Rzeczpospolita opresyjna – Zbigniewa Ziobry korpus prokuratorów o nieskazitelnych charakterach, prokurator Katarzyna Szarkowska

Prokuratorem może być powołany ten, kto jest nieskazitelnego charakteru.
Artykuł 14.1.2 Ustawy o Prokuraturze z dnia 20 czerwca 1985 r.

 

Boże, strzeż mnie od przyjaciół, z wrogami poradzę sobie sam.”
Armand Jean Richelieu

Szanowni Państwo,

 

Niniejszego e-mail’a kieruję do Państwa w interesie społecznym.

Prezentuję cwaniactwo tzw. autorytetów moralnych o tzw. nieskazitelnych charakterach czyli wypełnianie obowiązków przez podwładnych Zbigniewa Ziobry.

W poprzednim e-mail’u, z dnia 28.11.2016 r. przedstawiłem Państwu prokuratora oszusta, Janusza Niziołka z Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód. Jak broni interesu członków ferajny prokuratorsko-sędziowskiej.

W niniejszym przedstawię Państwu w działaniu innego prokuratora, póki co anonimowego, z siedliska tumanów i łajdaków zwanego Prokuraturą Rejonową Kraków Śródmieście Wschód – przypomnę, że to stamtąd wywodzą się m.in. doskonale opłacane, sponsorowane przez społeczeństwo tumany/łajdaki – Radosława Ridan, Lidia Jaryczkowska, Piotr Kosmaty, Edyta Kuśnierz, Krystyna Kowalczyk i kilkoro innych.

Będzie także o nieskazitelnego charakteru Katarzynie Szarkowskiej, prokuratorze Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście Północ.

W ostatnich dniach Prokuratora Rejonowa Warszawa Śródmieście Północ doręczyła mi jej postanowienie o treści – „Prokuratura Rejonowa Warszawa Śródmieście Północ /adres – ZKE/ Warszawa, dnia 28 października 2016 roku PR 3 Ds. 1401.2016.I POSTANOWIENIE o odmowie wszczęcia śledztwa

Katarzyna Szarkowska – prokurator Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście Północ w Warszawie

po zapoznaniu się z zawiadomieniem Zbigniewa Kękuś, które do tut. Prokuratury wpłynęło z Prokuratury Rejonowej Kraków – Śródmieście Wschód w Krakowie w dniu 29 września 2016 roku w sprawie niedopełnienia w bliżej nieustalonym czasie jednak nie wcześniej niż 27 czerwca 2011 roku i nie później niż 13 września 2016 roku w Warszawie przy Al. Solidarności 77 obowiązków i przekroczenia uprawnień przez Rzecznika Praw Obywatelskich oraz pracowników Biura Rzecznika Praw Obywatelskich w Warszawie poprzez brak udzielenia odpowiedzi na zapytania kierowane przez Zbigniewa Kękuś do Rzecznika Praw Obywatelskich, czym działano na szkodę Zbigniewa Kękuś tj. o czyn z art. 231 § 1 k.k. na zasadzie art. 305 § 1, 3 k.p.k. i 17 § 1 pkt 2 k.p.k. postanowił

odmówić wszczęcia śledztwa w sprawie niedopełnienia w bliżej nieustalonym czasie jednak nie wcześniej niż 27 czerwca 2011 roku i nie później niż 13 września 2016 roku w Warszawie przy Al. Solidarności 77 obowiązków i przekroczenia uprawnień przez Rzecznika Praw Obywatelskich oraz pracowników Biura Rzecznika Praw Obywatelskich w Warszawie poprzez brak udzielenia odpowiedzi na zapytania kierowane przez Zbigniewa Kękuś do Rzecznika Praw Obywatelskich, czym działano na szkodę Zbigniewa Kękuś tj. o czyn z art. 231 § 1 k.k.

– na podstawie art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k. – wobec braku znamion czynu zabronionego.

UZASADNIENIE

W dniu 29 września 2016 roku do tut. Prokuratury wpłynęło zawiadomienie Zbigniewa Kękuś o podejrzeniu popełnienia przestępstwa z art. 231 § 1 k.k.

Analiza nadesłanego zawiadomienia Zbigniewa Kękuś prowadzi do wniosku, iż przedmiotowe pismo jest zbiorem kilku odrębnych zawiadomień. W w/w zawiadomieniu cytowane są również treści pism, jakie do w/w skierowało Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich w Warszawie.

Zbigniew Kękuś zawiadamia, iż Rzecznik Praw Obywatelskich w Warszawie w okresie od 27 czerwca 2011 roku do chwili złożenia niniejszego zawiadomienia nie dopełnił swoich obowiązków i przekroczył swoje uprawnienia, albowiem nie udzielił mu odpowiedzi na kierowane przez niego zapytania m.in. o wysokość wynagrodzenia pracownika Biura Rzecznika Praw Obywatelskich w Warszawie, również na pisma w/w z dnia 09 października 2015 roku, 08 stycznia 2016 roku. Jednocześnie z przedmiotowego zawiadomienia wynika, iż był on informowany o czasie rozpoznania kierowanych do Biura Rzecznika Praw Obywatelskich zapytań. Nadto Zawiadamiający wskazał, iż pracownik Biura pozostaje w kontakcie i zapewnia ochronę byłemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich w Warszawie – Andrzejowi Zollowi.

W tym miejscu wskazać należy, iż Zawiadamiający w piśmie, nadesłanym do tut. Prokuratury w dniu października 2016 roku odnosi się wyłącznie do postępowania toczącego się przed Rzecznikiem Praw Obywatelskich, poprzez brak udzielenia odpowiedzi na kierowane przez Zawiadamiającego zapytania. W działaniach tych dopatruje się nadużycia uprawnie i niedopełnienia ciążących na tych organach ustawowo nałożonych obowiązków, co stanowić ma wypełnienie dyspozycji art. 231 § 1 k.k. Nie przytacza jednak na te okoliczności żadnych dowodów, oprócz poczynionych w tym zakresie uwag nieokreślonej treści.

Wnikliwie analizując treść przedmiotowego zawiadomienia, a także załączone doń materiały, już na tym etapie należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie brak jest jakichkolwiek uzasadnionych podstaw dla wszczęcia postępowania karnego. Zawiadamiający w swoim piśmie przedstawia zarzuty kwestionujące jedynie prawidłowość działań podejmowanych przez Rzecznika Praw Obywatelskich w Warszawie, wywodząc z nich przestępną działalność. Teza ta nie znajduje jednak żadnego poparcia w załączonym materiale.

Podkreślić należy, że wszelka wadliwość postępowania przed Rzecznikiem Praw Obywatelskich winna być weryfikowana w trybie przepisów postępowanie to regulujących. Weryfikacja taka nie jest natomiast celem postępowania karnego, a nadesłane materiały nie wskazują na konieczność angażowania organów ścigania na tym etapie.

Mając powyższe na uwadze, należało postanowić jak na wstępie. PROKURATOR PROKURATURY REJONOWEJ Warszawa Śródmieście Północ Katarzyna Szarkowska”

 

Prawda, że… nie wiadomo, o co chodzi. Totalny chaos.

Z postanowienia prokurator K. Szarkowskiej jeden wniosek, że rozpoznała złożone przeze mnie zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa przez Rzecznika Praw Obywatelskich oraz kilkoro nie wymienionych z imienia i nazwiska pracowników Biura RPO.

A to nieprawda.

Po co miałbym składać zawiadomienie o popełnieniu przestępstw przez sprawców anonimów. Nigdy nie złożyłem zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa przez sprawcę/sprawców anonima/anonimów. A takie właśnie zawiadomienie rozpoznała prokurator Katarzyna Szarkowska.

W związku z twierdzeniami prokurator K. Szarkowskiej z postanowienia z 28.09.2016 r. pragnę także poinformować, że:

  1. ja nie skierowałem do Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód zawiadomienia, na które powołała się prokurator Katarzyna Szarkowska: „Katarzyna Szarkowska – prokurator Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście Północ w Warszawie po zapoznaniu się z zawiadomieniem Zbigniewa Kękuś, które do tut. Prokuratury wpłynęło z Prokuratury Rejonowej Kraków – Śródmieście Wschód w Krakowie (…).”
  2. jakkolwiek prokurator Katarzyna Szarkowska powołała się na rzekomo moje pismo z października 2016 r., tj. podała: „W tym miejscu wskazać należy, iż Zawiadamiający w piśmie, nadesłanym do tut. Prokuratury w dniu października 2016 roku (…).”, ja nie skierowałem w październiku 2016 r. żadnego pisma do Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście Północ.

 

W związku z powyższym:

  1. pismem z dnia 29 listopada 2016 r. skierowanym do przełożonej prokurator Katarzyny Szarkowskiej, prokuratora Rejonowego dla Warszawy Śródmieście Północ Małgorzaty Gawareckiej – Załącznik II – złożyłem wniosek o doręczenie mi:
    1. kopii rzekomo mojego autorstwa Zawiadomienia, które Prokuraturze Rejonowej Warszawa Śródmieście Północ doręczyła kierowana przez Małgorzatę Tyżuk Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Wschód,
    2. kopii rzekomo mojego pisma z października 2016 r., o którym prokurator Katarzyna Szarkowska podała w postanowieniu z dnia 28 października 2016 r.: „W tym miejscu wskazać należy, iż Zawiadamiający w piśmie, nadesłanym do tut. Prokuratury w dniu października 2016 roku (…).” ,
  2. pismem z dnia 30 listopada 2016 r. skierowanym do prokuratora rejonowego dla Krakowa Śródmieście Wschód Małgorzaty Tyżuk złożyłem wniosek o przygotowanie dla mnie na dzień 3 stycznia 2017 r. kopii rzekomo mojego autorstwa Zawiadomienia, na które powołała się prokurator Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście Północ Katarzyna Szarkowska w postanowieniu z dnia 28 października 2016 r. – Załącznik III,
  3. pismem z dnia 30 listopada 2016 r. skierowanym do prokuratora regionalnego w Krakowie Marka Woźniaka, prokuratora okręgowego w Krakowie Rafała Babińskiego, ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobry złożyłem wniosek o zobowiązanie prokuratora rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wschód Małgorzaty Tyżuk do przygotowania dla mnie na dzień 3 stycznia 2017 r. kopii rzekomo mojego autorstwa Zawiadomienia, na które powołała się prokurator Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście Północ Katarzyna Szarkowska w postanowieniu z dnia 28 października 2016 r. – Załącznik IV.

 

Informowałem Państwa, że mam bardzo złe zdanie o Prokuraturze Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód, że uważam ją za siedlisko tumanów, łajdaków i tumanów/łajdaków, a tu taka radosna niespodzianka… W moim imieniu złożyli zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa na moją szkodę. Ciekaw jestem jego treści. Z postanowienia prokurator K. Szarkowskiej wnoszę, że dowiedzie trafności maksymy kardynała Richelieu:

 

Boże, strzeż mnie od przyjaciół, z wrogami poradzę sobie sam.”
Armand Jean Richelieu

 

Jakkolwiek z postanowienia prokurator Katarzyny Szarkowskiej z dnia 28.10.2016 r. oczywisty wniosek, że… nie wiadomo, o co w nim chodzi, to jednak złożyłem zażalenie na nie. Pismem z dnia 29 listopada 2016 r. skierowanym za pośrednictwem prokuratora rejonowego dla Warszawy Śródmieścia Północ Małgorzaty Gawareckiej do Sądu Rejonowego dla Warszawy Śródmieścia. Podałem w nim – Załącznik I: „Pani Małgorzata Gawarecka Prokurator Rejonowy Prokuratura Rejonowa Warszawa Śródmieście Północ

ul. Wiślicka 6 02-114 Warszawa Sygn. akt: PR 3 Ds. 1401.2016.I Dotyczy:

  1. Zażalenie na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście Północ Katarzyny Szarkowskej z dnia 28 października 2016 r., sygn. akt PR 3 Ds. 1401.2016.I – Załącznik 1.
  2. Zawiadomienie, że Zażalenie jak w pkt. I dotyczy postanowienia prokuratora Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście Północ Katarzyny Szarkowskej z dnia 28 października 2016 r., sygn. akt PR 3 Ds. 1401.2016.I, wyłącznie w zakresie Zawiadomienia złożonego przeze mnie pismem z dnia 12 września 2016 r. skierowanym do Adresatki niniejszego pisma, prokuratora rejonowego dla Warszawy Śródmieścia Północ – Załącznik 2.
  3. Wniosek o uchylenie postanowienia prokurator Katarzyny Szarkowskej z dnia 28 października 2016 r. i przekazania sprawy – w zakresie jak w pkt. II – do ponownego rozpoznania, w tym o przeprowadzenie dowodów z zeznań:
    1. posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Pana Jerzego Jachnika – adres: Biuro Poselskie. ul. Cechowa 31, 43-300 Bielsko-Biała,
    2. moich”

 

O ile bowiem w przeciwieństwie do twierdzeń prokurator Katarzyny Szarkowskiej z postanowienia z dnia 28.10.2016 r. ja nie skierowałem:

  1. do kierowanej przez Małgorzatę Tyżuk Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód zawiadomienia, które ta Prokuratura doręczyła Prokuraturze Rejonowej Warszawa Śródmieście Północ i które rozpoznała prokurator Katarzyna Szarkowska,
  2. żadnego pisma w październiku 2016 r. do Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście Północ,

to pismem z dnia 12 września 2016 r., które wpłynęło do prokuratora rejonowego dla Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście Północ Małgorzaty Gawareckiej złożyłem – Załącznik VI: „Pani Małgorzata Gawarecka Prokurator Rejonowy Prokuratura Rejonowa Warszawa Śródmieście Północ

ul. Wiślicka 6 02-114 Warszawa Dotyczy:

  1. Zawiadomienie o popełnieniu przez dyrektora Zespołu Prawa Rodzinnego Biura Rzecznika Praw Obywatelskich Kamillę Dołowską
    1. w okresie od dnia 27 czerwca 2011 r. do dnia 10 sierpnia 2016 r. przestępstwa z art. 231 § 1 i § 2 k.k., tj. niedopełnienia obowiązków określonych w:
      1. art. 208.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej,
      2. art. 1.2 ustawy z dnia 15.07.1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich

i działania na szkodę mojego interesu prywatnego.

    1. przestępstwa jak w pkt. I.1 w celu osiągnięcia korzyści osobistej – według definicji „korzyści osobistej” podanej w art. 115 § 4 k.k. – tj. korzyści dla byłego rzecznika praw obywatelskich Andrzeja Zolla.
  1. Wniosek o przeprowadzenie przez Prokuraturę w związku z zawiadomieniem jak w pkt. I dowodu z zeznań:
    1. posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Pana Jerzego Jachnika – adres: Biuro Poselskie. ul. Cechowa 31, 43-300 Bielsko-Biała,
    2. moich.”

 

W zawiadomieniu z dnia 12.09.2016 r. podałem omyłkowo, że Kamilla Dołowska, dyrektor Zespołu Prawa Cywilnego w Biurze RPO jest tam dyrektorem Zespołu Prawa Rodzinnego.

Wskazać należy, że artykuł 306 § 3 k.p.k. stanowi: „Jeżeli osoba lub instytucja, która złożyła zawiadomienie o przestępstwie, nie zostanie w ciągu 6 tygodni powiadomiona o wszczęciu albo odmowie wszczęcia śledztwa, może wnieść zażalenie do prokuratora nadrzędnego albo powołanego do nadzoru nad organem, któremu złożono zawiadomienie.”

Moje Zawiadomienie z pisma z dnia 12 września 2016 r. nie zostało rozpoznane – nie doręczono mi postanowienia, ani zawiadomienia o wydaniu postanowienia – do dnia wysłania niniejszego e-mail’a.

W związku z powyższym, pismem z dnia 29 listopada 2016 r. skierowanym do prokuratora nadrzędnego nad prokuratorem rejonowym Małgorzatą Gawareckę, tj. prokuratora okręgowego w Warszawie Pawła Wilkoszewskiego złożyłem – Załącznik V: „Pan Paweł Wilkoszewski Prokurator Okręgowy w Warszawie ul. Chocimska 28 00-791 Warszawa Dotyczy:

  1. Zażalenie – na podstawie art. 306 § 2 k.p.k. – na przewłokę w rozpoznawaniu zgłoszonej przeze mnie prokuratorowi rejonowemu w Warszawie Śródmieściu Północ Małgorzacie Gawareckiej zawiadomieniem z dnia 12 września 2016 r. /data wpływu 14 września 2016 r./ sprawy popełnienia przez dyrektora Zespołu Prawa Rodzinnego Biura Rzecznika Praw Obywatelskich Kamillę Dołowską przestępstwa z art. 231 § 1 i § 2 k.k.
  2. Wniosek o wydanie polecenia prokuratorowi rejonowemu w Warszawie Śródmieściu Północ Małgorzacie Gawareckiej spowodowania rozpoznania mojego zawiadomienia z pisma z dnia 12 września 2016 r. bez zbędnej zwłoki.”

 

Może się okazać, że zacytowanym na początku niniejszego e-mail’a postanowieniem z dnia 28 października 2016 r. o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie o popełnieniu przestępstwa z art. 231 § 1 k.k. przez anonimowych sprawców z Biura Rzecznika Praw Obywatelskich prokurator Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście Północ Katarzyna Szarkowska rozpoznała właśnie… moje zawiadomienie z pisma z dnia 12 września 2016 . /data wpływu 14 września 2014 r./. I wyłącznie:

  1. przez pomyłkę – prokurator Katarzyna Szarkowska jest przecież tylko człowiekiem i ma prawo się pomylić – podała w postanowieniu z 28.10.2016 r. podała: „W tym miejscu wskazać należy, iż Zawiadamiający w piśmie, nadesłanym do tut. Prokuratury w dniu października 2016 roku (…).”, mając na myśli moje Zawiadomienie z dnia 12 września 2016 r. /Załącznik VI/.
  2. przez łaskawość dla dyrektora Zespołu Prawa Cywilnego w Biurze RPO Kamilii Dołowskiej /jak wspomniałem, w zawiadomieniu z dnia 12.09.2016 r. podałem omyłkowo, że Kamilla Dołowska jest w Biurze RPO dyrektorem Zespołu Prawa Rodzinnego/ pominęła w postanowieniu z dnia 28.10.2016 r. to – rzeczywiście złożone przeze mnie, ze wskazaniem sprawcy i dowodów popełnienia przestępstwa – zawiadomienie.

 

Zapoznajcie się Państwo, uprzejmie proszę, z moim Zawiadomieniem z dnia 12.09.2016 r. – Załącznik VI. Jeśli skorzystać ze sformułowania którym posługiwał się minister spraw zagranicznych Radosław Sikorski podczas spotkań służbowych – tzn. takich, których ich służbowy charakter potwierdzili mediom ich uczestnicy pokrywający ze środków publicznych koszty spożywanych podczas spotkań posiłków1 – dla opisania skrajnego serwilizmu odpowiedzialnych za prowadzenie polityki zagranicznej prezydenta Bronisława Komorowskiego i premiera Donalda Tuska, można stwierdzić, że dyrektor Zespołu Prawa Cywilnego Biura Rzecznika Praw Obywatelskich Kamilla Dołowska robiła byłemu rzecznikowi praw obywatelskich jednakowo niedouczonemu, co okrutnemu i mściwemu Żydowi ortodoksowi prof. dr. hab. Andrzejowi Zollowi loda2 tudzież laskę3. Ze szczerym oddaniem, „na kolanach”, bo przez ponad 5 lat.

To robienie przez dyrektor Kamillę Dołowską loda tudzież laski – według podanej wyżej definicji tych sformułowań – zdemoralizowanemu okazywanymi mu przez licznych funkcjonariuszy publicznych podporządkowaniem, uległością i służalczością Żydowi Andrzejowi Zollowi nastąpiło po dniu 27 czerwca 2011 r., tj. po spotkaniu w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich, zorganizowanym wspólnie przez RPO Irenę Lipowicz i prezesa Stowarzyszenia „Przeciw Bezprawiu”, obecnie posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Jerzego Jachnika i jest doskonale udokumentowane dokumentami/dowodami załączonymi przeze mnie do zawiadomienia z dnia 12.09.2016 r. – Załącznik VI.

 

Pragnę poinformować, że za to robienie okrutnemu, mściwemu, niedouczonemu Żydowi byłemu RPO Andrzejowi Zollowi przez ponad 5 lat loda tudzież laski – według podanej wyżej definicji tych sformułowań – Polacy bardzo dobrze opłacają dyrektor Kamille Dołowska. Oto odpowiedź z dnia 24 października 2016 r. zastępcy dyrektora generalnego Biura RPO Andrzeja Umińskiego na mój wniosek do RPO A. Bodnara o doręczenie mi informacji publicznej o miesięcznym wynagrodzeniu brutto dyrektor Kamilli Dołowskiej – Załącznik VII: „Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, Biuro Dyrektora Generalnego, BDG-WZK.0134.18.2016, Warszawa, 24 października 2016 r. Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ Szanowny Panie, w odpowiedzi na Pana wniosek z dnia 10 października 2016 r., o przekazanie informacji na podstawie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2015 r. poz. 2058 ze zm.) uprzejmie informuję, że zgodnie z Pana prośbą, poniżej przekazuję informacje, o które się Pan zwrócił: (…) Odnosząc się do pkt I.1 Pana wniosku dotyczącego zarobków Pani Kamilli Dołowskiej – Dyrektora Zespołu Prawa Cywilnego, poniżej przekazuję informacje, o które Pan wnosi:

– wynagrodzenie zasadnicze ustalone jest wg XXI stawki zaszeregowania i wynosi 4900,00 zł

– dodatek funkcyjny w wysokości 10 stawki dodatku funkcyjnego dla Dyrektora Zespołu do kwoty 1230,00 zł,

– dodatek służbowy, którego wysokość dla pracowników zatrudnionych na stanowiskach merytorycznych nie może przekraczać 80 proc. wynagrodzenia zasadniczego i dodatku funkcyjnego,

– dodatek za wieloletnią pracę w urzędach państwowych w wysokości od 5% do 20% miesięcznego wynagrodzenia zasadniczego, który przyznawany jest na podstawie art. 22 ust. 1 wyżej przywołanej ustawy o pracownikach urzędów państwowych. (…) ZASTĘPCA DYREKTORA GENERALNEGO Andrzej Umiński”

 

Jakkolwiek ja postawiłem przed RPO Adamem Bodnarem bardzo proste zadanie, bo wspomnianym przez zastępcę dyrektora generalnego Biura RPO Andrzeja Umińskiego pismem z dnia 10 października 2016 r. złożyłem – Załącznik VIII: „Pan Adam Bodnar Rzecznik Praw Obywatelskich Al. Solidarności 77 00-090 Warszawa Dotyczy:

  1. Wniosek o sporządzenie i doręczenie mi informacji publicznej w postaci informacji, jakie są – wg stanu na październik 2016 r. – kwoty wynagrodzenia miesięcznego brutto:
    1. dyrektora Zespołu Prawa Cywilnego Biura RPO Kamilli Dołowskiej,
    2. głównego specjalisty w Zespole Prawa Cywilnego Biura RPO Michała Kubalskiego,
    3. dyrektora generalnego Biura RPO Katarzyny Jakimowicz,
    4. Beaty Stalmach.
  2. Wniosek o sporządzenie i doręczenie mi odpowiedzi na wniosek jak w pkt. I bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie miesiąca od daty wpływu niniejszego pisma.
  3. Zawiadomienie, że kopia niniejszego pisma zostanie umieszczona w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl.”

to oddelegowany przez RPO A. Bodnara do jego wypełnienia A. Umiński niedopełnił obowiązku. Jak to urzędnik Biura Rzecznika Praw Obywatelskich…

W opisanym wyżej przypadku A. Umiński mnie zostawił ustalenie kwoty wynagrodzenia miesięcznego brutto w oparciu o niepełne informacje i dane, które mi podał. Ponieważ są niepełne, bo ja przecież nie wiem:

  1. w jakiej kwocie – do kwoty 1230,00 zł – pobiera K. Dołowska dodatek funkcyjny,
  2. w jakiej kwocie – nie mogącej przekraczać 80 proc. wynagrodzenia zasadniczego i dodatku funkcyjnego pobiera K. Dołowska dodatek służbowy,
  3. w jakiej kwocie – w wysokości od 5% do 20% miesięcznego wynagrodzenia zasadniczego – pobiera K. Dołowska dodatek za wieloletnią pracę w urzędach państwowych,

mogę założyć, że K. Dołowska pobiera wynagrodzenie miesięczne brutto w kwocie około 10.000,00 zł.

