Moje rozliczenie z Żydami – jak sędzia Magdalena Zając-Prawica dwóm Żydom Rzecznikom Praw Obywatelskich „loda/laskę zrobiła”

Żydoukrainiec na rzecznika RPO”

Źródło: http://www.gazetawarszawska.com/pugnae/1851-zydoukrainiec-na-rzecznika-rpo

 

Każdemu zapewnia się wolność wyrażania swoich poglądów oraz pozyskiwania i rozpowszechniania informacji.”

Artykuł 54 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

 

Szanowni Państwo,

 

Niniejszego e-mail’a przesyłam Państwu w interesie społecznym.

Kieruję go do Państwa, bo po tym, gdy mnie jeden rzecznik praw obywatelskich Żyd Andrzej Zoll uczynił przestępcą za słowa prawdy o nim, drugi, zagorzały obrońca A. Zolla, zwany żydoukraińcem Adam Bodnar stawia mi zarzut publikowania treści antysemickich na stronie www.kekusz.pl. i na potrzebę ochrony wizerunku pracowników Biura RPO wynajął – za publiczne pieniądze! – radcę prawnego.

Sytuacja jest zatem dynamiczna i ciekaw jestem czego jeszcze mogę się spodziewać ze strony instytucji tzw. demokratycznego państwa prawnego urzeczywistniającego zasady sprawiedliwości społecznej.

Obaj rzecznicy mają do dyspozycji wysługujących im się funkcjonariuszy publicznych, jak sędzia Sądu Rejonowego dla Warszawy Śródmieścia Wydział II Karny Magdalena Zając-Prawica.

 

Jak Państwa informowałem, w połowie grudnia ubiegłego roku zablokowana została strona www.kekusz.pl. W oostatnich dniach doręczono mi kserokopie dokumentów, które poświadczają, że zablokowania kilku materiałów umieszczonych na tej stronie zażądał rzecznik praw obywatelskich Adam Bodnar.

W piśmie z dnia 28 listopada 2016 r. skierowanym do właściciela serwera reprezentująca Rzecznika Praw Obywatelskich radca prawny Eliza Grabowska-Szweicer podała m.in. – Załącznik III.2: Działając na podstawie udzielonego mi pełnomocnictwa, którego odpis załączam, zwracam się o niezwłoczne zablokowanie na stronie http://kekusz.pl/ działającej na serwerze, którego właścicielem jst http://www.inwestnet.com/onas.php, przedsiębiorca działający w ramach Akademickich Inkubatorów Przedsiębiorców, treści znajdujących w następujących linkach:

http://kekusz.pl/2016/09/moje-rozliczenie-z-zydami-rzecznik-praw-obywatelskich-adam-bodnar-straznik-interesow-sprawcow-przestepstw-zydow-i-homoseksualistow/

http://kekusz.pl/2016/09/moje-rozliczenie-z-zydami-intelektualna-i-moralna-wyzszosc-polaka-nie-zyda-nad-poniemieckim-zydem-czyli-jak-kamilla-d-loda-robila-a-zollowi/

http://kekusz.pl/2016/06/rzady-zydow-w-polsce-rpo-adam-bodnar-rzecznik-zydow-i-homoseksualistow-oraz-zbigniew-ziobro-lajdak-i-karierowicz-czy-takze-zbrodniarz/

http://kekusz.pl/2016/01/rzady-zydow-w-polsce-czyli-o-rpo-adamie-bodnarze-ktory-chroni-interesu-zydow-oraz-pederastow-dyskryminujac-ofiary-patologii-zydow-ortodoksow/

Wskazane powyżej treści, w świetle przepisu art. 23 kodeksu cywilnego, w sposób rażący naruszają dobra osobiste i godność pracowników Biura Rzecznika Praw Obywatelskich.

(…) Na ww. stronie internetowej znajdują się także treści jawnie antysemickie, co stanowi naruszenia przepisów Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, jak również przepisów prawa karnego.

Mając powyższe na uwadze zwracam się o niezwłoczne zablokowanie w.w. treści na stronie http://kekusz.pl/.

Pozostaję z szacunkiem Eliza Grabowska-Szweicer radca prawny WA-9140”

Ponieważ Rzecznik Praw Obywatelskich stwierdził, że doszło do popełnienia przestępstw – w tym ściganego z urzędu rozpowszechniania materiałów antysemickich – było jego określonym w art. 304 § 2 k.p.k. obowiązkiem „niezwłocznie zawiadomić o tym prokuratora lub Policję oraz przedsięwziąć niezbędne czynności do czasu przybycia organu powołanego do ścigania przestępstw lub do czasu wydania przez ten organ stosownego zarządzenia, aby nie dopuścić do zatarcia śladów i dowodów przestępstwa.”

Nie zgłosiwszy zawiadomienia jak wyżej rzecznik praw obywatelskich Adam Bodnar nie tylko naruszył prawo, ale zachował się w sprzeczności z linią rządu Rzeczypospolitej Polskiej w taki sposób zaprezentowaną w dniu 23 listopada 2016 r. przez prezesa Rady Ministrów Beata Szydło premierowi Izraela Binjaminowi Netanjahu:

 

Jesteśmy zdeterminowani, by walczyć z jakimkolwiek przejawem antysemityzmu,

bo z tego wyrasta tylko i wyłącznie zło.”

Prezes Rady Ministrów Beata Szydło, 23 listopada 2016 r., Izrael; Źródło: „Szydło w Jerozolimie: Będziemy walczyć z przejawami antysemityzmu”http://www.gazetaprawna.pl/wideo/995254,szydlo-w-jerozolimie-antysemityzm.html

 

Deklaracja premier Beaty Szydło złożona premierowi Izraela stanowi dowód poświadczający, że rzecznik praw obywatelskich Adam Bodnar niedopełniając obowiązku określonego w art. 304 § 2 k.k. działał na szkodę interesu publicznego.

W związku z powyższym, pismem z dnia 27 stycznia 2017 r. skierowanym do Prokuratora Rejonowego dla Warszawy Śródmieścia Północ złożyłem – Załącznik III: „Pani Małgorzata Gawarecka Prokurator Rejonowy Prokuratura Rejonowa Warszawa Śródmieście Północ ul. Wiślicka 6 02-114 Warszawa Dotyczy: I. Zawiadomienie o popełnieniu przez rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara przestępstwa z art. 231 § 1 k.k., niedopełnienia obowiązku określonego w art. 304 § 1 i § 2 k.p.k. i działania na szkodę interesu publicznego.”

 

W w w.w. piśmie z 28.11.2016 r. do właściciela serwera, na którym umieszczono stronę www.kekusz.pl podano – Załącznik III.2: „(…) Wskazane powyżej treści, w świetle przepisu art. 23 kodeksu cywilnego, w sposób rażący naruszają dobra osobiste i godność pracowników Biura Rzecznika Praw Obywatelskich.”

Zarzut przedstawiony mi przez rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara jest bezpodstawny. Wskazać wszak należy, że były prezes Trybunału Konstytucyjnego, były rzecznik praw obywatelskich, były przewodniczący Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Karnego przy Ministrze Sprawiedliwości, były przewodniczący Rady Legislacyjnej przy Prezesie Rady Ministrów, były kierownik Katedry Prawa Karnego Uniwersytetu Jagiellońskiego, „prawnik XX-lecia” „Dziennika Gazety Prawnej” prof. dr hab. Andrzej Zoll podaje:

 

W ocenie Trybunału /Europejskiego Trybunału Praw Człowieka – ZKE/„[…] Podnoszenie lub rozgłaszanie prawdziwych zarzutów dotyczących osób pełniących funkcje publiczne o takie postępowanie lub właściwości,

które mogą narazić je na utratę zaufania potrzebnego do danego stanowiska, zawodu lub rodzaju działalności […] jest czynem – niezależnie od intencji sprawcy – ex definitione służącym społecznie uzasadnionemu interesowi (…)

Z całą pewnością w przypadku osób pełniących funkcje publiczne tego rodzaju interes uzasadniał będzie przyjęcie szerokich granic krytyki.”

Źródło: Kodeks karny część szczególna, Komentarz do art. 117 – 277 k.k. pod redakcją Andrzeja Zolla 3 wydanie,

LEX a Wolters Kluwer business, s. 803

 

A ja uważam, że najbardziej trafnych używam w moich pismach określeń wartościujących, w których opisuję zachowania osób zatrudnionych w tzw. służbie publicznej, w tym w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich.

Rzecznik praw obywatelskich Adam Bodnar zarzuca mi – na przykład – że w sposób rażący naruszyłem dobra osobiste i godność pracowników Biura RPO w materiale z dnia 12 września 2016 r. pt.: „Moje rozliczenie z Żydami – intelektualna i moralna wyższość Polaka nie-Żyda nad poniemieckim Żydem, czyli jak Kamilla D. „loda robiła” A. Zollowi”.

Chodzi i dyrektora Zespołu Prawa Cywilnego Biura RPO Kamillę Dołowską.

Jak Państwa informowałem w poprzednich e-mail’ach dyrektor Kamilla Dołowska przez 5… lat nie doręczyła mi znajdujących się w posiadaniu Zespołu Prawa Cywilnego Biura RPO kserokopii dokumentów, którymi mógłbym się bronić przed przedstawionym mi na podstawie zeznań rzecznika praw obywatelskich Andrzeja Zolla zarzutem popełnienia przestępstwa z art. 226 § 3 k.k. – Kto publicznie znieważa lub poniża konstytucyjny organ Rzeczypospolitej Polskiej, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.” – opisanego jako znieważenie w okresie od stycznia 2003 r. do września 2005 r., w Krakowie, za pośrednictwem za pośrednictwem portalu internetowego Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca www.zgsopo.webpark.pl i – jak podano – „założonej przez siebie strony pod domeną zkekus.w.interia.pl”, konstytucyjnego organu Rzeczypospolitej Polskiej, Rzecznika Praw Obywatelskich, w osobie pełniącego ten urząd Andrzeja Zolla.

Przestępstwo jak wyżej – oraz zniesławienie konstytucyjnego organu Rzeczypospolitej Polskiej, Rzecznika Praw Obywatelskich, w osobie pełniącego ten urząd Andrzeja Zolla /art. 212 § 2 k..k./ – przypisała mi aktem oskarżenia z dnia 12 czerwca 2006 r. prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód Radosława Ridan, a ścigał mnie za nie od dnia 14 listopada 2006 r. do dnia 15 marca 2016 r. Sąd Rejonowy w Dębicy.

Dyrektor Kamilla Dołowska wydała mi w dniu 11 sierpnia 2016 r. kserokopie dokumentów, które jednoznacznie poświadczają, że Andrzej Zoll, gdy był Rzecznikiem Praw Obywatelskich nie rozpoznał przez 4 lata, do dnia 15 lutego 2006 r., gdy zakończył kadencję RPO, zgłoszonej mu przeze mnie po raz pierwszy pismami z dnia 21 stycznia 2002 r. i 20 kwietnia 2002 r., a przez następne lata wielokrotnie przypominanej kolejnymi pismami, sprawy pozbawienia przez sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie mojego małoletniego, chorego na choroby okresu dojrzewania, skoliozę, lordozę i garba żebrowego syna, możności korzystania z konstytucyjnych i ustawowych praw dziecka do ochrony zdrowia.

O wydanie mi kserokopii w.w. dokumentów prosiłem Rzecznika Praw Obywatelskich od dnia 27 czerwca 2011 r., w tym osobiście dyrektor Kamillę Dołowską podczas spotkania w dniu 27.06.2011 r. zorganizowanego w Biurze RPO wspólnie przez rzecznik Irenę Lipowicz i prezesa Stowarzyszenia „Przeciw Bezprawiu”, obecnie posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Jerzego Jachnika.

Dyrektor Kamilla Dołowska wydała mi w.w. kserokopie dopiero w dniu 11 sierpnia 2016 r. Pięć miesięcy po tym, gdy orzeczeniem z dnia 15 marca 2016 r. sędzia Sądu Rejonowego w Dębicy Beata Stój przypisała mi popełnienie w.w. przestępstw.

Jeśli chodzi o sformułowania „zrobienie loda/laski”, których użyłem dla opisania usługi, którą dyrektor Kamilla Dołowska świadczyła przez 5 lat okrutnemu Żydowi, tumanowi mściwemu Andrzejowi Zollowi pragnę wyjaśnić, że posługując się nim dokonałem zapożyczenia od męża stanu, ministra spraw zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej Radosława Sikorskiego. Ten posłużył się nimi podczas spotkania służbowego1 z ministrem finansów Jackiem Rostowskim dla opisania jego zdaniem sprzecznego z polską racją stanu serwilizmu okazywanego Amerykanom przez odpowiedzialnych za politykę zagraniczną Polski, szkolonych w przeszłości – tak samo jak obecna premier Beata Szydło – przez służby USA w zakresie realizacji celów polityki zagranicznej tego kraju, prezydenta Bronisława Komorowskiego i premiera Donalda Tuska. R. Sikorski powiedział:

 

Sikorski: Wiesz, że polsko-amerykański sojusz to jest nic niewarty. Jest wręcz szkodliwy. Bo stwarza Polsce fałszywe poczucie bezpieczeństwa. (…) Bullshit kompletny. Skonfliktujemy się z Niemcami, z Rosją i będziemy uważali, że wszystko jest super, bo zrobiliśmy laskę2 Amerykanom. Frajerzy. Kompletni frajerzy.

(…) Szef MSZ Radosław Sikorski (…): Sojusz Polska – Stany Zjednoczone jest: „nic niewartym robieniem loda Amerykanom, którzy traktują nas jak murzynów”

Źródło: BAŁ, „Zrobiliśmy laskę Amerykanom”, „Fakt”, 23.06.2014, s. 2

 

Ponieważ dyrektor Kamilla Dołowska „robiła loda/laskę” – według definicji tych sformułowań zaproponowanych przez ministra R. Sikorskiego – przez 5 lat, stwierdzić można, że okazywała mu serwilizm „na kolanach”.

Dyrektor Zespołu Prawa Cywilnego Biura RPO Kamilla Dołowska wygląda tak… – patrz: fotografia, Załącznik I.

 

O ile w okresie od 27.06.2011 r. do 9 września 2015 r. dyrektor Kamilla Dołowska „robiła loda/laskę” – według podanych wyżej definicji tych sformułowań – byłemu rzecznikowi Praw Obywatelskich Andrzejowi Zollowi razem z rzecznik Ireną Lipowicz, to w okresie od dnia 18 stycznia 2016 r. razem z obecnym rzecznikiem Adamem Bodnarem.

Pismem z dnia 8 stycznia 2016 r. /data wpływu do Biura RPO 11 stycznia 2016 r./ skierowanym do RPO A. Bodnara zawiadomiłem go, że w dniu 18 stycznia 2016 r. stawię się osobiście w Biurze RPO po odbiór wspomnianych wyżej kserokopii dokumentów. Wyjaśniłem, z jakich przyczyn są mi potrzebne.

Gdy w dniu 18 stycznia 2016 r. stawiłem się w Biurze RPO – w obecności dwóch towarzyszących mi osób – po odbiór w.w. kserokopii, pełniąca dyżur w Biurze, główny specjalista Mariola Bielawska-Górna odmówiła mi ich wydania.

Gdy skierowanym potem do RPO A. Bodnara złożyłem wniosek o sporządzenie i doręczenie mi wyjaśnienia, z jakich przyczyn rzecznik nie wydał mi w.w. kserokopii, główny specjalista w Biurze RPO, podwładny dyrektor Kamilli Dołowskiej Michał Kubalski wyjaśnił mi pismem z dnia 8 września 2016 r. – Załącznik IV.1: „Z upoważnienia Rzecznika Praw Obywatelskich, w odpowiedzi na Pana pismo z 16 sierpnia 2016 r. uprzejmie informuję, że żądane przez Pana kserokopie dokumentów zostały przygotowane przez pracownika Zespołu Prawa Cywilnego zgodnie z Pana żądaniem do wydania podczas Pana wizyty w Biurze RPO, zapowiedzianej na 22 października 2015 r. W związku z Pana nieobecnością tego dnia w Biurze RPO kserokopie zostały zniszczone, w związku z tym nie mogły zostać Panu przekazane podczas wizyty 18 stycznia 2016 r. (…) Główny Specjalista Michał Kubalski

Ja rzeczywiście zapowiedziałem, pismem z dnia 8 października 2015 r., że w dniu 22 października 2016 r. stawię się osobiście w Biurze RPO po odbiór w.w. kserokopii dokumentów, ale się rozchorowałem i nie mogłem się stawić.

Stawiłem się zatem 18 stycznia 2017 r.

Główny specjalista M. Kubalski podał w piśmie z dnia 8.09.2016 r. – Załącznik IV.1: „W związku z Pana nieobecnością tego dnia w Biurze RPO kserokopie zostały zniszczone,”

Zniszczone zostały kserokopie… Nie oryginały. Co stało zatem na przeszkodzie zrobić raz jeszcze kserokopie, skoro stawiłem się po nie w dniu 18.01.2016 r. pozostanie tajemnicą głównego specjalisty Michała Kubalskiego oraz jego przełożonych, dyrektor Kamilii Dołowskiej i rzecznika Adama Bodnara.

Tak samo jak to, dlaczego skoro mi nie wydano kserokopii w dniu 18 stycznia 2016 r., nie doręczono mi ich potem pocztą, o co prosiłem, kierując wniosek w tej sprawie do „Protokołu z przyjęcia interesanta”, sporządzonego podczas mojej wizyty w Biurze RPO w dniu 18.01.2016 r. przez głównego specjalistę Mariolę Bielawską-Górną.

W związku z wyjaśnieniem głównego specjalisty M. Kubalskiego z pisma z dnia 08.09.2016 r. – Załącznik IV.1: „W związku z Pana nieobecnością tego dnia w Biurze RPO kserokopie zostały zniszczone, w związku z tym nie mogły zostać Panu przekazane podczas wizyty 18 stycznia 2016 r. (…)” pismem z dnia 27 stycznia 2017 r. skierowanym do rzecznika Adama Bodnara złożyłem – Załącznik IV: „Pan Adam Bodnar Rzecznik Praw Obywatelskich Al. Solidarności 77 00-090 Warszawa Sygn. akt: IV.510.63.2015.MK Dotyczy:

  1. Wniosek o doręczenie mi informacji publicznej w postaci informacji o prawie – wnoszę o podanie przepisu prawa – na podstawie którego Rzecznik Praw Obywatelskich zniszczył po dniu 22 października 2015 r., a przed dniem 18 stycznia 2016 r., przygotowane dla mnie na 22.10.2016 r. kserokopie dokumentów.
  2. Wniosek o doręczenie mi odpowiedzi na wniosek jak w pkt. I bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie miesiąca od daty wpływu niniejszego pisma.”

 

Ciekaw jestem, co mi odpowie rzecznik Adam Bodnar… Ma miesiąc na sporządzenie i doręczenie mi odpowiedzi.

Co się tyczy dyrektor Kamilli Dołowskiej wskazać należy, że na stronie internetowej podano, że ona – Załącznik I: „specjalizuje się w prawie mieszkaniowym”.

Z całą pewnością Kamilla Dołowska specjalizuje się w chronieniu degeneratów, sadystów, łajdaków w sędziowskich togach i Żyda barbarzyńcy Andrzeja Zolla przed poniesieniem konsekwencji oczywistego i rażącego naruszania prawa.

 

Pragnę poinformować, że z powodu opisanego wyżej zachowania rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara Prokuratura Okręgowa w Warszawie skierowała do Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście Północ jedno z moich pism, podając w uzasadnieniu, że jego treść wskazuje „na możliwość popełnienia przestępstwa niedopełnienia obowiązków przez Rzecznika Praw Obywatelskich w związku z uchylaniem się od wydania żądanej przez Zbigniewa Kękuś dokumentacji tj. o czyn z art. 231 § 1 kk.”

Sprawę powierzono do rozpoznania asesorowi w.w. Prokuratury Arturowi Rekuciowi, który w dniu 22 lipca 2016 r. wydał postanowienie o odmowie wszczęcia dochodzenia.

Zaskarżyłem postanowienie asesora A. Rekucia. Moje zażalenie rozpoznawała sędzia Sądu Rejonowego dla Warszawy Śródmieścia Magdalena Zając-Prawica.

Posiedzenie w przedmiocie rozpoznania mojego zażalenia wyznaczyła sędzia M. Zając-Prawica na dzień 19 grudnia 2016 r.

Ponieważ prezes Rady Ministrów Rzeczypospolitej Polskiej Beata Szydło obiecała premierowi Izraela Binjaminowi Netanjahu:

Jesteśmy zdeterminowani, by walczyć z jakimkolwiek przejawem antysemityzmu,

bo z tego wyrasta tylko i wyłącznie zło.”

Prezes Rady Ministrów Beata Szydło, 23 listopada 2016 r., Izrael; Źródło: „Szydło w Jerozolimie: Będziemy walczyć z przejawami antysemityzmu”http://www.gazetaprawna.pl/wideo/995254,szydlo-w-jerozolimie-antysemityzm.html

 

pismem z dnia 15 grudnia 2016 r. zaprosiłem na nie ambasadora Izraela w Polsce Annę Azari – Załącznik V.

Chciałem, żeby zobaczyła, w jaki sposób funkcjonariuszka publiczna Rzeczypospolitej Polskiej, sędzia Małgorzata Zając-Prawica będzie broniła interesu zwanego przez „Gazetę Warszawską” żydoukraińcem rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara, który broni interesu poniemieckiego Żyda Andrzeja Zolla, który jako Rzecznik Praw Obywatelskich Rzeczypospolitej Polskiej uczynił mnie przestępcą za słowa.

Uprzedziłem panią ambasador: „(…) Czego może się Pani zatem spodziewać, jeśli skorzysta Pani z mojego zaproszenia? Tego, że sędzia wyrzuci Panią z sali. To znaczy wyprosi, ale… jeśli nie będzie Pani chciała wyjść zażąda wyprowadzenia Pani przez straż sądową i/lub policję. Jeśli Pani będzie się opierała, to Panią wyniosą.

A wszystko to będzie przez wzgląd na dobro wymiaru sprawiedliwości.

To moje doświadczenie z procedowania przez sędziów tzw. demokratycznego państwa prawnego urzeczywistniającego zasady sprawiedliwości społecznej w sprawach naruszana prawa przez Żydów.

Pismo do ambasador Anny Azari jest umieszczone na stronie http://kekuszsite.wordpress.com.

W dniu 19.12.2016 r. było w Sądzie Rejonowym dla Warszawy Śródmieścia, jak się spodziewałem.

Mimo że w posiedzeniu mogli uczestniczyć przedstawiciele mediów, a ja złożyłem wcześniej wniosek o dopuszczenie do udziału w posiedzeniu dziennikarzy z portali „Sumienie Narodu” oraz „Monitor Polski”, to sędzia Magdalena Zając-Prawica nakazała im opuszczenie sali. Wyszedłem razem z nimi. Przed salą oczekiwali gotowi na wezwanie sędzi policjanci…

Nieładnie… Przecież posiedzenie w sprawie karnej przeciwko Rzecznikowi Praw Obywatelskich Adamowi Bodnarowi nie powinno być zamknięte dla mediów. Tym bardziej, że inicjatorem postępowania była Prokuratura Okręgowa w Warszawie, a:

Rzecznikiem może być obywatel polski wyróżniający się wiedzą prawniczą, doświadczeniem zawodowym oraz wysokim autorytetem ze względu na swe walory moralne i wrażliwość społeczną.”

Artykuł 2 ustawy z dnia 15 lipca 1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich

Poza tym Adam Bodnar ślubował:

 

Przed przystąpieniem do wykonywania obowiązków Rzecznik składa przed Sejmem następujące ślubowanie: „Ślubuję uroczyście, że przy wykonywaniu powierzonych mi obowiązków Rzecznika Praw Obywatelskich dochowam wierności Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, będę strzec wolności i praw człowieka i obywatela, kierując się przepisami prawa oraz zasadami współżycia społecznego i sprawiedliwości. Ślubuję, że powierzone mi obowiązki wypełniać będę bezstronnie, z najwyższą sumiennością i starannością, że będę strzec godności powierzonego mi stanowiska oraz dochowam tajemnicy prawnie chronionej.”.
Ślubowanie może być złożone z dodaniem zdania „Tak mi dopomóż Bóg”.

Artykuł 4 ustawy z dnia 15 lipca 1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich

 

Potem, gdy już przez wyproszenie dziennikarzy zapewniła sobie sędzia Magdalena Zając-Prawica w pełni komfortowe warunki pracy,… „zrobiła loda/laskę” – według definicji tych sformułowań zaproponowanych przez ministra Radosława Sikorskiego – rzecznikowi Adamowi Bodnarowi.

A że rozpoznawała sprawę, w której rzecznik Adam Bodnar „zrobił laskę/loda” – według definicji tych sformułowań zaproponowanych przez ministra Radosława Sikorskiego – można powiedzieć, że sędzia Sądu Rejonowego dla Warszawy Śródmieścia Wydział II Karny Magdalena Zając-Prawica „zrobiła loda/laskę” – według definicji tych sformułowań zaproponowanych przez ministra Radosława Sikorskiego – dwóm Żydom rzecznikom praw obywatelskich, zwanemu żydoukraińcem Adamowi Bodnarowi i poniemieckiemu Żydowi Andrzejowi Zollowi.

 

Jak obserwuję funkcjonariuszy publicznych, którzy wysługują się Andrzejowi Zollowi, nie wątpię, że sędzia M. Zając-Prawica weszła na tzw. „szybką ścieżkę kariery”.

Ona przecież „zrobiła loda/laskę” – według definicji tych sformułowań zaproponowanych przez ministra Radosława Sikorskiego – dwóm Żydom rzecznikom.

Jako uzasadnienie dla mojego stanowiska proszę potraktować fakty – oraz poświadczające je dokumenty – przedstawione przeze mnie w załączonym do niniejszego e-mail’a piśmie z dnia 24 stycznia 2017 r. do Sądu Rejonowego dla Warszawy Śródmieścia Wydział II Karny, zawierającym – Załącznik VI: „Wnioski – na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. – o wyłącznie każdego sędziego Sądu Rejowego dla Warszawy Śródmieścia, tj. sędziego: /imiona i nazwiska sędziów – ZKE/ od rozpoznawania sprawy do sygn. akt II Kp 2652/16.”

W postępowaniu do sygn. akt II Kp 2562/16 Sąd Rejonowy dla Warszawy Śródmieścia rozpoznaje moje zażalenie na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście Północ Katarzyny Szarkowskiej z dnia 28 października 2016 r., sygn. akt PR 3 Ds. 1401.2016.I, o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie o popełnieniu przez rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara i pracowników Biura RPO przestępstwa z art. 231 § 1 k.k.

Sędzia Magdalena Zając-Prawica, która, uważam, „zrobiła loda/laskę” – według definicji tych sformułowań zaproponowanych przez ministra Radosława Sikorskiego – żydoukraińcowi, rzecznikowi praw obywatelskich Adamowi Bodnarowi i poniemieckiemu Żydowi rzecznikowi praw obywatelskich Andrzejowi Zollowi wygląda tak… – patrz: fotografia, Załącznik II.

Jeśli chcecie Państwo zobaczyć sędzię Magdalenę Zając-Prawicę w pracy, tj. jak w dniu 19 grudnia 2016 r. wyprasza z sali dziennikarzy zaproszonych przeze mnie na posiedzenie w przedmiocie rozpoznania mojego zażalenia na postanowienie asesora Artura Rekucia zapraszam do obejrzenia umieszczonego na portalu www.SumienieNarodu-YouTube.com filmu pt.: „Zbigniew Kękuś, jak reżim broni swoich funkcjonariuszy, czyli o polskim „wymiarze niesprawiedliwości”, link:

https://www.youtube.com/watch?v=I7tPevAT1tw

 

xxx

 

Artykuł 208 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej stanowi: „Rzecznik Praw Obywatelskich stoi na straży wolności i praw człowieka i obywatela określonych w Konstytucji oraz w innych aktach normatywnych”

To teoria o funkcjonariuszu państwa, które Konstytucja tak definiuje:

 

Rzeczpospolita Polska jest demokratycznym państwem prawnym,

urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej.”

Artykuł 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

 

To, że Rzeczpospolita Polska jest Państwem, jak w art. 2 Konstytucji, to także teoria. Tak samo, jak to, że:

 

Organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa.”
Artykuł 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

 

Praktyka funkcjonowania państwa niesłusznie zwanego demokratycznym państwem prawnym urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej jest oparta na wytycznej:

 

W czasie procesu sądowego wolno oszukiwać, żeby Żyd zawsze wygrał.”

