokurator Dariusz Furdzik taki właśnie nakaz wydał, w dniu 3 marca 2014 r., a w wydanym później postanowieniu z dnia 22 lipca 2015 r. o umorzeniu dochodzenia podał – Załącznik 4: „W dniu 3 marca 2014 r. w sprawie tej wydano postanowienie o powołaniu dwóch biegłych lekarzy psychiatrów celem uzyskania opinio co do stanu zdrowia psychicznego podejrzanego w chwili popełnienia zarzuconych mu czynów.

Podejrzany kilkukrotnie nie stawił się na wezwanie organów ścigania, stąd też w dniu 3 marca 2014 r. wydano postanowienie o jego zatrzymaniu i przymusowym doprowadzeniu do Komendy Miejskiej Policji w Krakowie, a następnie do poradni lekarskiej celem przeprowadzenia badania z udziałem dwóch biegłych lekarzy psychiatrów.”

Nie przyznał się prokurator D. Furdzik, że mnie ani raz prawidłowo, tj. w zgodzie z prawem określonym w art.129 § 1 k.p.k., nie wezwał, że ukrywał przede mną, w jakiej sprawie mnie wzywa, a w jednym ze sporządzonych wezwań wyznaczył mi termin stawiennictwa w Prokuraturze wypadający… po upływie ustawowego terminu odbioru przeze mnie przesyłki listowej poleconej, którą wysłał do mnie wezwanie i że skoro z jego winy odebrałem wezwanie po wyznaczonym mi terminie stawiennictwa moje stawiennictwo było fizycznie niemożliwe.

Tak potem broniła prokuratora D. Furdzika jego przełożona, zastępca prokuratora rejonowego Monika Dziedzic-Jamborska w piśmie do mnie z dnia 14 marca 2014 r. „(…) Pierwsze skierowane do Pana wezwanie, które zresztą odebrał Pan po terminie, zawierało błędną informację dotyczącą kwalifikacji prawnej czynu będącego przedmiotem postępowania, jednak była ona wynikiem omyłki pracownika sekretariatu.

Kolejne kierowane do Pana wezwania nie powielały tego błędu i dokładnie wskazywały jakiej kwalifikacji prawnej dotyczy postępowanie.

(…) Z-ca Prokuratora Rejonowego Monika Dziedzic-Jamborska”
Wszystko przez ten sekretariat. Nie żeby przez prokuratora referenta D. Furdzika.

Poza tym… niby z Moniki Dziedzic-Jamborskiej prokurator przywykła do prawidłowego – dzień w dzień, pięć dni w tygodniu, cztery tygodnie w miesiącu, 12 miesięcy w roku, rok po roku – rozumowania, a nie wpadła na to, że stawiając mi zarzut „Pierwsze skierowane do Pana wezwanie, które zresztą odebrał Pan po terminie, mocno się skompromitowała. Ja nie mogłem „po terminie” odebrać przesyłki listowej, którą prokurator D. Furdzik wysłał do mnie wezwanie. Gdybym się stawił po nią na poczcie po – ustawowym – terminie, już by jej tam, po prostu, nie było.

To prokurator Dariusz Furdzik źle policzył dni.

Co się tyczy rzekomo prawidłowego Wezwania dla mnie do stawiennictwa w dniu 3 marca 2014 r. to prokurator D. Furdzik sporządził je w dniu 30 stycznia 2014 r. podając – Załącznik 5: „Prokuratura Rejonowa Kraków-Sródmieście-Zachód /adres – ZKE/Sygn. akt 4 Ds/256/13 Kraków, dnia 30 stycznia 2014 r. Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/WEZWANIE Termin dnia: 3 marca 2014 r. Wzywa się Pana do osobistego stawiennictwa w dniu 3 marca 2014 r. o godz. 10.00 w Prokuraturze Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód w Krakowie przy ul. Mosiężnicza 2 Kraków pokój nr 114jako podejrzanego w sprawie sygn. akt 4 Ds./256/13 o przestępstwo z art. 212 § 1 kk i art. 216 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk.

Wezwany powinien posiadać przy sobie dowód osobisty lub inny ważny dokument stwierdzający jego tożsamość. Referent Prawny /imię i nazwisko – ZKE/

 

Wskazać zatem należy, że art. 129 § 1 k.p.k. stanowi: „W wezwaniu należy oznaczyć organ wysyłający oraz podać, w jakiej sprawie, w jakim charakterze, miejscu i czasie ma się stawić adresat i czy jego stawiennictwo jest obowiązkowe, a także uprzedzić o skutkach niestawiennictwa.”

Prokurator D. Furdzik niedopełnił ustawowego obowiązku podania, w jakiej sprawie mnie wzywał. Podał kwalifikację prawną czynów, ale nie podał, kogo miałem znieważyć i zniesławić. Uznałem, że ukrywając w Wezwaniu, kogo uznał za pokrzywdzonego chronił jego wizerunek dowodząc w ten sposób swej stronniczości i z tego powodu złożyłem w.w. wniosek z 27.02.2014 r. o jego wyłączenie.

 

Prokurator rejonowy Lucyna Czechowicz rozpoznała mój wniosek z pisma z dnia 27 lutego 2014 r. o wyłączenie prokuratora D. Furdzika w dniu 5 marca 2014 r. Poświadczył to sam prokurator D. Furdzik podając w piśmie do mnie z dnia 8 maja 2014 r. – Załącznik 6: „Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód /adres – ZKE/ 4 Ds. 256/13 Kraków, dni 8 maja 2014 r. Pan Zbigniew Kękuś W odpowiedzi na Pana pismo z dnia 5 maja 2014 r. informuję, iż postanowienie o odmowie wyłączenia prokuratora referenta /Dariusza Furdzika – ZKE/ w sprawie o sygn. 4 Ds. 256/13 zostało wydane w dniu 5 marca 2015 r. Prokurator Dariusz Furdzik”

 

Ponieważ mój wniosek z 27 lutego 2014 r. o wyłączenie prokuratora D. Furdzika został rozpoznany w dniu 5 marca 2014 r., to znaczy, że z mocy prawa określonego w:

  1. artykule 47 § 1 Kodeksu postępowania karnego: „Przepisy art. 40 § 1 pkt 1-4, 6 i 10, § 2 oraz art. 41 i 42 stosuje się odpowiednio do prokuratora, innych osób prowadzących postępowanie przygotowawcze oraz innych oskarżycieli publicznych.”
  2. artykule 42 § 3 Kodeksu postępowania karnego: Sędzia, co do którego zgłoszono wniosek o wyłączenie na podstawie art. 41, może złożyć do akt stosowne oświadczenie na piśmie i powstrzymuje się od udziału w sprawie; jest jednak obowiązany przedsięwziąć czynności nie cierpiące zwłoki.”

ustawowym obowiązkiem prokuratora Dariusza Furdzika było powstrzymać się w okresie od 27 lutego do 5 marca 2014 r. od udziału w sprawie przeciwko mnie i wykonywać tylko czynności nie cierpiące zwłoki.

Za takowe uznał prokurator Dariusz Fudzik w dniu 3 marca 2014 r.a zatem w okresie, gdy był wyłączony z mocy ustawy:

  1. wydanie postanowienia o powołaniu biegłych sądowych i poddaniu mnie badaniom psychiatrycznym – Załącznik 7:
  2. wydanie nakazu Policji zatrzymania mnie w dniu 6 marca 2014 r. i przymusowego doprowadzenia mnie na przesłuchanie oraz na badania psychiatryczne – Załącznik 8.

 

Jeśli zapoznacie się Państwo z postanowieniem o powołaniu biegłych i poddaniu mnie badaniom psychiatrycznym zauważycie, że prokurator D. Furdzik nie wyjaśnił, dlaczego kieruje mnie na badania psychiatryczne – Załącznik 7:

Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód /adres – ZKE/ 4 Ds. 256/13 Dnia 3 marca 2014 r. POSTANOWIENIE o powołaniu biegłych

Dariusz Furdzik prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód w Krakowie w sprawie przeciwko Zbigniewowi Kękusiowi podejrzanemu o przest. z art. 212 § 1 k.k. i 216 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. postanowił:

  1. Powołać biegłych lekarzy psychiatrów dr med. Andrzeja Wsołka i lek. med. Kingę Zoła w celu zbadania stanu zdrowia psychicznego podejrzanego i wydania pisemnej opinii stwierdzającej czy w chwili popełnienia zarzuconego mu czynu:
    1. miał zachowaną zdolność rozpoznania jego znaczenia i pokierowania swoim postępowaniem, a jeżeli nie to z jakiego powodu?
    2. jeżeli zdolności te były ograniczone to z jakiego powodu i w jakim stopniu?
    3. w razie stwierdzenia zniesionej, bądź ograniczonej w stopniu znacznym poczytalności podejrzanego, czy jego pozostawanie na wolności grozi poważnym niebezpieczeństwem dla porządku prawnego?
    4. czy jego aktualny stan zdrowia psychicznego pozwala mu na udział w postępowaniu karnym?
  2. Przekazać biegłym wybrane uwierzytelnione karty z akt sprawy.
  3. Zakreślić termin do wydania opinii do dnia 20 marca 2014 r.

W związku z treścią z art. 197 § 3 i art. 190 § 1 ki.p.k. uprzedza się, że za wydanie niezgodnej z prawdą opinii grozi odpowiedzialność karna z art. 233 § 4 k.k. (kara pozbawienia wolności do lat 3).

UZASADNIENIE

W toku prowadzonego postępowania przeciwko Zbigniewoi Kękusiowi podejrzanemu o przest. z art. 212 § 1 k.k. i 216 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. ujawniono okoliczności skutkujące poddaniu go badaniom sądowo-psychiatrycznym. Prokurator Dariusz Furdzik”

Prokurator D. Furdzik taki miał kaprys, że postanowił mnie poddać badaniom psychiatrycznym.

Nie wyjaśnił, dlaczego. Ani raz mnie nie wezwał do stawiennictwa na nie.

Postanowienie wydał, gdy był wyłączony i… 6 marca 2014 r. o godz. 06:20 w mieszkaniach mojej matki i moich dzieci stawili się policjanci z nakazem przeszukania mieszkań, zatrzymania mnie i przymusowego doprowadzenia na przesłuchanie oraz na badania psychiatryczne.

Przecież to terror. A protegowany Zbigniewa Ziobry Furdzik to terrorysta. Nie trzeba ISIS’a, talibów. Mamy swoich… funkcjonariuszy terrorystów w służbie publicznej.
W wykonaniu postanowienia prokuratora D. Fudzika z dnia 3 marca 2014 r. „o zatrzymaniu i przymusowym doprowadzeniu podejrzanego dwie drużyny policjantów Wydziału Kryminalnego Komendy Miejskiej Policji w Krakowie poszukiwały mnie w dniu 6 marca 2014 r. o godz. 06:20 w mieszkaniu mojej prawie 80-letniej matki oraz w mieszkaniu zamieszkiwanym przez moją byłą żonę razem z naszymi synami.

Zastali mnie u matki.

Zatrzymanie mnie przez policję w dniu 6 marca 2014 r. w mieszkaniu matki potwierdza sporządzony tego dnia przez Policję Protokół Zatrzymania Osoby – Załącznik 9:

Po tym, gdy w obecności policjantów wykonałem poranną toaletę, ci nałożyli mi – w obecności matki – na ręce kajdanki i zawieźli na przesłuchanie do Komendy Miejskiej Policji w Krakowie.

Przesłuchiwany przyznałem się do popełnienia przypisanych mi czynów. Bardzo chciałem się spotkać z prof. dr. hab. Andrzejem Zollem i adw. Wiesławą Zoll w sądzie, zobaczyć jak – swoim zwyczajem – jojczą, labiedzą, użalają się nad sobą i skarżą na mnie oraz usłyszeć, od nich, dlaczego uznali określenia wartościujące, których używałem dla opisania ich zachowań uznali za znieważające ich oraz zniesławiające.

 

Po przesłuchaniu mnie policjanci przewieźli mnie do Poradni Zdrowia Psychicznego, gdzie miałem być poddany badaniom psychiatrycznym przez wyznaczonych przez prokuratora D. Furdzika biegłych z listy prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie, lekarzy psychiatrów, dr. med. Andrzeja Wsołka i lek. med. Kingę Zołę.

Odmówiłem poddania mnie badaniom i po odmowie zostałem zwolniony przez policjantów.

Pismem z dnia 13 kwietnia 2014 r. zaskarżyłem postanowienie prokuratora D. Furdzika z 03.03.2014 r. o zatrzymaniu mnie w dniu 06.03.2014 r. i przymusowym doprowadzeniu na przesłuchanie i badania psychiatryczne.

Zarzuciłem temu postanowieniu, że jest nielegalne ponieważ zostało wydane przez prokuratora D. Fudzika, gdy był wyłączony z mocy ustawy. Podałem – Załącznik 10:Dotyczy:

  1. Zażalenie na postanowienia prokuratora Dariusza Furdzika z dnia 3 marca 2014 r. o powołaniu biegłych.
  2. Wniosek o zbadanie przez Sąd zasady legalności postanowienia prokuratora Dariusza Furdzika z dnia 3 marca 2014 r. o powołaniu biegłych.

(…) W dniu 3 marca 2014 r. prokurator Dariusz Furdzik wydał postanowienie o powołaniu biegłych – Załącznik 1.W e-mail’u z dnia 12 marca 2014 r. do red. Krystyny Górzyńskiej z portalu Neon24 Prokurator Rejonowy dla Krakowa Śródmieścia Zachód Lucyna Czechowicz podała, że mój wniosek z pisma złożonego osobiście w Biurze Podawczym Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód w dniu 27 lutego 2014 r. o wyłączenie prokuratura Dariusza Furdzika został rozpoznany w dniu 5 marca 2014 r., tj. dwa dni po wydaniu przez prokuratora Dariusza Furdzika w dniu 3 marca 2014 r. postanowienia o powołaniu biegłych.

W dniu 3 marca 2014 r. prokurator Dariusz Furdzik był zatem wyłączony.

Postanowienie prokuratora Dariusza Furdzika z dnia 3 marca 2014 r. o powołaniu biegłych jest dotknięte nieważnością.

Zażalenie jak wyżej rozpoznawał podczas posiedzenia w dniu 17 kwietnia 2014 . sędzia Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wydział II Karny Dariusz Stachurski. Wydał postanowienie, którym orzekł – Załącznik 11: „Sygn. akt II Kp 224/14/S POSTANOWIENIE Dnia 17 kwietnia 2014 roku Sąd Rejonowy dla Krakowa – Śródmieścia Wydział II Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Dariusz Stachurski Protokolant /imię i nazwisko – ZKE/ przy udziale Prokuratora Aliny Keller po rozpoznaniu w sprawie Zbigniewa Kękusia zatrzymanego w dniu 6 marca 2014 roku o godzinie 6:20 na skutek zażalenia Zbigniewa Kękusia na podstawie art. 246 § 1 i 2 k.p.k. postanawia: zażalenia nie uwzględnić i stwierdzić, że zatrzymanie było legalne, zasadne i prawidłowe.”

Przeczytajcie Państwo, proszę, postanowienie prokuratora Dariusza Stachurskiego z dnia 17.04.2014 r. Przekonacie się, że nawet nie wspomniał w nim o zarzutach, które przedstawiłem postanowieniu prokuratora D. Furdzika z 03.03.2014 r., tj. że prokurator D. Furdzik był w dniu 03.03.2014 r. wyłączony ponieważ mój wniosek z pisma z 27.02.2014 r. o jego wyłączenie został rozpoznany dopiero 5 marca 2014 r.

Prawda, że łajdak z sędziego Dariusza Stachurskiego? Wyjaśniam:

 

ŁAJDAK”: «człowiek niegodziwy, postępujący haniebnie, godny potępienia, pogardy»

Słownik Języka Polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, s. 424

 

Taki działa prokuratorsko-sędziowska mafia. Mogą, wolno im, robić, co chcą.

W odpowiedzi na moje skargi na prokuratora D. Furdzika, że wydał w.w. postanowienie z 03.03.2014 r., mimo że był tego dnia wyłączony, przełożone prokuratora D. Furdzika, prokurator rejonowy Anna Rokicka-Lis i była zastępca prokuratora okręgowego w Krakowie Anna Jedynak wyjaśniły mi w skierowanych do mnie pismach, że prokurator Dariusz Furdzik nie naruszył prawa, bo… w dniu 3 marca 2014 r. nie wiedział o moim wniosku z 27 lutego 2014 . o jego wyłączenie.

Tak działa prokuratorska mafia.

Co mnie to obchodzi, że prokurator D. Furdzik nie wiedział? Ustawa Kodeks postępowania karnego nie zwalnia prokuratora z obowiązku przestrzegania prawa z powodu nieznajomości akt sprawy. Wskazać ponadto należy, że prokurator Dariusz Furdzik miał nie wiedzieć w dniu 3 marca 2014 r. o moim wniosku z 27 lutego 2014 r.

A prokurator Dariusz Furdzik…?

Po tym, gdy w dniu 6 marca 2014 r. przyznałem się do popełnienia czynów, za które mnie ścigał i na podstawie moich zeznań powinien sporządzić akt oskarżenia, wydał w dniu 24 kwietnia 2014 r. postanowienie o… umorzeniu dochodzenia. W uzasadnieniu podał, że być może byłem w okresie popełniania przypisanych mi czynów – od marca 2007 r. do 18 listopada 2013 r. – niepoczytalny, a z mocy prawa jest niedopuszczalne poddanie mnie obserwacji psychiatrycznejZałącznik 14.1: „Niewątpliwie od strony przedmiotowej Zbigniew Kękuś wypełnił wszystkie znamiona przepisów z art. 212 § 1 k.k. i 216 § 1 k.k.. Kierowane przez niego pisma miały charakter znieważający i zniesławiający prof. Andrzeja Zolla i adw. Wiesławę Zoll. W niniejszej sprawie prawny brak możliwości skierowania podejrzanego na obserwację psychiatryczną skutkuje jednak niemożnością wnioskowania co do jego stanu zdrowia psychicznego w czasie popełniania zarzuconych mu czynów. To z kolei uniemożliwia stwierdzenie, czy w czasie ich popełnienia Zbigniew Kękuś miał zdolność rozpoznania ich znaczenia w zakresie wszystkich znamion i pokierowania swoim postępowaniem. Okoliczności te nie dają się ustalić w drodze innych dowodów, stąd też nie można kategorycznie stwierdzić, że podejrzany był poczytalny w chwili popełnienia zarzuconych mu występków, a tym samym, iż można mu przypisać winę. (…) Prokurator Dariusz Furdzik

 

Zaskarżyłem postanowienie prokuratora D. Furdzika z 24.04.2014 r.

W zażaleniu podałem m.in., że prokurator Dariusz Furdzik ścigając mnie w przypadku adw. W. Zoll z oskarżenia publicznego za jej, ścigane z oskarżenia prywatnego, znieważenie /216 § 1 k.k./ i zniesławienie /art. 212 § 1 k.k./, niedopełnił obowiązku określonego w art. 60 § 1 k.p.k. – „W sprawach o przestępstwa ścigane z oskarżenia prywatnego prokurator wszczyna postępowanie albo wstępuje do postępowania już wszczętego, jeżeli wymaga tego interes społeczny.” – i w postanowieniu z dnia października 2013 r. „o objęciu ściganiem z oskarżenia publicznego przestępstw prywatnoskargowych,” nie wykazał, że interes społeczny wymaga ścigania mnie za w.w. czyny z oskarżenia publicznego.

Moje zażalenie rozpoznała w dniu 21 października 2014 r. sędzia Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wydział II Karnego Małgorzata Rokosz.

Sędzia M. Rokosz uchyliła postanowieniem z dnia 21 października 2014 r. postanowienie prokuratora D. Furdzika. Z innej jednak niż ja podałem przyczyny. Jakkolwiek prokurator D. Furdzik podał w postanowieniu z dnia 24.04.2014 r. – w zgodzie ze stanem faktycznym – że w sprawie, którą przeciwko mnie rozpoznawał jest prawnie niedopuszczalne poddanie mnie obserwacji psychiatrycznej: „W niniejszej sprawie prawny brak możliwości skierowania podejrzanego na obserwację psychiatryczną (…)., to sędzia M. Rokosz podała we wskazaniach dla prokuratora konieczność uzupełnienie materiału dowodowego o opinię biegłych sądowych co do… prawnie niedopuszczalnego w sprawie przeciwko mnie poddania mnie obserwacji psychiatrycznej. Podała – Załącznik 14.2: „(…) Przede wszystkim jednak przed podjęciem merytorycznej decyzji konieczne jest bowiem uzupełnienia zgromadzonego materiału dowodowego po pierwsze poprzez uzyskanie stanowiska, stosownie do treści art. 202 k.p.k. i art. 203 k.p.k. dwóch biegłych psychiatrów, czy możliwe jest wydanie opinii sądowo-psychiatrycznej odpowiadającej na pytania postawione w postanowieniu z dnia 3 marca 2014 roku, a jeżeli nie, co jest tego powodem i, czy biegli w takiej sytuacji wnioskują o zgromadzenie dodatkowych dowodów dotyczących stanu zdrowia osoby badanej, czy też poddanie podejrzanego obserwacji w zakładzie leczniczym. Gdyby zaistniała sytuacja zgłoszenia konieczności obserwacji w zakładzie leczniczym, to zadecydować, winien o tym Sąd rozpoznając stosowny wniosek Prokuratora i uwzględniając, m.in. okoliczności przytoczone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. (…)”

 

Prawda, że niedouczony tuman z sędzi Małgorzaty Rokosz, koleżanki z pracy w Wydziale II Karnym Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia sędziego łajdaka Dariusza Stachurskiego?

