Mafia – jak sędzia z Krakowa Nina Uchwat-Woźniak „loda/laskę zrobiła” biegłemu sądowemu z Krakowa, lekarzowi psychiatrze, oszustowi dr Mariuszowi Patla

„MAFIA” – «grupa osób nie przebierających w środkach w realizowaniu swych zamierzeń; klika, banda, szajka»
Słownik Wyrazów Obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, s. 674

Dotyczy:

I. Mafia, czyli jak sędzia Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy II Wydział Karny Nina Uchwat-Woźniak „loda1/laskę2 zrobiła” biegłemu sądowemu z listy prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie, lekarzowi psychiatrze, oszustowi dr Mariuszowi Patli (Patla), po tym, jak biegli sądowi dr Mariusz Patla i Katarzyna Bilska-Zaremba:
1. „zdiagnozowali” u mnie w 56 roku życia, schizofrenię, która jest diagnozowana u mężczyzn do 25 roku życia,
2. celem uwiarygodnienia w.w. „diagnozy” zamieszczonej w Opinii sądowo-psychiatrycznej z dnia 3 czerwca 2014 r. poświadczyli w Opinii nieprawdę podając – Załącznik 5: „analiza akt sprawy i uprzednio podejmowanego leczenia sugeruje (…).”
II. Jak sędzia Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy II Wydział Karny Sławomir Szyrmer nie sprostał prostemu, nałożonemu na Sąd Rejonowy dla Krakowa Krowodrzy przez Sąd Okręgowy w Krakowie, zadaniu rozpoznania wniosku o wyłączenie sędzi Niny Uchwat-Woźniak.
III. Zawiadomienie, że:
1. skany dokumentów poświadczających zdarzenia opisane w niniejszym piśmie są umieszczone na stronie www.kekusz.pl.
2. kopia niniejszego pisma zostanie umieszczona w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl.

„Biegły składa przyrzeczenie następującej treści: „Świadomy znaczenia moich słów i odpowiedzialności przed prawem, przyrzekam uroczyście, że powierzone mi obowiązki wykonam z całą sumiennością i bezstronnością”.
Artykuł 197 § 1 Kodeksu postępowania karnego

„Przyjmuję z szacunkiem i wdzięcznością dla moich Mistrzów nadany mi tytuł lekarza i w pełni świadomy związanych z nim obowiązków przyrzekam: – obowiązki te sumiennie spełniać (…) – strzec godności stanu lekarskiego i niczym jej nie splamić, (…) Przyrzekam to uroczyście!
Przyrzeczenie lekarskie
Szanowni Państwo,

Niniejsze pismo kieruję do Państwa w interesie społecznym.
Prezentuję w nim jak ogromne zagrożenie stanowi dla społeczeństwa mafia zagnieżdżona w systemie prawnym. Wyjaśniam:

„MAFIA” – «grupa osób nie przebierających w środkach w realizowaniu swych zamierzeń;
klika, banda, szajka»
Słownik Wyrazów Obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, s. 674

W niniejszym piśmie przedstawię Państwu sprawę, która miała początek pod rządami ministra sprawiedliwości Marka Biernackiego oraz prokuratora generalnego Andrzeja Seremeta i kontynuowaną przez podwładnych ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobrę.
Jak Państwa informowałem, w dniu 18 grudnia 2007 r. sędzia Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasz Kuczma wydał prawomocny wyrok, którym skazał mnie za to, że w okresie od stycznia 2003 r. do września 2005 r., w Krakowie, wspólnie i w porozumieniu z inną osobą, za pośrednictwem portalu internetowego Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca www.zgsopo.webpark.pl oraz strony pod domeną www.zkekus.pl popełnił 18 przestępstw, tj.:
1. pkt. I, III-XVI wyroku – znieważyłem i w związku z pełnieniem obowiązków służbowych /art. 226 § 1 k.k./ i zniesławiłem /art. 212 § 2 k.k./ piętnaścioro sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie – SSO Maja Rymar /była Prezes Sądu Okręgowego w Krakowie/ SSO Ewa Hańderek, SSO Teresa Dyrga, SSR Agata Wasilewska-Kawałek, SSO Agnieszka Oklejak, SSO Danuta Kłosińska, SSR Izabela Strózik, SSO Anna Karcz-Wojnicka, SSO Jadwiga Osuch, SSO Małgorzata Ferek, SSA Włodzimierz Baran /były Prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie/, SSA Jan Kremer, SSA Maria Kuś-Trybek, SSA Anna Kowacz-Braun, SSA Krzysztof Sobierajski /obecny prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie/,
2. pkt II wyroku – zniesławiłem /art. 212 § 2 kk/ adwokata Wiesławę Zoll, pełnomocnika mojej żony w prowadzonym przez Sąd Okręgowy w Krakowie i Sąd Apelacyjny w Krakowie w latach 1997-2006 postępowaniu z mojego powództwa o rozwód /sygn. akt Sądu Okręgowego w Krakowie XI CR 603/04/,
3. pkt XVII wyroku – znieważyłem /art. 226 § 3 k.k./ i zniesławiłem /art. 212 § 2 k.k./ konstytucyjny organ Rzeczypospolitej Polskiej, rzecznika praw obywatelskich w osobie piastującego ten urząd Andrzeja Zolla,
4. pkt XVIII wyroku – rozpowszechniałem wiadomości z rozprawy sądowej prowadzonej z wyłączeniem jawności – art. 241 § 2 k.k.

Akt oskarżenia sporządziła w dniu 12 czerwca 2006 r. prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód Radosława Ridan, pod nadzorem prokuratorów funkcyjnych w.w. Prokuratury, Lidii Jaryczkowskiej, Piotra Kosmatego, Krystyny Kowalczyk i Edyty Kuśnierz.
Sędzia T. Kuczma zmienił opisy przestępstw, które przypisała mi prokurator R. Ridan. Prokurator R. Ridan podała w akcie oskarżenia, że każdy z w.w. czynów popełniłem:
a. samodzielnie,
b. za pośrednictwem: „założonej przez siebie strony pod domeną zkekus.w.interia.pl”

Skazujący mnie wyrok sędziego T. Kuczmy z 18.12.2007 r. uchyliły następnie:
1. W zakresie szesnastu zarzutów z pkt. I, III – XVII, Sąd Okręgowy w Rzeszowie wydanym na moją korzyść wyrokiem z dnia 15 września 2010 r. Sąd Okręgowy zarzucił sędziemu T. Kuczmie rażące i mające wpływ na treść wyroku naruszenie prawa materialnego określonego w art. 226 § 1 k.k., tj. że mnie skazał wyrokiem z dnia 18 grudnia 2007 r. z tego artykułu w zakresie, z którego ściganie z niego jest niedopuszczalne od dnia… 19 października 2006 r., z mocy wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 11 października 2006 r., sygn. akt P 3/06 /Dz. U. z dnia 19 października 2006 r., poz. 1409/ – Załącznik 1: „Wznowienie postępowania w niniejszej sprawie jest zasadne w zakresie w jakim obrońca wskazuje na rażące naruszenie prawa materialnego, które mogło mieć istotny wpływ na treść orzeczenia – art. 226 § 1 kk.”
Źródło: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, wyrok Sądu
Okręgowego w Rzeszowie z dnia 15.09.2010 r. – Załącznik 1
2. W zakresie pozostałych dwóch zarzutów, z pkt. II i XVIII, Sąd Najwyższy wydanym na moją korzyść wyrokiem z dnia 26 stycznia 2012 r. Sąd Najwyższy wydał wyrok z 26.01.2012 r. na podstawie kasacji Prokuratora Generalnego z dnia 23 sierpnia 2011 r. Prokurator Generalny i Sąd Najwyższy zarzucili sędziemu Tomaszowi Kuczmie rażące i mające wpływ na treść wyroku naruszenie prawa procesowego określonego w art. 7 k.p.k. i art. 366 § 1 k.p.k., w tym dokonanie oceny dowodów z rażącym naruszeniem zasad prawidłowego rozumowania. Prokurator Generalny podał w kasacji – Załącznik 2: „Tak więc ustalenia Sądu Rejonowego w Dębicy, że Zbigniew Kękuś znieważał w okresie od stycznia 2003 r. do września 2005 r. pod domeną www.zkekus.w.interia.pl Wiesławę Zoll jak też rozpowszechnił tamże materiały ze sprawy rozwodowej, prowadzonej z wyłączeniem jawności, nie mogą być uznane za ustalenia swobodne, a tylko dowolne, nie znajdujące oparcia w żadnym materiale dowodowym. Innymi słowy nie było możliwie, aby oskarżony od stycznia 2004 r. do dnia 26.10.2004 r., to jest dnia założenia strony internetowej www.zkekus.w.interia.pl, zamieszczał na niej jakiekolwiek dokumenty, czy też pisma o treści znieważającej, skoro strona ta po prostu jeszcze nie istniała.”
Źródło: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/ kasacja Prokuratora
Generalnego, z dnia 22 sierpnia 2011 r., sygn. akt PG IV KSK 699/11 od wyroku Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 18 grudnia 2007 r., sygn. akt II K 451/06 /następnie II K 407/13/ – Załącznik 2
Rzeczywiście, jeśli strona www.zkekus.w.interia.pl nie istniała do dnia 26 października 2006 r. to nikt nie mógł na niej do tego dnia – a zatem od 3 stycznia 2003 r. – niczego umieszczać. A jednak nie wpadł na to sędzia Tomasz Kuczma.
We wniosku końcowym kasacji z 23.08.2011 r. Prokurator Generalny podał – Załącznik 2: „W realiach niniejszej sprawy, zebrany materiał dowodowy nie pozwala na ustalenie, czy Zbigniew Kękuś jest sprawcą, współsprawcą, podżegaczem, pomocnikiem, czy teść w ogóle nie miał świadomości, że pisma przez niego sporządzone, a skierowane do różnych instytucji zostaną zamieszczone na wskazanych stronach internetowych.
W powyższej sprawie, jak wskazano w zarzutach kasacji doszło do rażącego naruszenia przepisów prawa procesowego, które miało istotny wpływ na treść wyroku, a mianowicie art. 366 § 1 kk, jak też art. 7kpk, wskutek przekroczenia przez sąd orzekający zasady swobodnej oceny dowodów i dokonania dowolnej ich oceny, oderwanej od realiów sprawy.”
Sąd Najwyższy uznał stanowisko Prokuratora Generalnego za zasadne, a w uzasadnieniu do wydanego w dniu 26 stycznia 2012 r. na moją korzyść wyroku wznowieniowego podał m.in. – Załącznik 3: „Sąd Najwyższy zważył co następuje. Kasacja okazała się zasadna. Ma rację skarżący, że analiza akt przedmiotowej sprawy wskazuje na to, iż w zakresie rozstrzygnięć zawartych w punktach II i XVIII zaskarżony wyrok został wydany na podstawie niepełnego materiału dowodowego oraz bez wszystkich okoliczności, co stanowi naruszenie art. 366 § 1 k.p.k. Nadto, Sąd Rejonowy dokonał ustaleń faktycznych wbrew wymaganiom określonym w art. 7 k.p.k., nie stosując się do zasady swobodnej oceny dowodów i przeprowadzając w istocie dowolną ocenę zebranego materiału dowodowego. W efekcie poczynił ustalenia faktyczne, które nie mają jakiegokolwiek oparcia w dowodach ujawnionych na rozprawie, a wręcz są sprzeczne z treścią tych dowodów.
Źródło: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, wyrok Sądu
Najwyższego z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. akt IV KK 272/11 – Załącznik 3

Po tym, gdy Sąd Okręgowy w Rzeszowie wydał wyrok wznowieniowy z 15.09.2010 r. i przekazał sprawę przeciwko mnie Sądowi Rejonowemu w Dębicy do ponownego rozpoznania, na sędziego referenta wyznaczono Beatę Stój.
Jakkolwiek Sąd Okręgowy w Rzeszowie przedstawił sędziemu Tomaszowi Kuczmie wyrokiem z 15.09.2010 r. bardzo poważny zarzut, że skazał mnie w dniu 18 grudnia 2007 r. szesnaście razy za czyn, za który ściganie było niedopuszczalne już 14 miesięcy wcześniej, od dnia 19 października 2006 r., to jego następczyni w sprawie przeciwko mnie sędzia Beata Stój uznała w dniu 11 marca 2011 r., że ja mogę być niepoczytalny – od stycznia 2003 r. – i wydała postanowienie o poddaniu mnie badaniom psychiatrycznym – Załącznik 4: „Sygn. akt II K 854/10 POSTANOWIENIE Dnia 15 marca 2011 r. Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Beata Stój Protokolant: st. sekr. sądowy /imię i nazwisko sekretarza – ZKE/ rozpoznał sprawę Zbigniewa Kękusia oskarżonego z art. 226 § 1 kk i art. 212 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk i inne na podstawie art. 202 § 1 i 2 kpk postanawia zwrócić się do biegłych sądowych lek. med. Ewy Burzyńskiej-Rzucidło i lek. med. Krystyny Sosińskiej-Stępniewskiej oraz mgr Magdaleny Palkij o przebadanie oskarżonego Zbigniewa Kękusia i wydanie na podstawie akt sprawy i wyników badań opinii w jego sprawie, w szczególności o udzielenie w terminie 21 dni odpowiedzi na następujące pytania:
1. Czy w chwili popełniania czynów zarzucanych mu aktem oskarżenia /styczeń 2003 r. do wrzesień 2005 r. – ZKE/ (pkt I, III-XVII) miał zdolność rozpoznania ich znaczenia i pokierowania swoim postępowaniem, czy zdolnośc ta była w znacznym stopniu ograniczona lub zniesiona całkowicie?
2. Jaki jest aktualny stan zdrowia oskarżonego, czy może on brać udział w toczącym się postępowaniu i stawać przed Sądem?”
Źródło: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10 / postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 15 marca 2011 r. – Załącznik 4

W 2014 roku sędzia Beata Stój zmieniła biegłych, rezygnując ze wskazanych w postanowieniu z 15.03.2011 r.