Talmud, Baba Kamma, 113b

 

I tak tuman mściwy nieznający prawa karnego, którego sam naucza od kilkunastu lat, Żyd degenerat, który razem ze swoją małżonką, notoryczną, ortodoksyjną oszustką adw. Wiesławą Zoll uczynili sobie z moich małoletnich dzieci narzędzia, a ze mnie źródło dochodu, Andrzej Zoll jest od lat chroniony przez zastępy wysługujących mu się prokuratorów i sędziów oraz kolejnych, po nim, Rzeczników Praw Obywatelskich.

Gdy mnie i moje dzieci przed okazywaną nam przez niego patologią, okrucieństwem, barbarzyństwem, bronili członkowie Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca publikując na założonych przez nich i przez nich administrowanych stronach internetowych materiały prezentujące zachowania degenerata, to mnie A. Zoll uczynił przestępcą. Gdy mu się wysługują urzędnicy Biura RPO, w tym okazując mu serwilizm wpisujący się w definicje Radosława Sikorskiego sformułowań „robić loda/laskę”, to informacji o tym też nie wolno podawać do publicznej wiadomości, bo według wysługującego mu się rzecznika Adama Bodnara stanowi to rażące naruszanie dóbr osobistych i godności pracowników Biura RPO oraz naruszanie przepisów Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i przepisów prawa karnego.

Żyd bydlę – „BYDLĘ”«przen. pogard. o człowieku z podkreśleniem jego stron ujemnych»; Słownik Języka Polskiego PWN, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, s. 75 – tuman mściwy traktujący ludzi według wytycznych:

 

Tylko Żydzi są ludźmi, goje nie są ludźmi, tylko bydłem”

Talmud, Keritot 6b

 

Wszystkie nieżydowskie dzieci są zwierzętami

Talmud, Yebamoth 98a

 

od ponad dekady beneficjent obowiązującej w zażydzonym wymiarze sprawiedliwości wspomnianej wyżej reguły:

 

W czasie procesu sądowego wolno oszukiwać, żeby Żyd zawsze wygrał.”

Talmud, Baba Kamma, 113b

 

może zrobić z człowiekiem – nawet z dzieckiem, nawet, gdy ono chore – co mu się rzewnie podoba, ale o nim i jego „dream teamie”, wysługujących mu się, w tym „robiących mu loda/laskę” – według definicji tych sformułowań zaproponowanych przez ministra Radosława Sikorskiego – funkcjonariuszy i funkcjonariuszek publicznych… sza. Nie wolno mówić, nie wolno pisać. Bo… zagrożona penalizacją obraza majestatu. Do tego blokada, znaczy cenzura.

Nie wolno się bronić w żaden sposób przed barbarzyńcami.

O Żydzie można tylko – li tylko – dobrze. Prawda zakazana. Bo prawda o Żydzie degeneracie to… antysemityzm. A to zarzut gorszy niż trąd. Za spalenie kukły Żyda karzą w Polsce pozbawieniem wolności. A Żyd tuman, Andrzej Zoll, który jako Rzecznik Praw Obywatelskich przez kilka lat pozbawiał mojego syna, razem z takimi samymi, jak on degeneratami sędziami możności korzystania z praw dziecka do ochrony zdrowia, a następnie wykorzystał urząd RPO w celach prywatnych, tj. w celu uczynienie mnie przestępcą, w dodatku w sprzeczności z prawem, którego sam od kilkunastu lat naucza… wciąż w aureoli autorytetu. Zawodowego i moralnego. Guru okrutnego, tępego, gnuśnego, prymitywnego żydostwa polskiego.

Miernota użalająca się nad sobą przed mediami i obrażająca mnie:

 

O rozmowę poprosiliśmy Andrzeja Zolla.

Jednak profesor nie chciał się rozwodzić na ten temat:

Ten człowiek zatruwa mi życie od lat.

Obrażał moją żonę, pisał do mnie na nią skargi.

Mógłbym wystąpić przeciwko niemu z oskarżenia prywatnego, ale nie chcę tego robić, gdyż został ciężko doświadczony przez los i z pewnością potrzebuje pomocy.

Stanowczo odradził reporterce „DP” rozmowę ze swoją żoną, mec. Wiesławą Zoll,

gdyż – jak oświadczył – z pewnością nie będzie tej sprawy komentować.”

Dorota Stec-Fus, „Bezwzględna Temida”; „Dziennik Polski – Magazyn Piątek”, 16.11.2012 r., s. C 01, C 06-C 07

 

Ja mu zatruwam życie…

Ja potrzebuję pomocy… Co on by począł, bez zastępów „robiących mu loda/laskę” – według definicji tych sformułowań zaproponowanych przez ministra Radosława Sikorskiego – pań i panów w tzw. służbie publicznej.

Żyd ortodoks i małżonka „święta krowa”, ortodoksyjna, notoryczna oszustka.

 

W przeciwieństwie do szkolonej przez służby USA i usłużnej Żydom pupilki Jarosława Kaczyńskiego Beaty Szydło jestem zwolennikiem zwalczania każdego przejawu rasizmu, nie tylko – jak pani premier z nadania partyjnego kacyka – antysemityzmu.Jeśli jednak chodzi o tzw. antysemitów, to za bardzo trafny uważam pogląd w tej sprawie Josepha Soprana, przypomniany przez D. Duke’a w książce pt. „Żydowska supremacja – moje przebudzenie w kwestii żydowskiej”:

 

(…) Wedle popularnej żydowskiej wersji historii, za każdym razem nie-Żydzi byli winowajcami w konflikcie.

Żydzi oskarżają gojów o nieuzasadnioną nienawiść wobec siebie, po tym, jak ci tolerancyjnie zezwalają im przybyć do swojego kraju. Żydzi są przedstawiani jako niewinne źródła korzyści społecznej i ekonomicznej. (…)

Pewien spostrzegawczy pisarz, Joseph Sopran, ujął to dobrze, sugerując, że termin „antysemita”

nie określa już kogoś, kto nie lubi Żydów – obecnie oznacza on kogoś, kogo nie lubią Żydzi.”

Źródło: David Duke, „Żydowska supremacja – moje przebudzenie w kwestii żydowskiej”,

Ruch Twórczości i Narodowe Odrodzenie Polski, 2011 – 2012, s. 252

 

Nie pozostaje nic innego, jak cytując członków klasy politycznej spytać adresata kopii niniejszego e-mail’a rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara:

 

Czyżeście Bodnar ochu…li?! Poje…ło was Bodnar?!”

Zbigniew Kękuś, na podstawie: „Słownik afery taśmowej”; „Fakt”, 28-29.06.2014, s. 5, 63

 

Paniom, jak podwładna A. Bodnara, dyrektor Zespołu Prawa Cywilnego w Biurze RPO Kamilla Dołowska, radzę, żeby zamiast „robić loda/laskę” – według definicji tych sformułowań proponowanych przez ministra R. Sikorskiego –degeneratom, wzięły się do uczciwej, rzetelnej pracy. Nie będzie wtedy potrzeby blokowania prawdziwych informacji w Internecie o tym, jak i dla kogo realizują się w służbie publicznej. Nie trzeba ich będzie blokować, przy pomocy wynajmowanej na koszt państwa radcy prawnej, bo… ich nie będzie.

 

Jeśli jakiś inny, poza Rzecznikiem Praw Obywatelskich zwanym żydoukraińcem, filosemitą-polonofobem Adamem Bodnarem, funkcjonariusz publiczny uzna, że ja rozpowszechniam za pośrednictwem Intrenetu materiały antysemickie i zostanie z tego powodu wszczęte przeciwko mnie postępowanie karne, poinformuję Państwa o tym.

 

Informuję, że do czasu odblokowania strony www.kekusz.pl materiały prezentujące zachowania funkcjonariuszy publicznych tzw. demokratycznego państwa prawnego urzeczywistniającego zasady sprawiedliwości społecznej są umieszczone na stronie http://kekuszsite.wordpress.com.

 

Z poważaniem,

 

Zbigniew Kękuś

 

Załączniki:

  1. Dyrektor Zespołu Prawa Cywilnego Biura Rzecznika Praw Obywatelskich Kamilla Dołowska
  2. Sędzia Sądu Rejonowego dla Warszawy Śródmieścia Wydział II Karny Magdalena Zając-Prawica
  3. Pismo Z. Kękusia z dnia 27 stycznia 2017 r. do prokuratora rejonowego dla Warszawy Śródmieścia Północ Małgorzaty Gawareckiej
  4. Pismo Z. Kękusia z dnia 27 stycznia 2017 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara
  5. Pismo Z. Kękusia z dnia 15 grudnia 20016 r. do ambasadora Izraela w Polsce Anny Azari
  6. Pismo Z. Kękusia z dnia 24 stycznia 2017 r. do Sądu Rejonowego dla Warszawy Śródmieścia

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Kraków, dnia 27 stycznia 2017 r.

Zbigniew Kękuś

 

Pani

Małgorzata Gawarecka

Prokurator Rejonowy

Prokuratura Rejonowa Warszawa Śródmieście Północ

ul. Wiślicka 6

02-114 Warszawa

 

Dotyczy:

  1. Zawiadomienie o popełnieniu przez rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara przestępstwa z art. 231 § 1 k.k., niedopełnienia obowiązku określonego w art. 304 § 1 i § 2 k.p.k. i działania na szkodę interesu publicznego.
  2. Wniosek o rozpoznanie niniejszego zawiadomienia w terminie określonym przepisami ustawy Kodeks postępowania karnego.
  3. Zawiadomienie, że kopia niniejszego pisma zostanie umieszczona w Internecie, w tym na stronie http://kekuszsite.wordpress.com.

 

Jesteśmy zdeterminowani, by walczyć z jakimkolwiek przejawem antysemityzmu,

bo z tego wyrasta tylko i wyłącznie zło.”

Prezes Rady Ministrów Beata Szydło, 23 listopada 2016 r., Izrael; Źródło: „Szydło w Jerozolimie: Będziemy walczyć z przejawami antysemityzmu”http://www.gazetaprawna.pl/wideo/995254,szydlo-w-jerozolimie-antysemityzm.html

 

W dniu 28 listopada 2016 r. zastępca rzecznika praw obywatelskich Stanisław Trociuk sporządził pełnomocnictwo dla radcy prawnego Elizy Grabowskiej-Szweicer – Załącznik 1: „Rzecznik Praw Obywatelskich” BDG-WOP.012.37.2016 Warszawa, 28.11.2016 PEŁNOMOCNICTWO udzielam Pani Elizie Grabowskiej-Szweicer radcy prawnemu nr wpisu WA-9140 pełnomocnictwa do reprezentowania Biura Rzecznika Praw Obywatelskich w Warszawie przed osobami fizycznymi lub prawnymi w sprawach związanych z naruszaniem przez Pana Zbigniewa Kękusia na stronie internetowej www.kekusz.pl dóbr osobistych pracowników Biura Rzecznika Praw Obywatelskich w Warszawie.

Z upoważnienia Rzecznika Praw Obywatelskich Stanisław Trociuk Zastępca Rzecznika Praw Obywatelskich”
Dowód: Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt BDG-WOP.012.37.2016, pełnomocnictwo z dnia 28

listopada 2016 r. – Załącznik 1

 

W piśmie z dnia 8 grudnia 2016 r. skierowanym do:

  1. Fundacji Akademickie Inkubatory Przedsiębiorczości
  2. Inwestnet.com

działająca na podstawie udzielonego jej przez Rzecznika Praw Obywatelskich pełnomocnictwa radca E. Grabowska-Szweicer podała – Załącznik 2: „Radca prawny Eliza Grabowska-Szweicer Kancelaria Radcy Prawnego ul. Solec 38 lok. 203 00-394 te. 603 854 775 e-mail: Eliza.grabowska@egs-kancelaria.pl Warszawa, dnia 8 grudnia 2016 r.

Fundacja Akademickie Inkubatory Przedsiębiorczości ul. Piękna 68 00-672 Warszawa

Investnet.com ul. Piękna 68, II p. 00-672 Warszawa

Działając na podstawie udzielonego mi pełnomocnictwa, którego odpis załączam, zwracam się o niezwłoczne zablokowanie na stronie http://kekusz.pl/ działającej na serwerze, którego właścicielem jst http://www.inwestnet.com/onas.php, przedsiębiorca działający w ramach Akademickich Inkubatorów Przedsiębiorców, treści znajdujących w następujących linkach:

http://kekusz.pl/2016/09/moje-rozliczenie-z-zydami-rzecznik-praw-obywatelskich-adam-bodnar-straznik-interesow-sprawcow-przestepstw-zydow-i-homoseksualistow/

http://kekusz.pl/2016/09/moje-rozliczenie-z-zydami-intelektualna-i-moralna-wyzszosc-polaka-nie-zyda-nad-poniemieckim-zydem-czyli-jak-kamilla-d-loda-robila-a-zollowi/

http://kekusz.pl/2016/06/rzady-zydow-w-polsce-rpo-adam-bodnar-rzecznik-zydow-i-homoseksualistow-oraz-zbigniew-ziobro-lajdak-i-karierowicz-czy-takze-zbrodniarz/

http://kekusz.pl/2016/01/rzady-zydow-w-polsce-czyli-o-rpo-adamie-bodnarze-ktory-chroni-interesu-zydow-oraz-pederastow-dyskryminujac-ofiary-patologii-zydow-ortodoksow/

Wskazane powyżej treści, w świetle przepisu art. 23 kodeksu cywilnego, w sposób rażący naruszają dobra osobiste i godność pracowników Biura Rzecznika Praw Obywatelskich. Tym samym mając na względzie postanowienia art. 24 § 1 kodeksu cywilnego żądam zaniechania dopuszczania do przechowywania na serwerze inwestnet.com ww. treści. Jednocześnie zwracam uwagę na postanowienia art. 14 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz. U. z 2016 r., poz. 1030).

We wskazanym przypadku mamy do czynienia z sytuacją, w której Fundacja Akademickie Inkubatory Przedsiębiorczości, będąca organizacją pozarządową, dopuszcza do tego, że w jej ramach, działa podmiot, który udostępnia miejsce na serwerze, na którym są publikowane skandaliczne i bezprawne treści, obrażające pracowników Biura Rzecznika Praw Obywatelskich.

Na ww. stronie internetowej znajdują się także treści jawnie antysemickie, co stanowi naruszenia przepisów Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, jak również przepisów prawa karnego.

Mając powyższe na uwadze zwracam się o niezwłoczne zablokowanie w.w. treści na stronie http://kekusz.pl/.

Pozostaję z szacunkiem Eliza Grabowska-Szweicer radca prawny WA-9140”
Dowód: Pismo radcy prawnego Elizy Grabowskiej-Szweicer z dnia 8 grudnia 2016 r. – Załącznik 2

 

Działająca na podstawie udzielonego jej przez RPO pełnomocnictwa radca prawny E. Grabowska-Szweicer przedstawiła mi zarzut – Załącznik 2: „Na ww. stronie internetowej znajdują się także treści jawnie antysemickie, co stanowi naruszenia przepisów Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, jak również przepisów prawa karnego.”

Radca prawny E. Grabowska-Szweicer przedstawiła mi zarzut popełnienia przestępstw, w tym przestępstwa rozpowszechniania treści antysemickich.

Wskazać należy, że:

  1. artykuł 208 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej stanowi: „Rzecznik Praw Obywatelskich stoi na straży wolności i praw człowieka i obywatela określonych w Konstytucji oraz w innych aktach normatywnych”
  2. artykuł 304 k.p.k. stanowi: „Instytucje państwowe i samorządowe, które w związku ze swą działalnością dowiedziały się o popełnieniu przestępstwa ściganego z urzędu, są obowiązane niezwłocznie zawiadomić o tym prokuratora lub Policję oraz przedsięwziąć niezbędne czynności do czasu przybycia organu powołanego do ścigania przestępstw lub do czasu wydania przez ten organ stosownego zarządzenia, aby nie dopuścić do zatarcia śladów i dowodów przestępstwa.”

 

Od dnia 8 grudnia 2016 r., gdy działająca na podstawie pełnomocnictwa udzielonego jej przez Rzecznika Praw Obywatelskich radca prawny E. Grabowska-Szweicer skierowała w.w. pismo upłynęło – w dacie wysłania niniejszego pisma – 7 tygodni, a ja nie otrzymałem wezwania na przesłuchanie w charakterze podejrzanego o popełnienie przestępstw, których sprawstwo mi zarzuciła.

Oznacza to, że rzecznik praw obywatelskich Adam Bodnar popełnił przestępstwo z art. 231 § 1 k.k. „Funkcjonariusz publiczny, który, przekraczając swoje uprawnienia lub nie dopełniając obowiązków, działa na szkodę interesu publicznego lub prywatnego, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.”

Rzecznik Praw Obywatelskich Adam Bodnar, który udzielił pełnomocnictwa radcy E. Grabowskiej-Szweicer i wiedział o jej działaniach, w tym o jej w.w. piśmie z 08.12.2016 r. i przedstawionych mi w nim zarzutach popełnienia przestępstw, w tym przestępstwa ściganego z urzędu, popełnił przestępstwo niedopełnienia obowiązku określonego w art. 304 § 2 k.k. i działania na szkodę interesu publicznego.

Działanie/zaniechanie rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara wyczerpuje znamiona przestępstwa określone w art. 231 § 1 k.k.

 

Zbigniew Kękuś

 

Załączniki:

  1. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt BDG-WOP.012.37.2016, pełnomocnictwo z dnia 28 listopada 2016 r.
  2. Pismo radcy prawnego Elizy Grabowskiej-Szweicer z dnia 8 grudnia 2016 r.

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Kraków, dnia 27 stycznia 2017 r.

Zbigniew Kękuś

 

Pan

Adam Bodnar

Rzecznik Praw Obywatelskich

Al. Solidarności 77

00-090 Warszawa

 

Sygn. akt: IV.510.63.2015.MK

 

Dotyczy:

  1. Wniosek o doręczenie mi informacji publicznej w postaci informacji o prawie – wnoszę o podanie przepisu prawa – na podstawie którego Rzecznik Praw Obywatelskich zniszczył po dniu 22 października 2015 r., a przed dniem 18 stycznia 2016 r., przygotowane dla mnie na 22.10.2016 r. kserokopie dokumentów.
  2. Wniosek o doręczenie mi odpowiedzi na wniosek jak w pkt. I bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie miesiąca od daty wpływu niniejszego pisma.
  3. Zawiadomienie, że kopia niniejszego pisma zostanie umieszczona w Internecie w tym na stronie http://kekuszsite.wordpress.com.

 

Uzasadnienie

 

Pismem z dnia 8 października 2015 r. skierowanym do adresata niniejszego pisma złożyłem – Załącznik 1: „Pan Adam Bodnar Rzecznik Praw Obywatelskich Al. Solidarności 77 00-090 Warszawa Dotyczy:

  1. Zawiadomienie o realizowaniu wobec mnie i moich dzieci przez niektórych funkcjonariuszy publicznych, w tym sędzię Sądu Rejonowego w Dębicy Beatę Stój działań wypełniających definicję ludobójstwa zamieszczoną w Konwencji ONZ z dnia 9 grudnia 1948 r. w sprawie Zapobiegania i Karania Zbrodni Ludobójstwa.
  2. Wniosek – na podstawie art. 12.1 i art. 1.4 ustawy z dnia 15.07.1987 r. o RPO – o:
    1. wydanie mi w dniu 22 października 2015 r. w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich kserokopii dokumentów poświadczających, że prof. Andrzej Zoll gdy był Rzecznikiem Praw Obywatelskich Rzeczypospolitej Polskiej, zanim obciążył mnie zeznaniami uczynił mnie przestępcą, rozpoznał zgłoszoną mu przeze mnie pismami z dnia 21 stycznia 2002 r. i 20 kwietnia 2002 r., a następnie, do końca sprawowania przez niego kadencji RPO, wielokrotnie ponawianą przeze mnie kolejnymi pismami sprawę pozbawienia przez sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie – SSO Ewa Hańderek, SSR del. Agata Wasilewska-Kawałek, SSA Jan Kremer, SSA Anna Kowacz-Braun, SSA Maria Kus –Trybek – mojego wtedy małoletniego, chorego na choroby okresu dojrzewania, skoliozę, lordozę i garba żebrowego syna Michała Kękuś możności korzystania z konstytucyjnych i ustawowych praw do ochrony zdrowia, lub
    2. wydanie mi w dniu 22 października 2015 r. w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich oświadczenia, że w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich brak dokumentów, jak w pkt. II. 1.

(…) VI. Zawiadomienie, że po odpowiedź na wnioski, jak w pkt. II, III, IV stawię się osobiście w Biurze Rzecznika

Praw Obywatelskich w dniu 22 października 2015 r. o godz. 12:00.”

Dowód: Pismo Z. Kękusia z dnia 8 października 2015 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara –

Załącznik 1

 

Z powodu choroby nie stawiłem się w Biurze RPO w dniu 22.10.2015 r.

Po kserokopie dokumentów jak w pkt. II pisma z 08.10.2015 r. stawiłem się osobiście w Biurze RPO w dniu 18 stycznia 2016 r. Spotkałem się – w towarzystwie Prezesa Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca Krzysztofa Łapaja i redaktora Rafała Gawrońskiego – z pełniącą dyżur głównym specjalistą w Biurze RPO Mariolą Bielawską-Górną.

Jakkolwiek moje stawiennictwo w Biurze RPO w dniu 18.01.2016 r. zapowiedziałem pismem z dnia 8 stycznia 2016 r. /data wpływu do Biura RPO 11.01.2016 r./, to M. Bielawska-Górna odmówiła mi wydania w.w. kserokopii dokumentów.

W odpowiedzi na mój wniosek z pisma z dnia 16.08.2016 r. do Rzecznika Praw Obywatelskich: „Wniosek o sporządzenie i doręczenie mi wyjaśnienia, dlaczego dokumentów, które wydała mi w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich w dniu 11 sierpnia 2016 r. główny specjalista Katarzyna Dyrska i przygotowanych dla mnie przez głównego specjalistę Michała Kubalskiego w dniu 22 października 2015 r.: 1. nie wydała mi podczas spotkania ze mną w dniu 18 stycznia 2016 r. w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich główny specjalista Mariola Bielawska (…)” pismem z dnia 8 września 2016 r. poinformował mnie główny specjalista w Zespole Prawa Cywilnego Biura RPO Michał Kubelski – Załącznik 2: „Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich Zespół Prawa Cywilnego IV.510.63.2015.MK Warszawa, 08.09.2016 r. Szanowny Panie! Z upoważnienia Rzecznika Praw Obywatelskich, w odpowiedzi na Pana pismo z 16 sierpnia 2016 r. uprzejmie informuję, że żądane przez Pana kserokopie dokumentów zostały przygotowane przez pracownika Zespołu Prawa Cywilnego zgodnie z Pana żądaniem do wydania podczas Pana wizyty w Biurze RPO, zapowiedzianej na 22 października 2015 r. W związku z Pana nieobecnością tego dnia w Biurze RPO kserokopie zostały zniszczone, w związku z tym nie mogły zostać Panu przekazane podczas wizyty 18 stycznia 2016 r. (…) Główny Specjalista Michał Kubalski”
Dowód: Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, Zespół Prawa Cywilnego, sygn. akt IV.510.63.2015.MK, pismo

głównego specjalisty Michała Kubalskiego z dnia 8 września 2016 r. – Załącznik 2

 

W związku z powyższym wnoszę jak na wstępie.

 

Zbigniew Kękuś

 

Załączniki:

  1. Pismo Z. Kękusia z dnia 8 października 2015 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara
  2. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, Zespół Prawa Cywilnego, sygn. akt IV.510.63.2015.MK, pismo głównego specjalisty Michała Kubalskiego z dnia 8 września 2016 r.

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Kraków, dnia 24 stycznia 2017 r.

Zbigniew Kękuś

 

Sąd Rejonowy dla Warszawy Śródmieścia w Warszawie

II Wydział Karny – Sekcja Postępowania Przygotowawczego

ul. Marszałkowska 82

00-517 Warszawa

 

Sygn. akt:

  1. Sądu Rejonowego dla Warszawy Śródmieścia II Kp 2652/16
  2. Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście PółnocPR 3 Ds. 1401/16

 

Dotyczy:

  1. Wnioski – na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. – o wyłącznie każdego sędziego Sądu Rejowego dla Warszawy Śródmieścia, tj. sędziego: Dalba Joanna, Dybowska Agnieszka, Iłowska-Napiórkowska Beata, Jabłońska Renata, Jakubowski Michał, Kizerwetter-Kramarz Iwona, Kozłowska Aneta, Kucharska Anna, Łączewski Wojciech, Mitkiewicz Adam, Ogińska-Łągiewka Anna, Radzyńska-Głowacka Joanna, Różalska-Danilczuk Aleksandra, Smaga Karol, Szczepankowska-Szyszka Ada Maria, Tukaj Radosław, Turkiewicz Kasandra, Walczyk Dorota, Zalewska Anna, Dałkowska Justyna, Drewin Małgorzata, Kamiński Jakub, Koska-Janusz Justyna, Kowal Marcin, Kuzaj Anna, Modzelewska Agnieszka, Pruszyński Adam, Ptasiewicz Krzysztof, Rozbicki Piotr, Szymborska Marta, Tertil Joanna, Klonowska Małgorzata, Oknińska-Rutkowska Marzena, Staśkiewicz Anna, Bazyluk Agnieszka, Dziekańska Magdalena, Ermich Piotr, Grzejszczak Adam, Krysztofiuk Marek, Macuga Paweł, Rutkowska-Giwojno Katarzyna, Tyszkiewicz Anna, Zając-Prawica Magdalena, Chojnacki Michał, Dutkowska Milena, Goss Grzegorz, Grabowska Anna, Jezierska Joanna, Kubiak Monika, Lizakowska-Bytof Iwona, Łukasiewicz Szymon, Makowska Monika, Onichimowska Agnieszka, Perkowska Anna, Sielczak-Prządka Olga, Starosta-Stan Monika, Syta Barbara, Wiśniewska-Okoń Karolina, Bulanda Anna, Dmitruk Ewa, Kaczmarzyk-Gauzin Agnieszka, Oleksiak Ewa, Rudnicki Radosław, Szaniawska-Stejblis Katarzyna, Błasiak Paweł, Gołębiewska-Budnik Urszula,Grylewicz Łukasz, Kur Maciej, Kwiatkowska Anna, Maksymowicz Piotr, Maszkiewicz Natalia, Mrozek Łukasz, Trębicki Tomasz, Pilśnik Marta, Biliński Łukasz, Jankowska Grażyna, Kowalski Michał, Piwkowski Jan, Smulewicz Małgorzata, Smyk Aleksandra; referendarze sądowi: Sosińska Aldona, Górecka Sylwia, Lewandowska Monika, Kosior-Zawadzka Małgorzata, Pokorska-Czapla Magdalena, Wawrzyniak Grzegorz od rozpoznawania sprawy do sygn. akt II Kp 2652/16.
  2. Wnioski o:
    1. sporządzenie przez każdego z sędziów mężczyzn wymienionych w pkt. I oświadczenia, że nie jest małżonkiem sędzi Sądu Rejonowego dla Warszawy Śródmieścia Magdaleny Zając-Prawicy oraz że nie pozostaje z nią we wspólnym pożyciu,
    2. sporządzenie przez każdą z sędzin wymienionych w pkt. I oświadczenia, że nie pozostaje we wspólnym pożyciu4 z sędzią Magdaleną Zając-Prawicą,
    3. sporządzenie przez każdego sędziego wymienionego w pkt. II oświadczenia, że:
      1. nie jest krewnym lub powinowatym w linii prostej, a w linii bocznej aż do stopnia pomiędzy dziećmi rodzeństwa sędzi Sądu Rejowego dla Warszawy Śródmieścia Magdaleny Zając-Prawicy,
      2. nie utrzymuje stosunków towarzyskich5 z sędzią Magdaleną Zając-Prawicą.
  3. Wniosek o doręczenie mi oświadczeń jak w pkt. II przed wyznaczeniem posiedzenia w sprawie do sygn. akt II Kp 2652/16.
  4. Zawiadomienie, że w związku z moimi wnioskami, jak w pkt. I obowiązkiem każdego sędziego Sądu Rejowego dla Warszawy Śródmieścia jest podporządkować się prawu określonemu w art. 42 § 3 k.p.k.: „Sędzia, co do którego zgłoszono wniosek o wyłączenie na podstawie art. 41, może złożyć do akt stosowne oświadczenie na piśmie i powstrzymuje się od udziału w sprawie; jest jednak obowiązany przedsięwziąć czynności nie cierpiące zwłoki.”.
  5. Zawiadomienie, że w związku ze złożeniem przeze mnie wniosków o wyłączenie każdego sędziego Sądu Rejowego dla Warszawy Śródmieścia od rozpoznawania sprawy do sygn. akt II Kp 2652/16 z mocy prawa określonego w art. 42 § 4 k.p.k.: „Poza wypadkiem określonym w § 2 o wyłączeniu orzeka sąd, przed którym toczy się postępowanie; w składzie orzekającym w kwestii wyłączenia nie może brać udziału sędzia, którego dotyczy wyłączenie. W razie niemożności utworzenia takiego składu sądu, w kwestii wyłączenia orzeka sąd wyższego rzędu.sądem właściwym do rozpoznania tych wniosków jest Sąd Okręgowy w Warszawie.
  6. Zawiadomienie, że wykaz sędziów i referendarzy jak w pkt. I sporządziłem na podstawie informacji zamieszczonej na stronie internetowej Sądu Rejowego dla Warszawy Śródmieścia – Źródło: http://www.warszawa.so.gov.pl/lista-sedziow.1713.html, http://www.warszawa.so.gov.pl/lista-referendarzy.1714.html – a jeśli brak w wykazie któregoś z sędziów zatrudnionych w Sądzie Rejonowym dla Warszawy Śródmieścia, w jego/ich przypadku/przypadkach także:
    1. składam wniosek/wnioski o jego/ich wyłączenie na podstawie art. 41 § 1 k.p.k.,
    2. wnoszę o sporządzenie i doręczenie mi oświadczenia/oświadczeń jak w pkt. II.
  7. Zawiadomienie, że:
    1. skany dokumentów przedstawionych w niniejszym piśmie są umieszczone na stronie http://kekuszsite.wordpress.com.
    2. kopia niniejszego pisma zostanie umieszczona w Internecie, w tym na stronie http://kekuszsite.wordpress.com.