W dalszej części niniejszego pisma przedstawię, jak tumana w sędziowskiej todze Małgorzaty Rokosz bronił prokurator Janusz Niziołek.

 

Po uchyleniu przez sędzię M. Rokosz postanowienia prokuratora D. Furdzika z dnia 24.04.2014 r. ten skierował mnie po raz drugi na badania psychiatryczne. Wezwał mnie do stawiennictwa na nie w dniu 5 marca 2015 r.

Stawiłem się, lecz odmówiłem poddania mnie badaniom.

Biegli, dr med. Andrzej Wsołek i lek. med. Kinga Zoła złożyli zatem pismem z dnia 5 marca 2015 r. wniosek o poddanie mnie obserwacji psychiatrycznej – Załącznik 13.4: „4 Ds. 256/13 Do Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód W dniu 5.03.2015. pan Zbigniew Kękuś zgłosił się na badanie psychiatryczne w towarzystwie Obrońcy z Urzędu. Po wejściu do gabinetu oświadczył, że nie podda się badaniu psychiatrycznemu i opuścił gabinet./

Była to kolejna odmowa poddania się badaniu ze strony Zbigniewa Kękusia.

W związku z powyższym wnioskujemy o poddanie go obserwacji psychiatrycznej. Kraków 05.03.2015. lek. med. Kinga Zoła specjalista psychiatra 3735895 980611331 dr med. Andrzej Wsołek SPECJALISTA PSYCHIATRA Kraków /adres – ZKE/ 980614669”

 

Biegli nie muszą znać prawa, ale jego znajomość jest obowiązkiem każdego prokuratora. Dariusza Furdzika też.

Tymczasem on – mimo że w postanowieniu z dnia 24.04.2014 r. podał, że w sprawie, którą przeciwko mnie rozpoznawał było prawnie niedopuszczalne poddanie mnie obserwacji psychiatrycznej: „W niniejszej sprawie prawny brak możliwości skierowania podejrzanego na obserwację psychiatryczną skutkuje jednak niemożnością wnioskowania co do jego stanu zdrowia psychicznego w czasie popełniania zarzuconych mu czynów.” – pismem z dnia 11 marca 2015 r. skierowanym do Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wydział II Karny złożył wniosek o zarządzenie pozbawienia mnie wolności przez poddanie mnie badaniom psychiatrycznym połączonym z obserwacją psychiatryczną w Specjalistycznym Szpitalu Psychiatrycznym im. Józefa Babińskiego w Krakowie.

Ponieważ prokurator D. Furdzik miał rację i w sprawie, którą przeciwko mnie rozpoznawał rzeczywiście zachodził prawny brak możliwości skierowania mnie na obserwację psychiatryczną, to w dniu 30 czerwca 2015 r. sędzia Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wydział II Karny Katarzyna Cielarska wydała postanowienie, którym orzekła – Załącznik 13.3: „na podstawie art. 203 § 1 i 2 w zw. z art. 259 § 2 kpk nie uwzględnić wniosku Prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód w Krakowie o zarządzenie badania psychiatrycznego połączonego z obserwacją psychiatryczną w Specjalistycznym Szpitalu Psychiatrycznym im. Józefa Babińskiego w Krakowie podejrzanego Zbigniewa Kękusia w celu wydania opinii o stanie zdrowia psychicznego wyżej wymienionego podejrzanego;”

 

Gdy ostatecznie legł w gruzach plan prokuratora Dariusza Furdzika umieszczenia mnie w szpitalu psychiatrycznym ten… po raz drugi – i ostateczny – umorzył postępowanie przeciwko mnie.

Wydał w dniu 22 lipca 2015 r. drugie postanowienie o umorzeniu dochodzenia.

W uzasadnieniu podał, że… być może ja byłem w okresie od marca 2007 r. do 18 listopada 2013 r. niepoczytalny, a on nie jest w stanie tego zweryfikować, ponieważ ja odmówiłem poddania mnie badaniom psychiatrycznym, a on nie może mnie skierować na obserwację psychiatryczną – Załącznik 4: „Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód /adres – ZKE/ 4 Ds. 292/14 Kraków, dna 22 lipca 2015 r. POSTANOWIENIE o umorzeniu dochodzenia Dariusz Furdzik – prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków – Śródmieście Zachód w Krakowie, po zapoznaniu się z materiałami dochodzenia sygn. 4 Ds. 292/14 w sprawie przeciwko Zbigniewowi Kękusiowi podejrzanemu o przest. z art. 212 § 1 k.k. i art. 216 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. na podstawie art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k. postanowił: umorzyć dochodzenie w sprawie przeciwko Zbigniewowi Kękusiowi podejrzanemu o to, że: (…)

Uzasadnienie

(…) W tym przypadku nie jest możliwe uzyskanie opinii dwóch biegłych lekarzy psychiatrów, która stwierdzałaby, czy podejrzany w chwili realizacji zarzuconych mu czynów był poczytalny czy też nie. Dane to są istotne z punktu widzenia możliwości podejmowania dalszych czynności procesowych z udziałem podejrzanego a ich brak uniemożliwia zebrania pełnego i koniecznego materiału dowodowego dla dalszego rozstrzygania w sprawie. W związku z tym postanowiono jak na wstępie. Prokurator Dariusz Furdzik”

Co charakterystyczne, to że prokurator Dariusz Furdzik nie doręczył mi w.w. postanowienia z dnia 22 lipca 2015 r. Doręczył mi tylko zawiadomienie o nim z dnia 24 lipca 2015 r. – Załącznik 12.

Postanowienie z dnia 22 lipca 2015 r. musiałem… kupić w Prokuraturze Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód.

Co uczyniłem w dniu 4 października 2016 r., kupując jego kserokopię, a czego dowodem adnotacja na każdej jego stronie – Załącznik 4: „Za zgodność z oryginałem 04 10 2016 Referendarz Anna Kolasa”.

 

Pismem z dnia 11 grudnia 2015 r. skierowanym do prokuratora apelacyjnego w Krakowie Artura Wrony złożyłem – Załącznik 14.5: „Pan Artur Wrona Prokurator Apelacyjny w Krakowie ul. Cystersów 18 31-553 Kraków Sygnatura akt Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód: 4 Ds. 292/14 /uprzednio: 4 Ds. 256/13/ Dotyczy:

  1. Zawiadomienie o popełnieniu przez prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód Dariusza Furdzika na moją szkodę przestępstwa z art. 246 Kodeku Karnego przez psychiczne znęcanie się nade mną w celu uzyskania informacji.
  2. Zawiadomienie o popełnieniu przez sędzię Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia w Krakowie Wydział II Karny Małgorzatę Rokosz przestępstwa z art. 18 § 1 k.k. pomocnictwa prokuratorowi Dariuszowi Furdzikowi w popełnieniu na moją szkodę przestępstwa z art. 246 Kodeku Karnego przez psychiczne znęcanie się nade mną w celu uzyskania informacji.

(…)
V. Wniosek o przekazanie niniejszego zawiadomienia – bez zbędnej zwłoki – do rozpoznania prokuraturze

właściwej miejscowo.”

 

Prokurator Apelacyjny w Krakowie Artur Wrona wyekspediował w.w. zawiadomienie do… Prokuratury Apelacyjnej w Lublinie.
W odpowiedzi, pismem z dnia 18 grudnia 2015 r. /Załącznik 14.6/ zastępca prokuratora apelacyjnego w Lublinie Jerzy Krawczuk poinformował prokuratora Artura Wronę, że… niewłaściwego wybrał adresata i zwrócił mu zawiadomienie z 11.12.2015 r.

Ponieważ art. 306 § 3 k.p.k. stanowi – „Jeżeli osoba lub instytucja, która złożyła zawiadomienie o przestępstwie, nie zostanie w ciągu 6 tygodni powiadomiona o wszczęciu albo odmowie wszczęcia śledztwa, może wnieść zażalenie do prokuratora nadrzędnego albo powołanego do nadzoru nad organem, któremu złożono zawiadomienie.”, a moje zawiadomienie z 11 grudnia 2015 r. pozostawało nierozpoznane, pismem z dnia 23 maja 2016 r. skierowanym do zastępcy prokuratora rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wschód Edyty Frączek-Padoł złożyłem – Załącznik 13.1: „Edyta Frączek-Padoł Zastępca Prokuratora Rejonowego Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Wschód ul. Mosiężnicza 2 30-965 Kraków

  1. Zawiadomienie o popełnieniu przez prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód Dariusza Furdzika na moją szkodę przestępstwa z art. 246 Kodeku Karnego przez psychiczne znęcanie się nade mną w celu uzyskania informacji.
  2. Zawiadomienie o popełnieniu przez prokuratora rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Zachód Annę Rokicką-Lis przestępstw:
    1. z art. 231 § 1 k.k. niedopełnienia określonych w art. 326 § 2 k.p.k. obowiązków prokuratora nadzorującego postępowanie przygotowawcze i działania na szkodę mojego interesu prywatnego.
    2. z art. 18 § 3 k.k. pomocnictwa prokuratorowi Dariuszowi Furdzikowi w popełnieniu na moją szkodę przestępstwa z art. 246 Kodeku Karnego przez psychiczne znęcanie się nade mną w celu uzyskania informacji.
  3. Zawiadomienie o popełnieniu przez sędzię Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia w Krakowie Wydział II Karny Małgorzatę Rokosz przestępstw z art. 18 § 1 k.k. i art. 18 § 2 k.k. pomocnictwa prokuratorowi Dariuszowi Furdzikowi w popełnieniu na moją szkodę przestępstwa z art. 246 Kodeku Karnego przez psychiczne znęcanie się nade mną w celu uzyskania informacji oraz podżegania do popełnienia przestępstwa z art. 246 k.k.
  4. Zawiadomienie o popełnieniu przez Artura Wronę, gdy był Prokuratorem Apelacyjnym w Krakowie, przestępstwa z art. 231 § 1 i § 2 k.k. niedopełnienia obowiązków określonych w:
    1. art. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze,
    2. art. 304 § 2 ustawy Kodeks postępowania karnego

 

i działania na szkodę interesu publicznego w celu osiągnięcia korzyści osobistej, tj. korzyści dla prokuratora Dariusza Furdzika i dla sędzi Małgorzaty Rokosz.

  1. Zawiadomienie o popełnieniu przez prokuratora Prokuratury Regionalnej w Krakowie Andrzeja Szutowskiego przestępstwa z art. 231 § 1 i § 2 k.k. niedopełnienia obowiązków określonych w:
    1. art. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze
    2. art. 304 § 2 ustawy Kodeks postępowania karnego

i działania na szkodę interesu publicznego w celu osiągnięcia korzyści osobistej, tj. korzyści dla prokuratora Dariusza Furdzika i dla sędzi Małgorzaty Rokosz.

  1. Zawiadomienie o popełnieniu przez prokuratora regionalnego w Krakowie Marka Woźniaka przestępstwa z art. 231 § 1 i § 2 k.k. niedopełnienia obowiązków określonych w:
    1. art. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze
    2. art. 304 § 2 ustawy Kodeks postępowania karnego

i działania na szkodę interesu publicznego w celu osiągnięcia korzyści osobistej, tj. korzyści dla prokuratora Dariusza Furdzika i dla sędzi Małgorzaty Rokosz.”

 

Załączyłem do niniejszego e-mail’a pełną treść zawiadomienia z 23.05.2016 r. – Załącznik 14.

Jakkolwiek wspomniany wyżej art. 306 § 3 k.p.k. nakłada na prokuraturę obowiązek: „Jeżeli osoba lub instytucja, która złożyła zawiadomienie o przestępstwie, nie zostanie w ciągu 6 tygodni powiadomiona o wszczęciu albo odmowie wszczęcia śledztwa, może wnieść zażalenie do prokuratora nadrzędnego albo powołanego do nadzoru nad organem, któremu złożono zawiadomienie.”, mnie kazano czekać… 14 tygodni. Może znowu – jak zawiadomienie z 11.12.2015 r. – po „całej Polsce” wysyłali…

Nie skarżyłem się. Czekałem cierpliwie.

W końcu doręczono mi postanowienie z dnia 31 sierpnia 2016 r. prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód Janusza Niziołka – Załącznik 13.2.

Przede wszystkim prokurator Janusz Niziołek zaprezentował mi się jako świadomy swych działań kłamca, oszust.

Podał w postanowieniu z dnia 31.08.2016 r., że wniosek prokuratora Dariusza Furdzika z dnia 11 marca 2015 r. do Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wydział II Karny o wydanie zarządzenia o pozbawieniu mnie wolności przez poddanie mnie badaniom psychiatrycznym połączonym z obserwacją psychiatryczną w Specjalistycznym Szpitalu Psychiatrycznym im. Józefa Babińskiego w Krakowie był zgodny z prawem i prawnie dopuszczalny. Podał – Załącznik 13.2:

  1. Skierowanie wniosku, zgodnie z przepisami prawa, nie może być traktowane, jako psychiczne znęcanie się nad określoną osobą.”
  2. Jako znęcanie w rozumieniu w/w przepisu należy traktować zachowanie polegające na lżeniu, zastraszaniu, ośmieszaniu itp. Na pewno takim działaniem nie jest skierowanie prawnie dopuszczalnego wniosku, nawet, jeżeli ten wniosek nie został przez Sąd uwzględniony.”

 

Prokurator Janusz Niziołek jest kłamcą, oszustem.

Wskazać należy, że:

  1. prokurator Dariusz Furdzik podał w postanowieniu z dnia 24 kwietnia 2014 r. – Załącznik 14.1: „W niniejszej sprawie prawny brak możliwości skierowania podejrzanego na obserwację psychiatryczną skutkuje jednak niemożnością wnioskowania co do jego stanu zdrowia psychicznego w czasie popełniania zarzuconych mu czynów.”, tj. poświadczył, że było prawnie niedopuszczalne skierowanie mnie na obserwację psychiatryczną,
  2. sędzia Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wydział II Karny Katarzyna Cielarska podała w postanowieniu z dnia 30 czerwca 2015 r. /Załącznik 13.3/ o nieuwzględnieniu wniosku prokuratora D. Furdzika z 11 marca 2015 r. o zarządzenie moich badań psychiatrycznych połączonych z obserwacją psychiatryczną w Specjalistycznym Szpitalu Psychiatrycznym im. Józefa Babińskiego w Krakowie przepisy prawa – art. 212 § 1 k.k., art. 216 § 1 k.k., art. 203 § 1 k.p.k. zdanie 2 oraz art. 259 § 2 k.p.k. – czyniące wniosek prokuratora D. Fudzika sprzeczny z prawem.

 

W związku z powyższym, pismem z dnia 28 listopada 2016 r. skierowanym do prokuratora regionalnego w Krakowie Marka Woźniaka złożyłem – Załącznik 13: „Pan Marek Woźniak Prokurator Regionalny w Krakowie ul. Cystersów 18 31-553 Kraków Sygnatura akt Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód 4 Ds. 292/14 (4 Ds. 256/13) Dotyczy: I. Zawiadomienie o popełnieniu przez prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód Janusza Niziołka przestępstwa z art. 271 § 1 k.k. i art. 271 § 3 k.k., tj. poświadczenia nieprawdy co do okoliczności mającej znaczenie prawne, w postanowieniu z dnia 31 sierpnia 2016 r., sygn. PR 1 Ds. 75.2016, o odmowie wszczęcia śledztwa – Załącznik 1.”

 

O ile broniąc prokuratora Dariusza Furdzika przed moim zarzutem prokurator Janusz Niziołek zaprezentował mi się jako kłamca, oszust, to jako obrońca sędzi Małgorzaty Rokosz zaprezentował linię rozumowania, w której doprawdy trudno doszukać się logiki.

Przypomnę, że sędzia Małgorzata Rokosz podała w postanowieniu z dnia 21.10.2014 r. – Załącznik 14.2: „(…) Przede wszystkim jednak przed podjęciem merytorycznej decyzji konieczne jest bowiem uzupełnienia zgromadzonego materiału dowodowego po pierwsze poprzez uzyskanie stanowiska, stosownie do treści art. 202 k.p.k. i art. 203 k.p.k. dwóch biegłych psychiatrów, czy możliwe jest wydanie opinii sądowo-psychiatrycznej odpowiadającej na pytania postawione w postanowieniu z dnia 3 marca 2014 roku, a jeżeli nie, co jest tego powodem i, czy biegli w takiej sytuacji wnioskują o zgromadzenie dodatkowych dowodów dotyczących stanu zdrowia osoby badanej, czy też poddanie podejrzanego obserwacji w zakładzie leczniczym. Gdyby zaistniała sytuacja zgłoszenia konieczności obserwacji w zakładzie leczniczym, to zadecydować, winien o tym Sąd rozpoznając stosowny wniosek Prokuratora i uwzględniając, m.in. okoliczności przytoczone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. (…)”

Sędzia Małgorzata Rokosz poleciła zatem we wskazaniach dla Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód przeprowadzenie działań na rzecz uzyskania stanowiska biegłych sądowych w sprawie – sprzecznego z prawem! – pozbawienia mnie wolności przez poddanie mnie obserwacji psychiatrycznej, a gdyby biegli o to wnioskowali, o złożenie przez prokuratora stosownego wniosku do sądu.

Biegli sądowi nie muszą znać prawa, sędzia musi. Znajomość prawa to sędziego podstawowa kwalifikacja do wykonywania zawodu, który sobie wybrał(a).

Sędzia niedouczony tuman Małgorzata Rokosz udowodniła, że nie zna prawa, a zatem nie posiada kwalifikacji do wykonywania zawodu sędziego.
Ale od czego są koledzy z ferajny…

Prokurator Janusz Niziołek taką dla niej wymyślił linię obrony – Załącznik 13.2: „Odnośnie zaś popełnienia występku z art. 18 § 1 lub 18 § 2 w zw. z art. 246 kk przez Sędziego Sądu Rejonowego Małgorzatę Rokosz poprzez wydanie postanowienia z dnia 21 października 2014 roku, sygn. II Kp 700/14/S stwierdzić należy, co następuje. (…) Z samej treści postanowienia wynika, iż Sąd miał na względzie ustawowe zagrożenie za czyny zarzucane podejrzanemu Zbigniewowi Kękusiowi, lecz przyjął i miał do tego pełne prawo, czego a priori nie można było wykluczyć, że Zbigniew Kękuś w późniejszej fazie postępowania przygotowawczego, może wyrazić zgodę na badanie psychiatryczne połączone z obserwacją psychiatryczną.

W znanym prokuratorowi Januszowi Niziołkowi postanowieniu z dnia 30 czerwca 2015 r. /Załącznik 13.3/ sędzia Katarzyna Cielarska klarownie, powołując się na przepisy prawa karnego materialnego i procesowego – art. 212 § 1 k.k., art. 216 § 1 k.k., art. 203 § 1 k.p.k. zdanie 2 oraz art. 259 § 2 k.p.k. – dlaczego w sprawie, którą przeciwko mnie rozpoznawał prokurator Dariusz Furdzik organom ścigania nie wolno było orzec o pozbawieniu mnie wolności w jakikolwiek sposób, w tym przez poddanie mnie obserwacji psychiatrycznej.

Prokurator D. Fudzik potwierdził to w postanowieniu z dnia 24 kwietnia 2014 r. podając – Załącznik 14.1: „W niniejszej sprawie prawny brak możliwości skierowania podejrzanego na obserwację psychiatryczną skutkuje jednak niemożnością wnioskowania co do jego stanu zdrowia psychicznego w czasie popełniania zarzuconych mu czynów.”,

Wbrew temu stanowisku prokuratora oraz w sprzeczności z prawem określonym w art. 212 § 1 k.k., art. 216 § 1 k.k., art. 203 § 1 k.p.k. zdanie 2 oraz art. 259 § 2 k.p.k. sędzia tuman Małgorzata Rokosz poleciła prokuratorowi D. Furdzikowi prowadzenie działań na rzecz ewentualnego pozbawienia mnie wolności przez poddanie mnie obserwacji psychiatrycznej, a prokurator Janusz Niziołek informuje mnie, że sędzia Małgorzata Rokosz miała pełne prawo – Załącznik 13.2: „czego a priori nie można było wykluczyć, że Zbigniew Kękuś w późniejszej fazie postępowania przygotowawczego, może wyrazić zgodę na badanie psychiatryczne połączone z obserwacją psychiatryczną.

Prokurator Janusz Niziołek założył, że w sprawie, w której organom ścigania nie wolno mnie było pozbawić w żaden sposób wolności, ja mogłem dobrowolnie wyrazić zgodę na pozbawienie mnie wolności przez umieszczenie mnie w szpitalu psychiatrycznym.

