Dobra zmiana PiS: „reforma” – Zbigniewa Ziobry – prokurator okręgowy w Krakowie Rafał Babiński i inni, czyli „zamienił stryjek…”

Minister sprawiedliwości Zbigniew Ziobro (47 l.) chce usprawnić pracę wymiaru sprawiedliwości. Po pierwsze – zmusić sędziów do bardziej wytężonej pracy. (…) Zmiany zapowiedziano po przeglądzie w resorcie sprawiedliwości dokonanym przez premier Szydło.

Źródło: „Ziobro rozpoczyna rewolucję w sądach”; „Fakt”, 21-22.01.2017, s. 3

 

Prokurator jest obowiązany stale podnosić kwalifikacje zawodowe, (…).”

Artykuł 44a. ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze

Prokuratorem może być powołany ten, kto jest nieskazitelnego charakteru.
Artykuł 14.1.2 Ustawy o Prokuraturze z dnia 20 czerwca 1985 r.

 

Szanowni Państwo,

 

Niniejszego e-mail’a kieruję do Państwa w interesie społecznym.

Prezes Rady Ministrów Beata Szydło zweryfikowała ostatnio pozytywnie ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobrę, a ten w obecności swej przełożonej oraz licznej grupy przedstawicieli mediów zaprezentował nam się po raz kolejny jako reformator wymiaru sprawiedliwości.

Przypomnę, że zanim przed dwoma tygodniami pozytywnie oceniła pracę swego ministra premier B. Szydło opowiadała:

 

Jesteśmy tu po to, żeby bronić obywateli.”
Prezes Rady Ministrów Beata Szydło, Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, 15 grudnia 2015 r.

 

Prawo i Sprawiedliwość, państwo rządzone przez Prawo i Sprawiedliwość stoi i stać będzie po stronie zwykłych obywateli. To każdy z Polek, każda z Polek, każdy z Polaków ma czuć się bezpiecznie i ma wiedzieć,

że państwo będzie chronić uczciwych ludzi i nie zezwoli na patologię.

Prezes Rady Ministrów Beata Szydło, 25 października 2016 r., konferencja prasowa z udziałem ministra sprawiedliwości –

prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobry Źródło: https://www.youtube.com/watch?v=5grTf95a4jI

 

Przedstawię Państwu zatem, jak premier Beata Szydło dotrzymuje obietnic oraz na czym „reforma Ziobry” rzeczywiście polega. Zaprezentuję kolejne fakty – po tych, które już Państwu przedstawiłem – potwierdzające, kto jest rzeczywistym beneficjentem działań szefa dobrej zmiany PiS w resorcie sprawiedliwości.

Jak zawsze przedstawię także dowody, prosząc Państwa o zastanowienie się, czy:

  1. wybranek Jarosława Kaczyńskiego na ministra sprawiedliwości – a wcześniej na koalicjanta – Zbigniew Ziobro jest właściwym człowiekiem na urzędzie, który mu powierzono,
  2. Polacy mogą czuć się bezpiecznie po nominacjach ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobry.

 

Trafność decyzji J. Kaczyńskiego i premier B. Szydło oceniał będę na podstawie decyzji personalnych ministra Z. Ziobry.

Przedstawię Państwu ściągniętych przez Z. Ziobrę do Prokuratury Krajowej prokuratorów z Krakowa, Piotra Kosmatego i Dariusza Furdzika oraz powołanego za rządów Z. Ziobry na prokuratora okręgowego w Krakowie Rafała Babińskiego.

Prokurator Piotr Kosmaty, to ten, o którym mniej od Z. Ziobry entuzjastycznie do niego nastawieni prokuratorzy w Krakowie mówili, gdy go powołano na rzecznika Prokuratury Apelacyjnej w Krakowie:

 

Krytycy Kosmatego mówią o nim „prosty chłopak”, który więcej zdziałał wybujałą ambicją niż ciężką pracą.

(…) Większość z nich nie wierzy, że 42-latek doszedł do tak prestiżowego stanowiska własnymi siłami.”
Źródło: Marcin Banasik, „Prokurator z piekła rodem na tropie zabójcy Ziętary”, „Dziennik Polski”, 14 listopada 2014, s. C04, C05

 

Wywodzący się z Prokuratury Rejonowej w Chrzanowie prokurator Piotr Kosmaty już się na trwałe w historii wymiaru sprawiedliwości Rzeczypospolitej Polskiej zapisał… Uznał, iż człowieka można zagłodzić na śmierć… nieumyślnie.

Asesor Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód Katarzyna Duda i asesor Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Barbara Sikora umieściły w dniu 10 września 2007 roku w Areszcie Śledczym w Krakowie 33-letniego Rumuna Claudiu Crulicę. Przedstawiły mu zarzut kradzieży w dniu 11 lipca 2007 r. portfela znanemu sędziemu Sądu Okręgowego w Krakowie, a następnie kwoty 22,5 tys. zł z wykorzystaniem kart bankomatowych, które znajdowały się w portfelu. Rumun twierdził, że kradzieży nie popełnił, bo w dniu 10 lipca 2007 r. wyjechał z Polski. W proteście dla pozbawienia go wolności prowadził w Areszcie od dnia 10 września 2007 r. protest głodowy. Skonał z głodu w dniu 18 stycznia 2008 r. Ważył… 27 kilogramów.

Niedługo po jego śmierci dziennikarka „Tygodnika Powszechnego” Małgorzata Nocuń ustaliła, że Rumun nie kłamał. Rzeczywiście w dniu 10 lipca 2007 r. opuścił Polskę korzystając z usług jednego z biur turystycznych z Krakowa. W dniu popełnienia przypisanej mu kradzieży był w Mediolanie.

Śledztwo w sprawie głodowej śmierci C. Crulicy powierzono prokuratorowi Prokuratury Okręgowej w Krakowie Piotrowi Kosmatemu, a ten ustalił, że doszło nieumyślnego spowodowania śmierci Rumuna, a winę za to ponoszą wyłącznie lekarze Aresztu Śledczego w Krakowie. Nie żeby asesor K. Duda i asesor B. Sikora, które nie tylko pozbawiły wolności niewinnego człowieka przez umieszczenie go w Areszcie, ale nie sprawdziły – co uczyniła po głodowej śmierci C. Crulicy – jego linii obrony, cierpliwie czekając aż skona.

Katarzyna Duda jest od lat prokuratorem, Barbara Sikora jest od lat sędzią, a prokurator Piotr Kosmaty wspina się na kolejne szczeble kariery. Zbigniew Ziobro wziął go do Prokuratury Krajowej. Uznał, że zasłużył sobie na to osiągnięciami zawodowymi i postawą prokurator Piotr Kosmaty.

Przypomnę zatem, że art. 7 ustawy Kodeks postępowania karnego stanowi:

 

Organy postępowania kształtują swe przekonanie na podstawie wszystkich przeprowadzonych dowodów, ocenianych swobodnie z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania

oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego.”

Artykuł 7 Kodeksu postępowania karnego

 

Najpewniej uznawszy, że można nieumyślnie człowieka zagłodzić na śmierć przekonał prokurator Piotr Kosmaty Prokuratora Generalnego Zbigniewa Ziobrę, że posiada zdolność do prawidłowego rozumowania i ten uznał, że taki mistrz intelektu musi się realizować zawodowo w Prokuraturze Krajowej.

Z kronikarskiego obowiązku przypomnę jeszcze tylko, że:

  1. Claudiu Crulic prowadził słuszny protest głodowy od dnia 10 września 2007 r. do dnia 18 stycznia 2008 r., gdy skonał,
  2. Zbigniew Ziobro był ministrem sprawiedliwości – prokuratorem generalnym w okresie od 31 października 2005 r. do 7 września 2007 r. i ponownie od 11 września 2007 r. do 16 listopada 2007 r.
  3. Zbigniew Ćwiąkalski był ministrem sprawiedliwości – prokuratorem generalnym w okresie od 16 listopada 2007 r. do 21 stycznia 2009 r., gdy po samobójczej śmierci w zakładzie karnym jednego z morderców K. Olewnika, premier Donald Tusk przyjął jego dymisję.

 

Ustaliwszy, że to lekarze są winni nieumyślnego – przez zagłodzenie – spowodowania śmierci C. Crulicy, a nie asesor Katarzyna Duda i asesor Barbara Sikora, które niedopełniały dwukrotnie obowiązków, bo:

  1. umieściły niewinnego przedstawionych mu zarzutów Rumuna w areszcie,
  2. nie sprawdziły – co po śmierci Rumuna bez trudu uczyniła dziennikarka – wersji C. Crulicy, że go w dniu popełnienia przypisanych mu czynów nie było w Polsce,

prokurator Piotr Kosmaty skierował śledztwo na „boczny tor”. Nie tylko ochronił asesorki przed poniesieniem odpowiedzialności za niedopełnienie obowiązków, ale także zwalnił ministrów sprawiedliwości – prokuratorów generalnych Zbigniewa Ziobrę i Zbigniewa Ćwiąkalskiego od zarzutu współodpowiedzialności za mord popełniony na niewinnym człowieku.

Po zgonie C. Crulicy do dymisji podał się minister spraw zagranicznych Adrian Cioroianu. W Polsce, której funkcjonariusze publiczni winni są śmierci Rumuna konsekwencji nie poniósł nikt. Zbigniew Ćwiąkalski długo jeszcze opowiadał w typowych dla niego narcystycznych zachwytach nad samym sobą, że jest profesjonalistą i fachowcem1, a Zbigniew Ziobro znowu został ministrem sprawiedliwości – prokuratorem generalnym.

Także z kronikarskiego obowiązku przypomnę, że gdy w kwietniu 2012 r. protest głodowy w zakładzie karnym w Charkowie rozpoczęła była premier Ukrainy Julia Tymoszenko, to kanclerz Niemiec Angela Merkel dała hasło do bojkotowania przez przywódców instytucji Unii Europejskiej oraz krajów członkowskich UE władz Ukrainy i odbywającego się tam turnieju Euro 2012.

Liderzy Komisji Europejskiej, Parlamentu Europejskiego, Rady Europejskiej oraz prezydenci i premierzy wielu krajów członkowskich UE brali udział w bojkocie – prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Bronisław Komorowski wystąpił z apelem do władz i opozycji Ukrainy o zmianę tam prawa tak, żeby było… z korzyścią dla Julii Tymoszenko – powołując się na tzw. wartości Unii Europejskiej w tym tzw. podstawowe wartości Unii Europejskiej.

Przypomnę, że Julia Tymoszenko skazana została prawomocnym wyrokiem niezawisłego Sądu, suwerennej Ukrainy, na karę 7 lat pozbawiania wolności za działanie na szkodę własnego państwa, a sąd zobowiązał ją także do zapłacenia koncernowi Naftohaz odszkodowania w kwocie równej 600 mln zł za zawarcie niekorzystnych umów gazowych z Rosją.

Te same tzw. wartości Unii Europejskiej, w tym tzw. podstawowe wartości Unii Europejskiej nie miały zastosowania do Donalda Tuska, który był przecież jednym z przywódców Polski, prezesem Rady Ministrów Rzeczypospolitej Polskiej, gdy zagłodzono na śmierć niewinnego przedstawionych mu zarzutów C. Crulicę. Ponieważ on akurat „wisiał” na kanclerz Niemiec Angeli Merkel, która darzy go ogromną sympatią, to został tzw. „królem Europy”, przewodniczącym Rady Europejskiej.

