Moje rozliczenie z Żydami – rzecznik praw obywatelskich Adam Bodnar, strażnik interesów sprawców przestępstw, Żydów i pederastów

Musimy pamiętać, że wiele narodów współuczestniczyło w realizowaniu holokaustu.

W tym także naród polski.
Rzecznik Praw Obywatelskich Adam Bodnar, TVP Info, 21 czerwca 2017, http://telewizjarepublika.pl/adam-bodnar-w-skandalicznych-slowach-o-holokauscie-zobacz-co-powiedzial-rpo,50276.html

 

Żydoukrainiec na rzecznika RPO”

Źródło: http://www.gazetawarszawska.com/pugnae/1851-zydoukrainiec-na-rzecznika-rpo

 

Szanowni Państwo,

 

Niniejszego e-mail’a kieruję do Państwa w interesie społecznym.

Otwiera składający się z czterech odcinków cykl pt. „Rzecznik praw obywatelskich Adam Bodnar – śmieć.”

Informuję:

ŚMIEĆ”«o kimś bezwartościowym, lichym; byle kto»

Słownik Języka Polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, s. 1006

 

Andrzej Bodnar swoją wypowiedzią wypełnił definicję śmiecia. Udowodnił – nie pierwszy raz – że jest członkiem żydowskiej, antypolskiej V kolumny.

Do niniejszego e-mail’a załączam mojego e-mail’a do Państwa z dnia 26 września 2016 r. pt.: „Moje rozliczenie z Żydami – rzecznik praw obywatelskich Adam Bodnar, strażnik interesów sprawców przestępstw, Żydów i pederastów”

E-mail ten był umieszczony na stronie www.kekusz.pl.

Został zablokowany – przez właściciela serwera, na którym była umieszczona strona www.kekusz.pl – w grudniu 2016 r., na żądanie wynajętej przez rzecznika Adama Bodnara i opłaconej z budżetu RPO radcy prawnego Elizy Grabowskiej-Szweicer

Pismem z dnia 8 grudnia 2016 r. skierowanym do:

  1. Fundacji Akademickie Inkubatory Przedsiębiorczości
  2. Inwestnet.com

radca prawny Eliza Grabowska-Szweicer złożyła – Załącznik 1: „Radca prawny Eliza Grabowska-Szweicer Kancelaria Radcy Prawnego ul. Solec 38 lok. 203 00-394 te. 603 854 775 e-mail: Eliza.grabowska@egs-kancelaria.pl Warszawa, dnia 8 grudnia 2016 r.

Fundacja Akademickie Inkubatory Przedsiębiorczości ul. Piękna 68 00-672 Warszawa

Investnet.com ul. Piękna 68, II p. 00-672 Warszawa

Działając na podstawie udzielonego mi pełnomocnictwa, którego odpis załączam, zwracam się o niezwłoczne zablokowanie na stronie http://kekusz.pl/ działającej na serwerze, którego właścicielem jst http://www.inwestnet.com/onas.php, przedsiębiorca działający w ramach Akademickich Inkubatorów Przedsiębiorców, treści znajdujących w następujących linkach:

http://kekusz.pl/2016/09/moje-rozliczenie-z-zydami-rzecznik-praw-obywatelskich-adam-bodnar-straznik-interesow-sprawcow-przestepstw-zydow-i-homoseksualistow/

http://kekusz.pl/2016/09/moje-rozliczenie-z-zydami-intelektualna-i-moralna-wyzszosc-polaka-nie-zyda-nad-poniemieckim-zydem-czyli-jak-kamilla-d-loda-robila-a-zollowi/

http://kekusz.pl/2016/06/rzady-zydow-w-polsce-rpo-adam-bodnar-rzecznik-zydow-i-homoseksualistow-oraz-zbigniew-ziobro-lajdak-i-karierowicz-czy-takze-zbrodniarz/

http://kekusz.pl/2016/01/rzady-zydow-w-polsce-czyli-o-rpo-adamie-bodnarze-ktory-chroni-interesu-zydow-oraz-pederastow-dyskryminujac-ofiary-patologii-zydow-ortodoksow/

Wskazane powyżej treści, w świetle przepisu art. 23 kodeksu cywilnego, w sposób rażący naruszają dobra osobiste i godność pracowników Biura Rzecznika Praw Obywatelskich. Tym samym mając na względzie postanowienia art. 24 § 1 kodeksu cywilnego żądam zaniechania dopuszczania do przechowywania na serwerze inwestnet.com ww. treści. Jednocześnie zwracam uwagę na postanowienia art. 14 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz. U. z 2016 r., poz. 1030).