 

Na stanowisko sędziego sądu rejonowego może być powołany ten, kto:

(…) 2) jest nieskazitelnego charakteru.”

Artykuł 61 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych

 

Uzasadnienie

 

W dniu 24 stycznia 2017 r. przed Sądem Rejonowym dla Warszawy Śródmieścia odbędzie się posiedzenie, o którym poinformowano mnie zawiadomieniem z dnia 23 grudnia 2016 r. – Załącznik 1: „Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie II Wydział Karny – Sekcja Postępowania Przygotowawczego /adres – ZKE/ Data wysłania: 23 grudnia 2016 roku Syg. akt II Kp 2562/16 Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ ZAWIADOMIENIE W wykonaniu zarządzenie Sędziego Sekretariat Sekcji Postępowania Przygotowawczego II Wydziału Karnego Sądu Rejonowego dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie zawiadamia Pana jako skarżącego, że dnia 24 stycznia 2017 r. o godz. 08:30 sala 242 w Sądzie Rejonowym dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie odbędzie się posiedzenie Sądu w przedmiocie rozpoznania zażalenia na postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście Północ o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie PR 3 Ds. 1401/16. Obecność nie jest obowiązkowa. Z upoważnienia Kierownika Sekretariatu sporządził: Sekretarz sądowy Anna Domalewska”
Dowód: Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie II Wydział Karny – Sekcja Postępowania

Przygotowawczego, sygn. akt II Kp 2562/16, Zawiadomienie z dnia 23 grudnia 2016 r. – Załącznik 1

 

W sprawie Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście Północ do sygn. akt PR 3 Ds 1401/16 w dniu 28 października 2016 r. prokurator Katarzyna Szarkowska wydała postanowienie – Załącznik 2: „Prokuratura Rejonowa Warszawa Śródmieście Północ /adres – ZKE/ Warszawa, dnia 28 października 2016 roku PR 3 Ds. 1401.2016.I POSTANOWIENIE o odmowie wszczęcia śledztwa

Katarzyna Szarkowska – prokurator Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście Północ w Warszawie

po zapoznaniu się z zawiadomieniem Zbigniewa Kękuś, które do tut. Prokuratury wpłynęło z Prokuratury Rejonowej Kraków – Śródmieście Wschód w Krakowie w dniu 29 września 2016 roku w sprawie niedopełnienia w bliżej nieustalonym czasie jednak nie wcześniej niż 27 czerwca 2011 roku i nie później niż 13 września 2016 roku w Warszawie przy Al. Solidarności 77 obowiązków i przekroczenia uprawnień przez Rzecznika Praw Obywatelskich oraz pracowników Biura Rzecznika Praw Obywatelskich w Warszawie poprzez brak udzielenia odpowiedzi na zapytania kierowane przez Zbigniewa Kękuś do Rzecznika Praw Obywatelskich, czym działano na szkodę Zbigniewa Kękuś tj. o czyn z art. 231 § 1 k.k. na zasadzie art. 305 § 1, 3 k.p.k. i 17 § 1 pkt 2 k.p.k. postanowił

odmówić wszczęcia śledztwa w sprawie niedopełnienia w bliżej nieustalonym czasie jednak nie wcześniej niż 27 czerwca 2011 roku i nie później niż 13 września 2016 roku w Warszawie przy Al. Solidarności 77 obowiązków i przekroczenia uprawnień przez Rzecznika Praw Obywatelskich oraz pracowników Biura Rzecznika Praw Obywatelskich w Warszawie poprzez brak udzielenia odpowiedzi na zapytania kierowane przez Zbigniewa Kękuś do Rzecznika Praw Obywatelskich, czym działano na szkodę Zbigniewa Kękuś tj. o czyn z art. 231 § 1 k.k.

– na podstawie art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k. – wobec braku znamion czynu zabronionego.

UZASADNIENIE

W dniu 29 września 2016 roku do tut. Prokuratury wpłynęło zawiadomienie Zbigniewa Kękuś o podejrzeniu popełnienia przestępstwa z art. 231 § 1 k.k.

Analiza nadesłanego zawiadomienia Zbigniewa Kękuś prowadzi do wniosku, iż przedmiotowe pismo jest zbiorem kilku odrębnych zawiadomień. W w/w zawiadomieniu cytowane są również treści pism, jakie do w/w skierowało Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich w Warszawie.

Zbigniew Kękuś zawiadamia, iż Rzecznik Praw Obywatelskich w Warszawie w okresie od 27 czerwca 2011 roku do chwili złożenia niniejszego zawiadomienia nie dopełnił swoich obowiązków i przekroczył swoje uprawnienia, albowiem nie udzielił mu odpowiedzi na kierowane przez niego zapytania m.in. o wysokość wynagrodzenia pracownika Biura Rzecznika Praw Obywatelskich w Warszawie, również na pisma w/w z dnia 09 października 2015 roku, 08 stycznia 2016 roku. Jednocześnie z przedmiotowego zawiadomienia wynika, iż był on informowany o czasie rozpoznania kierowanych do Biura Rzecznika Praw Obywatelskich zapytań. Nadto Zawiadamiający wskazał, iż pracownik Biura pozostaje w kontakcie i zapewnia ochronę byłemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich w Warszawie – Andrzejowi Zollowi.

W tym miejscu wskazać należy, iż Zawiadamiający w piśmie, nadesłanym do tut. Prokuratury w dniu października 2016 roku odnosi się wyłącznie do postępowania toczącego się przed Rzecznikiem Praw Obywatelskich, poprzez brak udzielenia odpowiedzi na kierowane przez Zawiadamiającego zapytania. W działaniach tych dopatruje się nadużycia uprawnie i niedopełnienia ciążących na tych organach ustawowo nałożonych obowiązków, co stanowić ma wypełnienie dyspozycji art. 231 § 1 k.k. Nie przytacza jednak na te okoliczności żadnych dowodów, oprócz poczynionych w tym zakresie uwag nieokreślonej treści.

Wnikliwie analizując treść przedmiotowego zawiadomienia, a także załączone doń materiały, już na tym etapie należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie brak jest jakichkolwiek uzasadnionych podstaw dla wszczęcia postępowania karnego. Zawiadamiający w swoim piśmie przedstawia zarzuty kwestionujące jedynie prawidłowość działań podejmowanych przez Rzecznika Praw Obywatelskich w Warszawie, wywodząc z nich przestępną działalność. Teza ta nie znajduje jednak żadnego poparcia w załączonym materiale.

Podkreślić należy, że wszelka wadliwość postępowania przed Rzecznikiem Praw Obywatelskich winna być weryfikowana w trybie przepisów postępowanie to regulujących. Weryfikacja taka nie jest natomiast celem postępowania karnego, a nadesłane materiały nie wskazują na konieczność angażowania organów ścigania na tym etapie.

Mając powyższe na uwadze, należało postanowić jak na wstępie. PROKURATOR PROKURATURY REJONOWEJ Warszawa Śródmieście Północ Katarzyna Szarkowska”

Dowód: Prokuratura Rejonowa Warszawa Śródmieście Północ, sygn. akt PR 3 Ds. 1401.2016.I, postanowienie

prokurator Katarzyny Szarkowskej z dnia 28 października 2016 r. – Załącznik 2

 

Nie ja byłem osobą, która złożyła w.w. zawiadomienie. Złożyła je Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Wschód co prokurator K. Szarkowska poświadczyła podając w w.w. postanowieniu – Załącznik 2: „(…) Katarzyna Szarkowska – prokurator Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście Północ w Warszawie po zapoznaniu się z zawiadomieniem Zbigniewa Kękuś, które do tut. Prokuratury wpłynęło z Prokuratury Rejonowej Kraków – Śródmieście Wschód (…).”

Ja nie złożyłem w Prokuraturze Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód zawiadomienia, na które powołała się prokurator K. Szarkowska. Z tej przyczyny skierowałem pismo z dnia 30 listopada 2016 r. do Prokuratora Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wschód, którym złożyłem: „Pani Małgorzata Tyżuk Prokurator Rejonowy Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Wschód ul. Mosiężnicza 2 30-965 Kraków Dotyczy:

  1. Wniosek o przygotowanie dla mnie na dzień 3 stycznia 2017 r. kopii rzekomo mojego autorstwa Zawiadomienia:
    1. które kierowana przez adresatkę niniejszego pisma Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Wschód doręczyła Prokuraturze Rejonowej Warszawa Śródmieście Północ,
    2. na które powołała się prokurator Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście Północ Katarzyna Szarkowska w postanowieniu z dnia 28 października 2016 r. – Załącznik 1,

o popełnieniu przez Rzecznika Praw Obywatelskich oraz pracowników Biura RPO przestępstwa z art. 231 § 1 k.k.

  1. Wniosek o potwierdzenie pieczęcią Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód poświadczającą za zgodność z oryginałem strony Zawiadomienia jak w pkt. I, na której jest mój podpis.
  2. Wniosek – w przypadku ustalenia przez adresatkę niniejszego pisma, że ja nie złożyłem Zawiadomienia jak w pkt. I – o przygotowanie dla mnie oświadczenia Prokuratora Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wschód poświadczającego, że ja nie złożyłem Zawiadomienia, na powołała się prokurator Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście Północ Katarzyna Szarkowska w postanowieniu z dnia 28 października 2016 r. – Załącznik 1.”

 

W odpowiedzi otrzymałem pismo z dnia 2 grudnia 2016 r. prokuratora rejonowego M. Tyżuk, w którym ta podała – Załącznik 3: „Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Wschód /adres – ZKE/ PR Ko 1610.2016 Kraków, dnia 2 grudzień 2016 r. Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ Stosownie do pisma z dnia 30 listopada 2016 . informuję, iż Tut. Prokuratura nie dysponuje kopią pisma Zbigniewa Kękusia albowiem zostało ono przekazane zgodnie z właściwością do Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście Północ i zarejestrowane w Tamt. Prokuraturze pod sygn. PR 3 Ds. 1401.2016.Prokurator Rejonowy Małgorzata Tyżuk
Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Wschód, sygn. akt PR Ko 1610.2016, pismo prokuratora

rejonowego Małgorzaty Tyżuk z dnia 2 grudnia 2016 r. – Załącznik 3

 

Nie wiem zatem, jakiej treści Zawiadomienie skierowała kierowana przez prokurator M. Tyzuk Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Wschód do Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście – Północ.

Wiem tylko, że dotyczy m.in. Rzecznika Praw Obywatelskich.

 

Wskazać zatem należy, że w dniu 19 grudnia 2016 r. sędzia Sądu Rejonowego dla Warszawy Śródmieścia w Warszawie Magdalena Zając-Prawica wydała postanowienie o oddaleniu mojego zażalenia na postanowienie z dnia 22 lipca 2016 r. asesora Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście Północ Artura Rekucia – Załącznik 4: „Warszawa, dnia 22 lipca 2016 r. Prokuratura Rejonowa Warszawa-Śródmieście Północ w Warszawie /adres – ZKE/ 3 PR 3 Ds. 945.2016.IV POSTANOWIENIE o odmowie wszczęcia dochodzenia

Artur Rekuć – asesor Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście-Północ po zapoznaniu się z treścią pisma Zbigniewa Kękusia oraz dołączonych materiałów, zawierających w treści zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa przekroczenia uprawnień lub niedopełnienia obowiązków, tj. o czyny z art. 231 § 1 kk na podstawie art. 305 § 1, 3 kpk oraz 17 § 1 pkt 2 kpk postanowił:

odmówić wszczęcia śledztwa w sprawie: 1. niedopełnienia obowiązków w Warszawie w bliżej nieustalonym okresie do dnia 02.06.2016 r. przez Rzecznika Praw Obywatelskich w związku z uchylaniem się od wydania żądanej przez Zbigniewa Kękuć dokumentacji związanej z postępowaniem w sprawie zgłoszonej pismem z dnia 17.05.2016 r., czego skutkiem miało być działanie na szkodę interesu prywatnego Zbigniewa Kękuś tj. o czyn z art. 231 § 1 kk – na podstawie art. 17 § 1 pkt. 2 kpk – wobec braku znamion czynu zabronionego.

Uzasadnienie

W dniu 5 lipca 2016 r. do tutejszej Prokuratury wpłynęło przekazane przez Prokuraturę Okręgową w Warszawie pismo z dnia 02.06.2016 r. wraz z załącznikami skierowane przez Zbigniewa Kękuś wskazujące na możliwość popełnienia przestępstwa niedopełnienia obowiązków przez Rzecznika Praw Obywatelskich w związku z uchylaniem się od wydania żądanej przez Zbigniewa Kękuś dokumentacji tj. o czyn z art. 231 § 1 kk. Z uwagi na zawartą w piśmie treść potraktowano je jako zawiadomienia o podejrzeniu popełniania przestępstwa.

Zawiadamiająca wskazuje m.in. na rzekome niewydajnie mu przez Rzecznika Praw Obywatelskich wnioskowanej dokumentacji związanej z postępowaniem w sprawie zgłoszonej pismem z dnia 17.05.2016 r., co w jego ocenie ma stanowić niedopełnienie obowiązków, w efekcie czego miało dojść do popełnienia przestępstwa z art. 231 § 1 kk.

Po dokonaniu analizy zawiadomienia stwierdzić należy, iż brak jest podstaw do przyjęcia, by doszło do popełnienia przestępstw stypizowanych obowiązującymi przepisami prawa karnego.

Wskazać należy, że Zawiadamiający odnosząc się do działania RPO kwestionuje prawidłowość podejmowania decyzji, co – jak można wywnioskować – narusza interes prawny pokrzywdzonego. W działaniach tych dopatruje się niedopełnienia ciążących na tym organie ustawowo nałożonych obowiązków co stanowić ma wypełnienia dyspozycji art. 231 § 1 kk. W treści pisma brak jednak jakichkolwiek dowodów – oprócz poczynionych w tym zakresie uwag dotyczących imiennie wskazanych osób jak również wyrażenia ogólnego niezadowolenia z zapadłych rozstrzygnięć – które wskazywałyby, iż działania organu administracji wyczerpują znamiona przestępstwa. Zawiadamiający nie wskazał na żadne okoliczności potwierdzające popełnienie przestępstw przez funkcjonariuszy publicznych w osobie RPO.

Już na tym etapie należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie brak jest jakichkolwiek uzasadnionych podstaw do wszczęcia postępowania karnego.

Warunkiem wszczęcia postępowania przygotowawczego w danej sprawie jest uzasadnione podejrzenie popełnienia czynu zabronionego (art. 303 k.p.k.). Jak słusznie przyjmuje się w literaturze jest to więc „posiadanie danych, z których w zasadny sposób można podejrzewać, że miało miejsce przestępstwo, a więc zachowanie się człowieka” (T. Grzegorczyk, Kodeks postępowania karnego oraz ustawa o świadku koronnym. Komentarz, Warszawa 2008, s. 642). Tym samym nie chodzi tutaj o każde subiektywne przekonanie – w przypadku niekorzystnego dla strony (Zawiadamiającego) – rozstrzygnięcia danej sprawy, iż doszło do przestępstwa, ale tylko o takie, które znajduje potwierdzenie w analizie danego stanu faktycznego. Na kanwie przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, iż brak jest jakichkolwiek dowodów uzasadniających podejrzenie popełnienia przestępstw stypizowanych obowiązującymi przepisami prawa karnego. W świetle zaś art. 3030 kodeksu postępowania karnego jedynie uzasadnione podejrzenie – wskazuje na możliwość popełnienia czynu wyczerpującego znamiona przestępstwa – warunkuje obowiązek wszczęcia i prowadzenia postępowania przygotowawczego.

Stwierdzić zatem należy, iż działania Rzecznika Praw Obywatelskich, choć odbiegają od oczekiwanych przez Zbigniewa Kękuś, nie wyczerpują znamion przestępstwa z art. 231 § 1 kk. Z tych też powodów należy odmówić wszczęcia postępowania na podstawie art. 17 § 1 pkt 2 kpk wobec braku znamion czynu zabronionego.
Postanowiono zatem jak na wstępie.

ASESOR Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście Północ w Warszawie Artur Rekuć”
Dowód: Prokuratura Rejonowa Warszawa-Śródmieście Północ w Warszawie, sygn. akt 3 PR 3 Ds. 945.2016.IV,

postanowienie prokuratora Artura Rekucia z dnia 22 lipca 2016 r. – Załącznik 4

 

Zaskarżyłem postanowienie z dnia 22 lipca 2016 r. asesora P. Rekucia, a moje Zażalenie rozpoznała – jak wspomniałem – w dniu 19 grudnia 2016 r. sędzia Sądu Rejonowego dla Warszawy Śródmieścia w Warszawie Magdalena Zając-Prawica.

Sędzia M. Zając-Prawica oddaliła moje Zażalenie. W wydanym w dniu 19.12.2016 r. postanowieniu podała – Załącznik 5: „Sygn. akt II Kp 2121/16 POSTANOWIENIE Dnia 19 grudnia 2016 roku Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie II Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący: SSR Magdalena Zając-Prawica

Protokolant: Paweł Popławski

bez udziału Prokuratora

po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 19 grudnia 2016 roku w Warszawie zażalenia Zbigniewa Kękusia na postanowienie o odmowie wszczęcia śledztwa na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. postanawia: zażalenia nie uwzględnić i zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 22 lipca 2016 r. odmówiono wszczęcia śledztwa w sprawie niedopełnienia obowiązków w Warszawie w bliżej nieustalonym okresie od dnia 02.06.2016 r. przez Rzecznika Praw Obywatelskich w związku z uchylaniem się od wydania żądanej przez Zbigniewa Kękuś dokumentacji związanej z postępowaniem w sprawie zgłoszonej pismem z dnia 17.05.2016 r., czego skutkiem miało być działanie na szkodę interesu prywatnego Zbigniewa Kękuś, tj. o czyn z art. 231 § 1 k.k. na podstawie art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k. wobec braku znamion czynu zabronionego.

Na powyższe postanowienie w ustawowym terminie zażalenie złożył Zbigniew Kękuś nie zgadzając się z nim i wnosząc o jego uchylenie.

Sąd Rejonowy zważył co następuje:
Zażalenie nie jest zasadne i na uwzględnienie nie zasługuje.

Analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego prowadzi do wniosku, iż oskarżyciel publiczny dokonał prawidłowej oceny stanu faktycznego, tym samym wydając trafną decyzję w przedmiocie odmowy wszczęcia śledztwa. Zdaniem Sądu podnoszone przez skarżącego okoliczności w żaden sposób nie podważają prawidłowości decyzji podjętych przez organ postępowania przygotowawczego w zakresie istotnym dla rozstrzygnięcia sprawy, tak więc nie mogą stanowić podstawy do uchylenia zaskarżonego postanowienia.

W tym miejscu należy wskazać, iż zgodnie z treścią art. 303 k.p.k. jeżeli zachodzi uzasadnione podejrzenie popełnienia przestępstwa wydaje się z urzędu lub na skutek zawiadomienia o przestępstwie postanowienie o wszczęciu śledztwa. Zatem podstawą do wszczęcia postępowania przygotowawczego jest uzasadnione podejrzenie popełnienia przestępstwa, czyli posiadanie danych, z których w zasadny sposób można podejrzewać, że miało miejsce przestępstwo – zawinione zachowanie się człowieka. Nie jest wymagane przekonanie o zaistnieniu przestępstwa, nie wystarcza jednak tylko przypuszczenie jego popełnienia. (T. Grzegorczyk: Kodeks postępowania karnego. Komentarz, Zakamycze 2003, wyd. III, teza 2 do art. 303.

W zawiadomieniu skarżący wnosi o wszczęcie postępowania karnego przeciwko Rzecznikowi Praw Obywatelskich z uwagi na niedopełnienie przez niego obowiązków, które objawiać miało się w niewydaniu wnioskowanej przez skarżącego dokumentacji. Wskazać należy, iż Z. Kękuś nie wskazuje przy tym na żadne okoliczności, które miałyby potwierdzać popełnienie przestępstwa przez RPO. Wręcz przeciwnie, w kolejnym piśmie, które należy uznać za zażalenie – datowane na dzień 25.08.201 r., skarżący załącza dokumentację, w tym pismo z Biura RPO z którego wynika, iż otrzymał on żądaną dokumentację. Bowiem jak czytamy w przedmiotowym piśmie stosowana dokumentacja oczekiwała na skarżącego od dnia 22.10.2015 r., nie mniej jednak z uwagi na brak osobistego stawiennictwa, we wskazanym uprzednio przez niego dniu nie została mu przekazana.

Mając na uwadze powyższe oraz fakt, iż skarżący nie podał nowych okoliczności mogących skutkować uchyleniem zaskarżonego postanowienia Sąd orzekł jak na wstępie.

Stąd należało orzec jak w sentencji.”
Dowód: Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie II Wydział Karny, sygn. akt II Kp 2121/16,

postanowienie sędzi Magdaleny Zając-Prawicy z dnia 19 grudnia 2016 r. – Załącznik 5

 

Artykuł 7 k.p.k. stanowi: „Organy postępowania kształtują swe przekonanie na podstawie wszystkich przeprowadzonych dowodów, ocenianych swobodnie z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego.”

Sędzia M. Zając-Prawica wydała postanowienie z dnia 19.2016 r. z naruszeniem zasad prawidłowego rozumowania i wskazań wiedzy. Podam tego kilka dowodów.

Podała – Załącznik 5: „W zawiadomieniu skarżący wnosi o wszczęcie postępowania karnego przeciwko Rzecznikowi Praw Obywatelskich z uwagi na (…).” Przedstawiła mnie w postanowieniu z dnia 19.12.2016 r. jako:

  1. zawiadamiającego i
  2. skarżącego.

Ja uczestniczyłem w sprawie wyłącznie jako skarżący. Zaskarżyłem postanowienie asesora A. Rekucia z dnia 22.07.2016 r.

Jakkolwiek sędzia M. Zając-Prawica podała – „W zawiadomieniu skarżący wnosi (…).”, to przecież nie ja złożyłem zawiadomienie. Asesor A. Rekuć podał w postanowieniu z 22.07.2016 r. – Załącznik 4: „W dniu 5 lipca 2016 r. do tutejszej Prokuratury wpłynęło przekazane przez Prokuraturę Okręgową w Warszawie pismo z dnia 02.06.2016 r. wraz z załącznikami skierowane przez Zbigniewa Kękuś wskazujące na możliwość popełnienia przestępstwa niedopełnienia obowiązków przez Rzecznika Praw Obywatelskich (…).”

A zatem… nie ja nie złożyłem zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa przez RPO. Ja sporządziłem pismo, które nie było zawiadomieniem o popełnieniu przestępstwa.

To ktoś w Prokuraturze Okręgowej w Warszawie – zapewne któryś z zatrudnionych tam prokuratorów – zakwalifikował fakty przedstawione w sporządzonym przeze mnie piśmie jako wskazujące na możliwość popełnienia przez Rzecznika Praw Obywatelskich przestępstwa niedopełnienia obowiązków i działania na szkodę mojego interesu prywatnego.

Prezentując w postanowieniu z dnia 19.12.2016 r. mnie jako zawiadamiającego sędzia M. Zając-Prawica udowodniła, że przeczytała postanowienie asesora A. Rekucia z 22.07.2016 r. bez zrozumienia.

To przykre, bo osoba wykonująca zawód sędziego powinna posiadać zdolność do prawidłowego rozumowania. Nie wątpię, że zgodzą się z moim stanowiskiem Adresaci kopii niniejszego pisma.

Sędzia M. Zając-Prawica jest nie tylko bezmyślna. Jest także kłamcą. Bezczelnym. Czego także dowiodę.

Sędzia M. Zając-Prawica podała – Załącznik 5: Analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego prowadzi do wniosku, iż oskarżyciel publiczny dokonał prawidłowej oceny stanu faktycznego, tym samym wydając trafną decyzję w przedmiocie odmowy wszczęcia śledztwa.”

Być może asesor A. Rekuć dokonał prawidłowej oceny stanu faktycznego.

Z całą pewnością nieprawidłowej oceny rzeczywistego stanu faktycznego dokonała sędzia Magdalena Zając-Prawica.

Asesor A. Rekuć w taki sposób opisał w postanowieniu z dnia 22 lipca 2016 r. ramy czasowe działania Rzecznika Praw Obywatelskich, które ktoś w Prokuraturze Okręgowej w Warszawie potraktował jako wskazujące na możliwość popełnienia przez Rzecznika przestępstwa – Załącznik 4:

  1. Artur Rekuć – asesor Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście-Północ (…) postanowił: odmówić wszczęcia śledztwa w sprawie: 1. niedopełnienia obowiązków w Warszawie w bliżej nieustalonym okresie do dnia 02.06.2016 r. przez Rzecznika Praw Obywatelskich w związku z uchylaniem się od wydania żądanej przez Zbigniewa Kękuć dokumentacji związanej z postępowaniem w sprawie zgłoszonej pismem z dnia 17.05.2016 r., (…).”
  2. Zawiadamiająca wskazuje m.in. na rzekome niewydajnie mu przez Rzecznika Praw Obywatelskich wnioskowanej dokumentacji związanej z postępowaniem w sprawie zgłoszonej pismem z dnia 17.05.2016 r., co w jego ocenie ma stanowić niedopełnienie obowiązków, w efekcie czego miało dojść do popełnienia przestępstwa z art. 231 § 1 kk.”

 

Asesor Artur Rekuć ustalił zatem ramy czasowe działania (zaniechania) Rzecznika Praw Obywatelskich na okres od 17 maja 2016 r. do dnia 2 czerwca 2016 r.

A sędzia Magdalena Zając-Prawica broniąc Rzecznika Praw Obywatelskich podała w postanowieniu z dnia 19 grudnia 2016 r. – Załącznik 5: „Wskazać należy, iż Z. Kękuś nie wskazuje przy tym na żadne okoliczności, które miałyby potwierdzać popełnienie przestępstwa przez RPO. Wręcz przeciwnie, w kolejnym piśmie, które należy uznać za zażalenie – datowane na dzień 25.08.201 r., skarżący załącza dokumentację, w tym pismo z Biura RPO z którego wynika, iż otrzymał on żądaną dokumentację. Bowiem jak czytamy w przedmiotowym piśmie stosowana dokumentacja oczekiwała na skarżącego od dnia 22.10.2015 r., nie mniej jednak z uwagi na brak osobistego stawiennictwa, we wskazanym uprzednio przez niego dniu nie została mu przekazana.”

Sędzia Magdalena Zając-Prawica poświadczyła, że:

  1. ja złożyłem pismem z dnia 25 sierpnia 2016 r. zażalenie na postanowienie asesora Artura Rekucia z dnia 22 lipca 2016 r. Rzeczywiście złożyłem takowe zażalenie. Podałem w nim – Załącznik 6: „Sąd Rejonowy dla Warszawy Śródmieścia za pośrednictwem: Pani Małgorzata Gawarecka Prokurator Rejonowy Prokuratura Rejonowa Warszawa Śródmieście Północ ul. Wiślicka 6 02-114 Warszawa Sygn. akt 3 PR 3 Ds. 945.2016 Dotyczy:
    1. Zażalenie – na podstawie art. 306 § 1 pkt. 1 k.p.k. w zw. z art. 325a § 2 oraz art. 465 § 2 k.p.k. – na postanowienie asesora Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście Północ Artur Rekucia z dnia 22 lipca 2016 r., sygn. akt 3 PR 3 Ds. 945.2016.
    2. Wniosek o uchylenie postanowienia asesora Artur Rekucia z dnia 22 lipca 2016 r. i przekazanie sprawy do sygn. akt 3 PR 3 Ds. 945.2016 Prokuraturze Rejonowej Warszawa Śródmieście Północ do ponownego rozpoznania z powodu popełnienia przez rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara przestępstwa z art. 231 § 1 i § 2 k.k., tj. niedopełnienia obowiązków określonych w:
      1. art. 208.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej,
      2. art. 1 pkt 2 i 2a ustawy z dnia 15.07.1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich

i działania na szkodę mojego interesu prywatnego.”