Ciekawe z jakiego powodu miałbym się tak zachować…?

Jak wspomniałem, podczas przesłuchiwania mnie w dniu 6 marca 2014 r. w Wydziale Kryminalnym Komendy Miejskiej Policji w Krakowie przyznałem się do popełnienia czynów, za które ścigał mnie prokurator Dariusz Furdzik.

Gdybym nie chciał ponieść odpowiedzialności karnej za nie, nie przyznałbym się – po prostu – do ich popełnienia, a nie szukałbym ratunku przed poniesieniem odpowiedzialności w wynikach obserwacji psychiatrycznej wyrażając zgodę na poddanie się jej, mimo że nie byłem zagrożony karą pozbawienia mnie wolności i sąd nie miał prawa orzec o poddaniu mnie obserwacji.

Nawiasem mówiąc, gdybym się nie przyznał do popełnienia czynów, za które ścigał mnie prokurator D. Furdzik, to on musiał by udowodnić, że te czyny były przestępstwami.

 

Nie mniej komicznie zaprezentował mi się prokurator Janusz Niziołek broniąc interesu prokuratora apelacyjnego w Krakowie Artura Wrony, jego następcy, prokuratora regionalnego w Krakowie Marka Woźniaka i prokuratora Prokuratury Regionalnej w Krakowie Andrzeja Szutowskiego.

Podtrzymał stanowisko, że jedynym winnym oczywistego i rażącego naruszenia prawa, tj. nierozpoznania – w ogóle, nigdy – mojego wspomnianego wyżej, skierowanego do prokuratora apelacyjnego w Krakowie zawiadomienia z dnia 11 grudnia 2015 r. /Załącznik 14.5/ jest… prokurator generalny Andrzej Seremet. Podał prokurator J. Niziołek – Załącznik 13.2: „Jak wynika z twierdzeń samego zawiadamiającego, pismo z dnia 11 grudnia 2015 roku zostało przesłane do Prokuratury Apelacyjnej w Lublinie, a następnie zwrócone do Prokuratury Apelacyjnej w Krakowie. Dodatkowo Zbigniew Kękuś miał być informowany o dalszym biegu tego pisma. Choćby z zestawienia dat widniejących na pismach, które jako załączniki przekazał do swojego zawiadomienia Zbigniew Kękuś, jednoznacznie wynika, iż jego pismo z dnia 11 grudnia 2015 roku zostało zwrócone do Prokuratury Apelacyjnej w Krakowie w dniu 18 grudnia 2015 roku (k. 17-18). Po zwrocie tego pisma zostało ono przesłane Prokuratorowi Generalnemu z wnioskiem o przekazanie do Prokuratury spoza okręgu apelacji krakowskiej (k. 21-22).”

Tak procedował z moim zawiadomieniem z 11.12.2015 r. prokurator apelacyjny w Krakowie Artur Wrona, że najpierw go wysłał do Prokuratury Apelacyjnej w Lublinie, a potem do prokuratora generalnego Andrzeja Seremeta, czyniąc Prokuratora Generalnego Rzeczypospolitej Polskiej ostatecznie winnym tego, że zawiadomienie to nie zostało – w interesie prokuratora D. Furdzika, jego przełożonej, prokuratora rejonowego Anny Rokickiej-Lis oraz sędzi M. Rokosz, których dotyczyło – nigdy rozpoznane.

Przypomnę zatem, że Andrzej Seremet chwalił się w 2010 roku mediom przyjaźnią z prokuratorem Arturem Wroną, a prokurator Artur Wrona bardzo wiele zawdzięcza swojemu przyjacielowi prokuratorowi generalnemu Andrzejowi Seremetowi:

 

Andrzej Seremet – „Niesterowalny państwowiec”, „człowiek bez politycznych pleców”, „niezawisły sędzia, za którym stoją wyłącznie wyśmienite kwalifikacje” – to kilka opinii o Andrzeju Seremecie. Czy krakowski prawnik został prokuratorem generalnym, bo jest uosobieniem cnót, czy też jego taktyka była koronkową robotą mającą na celu wyprowadzenie w pole polityków i konkurentów.

Przyjaciele (…) Artur Wrona, Prokurator Okręgowy w Krakowie./powołany w dniu 30 kwietnia 2010 r. przez Prokuratora Generalnego Andrzeja Seremeta na Prokuratora Apelacyjnego w Krakowie – ZKE/

Źródło: Michał Krzymowski, „Pan Zagadka – Andrzej Seremet”; „Wprost”, 21 marca 2010r., s. 046

 

Jeśli mnie jakiś „Furdzik” do spółki z jakąś „Rokosz”, funkcjonariusze publiczni państwa definiowanego przez Konstytucję Rzeczypospolitej Polskiej – tj. w sprzeczności ze stanem faktycznym – jako:

Rzeczpospolita Polska jest demokratycznym państwem prawnym,

urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej.”

Artykuł 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

 

nie umieszczą w szpitalu psychiatrycznym doręczę Państwu postanowienie, którym jakiś „Niziołek” będzie bronił kłamcę, oszusta prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód Janusza Niziołka przed moim słusznym, mającym potwierdzenie w dokumentach, których skany załączam do niniejszego e-mail’a zarzutem.

Skąd wiem, że będzie bronił prokuratora Niziołka jakiś „Niziołek”? Bo tak działa zorganizowana grupa przestępcza. Pod kierownictwem Zbigniewa Ziobry, reformatora prokuratury, szefa tzw. „biało-czerwonej drużyny dobrej zmiany PiS” w resorcie sprawiedliwości, promotora prokuratora Dariusza Furdzika, sługusa dwojga degeneratów prof. dr. hab. Andrzeja i adw. Wiesławy Zoll.

 

Prokurator Janusz Niziołek taki mi przedstawił zarzut w postanowieniu z dnia 31 sierpnia 2016 r. oraz podał prawdę o mnie:

 

Tylko na marginesie należy zauważyć, iż w ocenie Prokuratora; Zbigniew Kękuś w postępowaniu sygn. 4 Ds. 292/14 Prokuratury Rejonowej Kraków – Śródmieście Zachód nie zastosował się do obowiązującego prawa. Stosownie bowiem do treści art. 74 § 2 pkt. 2 kpk winien był się on poddać badaniom psychologicznym

i psychiatrycznym. Tak naprawdę zachowanie Zbigniewa Kękusia w tej sprawie odzwierciedla jego lekceważący stosunek do obowiązującego prawa.”

Źródło: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Wschód, sygn. akt PR 1 Ds. 75.2016,

postanowienie prokuratora Janusza Niziołka z dnia 31 sierpnia 2016 r. – Załącznik 13.2

 

Prawdę o prokuraturze, w tym o prokuratorze Januszu Niziołku pokazuje jego postanowienie z dnia 31 sierpnia 2016 r. oraz inne dokumenty, których skany załączyłem do niniejszego e-mail’a

Prawda o prokuraturze jest taka, że prokuratorzy są zwolnieni – zwalniają się nawzajem, w ramach prokuratorskiej ferajny – z obowiązku przestrzegania prawa, a o prokuratorze Januszu Niziołku na tym polega, że z niego kłamca jest i oszust.

Tak naprawdę aż roi się od takich „Niziołków” oszustów w korpusie prokuratorów reformatora Zbigniewa Ziobry.

 

Z poważaniem,

 

Zbigniew Kękuś

 

Załączniki:

  1. Prokuratura Okręgowa w Krakowie, sygn. akt PO V IP 16.2016, pismo prokuratora okręgowego Rafała Babińskiego z dnia 5 września 2016 r.
  2. Prokuratora Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt Ds. 292/14/uprzednio: 4 Ds. 256/13/, pismo Z. Kękusia z dnia 27 lutego 2014 r.
  3. Prokuratora Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt Ds. 292/14/uprzednio: 4 Ds. 256/13/, pismo Z. Kękusia z dnia 27 lutego 2014 r.
  4. Prokuratora Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt Ds. 292/14/uprzednio: 4 Ds. 256/13/, postanowienie prokuratora Dariusza Furdzika z dnia 22 lipca 2015 r.
  5. Prokuratura Rejonowa Kraków-Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds./256/13, Wezwanie z dnia 30 stycznia 2014 r.
  6. Prokuratora Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt Ds. 292/14/uprzednio: 4 Ds. 256/13/, pismo prokuratora Dariusza Furdzika z dnia 8 maja 2014 r.
  7. Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds. 256/13, postanowienie prokuratora Dariusza Furdzika z dnia 3 marca 2014 r. o powołaniu biegłych
  8. Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds. 256/13, postanowienie z dnia 3 marca 2014 r. prokuratura Dariusza Furdzika o zatrzymaniu i przymusowym doprowadzeniu podejrzanego
  9. Komenda Miejska Policji w Krakowie, Wydział Kryminalny Ldz. MWD-560/193/13, Protokół Zatrzymania Osoby z dnia 6 marca 2014 r.
  10. Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds. 256/13, pismo Z. Kękusia z dnia 13 marca 2014 r.
  11. Sąd Rejonowy dla Krakowa Śródmieścia Wydział II Karny, sygn. akt II Kp 224/14/S, postanowienie sędziego Dariusza Stachurskiego z dnia 17 kwietnia 2014 r.
  12. Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds. 292/14 /uprzednio 4 Ds. 256/13/, Zawiadomienie z dnia 24 lipca 2015 r.

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Kraków, dnia 28 listopada 2016 r.

Zbigniew Kękuś

 

Pan

Marek Woźniak

Prokurator Regionalny w Krakowie

ul. Cystersów 18

31-553 Kraków

 

Sygnatura akt Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód 4 Ds. 292/14 (4 Ds. 256/13)

 

Dotyczy:

  1. Zawiadomienie o popełnieniu przez prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód Janusza Niziołka przestępstwa z art. 271 § 1 k.k. i art. 271 § 3 k.k., tj. poświadczenia nieprawdy co do okoliczności mającej znaczenie prawne, w postanowieniu z dnia 31 sierpnia 2016 r., sygn. PR 1 Ds. 75.2016, o odmowie wszczęcia śledztwa– Załącznik 1.
  2. Wniosek o przekazanie – bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie tygodnia od daty złożenia niniejszego zawiadomienia – niniejszego zawiadomienia do rozpoznania Prokuraturze właściwej miejscowo.
  3. Wniosek o wydanie polecenia rozpoznania niniejszego zawiadomienia bez zbędnej zwłoki, w terminie opisanym przepisami ustawy Kodeks postępowania karnego.
  4. Wniosek o doręczenie mi kopii pisma, przy którym Prokurator Regionalny w Krakowie przekaże niniejsze zawiadomienie prokuraturze właściwej miejscowo.
  5. Zawiadomienie, że:
    1. skany dokumentów poświadczających zdarzenia opisane w niniejszym zawiadomieniu są umieszczone na stronie www.kekusz.pl,
    2. kopia niniejszego pisma zostanie umieszczona w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl.

 

Część I Przepisy prawa

 

  1. Artykuł 271 § 1 Kodeksu karnego: „§ 1. Funkcjonariusz publiczny lub inna osoba uprawniona do wystawienia dokumentu, która poświadcza w nim nieprawdę co do okoliczności mającej znaczenie prawne, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.

§ 3. Jeżeli sprawca dopuszcza się czynu określonego w § 1 w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej, podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.”

  1. Artykuł 115 § 4 Kodeksu karnego: Korzyścią majątkową lub osobistą jest korzyść zarówno dla siebie, jak i dla kogo innego.”
  2. Artykuł 115 § 13 Kodeksu karnego: „Funkcjonariuszem publicznym jest: (…) 3) (…) prokurator, (…).”
  3. Artykuł 115 § 14 Kodeksu karnego: „Dokumentem jest każdy przedmiot lub inny zapisany nośnik informacji, z którym jest związane określone prawo, albo który ze względu na zawartą w nim treść stanowi dowód prawa, stosunku prawnego lub okoliczności mającej znaczenie prawne.”

 

Część II Uzasadnienie

 

Pismem z dnia 23 maja 2016 r. skierowanym do zastępcy prokuratora rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wschód Edyty Frączek-Padoł złożyłem zawiadomienie o popełnieniu przestępstw – Załącznik 1: „Edyta Frączek-Padoł Zastępca Prokuratora Rejonowego Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Wschód ul. Mosiężnicza 2 30-965 Kraków Dotyczy:

  1. Zawiadomienie o popełnieniu przez prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód Dariusza Furdzika na moją szkodę przestępstwa z art. 246 Kodeku Karnego przez psychiczne znęcanie się nade mną w celu uzyskania informacji.
  2. Zawiadomienie o popełnieniu przez prokuratora rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Zachód Annę Rokicką-Lis przestępstw:
    1. z art. 231 § 1 k.k. niedopełnienia określonych w art. 326 § 2 k.p.k. obowiązków prokuratora nadzorującego postępowanie przygotowawcze i działania na szkodę mojego interesu prywatnego.
    2. z art. 18 § 3 k.k. pomocnictwa prokuratorowi Dariuszowi Furdzikowi w popełnieniu na moją szkodę przestępstwa z art. 246 Kodeku Karnego przez psychiczne znęcanie się nade mną w celu uzyskania informacji.
  3. Zawiadomienie o popełnieniu przez sędzię Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia w Krakowie Wydział II Karny Małgorzatę Rokosz przestępstw z art. 18 § 1 k.k. i art. 18 § 2 k.k. pomocnictwa prokuratorowi Dariuszowi Furdzikowi w popełnieniu na moją szkodę przestępstwa z art. 246 Kodeku Karnego przez psychiczne znęcanie się nade mną w celu uzyskania informacji oraz podżegania do popełnienia przestępstwa z art. 246 k.k.
  4. Zawiadomienie o popełnieniu przez Artura Wronę, gdy był Prokuratorem Apelacyjnym w Krakowie, przestępstwa z art. 231 § 1 i § 2 k.k. niedopełnienia obowiązków określonych w:
    1. art. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze
    2. art. 304 § 2 ustawy Kodeks postępowania karnego

i działania na szkodę interesu publicznego w celu osiągnięcia korzyści osobistej, tj. korzyści dla prokuratora Dariusza Furdzika i dla sędzi Małgorzaty Rokosz.

  1. Zawiadomienie o popełnieniu przez prokuratora Prokuratury Regionalnej w Krakowie Andrzeja Szutowskiego przestępstwa z art. 231 § 1 i § 2 k.k. niedopełnienia obowiązków określonych w:
    1. art. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze
    2. art. 304 § 2 ustawy Kodeks postępowania karnego

i działania na szkodę interesu publicznego w celu osiągnięcia korzyści osobistej, tj. korzyści dla prokuratora Dariusza Furdzika i dla sędzi Małgorzaty Rokosz.

  1. Zawiadomienie o popełnieniu przez prokuratora regionalnego w Krakowie Marka Woźniaka przestępstwa z art. 231 § 1 i § 2 k.k. niedopełnienia obowiązków określonych w:
    1. art. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze
    2. art. 304 § 2 ustawy Kodeks postępowania karnego

i działania na szkodę interesu publicznego w celu osiągnięcia korzyści osobistej, tj. korzyści dla prokuratora Dariusza Furdzika i dla sędzi Małgorzaty Rokosz.”

Dowód: Zawiadomienie Z. Kękusia z dnia 23 maja 2016 r. o popełnieniu przestępstw – Załącznik 1

 

Złożone przeze mnie zawiadomienie rozpoznał prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód Janusz Niziołek, wydając w dniu 31 sierpnia 2016 r. postanowienie o odmowie wszczęcia śledztwa – Załącznik 2: „Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Wschód /adres – ZKE/ Sygn. PR 1 Ds. 75.2016 Kraków, 31 sierpnia 2016 roku

POSTANOWIENIE o odmowie wszczęcia śledztwa

Janusz Niziołek – Prokurator Prokuratury Rejonowej w Krakowie Śródmieściu Wschód po zapoznaniu się z materiałami postępowania sprawdzającego zarejestrowanego pod sygn. PR 1 Ds. 75.2016 na podstawie art. 307 § 1 k.p.k. i art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k. postanowił odmówić wszczęcia śledztwa w przytoczonych sprawach, a to

  1. Znęcania się psychicznego nad Zbigniewem Kękusiem w okresie od maja do 30 czerwca 2015 roku w Krakowie przez Prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód w toku postępowania przygotowawczego prowadzonego pod sygn. 4 Ds. 292/14, w celu uzyskania określonych wyjaśnień lub oświadczeń od Zbigniewa Kękusia, poprzez skierowanie wniosku o zarządzenie badania psychiatrycznego połączonego z obserwacją psychiatryczną w Szpitalu Psychiatrycznym, w celu wydania opinii o stanie zdrowia psychicznego podejrzanego, to jest o przest. z art. 246 kk. – wobec braku znamion czynu zabronionego (art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k.)
  2. Udzielania pomocy oraz podżegania przez Sędziego Sądu Rejonowego dla Kraków – Śródmieścia w Krakowie Wydział II Karny do znęcania się psychicznego nad Zbigniewem Kękusiem, przez Prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście – Zachód w toku postępowania przygotowawczego prowadzonego pod sygn. 4 Ds. 292/14, w celu uzyskania określonych wyjaśnień lub oświadczeń od Zbigniewa Kękusia, poprzez wydanie postanowienia z dnia 21 października 2014 roku sygn. II KP 700/14/S, które uchylało postanowienie o umorzeniu postępowania przygotowawczego oraz zlecał [ wykonanie dodatkowych czynności dotyczących kwestii związanych z badaniem sądowo psychiatrycznym Zbigniewa Kękusia to jest o przest. z art. 18 § 1 i 2 kk w zw. z art. 246 kk – wobec braku znamion czynu zabronionego (art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k.)
  3. Niedopełnienia swoich obowiązków przez Prokuratora Apelacyjnego w Krakowie oraz Prokuratora Prokuratury Regionalnej w Krakowie, a także Prokuratora Regionalnego w Krakowie w okresie od 11 grudnia 2015 roku do końca maja 2016 roku w Krakowie, polegającego na nierozpatrywaniu pisma Zbigniewa Kękusia z dnia 11 grudnia 2015 roku i działanie w ten sposób na szkodę interesu prywatnego wyżej wymienionego, to jest o przest. z art. 231§1 k.k. – wobec braku znamion czynu zabronionego (art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k.)

UZASADNIENIE

Do tut. Prokuratury przekazane zostało drogą służbową z dnia 23 maja 2016 roku zawiadomienie Pana Zbigniewa Kękusia, dot. popełnienia przest. z art. 246 kk, art. 231 § 1 kk przez Prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków – Śródmieście Zachód w Krakowie, Prokuratora Rejonowego w Krakowie – Śródmieściu Zachód, Sędziego Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia – Wydział II Karny w Krakowie, Prokuratora Apelacyjnego w Krakowie, Prokuratora Prokuratury Regionalnej w Krakowie. Dodatkowo do materiałów dołączono korespondencję Zbigniewa Kękusia z dnia 9, 17 i 18 maja 2016 roku oraz pisma z 23 maja 2016 roku (4 pisma z tej daty), 7 czerwca 2016 oku (3 pisma z tej daty).

W piśmie z dnia 23 maja 2016 roku Zbigniew Kękuś zawiadomił o ewentualnym popełnieniu przestępstwa przez Prokuratora Dariusza Furdzika z Prokuratury Rejonowej Kraków – Śródmieście Zachód, opisanego w art. 246 kk. Wskazał również, iż miało dojść do popełnienia przestępstwa przez Annę Rokicką-Lis Prokuratora Rejonowego w Krakowie – Śródmieściu Zachód, która miała się dopuścić występku z art. 231 § 1 kk. przez niedopełnienie obowiązków, jako prokurator nadzorujący postępowanie i działanie w ten sposób na szkodę interesu prywatnego zawiadamiającego. Dodatkowo Prokurator Rejonowy miał udzielić pomocnictwa Prokuratorowi Dariuszowi Fudzikowi do popełnienia występku z art. 246 kk. W pisemnym zawiadomieniu wskazano, iż określonych przestępstw opisanych w art. 18 § 1 i 2 kk w zw. z art. 246 k.k. miała dopuścić się Małgorzata Rokosz Sędzia Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia w Krakowie Wydział II Karny; poprzez udzielanie pomocnictwa Prokuratorowi Dariuszowi Furdzikowi w popełnianiu przestępstw z art. 246 kk na szkodę zawiadamiającego.