We wskazanym przypadku mamy do czynienia z sytuacją, w której Fundacja Akademickie Inkubatory Przedsiębiorczości, będąca organizacją pozarządową, dopuszcza do tego, że w jej ramach, działa podmiot, który udostępnia miejsce na serwerze, na którym są publikowane skandaliczne i bezprawne treści, obrażające pracowników Biura Rzecznika Praw Obywatelskich.

Na ww. stronie internetowej znajdują się także treści jawnie antysemickie, co stanowi naruszenia przepisów Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, jak również przepisów prawa karnego.

Mając powyższe na uwadze zwracam się o niezwłoczne zablokowanie w.w. treści na stronie http://kekusz.pl/.

Pozostaję z szacunkiem Eliza Grabowska-Szweicer radca prawny WA-9140”
Źródło: Pismo radcy prawnego Elizy Grabowskiej-Szweicer z dnia 8 grudnia 2016 r. – Załącznik 1

 

Radca E. Grabowska-Szweicer skierowała w.w. pismo na podstawie pełnomocnictwa udzielonego jej przez RPO Adama Bodnara pismem z dnia 28 listopada 2016 r. – Załącznik 2: „Rzecznik Praw Obywatelskich” BDG-WOP.012.37.2016 Warszawa, 28.11.2016 PEŁNOMOCNICTWO udzielam Pani Elizie Grabowskiej-Szweicer radcy prawnemu nr wpisu WA-9140 pełnomocnictwa do reprezentowania Biura Rzecznika Praw Obywatelskich w Warszawie przed osobami fizycznymi lub prawnymi w sprawach związanych z naruszaniem przez Pana Zbigniewa Kękusia na stronie internetowej www.kekusz.pl dóbr osobistych pracowników Biura Rzecznika Praw Obywatelskich w Warszawie.

Z upoważnienia Rzecznika Praw Obywatelskich Stanisław Trociuk Zastępca Rzecznika Praw Obywatelskich”
Źródło: Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, sygn. akt BDG-WOP.012.37.2016, pełnomocnictwo zastępcy

rzecznika praw obywatelskich Stanisława Trociuka z dnia 28 listopada 2016 r. – Załącznik 2

 

W załączeniu przesyłam pierwsze z pism z wykazu radcy Elizy Grabowskiej-Szweicer, tj. zamieszczone pod linkiem http://kekusz.pl/2016/09/moje-rozliczenie-z-zydami-rzecznik-praw-obywatelskich-adam-bodnar-straznik-interesow-sprawcow-przestepstw-zydow-i-homoseksualistow/

 

Po zaprezentowaniu przez RPO A. Bodnara w TVP Info w dniu 20 czerwca 2017 r. stanowiska:

 

Musimy pamiętać, że wiele narodów współuczestniczyło w realizowaniu holokaustu.

W tym także naród polski.”
Rzecznik Praw Obywatelskich Adam Bodnar, TVP Info, 20 czerwca 2017, http://telewizjarepublika.pl/adam-bodnar-w-skandalicznych-slowach-o-holokauscie-zobacz-co-powiedzial-rpo,50276.html

 

treść tego pisma stała się jeszcze bardziej aktualna niż przed jego zablokowaniem w grudniu ub. roku na żądanie opłaconej przez Rzecznika Praw Obywatelskich z publicznych pieniędzy radcy E. Grabowskiej-Szweicer.