Zarzuty, które sędziemu Tomaszowi Kuczmie i jego wyrokowi z dnia 18 grudnia 2007 r. przedstawili Prokurator Generalny w kasacji z 23.08.2011 r. i Sąd Najwyższy w wyroku z 26.01.2012 r. – w tym dokonanie oceny dowodów wbrew zasadom prawidłowego rozumowania – utwierdziły sędzię Beatę Stój w jej domniemaniu o mojej niepoczytalności.
Wskazać należy, że gdy sędzia Tomasz Kuczma rozpoznawał tę samą sprawę przeciwko mnie, w okresie od dnia 14 listopada 2006 r. do dnia 18 grudnia 2007 r., nie miał wątpliwości co do stanu mojego zdrowia psychicznego, nie kierował mnie na badania psychiatryczne. Wydał skazujący mnie wyrok.
Wątpliwości co do mojej poczytalności nabrała dopiero jego następczyni w sprawie, sędzia B. Stój.
Ponieważ nie stawiałem się na kierowane do mnie przez sędzię B. Stój wezwania do stawiennictwa na badania psychiatryczne, usprawiedliwiając za każdym razem moje niestawiennictwo tym, że Sąd Okręgowy w Rzeszowie i Sąd Najwyższy nie dlatego uchyliły skazujący mnie wyrok sędziego T. Kuczmy z 18.12.2007 r., że miały wątpliwości co do mojej poczytalności w okresie od stycznia 2003 r. do września 2005 r., ale z tej przyczyny, że autor wyroku sędzia T. Kuczma oczywiście i rażąco naruszył prawo materialne określone w art. 226 § 1 k.k. i prawo procesowe określone w art. 7 k.p.k. i art. 366 § 1 k.p.k., sędzia Beata Stój zaczęła wydawać Policji nakazy zatrzymania mnie na czas nieprzekraczający 48 godzin i doprowadzenia pod przymusem na badania psychiatryczne.
Szósty z wydanych Policji nakazów okazał się skuteczny. Zostałem zatrzymany w dniu 5 maja 2014 r. w zamiarze doprowadzenia mnie na badania w dniu 7 maja 2014 r. do Aresztu Śledczego w Krakowie, ul. Montelupich 7.
Podczas zatrzymania mnie, gdy z nałożonymi na ręce kajdankami zeskakiwałem z progu samochodu, którym mnie konwojowano, potknąłem się i upadłem na jednego z trzech policjantów, którzy mnie konwojowali. Wszyscy trzej rzucili się na mnie i powalili mnie na płyty chodnika.
Potem został sporządzony Protokół Zatrzymania Osoby – do którego żaden z policjantów nie podał, że podczas zatrzymania mnie doszło do jakiegokolwiek zdarzenia zakłócającego konwojowanie mnie – i przewieziono mnie do Izby Zatrzymań Komendy Wojewódzkiej Policji w Krakowie, gdzie przebywałem do dnia 7 maja 2014 r.
W dniu 6 maja 2014 r. przedstawiono mi zarzuty próby samouwolnienia się w dniu 5 maja 2014 r. z konwoju i naruszenia przy tym nietykalności cielesnej jednego z policjantów – potem uzupełniono ten zarzut o naruszenie nietykalności cielesnej jeszcze jednego policjanta.
Sprawę prowadzi Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza do sygn. akt 2 Ds. 542/14, a pierwszym prokuratorem referentem był Bartłomiej Legutko, zastąpiony później przez prokurator Dorotę Baranowską.
W dniu 7 maja 2014 r. Policja przewiozła mnie z Izby Zatrzymań KWP w Krakowie do Aresztu Śledczego przy ul. Montelupich 7. Spotkałem się z biegłymi z listy prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie, lekarzami psychiatrami, Katarzyną Bilską-Zarembą i dr. Mariuszem Patlą oraz psychologiem Ryszardem Janczurą.
Przekonany, że nasze spotkanie dotyczy sprawy przeciwko mnie prowadzonej przez Sąd Rejonowy w Dębicy poinformowałem biegłych, że nie poddam się badaniom i poprosiłem o zaprotokołowanie mojego wyjaśnienia dlaczego. W sporządzonych później Opiniach sądowo-psychiatrycznych z dnia 3 czerwca 2014 r. /Załącznik 5/ i z dnia 5 czerwca 2014 r. /Załącznik 6/ biegli Katarzyna Bilska-Zaremba i Mariusz Patla podali: „Zbigniew Kękuś został doprowadzony na badanie sądowo-psychiatryczne dnia 07.05.2014 r. przez konwój policji. Badanie miało miejsce w gabinecie badań Oddziału Psychiatrii Sądowej, ul. Montelupich 7 w Krakowie.
Opiniowany odmówił odpowiedzi na zadawane przez biegłych pytania. Podał (prosił o dokładne zanotowanie jego słów):
Z przyczyn, które w tej chwili podaję, a to z faktu, że jestem ścigany za czyny popełnione za pośrednictwem Internetu w okresie od stycznia 2003 roku do września 2005 roku i byłem za nie skazany wyrokiem z dnia 18.12.2007 roku, który to wyrok został uchylony wyrokiem Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 15.09.2010 roku z powodu rażącego naruszenia prawa materialnego przez Sędziego oraz przez Sąd najwyższy wyrokiem z dnia 26.01.2012 roku na podstawie kasacji Prokuratora Generalnego z dnia 22.08.2011 roku z powodu rażącego i mającego wpływ na treść wyroku naruszenia przez Sędziego prawa procesowego nie wyrażam zgody na poddanie mnie badaniom psychiatrycznym.
Chcę dodać, że fakt, iż nie jestem sprawcą przypisanych mi czynów poświadczyła Sędzia referent w sprawie po jej wznowieniu Beata Stój w postanowieniu z dnia 11.12.2012 roku. W chwili obecnej jestem ścigany za 18 czynów popełnionych za pośrednictwem Internetu, których nie byłem sprawcą, z tytułu których wobec opisów prokuratora ściganie jest niedopuszczalne od dnia 19.10.2006 roku (15 czynów z art. 226 § 1 kk) a ponadto karalność 17 czynów (z art. 212 § 2 kk – zniesławienie) ustała z dniem 01.062013r (9 czynów) oraz z dniem 01.10.2013 (8 czynów).
Wszystkie fakty które przedstawiłem znajdują potwierdzenie w dokumentach, dowodach, znajdujących się w aktach sprawy SR w Dębicy II K 407/13, oraz w prawie stanowionym kodeksem karnym.”

Po złożeniu przeze mnie zacytowanego wyżej oświadczenia biegli zakończyli spotkanie ze mną i zostałem zwolniony.
Potem okazało się, że mimo braku – poświadczonego przez biegłych zapisami w.w. Opinii – mojej zgody na poddanie mnie badaniom psychiatrycznym biegli, Katarzyna Bilska-Zaremba i Mariusz Patla jednak mnie badali. I to… w dwóch sprawach jednocześnie.
Nie tylko w sprawie rozpoznawanej przez sędzię Beatę Stój, ale także w w.w. sprawie wszczętej przeciwko mnie w dniu 6 maja 2014 r. przez prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza B. Legutkę.
Biegli K. Bilska-Zaremba i M. Patla sporządzili następnie dwie Opinie sądowo-psychiatryczne:
1. dla Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza w dniu 3 czerwca 2014 r. – Załącznik 5:
Źródło: Prokuratura Rejonowa Kraków – Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, Opinia sądowo-
psychiatryczna biegłych lek. Mariusza Patli i lek. Katarzyny Bilskiej-Zaremby z dnia 3 czerwca 2014 r. – Załącznik 5
2. dla Sądu Rejonowego w Dębicy w dniu 5 czerwca 2014 r. – Załącznik 6:
Źródło: Sąd Rejonowy w Debicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, Opinia
sądowo- psychiatryczna biegłych lek. Mariusza Patli i lek. Katarzyny Bilskiej-Zaremby z dnia 5 czerwca 2014 r. – Załącznik 6

Są to Opinie identycznej – poza treścią zarzutów, za które ścigali mnie Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza oraz Sąd Rejonowy w Dębicy – treści. W obydwóch Opiniach biegli zamieścili taki sam wniosek końcowy – Załącznik 5, Załącznik 6: „Opiniowany Zbigniew Kękuś wymaga umieszczenia w szpitalu psychiatrycznym i poddania go w tych warunkach obserwacji psychiatrycznej co jest niezbędne dla ustalenia pełnego ostatecznego rozpoznania jego stanu psychicznego i wydania opinii o jego poczytalności w odniesieniu do zarzucanego mu czynu.
BIEGLI Biegły Sądu Okręgowego w Krakowie lek. Mariusza Patla SPECJALISTA PSYCHIATRA
Biegły Sądu Okręgowego w Krakowie lek. Katarzyna Bilska-Zaremba SPECJALISTA PSYCHIATRA”

O tym, że biegli badali mnie w dniu 7 maja 2014 r. w sprawie wszczętej przeciwko mnie w dniu 5 maja 2014 r. przez prokuratora B. Legutkę dowiedziałem się, w dniu 21 lipca 2014 r. od sędzi Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy IX Wydział Karny Katarzyny Kaczmary, podczas prowadzonego przez nią w tym dniu posiedzenia w przedmiocie rozpoznania wniosku prokuratora B. Legutki z dnia 18 czerwca 2014 r. – sporządzonego na podstawie Opinii biegłych z 3.06.2014 r. – o poddanie mnie obserwacji psychiatrycznej.

W odniesieniu do Opinii sporządzonej przez biegłych Katarzynę Bilską-Zarembę i Mariusza Patlę dla Sądu Rejonowego w Dębicy wskazać należy, że uznali, że należy mnie po dniu sporządzenia przez nich Opinii, tj. po 5 czerwca 2014 r. pozbawić wolności przez poddanie mnie obserwacji psychiatrycznej, żeby na podstawie jej wyników ustalić, czy byłem zdrowy psychicznie w okresie popełniania czynów, za które ścigał mnie Sąd Rejonowy w Dębicy, tj. od stycznia 2003 r. do września 2005 r.
Co więcej… w sprawie rozpoznawanej przeciwko mnie przez sędzię Beatę Stój było prawnie niedopuszczalne pozbawienie mnie wolności, w jakiejkolwiek formie, a zatem także przez poddanie mnie obserwacji psychiatrycznej.
Wskazać bowiem należy, że:
1. artykuł 203 § 1 k.p.k. stanowi3: „W razie zgłoszenia przez biegłych takiej konieczności, badanie stanu zdrowia psychicznego oskarżonego może być połączone z obserwacją w zakładzie leczniczym tylko wtedy, gdy zebrane dowody wskazują na duże prawdopodobieństwo, że oskarżony popełnił przestępstwo. Przepis art. 259 § 2 stosuje się odpowiednio, chyba że oskarżony wnosi o poddanie go obserwacji.”
2. artykuł 259 § 2 k.p.k. stanowi: „Tymczasowego aresztowania nie stosuje się, gdy na podstawie okoliczności sprawy można przewidywać, że sąd orzeknie w stosunku do oskarżonego karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania lub karę łagodniejszą albo że okres tymczasowego aresztowania przekroczy przewidywany wymiar kary pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia.”
3. artykuł 443 k.p.k. stanowi: „W razie przekazania sprawy do ponownego rozpoznania wolno w dalszym postępowaniu wydać orzeczenie surowsze niż uchylone tylko wtedy, gdy orzeczenie to było zaskarżone na niekorzyść oskarżonego albo na korzyść oskarżonego w warunkach określonych w art. 434 § 3 lub 4. Nie dotyczy to orzekania o środkach wymienionych w art. 93 i 94 Kodeksu karnego.”

A sędzia Tomasz Kuczma skazał mnie pierwszym wyrokiem w sprawie rozpoznawanej przeciwko mnie przez Sąd Rejonowy w Dębicy, tym z 18.12.2007 r., na karę grzywny: „RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Rejonowy w Dębicy w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSR Tomasz Kuczma (…) XIX na podstawie art. 85 kk i art. 86 § 1 i 2 kk w miejsce orzeczonych jednostkowych kar grzywny orzeka wobec oskarżonego Zbigniewa Kękusia łączną karę grzywny w wymiarze 150 (stu pięćdziesięciu) stawek dziennych przy określeniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 100 (sto) jednostek.”
A zatem sędzi Beacie Stój, która rozpoznawała w.w. sprawę przeciwko mnie po uchyleniu na moją korzyść wyroku sędziego T. Kuczmy z 18.12.2007 r. nie było wolno orzec wobec mnie kary surowszej niż… kara grzywny.

Wracając do Opinii sądowo-psychiatrycznych sporządzonych przez biegłych K. Bilską-Zarembę i M. Patlę wskazać należy, że w każdej z nich biegli podali, że analizowali moje uprzednie leczenie. Podali – Załącznik 5, Załącznik 6: „2/ Obraz psychopatologiczny uzyskany w trakcie badania, analiza akt sprawy i uprzednio podejmowanego leczenia sugeruje psychotyczne zaburzenia psychiczne być może z kręgu schizofrenii lub organicznych zaburzeń psychicznych. Nie można jednak wykluczyć reakcji sytuacyjnej lub przyjęcia przez opiniowanego postawu celowo obronnej.”
Podczas posiedzenia w dniu 16 października 2014 r. sędzia Katarzyna Kaczmara zezwoliła biegłym K. Bilskiej-Zarembie i M. Patli, żeby byli przesłuchiwani jednocześnie.
Ubiegając moje pytanie – miałem prawo zadawać biegłym pytania jako ostatni – prokurator B. Legutko spytał biegłych, czy posiadali dowody poświadczające moje w przeszłości leczenie psychiatryczne. Biegły M. Patla powiedział – Załącznik 9.2: „Na pytanie Prokuratora biegły Mariusz Patla podaje: Nie posiadaliśmy danych odnośnie uprzedniego leczenia psychiatrycznego opiniowanego, w związku z tym należy uznać, że stwierdzenie z punktu 2 wniosku jest omyłką, nie potrafię w tej chwili powiedzieć jaka była myśl przewodnia tego stwierdzenia i na czym polegało to przejęzyczenie, na pewno informacji o wcześniejszym leczeniu psychiatrycznym nie posiadaliśmy.”
Źródło: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, protokół posiedzenia w dniu 16
października 2014 r. Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Wydział IX Karny, sygn. akt IX Kp 300/14/K – Załącznik 9.2

Podczas posiedzenia Sądu Rejonowego w Dębicy w dniu 12 listopada 2014 r. biegli poinformowali sędzię Beatę Stój, że doszło do… pomyłki pisarskiej – Załącznik 7: „(…) Następnie w dniu 12 listopada 2014 r. odbyło się w sprawie II K 407/13 posiedzenie Sądu Rejonowego w Dębicy, Wydział II Karny, na którym Sąd przesłuchał biegłych Mariusza Patlę oraz Katarzynę Bilską-Zarembę – oboje po uprzedzeniu ich o karalności za fałszywe zeznania oraz przypomnieniu przyrzeczenia o treści wskazanej w art. 197 § 1 kpk. Biegły Mariusz Patla zeznał wówczas na pytanie Sądu, że jeśli chodzi o sformułowanie z opinii „uprzednio podejmowanego leczenia”, to „chciałbym wyjaśnić, że zaszła omyłka pisarska, chodziło o nie podejmowane leczenie. Nie mieliśmy żadnej informacji o tym, że oskarżony wcześniej się leczył”.
Źródło: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 4 Ds. 186/15, postanowienie prokurator Joanny
Żakowskiej z dnia 19 października 2015 r. – Załącznik 7

Ponieważ w obydwóch w.w. Opiniach biegli napisali – Załącznik 5, Załącznik 6: „(…) analiza akt sprawy i uprzednio podejmowanego leczenia sugeruje (…)” z wyjaśnienia biegłego M. Patli – Załącznik 7: „chciałbym wyjaśnić, że zaszła omyłka pisarska, chodziło o nie podejmowane leczenie.”, że oni – biegli sądowi z listy prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie, Katarzyna Bilska-Zaremba i Mariusz Patla analizowali… niepodejmowane przeze mnie leczenie.
Jak można analizować coś, czego nie było, co się nie zdarzyło…?