On też ma trochę do zawdzięczenia prokuratorowi Piotrowi Kosmatemu, który nie dość, że twierdzi, że człowieka można zagłodzić na śmierć nieumyślnie, to w przypadku męczeńskiej, głodowej śmierci C. Crulicy za winnych tego nieumyślnego spowodowania jego śmierci uznał lekarzy, a nie funkcjonariuszy publicznych, którzy niedopełnili obowiązków.

 

Prokuratorowi Piotrowi Kosmatemu od początków jego kariery powierzano najtrudniejsze sprawy i od dawna ma szczęście do mediów. W wydaniu z dnia 23 czerwca 2006 roku „Fakt” informował o bardzo ważnym zadaniu prokuratora rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wschód Piotra Kosmatego. Ścigał prokurator rejonowy jeżdżącego samochodem po spożyciu alkoholu pracownika ZUS w Krakowie. Mówił prokurator rejonowy Piotr Kosmaty – Załącznik I:

 

Piotr Kosmaty (34l.) „On jest groźny” Ten człowiek jest alkoholikiem, który w każdej chwili po raz kolejny może po pijanemu usiąść za kierownicą. Muszę zrobić wszystko, by nie doszło do tragedii na drodze.”

Źródło: Małgorzata Gleń, „Wylać go z roboty”, „Fakt” 23 czerwiec 2006 r. – Załącznik I

 

Prokurator Piotr Kosmaty wygląda tak – patrz: Załącznik I.

A tak wyglądał krótko przed śmiercią 33-letni Rumun Claudiu Crulic, którego gwiazda prokuratury polskiej, protegowany ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobry prokurator Piotr Kosmaty uznał za… nieumyślnie zagłodzonego na śmierć – patrz: Załącznik II.

„Fakt” nadał opatrzonej fotografią prokuratora rejonowego Piotra Kosmatego informacji o prowadzonym przez niego postępowaniu tytuł: „Wylać go z roboty”. Chodziło o pracownika ZUS. A może by tak Kosmatego…

 

Ponieważ w Polsce pod rządami PiS dokonuje się „dobra zmiana” przypomnę:

 

Karalność przestępstwa ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynęło lat:

1) 30 – gdy czyn stanowi zbrodnię zabójstwa,”

Artykuł 101 § 1 Kodeksu karnego

 

Może by zatem adresaci kopii niniejszego e-mail’a, „reformatorzy” wymiaru sprawiedliwości, minister sprawiedliwości – prokurator generalny Zbigniew Ziobro i prezes Rady Ministrów Beata Szydło podjęli mieszczące się w ramach ich ministerialnych i poselskich uprawnień działania na rzecz ustalenia winnych popełnienia z całą pewnością najbardziej okrutnego w Polsce po II wojnie światowej mordu. Dopóty dopóki tego nie uczynią, będę o nich, nazywających siebie reformatorami wymiaru sprawiedliwości, pisał… „reformatorzy”.

 

xxx

 

Drugi ze wspomnianych wyżej protegowanych ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego, „reformatora” wymiaru sprawiedliwości Zbigniewa Ziobry prokurator Dariusz Furdzik też ma swoje zasługi dla… dobra wymiaru sprawiedliwości.

No, nie całego… Dla dwojga jego przedstawicieli, tj. dla:

  1. byłego prezesa Trybunału Konstytucyjnego, byłego rzecznika praw obywatelskich, byłego przewodniczącego Rady Legislacji przy Prezesie Rady Ministrów, byłego przewodniczącego Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Karnego przy Ministrze Sprawiedliwości prof. dr. hab. Andrzeja Zolla,
  2. małżonki prof. dr. hab. Andrzeja Zolla, adw. Wiesławy Zoll.

 

Prof. dr hab. Andrzej Zoll wraz z małżonką adw. Wiesławą Zoll stawili się w dniu 27 września 2013 r. w Prokuraturze Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód i złożyli ustne zawiadomienia o popełnieniu przeze mnie na ich szkodę przestępstw zniesławienia /art. 212 § 1 k.k./ i znieważenia /art. 216 § 1 k.k./.

Zniesławienie i znieważenie są ścigane z oskarżenia prywatnego. Wskazać należy, że:

  1. artykuł 212 § 4 Kodeksu karnego stanowi: „Ściganie przestępstwa określonego w § 1 lub 2 odbywa się z oskarżenia prywatnego.
  2. artykuł 216 § 5 Kodeksu karnego stanowi: „Ściganie odbywa się z oskarżenia prywatnego.

 

Andrzej Zoll i Wiesława Zoll – prawnicy z kilkudziesięcioletnimi stażami w zawodach prawniczych – złożyli jednak wnioski o ściganie mnie za w.w. czyny z oskarżenia publicznego. A że w przypadku A. i W. Zoll prokuratorzy – i sędziowie – działają według zasady „prosisz, masz”, to w dniu 2 października 2013 r. wyznaczony na referenta w w.w. sprawie prokurator Dariusz Furdzik wydał „Postanowienie o objęciu ściganiem z urzędu czynu prywatnoskargowego”, w którym podał – Załącznik III:

 

Dnia 2 października 2013 r. 4 Ds. 256/13 Kraków Postanowienie o objęciu ściganiem z urzędu czynu prywatnoskargowego – Dariusz Furdzik o prokurator Prokuratury Rejonowej w Krakowie – Śródmieściu Zachód po zapoznaniu się z aktami w sprawie o sygn. 4 Ds. 256/13 o przest z art. 190a § 1 k.k. i inne ba podstawie art. 60 § 1 k.pk. postanowił czyny prywatnoskargowe z art. 212 § 1 k.k. i art. 216 § 1 k.k. na szkodę Wiesławy i prof. Andrzeja Zolla objąć ściganiem z urzędu.

Uzasadnienie

Z materiałów zebranych w sprawie, w tym załączonych do zawiadomienia dokumentów wynika, że w odniesieniu do Wiesławy Zoll i prof. Andrzeja Zolla istnieje uzasadnione podejrzenie popełnienia przest. z art. 212 § 1 k.k. oraz 216 § 1 k.k. Zgodnie z art. 60 § 1 k.p.k. w sprawach o przestępstwa ścigane z oskarżenia prywatnego prokuratura wszczyna postępowanie albo wstępuje do postępowania już wszczętego, jeżeli wymaga tego interes społeczny. Ujawnione okoliczności w zawiadomieniu wskazują na to, że pisma wielokrotnie kierowane przez Zbigniewa Kękusia naruszają powagę zajmowanych stanowisk w przeszłości oraz obecnie przez prof. Andrzeja Zolla

i są wyrazem nieakceptowanego braku szacunku dla systemu prawnego. W interesie społecznym leży bowiem budowanie autorytetu i powagi dla stanowisk związanych z prawidłowym funkcjonowaniem systemu prawnego.

Prokurator Dariusz Furdzik”

Źródło: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds. 292/14 /uprzednio 4 Ds. 256/13/

postanowienie prokuratura Dariusza Furdzika z dnia 2 października 2013 r. – Załącznik III

 

Artykuł 60 § 1 k.p.k., na który powołał się łaskaw dla prof. dr. hab. Andrzeja Zolla i adw. Wiesławy Zoll prokurator D. Furdzik stanowi: „W sprawach o przestępstwa ścigane z oskarżenia prywatnego prokurator wszczyna postępowanie albo wstępuje do postępowania już wszczętego, jeżeli wymaga tego interes społeczny.”

Życzliwy A. Zollowi prokurator D. Furdzik podał w uzasadnieniu do jego postanowienia – Załącznik III: „Ujawnione okoliczności w zawiadomieniu wskazują na to, że pisma wielokrotnie kierowane przez Zbigniewa Kękusia naruszają powagę zajmowanych stanowisk w przeszłości oraz obecnie przez prof. Andrzeja Zolla

i są wyrazem nieakceptowanego braku szacunku dla systemu prawnego. W interesie społecznym leży bowiem budowanie autorytetu i powagi dla stanowisk związanych z prawidłowym funkcjonowaniem systemu prawnego.”

Uznał prokurator D. Furdzik, że w przypadku A. Zolla moje pisma są wyrazem nieakceptowanego braku szacunku dla systemu prawnego, którego A. Zoll jest/był – jako funkcjonariusz publiczny – jednym z ogniw.

Jaki system taki dlań szacunek… Za co mam szanować…?

Prokurator D. Furdzik stwierdził także, że „W interesie społecznym leży bowiem budowanie autorytetu i powagi dla stanowisk związanych z prawidłowym funkcjonowaniem systemu prawnego.”

Zgadzam się z tym stanowiskiem… Uważam wszak, że to ogniwa systemu prawnego – w tym funkcjonariusze publiczni instytucji wymiaru sprawiedliwości i Biura Rzecznika Praw Obywatelskich – powinni swoim zachowaniem budować autorytet i powagę dla stanowisk, które zajmują.

Prokurator D. Furdzik uważa, że obowiązki w tym zakresie spoczywają na obywatelach. Często ofiarach patologii łajdaków, barbarzyńców, degeneratów megalomanów w sędziowskich i prokuratorskich togach oraz podobnych im osobników, w tym m.in. z Biura Rzecznika Praw Obywatelskich, w tym samych Rzeczników. Jak m.in. A. Zoll.

 

O ile w przypadku prof. dr. hab. Andrzeja Zoll prokurator Dariusz Furdzik jakieś – zacytowane wyżej – uzasadnienie dla ścigania mnie z oskarżenia publicznego za ścigane z oskarżenia prywatnego zniesławienie i znieważenie napisał, to w przypadku adw. Wiesławy Zoll… nie napisał żadnego uzasadnienia. Proszę sprawdzić – Załącznik III. A jednak ścigał mnie z oskarżenia publicznego za jej zniesławienie i znieważenie.

Co oznacza, że… oczywiście i rażąco naruszył prawo określone w zacytowanym wyżej art. 60 § 1 k.p.k. Prokuratorowi Dariuszowi Furdzikowi wolno…

Wolno mu do tego stopnia, że na różnych etapach prowadzonego przez niego postępowania to naruszenie prawa zaakceptowali, to znaczy uznali procedowanie życzliwego adw. Wiesławie Zoll prokuratora D. Furdzika za zgodne z prawem:

  1. sędzia Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wydział II Karny Dariusz Stachurski
  2. sędzia Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wydział II Karny Małgorzata Rokosz

 

Tak się ta przychylność sędziów dla oczywistego i rażącego naruszania przez niego prawa spodobała prokuratorowi Dariuszowi Furdzikowi, tak go rozzuchwaliła, że postanowił… pozbawić mnie wolności przez umieszczenie mnie w szpitalu psychiatrycznym, celem poddania mnie tam obserwacji.

Przypominam… w sprawie, w której byłem ścigany za… słowa. O Andrzeju Zollu i Wiesławie Zoll.