Dowód: Pismo Z. Kękusia z dnia 25 sierpnia 2016 r. do prokuratora rejonowego dla Warszawy

Śródmieścia Północ Małgorzaty Gawareckiej – Załącznik 6

  1. (…) w tym pismo z Biura RPO z którego wynika, iż otrzymał on żądaną dokumentację. Bowiem jak czytamy w przedmiotowym piśmie stosowana dokumentacja oczekiwała na skarżącego od dnia 22.10.2015 r. (…).”

 

Sędzia Magdalena Zając-Prawica poświadczyła, że przed wydaniem postanowienia z dnia 19 grudnia 2016 r. przeczytała w piśmie z Biura RPO, że stosowna dokumentacja oczekiwała na mnie – skarżącego – od dnia 22.10.2015 r.

Dzień 22 października 2015 r. z całą pewnością wypadał przed okresem wskazanym przez asesora Artura Rekucia jako ustalony przez niego okres działania (zaniechania) Rzecznika Praw Obywatelskich, tj. od 17 maja 2016 r. do dnia 2 czerwca 2016 r.

Dlaczego napisałem powyżej: „Być może asesor A. Rekuć dokonał prawidłowej oceny stanu faktycznego. Z całą pewnością nieprawidłowej oceny rzeczywistego stanu faktycznego dokonała sędzia Magdalena Zając-Prawica.”?

Dlatego, że – jak wyjaśnił asesor A. Rekuć w postanowieniu z dnia 22.07.2016 r. – nie ja skierowałem do Prokuratury Rejonowej Warszawa Północ zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa przez Rzecznika Praw Obywatelskich, lecz uczyniła to Prokuratura Okręgowa w Warszawie – Załącznik 4: W dniu 5 lipca 2016 r. do tutejszej Prokuratury wpłynęło przekazane przez Prokuraturę Okręgową w Warszawie pismo z dnia 02.06.2016 r. wraz z załącznikami skierowane przez Zbigniewa Kękuś wskazujące na możliwość popełnienia przestępstwa niedopełnienia obowiązków przez Rzecznika Praw Obywatelskich w związku z uchylaniem się od wydania żądanej przez Zbigniewa Kękuś dokumentacji tj. o czyn z art. 231 § 1 kk.”

Nie wiem, jakie pismo Prokuratora Okręgowa w Warszawie skierowała do Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście Północ – ja nie skierowałem do Prokuratury Okręgowej w Warszawie pisma z dnia 2 czerwca 2016 r. – oraz jakie załączono doń załączniki/dokumenty. Dokumenty, na podstawie których asesor A. Rekuć ustalił okres niedopełnienia przez Rzecznika Praw Obywatelskich obowiązków i działania na szkodę mojego interesu prywatnego na od 17 maja 2016 r. do dnia 2 czerwca 2016 r.

Być może rzeczywiście tylko dokumentami poświadczającymi ten okres dysponował asesor A. Rekuć.

Skąd zatem wzięła sędzia Magdalena Zając-Prawica dokument, na który powołała się w postanowieniu z dnia 19 grudnia 2016 r. podając – Załącznik 5: „Wręcz przeciwnie, w kolejnym piśmie, które należy uznać za zażalenie – datowane na dzień 25.08.201 r., skarżący załącza dokumentację, w tym pismo z Biura RPO z którego wynika, iż otrzymał on żądaną dokumentację. Bowiem jak czytamy w przedmiotowym piśmie stosowana dokumentacja oczekiwała na skarżącego od dnia 22.10.2015 r.,” i który „cofa” okres ustalony przez asesora A. Rekucia o kilka miesięcy wstecz, do… 22 października 2015 r.?

Na tak postawione pytanie odpowiedzi udzielił sama sędzia M. Zając-Prawica. Podała, że otrzymała go ode mnie – Załącznik 5: „(…) skarżący załącza dokumentację, w tym pismo z Biura RPO z którego wynika, iż otrzymał on żądaną dokumentację. Bowiem jak czytamy w przedmiotowym piśmie stosowana dokumentacja oczekiwała na skarżącego od dnia 22.10.2015 r.,”

A jednak podała sędzia Magdalena Zając-Prawica w postanowieniu z dnia 19 grudnia 2016 r. – Załącznik 5: „Mając na uwadze powyższe oraz fakt, iż skarżący nie podał nowych okoliczności mogących skutkować uchyleniem zaskarżonego postanowienia Sąd orzekł jak na wstępie.”

To świadome przez sędzię M. Zając-Prawicę poświadczenie nieprawdy, czyli – po prostu – kłamstwo.

Sędzia Magdalena Zając-Prawica jest bezczelną kłamcą, oszustką, która w postanowieniu z dnia 19 grudnia 2017 r. zarzuciła mi, że – Załącznik 5: „Mając na uwadze powyższe oraz fakt, iż skarżący nie podał nowych okoliczności mogących skutkować uchyleniem zaskarżonego postanowienia Sąd orzekł jak na wstępie.”, a jednocześnie, w tym samym postanowieniu, kilka linijek wcześniej powołała się na załączony przeze mnie do Zażalenia z dnia 25 sierpnia 2016 r. dokument, który cofa do dnia 22 października 2015 r. okres ustalony przez asesora A. Rekucia na od 17 maja 2016 r. do dnia 2 czerwca 2016 r.

Skoro sędzia M. Zając-Prawica powołała się w postanowieniu z 19.12.2016 r. na dokument z 22 października 2015 r., a asesor A. Rekuć ustalił okres popełniania czynu zdiagnozowanego przez Prokuraturę Okręgową w Warszawie jako możliwe przestępstwo na od 17 maja 2016 r. do 2 czerwca 2016 r., to znaczy, że wbrew stanowisku sędzi M. Zając-Prawicy z postanowienia z 19.12.2016 r. „skarżący nie podał nowych okoliczności mogących skutkować uchyleniem zaskarżonego postanowienia, ja podałem w zażaleniu z dnia 25 sierpnia 2016 r. nowe okoliczności.

Przedstawię je.

Przedstawię także zarzut, który stawiałem Rzecznikowi Praw Obywatelskich w Zażaleniu z 25.08.2016 r. Stronnicza sędzia M. Zając-Prawica nie przedstawiła tego zarzutu w postanowieniu z 19.12.2016 r., tj. nie wyjaśniła, dlaczego niedopełnienie obowiązków przez Rzecznika Praw Obywatelskich Adama Bodnara było działaniem na szkodę mojego interesu prywatnego, czyli przestępstwem z art. 231 § 1 k.k.

Uważam, że najlepszym sposobem na dowiedzenie tego, że sędzia Magdalena Zając-Prawica jest kłamcą, oszustką broniącą interesu rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara, będzie zacytowanie przeze mnie wspomnianego przez sędzię M. Zając-Prawicę w postanowieniu z dnia 19 grudnia 2016 r. Zażalenia z 25.08.2016 r. na postanowienie asesora Artura Rekucia z dnia 22 lipca 2016 r. Jego pełną treść prezentuje w ANEKS do niniejszego pisma – patrz: str. 12 i dalsze.

xxx

 

Moje Zażalenie z dnia 25.08.2016 r. na postanowienie asesora Artura Rekucia z 22 lipca 2016 r. znajduje się – wraz z załączonymi do niego dokumentami /patrz: ANEKS, Załączniki 1 do 27/ – w aktach sprawy Sądu Rejonowego dla Warszawy Śródmieścia w Warszawie sygn. II Kp 2121/16.

Dowód: Sąd Rejonowy dla Warszawy Śródmieścia w Warszawie, sygn. akt II Kp 2121/16, Zażalenie Z. Kękusia

z dnia 25 sierpnia 2016 r. na postanowienie asesora Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście Północ Artura Rekucia z dnia 22 lipca 2016 r.

 

Sędzia M. Zając-Prawica potwierdziła w postanowieniu z dnia 19 grudnia 2016 r., że zapoznała się z moim zażaleniem z dnia 25.08.2016 r. i załączonymi doń dokumentami. Podała – Załącznik 5: „(…) Wręcz przeciwnie, w kolejnym piśmie, które należy uznać za zażalenie – datowane na dzień 25.08.201 r., skarżący załącza dokumentację, w tym pismo z Biura RPO z którego wynika, iż otrzymał on żądaną dokumentację. Bowiem jak czytamy w przedmiotowym piśmie stosowana dokumentacja oczekiwała na skarżącego od dnia 22.10.2015 r.,”

Okazuje się, że sędzia M. Zając-Prawica broniąc interesu rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara m.in.:

  1. pozbawiła mnie prawa do… rozchorowania się,
  2. nie dostrzegła przedstawionego przeze mnie w Zażaleniu z dnia 25.08.2016 r. faktu, że po dokumenty, po które nie stawiłem się w Biurze RPO – z powodu choroby – w dniu 22 października 2015 r. stawiłem się w Biurze RPO w dniu 18 stycznia 2016 r. a wtedy… odmówiono mi ich wydania.

 

Pismem z dnia 8 października 2015 r. /data wpływu do Biura RPO 9 października 2015 r./ skierowanym do RPO A. Bodnara złożyłem wniosek – Załącznik 7: „Pan Adam Bodnar Rzecznik Praw Obywatelskich Al. Solidarności 77 00-090 Warszawa Dotyczy:

  1. Zawiadomienie o realizowaniu wobec mnie i moich dzieci przez niektórych funkcjonariuszy publicznych, w tym sędzię Sądu Rejonowego w Dębicy Beatę Stój działań wypełniających definicję ludobójstwa zamieszczoną w Konwencji ONZ z dnia 9 grudnia 1948 r. w sprawie Zapobiegania i Karania Zbrodni Ludobójstwa.
  2. Wniosek – na podstawie art. 12.1 i art. 1.4 ustawy z dnia 15.07.1987 r. o RPO – o:
    1. wydanie mi w dniu 22 października 2015 r. w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich kserokopii dokumentów poświadczających, że prof. Andrzej Zoll gdy był Rzecznikiem Praw Obywatelskich Rzeczypospolitej Polskiej, zanim obciążył mnie zeznaniami uczynił mnie przestępcą, rozpoznał zgłoszoną mu przeze mnie pismami z dnia 21 stycznia 2002 r. i 20 kwietnia 2002 r., a następnie, do końca sprawowania przez niego kadencji RPO, wielokrotnie ponawianą przeze mnie kolejnymi pismami sprawę pozbawienia przez sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie – SSO Ewa Hańderek, SSR del. Agata Wasilewska-Kawałek, SSA Jan Kremer, SSA Anna Kowacz-Braun, SSA Maria Kus –Trybek – mojego wtedy małoletniego, chorego na choroby okresu dojrzewania, skoliozę, lordozę i garba żebrowego syna Michała Kękuś możności korzystania z konstytucyjnych i ustawowych praw do ochrony zdrowia, lub
    2. wydanie mi w dniu 22 października 2015 r. w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich oświadczenia, że w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich brak dokumentów, jak w pkt. II. 1.

(…) VI. Zawiadomienie, że po odpowiedź na wnioski, jak w pkt. II, III, IV stawię się osobiście w Biurze Rzecznika

Praw Obywatelskich w dniu 22 października 2015 r. o godz. 12:00.”

Dowód: Pismo Z. Kękusia z dnia 8 października 2015 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara –

Załącznik 7

 

Rozchorowałem się i nie mogłem się stawić w Biurze RPO w dniu 22.10.2015 r.

Pismem z dnia 8 stycznia 2016 r. skierowanym do RPO A. Bodnara złożyłem – Załącznik 8: „Pan Adam Bodnar Rzecznik Praw Obywatelskich Al. Solidarności 77 00-090 Warszawa Dotyczy: I. Zawiadomienie o moim stawiennictwie w dniu 18 stycznia 2016 r., o godz. 13:00 w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich celem odbioru: 1. odpowiedzi na wniosek, jak w pkt. II mojego pisma z dnia 9 października 2015 r. do Rzecznika Praw Obywatelskich.”

Dowód: Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, pismo Z. Kękusia z dnia 8 stycznia 2016 r. do rzecznika praw

obywatelskich Adama Bodnara – Załącznik 8

 

Pismo z dnia 8 stycznia 2016 r. wysłałem przesyłką listową poleconą nr (00)759007734050782752 – Załącznik 8

Wpłynęło ono do Biura RPO w dniu 11 stycznia 2016 r. czego dowodem data umieszczona przez pracownicę Biura RPO Agnieszkę Jakubik na Potwierdzeniu Odbioru przesyłki listowej poleconej nr (00)759007734050782752 – Załącznik 9:

Dowód: Potwierdzenie Odbioru przez Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich w dniu 11 stycznia 2016 r. przesyłki

listowej poleconej nr (00)759007734050782752 – Załącznik 9

 

Do pisma z dnia 8 stycznia 2016 r. załączyłem – jako Załącznik 1 – pismo do RPO A. Bodnara z dnia 8 października 2015 r. – Załącznik 7.

W dniu 18 stycznia 2016 r. stawiłem się – w towarzystwie Prezesa Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca Krzysztofa Łapaja i redaktora Rafała Gawrońskiego – w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich. Spotkała się z nami główny specjalista Mariola Bielawska-Górna. Poinformowała nas, że nie zna sprawy, zgłaszanej przeze mnie Rzecznikowi Praw Obywatelskich w.w. pismami z dnia 8 października 2016 r. i 8 stycznia 2016 r. Sporządziła „Protokół z Przyjęcia Interesanta”, w którym podała – Załącznik 10: „Warszawa, dnia 18 stycznia 2016 r. Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich Wpłynęło dnia 18.01.2016 r. Protokół z Przyjęcia Interesanta W dniu 18 stycznia stawił się Zbigniew Kękiuś w obecności Prezesa Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca Krzysztofa Łapaja i redaktora Rafała Gawrońskiego prosząc o wydanie odpowiedzi na wnioski skierowane pismem z dnia 9 października 2015 roku, a następnie ponowione pismem z dnia 8 stycznia 2016 roku.

Zbigniew Kękuś wnosi o sporządzenie i udzielenie przez RPO odpowiedzi bez zbędnej zwłoki na dwa z pośród wniosków skierowanych wyżej wymienionymi pismami z dnia 9 października 2015 i 8 stycznia 2016 roku. Wnioski te Zbigniew Kękuś ponowił pismem złożonym osobiście w BRPO w dniu 18 stycznia 2016 roku.

Poinformowany przez Panią Mariolę Bielawską-Górną w dniu 18 stycznia podczas spotkania w BRPO, że okres rozpoznawania spraw przez Rzecznika sięga nawet roku, przyjmując tę informację ze zrozumieniem Zbigniew Kękuś wnosi o sporządzenie i udzielenie przez RPO odpowiedzi na wszystkie wnioski z pisma z dnia 9 października 2015 roku, natomiast z uwagi na znaczenie dla niego prosi o rozpoznanie wniosków ponowionych pismem z dnia 18 stycznia, bez zbędnej zwłoki, w terminie nieprzekraczającym 30 dni, co oznaczać będzie, że sprawy zgłoszone przez Zbigniewa Kękusia po raz pierwszy pismem z 9 października 2015 roku zostaną rozpoznane po ponad 4 miesiącach.
Protokół sporządziła Główny Specjalista Mariola Bielawska”
Dowód: Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, „Protokół z przyjęcia interesanta” sporządzony w dniu 18

stycznia 2016 r. przez głównego specjalistę Mariolę Bielawską-Górną – Załącznik 10

 

Rzecznik Praw Obywatelskich Adam Bodnar odmówił mi w dniu 18 stycznia 2016 r. wydania kserokopii dokumentów, o których wydanie mi prosiłem go od dnia 9 października 2015 r. /data wpływu do Biura RPO mojego pisma z dnia 08.10.2015 r. /Załącznik 7/ i po które osobiście stawiłem się w Biurze RPO w dniu 18 stycznia 2016 r. zapowiedziawszy moje stawiennictwo w celu odbioru w.w. dokumentów pismem z dnia 8 stycznia 2016 r. /Załącznik 8/, które wpłynęło do Biura RPO w dniu 11 stycznia 2016 r. /Załącznik 9/.

Nie doręczył mi ich także przez kolejnych kilka miesięcy.

Mimo, że do „Protokołu z przyjęcia interesanta” sporządzonego w dniu 18 stycznia 2016 r. w Biurze RPO przez głównego specjalistę Mariolę Bielawską-Górną podałem – Załącznik 10: „Poinformowany przez Panią Mariolę Bielawską-Górną w dniu 18 stycznia podczas spotkania w BRPO, że okres rozpoznawania spraw przez Rzecznika sięga nawet roku, przyjmując tę informację ze zrozumieniem Zbigniew Kękuś wnosi o sporządzenie i udzielenie przez RPO odpowiedzi na wszystkie wnioski z pisma z dnia 9 października 2015 roku, natomiast z uwagi na znaczenie dla niego prosi o rozpoznanie wniosków ponowionych pismem z dnia 18 stycznia, bez zbędnej zwłoki, w terminie nieprzekraczającym 30 dni, co oznaczać będzie, że sprawy zgłoszone przez Zbigniewa Kękusia po raz pierwszy pismem z 9 października 2015 roku zostaną rozpoznane po ponad 4 miesiącach.

Podczas wizyty w dniu 18 stycznia 2016 r. w Biurze RPO złożyłem skierowane do RPO A. Bodnara pismo, którym ponowiłem mój wniosek z pism do niego z 08.10.2015 r. i 08.01.2016 r. Załącznik 11: „Pan Adam Bodnar Rzecznik Praw Obywatelskich Al. Solidarności 77 00-090 Warszawa Sygn. akt Biura RPO: II.511.1223.2014.K.K /uprzednio RPO-42333-II/02/K.Ku/ Dotyczy: (…) II. Wniosek o wydanie mi w dniu 18 stycznia 2016 r. pisemnej odpowiedzi Rzecznika Praw Obywatelskich w sprawie zgłoszonej przeze mnie Rzecznikowi Praw Obywatelskich pismami z dnia 9 października 2015 r. i z dnia 8 stycznia 2016 r., tj. wniosku o:

  1. wydanie mi kserokopii dokumentów poświadczających, że prof. Andrzej Zoll gdy był Rzecznikiem Praw Obywatelskich Rzeczypospolitej Polskiej, zanim obciążył mnie zeznaniami uczynił mnie przestępcą, rozpoznał zgłoszoną mu przeze mnie pismami z dnia 21 stycznia 2002 r. i 20 kwietnia 2002 r., a następnie, do końca sprawowania przez niego kadencji RPO, wielokrotnie ponawianą przeze mnie kolejnymi pismami sprawę pozbawienia przez sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie – SSO Ewa Hańderek, SSR del. Agata Wasilewska-Kawałek, SSA Jan Kremer, SSA Anna Kowacz-Braun, SSA Maria Kus –Trybek – mojego wtedy małoletniego, chorego na choroby okresu dojrzewania, skoliozę, lordozę i garba żebrowego syna Michała Kękuś możności korzystania z konstytucyjnych i ustawowych praw do ochrony zdrowia, lub
  2. wydanie mi oświadczenia, że w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich brak dokumentów, jak w pkt. II. 1.

Dowód: Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, pismo Z. Kękusia z dnia 18 stycznia 2016 r. do rzecznika praw

obywatelskich Adama Bodnara – Załącznik 11

 

Wydanie mi przez rzecznika A. Bodnara dokumentów, o które wnioskowałem pismami z dnia 8 października 2015 r. /data wpływu 09.10.2015 r./, 8 stycznia 2016 r. /data wpływu 11.01.2016 r./, 18 stycznia 2016 r. oraz podczas spotkania w Biurze RPO w dniu 18 stycznia 2016 r. z podwładną RPO A. Bodnara głównym specjalistą Mariolą Bielawską-Górną było dla mnie bardzo ważne ponieważ od dnia 14 listopada 2006 r. Sąd Rejonowy w Dębicy prowadził sprawę karną przeciwko mnie, w której na podstawie aktu oskarżenia sporządzonego w dniu 12 czerwca 2006 r. przez prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód Radosławę Ridan ścigano mnie za czyn, który prokurator opisała jako – Załącznik 12: „(…) XVII. w okresie od stycznia 2003r. do maja 2005r. – w Krakowie działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu – za pośrednictwem portalu internetowego Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca – www.zgsopo.webpark.pl i założonej przez siebie strony pod domeną zkekus.w.interia.plznieważył Andrzeja Zolla piastującego urząd Rzecznika Praw Obywatelskich używając wobec niego słów obraźliwych i pomówił go o takie postępowanie i właściwości, które mogą poniżyć go w opinii publicznej i narazić na utratę zaufania potrzebnego dla piastowanego urzędu to jest o przest. z art. 226 § 3 kk i art. 212 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk.”

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ akt oskarżenia

prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r. – Załącznik 12

 

Rzecznik Praw Obywatelskich Andrzej Zoll obciążył mnie dwukrotnie zeznaniami w w.w. sprawie, tj. podczas postępowania przygotowawczego prowadzonego przez prokurator Radosławę Ridan oraz w dniu 17 lipca 2007 r. , gdy był przesłuchiwany przez sędziego Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasza Kuczmę. Poinformował sędziego Tomasza Kuczmę, że ja go znieważałem.

 

Ostatecznie rzecznik praw obywatelskich Adam Bodnar wydał mi kserokopie dokumentów, o których wydanie mi prosiłem go po raz pierwszy pismem z dnia 8 października 2015 r. i po które stawiłem się nawet osobiście w Biurze RPO w dniu 18 stycznia 2016 r. dopiero w dniu 11 sierpnia 2016 r., gdy po raz kolejny stawiłem się po nie w Biurze RPO.

Dokumenty te w sposób nie budzący najmniejszych wątpliwości poświadczają, że Andrzej Zoll, gdy był Rzecznikiem Praw Obywatelskich nie rozpoznał do zakończenia sprawowania urzędu RPO, tj. do dnia 15 lutego 2006 r., zgłoszonej mu przeze mnie po raz pierwszy pismami z dnia 21 stycznia 2002 r. i 20 kwietnia 2002 r., a następnie kolejnymi pismami wielokrotnie przypominanej, sprawy pozbawienia przez sędziny Sądu Okręgowego w Krakowie, SSO Ewę Hańderek i SSR del. Agatę Wasilewską-Kawałek oraz sędziów Sądu Apelacyjnego w Krakowie, Jana Kremera, Annę Kowacz-Braun i Marię Kus-Trybek, mojego małoletniego, chorego na choroby okresu dojrzewania – skolioza, lordoza, garb żebrowy – syna, możności korzystania z konstytucyjnych i ustawowych praw do ochrony zdrowia.

Jakkolwiek Andrzej Zoll, gdy był Rzecznikiem Praw Obywatelskich chroniąc interesu w.w. sędziów narażał mojego syna na kalectwo – sędziowie nie pozwolili mi rehabilitować syna; więcej na ten temat w Zażaleniu z dnia 25.08.2016 r. na postanowienie asesora A. Rekucia z dnia 22.07.2016 r. /ANEKS, str. 12 niniejszego pisma i dalsze/ to złożył obciążające mnie zeznania, na podstawie których w dniu 15 marca 2016 r. sędzia Sądu Rejonowego w Dębicy Beata Stój wydała orzeczenie, którym przypisała mi popełnienie przestępstwa, które opisała jako – Załącznik 13: „(…) wbliżejnieustalonychdniachwokresieoddnia17grudnia2003r.dodnia 12lipca2004r.,wKrakowie,działającwwykonaniuzgórypowziętegozamiaru,wkrótkichodstępachczasu,zapośrednictwemportaluinternetowego Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca www.zgsopo.webpark.pl,awbliżejnieustalonychdniachwokresieoddnia26października2004r.dodnia5lipca2005r.zapośrednictwemstronypod domenązkekus.w.interia.pl,znieważyłurządRzecznikaPrawObywatelskich, używającwobecpiastującego go Andrzeja Zollasłów obraźliwych, i pomówił go o takie postępowanie iwłaściwości,któremogąponiżyćgowopiniipublicznejinarazićnautratę zaufaniapotrzebnego dlapiastowanego urzędu,

tj.oprzestępstwozart.226§3k.k.iart.212§2k.k.wzw.zart.11§2k.k.wzw.zart.12k.k.

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, postanowienie sędzi

Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r. – Załącznik 13

 

Odmawiając mi przez kilka miesięcy, w opisanych wyżej okolicznościach, wydania kserokopii dokumentów, o których wydanie go prosiłem – w tym nawet stawiłem się osobiście po nie w Biurze RPO w dniu 18 stycznia 2016 r., czego dowodem sporządzony tego dnia przez głównego specjalistę w Biurze RPO Mariolę Bielawską-Górną „Protokół z przyjęcia interesanta” /Załącznik 10/ – i które są dowodami, że Andrzej Zoll, gdy był Rzecznikiem Praw Obywatelskich pozbawiał mojego małoletniego syna przez kilka lat możności korzystania z konstytucyjnych i ustawowych praw dziecka do ochrony zdrowia, rzecznik praw obywatelskich Adam Bodnar pozbawił mnie możności bronienia się przed przedstawionymi mi na podstawie zeznań Andrzeja Zolla zarzutami znieważenia i zniesławienia konstytucyjnego organu Rzeczypospolitej Polskiej, Rzecznika Praw Obywatelskich, w osobie sprawującego ten urząd A. Zolla.

 

Skoro ostatecznie wydał mi w dniu 11 sierpnia 2016 r. kserokopie dokumentów, o których wydanie prosiłem go od dnia 9 października 2015 r. – w tym stawiłem się po nie osobiście w Biurze RPO w dniu 18 stycznia 2016 r., gdy mi odmówiono ich wydania – to znaczy, że miałem rację powołując się we wnioskach o doręczenie mi tych kopii na moje konstytucyjne prawo:\

Każdy ma prawo dostępu do dotyczących go urzędowych dokumentów i zbiorów danych”

Artykuł 51.3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

 

W każdym z w.w. pism, które skierowałem do RPO A. Bodnara, tj. z dnia 08.10.2015 r., 08.01.2016 r. i 18.01.2016 r. informowałem Rzecznika o prowadzonej przeciwko mnie przez Sąd Rejonowy w Dębicy sprawie karnej, w której ścigano mnie za znieważenie i zniesławienie w okresie od stycznia 2003 r. do września 2005 r., za pośrednictwem Internetu konstytucyjnego organu Rzeczypospolitej Polskiej, Rzecznika Praw Obywatelskich, w osobie sprawującego ten urząd A. Zolla.

A jednak rzecznik praw obywatelskich Adam Bodnar wiedząc ode mnie o grożącym mi skazującym mnie wyroku bronił interesu Andrzeja Zolla wydając mi kserokopie dokumentów kilka miesięcy po wydaniu przez sędzię Sądu Rejonowego w Dębicy Beatę Stój orzeczenia z 15 marca 2016 r., którym przypisała mi popełnienie w.w. przestępstwa – Załącznik 13.

 

Wskazać należy, że wszystkie zaprezentowane wyżej fakty przedstawiłem w Zażaleniu z dnia 25 sierpnia 2016 r. na postanowienie asesora Artura Rekucia z dnia 22 lipca 2017 r. – Załącznik 6, ANEKS, str. 12 niniejszego pisma.

Podałem, że ustawodawca w następujący sposób określił w Konstytucji oraz w ustawie z dnia 15 lipca 1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich obowiązki Rzecznika:

 

Rzecznik Praw Obywatelskich stoi na straży wolności i praw człowieka i obywatela

określonych w Konstytucji oraz w innych aktach normatywnych”

Artykuł 208.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

 

2. Rzecznik Praw Obywatelskich, zwany dalej „Rzecznikiem”, stoi na straży wolności i praw człowieka i obywatela określonych w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innych aktach normatywnych, w tym również na straży realizacji zasady równego traktowania.
2a.
W sprawach dzieci Rzecznik współpracuje z Rzecznikiem Praw Dziecka.

Artykuł 1 ustawy z dnia 15.07.1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich

 

Podałem, że rzecznik praw obywatelskich Adam Bodnar niedopełnił obowiązków określonych w w.w. przepisach prawa ustawowego i konstytucyjnego przez niewydanie mi kserokopii w.w. dokumentów – mimo że stawiłem się osobiście po ich odbiór w dniu 18.01.2016 r. w Biurze RPO – przed tym zanim sędzia Beata Stój wydała w.w. orzeczenie z dnia 15.03.2016 r.