Jeśli zastanawiacie się Państwo, dlaczego biegli K. Bilska-Zaremba i M. Patla skłamali w obydwóch sporządzonych przez nich Opiniach powołując się na analizę mojego rzekomego uprzednio leczenia wyjaśniam… Bo im to moje rzekome „uprzednie leczenie” było potrzebne do uwiarygodnienia diagnozy. Biegli podali, że zdiagnozowali u mnie schizofrenię – Załącznik 5, Załącznik 6: „(…) analiza akt sprawy i uprzednio podejmowanego leczenia sugeruje psychotyczne zaburzenia psychiczne być może z kręgu schizofrenii (…).”
U mężczyzn schizofrenia jest diagnozowana do… 25 roku życia. Gdy spotkali się ze mną biegli K. Bilska-Zaremba i M. Patla w dniu 7 maja 2014 r. miałem… 56 lat. Nie mogli być zatem pierwszymi, którzy zdiagnozowali u mnie schizofrenię. Wymyślili zatem „analizę uprzednio podejmowanego leczenia”.
Więcej na ten temat w moim piśmie z dnia 30 marca 2017 r. do Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Wydział II Karny – Załącznik 9.

Z powodu oczywistego poświadczenia nieprawdy przez biegłych K. Bilską-Zarembę i M. Patlę w Opinii z dnia 3 czerwca 2014 r. sporządzonej na potrzebę postępowania prowadzonego przez Prokuraturę Rejonową Kraków Krowodrza w sprawie do sygn. akt 2 Ds. 542/14, pismem z dnia 27 października 2014 r. skierowanym do Prokuratora Okręgowego w Krakowie złożyłem: „Prokurator Lidia Jaryczkowska Prokurator Okręgowy w Krakowie Prokuratura Okręgowa w Krakowie ul. Mosiężnicza 2 30-965 Kraków Dotyczy: I. Zawiadomienie o popełnieniu przez biegłych Sądu Okręgowego w Krakowie, lekarzy psychiatrów Katarzynę Bilską-Zarembę i dr Marusza Patlę przestępstwa z art. 271 § 1 k.k.”
Rozpoznał je prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza Maciej Knurowski i postanowieniem z dnia 16 lutego 2015 r. odmówił wszczęcia śledztwa. Uzasadnienie przedstawił kuriozalne. Podał – Załącznik 9.4: „Badanie jakie przeprowadzili biegli było badaniem typowym, zwykle wykonywanym dla potrzeb postępowania karnego. Podejrzani w podobnych sprawach – kierowani na badania psychiatryczne – nierzadko są osobami które korzystały w przeszłości lub korzystają z pomocy lekarzy psychiatrów czy też psychologów, pozostawały w jakimś typie leczenia. Kwestionowany zapis w treści opinii można uznać za w pełni wytłumaczalną pomyłkę biegłych, która mogła wynikać z pewnej szablonowości badania psychiatrycznego, posługiwania się w tekście opinii przyjętymi, często powtarzającymi się frazami, a nawet błędnego zrozumienia Zbigniewa Kękusia w czasie wywiadu.”
Źródło: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 4 Ds 29/15, postanowienie prokuratora Macieja
Knurowskiego z dnia 16 lutego 2015 r. – Załącznik 9.4

Co to ma wspólnego ze mną…? Absolutnie nic.
Zaskarżyłem postanowienie Macieja Knurowskiego. Wtedy w obronie biegłych Katarzyny Bilskiej-Zaremby i Mariusza Patli wystąpiła sędzia Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy II Wydział Karny Nina Uchwat-Woźniak. Utrzymała w mocy postanowienie prokuratora M. Knurowskiego, oddaliła moje zażalenie, a w uzasadnieniu podała – Załącznik 9.5: „(…) Sąd zważył, co następuje: (…) Wskazać należy, iż w przedmiotowej sprawie nie zostały zrealizowane znamiona w.w. strony podmiotowej. Biegli Katarzyna Bilska-Zaremba i Mariusz Patrla nie mieli zamiaru przedstawić fałszywej opinii, mającej służyć za dowód w postępowaniu sądowym. W tym zakresie opierając się na zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym nie sposób przypisać im ani zamiaru bezpośredniego, ani wynikowego. Ich działanie nosiło znamiona oczywistej omyłki (popełnionej całkowicie nieumyślnie), która mogła wynikać z szeregu okoliczności jakich jak: szablonowość badania psychiatrycznego, posługiwanie się w tekście opiniami przyjętymi, często powtarzającymi się frazami, a nawet zamieszanie związane z dużą ilością badań i wywiadów przeprowadzonych danego dnia.”
Źródło: Sąd Rejonowy dla Krakowa – Krowodrzy w Krakowie, Wydział II Karny, sygn. akt II Kp 199/15/K,
postanowienie sędzi Niny Uchwat-Woźniak z dnia 5 maja 2015 r. – Załącznik 9.5

Potem raz jeszcze napisała sędzia Nina Uchwat-Woźniak – chyba tylko po to, żeby samą siebie utwierdzić w przekonaniu o słuszności linii obrony biegłych K. Bilskiej-Zaremby i M. Patli – Załącznik 9.5: „Jak już wskazano, ich działanie nosiło znamiona oczywistej omyłki (popełnionej całkowicie nieumyślnie), która mogła wynikać z szeregu okoliczności (takich jak już powyżej wskazano: szablonowość badania psychiatrycznego, posługiwanie się w tekście opiniami przyjętymi, często powtarzającymi się frazami, a nawet zamieszanie związane z dużą ilością badań i wywiadów przeprowadzonych danego dnia).
To nie koniec twórczości sędzi Niny Uchwat-Woźniak. Na obronę biegłych podała także – Załącznik 9.5: „Nie będąc w stanie podać co faktycznie wpłynęło na umieszczenie, przez nich w treści opinii informacji o tym, że skarżący był już uprzednio leczony psychiatrycznie, uznali to za omyłkę językową lub nieporozumienie wynikające ze złego zrozumienia słów skarżącego.”
O ile wcześniej sędzia Nina Uchwat Woźniak snuła rozważania na temat możliwych przyczyn „omyłki”, „przejęzyczenia” biegłych, to w tym przypadku kłamała.
Biegli nie podali takiego – „nieporozumienie wynikające ze złego zrozumienia słów skarżącego.” – usprawiedliwienia dla ich kłamstwa. Ba, oni nie podali żadnego dlań usprawiedliwienia. Przesłuchiwany przez sędzię Katarzynę Kaczmarę w dniu 16.10.2014 r. biegły M. Patla zeznał – Załącznik 9.2: „Na pytanie Prokuratora biegły Mariusz Patla podaje: Nie posiadaliśmy danych odnośnie uprzedniego leczenia psychiatrycznego opiniowanego, w związku z tym należy uznać, że stwierdzenie z punktu 2 wniosku jest omyłką, nie potrafię w tej chwili powiedzieć jaka była myśl przewodnia tego stwierdzenia i na czym polegało to przejęzyczenie, na pewno informacji o wcześniejszym leczeniu psychiatrycznym nie posiadaliśmy.”
Stojąca wtedy obok Mariusza Patli Katarzyna Bilska-Zaremba – jak wspomniałem, sędzia Katarzyna Kaczmara zapewniła im komfort bycia przesłuchiwanymi razem – potaknęła. Znaczy ona też nie potrafiła powiedzieć…

Wszystko to, co podała sędzia Nina Uchwat-Woźniak na usprawiedliwienie biegłych K. Bilskiej-Zaremby i M. Patli, te jej „historie” o:
1. szablonowości badania psychiatrycznego,
2. posługiwaniu się w tekście opiniami przyjętymi, często powtarzającymi się frazami,
3. zamieszanie związane z dużą ilością badań i wywiadów przeprowadzonych danego dnia,
4. nieporozumieniu wynikającym ze złego zrozumienia słów skarżącego,
to radosna twórczość życzliwej biegłym sędzi Niny Uchwat-Woźniak.
Z tej przyczyny pismem z dnia 30 marca 2017 r. skierowanym do Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy II Wydział Karny złożyłem – Załącznik 9: „Sąd Rejonowy dla Krakowa Krowodrzy w Krakowie II Wydział Karny ul. Przy Rondzie 7 31-547 Kraków Sygn. akt:
1. Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy II Wydział Karny: II Kp 715/16/K
2. Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza: 2 Ds. 542/14
Dotyczy: I. Wnioski – na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. – o wyłącznie:
I. sędzi Niny Uchwat-Woźniak,
II. każdego z pozostałych sędziów Sądu Rejowego dla Krakowa Krowodrzy, tj. sędziego: /imiona i nazwiska sędziów – ZKE/ od rozpoznania sprawy do sygn. II Kp 715/16/K, w tym wniosku jak w pkt. I.1.”
Źródło: Pismo Z. Kękusia z dnia 30 marca 2017 r. do Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy II Wydział Karny –
Załącznik 9

Dlaczego o wyłączenie? Bo po tym gdy:
1. biegli K. Bilska-Zaremba i M. Patla sporządzili w.w. Opinię z dnia 3 czerwca 2014 r. w sprawie Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza sygn. akt 2 Ds. 542/14, a w niej wniosek – Załącznik 5: „Opiniowany Zbigniew Kękuś wymaga umieszczenia w szpitalu psychiatrycznym i poddania go w tych warunkach obserwacji psychiatrycznej co jest niezbędne dla ustalenia pełnego ostatecznego rozpoznania jego stanu psychicznego i wydania opinii o jego poczytalności w odniesieniu do zarzucanego mu czynu.”,
2. prokurator Bartłomiej Legutko skierował na podstawie w.w. Opinii wniosek do Sądu o wydanie postanowienia o pozbawieniu mnie wolności przez poddanie mnie obserwacji psychiayrycnzej,
3. sędzia Katarzyna Kaczmara wydała w dniu 16 października 2014 r. postanowienie o poddaniu mnie obserwacji psychiatrycznej,
4. Sąd Okręgowy w Krakowie IV Wydział Karny-Odwoławczy w składzie SSO Lidia Haj, SSO Jadwiga Żmudzka, SSR del. Agnieszka Sułowska-Gibas, przy udziale prokuratora Prokuratury Okręgowej w Krakowie Zbigniewa Grzesika, wydał w dniu 10 kwietnia 2015 r. postanowienie, którym oddalił moje zażalenie na postanowienie sędzi K. Kaczmary z 16.10.2014 r.,
5. następczyni prokuratora Bartłomieja Legutki w sprawie przeciwko mnie do sygn. akt 2 Ds. 542/14 prokurator Dorota Baranowska wydała w dniu 19 sierpnia 2015 r. Policji nakaz zatrzymania mnie i doprowadzenia w dniu 20 sierpnia 2015 r. na obserwację psychiatryczną do Szpitala im. dr. J. Babińskiego w Krakowie,
6. zostałem zatrzymany przez Policję w dniu 20.08.2015 r. – patrz: zamieszczony na blogu red. Marka Podleckiego film pt. „Wczoraj rozmawiał ze Zbigniewem Stonogą, dzisiaj głoduje w psychiatryku! Dr Zbigniew Kękuś pojmany.”, link: https://www.youtube.com/watch?v=j-y2iDNkjdM – i doprowadzony do Szpitala im. dr. J. Babińskiego w Krakowie,
7. wypisano mnie ze Szpitala po 4 dniach z powodu prowadzonego przeze mnie protestu głodowego,
w dniu 30 czerwca 2016 r. prokurator Dorota Baranowska wydała postanowienie o… umorzeniu dochodzenia przeciwko mnie z powodu znikomej społecznej szkodliwości czynów, które mi przypisano – Załącznik 7:
Źródło: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, postanowienie prokurator Doroty
Baranowskiej z dnia 30 czerwca 2016 r. – Załącznik 8

Zaskarżyliśmy – ja i mój obrońca z urzędu, adw. Wojciech Wandzel – postanowienie prokurator Doroty Baranowskiej.
Sąd Rejonowy dla Krakowa Krowodrzy II Wydział Karny wyznaczył sędzię Ninę Uchwat-Woźniak do rozpoznania naszych zażaleń.
Dlaczego złożyłem wniosek o jej wyłączenie? Dlatego – między innymi – że w opublikowanym w „Dzienniku Gazecie Prawnej” z 30 lipca 2015 r., nr 146, radca prawny Tomasz Miedziński takie prezentuje stanowisko w sprawie kwalifikacji moralnych i fachowych biegłego sądowego – Załącznik 8:

„(…) Należy także zważyć na fakt, że opinie biegłych sądowych mają istotne znaczenie dla prowadzonych postępowań sądowych i wymagane jest, by sporządzała je osoba, wobec której nie ma wątpliwości co do prawidłowości, sumienności wykonywania przez nią swoich obowiązków. Istotne jest także weryfikowanie przez sądy osób wpisywanych na listy biegłych sądowych, by rzeczywiście biegłymi sądowymi zostawały osoby o nieskazitelnym charakterze.
(…) WSA oddalając skargę uznał, że pojęcie „rękojmi należytego wykonywania obowiązków biegłego”
jest określane jako całość cech, zdarzeń i okoliczności dotyczących osoby biegłego, składające się na jego wizerunek jako osoby zaufania publicznego. Chodzi o cechy: szlachetność, prawość, sumienność i bezstronność.
Osoba biegłego nie może więc nasuwać jakichkolwiek podejrzeń co do stronniczości, nierzetelności
czy braku obiektywizmu.
(…) Postawa biegłego wpływa na społeczną ocenę działalności sądów i organów ścigania.”
Źródło: Tomasz Miedziński, „Biegły musi mieć nieskazitelny charakter”; „Dziennik Gazeta Prawna”, 30 lipca 2015, s. F4 – Załącznik 8

Tymczasem sędzia Nina Uchwat-Woźniak pozytywnie zweryfikowała dwoje biegłych sądowych oszustów. Uznała oczywiste kłamstwo, oszustwo biegłych sądowych Katarzyny Bilskiej-Zaremby i Mariusza Patli za oczywistą omyłkę – Załącznik 9.5: „która mogła wynikać z szeregu okoliczności jakich jak: szablonowość badania psychiatrycznego, posługiwanie się w tekście opiniami przyjętymi, często powtarzającymi się frazami, a nawet zamieszanie związane z dużą ilością badań i wywiadów przeprowadzonych danego dnia.”
To budzi moje wątpliwości co do bezstronności sędzi Niny Uchwat-Woźniak.