Chciał zrobić przyjemność prof. dr. hab. Andrzejowi Zollowi. Ten okrutny, durny Żyd ortodoks radykalny, tuman mściwy, odkąd sobie razem z małżonką ortodoksyjną, notoryczną oszustką adw. Wiesławą Zoll zrobili z moich dzieci – w tym chorego dziecka – narzędzia pomnażania rodzinnych dochodów, a ze mnie ich źródło, a ja odważyłem się nie zgodzić się na role, jakie nam przypisali, przy każdej po temu okazji opowiada prokuratorom, sędziom, że ja jestem niezrównoważony, że wymagam poddania mnie badaniom psychiatrycznym itp. I… żali się na mnie, uskarża, jojczy, labiedzi i biadoli. Tak się – na przykład – użalał nad sobą i swą małżonką red. Dorocie Stec-Fus z „Dziennika Polskiego”:

 

O rozmowę poprosiliśmy Andrzeja Zolla.

Jednak profesor nie chciał się rozwodzić na ten temat:

Ten człowiek /ja – ZKE/ zatruwa mi życie od lat. Obrażał moją żonę, pisał do mnie na nią skargi.

Mógłbym wystąpić przeciwko niemu z oskarżenia prywatnego, ale nie chcę tego robić, gdyż został ciężko doświadczony przez los i z pewnością potrzebuje pomocy.

Stanowczo odradził reporterce „DP” rozmowę ze swoją żoną, mec. Wiesławą Zoll,

gdyż – jak oświadczył – z pewnością nie będzie tej sprawy komentować.”

Dorota Stec-Fus, „Bezwzględna Temida”; „Dziennik Polski – Magazyn Piątek”, 16.11.2012 r., s. C 01, C 06-C 07

 

Ja tumanowi mściwemu zatruwam życie…

Ja potrzebuję pomocy… A on sam o nią prosił. I otrzymał, w postaci prokuratora Dariusza Furdzika.

 

Do trzech razy sztuka… Tak się nieszczęśliwie dla wysługującego się Andrzejowi i Wiesławie Zollom prokuratora Dariusza Furdzika złożyło, że sędzia Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wydział II Krany Katarzyna Cielarska, która rozpoznawała jego wniosek o umieszczenie mnie w szpitalu psychiatrycznym, nie była dla niego tak łaskawa, jak wspomniani wcześniej sędzia Dariusz Stachurski i sędzia Małgorzata Rokosz. Wyjaśniła prokuratorowi D. Furdzikowi, że jest niedouczonym tumanem. Oczywiście inaczej to ujęła, ale pouczyła stronniczego tumana, że w sprawie, którą przeciwko mnie rozpoznawał było… prawnie niedopuszczalne pozbawienie mnie wolności w jakikolwiek sposób, w tym przez poddanie mnie obserwacji psychiatrycznej. Podała w postanowieniu z dnia 30 czerwca 2015 r. – Załącznik IV: „Sygn. akt II Kp 270/15/S POSTANOWIENIE Dnia 30 czerwca 2015 roku Sąd Rejonowy dla Krakowa – Śródmieścia w Krakowie Wydział II Karny, w składzie: Przewodniczący: SSR Katarzyna Cielarska Protokolant /imię i nazwisko protokolanta – ZKE/ przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków – Śródmieście Zachód – Anny Balon po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2015 roku w Krakowie na posiedzeniu podejrzanego o przestępstwo z art. 212 § 1 kk, art. 216 § 1 kk w zw. z art. 12 kk w przedmiocie rozpoznania wniosku Prokuratora o zarządzenie badania psychiatrycznego połączonego z obserwacją psychiatryczną w Specjalistycznym Szpitalu Psychiatrycznym im. Józefa Babińskiego w Krakowie w celu wydania opinii o stanie zdrowia psychicznego podejrzanego Zbigniewa Kękusia postanawia: I. na podstawie art. 203 § 1 i 2 w zw. z art. 259 § 2 kpk nie uwzględnić wniosku Prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód w Krakowie o zarządzenie badania psychiatrycznego połączonego z obserwacją psychiatryczną w Specjalistycznym Szpitalu Psychiatrycznym im. Józefa Babińskiego w Krakowie podejrzanego Zbigniewa Kękusia w celu wydania opinii o stanie zdrowia psychicznego wyżej wymienionego podejrzanego;

(…) Sąd zważył, co następuje:
Wniosek Prokuratora na uwzględnienie nie zasługuje.

(…) Odnosząc te rozważania do niniejszej sprawy wskazać należy, iż występki zarzucane podejrzanemu, zarówno występek określony w art. 212 § 1kk jak i występek określony w art. 216 § 1 kk zagrożone są karą grzywny albo ograniczenia wolności. Skoro zatem są to przestępstwa zagrożone alternatywnie karą łagodniejszego rodzaju grzywny i ograniczenia wolności oczywistym jest, że w przypadku wyrokowania Sąd orzekłby jedną z wymienionych kar. W tej sytuacji wniosek Prokuratora o zarządzenie badania psychiatrycznego połączonego z obserwacją psychiatryczną w Szpitalu Psychiatrycznym im. Józefa Babińskiego w Krakowie podejrzanego Zbigniewa Kękusia w celu wydania opinii o stanie zdrowia psychicznego wyżej wymienionego podejrzanego nie mógł zostać uwzględniony.

Mając na uwadze powyższe należało orzec jak w sentencji postanowienia na podstawie powołanych w sentencji przepisów.”
Prawda, że rzadki tuman z prokuratora Dariusza Furdzika. I łajdak. Przypomnę:

 

TUMAN”: «człowiek tępy, ciężko myślący; matoł, tępak»

Słownik Języka Polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, s. 1051

 

ŁAJDAK”: «człowiek niegodziwy, postępujący haniebnie, godny potępienia, pogardy»

Słownik Języka Polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, s. 424

 

Jeśli zastanawiacie się Państwo, co dzisiaj „słychać” u prokuratorów Piotra Kosmatego i Dariusza Furdzika informuję, że „załapali” się na dobrą zmianę PiS w resorcie sprawiedliwości, czyli u Zbigniewa Ziobry. Pismem z dnia 5 września 2016 r. poinformował mnie prokurator okręgowy w Krakowie Rafał Babiński – Załącznik V: „(…) 3. Pan Piotr Kosmaty zatrudniony jest na stanowisku Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Krakowie, delegowanego do Prokuratury Krajowej i pobiera wynagrodzenie w wysokości 13.396,02 zł miesięcznie. (…) 6. Pan Dariusz Furdzik – prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków – Śródmieście Zachód w Krakowie, delegowany do Prokuratury Krajowej pobiera wynagrodzenie w wysokości 11.871,03 zł. brutto miesięcznie.”

 

xxx

 

Na zakończenie, z talii „asów” „reformatora” Zbigniewa Ziobry zaprezentuję Państwu nowego prokuratora okręgowego w Krakowie Rafała Babińskiego. Jego także przedstawię w działaniu…

Wskazać należy, że art. 7 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz.1843): „Sąd lub prokurator, do którego wniesiono skargę, przedstawia ją niezwłocznie sądowi właściwemu wraz z aktami sprawy, w której toczy się postępowanie.

W dniu 7 czerwca 2016 r. złożyłem osobiście w Prokuraturze Rejonowej Kraków Krowodrza skargę na przewlekłość postępowania prowadzonego przeciwko mnie przez w.w. Prokuraturę w sprawie do sygn. akt 2 Ds. 542/14. Celem uniknięcia dalszej przewłoki w postępowaniu uiściłem opłatę od skargi w kwocie 100,00 zł, przed tym, zanim mnie do uiszczenia tej opłaty wezwał Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział IV Karny-Odwoławczy, który miał skargę rozpoznawać.

Kwota 100,00 zł wpłynęła na konto Sądu Okręgowego w Krakowie.

Po trzech miesiącach, w dniu 16 września 2016 r. przewodniczący Wydziału IV Karnego Sądu Okręgowego w Krakowie sędzia Andrzej Almert wydał Zarządzenie o treści – Załącznik VI: „Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział IV Karny-Odwoławczy /adres – ZKE/ sygn. akt IV S 7/16 Kraków, dn. 16 września 2016 r. Przewodniczący IV Wydziału Karnego Odwoławczego w Krakowie – SSO Andrzej Almert ZARZĄDZA Zwrócić opłatę w kwocie 100 złotych Panu Zbigniewowi Kękusiowi z uwagi na fakt, że sprawa IV S 7/16 zakończyła się prawomocnym zarządzeniem o odmowie przyjęcia skargi, a opłata nin. wpłynęła dwa miesiące po wydaniu nin. zarządzenia i ani nie towarzyszyła jej nowa skarga, ani do chwili obecnej nie wpłynęła do tut. Sądu skarga, której mogłaby dotyczyć powyższa opłata. SSO Andrzej Almert”
W ślad za w.w. Zarządzeniem z dnia 16 września 2016 r. Oddział Finansowy Sądu Okręgowego w Krakowie wyekspediował do mnie w dniu 28 września 2016 r. kwotę 100,00 zł, podając w pozycji „Miejsce na korespondencję”Załącznik VII: „Zwrot opłaty do sygn. IV S 7/16 wobec braku skargi.”

Oznacza to, że kierowana przez prokurator Małgorzatę Lipską Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza nie przekazała Sądowi Okręgowemu w Krakowie mojej skargi z dnia 7 czerwca 2016 r. na przewlekłość postępowania do sygn. akt 2 Ds. 542/14. Czyli… oczywiście i rażąco naruszyła prawo określone w art. 7 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz.1843).

Z tej przyczyny pismem z dnia 21 listopada 2016 r. skierowanym do prokuratora regionalnego w Krakowie Marka Woźniaka, do ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobry oraz do prokuratora okręgowego w Krakowie Rafała Babińskiego złożyłem skargę na:

  1. prokuratora referenta w sprawie do sygn. akt 2 Ds. 542/14 Dorotę Baranowską,
  2. sprawującą nadzór nad sprawą do sygn. akt 2 Ds. 542/14 prokuratora rejonowego Małgorzatę Lipską.

 

Skargę tę rozpoznał prokurator okręgowy w Krakowie Rafał Babiński. Sporządził doręczył mi pismo z dnia 2 stycznia 2017 r. Jego pełną treść cytuję – Załącznik VIII.1 – w załączonym do niniejszego pisma piśmie z dnia 30 stycznia 2017 r. do prokuratora regionalnego w Krakowie Marka Woźniaka, którym złożyłem – Załącznik VIII: „Wniosek o wydanie polecenia prokuratorowi rejonowemu dla Krakowa Krowodrzy Małgorzacie Lipskiej przekazania Sądowi Okręgowemu w Krakowie mojej skargi z dnia 18 stycznia 2017 r. na przewlekłość postępowania prowadzonego przez prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków – Krowodrza Dorotę Baranowską w sprawie do sygn. akt 2 Ds. 542/14 – Załącznik 2.”

Biorąc w obronę prokurator Dorotę Baranowską i prokuratora rejonowego Małgorzatę Lipską wyjaśnił mi prokurator okręgowy w Krakowie Rafał Babiński – Załącznik VIII.1: „Ponadto Pana skarga z dnia 7 czerwca 2016 roku została przekazana Sądowi Okręgowemu w Krakowie, Wydział IV Karny Odwoławczy w dniu 23 listopada 2016 roku wraz z kolejną Pana z dnia 21 listopada 2016 roku.

Tym samym stwierdzone powyżej uchybienie zostało konwalidowane i Pana prawo do rozpoznania skargi przez sąd pozostało zachowane. Brak jest także w tej sytuacji podstaw do wydania podległym prokuratorom Prokuratury Rejonowej Kraków – Krowodrza w Krakowie – wnioskowanego przez Pana – polecenie niezwłocznego przekazania skargo do sądu.”