Pismo jak wyżej zostanie także ponownie umieszczone na stronie www.kekusz.pl, o czym uprzejmie informuję adresatów kopii niniejszego e-mail’a:

  1. marszałka Sejmu Marka Kuchcińskiego
  2. marszałka Senatu Stanisława Karczewskiego
  3. ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobrę
  4. radcę prawnego Elizę Grabowską-Szweicer
  5. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich

 

Korzystając z okazji, na zakończenie, w nawiązaniu do e-mail’a do Państwa z dnia 14 lipca 2017 r. przesyłam link do zamieszczonego w dniu 16 lipca 2017 r. na kanale red. Marka Podleckiego www.monitorpolski-YouTube.pl filmu pt. „Dr Zbigniew Kękuś: „Zbigniew Ziobro jest śmieciem”: https://www.youtube.com/watch?v=yn3qwQlH-0Y

 

Z poważaniem,

 

Zbigniew Kękuś

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

26.09.2016 – Moje rozliczenie z Żydami – rzecznik praw obywatelskich Adam Bodnar, strażnik interesów sprawców przestępstw, Żydów i pederastów

 

Szanowni Państwo,

 

Niniejszego e-mail’a kieruję do Państwa w interesie społecznym.

Prezentuję w nim uzasadnienie dla mojej tezy, że będzie z korzyścią dla Polaków zlikwidować urząd Rzecznika Praw Obywatelskich, a jeśli musi trwać, to trzeba zmienić jego obecny status fasady instytucji tzw. demokratycznego państwa prawnego. Żeby ten cel osiągnąć Rzecznik powinien być wybierany nie przez polityków, jak obecnie, lecz – jak prezydent – przez Naród, w wyborach powszechnych, równych, bezpośrednich i w głosowaniu tajnym.

W uzasadnieniu dla mojej tezy, że urząd RPO jest zbędnym obciążeniem – ogromnym, ponad 30 mln zł rocznie – budżetu państwa, a dla obywateli bywa wręcz zagrożeniem zaprezentuję, w jaki sposób kolejni Rzecznicy Praw Obywatelskich – Andrzej Zoll, Janusz Kochanowski, Irena Lipowicz – wypełniali, a Adam Bodnar wypełnia, obowiązki Rzecznika wobec obywateli, określone przepisami Konstytucji i ustawy z dnia 15 lipca 1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich:

 

Rzecznik Praw Obywatelskich stoi na straży wolności i praw człowieka i obywatela

określonych w Konstytucji oraz w innych aktach normatywnych”

Artykuł 208.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

 

Rzecznik Praw Obywatelskich, zwany dalej „Rzecznikiem”, stoi na straży wolności i praw człowieka i obywatela określonych w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innych aktach normatywnych,

w tym również na straży realizacji zasady równego traktowania.”

Artykuł 1.2 ustawy z dnia 15 lipca 2007 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich

 

Oni – kolejni Rzecznicy – nie są od tego, żeby wypełniać wobec nas zacytowane wyżej obowiązki. Są po to, żeby świat wiedział o tym, że w Polsce jest instytucja, która stoi na straży wolności i praw człowiek i obywatela. Stoi… z nazwy.

W rzeczywistości koleni podsuwani nam przez polityków Rzecznicy stoją na straży wizerunku Rzeczypospolitej Polskiej jako demokratycznego państwa prawnego. Dzięki nim najzwyklejsi przestępcy, tym li tylko odróżniający się od innych, że przed popełnieniem przestępstw nakładają na siebie prokuratorskie lub sędziowskie togi są całkowicie bezkarni w prowadzeniu przestępczej działalności. Ba, uchodzą za autorytety moralne o nieskazitelnych charakterach.

A to najzwyklejsze bydło – „BYDLĘ”«przen. pogard. o człowieku z podkreśleniem jego stron ujemnych»; Słownik Języka Polskiego PWN, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, s. 75 – czasem jest. A tumany… Ze świecą takich szukać w innych zawodach.

Jeśli czymkolwiek odróżnia się od bydła niefunkcjonariuszowskiego, to tym, że jest od niego jeszcze bardziej butne, aroganckie. Bo pewne, że nie dość, że samo bezkarne, to mu wolno ze swoją ofiarą zrobić, co mu się rzewnie podoba. Nie oceniam wszystkich prokuratorów i sędziów. Piszę li tylko o bydłu, na podstawie moich z nim doświadczeń.