Jeśli chodzi o to „zamieszanie związane z dużą ilością badań i wywiadów przeprowadzonych danego dnia.”, to biegli Katrzyna Bilska-Zaremba i Mariusz Patla dowiedli, że z tym problemem doskonale sobie radzą… Dla Sądu Rejonowego w Dębicy skopiowali w dniu 5 czerwca 2014 r. /Załącznik 6/ Opinię sporządzoną w dniu 3 czerwca 2014 r. dla Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza /Załącznik 5/. Szablonowość działania… Szablonowość badań psychiatrycznych…
Co warte podkreślenia, to że kwalifikacje fachowe biegłych Katarzyny Bilskiej-Zaremby i Mariusza Patli w niczym nie odbiegają od ich kwalifikacji fachowych…
Jakkolwiek schizofrenia jest u mężczyzn diagnozowana do 25 roku życia, to biegli Katarzyna Bilska-Zaremba i dr Mariusz Patla u mnie „zdiagnozowali” ją, jako pierwsi w moim życiu, kilka dni po tym , gdy skończyłem 56 lat.
Dr Mariusz Patla jest nie tylko biegłym z listy prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie, ale także pracuje w Szpitalu Aresztu Śledczego w Krakowie ul. Montelupich 7. Uważam, że ich zdrowie i życie są bardzo poważnie zagrożone.
Jeśli chodzi o doktora nauk medycznych lekarza psychiatrę Mariusza Patlę w roli biegłego sądowego, to można się tylko zastanawiać, ilu niewygodnych dla prawniczej mafii Polaków umieścił – w duetach, jak ten z biegłą Katarzyną Bilską-Zarembą – w szpitalach psychiatrycznych.
xxx

Dla zrecenzowania usługi, którą sędzia Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy II Wydział Karny Ninę Uchwat-Woźniak wyświadczyła biegłemu dr. Mariuszowi Patli użyłem sformułowania „robienie loda/laski”. Podałem, że sędzia Nina Uchwat-Woźniak „zrobiła loda/laskę” biegłemu dr. Mariuszowi Patli. Dokonałem zapożyczenia od byłego ministra spraw zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej Radosława Sikorskiego. Użyłem sformułowań, z których ten korzystał podczas spotkań służbowych4 dla opisania serwilizmu określanego przez niego także polską „murzyńskością”:

„Sikorski: (…) Problem w Polsce jest, że mamy bardzo płytką dumę i niską samoocenę.
Rostowski: „taki sentymentalizm”
Sikorski: „Taką murzyńskość”
Rostowski: „Jak, jak?”
Sikorski: „Murzyńskość.”
Źródło: BAŁ, „Zrobiliśmy laskę Amerykanom”, „Fakt”, 23.06.2014, s. 2

Nie wiem, dlaczego serwilizm nazwany „murzyńskością” przypisał R. Sikorski wszystkim Polakom skoro za politykę zagraniczną Polski w tamtym czasie odpowiadali tylko premier Donald Tusk i prezydent Bronisław Komorowski.

Napisałem, że sędzia Nina Uchwat-Woniak „zrobiła loda/laskę” biegłemu dr. Mariuszowi Patli, bo jakkolwiek występował w duecie z biegłą lek. Katarzyną Bilską-Zarembą to on posiada tytuł doktora nauk medycznych i to on grał wiodącą rolę, to znaczy łgał. Gdy on łgał podczas posiedzenia Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy IX Wydział Karny, stojąca obok niego, przesłuchiwana za zgodą sędzi Katarzyny Kaczmary razem z nim biegła Katarzyna Bilska-Zaremba li tylko potakiwała.

xxx

Na zakończenie, korzystając z okazji, pragnę Państwa poinformować, że opisane wyżej zachowanie sędzi Niny Uchwat-Woźniak nie jest jedynym dowodem na to, że źle się dzieje w kierowanym przez sędzię Monikę Krzanowską Mars sądzie Rejonowym dla Krakowa Krowodrzy. Oto bowiem Sąd Okręgowy w Krakowie postawił przed tym Sądem postanowieniem z dnia 6 lutego 2017 r. bardzo proste, wydawałoby się, zadanie – Załącznik 10.3: „1/ wniosek Zbigniewa Kękusia w części dotyczącej wyłączenia od orzekania w sprawie sygn. akt II Kp 715/16/K Sędziego Sądu Rejonowego dla Krakowa – Krowodrzy w Krakowie: Niny Uchwat – Woźniak przekazać do rozpoznania wg właściwości Sądowi Rejonowemu dla Krakowa-Krowodrzy w Krakowie;”
Sąd Rejonowy dla Krakowa Krowodrzy nie sprostał temu, powtórzę, bardzo prostemu, zadaniu i w dniu 14 lutego 2017 r. sędzia Sławomir Szyrmer wydał postanowienie – Załącznik 10.1: „Przewodniczący: SSR Sławomir Szyrmer (…) postanowił: wniosku podejrzanego o wyłączenie od rozpoznania zażaleń podejrzanego Zbigniewa Kękusia i obrońcy podejrzanego, na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków-Krowodrza w Krakowie z dnia 30 czerwca 2016 roku o umorzeniu dochodzenia w sprawie o sygn. 2 Ds. 542/14 – nie uwzględnić.”
Prawda, że nie wiadomo, o co chodzi?
W związku z powyższym, pismem z dnia 30 marca 2017 r. skierowanym do Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy złożyłem – Załącznik 10: „Sąd Rejonowy dla Krakowa Krowodrzy w Krakowie II Wydział Karny ul. Przy Rondzie 7 31-547 Kraków Sygn. akt:
1. Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy II Wydział Karny: II Kp 715/16/K
2. Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza: 2 Ds. 542/14
Dotyczy: (…) II. Wniosek o odroczenie posiedzenia w sprawie do sygn. akt II Kp 715/16/K do dnia: 1. wykonania przez Sąd Rejonowy dla Krakowa Krowodrzy dyspozycji Sądu Okręgowego w Krakowie z postanowienia z dnia 6 lutego 2017 r., sygn. akt IV Ko 14/17”
Źródło: Pismo Z. Kękusia z dnia 30 marca 2017 r. do Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy II Wydział Karny –
Załącznik 10

Podczas posiedzenia w dniu 30 marca sędzia Nina Uchwat-Woźniak pozytywnie rozpoznała mój wniosek.

Z poważaniem,

Zbigniew Kękuś

Załączniki:
1. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, wyrok Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 15.09.2010 r.
2. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/ kasacja Prokuratora Generalnego, z dnia 22 sierpnia 2011 r., sygn. akt PG IV KSK 699/11 od wyroku Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 18 grudnia 2007 r., sygn. akt II K 451/06 /następnie II K 407/13/
3. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. akt IV KK 272/11
4. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10 / postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 15 marca 2011 r.
5. Prokuratura Rejonowa Kraków – Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, Opinia sądowo-psychiatryczna biegłych lek. Mariusza Patli i lek. Katarzyny Bilskiej-Zaremby z dnia 3 czerwca 2014 r.
6. Sąd Rejonowy w Debicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, Opinia sądowo- psychiatryczna biegłych lek. Mariusza Patli i lek. Katarzyny Bilskiej-Zaremby z dnia 5 czerwca 2014 r.
7. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, postanowienie prokurator Doroty Baranowskiej z dnia 30 czerwca 2016 r.
8. Tomasz Miedziński, „Biegły musi mieć nieskazitelny charakter”; „Dziennik Gazeta Prawna”, 30 lipca 2015, s. F4
9. Pismo Z. Kękusia z dnia 30 marca 2017 r. do Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy II Wydział Karny
10. Pismo Z. Kękusia z dnia 30 marca 2017 r. do Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy II Wydział Karny
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
Kraków, dnia 30 marca 2017 r.
Zbigniew Kękuś

Sąd Rejonowy dla Krakowa Krowodrzy w Krakowie
II Wydział Karny
ul. Przy Rondzie 7
31-547 Kraków

Sygn. akt:
3. Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy II Wydział Karny: II Kp 715/16/K
4. Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza: 2 Ds. 542/14

Dotyczy:
III. Wnioski – na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. – o wyłącznie:
1. sędzi Niny Uchwat-Woźniak,
2. każdego z pozostałych sędziów Sądu Rejowego dla Krakowa Krowodrzy, tj. sędziego: Strzelecki Przemysław, Zgud Anna, Bobek Łukasz, Czajka Monika, Dąbrowska Agnieszka, Dyl Anna, Gajda- Roszczynialska Katarzyna, Gruca- Śmiałek Agnieszka, Hajto Agnieszka, Krystyniecki Paweł, Lewicka Marzena, Malinowska- Gut Kinga, Mikosz Bartłomiej, Milewska Katarzyna, Niemiec Magdalena, Nowak Waldemar, Serzysko Anna, Sorysz Mariusz, Żurek Marek, Kruszewska Anna, Żmudzka-Kmiecik Ewa Referendarze: Koczwara Rafał, Musiał Jan – Starszy Referendarz, Pawlik Renata, Mazurek Sebastian, Anioł Agnieszka, Mrzygłód Tomasz, Kobis Tomasz, Kolanko Wojciech, Kowalski Piotr, Prokopiuk Monika, Wypych Przemysław, Siwek Małgorzata, Juda Marta, Turzańska- Szacoń Beata, Witek- Kuzioła Anna, Włodarczyk Maria, Krzanowska- Mars Monika, Kaczmara Katarzyna, Piesakowski Paweł, Rutkowska Kinga, Rutkowski Tomasz, Szyrmer Sławomir, Barbara Sendor-Szkotak, Turzańska- Szacoń Beata, Referendarze: Kołodziej Magdalena, Starszy Referendarz, Loranc Alicja, Karolina Łach – Aplikant Kuratorski, Turzańska- Szacoń Beata, Referendarze: Kołodziej Magdalena
od rozpoznania sprawy do sygn. II Kp 715/16/K, w tym wniosku jak w pkt. I.1.
IV. Wnioski o:
1. sporządzenie przez każdego z sędziów mężczyzn wymienionych w pkt. I.2 oświadczenia, że nie jest małżonkiem sędzi Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy II Wydział Niny Uchwat-Woźniak oraz że nie pozostaje z nią we wspólnym pożyciu,
2. sporządzenie przez każdego sędziego wymienionego w pkt. I.2 oświadczenia, że nie jest krewnym lub powinowatym w linii prostej, a w linii bocznej aż do stopnia pomiędzy dziećmi rodzeństwa sędzi Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy II Wydział Niny Uchwat-Woźniak,
3. sporządzenie przez każdego sędziego wymienionego w pkt. I.2 oświadczenia, że nie utrzymuje stosunków towarzyskich5 z sędzią Niną Uchwat-Woźniak.
V. Zawiadomienie, że wnioski jak w pkt. I składam w oparciu o inną przesłankę niż wnioski z pisma z dnia 8 grudnia 2016 r. o wyłączenie każdego sędziego Sądu Rejowego dla Krakowa Krowodrzy od rozpoznawania sprawy do sygn. akt II Kp 715/16/K.
VI. Wniosek o doręczenie mi oświadczeń jak w pkt II przed wyznaczeniem posiedzenia w przedmiocie rozpoznania zażalenia na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza Doroty Baranowskiej z dnia 30 czerwca 2016 r. /sygn. akt 2 Ds. 542/14/ o umorzeniu dochodzenia.
VII. Zawiadomienie, że w związku z moimi wnioskami, jak w pkt. I obowiązkiem każdego sędziego Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy jest podporządkować się prawu określonemu w art. 42 § 3 k.p.k.: „Sędzia, co do którego zgłoszono wniosek o wyłączenie na podstawie art. 41, może złożyć do akt stosowne oświadczenie na piśmie i powstrzymuje się od udziału w sprawie; jest jednak obowiązany przedsięwziąć czynności nie cierpiące zwłoki.”.
VIII. Zawiadomienie, że w związku ze złożeniem przeze mnie wniosków o wyłączenie każdego sędziego Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy od rozpoznawania sprawy do sygn. akt II Kp 715/16/K, z mocy prawa określonego w art. 42 § 4 k.p.k.: „Poza wypadkiem określonym w § 2 o wyłączeniu orzeka sąd, przed którym toczy się postępowanie; w składzie orzekającym w kwestii wyłączenia nie może brać udziału sędzia, którego dotyczy wyłączenie. W razie niemożności utworzenia takiego składu sądu, w kwestii wyłączenia orzeka sąd wyższego rzędu.” sądem właściwym do rozpoznania tych wniosków jest Sąd Okręgowy w Krakowie.
IX. Zawiadomienie, że wykaz sędziów jak w pkt. I sporządziłem na podstawie informacji zamieszczonej na stronie internetowej Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy – Źródło: http://krakow-krowodrza.sr.gov.pl/?c=mdTresc-cmPokaz-399 – a jeśli brak w wykazie któregoś z sędziów, referendarzy sądowych lub aplikantów kuratorskich zatrudnionych w Sądzie Rejonowym dla Krakowa Krowodrzy, w jego/ich przypadku/przypadkach także:
1. składam wniosek/wnioski o jego/ich wyłączenie na podstawie art. 41 § 1 k.p.k.,
2. wnoszę o sporządzenie i doręczenie mi oświadczenia/oświadczeń jak w pkt. II.
X. Zawiadomienie, że:
1. skany dokumentów przedstawionych w niniejszym piśmie są umieszczone na stronie http://kekuszsite.wordpress.com,
2. kopia niniejszego pisma zostanie umieszczona w Internecie, w tym na stronie http://kekuszsite.wordpress.com.