Wyjaśniłem, że niedopełniając w.w. obowiązków RPO Adam Bodnar działał na szkodę mojego interesu prywatnego ponieważ dokumenty, których kserokopii wydania odmawiał mi przez wiele miesięcy poświadczały, że RPO Andrzej Zoll pozbawił mojego syna możności korzystania z w.w. konstytucyjnych i ustawowych praw dziecka, a ich wydanie mi dopiero w dniu 11 sierpnia 2016 r. skutkowało uprzednim przypisaniem mi przez sędzię Sądu Rejonowego w Dębicy B. Stój postanowieniem z dnia 15.03.2016 r. popełnienia w.w. przestępstwa na szkodę A. Zolla, opisanego jako konstytucyjny organ Rzeczypospolitej Polskiej, Rzecznik Praw Obywatelskich.

Rozpoznająca moje Zażalenie z 25.08.2016 r. sędzia Magdalena Zając-Prawica skłamała w postanowieniu z dnia 19.12.2016 r., podając, że ja nie przedstawiłem w Zażaleniu na zawiadomienie, które złożyła Prokuratora Okręgowa w Warszawie – a nie ja, jak poświadczając nieprawdę podała sędzia M. Zając-Prawica – nowych okoliczności – Załącznik 5: „Mając na uwadze powyższe oraz fakt, iż skarżący nie podał nowych okoliczności mogących skutkować uchyleniem zaskarżonego postanowienia Sąd orzekł jak na wstępie.” stwierdziła, że – Załącznik 5:

  1. Analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego prowadzi do wniosku, iż oskarżyciel publiczny dokonał prawidłowej oceny stanu faktycznego, tym samym wydając trafną decyzję w przedmiocie odmowy wszczęcia śledztwa.”
  2. Wskazać należy, iż Z. Kękuś nie wskazuje przy tym na żadne okoliczności, które miałyby potwierdzać popełnienie przestępstwa przez RPO. Wręcz przeciwnie, w kolejnym piśmie, które należy uznać za zażalenie – datowane na dzień 25.08.201 r., skarżący załącza dokumentację, w tym pismo z Biura RPO z którego wynika, iż otrzymał on żądaną dokumentację. Bowiem jak czytamy w przedmiotowym piśmie stosowana dokumentacja oczekiwała na skarżącego od dnia 22.10.2015 r., nie mniej jednak z uwagi na brak osobistego stawiennictwa, we wskazanym uprzednio przez niego dniu nie została mu przekazana.”

 

A przecież:

  1. asesor Artur Rekuć w postanowieniu z dnia 22 lipca 2016 r., – Załącznik 4,
  2. sędzia Magdalena Zając-Prawica w postanowieniu z dnia 19 grudnia 2016 r. – Załącznik 5

nie podali – choć to fakt – że ja osobiście stawiłem się w dniu 18 stycznia 2016 r. w Biurze RPO po odbiór kserokopii w.w. dokumentów i rzecznik praw obywatelskich Adam Bodnar odmówił mi ich wydania.

Sędzia M. Zając-Prawica nie podała w postanowieniu z dnia 19.12.2006 r. o sporządzonym podczas mojego stawiennictwa w Biurze RPO w dniu 18.01.2016 r. „Protokole z przyjęcia interesanta”, w którym główny specjalista Mariola Bielawska-Górna podała – Załącznik 10: „(…) Zbigniew Kękuś wnosi o sporządzenie i udzielenie przez RPO odpowiedzi na wszystkie wnioski z pisma z dnia 9 października 2015 roku, natomiast z uwagi na znaczenie dla niego prosi o rozpoznanie wniosków ponowionych pismem z dnia 18 stycznia, bez zbędnej zwłoki, w terminie nieprzekraczającym 30 dni, co oznaczać będzie, że sprawy zgłoszone przez Zbigniewa Kękusia po raz pierwszy pismem z 9 października 2015 rokuzostaną rozpoznane po ponad 4 miesiącach.”

Czekałem… do 11 sierpnia 2016 r.

 

Asesor Artur Rekuć mógł o tym nie wiedzieć. Nie wiem, jakiej treści zawiadomienie skierowała Prokuratura Okręgowa w Warszawie do Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście Północ.

Wiedziała o tym z całą pewnością sędzia Magdalena Zając-Prawica z mojego Zażalenia z 25.08.2016 r. na postanowienie asesora A. Rekucia Załącznik 6, ANEKS, str. 12 niniejszego pisma i dalsze.

 

xxx

 

Sędzia Magdalena Zając-Prawica jest bezczelnym stronniczym kłamcą, oszustką chroniącą interesu rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara.

Wskazać należy, że sprawa, którą Sąd Rejonowy dla Warszawy Śródmieścia II Wydział Karny rozpoznaje do sygn. akt II Kp 2652/16 także dotyczy rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara.

W dniu 24.01.2017 r. Sąd ma rozpoznawać w sprawie do sygn. akt II Kp 2652/16 moje zażalenie na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście Północ Katarzyny Szarkowskiej z dnia 28 października 2016 r., którym prokurator postanowiła – Załącznik 2: „odmówić wszczęcia śledztwa w sprawie niedopełnienia w bliżej nieustalonym czasie jednak nie wcześniej niż 27 czerwca 2011 roku i nie później niż 13 września 2016 roku w Warszawie przy Al. Solidarności 77 obowiązków i przekroczenia uprawnień przez Rzecznika Praw Obywatelskich oraz pracowników Biura Rzecznika Praw Obywatelskich w Warszawie poprzez brak udzielenia odpowiedzi na zapytania kierowane przez Zbigniewa Kękuś do Rzecznika Praw Obywatelskich, czym działano na szkodę Zbigniewa Kękuś tj. o czyn z art. 231 § 1 k.k. – na podstawie art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k. – wobec braku znamion czynu zabronionego.”

Jak udowodniłem, sędzia Magdalena Zając-Prawica jest stronniczą, bezczelną kłamcą, oszustką, broniącą interesu rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara.

Ponieważ sprawa, którą Sąd Rejonowy dla Warszawy Śródmieścia Wydział II Karny rozpoznaje do sygn. akt II Kp 2652/16 także dotyczy rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara każdy z sędziów tego Sądu – są to koleżanki i koledzy sędzi M. Zając-Prawicy z pracy – może chcieć wyświadczyć przysługę sędzi Magdalenie Zając-Prawicy i utrzymać w mocy postanowienie prokurator Katarzyny Szarkowskiej z dnia 28.10.2016 r. celem ochrony interesu sędzi Magdaleny Zając-Prawicy, tj. wykazania że ona wydała w dniu 19 grudnia 2016 r. sprawiedliwe, bezstronne orzeczenie. Relacje, w których sędziowie Sądu Rejonowego dla Warszawy Śródmieścia w Warszawie mogą być ze stronniczą, kłamliwą sędzią Magdaleną Zając-Prawicą budzą moje uzasadnione wątpliwości co do ich bezstronności.

W związku z powyższym wnoszę jak na wstępie.

 

 

Zbigniew Kękuś

 

Załączniki:

  1. Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie II Wydział Karny – Sekcja Postępowania Przygotowawczego, sygn. akt II Kp 2562/16, Zawiadomienie z dnia 23 grudnia 2016 r.
  2. Prokuratura Rejonowa Warszawa Śródmieście Północ, sygn. akt PR 3 Ds. 1401.2016.I, postanowienie prokurator Katarzyny Szarkowskej z dnia 28 października 2016 r.
  3. Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Wschód, sygn. akt PR Ko 1610.2016, pismo prokuratora rejonowego Małgorzaty Tyżuk z dnia 2 grudnia 2016 r.
  4. Prokuratura Rejonowa Warszawa-Śródmieście Północ w Warszawie, sygn. akt 3 PR 3 Ds. 945.2016.IV, postanowienie prokuratora Artura Rekucia z dnia 22 lipca 2016 r.
  5. Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie II Wydział Karny, sygn. akt II Kp 2121/16, postanowienie sędzi Magdaleny Zając-Prawicy z dnia 19 grudnia 2016 r.
  6. Pismo Z. Kękusia z dnia 25 sierpnia 2016 r. do prokuratora rejonowego dla Warszawy Śródmieścia Północ Małgorzaty Gawareckiej
  7. Pismo Z. Kękusia z dnia 8 października 2015 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara
  8. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, pismo Z. Kękusia z dnia 8 stycznia 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara
  9. Potwierdzenie Odbioru przez Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich w dniu 11 stycznia 2016 r. przesyłki listowej poleconej nr (00)759007734050782752
  10. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, „Protokół z przyjęcia interesanta” sporządzony w dniu 18 stycznia 2016 r. przez głównego specjalistę Mariolę Bielawską-Górną
  11. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, pismo Z. Kękusia z dnia 18 stycznia 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnar
  12. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ akt oskarżenia prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r.
  13. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r.
  14. Sąd Rejonowy w Wieluniu II Wydział Karny, sygn. akt II Kp 117/16, postanowienie z dnia 22 kwietnia 2016 r.

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

ANEKS

 

Zażalenie z dnia 25 sierpnia 2016 r. na postanowienie asesora Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście Północ Artura Rekucia z dnia 22 lipca 2016 r., sygn. akt 3 PR 3 Ds. 945.2016

 

Kraków, dnia 25 sierpnia 2016 r.

Zbigniew Kękuś

ul. Mazowiecka 55 m. 21

30-019 Kraków

 

Sąd Rejonowy dla Warszawy Śródmieścia

 

za pośrednictwem:

 

Pani

Małgorzata Gawarecka

Prokurator Rejonowy

Prokuratura Rejonowa Warszawa Śródmieście Północ

ul. Wiślicka 6

02-114 Warszawa

 

Sygn. akt 3 PR 3 Ds. 945.2016

 

Dotyczy:

  1. Zażalenie – na podstawie art. 306 § 1 pkt. 1 k.p.k. w zw. z art. 325a § 2 oraz art. 465 § 2 k.p.k. – na postanowienie asesora Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście Północ Artur Rekucia z dnia 22 lipca 2016 r., sygn. akt 3 PR 3 Ds. 945.2016.
  2. Wniosek o uchylenie postanowienia asesora Artur Rekucia z dnia 22 lipca 2016 r. i przekazanie sprawy do sygn. akt 3 PR 3 Ds. 945.2016 Prokuraturze Rejonowej Warszawa Śródmieście Północ do ponownego rozpoznania z powodu popełnienia przez rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara przestępstwa z art. 231 § 1 i § 2 k.k., tj. niedopełnienia obowiązków określonych w:
    1. art. 208.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej,
    2. art. 1 pkt 2 i 2a ustawy z dnia 15.07.1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich

i działania na szkodę mojego interesu prywatnego.

  1. Zawiadomienie, że zaskarżonemu postanowieniu zarzucam:
    1. rażące i mające wpływ na treść postanowienia naruszenie prawa materialnego określonego w art. 231 k.k. poprzez błędne zakwalifikowanie zachowania rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara jako czynu z art. 231 § 1 k.k., podczas gdy RPO Adam Bodnar popełnił czyn z art. 231 § 1 i § 2 k.k.
    2. rażące i mające istotny wpływ na treść postanowienia naruszenie przepisu prawa procesowego, a mianowicie art. 7 kpk w zw. z art. 92 k.p.k. polegające na dokonaniu, wbrew zasadom prawidłowego rozumowania oraz wskazaniom wiedzy i doświadczenia życiowego, dowolnej oceny dowodów, wskutek:
      1. ustalenia, że rzecznik praw obywatelskich Adam Bodnar miał popełniać przestępstwo z art. 231 § 1 k.p.k. w „nieustalonym okresie do dnia 02.06.2016 r.”, podczas, gdy w rzeczywistości popełniał je od dnia 18 stycznia 2016 r., a jak sam wykazał we wręczonym mi w dniu 11 sierpnia 2016 r. w Biurze RPO piśmie z dnia 9 maja 2016 r., sygn. akt IV.510.63.2015.MK /Załącznik 5/ nawet od dnia 22 października 2015 r.,
      2. niezbadania, jaki wpływ miało niedopełnienie przez Adama Bodnara obowiązków Rzecznika Praw Obywatelskich określonych w:
        1. art. 208.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej,
        2. art. 1.2 i 1.2a ustawy z dnia 15.07.1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich,

na treść orzeczenia wydanego przez Sąd Rejonowy w Dębicy w dniu 15 marca 2016 r. w sprawie karnej przeciwko mnie do sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/.

    1. rażące i mające wpływ na treść postanowienia naruszenie prawa procesowego określonego w art. 424 § 1 k.p.k., przez sporządzenie uzasadnienia, które poprzestaje na zdawkowych, arbitralnych wzmiankach pozorujących uzasadnienie, nie wskazuje, które fakty prokurator uznał za udowodnione lub nieudowodnione, na jakich oparł się dowodach,
  1. Wniosek – na podstawie art. 330 § 1 k.p.k.: Uchylając postanowienie o umorzeniu postępowania przygotowawczego lub odmowie jego wszczęcia, sąd wskazuje powody uchylenia, a w miarę potrzeby także okoliczności, które należy wyjaśnić, lub czynności, które należy przeprowadzić. Wskazania te są dla organu prowadzącego postępowanie przygotowawcze wiążące.– o zobowiązanie Prokuraturę Rejonową Warszawa Śródmieście Północ do przeprowadzenia czynności mających na celu ustalenie, czy:
    1. wniosek o wydanie mi dokumentów o istotnym znaczeniu dla sprawy karnej rozpoznawanej przeciwko mnie od dnia 14 listopada 2006 r. przez Sąd Rejonowy w Dębicy do sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ złożyłem po raz pierwszy w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich pismem z dnia 8 października 2015 r. /data wpływu 9 października 2015 r./,
    2. w piśmie z dnia 8 października 2015 r. do Rzecznika Praw Obywatelskich podałem, że Sąd Rejonowy w Dębicy prowadzi postępowanie karne przeciwko mnie do sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, w którym na podstawie aktu oskarżenia prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r., sygn. akt 1 Ds. 39/06/S, ścigano mnie m.in. za:
  1. znieważenie w związku z pełnieniem obowiązków służbowych /art. 226 § 1 k.k./ i zniesławienie /art. 212 § 2 k.k./, w okresie od stycznia 2003 r. do września 2005 r., w Krakowie, za pośrednictwem Internetu:
    1. sędzin Sądu Okręgowego w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny:
      1. Ewy Hańderek,
      2. Agaty Wasilewskiej-Kawałek,
    2. sędziów Sądu Apelacyjnego w Krakowie:
      1. Jana Kremera,
      2. Anny Kowacz-Braun,
      3. Marii Kus-Trybek,
  2. znieważenie w okresie od stycznia 2003 r. do września 2005 r., w Krakowie, za pośrednictwem Internetu, konstytucyjnego organu Rzeczypospolitej Polskiej, Rzecznika Praw Obywatelskich, w osobie sprawującego ten urząd prof. dr. hab. Andrzeja Zolla,
    1. rzecznik praw obywatelskich przygotował dokumenty jak w pkt. IV.1 na dzień 22 października 2015 r.,
    2. rzecznik praw obywatelskich odmówił mi wydania dokumentów jak w pkt. IV.1 w dniu 18 stycznia 2016 r., gdy stawiłem się po ich odbiór osobiście w Biurze RPO w Warszawie,
    3. rzecznik praw obywatelskich wydał mi dokumenty jak w pkt. IV.1 w dniu 11 sierpnia 2016 r. podczas mojego osobistego stawiennictwa w Biurze RPO,
    4. Sąd Rejonowy w Dębicy wydał w dniu 15 marca 2016 r. postanowienie /Załącznik 22/ w sprawie karnej przeciwko mnie do sygn. akt II K 407/13, którym przypisał mi popełnienie przestępstw:
      1. znieważenia /art. 216 § 2 k.k./ i zniesławienia /art. 212 § 2 k.k./, w bliżej nieustalonych dniach okresie od 17 grudnia 2003 r. do 5 lipca 2005 r. w Krakowie, za pośrednictwem Internetu:
        1. sędzin Sądu Okręgowego w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny:
          1. Ewy Hańderek,
          2. Agaty Wasilewskiej-Kawałek,
        2. sędziów Sądu Apelacyjnego w Krakowie
          1. Jana Kremera,
          2. Anny Kowacz-Braun,
          3. Marii Kus-Trybek,
      2. znieważenia w bliżej nieustalonych dniach okresie od 17 grudnia 2003 r. do 5 lipca 2005 r. w Krakowie, za pośrednictwem Internetu, konstytucyjnego organu Rzeczypospolitej Polskiej, Rzecznika Praw Obywatelskich, w osobie sprawującego ten urząd prof. dr. hab. Andrzeja Zolla.
  1. Zawiadomienie, że z powodu wydania mi dokumentów jak w pkt. IV. 1 dopiero w dniu 11 sierpnia 2016 r. rzecznik praw obywatelskich Adam Bodnar pozbawił mnie możności bronienia się przed zarzutami przedstawionymi mi w postanowieniu Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 15 marca 2016 r. /Załącznik 22/ jak w pkt. IV.6.
  2. Wniosek o zobowiązanie Prokuratury Rejonowej Warszawa Północ do przesłuchania mnie przed wydaniem kolejnego postanowienia w sprawie do sygn. akt 3 PR 3 Ds. 945.2016.
  3. Zawiadomienie, że kopia niniejszego zażalenia zostanie umieszczona w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl.

Uzasadnienie

 

Asesor Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście Północ Artur Rekuć sporządził w dniu 22 lipca 2016 r. postanowienie o treści – Załącznik 27: „Warszawa, dnia 22 lipca 2016 r. Prokuratura Rejonowa Warszawa-Śródmieście Północ w Warszawie /adres – ZKE/ 3 PR 3 Ds. 945.2016.IV POSTANOWIENIE o odmowie wszczęcia dochodzenia

Artur Rekuć – asesor Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście-Północ po zapoznaniu się z treścią pisma Zbigniewa Kękusia oraz dołączonych materiałów, zawierających w treści zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa przekroczenia uprawnień lub niedopełnienia obowiązków, tj. o czyny z art. 231 § 1 kk na podstawie art. 305 § 1, 3 kpk oraz 17 § 1 pkt 2 kpk postanowił:

odmówić wszczęcia śledztwa w sprawie: 1. niedopełnienia obowiązków w Warszawie w bliżej nieustalonym okresie do dnia 02.06.2016 r. przez Rzecznika Praw Obywatelskich w związku z uchylaniem się od wydania żądanej przez Zbigniewa Kękuć dokumentacji związanej z postępowaniem w sprawie zgłoszonej pismem z dnia 17.05.2016 r., czego skutkiem miało być działanie na szkodę interesu prywatnego Zbigniewa Kękuś tj. o czyn z art. 231 § 1 kk – na podstawie art. 17 § 1 pkt. 2 kpk – wobec braku znamion czynu zabronionego.

Uzasadnienie

W dniu 5 lipca 2016 r. do tutejszej Prokuratury wpłynęło przekazane przez Prokuraturę Okręgową w Warszawie pismo z dnia 02.06.2016 r. wraz z ałącznikami skierowane przez Zbigniewa Kękuś wskazujące na możliwość popełnienia przestępstwa niedopełnienia obowiązków przez Rzecznika Praw Obywatelskich w związku z uchylaniem się od wydania żądanej przez Zbigniewa Kękuś dokumentacji tj. o czyn z art. 231 § 1 kk. Z uwagi na zawartą w piśmie treść potraktowano je jako zawiadomienia o podejrzeniu popełniania przestępstwa.

Zawiadamiająca wskazuje m.in. na rzekome niewydajnie mu przez Rzecznika Praw Obywatelskich wnioskowanej dokumentacji związanej z postępowaniem w sprawie zgłoszonej pismem z dnia 17.05.2016 r., co w jego ocenie ma stanowić niedopełnienie obowiązków, w efekcie czego miało dojść do popełnienia przestępstwa z art. 231 § 1 kk.

Po dokonaniu analizy zawiadomienia stwierdzić należy, iż brak jest podstaw do przyjęcia, by doszło do popełnienia przestępstw stypizowanych obowiązującymi przepisami prawa karnego.

Wskazać należy, że Zawiadamiający odnosząc się do działania RPO kwestionuje prawidłowość podejmowania decyzji, co – jak można wywnioskować – narusza interes prawny pokrzywdzonego. W działaniach tych dopatruje się niedopełnienia ciążących na tym organie ustawowo nałożonych obowiązków co stanowić ma wypełnienia dyspozycji art. 231 § 1 kk. W treści pisma brak jednak jakichkolwiek dowodów – oprócz poczynionych w tym zakresie uwag dotyczących imiennie wskazanych osób jak również wyrażenia ogólnego niezadowolenia z zapadłych rozstrzygnięć – które wskazywałyby, iż działania organu administracji wyczerpują znamiona przestępstwa. Zawiadamiający nie wskazał na żadne okoliczności potwierdzające popełnienie przestępstw przez funkcjonariuszy publicznych w osobie RPO.

Już na tym etapie należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie brak jest jakichkolwiek uzasadnionych podstaw do wszczęcia postępowania karnego.

Warunkiem wszczęcia postępowania przygotowawczego w danej sprawie jest uzasadnione podejrzenie popełnienia czynu zabronionego (art. 303 k.p.k.). Jak słusznie przyjmuje się w literaturze jest to więc „posiadanie danych, z których w zasadny sposób można podejrzewać, że miało miejsce przestępstwo, a więc zachowanie się człowieka” (T. Grzegorczyk, Kodeks postępowania karnego oraz ustawa o świadku koronnym. Komentarz, Warszawa 2008, s. 642). Tym samym nie chodzi tutaj o każde subiektywne przekonanie – w przypadku niekorzystnego dla strony (Zawiadamiającego) – rozstrzygnięcia danej sprawy, iż doszło do przestępstwa, ale tylko o takie, które znajduje potwierdzenie w analizie danego stanu faktycznego. Na kanwie przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, iż brak jest jakichkolwiek dowodów uzasadniających podejrzenie popełnienia przestępstw stypizowanych obowiązującymi przepisami prawa karnego. W świetle zaś art. 3030 kodeksu postępowania karnego jedynie uzasadnione podejrzenie – wskazuje na możliwość popełnienia czynu wyczerpującego znamiona przestępstwa – warunkuje obowiązek wszczęcia i prowadzenia postępowania przygotowawczego.

Stwierdzić zatem należy, iż działania Rzecznika Praw Obywatelskich, choć odbiegają od oczekiwanych przez Zbigniewa Kękuś, nie wyczerpują znamion przestępstwa z art. 231 § 1 kk. Z tych też powodów należy odmówić wszczęcia postępowania na podstawie art. 17 § 1 pkt 2 kpk wobec braku znamion czynu zabronionego.
Postanowiono zatem jak na wstępie.

ASESOR Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście Północ w Warszawie Artur Rekuć”
Dowód: Prokuratura Rejonowa Warszawa-Śródmieście Północ w Warszawie, sygn. akt 3 PR 3 Ds. 945.2016.IV,

postanowienie prokuratora Artura Rekucia z dnia 22 lipca 2016 r. – Załącznik 27

 

Ad. pkt III.1 i III.2 str. 1

 

Wskazać należy, że ustawodawca w następujący sposób określił w Konstytucji oraz w ustawie z dnia 15 lipca 1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich obowiązki Rzecznika:

 

Rzecznik Praw Obywatelskich stoi na straży wolności i praw człowieka i obywatela

określonych w Konstytucji oraz w innych aktach normatywnych”

Artykuł 208.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

 

2. Rzecznik Praw Obywatelskich, zwany dalej „Rzecznikiem”, stoi na straży wolności i praw człowieka i obywatela określonych w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innych aktach normatywnych, w tym również na straży realizacji zasady równego traktowania.
2a.
W sprawach dzieci Rzecznik współpracuje z Rzecznikiem Praw Dziecka.

Artykuł 1 ustawy z dnia 15.07.1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich

 

Pismem z dnia 8 października 2015 r. /data wpływu 9 października 2015 r./, skierowanym do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara złożyłem – Załącznik 1: „Pan Adam Bodnar Rzecznik Praw Obywatelskich Al. Solidarności 77 00-090 Warszawa Dotyczy:

  1. Zawiadomienie o realizowaniu wobec mnie i moich dzieci przez niektórych funkcjonariuszy publicznych, w tym sędzię Sądu Rejonowego w Dębicy Beatę Stój działań wypełniających definicję ludobójstwa zamieszczoną w Konwencji ONZ z dnia 9 grudnia 1948 r. w sprawie Zapobiegania i Karania Zbrodni Ludobójstwa.
  2. Wniosek – na podstawie art. 12.1 i art. 1.4 ustawy z dnia 15.07.1987 r. o RPO – o:
    1. wydanie mi w dniu 22 października 2015 r. w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich kserokopii dokumentów poświadczających, że prof. Andrzej Zoll gdy był Rzecznikiem Praw Obywatelskich Rzeczypospolitej Polskiej, zanim obciążył mnie zeznaniami uczynił mnie przestępcą, rozpoznał zgłoszoną mu przeze mnie pismami z dnia 21 stycznia 2002 r. i 20 kwietnia 2002 r., a następnie, do końca sprawowania przez niego kadencji RPO, wielokrotnie ponawianą przeze mnie kolejnymi pismami sprawę pozbawienia przez sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie – SSO Ewa Hańderek, SSR del. Agata Wasilewska-Kawałek, SSA Jan Kremer, SSA Anna Kowacz-Braun, SSA Maria Kus –Trybek – mojego wtedy małoletniego, chorego na choroby okresu dojrzewania, skoliozę, lordozę i garba żebrowego syna Michała Kękuś możności korzystania z konstytucyjnych i ustawowych praw do ochrony zdrowia, lub
    2. wydanie mi w dniu 22 października 2015 r. w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich oświadczenia, że w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich brak dokumentów, jak w pkt. II. 1.

(…) VI. Zawiadomienie, że po odpowiedź na wnioski, jak w pkt. II, III, IV stawię się osobiście w Biurze Rzecznika

Praw Obywatelskich w dniu 22 października 2015 r. o godz. 12:00.”

Dowód: Pismo Z. Kękusia z dnia 8 października 2015 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara –

Załącznik 1

 

W uzasadnieniu do wniosku jak w pkt. II podałem – Załącznik 1: „Ad. pkt II, str. 1 Pismami z dnia 21 stycznia 2002 r. i 20 kwietnia 2002 r. zgłosiłem Rzecznikowi Praw Obywatelskich prof. Andrzejowi Zollowi wielokrotnie ponawianą przeze mnie potem kolejnymi pismami sprawę naruszenia przez sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie – SSO Ewa Hańderek, SSR del. Agata Wasilewska-Kawałek, SSA Jan Kremer, SSA Anna Kowacz – Braun i SSA Maria Ku – Trybek – rozpoznających sprawę o rozwód pomiędzy mną i moją żoną, konstytucyjnych i ustawowych praw mojego wtedy małoletniego, chorego na choroby okresu dojrzewania, skoliozę lordozę i garb żebrowy syna Michała Kękuś do ochrony zdrowia. Poinformowałem RPO A. Zolla, że w.w. sędziowie nie wyrazili zgody na to, żebym mógł zabierać syna – wtedy 13 lat – na jeden raz w tygodniu 45-minutowe zalecone dla niego przez lekarza, specjalistę rehabilitacji-pediatrę, zajęcia rehabilitacyjne.

Do pism kierowanych do RPO A. Zolla złączałem kopie zaświadczeń lekarskich i wyników prześwietleń rtg kręgosłupa syna, poświadczających występowanie u niego skoliozy, lordozy i garba żebrowego – Załącznik 1:

  1. Historia Choroby” Wojewódzkiego Ośrodka Rehabilitacyjnego dla Dzieci w Krakowie, w której podano między innymi: „18.03.97 Skolioza pierś. Prawoskrętna z prawdopodob. garbu żebr.”

Dowód: „Historia Choroby” Wojewódzkiego Ośrodka Rehabilitacyjnego dla Dzieci w Krakowie – Załącznik 1

  1. Karta Badania Radiologicznego z dnia 31 stycznia 2001 r., w której podano – Załącznik 2: „Nazwisko i imię /imię dziecka – ZKE/ Kękuś lat 13 Wynik Badania Zdjęcie boczne kręgosłupa lędźwiowego wykazuje pogłębienie fizjologicznej lordozy oraz prawie poziome ustawienie kości krzyżowej.”
    Dowód: Lekarska Spółdzielnia Pracy Pracownia Rentgenowska w Krakowie, Karta Badania Radiologicznego, wynik badania z dnia 31.01.2001 r. – Załącznik 2

Prosiłem RPO A. Zolla o podjęcie działań mających na celu zapewnienie mojemu synowi możności korzystania z praw, jak:

 

Władze publiczne są obowiązane do zapewnienia szczególnej opieki zdrowotnej dzieciom (…)”

Artykuł 68.3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

 

Rzeczpospolita Polska zapewnia ochronę praw dziecka. Każdy ma prawo żądać od organów władzy publicznej ochrony dziecka przed przemocą, okrucieństwem, wyzyskiem i demoralizacją.”
Artykuł 72.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

 

We wszystkich działaniach dotyczących dzieci, podejmowanych przezpubliczne lub prywatne instytucje opieki społecznej, sądy, władze administracyjne lub ciała ustawodawcze, sprawą nadrzędną będzie najlepsze zabezpieczenie interesów dziecka.”