W pisemnym uzasadnieniu zawiadamiający wskazał, iż Prokuratura Rejonowa Kraków – Śródmieście Zachód pod sygn. 4 Ds. 256/13 (późniejsza sygn. 4 Ds. 292/14) prowadziła przeciwko niemu postępowanie przygotowawcze z zawiadomienia Andrzeja Zoll i Wiesławy Zoll o popełnienie występków. W trakcie tego postępowania przedstawiono Zbigniewowi Kękusiowi zarzuty popełnienia przest. z art. 212 § 1 kk i 216 § 1 kk. W dniu 24 kwietnia 2014 roku prokurator nadzorujący postępowanie Dariusz Furdzik umorzył dochodzenie przeciwko Zbigniewowi Kękusiowi. Zawiadamiający wskazał, iż z treści uzasadnienia postanowienia o umorzeniu wynika, iż w okolicznościach niniejszej sprawy brak jest możliwości skierowania podejrzanego na obserwację psychiatryczną. Na postanowienie to zażalenie złożył Zbigniew Kękuś podnosząc w szczególności, iż postanowienie to nie wskazywało, dlaczego istniały przesłanki do ścigania jego osoby przez Prokuratora za czyny prywatnoskargowe, tj. znieważenie i zniesławienie. W wyniku rozpatrywania zażalenia, na mocy postanowienia sygn. II KP 700/14/S Sąd Rejonowy dla Krakowa – Śródmieścia w Krakowie Wydział II Karny uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę Prokuraturze do dalszego prowadzenia celem uzupełnienia materiału dowodowego o opinię biegłych sądowych stosowanie do treści art. 202 kpk i 203 kpk. Zawiadamiający wskazał, iż treść postanowienia była sprzeczna z wcześniejszym stanowiskiem Prokuratury.

W związku z wyżej cytowanym postanowieniem Sądu Prokuratura Rejonowa w Krakowie – Śródmieście Zachód skierowała wniosek o zarządzenie badania psychiatrycznego z jednoczesną obserwacją psychiatryczną. Wniosek ten nie został uwzględniony na mocy postanowienia Sądu Rejonowego dla Kraków – Śródmieście Wydział II Karny sygn. II KP 270/15/S z dnia 30 czerwca 2016 roku.

W dalszej części uzasadnienia zawiadamiający wskazał, iż w dniu 11 grudnia 2015 roku skierował do Prokuratora Apelacyjnego w Krakowie zawiadomienia o popełnieniu przestępstw w związku z wyżej opisaną sprawą, a w szczególności popełnienia występku z art. 246 § 1 kk pzez Prokuratora nadzorującego postępowanie Dariusza Furdzika oraz o przest. z art. 18 § 1 kk w zw. z art. 246 popełnionego przez Sędzię Sądu Okręgowego Małgorzatę Rokosz, która wydała postanowienie z dnia 21.10.2014 r. sygn. II KP 700/14/S. Zdaniem zawiadamiającego zawiadomienie złożone do Prokuratora Apelacyjnego w Krakowie przesłane zostało do Prokuratury Apelacyjnej w Lublinie, lecz następnie zwrócone, gdyż według stanowiska Prokuratora Apelacyjnego w Lublinie decyzja Prokuratora Generalnego z dnia 3 listopada 2015 roku nie dawała podstaw do rozstrzygnięcia jego zawiadomień w tej kwestii.

W dalszej części zawiadomienia Zbigniew Kękuś wskazał, iż po zwrocie jego zawiadomienia z dnia 11 grudnia 2015 roku do Prokuratury Apelacyjnej w Krakowie zarówno ówczesny Prokurator Apelacyjny w Krakowie Artur Wrona, jak i pełniący funkcję Prokuratora Regionalnego Marek Woźniak nie podjęli żadnych czynności w tej sprawie. Zdaniem zawiadamiającego jedynie pismem z dnia 12 maja 2016 roku, które odwoływało się do pisma z dnia 16 stycznia 2016 roku, został poinformowany, iż jego korespondencja z dnia 11 grudnia 2015 roku została przekazana Prokuratorowi Generalnemu wraz z wnioskiem o przekazanie sprawy do jednostki spoza ówczesnego okręgu apelacyjnego.

W dalszej części swego pisma Zbigniew Kękuś wskazał na określone artykuły Ustawy o prokuraturze, w szczególności, iż prokuratorem może być powołany ten, kto jest nieskazitelnego charakteru oraz do Ustawy o ustroju sądów powszechnych, która stanowi, iż sędzia jest obowiązany stale podnosić swoje kwalifikacje zawodowe.

Podsumowując swoje zawiadomienie Zbigniew Kękuś wskazał, iż w związku z opisaną wyżej sytuacją; Prokurator Dariusz Furdzik z Prokuratury Rejonowej Kraków – Śródmieście Zachód dopuścił się popełnienia przestępstwa określonego w art. 246 kk, Prokurator Rejonowy Prokuratury Rejonowej Kraków – Śródmieście Zachód dopuściła się występku z art. 231 § 1 k.k. Natomiast SSR Małgorzata Rokosz dopuściła się występku z art. 218 § 1 i 2 k.k. /18 § 1 i 2 k.k. – ZKE/ w zw. z art. 246 k.k. Dodatkowo zawiadamiający wskazał, iż działania byłego Prokuratora Apelacyjnego w Krakowie Artura Wrony, obecnego Prokuratora Regionalnego w Krakowie Marka Woźniaka, a także Prokuratora Prokuratury Rejonowej /Regionalnej – ZKE/ w Krakowie Andrzeja Szutkowskiego wypełniają znamiona przestępstw z art. 231 § 1 i 2 kk. Do pisemnego zawiadomienia Zbigniew Kękuś dołączył kserokopię postanowień wydawanych w sprawie i pism kierowanych do niego (k. 6-15). Do materiałów niniejszej sprawy dołączono przesłane przez zawiadamiającego drogą mailową szereg pism (k. 63-293, 294-381). W pismach tych zawiadamiający częściowo powtarza zarzuty opisane wcześniej w uzasadnieniu, a także odnosi się do kwestii związanych z innymi postępowaniami, zawierają one również wpisy pomawiające i obrażające osoby pełniące funkcje publiczne lub funkcjonariuszy publicznych. Treść tych dokumentów nie wnosi dodatkowego materiału do przedmiotu niniejszego postępowania sprawdzającego.

Analiza treści zawiadomienia oraz dołączonych dokumentów prowadzi do wniosku, iż w niniejszej sprawie brak jest podstaw do przyjęcia, iż istnieje uzasadnione podejrzenie popełnienia czynów zabronionych wskazanych przez Zbigniewa Kękusia, co dawałoby podstawę do wszczęcia postępowania przygotowawczego.

W swym zawiadomieniu Zbigniew Kękuś wskazuje, iż w toku postępowania przygotowawczego prowadzonego pod sygn. 4 Ds. 292/14, Prokurator nadzorujący Dariusz Furdzik miał dopuścić się występku z art. 246 kk.

W tym miejscu podnieść należy, iż przepis ten stanowi, iż przestępstwa dopuszcza się ten, kto jako funkcjonariusz publiczny w celu uzyskania między innymi zeznań, wyjaśnień lub informacji stosuje przemoc, groźbę bezprawna lub w inny sposób znęca się fizycznie lub psychicznie nad osobą. Zdaniem zawiadamiającego, co wynika z treści wyżej opisanego pisma, znęcanie miałoby polegać na skierowaniu wniosku o badania psychiatryczne Zbigniewa Kękusia połączonego z obserwacją psychiatryczną. W okolicznościach niniejszej sprawy w żadnym wypadku Prokurator nie działał w celu uzyskania jakichkolwiek wyjaśnień od podejrzanego, tym bardziej udzielenia informacji lub oświadczenia. Skierowanie wniosku, zgodnie z przepisami prawa, nie może być traktowane, jako psychiczne znęcanie się nad określoną osobą. Trudno bowiem przyjąć, iż składają stosowny wniosek w sprawie sygn. 4 Ds. 292/14 Prokurator oddziaływał na psychikę podejrzanego Zbigniewa Kękusia i to w sposób obejmujący zachowanie mogące być uznane za „psychiczne znęcanie.” Jako znęcanie w rozumieniu w/w przepisu należy traktować zachowanie polegające na lżeniu, zastraszaniu, ośmieszaniu itp. Na pewno takim działaniem nie jest skierowanie prawnie dopuszczalnego wniosku, nawet, jeżeli ten wniosek nie został przez Sąd uwzględniony. Dodatkowo, zgodnie z przyjętą linią orzecznictwa oraz literaturą, o uznaniu, iż doszło do znęcania psychicznego (cierpienia moralnego) nie decyduje subiektywne odczucie pokrzywdzonego, lecz ocena obiektywna na podstawie wszystkich okoliczności sprawy. Wskazać również należy, iż Prokuratura chciał ustalić poczytalność podejrzanego Zbigniewa Kękusia w chwili popełnienia zarzucanych mu czynów – czyli ogólnie ujmując stan jego zdrowia psychicznego, a nie odebrać od niego określonej treści; wyjaśnienia, oświadczenia lub informacje, – co jest koniecznym elementem zaistnienia realizacji znamion przestępstwa opisanego w art. 246 k.k.

Z wyżej opisanych przyczyn postępowanie prokuratora Dariusza Fudzika nie spełnia realizacji znamion z art. 246 kk.

Tylko na marginesie należy zauważyć, iż w ocenie Prokuratora; Zbigniew Kękuś w postępowaniu sygn. 4 Ds. 292/14 Prokuratury Rejonowej Kraków – Śródmieście Zachód nie zastosował się do obowiązującego prawa. Stosownie bowiem do treści art. 74 § 2 pkt. 2 kpk winien był się on poddać badaniom psychologicznym i psychiatrycznym. Tak naprawdę zachowanie Zbigniewa Kękusia w tej sprawie odzwierciedla jego lekceważący stosunek do obowiązującego prawa.

Odnośnie zaś ewentualnego popełnienia występku z art. 231 § 1 kk przez Prokurator Rejonową w Krakowie Śródmieściu – Zachód; Annę Rokicką – Lis, to tak naprawdę w swym pisemnym zawiadomieniu Zbigniew Kękuś nie wykazał, na czym jej ewentualne przestępne działanie miałoby polegać. Tym argumentem nie może być cytowana przez Zbigniewa Kękusia treść art. 326 kpk dotyczącego nadzoru prokuratora nad postępowaniem przygotowawczym. Tu wskazać należy, iż stosownie do treści art. 7 Ustawy o prokuraturze Prokurator w swym postępowaniu przy wykonywaniu czynności określonych w ustawach jest niezależny, oczywiście w zakresie wymienionych w tym artykule wyłączeń. Na kanwie niniejszej sprawy trudno przyjąć, aby prokurator rejonowy Anna Rokicka – Lis podejmowała jakiekolwiek merytoryczne decyzje w tej sprawie i to jeszcze o charakterze przekraczającym swoje uprawnienia lub niedopełniające obowiązków, a skutkujące na szkodę Zbigniewa Kękusia.

Tu wskazać należy, iż cytowany przez zawiadamiającego artykuł 326 kpk, zwłaszcza w paragrafie 2, wskazuje czynności nadzorcze przysługujące prokuratorowi w stosunku do prowadzącego postępowanie, np. funkcjonariusza policji.

Odnośnie zaś popełnienia występku z art. 18 § 1 lub 18 § 2 w zw. z art. 246 kk przez Sędziego Sądu Rejonowego Małgorzatę Rokosz poprzez wydanie postanowienia z dnia 21 października 2014 roku, sygn. II Kp 700/14/S stwierdzić należy, co następuje.

Skro Prokurator Dariusz Furdzik z przyczyn opisanych powyżej nie dopuścił się realizacji przestępstwa z art. 246 kk, to w żadnym wypadku nie jest możliwym do przyjęcia, iż wydając stosownej treści orzeczenie Sędzia podżegała lub udzielała pomocy w popełnieniu wyżej cytowanego przestępstwa.

Odnosząc się do zarzutów kierowanych przez zawiadamiającego w jego pisemnym zawiadomieniu, należy wskazać, iż z treści postanowienia (k9-10) jednoznacznie wynika, iż Sąd widząc, widząc zaistniałą sytuację chciał w pełni wykorzystać możliwości dowodowe w sprawie, w szczególności uzyskać stanowiska biegłych odnośnie tego, czy możliwe jest wydanie opinii sądowo-psychiatrycznej, a jeżeli nie, to, co jest tego powodem oraz czy biegli wnioskują o zgromadzenie dodatkowych dowodów. Dodatkowo wskazano, iż istnieje możliwość uzyskania stosownej dokumentacji medycznej, choćby przez zwrócenie się do Narodowego Funduszu Zdrowia, która mogłaby być pomocna przy opiniowaniu. Z samej treści postanowienia wynika, iż Sąd miał na względzie ustawowe zagrożenie za czyny zarzucane podejrzanemu Zbigniewowi Kękusiowi, lecz przyjął i miał do tego pełne prawo, czego a priori nie można było wykluczyć, że Zbigniew Kękuś w późniejszej fazie postępowania przygotowawczego, może wyrazić zgodę na badanie psychiatryczne połączone z obserwacją psychiatryczną. Dodatkowo należy wskazać, iż wydając postanowienie z dnia 21 października 2014 roku SSR Małgorzata Rokosz działała w zakresie swoich uprawnień i w żadnym wypadku tych uprawnień nie przekroczyła. To, że treść postanowienia nie odpowiada stanowisku Zbigniewa Kękusia nie świadczy o tym, że doszło do popełnienia występku z art. 231 § 1 k.k.

Odnośnie zaś występków z art. 231 § 1 k.k. mających być popełnione przez ówczesnego Prokuratora Apelacyjnego Artura Wronę, obecnego Prokuratora Regionalnego Marka Woźniaka oraz prokuratora Prokuratury Regionalnej w Krakowie Andrzeja Szutkowskiego, to w związku z rozpatrywaniem zawiadomienia z dnia 11 grudnia 2015 roku, a dotyczącego wyżej wymienionych przestępstw z art. 246 kk przez prokuratora Dariusza Fudzika i SSR Małgorzatę Rokosz, stwierdzić należy, co następuje.

Przepis art. 231 § 1 kk penalizuje zachowanie funkcjonariusza publicznego , który przekraczając swoje uprawnienia lub nie dopełniając obowiązków, działa na szkodę interesu publicznego lub prywatnego. Warunkiem przypisania funkcjonariuszowi publicznemu odpowiedzialności karnej za czyn z art. 231 § 1 k.k. jest umyślne, w obydwu postaciach zamiaru (bezpośrednim lub ewentualnym), godzenie w interes publiczny lub prywatny, poprzez niedopełnienie lub nadużycie przez funkcjonariusza obowiązków służbowych. Niedopełnienie obowiązku polega na zaniechaniu ich wykonania albo na wykonaniu nienależytym, sprzecznym z istotą lub charakterem danego stanowiska. Dodatkowo szkoda powstała w wyniku takiego działania winna być realna (rzeczywista).

Jak wynika z twierdzeń samego zawiadamiającego, pismo z dnia 11 grudnia 2015 roku zostało przesłane do Prokuratury Apelacyjnej w Lublinie, a następnie zwrócone do Prokuratury Apelacyjnej w Krakowie. Dodatkowo Zbigniew Kękuś miał być informowany o dalszym biegu tego pisma. Choćby z zestawienia dat widniejących na pismach, które jako załączniki przekazał do swojego zawiadomienia Zbigniew Kękuś, jednoznacznie wynika, iż jego pismo z dnia 11 grudnia 2015 roku zostało zwrócone do Prokuratury Apelacyjnej w Krakowie w dniu 18 grudnia 2015 roku (k. 17-18). Po zwrocie tego pisma zostało ono przesłane Prokuratorowi Generalnemu z wnioskiem o przekazanie do Prokuratury spoza okręgu apelacji krakowskiej (k. 21-22).

Choćby z powodu tych okoliczności trudno uznać, aby postępowanie wyżej wymienionych prokuratorów uznać za przekroczenie przysługujących im uprawnień czy niedopełnienie obowiązków, ani aby ich zachowanie spowodowało realną szkodę w sferze majątkowej czy osobistej Zbigniewa Kękusia.

Kodeks postępowania karnego nie nakłada na organ procesowy w każdym przypadku obowiązku wszczęcia postępowania przygotowawczego – na żądanie zawiadamiającego. Aby doszło do wydania takiego postanowienia koniecznym jest zaistnienie przesłanki określonej w art. 303 k.p.k., a to uzasadnionego podejrzenia zaistnienia popełnienia przestępstwa.

Skoro po ocenie treści zawiadomienia brak jest podstaw do przyjęcia zaistnienia przesłanki określonej w art. 303 k.p.k., postanowiono odmówić wszczęcia postępowania przygotowawczego w niniejszych sprawach. Prokurator Janusz Niziołek.”
Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Wschód, sygn. akt PR 1 Ds. 75.2016, postanowienie

prokuratora Janusza Niziołka z dnia 31 sierpnia 2016 r. – Załącznik 2

 

Prokurator Janusz Niziołek poświadczył w w.w. postanowieniu z dnia 31 sierpnia 2016 r. dwukrotnie nieprawdę. W kwestii skierowania przez prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód Dariusza Furdzika w dniu 11 marca 2015 r. wniosku do Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wydział II Karny o wydanie zarządzenia o pozbawieniu mnie wolności przez poddanie mnie badaniom psychiatrycznym połączonym z obserwacją psychiatryczną w Specjalistycznym Szpitalu Psychiatrycznym im. Józefa Babińskiego w Krakowie podał, że prokurator D. Furdzik skierował wniosek zgodny z prawem, prawnie dopuszczalny – Załącznik 2:

  1. Skierowanie wniosku, zgodnie z przepisami prawa, nie może być traktowane, jako psychiczne znęcanie się nad określoną osobą.”
  2. Jako znęcanie w rozumieniu w/w przepisu należy traktować zachowanie polegające na lżeniu, zastraszaniu, ośmieszaniu itp. Na pewno takim działaniem nie jest skierowanie prawnie dopuszczalnego wniosku, nawet, jeżeli ten wniosek nie został przez Sąd uwzględniony.”

 

Prokurator Janusz Niziołek poświadczył nieprawdę.

Prokurator Dariusz Furdzik złożył wniosek oczywiście i rażąco sprzeczny z prawem i dlatego, że był sprzeczny z prawem nie został uwzględniony przez Sąd Rejonowy dla Krakowa Śródmieścia Wydział II Karny. W dniu 30 czerwca 2015 roku sędzia tego Sądu Katarzyna Cielarska wydała postanowienie, którym orzekła – Załącznik 3: „Sygn. akt II Kp 270/15/S POSTANOWIENIE Dnia 30 czerwca 2015 roku

Sąd Rejonowy dla Krakowa – Śródmieścia w Krakowie Wydział II Karny, w składzie:
Przewodniczący: SSR Katarzyna Cielarska Protokolant
/imię i nazwisko protokolanta – ZKE/

przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków – Śródmieście Zachód – Anny Balon po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2015 roku w Krakowie na posiedzeniu podejrzanego o przestępstwo z art. 212 § 1 kk, art. 216 § 1 kk w zw. z art. 12 kk w przedmiocie rozpoznania wniosku Prokuratora o zarządzenie badania psychiatrycznego połączonego z obserwacją psychiatryczną w Specjalistycznym Szpitalu Psychiatrycznym im. Józefa Babińskiego w Krakowie w celu wydania opinii o stanie zdrowia psychicznego podejrzanego Zbigniewa Kękusia

postanawia:

  1. na podstawie art. 203 § 1 i 2 w zw. z art. 259 § 2 kpk nie uwzględnić wniosku Prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód w Krakowie o zarządzenie badania psychiatrycznego połączonego z obserwacją psychiatryczną w Specjalistycznym Szpitalu Psychiatrycznym im. Józefa Babińskiego w Krakowie podejrzanego Zbigniewa Kękusia w celu wydania opinii o stanie zdrowia psychicznego wyżej wymienionego podejrzanego;
  2. na podstawie art. 29 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 26 maja 1982. r. Prawo o adwokaturze (Dz. U. Nr 116, poz. 124 z późn. zm.) i § 14 ust. 2 pkt 3 w zw. z § 2 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.) zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokata Eweliny Słabosz, Kancelaria Adwokacka w Skawinie ul. Generała Sikorskiego 18, kwotę 516,60 (pięćset szesnaście złotych 60/100) złotych tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej podejrzanemu Zbigniewowi Kękusiowi z urzędu w związku z postępowaniem w przedmiocie wniosku o poddanie obserwacji psychiatrycznej;
  3. na podstawie art. 98 § 2 kpk odroczyć sporządzenie uzasadnienia postanowienia na czas do 7 dni,

Sygn. akt II Kp 270/15/S

Uzasadnienie postanowienia Sądu Rejonowego dla Krakowa – Śródmieścia w Krakowie z dni 30 czerwca 2015 roku

Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód prowadzi w sprawie o sygn. akr 4 Ds. 292/14 postępowanie przygotowawcze przeciwko podejrzanemu Zbigniewowi Kękusiowi, któremu zarzucono popełnienie dwóch występków, mianowicie tego, że:

I. W okresie od marca 2007 r. do 18 listopada 2013 r. działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w Krakowie, w licznych pismach kierowanych do osób publicznych i różnych instytucji używając obraźliwych słów znieważył Andrzeja Zolla i pomówił go o postępowanie i właściwości, które mogły go poniżyć w opinii publicznej lub narazić na utratę zaufania dla zajmowanego stanowiska i wykonywanego zawodu nauczyciela akademickiego i Przewodniczącego Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Karnego – tj. o przest. z art. 212 § 1 k.k. i art. 216 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k.