W tym za wieloletnie, tj. ponad 5-letnie, robienie loda tudzież laski – według podanej wyżej definicji tych sformułowań – byłemu RPO Andrzejowi Zollowi.

 

Gdy wszyscy adresaci moich pism, które załączyłem do niniejszego e-mail’a odpowiedzą na nie, dowiemy się – poinformuję o tym Państwa – czy wydając zacytowane wyżej postanowienie z dnia 28 października 2016 r. w sprawie popełnienia przestępstwa przez anonimowych sprawców Biura RPO, prokurator Prokuratury Rejonowej Warszawa Północ Katarzyna Szarkowska broniła interesu obrończyni interesu ortodoksyjnego – okrutnego, mściwego – i niedouczonego Żyda barbarzyńcy, byłego RPO Andrzeja Zolla dyrektora Zespołu Prawa Cywilnego Biura RPO Kamilii Dołowskiej, posługując się w tym celu:

  1. nie złożonym przeze mnie, a przesłanym przez Prokuraturę Rejonową Kraków Śródmieście Wschód zawiadomieniem, o którym podała: „Katarzyna Szarkowska – prokurator Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście Północ w Warszawie po zapoznaniu się z zawiadomieniem Zbigniewa Kękuś, które do tut. Prokuratury wpłynęło z Prokuratury Rejonowej Kraków – Śródmieście Wschód w Krakowie (…).”
  2. wymyślonym przez nią moim pismem z dnia… października, o którym podała: „W tym miejscu wskazać należy, iż Zawiadamiający w piśmie, nadesłanym do tut. Prokuratury w dniu października 2016 roku (…).”

 

Być może w odpowiedzi na moje pismo z dnia 29.11.2016 r. do prokuratora okręgowego w Warszawie Pawła Wilkoszewskiego zawierające – Załącznik V: „Pan Paweł Wilkoszewski Prokurator Okręgowy w Warszawie ul. Chocimska 28 00-791 Warszawa Dotyczy:

  1. Zażalenie – na podstawie art. 306 § 2 k.p.k. – na przewłokę w rozpoznawaniu zgłoszonej przeze mnie prokuratorowi rejonowemu w Warszawie Śródmieściu Północ Małgorzacie Gawareckiej zawiadomieniem z dnia 12 września 2016 r. /data wpływu 14 września 2016 r./ sprawy popełnienia przez dyrektora Zespołu Prawa Rodzinnego Biura Rzecznika Praw Obywatelskich Kamillę Dołowską przestępstwa z art. 231 § 1 i § 2 k.k.
  2. Wniosek o wydanie polecenia prokuratorowi rejonowemu w Warszawie Śródmieściu Północ Małgorzacie Gawareckiej spowodowania rozpoznania mojego zawiadomienia z pisma z dnia 12 września 2016 r. bez zbędnej zwłoki.”

otrzymam wyjaśnienie, że postanowieniem z dnia 28 października 2016 r. prokurator Prokuratury Rejonowej Warszawa Północ Katarzyna Szarkowska właśnie mojej zawiadomienie z dnia 12.09.2016 r. dotyczące Kamilli Dołowskiej rozpoznała…?

Wcale bym się nie zdziwił, gdyby tak było.

Bo czyż nie dziwne to, że Prokuratura Rejonowa Warszawa Śródmieście Północ rozpoznała zawiadomienie, którego ja nie złożyłem – tj. złożyła w moim imieniu Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Wschód – a nie rozpoznała zawiadomienia, które złożyłem pismem z dnia 12 września 2016 r.?

 

Ciekaw jestem bardzo także, jakie to zawiadomienie przekazała kierowana przez Małgorzatę Tyżuk Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Wschód Prokuraturze Rejonowej Warszawa Śródmieście Północ i jakie to pismo ja skierowałem do Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście Północ, o którym prokurator Katarzyna Szarkowska podała w postanowieniu z dnia 28 października 2016 r.: „W tym miejscu wskazać należy, iż Zawiadamiający w piśmie, nadesłanym do tut. Prokuratury w dniu października 2016 roku (…).”, tj. z jaką datą ja sporządziłem to pismo oraz czego dotyczyło.

O wszystkim tym Państwa poinformuję.

Pod warunkiem, że mnie jakieś tzw. autorytety moralne o tzw. nieskazitelnych charakterach, czyli funkcjonariusze publiczni państwa, które Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej niesłusznie – tj. w sprzeczności ze stanem faktycznym – definiuje jako:

Rzeczpospolita Polska jest demokratycznym państwem prawnym,

urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej.”

Artykuł 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

 

nie umieszczą w szpitalu psychiatrycznym. To podstawowa taktyka obronna stosowana przez tumanów, łajdaków w służbie publicznej.

 

A robiąca przez loda tudzież laskę – według proponowanego przez R. Sikorskiego znaczenia tych sformułowań – przez 5 lat okrutnemu tumanowi mściwemu Żydowi ortodoksowi Andrzejowi Zollowi dyrektor Zespołu Prawa Cywilnego Biura Rzecznika Praw Obywatelskich Rzeczypospolitej Polskiej Kamilla Dołowska wygląda tak – Załącznik VII.

 

Z poważaniem,

 

Zbigniew Kękuś

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Kraków, dnia 29 listopada 2016 r.

Zbigniew Kękuś

 

Sąd Rejonowy dla Warszawy Śródmieścia

Wydział Karny

 

za pośrednictwem

 

Pani

Małgorzata Gawarecka

Prokurator Rejonowy

Prokuratura Rejonowa Warszawa Śródmieście Północ

ul. Wiślicka 6

02-114 Warszawa

 

Sygn. akt: PR 3 Ds. 1401.2016.I

 

Dotyczy:

  1. Zażalenie na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście Północ Katarzyny Szarkowskej z dnia 28 października 2016 r., sygn. akt PR 3 Ds. 1401.2016.I – Załącznik 1.
  2. Zawiadomienie, że Zażalenie jak w pkt. I dotyczy postanowienia prokuratora Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście Północ Katarzyny Szarkowskej z dnia 28 października 2016 r., sygn. akt PR 3 Ds. 1401.2016.I, wyłącznie w zakresie Zawiadomienia złożonego przeze mnie pismem z dnia 12 września 2016 r. skierowanym do Adresatki niniejszego pisma, prokuratora rejonowego dla Warszawy Śródmieścia Północ – Załącznik 2.
  3. Wniosek o uchylenie postanowienia prokurator Katarzyny Szarkowskej z dnia 28 października 2016 r. i przekazania sprawy – w zakresie jak w pkt. II – do ponownego rozpoznania, w tym o przeprowadzenie dowodów z zeznań:
    1. posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Pana Jerzego Jachnika – adres: Biuro Poselskie. ul. Cechowa 31, 43-300 Bielsko-Biała,
    2. moich
  1. Zawiadomienie, że kopia niniejszego pisma zostanie umieszczona w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl.

 

Uzasadnienie

 

Prokuratura Rejonowa Warszawa Śródmieście Północ doręczyła mi postanowienie z dnia 28 października 2016 r. prokurator Katarzyny Szarkowskiej o treści – Załącznik 1: „Prokuratura Rejonowa Warszawa Śródmieście Północ /adres – ZKE/ Warszawa, dnia 28 października 2016 roku PR 3 Ds. 1401.2016.I POSTANOWIENIE o odmowie wszczęcia śledztwa

Katarzyna Szarkowska – prokurator Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście Północ w Warszawie

po zapoznaniu się z zawiadomieniem Zbigniewa Kękuś, które do tut. Prokuratury wpłynęło z Prokuratury Rejonowej Kraków – Śródmieście Wschód w Krakowie w dniu 29 września 2016 roku w sprawie niedopełnienia w bliżej nieustalonym czasie jednak nie wcześniej niż 27 czerwca 2011 roku i nie później niż 13 września 2016 roku w Warszawie przy Al. Solidarności 77 obowiązków i przekroczenia uprawnień przez Rzecznika Praw Obywatelskich oraz pracowników Biura Rzecznika Praw Obywatelskich w Warszawie poprzez brak udzielenia odpowiedzi na zapytania kierowane przez Zbigniewa Kękuś do Rzecznika Praw Obywatelskich, czym działano na szkodę Zbigniewa Kękuś tj. o czyn z art. 231 § 1 k.k. na zasadzie art. 305 § 1, 3 k.p.k. i 17 § 1 pkt 2 k.p.k. postanowił

odmówić wszczęcia śledztwa w sprawie niedopełnienia w bliżej nieustalonym czasie jednak nie wcześniej niż 27 czerwca 2011 roku i nie później niż 13 września 2016 roku w Warszawie przy Al. Solidarności 77 obowiązków i przekroczenia uprawnień przez Rzecznika Praw Obywatelskich oraz pracowników Biura Rzecznika Praw Obywatelskich w Warszawie poprzez brak udzielenia odpowiedzi na zapytania kierowane przez Zbigniewa Kękuś do Rzecznika Praw Obywatelskich, czym działano na szkodę Zbigniewa Kękuś tj. o czyn z art. 231 § 1 k.k.

– na podstawie art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k. – wobec braku znamion czynu zabronionego.

UZASADNIENIE

W dniu 29 września 2016 roku do tut. Prokuratury wpłynęło zawiadomienie Zbigniewa Kękuś o podejrzeniu popełnienia przestępstwa z art. 231 § 1 k.k.

Analiza nadesłanego zawiadomienia Zbigniewa Kękuś prowadzi do wniosku, iż przedmiotowe pismo jest zbiorem kilku odrębnych zawiadomień. W w/w zawiadomieniu cytowane są również treści pism, jakie do w/w skierowało Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich w Warszawie.

Zbigniew Kękuś zawiadamia, iż Rzecznik Praw Obywatelskich w Warszawie w okresie od 27 czerwca 2011 roku do chwili złożenia niniejszego zawiadomienia nie dopełnił swoich obowiązków i przekroczył swoje uprawnienia, albowiem nie udzielił mu odpowiedzi na kierowane przez niego zapytania m.in. o wysokość wynagrodzenia pracownika Biura Rzecznika Praw Obywatelskich w Warszawie, również na pisma w/w z dnia 09 października 2015 roku, 08 stycznia 2016 roku. Jednocześnie z przedmiotowego zawiadomienia wynika, iż był on informowany o czasie rozpoznania kierowanych do Biura Rzecznika Praw Obywatelskich zapytań. Nadto Zawiadamiający wskazał, iż pracownik Biura pozostaje w kontakcie i zapewnia ochronę byłemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich w Warszawie – Andrzejowi Zollowi.

W tym miejscu wskazać należy, iż Zawiadamiający w piśmie, nadesłanym do tut. Prokuratury w dniu października 2016 roku odnosi się wyłącznie do postępowania toczącego się przed Rzecznikiem Praw Obywatelskich, poprzez brak udzielenia odpowiedzi na kierowane przez Zawiadamiającego zapytania. W działaniach tych dopatruje się nadużycia uprawnie i niedopełnienia ciążących na tych organach ustawowo nałożonych obowiązków, co stanowić ma wypełnienie dyspozycji art. 231 § 1 k.k. Nie przytacza jednak na te okoliczności żadnych dowodów, oprócz poczynionych w tym zakresie uwag nieokreślonej treści.

Wnikliwie analizując treść przedmiotowego zawiadomienia, a także załączone doń materiały, już na tym etapie należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie brak jest jakichkolwiek uzasadnionych podstaw dla wszczęcia postępowania karnego. Zawiadamiający w swoim piśmie przedstawia zarzuty kwestionujące jedynie prawidłowość działań podejmowanych przez Rzecznika Praw Obywatelskich w Warszawie, wywodząc z nich przestępną działalność. Teza ta nie znajduje jednak żadnego poparcia w załączonym materiale.

Podkreślić należy, że wszelka wadliwość postępowania przed Rzecznikiem Praw Obywatelskich winna być weryfikowana w trybie przepisów postępowanie to regulujących. Weryfikacja taka nie jest natomiast celem postępowania karnego, a nadesłane materiały nie wskazują na konieczność angażowania organów ścigania na tym etapie.

Mając powyższe na uwadze, należało postanowić jak na wstępie. PROKURATOR PROKURATURY REJONOWEJ Warszawa Śródmieście Północ Katarzyna Szarkowska”

Dowód: Prokuratura Rejonowa Warszawa Śródmieście Północ, sygn. akt PR 3 Ds. 1401.2016.I, postanowienie

prokurator Katarzyny Szarkowskej z dnia 28 października 2016 r. – Załącznik 1

 

Pragnę poinformować, że:

  1. ja nie skierowałem do Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód zawiadomienia, na które powołała się prokurator Katarzyna Szarkowska – Załącznik 1: „Katarzyna Szarkowska – prokurator Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście Północ w Warszawie

po zapoznaniu się z zawiadomieniem Zbigniewa Kękuś, które do tut. Prokuratury wpłynęło z Prokuratury Rejonowej Kraków – Śródmieście Wschód w Krakowie (…).”

  1. jakkolwiek prokurator Katarzyna Szarkowska powołała się na rzekomo moje pismo z października 2016 r., tj. podała: „W tym miejscu wskazać należy, iż Zawiadamiający w piśmie, nadesłanym do tut. Prokuratury w dniu października 2016 roku (…).”, ja nie skierowałem w październiku 2016 r. żadnego pisma do Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście Północ,
  2. ostatnim pismem, które skierowałem do Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście Północ było pismo z dnia 12 września 2016 r. /data wpływu 14 września 2016 r./ do prokuratora rejonowego Małgorzaty Gawareckiej, którym złożyłem – Załącznik 2: „Pani Małgorzata Gawarecka Prokurator Rejonowy Prokuratura Rejonowa Warszawa Śródmieście Północ ul. Wiślicka 6 02-114 Warszawa Dotyczy:
    I. Zawiadomienie o popełnieniu przez dyrektora Zespołu Prawa Rodzinnego Biura Rzecznika Praw Obywatelskich Kamillę Dołowską:
    1. w okresie od dnia 27 czerwca 2011 r. do dnia 10 sierpnia 2016 r. przestępstwa z art. 231 § 1 i § 2 k.k., tj. niedopełnienia obowiązków określonych w
      1. art. 208.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej,
      2. art. 1.2 ustawy z dnia 15.07.1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich

i działania na szkodę mojego interesu prywatnego.

    1. przestępstwa jak w pkt. I.1 w celu osiągnięcia korzyści osobistej – według definicji „korzyści osobistej” podanej w art. 115 § 4 k.k. – tj. korzyści dla byłego rzecznika praw obywatelskich Andrzeja Zolla.

II. Wniosek o przeprowadzenie przez Prokuraturę w związku z zawiadomieniem jak w pkt. I dowodu z

zeznań:

    1. posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Pana Jerzego Jachnika – adres: Biuro Poselskie. ul. Cechowa 31, 43-300 Bielsko-Biała,
    2. moich.”

Dowód: Zawiadomienie Z. Kękusia z dnia 12 września 2016 r. o popełnieniu przestępstwa przez dyrektora

Zespołu Prawa Rodzinnego Biura Rzecznika Praw Obywatelskich Kamillę Dołowską – Załącznik 2

 

W zawiadomieniu z dnia 12.09.2016 r. podałem omyłkowo, że Kamilla Dołowska, dyrektor Zespołu Prawa Cywilnego w Biurze RPO jest tam dyrektorem Zespołu Prawa Rodzinnego.

Zawiadomienie jak wyżej wysłałem w dniu 12 września 2016 r. przesyłką listową poleconą nr (00)859007731028053842 – Załącznik 2.

Przesyłka ta wpłynęła do Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście Północ w dniu 14 września 2016 r. czego dowodem data na prezentacie umieszczonej na Potwierdzeniu Odbioru przez Sekretarza Prokuratury – Załącznik 3:

Dowód: Potwierdzenie Odbioru poświadczające odbiór przez Prokuraturę Rejonową Warszawa Śródmieście

Północ w dniu 14 września 2016 r. przesyłki listowej poleconej nr (00)859007731028053842 – Załącznik 3.

 

Wskazać należy, że art. 306 § 3 k.p.k. stanowi: „Jeżeli osoba lub instytucja, która złożyła zawiadomienie o przestępstwie, nie zostanie w ciągu 6 tygodni powiadomiona o wszczęciu albo odmowie wszczęcia śledztwa, może wnieść zażalenie do prokuratora nadrzędnego albo powołanego do nadzoru nad organem, któremu złożono zawiadomienie.”

Oczywisty wniosek z art. 306 § 3 k.p.k., że było obowiązkiem Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście Północ rozpoznać moje zawiadomienie z 12.09.2016 r. /data wpływu 14.09.2016 r./ i powiadomić mnie do dnia 26 października 2016 r. o wszczęciu lub odmowie wszczęcia śledztwa w zgłoszonej nim przeze mnie sprawie

Być może zatem postanowienie prokurator Katarzyny Szarkowskiej z dnia 28.10.2016 r.

Napisałem „być może” ponieważ prokurator Katarzyna Szarkowska:

  1. nie powołała się w postanowieniu z 28.10.2016 r. na moje zawiadomienie z dnia 12.09.2016 r.,
  2. nie podała w postanowieniu z 28.10.2016 r., że dotyczy ono zgłoszonej przeze mnie pismem z dnia 12.09.2016 r. sprawy popełnienia przestępstwa przez dyrektora Zespołu Prawa Rodzinnego Biura Rzecznika Praw Obywatelskich Kamillę Dołowską.

 

Pragnę poinformować, że w pełni podtrzymuję zarzuty przedstawione przeze mnie dyrektorowi Zespołu Prawa Rodzinnego Biura Rzecznika Praw Obywatelskich Kamilli Dołowskiej zawiadomieniu z dnia 12 września 2016 r. /Załącznik 2/, nie rozpoznane przez prokurator Katarzynę Szarkowską postanowieniem z dnia 28 października 2016 r.

W związku z powyższym informuję oraz wnoszę jak na wstępie.

 

Zbigniew Kękuś

 

Załączniki:

  1. Prokuratura Rejonowa Warszawa Śródmieście Północ, sygn. akt PR 3 Ds. 1401.2016.I, postanowienie prokurator Katarzyny Szarkowskej z dnia 28 października 2016 r.
  2. Zawiadomienie Z. Kękusia z dnia 12 września 2016 r. o popełnieniu przestępstwa przez dyrektora Zespołu Prawa Rodzinnego Biura Rzecznika Praw Obywatelskich Kamillę Dołowską
  3. Potwierdzenie Odbioru poświadczające odbiór przez Prokuraturę Rejonową Warszawa Śródmieście Północ w dniu 14 września 2016 r. przesyłki listowej poleconej nr (00)859007731028053842

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Kraków, dnia 29 listopada 2016 r.

Zbigniew Kękuś

 

Pani

Małgorzata Gawarecka

Prokurator Rejonowy

Prokuratura Rejonowa Warszawa Śródmieście Północ

ul. Wiślicka 6

02-114 Warszawa

 

Sygn. akt: PR 3 Ds. 1401.2016.I

 

Dotyczy:

  1. Wniosek o doręczenie mi – bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie miesiąca od daty wpływu niniejszego pisma:
    1. kopii rzekomo mojego autorstwa Zawiadomienia:
      1. które Prokuraturze Rejonowej Warszawa Śródmieście Północ doręczyła kierowana przez Małgorzatę Tyżuk Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Wschód,
      2. na które powołała się prokurator Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście Północ Katarzyna Szarkowska w postanowieniu z dnia 28 października 2016 r. – Załącznik 1

o popełnieniu przez Rzecznika Praw Obywatelskich oraz pracowników Biura RPO przestępstwa z art. 231 § 1 k.k.

    1. kopii rzekomo mojego pisma z października 2016 r., o którym prokurator Katarzyna Szarkowska podała w postanowieniu z dnia 28 października 2016 r. – Załącznik 1: „W tym miejscu wskazać należy, iż Zawiadamiający w piśmie, nadesłanym do tut. Prokuratury w dniu października 2016 roku (…).”
  1. Zawiadomienie, że kopia niniejszego pisma zostanie umieszczona w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl.

 

Uzasadnienie

 

Prokuratura Rejonowa Warszawa Śródmieście Północ doręczyła mi postanowienie z dnia 28 października 2016 r. prokurator Katarzyny Szarkowskiej o treści – Załącznik 1: „Prokuratura Rejonowa Warszawa Śródmieście Północ /adres – ZKE/ Warszawa, dnia 28 października 2016 roku PR 3 Ds. 1401.2016.I POSTANOWIENIE o odmowie wszczęcia śledztwa

Katarzyna Szarkowska – prokurator Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście Północ w Warszawie

po zapoznaniu się z zawiadomieniem Zbigniewa Kękuś, które do tut. Prokuratury wpłynęło z Prokuratury Rejonowej Kraków – Śródmieście Wschód w Krakowie w dniu 29 września 2016 roku w sprawie niedopełnienia w bliżej nieustalonym czasie jednak nie wcześniej niż 27 czerwca 2011 roku i nie później niż 13 września 2016 roku w Warszawie przy Al. Solidarności 77 obowiązków i przekroczenia uprawnień przez Rzecznika Praw Obywatelskich oraz pracowników Biura Rzecznika Praw Obywatelskich w Warszawie poprzez brak udzielenia odpowiedzi na zapytania kierowane przez Zbigniewa Kękuś do Rzecznika Praw Obywatelskich, czym działano na szkodę Zbigniewa Kękuś tj. o czyn z art. 231 § 1 k.k. na zasadzie art. 305 § 1, 3 k.p.k. i 17 § 1 pkt 2 k.p.k. postanowił

odmówić wszczęcia śledztwa w sprawie niedopełnienia w bliżej nieustalonym czasie jednak nie wcześniej niż 27 czerwca 2011 roku i nie później niż 13 września 2016 roku w Warszawie przy Al. Solidarności 77 obowiązków i przekroczenia uprawnień przez Rzecznika Praw Obywatelskich oraz pracowników Biura Rzecznika Praw Obywatelskich w Warszawie poprzez brak udzielenia odpowiedzi na zapytania kierowane przez Zbigniewa Kękuś do Rzecznika Praw Obywatelskich, czym działano na szkodę Zbigniewa Kękuś tj. o czyn z art. 231 § 1 k.k.