„Na stanowisko sędziego sądu rejonowego może być powołany ten, kto: (…)
2) jest nieskazitelnego charakteru.”
Artykuł 61 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych

Uzasadnienie

Sędzia Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy II Wydział Karny Nina Uchwat-Woźniak orzekała już w sprawie bezpośrednio związanej ze sprawą przeciwko mnie Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza do sygn. akt 2 Ds. 542/14.
Wydała w dniu 5 maja 2016 r. niesprawiedliwe, stronnicze postanowienie – sygn. akt II Kp 199/15/K, sygn. akt Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza 2 Ds. 542/14 /Załącznik 5/ – chroniące interesu biegłych sądowych z listy prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie, lekarzy psychiatrów, Katarzyny Bilskiej-Zaremby i Mariusza Patli, którzy poświadczyli nieprawdę w Opinii sądowo-psychiatrycznej z dnia 3 czerwca 2014 r. sygn. akt 2 Ds. 542/14.
W Opinii z dnia 3 czerwca 2014 r. biegli K. Bilska-Zaremba i M. Patla podali – Załącznik 1: „03.06.2014 r. Kraków Do: sygn. akt: 2 Ds. 542/14 OPINIA SĄDOWO PSYCHIATRYCZNA Wydana na polecenie Prokuratury Rejonowej Kraków – Krowodrza w Krakowie, dotycząca aktualnego stanu zdrowia psychicznego, poczytalności i zdolności do udziału w toczącym się postępowaniu karnym badanego psychiatrycznie w warunkach ambulatoryjnych Zbigniewa Kękuś, s. (…) ur. 02.05.1958 r. w Krakowie, zameldowanego w Krakowie (…) zamieszkałego w Krakowie (…), obywatela polskiego, o wykształceniu wyższym, stanu wolnego, ojca trojga dzieci, z zawodu ekonomisty, bez majątku, niekaranego.
Dane z akt sprawy:
Zbigniew Kękuś podejrzany jest o to, że:
W dniu 05 maja 2014 roku w Krakowie, będąc pozbawiony wolności na podstawie orzeczenia Sądu Rejonowego w Dębicy sygn. akt II K 407/13, używając przemocy poprzez kopnięcie kraty ubezpieczającej przedział dla osób zatrzymanych samochodu m-ki Fiat Ducato nr rej. HPHB147, która z dużą siłą uderzyła konwojującego policjanta /imię, nazwisko, stopień – ZKE/ w klatkę piersiową, usiłował się uwolnić, jednak zamierzonego celu nie osiągną z uwagi na obezwładnienia przez konwojujących go funkcjonariuszy Policji tj. o p-stwo z art. 13 § 1 kk zw. z art. 242 § 2 kk
Przesłuchiwany w charakterze podejrzanego dnia 06.05.2014 roku nie przyznał się do zarzutu i skorzystał z prawa do odmowy wyjaśnień.
Dane od opiniowanego:
Zbigniew Kękuś został doprowadzony na badanie sądowo-psychiatryczne dnia 07.05.2014 r. przez konwój policji. Badanie miało miejsce w gabinecie badań Oddziału Psychiatrii Sądowej, ul. Montelupich 7 w Krakowie.
Opiniowany odmówił odpowiedzi na zadawane przez biegłych pytania. Podał (prosił o dokładne zanotowanie jego słów):
Z przyczyn, które w tej chwili podaję, a to z faktu, że jestem ścigany za czyny popełnione za pośrednictwem Internetu w okresie od stycznia 2003 roku do września 2005 roku i byłem za nie skazany wyrokiem z dnia 18.12.2007 roku, który to wyrok został uchylony wyrokiem Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 15.09.2010 roku z powodu rażącego naruszenia prawa materialnego przez Sędziego oraz przez Sąd najwyższy wyrokiem z dnia 26.01.2012 roku na podstawie kasacji Prokuratora Generalnego z dnia 22.08.2011 roku z powodu rażącego i mającego wpływ na treść wyroku naruszenia przez Sędziego prawa procesowego nie wyrażam zgody na poddanie mnie badaniom psychiatrycznym.
Chcę dodać, że fakt, iż nie jestem sprawcą przypisanych mi czynów poświadczyła Sędzia referent w sprawie po jej wznowieniu Beata Stój w postanowieniu z dnia 11.12.2012 roku. W chwili obecnej jestem ścigany za 18 czynów popełnionych za pośrednictwem Internetu, których nie byłem sprawcą, z tytułu których wobec opisów prokuratora ściganie jest niedopuszczalne od dnia 19.10.2006 roku (15 czynów z art. 226 § 1 kk) a ponadto karalność 17 czynów (z art. 212 § 2 kk – zniesławienie) ustała z dniem 01.062013r (9 czynów) oraz z dniem 01.10.2013 (8 czynów).
Wszystkie fakty które przedstawiłem znajdują potwierdzenie w dokumentach, dowodach, znajdujących się w aktach sprawy SR w Dębicy II K 407/13, oraz w prawie stanowionym kodeksem karnym.
Stan psychiczny:
W kontakcie słownym logicznym, rozmawia niechętnie, nie odpowiada na zadawane pytania, monologujący, wypowiedzi wielowątkowe, sugerujące przeżywanie doznań urojeniowych z kręgu urojeń prześladowczych. Postawa opiniowanego wskazuje na nieuzasadniony lęk (psychotyczny?) że informacje przez niego podane zostaną użyte przeciwko niemu.
W zachowaniu – napięty, drażliwy, podejrzliwy, nieufny, nieadekwatny, chwilami przesadnie ugrzeczniony. Reakcje emocjonalne i afektywne żywe, często nadmierne i nieadekwatne, z tendencjami do spiętrzeń afektu.
WNIOSKI
1/ Na podstawie jednorazowego, ambulatoryjnego badania psychiatrycznego w oparciu o uzyskane w ten sposób dane anamnestyczne nie jesteśmy w stanie wydać pełnej i ostatecznej opinii o stanie psychicznym i poczytalności Zbigniewa Kękusia.
2/ Obraz psychopatologiczny uzyskany w trakcie badania, analiza akt sprawy i uprzednio podejmowanego leczenia sugeruje psychotyczne zaburzenia psychiczne być może z kręgu schizofrenii lub organicznych zaburzeń psychicznych. Nie można jednak wykluczyć reakcji sytuacyjnej lub przyjęcia przez opiniowanego postawu celowo obronnej.
3/ Celem rozstrzygnięcia nasuwających się wątpliwości podstawowe znaczenia dla poczytalności badanego niezbędne jest przeprowadzenie stosownych badań (obserwacji zachowań opiniowanego, szeregu badań psychologicznych, EEG, TK głowy) w warunkach szpitala psychiatrycznego, obserwacji psychiatrycznej. Badania te pozwolą określić m.in. poziom zmian organicznych w OUN, sposób funkcjonowania społecznego opiniowanego.
OPINIA
Opiniowany Zbigniew Kękuś wymaga umieszczenia w szpitalu psychiatrycznym i poddania go w tych warunkach obserwacji psychiatrycznej co jest niezbędne dla ustalenia pełnego ostatecznego rozpoznania jego stanu psychicznego i wydania opinii o jego poczytalności w odniesieniu do zarzucanego mu czynu.
BIEGLI
Biegły Sądu Okręgowego w Krakowie lek. Mariusza Patla SPECJALISTA PSYCHIATRA
Biegły Sądu Okręgowego w Krakowie lek. Katarzyna Bilska-Zaremba SPECJALISTA PSYCHIATRA”
Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków – Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, opinia biegłych lek. Mariusza Patli i lek. Katarzyny Bilskiej-Zaremby z dnia 3 czerwca 2014 r. – Załącznik 1

Podając – Załącznik 1: „(…) analiza akt sprawy i uprzednio podejmowanego leczenia (…).” biegli K. Bilska-Zaremba i M. Patla poświadczyli nieprawdę.
Ja nigdy nie byłem leczony psychiatrycznie.
Podczas posiedzenia Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Wydział IX Karny w dniu 16 października 2014 r. w sprawie do sygn. akt IX Kp 300/14/K /sygn. akt Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza 2 Ds. 542/14/ biegli przyznali się do poświadczenia nieprawdy w Opinii z 03.06.2014 r., nazwali je „omyłką” i „przejęzyczeniem” – Załącznik 2: „Na pytanie Prokuratora biegły Mariusz Patla podaje: Nie posiadaliśmy danych odnośnie uprzedniego leczenia psychiatrycznego opiniowanego, w związku z tym należy uznać, że stwierdzenie z punktu 2 wniosku jest omyłką, nie potrafię w tej chwili powiedzieć jaka była myśl przewodnia tego stwierdzenia i na czym polegało to przejęzyczenie, na pewno informacji o wcześniejszym leczeniu psychiatrycznym nie posiadaliśmy.”
Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, protokół posiedzenia w dniu 16
października 2014 r. Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Wydział IX Karny, sygn. akt IX Kp 300/14/K – Załącznik 2

Wskazać należy, że moje rzekome „uprzednie leczenie”, które rzekomo analizowali biegli K. Bilska-Zremba i M. Patla było im potrzebne dla uzasadnienia „diagnozy” – Załącznik 1: 2/ Obraz psychopatologiczny uzyskany w trakcie badania, analiza akt sprawy i uprzednio podejmowanego leczenia sugeruje psychotyczne zaburzenia psychiczne być może z kręgu schizofrenii lub organicznych zaburzeń psychicznych.”, na której oparli końcowy wniosek Opinii – Załącznik 1: „Opiniowany Zbigniew Kękuś wymaga umieszczenia w szpitalu psychiatrycznym i poddania go w tych warunkach obserwacji psychiatrycznej co jest niezbędne dla ustalenia pełnego ostatecznego rozpoznania jego stanu psychicznego i wydania opinii o jego poczytalności w odniesieniu do zarzucanego mu czynu.”
Schizofrenia jest diagnozowana u mężczyzn do 25 roku życia. Oto opinie w tej sprawie lekarzy psychiatrów:
1. Bartosz Łoza /prezes elekt Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego/, prof. Agata Szulc /kierownik Kliniki Psychiatrycznej Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego/, rozmowa: „Według Światowej Organizacji Zdrowia ponad 21 milionów ludzi na świecie cierpi na schizofrenię. W większości przypadków choroba rozwija się między 15. a 30. rokiem życia.”
Źródło: http://www.biznes.newseria.pl/news/70_proc_osob,p911254614
2. Stanisław Porczyk: „60-70% zachorowań następuje przed 30 r.ż. Objawy narastać mogą szybko (przez kilka, kilkanaście dni) albo miesiącami a nawet latami. Jednak u 2/3 chorych od momentu ujawniania się pierwszych objawów do ich pełnego rozwinięcia upływa nie więcej niż pół roku.”
Źródło: http://online.synapsis.pl/Schizofrenia-podstawowe-informacje/Przebieg-schizofrenii.html
3. Joanna Borowiecka-Kluza: „Ryzyko zachorowania na schizofrenię w ciągu całego życia wynosi około 1%. Równie często chorują kobiety, jak i mężczyźni. Jest to choroba ludzi młodych – ponad połowa zachorowań rozpoczyna się przed 30. rokiem życia. Mężczyźni zaczynają chorować średnio w nieco młodszym wieku (15.–24. roku życia) niż kobiety (25.–34. rokiem życia).”
Źródło: http://psychiatria.mp.pl/choroby/78549,schizofrenia
4. Kamila Drozd: „Wieloletnie obserwacje i badania, mające na celu wykazać, jak rozwija się schizofrenia, udowodniły, że najwcześniejsze objawy schizofrenii pojawiają się we wczesnej fazie dorosłości. U mężczyzn okres ten przypada zazwyczaj między 18. a 22. rokiem życia. Nieco później wyznacza się go u kobiet. W ich przypadku pierwsze objawy schizofrenii występują najczęściej w wieku dwudziestu kilku lat lub bezpośrednio po ukończeniu 30. roku życia.”
Źródło: https://portal.abczdrowie.pl/objawy-schizofrenii
5. Psychiatria.pl, artykuł: „Ryzyko zachorowania na całym świecie ocenia się na ok. 1 % i jest najwyższe w trzeciej dekadzie życia. Tak samo często chorują mężczyźni i kobiety. Pierwszy epizod u mężczyzn występuje zwykle pomiędzy 15-25 rż., natomiast u kobiet odpowiednio: 25-35 rż.”
Źródło: http://www.psychiatria.pl/artykul/zaburzenia-schizofreniczne/625.html

Gdy biegli spotkali się ze mną na mniej niż 10 minut w dniu 7 maja 2014 r. miałem 56 lat.
Z tej przyczyny biegli K. Bilska-Zaremba i M. Patla potrzebowali dla uwiarygodnienia ich Opinii i jej końcowego wniosku mojego rzekomego „uprzedniego leczenia”.
Wskazać należy, że gdy miałem 24 lata kończyłem z wynikiem bardzo dobrym studia na Akademii Ekonomicznej w Krakowie – obecnie Uniwersytet Ekonomiczny w Krakowie. Władze Uczelni zaproponowały mi podjęcie pracy w charakterze pracownika naukowo-dydaktycznego, tj. asystenta. Pracowałem w Akademii przez 10 lat, w tym prowadziłem zajęcia dydaktyczne z, łącznie, kilkoma tysiącami studentów, obroniłem rozprawę doktorską. Współpracując z TNOiK oraz PTE prowadziłem zajęcia z członkami kadr kierowniczych firm i instytucji mających siedziby na terenie Małopolski.
W 1992 roku zrezygnowałem – z przyczyn finansowych, miałem na utrzymaniu niepracującą żonę i dwoje dzieci – z pracy w AE i przez następnych kilkanaście lat, korzystając ze składanych mi ofert pełniłem kierownicze i dyrektorskie funkcje w polskich przedstawicielstwach zagranicznych firm i instytucji finansowych, zarządzając zespołami pracowników liczącymi kilkaset osób i budżetami o wartości kilku miliardów złotych.

Z powodu wyżej wymienionego, oczywistego poświadczenia przez biegłych K. Bilską-Zarembę i M. Patlę nieprawdy w Opinii sądowo-psychiatrycznej z dnia 3 czerwca 2014 r., pismem z dnia 27 października 2014 r. skierowanym do Prokuratora Okręgowego w Krakowie złożyłem: „Prokurator Lidia Jaryczkowska Prokurator Okręgowy w Krakowie Prokuratura Okręgowa w Krakowie ul. Mosiężnicza 2 30-965 Kraków Dotyczy: I. Zawiadomienie o popełnieniu przez biegłych Sądu Okręgowego w Krakowie, lekarzy psychiatrów Katarzynę Bilską-Zarembę i dr Marusza Patlę przestępstwa z art. 271 § 1 k.k.”
Artykuł 271 § 1 k.k. stanowi: „Funkcjonariusz publiczny lub inna osoba uprawniona do wystawienia dokumentu, która poświadcza w nim nieprawdę co do okoliczności mającej znaczenie prawne, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.”
Działanie biegłych K. Bilskiej-Zaremby i M. Patli z całą pewnością wypełnia znamiona czynu określonego jako przestępstwo w art. 271 § 1 k.k. Sporządzona przez biegłych sądowo-psychiatryczna z dnia 3 czerwca 2014 r. jest dokumentem, który ma znaczenie prawne. Na jej podstawie:
1. prokurator Bartłomiej Legutko skierował wniosek z dnia 17 czerwca 2014 r. do Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Wydział IX Karny o: „orzeczenie obserwacji psychiatrycznej – na okres do 4 tygodni w warunkach zakładu leczniczego – podejrzanego: Zbigniewa Kękusia (Kękuś) s. (…) ur. 2 maja 1958 roku w Krakowie zam. (…) – przebywającego na wolności, wobec którego w niniejszej sprawie nie stosowano środka zapobiegawczego,
– występującego z obrońcą z urzędu – adw. Jarosławem Piekara
określenie jako miejsca przeprowadzenia obserwacji psychiatrycznej wyżej wskazanego podejrzanego: Szpitala Specjalistycznego im. dra. J. Babińskiego w Krakowie, ul. J. Babińskiego 29, 30-393 Kraków
Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków – Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, wniosek prokuratora Bartłomieja Legutko z dnia 17 czerwca 2014 r.
2. sędzia Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Wydział IX Karny Katarzyna Kaczmara wydała w dniu 16 października 2014 r. Postanowienie, którym orzekła: „Sygn. akt IX Kp 300/14/K POSTANOWIENIE Dnia 16 października 2014 roku Sąd Rejonowy dla Krakowa – Krowodrzy w IX Wydziale Karnym, w składzie: Przewodniczący: SSR Katarzyna Kaczmara (…) postanawia: I. na zasadzie art. 203 § 1, § 2 oraz § 3 k.p.k. orzec wobec Zbigniewa Kękusia (Kękuś), syna /imiona i nazwiska, nazwisko panieńskie matki – ZKE/ ur. Dnia 2 maja 1958 roku w Krakowie, badanie stanu zdrowia psychicznego, połączone z obserwacją w zakładzie leczniczym przez okres nie dłużej niż 4 (cztery) tygodnie, określając jako miejsce przeprowadzenia obserwacji wymienionego – Szpital Specjalistyczny im. dra Józefa Babińskiego w Krakowie przy ul. J. Babińskiego 29,”
Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków – Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, postanowienie sędzi Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy w Krakowie IX Wydział Karny Katarzyny Kaczmary z dnia 16 października 2014 r., sygn. akt IX Kp 300/14/K – Załącznik 3

Wskazać należy, że z podanych wyżej przyczyn, pismem 19 grudnia 2014 r. skierowanym do prokuratora Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Agaty Chmielarczyk-Skiby złożyłem: „Dotyczy: Zawiadomienie o popełnienie przez biegłych sądowych z listy Prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie, lekarzy psychiatrów:
1. Katarzynę Bilską-Zarembę – zatrudniona w Niepublicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej PSYCHE-med, Poradnia Psychiatryczno-Psychologiczna, ul. Rusznikarska 17, 31-261 Kraków
2. Mariusza Patlę – zatrudniony w Areszcie Śledczym w Krakowie, ul. Montelupich 7, 31-155 Kraków
przestępstwa zniesławienia mnie – art. 212 § 1 k.k. – przez podanie w Opinii sądowo-psychiatrycznej z dnia 3 czerwca 2014 r. w sprawie Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza sygn. 2 Ds. 542/14, że ja byłem leczony psychiatrycznie.”