II. W okresie od marca 2007 r. do 18 listopada 2013 r. działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w Krakowie, w licznych pismach kierowanych do osób publicznych i różnych instytucji używając obraźliwych słów znieważył Wiesławę Zoll i pomówił ją o postępowanie i właściwości, które mogły ją poniżyć w opinii publicznej lub narazić na utratę zaufania dla zajmowanego stanowiska i wykonywanego zawodu adwokata – tj. o przest. z art. 212 § 1 k.k. i art. 216 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k.

Z uwagi na uzasadnione wątpliwości co do stanu zdrowia psychicznego podejrzanego Zbigniewa Kękusia w chwili zarzucanych mu czynów, jak i w trakcie toczącego się postępowania, Prokurator w dniu 3 marca 2014 roku wydał postanowienie o powołaniu dwóch biegłych lekarzy psychiatrów w celu wydania opinii o stanie zdrowia psychicznego podejrzanego (k. 83. tom III).

Podejrzany Zbigniew Kękuś doprowadzony na badanie odmówił poddania się badaniu (pisma biegłych z dnia 10.03.2015 r., k. 105, z dnia 25.03.2015 r., k.113, z dnia 31 marc a2014 r., k. 115, tom III).

Wobec zaistniałej sytuacji nie było możliwe wydanie przez biegłych lekarzy psychiatrów opinii sądowo-psychiatrycznej w sprawie Zbigniewa Kękusia gdyż biegli nie przeprowadzili jego badania psychiatrycznego (k. 77, tom IV).

Ostatecznie biegli zawnioskowali o poddanie podejrzanego Zbigniewa Kękusia obserwacji psychiatrycznej (k. 42, tom V).

Konsekwencja stanowiska biegłych lekarzy psychiatrów było złożenie przez Prokuratora wniosku o zarządzenie badania psychiatrycznego połączonego z obserwacją psychiatryczną w Szpitalu Psychiatrycznym im. Józefa Babińskiego w Krakowie podejrzanego Zbigniewa Kękusia w celu wydania opinii o stanie zdrowia psychicznego wyżej wymienionego podejrzanego.

Sąd zważył, co następuje:
Wniosek Prokuratora na uwzględnienie nie zasługuje.

Przepis art. 203 § kpk przewiduje, że badanie psychiatryczne podejrzanego może być połączone z obserwacją w zakładzie leczniczym, w razie zgłoszenia przez biegłych takiej konieczności. Przepis ten dotyczy zatem jednej z metod badawczych w psychiatrii, jaką jest badanie połączone z obserwacją w zakładzie leczniczym i reguluje warunki zastosowania tej metody, wyłączność kompetencyjną sądu, czas trwania obserwacji oraz dopuszczalność zaskarżania postanowień o umieszczeniu w zakładzie i przedłużeniu obserwacji. O ile decyzja o powołaniu biegłych lekarzy psychiatrów należy do organu procesowego (sądu lub prokuratora), o tyle decyzja o wyborze konkretnej metody badawczej należy już do biegłych mających w tym względzie niezbędne wiadomości specjalne. W orzecznictwie sądowym wskazuje się jednak, że stanowisko biegłych pozostaje pod kontrolą organu procesowego, który powinien badać, czy w konkretnej sprawie było uzasadnione i celowe przeprowadzenia określonych badań specjalistycznych. Mianowicie w wyroku z dnia 7 lutego 1986 roku, sygn. IV KR15/86 Sąd Najwyższy wyraził pogląd, że opinia biegłych podlega ocenie sądu podobnie jak każdy inny dowód w sprawie. Sąd zatem jest powołany do kontrolowania logicznego biegu przesłanek opinii i do sprawdzenia jej wyników, opierając się na materiale dowodowym, w warunkach oczywiście gdy stanowisko biegłych zostało wyraźnie określone. Zatem w konkretnej sprawie poddanie podejrzanego obserwacji psychiatrycznej musi być poprzedzone rzetelna analizą przesłanek, które za nią przemawiają. Biorąc powyższe pod uwagę oraz fakt odmowy poddania się badaniu przez podejrzanego Sąd stanął na stanowisku, że wniosek prokuratora o orzeczenie w stosunku do podejrzanego badań psychiatrycznych, połączonych z obserwacją w zakładzie leczniczym jest w tym kontekście zdecydowanie przedwczesny..

Zgodnie z art. 2013 § 1 kpk, w razie zgłoszenia przez biegłych takiej konieczności badanie staniu zdrowia psychicznego podejrzanego może być połączone z obserwacją w zakładzie leczniczym tylko wtedy, gdy zebrane dowody wskazują na duże prawdopodobieństwo, że podejrzany popełnił przestępstwo. Przepis art. 259 § 2 kpk stosuje się odpowiednio, chyba że oskarżony wnosi o poddanie go obserwacji. W postępowaniu przygotowawczym sąd orzeka na wniosek prokuratora. Przepisy art. 156 § 5a kpk, oraz art. 249 § 3 i 5 kpk stosuje się odpowiednio.

Zebrany w toku postępowania przygotowawczego materiał dowodowy wskazuje na duże prawdopodobieństwo, że podejrzany dopuścił się zarzuconych mu czynów. Powyższa okoliczność daje podstawę do przyjęcia, iż zachodzi ogólna przesłanka przewidziana w art. 203 § 1zd. 1 kpk warunkująca dopuszczalność stosowania obserwacji sądowo-psychiatrycznej. Jednakże zdanie drugie cytowanego przepisu odsyła do treści art. 259 § 2 kpk, a zatem odpowiednie stosowanie tego przepisu powoduje, iż rozważyć należy, czy analiza okoliczności niniejszej sprawy daje podstawę do przyjęcia, iż sąd orzeknie w stosunku do podejrzanego karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania lub karę łagodniejszą, albowiem w przeciwnym wypadku obserwacji sądowo-psychiatrycznej nie stosuje się.

Rozważając zasadność wniosku Prokuratora wskazać również należy na odnoszący się do poprzednio obowiązującego w tym zakresie brzmienia przepisu art. 203 kpk wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 10 lipca 2007 roku, sygn. akt SK 50/06 (opubl. W OTK – A 2007/7/75). Odnosząc się do regulacji dotyczących środków zabezpieczających Trybunał Konstytucyjny wskazywał na obowiązującą w tym zakresie zasadę proporcjonalności pozbawienia wolności związanego ze stosowaniem środka zabezpieczającego do wagi popełnionego czynu. Brak takich regulacji w poprzednio obowiązującym brzmieniu art. 203 kpk skutkował uznaniem tego przepisu za niezgodny z art. 41 ust. 1 w zw. z art. 30, art. 31 ust. 3 i art. 2 Konstytucji. Konsekwencją tego orzeczenia było wprowadzenie zdania drugiego §1 art. 203 kpk.

Odnosząc te rozważania do niniejszej sprawy wskazać należy, iż występki zarzucane podejrzanemu, zarówno występek określony w art. 212 § 1kk jak i występek określony w art. 216 § 1 kk zagrożone są karą grzywny albo ograniczenia wolności. Skoro zatem są to przestępstwa zagrożone alternatywnie karą łagodniejszego rodzaju grzywny i ograniczenia wolności oczywistym jest, że w przypadku wyrokowania Sąd orzekłby jedną z wymienionych kar. W tej sytuacji wniosek Prokuratora o zarządzenie badania psychiatrycznego połączonego z obserwacją psychiatryczną w Szpitalu Psychiatrycznym im. Józefa Babińskiego w Krakowie podejrzanego Zbigniewa Kękusia w celu wydania opinii o stanie zdrowia psychicznego wyżej wymienionego podejrzanego nie mógł zostać uwzględniony.

Mając na uwadze powyższe należało orzec jak w sentencji postanowienia na podstawie powołanych w sentencji przepisów.”
Dowód: Sąd Rejonowy dla Krakowa – Śródmieścia w Krakowie Wydział II Karny, sygn. akt II Kp 270/15/S,

postanowienie sędzi Katarzyny Cielarskiej z dnia 30 czerwca 2015 roku – Załącznik 3

 

Zwracam uwagę, że o ile prokurator Janusz Niziołek podał w postanowieniu z dnia 31 sierpnia 2016 r., że wniosek prokuratora Dariusza Fudzika do Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia o zarządzenie pozbawienia mnie wolności przez poddanie mnie badaniom psychiatrycznym połączonym z obserwacją psychiatryczną w Specjalistycznym Szpitalu Psychiatrycznym im. Józefa Babińskiego w Krakowie podał dwukrotnie, że prokurator D. Furdzik skierował wniosek zgodny z prawem: „Skierowanie wniosku, zgodnie z przepisami prawa, (…).” i prawnie dopuszczalny: „Na pewno takim działaniem nie jest skierowanie prawnie dopuszczalnego wniosku, nawet, jeżeli ten wniosek nie został przez Sąd uwzględniony.”, to sędzia Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia w Krakowie Katarzyna Cielarska oddaliła wniosek prokuratora D. Furdzika zarzucając mu, że był sprzeczny z prawem i dlatego… nie mógł zostać uwzględnionyZałącznik 3: „W tej sytuacji wniosek Prokuratora o zarządzenie badania psychiatrycznego połączonego z obserwacją psychiatryczną w Szpitalu Psychiatrycznym im. Józefa Babińskiego w Krakowie podejrzanego Zbigniewa Kękusia w celu wydania opinii o stanie zdrowia psychicznego wyżej wymienionego podejrzanego nie mógł zostać uwzględniony.

 

Sędzia Katarzyna Cielarska podała podstawy prawne postanowienia z dnia 30 czerwca 2016 r. Podała – Załącznik 3: na podstawie art. 203 § 1 i 2 w zw. z art. 259 § 2 kpk nie uwzględnić wniosku Prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód w Krakowie o zarządzenie badania psychiatrycznego połączonego z obserwacją psychiatryczną w Specjalistycznym Szpitalu Psychiatrycznym im. Józefa Babińskiego w Krakowie podejrzanego Zbigniewa Kękusia w celu wydania opinii o stanie zdrowia psychicznego wyżej wymienionego podejrzanego;”

Wskazać należy, że:

  1. art. 203 k.p.k. stanowi1: „§ 1. W razie zgłoszenia przez biegłych takiej konieczności, badanie stanu zdrowia psychicznego oskarżonego może być połączone z obserwacją w zakładzie leczniczym tylko wtedy, gdy zebrane dowody wskazują na duże prawdopodobieństwo, że oskarżony popełnił przestępstwo. Przepis art. 259 § 2 stosuje się odpowiednio, chyba że oskarżony wnosi o poddanie go obserwacji.
    § 2. O potrzebie obserwacji w zakładzie leczniczym orzeka sąd, określając miejsce i czas trwania obserwacji. W postępowaniu przygotowawczym sąd orzeka na wniosek prokuratora. Przepisy art. 249 § 3 i 5 stosuje się odpowiednio.”
  2. art. 259 § 2 k.p.k. stanowi: Tymczasowego aresztowania nie stosuje się, gdy na podstawie okoliczności sprawy można przewidywać, że sąd orzeknie w stosunku do oskarżonego karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania lub karę łagodniejszą albo że okres tymczasowego aresztowania przekroczy przewidywany wymiar kary pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia.”

 

Sędzia Katarzyna Cielarska podała także w uzasadnieniu – Załącznik 3: „Odnosząc te rozważania do niniejszej sprawy wskazać należy, iż występki zarzucane podejrzanemu, zarówno występek określony w art. 212 § 1kk jak i występek określony w art. 216 § 1 kk zagrożone są karą grzywny albo ograniczenia wolności. Skoro zatem są to przestępstwa zagrożone alternatywnie karą łagodniejszego rodzaju grzywny i ograniczenia wolności oczywistym jest, że w przypadku wyrokowania Sąd orzekłby jedną z wymienionych kar.

Wskazać zatem należy, że:

  1. art. 212 § 1 k.k. stanowi: „Kto pomawia inną osobę, grupę osób, instytucję, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną niemającą osobowości prawnej o takie postępowanie lub właściwości, które mogą poniżyć ją w opinii publicznej lub narazić na utratę zaufania potrzebnego dla danego stanowiska, zawodu lub rodzaju działalności, podlega grzywnie albo karze ograniczenia wolności.
  2. art. 216 § 1 k.k. stanowi: „Kto znieważa inną osobę w jej obecności albo choćby pod jej nieobecność, lecz publicznie lub w zamiarze, aby zniewaga do osoby tej dotarła, podlega grzywnie albo karze ograniczenia wolności.

 

W sprawie do sygn. akt 4 Ds. 292/14/uprzednio: 4 Ds. 256/13/ prokurator Dariusz Fudzik ścigał mnie – jak podała w zgodzie ze stanem faktycznym sędzia Katarzyna Cielarska w postanowieniu z dnia 30.06.2015 r. – za to, że – Załącznik 3:

  1. w okresie od marca 2007 r. do 18 listopada 2013 r. zniesławiłem /art. 212 § 1 k.k./ i znieważyłem /art. 216 § 1 k.k./ prof. dr. hab. Andrzeja Zolla,
  2. w okresie od marca 2007 r. do 18 listopada 2013 r. zniesławiłem /art. 212 § 1 k.k./ i znieważyłem /art. 216 § 1 k.k./ adw. Wiesławę Zoll.

 

Z mocy podanych wyżej przepisów prawa, a to art. 212 § 1 k.k., art. 216 § 1 k.k., art. 203 § 1 k.p.k. zdanie 2 oraz art. 259 § 2 k.p.k., było prawnie niedopuszczalne orzeknięcie przez sąd o pozbawieniu mnie wolności przez poddanie mnie badaniom psychiatrycznym połączonym z obserwacją psychiatryczną połączoną w szpitalu psychiatrycznym.

Z mocy tych samych przepisów prawa prawnie niedopuszczalny był wniosek prokuratora Dariusza Furdzika o zarządzenie przez sąd poddania mnie badaniom psychiatrycznym połączonym z obserwacją psychiatryczną połączoną w szpitalu psychiatrycznym. Dlatego sędzia K. Cielarska podała w postanowieniu z dnia 30.06.2015 r. – Załącznik 3: W tej sytuacji wniosek Prokuratora o zarządzenie badania psychiatrycznego połączonego z obserwacją psychiatryczną w Szpitalu Psychiatrycznym im. Józefa Babińskiego w Krakowie podejrzanego Zbigniewa Kękusia w celu wydania opinii o stanie zdrowia psychicznego wyżej wymienionego podejrzanego nie mógł zostać uwzględniony.”

Wskazać należy, że wobec zarzutów przedstawionych mi przez prokuratora Dariusza Furdzika z art. 212 § 1 k.k. i art. 216 § 1 k.k. oraz prawa określonego w art. 203 § 1 k.p.k. zdanie 2 i art. 259 § 2 k.p.k. sąd mógłby zarządzić w sprawie do sygn. akt 4 Ds. 292/14/uprzednio: 4 Ds. 256/13/ pozbawienie mnie wolności przez poddanie mnie badaniom psychiatrycznym połączonym z obserwacją psychiatryczną wyłącznie w sytuacji opisanej w art. 203 § 1 k.p.k. zdanie drugie: „Przepis art. 259 § 2 stosuje się odpowiednio, chyba że oskarżony wnosi o poddanie go obserwacji.

Wskazać zatem należy, że:

  1. przed skierowaniem wniosku do Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wydział II Karny o zarządzenie moich badań psychiatrycznych połączonych z obserwacją psychiatryczną w Specjalistycznym Szpitalu Psychiatrycznym im. Józefa Babińskiego w Krakowie prokurator Dariusz Furdzik nie skierował zapytania do mnie, czy wnoszę o poddanie mnie obserwacji psychiatrycznej,
  2. ja nie tylko nie złożyłem wniosku o poddanie mnie obserwacji psychiatrycznej, ale dwukrotnie odmówiłem poddania mnie badaniom psychiatrycznym.

 

Biegli z listy prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie, lekarze psychiatrzy, których prokurator D. Furdzik wyznaczył do badania mnie w warunkach ambulatoryjnych, lek. med. Kiga Zoła i dr. med. Andrzej Wsołek złożyli wniosek o poddanie mnie obserwacji psychiatrycznej właśnie z powodu mojej dwukrotnie odmowy poddania mnie badaniom psychiatrycznym.

W piśmie z dnia 5 marca 2015 r. do Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód podali – Załącznik 4: „4 Ds. 256/13 Do Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód

W dniu 5.03.2015. pan Zbigniew Kękuś zgłosił się na badanie psychiatryczne w towarzystwie Obrońcy z Urzędu. Po wejściu do gabinetu oświadczył, że nie podda się badaniu psychiatrycznemu i opuścił gabinet./

Była to kolejna odmowa poddania się badaniu ze strony Zbigniewa Kękusia.

W związku z powyższym wnioskujemy o poddanie go obserwacji psychiatrycznej. Kraków 05.03.2015. lek. med. Kinga Zoła specjalista psychiatra 3735895 980611331 dr med. Andrzej Wsołek SPECJALISTA PSYCHIATRA Kraków /adres – ZKE/ 980614669”
Dowód: Prokuratora Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt Ds. 292/14/uprzednio: 4 Ds. 256/13/,

pismo biegłych sądowych z listy prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie, lek. med. Kingi Zoły i dr. med. Andrzeja Wsołka z dnia 5 marca 2015 r. – Załącznik 4

 

Innym dowodem poświadczającym moją odmowę poddania mnie badaniom psychiatrycznym w dniu 5 marca 2015 r. jest sporządzona na mój wniosek przez biegłego A. Wsołka adnotacja na moim piśmie z dnia 05.03.2015 r. do biegłych A. Wsołka i K. Zoły – Załącznik 5: „5.III.15 Zbigniew Kękuś zgłosił się do badania ale odmówił poddania się badaniu. dr med. Andrzej Wsołek SPECJALISTA PSYCHIATRA Kraków /adres – ZKE/ 980614669 3354721”

Dowód: Pismo Z. Kękusia z dnia 5 marca 2015 r. do biegłych A. Wsołka i K. Zoły – Załącznik 5

Wcześniej odmówiłem poddania mnie badaniom psychiatrycznym w dniu 6 marca 2014 r., gdy mnie na nie doprowadzili pod przymusem policjanci w realizacji nakazu prokuratora Dariusza Furdzika z dnia 3 marca 2016 r.

Pismem z dnia 10 marca 2014 r. zawiadomił o tym Prokuraturę Rejonową Kraków Śródmieście – Zachód biegły A. Wsołek podając – Załącznik 6: „Kraków, dnia 10 marca 2014 r. Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód Sygn. akt: 4 Ds. 256/13 Uprzejmie informuję, że doprowadzony do badania Zbigniew Kękuś odmówił poddania się badaniu. Dr med. Andrzej Wsołek specjalista psychiatra KR14669”
Dowód: Prokuratora Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt Ds. 292/14/uprzednio: 4 Ds. 256/13/,

pismo biegłego A. Wsołka z dnia 10 marca 2014 r. – Załącznik 6

 

xxx

 

W podsumowaniu przedstawionych wyżej faktów i przepisów prawa /art. 212 § 1 k.k. i art. 216 § 1 k.k., art. 203 § 1 k.p.k. zdanie 2 i art. 259 § 2 k.p.k./ oraz prawomocnego postanowienia sędzi Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wydział II Karny Katarzyny Cielarskiej z dnia 30 czerwca 2015 r. /Załącznik 3/ wskazać należy, że prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód Janusz Niziołek podając w postanowieniu z dnia 31 sierpnia 2016 r. – w odniesieniu do wniosku prokuratora Dariusza Furdzika z dnia 11 marca 2015 r. do Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wydział II Karny o zarządzenie pozbawienia mnie wolności przez poddanie mnie badaniom psychiatrycznym połączonym z obserwacją psychiatryczną w Specjalistycznym Szpitalu Psychiatrycznym im. Józefa Babińskiego w Krakowie – że wniosek ten był zgodny z przepisami prawa oraz prawnie dopuszczalny, tj. – Załącznik 1:

  1. Skierowanie wniosku, zgodnie z przepisami prawa, nie może być traktowane, jako psychiczne znęcanie się nad określoną osobą.”
  2. Jako znęcanie w rozumieniu w/w przepisu należy traktować zachowanie polegające na lżeniu, zastraszaniu, ośmieszaniu itp. Na pewno takim działaniem nie jest skierowanie prawnie dopuszczalnego wniosku, nawet, jeżeli ten wniosek nie został przez Sąd uwzględniony.”

poświadczył nieprawdę.