– na podstawie art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k. – wobec braku znamion czynu zabronionego.

UZASADNIENIE

W dniu 29 września 2016 roku do tut. Prokuratury wpłynęło zawiadomienie Zbigniewa Kękuś o podejrzeniu popełnienia przestępstwa z art. 231 § 1 k.k.

Analiza nadesłanego zawiadomienia Zbigniewa Kękuś prowadzi do wniosku, iż przedmiotowe pismo jest zbiorem kilku odrębnych zawiadomień. W w/w zawiadomieniu cytowane są również treści pism, jakie do w/w skierowało Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich w Warszawie.

Zbigniew Kękuś zawiadamia, iż Rzecznik Praw Obywatelskich w Warszawie w okresie od 27 czerwca 2011 roku do chwili złożenia niniejszego zawiadomienia nie dopełnił swoich obowiązków i przekroczył swoje uprawnienia, albowiem nie udzielił mu odpowiedzi na kierowane przez niego zapytania m.in. o wysokość wynagrodzenia pracownika Biura Rzecznika Praw Obywatelskich w Warszawie, również na pisma w/w z dnia 09 października 2015 roku, 08 stycznia 2016 roku. Jednocześnie z przedmiotowego zawiadomienia wynika, iż był on informowany o czasie rozpoznania kierowanych do Biura Rzecznika Praw Obywatelskich zapytań. Nadto Zawiadamiający wskazał, iż pracownik Biura pozostaje w kontakcie i zapewnia ochronę byłemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich w Warszawie – Andrzejowi Zollowi.

W tym miejscu wskazać należy, iż Zawiadamiający w piśmie, nadesłanym do tut. Prokuratury w dniu października 2016 roku odnosi się wyłącznie do postępowania toczącego się przed Rzecznikiem Praw Obywatelskich, poprzez brak udzielenia odpowiedzi na kierowane przez Zawiadamiającego zapytania. W działaniach tych dopatruje się nadużycia uprawnie i niedopełnienia ciążących na tych organach ustawowo nałożonych obowiązków, co stanowić ma wypełnienie dyspozycji art. 231 § 1 k.k. Nie przytacza jednak na te okoliczności żadnych dowodów, oprócz poczynionych w tym zakresie uwag nieokreślonej treści.

Wnikliwie analizując treść przedmiotowego zawiadomienia, a także załączone doń materiały, już na tym etapie należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie brak jest jakichkolwiek uzasadnionych podstaw dla wszczęcia postępowania karnego. Zawiadamiający w swoim piśmie przedstawia zarzuty kwestionujące jedynie prawidłowość działań podejmowanych przez Rzecznika Praw Obywatelskich w Warszawie, wywodząc z nich przestępną działalność. Teza ta nie znajduje jednak żadnego poparcia w załączonym materiale.

Podkreślić należy, że wszelka wadliwość postępowania przed Rzecznikiem Praw Obywatelskich winna być weryfikowana w trybie przepisów postępowanie to regulujących. Weryfikacja taka nie jest natomiast celem postępowania karnego, a nadesłane materiały nie wskazują na konieczność angażowania organów ścigania na tym etapie.

Mając powyższe na uwadze, należało postanowić jak na wstępie. PROKURATOR PROKURATURY REJONOWEJ Warszawa Śródmieście Północ Katarzyna Szarkowska”

Dowód: Prokuratura Rejonowa Warszawa Śródmieście Północ, sygn. akt PR 3 Ds. 1401.2016.I, postanowienie

prokurator Katarzyny Szarkowskej z dnia 28 października 2016 r. – Załącznik 1

 

Prokurator Katarzyna Szarkowska rozpoznała moje – rzekomo – Zawiadomienie doręczone jej przez kierowaną przez prokurator Małgorzatę Tyżuk Prokuraturę Rejonową Kraków Śródmieście Wschód.

Podała w postanowieniu z dnia 28.10.2016 r. – Załącznik 1: Katarzyna Szarkowska – prokurator Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście Północ w Warszawie po zapoznaniu się z zawiadomieniem Zbigniewa Kękuś, które do tut. Prokuratury wpłynęło z Prokuratury Rejonowej Kraków – Śródmieście Wschód w Krakowie (…).”

Ja nie złożyłem w Prokuraturze Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód Zawiadomienia, które ta doręczyła Prokuraturze Rejonowej Warszawa Śródmieście Północ i które rozpoznała prokurator Katarzyna Szarkowska.

 

Prokurator K. Szarkowska podała także w postanowieniu z dna 28.10.2016 r. – Załącznik 1: „W tym miejscu wskazać należy, iż Zawiadamiający w piśmie, nadesłanym do tut. Prokuratury w dniu października 2016 roku (…).”

Ja nie skierowałem w październiku 2016 r. żadnego zawiadomienia do Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście Północ. Ostatnim pismem skierowanym przeze mnie do Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście Północ było pismo z dnia 12 września 2016 r. do Adresatki niniejszego pisma, zawierające Zawiadomienie o popełnieniu przez dyrektora Zespołu Prawa Rodzinnego Biura Rzecznika Praw Obywatelskich Kamillę Dołowską przestępstwa z art. 231 § 1 i § 2 k.k.Wysłałem je w dniu 12 września 2016 r. przesyłką listową poleconą nr (00)859007731028053842, która wpłynęła do Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście Północ w dniu 14 września 2016 r., czego dowodem data na prezentacie umieszczonej na Potwierdzeniu Odbioru przez Sekretarza Prokuratury – Załącznik 2:

Dowód: Potwierdzenie Odbioru poświadczające odbiór przez Prokuraturę Rejonową Warszawa Śródmieście

Północ w dniu 14 września 2016 r. przesyłki listowej poleconej nr (00)859007731028053842 – Załącznik 2.

 

W związku z powyższym wnoszę jak na wstępie.

 

Zbigniew Kękuś

Załączniki:

  1. Prokuratura Rejonowa Warszawa Śródmieście Północ, sygn. akt PR 3 Ds. 1401.2016.I, postanowienie prokurator Katarzyny Szarkowskej z dnia 28 października 2016 r.
  2. Potwierdzenie Odbioru poświadczające odbiór przez Prokuraturę Rejonową Warszawa Śródmieście Północ w dniu 14 września 2016 r. przesyłki listowej poleconej nr (00)859007731028053842

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Kraków, dnia 30 listopada 2016 r.

Zbigniew Kękuś

 

Pani

Małgorzata Tyżuk

Prokurator Rejonowy

Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Wschód

ul. Mosiężnicza 2

30-965 Kraków

 

Dotyczy:

  1. Wniosek o przygotowanie dla mnie na dzień 3 stycznia 2017 r. kopii rzekomo mojego autorstwa Zawiadomienia:
    1. które kierowana przez adresatkę niniejszego pisma Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Wschód doręczyła Prokuraturze Rejonowej Warszawa Śródmieście Północ,
    2. na które powołała się prokurator Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście Północ Katarzyna Szarkowska w postanowieniu z dnia 28 października 2016 r. – Załącznik 1,

o popełnieniu przez Rzecznika Praw Obywatelskich oraz pracowników Biura RPO przestępstwa z art. 231 § 1 k.k.

  1. Wniosek o potwierdzenie pieczęcią Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód poświadczającą za zgodność z oryginałem strony Zawiadomienia jak w pkt. I, na której jest mój podpis.
  2. Wniosek – w przypadku ustalenia przez adresatkę niniejszego pisma, że ja nie złożyłem Zawiadomienia jak w pkt. I – o przygotowanie dla mnie oświadczenia Prokuratora Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wschód poświadczającego, że ja nie złożyłem Zawiadomienia, na powołała się prokurator Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście Północ Katarzyna Szarkowska w postanowieniu z dnia 28 października 2016 r. – Załącznik 1.
  3. Zawiadomienie, że po odbiór:
    1. zawiadomienia jak w pkt. I lub
    2. oświadczenia Prokuratora Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wschód jak w pkt. III

stawię się w Sekretariacie adresatki niniejszego pisma w dniu 3 stycznia 2017 r.

  1. Zawiadomienie, że kopia niniejszego pisma zostanie umieszczona w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl.

 

Uzasadnienie

 

Prokuratura Rejonowa Warszawa Śródmieście Północ doręczyła mi postanowienie z dnia 28 października 2016 r. prokurator Katarzyny Szarkowskiej o treści – Załącznik 1: „Prokuratura Rejonowa Warszawa Śródmieście Północ /adres – ZKE/ Warszawa, dnia 28 października 2016 roku PR 3 Ds. 1401.2016.I POSTANOWIENIE o odmowie wszczęcia śledztwa

Katarzyna Szarkowska – prokurator Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście Północ w Warszawie

po zapoznaniu się z zawiadomieniem Zbigniewa Kękuś, które do tut. Prokuratury wpłynęło z Prokuratury Rejonowej Kraków – Śródmieście Wschód w Krakowie w dniu 29 września 2016 roku w sprawie niedopełnienia w bliżej nieustalonym czasie jednak nie wcześniej niż 27 czerwca 2011 roku i nie później niż 13 września 2016 roku w Warszawie przy Al. Solidarności 77 obowiązków i przekroczenia uprawnień przez Rzecznika Praw Obywatelskich oraz pracowników Biura Rzecznika Praw Obywatelskich w Warszawie poprzez brak udzielenia odpowiedzi na zapytania kierowane przez Zbigniewa Kękuś do Rzecznika Praw Obywatelskich, czym działano na szkodę Zbigniewa Kękuś tj. o czyn z art. 231 § 1 k.k. na zasadzie art. 305 § 1, 3 k.p.k. i 17 § 1 pkt 2 k.p.k. postanowił

odmówić wszczęcia śledztwa w sprawie niedopełnienia w bliżej nieustalonym czasie jednak nie wcześniej niż 27 czerwca 2011 roku i nie później niż 13 września 2016 roku w Warszawie przy Al. Solidarności 77 obowiązków i przekroczenia uprawnień przez Rzecznika Praw Obywatelskich oraz pracowników Biura Rzecznika Praw Obywatelskich w Warszawie poprzez brak udzielenia odpowiedzi na zapytania kierowane przez Zbigniewa Kękuś do Rzecznika Praw Obywatelskich, czym działano na szkodę Zbigniewa Kękuś tj. o czyn z art. 231 § 1 k.k.

– na podstawie art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k. – wobec braku znamion czynu zabronionego.

UZASADNIENIE

W dniu 29 września 2016 roku do tut. Prokuratury wpłynęło zawiadomienie Zbigniewa Kękuś o podejrzeniu popełnienia przestępstwa z art. 231 § 1 k.k.

Analiza nadesłanego zawiadomienia Zbigniewa Kękuś prowadzi do wniosku, iż przedmiotowe pismo jest zbiorem kilku odrębnych zawiadomień. W w/w zawiadomieniu cytowane są również treści pism, jakie do w/w skierowało Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich w Warszawie.

Zbigniew Kękuś zawiadamia, iż Rzecznik Praw Obywatelskich w Warszawie w okresie od 27 czerwca 2011 roku do chwili złożenia niniejszego zawiadomienia nie dopełnił swoich obowiązków i przekroczył swoje uprawnienia, albowiem nie udzielił mu odpowiedzi na kierowane przez niego zapytania m.in. o wysokość wynagrodzenia pracownika Biura Rzecznika Praw Obywatelskich w Warszawie, również na pisma w/w z dnia 09 października 2015 roku, 08 stycznia 2016 roku. Jednocześnie z przedmiotowego zawiadomienia wynika, iż był on informowany o czasie rozpoznania kierowanych do Biura Rzecznika Praw Obywatelskich zapytań. Nadto Zawiadamiający wskazał, iż pracownik Biura pozostaje w kontakcie i zapewnia ochronę byłemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich w Warszawie – Andrzejowi Zollowi.

W tym miejscu wskazać należy, iż Zawiadamiający w piśmie, nadesłanym do tut. Prokuratury w dniu października 2016 roku odnosi się wyłącznie do postępowania toczącego się przed Rzecznikiem Praw Obywatelskich, poprzez brak udzielenia odpowiedzi na kierowane przez Zawiadamiającego zapytania. W działaniach tych dopatruje się nadużycia uprawnie i niedopełnienia ciążących na tych organach ustawowo nałożonych obowiązków, co stanowić ma wypełnienie dyspozycji art. 231 § 1 k.k. Nie przytacza jednak na te okoliczności żadnych dowodów, oprócz poczynionych w tym zakresie uwag nieokreślonej treści.

Wnikliwie analizując treść przedmiotowego zawiadomienia, a także załączone doń materiały, już na tym etapie należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie brak jest jakichkolwiek uzasadnionych podstaw dla wszczęcia postępowania karnego. Zawiadamiający w swoim piśmie przedstawia zarzuty kwestionujące jedynie prawidłowość działań podejmowanych przez Rzecznika Praw Obywatelskich w Warszawie, wywodząc z nich przestępną działalność. Teza ta nie znajduje jednak żadnego poparcia w załączonym materiale.

Podkreślić należy, że wszelka wadliwość postępowania przed Rzecznikiem Praw Obywatelskich winna być weryfikowana w trybie przepisów postępowanie to regulujących. Weryfikacja taka nie jest natomiast celem postępowania karnego, a nadesłane materiały nie wskazują na konieczność angażowania organów ścigania na tym etapie.

Mając powyższe na uwadze, należało postanowić jak na wstępie. PROKURATOR PROKURATURY REJONOWEJ Warszawa Śródmieście Północ Katarzyna Szarkowska”

Dowód: Prokuratura Rejonowa Warszawa Śródmieście Północ, sygn. akt PR 3 Ds. 1401.2016.I, postanowienie

prokurator Katarzyny Szarkowskej z dnia 28 października 2016 r. – Załącznik 1

 

Prokurator Katarzyna Szarkowska rozpoznała moje – rzekomo – Zawiadomienie doręczone jej przez kierowaną przez adresatkę niniejszego pisma Prokuraturę Rejonową Kraków Śródmieście Wschód. Podała w postanowieniu z dnia 28.10.2016 r. – Załącznik 1: Katarzyna Szarkowska – prokurator Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście Północ w Warszawie po zapoznaniu się z zawiadomieniem Zbigniewa Kękuś, które do tut. Prokuratury wpłynęło z Prokuratury Rejonowej Kraków – Śródmieście Wschód w Krakowie (…).”

Ja nie złożyłem w Prokuraturze Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód Zawiadomienia, które ta, kierowana przez adresatkę niniejszego pisma wysłała Prokuraturze Rejonowej Warszawa Śródmieście Północ i rozpoznała prokurator Katarzyna Szarkowska.

W związku z powyższym wnoszę oraz informuję jak na wstępie.

 

Wskazać należy, że jeśli kierowana przez adresatkę niniejszego pisma Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Wschód wysłała Prokuraturze Rejonowej Warszawa Śródmieście Północ jedyny egzemplarz Zawiadomienia, o którym w pkt. I.str. 1, nie pozostawiwszy sobie jego kopii, ma Pani do 3 stycznia 2017 r. wystarczająco dużo czasu, żeby jego kopię ściągnąć z Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście Północ.

 

Zbigniew Kękuś

 

Załączniki:

  1. Prokuratura Rejonowa Warszawa Śródmieście Północ, sygn. akt PR 3 Ds. 1401.2016.I, postanowienie prokurator Katarzyny Szarkowskej z dnia 28 października 2016 r.

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Kraków, dnia 30 listopada 2016 r.

Zbigniew Kękuś

 

Panowie:

  1. Marek Woźniak, Prokurator Regionalny w Krakowie, ul. Cystersów 18, 31-553 Kraków
  2. Rafał Babiński, Prokurator Okręgowy w Krakowie, ul. Mosiężnicza 2, 30-965 Kraków
  3. Zbigniew Ziobro, Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny, Prokuratura Krajowa, ul. Rakowiecka 26/30, 02-528 Warszawa

 

Dotyczy:

  1. Wniosek o zobowiązanie prokuratora rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wschód Małgorzaty Tyżuk do przygotowania dla mnie na dzień 3 stycznia 2017 r.:
    1. kopii rzekomo mojego autorstwa Zawiadomienia:
      1. które kierowana przez nią Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Wschód doręczyła Prokuraturze Rejonowej Warszawa Śródmieście Północ,
      2. na które powołała się prokurator Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście Północ Katarzyna Szarkowska w postanowieniu z dnia 28 października 2016 r. – Załącznik 1.1,

o popełnieniu przez Rzecznika Praw Obywatelskich oraz pracowników Biura RPO przestępstwa z art. 231 § 1 k.k.,

    1. oświadczenia – w przypadku ustalenia przez nią, że ja nie złożyłem Zawiadomienia jak w pkt. I.1 – poświadczającego, że ja nie złożyłem Zawiadomienia, na powołała się prokurator Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście Północ Katarzyna Szarkowska w postanowieniu z dnia 28 października 2016 r. – Załącznik 1.1.
  1. Zawiadomienie, że kopia niniejszego pisma zostanie umieszczona w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl.

 

Uzasadnienie

 

Prokuratura Rejonowa Warszawa Śródmieście Północ doręczyła mi postanowienie z dnia 28 października 2016 r. prokurator Katarzyny Szarkowskiej o treści – Załącznik 1.1: „Prokuratura Rejonowa Warszawa Śródmieście Północ /adres – ZKE/ Warszawa, dnia 28 października 2016 roku PR 3 Ds. 1401.2016.I POSTANOWIENIE o odmowie wszczęcia śledztwa

Katarzyna Szarkowska – prokurator Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście Północ w Warszawie po zapoznaniu się z zawiadomieniem Zbigniewa Kękuś, które do tut. Prokuratury wpłynęło z Prokuratury Rejonowej Kraków – Śródmieście Wschód w Krakowie w dniu 29 września 2016 roku w sprawie niedopełnienia w bliżej nieustalonym czasie jednak nie wcześniej niż 27 czerwca 2011 roku i nie później niż 13 września 2016 roku w Warszawie przy Al. Solidarności 77 obowiązków i przekroczenia uprawnień przez Rzecznika Praw Obywatelskich oraz pracowników Biura Rzecznika Praw Obywatelskich w Warszawie poprzez brak udzielenia odpowiedzi na zapytania kierowane przez Zbigniewa Kękuś do Rzecznika Praw Obywatelskich, czym działano na szkodę Zbigniewa Kękuś tj. o czyn z art. 231 § 1 k.k. na zasadzie art. 305 § 1, 3 k.p.k. i 17 § 1 pkt 2 k.p.k. postanowił

odmówić wszczęcia śledztwa w sprawie niedopełnienia w bliżej nieustalonym czasie jednak nie wcześniej niż 27 czerwca 2011 roku i nie później niż 13 września 2016 roku w Warszawie przy Al. Solidarności 77 obowiązków i przekroczenia uprawnień przez Rzecznika Praw Obywatelskich oraz pracowników Biura Rzecznika Praw Obywatelskich w Warszawie poprzez brak udzielenia odpowiedzi na zapytania kierowane przez Zbigniewa Kękuś do Rzecznika Praw Obywatelskich, czym działano na szkodę Zbigniewa Kękuś tj. o czyn z art. 231 § 1 k.k.

– na podstawie art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k. – wobec braku znamion czynu zabronionego.

UZASADNIENIE

W dniu 29 września 2016 roku do tut. Prokuratury wpłynęło zawiadomienie Zbigniewa Kękuś o podejrzeniu popełnienia przestępstwa z art. 231 § 1 k.k.

Analiza nadesłanego zawiadomienia Zbigniewa Kękuś prowadzi do wniosku, iż przedmiotowe pismo jest zbiorem kilku odrębnych zawiadomień. W w/w zawiadomieniu cytowane są również treści pism, jakie do w/w skierowało Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich w Warszawie.

Zbigniew Kękuś zawiadamia, iż Rzecznik Praw Obywatelskich w Warszawie w okresie od 27 czerwca 2011 roku do chwili złożenia niniejszego zawiadomienia nie dopełnił swoich obowiązków i przekroczył swoje uprawnienia, albowiem nie udzielił mu odpowiedzi na kierowane przez niego zapytania m.in. o wysokość wynagrodzenia pracownika Biura Rzecznika Praw Obywatelskich w Warszawie, również na pisma w/w z dnia 09 października 2015 roku, 08 stycznia 2016 roku. Jednocześnie z przedmiotowego zawiadomienia wynika, iż był on informowany o czasie rozpoznania kierowanych do Biura Rzecznika Praw Obywatelskich zapytań. Nadto Zawiadamiający wskazał, iż pracownik Biura pozostaje w kontakcie i zapewnia ochronę byłemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich w Warszawie – Andrzejowi Zollowi.

W tym miejscu wskazać należy, iż Zawiadamiający w piśmie, nadesłanym do tut. Prokuratury w dniu października 2016 roku odnosi się wyłącznie do postępowania toczącego się przed Rzecznikiem Praw Obywatelskich, poprzez brak udzielenia odpowiedzi na kierowane przez Zawiadamiającego zapytania. W działaniach tych dopatruje się nadużycia uprawnie i niedopełnienia ciążących na tych organach ustawowo nałożonych obowiązków, co stanowić ma wypełnienie dyspozycji art. 231 § 1 k.k. Nie przytacza jednak na te okoliczności żadnych dowodów, oprócz poczynionych w tym zakresie uwag nieokreślonej treści.

Wnikliwie analizując treść przedmiotowego zawiadomienia, a także załączone doń materiały, już na tym etapie należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie brak jest jakichkolwiek uzasadnionych podstaw dla wszczęcia postępowania karnego. Zawiadamiający w swoim piśmie przedstawia zarzuty kwestionujące jedynie prawidłowość działań podejmowanych przez Rzecznika Praw Obywatelskich w Warszawie, wywodząc z nich przestępną działalność. Teza ta nie znajduje jednak żadnego poparcia w załączonym materiale.

Podkreślić należy, że wszelka wadliwość postępowania przed Rzecznikiem Praw Obywatelskich winna być weryfikowana w trybie przepisów postępowanie to regulujących. Weryfikacja taka nie jest natomiast celem postępowania karnego, a nadesłane materiały nie wskazują na konieczność angażowania organów ścigania na tym etapie.

Mając powyższe na uwadze, należało postanowić jak na wstępie. PROKURATOR PROKURATURY REJONOWEJ Warszawa Śródmieście Północ Katarzyna Szarkowska”

Dowód: Prokuratura Rejonowa Warszawa Śródmieście Północ, sygn. akt PR 3 Ds. 1401.2016.I, postanowienie

prokurator Katarzyny Szarkowskej z dnia 28 października 2016 r. – Załącznik 1.1

 

Prokurator Katarzyna Szarkowska podała w postanowieniu z dnia 28.10.2016 r. – Załącznik 1.1: Katarzyna Szarkowska – prokurator Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście Północ w Warszawie po zapoznaniu się z zawiadomieniem Zbigniewa Kękuś, które do tut. Prokuratury wpłynęło z Prokuratury Rejonowej Kraków – Śródmieście Wschód w Krakowie (…).”