Obydwa w.w. złożone przeze mnie zawiadomienia – skierowane do Prokuratora Okręgowego w Krakowie i do Prokuratora Rejonowego dla Krakowa-Krowodrzy – rozpoznał prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza Maciej Knurowski, wydając w dniu 16 lutego 2015 r. Postanowienie o odmowie wszczęcia śledztwa. Przekwalifikowawszy mój zarzut z Zawiadomienia z dnia 27.10.2014 r. z art. 271 § 1 k.k. w zarzut z art. 233 § 4 k.k. podał w Postanowieniu – Załącznik 4: „Prokuratura Rejonowa Kraków – Krowodrza /adres – ZKE/ 4 Ds. 29/15 Kraków, 16 lutego 2015 r. POSTANOWIENIE o odmowie wszczęcia śledztwa
Maciej Knurowski – prokurator Prokuratury Rejonowej w Krakowie – Krowodrzy w sprawie z zawiadomienia Zbigniewa Kękusia – tj. o przest. z art. 212 § 1 k.k. i inne na podstawie art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k., 322 § 1 k.p.k. postanowił: odmówić wszczęcia śledztwa w sprawie:
I. złożenia po uprzednim pouczeniu o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywej opinii w dniu 3 czerwca 2014 r. w Krakowie fałszywej opinii przez biegłych z zakresu psychiatrii, mającej stanowić dowód w postępowaniu przygotowawczym o sygn. o sygn. akt 2 Ds. 542/14 Prokuratury Rejonowej Kraków – Krowodrza, polegające na zamieszczeniu w jej tekście nieprawdziwej informacji dotyczącej leczenia psychiatrycznego Zbigniewa Kękusia tj. o przest. art. 233 § 4 k.k. – wobec braku znamion czynu zabronionego.
II. pomówienia w dniu 3 czerwca 2014 r. w Krakowie Zbigniewa Kękusia o właściwość mogącą poniżyć go w opinii publicznej lub narazić na utratę zaufania potrzebnego dla danego stanowiska, zawodu lub rodzaju działalności tj. o przest. z art. 212 § 1 k.k. wobec braku znamion przestępstwa ściganego z oskarżenia publicznego oraz braku interesu społecznego w objęciu ściganiem z urzędu występku ściganego z oskarżenia prywatnego.
Uzasadnienie
Zbigniew Kękuś zawiadomił o tym, że biegli psychiatrzy z listy Prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie Katarzyna Bilska – Zaremba i Mariusz Patla zawarli w opinii datowanej na 3 czerwca 2014 r., a sporządzonej do sprawy o sygn. 2 Ds. 542/14 Prokuratury Rejonowej Kraków – Krowodrza nieprawdziwą informację o tym, jakoby Zbigniew Kękuś pozostawał w leczeniu psychiatrycznym.
Jak wynika z materiałów sprawy o sygn. 2 Ds. 542/14 – na posiedzeniu Sądu Rejonowego dla Krakowa – Krowodrzy Wydział IX Karny w Krakowie w dniu 16 października 2014 r. w sprawie o sygn. IX Kp 300/14/K w przedmiocie rozpoznania wniosku prokuratora o poddanie Zbigniewa Kękusia badaniom psychiatrycznym połączonym z obserwacją psychiatryczną, wskazani wyżej biegli skorygowali tą część opinii, stwierdzając, że zapis dotyczący leczenia Zbigniewa Kękusia jest wynikiem pomyłki, w istocie brak było podstaw do zamieszczenia takiego zapisu w opinii.
Oceniając przedmiot niniejszego postępowania należy stwierdzić, co następuje.
Przedmiotem ochrony przepisu z art. 233 § 4 k.k. jest wymiar sprawiedliwości. Fałszywość opinii biegłego, zachodzi wówczas, gdy będzie ona sprzeczna z rzeczywistym stanem faktycznym, zostanie oparta na wyraźnie błędnej metodzie oraz będzie w opozycji do aktualnego stanu wiedzy w zakresie dziedziny, której dotyczy. W każdej ze swych postaci przestępstwo może być popełnione wyłącznie umyślnie, w zamiarze bezpośrednim lub ewentualnym. (Tomasz Razowski, Komentarz do art. 233 Kodeksu karnego, LEX).
Badanie jakie przeprowadzili biegli było badaniem typowym, zwykle wykonywanym dla potrzeb postępowania karnego. Podejrzani w podobnych sprawach – kierowani na badania psychiatryczne – nierzadko są osobami które korzystały w przeszłości lub korzystają z pomocy lekarzy psychiatrów czy też psychologów, pozostawały w jakimś typie leczenia. Kwestionowany zapis w treści opinii można uznać za w pełni wytłumaczalną pomyłkę biegłych, która mogła wynikać z pewnej szablonowości badania psychiatrycznego, posługiwania się w tekście opinii przyjętymi, często powtarzającymi się frazami, a nawet błędnego zrozumienia Zbigniewa Kękusia w czasie wywiadu. Przemawia za tym fakt, że stwierdzenie to jest skrótowe, ogólne, nie odnosi się nawet stricte do leczenia psychiatrycznego, co jest jedynie domniemywane z kontekstu opinii przez zawiadamiającego, nie posiada dalszego rozwinięcia. W każdym razie nie miało ono większego znaczenia dla treści opinii, także dlatego, że w opinii tej biegli nie sformułowali wniosków, na które nakierowany był proces opiniowania – tj. w kwestii poczytalności badanego i jego zdolności do udziału w postępowaniu karnym. Omawiany błędny zapis biegli skorygowali w toku posiedzenia sądowego, wskazując na jej oczywistość, podtrzymali swój wniosek o potrzebę zarządzenia obserwacji psychiatrycznej wobec podejrzanego oraz przemawiające za tym główne argumenty.
Wobec powyższego brak podstaw do przyjęcia, że biegli wypełnili znamiona czy to podmiotowe czy nawet przedmiotowe przestępstwa z art. 233 § 4 k.k.
Co do ewentualnej kwalifikacji zachowania biegłych z art. 212 § 1 k.ki. (występek pomówienia), którego waga została szczególnie zaznaczona w złożonym zawiadomieniu, należy stwierdzić, co następuje.
W zakresie strony podmiotowej tego przestępstwa Kodeks karny nie przewiduje jego nieumyślnego typu. Przestępstwo zniesławienia typie podstawowym, jak i kwalifikowanym, można popełnić tylko umyślnie. Sprawca musi mieć świadomość tego, że jego wypowiedź zawiera zarzut zniesławiający pod adresem innej osoby, oraz świadomość możliwych konsekwencji w postaci możliwości narażenia podmiotu, którego zarzut dotyczy, na poniżenie w opinii publicznej lub utratę zaufania potrzebnego dla danego stanowiska, zawodu lub rodzaju działalności (Anna Muszyńska Komentarz do art. 212 Kodeksu karnego, LEX).
Przestępstwo jest co do zasady ścigane z oskarżenia prywatnego.
Zawiadamiający jest osobą energiczną, wykształconą, z tytułem naukowym, szeroką znajomością prawa. Jak dowodzi treść nawet samego zawiadomienia w niniejszej sprawie, dobrze orientuje się nie tylko w brzmieniu treści przepisów prawa, ale i w orzecznictwie sądowym oraz poglądach doktryny prawa karnego. Brak przesłanek do uznania go za osobą nieporadną, taką, która nie jest w stanie należycie zadbać o ochronę swoich praw. Dlatego też brak podstaw do tego, by w jego imieniu działał oskarżyciel publiczny, obejmując ściganiem z urzędu występek prywatnoskargowy.
Zaznacza się jednak, iż pokrzywdzonemu służy prawo skierowania w tym zakresie prywatnego aktu oskarżenia do Sądu Rejonowego dla Krakowa-Krowodrzy Wydział II Karny w terminie jednego roku od czasu, gdy dowiedział się o tożsamości sprawców przestępstwa. Na żądanie Sądu akta spray zostaną niezwłocznie przesłane.
Zdarzenie o którym zawiadomił Zbigniew Kękuś stanowi jedno zachowanie, jeden czyn biegłych, podlegający ocenie prawnokarnej. Osobne ujęcie kwalifikacji z art. 233 § 3 k.k. i 212 § 1 k.k. w ramach obecnej decyzji podyktowane zostało innym kodeksowym charakterem tych przestępstw, zastosowaniem innych podstaw do oceny zasadności i odrębnym trybem ich zaskarżenia. Do rozpoznania zażalenia na decyzję w jej punkcie pierwszym właściwy jest sąd rejonowy, w punkcie drugim odpowiedni prokurator nadrzędny (art. 465 § 2 i 2a k.p.k.). Wobec powyższego należało postanowić jak na wstępie. PROKURATOR PROKURATURY REJONOWEJ Maciej Knurowski”
Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 4 Ds 29/15, postanowienie prokuratora Macieja
Knurowskiego z dnia 16 lutego 2015 r. – Załącznik 4

Ponieważ działanie biegłych K. Bilskiej-Zaremby i M. Patli wypełnia znamiona czynu określonego jako przestępstwo w art. 271 § 1 k.k. „Funkcjonariusz publiczny lub inna osoba uprawniona do wystawienia dokumentu, która poświadcza w nim nieprawdę co do okoliczności mającej znaczenie prawne, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.”, to prokurator Maciej Knurowski zmienił kwalifikację prawną zarzutu, który ja przedstawiłem biegłym w zawiadomieniu o popełnieniu przez nich przestępstwa w zarzut z art. 233 § 4 k.k., który stanowi: „Kto, jako biegły, rzeczoznawca lub tłumacz, przedstawia fałszywą opinię lub tłumaczenie mające służyć za dowód w postępowaniu określonym w § 1, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.”

Co wszak najważniejsze, to że Postanowienie z dnia 16 lutego 2015 r. jest sporządzonym przez prokuratora dowodem poświadczającym, że biegli Katarzyna Bilska-Zaremba i Mariusz Patla popełnili przestępstwo z art. 271 § 1 k.k.
Prokurator M. Knurowski poświadczył: „Kwestionowany zapis w treści opinii można uznać za w pełni wytłumaczalną pomyłkę biegłych, (…).
Prokurator Maciej Knurowski nazywa działanie biegłych „pomyłką”. Wytłumaczalną jego zdaniem, ale jednak pomyłką.
Poświadczył zatem, że biegli Katarzyna Bilska – Zaremba i Mariusz Patla poświadczyli nieprawdę w dokumencie mającym dla mnie przedstawione wyżej znaczenie prawne, tj. w Opinii sądowo-psychiatrycznej z dnia 3 czerwca 2014 r.
Prokurator M. Knurowski snuł rozważania, jakie mogły być przyczyny pomyłki biegłych, czyli przyczyny popełnienia przez nich przestępstwa z art. 271 § 1 k.k.
Na obronę biegłych wymyślił, że oni dlatego mogli poświadczyć nieprawdę w Opinii z dnia 03.06.2014 r., iż:
1. „Podejrzani w podobnych sprawach – kierowani na badania psychiatryczne – nierzadko są osobami które korzystały w przeszłości lub korzystają z pomocy lekarzy psychiatrów czy też psychologów, pozostawały w jakimś typie leczenia.”
2. „Kwestionowany zapis w treści opinii można uznać za w pełni wytłumaczalną pomyłkę biegłych, która mogła wynikać z pewnej szablonowości badania psychiatrycznego, posługiwania się w tekście opinii przyjętymi, często powtarzającymi się frazami, a nawet błędnego zrozumienia Zbigniewa Kękusia w czasie wywiadu. Przemawia za tym fakt, że stwierdzenie to jest skrótowe, ogólne, nie odnosi się nawet stricte do leczenia psychiatrycznego,”

Co te ogólne rozważania mają wspólnego ze mną…? Ze sprawą przeciwko mnie? Nic.
To – li tylko – linia obrony biegłych przyjęta przez prokuratora M. Knurowskiego.
Podobne sprawy – ile by ich nie było – nie są sprawą rozpoznawaną przeciwko mnie przez Prokuraturę Rejonową Kraków Krowodrza do sygn. akt 2 Ds. 542/14, a biegli świadomi, że sporządzona przez nich Opinia może być podstawą orzeczenia o pozbawieniu opiniowanego wolności nie powinni bazować na szablonach, posługiwać się w tekście opinii przyjętymi, często powtarzającymi się frazami.
Biegli nie mogli mnie źle zrozumieć – jak także starał się usprawiedliwić K. Bilską-Zarembę i M. Patlę prokurator Maciej Knurowski – ponieważ ich spotkanie ze mną poza powitaniem i pożegnaniem polegało na podyktowaniu przeze mnie do Protokołu oświadczenia, w którym przedstawiłem przyczyny odmowy poddania się przeze mnie badaniom, co biegli poświadczyli podczas posiedzenia Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Wydział IX Karny w dniu 16 października 2014 r., podając: – Załącznik 2: „Opiniowany przybył na badanie sądowo psychiatryczne i wygłosił oświadczenie, które zacytowaliśmy.”