Gdy sąd w Łodzi skazał na karę grzywny w kwocie 200,00 zł pracownika drukarni za to, że odmówił wykonania usługi zleconej przez Fundację LGBT Business Forum i Rzecznik Praw Obywatelskich Adam Bodnar stanął w obronie tego wyroku, portal wpolityce.pl informował o otwarciu drogi do „tęczowego totalitaryzmu”:

 

Niebezpieczna droga, prowadząca wprost do tęczowego totalitaryzmu, została właśnie otwarta.

Miejmy nadzieję, że spotka się z odpowiednią reakcją właściwych organów.”

Źródło: http://wpolityce.pl/spoleczenstwo/302118-polski-sad-w-sluzbie-lgbt-zapadl-pierwszy-w-polsce-skandaliczny-wyrok-za-odmowe-uslugi-homoseksualistom-wszystko-w-imie-wolnosci

 

Szkoda, że nikt nie pisze o żydowskim totalitaryzmie, żydowskiej tyranii, do których w Polsce już dawno szeroko otwarto drogę – autostradę – a instytucje tzw. demokratycznego państwa prawnego urzeczywistniającego zasady sprawiedliwości społecznej, w tym kolejni Rzecznicy Praw Obywatelskich, w tym Adam Bodnar, strzegą, żeby Żydzi – i wysługujący się im „szabes goje” – gnali po niej ku Judeopolonii mając cały czas „zielone światło” i bezkarnie notorycznie „wymuszając pierwszeństwo” kasowali, niszczyli Polaków nie-Żydów.

Arogancja co niektórych pederastów nijak się ma do buty i pychy tępego, gnuśnego żydostwa.

 

W niniejszym e-mail’u przedstawię dowód na to, że funkcjonariusze systemu politycznego po narzuceniu Narodowi wybranego przez nich Rzecznika Praw Obywatelskich żyją z nim, chroniącym interesy naruszających prawo funkcjonariuszy tzw. demokratycznego państwa prawnego, w symbiozie.

Przedstawię roczne koszty utrzymania Biura Rzecznika Praw Obywatelskich, w tym kwotę wynagrodzenia miesięcznego obecnego rzecznika Adama Bodnara.

Podam przykład okoliczności, w których generalnie krnąbrny i powolny w wypełnianiu obowiązków RPO Adam Bodnar interweniuje z własnej woli i w ekspresowym tempie.

xxx

 

Do niniejszego e-mail’a załączam dwa pisma skierowane przeze mnie do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara i złożone przeze mnie osobiście w dniu dzisiejszym w Biurze RPO w Warszawie, a w kopiach skierowane do m.in. prezydenta Andrzeja Dudy, marszałków i wicemarszałków Sejmu i Senatu, premier Beaty Szydło, ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobry.

Pierwszym z w.w. pism kieruję wniosek do RPO A. Bodnara o wniesienie kasacji na moją korzyść od prawomocnego postanowienia sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r., kończącego sprawę karną prowadzoną przeciwko mnie przez Sąd w Dębicy przez prawie 10 lat, tj. od dnia 14 listopada 2006 r. Sprawę tę raz już zakończył, wyrokiem wydanym w dniu 18 grudnia 2007 r. sędzia Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasz Kuczma. Wyrok ten został uchylony następnie w całym zakresie na moją korzyść dwoma wyrokami wznowieniowym, tj. wyrokiem Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 15 września 2010 r. i wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2012 r. Po ich wydaniu – w obydwóch przypadkach na moją korzyść – sędzia Beata Stój, którą wyznaczono na referenta po przekazaniu sprawy przeciwko mnie Sądowi Rejonowemu w Dębicy do ponownego rozpoznania procedowała przez kolejnych 5 lat, kończąc sprawę prawomocnym postanowieniem z dnia 15 marca 2016 r.