Najpewniej skończy się to dla mnie następną sprawą karną – i najpewniej znowu kierowaniem mnie na badania psychiatryczne, a być może nawet na obserwację psychiatryczną – ale nie mogę skomentować stanowiska prokuratora okręgowego w Krakowie Rafała Babińskiego inaczej niż twierdząc, że zaprezentował mi się jako idiota i nadęty buc. Informuję:

IDIOTA”«człowiek upośledzony umysłowo, niedorozwinięty, pozbawiony inteligencji»

Słownik Języka Polskiego

 

BUC”«o człowieku zarozumiałym i aroganckim»

Słownik Języka Polskiego

 

Przypomnę także, że ustawodawca postawił przed każdym prokuratorem – oraz każdym sędzią – wymóg posiadania zdolności do prawidłowego rozumowania:

 

Organy postępowania kształtują swe przekonanie na podstawie wszystkich przeprowadzonych dowodów, ocenianych swobodnie z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania

oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego.”

Artykuł 7 Kodeksu postępowania karnego

 

Prokurator Rafał Babiński wyjaśnił mi, że „(…) Tym samym stwierdzone powyżej uchybienie zostało konwalidowane (…).” Tym samym, to znaczy tym, że prokurator referent Dorota Baranowska i prokurator rejonowy Małgorzata Lipska nie przekazawszy Sądowi Okręgowemu w Krakowie mojej skargi z dnia 7 czerwca 2016 r. przekazały w dniu 23 listopada 2016 r. moją następną skargę z dnia 21 listopada 2016 r.

Konwalidacja to uzyskanie przez czynność prawną (uprzednio wadliwą) pełnej mocy prawnej na skutek nowych okoliczności.

Pomijając, że ta „konwalidacja” nastąpiła pod przymusem, tj. po w.w. skardze złożonej przeze mnie na prokurator D. Baranowską i prokurator M. Lipską, to prokurator okręgowy w Krakowie Rafał Babiński nie zauważył, że:

  1. ja musiałem napisać i złożyć następną skargę,
  2. gdyby prokurator D. Baranowska i prokurator M. Lipska dopełniły obowiązku przekazania mojej skargi z 7 czerwca 2016 r. Sądowi Okręgowemu w Krakowie, to ta zostałaby rozpoznania do dnia… 7 sierpnia 2016 r. ponieważ art. 11 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz.1843) stanowi: Sąd wydaje orzeczenie w terminie dwóch miesięcy, licząc od daty złożenia skargi.”

 

Rozumujący prawidłowo – jak to każdy prokurator Rzeczypospolitej Polskiej – kilka godzin dziennie, dzień po dniu, tydzień po tygodniu, miesiąc po miesiącu, rok po roku, przez wiele lat, prokurator Rafał Babiński nie wpadł na to, nie domyślił się, że z winy prokurator Doroty Baranowskiej i prokuratora rejonowego Małgorzaty Lipskiej, które niedopełniły obowiązków, moja skarga z dnia 7 czerwca 2016 r. nie tylko nie została rozpoznana, ale już nigdy nie zostanie rozpoznana, bo jej panie prokuratorki nie przekazały do rozpoznania.

I nic się w tym przypadku już nie da „skonwalidować”.

 

Gdyby prokurator D. Baranowska i prokurator rejonowy M. Lipska przekazały moją skargę z 7 czerwca 2016 r. Sądowi Okręgowemu w Krakowie, a ten uznał ją za zasadną, orzekłby najpóźniej w dniu 7 sierpnia 2016 r. przyznanie mi rekompensaty finansowej za przewłokę w rozpoznawaniu sprawy do sygn. akt 2 Ds. 542/14.

A ponieważ prokurator D. Baranowska i prokurator M. Lipska nie przekazały mojej skargi, to… pozbawiły Sąd możności jej rozpoznania, a mnie uzyskania rekompensaty finansowej za przewłokę w postępowaniu.

A prokurator okręgowy w Krakowie Rafał Babiński uznał, że panie prokurator konwalidowały… Zaprezentował mi się jako nadęty buc – według podanej wyżej definicji tego słowa – z tej najpewniej przyczyny, że to nie on musiał z winy niedopełniających obowiązków prokurator D. Baranowskiej i prokurator M. Lipskiej pisać powtórną skargę na przewlekłość prowadzonego przez nie postępowania i czekać na jej rozpoznanie.

Co do zaprezentowanego przez prokuratora okręgowego w Krakowie Rafała Babińskiego w opisanych wyżej okolicznościach – tj. że ja musiałem złożyć drugą skargę na przewlekłość postępowania, bo pierwszej prokurator D. Baranowska i prokurator M. Lipska oczywiście i rażąco naruszając prawo nie przekazały Sądowi – stanowiska „(…) Tym samym stwierdzone powyżej uchybienie zostało konwalidowane i Pana prawo do rozpoznania skargi przez sąd pozostało zachowane.” przypomnę cytat z Feliska Konecznego „Cywilizacji żydowskiej”: „Według cywilizacji łacińskiej prawo powstaje z uznawania postulatów etycznych, z nadawania sankcji prawnych coraz znaczniejszej ilości pojęć etycznych. Według cywilizacji żydowskiej rzecz ma się odwrotnie: prawo wyprzedza etykę, etyka zaś nie jest samodzielna, gdyż polega na stosowaniu się do prawa. Można tedy w żydowskim ujmowaniu życia być jednostką szlachetną, nie mając ni sumienia, ni etyki, byle przestrzegać prawa. (…) Prawniczości żydowskiej cechę zasadniczą stanowi zamiłowanie do obchodzenia prawa. Nie trzeba z tego wysnuwać żadnych wniosków z kategorii moralności, gdyż jest to prostym następstwem wyłącznego intelektualizmu. Intelekt bada, rozumuje, kombinuje, ćwiczy się w misternych wywodach, nie mając celów moralnych ni niemoralnych. (…) Jeżeli ktoś zdoła mędrkowaniem dojść do tego, by wysnuć z tekstu i na jego podstawie coś tekstowi wręcz przeciwnego, dokonuje arcydzieła intelektualizmu. (…) Np. wyrok sądowy może mieścić w sobie urąganie ze sprawiedliwości, byle tylko był naciągnięty do litery prawa. Dozwolonym jest wszystko, co może powołać się na jakąkolwiek literkę kodeksu; nie można wydać zakazu, jeżeli gdzieś jakaś literka do tego nie upoważnia. Toteż najwyższy, egzaminem zdolności prawniczej jest zdatność kodyfikatorska. Najmniejsza niedokładność w skodyfikowaniu pociąga za sobą długie szeregi zła, krzywdy ludzkiej i w końcu upadku moralności w pewnym zakresie życia. (…) Nadmiar sprawiedliwości musi prowadzić do bezprawia. W cywilizacji zaś łacińskiej bezprawiem jest wszystko, co kłóci się z etyką.”
Źródło: Feliks Koneczny, „Cywilizacja żydowska”, Wydawnictwo ANTYK Marcin Dybowski, Komorów 1997, s.

39, s. 375-377

 

Prokurator okręgowy w Krakowie Rafał Babiński zastosował na obronę prokurator Doroty Baranowskiej i prokuratora rejonowego Małgorzaty Lipskiej taktykę opisaną przez Feliksa Konecznego jako: „Dozwolonym jest wszystko, co może powołać się na jakąkolwiek literkę kodeksu.”

Prokurator Rafał Babiński wymyślił konwalidację. Jakkolwiek i ona – w opisanym wyżej przypadku – urojona…

Zanim pod rządami szefa projektu „dobra zmiana PiS” w resorcie sprawiedliwości Zbigniewa Ziobry prokuratorem okręgowym w Krakowie został Rafał Babiński była nim prokurator Lidia Jaryczkowska. Rzadki, bezmyślny tuman i obrończyni prokuratorów tumanów i ignorantów. Jeszcze jako prokurator rejonowy dla Krakowa Śródmieścia Wschód zezwoliła swej podwładnej, prokurator Radosławie Ridan, na ściganie mnie za czyny popełnione za pośrednictwem Internetu, na podstawie li tylko… wydruków z Intrenetu.

Potem została awansowana na zastępcę prokuratora okręgowego w Krakowie. Powierzono jej do rozpoznania skargę, którą złożyłem na prokurator Ewę Sachę z Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód, która w postanowieniu, które wydała w dniu 18 listopada 2008 r. udzieliła mi pouczenia na podstawie prawa, które przestało obowiązywać w dniu… 29 marca 2007 r., tj. 20 miesięcy wcześniej. Wyjaśniła mi wtedy zastępca prokuratora okręgowego Lidia Jaryczkowska pismem z dnia 29 maja 2009 r. „Należy natomiast zgodzić się z Pana zarzutem, że w postanowieniu o odmowie wszczęcia śledztwa w nin. sprawie został Pan nieprawidłowo pouczony o organie odwoławczym do którego należało skierować środek zaskarżenia. Wbrew Pana twierdzeniem nie jest to wynikiem nieznajomości obowiązujących przepisów prawnych przez prokuratora – referenta/prokurator Ewa Sacha – ZKE/lecz wynikiem omyłki podczas korzystania przy opracowywaniu decyzji merytorycznej z wzorów druków znajdujących się na dysku komputera, którego podczas pracy używa.
Źródło: Prokuratura Okręgowa w Krakowie, sygn. akt I Ko 675/08, pismo Zastępcy Prokuratora Okręgowego, Lidii

Jarczykowskiej z dnia 29 maja 2009r.

 

Wszystko przez twardy dysk komputera prokurator Ewy Sachy…

No i przez to, że prokurator Ewa Sacha – doprawdy rzadki tuman, czego mam także inne sporządzone przez nią osobiście dowody – nie czyta tego, pod czym się podpisuje.

Potem prokurator Lidia Jaryczkowska została awansowana – zgodnie z moją tezą o selekcji negatywnej na stanowiska kierownicze w instytucjach wymiaru sprawiedliwości – na prokuratora okręgowego w Krakowie.

Zmienił ją na tym stanowisku prokurator Rafał Babiński. Ze względu na metody stosowane przez niego w celu obrony oczywiście i rażąco naruszających prawo prokuratorów jest to zamiana – nie żeby zmiana – opisywana jako „zamienił stryjek siekierkę na kijek”.

Zbigniew Ziobro jednych tumanów wymienia na innych. Na… swoich. Zmiana warty.

 

Za niewiele ponad miesiąc poinformuję Państwa – jeśli wcześniej nie zostanę umieszczony w szpitalu psychiatrycznym, co jest celem wielu podwładnych Zbigniewa Ziobry, a on sam czyni, co w jego mocy, żeby dopięli swego – ile płacimy, podatnicy, żywiciele, prokuratorowi Rafałowi Babińskiemu. Pismem do niego z dnia 1 lutego 2017 r. złożyłem – Załącznik X: „Pan Rafał Babiński Prokurator Okręgowy w Krakowie ul. Mosiężnicza 2 30-965 Kraków Dotyczy: I. Wniosek o sporządzenie i doręczenie mi informacji publicznej w postaci informacji, jaka jest kwota miesięcznego – wg stanu na luty 2017 r. – wynagrodzenia brutto adresata niniejszego pisma.”