Artykuł 3.1 ustawy Konwencja o Prawach Dziecka, Dziennik Ustaw z 1991 r. Nr 120, poz. 526

 

W odpowiedzi na kilka pism skierowanych przeze mnie do RPO A. Zolla w 2002 r. otrzymałem pismo z dnia 20 sierpnia 2002 r. o treści – Załącznik 3: „Warszawa 20 sierpnia 2002r. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich RPO-398574-XI/02/MK Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/Szanowny Panie Z upoważnienia Rzecznika Praw Obywatelskich /prof. Andrzej Zoll – ZKE/ w odpowiedzi na Pana pisma z dn. 21.01.2002r., 20.04.2002r., 29.04.2002r., 03.06.2002r., 19.06.2002r. i 18.07.2002r., opierając się o wyjaśnienia Prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie dotyczące sprawy z Pana udziałem – sygn. I 1 C 1115/97/R /w 2004r. zmienione na XI CR 603/04 – ZKE/ uzyskane w dn. 15.04.2002r., uprzejmie wyjaśniam, że akta sprawy rozwodowej od dn.20.02.2002r. były w dyspozycji Sądu Apelacyjnego w Krakowie, któremu zostały przekazane celem rozpoznania Pana zażalenia. W związku z powyższym Prezes Sądu Okręgowego udzielił oczekiwanych informacji żądanych pismem z dn.06.03.2002r. dopiero w dn. 08.05.2002r. Do pisma zawierającego wyjaśnienia załączył dokumentację dotyczącą tej sprawy.

Uprzejmie informuję, że ani Minister Sprawiedliwości, ani Rzecznik Praw Obywatelskich, czy Prezes Sądu Okręgowego nie są powołani do ścigania sprawców przestępstw. Doniesienia, czy skargi dotyczące zasadności wszczęcia postępowania karnego należy zaadresować do prokuratora właściwego ze względu na miejsce zdarzenia, w opisanej sprawie – do Prokuratora Rejonowego, w okręgu którego jest siedziba RODK.

Uprzejmie wyjaśniam, że zgodnie z art. 173 i następnymi Konstytucji RP sądy są władzą odrębną i niezależną od innych władz a sędziowie w sprawowaniu swojego urzędu podlegają wyłącznie ustawom. Orzecznicza działalność Sądu podlega wyłącznie kontroli judykacyjnej, sprawowanej przez sąd wyższej instancji w trybie postępowania przewidzianym przepisami prawa. Jakakolwiek inna ingerencja w czynności orzecznicze sądu jest niedopuszczalna, albowiem stanowiłaby naruszenie konstytucyjnych gwarancji niezależności sądu i sędziowskiej niezawisłości.

Uprzejmie informuję, że niezależnie od zabezpieczonych kontaktów bezpośrednich z synami konieczne jest utrzymywanie kontaktów pośrednich, tj. telefonicznych. Ubolewać należy, że w postanowieniu zabezpieczającym Pana kontakty bezpośrednie pominięto okres wakacji i świąt. Wszak oczywiste jest, że synowie część wolnego od nauki czasu powinni spędzać z ojcem i krewnymi z ojca strony.

Zgodnie z art. 43 § 1 prawa o ustroju sądów powszechnych sąd może ukarać winnego „ciężkiego naruszenia powagi, spokoju lub porządku czynności sądowych, albo ubliżenia sądowi, innemu organowi państwowemu lub osobom biorącym udział w sprawie”, podobnie – za ubliżenie sądowi w piśmie lub użycie wyrazów obraźliwych.

Uprzejmie informuję, że wnioski o wyłączenie sędziego również mogą skutkować ukaraniem grzywną. Zgodnie bowiem z art. 53 Kpc sąd ukarze zgłaszającego w złej wierze wniosek o wyłącznie sędziego grzywną w wysokości 500 zł.

Pismo z dn. 20.40.2002r. zawierające krytyczne uwagi dotyczące wydanej opinii oraz sposobu przeprowadzenia badań i kompetencji biegłych powinno stanowić uzasadnienie ewentualnego wniosku Pana o dopuszczenie dowodu z opinii innego rodzinnego ośrodka diagnostyczno-konsultacyjnego lub biegłych sądowych z listy Prezesa Sądu Okręgowego.

Generalnie nadmienić należy, że podniesione przez Pana twierdzenia i argumenty w istocie stanowią polemikę z wnioskami złożonymi przez pełnomocnika żony /adw. Wiesława Zoll – ZKE/ Ocena zasadności wniosków, jak i zebranego w sprawie materiału dowodowego – jak również odmowy poddania się przeprowadzenia dowodu – należy do niezawisłego sądu. W tym miejscu ubolewać należy, że cofnął Pan wcześniej wyrażoną zgodę na poddanie się badaniom psychiatrycznym i tym samym uniemożliwił przeprowadzenie dowodu tak istotnego dla tej sprawy.

Zarzuty dotyczące rzekomych uchybień proceduralnych należy podnieść w ewentualnej apelacji od wyroku, zostaną one ocenione przez Sąd II instancji.

W związku z żądaniem zawartym w piśmie z dn. 18.07.2002r. wyjaśniam, że nie strona lub jej pełnomocnik, ale Sąd doręcza stronie przeciwnej lub jej pełnomocnikowi odpisy złożonych pisma procesowych i załączników.Przepisy nie mówią nic o obowiązku doręczenia przez stronę drugiej stronie odpisów pism, zwłaszcza pism, których nie przedstawiła Sądowi, a jedynie na treść których w piśmie się powołuje, nie odnosi się to zwłaszcza do pism autorstwa drugiej strony, czy dokumentów doręczonych stronie wcześniej.

Reasumując, należy wyrazić nadzieję po 17 terminach rozpraw wyznaczonych w tej sprawie, że postępowanie wkrótce się zakończy przed Sądem I instancji i wszelkie zastrzeżenia do postępowania tego Sądu będzie mógł Pan przedstawić Sądowi Apelacyjnemu w ewentualnej apelacji.

Uprzejmie informuję, że Rzecznik Praw Obywatelskich nie oczekuje od Pana dalszej korespondencji w tej sprawie i ewentualne kolejne pisma pozostaną bez odpowiedzi.

Z poważaniem Dyrektor Zespołu Grażyna Rdzanek-Piwowar”

Dowód: Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt RPO-398574-XI/02/MK, pismo Dyrektora Zespołu, Grażyny Rdzanek-Piwowar z dnia 20 sierpnia 2002 r. – Załącznik 3

 

Rzecznik Praw Obywatelskich Andrzej Zoll nie rozpoznał zgłoszonej mu przeze mnie sprawy. Zamiast tego rekomendował mi utrzymywanie z chorym synem kontaktów pośrednich czyli telefonicznych oraz poddanie się badaniom psychiatrycznym, pogroził mi możliwymi do nałożenia na mnie karami i poinformował mnie: „Uprzejmie informuję, że Rzecznik Praw Obywatelskich nie oczekuje od Pana dalszej korespondencji w tej sprawie i ewentualne kolejne pisma pozostaną bez odpowiedzi.”

W tym stanowisku wytrwał prof. Andrzej Zoll do lutego 2006 r., gdy zakończył kadencję RPO.

Następnie obciążył mnie zeznaniami w sprawie, w której z zawiadomienia z dnia 2 czerwca 2004 r. prezesa Sądu Apelacyjnego w Krakowie sędziego Włodzimierza Barana prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieścia Wschód Radosława Ridan przedstawiła mi zarzut z art. 226 § 3 k.k., opisany przez nią jako – Załącznik 7: „Akt oskarżenia przeciwko Zbigniewowi Kękusiowi o przest. z art. (…) 226 § 3 kk i art. 212 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk (…). Na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, a to zeznań świadków (…) Andrzeja Zolla (k:256-257) Oskarżam Zbigniewa Kękusia (…) ojca dwojga dzieci w wieku 19 i 15 lat pozostających na jego utrzymaniu, z zawodu ekonomistę, zatrudnionego jako Dyrektor Obszaru Zarządzania Zakupami, Nieruchomościami i Kosztami Banku Zachodniego WBK SA (…) o to, że: (…) XVII. w okresie od stycznia 2003r. do maja 2005r. – w Krakowie działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu – za pośrednictwem portalu internetowego Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca – www.zgsopo.webpark.pl i założonej przez siebie strony pod domeną zkekus.w.interia.pl znieważył Andrzeja Zolla piastującego urząd Rzecznika Praw Obywatelskich używając wobec niego słów obraźliwych i pomówił go o takie postępowanie i właściwości, które mogą poniżyć go w opinii publicznej i narazić na utratę zaufania potrzebnego dla piastowanego urzędu to jest o przest. z art. 226 § 3 kk i art. 212 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk.

 

Ponieważ zanim mnie obciążył zeznaniami w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym przez prokurator R. Ridan, prof. Andrzej Zoll nie rozpoznał do zakończenia w lutym 2006 r. kadencji RPO zgłoszonej mu przeze mnie po raz pierwszy w styczniu 2002 r. sprawy naruszenia przez w.w. sędziów praw mojego małoletniego syna do ochrony zdrowia, a mnie z powodu jego zeznań groziła kara pozbawienia mnie wolności do lat dwóch, pismem z dnia 15 czerwca 2007 r. skierowanym do RPO Janusza Kochanowskiego złożyłem: „Wniosek o rozpoznanie przez Rzecznika Praw Obywatelskich RP, Pana dr Janusza Kochanowskiego zgłoszonej przeze mnie jego poprzednikowi na stanowisku RPO, prof. A. Zoll w 2002r. i nie rozpoznanej przez Rzecznika sprawy obrazy przez sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie konstytucyjnych i ustawowych praw mojego małoletniego chorego dziecka do ochrony zdrowia.

Wniosek, aby wymieniony w p. 2 wniosek rozpoznał osobiście Rzecznik Praw Obywatelskich RP, Pan dr Janusz Kochanowski.

W odpowiedzi otrzymałem pismo z dnia 10 lipca 2007r. o treści: „Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, RPO-398574-XI/02/JA, Zespół Prawa Rodzinnego i Ochrony Praw Osób Niepełnosprawnych; Szanowny Panie, Z upoważnienia Rzecznika Praw Obywatelskich, na podstawie art. 11 pkt 4 ustawy o ROPO z dnia 15 lipca 1987r. (t. jedn. Ogłoszony w Dz.U. z 2001r. Nr 14, poz 147 ze zm.) – w odpowiedzi na Pana list z dnia z dnia 15 czerwca 2007r. (data wpływu do BRPO 15.06.2007r.) uprzejmie wyjaśniam, iż brak jest przesłanek do weryfikacji stanowiska Rzecznika wyrażonego w dotychczasowej korespondencji kierowanej do Pana z Biura RPO.

Dowód: Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich RP, sygn. akt: RPO-398574-XI/02/JA, pismo Ireny Kowalskiej, Pełnomocnik Rzecznika ds. Rodziny, p.o. Dyrektora Zespołu z 10 lipca 2007r.

 

Ponieważ nigdy nie otrzymałem od Rzecznika Praw Obywatelskich stanowiska w zgłoszonej mu w 2002r. sprawie obrazy konstytucyjnych i ustawowych praw mojego dziecka, pismem z dnia 27 sierpnia 2007r. złożyłem kolejny wniosek do RPO J. Kochanowskiego: „Wniosek o doręczenie mi przez Rzecznika Praw Obywatelskich RP, Pana Janusza Kochanowskiego odpisu pisma Rzecznika Praw Obywatelskich, w którym ten przedstawił jego stanowisko w zgłoszonej mu przeze mnie w 2002r. sprawie obrazy przez sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie konstytucyjnych i ustawowych praw mojego małoletniego chorego dziecka do ochrony zdrowia.”

Dowód: Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich RP, sygn. akt RPO-398574-IV/02/MN, pismo Z. Kękuś z dnia 27 sierpnia 2007r.

 

W odpowiedzi otrzymałem pismo z dnia 11 września 2007r. Dyrektora Zespołu Prawa Cywilnego i Gospodarki Nieruchomościami z Biura RPO Dariusza Chacińskiego o treści – Załącznik 4: „Warszawa, 11 wrzesień 2007r. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, RPO-398574-IV/02/MN Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/. Szanowny Panie W związku z Pana pismem z dnia 27.08.2007r. zawierającym prośbę o przesłanie kserokopii pisma Rzecznika Praw Obywatelskich, dotyczącego zgłoszonej przez Pana w 2002r. sprawy obrazy przez sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie konstytucyjnych i ustawowych praw pana dziecka do ochrony zdrowia,Rzecznik Praw Obywatelskich załącza kserokopie odpowiedzi z dnia 20.08.2002r.Chciałbym Pana poinformować, iż podtrzymuję moje stanowisko odnośnie odmowy podjęcia niniejszej sprawy, czego powody zostały Panu przedstawione w poprzednich pismach. Ponadto pragnę zwrócić Pana uwagę, iż wszelkie odpisy dokumentów składanych przez Rzecznika Praw Obywatelskich w sprawach sądowych z Pana udziałem, może Pan uzyskać we właściwych sądach. Z poważaniem Dyrektor Zespołu Dariusz Chaciński. Załącznik: Pismo z dnia 20.08.2002r. /Załącznik 3 – ZKE/„

Dowód: Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt RPO-398574-IV/02/MN, pismo Dyrektora Zespołu, Dariusza Chacińskiego z dnia 11 września 2007r. – Załącznik 4

 

D. Chaciński doręczył mi zatem… kopię pisma z dnia 20 sierpnia 2002 r. /Załączniki 3/, którym RPO Andrzej Zoll… nie rozpoznał zgłoszonej mu przeze mnie sprawy naruszenia praw mojego syna do ochrony zdrowia.

D. Chaciński potwierdził pismem z dnia 11 września 2007 r., że RPO odmówił podjęcia zgłoszonej przeze mnie sprawy. Wyjaśnił mi – Załącznik 4: Chciałbym Pana poinformować, iż podtrzymuję moje stanowisko odnośnie odmowy podjęcia niniejszej sprawy, czego powody zostały Panu przedstawione w poprzednich pismach.”

Te powody to była zdaniem Rzecznika Praw Obywatelskich niedopuszczalna forma moich pism. Pismem z dnia 2 października 2003 r.,poinformował mnie zastępca RPO Stanisław Trociuk: „Podobnie niedopuszczalna jest forma licznych Pańskich pism kierowanych do Rzecznika. Nie może Pan zatem oczekiwać odpowiedzi na tego typu pisma..

Dowód:Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich RP, akta sprawy RPO-398574-XI/02/MK, pismo zastępcy RPO, S. Trociuka z dnia 2 października 2003 r.

 

Wskazać zatem należy, że w piśmie z dnia 20 sierpnia 2002 r. nie skarżył się Rzecznik Praw Obywatelskich na formę moich pism z , jak podał – Załącznik 3: „21.01.2002r., 20.04.2002r., 29.04.2002r., 03.06.2002r., 19.06.2002r. i 18.07.2002r.” , a jednak też nie rozpoznał sprawy, którą mu zgłosiłem.

 

W dniu 18 grudnia 2007 r. sędzia Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasz Kuczma wydał wyrok, którym skazał mnie na karę grzywny w kwocie 4.000,00 zł za czyn na szkodę A. Zolla według przedstawionego wyżej opisu prokurator R. Ridan.

Podejmowałem liczne starania na rzecz jego wzruszenia, w tym po raz kolejny, pismem z dnia 26 lutego 2010 r. skierowałem wniosek do RPO Janusza Kochanowskiego: „Szanowny Pan Janusz Kochanowski Rzecznik Praw Obywatelskich RP Al. Solidarności 77 00-090 Warszawa Sygn. akt: RPO-398574-XI/02/MK, RPO-398574-IV/02/MN Dotyczy: Zawiadomienie o mym stawiennictwie w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich w dniu 12 marca o godzinie 14:00 w celu odebrania wyjaśnień o wynikach postępowań w zgłoszonej przeze mnie Rzecznikowi Praw Obywatelskich pismami z dnia 21.01.2002r. i 20.04.2002r. sprawie obrazy konstytucyjnych i ustawowych praw mojego małoletniego chorego dziecka do ochrony zdrowia przez sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie SSO Ewę Hańderek i SSR del. do SO Agatę Wasilewską-Kawałek, sędziów Sądu Apelacyjnego w Krakowie SSA Jana Kremer, SSA Annę Kowacz-Braun i SSA Marię Kuś-Trybek.

W odpowiedzi otrzymałem pismo z dnia 7 kwietnia 2010r. radcy w Zespole Prawa Cywilnego i Gospodarki Nieruchomościami Biura RPO Moniki Nowak, którym ta poinformowała mnie – Załącznik 5: „Warszawa, 07.04.2010r. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich RPO-398574/IV/02/MN /adres – ZKE/ Zespół Prawa Cywilnego i Gospodarki Nieruchomościami Szanowny Panie W związku z Pana wizytą z dnia 12.03.2010r., dotyczącą pisma z dnia 26.02.2010r., z przykrością informuję, iż Rzecznik odmawia podjęcia postulowanych przez Pana działań. Stanowisko Rzecznika było Panu wielokrotnie przedstawiane w dotychczasowej korespondencji.

Pragnę podkreślić, iż w wyniku zbadania Pana sprawy nie stwierdzono naruszenia konstytucyjnych wolności i praw człowieka i obywatela przez organ władzy publicznej.

W celu ponownego zapoznania się z uzasadnieniem stanowiska odsyłam Pana do wcześniejszych odpowiedzi. W konkluzji chciałabym podnieść, iż Rzecznik odmawia podjęcia danej sprawy zgodnie z art. 11 pkt 4 ustawy z dnia 15.07.1987r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich (Dz. U z 2001r., Nr 124, poz. 147) uznając ją za wyjaśnioną. Dalsza Pana korespondencja oraz wizyty w BRPO nie przyczynią się do zmiany stanowiska Rzecznika w niniejszej sprawie, dlatego też będą bezcelowe. Z poważaniem mgr Monika Nowak Radca”

Dowód: Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt: RPO 398574-IV/02/MN, pismo Radcy w Zespole Prawa

Cywilnego i Gospodarki Moniki Nowak z dnia 7 kwietnia 2010 r. – Załącznik 5

 

Sygnatura akt podana przez radcę M. Nowak – „RPO-398574” – ta sama, którą RPO podał w piśmie z dnia 20 sierpnia 2002 r. /Załącznik 3/, a także podana przez dyrektora Zespołu Prawa Cywilnego i Gospodarki Nieruchomościami Dariusza Chacińskiego w piśmie z dnia 11 września 2007 r. /Załącznik 4/ jest dowodem, że pismo radcy Moniki Nowak dotyczy sprawy zgłoszonej przeze mnie RPO A. Zollowi w 2002 roku.

Ponieważ radca M. Nowak podała w piśmie z dnia 7 kwietnia 2010 r., że – Załącznik 5: „Pragnę podkreślić, iż w wyniku zbadania Pana sprawy nie stwierdzono naruszenia konstytucyjnych wolności i praw człowieka i obywatela przez organ władzy publicznej.”, a dyrektor D. Chaciński poinformował mnie pismem sporządzonym trzy lata wcześniej, tj. w dniu 11 września 2007 r. – Załącznik 4: „W związku z Pana pismem z dnia 27.08.2007r. zawierającym prośbę o przesłanie kserokopii pisma Rzecznika Praw Obywatelskich, dotyczącego zgłoszonej przez Pana w 2002r. sprawy obrazy przez sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie konstytucyjnych i ustawowych praw pana dziecka do ochrony zdrowia, Rzecznik Praw Obywatelskich załącza kserokopie odpowiedzi z dnia 20.08.2002r. Chciałbym Pana poinformować, iż podtrzymuję moje stanowisko odnośnie odmowy podjęcia niniejszej sprawy, czego powody zostały Panu przedstawione w poprzednich pismach. kierowałem pisma do RPO Ireny Lipowicz, w tym. m.in. z dnia 27 czerwca 2011 r. zawierające – Załącznik 6: „Pani Irena Lipowicz Rzecznik Praw Obywatelskich Al. Solidarności 77 00-090 Warszawa Sygn. akt: RPO 398574-IV/02/MN Dotyczy:

  1. wniosek o sporządzenie i doręczenie mi – w terminie miesiąca od daty złożenia przeze mnie niniejszego pisma – wyjaśnienia, który z pracowników Biura Rzecznika Praw Obywatelskich /wnoszę o podanie imienia i nazwiska oraz stanowisko, jakie zajmuje/ i kiedy /wnoszę o podanie daty/ zbadał zgłoszoną przeze mnie RPO Andrzejowi Zollowi pismem z dnia 20 kwietnia 2002 roku i zarejestrowaną do sygn. akt RPO 398574-IV/02/MK sprawę obrazy konstytucyjnych i ustawowych praw mojego małoletniego chorego dziecka do ochrony zdrowia przez sędziny Sądu Okręgowego w Krakowie /SSO Ewa Hańderek, SSR A. Wasilewska-Kawałek/ i sędziów Sądu Apelacyjnego w Krakowie /SSA Jan Kremer, SSA Anna Kowacz-Braun, SSA Maria Kuś Trybek/ oraz stwierdził, że – jak mnie poinformowała pismem z dnia 07.04.2010 Radca w Zespole Prawa Cywilnego i Gospodarki Nieruchomościami Biura RPO mgr Monika Nowak: „Pragnę podkreślić, iż w wyniku zbadania Pana sprawy nie stwierdzono naruszenia konstytucyjnych wolności i praw człowieka i obywatela przez organ władzy publicznej”
  2. Wniosek o sporządzenie i doręczenie mi wyjaśnienia, czy urzędnik Biura RPO, który badał zgłoszoną przeze mnie RPO Andrzejowi Zollowi pismem z dnia 20 kwietnia 2002 roku i zarejestrowaną przez Biuro RPO do sygnatury akt RPO 398574-IV/02/MK sprawę obrazy konstytucyjnych i ustawowych praw mojego małoletniego chorego dziecka do ochrony zdrowia przez sędziny Sądu Okręgowego w Krakowie /SSO Ewa Hańderek, SSR A. Wasilewska-Kawałek/ i sędziów Sądu Apelacyjnego w Krakowie/SSA Jan Kremer, SSA Anna Kowacz—Braun, SSA Maria Kuś Trybek/ i nie stwierdził „ naruszenia konstytucyjnych wolności i praw człowieka i obywatela przez organ władzy publicznej”, badał także zgłoszoną przeze mnie RPO A. Zollowi w 2002 roku sprawę naruszenia przez w.w. sędziów art. 3.1 Ustawy Konwencja o Prawach Dziecka, a jeśli tak, jakie zajął w tej sprawie stanowisko.
  3. Wniosek – na podstawie art. 51.3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej – o doręczenie mi odpisu dokumentu, w którym Rzecznik Praw Obywatelskich przedstawił uzasadnienie dla stanowiska, że w zgłoszonej przeze mnie RPO Andrzejowi Zollowi w 2002 roku i zarejestrowanej przez Biuro RPO do sygnatury akt RPO 398574-IV/02/MK sprawie obrazy konstytucyjnych i ustawowych praw mojego małoletniego chorego dziecka do ochrony zdrowia przez sędziny Sądu Okręgowego w Krakowie /SSO Ewa Hańderek, SSR A. Wasilewska-Kawałek/ i sędziów Sądu Apelacyjnego w Krakowie/SSA Jan Kremer, SSA Anna Kowacz—Braun, SSA Maria Kuś Trybek/ „nie stwierdzono naruszenia konstytucyjnych wolności i praw człowieka i obywatela przez organ władzy publicznej”, jak mnie poinformowała w piśmie do mnie z dnia 07.04.2010 mgr Monika Nowak Radca w Zespole Prawa Cywilnego i Gospodarki Nieruchomościami Biura RPO.
  4. Wniosek o sporządzenie i doręczenie mi wyjaśnienia, że Rzecznik Praw Obywatelskich nie rozpoznał sprawy, jak w. p. 1, jeśli w aktach sprawy RPO 398574-IV/02/MN brak dowodów poświadczających jej rozpoznanie.

Dowód: Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt RPO 398574-IV/02/MN, pismo Z. Kękusia z dnia 27

czerwca 2011 r. do RPO Ireny Lipowicz – Załącznik 6

 

W dniu 27 czerwca 2011 r. uczestniczyłem w zorganizowanym przez RPO Irenę Lipowicz i Prezesa Stowarzyszenia „Przeciw Bezprawiu” Jerzego Jachnika spotkaniu w Biurze RPO z Rzecznik I. Lipowicz oraz czworgiem dyrektorów zespołów Biura RPO, w tym dyrektorem Zespołu Prawa Cywilnego i Gospodarki Nieruchomościami Kamilą Dołowską. Przedstawiłem osobiście wnioski, jak w w.w. piśmie /Załącznik 6/ złożonym tego samego dnia w Biurze Podawczym RPO. Dyrektor Kamila Dołowska zobowiązała się w obecności kilkunastu uczestników spotkania do sporządzenia i doręczenia mi odpowiedzi na nie. Na jej prośbę podyktowałem jej sygnaturę akt sprawy. Dyrektor K. Dołowska zapisała. Odpowiedzi nie otrzymałem – mimo że potem kilkukrotnie ponawiałem wnioski, jak w piśmie z dnia 27.06.2011 r. – do dnia złożenia niniejszego pisma.

W związku z powyższym wnoszę, jak w pkt. II, str. 1.”

Dowód: Pismo Z. Kękusia z dnia 8 października 2015 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara –

Załącznik 1

 

Pismo z dnia 8 października 2015 r. wpłynęło do Biura RPO w dniu 9 października 2015 r.

Nie mogłem stawić się w Biurze RPO w dniu 22 października 2015 r., jak zapowiedziałem w piśmie z dnia 8 października 2015 r. Stawiłem się natomiast w dniu 18 stycznia 2016 r. Moje stawiennictwo w dniu 18.01.2016 r. zapowiedziałem pismem z dnia 8 stycznia 2016 r., którym złożyłem – Załącznik 2: „Pan Adam Bodnar Rzecznik Praw Obywatelskich Al. Solidarności 77 00-090 Warszawa Dotyczy: I. Zawiadomienie o moim stawiennictwie w dniu 18 stycznia 2016 r., o godz. 13:00 w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich celem odbioru:

  1. odpowiedzi na wniosek, jak w pkt. II mojego pisma z dnia 9 października 2015 r. do Rzecznika Praw Obywatelskich.”

Dowód: Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, pismo Z. Kękusia z dnia 8 stycznia 2016 r. do rzecznika praw

obywatelskich Adama Bodnara – Załącznik 2

 

Pismo z dnia 8 stycznia 2016 r. wysłałem przesyłką listową poleconą nr (00)759007734050782752 – Załącznik 2

Wpłynęło ono do Biura RPO w dniu 11 stycznia 2016 r. czego dowodem data umieszczona przez pracownicę Biura RPO Agnieszkę Jakubik na Potwierdzeniu Odbioru przesyłki listowej poleconej nr (00)759007734050782752 – Załącznik 3:

Dowód: Potwierdzenie Odbioru przez Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich w dniu 11 stycznia 2016 r. przesyłki

listowej poleconej nr (00)759007734050782752 – Załącznik 3

 

Do pisma z dnia 8 stycznia 2016 r. załączyłem – jako Załącznik 1 – pismo z dnia 8 października 2015 r.

W dniu 18 stycznia 2016 r. stawiłem się – w towarzystwie Prezesa Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca Krzysztofa Łapaja i redaktora Rafała Gawrońskiego – w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich. Spotkała się z nami główny specjalista Mariola Bielawska-Górna. Poinformowała nas, że nie zna sprawy, zgłaszanej przeze mnie Rzecznikowi Praw Obywatelskich w.w. pismami z dnia 8 października 2016 r. i 8 stycznia 2016 r. Sporządziła „Protokół z Przyjęcia Interesanta” – patrz: str. 10 niniejszego pisma oraz Załącznik 23:
Dowód: Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, „Protokół z Przyjęcia Interesanta” z dnia 18 stycznia 2016 r.

sporządzony przez głównego specjalistę Mariolę Bielawską-Górną – Załącznik 23

 

Pismem z dnia 5 sierpnia 2016 r. skierowanym do RPO A. Bodnara zapowiedziałem po raz kolejny moje stawiennictwo w Biurze RPO, w dniu 11 sierpnia 2016 r., celem odbioru dokumentów, jak w pkt. II pisma z dnia 8 października 2015 r.