Ja nie złożyłem w Prokuraturze Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód Zawiadomienia, które ta, kierowana przez adresatkę niniejszego pisma wysłała Prokuraturze Rejonowej Warszawa Śródmieście Północ i rozpoznała prokurator Katarzyna Szarkowska. W związku z powyższym, pismem z dnia 28 listopada 2016 r. skierowanym do prokuratora rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wschód Małgorzaty Tyżuk złożyłem – Załącznik 1: „Pani Małgorzata Tyżuk Prokurator Rejonowy Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Wschód Dotyczy:

  1. Wniosek o przygotowanie dla mnie na dzień 3 stycznia 2017 r. kopii rzekomo mojego autorstwa Zawiadomienia:
    1. które kierowana przez adresatkę niniejszego pisma Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Wschód doręczyła Prokuraturze Rejonowej Warszawa Śródmieście Północ,
    2. na które powołała się prokurator Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście Północ Katarzyna Szarkowska w postanowieniu z dnia 28 października 2016 r. – Załącznik 1

o popełnieniu przez Rzecznika Praw Obywatelskich oraz pracowników Biura RPO przestępstwa z art. 231 § 1 k.k..

  1. Wniosek o potwierdzenie pieczęcią Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód poświadczającą za zgodność z oryginałem strony Zawiadomienia jak w pkt. I, na której jest mój podpis.
  2. Wniosek – w przypadku ustalenia przez adresatkę niniejszego pisma, że ja nie złożyłem Zawiadomienia jak w pkt. I – o przygotowanie dla mnie oświadczenia Prokuratora Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wschód poświadczającego, że ja nie złożyłem Zawiadomienia, na powołała się prokurator Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście Północ Katarzyna Szarkowska w postanowieniu z dnia 28 października 2016 r. – Załącznik 1.
  3. Zawiadomienie, że po odbiór:
    1. zawiadomienia jak w pkt. I lub
    2. oświadczenia Prokuratora Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wschód jak w pkt. III

stawię się w Sekretariacie adresatki niniejszego pisma w dniu 3 stycznia 2017 r.”

Dowód: Pismo Z. Kękusia z dnia 28 listopada 2016 r. do prokuratora rejonowego dla Krakowa Śródmieścia

Wschód Małgorzaty Tyżuk – Załącznik 1

 

W związku z powyższym wnoszę jak na wstępie.

 

Zbigniew Kękuś

 

Załączniki:

  1. Pismo Z. Kękusia z dnia 28 listopada 2016 r. do prokuratora rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wschód Małgorzaty Tyżuk

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Kraków, dnia 29 listopada 2016 r.

Zbigniew Kękuś

 

Pan

Paweł Wilkoszewski

Prokurator Okręgowy w Warszawie

ul. Chocimska 28

00-791 Warszawa

 

Dotyczy:

  1. Zażalenie – na podstawie art. 306 § 2 k.p.k. – na przewłokę w rozpoznawaniu zgłoszonej przeze mnie prokuratorowi rejonowemu w Warszawie Śródmieściu Północ Małgorzacie Gawareckiej zawiadomieniem z dnia 12 września 2016 r. /data wpływu 14 września 2016 r./ sprawy popełnienia przez dyrektora Zespołu Prawa Rodzinnego Biura Rzecznika Praw Obywatelskich Kamillę Dołowską przestępstwa z art. 231 § 1 i § 2 k.k.
  2. Wniosek o wydanie polecenia prokuratorowi rejonowemu w Warszawie Śródmieściu Północ Małgorzacie Gawareckiej spowodowania rozpoznania mojego zawiadomienia z pisma z dnia 12 września 2016 r. bez zbędnej zwłoki.
  3. Wniosek o sporządzenie i doręczenie mi odpowiedzi na zażalenie jak w pkt. I bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie miesiąca od daty wpływu niniejszego pisma.
  4. Zawiadomienie, że kopia niniejszego pisma zostanie zamieszczona w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl.

 

Uzasadnienie

 

Pismem z dnia 12 września 2016 r. skierowanym do prokuratora rejonowego w Warszawie Śródmieściu Północ Małgorzaty Gawareckiej złożyłem – Załącznik 1: „Pani Małgorzata Gawarecka Prokurator Rejonowy Prokuratura Rejonowa Warszawa Śródmieście Północ

ul. Wiślicka 6 02-114 Warszawa Dotyczy:

  1. Zawiadomienie o popełnieniu przez dyrektora Zespołu Prawa Rodzinnego Biura Rzecznika Praw Obywatelskich Kamillę Dołowską:
    1. w okresie od dnia 27 czerwca 2011 r. do dnia 10 sierpnia 2016 r. przestępstwa z art. 231 § 1 i § 2 k.k., tj. niedopełnienia obowiązków określonych w:
      1. art. 208.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej,
      2. art. 1.2 ustawy z dnia 15.07.1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich

i działania na szkodę mojego interesu prywatnego.

    1. przestępstwa jak w pkt. I.1 w celu osiągnięcia korzyści osobistej – według definicji „korzyści osobistej” podanej w art. 115 § 4 k.k. – tj. korzyści dla byłego rzecznika praw obywatelskich Andrzeja Zolla.
  1. Wniosek o przeprowadzenie przez Prokuraturę w związku z zawiadomieniem jak w pkt. I dowodu z zeznań:
    1. posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Pana Jerzego Jachnika – adres: Biuro Poselskie. ul. Cechowa 31, 43-300 Bielsko-Biała,
    2. moich.”

Dowód: Pismo Z. Kękusia z dnia 12 września 2016 r. do prokuratora rejonowego w Warszawie Śródmieściu

Północ Małgorzaty Gawareckiej – Załącznik 1

 

W zawiadomieniu z dnia 12.09.2016 r. podałem omyłkowo, że Kamilla Dołowska, dyrektor Zespołu Prawa Cywilnego w Biurze RPO jest tam dyrektorem Zespołu Prawa Rodzinnego.

Zawiadomienie jak wyżej wysłałem w dniu 12 września 2016 r. przesyłką listową poleconą nr (00)859007731028053842 – Załącznik 1.

Przesyłka ta wpłynęła do Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście Północ w dniu 14 września 2016 r. czego dowodem data na prezentacie umieszczonej na Potwierdzeniu Odbioru przez Sekretarza Prokuratury – Załącznik 2:

Dowód: Potwierdzenie Odbioru poświadczające odbiór przez Prokuraturę Rejonową Warszawa Śródmieście

Północ w dniu 14 września 2016 r. przesyłki listowej poleconej nr (00)859007731028053842 – Załącznik 2.

 

Wskazać należy, że art. 306 § 3 k.p.k. stanowi: „Jeżeli osoba lub instytucja, która złożyła zawiadomienie o przestępstwie, nie zostanie w ciągu 6 tygodni powiadomiona o wszczęciu albo odmowie wszczęcia śledztwa, może wnieść zażalenie do prokuratora nadrzędnego albo powołanego do nadzoru nad organem, któremu złożono zawiadomienie.”

 

Do dnia wysłania niniejszego pisma Prokuratura Rejonowa Warszawa Śródmieście Północ nie zawiadomiła mnie o wszczęciu albo odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie, którą zgłosiłem zawiadomieniem z dnia 12.09.2016 r.

 

Wskazać należy, że Prokuratura Rejonowa Warszawa Śródmieście Północ doręczyła mi postanowienie z dnia 28 października 2016 r. prokurator Katarzyny Szarkowskiej o treści – Załącznik 1: „Prokuratura Rejonowa Warszawa Śródmieście Północ /adres – ZKE/ Warszawa, dnia 28 października 2016 roku PR 3 Ds. 1401.2016.I POSTANOWIENIE o odmowie wszczęcia śledztwa

Katarzyna Szarkowska – prokurator Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście Północ w Warszawie

po zapoznaniu się z zawiadomieniem Zbigniewa Kękuś, które do tut. Prokuratury wpłynęło z Prokuratury Rejonowej Kraków – Śródmieście Wschód w Krakowie w dniu 29 września 2016 roku w sprawie niedopełnienia w bliżej nieustalonym czasie jednak nie wcześniej niż 27 czerwca 2011 roku i nie później niż 13 września 2016 roku w Warszawie przy Al. Solidarności 77 obowiązków i przekroczenia uprawnień przez Rzecznika Praw Obywatelskich oraz pracowników Biura Rzecznika Praw Obywatelskich w Warszawie poprzez brak udzielenia odpowiedzi na zapytania kierowane przez Zbigniewa Kękuś do Rzecznika Praw Obywatelskich, czym działano na szkodę Zbigniewa Kękuś tj. o czyn z art. 231 § 1 k.k. na zasadzie art. 305 § 1, 3 k.p.k. i 17 § 1 pkt 2 k.p.k. postanowił

odmówić wszczęcia śledztwa w sprawie niedopełnienia w bliżej nieustalonym czasie jednak nie wcześniej niż 27 czerwca 2011 roku i nie później niż 13 września 2016 roku w Warszawie przy Al. Solidarności 77 obowiązków i przekroczenia uprawnień przez Rzecznika Praw Obywatelskich oraz pracowników Biura Rzecznika Praw Obywatelskich w Warszawie poprzez brak udzielenia odpowiedzi na zapytania kierowane przez Zbigniewa Kękuś do Rzecznika Praw Obywatelskich, czym działano na szkodę Zbigniewa Kękuś tj. o czyn z art. 231 § 1 k.k.

– na podstawie art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k. – wobec braku znamion czynu zabronionego.

UZASADNIENIE

W dniu 29 września 2016 roku do tut. Prokuratury wpłynęło zawiadomienie Zbigniewa Kękuś o podejrzeniu popełnienia przestępstwa z art. 231 § 1 k.k.

Analiza nadesłanego zawiadomienia Zbigniewa Kękuś prowadzi do wniosku, iż przedmiotowe pismo jest zbiorem kilku odrębnych zawiadomień. W w/w zawiadomieniu cytowane są również treści pism, jakie do w/w skierowało Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich w Warszawie.

Zbigniew Kękuś zawiadamia, iż Rzecznik Praw Obywatelskich w Warszawie w okresie od 27 czerwca 2011 roku do chwili złożenia niniejszego zawiadomienia nie dopełnił swoich obowiązków i przekroczył swoje uprawnienia, albowiem nie udzielił mu odpowiedzi na kierowane przez niego zapytania m.in. o wysokość wynagrodzenia pracownika Biura Rzecznika Praw Obywatelskich w Warszawie, również na pisma w/w z dnia 09 października 2015 roku, 08 stycznia 2016 roku. Jednocześnie z przedmiotowego zawiadomienia wynika, iż był on informowany o czasie rozpoznania kierowanych do Biura Rzecznika Praw Obywatelskich zapytań. Nadto Zawiadamiający wskazał, iż pracownik Biura pozostaje w kontakcie i zapewnia ochronę byłemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich w Warszawie – Andrzejowi Zollowi.

W tym miejscu wskazać należy, iż Zawiadamiający w piśmie, nadesłanym do tut. Prokuratury w dniu października 2016 roku odnosi się wyłącznie do postępowania toczącego się przed Rzecznikiem Praw Obywatelskich, poprzez brak udzielenia odpowiedzi na kierowane przez Zawiadamiającego zapytania. W działaniach tych dopatruje się nadużycia uprawnie i niedopełnienia ciążących na tych organach ustawowo nałożonych obowiązków, co stanowić ma wypełnienie dyspozycji art. 231 § 1 k.k. Nie przytacza jednak na te okoliczności żadnych dowodów, oprócz poczynionych w tym zakresie uwag nieokreślonej treści.

Wnikliwie analizując treść przedmiotowego zawiadomienia, a także załączone doń materiały, już na tym etapie należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie brak jest jakichkolwiek uzasadnionych podstaw dla wszczęcia postępowania karnego. Zawiadamiający w swoim piśmie przedstawia zarzuty kwestionujące jedynie prawidłowość działań podejmowanych przez Rzecznika Praw Obywatelskich w Warszawie, wywodząc z nich przestępną działalność. Teza ta nie znajduje jednak żadnego poparcia w załączonym materiale.

Podkreślić należy, że wszelka wadliwość postępowania przed Rzecznikiem Praw Obywatelskich winna być weryfikowana w trybie przepisów postępowanie to regulujących. Weryfikacja taka nie jest natomiast celem postępowania karnego, a nadesłane materiały nie wskazują na konieczność angażowania organów ścigania na tym etapie.

Mając powyższe na uwadze, należało postanowić jak na wstępie. PROKURATOR PROKURATURY REJONOWEJ Warszawa Śródmieście Północ Katarzyna Szarkowska”

Dowód: Prokuratura Rejonowa Warszawa Śródmieście Północ, sygn. akt PR 3 Ds. 1401.2016.I, postanowienie

prokurator Katarzyny Szarkowskej z dnia 28 października 2016 r. – Załącznik 1

 

W związku z postanowieniem prokurator K. Szarkowskiej z 28.10.2016 r. wskazać należy, że:

  1. ja nie skierowałem do Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód zawiadomienia, na które powołała się prokurator Katarzyna Szarkowska – Załącznik 1: „Katarzyna Szarkowska – prokurator Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście Północ w Warszawie po zapoznaniu się z zawiadomieniem Zbigniewa Kękuś, które do tut. Prokuratury wpłynęło z Prokuratury Rejonowej Kraków – Śródmieście Wschód w Krakowie (…).”
  2. jakkolwiek prokurator Katarzyna Szarkowska powołała się na rzekomo moje pismo z października 2016 r., tj. podała: „W tym miejscu wskazać należy, iż Zawiadamiający w piśmie, nadesłanym do tut. Prokuratury w dniu października 2016 roku (…).”, ja nie skierowałem w październiku 2016 r. żadnego pisma do Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście Północ,
  3. ostatnim pismem, które skierowałem do Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście Północ było w.w. pismo z dnia 12 września 2016 r. /data wpływu 14 września 2016 r./ do prokuratora rejonowego Małgorzaty Gawareckiej.

 

Postanowienie prokurator K. Szarkowskiej z 28.10.2016 r., sygn. akt PR 3 Ds. 1401.2016.I, nie może dotyczyć sprawy, którą ja zgłosiłem w.w. Zawiadomieniem z dnia 12 września 2016 r. ponieważ prokurator Katarzyna Szarkowska:

  1. nie powołała się w postanowieniu z 28.10.2016 r. na moje zawiadomienie z dnia 12.09.2016 r.,
  2. nie podała w postanowieniu z 28.10.2016 r., że dotyczy ono zgłoszonej przeze mnie pismem z dnia 12.09.2016 r. sprawy popełnienia przestępstwa przez dyrektora Zespołu Prawa Rodzinnego Biura Rzecznika Praw Obywatelskich Kamillę Dołowską.

 

W związku z powyższym wnoszę jak na wstępie.

 

Zbigniew Kękuś

 

Załączniki:

  1. Pismo Z. Kękusia z dnia 12 września 2016 r. do prokuratora rejonowego w Warszawie Śródmieściu Północ Małgorzaty Gawareckiej
  2. Potwierdzenie Odbioru poświadczające odbiór przez Prokuraturę Rejonową Warszawa Śródmieście Północ w dniu 14 września 2016 r. przesyłki listowej poleconej nr (00)859007731028053842

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Kraków, dnia 12 września 2016 r.

Zbigniew Kękuś

 

Pani

Małgorzata Gawarecka

Prokurator Rejonowy

Prokuratura Rejonowa Warszawa Śródmieście Północ

ul. Wiślicka 6

02-114 Warszawa

 

Dotyczy:

  1. Zawiadomienie o popełnieniu przez dyrektora Zespołu Prawa Rodzinnego Biura Rzecznika Praw Obywatelskich Kamillę Dołowską:
    1. w okresie od dnia 27 czerwca 2011 r. do dnia 10 sierpnia 2016 r. przestępstwa z art. 231 § 1 i § 2 k.k., tj. niedopełnienia obowiązków określonych w:
      1. art. 208.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej,
      2. art. 1.2 ustawy z dnia 15.07.1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich

i działania na szkodę mojego interesu prywatnego.

    1. przestępstwa jak w pkt. I.1 w celu osiągnięcia korzyści osobistej – według definicji „korzyści osobistej” podanej w art. 115 § 4 k.k. – tj. korzyści dla byłego rzecznika praw obywatelskich Andrzeja Zolla.
  1. Wniosek o przeprowadzenie przez Prokuraturę w związku z zawiadomieniem jak w pkt. I dowodu z zeznań:
    1. posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Pana Jerzego Jachnika – adres: Biuro Poselskie. ul. Cechowa 31, 43-300 Bielsko-Biała,
    2. moich.
  2. Zawiadomienie, że kopia niniejszego pisma zostanie umieszczona w Internecie w tym na stronie www.kekusz.pl.

 

Część I Przepisy prawa

 

  1. Artykuł 208.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej: Rzecznik Praw Obywatelskich stoi na straży wolności i praw człowieka i obywatela określonych w Konstytucji oraz w innych aktach normatywnych”
  2. Artykuł 1.2 ustawy z dnia 15.07.1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich: Rzecznik Praw Obywatelskich, zwany dalej “Rzecznikiem”, stoi na straży wolności i praw człowieka i obywatela określonych w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innych aktach normatywnych, w tym również na straży realizacji zasady równego traktowania.
  3. Artykuł 231 Kodeksu karnego: „§. Funkcjonariusz publiczny, który, przekraczając swoje uprawnienia lub nie dopełniając obowiązków, działa na szkodę interesu publicznego lub prywatnego, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.”
    § 2.
    Jeżeli sprawca dopuszcza się czynu określonego w § 1 w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej, podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10.
  4. Artykuł 115 § 4 k.k.: „Korzyścią majątkową lub osobistą jest korzyść zarówno dla siebie, jak i dla kogo innego.”

 

Część II Uzasadnienie

 

Dyrektor Zespołu Prawa Cywilnego Biura Rzecznika Praw Obywatelskich Kamilla Dołowska niedopełniła przez 5 lat, w okresie od dnia 27 czerwca 2011 r. do dnia 10 sierpnia 2016 r. obowiązków określonych w art. 208.1.Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i w art. 1.2 ustawy z dnia 15.07.1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich.

We wspomnianym wyżej okresie Kamilla Dołowska nie wydała mi będących w posiadaniu Biura Rzecznika Praw Obywatelskich dokumentów poświadczających, że Andrzej Zoll, gdy był Rzecznikiem Praw Obywatelskich przed tym, zanim mnie uczynił przestępcą w sprawie karnej rozpoznawanej przeciwko mnie na podstawie aktu oskarżenia prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r., niedopełnił do dnia 15 lutego 2006 r., gdy zakończył kadencję RPO, konstytucyjnych i ustawowych obowiązków RPO rozpoznania zgłoszonej mu przeze mnie po raz pierwszy pismami z dnia 21 stycznia 2002 r. i 20 kwietnia 2002 r. – a następnie wielokrotnie ponawianej przeze mnie kolejnymi pismami – sprawy pozbawienia przez sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie mojego małoletniego, chorego na choroby okresu dojrzewania, skoliozę, lordozę i garba żebrowego syna, możności korzystania z konstytucyjnych i ustawowych praw dziecka do ochrony zdrowia.

Wydała mi je dopiero w dniu 11 sierpnia 2016 r.

Z powodu odmawiania mi przez dyr. K. Dołowską wydania w.w. dokumentów w okresie od dnia 27.06.2011 r. do dnia 11.08.2016 r. i wydania mi ich dopiero w dniu 11 sierpnia 2016 r., sędzia Sądu Rejonowego w Dębicy Beata Stój przypisała mi niesłusznie orzeczeniem wydanym w dniu 15 marca 2016 r. sprawstwo czynu, który opisała jako – Załącznik 31: „(…) wbliżejnieustalonychdniachwokresieoddnia17grudnia2003r.dodnia 12lipca2004r.,wKrakowie,działającwwykonaniuzgórypowziętegozamiaru,wkrótkichodstępachczasu,zapośrednictwemportaluinternetowego Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca www.zgsopo.webpark.pl, awbliżejnieustalonychdniachwokresieoddnia26października2004r.dodnia5lipca2005r.zapośrednictwemstronypod domenązkekus.w.interia.pl,znieważyłurządRzecznikaPrawObywatelskich, używającwobecpiastującego go Andrzeja Zolla słów obraźliwych, i pomówił go o takie postępowanie iwłaściwości,któremogąponiżyćgowopiniipublicznejinarazićnautratę zaufaniapotrzebnego dlapiastowanego urzędu,

tj.oprzestępstwozart.226§3k.k.iart.212§2k.k.wzw.zart.11§2k.k.wzw.zart.12k.k.

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, postanowienie sędzi

Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r. – Załącznik 31

 

Dyrektor Kamila Dołowska niedopełniła w okresie od dnia 27 czerwca 2011 r. do dnia 10 sierpnia 2016 r. obowiązku wydania mi dokumentów będących w posiadaniu Biura RPO w celu osiągnięcia korzyści osobistej – według definicji „korzyści osobistej” podanej w art. 115 § 4 k.k. – tj. korzyści dla byłego rzecznika praw obywatelskich Andrzeja Zolla.

 

xxx

 

W dniu 18 grudnia 2007 r. sędzia Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasz Kuczma wydał – na podstawie aktu oskarżenia prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r., sygn. akt 1 Ds. 39/06/S /Załącznik 30/- wyrok, którym uznał mnie za winnego popełnienia z art. 226 § 3 k.k. i art. 212 § 2 k.k. przestępstwa, które opisał jako – Załącznik 1: „Sygn. akt II K 451/06 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Rejonowy w Dębicy w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSR Tomasz Kuczma (…) w obecności Prokuratora Rejonowego w Dębicy Jacka Żaka (…) XVII uznaje oskarżonego Zbigniewa Kękusia za winnego tego, że w okresie od stycznia 2003 r. do września 2005 r. – w Krakowie działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, także wspólnie i w porozumieniu z inną osobą – za pośrednictwem portalu internetowego Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca www.zgsopo.webpark.pl, oraz strony internetowej pod domeną www.zkekus.w.interia.plznieważył Urząd Rzecznika Praw Obywatelskich i piastującego ten urząd Andrzeja Zolla używając wobec niego słów obraźliwych i pomówił go o takie postępowanie i właściwości, które mogą poniżyć go w opinii publicznej i narazić na utratę zaufania potrzebnego dla wykonywanej funkcji, tj. przestępstwa z art. 226 § 3 kk i art. 212 § 2 kk w zw. z art.12 kk i za to na podstawie art. 226 § 3 kk w zw. z art. 11 § 3 kk w zw. z art. 12 kk skazuje go na karę grzywny w wymiarze 40 (czterdziestu) stawek dziennych przy określeniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 100(sto) złotych.”

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 451/06 /następnie II K 854/10, II K 451/06/ wyrok sędziego Tomasza Kuczma z dnia 18 grudnia 2007 r. – Załącznik 1

 

Czyn dotyczący konstytucyjnego organu Rzeczypospolitej Polskiej, Rzecznika Praw Obywatelskich w osobie sprawującego ten urząd Andrzeja Zolla został mi przypisany w pkt. XVII aktu oskarżenia prokurator R. Ridan, potem w pkt. XVII wyroku sędziego T. Kuczmy z dnia 18.12.2007 r. /Załącznik 1/, a następnie w pkt. II.17 postanowienia sędzi Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r. – Załącznik 31.

Wspomnianym wyżej wyrokiem z dnia 18 grudnia 2007 r. sędzia Tomasz Kuczma skazał mnie także za popełnienie siedemnastu innych przestępstw w okresie od stycznia 2003 r. do września 2005 r., w Krakowie, za pośrednictwem portalu internetowego Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca www.zgsopo.webpark.pl oraz strony internetowej pod domeną zkekus.w.interia.pl. Każde z 18 przypisanych mi przez prokurator R. Ridan, sędziego T. Kuczmę i sędzię Beatę Stój przestępstw miałem popełnić w związku ze sprawą o rozwód pomiędzy mną i moją żoną rozpoznawaną w okresie od 16 czerwca 1997 r. do 10 kwietnia 2006 r. przez Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny, sygn. akt XI CR 603/04. Zawiadomienie o popełnieniu przeze mnie przestępstw złożył w dniu 2 czerwca 2004 r. w Prokuraturze Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód ówczesny prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie sędzia Włodzimierz Baran.