Wniosek prokuratora Dariusza Furdzika był sprzeczny z przepisami prawa podanymi przez sędzię Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wydział II Karny Katarzynę Cielarską w prawomocnym postanowieniu z dnia 30 czerwca 2015 r., sygn. akt II Kp 270/15/S, a zatem prawnie niedopuszczalny i jako sprzeczny z prawem i jako taki nie mógł zostać uwzględniony przez Sąd, co sędzia Katarzyna Cielarska poświadczyła podając w postanowieniu z 30.06.2016 r. – Załącznik 3: „Odnosząc te rozważania do niniejszej sprawy wskazać należy, iż występki zarzucane podejrzanemu, zarówno występek określony w art. 212 § 1kk jak i występek określony w art. 216 § 1 kk zagrożone są karą grzywny albo ograniczenia wolności. Skoro zatem są to przestępstwa zagrożone alternatywnie karą łagodniejszego rodzaju grzywny i ograniczenia wolności oczywistym jest, że w przypadku wyrokowania Sąd orzekłby jedną z wymienionych kar. W tej sytuacji wniosek Prokuratora o zarządzenie badania psychiatrycznego połączonego z obserwacją psychiatryczną w Szpitalu Psychiatrycznym im. Józefa Babińskiego w Krakowie podejrzanego Zbigniewa Kękusia w celu wydania opinii o stanie zdrowia psychicznego wyżej wymienionego podejrzanego nie mógł zostać uwzględniony.”

 

Prokurator jest – z mocy prawa określonego w art. 115 § 14 k.k. – funkcjonariuszem publicznym.

Postanowienie, które wydał prokurator Janusz Niziołek w dniu 31 sierpnia 2016 r. jest – z mocy prawa określonego w art. 115 § 13 pkt. 3 k.k. – dokumentem.

Postanowienie, tj. dokument, prokuratora Janusza Niziołka z dnia 31 sierpnia 2016 r. ma znaczenie prawne. Odmówił nim prokurator J. Niziołek wszczęcia śledztwa w sprawie o popełnieniu przez prokuratora Dariusza Furdzika przestępstwa.

Funkcjonariusz publiczny, prokurator Janusz Niziołek poświadczył nieprawdę w dokumencie, postanowieniu z dnia 31 sierpnia 2016 r., mającym znaczenie prawne. Poświadczył ją w celu osiągnięcia korzyści osobistej – wg definicji korzyści osobistej jak w art. 115 § 4 k.k.: Korzyścią majątkową lub osobistą jest korzyść zarówno dla siebie, jak i dla kogo innego.” tj. w celu ochrony interesu prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieścia Zachód Dariusza Fudzika, który w dniu 11 marca 2015 r. skierował sprzeczny z prawem wniosek do Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wydział II Karny o zarządzenie pozbawienia mnie wolności przez poddanie mnie badaniom psychiatrycznym połączonym z obserwacją psychiatryczną w Specjalistycznym Szpitalu Psychiatrycznym im. Józefa Babińskiego w Krakowie.

Działanie funkcjonariusza publicznego prokuratora Janusza Niziołka wyczerpuje znamiona czynu określonego jako przestępstwo w art. 271 § 1 k.k. i art. 271 § 3 k.k.

 

Zbigniew Kękuś

 

Załączniki:

  1. Zawiadomienie Z. Kękusia z dnia 23 maja 2016 r. o popełnieniu przestępstw
  2. Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Wschód, sygn. akt PR 1 Ds. 75.2016, postanowienie prokuratora Janusza Niziołka z dnia 31 sierpnia 2016 r.
  3. Sąd Rejonowy dla Krakowa – Śródmieścia w Krakowie Wydział II Karny, sygn. akt II Kp 270/15/S, postanowienie sędzi Katarzyny Cielarskiej z dnia 30 czerwca 2015 roku
  4. Prokuratora Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt Ds. 292/14/uprzednio: 4 Ds. 256/13/, pismo biegłych sądowych z listy prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie, lek. med. Kingi Zoły i dr. med. Andrzeja Wsołka z dnia 5 marca 2015 r.
  5. Pismo Z. Kękusia z dnia 5 marca 2015 r. do biegłych A. Wsołka i K. Zoły
  6. Prokuratora Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt Ds. 292/14/uprzednio: 4 Ds. 256/13/, pismo biegłego A. Wsołka z dnia 10 marca 2014 r.

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Kraków, dnia 23 maja 2016 r.

Zbigniew Kękuś

 

Edyta Frączek-Padoł

Zastępca Prokuratora Rejonowego

Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Wschód

ul. Mosiężnicza 2

30-965 Kraków

 

Dotyczy:

  1. Zawiadomienie o popełnieniu przez prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód Dariusza Furdzika na moją szkodę przestępstwa z art. 246 Kodeku Karnego przez psychiczne znęcanie się nade mną w celu uzyskania informacji.
  2. Zawiadomienie o popełnieniu przez prokuratora rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Zachód Annę Rokicką-Lis przestępstw:
    1. z art. 231 § 1 k.k. niedopełnienia określonych w art. 326 § 2 k.p.k. obowiązków prokuratora nadzorującego postępowanie przygotowawcze i działania na szkodę mojego interesu prywatnego,
    2. z art. 18 § 3 k.k. pomocnictwa prokuratorowi Dariuszowi Furdzikowi w popełnieniu na moją szkodę przestępstwa z art. 246 Kodeku Karnego przez psychiczne znęcanie się nade mną w celu uzyskania informacji.
  3. Zawiadomienie o popełnieniu przez sędzię Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia w Krakowie Wydział II Karny Małgorzatę Rokosz przestępstw z art. 18 § 1 k.k. i art. 18 § 2 k.k. pomocnictwa prokuratorowi Dariuszowi Furdzikowi w popełnieniu na moją szkodę przestępstwa z art. 246 Kodeku Karnego przez psychiczne znęcanie się nade mną w celu uzyskania informacji oraz podżegania do popełnienia przestępstwa z art. 246 k.k.
  4. Zawiadomienie o popełnieniu przez Artura Wronę, gdy był Prokuratorem Apelacyjnym w Krakowie, przestępstwa z art. 231 § 1 i § 2 k.k. niedopełnienia obowiązków określonych w:
    1. art. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze
    2. art. 304 § 2 ustawy Kodeks postępowania karnego

i działania na szkodę interesu publicznego w celu osiągnięcia korzyści osobistej, tj. korzyści dla prokuratora Dariusza Furdzika i dla sędzi Małgorzaty Rokosz.

  1. Zawiadomienie o popełnieniu przez prokuratora Prokuratury Regionalnej w Krakowie Andrzeja Szutowskiego przestępstwa z art. 231 § 1 i § 2 k.k. niedopełnienia obowiązków określonych w:
    1. art. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze
    2. art. 304 § 2 ustawy Kodeks postępowania karnego

i działania na szkodę interesu publicznego w celu osiągnięcia korzyści osobistej, tj. korzyści dla prokuratora Dariusza Furdzika i dla sędzi Małgorzaty Rokosz.

  1. Zawiadomienie o popełnieniu przez prokuratora regionalnego w Krakowie Marka Woźniaka przestępstwa z art. 231 § 1 i § 2 k.k. niedopełnienia obowiązków określonych w:
    1. art. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze
    2. art. 304 § 2 ustawy Kodeks postępowania karnego

i działania na szkodę interesu publicznego w celu osiągnięcia korzyści osobistej, tj. korzyści dla prokuratora Dariusza Furdzika i dla sędzi Małgorzaty Rokosz.

  1. Zawiadomienie, że:
    1. kopie dokumentów poświadczających fakty przedstawione w niniejszym piśmie są umieszczone w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl
    2. kopia niniejszego zawiadomienia zostanie umieszczona w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl
    3. kopia postanowienia w sprawie zgłoszonej niniejszym zawiadomieniem zostanie umieszczona w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl

 

Uzasadnienie

 

W dniu 27 września 2013 r. były rzecznik praw obywatelskich Andrzej Zoll i jego małżonka adw. Wiesława Zoll złożyli w Prokuraturze Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód ustne zawiadomienia o popełnieniu przeze mnie przestępstw na ich szkodę. Na podstawie złożonych przez nich zawiadomień prokurator w.w. Prokuratury Dariusz Furdzik przedstawił mi w sprawie do sygn. akt 4 Ds. 256/13 /następnie 4 D. 292/14/ zarzuty:

  1. zniesławienia /art. 212 § 1 k.k./ i znieważenia /art. 216 § 1 k.k./ w okresie od marca 2007 r. do 18 listopada 2013 r. prof. dr. hab. Andrzeja Zolla
  2. zniesławienia /art. 212 § 1 k.k./ i znieważenia /art. 216 § 1 k.k./ w okresie od marca 2007 r. do 18 listopada 2013 r. adw. Wiesławy Zoll

 

Prokurator Dariusz Furdzik prowadził w.w. postępowanie – w dniu 22 lipca 2015 r. wydał ostatecznie kończące sprawę postanowienie o umorzeniu dochodzenia – pod nadzorem dwóch kolejnych Prokuratorów Rejonowych dla Krakowa Śródmieścia Zachód:

  1. Lucynę Czechowicz
  2. Annę Rokicką-Lis

 

W dniu 24 kwietnia 2014 r. prokurator D. Furdzik wydał postanowienie o umorzeniu postępowania przeciwko mnie z powołaniem się na domniemaną przez niego moją niepoczytalność. W uzasadnieniu podał m.in. – Załącznik 1: Niewątpliwie od strony przedmiotowej Zbigniew Kękuś wypełnił wszystkie znamiona przepisów z art. 212 § 1 k.k. i 216 § 1 k.k.. Kierowane przez niego pisma miały charakter znieważający i zniesławiający prof. Andrzeja Zolla i adw. Wiesławę Zoll.W niniejszej sprawie prawny brak możliwości skierowania podejrzanego na obserwację psychiatrycznąskutkuje jednak niemożnością wnioskowania co do jego stanu zdrowia psychicznego w czasie popełniania zarzuconych mu czynów. To z kolei uniemożliwia stwierdzenie, czy w czasie ich popełnienia Zbigniew Kękuś miał zdolność rozpoznania ich znaczenia w zakresie wszystkich znamion i pokierowania swoim postępowaniem. Okoliczności te nie dają się ustalić w drodze innych dowodów, stąd też nie można kategorycznie stwierdzić, że podejrzany był poczytalny w chwili popełnienia zarzuconych mu występków, a tym samy, iż można mu przypisać winę.”

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds. 256/13 /następnie 4 Ds. 292/14/ postanowienie prokuratora Dariusza Furdzika z dnia 24 kwietnia 2014 r. o umorzeniu dochodzenia – Załącznik 1

 

Zaskarżyłem postanowienie prokuratora D. Furdzika z dnia 24.04.2014 r. podając w uzasadnieniu: „I. Zawiadomienie, że postanowienie prokuratora Dariusza Furdzika z dnia 2 października 2013 r. o objęciu ściganiem z oskarżenia publicznego przestępstw prywatnoskargowych, jak pkt. II. 1, 2:

  1. jest sprzeczne z prawem określonym w art. 60 § 1 k.p.k.,
  2. jest sprzeczne z „Wytycznymi Prokuratora Generalnego z dnia 29.10.2012 r., /sygn. akt PG VII G 021/24/12/ w sprawie udziału prokuratora w sprawach o przestępstwa prywatnoskargowe”,
  3. nie wykazuje, że interes społeczny wymaga ściganie mnie za nie,
  4. nie prezentuje żadnego uzasadnienia dla ścigania mnie z oskarżenia publicznego za znieważenie i zniesławienie Wiesławy Zoll.”

 

Złożone przeze mnie zażalenie rozpoznała w dniu 21 października 2014 r. sędzia Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia w Krakowie Wydział II Karny Małgorzata Rokosz. Wydała postanowienie o uchyleniu postanowienia prokuratora Dariusza Furdzika z dnia 24 kwietnia 2014 r. – Załącznik 2: „Sygn. akt II Kp 700/14/S POSTANOWIENIE Dnia 21 października 2014 roku Sąd Rejonowy dla Krakowa – Śródmieścia w Krakowie Wydział II Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Małgorzata Rokosz Protokolant /imię i nazwisko Protokolanta – ZKE/ przy udziale Prokuratora: Andrzeja Kabata po rozpoznaniu w sprawie o przestępstwo z art. 212 § 1 k.k. i inne na skutek zażalenia podejrzanego Zbigniewa Kękusia na postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód w Krakowie z dnia 24 kwietnia 2014 roku, sygn. 4 Ds. 256/13 o umorzeniu dochodzenia postanawia: I. na podstawie art. 329 § 1 i 2 k.p.k., art. 437 § 1 k.p.k. i art. 465 § 1 i 2 k.p.k. zaskarżone postanowienie uchylić i sprawę przekazać Prokuraturze Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód w Krakowie do dalszego prowadzenia
Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds. 292/14 /uprzednio 4 Ds. 256/13/

postanowienie sędzi Sądu Rejonowego dla Krakowa – Śródmieścia w Krakowie Wydział II Karny Małgorzaty Rokosz z dnia 21 października 2014 r., sygn. II K 700/14/S – Załącznik 2

 

W sprzeczności ze zgodnym z prawem stanowiskiem prokuratora D. Furdzika z postanowienia z dnia 24 kwietnia 2014 r. „W niniejszej sprawie prawny brak możliwości skierowania podejrzanego na obserwację psychiatryczną (…)” sędzia Małgorzata Rokosz podała we wskazaniach dla prokuratora konieczność uzupełnienie materiału dowodowego o opinię biegłych sądowych co do… prawnie niedopuszczalnego w sprawie przeciwko mnie poddania mnie obserwacji psychiatrycznej. Podała w postanowieniu z dnia 21.10.2014 r. – Załącznik 2: „(…) Przede wszystkim jednak przed podjęciem merytorycznej decyzji konieczne jest bowiem uzupełnienia zgromadzonego materiału dowodowego po pierwsze poprzez uzyskanie stanowiska, stosownie do treści art. 202 k.p.k. i art. 203 k.p.k. dwóch biegłych psychiatrów, czy możliwe jest wydanie opinii sądowo-psychiatrycznej odpowiadającej na pytania postawione w postanowieniu z dnia 3 marca 2014 roku, a jeżeli nie, co jest tego powodem i, czy biegli w takiej sytuacji wnioskują o zgromadzenie dodatkowych dowodów dotyczących stanu zdrowia osoby badanej,czy też poddanie podejrzanego obserwacji w zakładzie leczniczym. Gdyby zaistniała sytuacja zgłoszenia konieczności obserwacji w zakładzie leczniczym, to zadecydować, winien o tym Sąd rozpoznając stosowny wniosek Prokuratora i uwzględniając, m.in. okoliczności przytoczone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. (…)”

 

W dniu 11 marca 2015 r. prokurator Dariusz Furdzik skierował do Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wydział II Karny sprzeczny z jego stanowiskiem z postanowienia z dnia 24.04.2014 r. „W niniejszej sprawie prawny brak możliwości skierowania podejrzanego na obserwację psychiatryczną (…)” wniosek – Załącznik 3: „Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód /adres – ZKE/ 4 Ds. 292/14 Kraków, dnia 11 marca 2015 roku 1. Pan Zbigniew Kękuś 2. Pani Ewelina Słabosz ZAWIADOMIENIESekretariat Prokuratury Rejonowej Kraków – Śródmieście Zachód zawiadamia, że w dniu dzisiejszym przesłano do Sądu Rejonowego dla Krakowa – Śródmieścia Wydział II Karny wniosek prokuratora o skierowanie pana Zbigniewa Kękusia podejrzanego o przest. z art. 212 § 1 kk i 216 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk na obserwację psychiatryczną. Z upoważnienia prokuratora Referent Prawny Anna Karteczka”
Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds. 292/14 /uprzednio 4 Ds. 256/13/,

zawiadomienie z dnia 11 marca 2015 roku – Załącznik 3

 

W dniu 30 czerwca 2015 r. sędzia Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia w Krakowie Wydział II Karny wydała postanowienie o nieuwzględnieniu wniosku prokuratora D. Furdzika o poddaniu mnie obserwacji psychiatrycznej – Załącznik 4: „Sygn. akt II Kp 270/15/S POSTANOWIENIE Dnia 30 czerwca 2015 roku Sąd Rejonowy dla Krakowa – Śródmieścia w Krakowie Wydział II Karny, w składzie: Przewodniczący: SSR Katarzyna Cielarska Protokolant /imię i nazwisko protokolanta – ZKE/ przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków – Śródmieście Zachód – Anny Balon po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2015 roku w Krakowie na posiedzeniu podejrzanego o przestępstwo z art. 212 § 1 kk, art. 216 § 1 kk w zw. z art. 12 kk w przedmiocie rozpoznania wniosku Prokuratora o zarządzenie badania psychiatrycznego połączonego z obserwacją psychiatryczną w Specjalistycznym Szpitalu Psychiatrycznym im. Józefa Babińskiego w Krakowie w celu wydania opinii o stanie zdrowia psychicznego podejrzanego Zbigniewa Kękusia postanawia: I. na podstawie art. 203 § 1 i 2 w zw. z art. 259 § 2 kpknie uwzględnić wniosku Prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód w Krakowie o zarządzenie badania psychiatrycznego połączonego z obserwacją psychiatryczną w Specjalistycznym Szpitalu Psychiatrycznym im. Józefa Babińskiego w Krakowie podejrzanego Zbigniewa Kękusia w celu wydania opinii o stanie zdrowia psychicznego wyżej wymienionego podejrzanego;

(…) Zgodnie z art. 203 § 1 kpk, w razie zgłoszenia przez biegłych takiej konieczności badanie staniu zdrowia psychicznego podejrzanego może być połączone z obserwacją w zakładzie leczniczym tylko wtedy, gdy zebrane dowody wskazują na duże prawdopodobieństwo, że podejrzany popełnił przestępstwo. Przepis art. 259 § 2 kpk stosuje się odpowiednio, chyba że oskarżony wnosi o poddanie go obserwacji. W postępowaniu przygotowawczym sąd orzeka na wniosek prokuratora. Przepisy art. 156 § 5a kpk, oraz art. 249 § 3 i 5 kpk stosuje się odpowiednio.

Zebrany w toku postępowania przygotowawczego materiał dowodowy wskazuje na duże prawdopodobieństwo, że podejrzany dopuścił się zarzuconych mu czynów. Powyższa okoliczność daje podstawę do przyjęcia, iż zachodzi ogólna przesłanka przewidziana w art. 203 § 1zd. 1 kpk warunkująca dopuszczalność stosowania obserwacji sądowo-psychiatrycznej. Jednakże zdanie drugie cytowanego przepisu odsyła do treści art. 259 § 2 kpk, a zatem odpowiednie stosowanie tego przepisu powoduje, iż rozważyć należy, czy analiza okoliczności niniejszej sprawy daje podstawę do przyjęcia, iż sąd orzeknie w stosunku do podejrzanego karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania lub karę łagodniejszą, albowiem w przeciwnym wypadku obserwacji sądowo-psychiatrycznej nie stosuje się.

Rozważając zasadność wniosku Prokuratora wskazać również należy na odnoszący się do poprzednio obowiązującego w tym zakresie brzmienia przepisu art. 203 kpk wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 10 lipca 2007 roku, sygn. akt SK 50/06 (opubl. W OTK – A 2007/7/75). Odnosząc się do regulacji dotyczących środków zabezpieczających Trybunał Konstytucyjny wskazywał na obowiązującą w tym zakresie zasadę proporcjonalności pozbawienia wolności związanego ze stosowaniem środka zabezpieczającego do wagi popełnionego czynu. Brak takich regulacji w poprzednio obowiązującym brzmieniu art. 203 kpk skutkował uznaniem tego przepisu za niezgodny z art. 41 ust. 1 w zw. z art. 30, art. 31 ust. 3 i art. 2 Konstytucji. Konsekwencją tego orzeczenia było wprowadzenie zdania drugiego §1 art. 203 kpk.

Odnosząc te rozważania do niniejszej sprawy wskazać należy, iż występki zarzucane podejrzanemu, zarówno występek określony w art. 212 § 1kk jak i występek określony w art. 216 § 1 kk zagrożone są karą grzywny albo ograniczenia wolności. Skoro zatem są to przestępstwa zagrożone alternatywnie karą łagodniejszego rodzaju grzywny i ograniczenia wolności oczywistym jest, że w przypadku wyrokowania Sąd orzekłby jedną z wymienionych kar. W tej sytuacji wniosek Prokuratora o zarządzenie badania psychiatrycznego połączonego z obserwacją psychiatryczną w Szpitalu Psychiatrycznym im. Józefa Babińskiego w Krakowie podejrzanego Zbigniewa Kękusia w celu wydania opinii o stanie zdrowia psychicznego wyżej wymienionego podejrzanego nie mógł zostać uwzględniony.