Raz już skierowałem wniosek do RPO Adama Bodnara o wniesienie kasacji na moją korzyść od niego. Pismem z dnia 2 maja 2016 r. /Załącznik X.3/. Rzecznik A. Bodnar nie udzielił mi żadnej odpowiedzi przez 3 miesiące, do dnia 8 sierpnia 2016 r. Wysłanym zatem tego dnia, tj. 08.08.2016 r., pismem – wpłynęło do Biura RPO w dniu 9 sierpnia 2016 r. Załącznik X.1:

  1. zawiadomiłem rzecznika A. Bodnara, że wycofuję wniosek złożony pismem z dnia 2 maja 2016 r.,
  2. złożyłem kilka wniosków, w tym o sporządzenie i doręczenie mi wyjaśnienia, czy po złożeniu przeze mnie pismem z dnia 02.05.2016 r. wniosku o wniesienie kasacji na moją korzyść od w.w. postanowienia sędzi B. Stój z dnia 15.03.2016 r. rzecznik A. Bodnar:
    1. zażądał doręczenia mu przez Sąd Rejonowy w Dębicy akt sprawy przeciwko mnie, jeśli tak, z jaką datą,
    2. jeśli nie zażądał doręczenia mu akt sprawy, to dlaczego.

 

Na pismo z dnia 8 sierpnia 2016 r. RPO Adam Bodnar także, do dnia wysłania niniejszego e-mail’a, nie udzielił mi odpowiedzi. Poinformowałem go zatem pismem złożonym w dniu dzisiejszym /Załącznik X/ osobiście w Biurze RPO, że stawię się po tę odpowiedź w Biurze RPO w dniu 6 października 2016 r., a jeśli odmówi mi jej wydania rozpocznę protest głodowy prowadzony w Biurze RPO – nie będę jadł, będę pił wodę i soki – oraz wezwę policję celem przedstawienia przyczyn prowadzenia protestu.

Drugim z pism, które złożyłem w dniu dzisiejszym osobiście w Biurze RPO /Załącznik IX/ skierowałem wniosek do RPO Adama Bodnara o wniesienie kasacji na moją korzyść od w.w. prawomocnego postanowienia sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r.

Poinformowałem nim rzecznika Adama Bodnara, że po odpowiedź na mój wniosek stawię się w Biurze RPO w dniu 6 października 2016 r., a jeśli jej nie otrzymam, rozpocznę prowadzony całodobowo przed Biurem RPO protest głodowy.

W piśmie z dnia 06.10.2016 r. do RPO A. Bodnara /Załącznik IX/ prezentuję uzasadnienie dla mojego stanowiska, że terminu, który mu dałem na rozpoznanie mojego wniosku nie może traktować jako wywierania przeze mnie presji na niego.

Przypomniałem mu, że raz już skierowałem ten wniosek do niego, w.w. pismem z dnia 2 maja 2016 r. /Załącznik X.3/, a on nie udzielił mi żadnej odpowiedzi przez ponad trzy miesiące, do dnia 9 sierpnia 2016 r., gdy do Biura RPO wpłynęło moje pismo z 08.08.2016 r., którym wycofałem wniosek.

Zaprezentowałem także RPO A. Bodnarowi dowód poświadczający, że w sprawach dotyczących środowiska, z którym sympatyzuje podejmuje interwencje z własnej woli, natychmiast po powzięciu wiedzy o nich.

W sprawie wyroku nakazowego z dnia 26 lipca 2016 r. Sądu Rejonowego dla Łodzi Widzewa w sprawie nałożenia kary grzywny w kwocie 200,00 zł na pracownika drukarni, który odmówił wykonania usługi zleconej przez Fundację LGBT Business Forum rzecznik Adam Bodnar podjął interwencję natychmiast.

Po tym, gdy Fundacja LGBT Business Forum otrzymała w odpowiedzi na przesłany drukarni projekt wyjaśnienie: „Odmawiam wykonania roll up’u z otrzymanej grafiki. Nie przyczyniamy się do promocji ruchów LGBT naszą pracą” jej kierownictwo złożyło zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia wykroczenia. Sąd uznał odmowę za wykroczenie z art. 138, zgodnie z którym jeżeli podmiot zawodowo zajmujący się świadczeniem usług umyślnie i bez uzasadnionej przyczyny odmawia świadczenia, do którego jest obowiązany, to podlega karze grzywny. Jest to pierwszy w Polsce wyrok skazujący przedsiębiorcę za odmowę wykonania usługi homoseksualistom.