 

W dniu 15 września 2010 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie wydał wyrok, którym uchylił prawomocny skazujący mnie wyrok sędziego T. Kuczmy z dnia 18 grudnia 2006 r. w zakresie 16 z 18 przypisanych mi czynów, w tym w zakresie w.w. zarzutu z pkt. XVII wyroku, dotyczącego znieważenia i zniesławienia uznanego za konstytucyjny organ Rzeczypospolitej Polskiej Rzecznika Praw Obywatelskich – Załącznik 2: „Sygn. akt II Ko 283/10 Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej Dnia 15 września 2010r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie Wydział II Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Piotr Moskwa, Sędziowie SSO Andrzej Borek (spraw.) SSR del. do SO Marcin Świerk Protokolant /imię i nazwisko Protokolanta – ZKE/po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 15 września 2010r. wniosku obrońcy skazanego Zbigniewa Kękusia o wznowienie postępowania karnego zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 18 grudnia 2007r., sygn. akt II K 451/06 na podstawie art. 540 § 2 i art. 547 § 2 kpk wznawia postępowanie w sprawie II K 451/06 w punktach I, III – XVII wyroku i uchyla w tej części wyrok Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 18 grudnia 2007r., sygn. akt II K 451/06 i w tym zakresie przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w Dębicy do ponownego rozpoznania.

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, wyrok Sądu

Okręgowego w Rzeszowie z dnia 15.09.2010 r., sygn. akt II Ko 283/10 – Załącznik 2

 

Czyn z pkt. XVII wyroku z dnia 18 grudnia 2007 r. sędzia Tomasz Kuczma przypisał mi na podstawie zeznań, które Andrzej Zoll złożył przed nim, a wcześniej, w postępowaniu przygotowawczym, przed prokurator Radosławą Ridan. Przesłuchiwany w dniu 17 lipca 2007 r. przez sędziego T. Kuczmę Andrzej Zoll zeznał – Załącznik 3: Świadek Andrzej Zoll zeznaje: Ja wiem czego dotyczy sprawa. Zetknąłem się z pismami p. Kękusia. Te pisma były kierowane do mnie jako do Rzecznika Praw Obywatelskich w późniejszym okresie. Początkowo na p. Kękusia skarżyła się żona. Później jak do Rzecznika p. Kękuś pisał do mnie skargi na żonę. Ponieważ byłem tutaj w trudnej sytuacji poleciłem, aby wszystkie te pisma były przekazywane do Rady Adwokackiej w Krakowie. Ja zapoznawałem się z pismami, które były do mnie adresowane. Dyrektor mojego biura przesłał do p. Kękusia pismo w którym sugerował, że źle się stało, że pan Kękuś nie poddał się badaniom psychiatrycznym. To był powód, że p. Kękuś zaczął mnie atakować, kierowane były pisma do prezydenta i do innych organów państwa w których p. Kękuś mnie atakował. Była też taka sytuacja, że pan Kękuś przed Biurem Rzecznika rozprowadzał ulotki w których były treści znieważające mnie. Nic więcej w tej sprawie nie mogę powiedzieć.”

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 451/06 /następnie II K 854/10, II K 407/13/ protokół rozprawy głównej w dniu 17 lipca 2007r., zeznania Andrzeja Zolla, karta 3060 – Załącznik 3

 

Andrzej Zoll uznał siebie za pokrzywdzonego – znieważonego – przeze mnie, a na podstawie złożonych przez niego zeznań prokurator R. Ridan w akcie oskarżenia z dnia 12.06.2006 r., a sędzia T. Kuczma w wyroku z dnia 18.12.2007 r. przypisali mi popełnienie przestępstwa z art. 226 § 3 k.k. i z art. 212 § 2 k.k. opisanego przez nich jako „znieważenie i zniesławienie konstytucyjnego organu Rzeczypospolitej Polskiej, Rzecznika Praw Obywatelskich w osobie sprawującego ten urząd Andrzeja Zolla”.Przypisali mi popełnienie przestępstwa jak wyżej, mimo że wtedy, gdy był Rzecznikiem Praw Obywatelskich Andrzej Zoll nie rozpoznał zgłoszonej mu przeze mnie po raz pierwszy pismami z dnia 21 stycznia 2002 r. i 20 kwietnia 2002 r. sprawy pozbawienia przez sędziny Sądu Okręgowego w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny Ewę Hańderek i Agatę Wasilewską-Kawałek oraz sędziów Sądu Apelacyjnego w Krakowie, Jana Kremera, Annę Kowacz-Baun i Marię Kus-Trybek mojego małoletniego, chorego na choroby okresu dojrzewania syna, możności korzystania z konstytucyjnych i ustawowych praw dziecka, w tym do ochrony zdrowia, w tym niżej wymienionych:

 

Władze publiczne są obowiązane do zapewnienia szczególnej opieki zdrowotnej dzieciom (…)”

Artykuł 68.3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

 

Rzeczpospolita Polska zapewnia ochronę praw dziecka. Każdy ma prawo żądać od organów władzy publicznej ochrony dziecka przed przemocą, okrucieństwem, wyzyskiem i demoralizacją.”
Artykuł 72.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

 

We wszystkich działaniach dotyczących dzieci, podejmowanych przez publiczne lub prywatne instytucje opieki społecznej, sądy, władze administracyjne lub ciała ustawodawcze, sprawą nadrzędną będzie najlepsze zabezpieczenie interesów dziecka.”

Artykuł 3.1 ustawy Konwencja o Prawach Dziecka, Dziennik Ustaw z 1991 r. Nr 120, poz. 526

 

Żadna z sędzin, które kolejno rozpoznawały w.w. sprawę o rozwód pomiędzy mną i moją żoną, tj. SSO Ewa Hańderek i SSR del. do SO Agata Wasilewska-Kawałek, nie rozpoznały podczas żadnego z siedmiu posiedzeń zorganizowanych w okresie od 27 marca 2001 r. do 17 grudnia 2001 r. mojego wniosku z pisma z dnia 21 lutego 2001 r. – potem, przez kolejne miesiące wielokrotnie ponawianego – o wyrażenie zgody, żebym mógł zabierać chorego na skoliozę, lordozę i garba żebrowego 13-letniego syna, jeden raz w tygodniu na nakazane dla niego przez lekarza specjalistę rehabilitacji-pediatrę, zajęcia rehabilitacyjne na basenie.

Wniosek jak wyżej zgłosiłem – i ponawiałem – ponieważ żona nie zezwalała mi na zabieranie syna na potrzebne w jego rehabilitacji zajęcia.

Postanowieniem z dnia 19 grudnia 2001 r. sędzia Agata Wasilewska-Kawałek oddaliła mój wniosek. Oddaliła go, mimo że do akt sprawy, którą rozpoznawała złożyłem zaświadczenia lekarskie i wyniki prześwietlenia rtg kręgosłupa syna, poświadczające jego w.w. choroby, tj.:

  1. „Historia Choroby” Wojewódzkiego Ośrodka Rehabilitacyjnego dla Dzieci w Krakowie, w której podano między innymi – Załącznik 4: „18.03.97 Skolioza pierś. Prawoskrętna z prawdopodob. garbu żebr.”

Dowód: „Historia Choroby” Wojewódzkiego Ośrodka Rehabilitacyjnego dla Dzieci w Krakowie, ul.

Sudolska 1 – Załącznik 4

  1. Karta Badania Radiologicznego z dnia 31 stycznia 2001 r., w której podano – Załącznik 5: „Nazwisko i imię /imię dziecka – ZKE/ Kękuś lat 13 Wynik Badania Zdjęcie boczne kręgosłupa lędźwiowego wykazuje pogłębienie fizjologicznej lordozy oraz prawie poziome ustawienie kości krzyżowej.”

Dowód: Lekarska Spółdzielnia Pracy Pracownia Rentgenowska, Kraków, Rynek Główny Karta Badania

Radiologicznego, wynik badania z dnia 31.01.2001r. – Załącznik 5

W pismach procesowych, które składałem do akt w.w. sprawy o rozwód przedstawiałem także opisy skutków skoliozy, gdy nierehabilitowana – SKOLIOZA”«boczne, patologiczne wygięcie kręgosłupa, występujące zawsze z torsją (skręceniem) wzdłuż jego osi długiej. Dewiacje te pociągają za sobą zniekształcenie klatki piersiowej, z upośledzeniem funkcji oddychania i krążenia, a często również zniekształcenie miednicy”. Występuje między 5 i 8 oraz 11 a 14 rokiem życia dziecka, prowadzi do poważnych zniekształceń kręgosłupa i miednicy; może powodować garb żebrowy. Jest odwracalna przez zastosowanie postępowania korygującego».

Sędzia A. Wasilewska-Kawałek oddaliła mój wniosek, mimo że po badaniach – testy, wywiady – dzieci, mojej żony i mnie, biegłe z Rodzinnego Ośrodka Diagnostyczno-Konsultacyjnego przy Sądzie Okręgowym w Krakowie, psycholog Zofia Achalej i pedagog Danuta Kurdziel takie o mnie, jako ojcu, przedstawiły Sądowi opinie oraz rekomendacje co do ustalenia kontaktów synów ze mną:

 

Wnioski: (…) Na podstawie przeprowadzonych badań i analizy zebranego materiału stwierdza się,

że (…) Małoletni Michał i Tomasz wymagają szerokich, nieskrępowanych kontaktów z ojcem

odbywających się zarówno w domu jak i poza miejscem zamieszkania.”

Dowód: Sąd Okręgowy w Krakowie, Wydział XI Cywilny-Rodzinny, sygn. akt XI CR 603/04, Opinia Rodzinnego Ośrodka Diagnostyczno-Konsultacyjnego z 14.06.1999r. – psycholog spec. II stopnia mgr Zofia Achalej, pedagog mgr Danuta Kurdziel, Kierownik RODK w Krakowie mgr Zofia Nowacka-Śpiewła

 

Dzieci powinny mieć jak najszerszy kontakt z ojcem co jest zawarte w opinii (…). Troska o dzieci została zweryfikowana przez badania psychologiczne i dzieci ujawniły, że ojciec jest troskliwy i opiekuńczy i zaangażowany w sprawy dzieci.”

Dowód: Sąd Okręgowy w Krakowie, sygn. akt XI CR 603/04, zeznania biegłej Rodzinnego Ośrodka

Diagnostyczno-Konsultacyjnego w Krakowie, psychologa, mgr Zofii Achalej w 1999r. karty 257, 258

 

Nie widziałyśmy przeciwwskazań do ograniczania kontaktów ojca dziećmi a wręcz przeciwnie

uważałyśmy że kontakty powinny być nieskrępowane i nieograniczone. Skoro nie ma przeciwwskazań

to jest to korzystne dla prawidłowego rozwoju dzieci.

Dowód: Sąd Okręgowy w Krakowie, sygn. akt XI CR 603/04, zeznania biegłej Rodzinnego Ośrodka Diagnostyczno-Konsultacyjnego w Krakowie, pedagoga, mgr Danuty Kurdziel, karta 319

 

Mimo zacytowanych wyżej opinii i rekomendacji Sąd zezwolił mi na spotkania z synami raz na dwa tygodnie w weekendy, tj. od soboty godz. 10:00 do niedzieli godz. 17:00.

Zaskarżyłem w.w. postanowienie sędzi A. Wasilewskiej-Kawałek z dnia 19 grudnia 2001 r. W zażaleniu podałem, że jest sprzeczne z opinią lekarza specjalisty rehabilitacji-pediatry, dyrektora Szpitala Rehabilitacyjnego dla Dzieci.

W dniu 4 marca 2002 r. Sąd Apelacyjny w Krakowie w składzie Jan Kremer (przewodniczący), Anna Kowacz-Braun, Maria Kus-Trybek wydał postanowienie, którym oddalił moje zażalenie. W.w sędziowie podali w uzasadnieniu: „Kwestia uregulowania kontaktów z dziećmi w okresie trwania postępowania o rozwód nie jest celem tegoż postępowania i dopiero jego zakończenie pozwoli na pełną normalizację stosunków w tym zakresie z czego strony powinny sobie zdawać sprawę.

Dziecko miało czekać z rehabilitacją na… zakończenie sprawy o rozwód i „pełną normalizację stosunków w tym zakresie”. Sprawa o rozwód zakończyła się w dniu 10 kwietnia 2006 r. Na rehabilitację było już za późno.

 

Po tym, gdy sędzia A. Wasilewska-Kawałek wydała postanowienie z dnia 19.12.2001 r., pismem z dnia 21 stycznia 2002 r. zawiadomiłem Rzecznika Praw Obywatelskich o pozbawieniu przez nią i przez jej poprzedniczkę w sprawie, sędzię Ewę Hańderek mojego syna możności korzystania z zacytowanych wyżej praw dziecka do ochrony zdrowia. Prosiłem Rzecznika o zapewnienie mojemu synowi możności korzystania z jego praw.

Po tym, gdy sędziowie Sądu Apelacyjnego w Krakowie Jan Kremer, Anna Kowacz-Braun, Maria Kus-Trybek wydali w.w. postanowienie z dnia 04.03.2002 r., skierowałem do Rzecznika Praw Obywatelskich pismo z dnia 20 kwietnia 2002 r., którym zawiadomiłem go, że także ci sędziowie naruszyli zacytowane wyżej prawa mojego syna do ochrony zdrowia. Po raz kolejny prosiłem Rzecznika o wypełnienie jego konstytucyjnych i ustawowych obowiązków wobec mojego syna i zapewnienie mu możności korzystania z jego praw.

Ponieważ od dnia 21 lutego 2001 r., gdy po raz pierwszy złożyłem wniosek do Sądu Okręgowego w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny o wyrażenie przez Sąd zgody na zabieranie przeze mnie dojrzewające fizycznie dziecko na zajęcia rehabilitacyjne upłynął ponad rok, kierowałem kolejne pisma do Rzecznika Praw Obywatelskich.

Od czerwca 2000 roku był nim Andrzej Zoll. W odpowiedzi na kilka pism skierowanych przeze mnie do RPO w okresie od 2002 r. otrzymałem pismo z dnia 20 sierpnia 2002 r. o treści – Załącznik 18: „Warszawa 20 sierpnia 2002r. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich RPO-398574-XI/02/MK Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/Szanowny Panie Z upoważnienia Rzecznika Praw Obywatelskich /prof. Andrzej Zoll – ZKE/ w odpowiedzi na Pana pisma z dn. 21.01.2002r., 20.04.2002r., 29.04.2002r., 03.06.2002r., 19.06.2002r. i 18.07.2002r., opierając się o wyjaśnienia Prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie dotyczące sprawy z Pana udziałem – sygn. I 1 C 1115/97/R /w 2004r. zmienione na XI CR 603/04 – ZKE/ uzyskane w dn. 15.04.2002r., uprzejmie wyjaśniam, że akta sprawy rozwodowej od dn.20.02.2002r. były w dyspozycji Sądu Apelacyjnego w Krakowie, któremu zostały przekazane celem rozpoznania Pana zażalenia. W związku z powyższym Prezes Sądu Okręgowego udzielił oczekiwanych informacji żądanych pismem z dn.06.03.2002r. dopiero w dn. 08.05.2002r. Do pisma zawierającego wyjaśnienia załączył dokumentację dotyczącą tej sprawy.

Uprzejmie informuję, że ani Minister Sprawiedliwości, ani Rzecznik Praw Obywatelskich, czy Prezes Sądu Okręgowego nie są powołani do ścigania sprawców przestępstw. Doniesienia, czy skargi dotyczące zasadności wszczęcia postępowania karnego należy zaadresować do prokuratora właściwego ze względu na miejsce zdarzenia, w opisanej sprawie – do Prokuratora Rejonowego, w okręgu którego jest siedziba RODK.

Uprzejmie wyjaśniam, że zgodnie z art. 173 i następnymi Konstytucji RP sądy są władzą odrębną i niezależną od innych władz a sędziowie w sprawowaniu swojego urzędu podlegają wyłącznie ustawom. Orzecznicza działalność Sądu podlega wyłącznie kontroli judykacyjnej, sprawowanej przez sąd wyższej instancji w trybie postępowania przewidzianym przepisami prawa. Jakakolwiek inna ingerencja w czynności orzecznicze sądu jest niedopuszczalna, albowiem stanowiłaby naruszenie konstytucyjnych gwarancji niezależności sądu i sędziowskiej niezawisłości.

Uprzejmie informuję, że niezależnie od zabezpieczonych kontaktów bezpośrednich z synami konieczne jest utrzymywanie kontaktów pośrednich, tj. telefonicznych. Ubolewać należy, że w postanowieniu zabezpieczającym Pana kontakty bezpośrednie pominięto okres wakacji i świąt. Wszak oczywiste jest, że synowie część wolnego od nauki czasu powinni spędzać z ojcem i krewnymi z ojca strony.

Zgodnie z art. 43 § 1 prawa o ustroju sądów powszechnych sąd może ukarać winnego „ciężkiego naruszenia powagi, spokoju lub porządku czynności sądowych, albo ubliżenia sądowi, innemu organowi państwowemu lub osobom biorącym udział w sprawie”, podobnie – za ubliżenie sądowi w piśmie lub użycie wyrazów obraźliwych.

Uprzejmie informuję, że wnioski o wyłączenie sędziego również mogą skutkować ukaraniem grzywną. Zgodnie bowiem z art. 53 Kpc sąd ukarze zgłaszającego w złej wierze wniosek o wyłącznie sędziego grzywną w wysokości 500 zł.

Pismo z dn. 20.40.2002r. zawierające krytyczne uwagi dotyczące wydanej opinii oraz sposobu przeprowadzenia badań i kompetencji biegłych powinno stanowić uzasadnienie ewentualnego wniosku Pana o dopuszczenie dowodu z opinii innego rodzinnego ośrodka diagnostyczno-konsultacyjnego lub biegłych sądowych z listy Prezesa Sądu Okręgowego.

Generalnie nadmienić należy, że podniesione przez Pana twierdzenia i argumenty w istocie stanowią polemikę z wnioskami złożonymi przez pełnomocnika żony /adw. Wiesława Zoll – ZKE/ Ocena zasadności wniosków, jak i zebranego w sprawie materiału dowodowego – jak również odmowy poddania się przeprowadzenia dowodu – należy do niezawisłego sądu. W tym miejscu ubolewać należy, że cofnął Pan wcześniej wyrażoną zgodę na poddanie się badaniom psychiatrycznym i tym samym uniemożliwił przeprowadzenie dowodu tak istotnego dla tej sprawy.

Zarzuty dotyczące rzekomych uchybień proceduralnych należy podnieść w ewentualnej apelacji od wyroku, zostaną one ocenione przez Sąd II instancji.

W związku z żądaniem zawartym w piśmie z dn. 18.07.2002r. wyjaśniam, że nie strona lub jej pełnomocnik, ale Sąd doręcza stronie przeciwnej lub jej pełnomocnikowi odpisy złożonych pisma procesowych i załączników.Przepisy nie mówią nic o obowiązku doręczenia przez stronę drugiej stronie odpisów pism, zwłaszcza pism, których nie przedstawiła Sądowi, a jedynie na treść których w piśmie się powołuje, nie odnosi się to zwłaszcza do pism autorstwa drugiej strony, czy dokumentów doręczonych stronie wcześniej.

Reasumując, należy wyrazić nadzieję po 17 terminach rozpraw wyznaczonych w tej sprawie, że postępowanie wkrótce się zakończy przed Sądem I instancji i wszelkie zastrzeżenia do postępowania tego Sądu będzie mógł Pan przedstawić Sądowi Apelacyjnemu w ewentualnej apelacji.

Uprzejmie informuję, że Rzecznik Praw Obywatelskich nie oczekuje od Pana dalszej korespondencji w tej sprawie i ewentualne kolejne pisma pozostaną bez odpowiedzi.

Z poważaniem Dyrektor Zespołu Grażyna Rdzanek-Piwowar”

Dowód: Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt RPO-398574-XI/02/MK, pismo Dyrektora Zespołu, Grażyny Rdzanek-Piwowar z dnia 20 sierpnia 2002 r. – Załącznik 18

 

Rzecznik Praw Obywatelskich Andrzej Zoll nie rozpoznał zgłoszonej mu przeze mnie sprawy. Zamiast tego rekomendował mi utrzymywanie z chorym synem kontaktów pośrednich czyli telefonicznych oraz poddanie się badaniom psychiatrycznym, pogroził mi możliwymi do nałożenia na mnie karami i poinformował mnie: „Uprzejmie informuję, że Rzecznik Praw Obywatelskich nie oczekuje od Pana dalszej korespondencji w tej sprawie i ewentualne kolejne pisma pozostaną bez odpowiedzi.”

W tym stanowisku wytrwał Andrzej Zoll do lutego 2006 r., gdy zakończył kadencję RPO.

Następnie obciążył mnie zeznaniami w w.w. sprawie karnej, rozpoznawanej przeciwko mnie od dnia 14 listopada 2006 r. na podstawie aktu oskarżenia prokurator R. Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r.

Ponieważ zanim mnie obciążył zeznaniami w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym przez prokurator R. Ridan, Andrzej Zoll nie rozpoznał do zakończenia w lutym 2006 r. kadencji RPO zgłoszonej przeze mnie Rzecznikowi po raz pierwszy w styczniu 2002 r. sprawy naruszenia przez w.w. sędziów praw mojego małoletniego syna do ochrony zdrowia, a mnie z powodu jego zeznań groziła kara pozbawienia mnie wolności do lat dwóch, pismem z dnia 15 czerwca 2007 r. skierowanym do RPO Janusza Kochanowskiego złożyłem: „Wniosek o rozpoznanie przez Rzecznika Praw Obywatelskich RP, Pana dr Janusza Kochanowskiego zgłoszonej przeze mnie jego poprzednikowi na stanowisku RPO, prof. A. Zoll w 2002r. i nie rozpoznanej przez Rzecznika sprawy obrazy przez sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie konstytucyjnych i ustawowych praw mojego małoletniego chorego dziecka do ochrony zdrowia.

Wniosek, aby wymieniony w p. 2 wniosek rozpoznał osobiście Rzecznik Praw Obywatelskich RP, Pan dr Janusz Kochanowski.

W odpowiedzi otrzymałem pismo z dnia 10 lipca 2007r. o treści – Załącznik 22: „Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, RPO-398574-XI/02/JA, Zespół Prawa Rodzinnego i Ochrony Praw Osób Niepełnosprawnych; Szanowny Panie, Z upoważnienia Rzecznika Praw Obywatelskich, na podstawie art. 11 pkt 4 ustawy o ROPO z dnia 15 lipca 1987r. (t. jedn. Ogłoszony w Dz.U. z 2001r. Nr 14, poz 147 ze zm.) – w odpowiedzi na Pana list z dnia z dnia 15 czerwca 2007r. (data wpływu do BRPO 15.06.2007r.) uprzejmie wyjaśniam, iż brak jest przesłanek do weryfikacji stanowiska Rzecznika wyrażonego w dotychczasowej korespondencji kierowanej do Pana z Biura RPO.