 

Jeśli chodzi o chronione przez prokuratora okręgowego w Krakowie Rafała Babińskiego prokurator Dorotę Baranowską i prokuratora rejonowego Małgorzatę Lipską, największe emocje jeszcze przede mną. Pismem z dnia 18 stycznia 2017 r. złożyłem skargę na przewlekłość postępowania prowadzonego przeciwko mnie przez prokurator Dorotę Baranowską pod nadzorem prokuratora rejonowego Małgorzaty Lipskiej. Ponieważ Sąd nie rozpoznawał jeszcze w tej sprawie skargi na przewlekłość postępowania, a ja:

  1. skierowałem w.w. pismem z 30 stycznia 2017 r. wniosek do prokuratora regionalnego w Krakowie Marka Woźniaka – Załącznik VIII: „Wniosek o wydanie polecenia prokuratorowi rejonowemu dla Krakowa Krowodrzy Małgorzacie Lipskiej przekazania Sądowi Okręgowemu w Krakowie mojej skargi z dnia 18 stycznia 2017 r. na przewlekłość postępowania prowadzonego przez prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków – Krowodrza Dorotę Baranowską w sprawie do sygn. akt 2 Ds. 542/14 – Załącznik 2.”
  2. uiściłem opłatę od skargi – Załącznik IX.10,

prokurator D. Baranowska i nadzorująca prowadzone przez nią postępowanie przeciwko mnie prokurator rejonowy M. Lipska powinny przekażą moją skargę Sądowi Okręgowemu w Krakowie, a ten ją rozpozna.

Ciekaw jestem, co wymyślą sędziowie na obronę prokurator Doroty Barnowskiej… Zadanie przed nimi postawiła piekielnie trudne. Postępowanie przeciwko mnie prowadzi od stycznia 2015 r. Gdy pismem z dnia 14 września 2015 r. złożyłem wniosek o umorzenie postępowania prokurator Dorota Baranowska odpowiedziała mi pismem z dnia 25 września 2015 r. – Załącznik IX.4: „zauważam, iż nie widzę podstaw do umorzenia postępowania prowadzonego przeciwko panu do sygn. akt 2 Ds. 542/14. (…) prokurator Dorota Baranowska”

A dziesięć miesięcy później, w dniu 30 czerwca 2016 r., prokurator D. Baranowska wydała postanowienie o…umorzeniu postępowania przeciwko mnie, podając – Załącznik IX.5: „(…) postanowiono umorzyć dochodzenie przeciwko Z. Kękusiowi wobec znikomej społecznej szkodliwości zarzucanego mu czynu. Prokurator Dorota Baranowska”
Prawda, że rodzi się pytanie… to dlaczego prowadziła prokurator D. Baranowska postępowanie przeciwko mnie przez 18 miesięcy, od stycznia 2015 r. do 30 czerwca 2016 r.?

Z porównania pisma do mnie z dnia 25 września 2016 r. z postanowieniem z dnia 30 czerwca 2016 r. jedna tylko wyłania się odpowiedź… Bo się do dnia 30 czerwca źle przyglądała. I dlatego zauważała, że nie widziała.

W załączeniu przesyłam skargę z dnia 18 stycznia 2017 r. na przewlekłość postępowania prowadzonego przeciwko mnie przez prokurator Dorotę Baranowską pod nadzorem prokuratora rejonowego Małgorzaty Lipskiej – Załącznik IX.

Poinformuję Państwa o stanowisku trojga sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie Wydział IV Karny Odwoławczy w sprawie mojej skargi. Póki co mam za sobą z sędziami tego Wydziału jak najgorsze doświadczenia. Ale… dokonuje się przecież dobra zmiana PiS.

Poinformuję Państwa, pod warunkiem, że żaden z podwładnych szefa tzw. „dobrej zmiany PiS” w resorcie sprawiedliwości Zbigniewa Ziobry nie uzna, że moje e-mail’e do Państwa, w tym niniejszy „są wyrazem nieakceptowanego braku szacunku dla systemu prawnego. W interesie społecznym leży bowiem budowanie autorytetu i powagi dla stanowisk związanych z prawidłowym funkcjonowaniem systemu prawnego. i nie zostanę umieszczony w zakładzie karnym lub szpitalu psychiatrycznym.

 

Czy nie sądzicie Państwo, że trzeba by zmienić ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego, który zupełnie nie panuje nad tym, co robią jego podwładni i sam daje im zły przykład? Jak go poznaję od 10 lat uważam, że Zbigniewa Ziobry zmienić już się nie da. Trzeba go zatem – póki co pozytywnie weryfikowanego przez premier Beatę Szydło – wymienić. W interesie społecznym. I przez wzgląd na dobro wymiaru sprawiedliwości. A nuż jego następca będzie budował autorytet i powagę dla stanowisk związanych z prawidłowym funkcjonowaniem systemu prawnego…

 

Gdyby ktoś – na przykład prokurator okręgowy w Krakowie Rafał Babiński – poczuł się znieważony i/lub zniesławiony określeniami użytymi przeze mnie w niniejszym e-mail’u przypominam:

 

W ocenie Trybunału /Europejskiego Trybunału Praw Człowieka – ZKE/ „[…] Podnoszenie lub rozgłaszanie prawdziwych zarzutów dotyczących osób pełniących funkcje publiczne o takie postępowanie lub właściwości,

które mogą narazić je na utratę zaufania potrzebnego do danego stanowiska, zawodu lub rodzaju działalności […] jest czynem – niezależnie od intencji sprawcy – ex definitione służącym społecznie uzasadnionemu interesowi (…)

Z całą pewnością w przypadku osób pełniących funkcje publiczne tego rodzaju interes uzasadniał będzie przyjęcie szerokich granic krytyki.”

Źródło: Kodeks karny część szczególna, Komentarz do art. 117 – 277 k.k. pod redakcją Andrzeja Zolla,

3 wydanie, LEX a Wolters Kluwer business, s. 803

 

Z poważaniem,

 

Zbigniew Kękuś

 

Załączniki:

  1. Małgorzata Gleń, „Wylać go z roboty”, „Fakt” 23 czerwiec 2006 r.
  2. Śp. Claudiu Crulic
  3. Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds. 292/14 /uprzednio 4 Ds. 256/13/postanowienie prokuratura Dariusza Furdzika z dnia 2 października 2013 r.
  4. Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Zachód, sygn. akt 4 Ds. 292/14 /uprzednio 4 Ds. 256/13/, postanowienie sędzi Sądu Rejonowego dla Krakowa – Śródmieścia w Krakowie Wydział II Karny Katarzyny Cielarskiej z dnia 30 czerwca 2015 r., sygn. akt II Kp 270/15/S
  5. Prokuratura Okręgowa w Krakowie, sygn. akt PO V IP 16.2016, pismo prokuratora okręgowego Rafała Babińskiego z dnia 5 września 2016 r.
  6. Sąd Okręgowy w Krakowie, Wydział IV Karny – Odwoławczy, sygn. akt IV S 7/16, Zarządzenie przewodniczącego Wydziału sędziego Andrzeja Almerta z dnia 16 września 2016 r.
  7. Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział Finansowy, sygn. akt IV S 7/16 Dowód nadania w dniu 28 września 2016 r. kwoty 100,00 zł
  8. Pismo Z. Kękusia z dnia 30 stycznia 2017 r. do prokuratora regionalnego w Krakowie Marka Woźniaka
  9. Skarga z dnia 18 stycznia 2017 r. na przewlekłość postępowania Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza do sygn. akt 2 Ds. 542/14
  10. Pismo Z. Kękusia z dnia 1 lutego 2017 r. do prokuratora okręgowego w Krakowie Rafała Babińskiego

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Kraków, dnia 30 stycznia 2017 r.

Zbigniew Kękuś

 

Pan

Marek Woźniak

Prokurator Regionalny w Krakowie

ul. Cystersów 18

31-553 Kraków

 

Sygnatura akt:

  1. Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód 2 Ds. 542/14
  2. Prokuratury Okręgowej w Krakowie: PO V O 051.54.2016

 

Dotyczy:

  1. Wniosek o wydanie polecenia prokuratorowi rejonowemu dla Krakowa Krowodrzy Małgorzacie Lipskiej przekazania Sądowi Okręgowemu w Krakowie mojej skargi z dnia 18 stycznia 2017 r. na przewlekłość postępowania prowadzonego przez prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków – Krowodrza Dorotę Baranowską w sprawie do sygn. akt 2 Ds. 542/14 – Załącznik 2.
  2. Zawiadomienie, że kopia niniejszego pisma zostanie umieszczona w Internecie, w tym na stronie http://kekuszsite.wordpress.com.

 

Uzasadnienie

 

Artykuł 7 ustawy z dnia z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki stanowi: „Sąd lub prokurator, do którego wniesiono skargę, przedstawia ją niezwłocznie sądowi właściwemu wraz z aktami sprawy, w której toczy się postępowanie.”

W dniu 7 czerwca 2016 r. złożyłem osobiście w Prokuraturze Rejonowej Kraków Krowodrza skargę na przewlekłość postępowania prowadzonego przez prokurator Dorotę Baranowską w sprawie do sygn. akt 2 Ds. 542/14.

Mimo że uiściłem opłatę /w kwocie 100,00 zł/ od skargi jak wyżej – dowód wpłaty załączyłem do skargi – prokurator D. Baranowska niedopełniwszy obowiązku określonego w art. 7 ustawy dnia 17.06.2004 r. o skardze (…) nie przekazała Sądowi Okręgowemu w Krakowie akt sprawy wraz ze skargą.

Po kilku miesiącach Sąd Okręgowy w Krakowie zwrócił mi kwotę 100,00 zł wyjaśniając, że… ja nie złożyłem skargi, z tytułu której uiściłem opłatę. Z tej przyczyny pismem z dnia 21 listopada 2016 r. skierowanym do Adresata niniejszego pisma, a także do ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobry oraz do prokuratora okręgowego w Krakowie Rafała Babińskiego złożyłem skargę na:

  1. prokuratora referenta w sprawie do sygn. akt 2 Ds. 542/14 Dorotę Baranowską,
  2. sprawującą nadzór nad sprawą do sygn. akt 2 Ds. 542/14 prokuratora rejonowego Małgorzatę Lipską.

 

W odpowiedzi na moją skargę jak wyżej prokurator okręgowy w Krakowie Rafał Babiński doręczył mi pismo z dnia 2 stycznia 2017 r. o treści – Załącznik 1: „Prokurator Okręgowy w Krakowie ul. Mosiężnikcza 2 30-965 Kraków tel. 12/619-60-97, fax. 12/411-87-99 PO V O 051.54.2016 Kraków, dnia 2 stycznia 2017 roku

Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ W odpowiedzi na Pana skargę złożoną w tut. Prokuraturze w dniu 21 listopada 2016 roku, dotyczącą nieprzekazania Pana skargi z dnia 7 czerwca 2016 roku na przewlekłość postępowania Prokuratury Rejonowej Kraków – Krowodrza w Krakowie, sygn. 2 Ds. 542/14 do Sądu Okręgowego w Krakowie informuję, że poczyniłem ustalenia w zakresie niezbędnym do rozpoznania skargi, w tym zapoznałem się z aktami przedmiotowej sprawy jak i innymi materiałami związanymi z Pana zarzutami i uznałem tę skargę za częściowo zasadną.