Przypomnę, że LGBT /zang. Lesbian, Gay, Bisexual, Transgender/, to skrót odnoszący się do lesbijek, gejów, osób biseksualnych oraz osób transgenderycznych jako do całości.

W 2011 roku Adam Bodnar otrzymał Nagrodę Tolerancji Stowarzyszenia Lambda Warszawa. Lambda to stowarzyszenie udzielające pomocy osobom, które znalazły się w trudnej sytuacji życiowej ze względu na orientację seksualną i tożsamość płciową.

 

W sprawie w.w. wyroku Sądu Rejonowego dla Łodzi Widzewa i stanowiska zajętego natychmiast przez rzecznika A. Bodnara portal wpolityce.pl informował:

 

Sąd Rejonowy w Łodzi wyrokiem nakazowym uznał, że pracownik drukarni, który odmówił wykonania usługi zleconej przez Fundację LGBT Business Forum, popełnił wykroczenie. Jest to pierwszy w Polsce wyrok wydany w sprawie dotyczącej ochrony osób LGBT w dostępie do usług – donosi z dumą Kampania Przeciw Homofobii, która od początku pilotowała sprawę. Prawnego wsparcia udzielił jej także Rzecznik Praw Obywatelskich Adam Bodnar, który skierował do Policji pismo nakłaniające do wyciągnięcia konsekwencji prawnych wobec drukarni. (…) Niebezpieczna droga, prowadząca wprost do tęczowego totalitaryzmu, została właśnie otwarta. Miejmy nadzieję, że spotka się z odpowiednią reakcją właściwych organów.”

Źródło: http://wpolityce.pl/spoleczenstwo/302118-polski-sad-w-sluzbie-lgbt-zapadl-pierwszy-w-polsce-skandaliczny-wyrok-za-odmowe-uslugi-homoseksualistom-wszystko-w-imie-wolnosci

 

Portal www.lex.pl informował w dniu 4 sierpnia 2016 r. o stanowiskach w sprawie w.w. wyroku ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobry i rzecznika Adama Bodnara:

 

Konstytucyjny zakaz nierównego traktowania dotyczy wszelkich przesłanek i we wszystkich

obszarach życia politycznego, społecznego i gospodarczego – przypomina ministrowi sprawiedliwości

rzecznik praw obywatelskich.

W ten sposób dr Adam Bodnar zareagował na wydane przez Zbigniewa Ziobro 26 lipca br. na stronie Ministerstwa Sprawiedliwości oświadczenie w sprawie ukarania przez sąd drukarza z Łodzi, który odmówił wykonania usługi na rzecz Fundacji LGBT.

Według ministra wyrok nakazowy skazujący Sądu Rejonowego dla Łodzi Widzewa wobec pracownika prywatnej drukarni, który z powodu własnych przekonań odmówił przyjęcia zlecenia Fundacji LGBT Business Forum i drukowania materiałów promujących treści homo, bi- i transseksualne, jest niebezpiecznym precedensem.

– Burzy wolność myśli, przekonań i poglądów, a także swobodę gospodarczą, polegającą na dowolności transakcji.

Stawia w uprzywilejowanej pozycji Fundację reprezentującą środowiska mniejszości seksualnych, a łamie wolność sumienia pracownika, który ma prawo nie popierać homoseksualnych treści

napisano w oświadczeniu.

W reakcji na to oświadczenie i idące za nim polecenie dla prokuratury, by podjęła działanie w kierunku uchylenia kary, Rzecznik napisał do ministra, że – zgodnie z art. 32 ust. 2 Konstytucji nikt nie może być dyskryminowany w życiu politycznym, społecznym lub gospodarczym z jakiejkolwiek przyczyny. – Zakaz dyskryminacji wyrażony w Konstytucji jest bardzo szeroki – obejmuje zakaz nierównego traktowania ze względu na jakąkolwiek przesłankę i we wszystkich obszarach życia politycznego, społecznego i gospodarczego – pisze RPO.”

Źródło: „Bodnar do Ziobry: nie wolno popierać żadnej dyskryminacji” – http://www.lex.pl/czytaj/-/artykul/bodnar-do-ziobry-nie-wolno-popierac-zadnej-dyskryminacji – 4 sierpnia 2016 r.