Stwierdzeniem w Postanowieniu z dnia 16.02.2015 r.: Kwestionowany zapis w treści opinii można uznać za w pełni wytłumaczalną pomyłkę biegłych (…)” prokurator Maciej Knurowski w sposób nie mogący budzić najmniejszych wątpliwości poświadczył, że biegli Katarzyna Bilska-Zaremba i Mariusz Patla poświadczyli nieprawdę w Opinii sądowo-psychiatrycznej z dnia 3 czerwca 2014 r.
Oni sami też się do tego przyznali informując Sąd Rejonowy dla Krakowa Krowodrzy Wydział IX Karny podczas posiedzenia w dniu 16 października 2014 r. – Załącznik 2:
1. „Na pytanie Prokuratora biegły Mariusz Patla podaje: Nie posiadaliśmy danych odnośnie uprzedniego leczenia psychiatrycznego opiniowanego, w związku z tym należy uznać, że stwierdzenie z punktu 2 wniosku jest omyłką,”
2. „nie potrafię w tej chwili powiedzieć jaka była myśl przewodnia tego stwierdzenia i na czym polegało to przejęzyczenie, na pewno informacji o wcześniejszym leczeniu psychiatrycznym nie posiadaliśmy.”

Po tym, gdy biegły Mariusz Patla przyznał się w obecności Sądu do poświadczenia nieprawdy nazywając je omyłką i przejęzyczeniem, biegła Katarzyna Bilska-Zaremba potaknęła, że ona zgadza się z jego stanowiskiem, czyli przyznała, że i one popełniła przestępstwo z art. 271 § 1 k.k.
Działanie biegłych Katarzyny Bilskiej-Zaremby i Mariusza Patli, polegające na poświadczeniu nieprawdy w dokumencie mającym znaczenie prawne, tj. w Opinii sądowo-psychiatrycznej z dnia 3 czerwca 2014 r. w sprawie Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14 z całą pewnością wyczerpywało znamiona czynu określonego jako przestępstwo w art. 271 § 1 k.k.
Z tej przyczyny zaskarżyłem postanowienie prokuratora Macieja Knurowskiego z dnia 16 lutego 2015 r.
W uzasadnieniu do zażalenia, które złożyłem przedstawiłem w.w. fakty.
Złożone przeze mnie zażalenie rozpoznawała sędzia Sądu Rejonowego dla Krakowa – Krowodrzy w Krakowie II Wydział Karny Nina Uchwat-Woźniak.
Sędzia N. Uchwat-Woźniak wydała w dniu 5 maja 2015 r. postanowienie, którym orzekła – Załącznik 5: „Sygn. akt II Kp 199/15/K Postanowienie Dnia 5 maja 2015 roku Sąd Rejonowy dla Krakowa – Krowodrzy w Krakowie Wydział II Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Nina Uchwat-Woźniak Protokolant: Prot. sądowy Monika Łydek
bez udziału Prokuratora
po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 5 maja 2015 roku w Krakowie Zbigniewa Kękusia (Kękuś) na postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków-Krowodrza z dnia 16 lutego 2016 r. roku sygn. akt 4 Ds. 29/15 w przedmiocie odmowy wszczęcia śledztwa w sprawie:
złożenia po uprzednim pouczeniu o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywej opinii w dniu 3 czerwca 2014 roku w Krakowie fałszywej opinii przez biegłych z zakresu psychiatrii, mającej stanowić dowód w postępowaniu przygotowawczym o sygn. akt 2 Ds. 542/14 Prokuratury Rejonowej Kraków – Krowodrza, polegające ba zamieszczeniu w jej tekście nieprawdziwej informacji dotyczącej leczenia psychiatrycznego Zbigniewa Kękusia to jest o przestępstwo z art. 233 § 4 k.k. postanawia:
1. na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 465 § 1 i 2 k.p.k. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie;
2. na zasadzie art. 98 § 2 k.p.k. odroczyć sporządzenie uzasadnienia niniejszego postanowienia na okres 7 dni, to jet do dnia 12 maja 2015 roku.”
Dowód: Sąd Rejonowy dla Krakowa – Krowodrzy w Krakowie, Wydział II Karny, sygn. akt II Kp 199/15/K,
postanowienie sędzi Niny Uchwat-Woźniak z dnia 5 maja 2015 r. – Załącznik 5

W uzasadnieniu do postanowienia z dnia 5 maja 2015 r. sędzia Nina Uchwat-Woźniak podała – Załącznik 5: „Sygn. akt II Kp 199/15/K Uzasadnienie postanowienia z dnia 5 maja 2015 roku (…) Sąd zważył, co następuje:
Zażalenie Zbigniewa Kękusia nie zasługiwało na uwzględnienie. Należało zatem zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy.
W pierwszej kolejności należy zaznaczyć, że tutejszy Sąd jest właściwy w niniejszej sprawie jedynie do rozpoznania zażalenia na decyzję objętą punktem pierwszym postanowienia Prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków-Krowodrza w Krakowie z dnia 16 lutego 2015 roku, sygn. akt 4 Ds. 29/15. W zakresie zaś czynu z punktu drugiego zaskarżonego postanowienia – jako że skarżący nie przedstawił zarzutów co do błędnej jego kwalifikacji – do rozpoznania ewentualnego zażalenia co do poprawności decyzji o braku interesu społecznego przemawiającego za objęciem przedmiotowego czynu ściganiem z urzędu, właściwy jest prokurator nadrzędny.
Przechodząc do oceny zaskarżonego postanowienia wskazać należy, że Sąd w całości podzielił zapatrywania prawne i argumentację Prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków-Krowodrza.
W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie zostały zrealizowane znamiona czynu z art. 233 § 4 k.k. Należy podać, że przestępstwa składania fałszywych zeznań można dopuścić się w postępowaniu sądowym (nie tylko karnym, lecz także cywilnym, w sprawach z zakresu prawa pracy itp.) albo też innym postępowaniu prowadzonym na podstawie ustawy (np. postępowanie administracyjne, podatkowe, dyscyplinarne). Dla przypisania sprawcy popełnienia tego przestępstwa niezbędne jest wykazanie zaistnienia znamion strony podmiotowej, w przypadku przestępstwa złożenia fałszywych zeznań – umyślności działania bądź zaniechania. Minimalnym warunkiem spełnienia znamion strony podmiotowej w odniesieniu do omawianego przestępstwa jest przewidywanie przez sprawcę nieprawdziwości jego oświadczeń o posiadanych wiadomościach na temat faktów badanych w postępowaniu i zarazem godzenie się z tym stanem, wyrażające się złożeniem takich zeznań w formie przewidzianej przez prawo procesowe (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 15 stycznia 1999 r., II KKN 129/97, Prok. i Pr.-wkł. 1999, nr 9, poz. 1). Ustawa rozciąga odpowiedzialność karną również na biegłego, rzeczoznawcę lub tłumacza, jeśli przedstawią fałszywą opinię lub tłumaczenie mające służyć jako dowód w postępowaniu sądowym lub innym postępowaniu prowadzonym na podstawie ustawy. Warunkiem odpowiedzialności jest uprzedzenie o niej albo odebranie przyrzeczenia (art. 197 § 1 k.p.k., art. 204 k.p.k.).
Wskazać należy, iż w przedmiotowej sprawie nie zostały zrealizowane znamiona w.w. strony podmiotowej. Biegli Katarzyna Bilska-Zaremba i Mariusz Patrla nie mieli zamiaru przedstawić fałszywej opinii, mającej służyć za dowód w postępowaniu sądowym. W tym zakresie opierając się na zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym nie sposób przypisać im ani zamiaru bezpośredniego, ani wynikowego. Ich działanie nosiło znamiona oczywistej omyłki (popełnionej całkowicie nieumyślnie), która mogła wynikać z szeregu okoliczności jakich jak: szablonowość badania psychiatrycznego, posługiwanie się w tekście opiniami przyjętymi, często powtarzającymi się frazami, a nawet zamieszanie związane z dużą ilością badań i wywiadów przeprowadzonych danego dnia. Nie bez znaczenia dla oceny Sądu pozostaje także fakt, że biegli przy pierwszej sposobności, a to na posiedzeniu Sądu w dniu 16 października 2014 roku sprostowali ustnie tę oczywistą omyłkę i usiłowali wyjaśnić jej genezę. Nie będąc w stanie podać co faktycznie wpłynęło na umieszczenie, przez nich w treści opinii informacji o tym, że skarżący był już uprzednio leczony psychiatrycznie, uznali to za omyłkę językową lub nieporozumienie wynikające ze złego zrozumienia słów skarżącego.
Nie może być także w niniejszej sprawie mowy o realizacji znamion czynu z art. 271 § 1 k.k. na popełnienie którego w zażaleniu wskazuje skarżący. Przedmiotem ochrony wskazanego przepisu jest wiarygodność dokumentów, jak również zaufanie obywateli do prawdziwości dokumentów wystawianych przez osoby specjalnie do tego powołane. W przestępstwie za rt. 271 k.k. (zwanym fałszem intelektualnym) czynność sprawcza polega na poświadczeniu nieprawdy (przez funkcjonariusza publicznego lub inną osobę upoważnioną do wystawienia dokumentu) co do okoliczności mającej znaczenie prawne. Poświadczenie nieprawdy może polegać na potwierdzeniu okoliczności, które nie miały miejsca, lub też na ich przeinaczeniu lub zatajeniu. Potwierdzenie to może mieć charakter odrębnego dokumentu, może być też częścią innego dokumentu. Poprzez poświadczenie nieprawdy sprawca uprawniony do wystawienia dokumentu tworzy dokument autentyczny, jednakże o nieprawdziwej treści w zakresie okoliczności mającej znaczenie prawne (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 listopada 2002 r., II KKN 139/01, LEX nr 74399). Przestępstwo fałszu intelektualnego ma charakter umyślny; może być popełnione w obu postaciach zamiaru. Sprawca musi obejmować swoją świadomością, że poświadcza nieprawdę oraz że poświadczenie to dotyczy okoliczności mających znaczenie prawne.
Abstrahując od oceny poszczególnych znamion przedmiotowych wskazać należy, że i w ym przypadku w przedmiotowej sprawie brak znamienia strony podmiotowej. Czy z art. 271 § 1 k.k. musi być bowiem popełniony umyślnie z zamiarem bezpośrednim lub wynikowym. Żadna okoliczność nie pozwala zaś na przyjęcie aby biegli Katarzyna Bilska-Zaremba i Mariusz Patla mieli zamiar, jako osoby uprawnione do wystawienia dokumentu – opinii sądowo-psychiatrycznej, poświadczyć w nim nieprawdę. Jak już wskazano, ich działanie nosiło znamiona oczywistej omyłki (popełnionej całkowicie nieumyślnie), która mogła wynikać z szeregu okoliczności (takich jak już powyżej wskazano: szablonowość badania psychiatrycznego, posługiwanie się w tekście opiniami przyjętymi, często powtarzającymi się frazami, a nawet zamieszanie związane z dużą ilością badań i wywiadów przeprowadzonych danego dnia). Biegli także sprostowali tę omyłkę na posiedzeniu Sądu w dniu 16 października 2014 roku.
Jedynie na marginesie wskazać należy, że w niniejszej sprawie brak także realizacji znamienia dotyczącego okoliczności „mających znaczenie prawne”. Wskazać należy, że dane okoliczności prawne ujęte w dyspozycji art. 271 k.k. mają mieć znaczenie obiektywne, a nie subiektywne dla osoby pokrzywdzonej. Muszą one także dalej oddziaływać na prawa i obowiązku w sferze prawnej danego podmiotu. W okolicznościach niniejszej sprawy, jak bezsprzecznie wynika z akt, fakt popełnionej omyłki i jej treść w żadnym zakresie nie wpłynął na opinię biegłych czy też na decyzję Sądu co do skierowania skarżącego na badanie stanu zdrowia psychicznego, połączonego z obserwacją w zakładzie leczniczym. Wynika to z faktu, że oczywista omyłka znajdująca się w opinii biegłych z dnia 3 czerwca 2014 roku została wyjaśniona przed Sądem zanim podjął on przedmiotowe postanowienie. Nadto mimo, iż biegli istotnie nie mieli informacji czy skarżący uprzednio był leczony psychiatrycznie podtrzymali swoje wnioski wynikające z w/w/ opinii, przemawiające za koniecznością obserwacji skarżącego w zakładzie leczniczym.
W tym stanie rzeczy zasadnym była odmowa wszczęcia postępowania w niniejszej sprawie.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w części dyspozytywnej niniejszego postanowienia.”

Wskazać należy, że sędzia Nina Uchwat-Woźniak wzięła w obronę biegłych Katarzynę Bilską-Zarembę i Mariusza Patlę.
O ile oni podczas posiedzenia Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy IX Wydział Karny w dniu 16 października 2014 r. przyznali się do poświadczenia nieprawdy w Opinii sądowo-psychiatrycznej z dnia 3 czerwca 2014 r., nazywając je omyłką „omyłką” i „przejęzyczeniem” – Załącznik 2: „Na pytanie Prokuratora biegły Mariusz Patla podaje: Nie posiadaliśmy danych odnośnie uprzedniego leczenia psychiatrycznego opiniowanego, w związku z tym należy uznać, że stwierdzenie z punktu 2 wniosku jest omyłką, nie potrafię w tej chwili powiedzieć jaka była myśl przewodnia tego stwierdzenia i na czym polegało to przejęzyczenie, na pewno informacji o wcześniejszym leczeniu psychiatrycznym nie posiadaliśmy.”, to sędzia Nina Uchwat-Woźniak sama wymyśliła, jakie mogły być przyczyny tych „omyłki” i „przejęzyczenia”, podając – dwukrotnie – w postanowieniu z 5 maja 2016 r. – Załącznik 5: „szablonowość badania psychiatrycznego, posługiwanie się w tekście opiniami przyjętymi, często powtarzającymi się frazami, a nawet zamieszanie związane z dużą ilością badań i wywiadów przeprowadzonych danego dnia.”
Sędzia N. Uchwat-Woźniak wymyśliła nawet argument rzekomo podany przez biegłych. Podała – Załącznik 5: „Nie będąc w stanie podać co faktycznie wpłynęło na umieszczenie, przez nich w treści opinii informacji o tym, że skarżący był już uprzednio leczony psychiatrycznie, uznali to za omyłkę językową lub nieporozumienie wynikające ze złego zrozumienia słów skarżącego.”
Biegli ani słowem nie wspomnieli – patrz: protokół posiedzenia w dniu 16.10.2014 r. Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy IX Wydział Karny w sprawie do sygn. akt II Kp 300/14/K /Załącznik 2/ że „uznali to za (…) nieporozumienie wynikające ze złego zrozumienia słów skarżącego.”
Biegli… w ogóle nie podali żadnej przyczyny ich „omyłki” i „przejęzyczenia”. Wszystkie w.w. przyczyny wymyśliła sędzia Nina Uchwat-Woźniak.
Co do kolejnego usprawiedliwienia, które użyła sędzia N. Uchwat-Woźniak na obronę biegłych – Załącznik 5: „Nie bez znaczenia dla oceny Sądu pozostaje także fakt, że biegli przy pierwszej sposobności, a to na posiedzeniu Sądu w dniu 16 października 2014 roku sprostowali ustnie tę oczywistą omyłkę i usiłowali wyjaśnić jej genezę.” wskazać należy, że
a. wbrew twierdzeniu sędzi Niny Uchwat-Woźniak biegli nie usiłowali na posiedzeniu Sądu w dniu wyjaśnić genezy ich pomyłki, wręcz przeciwnie, podali – Załącznik 2: „nie potrafię w tej chwili powiedzieć jaka była myśl przewodnia tego stwierdzenia i na czym polegało to przejęzyczenie, (…).”, to sędzia Nina Uchwat Woźniak wymyślała „genezę”,
b. ja pismem z dnia 16 września 2014 r. – tj. złożonym do akt sprawy miesiąc przed posiedzeniem 16.10.2014 r. – skierowanym do Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy IX Wydział Karny złożyłem: „Sąd Rejonowy dla Krakowa Krowodrzy Wydział IX Karny ul. Mogilska 17 31-542 Kraków Sygn. akt: IX Kp 300/14/K Dotyczy: I.
Wniosek o zobowiązanie biegłych sądowych Sądu Okręgowego w Krakowie:
1. lek. Katarzynę Bilską-Zarembę,
2. dr. Mariusza Patlę
do złożenia do dnia 15 października 2014 r. do akt sprawy sygn. IX Kp 300/14/K kopii dokumentów – z pieczęciami instytucji, które je wydały poświadczającymi za zgodność z oryginałami – potwierdzających wiarygodność informacji podanej przez nich w Opinii sądowo-psychiatrycznej z dnia 3 czerwca 2014 r., sygn. 2 Ds. 542/14, że ja byłem leczony psychiatrycznie.”
Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 ds. 542/14, pismo Z. Kękusia z dnia 16 września
2014 r. do Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy IX Wydział Karny, sygn. akt IX Kp 300/14/K