Dowód: Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich RP, sygn. akt: RPO-398574-XI/02/JA, pismo Ireny Kowalskiej, Pełnomocnik Rzecznika ds. Rodziny, p.o. Dyrektora Zespołu z 10 lipca 2007r. – Załącznik 22

 

Ponieważ nigdy nie otrzymałem od Rzecznika Praw Obywatelskich stanowiska w zgłoszonej mu w 2002r. sprawie obrazy konstytucyjnych i ustawowych praw mojego syna, pismem z dnia 27 sierpnia 2007r. złożyłem kolejny wniosek do RPO J. Kochanowskiego: „Wniosek o doręczenie mi przez Rzecznika Praw Obywatelskich RP, Pana Janusza Kochanowskiego odpisu pisma Rzecznika Praw Obywatelskich, w którym ten przedstawił jego stanowisko w zgłoszonej mu przeze mnie w 2002r. sprawie obrazy przez sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie konstytucyjnych i ustawowych praw mojego małoletniego chorego dziecka do ochrony zdrowia.”

Dowód: Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich RP, sygn. akt RPO-398574-IV/02/MN, pismo Z. Kękuś z dnia 27 sierpnia 2007r.

 

W odpowiedzi otrzymałem pismo z dnia 11 września 2007r. Dyrektora Zespołu Prawa Cywilnego i Gospodarki Nieruchomościami z Biura RPO Dariusza Chacińskiego o treści – Załącznik 23: „Warszawa, 11 wrzesień 2007r. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, RPO-398574-IV/02/MN Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/. Szanowny Panie W związku z Pana pismem z dnia 27.08.2007r. zawierającym prośbę o przesłanie kserokopii pisma Rzecznika Praw Obywatelskich, dotyczącego zgłoszonej przez Pana w 2002r. sprawy obrazy przez sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie konstytucyjnych i ustawowych praw pana dziecka do ochrony zdrowia,Rzecznik Praw Obywatelskich załącza kserokopie odpowiedzi z dnia 20.08.2002r.Chciałbym Pana poinformować, iż podtrzymuję moje stanowisko odnośnie odmowy podjęcia niniejszej sprawy, czego powody zostały Panu przedstawione w poprzednich pismach. Ponadto pragnę zwrócić Pana uwagę, iż wszelkie odpisy dokumentów składanych przez Rzecznika Praw Obywatelskich w sprawach sądowych z Pana udziałem, może Pan uzyskać we właściwych sądach. Z poważaniem Dyrektor Zespołu Dariusz Chaciński. Załącznik: Pismo z dnia 20.08.2002r. /Załącznik 18 do niniejszego pisma – ZKE/„

Dowód: Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt RPO-398574-IV/02/MN, pismo Dyrektora Zespołu, Dariusza Chacińskiego z dnia 11 września 2007r. – Załącznik 23

 

D. Chaciński doręczył mi zatem kopię pisma z dnia 20 sierpnia 2002 r. /Załączniki 18/, którym RPO Andrzej Zoll… nie rozpoznał zgłoszonej mu przeze mnie sprawy naruszenia praw mojego syna do ochrony zdrowia.

D. Chaciński pismem z dnia 11 września 2007 r.:

  1. potwierdził że Rzecznik Praw Obywatelskich odmówił podjęcia zgłoszonej przeze mnie sprawy. Podał: „Chciałbym Pana poinformować, iż podtrzymuję moje stanowisko odnośnie odmowy podjęcia niniejszej sprawy, czego powody zostały Panu przedstawione w poprzednich pismach.”
  2. wyjaśnił o jaką sprawę chodzi: „(…) dotyczącego zgłoszonej przez Pana w 2002r. sprawy obrazy przez sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie konstytucyjnych i ustawowych praw pana dziecka do ochrony zdrowia,”

W nawiązaniu do wyjaśnienia D. Chacińskiego: „Chciałbym Pana poinformować, iż podtrzymuję moje stanowisko odnośnie odmowy podjęcia niniejszej sprawy,” wskazać należy, że pismem z dnia 2 października 2003 r.,poinformował mnie zastępca RPO Stanisław Trociuk – Załącznik 6: „Podobnie niedopuszczalna jest forma licznych Pańskich pism kierowanych do Rzecznika. Nie może Pan zatem oczekiwać odpowiedzi na tego typu pisma..

Dowód:Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich RP, akta sprawy RPO-398574-XI/02/MK, pismo zastępcy RPO, S. Trociuka z dnia 2 października 2003 r. – Załącznik 6

 

Wskazać należy, że w piśmie z dnia 20 sierpnia 2002 r. nie skarżył się Rzecznik Praw Obywatelskich na formę moich pism z , jak podał – Załącznik 18: „21.01.2002r., 20.04.2002r., 29.04.2002r., 03.06.2002r., 19.06.2002r. i 18.07.2002r.” , a jednak też nie rozpoznał sprawy, którą mu zgłosiłem.

Podkreślić należy, że wszystkie w.w. pisma zostały sporządzone w sprawie do tej samej sygnatury Biura Rzecznika Praw Obywatelskich: „RPO-398574”.

 

Po tym, gdy sędzia Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasz Kuczma wydał w.w. wyrok z dnia 18 grudnia 2007 r., w tym przypisując mi w pkt. XVII przestępstwo według opisu jak na str. 2 niniejszego pisma podejmowałem liczne starania na rzecz jego wzruszenia.

Pismem z dnia 26 lutego 2010 r. skierowałem wniosek do RPO Janusza Kochanowskiego: „Szanowny Pan Janusz Kochanowski Rzecznik Praw Obywatelskich RP Al. Solidarności 77 00-090 Warszawa Sygn. akt: RPO-398574-XI/02/MK, RPO-398574-IV/02/MN Dotyczy: Zawiadomienie o mym stawiennictwie w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich w dniu 12 marca o godzinie 14:00 w celu odebrania wyjaśnień o wynikach postępowań w zgłoszonej przeze mnie Rzecznikowi Praw Obywatelskich pismami z dnia 21.01.2002r. i 20.04.2002r. sprawie obrazy konstytucyjnych i ustawowych praw mojego małoletniego chorego dziecka do ochrony zdrowia przez sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie SSO Ewę Hańderek i SSR del. do SO Agatę Wasilewską-Kawałek, sędziów Sądu Apelacyjnego w Krakowie SSA Jana Kremer, SSA Annę Kowacz-Braun i SSA Marię Kuś-Trybek.

W odpowiedzi otrzymałem pismo z dnia 7 kwietnia 2010r. radcy w Zespole Prawa Cywilnego i Gospodarki Nieruchomościami Biura RPO Moniki Nowak, którym ta poinformowała mnie – Załącznik 7: „Warszawa, 07.04.2010r. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich RPO-398574/IV/02/MN /adres – ZKE/ Zespół Prawa Cywilnego i Gospodarki Nieruchomościami Szanowny Panie W związku z Pana wizytą z dnia 12.03.2010r., dotyczącą pisma z dnia 26.02.2010r., z przykrością informuję, iż Rzecznik odmawia podjęcia postulowanych przez Pana działań. Stanowisko Rzecznika było Panu wielokrotnie przedstawiane w dotychczasowej korespondencji.

Pragnę podkreślić, iż w wyniku zbadania Pana sprawy nie stwierdzono naruszenia konstytucyjnych wolności i praw człowieka i obywatela przez organ władzy publicznej.

W celu ponownego zapoznania się z uzasadnieniem stanowiska odsyłam Pana do wcześniejszych odpowiedzi. W konkluzji chciałabym podnieść, iż Rzecznik odmawia podjęcia danej sprawy zgodnie z art. 11 pkt 4 ustawy z dnia 15.07.1987r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich (Dz. U z 2001r., Nr 124, poz. 147) uznając ją za wyjaśnioną. Dalsza Pana korespondencja oraz wizyty w BRPO nie przyczynią się do zmiany stanowiska Rzecznika w niniejszej sprawie, dlatego też będą bezcelowe. Z poważaniem mgr Monika Nowak Radca”

Dowód: Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt: RPO 398574-IV/02/MN, pismo Radcy w Zespole Prawa

Cywilnego i Gospodarki Moniki Nowak z dnia 7 kwietnia 2010 r. – Załącznik 7

 

Sygnatura akt podana przez radcę M. Nowak – „RPO-398574” – ta sama, którą RPO podał w piśmie z dnia 20 sierpnia 2002 r. Grażyny Rdzanek-Piwowar /Załącznik 18/, a także podana przez dyrektora Zespołu Prawa Cywilnego i Gospodarki Nieruchomościami Dariusza Chacińskiego w piśmie z dnia 11 września 2007 r. /Załącznik 23/ jest dowodem, że pismo radcy Moniki Nowak dotyczy sprawy zgłoszonej przeze mnie RPO A. Zollowi w 2002 roku.

Ponieważ:

  1. radca M. Nowak podała w piśmie z dnia 7 kwietnia 2010 r., że – Załącznik 7: „Pragnę podkreślić, iż w wyniku zbadania Pana sprawy nie stwierdzono naruszenia konstytucyjnych wolności i praw człowieka i obywatela przez organ władzy publicznej.”,
  2. dyrektor D. Chaciński poinformował mnie pismem sporządzonym trzy lata wcześniej, tj. w dniu 11 września 2007 r. – Załącznik 23: „W związku z Pana pismem z dnia 27.08.2007r. zawierającym prośbę o przesłanie kserokopii pisma Rzecznika Praw Obywatelskich, dotyczącego zgłoszonej przez Pana w 2002r. sprawy obrazy przez sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie konstytucyjnych i ustawowych praw pana dziecka do ochrony zdrowia, Rzecznik Praw Obywatelskich załącza kserokopie odpowiedzi z dnia 20.08.2002r. Chciałbym Pana poinformować, iż podtrzymuję moje stanowisko odnośnie odmowy podjęcia niniejszej sprawy, czego powody zostały Panu przedstawione w poprzednich pismach.,
  3. w dniu 15 września 2010 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie wydał w.w. wyrok wznowieniowy i na jego podstawie Sąd Rejonowy w Dębicy – sędzia Beata Stój – ścigał mnie po raz drugi za czyn z pkt. XVII aktu oskarżenia prokurator R. Ridan z 12.06.2006 r.,

pismem z dnia 27 czerwca 2011 r. skierowanym do rzecznika praw obywatelskich Ireny Lipowicz złożyłem – Załącznik 8: „Pani Irena Lipowicz Rzecznik Praw Obywatelskich Al. Solidarności 77 00-090 Warszawa Sygn. akt: RPO 398574-IV/02/MN Dotyczy:

  1. Wniosek o sporządzenie i doręczenie mi – w terminie miesiąca od daty złożenia przeze mnie niniejszego pisma – wyjaśnienia, który z pracowników Biura Rzecznika Praw Obywatelskich /wnoszę o podanie imienia i nazwiska oraz stanowisko, jakie zajmuje/ i kiedy /wnoszę o podanie daty/ zbadał zgłoszoną przeze mnie RPO Andrzejowi Zollowi pismem z dnia 20 kwietnia 2002 roku i zarejestrowaną do sygn. akt RPO 398574-IV/02/MK sprawę obrazy konstytucyjnych i ustawowych praw mojego małoletniego chorego dziecka do ochrony zdrowia przez sędziny Sądu Okręgowego w Krakowie /SSO Ewa Hańderek, SSR A. Wasilewska-Kawałek/ i sędziów Sądu Apelacyjnego w Krakowie /SSA Jan Kremer, SSA Anna Kowacz-Braun, SSA Maria Kuś Trybek/ oraz stwierdził, że – jak mnie poinformowała pismem z dnia 07.04.2010 Radca w Zespole Prawa Cywilnego i Gospodarki Nieruchomościami Biura RPO mgr Monika Nowak: „Pragnę podkreślić, iż w wyniku zbadania Pana sprawy nie stwierdzono naruszenia konstytucyjnych wolności i praw człowieka i obywatela przez organ władzy publicznej
  2. Wniosek o sporządzenie i doręczenie mi wyjaśnienia, czy urzędnik Biura RPO, który badał zgłoszoną przeze mnie RPO Andrzejowi Zollowi pismem z dnia 20 kwietnia 2002 roku i zarejestrowaną przez Biuro RPO do sygnatury akt RPO 398574-IV/02/MK sprawę obrazy konstytucyjnych i ustawowych praw mojego małoletniego chorego dziecka do ochrony zdrowia przez sędziny Sądu Okręgowego w Krakowie /SSO Ewa Hańderek, SSR A. Wasilewska-Kawałek/ i sędziów Sądu Apelacyjnego w Krakowie/SSA Jan Kremer, SSA Anna Kowacz—Braun, SSA Maria Kuś Trybek/ i nie stwierdził „naruszenia konstytucyjnych wolności i praw człowieka i obywatela przez organ władzy publicznej”, badał także zgłoszoną przeze mnie RPO A. Zollowi w 2002 roku sprawę naruszenia przez w.w. sędziów art. 3.1 Ustawy Konwencja o Prawach Dziecka /patrz: s. 2 niniejszego pisma/ oraz, a jeśli tak, jakie zajął w tej sprawie stanowisko.
  3. Wniosek – na podstawie art. 51.3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej – o doręczenie mi odpisu dokumentu, w którym Rzecznik Praw Obywatelskich przedstawił uzasadnienie dla stanowiska, że w zgłoszonej przeze mnie RPO Andrzejowi Zollowi w 2002 roku i zarejestrowanej przez Biuro RPO do sygnatury akt RPO 398574-IV/02/MK sprawie obrazy konstytucyjnych i ustawowych praw mojego małoletniego chorego dziecka do ochrony zdrowia przez sędziny Sądu Okręgowego w Krakowie /SSO Ewa Hańderek, SSR A. Wasilewska-Kawałek/ i sędziów Sądu Apelacyjnego w Krakowie/SSA Jan Kremer, SSA Anna Kowacz—Braun, SSA Maria Kuś Trybek/ „nie stwierdzono naruszenia konstytucyjnych wolności i praw człowieka i obywatela przez organ władzy publicznej”, jak mnie poinformowała w piśmie do mnie z dnia 07.04.2010 mgr Monika Nowak Radca w Zespole Prawa Cywilnego i Gospodarki Nieruchomościami Biura RPO.
  4. Wniosek o sporządzenie i doręczenie mi wyjaśnienia, że Rzecznik Praw Obywatelskich nie rozpoznał sprawy, jak w. p. 1, jeśli w aktach sprawy RPO 398574-IV/02/MN brak dowodów poświadczających jej rozpoznanie.

Dowód: Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt RPO 398574-IV/02/MN, pismo Z. Kękusia z dnia 27

czerwca 2011 r. do RPO Ireny Lipowicz – Załącznik 8

 

Pismo jak wyżej złożyłem w dniu 27 czerwca 2011 r., przed spotkaniem, które odbyło się tego dnia w Biurze RPO, zorganizowanym przez rzecznik Irenę Lipowicz i prezesa Stowarzyszenia „Przeciw Bezprawiu”, obecnie posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Adresata kopii niniejszego pisma Jerzego Jachnika.

W spotkaniu uczestniczyli ze strony Stowarzyszenia „Przeciw Bezprawiu”, prezes Jerzy Jachnik, kilkanaścioro członków Stowarzyszenia oraz redaktor Marek Podlecki. Ze strony Biura RPO uczestnikami byli rzecznik Irena Lipowicz oraz dyrektorzy Zespołów Biura RPO, w tym dyrektor Zespołu Prawa Cywilnego Kamilla Dołowska.

Ja także byłem – zaproszony przez prezesa Jerzego Jachnika – uczestnikiem tego spotkania.

Po tym, gdy przedstawiono Kamillę Dołowską jako dyrektora Zespołu Prawa Cywilnego Biura RPO poinformowałem ją osobiście – w obecności w.w. uczestników spotkania oprócz RPO Ireny Lipowicz, która wcześniej je opuściła – o złożonym przeze mnie przed spotkaniem piśmie, o tym, jakie wnioski nim złożyłem i dlaczego.

Poprosiłem dyr. Kamillę Dołowską o sporządzenie i doręczenie mi odpowiedzi na wnioski z pisma z 27.06.2011 r.

K. Dołowska zobowiązała się – w obecności uczestników spotkania – do sporządzenia i doręczenia mi odpowiedzi na nie. Na jej prośbę podyktowałem jej sygnaturę akt sprawy.

Ponieważ dyr. K. Dołowska nie dotrzymywała złożonej mi obietnicy, a mnie wciąż ścigał Sąd Rejonowy w Dębicy za w.w. czyn popełniony na szkodę RPO, kierowałem kolejne pisma do Rzecznika Praw Obywatelskich – z dnia 3 listopada 2011 r., 13 lutego 2012 r. i 2 marca 2012 r. – ponawiając w nich wnioski, jak w piśmie z dnia 27 czerwca 2011 r.

Nie otrzymałem odpowiedzi.

Kolejne pismo skierowałem do RPO z datą 8 października 2015 r. /data wpływu 9 października 2015 r. Złożyłem nim – Załącznik 9: „Pan Adam Bodnar Rzecznik Praw Obywatelskich Al. Solidarności 77 00-090 Warszawa Dotyczy:

  1. Zawiadomienie o realizowaniu wobec mnie i moich dzieci przez niektórych funkcjonariuszy publicznych, w tym sędzię Sądu Rejonowego w Dębicy Beatę Stój działań wypełniających definicję ludobójstwa zamieszczoną w Konwencji ONZ z dnia 9 grudnia 1948 r. w sprawie Zapobiegania i Karania Zbrodni Ludobójstwa.
  2. Wniosek – na podstawie art. 12.1 i art. 1.4 ustawy z dnia 15.07.1987 r. o RPO – o:
    1. wydanie mi w dniu 22 października 2015 r. w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich kserokopii dokumentów poświadczających, że prof. Andrzej Zoll gdy był Rzecznikiem Praw Obywatelskich Rzeczypospolitej Polskiej, zanim obciążył mnie zeznaniami uczynił mnie przestępcą, rozpoznał zgłoszoną mu przeze mnie pismami z dnia 21 stycznia 2002 r. i 20 kwietnia 2002 r., a następnie, do końca sprawowania przez niego kadencji RPO, wielokrotnie ponawianą przeze mnie kolejnymi pismami sprawę pozbawienia przez sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie – SSO Ewa Hańderek, SSR del. Agata Wasilewska-Kawałek, SSA Jan Kremer, SSA Anna Kowacz-Braun, SSA Maria Kus –Trybek – mojego wtedy małoletniego, chorego na choroby okresu dojrzewania, skoliozę, lordozę i garba żebrowego syna Michała Kękuś możności korzystania z konstytucyjnych i ustawowych praw do ochrony zdrowia, lub
    2. wydanie mi w dniu 22 października 2015 r. w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich oświadczenia, że w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich brak dokumentów, jak w pkt. II. 1.

(…) VI. Zawiadomienie, że po odpowiedź na wnioski, jak w pkt. II, III, IV stawię się osobiście w Biurze Rzecznika

Praw Obywatelskich w dniu 22 października 2015 r. o godz. 12:00.”

Dowód: Pismo Z. Kękusia z dnia 8 października 2015 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara –

Załącznik 9

 

W uzasadnieniu do wniosku jak w pkt. II zaprezentowałem przedstawione wyżej fakty. Załączyłem do niego między innymi kserokopie wspomnianych wyżej dokumentów, tj.:

  1. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10 /, wyrok sędziego Tomasza Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r. – Załącznik 1,
  2. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/, wyrok Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 15.09.2010 r. – Załącznik 2,
  3. „Historia Choroby” Wojewódzkiego Ośrodka Rehabilitacyjnego dla Dzieci w Krakowie – Załącznik 4,
  4. Lekarska Spółdzielnia Pracy Pracownia Rentgenowska w Krakowie, Karta Badania Radiologicznego, wynik badania z dnia 31.01.2001 r. – Załącznik 5,
  5. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt RPO-398574-XI/02/MK, pismo Dyrektora Zespołu, Grażyny Rdzanek-Piwowar z dnia 20 sierpnia 2002 r. – Załącznik 18,
  6. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt RPO-398574-IV/02/MN, pismo Dyrektora Zespołu, Dariusza Chacińskiego z dnia 11 września 2007r. – Załącznik 23,
  7. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt: RPO 398574-IV/02/MN, pismo Radcy w Zespole Prawa Cywilnego i Gospodarki Moniki Nowak z dnia 7 kwietnia 2010 r. – Załącznik 7,
  8. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt RPO 398574-IV/02/MN, pismo Z. Kękusia z dnia 27 czerwca 2011 r. do RPO Ireny Lipowicz – Załącznik 8,

 

Pismo z dnia 8 października 2015 r. wpłynęło do Biura RPO w dniu 9 października 2015 r.

Nie mogłem stawić się w Biurze RPO w dniu 22 października 2015 r. , jak zapowiedziałem w piśmie z dnia 08.10.2015 r.

Stawiłem się natomiast w dniu 18 stycznia 2016 r. Moje stawiennictwo w dniu 18.01.2016 r. zapowiedziałem pismem z dnia 8 stycznia 2016 r., którym złożyłem – Załącznik 10: „Pan Adam Bodnar Rzecznik Praw Obywatelskich Al. Solidarności 77 00-090 Warszawa Dotyczy: I. Zawiadomienie o moim stawiennictwie w dniu 18 stycznia 2016 r., o godz. 13:00 w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich celem odbioru:

  1. odpowiedzi na wniosek, jak w pkt. II mojego pisma z dnia 9 października 2015 r. do Rzecznika Praw Obywatelskich.”

Dowód: Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, pismo Z. Kękusia z dnia 8 stycznia 2016 r. do rzecznika praw

obywatelskich Adama Bodnara – Załącznik 10

 

Pismo z dnia 8 stycznia 2016 r. wysłałem przesyłką listową poleconą nr (00)759007734050782752 – Załącznik 8.

Wpłynęło ono do Biura RPO w dniu 11 stycznia 2016 r. czego dowodem data umieszczona przez pracownicę Biura RPO Agnieszkę Jakubik na Potwierdzeniu Odbioru przesyłki listowej poleconej nr (00)759007734050782752 – Załącznik 11:

Dowód: Potwierdzenie Odbioru przez Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich w dniu 11 stycznia 2016 r. przesyłki

listowej poleconej nr (00)759007734050782752 – Załącznik 11

 

Do pisma z dnia 8 stycznia 2016 r. załączyłem – jako Załącznik 1 – pismo z dnia 8 października 2015 r.

W dniu 18 stycznia 2016 r. stawiłem się – w towarzystwie Prezesa Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca Krzysztofa Łapaja i redaktora Rafała Gawrońskiego – w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich. Spotkała się z nami główny specjalista Mariola Bielawska-Górna. Poinformowała nas, że nie zna sprawy, zgłaszanej przeze mnie Rzecznikowi Praw Obywatelskich w.w. pismami z dnia 8 października 2016 r. i 8 stycznia 2016 r. Sporządziła „Protokół z Przyjęcia Interesanta” – w którym podała – Załącznik 12: „Warszawa, dnia 18 stycznia 2016 r. Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich Wpłynęło dnia 18.01.2016 r. Protokół z Przyjęcia Interesanta W dniu 18 stycznia stawił się Zbigniew Kękiuś w obecności Prezesa Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca Krzysztofa Łapaja i redaktora Rafała Gawrońskiego prosząc o wydanie odpowiedzi na wnioski skierowane pismem z dnia 9 października 2015 roku, a następnie ponowione pismem z dnia 8 stycznia 2016 roku.