 

Ten sam, odwołujący się do konstytucyjnego zakazu dyskryminacji we wszystkich obszarach życia, rzecznik praw obywatelskich Adam Bodnar:

  1. Przez ponad trzy miesiące nie udzielił odpowiedzi na mój wniosek z pisma do niego z dnia 2 maja 2016 r. o wniesienie kasacji na moją korzyść od w.w. prawomocnego postanowienia sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r.
  2. Odmówił mi wydania w dniu 18 stycznia 2016 r., gdy osobiście stawiłem się – w obecności dwóch towarzyszących mi osób, prezesa Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca Krzysztofa Łapaja i red. Rafała Gawrońskiego – w Biurze RPO w Warszawie, kserokopii dokumentów, które poświadczały, że rzecznik praw obywatelskich Żyd Andrzej Zoll przed tym, zanim mnie obciążył zeznaniami i uczynił w.w. wyrokiem sędziego T. Kuczmy z dnia 18.12.2007 r. przestępcą winnym znieważenia konstytucyjnego organu Rzeczypospolitej Polskiej, Rzecznika Praw Obywatelskich w jego, pełniącego ten urząd osobie, przez kilka lat, razem z sędziami Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie pozbawiał mojego małoletniego, chorego na choroby okresu dojrzewania, skoliozę, lordozę i garba żebrowego syna możności korzystania z konstytucyjnych i ustawowych praw do ochrony zdrowia. Ponieważ Rzecznik odmówił w dniu 18.01.2016 r. wydania w.w. dokumentów, złożyłem – w obecności w.w. towarzyszących mi osób – wniosek do sporządzonego tego dnia przez głównego specjalistę Biurze RPO Mariolę Bielawską Protokołu Przyjęcia Interesanta – Załącznik I: „Zbigniew Kękuś wnosi o sporządzenie i udzielenie przez RPO odpowiedzi bez zbędnej zwłoki na dwa z pośród wniosków skierowanych wyżej wymienionymi pismami z dnia 9 października 2015 i 8 stycznia 2016 roku. Wnioski te Zbigniew Kękuś ponowił pismem złożonym osobiście w BRPO w dniu 18 stycznia 2016 roku. Poinformowany przez Panią Mariolę Bielawską-Górną w dniu 18 stycznia podczas spotkania w BRPO, że okres rozpoznawania spraw przez Rzecznika sięga nawet roku, przyjmując tę informację ze zrozumieniem Zbigniew Kękuśwnosi o sporządzenie i udzielenie przez RPO odpowiedzi na wszystkie wnioski z pisma z dnia 9 października 2015 roku, natomiast z uwagi na znaczenie dla niego prosi o rozpoznanie wniosków ponowionych pismem z dnia 18 stycznia, bez zbędnej zwłoki, w terminie nieprzekraczającym 30 dni, co oznaczać będzie, że sprawy zgłoszone przez Zbigniewa Kękusia po raz pierwszy pismem z 9 października 2015 roku, bez zbędnej zwłoki, zostaną rozpoznane po ponad 4 miesiącach.
    Protokół sporządziła Główny Specjalista Mariola Bielawska”

Moje stawiennictwo w dniu 18 stycznia 2016 r. celem odbioru kserokopii w.w. dokumentów zapowiedziałem uprzednio złożonym pismem z dnia 8 stycznia 2016 r., które wpłynęło do Biura RPO w dniu 9 stycznia 2016 r.

 

W dniu 18 stycznia 2016 r., przed w.w. spotkaniem z głównym specjalistą Mariolą Bielawską złożyłem w Biurze Podawczym Biura RPO pismo skierowane do RPO A. Bodnara, a w nim wniosek – Załącznik II:„Pan Adam Bodnar Rzecznik Praw Obywatelskich Al. Solidarności 77 00-090 Warszawa Sygn. akt Biura RPO: II.511.1223.2014.K.K /uprzednio RPO-42333-II/02/K.Ku/