UZASADNIENIE

We wspomnianej skardze zarzuca Pan Prokuratorowi Rejonoweu w Krakowie – Krowodrzy Małgorzacie Lipskiej i prokuratorowi tej jednostki Dorocie Baranowskiej nieprzekazanie, zgodnie z art. 7 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 roku o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, Pana skargi na przewlekłość postępowania sygn. 2 Ds. 542/14, Sądowi Okręgowemu w Krakowie.

W wyniku ustaleń poczynionych na potrzeby rozpoznania niniejszej skargi, stwierdziłem co następuje:
W Prokuraturze Rejonowej Kraków – Krowodrza w Krakowie nadzorowane było dochodzenie sygn. 2 Ds. 542/14, w którym występował Pan w charakterze podejrzanego o popełnienie występku z art. 222§1kk i art. 157§2kk w zw. z art. 13§1kk w zw. z art. 242§4kk w zw. z art. 11§2kk.

W trakcie tego postępowania złożył Pan skargę na jego przewlekłość, której przyjęcia odmówił Przewodniczący Wydziału IV Karnego – Odwoławczego Sądy Okręgowego w Krakowie, zarządzeniem z dnia 11 kwietnia 2016 roku, sygn. IV S 7/16.

Do akt sprawy wpłynęło wiele Pana pism, dotyczących bardzo różnych kwestii, które zawarte są w 15-tu tomach. Między innymi w dniu 7 czerwca 2016 roku złożył Pan osobiście w Prokuraturze Rejonowej Kraków – Krowodrza w Krakowie cztery pliki dokumentów i jedno pismo. Dwa z tych plików, o tożsamej treści, zawierały skargę na przewlekłość postępowania sygn. 2 Ds. 542/14, złożoną w trybie cyt. ustawy z dnia 17 czerwca 2004 roku. Wszystkie te dokumentu zostały dołączone do akt sprawy i tym samym skarga nie została „niezwłocznie” przesłana do właściwego sądu. W tym zakresie Pana skargę za zasadną.

W wyniku poczynionych ustaleń stwierdzić należy, że uchybienie to nie było działaniem celowym prokuratorów – o czym świadczy choćby fakt nadania biegu Pan wcześniejszej skardze – a wynikiem niedopatrzenia, związanego m.in. z bardzo obszerną Pana korespondencją, często o podobnej treści.

Ponadto Pana skarga z dnia 7 czerwca 2016 roku została przekazana Sądowi Okręgowemu w Krakowie, Wydział IV Karny Odwoławczy w dniu 23 listopada 2016 roku wraz z kolejną Pana z dnia 21 listopada 2016 roku.

Tym samym stwierdzone powyżej uchybienie zostało konwalidowane i Pana prawo do rozpoznania skargi przez sąd pozostało zachowane. Brak jest także w tej sytuacji podstaw do wydania podległym prokuratorom Prokuratury Rejonowej Kraków – Krowodrza w Krakowie – wnioskowanego przez Pana – polecenie niezwłocznego przekazania skargo do sądu.

Pomimo to dostrzegając omówioną powyżej nieprawidłowość w procesowaniu zwróciłem na nią uwagę i wytknąłem zarówno Pani Prokurator Rejonowej w Krakowie – Krowodrzy jak i Pani prokurator Dorocie Baranowskiej uznając, że brak jest podstaw do stosowania wobec nich innych sankcji.

Końcowo informuję, że zgodnie z § 387 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 7 kwietnia 2016 roku – Regulamin wewnętrznego urzędowania powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury, ponownie wniesiona skarga w sprawie już wyjaśnionej, niezawierająca nowych okoliczności, pozostawiona zostanie bez biegu. Rafał Babiński”
Dowód: Prokuratura Okręgowa w Krakowie, sygn. akt PO V O 051.54.2016, pismo prokuratora okręgowego

Rafała Babińskiego z dnia 2 stycznia 2017 r. – Załącznik 1

 

Prokurator okręgowy Rafał Babiński uznał, że uchybienie zostało konwalidowane.

Nie zostało… Przecież gdyby prokurator D. Baranowska i prokurator rejonowy Małgorzata Lipska przekazały moją skargę, kilka miesięcy temu została by rozpoznana. A nie została…

Ponieważ prokurator okręgowy w Krakowie Rafał Babiński uznał, że brak jest podstaw do stosowania wobec prokurator D. Baranowskiej i M. Lipskiej innych, poza zwróceniem uwagi, sankcji, bo one moją skargę z 7 czerwca 2016 r. przekazały Sądowi Okręgowemu w Krakowie w dniu… 23 listopada 2016 r.:

  1. wraz z kolejną moją skargą z dnia 21 listopada 2016 r., którą złożyłem, bo skarga z 07.06.2016 r. nie została przekazana Sądowi Okręgowemu w Krakowie,
  2. po złożeniu przeze mnie w.w. skargi z dnia 21.11.2016 r. na nie, skierowanej do Adresata niniejszego pisma oraz do ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobry oraz do prokuratora okręgowego w Krakowie Rafała Babińskiego

a ja pismem z dnia 18 stycznia 2017 r. złożyłem skargę na przewlekłość postępowania do sygn. akt 2 Ds. 542/14 – Załącznik 2:
Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, skarga z dnia 18 stycznia 2017 r. na

przewlekłość postępowania – Załącznik 2

oraz uiściłem opłatę od niej w kwocie 100,00 zł wnoszę jak na wstępie.

 

Zbigniew Kękuś

 

Załączniki:

  1. Prokuratura Okręgowa w Krakowie, sygn. akt PO V O 051.54.2016, pismo prokuratora okręgowego Rafała Babińskiego z dnia 2 stycznia 2017 r.
  2. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, skarga z dnia 18 stycznia 2017 r. na przewlekłość postępowania

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Kraków, dnia 18 stycznia 2017 r.

Zbigniew Kękuś

 

Sąd Okręgowy w Krakowie

Wydział IV Karny-Odwoławczy

 

za pośrednictwem

 

Prokurator Rejonowy

Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza

oś. Kościuszkowskie 2

31-858 Kraków

 

Sygn. akt: 2 Ds. 542/14

 

Dotyczy: Skarga – na podstawie art. 2 ust. 1, art. 3 pkt 4, art. 4 ust. 1, art. 5 ust. 4, art. 12 ust. 4 ustawy z dnia 17

czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz.1843) – na naruszenie w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym przeciwko mnie przez Prokuraturę Rejonową Kraków Krowodrza do sygn. akt 2 Ds. 542/14 mojego prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki.

 

Wniosek o:

  1. Stwierdzenie przewlekłości – w okresie od dnia przejęcia postępowania do sygn. akt 2 Ds. 542/14 przez prokurator Dorotę Baranowską do dnia 8 grudnia 2016 r.- postępowania w sprawie Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza do sygn. akt 2 Ds. 542/14.
  2. Zasądzenie od Skarbu Państwa na moją rzecz kwoty 20.000,00 /słownie: dwadzieścia tysięcy/ zł.
  3. Rozpoznanie – na podstawie art. 45.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej – niniejszej Skargi bez zbędnej zwłoki
  4. Zawiadomienie mnie o terminie posiedzenia w sprawie rozpoznania niniejszej skargi.

 

Zawiadomienie, że:

  1. Sąd Okręgowy w Krakowie nie rozpoznawał dotychczas skargi na przewlekłość postępowania prowadzonego przez Prokuraturę Rejonową Kraków Krowodrza do sygn. akt 2 Ds. 542/14,
  2. celem uniknięcia przewłoki w rozpoznaniu niniejszej skargi uiściłem w dniu 18 stycznia 2017 r. opłatę w kwocie 100 zł /Załącznik 10/ na konto wskazane w Zawiadomieniu Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 28 listopada 2016 r. /Załącznik 7/,
  3. postanowieniem z dnia 25 września 2012 r., sygn. akt II S 8/12 /Załącznik 6/, Sąd Okręgowy w Rzeszowie Wydział II Karny zasądził dla mnie kwotę 2.000,00 /słownie: dwa tysiące/ zł z tytułu przewłoki trwającej dwa miesiące – w okresie od 20 października 2010 r. do 23 grudnia 2010r. – w sprawie przeciwko mnie rozpoznawanej przez Sąd Rejonowy w Dębicy do sygn. akt II K 854/10 /uprzednio II K 415/05, następnie II K 407/13/,
  4. kopie dokumentów poświadczających fakty przedstawione w niniejszym piśmie są umieszczone w Internecie, w tym na stronie http://kekuszsite.wordpress.com,
  5. kopia niniejszej skargi zostanie umieszczona w Internecie, w tym na stronie http://kekuszsite.wordpress.com.

 

Część I Przepisy prawa

 

  1. Artykuł 2 § 1 ustawy Kodeks postępowania karnego: „Przepisy niniejszego kodeksu mają na celu takie ukształtowanie postępowania karnego, aby: 4) rozstrzygnięcie sprawy nastąpiło w rozsądnym terminie.”
  2. Artykuł 45.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej: „Każdy ma prawo do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły sąd.”
  3. Artykuł 4 pkt 5 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz.1843): „Jeżeli skarga dotyczy przewlekłości postępowania przygotowawczego, właściwy do jej rozpoznania jest sąd przełożony nad sądem, który byłby właściwy rzeczowo do rozpoznania sprawy.”
  4. Artykuł 7 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz.1843): „Sąd lub prokurator, do którego wniesiono skargę, przedstawia ją niezwłocznie sądowi właściwemu wraz z aktami sprawy, w której toczy się postępowanie.”
  5. Artykuł 11 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz.1843): „Sąd wydaje orzeczenie w terminie dwóch miesięcy, licząc od daty złożenia skargi.

 

Część II Uzasadnienie

 

Prokuratura Rejonowa Kraków-Krowodrza prowadzi do sygn. akt 2 Ds. 542/14. postępowanie przeciwko mnie, w którym przedstawiono mi zarzuty:

  1. postanowieniem z dnia 6 maja 2014 r.Załącznik 1:

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, Komisariat Policji IV w Krakowie, L.dz.

MKZ-D-1851/14, uzasadnienie postanowienia z dnia 6 maja 2014 r. o przedstawieniu zarzutów – Załącznik 1

  1. postanowieniem z dnia 25 sierpnia 2014 r.Załącznik 2:

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, sporządzone w dniu 25 sierpnia 2014 r. w Komisariacie Policji IV w Krakowie „Dokładne określenie zarzucanego czynu czynu(ów) i jego(ich) kwalifikacji prawnej.”, L.dz. MKZD-1851/14 RSD-1053/14 – Załącznik 2

 

Postępowanie wszczął prokurator Bartłomiej Legutko.

W dniu 16 stycznia 2015 r. prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków Podgórze Cezary Kwiatkowski wydał postanowienie – Załącznik 3: „Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza /adres – ZKE/ 5 D 153/14 Postanowienie o objęciu ściganiem z urzędu przestępstwa prywatnoskargowego Kraków, dnia 16 stycznia 2015 r. Cezary Kwiatkowski – prokurator Prokuratury Rejonowej w Krakowie-Podgórzu po zapoznaniu się z materiałami sygn. 5 Ds. 153/14 w sprawie o przest. z art. 216 § 1 k.k. i in. na szkodę Bartłomieja Legutko na podstawie art. 60 § 1 k.p.k. postanowił: objąć ściganiem z urzędu przestępstwa z art. 216 § 1 k.k. i art. 216 § 2 k.k. ścigane z oskarżenia prywatnego, popełnione na szkodę Bartłomieja Legutko.”