Co wszak najważniejsze, to że sędzia Nina Uchwat-Woźniak poświadczyła w postanowieniu z dnia 5 maja 2015 roku rzeczywisty stan faktyczny. Podała – Załącznik 5: „Nie bez znaczenia dla oceny Sądu pozostaje także fakt, że biegli przy pierwszej sposobności, a to na posiedzeniu Sądu w dniu 16 października 2014 roku sprostowali ustnie tę oczywistą omyłkę i usiłowali wyjaśnić jej genezę.”
To fakt… Ustnie.
Biegli Katarzyna Bilska-Zaremba i Mariusz Patla sprostowali li tylko ustnie ich „omyłkę” i „przejęzyczenie”.
Nie skorzystali z okazji, którą było posiedzenie Sądu w dniu 16 października 2014 r. i nie dokonali sprostowania w Opinii sądowo-psychiatrycznej z dnia 3 czerwca 2014 r.
Ta Opinia, zawierająca nieprawdziwą informację o tym, że biegli analizowali moje uprzednie leczenie – choć go nie analizowali, bo ja nie byłem nigdy leczony psychiatrycznie – wciąż istnieje i ma znaczenie prawne. Może być wykorzystana przeciwko mnie.

Sędzia Nina Uchwat-Woźniak udowodniła, że broni interesu członków systemu prawnego.
Opisane wyżej działanie sędzi Niny Uchwat-Woźniak – wymyślenie argumentów na obronę biegłych Katarzyny Bilskiej-Zaremby, w tym nawet podanie argumentu, który nie ma potwierdzenia w aktach sprawy – i wynikowe, końcowe zezwolenie na funkcjonowanie Opinii sądowo-psychiatrycznej, zawierającej oczywiste poświadczenie nieprawdy w sprawie mającej bezpośredni związek ze sprawą Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy II Wydział Karny, sygn. II Kp 715/16/K, w której sędzia Nina Uchwat-Woźniak jest referentem budzi moje uzasadnione wątpliwości co do jej bezstronności.
W związku z powyższym wnoszę o wyłączenie sędzi Niny Uchwat-Woźniak od rozpoznawania sprawy do sygn. akt II Kp 715/16/K.
Co oczywiste, każdy z sędziów Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy – wszystkich Wydziałów, nie tylko Wydziału II Karnego, który rozpoznaje sprawę do sygn. akt II Kp 715/16/K – może chcieć wyświadczyć przysługę stronniczej sędzi Ninie Uchwat-Woźiak i wydać postanowienie chroniące jej interesu.
To budzi moje uzasadnione wątpliwości co do bezstronności każdego sędziego wymienionego w pkt. I. str. 1 niniejszego pisma.
W związku z powyższym wnoszę jak na wstępie.

Zbigniew Kękuś

Załączniki:
1. Prokuratura Rejonowa Kraków – Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, opinia biegłych lek. Mariusza Patli i lek. Katarzyny Bilskiej-Zaremby z dnia 3 czerwca 2014 r.
2. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, protokół posiedzenia w dniu 16 października 2014 r. Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Wydział IX Karny, sygn. akt IX Kp 300/14/K
3. Prokuratura Rejonowa Kraków – Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, postanowienie sędzi Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy w Krakowie IX Wydział Karny Katarzyny Kaczmary z dnia 16 października 2014 r., sygn. akt IX Kp 300/14/K
4. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 4 Ds 29/15, postanowienie prokuratora Macieja Knurowskiego z dnia 16 lutego 2015 r.
5. Sąd Rejonowy dla Krakowa – Krowodrzy w Krakowie, Wydział II Karny, sygn. akt II Kp 199/15/K, postanowienie sędzi Niny Uchwat-Woźniak z dnia 5 maja 2015 r.
6. Sąd Rejonowy w Wieluniu II Wydział Karny, sygn. akt II Kp 117/16, postanowienie z dnia 22 kwietnia 2016 r.
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
Kraków, dnia 30 marca 2017 r.
Zbigniew Kękuś

Sąd Rejonowy dla Krakowa Krowodrzy w Krakowie
II Wydział Karny
ul. Przy Rondzie 7
31-547 Kraków

Sygn. akt:
1. Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy II Wydział Karny: II Kp 715/16/K
2. Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza: 2 Ds. 542/14

Dotyczy:
I. Zawiadomienie, że:
1. mój wniosek z pisma z dnia 8 grudnia 2016 r. o wyłączenie sędzi Niny Uchwat-Woźniak od rozpoznawania sprawy do sygnatury akt II Kp 715/16/K nie został rozpoznany,
2. ponieważ mój wniosek z pisma z dnia 8 grudnia 2016 r. o wyłączenie sędzi Niny Uchwat-Woźniak nie został rozpoznany, sędzia Nina Uchwat-Woźniak jest wyłączona i nie może prowadzić posiedzenia w dniu 30 marca 2017 r.
II. Wniosek o odroczenie posiedzenia w sprawie do sygn. akt II Kp 715/16/K do dnia:
1. wykonania przez Sąd Rejonowy dla Krakowa Krowodrzy dyspozycji Sądu Okręgowego w Krakowie z postanowienia z dnia 6 lutego 2017 r., sygn. akt IV Ko 14/17 – Załącznik 3: „Sygn. akt IV Ko 14/17 POSTANOWIENIE Dnia 6 lutego 2017 r. Sąd Okręgowy w Krakowie, IV Wydział Karny Odwoławczy w składzie Przewodniczący: SSO Kazimierz Wilczek (…) postanawia
2. 1/ wniosek Zbigniewa Kękusia w części dotyczącej wyłączenia od orzekania w sprawie sygn. akt II Kp 715/16/K Sędziego Sądu Rejonowego dla Krakowa – Krowodrzy w Krakowie: Niny Uchwat – Woźniak przekazać do rozpoznania wg właściwości Sądowi Rejonowemu dla Krakowa-Krowodrzy w Krakowie;”
3. doręczenia mi postanowienia Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy w Krakowie w sprawie, jak w w.w. dyspozycji Sądu Okręgowego w Krakowie IV Wydział Karny-Odwoławczy.
III. Zawiadomienie, że kopia niniejszego pisma zostanie umieszczona w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl.

Uzasadnienie

W dniu 14 lutego 2017 r. sędzia Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy w Krakowie II Wydział Karny Sławomir Szyrmer wydał postanowienie, którego sentencją orzekł – Załącznik 1: „Sygn. akt II Kp715/16/K POSTANOWIENIE Dnia 14 lutego 2017 roku Sąd Rejonowy dla Krakowa-Krowodrzy w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSR Sławomir Szyrmer (…) postanowił: wniosku podejrzanego o wyłączenie od rozpoznania zażaleń podejrzanego Zbigniewa Kękusia i obrońcy podejrzanego, na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków-Krowodrza w Krakowie z dnia 30 czerwca 2016 roku o umorzeniu dochodzenia w sprawie o sygn. 2 Ds. 542/14 – nie uwzględnić.”
Dowód: Sąd Rejonowy dla Krakowa Krowodrzy w Krakowie II Wydział Karny, sygn. akt II Kp 715/16/K,
postanowienie sędziego Sławomira Szymera z dnia 14 lutego 2017 r. – Załącznik 1

Wskazać także należy, że w uzasadnieniu do postanowienia z dnia 14 lutego 2017 r. sędzia Sławomir Szyrmer podał – Załącznik 1: „Pismem datowanym ma 12 lipca 2016 roku (vide k. 46-49 akt Kp) podejrzany Zbigniew Kękuś złożył na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. wniosek o wyłączenie wszystkich sędziów tut. sądu, referendarzy (…).”
To nieprawda, ja nie złożyłem żadnego wniosku do Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy w dniu 12 lipca 2016 r.
Złożyłem natomiast pismem z dnia 8 grudnia 2016 r. – Załącznik 2: „Sąd Rejonowy dla Krakowa Krowodrzy w Krakowie II Wydział Karny ul. Przy Rondzie 7 31-547 Kraków Sygn. akt:
1. Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy II Wydział Karny: II Kp 715/16/K
2. Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza: 2 Ds. 542/14
Dotyczy:
XI. Wnioski – na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. – o wyłącznie każdego sędziego Sądu Rejowego dla Krakowa Krowodrzy, tj. sędziego: /imiona i nazwiska – ZKE/ od rozpoznawania sprawy do sygn. akt II Kp 715/16/K.”
Dowód: Sąd Rejonowy dla Krakowa Krowodrzy II Wydział Karny, sygn. akt II Kp715/16/K, pismo Z. Kękusia z dnia
8 grudnia 2016 r. – Załącznik 2

W związku z moimi wnioskami jak w piśmie z 08.12.2016 r., w dniu 6 lutego 2017 r. Sąd Okręgowy w Krakowie IV Wydział Karny Odwoławczy wydał postanowienie, którym orzekł – Załącznik 3: „Sygn. akt IV Ko 14/17 POSTANOWIENIE Dnia 6 lutego 2017 r. Sąd Okręgowy w Krakowie, IV Wydział Karny Odwoławczy w składzie Przewodniczący: SSO Kazimierz Wilczek Protokolant: st. prot. Justyna Machulak na skutek wystąpienie Sądu Rejonowego dla Krakowa – Krowodrzy w Krakowie w przedmiocie wniosku Zbigniewa Kękusia o wyłączenie Sędziów Sądu Rejonowego dla Krakowa – Krowodrzy w Krakowie od orzekania w sprawie II Kp 715/16/K na podstawie art. 42 § 4 k.p.k. postanawia
1/ wniosek Zbigniewa Kękusia w części dotyczącej wyłączenia od orzekania w sprawie sygn. akt II Kp 715/16/K Sędziego Sądu Rejonowego dla Krakowa – Krowodrzy w Krakowie: Niny Uchwat – Woźniak przekazać do rozpoznania wg właściwości Sądowi Rejonowemu dla Krakowa-Krowodrzy w Krakowie;
2/ w pozostałym zakresie wniosek pozostawić bez rozpoznania.”
Dowód: Sąd Okręgowy w Krakowie IV Wydział Karny Odwoławczy, sygn. akt IV Ko 14/17, postanowienie z dnia 6
lutego 2017 r. – Załącznik 3

Zadaniu postawionemu przez Sąd Okręgowy w Krakowie w pkt. 1 postanowienia z dnia 6 lutego 2017 r. Sąd Rejonowy dla Krakowa Krowodrzy II Wydział Karny – sędzia Sławomir Szyrmer – nie sprostał.
Jakkolwiek sędzia Sławomir Szyrmer podał datę złożenia przeze mnie pisma zawierającego wnioski o wyłączenie sędziów Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy od rozpoznawania sprawy do sygn. akt II Kp/715/16 12 lipca 2016 r., mimo że ja złożyłem pismo zawierające takie wnioski w dniu 8 grudnia 2016 r., to jego postanowienie z dnia 14 lutego 2017 r. dotyczyło tych właśnie, z pisma z dnia 08.12.2016 r. wniosków i wydał je sędzia S. Szyrmer w związku z pkt. I w.w. postanowienia z dnia 6 lutego Sądu Okręgowego w Krakowie IV Wydział Karny Odwoławczy.
Sędzia Sławomir Szyrmer nie wykonał jednak dyspozycji z pkt. 1 postanowienia Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 6 lutego 2017 r. Nie jest nią z całą pewnością sentencja – Załącznik 1: „Przewodniczący: SSR Sławomir Szyrmer (…) postanowił: wniosku podejrzanego o wyłączenie od rozpoznania zażaleń podejrzanego Zbigniewa Kękusia i obrońcy podejrzanego, na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków-Krowodrza w Krakowie z dnia 30 czerwca 2016 roku o umorzeniu dochodzenia w sprawie o sygn. 2 Ds. 542/14 – nie uwzględnić.”
W związku z powyższym, ponieważ mój wniosek z pisma z dnia 8 grudnia 2016 r. /Załącznik 2/ o wyłączenie sędzi Niny Uchwat-Woźniak nie został rozpoznany, sędzia ta jest wyłączona i nie może prowadzić posiedzenia w dniu 30 marca 2017 r.
W związku z powyższym wnoszę jak na wstępie.

Zbigniew Kękuś

Załączniki: załączniki od 1 do 60 do ściągnięcia tutaj
1. Sąd Rejonowy dla Krakowa Krowodrzy w Krakowie II Wydział Karny, sygn. akt II Kp 715/16/K, postanowienie sędziego Sławomira Szymera z dnia 14 lutego 2017 r.
2. Sąd Rejonowy dla Krakowa Krowodrzy II Wydział Karny, sygn. akt II Kp715/16/K, pismo Z. Kękusia z dnia 8 grudnia 2016 r.
3. Sąd Okręgowy w Krakowie IV Wydział Karny Odwoławczy, sygn. akt IV Ko 14/17, postanowienie z dnia 6 lutego 2017 r.