Mając na uwadze powyższe należało orzec jak w sentencji postanowienia na podstawie powołanych w sentencji przepisów.”
Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds. 292/14 /uprzednio 4 Ds. 256/13/,

postanowienie sędzi Sądu Rejonowego dla Krakowa – Śródmieścia w Krakowie Wydział II Karny Katarzyny Cielarskiej z dnia 30 czerwca 2015 r., sygn. akt II Kp 270/15/S – Załącznik 4

 

Sędzia Katarzyna Cielarska poświadczyła w postanowieniu z dnia 30 czerwca 2015 r., że zgodne z prawem było stanowisko prokuratora Dariusza Furdzika z postanowienia z dnia 24.04.2014 r. „W niniejszej sprawie prawny brak możliwości skierowania podejrzanego na obserwację psychiatryczną (…)”

Poświadczyła zarazem, że sprzeczne z prawem podanym przez nią w postanowieniu z dnia 30.06.2015 r. oraz ze stanowiskiem prokuratora Dariusza Furdzika z postanowienia z dnia 24 kwietnia 2014 r. „W niniejszej sprawie prawny brak możliwości skierowania podejrzanego na obserwację psychiatryczną (…)” były:

  1. wskazania sędzi Małgorzaty Rokosz z postanowienia z dnia 21 października 2014 r. – Załącznik 2: „(…) Przede wszystkim jednak przed podjęciem merytorycznej decyzji konieczne jest bowiem uzupełnienia zgromadzonego materiału dowodowego po pierwsze poprzez uzyskanie stanowiska, stosownie do treści art. 202 k.p.k. i art. 203 k.p.k. dwóch biegłych psychiatrów, czy możliwe jest wydanie opinii sądowo-psychiatrycznej odpowiadającej na pytania postawione w postanowieniu z dnia 3 marca 2014 roku, a jeżeli nie, co jest tego powodem i, czy biegli w takiej sytuacji wnioskują o zgromadzenie dodatkowych dowodów dotyczących stanu zdrowia osoby badanej,czy też poddanie podejrzanego obserwacji w zakładzie leczniczym. Gdyby zaistniała sytuacja zgłoszenia konieczności obserwacji w zakładzie leczniczym, to zadecydować, winien o tym Sąd rozpoznając stosowny wniosek Prokuratora i uwzględniając, m.in. okoliczności przytoczone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. (…)”
  2. wniosek prokuratora Dariusza Furdzika z dnia 11 marca 2015 r. o – Załącznik 3: „skierowanie pana Zbigniewa Kękusia podejrzanego o przest. z art. 212 § 1 kk i 216 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk na obserwację psychiatryczną.”

 

W związku z powyższym, pismem z dnia 11 grudnia 2015 r. skierowanym do prokuratora apelacyjnego w Krakowie Artura Wrony złożyłem – Załącznik 5: „Pan Artur Wrona Prokurator Apelacyjny w Krakowie ul. Cystersów 18 31-553 Kraków Sygnatura akt Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód: 4 Ds. 292/14 /uprzednio: 4 Ds. 256/13/ Dotyczy:

  1. Zawiadomienie o popełnieniu przez prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód Dariusza Furdzika na moją szkodę przestępstwa z art. 246 Kodeku Karnego przez psychiczne znęcanie się nade mną w celu uzyskania informacji.
  2. Zawiadomienie o popełnieniu przez sędzię Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia w Krakowie Wydział II Karny Małgorzatę Rokosz przestępstwa z art. 18 § 1 k.k. pomocnictwa prokuratorowi Dariuszowi Furdzikowi w popełnieniu na moją szkodę przestępstwa z art. 246 Kodeku Karnego przez psychiczne znęcanie się nade mną w celu uzyskania informacji.

(…)
V. Wniosek o przekazanie niniejszego zawiadomienia – bez zbędnej zwłoki – do rozpoznania prokuraturze

właściwej miejscowo.”

Dowód: Prokuratura Apelacyjna w Krakowie, pismo Z. Kękusia z dnia 11 grudnia 2015 r. do prokuratora

apelacyjnego w Krakowie Artura Wrony – Załącznik 5

 

Moje zawiadomienie z dnia 11.12.2015 r. zostało przekazane do rozpoznania Prokuraturze Apelacyjnej w Lublinie, z powołaniem się na decyzję w innej sprawie prokuratora generalnego Andrzeja Seremeta z dnia 3 listopada 2015 r., sygn. akt PG II Dsa 232/15.

Uznawszy, że w.w. decyzja prokuratora generalnego A. Seremeta z dnia 03.11.2015 r. nie może stanowić umocowania do procesowego rozpoznania mojego w.w. zawiadomienia z dnia 11 grudnia 2015 r. zastępca prokuratora apelacyjnego w Lublinie Jerzy Krawczuk zwrócił prokuratorowi apelacyjnemu w Krakowie Arturowi Wronie przy piśmie z dnia 18 grudnia 2015 r. moje zawiadomienie z dnia 11.12.2015 r. Podał – Załącznik 6: „Prokuratura Apelacyjna w Lublinie Zastępca Prokuratora Apelacyjnego, Lublin, dnia 18 grudnia 2015 r. AP IV Dsa 114/15 dot. Ap IV Ko 15/15 Pan Artur Wrona Prokurator Apelacyjny w Krakowie

Zwracając w załączeniu zawiadomienie Pana Zbigniewa Kękusia z dnia 11 grudnia 2015 r. dotyczące podejrzenia popełnienia przestępstw z art. 246 kk przez prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód oraz sędziego Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia w Krakowie w toku postępowania przygotowawczego o sygn. 4 Ds. 292/14 stwierdzam, że przywołana przez Pana w piśmie z dnia 14 grudnia 2015 r. decyzja Prokuratora Generalnego o przekazaniu do Prokuratury Apelacyjnej w Lublinie w celu wyznaczenia jednostki prokuratury do procesowego rozpoznania korespondencji Zbigniewa Kękusia nie daje podstaw do procedowania z w/w zawiadomieniem w okręgu apelacji lubelskiej.

Prokurator Generalny postanowieniem z dnia 3 listopada 2015 r. sygn. PG II Dsa 232/15 przekazał tut. Prokuraturze korespondencję Zbigniewa Kękuia z dni: 6, 7, 24 lipca, 6 sierpnia, 16, 18, 21, 27 września oraz 7 października 2015 roku. Nie dotyczyła ona jednak zachowań prokuratorów i sędziów wskazanych w zawiadomieniu z dnia 11 grudnia 2015 r.

Tym samym wskazana decyzja Prokuratora Generalnego nie może stanowić umocowania do procesowego rozpoznania kolejnego zawiadomienia przez prokuraturę apelacji lubelskiej.

O ile zatem w ocenie kierownictwa apelacji krakowskiej istnieją przesłanki do wyłączenia podległych jednostek od procedowania w sprawie, podobnie jak uprzednio należałoby zwrócić się o decyzję w tym przedmiocie do Prokuratora Generalnego. Jerzy Krawczuk Do wiadomości: Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/
Dowód: Prokuratura Apelacyjna w Lublinie, sygn. Ap IV Dsa 114/15, pismo z dnia 18 grudnia 2015 r. Zastępcy

Prokuratora Apelacyjnego w Lublinie Jerzego Krawczuka do prokuratora apelacyjnego w Krakowie Artura Wrony – Załącznik 6

 

Wskazać należy, że art. 306 § 3 k.p.k. stanowi – „Jeżeli osoba lub instytucja, która złożyła zawiadomienie o przestępstwie, nie zostanie w ciągu 6 tygodni powiadomiona o wszczęciu albo odmowie wszczęcia śledztwa, może wnieść zażalenie do prokuratora nadrzędnego albo powołanego do nadzoru nad organem, któremu złożono zawiadomienie.”

Do dnia złożenia przeze mnie niniejszego zawiadomienia nie otrzymałem postanowienia w sprawie zgłoszonej zawiadomieniem z dnia 11 grudnia 2015 r.

xxx

 

Prokurator Dariusz Furdzik skierował wniosek z dnia 11 marca 2015 r. do Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia w Krakowie Wydział II Karny o wydanie postanowienia o poddaniu mnie obserwacji psychiatrycznej, mimo że w osobiście przez niego sporządzonym postanowieniu z dnia 24 kwietnia 2014 r. poświadczył jego wiedzę o tym, że w sprawie, którą przeciwko mnie rozpoznawał nie zachodziła prawem określona przesłanka uprawniająca sąd do orzeczenia o poddaniu mnie obserwacji psychiatrycznej – Załącznik 1: W niniejszej sprawie prawny brak możliwości skierowania podejrzanego na obserwację psychiatryczną skutkuje jednak niemożnością wnioskowania co do jego stanu zdrowia psychicznego w czasie popełniania zarzuconych mu czynów.”

Sędzia Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wydział II Karny Katarzyna Cielarska poświadczyła w postanowieniu z dnia 30 czerwca 2015 r. /Załącznik 4/ słuszność stanowiska prokuratura Dariusza Furdzika. Wyjaśniła, że ponieważ prokurator D. Furdzik ścigał mnie za występki z art. 212 § 1 k.k. i 216 § 1 k.k. zagrożone karą grzywny i karą ograniczenia wolności – a nie karą bezwzględnego pozbawienia wolności – w sprawie przeciwko mnie nie zachodziła określona w art. 203 § 1 k.p.k. w zw. z art. 259 § 2 k.p.k. przesłanka uprawniająca Sąd do orzeczenia o poddaniu mnie obserwacji psychiatrycznej.

Skierowanie bezprawnego wniosku z dnia 11 marca 2015 r. o wydanie przez Sąd Rejonowy dla Krakowa Śródmieścia Wydział II Karny postanowienia o poddaniu mnie obserwacji psychiatrycznej było znęcaniem się psychicznym nade mną. Od dnia doręczenia mi zawiadomienia z dnia 11 marca 2015 r. do dnia doręczenia mi postanowienia sędzi Katarzyny Cielarskiej żyłem w obawie o umieszczeniu mnie w szpitalu psychiatrycznym.

Działania prokuratora Dariusza Furdzika wyczerpują znamiona przestępstwa określonego w art. 246 Kodeksu karnego: Funkcjonariusz publiczny lub ten, który działając na jego polecenie w celu uzyskania określonych zeznań, wyjaśnień, informacji lub oświadczenia stosuje przemoc, groźbę bezprawną lub w inny sposób znęca się fizycznie lub psychicznie nad inną osobą, podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10.

Prokurator Dariusz Furdzik w pełni świadomie, wiedząc, że narusza prawo znęcał się nade mną psychicznie celem uzyskania informacji:

  1. ode mnie
  2. o mnie od lekarzy psychiatrów.

xxx

 

Prokurator Dariusz Furdzik rozpoznawał sprawę przeciwko mnie do sygn. akt 4 Ds. 256/13 /następnie: 4 Ds. 292/14/ pod nadzorem dwóch kolejnych Prokuratorów Rejonowych dla Krakowa Śródmieścia Zachód:

  1. Lucyny Czechowicz
  2. Anny Rokickiej-Lis

 

Oczywiście i rażąco sprzeczny z prawem, a także z posiadaną przez niego wiedzą, potwierdzoną w postanowieniu z dnia 24 kwietnia 2014 r. wniosek z dnia 11 marca 2015 r.Załącznik 3: „o skierowanie pana Zbigniewa Kękusia podejrzanego o przest. z art. 212 § 1 kk i 216 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk na obserwację psychiatryczną.” skierował do Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wydział II Karny, gdy prowadzone przez niego postępowanie przygotowawcze nadzorowała prokurator rejonowy Anna Rokicka-Lis.

Wskazać należy, że art. 326 § 2 k.p.k. stanowi: Prokurator jest obowiązany czuwać nad prawidłowym i sprawnym przebiegiem całego nadzorowanego przez siebie postępowania.

 

Zgodne ze stanowiskiem prokuratora D. Furdzika z postanowienia z dnia 24 kwietnia 2014 r. /Załącznik 1/ „W niniejszej sprawie prawny brak możliwości skierowania podejrzanego na obserwację psychiatryczną (…).”, postanowienie sędzi Katarzyny Cielarskiej z dnia 30 czerwca 2015 r., którym ta postanowiła – Załącznik 4: „nie uwzględnić wniosku Prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód w Krakowie o zarządzenie badania psychiatrycznego połączonego z obserwacją psychiatryczną w Specjalistycznym Szpitalu Psychiatrycznym im. Józefa Babińskiego w Krakowie podejrzanego Zbigniewa Kękusia w celu wydania opinii o stanie zdrowia psychicznego wyżej wymienionego podejrzanego;” jest sporządzonym przez Sąd dowodem poświadczającym, że prokurator Rejonowy Anna Rokicka-Lis niedopełniła określonego w art. 326 § 2 k.p.k. obowiązku prokuratora nadzorującego postępowanie przygotowawcze czuwania „nad prawidłowym i sprawnym przebiegiem całego nadzorowanego przez siebie postępowania.”

Wskazać należy, że art. 18 § 3 k.k. stanowi: „(…) odpowiada za pomocnictwo także ten, kto wbrew prawnemu, szczególnemu obowiązkowi niedopuszczenia do popełnienia czynu zabronionego swoim zaniechaniem ułatwia innej osobie jego popełnienie.

Wskazać także należy, że art. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze stanowi:

 

Zadaniem prokuratury jest strzeżenie praworządności oraz czuwanie nad ściganiem przestępstw.”

Artykuł 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze

 

Na prokurator Annie Rokickiej-Lis, Prokuratorze Rejonowym dla Krakowa Śródmieścia Zachód, spoczywa szczególny obowiązek niedopuszczenia do popełnienia czynu zabronionego. Jej zaniechaniem przez niedopełnienie obowiązków określonych w art. 326 § 2 k.p.k. dopuściła do popełnienia przez swojego podwładnego, prokuratora Dariusza Furdzika do popełnienia przestępstwa z art. 246 k.k.

xxx

 

Sędzia Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wydział II Karny Małgorzata Rokosz popełniła przestępstwo pomocnictwa – art. 18 § 1 k.k. i § 2 k.k. – prokuratorowi D. Furdzikowi w popełnieniu tego przestępstwa.

Wskazać należy, że art. 18 k.k. stanowi: „§ 1 Odpowiada za sprawstwo nie tylko ten, kto wykonuje czyn zabroniony sam albo wspólnie i w porozumieniu z inną osobą, ale także ten, kto kieruje wykonaniem czynu zabronionego przez inną osobę lub wykorzystując uzależnienie innej osoby od siebie, poleca jej wykonanie takiego czynu.

§ 2. Odpowiada za podżeganie, kto chcąc, aby inna osoba dokonała czynu zabronionego, nakłania ją do tego.

Sędzia Małgorzata Rokosz we wskazaniach zamieszczonych w postanowieniu z dnia 21 października 2014 r. o uchyleniu postanowienia prokuratora D. Furdzika z dnia 24 kwietnia 2014 r. podała – Załącznik 2: „(…) Przede wszystkim jednak przed podjęciem merytorycznej decyzji konieczne jest bowiem uzupełnienia zgromadzonego materiału dowodowego po pierwsze poprzez uzyskanie stanowiska, stosownie do treści art. 202 k.p.k. i art. 203 k.p.k. dwóch biegłych psychiatrów, czy możliwe jest wydanie opinii sądowo-psychiatrycznej odpowiadającej na pytania postawione w postanowieniu z dnia 3 marca 2014 roku, a jeżeli nie, co jest tego powodem i, czy biegli w takiej sytuacji wnioskują o zgromadzenie dodatkowych dowodów dotyczących stanu zdrowia osoby badanej,czy też poddanie podejrzanego obserwacji w zakładzie leczniczym. Gdyby zaistniała sytuacja zgłoszenia konieczności obserwacji w zakładzie leczniczym, to zadecydować, winien o tym Sąd rozpoznając stosowny wniosek Prokuratora i uwzględniając, m.in. okoliczności przytoczone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. (…)”

Wskazać należy, że art. 330 § 1 Kodeksu karnego stanowi: „Uchylając postanowienie o umorzeniu postępowania przygotowawczego lub odmowie jego wszczęcia, sąd wskazuje powody uchylenia, a w miarę potrzeby także okoliczności, które należy wyjaśnić, lub czynności, które należy przeprowadzić. Wskazania te są dla prokuratora wiążące.”

To sędzia Małgorzata Rokosz poleciła Prokuraturze w postanowieniu z dnia 21 października 2014 r. /Załącznik 2/ złożenie oczywiście i rażąco naruszającego prawo wniosku o poddanie mnie obserwacji psychiatrycznej w przypadku złożenia przez biegłych sądowych konieczności poddania mnie obserwacji psychiatrycznej.

Działanie sędzi Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wydział II Karny Małgorzaty Rokosz polegające na zamieszczeniu w postanowieniu z dnia 21 października 2014 r. wskazania, że jeśli biegli sądowi zgłoszą konieczność poddania mnie obserwacji psychiatrycznej, Prokuratura powinna złożyć taki wniosek do sądu wyczerpuje znamiona czynu określonego jako przestępstwo w art. 18 § 1 k.k. i § 2 k.k. tj. polecenia prokuratorowi D. Furdzikowi popełnienia przestępstwa z art. 246 k.k.

Potwierdzona przez sędzię Katarzynę Cielarską w postanowieniu z dnia 30 czerwca 2015 r. /Załącznik 4/ nieznajomość prawa określonego w art. 203 § 1 k.p.k. w zw. z art. 259 § 2 k.p.k. oraz w art. 212 § 1 k.k. i w art. 216 § 1 k.k. nie zwalnia sędzi Małgorzaty Rokosz z odpowiedzialności za tegoż prawa oczywiste i rażące naruszenie.

 

xxx

 

Wskazać należy, że:

  1. artykuł 14.1.2 ustawy o Prokuraturze z dnia 20 czerwca 1985 r. stanowi: „Prokuratorem może być powołany ten, kto jest nieskazitelnego charakteru.

Prokurator Dariusz Furdzik nie spełnia przesłanki określonej w art. 14.1.2 ustawy o Prokuraturze z dnia 20 czerwca 1985 r. przesłanki nieskazitelności charakteru: „Prokuratorem może być powołany ten, kto jest nieskazitelnego charakteru. Posiadając wiedzę – co potwierdził podając w postanowieniu z dnia 24 kwietnia 2014 r. Załącznik 1: „W niniejszej sprawie prawny brak możliwości skierowania podejrzanego na obserwację psychiatryczną (…)”, że w sprawie, którą przeciwko mnie rozpoznawał było prawnie niedopuszczalne orzeknięcie o poddaniu mnie obserwacji psychiatrycznej skierował w dniu 11 marca 2015 r. do Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wydział II Karny wniosek o pozbawienie mnie wolności przez poddanie mnie obserwacji psychiatrycznej, tj. wniosek – Załącznik 3: o skierowanie pana Zbigniewa Kękusia podejrzanego o przest. z art. 212 § 1 kk i 216 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk na obserwację psychiatryczną.

  1. Artykuł 82austawyz dnia 27 lipca 2001r.Prawo o ustroju sądów powszechnych stanowi: Sędzia jest obowiązany stale podnosić kwalifikacje zawodowe, w tym uczestniczyć w szkoleniach i innych formach doskonalenia zawodowego, których organizację określa odrębna ustawa.”

Sędzia Małgorzata Rokosz nie spełnia przesłanki określonej w art. 82austawyz dnia 27 lipca 2001r.Prawo o ustroju sądów powszechnych: Sędzia jest obowiązany stale podnosić kwalifikacje zawodowe, w tym uczestniczyć w szkoleniach i innych formach doskonalenia zawodowego, których organizację określa odrębna ustawa.”

W dniu 21 października 2014 r., gdy sporządzała postanowienie w sprawie mojego zażalenia na postanowienie prokuratora D. Furdzika z dnia 24 kwietnia 2014 r. nie znała obowiązującego od kilkunastu – o ile nie kilkudziesięciu – lat prawa, z mocy którego było prawnie niedopuszczalne pozbawienie mnie w sprawie, którą rozpoznawał przeciwko mnie prokurator D. Furdzik pozbawienie mnie wolności przez skierowanie mnie na obserwację psychiatryczną.

 

Z informacji zastępcy prokuratora apelacyjnego w Lublinie Jerzego Krawczuka w piśmie z dnia 18 grudnia 2015 r. do prokuratora apelacyjnego w Krakowie Artura Wrony: „Prokuratura Apelacyjna w Lublinie Zastępca Prokuratora Apelacyjnego, Lublin, dnia 18 grudnia 2015 r. AP IV Dsa 114/15 dot. Ap IV Ko 15/15 Pan Artur Wrona Prokurator Apelacyjny w Krakowie Zwracając w załączeniu zawiadomienie Pana Zbigniewa Kękusia z dnia 11 grudnia 2015 r. (…)” wniosek, że prokurator apelacyjny w Krakowie Artur Wrona był w posiadaniu zawiadomienia złożonego przeze mnie w Prokuraturze Apelacyjnej w Krakowie w dniu 11 grudnia 2015 r. ponownie – po zwróceniu go przez Prokuraturę Apelacyjną w Lublinie przy piśmie z dnia 18.12.2015 r. – najpóźniej na początku stycznia 2016 r.