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Podgórze, sygn. akt 5 D 153/14, postanowienie prokuratora Cezarego

Kwiatkowskiego z dnia 16 stycznia 2015 r. – Załącznik 3

 

Po wydaniu w.w. postanowienia prokurator Bartłomiej Legutko został wyłączony od rozpoznawania sprawy przeciwko mnie do sygn. akt 2 Ds. 542/14 i na referenta wyznaczono prokurator Dorotę Baranowską.

 

Pismem z dnia 14 września 2015 r. skierowanym do prokuratora rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Małgorzaty Lipskiej złożyłem wniosek o umorzenie postępowania przeciwko mnie do sygn. akt 2 Ds. 542/14.

W odpowiedzi na moje pismo z 14.09.2015 r., w dniu 25 września 2015 r. prokurator Dorota Baranowska sporządziła pismo, którym mnie poinformowała – Załącznik 4: „Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza /adres – ZKE/ 2Ds 542/14 Kraków, dnia 25 września 2015 r. Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ Uprzejmie informuję, iż Pana pismo z dn. 14-09-2015 r., podobnie jak pisma wcześniejsze oraz z dat wpływu po dniu 14-09-2015 r., zostało dołączone do akt sprawy. Odnośnie treści w nim zawartych, zauważam, iż nie widzę podstaw do umorzenia postępowania prowadzonego przeciwko panu do sygn. akt 2 Ds. 542/14.(…) prokurator Dorota Baranowska

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, pismo prokurator Doroty Baranowskiej z

dnia 25 września 2015 r. – Załącznik 4

 

W dniu 30 czerwca 2016 r. prokurator Dorota Baranowska wydała postanowienie o umorzeniu dochodzenia przeciwko mnie z powodu znikomej społecznej szkodliwości czynu. Podała – Załącznik 5: „Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza /adres – ZKE/ 2 D 542/14 Kraków, dnia 30 czerwca 2016 r. Postanowienie o umorzeniu dochodzenia

Dorota Baranowska – prokurator Prokuratury Rejonowej w Krakowie-Krowodrzy w sprawie 2 Ds. 542/14 przeciwko Zbigniew Kękuś o przest. z art. 222 § 1 kk i inne w oparci o art. 17 § 1 pkt 3 kpk postanawia: umorzyć dochodzenie w sprawie przeciwko Zbigniewo Kękusiowi (…) wobec stwierdzenia znikomej społecznej szkodliwości czynu.

UZASADNIENIE

(…) Mając na uwadze przytoczone powyżej okoliczności, postanowiono umorzyć dochodzenie przeciwko Z. Kękusiowi wobec znikomej społecznej szkodliwości zarzucanego mu czynu. Prokurator Dorota Baranowska
Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, postanowienie prokurator

Doroty Baranowskiej z dnia 30 czerwca 2016 r. – Załącznik 5

 

Zaskarżyłem postanowienie prokurator D. Baranowskiej z 30.06.2016 r. Zaskarżył je także mój obrońca z urzędu adw. Wojciech Wandzel. Sąd Rejonowy dla Krakowa Krowodrzy Wydział II Karny wyznaczył posiedzenie w przedmiocie rozpoznania naszych zażaleń na dzień 8 grudnia 2016 r.

Podczas posiedzenia w dniu 8 grudnia 2016 r. złożyłem wniosek o wyłączenie każdego sędziego Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy od rozpoznania zażaleń jak wyżej.

Następne posiedzenie w przedmiocie rozpoznania w.w. zażaleń Sąd wyznaczył na 19 stycznia 2017 r.

 

xxx

 

Prokurator Dorota Baranowska została referentem w postępowaniu przeciwko mnie do sygn. akt 2 Ds. 542/14 po wyłączeniu prokuratora Bartłomieja Legutki.

Skoro w dniu 30 czerwca 2016 r. umorzyła postępowanie z powodu znikomej społecznej szkodliwości czynu, to znaczy, że ta przesłanka zachodziła także w dniu przejęcia przez nią postępowania. W uzasadnieniu do postanowienia z dnia 30.06.2016 r. o umorzeniu postępowania prokurator Dorota Baranowska wyjaśniła szczegółowo, na czym polegała wskazana przez nią przesłanka. Podała – Załącznik 5: UZASADNIENIE

W dniu 05-05-214 policjanci w składzie Michał Doroba, Paweł Lewkowicz i Marcin Rak dokonali zatrzymania Zbigniewa Kękusia w oparciu o nakaz zatrzymania i doprowadzenie wydany przez Sądu Rejonowego w Dębicy sygn. akt IIK 407/13 wymienionego na badania psychiatryczne.

Z. Kękuś został osadzony w radiowozie m-ki Fiat Ducato nr rej. HPHB147, następnie przewieziony do IV K.P w Krakowie, przy ul. Królewskiej.

W miejscu, w którym pojazd zaparkował – nie ma monitoringu.

Po zaparkowaniu pojazdu, policyjni wyszli z pojazdu stanęli obok. Drzwi do przedziału dla zatrzymanych otwierał Marcin Rak.

Za tymi drzwiami była krata, która została odblokowana jedynie z zabezpieczenia zamków.

Po otwarciu drzwi, patrząc do środka pojazdu, przy pojeździe stali:

po lewej stronie Lewkowicz, po prawej Rak, zaś za nimi stał Michał Doroba.

Krata w radiowozie była ciężka, a dodatkowo wyposażono ją w tzw. pleksę. P. Lewkowicz stał bokiem do kraty.

Zbigniew Kękuś kopnął w kratę, wysunął nogę z radiowozu w celu jego opuszczenia i ucieczki. Krata uderzyła stojącego w jej pobliżu P. Lewkowicza.

Widząc zachowanie Z. Kękusia, policjant Doroba natychmiastowo zareagował i w zamiarze jego zatrzymania pochwycił Z. Kękusia, w wyniku czego obydwaj upadli na podłoże przed radiowozem.

Z. Kękuś szarpał się z policjantem.

Został obezwładniony.

Na skutek uderzenia kratą Paweł Lewkowicz doznał: stłuczenia powłok klatki piersiowej po stronie prawej z podbiegnięciem krwawym, co naruszyło czynności narządów ciała na okres poniżej 7 dni trwający w rozumieniu art. 157§2kk (opinia biegłych z Katedry i Zakładu Medycyny Sądowej w Krakowie).

Po obezwładnieniu Z. Kękusia, został on doprowadzony do IV K.P. dalsze czynności wykonywane z udziałem Z. Kękuś w związku z zatrzymaniem go w oparciu o nakaz zatrzymania i doprowadzenia nie mają istotnego znaczenia w sprawie.

Zbigniew Kękuś przesłuchiwany w charakterze podejrzanego, nie przyznał się do zarzucanego mu czynu, skorzystał z przysługującego mu praw do odmowy złożenia zeznań.

Analizując zebrany w sprawie materiał dowodowy, stwierdzić należy, że społeczna szkodliwość zarzucanego podejrzanemu czynu jest znikoma.

Zgodnie bowiem z treścią art. 115par. 2 kk przy ustaleniu ujemnej zawartości konkretnego czynu należy brać pod uwagę takie elementy jak m.in.:

– rodzaj i charakter naruszonego dobra

– wielkość rozmiaru wyrządzonej szkody

– motywację sprawcy

– sposób i okoliczności popełnienia czynu.

Zeznania bezpośrednich świadków – policjantów wskazują, iż sytuacja związana z opisanym wyżej wydarzeniem była dynamiczną.

W sprawie nie znaleziono dowodów wskazujących na to, iż w dn. 05-5-2014 Z. Kękuś planował opisany powyżej przebieg zdarzenia.

Powyższa okoliczność ma znaczenie dla oceny motywacji i zamiaru sprawcy (strona podmiotowa czynu).

Dowody wskazują na to, że Z. Kękuś działał impulsywnie, w sposób nagły.

Podejrzany skierował swą przemoc nie tyle na osobę Pawła Lewkowicza, jak na kratę (kopnięcie), która uderzyła w w. wym. policjanta.

Brak jest dowodów na to, aby działał z zamiarem bezpośrednim, to jest mającym na celu spowodowanie obrażeń ciała u pokrzywdzonego, a jedynie na to, że działał z zamiarem ewentualnym: kopiąc kratę z określoną siłą (godził się na to, że uderzy ona w stojącego w jej pobliżu pokrzywdzonego).

Podobny zamiar towarzyszył Z. Kękusiowi, gdy był obezwładniany przez M. Dorobę: za czym przemawia sposób, w jaki opuszczał radiowóz.

Musiał bowiem przewidywać, że jego atypowe zachowanie spotka się z reakcją eskortujących go policjantów – to jest podjęciem działań mających na celu uniemożliwienie samouwolnienia, a w konsekwencji spowodowania u obezwładniającego obrażeń ciała.

Niewątpliwie, w wyniku zachowania Z. Kękusia doszło do naruszenia nietykalności cielesnej i spowodowania obrażeń ciała P. Lewkowicz i M. Doroba, a w konsekwencji spowodowania u nich lekkich obrażeń ciała (co wypełniło dyspozycje art. 157 §2kk i 222§1kk).

Na uwagę zasługuje fakt, że pokrzywdzeni to policjanci, którzy wykonując swój zawód z zasady są narażeni na atypowe zachowania zatrzymanych, podejrzanych, czy też innych osób, z którymi mają do czynienia w związku z wykonywaną pracą.

Ryzyko naruszenia nietykalności cielesnej, czy doznania lekkich obrażeń ciała (art. 157§2kk) jest niejako „wpisane” w ich zawód.

Nie oznacza to automatycznie, iż tego rodzaju zachowania należy bagatelizować, lekceważyć lub też z założenia karać sprawcę.

Podnieść należy jedynie, że każda tego typu sytuacja wymaga indywidualnej oceny prawno – karnej.

Pokrzywdzeni mieli za zadanie doprowadzić na czynność procesową Z. Kękusia.

Już sam fakt, że Sąd wydał nakaz jego zatrzymania i doprowadzenia do wykonaniu określonej czynności procesowej, winien skutkować zwiększoną czujnością z ich strony.

Mając na uwadze przytoczone powyżej okoliczności, postanowiono umorzyć dochodzenie przeciwko Z. Kękusiowi wobec znikomej społecznej szkodliwości zarzucanego mu czynu. Prokurator Dorota Baranowska
Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, postanowienie prokurator

Doroty Baranowskiej z dnia 30 czerwca 2016 r. – Załącznik 5

 

Prokurator D. Baranowska powołała się na okoliczności towarzyszące zdarzeniu w dniu 5 maja 2014 r. Nie wskazała żadnej nowej okoliczności, która wystąpiłaby po dniu 5 maja 2014 r.

Wniosek z uzasadnienia sporządzonego przez prokurator D. Baranowską, że przesłanka, na podstawie której wydała postanowienie z dnia 30 czerwca 2016 r. o umorzeniu postępowania zachodziła od dnia… zdarzenia w dniu 5 maja 2014 r.

Ówczesny prokurator referent Bartłomiej Legitko miał inny pogląd na sprawę. Ale został wyłączony i po jego wyłączeniu postępowanie przejęła prokurator Dorota Baranowska.