Zgodnie z zapowiedzią z pisma z dnia 05.08.2016 r. stawiłem się – w obecności prezesa Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca Krzysztofa Łapaja – w dniu 11 sierpnia 2016 r. w Biurze RPO w Warszawie. Spotkała się z nami główny specjalista Katarzyna Dyrska, która sporządziła „Notatkę z przyjęcia interesanta”, w której podała – Załącznik 4: „IV.510.63.2015 Notatka z przyjęcia interesanta „do protokołu” data przyjęcia: 11.08.2016, imię i nazwisko interesanta: Zbigniew Kękuś, Krzysztof Łapaj – Prezes Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca adres /adres – ZKE/ Przedmiot Sprawy: W dniu 11.08.2016 r. stawił się Zbigniew Kękuś w obecności Prezesa Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw ojca Krzysztofa Łapaja.

W związku z uprzednią zapowiedzią Zbigniewa Kękusia o jego stawiennictwie w dniu, wręczono mu plik pism, j.w.w kopie pisma z dnia 9.05.2016 r. z potwierdzeniem odbioru z dn. 11.08.2016 (zał. 1)” Protokół sporządziła mgr Katarzyna Dyrska Główny Specjalista”
Dowód: Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt IV 510.63.2015, „Notatka z przyjęcia interesanta” w

dniu 11 sierpnia 2016 r. sporządzona przez głównego specjalistę Katarzynę Dyrską – Załącznik 4

 

Główny specjalista K. Dyrska wręczyła mi pismo z dnia 9 maja 2016 r. głównego specjalisty Michała Kubalskiego. Podano w nim – Załącznik 5: „Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich Zespół Prawa Cywilnego IV.510.63.2015.MK Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ Szanowny Panie! Z upoważnienia Rzecznika Praw Obywatelskich, w odpowiedzi na Pana wniosek o wydanie kserokopii dokumentów poświadczających, że Rzecznik Praw Obywatelskich, którym w latach 2000-2006 był profesor Andrzej Zoll, rozpoznał zgłaszaną przez Pana pismami z 21 stycznia 2002 r. i 20 kwietnia 2002 r. sprawę, przekazuję plik kserokopii żądanych dokumentów, czyli pism Rzecznika z lat 2002-2010.

Jednocześnie uprzejmie informuję, że wskazane kserokopie były przygotowane do wydania ich Panu podczas wizyty w Biurze RPO, którą w piśmie z 8 października 2015 r. zapowiadał Pan na 22 października 2015 r.Niestety, w tym dniu nie pojawił się Pan w Biurze. Zał. plik Z poważaniem Michał Kubalski Główny Specjalista”
Dowód: Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt IV.510.63.2015.MK, pismo głównego specjalisty Michała

Kubalskiego z dnia 9 maja 2016 r. – Załącznik 5

 

Ponieważ główny specjalista Michał Kubalski nie podał dat sporządzenia ani autorów pism, których kserokopie załączył do pisma do mnie z dnia 9 maja 2016 r. – podał: „Zał. plik” /Załącznik 5/ – na należącym do Biura RPO egzemplarzu tego pisma wręczonym mi w dniu 11 sierpnia 2016 r. i oznaczonym przez głównego specjalistę Katarzynę Dyrską jako „Zał. 1” do „Notatki z przyjęcia interesanta” /Załącznik 4/, napisałem daty sporządzenia tych pism oraz imiona i nazwiska pracowników Biura RPO, którzy je sporządzili. Są to – Załącznik 6:

Dowód: Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt IV 510.63.2015, Załącznik 1 do „Notatki z przyjęcia

interesanta” w dniu 11 sierpnia 2016 r. /Załącznik 4/ – Załącznik 6

 

Rzecznik Praw Obywatelskich rozpoznawał do sygn. akt „398574/2002” sprawę naruszenia przez sędziny Sądu Okręgowego w Krakowie Ewę Hańderek i Agatę Wasilewską-Kawałek oraz sędziów Sądu Apelacyjnego w Krakowie, Jana Kremera, Annę Kowacz-Braun i Marię Kus-Trybek konstytucyjnych i ustawowych praw mojego małoletniego syna do ochrony zdrowia, którą po raz pierwszy zgłosiłem RPO Andrzejowi Zollowi pismami z dnia 21 stycznia 2002 r. i 20 kwietnia 2002 r.

W załączeniu przesyłam wszystkie pisma wydane mi w dniu 11 sierpnia 2016 r. w Biurze RPO przy piśmie głównego specjalisty Michała Kubalskiego z dnia 09.05.2016 r., zgodny z wykazem sporządzonym przeze mnie na należącym do Biura RPO egzemplarzu tego pisma – Załącznik 6 – wręczonym mi w dniu 11 sierpnia 2016 r. i oznaczonym przez głównego specjalistę Katarzynę Dyrską jako „Zał. 1” do „Notatki z przyjęcia interesanta”. Są to:

  1. pismo z dnia 6 marca 2002 r., Grażyny Rdzanek-Piwowar, sygn. akt RPO/398574/2002/XI/MK – Załącznik 7,
  2. pismo z dnia 20 sierpnia 2002 r. Grażyny Rdzanek-Piwowar, sygn. akt RPO/398574/2002/XI/MK – Załącznik 8,
  3. pismo z dnia 15 września 2005 r. Grażyny Rdzanek-Piwowar, sygn. akt RPO/398574/2002/XI/MSR – Załącznik 9,
  4. pismo z dnia 26 października 2002 r. Grażyny Rdzanek-Piwowar, sygn. akt RPO/398574/2002/XI/ – Załącznik 10,
  5. pismo z dnia 7 września 2006 r. Ireny Kowalskiej, sygn. akt RPO/398574/2002/XI/02/JA – Załącznik11,
  6. pismo z dnia 10 lipca 2007 r. Ireny Kowalskiej, sygn. akt RPO/398574/2002/XI/02/JA – Załącznik 12,
  7. pismo z dnia 11 września 2007 r. Dariusza Chacińskiego, sygn. akt RPO/398574/2002/IV/02/MN – Załącznik 13,
  8. pismo z dnia 9 października 2007 r. Dariusza Chacińskiego, sygn. akt RPO/398574/2002/IV/02/MN – Załącznik 14,
  9. pismo z dnia 6 listopada 2007 r. Dariusza Chacińskiego, sygn. akt RPO/398574/2002/IV/02/MN – Załącznik 15,
  10. pismo z dnia 28 listopada 2007 r. Dariusza Chacińskiego, sygn. akt RPO/398574/2002/IV/02/MN – Załącznik 16,
  11. pismo z dnia 14 grudnia 2007 r. Moniki Nowak, sygn. akt RPO/398574/2002/IV/02/MN – Załącznik 17,
  12. pismo z dnia 17 września 2008 r. Moniki Nowak, sygn. akt RPO/398574/2002/IV/02/MN – Załącznik 18,
  13. pismo z dnia 7 kwietnia 2010 r. Moniki Nowak, sygn. akt RPO/398574/2002/IV/02/MN – Załącznik 19.

 

Wskazać należy, że Andrzej Zoll był Rzecznikiem Praw Obywatelskich w okresie od 30 czerwca 2000 r. do 15 lutego 2006 r.

Z tego okresu pochodzą 4 spośród 13 pism wręczonych mi w Biurze RPO w dniu 11 sierpnia 2016 r. – Załączniki 7 do 10. Są to:

  1. pismo z dnia 6 marca 2002 r. dyrektora zespołu Biura RPO Grażyny Rdzanek-Piwowar do prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie zawierające wniosek o udzielenie informacji o toku postępowania w sprawie o rozwód do sygn. akt I 1C 1115/97/R /następnie XI CR 603/04/ – Załącznik 7,
  2. zacytowane przeze mnie powyżej w całości pismo do mnie z dnia 20 sierpnia 2002 r. dyrektora zespołu Biura RPO Grażyny Rdzanek-Piwowar, zacytowane przeze mnie w całości w piśmie z dnia 8 października 2015 r. do RPO Adama Bodnara /patrz: str. 4-5 niniejszego pisma/ – Załącznik 8,
  3. pismo do mnie z dnia 15 września 2005 r. dyrektora zespołu Biura RPO Grażyny Rdzanek-Piwowar w sprawie kary grzywny nałożonej na mnie przez sędzię Sądu Okręgowego Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny Teresę Dyrgę postanowieniem z dnia 11 października 2004 r. – Załącznik 9,
  4. pismo do mnie z dnia 26 października 2005 r. dyrektora zespołu Biura RPO Grażyny Rdzanek-Piwowar w sprawie nadzoru nad organem, któremu złożył zawiadomienie o przestępstwie – Załącznik 10.

 

Andrzej Zoll będąc Rzecznikiem Praw Obywatelskich nie rozpoznał do dnia 15 lutego 2006 r. zgłoszonej mu przeze mnie po raz pierwszy pismami z dnia 21 stycznia 2002 r. i 20 kwietnia 2002 r. sprawy pozbawienia mojego małoletniego chorego na choroby okresu dojrzewania, skoliozę, lordozę i garba żebrowego, syna możności korzystania z konstytucyjnych i ustawowych praw do ochrony zdrowia.

Tymczasem, jak poinformowałem pismem z dnia 8 października 2015 r. /data wpływu 9 października 2015 r./ rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara, w dniu 18 grudnia 2007 r. sędzia Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasz Kuczma wydał wyrok, sygn. akt II K 451/06, którym na podstawie zeznań złożonych dwukrotnie – tj. przed prokurator Radosławą Ridan i przed sędzią Tomaszem Kuczmą – przez sędziów Ewę Handerek, Agatę Wasilewską-Kawałek, Jana Kremera, Annę Kowacz-Braun, Marię Kus Trybek i przez Andrzeja Zolla uznał mnie za winnego popełnienia przestępstw, które opisał jako:

  1. znieważenie – w okresie od stycznia 2003 r. do września 2005 r., w Krakowie, za pośrednictwem stron internetowych www.zgsopo.webpark.pl i zkekus.w.interia.pl – w związku z pełnieniem obowiązków służbowych /art. 226 § 1 k.k./ i zniesławienie /art. 212 § 2 k.k./ sędziów: Ewy Hańderek, Agaty Wasilewskij-Kawałek, Jan Kremera, Marii Kus-Trybek, Anny Kowacz-Braun,
  2. znieważenie /art. 226 § 3 k.k./ – w okresie od stycznia 2003 r. do września 2005 r., w Krakowie, za pośrednictwem stron internetowych www.zgsopo.webpark.pl i zkekus.w.interia.pl – i zniesławienie /art. 212 § 2 k.k./ konstytucyjnego organu Rzeczypospolitej Polskiej, Rzecznika Praw Obywatelskich, w osobie sprawującego ten urząd Andrzeja Zolla.

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 451/06 /następnie II K 854/10, II K 407/13/, wyrok sędziego

Tomasza Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r. – Załącznik 20

 

Wyrokiem z dnia 15 września 2010 r., sygn. akt II Ko 283/10, Sąd Okręgowy w Rzeszowie uchylił skazujący mnie wyrok sędziego T. Kuczmy z dnia 18.12.2007 r. z powodu rażącego przez sędziego T. Kuczmę, i mającego wpływ na treść wyroku naruszenia prawa materialnego, wznowił postępowanie do sygn. akt II K 451/06 i przekazał sprawę do sygn. akt II K 451/06 Sądowi Rejonowemu w Dębicy do ponownego rozpoznania – Załącznik 21:

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/, wyrok Sądu Okręgowego

w Rzeszowie z dnia 15 września 2010 r. – Załącznik 21

 

Po wznowieniu sprawę rozpoznawała sędzia Sądu Rejonowego w Dębicy Beata Stój.

Celem doręczenia Sądowi Rejonowemu w Dębicy dowodów poświadczających, że przed tym, zanim mnie obciążyli zeznaniami sędziowie Ewa Hańderek, Agata Wasilewska-Kawałek, Jan Kremer, Maria Kus-Trybek, Anna Kowacz-Braun, SSA Krzysztof Sobierajski oraz rzecznik praw obywatelskich Andrzej Zoll pozbawili mojego syna możności korzystania z konstytucyjnych i ustawowych praw dziecka do ochrony zdrowia, skierowałem w.w. pismo z dnia 8 października 2015 r. do RPO Adama Bodnara zawierające – Załącznik 1: „(…) II. Wniosek – na podstawie art. 12.1 i art. 1.4 ustawy z dnia 15.07.1987 r. o RPO – o:

  1. wydanie mi w dniu 22 października 2015 r. w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich kserokopii dokumentów poświadczających, że prof. Andrzej Zoll gdy był Rzecznikiem Praw Obywatelskich Rzeczypospolitej Polskiej, zanim obciążył mnie zeznaniami uczynił mnie przestępcą, rozpoznał zgłoszoną mu przeze mnie pismami z dnia 21 stycznia 2002 r. i 20 kwietnia 2002 r., a następnie, do końca sprawowania przez niego kadencji RPO, wielokrotnie ponawianą przeze mnie kolejnymi pismami sprawę pozbawienia przez sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie – SSO Ewa Hańderek, SSR del. Agata Wasilewska-Kawałek, SSA Jan Kremer, SSA Anna Kowacz-Braun, SSA Maria Kus –Trybek – mojego wtedy małoletniego, chorego na choroby okresu dojrzewania, skoliozę, lordozę i garba żebrowego syna Michała Kękuś możności korzystania z konstytucyjnych i ustawowych praw do ochrony zdrowia, lub
  2. wydanie mi w dniu 22 października 2015 r. w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich oświadczenia, że w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich brak dokumentów, jak w pkt. II. 1.

Dowód: Pismo Z. Kękusia z dnia 8 października 2015 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara –

Załącznik 1

 

Wskazać należy, że jak podała sędzia Sądu Rejonowego w Dębicy Beata Stój w postanowieniu z dnia 15 marca 2016 r. wskazani przeze mnie w piśmie z dnia 8 października 2015 r. do RPO A. Bodnara sędziowie składali przed prokuratorem obciążające mnie zeznania w dniach – Załącznik 22, str. 14 uzasadnienia:

  1. sędzia Agata Wasilewska-Kawałek – 8 września 2004 r.,
  2. sędzia Ewa Hańderek – 18 lutego 2005 r.,
  3. sędzia Jan Kremer – 8 września 2004 r.,
  4. sędzia Maria Kus-Trybek – 21 września 2004 r.,
  5. sędzia Anna Kowacz-Braun – 20 grudnia 2004 r.,

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, postanowienie sędzi

Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r., str. 14 uzasadnienia – Załącznik 22

 

Tymczasem ja zgłosiłem rzecznikowi praw obywatelskich Andrzejowi Zollowi po raz pierwszy pismami z dnia 21 stycznia 2002 r. i 20 kwietnia 2002 r. sprawę pozbawienia przez tych sędziów mojego syna możności korzystania z konstytucyjnych i ustawowych praw dziecka do ochrony zdrowia. Poświadczyli to:

  1. dyrektor Zespołu Prawa Rodzinnego Biura RPO Grażyna Rdzanek-Piwowar w piśmie do mnie z dnia 20 sierpnia 2002 r. – Załącznik 8: „Szanowny Panie Z upoważnienia Rzecznika Praw Obywatelskich /prof. Andrzej Zoll – ZKE/ w odpowiedzi na Pana pisma z dn. 21.01.2002r., 20.04.2002r., 29.04.2002r., 03.06.2002r., 19.06.2002r. i 18.07.2002r., (…).”
  2. dyrektor Zespołu Prawa Cywilnego i Gospodarki Nieruchomościami Biura RPO Dariusz Chaciński w piśmie z dnia 11 września 2007 r. – Załącznik 13: Szanowny Panie W związku z Pana pismem z dnia 27.08.2007r. zawierającym prośbę o przesłanie kserokopii pisma Rzecznika Praw Obywatelskich, dotyczącego zgłoszonej przez Pana w 2002r. sprawy obrazy przez sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie konstytucyjnych i ustawowych praw pana dziecka do ochrony zdrowia, Rzecznik Praw Obywatelskich załącza kserokopie odpowiedzi z dnia 20.08.2002r.

 

Jak poinformowałem RPO Adama Bodnara pismem z dnia 8 października 2015 r. /data wpływu 9 października 2016 r./, po uchyleniu przez Sąd Okręgowy w Rzeszowie wydanym na moją korzyść wyrokiem z dnia 15.09.2010 r. /Załącznik 21/ skazującego mnie wyroku sędziego T. Kuczmy z dnia 18.12.2007 r., sprawę przeciwko mnie jako oskarżonemu o popełnienie w.w. czynów na szkodę w.w. sędziów i konstytucyjnego organu RP, Rzecznika Praw Obywatelskich, w osobie sprawującego ten urząd Andrzeja Zolla rozpoznawała – w tym w dacie złożenia przeze mnie pisma z dnia 08.10.2015 r. – sędzia Sądu Rejonowego w Dębicy Beata Stój.

 

We wręczonym mi w dniu 11 sierpnia 2016 r. w Biurze RPO piśmie z dnia 9 maja 2016 r. jego autor, główny specjalista Michał Kubalski podał m.in. – Załącznik 5: „Jednocześnie uprzejmie informuję, że wskazane kserokopie były przygotowane do wydania ich Panu podczas wizyty w Biurze RPO, którą w piśmie z 8 października 2015 r. zapowiadał Pan na 22 października 2015 r.Niestety, w tym dniu nie pojawił się Pan w Biurze. Zał. plik Z poważaniem Michał Kubalski Główny Specjalista”
Dowód: Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt IV.510.63.2015.MK, pismo głównego specjalisty Michała

Kubalskiego z dnia 9 maja 2016 r. – Załącznik 5

 

Rzeczywiście nie stawiłem się w Biurze RPO w dniu 22 października 2015 r. Ale stawiłem się dwa miesiące później, w dniu 18 stycznia 2016 r. Zapowiedziawszy moje stawiennictwo pismem z dnia 8 stycznia 2016 r. /Załącznik 2/.

Skoro Rzecznik Praw Obywatelskich miał przygotowane do wydania mi od dnia 22 października 2015 r. kserokopie dokumentów, które wydano mi w Biurze RPO w dniu 11 sierpnia 2016 r., to dlaczego:

  1. nie wydano mi ich w Biurze RPO w dniu 18 stycznia 2016 r. lub
  2. nie doręczono mi ich za pośrednictwem poczty tym, gdy po odmowie wydania mi ich w dniu 18 stycznia 2016 r., główny specjalista Mariola Bielawska podała w „Protokole z Przyjęcia Interesanta” Załącznik 23: „Warszawa, dnia 18 stycznia 2016 r. Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich Wpłynęło dnia 18.01.2016 r. Protokół z Przyjęcia Interesanta W dniu 18 stycznia stawił się Zbigniew Kękiuś w obecności Prezesa Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca Krzysztofa Łapaja i redaktora Rafała Gawrońskiego prosząc o wydanie odpowiedzi na wnioski skierowane pismem z dnia 9 października 2015 roku, a następnie ponowione pismem z dnia 8 stycznia 2016 roku.

Zbigniew Kękuś wnosi o sporządzenie i udzielenie przez RPO odpowiedzi bez zbędnej zwłoki na dwa z pośród wniosków skierowanych wyżej wymienionymi pismami z dnia 9 października 2015 i 8 stycznia 2016 roku. Wnioski te Zbigniew Kękuś ponowił pismem złożonym osobiście w BRPO w dniu 18 stycznia 2016 roku.

Poinformowany przez Panią Mariolę Bielawską-Górną w dniu 18 stycznia podczas spotkania w BRPO, że okres rozpoznawania spraw przez Rzecznika sięga nawet roku, przyjmując tę informację ze zrozumieniem Zbigniew Kękuś wnosi o sporządzenie i udzielenie przez RPO odpowiedzi na wszystkie wnioski z pisma z dnia 9 października 2015 roku, natomiast z uwagi na znaczenie dla niego prosi o rozpoznanie wniosków ponowionych pismem z dnia 18 stycznia, bez zbędnej zwłoki, w terminie nieprzekraczającym 30 dni, co oznaczać będzie, że sprawy zgłoszone przez Zbigniewa Kękusia po raz pierwszy pismem z 9 października 2015 roku zostaną rozpoznane po ponad 4 miesiącach.
Protokół sporządziła Główny Specjalista Mariola Bielawska”
Dowód: Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, Protokół z przyjęcia interesanta w dniu 18 stycznia 2016

r. sporządzony przez głównego specjalistę Mariolę Bielawską-Górną – Załącznik 23

 

Jedyną odpowiedzią, którą otrzymałem przez 10 miesięcy, w okresie od 9 października 2015 r. /gdy do Biura RPO wpłynęło moje pismo z dnia 8 października 2015 r./ było pismo z dnia 22 października 2015 r. głównego specjalista w Biurze RPO Krystyny Kupczyńskiej, w którym ta podała – Załącznik 24: „Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich Zespół Prawa Karnego II.511.1223.2014.K.Ku Warszawa 2015.10.22 Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ W odpowiedzi na Pana pismo z dnia 9 października 2015 r., (…) Odnośnie Pana żądania w pkt II pisma, dotyczącego wydania dokumentów, z uwagi na to, że wskazane wpływy Pana pism z dnia 21 stycznia 2002 r. i 20 kwietnia 2002 r. dotyczyły sprawy prowadzonej w Zespole Prawa Cywilnego ozn. IV RPO 398574 (obecnie IV.510.63.2015), w tym zakresie kopia Pana pisma z dnia 9.10.2015 r. przekazana została do tej sprawy. Główny Specjalista mgr Krystyna Kupczyńska”
Dowód: Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich Zespół Prawa Karnego, sygn. akt II.511.1223.2014.K.Ku, pismo

głównego specjalisty Krystyny Kupczyńskiej z dnia 22 października 2015 r. – Załącznik 24

 

Jak wspomniałem, dokumenty wydane mi w dniu 11 sierpnia 2016 r. w Biurze RPO w sprawie do sygn. akt „398574/2002”, w tym pisma:

  1. z dnia 6 marca 2002 r., Grażyny Rdzanek-Piwowar, sygn. akt RPO/398574/2002/XI/MK – Załącznik 7,
  2. z dnia 20 sierpnia 2002 r. Grażyny Rdzanek-Piwowar, sygn. akt RPO/398574/2002/XI/MK – Załącznik 8,
  3. z dnia 15 września 2005 r. Grażyny Rdzanek-Piwowar, sygn. akt RPO/398574/2002/XI/MSR – Załącznik 9,
  4. z dnia 26 października 2002 r. Grażyny Rdzanek-Piwowar, sygn. akt RPO/398574/2002/XI/ – Załącznik 10,

są dowodami poświadczającymi, że Andrzej Zoll będąc rzecznikiem praw obywatelskich nie rozpoznał do końca sprawowania urzędu rzecznika, tj. do dnia 15 lutego 2006 r. zgłoszonej mu przeze mnie po raz pierwszy pismami z dnia 21 stycznia 2002 r. i z dnia 20 kwietnia 2002 r., a następnie wielokrotnie ponawianej kolejnymi pismami sprawy pozbawienia przez sędziów Ewę Hańderek, Agatę Wasilewską-Kawałek, Jana Kremera, Annę Kowacz-Braun i Marię Kus-Trybek mojego małoletniego syna możności korzystania z konstytucyjnych i ustawowych praw dziecka do ochrony zdrowia.

Niedoręczywszy mi w.w. dokumentów w okresie od dnia 22 października 2015 r., gdy zostały przygotowane do wydania mi, a także odmówiwszy mi ich wydania w dniu 18 stycznia 2016 r., gdy stawiłem się po ich odbiór w Biurze RPO w Warszawie, Rzecznik Praw Obywatelskich Adam Bodnar pozbawił mnie możności obrony przed zarzutami przedstawionymi mi przez prokurator Radosławę Ridan w akcie oskarżenia z dnia 12 czerwca 2006 r.

Wskazać należy, że w przypadku sędziów Sądu Apelacyjnego w Krakowie, Jana Kremera, Anny Kowacz-Braun i Marii Kus-Trybek, prokurator Radosława Ridan przedstawiła mi w akcie oskarżenia z dnia 12 czerwca 2006 r. zarzut zbiorowyZałącznik 25: „(…) Z kolei SSA Jan Kremer, SSO Maria Kuś-Trybek i SSA Anna Kowacz-Braun przejawiają „okrucieństwo wobec jego chorego syna, lekceważenie Konstytucji i Konwencji OPO”, „dbając o komfort psychiczny małżonki Rzecznika Praw Obywatelskich, dobrobyt materialny jej klientki, stwarzając zagrożenie dla zdrowia małoletniego chłopca- obrastają zapewne – „ci stróże sprawiedliwości” – w dumę, jak rzetelnie wypełniają ich społeczną, jako funkcjonariuszy publicznych powinność.”

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/ akt oskarżenia prokurator Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r., sygn. 1 Ds. 39/06/S – Załącznik 25

 

To wszystko… za to mnie uczynili przestępcą

Oczywiście, że sędziowie Jan Kermer, Anna Kowacz-Braun i Maria Kus-Trybek przejawiali okrucieństwo wobec mojego syna, lekceważyli jego – dziecka – prawa konstytucyjne oraz określone ustawą Konwencja o ochronie praw dziecka.

Uznawszy się jednak za pokrzywdzonych przeze mnie tymi słowami sędziowie Jan Kremer, Anna Kowacz-Braun i Maria Kus-Trybek razem z prokuratorem oskarżycielem Radosławą Ridan i sędzią Tomaszem Kuczmą uczynili mnie wyrokiem tego ostatniego z dnia 18.12.2007 r. przestępcą winnym popełnienia przestępstw wymienionych na str. 9 niniejszego pisma.

 

Po tym, gdy Sąd Okręgowy w Rzeszowie w.w. wyrokiem z dnia 15.09.2010 ., sygn. akt II Ko 283/10, uchylił na moją korzyść wyrok sędziego T. Kuczmy z dnia 18.12.2007 r., po ponad 5 latach prowadzenia postępowania przeciwko mnie po raz kolejny, w dniu 15 marca 2016 r. sędzia Sądu Rejonowego w Dębicy Beata Stój wydała postanowienie, którym przypisała mi sprawstwo wszystkich czynów, o których popełnienie oskarżyła mnie prokurator R. Ridan. Zmieniwszy w przypadku 5 w.w. sędziów, kwalifikację prawną zarzutów z art. 226 § 1 k.k. w art. 216 § 2 k.k., a także opisy czynów w zakresie okresu ich popełniania przypisała mi popełnienie przestępstw – Załącznik 22:

  1. znieważenia /art. 216 § 2 k.k./ i zniesławienia /art. 212 § 2 k.k./, w bliżej nieustalonych dniach okresie od 17 grudnia 2003 r. do 5 lipca 2005 r. w Krakowie, za pośrednictwem Internetu:
    1. sędzin Sądu Okręgowego w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny:
      1. Ewy Hańderek,
      2. Agaty Wasilewskiej-Kawałek
    2. sędziów Sądu Apelacyjnego w Krakowie
      1. Jana Kremera,
      2. Anny Kowacz-Braun,
      3. Marii Kus-Trybek,
  2. znieważenia w bliżej nieustalonych dniach okresie od 17 grudnia 2003 r. do 5 lipca 2005 r. w Krakowie, za pośrednictwem Internetu, konstytucyjnego organu Rzeczypospolitej Polskiej, Rzecznika Praw Obywatelskich, w osobie sprawującego ten urząd Andrzeja Zolla.

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, postanowienie sędzi

Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r., pkt. I.3, I.5, I.6, I.7, I.8, II.17 sentencji – Załącznik 22

 

W przypadku wspomnianych wyżej sędziów Sądu Apelacyjnego w Krakowie Jana Kremera, Anny Kowacz-Braun i Marii Kus-Trybek sędzia Beata Stój także – jak prokurator R. Ridan – przedstawiła mi zarzut zbiorowy – Załącznik 22, str. 5 uzasadnienia: „Sędziowie Sądu Apelacyjnego w Krakowie Jan Kremer, Maria Kus-Trybek i Anna Kowacz-Braun nigdy osobiście nie zetknęli się ze Zbigniewem Kękusiem, a jedynie w dniu 4 marca 2002 r. rozpoznawali zażalenie oskarżonego na postanowienie Sądu Okręgowego w Krakowie (k. 1117, t. VII). To wystarczyło oskarżonemu, aby w późniejszych pismach zarzucać sędziom , iż prawa są im obce (pismo z dnia 13 czerwca 2003 r., k. 19, t.I), a opisując ich postępowanie użyć określenia „zezwierzęcenie obyczajów” (pismo z dnia 27 grudnia 2004 r., k. 535, t. III).”

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, postanowienie sędzi

Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r., str. 5 uzasadnienia – Załącznik 22

 

Przypomnę, że sędziowie Sądu Apelacyjnego w Krakowie, Jan Kremer, Anna Kowacz-Braun i Maria Kus-Trybek rozpoznawali w dniu 4 marca 2002 r. moje zażalenie na postanowienie sędzi Sądu Okręgowego w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny Agaty Wasilewskiej-Kawałek z dnia 19 grudnia 2001 r. którym ta oddaliła mój wniosek z dnia 21 lutego 2001 r. – po 10 miesiącach jego nierozpoznania mimo 7 zorganizowanych od daty złożenia przeze mnie wniosku do dnia 17 grudnia 2001 r. przez jej poprzedniczkę Ewę Hańderek oraz przez nią posiedzeń w w.w. sprawie o rozwód – mój wniosek o wyrażenie przez sąd zgody, żebym mógł zabierać 13-letniego syna jeden raz w tygodniu na 45-minutowe, nakazane dla niego przez lekarza zajęcia rehabilitacyjne na basenie.