Pismem z dnia 3 lutego 2016 r. skierowanym do prokuratora apelacyjnego Artura Wrony złożyłem – Załącznik 7: „Artur Wrona Prokurator Apelacyjny w Krakowie ul. Cystersów 18 31-553 Kraków Sygnatura akt Prokuratury Apelacyjnej w Krakowie: Ap IV Ko 15/15 Dotyczy:

  1. Pouczenie udzielone adresatowi niniejszego pisma przez Zastępcę Prokuratora Apelacyjnego w Lublinie Jerzego Krawczuka pismem z dnia 18 grudnia 2015 r., sygn. akt IV Dsa 114/15 /Załącznik 1/.
  2. Wniosek o sporządzenie i doręczenie mi wyjaśnienia:
    1. której prokuraturze przekazał Pan ostatecznie zawiadomienie skierowane przeze mnie pismem z dnia 11 grudnia 2015 r. o popełnieniu:
      1. przez prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód Dariusza Furdzika przestępstwa z art. 246 Kodeku Karnego,
      2. przez sędzię Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia w Krakowie Wydział II Karny Małgorzatę Rokosz przestępstwa z art. 18 § 1 k.k. pomocnictwa prokuratorowi Dariuszowi Furdzikowi w popełnieniu przestępstwa z art. 246 Kodeku Karnego.
    2. z jaką datą przekazał Pan zawiadomienie, jak w pkt. II.1 prokuraturze właściwej miejscowo.
  3. Wniosek o sporządzenie i doręczenie mi wyjaśnienia, jak w pkt. II bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie miesiąca od daty wpływu niniejszego pisma.
  4. Zawiadomienie, że:
    1. kopie dokumentów poświadczających fakty przedstawione w niniejszym piśmie są umieszczone w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl,
    2. kopia niniejszego pisma oraz kopia odpowiedzi na nie zostaną umieszczone w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl.”

Dowód: Prokuratura Apelacyjna w Krakowie, sygn. akt Ap IV Ko 15/15, pismo Z. Kękusia do prokuratora

apelacyjnego Artura Wrony z dnia 3 lutego 2016 r. – Załącznik 7

 

Wiedząc, że pozostaje nierozpoznane moje zawiadomienie z dnia 11 grudnia 2015 r. prokurator apelacyjny w Krakowie Artur Wrona nie podjął do końca okresu sprawowania urzędu Prokuratora Apelacyjnego w Krakowie, tj. do dnia 8 marca 2016 r. żadnych działań na rzecz rozpoznania tego zawiadomienia.

 

Żadnych działań na rzecz rozpoznania mojego zawiadomienia z dnia 11 grudnia 2015 r. nie podjął także powołany z dniem 9 marca 2016 r. na prokuratora regionalnego w Krakowie Marek Woźniak. W odpowiedzi na moje pismo do niego z dnia 9 maja 2016 r. – Załącznik 8: „Pan Marek Woźniak Prokurator Regionalny w Krakowie ul. Cystersów 18 31-553 Kraków Sygnatura akt Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód 4 Ds. 292/14 (4 Ds. 256/13) Dotyczy: I. Wniosek – na podstawie art. 306 § 3 k.p.k. – o sporządzenie do dnia 16 maja 2016 r. wyjaśnienia, z jakich przyczyn do dnia złożenia niniejszego pisma nie zostałem powiadomiony o wszczęciu lub odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie skierowanego przeze mnie pismem z dnia 11 grudnia 2015 r. do prokuratora apelacyjnego w Krakowie Artura Wrony zawiadomienia o:

  1. popełnieniu przez prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód Dariusza Furdzika przestępstwa z art. 246 k.k.
  2. popełnieniu przez sędzię Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia w Krakowie Wydział II Karny Małgorzatę Rokosz przestępstwa z art. 18 § 1 k.k. pomocnictwa prokuratorowi Dariuszowi Furdzikowi w popełnieniu na moją szkodę przestępstwa z art. 246 Kodeksu Karnego.

Dowód: Pismo Z. Kękusia z dnia 9 maja 2016 r. do prokuratora regionalnego Marka Woźniaka – Załącznik 8

otrzymałem pismo z dnia 12 maja 2016 r. prokuratora Andrzeja Szutowskiego, którym ten poinformował mnie – Załącznik 9: „Rzeczpospolita Polska Prokuratura Apelacyjna w Krakowie /adres – ZKE/ Ap III Ko 15/15 Kraków, 12 maja 2016 roku Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ W odpowiedzi na pana pismo z dnia 9 maja 2016 roku, informuję, że o sposobie postąpienia przez Prokuratora Apelacyjnego w Krakowie z korespondencją z dnia 11 grudnia 2015 r., został Pan poinformowany pismem z dnia 12 stycznia br., w treści którego wskazano, że została ona przesłana Prokuratorowi Generalnemu wraz z wnioskiem o przekazanie sprawy do innej jednostki spoza ówczesnego krakowskiego okręgu apelacyjnego. Prokurator Prokuratury Regionalnej Andrzej Szutowski”
Dowód: Prokuratura Apelacyjna /według mej wiedzy Prokuratura Regionalna – ZKE/ w Krakowie, sygn. akt Ap III

Ko 15/15, pismo prokuratora Andrzeja Szutowskiego z dnia 12 maja 2016 roku – Załącznik 9

 

Adresat mojego pisma z dnia 9 maja 2016 r. /Załącznik 8/ prokurator regionalny Marek Woźniak, ani oddelegowany przez niego do sporządzenia odpowiedzi na nie prokurator Andrzej Szutowski nie rozpoznali sprawy, którą zgłosiłem prokuratorowi regionalnemu Markowi Woźniakowi na podstawie art. 306 § 3 k.p.k., który stanowi: „Jeżeli osoba lub instytucja, która złożyła zawiadomienie o przestępstwie, nie zostanie w ciągu 6 tygodni powiadomiona o wszczęciu albo odmowie wszczęcia śledztwa, może wnieść zażalenie do prokuratora nadrzędnego albo powołanego do nadzoru nad organem, któremu złożono zawiadomienie.”

 

Prokurator Andrzej Szutowski obarcza od dnia 12 stycznia 2016 r. winą za nierozpoznanie sprawy zgłoszonej przeze mnie prokuratorowi apelacyjnemu w Krakowie zawiadomieniem z dnia 11 grudnia 2015 r. prokuratora generalnego Andrzeja Seremeta. W piśmie z dnia 12 stycznia 2016 r. podał – Załącznik 10: „Rzeczpospolita Polska Prokuratura Apelacyjna w Krakowie /adres – ZKE/ Ap III Ko 15/15 Kraków, 12 stycznia 2016 roku Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ W odpowiedzi na pismo z dnia 4 stycznia 2016 roku informuję, że Prokurator Apelacyjny w Krakowie, Pana korespondencję z dnia 11 grudnia 2015 r. przekazał Prokuratorowi Generalnemu wraz z wnioskiem o przekazanie sprawy do procesowego rozpoznania do innej jednostki niż właściwa miejscowo, na podstawie § 58 ust. 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 11 września 2014 oku – Regulaminu wewnętrznego urzędowania powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury /Dz. U.2014.1218/. Kierownik Działu Nadzoru Nad Postępowaniem Przygotowawczym Andrzej Szutowski”
Dowód: Prokuratura Apelacyjna w Krakowie, sygn. akt Ap III Ko 15/15, pismo kierownika Działu Nadzoru Nad

Postępowaniem Przygotowawczym prokuratora Andrzeja Szutowskiego z dnia 12 stycznia 2016 roku – Załącznik 10

 

Taką samą informację – że to prokurator apelacyjny w Krakowie Artur Wrona przekazał moje zawiadomienie z dnia 11 grudnia 2015 r. Prokuratorowi Generalnemu – prokurator Andrzej Szutowski zamieścił w piśmie do mnie z dnia 12 maja 2016 r. – Załącznik 9.

 

Wspomnianym przez prokuratora Andrzeja Szutowskiego w pismem z dnia 4 stycznia 2016 r. do prokuratora apelacyjnego w Krakowie Artura Wrony złożyłem – Załącznik 11: „Artur Wrona Prokurator Apelacyjny w Krakowie ul. Cystersów 18 31-553 Kraków Sygnatura akt:

  1. Prokuratury Apelacyjnej w Lublinie: Ap IV Dsa 114/15
  2. Prokuratury Apelacyjnej w Krakowie: Ap. IV Ko 15/15

Dotyczy:

  1. Wniosek o sporządzenie do dnia 11 stycznia 2016 r.:
    1. wyjaśnienia prezentującego przepis prawa, na podstawie którego skierowane przeze mnie do Prokuratora Apelacyjnego w Krakowie pismem z dnia 11 grudnia 2015 r. zawiadomienie o popełnieniu przestępstw przez:
      1. prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód Dariusza Furdzika,
      2. sędzię Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wydział II Karny Małgorzatę Rokosz

Prokurator Apelacyjny w Krakowie przekazał do rozpoznania Prokuraturze Apelacyjnej w Lublinie – Załącznik 3,

    1. pisemnego uzasadnienia dla przekazania przez Prokuratora Apelacyjnego w Krakowie mojego zawiadomienia z dnia 11 grudnia 2015 r. do rozpoznania Prokuraturze Apelacyjnej w Lublinie.”

Dowód: Prokuratura Apelacyjna w Krakowie, sygn. akt IV Ko 15/15, pismo Z. Kękusia z dnia 4 stycznia 2016 r. do

prokuratora apelacyjnego w Krakowie Artura Wrony – Załącznik 11

 

W związku z informacjami zamieszczonymi przez prokuratora Andrzeja Szutowskiego w pismach do mnie:

  1. z dnia 12 stycznia 2016 r. – Załącznik 10: „informuję, że Prokurator Apelacyjny w Krakowie, Pana korespondencję z dnia 11 grudnia 2015 r. przekazał Prokuratorowi Generalnemu wraz z wnioskiem o przekazanie sprawy do procesowego rozpoznania do innej jednostki niż właściwa miejscowo,
  2. z dnia 12 maja 2016 r. – Załącznik 9: „informuję, że o sposobie postąpienia przez Prokuratora Apelacyjnego w Krakowie z korespondencją z dnia 11 grudnia 2015 r., został Pan poinformowany pismem z dnia 12 stycznia br., w treści którego wskazano, że została ona przesłana Prokuratorowi Generalnemu wraz z wnioskiem o przekazanie sprawy do innej jednostki spoza ówczesnego krakowskiego okręgu apelacyjnego.

wskazać należy, że:

  1. z pisma z dnia 18 grudnia 2015 r. zastępcy prokuratora apelacyjnego w Lublinie Jerzego Krawczuka wynika, że to adresat tego pisma prokurator apelacyjny w Krakowie Artur Wrona przesłał moje zawiadomienie z dnia 11.12.2015 r. Prokuraturze Apelacyjnej w Lublinie powołując się w piśmie z dnia 14 grudnia 2015 r., przy którym je przesłał, na decyzję prokuratora generalnego Andrzeja Seremeta z dnia 03.11.2015 r., sygn. PG II Da 232/15. Prokurator Jerzy Krawczuk podał w piśmie z dnia 18.12.2015 r. – Załącznik 6: „Zwracając w załączeniu zawiadomienie Pana Zbigniewa Kękusia z dnia 11 grudnia 2015 r. dotyczące podejrzenia popełnienia przestępstw z art. 246 kk przez prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód oraz sędziego Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia w Krakowie w toku postępowania przygotowawczego o sygn. 4 Ds. 292/14 stwierdzam, że przywołana przez Pana w piśmie z dnia 14 grudnia 2015 r. decyzja Prokuratora Generalnego o przekazaniu do Prokuratury Apelacyjnej w Lublinie w celu wyznaczenia jednostki prokuratury do procesowego rozpoznania korespondencji Zbigniewa Kękusia nie daje podstaw do procedowania z w/w zawiadomieniem w okręgu apelacji lubelskiej.”
  2. wydaje się, że Zastępca Prokuratora Apelacyjnego w Lublinie zwróciłby moje zawiadomienie z dnia 11 grudnia 2015 r. Prokuratorowi Generalnemu – gdyby to rzeczywiście Prokurator Generalny przekazał Prokuraturze Apelacyjnej w Lublinie zawiadomienie, które ja skierowałem w dniu 11 grudnia 2015 r. do Prokuratora Apelacyjnego w Krakowie, – a nie Prokuratorowi Apelacyjnemu w Krakowie.

 

 

Prokurator Andrzej Szutowski dwukrotnie był zaangażowany w sprawę mojego zawiadomienia z dnia 11 grudnia 2015 r., tj. gdy sporządzał

  1. pismo do mnie z dnia 12 stycznia 2016 r. – Załącznik 10
  2. pismo do mnie z dnia 12 maja 2016 r. – Załącznik 9.

 

Wtedy już w Prokuraturze Apelacyjnej w Krakowie – od dnia 4 marca 2016 r. Prokuratura Regionalna – znajdowało się ponownie moje zawiadomienie z dnia 11 grudnia 2015 r. A jednak, wiedząc, że pozostaje nierozpoznane, prokurator Andrzej Szutowski nie podjął żadnych działań w celu spowodowania jego rozpoznania .

 

 

Jak wspomniałem, zwrócone prokuratorowi apelacyjnemu w Krakowie Arturowi Wronie przez zastępcę prokuratora apelacyjnego w Lublinie Jerzego Krawczuka przy piśmie z dnia 18 grudnia 2015 . moje zawiadomienie z dnia 11 grudnia 2015 r. wpłynęło do Prokuratury Apelacyjnej w Krakowie z całą pewnością w grudniu 2015 roku i… do dnia złożenia niniejszego zawiadomienia nie zostało rozpoznane.

Wskazać zatem należy, że:

  1. prof. dr hab. Andrzej Zoll podaje w wydanym pod jego redakcją naukową Komentarzu do kodeksu karnego: „23. Przestępstwo z art. 246 k.k. jest ścigane z oskarżenia publicznegoŹródło: Kodeks karny część szczególna, Tom II, Komentarz do art. 117 – 277 k.k. pod redakcją naukową Andrzeja Zolla, 4 wydanie, 2013 r., LEX Wolters Kluwer business, s. 1308
  2. artykuł 304 § 2 Kodeksu postępowania karnego stanowi: Instytucje państwowe i samorządowe, które w związku ze swą działalnością dowiedziały się o popełnieniu przestępstwa ściganego z urzędu, są obowiązane niezwłocznie zawiadomić o tym prokuratora lub Policję oraz przedsięwziąć niezbędne czynności do czasu przybycia organu powołanego do ścigania przestępstw lub do czasu wydania przez ten organ stosownego zarządzenia, aby nie dopuścić do zatarcia śladów i dowodów przestępstwa.”
  3. artykuł 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze stanowi: Zadaniem prokuratury jest strzeżenie praworządności oraz czuwanie nad ściganiem przestępstw.
  4. artykuł 231 Kodeksu karnego stanowi: „§ 1 Funkcjonariusz publiczny, który, przekraczając swoje uprawnienia lub nie dopełniając obowiązków, działa na szkodę interesu publicznego lub prywatnego, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.
    § 2.
    Jeżeli sprawca dopuszcza się czynu określonego w § 1 w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej, podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10.
  5. artykuł 115 § 4 k.k. stanowi: Korzyścią majątkową lub osobistą jest korzyść zarówno dla siebie, jak i dla kogo innego.”

 

Trzej wspomniani wyżej prokuratorzy, tj.:

  1. Artur Wrona od dnia 11 grudnia 2015 r. do dnia 8 marca 2016 r., gdy zakończył pełnienie funkcji Prokuratora Apelacyjnego w Krakowie
  2. prokurator Prokuratury Apelacyjnej w Krakowie, a następnie Prokuratury Regionalnej w Krakowie Andrzej Szutowski od dnia 12 stycznia 2016 r.
  3. prokurator regionalny Marek Woźniak od dnia 9 maja 2016 r.

niedopełnili obowiązków określonych w art. 304 § 2 k.p.k. i w art. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze działając w celu osiągnięcia korzyści osobistej – tj. korzyści dla prokuratora Dariusza Furdzika i sędzi Małgorzaty Rokosz – na szkodę interesu publicznego. Z powodu niedopełnienia przez nich w.w. obowiązków:

  1. prokurator Dariusz Furdzik, który nie spełnia przesłanki określonej w art. 14.1.2 ustawy o Prokuraturze z dnia 20 czerwca 1985 r. przesłanki nieskazitelności charakteru: „Prokuratorem może być powołany ten, kto jest nieskazitelnego charakteru.
  2. sędzia Małgorzata Rokosz, która nie spełnia przesłanki określonej w art. 82austawyz dnia 27 lipca 2001r.Prawo o ustroju sądów powszechnych: Sędzia jest obowiązany stale podnosić kwalifikacje zawodowe, w tym uczestniczyć w szkoleniach i innych formach doskonalenia zawodowego, których organizację określa odrębna ustawa.”

wciąż znajdują zatrudnienie w służbie publicznej stanowiąc zagrożenie dla obywateli Rzeczypospolitej Polskiej, których sprawy rozpoznają.

 

Działania prokuratora Artura Wrony, gdy był Prokuratorem Apelacyjnym w Krakowie, prokuratora regionalnego w Krakowie Marka Woźniaka i prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Krakowie, a następnie Prokuratury Regionalnej w Krakowie Andrzeja Szutowskiego wyczerpują znamiona przestępstwa określonego w art. 231 § 1 i § 2 k.k.

 

xxx

 

W podsumowaniu przedstawionych w niniejszym piśmie faktów mających potwierdzenie w załączonych do niego kopii dokumentów wskazać należy, że:

  1. działania prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód Dariusza Furdzika wypełniają znamiona przestępstwa określonego w art. 246 k.k.
  2. działania prokuratora rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Zachód Anny Rokickiej-Lis wypełniają znamiona przestępstwa określonego w art. 231 § 1 k.k.
  3. działania sędzi Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia w Krakowie Wydział II Karny Małgorzaty Rokosz wypełniają znamiona przestępstwa określonego w art. 18 § 1 k.k. i art. 18 § 2 k.k.
  4. działania prokuratora apelacyjnego w Krakowie Artura Wrony wypełniają znamiona przestępstwa określonego w art. 231 § 1 i § 2 k.k.
  5. działania prokuratora Prokuratury Regionalnej w Krakowie Andrzeja Szutowskiego wypełniają znamiona przestępstwa określonego w art. 231 § 1 i § 2 k.k..
  6. działania prokuratora regionalnego w Krakowie Marka Woźniaka wypełniają znamiona przestępstwa określonego w art. 231 § 1 i § 2 k.k.

 

Celem rozwiania ewentualnych wątpliwości informuję, że niniejszym składam zawiadomienie o popełnieniu wyżej wymienionych przestępstw przez prokuratora Dariusza Furdzika, prokurator Annę Rokicką-Lis, sędzię Małgorzatę Rokosz, prokuratora Artura Wronę, prokuratora Andrzeja Szutowskiego i prokuratora Marka Woźniaka, a nie skargi na nich.

 

 

Zbigniew Kękuś

 

Załączniki: od 1 do 67 do ściągnięcia tutaj

  1. Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds. 256/13 /następnie 4 Ds. 292/14/ postanowienie prokuratora Dariusza Furdzika z dnia 24 kwietnia 2014 r. o umorzeniu dochodzenia
  2. Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds. 292/14 /uprzednio 4 Ds. 256/13/ postanowienie sędzi Sądu Rejonowego dla Krakowa – Śródmieścia w Krakowie Wydział II Karny Małgorzaty Rokosz z dnia 21 października 2014 r., sygn. II K 700/14/S
  3. Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds. 292/14 /uprzednio 4 Ds. 256/13/, zawiadomienie z dnia 11 marca 2015 roku
  4. Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds. 292/14 /uprzednio 4 Ds. 256/13/, postanowienie sędzi Sądu Rejonowego dla Krakowa – Śródmieścia w Krakowie Wydział II Karny Katarzyny Cielarskiej z dnia 30 czerwca 2015 r., sygn. akt II Kp 270/15/S
  5. Prokuratura Apelacyjna w Krakowie, pismo Z. Kękusia z dnia 11 grudnia 2015 r. do prokuratora apelacyjnego w Krakowie Artura Wrony
  6. Prokuratura Apelacyjna w Lublinie, sygn. Ap IV Dsa 114/15, pismo z dnia 18 grudnia 2015 r. Zastępcy Prokuratora Apelacyjnego w Lublinie Jerzego Krawczuka do prokuratora apelacyjnego w Krakowie Artura Wrony
  7. Prokuratura Apelacyjna w Krakowie, sygn. akt Ap IV Ko 15/15, pismo Z. Kękusia do prokuratora apelacyjnego Artura Wrony z dnia 3 lutego 2016 r.
  8. Pismo Z. Kękusia z dnia 9 maja 2016 r. do prokuratora regionalnego Marka Woźniaka
  9. Prokuratura Apelacyjna w Krakowie, sygn. akt Ap III Ko 15/15, pismo prokuratora Andrzeja Szutowskiego z dnia 12 maja 2016 roku
  10. Prokuratura Apelacyjna w Krakowie, sygn. akt Ap III Ko 15/15, pismo kierownika Działu Nadzoru Nad Postępowaniem Przygotowawczym prokuratora Andrzeja Szutowskiego z dnia 12 stycznia 2016 roku
  11. Prokuratura Apelacyjna w Krakowie, sygn. akt IV Ko 15/15, pismo Z. Kękusia z dnia 4 stycznia 2016 r. do prokuratora apelacyjnego w Krakowie Artura Wrony

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

1 Wszystkie przepisy podaję w ich brzmieniu sprzed nowelizacji Kodeksu postępowania karnego z dnia 1 lipca 2015 r.