Zbigniew Kękuś wnosi o sporządzenie i udzielenie przez RPO odpowiedzi bez zbędnej zwłoki na dwa z pośród wniosków skierowanych wyżej wymienionymi pismami z dnia 9 października 2015 i 8 stycznia 2016 roku. Wnioski te Zbigniew Kękuś ponowił pismem złożonym osobiście w BRPO w dniu 18 stycznia 2016 roku.

Poinformowany przez Panią Mariolę Bielawską-Górną w dniu 18 stycznia podczas spotkania w BRPO, że okres rozpoznawania spraw przez Rzecznika sięga nawet roku, przyjmując tę informację ze zrozumieniem Zbigniew Kękuś wnosi o sporządzenie i udzielenie przez RPO odpowiedzi na wszystkie wnioski z pisma z dnia 9 października 2015 roku, natomiast z uwagi na znaczenie dla niego prosi o rozpoznanie wniosków ponowionych pismem z dnia 18 stycznia, bez zbędnej zwłoki, w terminie nieprzekraczającym 30 dni, co oznaczać będzie, że sprawy zgłoszone przez Zbigniewa Kękusia po raz pierwszy pismem z 9 października 2015 roku zostaną rozpoznane po ponad 4 miesiącach.
Protokół sporządziła Główny Specjalista Mariola Bielawska”
Dowód: Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, „Protokół z Przyjęcia Interesanta” z dnia 18 stycznia 2016 r.

sporządzony przez głównego specjalistę Mariolę Bielawską-Górną – Załącznik 12

 

Pismem z dnia 5 sierpnia 2016 r. skierowanym do RPO A. Bodnara zapowiedziałem po raz kolejny moje stawiennictwo w Biurze RPO, w dniu 11 sierpnia 2016 r., celem odbioru dokumentów, jak w pkt. II pisma z dnia 8 października 2015 r. – Załącznik 13: „Pan Adam Bodnar Rzecznik Praw Obywatelskich Al. Solidarności 77 00-090 Warszawa Sygn. akt: IV.510.63.2015 /uprzednio: IV RPO 398574/ Dotyczy:

  1. Zawiadomienie o moim stawiennictwie w dniu 11 sierpnia 2016 r. po odpowiedź na mój wniosek z pisma z dnia 8 października 2015 r. /Załącznik 1/ do adresata niniejszego pisma: „(…) II. Wniosek – na podstawie art. 12.1 i art. 1.4 ustawy z dnia 15.07.1987 r. o RPO – o:
    1. wydanie mi w dniu 22 października 2015 r. w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich kserokopii dokumentów poświadczających, że prof. Andrzej Zoll gdy był Rzecznikiem Praw Obywatelskich Rzeczypospolitej Polskiej, zanim obciążył mnie zeznaniami uczynił mnie przestępcą, rozpoznał zgłoszoną mu przeze mnie pismami z dnia 21 stycznia 2002 r. i 20 kwietnia 2002 r., a następnie, do końca sprawowania przez niego kadencji RPO, wielokrotnie ponawianą przeze mnie kolejnymi pismami sprawę pozbawienia przez sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie – SSO Ewa Hańderek, SSR del. Agata Wasilewska-Kawałek, SSA Jan Kremer, SSA Anna Kowacz-Braun, SSA Maria Kus –Trybek – mojego wtedy małoletniego, chorego na choroby okresu dojrzewania, skoliozę, lordozę i garba żebrowego syna Michała Kękuś możności korzystania z konstytucyjnych i ustawowych praw do ochrony zdrowia, lub
    2. wydanie mi w dniu 22 października 2015 r. w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich oświadczenia, że w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich brak dokumentów, jak w pkt. II. 1.”

ponawiany:

    1. pismami z dnia 8 stycznia 2016 r. /Załącznik 3/, 18 stycznia 2016 r. /Załącznik 4/, 2 maja 2016 r. /Załącznik 5/, 25 maja 2016 r. /Załącznik 6/,
    2. podczas mojego spotkania w dniu 18 stycznia 2016 r. w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich z głównym specjalistą Mariolą Bielawską – Załącznik 7.”
  1. Zawiadomienie, że w przypadku odmowy w dniu 11 sierpnia 2016 r. przez Rzecznika wydania mi dokumentów, jak w moim piśmie z dnia 8 października 2015 r.:
    1. rozpocznę w dniu 11 sierpnia 2016 r. prowadzone całodobowo przed Biurem RPO oczekiwanie na ich wydanie mi,
    2. w dniu 16 sierpnia 2016 r. połączę oczekiwanie z prowadzonym protestem głodowym – nie będę jadł, będę pił wodę i soki,
    3. po dniu 16 sierpnia 2016 r. o kolejnych z mojej strony działaniach w oczekiwaniu przed Biurem RPO na wydanie mi dokumentów będę informował Rzecznika odrębnymi pismami.”

Dowód: Pismo Z. Kękusia z dnia 5 sierpnia 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara – Załącznik

13

Zgodnie z zapowiedzią z pisma z dnia 05.08.2016 r. stawiłem się – w obecności prezesa Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca Krzysztofa Łapaja – w dniu 11 sierpnia 2016 r. w Biurze RPO w Warszawie. Spotkała się z nami główny specjalista Katarzyna Dyrska, która sporządziła „Notatkę z przyjęcia interesanta”, w której podała – Załącznik 14: „IV.510.63.2015 Notatka z przyjęcia interesanta „do protokołu” data przyjęcia: 11.08.2016, imię i nazwisko interesanta: Zbigniew Kękuś, Krzysztof Łapaj – Prezes Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca adres /adres – ZKE/ Przedmiot Sprawy: W dniu 11.08.2016 r. stawił się Zbigniew Kękuś w obecności Prezesa Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw ojca Krzysztofa Łapaja.

W związku z uprzednią zapowiedzią Zbigniewa Kękusia o jego stawiennictwie w dniu, wręczono mu plik pism, j.w.w kopie pisma z dnia 9.05.2016 r. z potwierdzeniem odbioru z dn. 11.08.2016 (zał. 1)” Protokół sporządziła mgr Katarzyna Dyrska Główny Specjalista”
Dowód: Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt IV 510.63.2015, „Notatka z przyjęcia interesanta” w

dniu 11 sierpnia 2016 r. sporządzona przez głównego specjalistę Katarzynę Dyrską – Załącznik 14

 

Główny specjalista K. Dyrska wręczyła mi pismo z dnia 9 maja 2016 r. głównego specjalisty Michała Kubalskiego. Podano w nim – Załącznik 15: „Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich Zespół Prawa Cywilnego IV.510.63.2015.MK Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ Szanowny Panie! Z upoważnienia Rzecznika Praw Obywatelskich, w odpowiedzi na Pana wniosek o wydanie kserokopii dokumentów poświadczających, że Rzecznik Praw Obywatelskich, którym w latach 2000-2006 był profesor Andrzej Zoll, rozpoznał zgłaszaną przez Pana pismami z 21 stycznia 2002 r. i 20 kwietnia 2002 r. sprawę, przekazuję plik kserokopii żądanych dokumentów, czyli pism Rzecznika z lat 2002-2010.

Jednocześnie uprzejmie informuję, że wskazane kserokopie były przygotowane do wydania ich Panu podczas wizyty w Biurze RPO, którą w piśmie z 8 października 2015 r. zapowiadał Pan na 22 października 2015 r.Niestety, w tym dniu nie pojawił się Pan w Biurze. Zał. plik Z poważaniem Michał Kubalski Główny Specjalista”
Dowód: Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt IV.510.63.2015.MK, pismo głównego specjalisty Michała

Kubalskiego z dnia 9 maja 2016 r. – Załącznik 15

 

Ponieważ główny specjalista Michał Kubalski nie podał dat sporządzenia ani autorów pism, których kserokopie załączył do pisma do mnie z dnia 9 maja 2016 r. – podał: „Zał. plik” /Załącznik 15/ – na należącym do Biura RPO egzemplarzu tego pisma wręczonym mi w dniu 11 sierpnia 2016 r. i oznaczonym przez głównego specjalistę Katarzynę Dyrską jako „Zał. 1” do „Notatki z przyjęcia interesanta” /Załącznik 14/, napisałem daty sporządzenia tych pism oraz imiona i nazwiska pracowników Biura RPO, którzy je sporządzili. Są to – Załącznik 16:

Dowód: Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt IV 510.63.2015, Załącznik 1 do „Notatki z przyjęcia

interesanta” w dniu 11 sierpnia 2016 r. /Załącznik 14/ – Załącznik 16

 

Rzecznik Praw Obywatelskich rozpoznawał do sygn. akt „398574/2002” sprawę naruszenia przez sędziny Sądu Okręgowego w Krakowie Ewę Hańderek i Agatę Wasilewską-Kawałek oraz sędziów Sądu Apelacyjnego w Krakowie, Jana Kremera, Annę Kowacz-Braun i Marię Kus-Trybek konstytucyjnych i ustawowych praw mojego małoletniego syna do ochrony zdrowia, którą po raz pierwszy zgłosiłem RPO Andrzejowi Zollowi pismami z dnia 21 stycznia 2002 r. i 20 kwietnia 2002 r.

W załączeniu przesyłam wszystkie pisma wydane mi w dniu 11 sierpnia 2016 r. w Biurze RPO przy piśmie głównego specjalisty Michała Kubalskiego z dnia 09.05.2016 r. /Załącznik 15/, zgodnie z wykazem sporządzonym przeze mnie na należącym do Biura RPO egzemplarzu tego pisma – Załącznik 16 – wręczonym mi w dniu 11 sierpnia 2016 r. i oznaczonym przez głównego specjalistę Katarzynę Dyrską jako „Zał. 1” do „Notatki z przyjęcia interesanta”. Są to:

  1. pismo z dnia 6 marca 2002 r., Grażyny Rdzanek-Piwowar, sygn. akt RPO/398574/2002/XI/MK – Załącznik 17,
  2. pismo z dnia 20 sierpnia 2002 r. Grażyny Rdzanek-Piwowar, sygn. akt RPO/398574/2002/XI/MK – Załącznik 18,
  3. pismo z dnia 15 września 2005 r. Grażyny Rdzanek-Piwowar, sygn. akt RPO/398574/2002/XI/MSR – Załącznik 19,
  4. pismo z dnia 26 października 2002 r. Grażyny Rdzanek-Piwowar, sygn. akt RPO/398574/2002/XI/ – Załącznik 20,
  5. pismo z dnia 7 września 2006 r. Ireny Kowalskiej, sygn. akt RPO/398574/2002/XI/02/JA – Załącznik 21,
  6. pismo z dnia 10 lipca 2007 r. Ireny Kowalskiej, sygn. akt RPO/398574/2002/XI/02/JA – Załącznik 22,
  7. pismo z dnia 11 września 2007 r. Dariusza Chacińskiego, sygn. akt RPO/398574/2002/IV/02/MN – Załącznik 23,
  8. pismo z dnia 9 października 2007 r. Dariusza Chacińskiego, sygn. akt RPO/398574/2002/IV/02/MN – Załącznik 24,
  9. pismo z dnia 6 listopada 2007 r. Dariusza Chacińskiego, sygn. akt RPO/398574/2002/IV/02/MN – Załącznik 25,
  10. pismo z dnia 28 listopada 2007 r. Dariusza Chacińskiego, sygn. akt RPO/398574/2002/IV/02/MN – Załącznik 26,
  11. pismo z dnia 14 grudnia 2007 r. Moniki Nowak, sygn. akt RPO/398574/2002/IV/02/MN – Załącznik 27,
  12. pismo z dnia 17 września 2008 r. Moniki Nowak, sygn. akt RPO/398574/2002/IV/02/MN – Załącznik 28,
  13. pismo z dnia 7 kwietnia 2010 r. Moniki Nowak, sygn. akt RPO/398574/2002/IV/02/MN – Załącznik 29.

 

Wskazać należy, że Andrzej Zoll był Rzecznikiem Praw Obywatelskich w okresie od 30 czerwca 2000 r. do 15 lutego 2006 r.

Z tego okresu pochodzą 4 spośród 13 pism wręczonych mi w Biurze RPO w dniu 11 sierpnia 2016 r. – Załączniki 17 do 20. Są to:

  1. pismo z dnia 6 marca 2002 r. dyrektora zespołu Biura RPO Grażyny Rdzanek-Piwowar do prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie zawierające wniosek o udzielenie informacji o toku postępowania w sprawie o rozwód do sygn. akt I 1C 1115/97/R /następnie XI CR 603/04/ – Załącznik 17,
  2. pismo do mnie z dnia 20 sierpnia 2002 r. dyrektora zespołu Biura RPO Grażyny Rdzanek-Piwowar, zacytowane przeze mnie w całości na str. 4-5 niniejszego pisma – Załącznik 18,
  3. pismo do mnie z dnia 15 września 2005 r. dyrektora zespołu Biura RPO Grażyny Rdzanek-Piwowar w sprawie kary grzywny nałożonej na mnie przez sędzię Sądu Okręgowego Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny Teresę Dyrgę postanowieniem z dnia 11 października 2004 r. – Załącznik 19,
  4. pismo do mnie z dnia 26 października 2005 r. dyrektora zespołu Biura RPO Grażyny Rdzanek-Piwowar w sprawie nadzoru nad organem, któremu złożył zawiadomienie o przestępstwie – Załącznik 20.

 

Andrzej Zoll będąc Rzecznikiem Praw Obywatelskich nie rozpoznał do dnia 15 lutego 2006 r. zgłoszonej mu przeze mnie po raz pierwszy pismami z dnia 21 stycznia 2002 r. i 20 kwietnia 2002 r. sprawy pozbawienia mojego małoletniego chorego na choroby okresu dojrzewania, skoliozę, lordozę i garba żebrowego syna możności korzystania z konstytucyjnych i ustawowych praw do ochrony zdrowia.

Ja zgłosiłem rzecznikowi praw obywatelskich Andrzejowi Zollowi po raz pierwszy pismami z dnia 21 stycznia 2002 r. i 20 kwietnia 2002 r. sprawę pozbawienia przez tych sędziów mojego syna możności korzystania z konstytucyjnych i ustawowych praw dziecka do ochrony zdrowia. Poświadczyli to:

  1. dyrektor Zespołu Prawa Rodzinnego Biura RPO Grażyna Rdzanek-Piwowar w piśmie do mnie z dnia 20 sierpnia 2002 r. – Załącznik 18: „Z upoważnienia Rzecznika Praw Obywatelskich /prof. Andrzej Zoll – ZKE/ w odpowiedzi na Pana pisma z dn. 21.01.2002r., 20.04.2002r., 29.04.2002r., 03.06.2002r., 19.06.2002r. i 18.07.2002r., (…).”
  2. dyrektor Zespołu Prawa Cywilnego i Gospodarki Nieruchomościami Biura RPO Dariusz Chaciński w piśmie z dnia 11 września 2007 r. – Załącznik 23: Szanowny Panie W związku z Pana pismem z dnia 27.08.2007r. zawierającym prośbę o przesłanie kserokopii pisma Rzecznika Praw Obywatelskich, dotyczącego zgłoszonej przez Pana w 2002r. sprawy obrazy przez sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie konstytucyjnych i ustawowych praw pana dziecka do ochrony zdrowia, Rzecznik Praw Obywatelskich załącza kserokopie odpowiedzi z dnia 20.08.2002r.

 

Wskazać należy, że Radosława Ridan w taki sposób uzasadniła w akcie oskarżenia z dnia 12 czerwca 2006 r. zarzut przedstawiony mi w pkt. XVII – Załącznik 30: „Akt oskarżenia przeciwko Zbigniewowi Kękusiowi o przest. z art. (…) 226 § 3 kk i art. 212 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk (…). Na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, a to zeznań świadków (…) Andrzeja Zolla (k:256-257) Oskarżam Zbigniewa Kękusia (…) ojca dwojga dzieci w wieku 19 i 15 lat pozostających na jego utrzymaniu, z zawodu ekonomistę, zatrudnionego jako Dyrektor Obszaru Zarządzania Zakupami, Nieruchomościami i Kosztami Banku Zachodniego WBK SA (…) o to, że: (…) XVII. w okresie od stycznia 2003r. do maja 2005r. – w Krakowie działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu – za pośrednictwem portalu internetowego Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca – www.zgsopo.webpark.pl i założonej przez siebie strony pod domeną zkekus.w.interia.pl znieważył Andrzeja Zolla piastującego urząd Rzecznika Praw Obywatelskich używając wobec niego słów obraźliwych i pomówił go o takie postępowanie i właściwości, które mogą poniżyć go w opinii publicznej i narazić na utratę zaufania potrzebnego dla piastowanego urzędu to jest o przest. z art. 226 § 3 kk i art. 212 § 2 kk w zw. z art. 11 §2 kk w zw. z art. 12 kk.

UZASADNIENIE

(…) Natomiast Andrzej Zoll – Rzecznik Praw Obywatelskich (pismo z dnia 5.04.2004r.) który „straszył, obrażał zniesławiał „Zbigniewa Kękusia „wraz z Wiesławą Zoll” to Rzecznik kompromitujący urząd jaki sprawuje”, który „zachowuje się żenująco, żałośnie jak jego żona Wiesława Zoll”, jest całkowicie pozbawiony honoru, ambicji, tchórz”, to „rzecznik interesu swej własnej-kłamcy, oszustki żony oraz okrutnych wobec chorego dziecka sędzin”. Rzecznik Praw Obywatelskich Andrzej Zoll i Wiesława Zoll „zacierają ręce ze szczęścia, że kolejny służalczy wobec nich sędzia zakończył postępowanie. Ufni, że jak zawsze dotychczas w postępowaniu z powództwa” – Zbigniewa Kękusia – „Sędziowie Sądu Apelacyjnego w Krakowie zajmą korzystne dla nich stanowisko. Że honor tych dwojga nikczemników zostanie uratowany.” Rzecznik (pismo z dnia 29.06.2004) „kompromituje się, stanowiąc swoje – na użytek małżonki prawo, wyróżnia się negatywnie walorami moralnymi, kłamie, jest figurantem, mężem swej żony, wykorzystuje zajmowane stanowisko w celach prywatnych”, to „tchórz schowany za przychylne mu osoby, całkowicie, bezgranicznie zdemoralizowany posiadaną przez siebie władzą, nikczemny stróż krzywdzących dzieci okrutników, niefortunny Rzecznik Praw Obywatelskich, rzecznik bezprawia, prywatny, wykorzystujący zajmowane stanowisko rzecznik swojej małżonki, fałszywy autorytet moralny” który „uporczywie trzymając się stanowiska RPO kompromituje, hańbi jeden z najważniejszych urzędów RP”, „słowa nie opiszą jego i Wiesławy Zoll obłudy, hipokryzji, haniebnego tchórzostwa, buty, arogancji, tupetu{. Rzecznik „toczy żałosną, żenującą prymitywną przy wykorzystaniu najbardziej haniebnych, nikczemnych metod „wojnę” ze Zbigniewem Kękusiem” „wykorzystuje zajmowane stanowisko w celach prywatnych”, fałszywy autorytet moralny, szukający własnej promocji tchórz.”

To także człowiek (pismo z dnia 20.07.2004r.) – „pozbawiony jakichkolwiek skrupułów nawet wobec małoletnich dzieci,” który „sprzeniewierzył się przysiędze, akceptuje łamanie przez Sąd obowiązujących praw dziecka, wykorzystuje zajmowane stanowisko w celach prywatnych, udziela wsparcia przy użyciu najbardziej nikczemnych (poniżanie, obrażanie, kompromitowanie) metod swej małżonce, strzeże bezprawia”, to „zakładnik okrutnych wobec dzieci Zbigniewa Kękusia, niesprawiedliwych, stronniczych, sprzyjających małżonce Sędzin”, „okazywaną pogardą, lekceważeniem obowiązujących w Polsce praw człowieka i obywatela demoralizuje już i tak przekonane o swej bezkarności stronnicze i niesprawiedliwe sędziny, uczy jak łamać prawa obywatelskie, pozbawiony ambicji, honoru tchórz, chowający się za życzliwych mu stronników, za własne interpretacje regulacji prawnych, żałośnie, żenująco uskarżający się, użalający się, strzegący patologii rzecznik bezprawia, okazuje pogardę konstytucji, przewrażliwiony na swym własnym punkcie, żałosny, „żenujący kłamca” „jest Rzecznikiem Praw Obywatelskich, a zachowuje się jak rozkapryszony, rozpieszczony, rozwydrzony dzieciak, któremu wszystko wolno, wszystko się należy i nikt nie śmie się przeciwstawić jego woli”. „Zdemoralizowany nadaną mu niefortunnie przez Sejm RP władzą Rzecznik Praw Obywatelskich, schowany za grono sympatyzujących z nim osób tchórz jak jego małżonka”. – „zaskakuje (pismo 17.02.2005r. do RPO) Andrzej Zoll – „hipokryzją, obłudą, tchórzliwie milczy gdy jest proszony o zajęcie stanowiska wobec krzywdy wyrządzanej nawet dziecku (Kękusia)”, „w rzeczywistości praktykuje krzywdzenie ludzi nawet na naprawdę poważną, zagrażającą zdrowiu dziecka skalę”, „gardzący zdrowiem dziecka”, „odmawiający pomocy, wykorzystujący zajmowane stanowisko w celach prywatnych”, obrażający, poniżający przeciwników procesowych małżonki – kłamcy hipokryta”, „wykorzystujący każdą okazję do promowania własnej osoby”, „kompromituje urząd”, „obłudnik”, „puste napuszone slogany promocyjne wygłaszający”, „którego charakteryzuje „nikczemne, ohydne a przede wszystkim sprzeczne z obowiązującym prawem postępowanie”, „szczyt tchórzostwa zdobywany w kilku podejściach”, rzadki tchórz i zwyrodnialec”, „najzwyklejszy tchórz, okrutnik, dwulicowy obłudny tchórz”, chroni bezmiar patologii Wydziału XI CR SO w Krakowie”.

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, akt oskarżenia prokurator Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r., sygn. 1 Ds. 39/06/S, karty 2417, 2422, 2426, 2427 – Załącznik 30

 

A to przecież sama prawda o Andrzeju Zollu, gdy był Rzecznikiem Praw Obywatelskich. Właściwych użyłem określeń wartościujących dla jego zachowania.