Postanowieniem z dnia 4 marca 2002 r. sędziowie Jan Kremer /przewodniczący składu/, Anna Kowacz-Braun i Maria Kus-Trybek utrzymali w mocy postanowienie sędzi A. Wasilewskiej-Kawałek z 19.12.2001 r., podając w uzasadnieniu m.in.: „Kwestia uregulowania kontaktów z dziećmi w okresie trwania postępowania o rozwód nie jest celem tegoż postępowania i dopiero jego zakończenie pozwoli na pełną normalizację stosunków w tym zakresie z czego strony powinny sobie zdawać sprawę.”

Dowód: Sąd Okręgowy w Krakowie, sygn. akt XI CR 603/04, postanowienie Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 4 marca 2002r., sygn. akt I Acz 231/02

 

Sędziowie Sądu Apelacyjnego w Krakowie Jan Kremer, Anna Kowacz-Braun i Maria Kus-Trybek uznali zatem w dniu 4 marca 2002 r., że nie dość, iż chore dziecko nie uczestniczyło od lutego 2001 r., z winy sędzin Ewy Hańderek i Agaty Wasilewskiej-Kawałek, w zajęciach rehabilitacyjnych, miało na nie czekać… do zakończenia – co nastąpiło w dniu 10 kwietnia 2006 r. – sprawy o rozwód pomiędzy jego rodzicami.

Czyż to nie zezwierzęcenie obyczajów?

xxx

 

Sędziny Sądu Okręgowego w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny Ewa Hańderek i Agata Wasilewska-Kawałek oraz sędziowie Sądu Apelacyjnego w Krakowie Jan Kremer, Anna Kowacz-Braun i Maria Kus-Trybek pozbawili mojego małoletniego, chorego na poważne choroby okresu dojrzewania, skoliozę, lordozę i garba żebrowego syna możności korzystania z niżej wymienionych konstytucyjnych i ustawowych praw dziecka do ochrony zdrowia:

 

We wszystkich działaniach dotyczących dzieci, podejmowanych przez publiczne

lub prywatne instytucje opieki społecznej, sądy, władze administracyjne lub ciała ustawodawcze,

sprawą nadrzędną będzie najlepsze zabezpieczenie interesów dziecka.”

Artykuł 3.1 ustawy Konwencja o Prawach Dziecka (Dziennik Ustaw z 1991 r. Nr 120, poz. 526)

 

Władze publiczne są obowiązane do zapewnienia szczególnej opieki zdrowotnej dzieciom,

kobietom ciężarnym, osobom niepełnosprawnym i osobom w podeszłym wieku.”

Artykuł 68.3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

 

Rzeczpospolita Polska zapewnia ochronę praw dziecka.”

Artykuł 72.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

 

Zawiadomiony przeze mnie po raz pierwszy pismami z dnia 21 stycznia 2002 r. i 20 kwietnia 2002 r. o naruszeniu przez sędziów, E. Hańderek, A. Wasilewską-Kawałek, J. Kremera, A. Kowacz-Braun i M. Kus-Trybek w.w. praw mojego syna oraz proszony o dopełnienie wobec chorego dziecka konstytucyjnych i ustawowych obowiązków Rzecznika Praw Obywatelskich, przez zapewnienie mojemu synowi możności korzystania z praw dziecka, rzecznik Andrzej Zoll nie rozpoznał sprawy przez 4 lata, do 15 lutego 2006 r., gdy zakończył sprawowanie urzędu RPO.

Potem sędziowie E. Hańderek, A. Wasilewska-Kawałek, J. Kremer, A. Kowacz-Braun i M. Kus-Trybek oraz RPO Andrzej Zoll złożyli zeznania, na podstawie których prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód Radosława Ridan sporządzonym w dniu 12 czerwca 2006 r. aktem oskarżenia oskarżyła mnie o popełnienie w.w. przestępstw.

Wtedy, gdy pismem z dnia 8 października 2015 r. /Załącznik 1/ do RPO Adama Bodnara złożyłem wniosek jak na str. 3 niniejszego pisma, Sąd Rejonowy w Dębicy rozpoznawał po raz kolejny sprawę przeciwko mnie na podstawie aktu oskarżenia prokurator R. Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r.

Przypomnę, że gdy mi w dniu 18 stycznia 2016 r. główny specjalista w Biurze RPO Mariola Bielawska odmówiła wydania w.w. dokumentów, złożyłem do protokołu wniosek – Załącznik 23: Poinformowany przez Panią Mariolę Bielawską-Górną w dniu 18 stycznia podczas spotkania w BRPO, że okres rozpoznawania spraw przez Rzecznika sięga nawet roku, przyjmując tę informację ze zrozumieniem Zbigniew Kękuś wnosi o sporządzenie i udzielenie przez RPO odpowiedzi na wszystkie wnioski z pisma z dnia 9 października 2015 roku, natomiast z uwagi na znaczenie dla niego prosi o rozpoznanie wniosków ponowionych pismem z dnia 18 stycznia, bez zbędnej zwłoki, w terminie nieprzekraczającym 30 dni, co oznaczać będzie, że sprawy zgłoszone przez Zbigniewa Kękusia po raz pierwszy pismem z 9 października 2015 rokuzostaną rozpoznane po ponad 4 miesiącach.
Protokół sporządziła Główny Specjalista Mariola Bielawska”
Dowód: Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, Protokół z przyjęcia interesanta w dniu 18 stycznia 2016 r.

sporządzony przez głównego specjalistę Mariolę Bielawską-Górną – Załącznik 23

 

Wniosek z pisma z dnia 8 października 2015 r. /Załącznik 1/ ponowiłem pismem z dnia 8 stycznia 2016 r., a następnie złożonym osobiście w Biurze RPO przed w.w. spotkaniem z głównym specjalistą Mariolą Bielawską piśmie z dnia 18 stycznia 2016 r., w którym podałem – Załącznik 26: „Pan Adam Bodnar Rzecznik Praw Obywatelskich Al. Solidarności 77 00-090 Warszawa Sygn. akt Biura RPO: II.511.1223.2014.K.K /uprzednio RPO-42333-II/02/K.Ku/ Dotyczy: (…) Wniosek o wydanie mi w dniu 18 stycznia 2016 r. pisemnej odpowiedzi Rzecznika Praw Obywatelskich w sprawie zgłoszonej przeze mnie Rzecznikowi Praw Obywatelskich pismami z dnia 9 października 2015 r. i z dnia 8 stycznia 2016 r., tj. wniosku o:

  1. Wniosek o wydanie mi kserokopii dokumentów poświadczających, że prof. Andrzej Zoll gdy był Rzecznikiem Praw Obywatelskich Rzeczypospolitej Polskiej, zanim obciążył mnie zeznaniami uczynił mnie przestępcą, rozpoznał zgłoszoną mu przeze mnie pismami z dnia 21 stycznia 2002 r. i 20 kwietnia 2002 r., a następnie, do końca sprawowania przez niego kadencji RPO, wielokrotnie ponawianą przeze mnie kolejnymi pismami sprawę pozbawienia przez sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie – SSO Ewa Hańderek, SSR del. Agata Wasilewska-Kawałek, SSA Jan Kremer, SSA Anna Kowacz-Braun, SSA Maria Kus –Trybek – mojego wtedy małoletniego, chorego na choroby okresu dojrzewania, skoliozę, lordozę i garba żebrowego syna Michała Kękuś możności korzystania z konstytucyjnych i ustawowych praw do ochrony zdrowia, lub
  2. wydanie mi oświadczenia, że w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich brak dokumentów, jak w pkt. II. 1.”

Dowód: Pismo Z. Kękusia z dnia 18 stycznia 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara –

Załącznik 26

 

W każdym z w.w. pism, tj. w piśmie z dnia 08.10.2015 r. /Załącznik 1/, z dnia 08.01.2016 r. /Załącznik 2/ i z dnia 18.01.2016 r. /Załącznik 26/ informowałem RPO Adama Bodnara o postępowaniu prowadzonym przeciwko mnie przez Sąd Rejonowy w Dębicy do sygn. akt II K 407/13 oraz o tym, jakie mi w nim przedstawiono zarzuty.

 

W wręczonym mi w dniu 11 sierpnia 2016 r. w Biurze RPO piśmie z dnia 9 maja 2016 r. głównego specjalisty Michała Kubalskiego autor podał m.in. – Załącznik 5: „Jednocześnie uprzejmie informuję, że wskazane kserokopie były przygotowane do wydania ich Panu podczas wizyty w Biurze RPO, którą w piśmie z 8 października 2015 r. zapowiadał Pan na 22 października 2015 r.Niestety, w tym dniu nie pojawił się Pan w Biurze. Zał. plik Z poważaniem Michał Kubalski Główny Specjalista”
Dowód: Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt IV.510.63.2015.MK, pismo głównego specjalisty Michała

Kubalskiego z dnia 9 maja 2016 r. – Załącznik 5

 

Nie tylko nie doręczywszy mi za pośrednictwem poczty od dnia 22 października 2015 r. – gdy je dla mnie przygotował – dokumentów, o których wydanie mi prosiłem pismem z dnia 8 października 2015 r., ale także odmówiwszy mi ich wydania w dniu 18 stycznia 2016 r., gdy osobiście stawiłem się po ich odbiór w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich, rzecznik Adam Bodnar pozbawił mnie możności obrony przed niesłusznymi zarzutami przedstawionymi mi przez prokurator Radosławę Ridan w akcie oskarżenia z dnia 12 czerwca 2006 r.

W dniu 15 marca 2016 r. sędzia Sądu Rejonowego w Dębicy Beata Stój wydała postanowienie, którym przypisała mi popełnienie w.w. przestępstw na szkodę sędziów E. Hańderek, A. Wasilewskiej-Kawałek, J. Kremera, A. Kowacz-Braun i M. Kus-Trybek oraz konstytucyjnego organu Rzeczypospolitej Polskiej w osobie sprawującego ten urząd Andrzeja Zolla.

Niedoręczywszy mi dokumentów, które dla mnie przygotował na dzień 22 października 2015 r. oraz odmówiwszy mi ich wydania w dniu 18 stycznia 2016 r., gdy stawiłem się po nie osobiście w Biurze RPO i wydawszy mi je dopiero w dniu 11 sierpnia 2016 r., rzecznik praw obywatelskich Adam Bodnar niedopełnił obowiązków rzecznika określonych w:

  1. art. 208.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej stanowi: Rzecznik Praw Obywatelskich stoi na straży wolności i praw człowieka i obywatela określonych w Konstytucji oraz w innych aktach normatywnych.”
  2. art. 1 ustawy z dnia 15.07.1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich stanowi: „2. Rzecznik Praw Obywatelskich, zwany dalej „Rzecznikiem”, stoi na straży wolności i praw człowieka i obywatela określonych w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innych aktach normatywnych, w tym również na straży realizacji zasady równego traktowania.
    2a.
    W sprawach dzieci Rzecznik współpracuje z Rzecznikiem Praw Dziecka.

 

Wskazać należy, że art. 231 k.k. stanowi: Funkcjonariusz publiczny, który, przekraczając swoje uprawnienia lub nie dopełniając obowiązków, działa na szkodę interesu publicznego lub prywatnego, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.”

§ 2. Jeżeli sprawca dopuszcza się czynu określonego w § 1 w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej, podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10.

 

Niedopełniwszy obowiązków RPO określonych w art. 208.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i w art. 1 pkt. 2 i 2a ustawy z dnia 15.07.1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich, rzecznik Adam Bodnar działał:

  1. na szkodę mojego interesu prywatnego,
  2. w celu osiągnięcia korzyści osobistej w jej rozumieniu jak w art. 115 § 4 k.k.: Korzyścią majątkową lub osobistą jest korzyść zarówno dla siebie, jak i dla kogo innego.”

 

Gdyby mi rzecznik praw obywatelskich Adam Bodnar wydał w dniu 18 stycznia 2016 r. lub doręczył przed dniem 15 marca 2016 r. dokumenty, które miał dla mnie przygotowane od dnia 22 października 2015 r., ja doręczyłbym je Sądowi Rejonowemu w Dębicy. A ponieważ potwierdzają, że Rzecznik Praw Obywatelskich Andrzej Zoll nie rozpoznał przez 4 lata, w okresie od stycznia 2002 r. do 15 lutego 2004 r., gdy zakończył kadencję RPO zgłoszonej mu przeze mnie po raz pierwszy pismami z dnia 21 stycznia 2002 r. i 20 kwietnia 2002 r. sprawy pozbawienia przez sędziny Sądu Okręgowego w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny Ewę Hańderek i Agatę Wasilewską-Kawałek i sędziów Sądu Apelacyjnego w Krakowie, Jana Kremera, Annę Kowacz-Braun i Marię Kus-Trybek mojego możności korzystania z konstytucyjnych i ustawowych praw dziecka do ochrony zdrowia, sędzia Beata Stój nie miałaby podstaw do przypisania mi postanowieniem z dnia 15.03.2016 r. przestępstw, które mi nim przypisała, jak na str. 11 niniejszego pisma i w pkt. I. 3, I.5, I.6, I.7, I.8, II.17 postanowienia – Załącznik 22:

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, postanowienie sędzi

Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r., pkt. I.3, I.5, I.6, I.7, I.8, II.17 sentencji – Załącznik 22

 

Niewydawszy mi w dniu 18 stycznia 2016 r., ani nie doręczywszy do dnia 15 marca 2016 r., gdy Sąd Rejonowy w Dębicy wydał w.w. postanowienie, dokumentów, które miał dla mnie przygotowane od dnia 22 października 2015 r. rzecznik praw obywatelskich Adam Bodnar:

  1. niedopełnił obowiązków RPO określonych w:
    1. art. 208.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej,
    2. art. 1 pkt 2 i 2a ustawy z dnia 15.07.1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich,
  2. działał na szkodę mojego interesu prywatnego
  3. działał w celu osiągnięcia korzyści dla:
    1. sędzin Sądu Okręgowego w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny Ewy Hańderek i Agaty Wasilewskiej-Kawałek oraz sędziów Sądu Apelacyjnego w Krakowie, Jana Kremera, Anny Kowacz-Braun i Marii Kus-Trybek,
    2. Andrzeja Zolla,

którzy po kilku latach pozbawiania mojego małoletniego syna możności korzystania z jego w.w. konstytucyjnych i ustawowych praw do ochrony zdrowia postanowili mnie uczynić przestępcą winnym ich znieważenia i zniesławienia.

 

Opisane wyżej działanie Rzecznika Praw Obywatelskich Adama Bodnara w okresie od dnia 22 października 2015 r. wyczerpuje znamiona czynu określonego jako przestępstwo w art. 231 § 1 i § 2 k.k.

 

Asesor Artur Rekuć:

  1. dokonał wadliwej kwalifikacji prawnej zachowania rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara kwalifikując je jako przestępstwo z art. 231 § 1 k.k, podczas gdy RPO Adam Bodnar popełnił czyn z art. 231 § 1 i § 2 k.k.,
  2. ustalił wadliwie okres popełniania przez RPO A. Bodnara w.w. przestępstwa podając – Załącznik 27: „w nieustalonym okresie do dnia 02.06.2016 r.” podczas, gdy RPO A. Bodnar popełniał go w okresie od dnia 18 stycznia 2016 r. do dnia 15 marca 2016 r., a nawet – wziąwszy pod uwagę, że jak podał główny specjalista Biura RPO M. Kubalski w piśmie z dnia 9 maja 2015 r. – Załącznik 5: .„informuję, że wskazane kserokopie były przygotowane do wydania ich Panu podczas wizyty w Biurze RPO, którą w piśmie z 8 października 2015 r. zapowiadał Pan na 22 października 2015 r. – miał przygotowane na dzień 22 października 2015 r. dokumenty, o których wydanie mi prosiłem pismem z dnia 8 października 2015 r. jako początkowy okres popełniania przestępstwa można przyjąć dzień 22 października 2015 r.,
  3. nie zbadał, jaki wpływ miało niedopełnienie przez Adama Bodnara obowiązków Rzecznika Praw Obywatelskich określonych w:
    1. art. 208.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej,
    2. art. 1.2 i 1.2a ustawy z dnia 15.07.1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich,

na treść orzeczenia wydanego przez Sąd Rejonowy w Dębicy w dniu 15 marca 2016 r. w sprawie karnej przeciwko mnie do sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/.

 

Ad. pkt III.3, str. 2

 

Artykuł 424 § 1 k.p.k. stanowi:„Uzasadnienie powinno zawierać zwięzłe: 1) wskazanie, jakie fakty sąd uznał za udowodnione lub nieudowodnione, na jakich w tej mierze oparł się dowodach i dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych.”

Wskazać także należy na oparte na art. 424 § 1 k.p.k. utrwalone orzecznictwo sądowe w kwestii uzasadnienia postanowienia, jak np.:

  1. postanowienie Sądu Apelacyjnego w Krakowie z 2003.11.05 /II Akz 5376/03; KZS 2003/11/34/: „Do uzasadnienia postanowienia stosuje się odpowiednio przepisy o uzasadnieniu wyroku, w szczególności art. 424 k.p.k., nakazujący wyjaśnić podstawę prawną rozstrzygnięcia (a nie jedynie jej przytoczenie), dokonać potrzebnych ustaleń faktycznych, więc wskazać udowodnione fakty i przyczyny oparcia się na zebranych dowodach bądź odmówienia wiary innym dowodom. Gdy uzasadnienie nie zawiera niezbędnych elementów, uniemożliwia to skontrolowanie go oraz rzeczowe ustosunkowanie się do zarzutów zgłaszanych w środku odwoławczym.”
  2. postanowienie Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 2002.07.03 /II Akz 245/02; KZS 2002/7-8/48: „Do uzasadnienia postanowienia stosuje się odpowiednio wymogi stawiane uzasadnieniu wyroku, ustalone w art. 424 § 1 k.p.k. Uzasadnienie postanowienia powinno więc wskazywać wszystkie istotne przesłanki, którymi kierował się sąd wydając to postanowienie (por. postanowienie SN z dnia 15 lutego 2001 roku – III KKN 595/00, OSNPK 7-8/01 poz. 5, postanowienie SA Kraków z dnia 21 czerwca 2000 roku – II AKz 219/00, KZS 6/01 poz. 17). Uzasadniając postanowienie nie można poprzestawać na zdawkowych, arbitralnych wzmiankach pozorujących uzasadnienie.

 

Asesor Artur Rekuć poprzestał w uzasadnieniu do postanowienia z dnia 22 lipca 2016 r. na zdawkowych arbitralnych wzmiankach pozorujących uzasadnienie, nie wykazał udowodnionych przez niego faktów, nie przedstawił dowodów.

Podał, na przykład – Załącznik 27: „Zawiadamiająca wskazuje m.in. na rzekome niewydajnie mu przez Rzecznika Praw Obywatelskich wnioskowanej dokumentacji związanej z postępowaniem w sprawie zgłoszonej pismem z dnia 17.05.2016 r., co w jego ocenie ma stanowić niedopełnienie obowiązków, w efekcie czego miało dojść do popełnienia przestępstwa z art. 231 § 1 kk.”

RZEKOMY” to: «nie istniejący w rzeczywistości»; Słownik Języka Polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, s. 894.

Tymczasem pomijając błąd asesora A. Rekucia w ustaleniach faktycznych, bo ja skierowałem wniosek do RPO o wydanie mi dokumentacji jak opisałem wyżej po raz pierwszy pismem z dnia 8 października 2015 r., to w dacie sporządzania przez niego postanowienia, tj. 22 lipca 2016 r., nie było to rzekome, czyli «nie istniejące w rzeczywistości» niewydanie mi przez Rzecznika Praw Obywatelskich wnioskowanej przeze mnie dokumentacji, lecz jej rzeczywiste niewydanie mi. Rzecznik wydał mi ją dopiero w dniu 11 sierpnia 2016 r. – co poświadczają daty i informacje zamieszczone w sporządzonej w dniu 11 sierpnia 2016 r. przez głównego specjalistę Biura RPO Katarzynę Darską w mojej obecności „Notatce z przyjęcia interesanta” /Załącznik 4/ oraz Załączniku 1 do tej „Notatki” /Załącznik 6/.

 

xxx

 

W związku z powyższym wnoszę jak na wstępie.

 

Zbigniew Kękuś

 

Załączniki: Od 1 do 39 do ściągnięcia tutaj.

  1. Pismo Z. Kękusia z dnia 8 października 2015 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara
  2. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, pismo Z. Kękusia z dnia 8 stycznia 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara
  3. Potwierdzenie Odbioru przez Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich w dniu 11 stycznia 2016 r. przesyłki listowej poleconej nr (00)759007734050782752
  4. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt IV 510.63.2015, „Notatka z przyjęcia interesanta” w dniu 11 sierpnia 2016 r. sporządzona przez głównego specjalistę Katarzynę Dyrską
  5. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt IV.510.63.2015.MK, pismo głównego specjalisty Michała Kubalskiego z dnia 9 maja 2016 r.
  6. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt IV 510.63.2015, Załącznik 1 do „Notatki z przyjęcia interesanta” w dniu 11 sierpnia 2016 r. /Załącznik 4/
  7. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt RPO/398574/2002/XI/MK, pismo dyrektora Zespołu Grażyny Rdzanek-Piwowar z dnia 6 marca 2002 r.
  8. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt RPO/398574/2002/XI/MK, pismo dyrektora Zespołu Grażyny Rdzanek-Piwowar z dnia 20 sierpnia 2002 r.
  9. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt RPO/398574/2002/XI, pismo dyrektora Zespołu Grażyny Rdzanek-Piwowar z dnia 15 września 2005 r.
  10. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt RPO/398574/2002/XI/MSR, pismo dyrektora Zespołu Grażyny Rdzanek-Piwowar z dnia 26 października 2005 r.
  11. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt RPO/398574/2002/XI/02/JA, pismo z dnia 7 września 2006 r. Ireny Kowalskiej
  12. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt RPO/398574/2002/XI/02/JA, pismo z dnia 10 lipca 2007 r. Ireny Kowalskiej
  13. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt RPO/398574/2002/IV/02/MN, pismo z dnia 11 września 2007 r. Dariusza Chacińskiego
  14. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt RPO/398574/2002/IV/02/MN, pismo z dnia 9 października 2007 r. Dariusza Chacińskiego
  15. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt RPO/398574/2002/IV/02/MN, pismo z dnia 6 listopada 2007 r. Dariusza Chacińskiego
  16. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt RPO/398574/2002/IV/02/MN, pismo z dnia 28 listopada 2007 r. Dariusza Chacińskiego
  17. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt RPO/398574/2002/IV/02/MN, pismo z dnia 14 grudnia 2007 r. Moniki Nowak
  18. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt RPO/398574/2002/IV/02/MN, pismo z dnia 17 września 2008 r. Moniki Nowak
  19. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt RPO/398574/2002/IV/02/MN, pismo z dnia 7 kwietnia 2010 r. Moniki Nowak
  20. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 451/06 /następnie II K 854/10, II K 407/13/, wyrok sędziego Tomasza Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r.
  21. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/, wyrok Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 15 września 2010 r.
  22. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r.
  23. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, Protokół z przyjęcia interesanta w dniu 18 stycznia 2016 r. sporządzony przez głównego specjalistę Mariolę Bielawską-Górną
  24. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich Zespół Prawa Karnego, sygn. akt II.511.1223.2014.K.Ku, pismo głównego specjalisty Krystyny Kupczyńskiej z dnia 22 października 2015 r.
  25. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/ akt oskarżenia prokurator Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r., sygn. 1 Ds. 39/06/S
  26. Pismo Z. Kękusia z dnia 18 stycznia 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara
  27. Prokuratura Rejonowa Warszawa-Śródmieście Północ w Warszawie, sygn. akt 3 PR 3 Ds. 945.2016.IV, postanowienie prokuratora Artura Rekucia z dnia 22 lipca 2016 r.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

1 „1352 zł zapłacił Radosław Sikorski za obiad z Jackiem Rostowskim. Politycy do tej pory nie widzieli w tym nic złego – twierdzą, że rozmowy były służbowe i mieli prawo wydać na nie państwowe pieniądze (…) – Powodem spotkania była propozycja objęcia funkcji ambasadora w Paryżu przez Jacka Rostowskiego – przekonywał Marcin Wojciechowski z MSZ, komentując kolacyjkę w pałacyku Sobańskich Sikorskiego z Rostowskim” Źródło: Artur Kowalczyk, „Rozmawiali prywatnie a jedli służbowo.”; „Fakt”, 2.07.2014, s. 2

2 Robienie laski«Rodzaj aktywności dyplomatycznej. Uprawia ją minister Sikorski w relacjach ze Stanami Zjednoczonymi, a także premier Orban w – nomen omen – stosunkach z Władimirem Putinem»; „Słownik afery taśmowej”; „Fakt”, 28-29.06.2014, s. 6

 

3 „CZYŻEŚCIE OCHU…LI?!” Względnie: POJE… WAS?!” – «Rodzaj nieformalnej apelacji podejmowanej przez młodego chłopaka w sprawie Lolo Pindolo. patrz też: trzepanie żony, zamknąć ryja, spod dużego palca»; „TRZEPANIE ŻONY”«Kontrola skarbowa u Moniki, czyli małżonki Lolo Pindolo. Blokuje ją młody chłopak. patrz też: wsadzą mnie do więzienia, k…!, rutynówka i zadaniówka», „ZAMKNĄĆ RYJA” «Socjotechniczne metody zarządzania sytuacją kryzysową. Zalecane Lolo Pindolo, który nie potrafi się zdecydować, skąd ma szwajcarski zegarek za 20 500 zł, przez co „ludziom się już zupełnie popier…liło»; „SPOD DUŻEGO PALCA”«Uproszczona metoda wpisywania danych w oświadczeniu majątkowym Lolo Pindolo. patrz też: trzepanie żony, zamknąć ryja»; „LOLO PINDOLO” «Sławomir Nowak, który jako minister transportu nie był „piz…ą”. Bytuje – zazwyczaj stadnie, w towarzystwie „Wawrzyna, Siwego i trenera od siłowni” – w okolicach Charlotte’y, czyli modnej wśród młodzieży kawiarni na warszawskim placu Zbawiciela. Etymologia terminu: „Fakt”, skąd określenie przeszło do kręgów biznesowo-politycznych. patrz też: zamknąć ryja»Źródło: „Słownik afery taśmowej”; „Fakt”, 28-29.06.2014, s. 5, 6

 

4 Wniosek ten składam w związku z coraz powszechniejszym w Polsce, promowanym przez niektóre środowiska, pożyciu w związkach homoseksualnych.

5 Pragnę wyjaśnić, że utrzymywanie przez któregoś z sędziów Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy stosunków towarzyskich /patrz: pkt. II.3.2, str. 2/ z sędzią Magdaleną Zając-Prawicą jest przesłanką wyłączającą tych sędziów. Tak – w oparciu o utrzymywanie stosunków towarzyskich między funkcjonariuszami publicznymi – orzekł Sąd Rejonowy w Wieluniu II Wydział Karny postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2016 r., sygn. akt II Kp 117/16, podając – Załącznik 14: „Sygn. akt II Kp 117/16 POSTANOWIENIE Dnia 22 kwietnia Sąd Rejonowy w Wieluniu – II Wydział Karny, w składzie: Przewodniczący – SSR /imię, nazwisko – ZKE/ po rozpoznaniu (…) postanawia: wyłączyć Sędziów Sądu Rejonowego w Wieluniu: (…) Uzasadnienie

Wymienieni w sentencji Sędziowie wnieśli o wyłączenie ich od rozpoznania sprawy o sygn. akt II K 117/16. Zgodnie z art. 41 § 1 kpk sędzia ulega wyłączeniu, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Wyłączenie następuje na żądanie sędziego, z urzędu albo na wniosek strony (art. 42 § 1 kpk).

W ocenie Sądu okoliczności przywołane w pisemnych wyjaśnieniach Sędziów, wskazujące na utrzymywanie z (…) stosunków służbowych jak i towarzyskich, są tego rodzaju, że mogą wywoływać uzasadnienie co do bezstronności Sędziów Sądu Rejonowego w Wieluniu wymienionych w sentencji postanowienia. W związku z tym uznał za zasadne wyłączenie ich od udziału w przedmiotowej sprawie. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji.”
Dowód: Sąd Rejonowy w Wieluniu II Wydział Karny, sygn. akt II Kp 117/16, postanowienie z dnia 22 kwietnia 2016 r. /podkreślenia moje – ZKE/ – Załącznik 14