Nic nie stało na przeszkodzie, żeby postanowienie o umorzeniu postępowania, jak to z dnia 30 czerwca 2016 r. /Załącznik 5/ wydała – sporządziwszy uzasadnienie jak zacytowane powyżej – niezwłocznie po przejęciu sprawy do sygn. akt 2 Ds. 542/14 i po zapoznaniu się z aktami sprawy.

Prokurator Dorota Baranowska wykonała natomiast w okresie od przejęcia postępowania do sygn. akt 2 Ds. 542/14 do dnia 30 czerwca 2016 r. mnóstwo innych czynności.

Podkreślić także należy, że wtedy, gdy ja w.w. pismem z dnia 14 września 2015 r. złożyłem wniosek o umorzenie postępowania przeciwko mnie, prokurator Dorota Baranowska poinformowała mnie pismem z dnia 25 września 2015 r. – Załącznik 4:zauważam, iż nie widzę podstaw do umorzenia postępowania prowadzonego przeciwko panu do sygn. akt 2 Ds. 542/14. (…) prokurator Dorota Baranowska”

A przecież przesłanka, na podstawie której prokurator D. Baranowska wydała postanowienie z dnia 30 czerwca 2016 r. o umorzeniu postępowania – znikoma społeczna szkodliwość czynu – zachodziła przez cały okres prowadzenia postępowania przeciwko mnie do sygn. akt 2 Ds. 542/14, a zatem także wtedy, gdy prokurator Dorota Baranowska:

  1. została referentem w sprawie przeciwko mnie,
  2. sporządzała w dniu 25 września 2015 r. w.w. pismo, w którym podała – Załącznik 4: zauważam, iż nie widzę podstaw do umorzenia postępowania prowadzonego przeciwko panu do sygn. akt 2 Ds. 542/14. (…).”

 

W związku z przewloką w postępowaniu Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza do sygn. akt 2 Ds. 542/14 w okresie od dnia przejęcia postępowania przez prokurator D. Baranowską, do dnia 30 czerwca 2016 r., gdy prokurator Dorota Baranowska wydała postanowienie o umorzeniu dochodzenia z powodu znikomej społecznej szkodliwości czynu, za które mnie ścigano wnoszę jak na wstępie.

xxx

 

Pragnę poinformować, że w sprawie rozpoznawanej przeciwko mnie przez Sąd Rejonowy w Dębicy do sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ Sąd Okręgowy w Rzeszowie Wydział II Karny przyznał mi kwotę 2.000,00 /słownie: dwa tysiące/ zł tytułem przewłoki postępowania przez okres dwóch miesięcy, od dnia 20 października 2010 r. do dnia 23 grudnia 2010 r. – Załącznik 6:
Dowód: Sąd Okręgowy w Rzeszowie Wydział II Karny, sygn. akt II S 8/12, postanowienie z dnia 25 września 2012

r. – Załącznik 6

 

Pragnę także poinformować, że celem uniknięcia przewłoki w rozpoznaniu niniejszej Skargi, w dniu 18 stycznia 2017 r. wpłaciłem kwotę 100,00 zł na konto wskazane w Zawiadomieniu z dnia 28 listopada 2016 r. Sądu Okręgowego w Krakowie Wydział IV Karny-Odwoławczy – Załącznik 7: „Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział IV Karny-Odwoławczy /adres – ZKE/ Data: 28 listopada 2016 sygn. akt IV S 56/16 Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ Zawiadomienie o brakach pisma i wezwanie do ich usunięcia

Sąd Okręgowy w Krakowie, IV Wydział Karny Odwoławczy wzywa do usunięcia braku formalnego skargi poprzez uiszczenie opłaty w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od dnia otrzymania niniejszego wezwania pod rygorem uznania skargi za bezskuteczną. Z upoważnienia Przewodniczącego Kierownik Sekretariatu IV Wydziału Karnego – Odwoławczego mgr Maria Urbanik”
Dowód: Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział IV Karny-Odwoławczy, sygn. akt IV S 56/16, Zawiadomienie z dnia 28

listopada 2016 r. – Załącznik 7

 

Zawiadomienie jak wyżej Sąd Okręgowy w Krakowie doręczył mi w związku ze złożoną przeze mnie pismem z dnia 21 listopada 2016 r. skargą na przewlekłość postępowania do sygn. akt 2 Ds. 542/14.

Nie uiściłem opłaty jak wyżej ponieważ Zawiadomienie z 28.11.2016 r. doręczono mi w dniu 16 grudnia 2016 r., a wcześniej, pismem z dnia 8 grudnia 2016 r. skierowanym do prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie sędzi Beaty Morawiec złożyłem wniosek o wyłączenie każdego sędziego Sądu Okręgowego w Krakowie od rozpoznania moich wniosków z pisma z dnia 8 grudnia 2016 r. o wyłączenie każdego sędziego Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy od rozpoznania mojego i mojego obrońcy z urzędu adw. Wojciecha Wandzela zażaleń na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza Doroty Baranowskiej o umorzeniu postępowania przeciwko mnie do sygn. akt 2 Ds. 542/14 – Załącznik 8:
Dowód: Pismo Z. Kękusia z dnia 8 grudnia 2016 r. do prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie Beaty Morawiec –

Załącznik 8

 

Uznałem, że w przypadku pozytywnego rozpatrzenia zgłoszonej przeze mnie sprawy i wyłączenia każdego sędziego Sądu Okręgowego w Krakowie od rozpoznania wniosków jak w piśmie z 08.12.2016 r. do prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie, żaden z sędziów tego Sądu nie będzie mógł rozpoznać także mojej skargi z dnia 21.11.2016 r. na przewlekłość postępowania Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza do sygn. akt 2 Ds. 542/14.

W ostatnich dniach Sąd Rejonowy dla Krakowa Krowodrzy II Wydział Karny doręczył mi Zawiadomienie – Załącznik 9: „Sąd Rejonowy dla Krakowa Krowodrzy II Wydział Karny /adres – ZKE/ Data wysłania: 9 grudnia 2016 sygnatura akt: II Kp 715/16/K, sygn. prok. 2 Ds. 542/14 Termin 19 stycznia 2017 r. o godz. 09:00 sala D-138 Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ ZAWIADOMIENIE Sąd Rejonowy dla Krakowa-Krowodrzy w Krakowie, II Wydział Karny zawiadamia Pana w charakterze żalącego, że w dniu 19 stycznia 2017 r. o godz. 09:00 sala D-138 w tut Sądzie, ul. Przy Rondzie 7 odbędzie się posiedzenie w przedmiocie rozpoznania zażalenia na postanowienie o umorzeniu dochodzenia. Stawiennictwo nieobowiązkowe.”

Dowód: Sąd Rejonowy dla Krakowa Krowodrzy II Wydział Karny, sygn. akt II Kp 715/16/K, Zawiadomienie z dnia 9

grudnia 2016 r. – Załącznik 9

 

Wniosek z tego Zawiadomienia, że mój w.w. wniosek o wyłączenie każdego sędziego Sądu Okręgowego w Krakowie został oddalony lub odrzucony i Sąd Okręgowy w Krakowie będzie mógł rozpoznać moją skargę na przewlekłość postępowania do sygn. akt 2 Ds. 542/14.

W związku z powyższym w dniu 18 stycznia 2017 r. uiściłem opłatę w kwocie 100,00 zł na rachunek wskazany w w.w. Zawiadomieniu z dnia 28 listopada 2016 r. /Załącznik 7/ – Załącznik 10:

Dowód: Dowód wpłaty w dniu 16 stycznia 2017 r. kwoty 100,00 zł na rachunek Sądu Okręgowego w Krakowie, jako opłaty za skargę na przewlekłość postępowania w sprawie Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza do sygn. akt 2 Ds. 542/14 – Załącznik 10

 

Niniejszą skargę składam w dwóch egzemplarzach.

 

Zbigniew Kękuś

 

Załączniki: od 1 do 43 do ściągnięcia tutaj.

  1. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, Komisariat Policji IV w Krakowie, L.dz.MKZ-D-1851/14, uzasadnienie postanowienia z dnia 6 maja 2014 r. o przedstawieniu zarzutów
  2. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, sporządzone w dniu 25 sierpnia 2014 r. w Komisariacie Policji IV w Krakowie „Dokładne określenie zarzucanego czynu czynu(ów) i jego(ich) kwalifikacji prawnej.”, L.dz. MKZD-1851/14 RSD-1053/14
  3. Prokuratura Rejonowa Kraków Podgórze, sygn. akt 5 D 153/14, postanowienie prokuratora Cezarego Kwiatkowskiego z dnia 16 stycznia 2015 r.
  4. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, pismo prokurator Doroty Baranowskiej z dnia 25 września 2015 r
  5. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, postanowienie prokurator Doroty Baranowskiej z dnia 30 czerwca 2016 r.
  6. Sąd Okręgowy w Rzeszowie Wydział II Karny, sygn. akt II S 8/12, postanowienie z dnia 25 września 2012 r.
  7. Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział IV Karny-Odwoławczy, sygn. akt IV S 56/16, wezwanie z dnia 28 listopada 2016 r.
  8. Pismo Z. Kękusia z dnia 8 grudnia 2016 r. do prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie Beaty Morawiec
  9. Sąd Rejonowy dla Krakowa Krowodrzy II Wydział Karny, sygn. akt II Kp 715/16/K, Zawiadomienie z dnia 9 grudnia 2016 r.
  10. Dowód wpłaty w dniu 18 stycznia 2017 r. kwoty 100,00 zł jako opłaty za skargę na przewlekłość postępowania w sprawie do sygn. akt 2 Ds. 542/14

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Kraków, dnia 1 lutego 2017 r.

Zbigniew Kękuś

 

 

 

 

 

Pan

Rafał Babiński

Prokurator Okręgowy w Krakowie

ul. Mosiężnicza 2

30-965 Kraków

 

Dotyczy:

  1. Wniosek o sporządzenie i doręczenie mi informacji publicznej w postaci informacji, jaka jest kwota miesięcznego – wg stanu na luty 2017 r. – wynagrodzenia brutto adresata niniejszego pisma.
  2. Wniosek o doręczenie mi informacji jak w pkt. I bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie miesiąca od daty złożenia niniejszego pisma.
  3. Zawiadomienie, że kopia niniejszego pisma zostanie umieszczona w Internecie, w tym na stronie http://kekuszsite.wordpress.com.

 

 

Zbigniew Kękuś

 

 

 

 

 

 

1 Jestem po prostu fachowcem wynajętym do przeprowadzenia konkretnych działań porządkujących i reformujących wymiar sprawiedliwości” – Źródło: „Nie chcę być kolejnym szeryfem”, wywiad ze Zbigniewem Ćwiąkalskim, ministrem sprawiedliwości, prokuratorem generalnym Rzeczypospolitej Polskiej, „Fakt”, 27.03.2008r. s. 2-3

Jestem fachowcem, nie politykiem.” – Źródło: „Nie jestem politykiem”, rozmowa ze Zbigniewem Ćwiąkalskim, ministrem sprawiedliwości, prokuratorem generalnym Rzeczypospolitej Polskiej „Wprost”, nr 27, 6 lipca 2008r., s. 26

Albo chce się mieć profesjonalistę, albo showmana (…), mówi nam były minister. /Z. Ćwiąkalski – ZKE/– Źródło: Anna Gielewska, Grzegorz Osiecki, „Dymisja nie tylko za sprawę Olewnika”, Dziennik Polska Europa Świat, 22.01.2009r., s. 1