 

W uzasadnieniu do postanowienia z dnia 15 marca 2016 r., którym sędzia B. Stój przypisała mi w przypadku A. Zolla popełnienie w.w. czynu z art. 226 § 3 k.k. i 212 § 2 k.k. sędzia podała – Załącznik 31: Zbigniew Kękuś w swoich pismach lży i znieważa również Andrzeja Zolla, który od dnia 30 czerwca 2000 r. do dnia 15 lutego 2006 r. pełnił funkcję Rzecznika Praw Obywatelskich. Oskarżony twierdzi, że rzecznik sprzeniewierzył się ślubowaniu (Konstytucji (pismo z dnia 5 kwietnia 2004 r. k.11, t.I), kompromituje urząd, jaki sprawuje (pismo z dnia 16 czerwca 2003 r., k. 13, t.I), gardzi prawami dzieci, wykorzystuje stanowisko do uprawiania „prywaty w najczystszej postaci” (pismo z dnia 29 czerwca 2004 r., k. 59, t.I), wspierania żony Wiesławy Zoll, która była pełnomocnikiem Marii Kękuś w postępowaniu o rozwód (pismo z dnia 20 lipca 2004 r., k. 534, t. III), nie jest wierny Konstytucji, nie strzeże prawa, nie kieruje się w postępowaniu prawem i zasadami współżycia i sprawiedliwości, nie jest bezstronny, nie strzeże godności stanowiska (pismo z dnia 20 lipca 2004 r., k. 422, t. II), nie spełnia warunku stawianego kandydatowi na Rzecznika Praw Obywatelskich (pismo z dnia 17 lutego 2005 r., k. 587, t. III). Nazywa go całkowicie pozbawionym honoru, ambicji tchórzem schowanym za średniego szczebla urzędnika Ministerstwa Sprawiedliwości (pismo z dnia 16 czerwca 2003 r., k. 19, t. I), zwyrodniałym Rzecznikiem Praw Obywatelskich (pismo z dnia 10 stycznia 2005 r., k. 381, t. II), okrutnikiem, gardzącym dobrem, nawet zdrowiem dziecka (pismo z dnia 27 grudnia 2004 r., k. 534, t. III), zwyrodnialcem, rzadkim i najzwyklejszym tchórzem (pismo z dnia 17 lutego 2005 r., k. 569 i 582, t. III). Oskarżony twierdzi, że postępowanie Rzecznika jest modelową ilustracją doskonałej, wzorcowej protekcji, a sam Rzecznik Obrońcą sędziowskiej patologii (pismo z dnia 17 lutego 2005 r., k. 587, t. III).
(…) Zbigniew Kękuś lżył i znieważał również Andrzeja Zolla, który w okresie wskazanym w punkcie II.17 postanowienia pełnił funkcję Rzecznika Praw Obywatelskich. Rzecznik Praw Obywatelskich jest organem konstytucyjnym wymienionym między innymi w art. 208 Konstytucji. Pod adresem osoby piastującej ten urząd Zbigniew Kękuś wysuwał oskarżenia o poplecznictwo „uprawianie prywaty”, sprzeniewierzenie się ślubowaniu, Konstytucji, łamanie prawa, o czym była mowa już wcześniej. Andrzej Zolla nazywany był przez oskarżonego zwyrodnialcem i zwyrodniałym i zwyrodniałym Rzecznikiem Praw Obywatelskich. Gdyby Andrzej Zoll nie pełnił funkcji Rzecznika, nie stałby się obiektem ataków oskarżonego. Zarzuty Zbigniewa Kękusia w gruncie rzeczy ograniczały się do jednego – wykorzystywania przez Andrzeja Zolla swojej pozycji Rzecznika. Wszystkie miały związek z funkcją, którą pełnił. W tej sytuacji Sąd nie ma żadnych wątpliwości, że to nie osoba prywatna Andrzej Zoll, a Rzecznik Praw Obywatelskich w osobie Andrzeja Zolla został znieważony i poniżony przez Zbigniewa Kękusia, a zachowanie oskarżonego godziło w powagę tego urzędu. Odnośnie ram czasowych czynu Sąd przyjął, iż miał on miejsce na stronie
www.zgsopo.webprak.pl pomiędzy dniem 17 grudnia 2004 r. (wydruk pierwszych pism, w których zamieszczono ubliżające i zniesławiające treści, pochodził z tego dnia), a dniem 12 lipca 2004 r. – gdy ustalono, że strona została zablokowana, zaś na stronie zkekus.w.interia.pl w okresie od dnia założenia strony do dnia wydruku jej zawartości, zawierającej pisma wskazane wcześniej w uzasadnieniu.

Powyższe świadczy o zrealizowaniu przez oskarżonego przedmiotowych znamion przestępstwa z art. 226 § 3 k.k. i art. 212 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k.

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, postanowienie sędzi

Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r., str. 7-8 i 12 uzasadnienia – Załącznik 31

 

To także prawda o Andrzeju Zollu jako Rzeczniku Praw Obywatelskich.

 

Wskazać należy, że prokurator Radosława Ridan w uzasadnieniu aktu oskarżenia z dnia 12 czerwca 2006 r. i sędzia Beata Stój w uzasadnieniu postanowieniu z dnia 15 marca 2016 r. – sędzia Tomasz Kuczma nie sporządził uzasadnienia do wyroku z dnia 18 grudnia 2007 r. – powołują się na moje pisma z okresu od dnia 16 czerwca 2003 r. do dnia 17 lutego 2005 r. To znaczy na pisma sporządzone po tym, gdy Rzecznik Praw Obywatelskich Andrzej Zoll zamiast rozpoznać sprawę pozbawienia przez w.w. sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie mojego małoletniego syna możności korzystania z konstytucyjnych i ustawowych praw do ochrony zdrowia, którą mu zgłosiłem po raz pierwszy pismami z dnia 21 stycznia 2002 r. i 20 kwietnia 2002 r.:

  1. pismem z dnia 20 sierpnia 2002 r. /Załącznik 18/:
    1. rekomendował mi utrzymywanie z chorym dzieckiem kontaktów pośrednich, czyli telefonicznych,
    2. rekomendował mi poddanie się badaniom psychiatrycznym,
    3. udzielił mi pouczenia o karach grzywny grożących mi za:
      1. złożenie w złej wierze wniosku o wyłączenie sędziego,
      2. ubliżenie powadze sądu,
    4. udzielił mi – sprzecznego z prawem procesowym określonym w art. 3 k.p.c.4, 126 k.p.c.5 i 129 k.p.c.6 – pouczenia, że pełnomocnik mojej żony w w.w. sprawie o rozwód adw. Wiesława Zoll nie musiała okazywać dowodów, na które powoływała się w jej pismach procesowych: Przepisy nie mówią nic o obowiązku doręczenia przez stronę drugiej stronie odpisów pism, zwłaszcza pism, których nie przedstawiła Sądowi, a jedynie na treść których w piśmie się powołuje,”
    5. poinformował mnie: „Uprzejmie informuję, że Rzecznik Praw Obywatelskich nie oczekuje od Pana dalszej korespondencji w tej sprawie i ewentualne kolejne pisma pozostaną bez odpowiedzi.
  2. przez kolejne lata, do końca sprawowania urzędu RPO trwał – mimo ponawiania przeze mnie wniosku o rozpoznanie sprawy zgłoszonej mu przeze mnie po raz pierwszy pismami z 21.01.2002 r. i 20.04.2002 r. – w stanowisku zaprezentowanym w piśmie z dnia 20 sierpnia 2002 r. , „Uprzejmie informuję, że Rzecznik Praw Obywatelskich nie oczekuje od Pana dalszej korespondencji w tej sprawie i ewentualne kolejne pisma pozostaną bez odpowiedzi.”, tj. odmawiał mojemu synowi realizacji konstytucyjnych i ustawowych obowiązków Rzecznika Praw Obywatelskich, tak samo, jak sędziowie Ewa Hańderek, Agata Wasilewska-Kawałek, Jan Kremer, Anna Kowacz-Braun i Maria Kus-Tybek pozbawiając chore dziecko możności korzystania z konstytucyjnych i ustawowych praw do ochrony zdrowia.

xxx

 

Dyrektor Zespołu Prawa Cywilnego Biura Rzecznika Praw Obywatelskich Kamilla Dołowska nie doręczyła mi dokumentów wydanych mi dopiero w dniu 11 sierpnia 2016 r. w Biurze RPO przez 5 lat, tj. w okresie od dnia 27 czerwca 2011 r., którego to dnia:

  1. złożyłem w Biurze Podawczym Biura RPO wspomniane wyżej pismo – Załącznik 8,
  2. okazałem pismo jak wyżej dyrektor Kamilii Dołowskiej, w obecności uczestników wspomnianego wyżej odbywającego się w dniu 27.06.2011 r. w Biurze RPO spotkania, w tym prezesa Stowarzyszenia „Przeciw Bezprawiu”, a obecnie posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Jerzego Jachnika,
  3. dyr. Kamilla Dołowska w obecności uczestników spotkania jak wyżej zadeklarowała, że udzieli mi odpowiedzi na wnioski z pisma z dnia 27.06.2011 r.,

 

Jak wspomniałem, ja przez kilka kolejnych lat kierowałem kolejne pisma do akt sprawy sygn. „RPO/398574/2002”, którymi ponawiałem wnioski jak w okazanym dyr. Kamilli Dołowskiej piśmie z dnia 27 czerwca 2011 r.

 

Podwładni dyrektora Zespołu Prawa Cywilnego Biura Rzecznika Praw Obywatelskich Kamilli Dołowskiej udzielili mi odpowiedzi na moje w.w. wnioski skierowane do RPO pismem z dnia 27 czerwca 2011 r. – tj. wydali mi kserokopie w.w. dokumentów, Załączniki 17 do 29, poświadczających, że Andrzej Zoll, gdy był Rzecznikiem Praw Obywatelskich nie rozpoznał do dnia 15 lutego 2006 r., gdy zakończył kadencję RPO, w.w. sprawy, zgłoszonej mu przeze mnie po raz pierwszy pismami z dnia 21.01.2002 r. i 20.02.2002 r., a następnie wielokrotnie przeze mnie ponawianej kolejnymi pismami – dopiero w dniu 11 sierpnia 2016 r.

Z niedopełniania przez 5 lat obowiązków przez Dyrektora Zespołu Prawa Cywilnego Biura RPO Kamilę Dołowską skorzystała sędzia Sądu Rejonowego w Dębicy Beata Stój, która wydała w dniu 15 marca 2016 r. orzeczenie kończące w.w. postępowanie karne przeciwko mnie prowadzone przez Sąd w Dębicy od dnia 14 listopada 2006 r., przypisując mi nim sprawstwo czynu, który opisała jako – Załącznik 31: „(…) wbliżejnieustalonychdniachwokresieoddnia17grudnia2003r.dodnia 12lipca2004r.,wKrakowie,działającwwykonaniuzgórypowziętegozamiaru,wkrótkichodstępachczasu,zapośrednictwemportaluinternetowego Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca www.zgsopo.webpark.pl,awbliżejnieustalonychdniachwokresieoddnia26października2004r.dodnia5lipca2005r.zapośrednictwemstronypod domenązkekus.w.interia.pl,znieważyłurządRzecznikaPrawObywatelskich, używającwobecpiastującego go Andrzeja Zolla słów obraźliwych, i pomówił go o takie postępowanie iwłaściwości,któremogąponiżyćgowopiniipublicznejinarazićnautratę zaufaniapotrzebnego dlapiastowanego urzędu,

tj.oprzestępstwozart.226§3k.k.iart.212§2k.k.wzw.zart.11§2k.k.wzw.zart.12k.k.

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, postanowienie sędzi

Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r. – Załącznik 31

Sędzia Beata Stój przypisała mi sprawstwo czynu jak wyżej, mimo że Andrzej Zoll będąc Rzecznikiem Praw Obywatelskich przez cztery lata, w okresie od dnia 21 stycznia 2002 r. do dnia 15 lutego 2006 r., gdy zakończył kadencję RPO, nie rozpoznał zgłoszonej mu przeze mnie po raz pierwszy pismami z dnia 21.01.2002 oraz z dnia 20.04.2002 r. sprawy pozbawienia przez w.w. sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie – SSO Ewa Hańderek, SSR del. Agata Wasilewska-Kawałek, SSA Jan Kremer, SSA Anna Kowacz-Braun, SSA Maria Kus-Trybek mojego małoletniego, chorego na choroby okresu dojrzewania syna możności korzystania z jego konstytucyjnych i ustawowych praw do ochrony zdrowia:

We wszystkich działaniach dotyczących dzieci, podejmowanych przez publiczne

lub prywatne instytucje opieki społecznej, sądy, władze administracyjne lub ciała ustawodawcze,

sprawą nadrzędną będzie najlepsze zabezpieczenie interesów dziecka.”

Artykuł 3.1 ustawy Konwencja o Prawach Dziecka (Dziennik Ustaw z 1991 r. Nr 120, poz. 526)

 

Władze publiczne są obowiązane do zapewnienia szczególnej opieki zdrowotnej dzieciom,

kobietom ciężarnym, osobom niepełnosprawnym i osobom w podeszłym wieku.”

Artykuł 68.3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

 

Rzeczpospolita Polska zapewnia ochronę praw dziecka.”

Artykuł 72.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

 

Dyrektor Zespołu Prawa Cywilnego Biura Rzecznika Praw Obywatelskich Kamilla Dołowska nie udzieliwszy mi przez prawie 5 lat – przed wydaniem przez sędzię Beatę Stój postanowienia z dnia 15 marca 2016 r. – odpowiedzi na moje wnioski z pisma z dnia 27 czerwca 2011 r., ponawiane przeze mnie wielokrotnie przez następnych kilka lat, na które osobiście, w dniu 27.06.2011 r., zobowiązała się – w obecności kilkunastu członków Stowarzyszenia „Przeciw Bezprawiu”, prezesa Stowarzyszenia, obecnie posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Jerzego Jachnika, a także kilkorga członków najwyższego kierownictwa Biura RPO – udzielić mi odpowiedzi, niedopełniała obowiązków i działała na szkodę mojego interesu prywatnego.

Pozbawiła mnie możności obrony przed zarzutami, aktu oskarżenia prokurator R. Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r.,że znieważałem i zniesławiałem konstytucyjny organ Rzeczypospolitej Polskiej w osobie sprawującego ten urząd Andrzeja Zolla.

Dyrektor Zespołu Prawa Cywilnego Biura Rzecznika Praw Obywatelskich Kamilla Dołowska niedopełniała obowiązków funkcjonariuszki Biura RPO w celu osiągnięcia korzyści osobistej – według definicji „korzyści osobistej” jak w art. 115 § 4 k.k.: „Korzyścią majątkową lub osobistą jest korzyść zarówno dla siebie, jak i dla kogo innego.”– tj. korzyści dla byłego rzecznika praw obywatelskich Andrzeja Zolla.

Działania dyrektora Zespołu Prawa Cywilnego Biura Rzecznika Praw Obywatelskich Kamilli Dołowskiej w okresie od dnia 27 czerwca 2011 r. do dnia 10 sierpnia 2016 r., w Warszawie, wypełniają znamiona czynu określonego w art. 231 § 1 i § 2 k.k.

 

Wnoszę o przeprowadzenie w niniejszym zgłoszonej sprawie dowodów z zeznań:

  1. prezesa Stowarzyszenia „Przeciw Bezprawiu”, obecnie posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Jerzego Jachnika,
  2. moich.

 

Wnoszę o zadanie Panu Jerzemu Jachnikowi pytań:

  1. czy w dniu 27 czerwca 2011 r. odbyło się w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich w Warszawie spotkanie zorganizowane przez niego i rzecznika praw obywatelskich Irenę Lipowicz,
  2. czy w spotkaniu jak w pkt. I uczestniczyli oprócz organizatorów także członkowie Stowarzyszenia „Przeciw Bezprawiu”, członkowie najwyższej kadry kierowniczej Biura RPO, w tym rzecznik Irena Lipowicz i dyrektorzy zespołów Biura RPO, w tym dyrektor Zespołu Prawa Cywilnego Kamilla Dołowska
  3. czy ja byłem uczestnikiem spotkania w dniu 27 czerwca 2016 r. w Biurze RPO w Warszawie,
  4. czy podczas spotkania w dniu 27 czerwca 2016 r. w Biurze RPO w Warszawie ja:
    1. okazałem dyrektorowi Zespołu Prawa Cywilnego Biura RPO Kamilli Dołowskiej złożone tego dnia pismo, skierowane do rzecznik Ireny Lipowicz,
    2. wyjaśniłem dyrektorowi Zespołu Prawa Cywilnego Biura RPO Kamilli Dołowskiej przyczyny złożenia pisma jak w pkt. IV.1,
    3. poprosiłem dyr. Kamilę Dołowską o sporządzenie i doręczenie mi odpowiedzi na pismo jak w pkt. IV.1,
  5. czy podczas spotkania w dniu 27 czerwca 2016 r. w Biurze RPO w Warszawie dyrektor Zespołu Prawa Cywilnego Biura RPO Kamilla Dołowska zobowiązała się do sporządzenia i doręczenia mi odpowiedzi na wnioski z pisma z dnia 27 czerwca 2011 r.

 

 

Zbigniew Kękuś

 

Załączniki: od 1 do 10 do ściągnięcia tutaj

  1. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 451/06 /następnie II K 854/10, II K 451/06/ wyrok sędziego Tomasza Kuczma z dnia 18 grudnia 2007 r.
  2. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, wyrok Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 15.09.2010 r., sygn. akt II Ko 283/10
  3. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 451/06 /następnie II K 854/10, II K 407/13/ protokół rozprawy głównej w dniu 17 lipca 2007r., zeznania Andrzeja Zolla, karta 3060
  4. „Historia Choroby” Wojewódzkiego Ośrodka Rehabilitacyjnego dla Dzieci w Krakowie, ul. Sudolska 1
  5. Lekarska Spółdzielnia Pracy Pracownia Rentgenowska, Kraków, Rynek Główny Karta Badania Radiologicznego, wynik badania z dnia 31.01.2001r.
  6. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich RP, akta sprawy RPO-398574-XI/02/MK, pismo zastępcy RPO, S. Trociuka z dnia 2 października 2003 r.
  7. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt: RPO 398574-IV/02/MN, pismo Radcy w Zespole Prawa Cywilnego i Gospodarki Moniki Nowak z dnia 7 kwietnia 2010 r.
  8. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt RPO 398574-IV/02/MN, pismo Z. Kękusia z dnia 27 czerwca 2011 r. do RPO Ireny Lipowicz
  9. Pismo Z. Kękusia z dnia 8 października 2015 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara
  10. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, pismo Z. Kękusia z dnia 8 stycznia 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara
  11. Potwierdzenie Odbioru przez Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich w dniu 11 stycznia 2016 r. przesyłki listowej poleconej nr (00)759007734050782752
  12. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, „Protokół z Przyjęcia Interesanta” z dnia 18 stycznia 2016 r. sporządzony przez głównego specjalistę Mariolę Bielawską-Górną
  13. Pismo Z. Kękusia z dnia 5 sierpnia 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara
  14. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt IV 510.63.2015, „Notatka z przyjęcia interesanta” w dniu 11 sierpnia 2016 r. sporządzona przez głównego specjalistę Katarzynę Dyrską
  15. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt IV.510.63.2015.MK, pismo głównego specjalisty Michała Kubalskiego z dnia 9 maja 2016 r.
  16. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt IV 510.63.2015, Załącznik 1 do „Notatki z przyjęcia interesanta” w dniu 11 sierpnia 2016 r. /Załącznik 14/
  17. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt RPO/398574/2002/XI/MK, pismo dyrektora Zespołu Grażyny Rdzanek-Piwowar z dnia 6 marca 2002 r.
  18. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt RPO/398574/2002/XI/MK, pismo dyrektora Zespołu Grażyny Rdzanek-Piwowar z dnia 20 sierpnia 2002 r.
  19. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt RPO/398574/2002/XI, pismo dyrektora Zespołu Grażyny Rdzanek-Piwowar z dnia 15 września 2005 r.
  20. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt RPO/398574/2002/XI/MSR, pismo dyrektora Zespołu Grażyny Rdzanek-Piwowar z dnia 26 października 2005 r.
  21. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt RPO/398574/2002/XI/02/JA, pismo z dnia 7 września 2006 r. Ireny Kowalskiej
  22. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt RPO/398574/2002/XI/02/JA, pismo z dnia 10 lipca 2007 r. Ireny Kowalskiej
  23. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt RPO/398574/2002/IV/02/MN, pismo z dnia 11 września 2007 r. Dariusza Chacińskiego
  24. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt RPO/398574/2002/IV/02/MN, pismo z dnia 9 października 2007 r. Dariusza Chacińskiego
  25. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt RPO/398574/2002/IV/02/MN, pismo z dnia 6 listopada 2007 r. Dariusza Chacińskiego
  26. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt RPO/398574/2002/IV/02/MN, pismo z dnia 28 listopada 2007 r. Dariusza Chacińskiego
  27. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt RPO/398574/2002/IV/02/MN, pismo z dnia 14 grudnia 2007 r. Moniki Nowak
  28. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt RPO/398574/2002/IV/02/MN, pismo z dnia 17 września 2008 r. Moniki Nowak
  29. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt RPO/398574/2002/IV/02/MN, pismo z dnia 7 kwietnia 2010 r. Moniki Nowak
  30. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, akt oskarżenia prokurator Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r., sygn. 1 Ds. 39/06/S, karty 2417, 2422, 2426, 2427
  31. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r.

 

 

 

 

 

1 „1352 zł zapłacił Radosław Sikorski za obiad z Jackiem Rostowskim. Politycy do tej pory nie widzieli w tym nic złego – twierdzą, że rozmowy były służbowe i mieli prawo wydać na nie państwowe pieniądze (…) – Powodem spotkania była propozycja objęcia funkcji ambasadora w Paryżu przez Jacka Rostowskiego – przekonywał Marcin Wojciechowski z MSZ, komentując kolacyjkę w pałacyku Sobańskich Sikorskiego z Rostowskim. (…) Kto jak kto, ale minister dyplomacji powinien wiedzieć, że własne rachunki trzeba regulować. Sikorski poszedł więc po rozum do głowy i ogłosił, że odda pieniądze, a w zasadzie tylko ich część … – Minister Sikorski postanowił zwrócić koszt zbyt drogich alkoholi.” Zwrot należności zostanie potrącony z wynagrodzenia – poinformowało nas MSZ.” – Źródło: Artur Kowalczyk, „Rozmawiali prywatnie a jedli służbowo.”; „Fakt”, 2.07.2014, s. 2

2 „Sikorski: Wiesz, że polsko-amerykański sojusz to jest nic niewarty. Jest wręcz szkodliwy. Bo stwarza Polsce fałszywe poczucie bezpieczeństwa. (…) Bullshit kompletny. Skonfliktujemy się z Niemcami, z Rosją i będziemy uważali, że wszystko jest super, bo zrobiliśmy laskę Amerykanom. Frajerzy. Kompletni frajerzy. (…) Szef MSZ Radosław Sikorski (…): Sojusz Polska – Stany Zjednoczone jest: „nic niewartym robieniem loda Amerykanom, którzy traktują nas jak murzynów” – Źródło: BAŁ, „Zrobiliśmy laskę Amerykanom”, „Fakt”, 23.06.2014, s. 2

3 Robienie laski«Rodzaj aktywności dyplomatycznej. Uprawia ją minister Sikorski w relacjach ze Stanami Zjednoczonymi, a także premier Orban w – nomen omen – stosunkach z Władimirem Putinem»; „Słownik afery taśmowej”; „Fakt”, 28-29.06.2014, s. 6

 

4 Artykuł 3 Kodeksu postępowania cywilnego: „[Zasada prawdy] § 1. Strony i uczestnicy postępowania obowiązani są dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek i przedstawiać dowody”.

5 Artykuł 126 Kodeksu postępowania cywilnego: „[Treść] „Każde pismo procesowe powinno zawierać (…) p. 3 (…) dowody na poparcie przytoczonych okoliczności.

6 Artykuł 129 Kodeksu postępowania cywilnego: „[Oryginał Dokumentu] „Strona powołująca się w piśmie na dokument obowiązana jest na żądanie przeciwnika złożyć oryginał dokumentu w sądzie jeszcze przed rozprawą.