Dotyczy: (…) II. Wniosek o wydanie mi w dniu 18 stycznia 2016 r. pisemnej odpowiedzi Rzecznika Praw Obywatelskich w sprawie zgłoszonej przeze mnie Rzecznikowi Praw Obywatelskich pismami z dnia 9 października 2015 r. i z dnia 8 stycznia 2016 r., tj. wniosku o:

  1. wydanie mi kserokopii dokumentów poświadczających, że prof. Andrzej Zoll gdy był Rzecznikiem Praw Obywatelskich Rzeczypospolitej Polskiej, zanim obciążył mnie zeznaniami uczynił mnie przestępcą, rozpoznał zgłoszoną mu przeze mnie pismami z dnia 21 stycznia 2002 r. i 20 kwietnia 2002 r., a następnie, do końca sprawowania przez niego kadencji RPO, wielokrotnie ponawianą przeze mnie kolejnymi pismami sprawę pozbawienia przez sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie – SSO Ewa Hańderek, SSR del. Agata Wasilewska-Kawałek, SSA Jan Kremer, SSA Anna Kowacz-Braun, SSA Maria Kus –Trybek – mojego wtedy małoletniego, chorego na choroby okresu dojrzewania, skoliozę, lordozę i garba żebrowego syna Michała Kękuś możności korzystania z konstytucyjnych i ustawowych praw do ochrony zdrowia, lub
  2. wydanie mi oświadczenia, że w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich brak dokumentów, jak w pkt. II.1.”

 

Po tym, jak RPO Adam Bodnar odmówił mi wydania kserokopii w.w. dokumentów w dniu 18 stycznia 2016 r., a ja złożyłem:

  1. pismo skierowane do RPO A. Bodnara – Załącznik II,
  2. zacytowany wyżej wniosek do sporządzonego tego dnia Protokołu Przyjęcia Interesanta – Załącznik I,

rzecznik Adam Bodnar nie doręczył mi kserokopii w.w. przez następnych kilka miesięcy. W dniu 11 sierpnia 2016 r. stawiłem się zatem po raz kolejny osobiście w Biurze RPO w Warszawie celem ich odebrania. Tym razem wydał mi je Rzecznik.

Potwierdzają, że Andrzej Zoll gdy był Rzecznikiem Praw Obywatelskich przez cztery… lata nie rozpoznał zgłoszonej mu przeze mnie po raz pierwszy pismami z dnia 21.01.2002 r. i 20.04.2002 r. sprawy pozbawienia mojego syna możności korzystania z praw dziecka przez wskazanych w piśmie z dnia 18.01.2016 r. /Załącznik II sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie.

Rzecznik Praw Obywatelskich Adam Bodnar wydał mi kserokopie w.w. dokumentów w dniu 11 sierpnia 2016 r.

Wcześniej, w dniu 15 marca 2016 r. sędzia Sądu Rejonowego w Dębicy Beata Stój wydała postanowienie, którym przypisała mi sprawstwo przestępstwa, które opisała jako – Załącznik IX.1: 17. wbliżejnieustalonychdniachwokresieoddnia17grudnia2003r.dodnia 12lipca2004r.,wKrakowie,działającwwykonaniuzgórypowziętegozamiaru,wkrótkichodstępachczasu,zapośrednictwemportaluinternetowego Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca www.zgsopo.webpark.pl,awbliżejnieustalonychdniachwokresieoddnia26października2004r.dodnia5lipca2005r.zapośrednictwemstronypod domenązkekus.w.interia.pl,znieważyłurządRzecznikaPrawObywatelskich, używającwobecpiastującego go Andrzeja Zolla słów obraźliwych, i pomówił go o takie postępowanie iwłaściwości,któremogąponiżyćgowopiniipublicznejinarazićnautratę zaufaniapotrzebnego dlapiastowanego urzędu,

tj.oprzestępstwozart.226§3k.k.i art.212§2k.k.wzw.zart.11§2k.k.wzw.zart.12k.k.”

 

Tak Żydzi „sprzątają” po sobie…

Okrutny Żyd Andrzej Zoll pozbawiał, jako Rzecznik Praw Obywatelskich, przez cztery lata, razem z tak samo, jak on okrutnymi sędziami, mojego syna możności korzystania z praw dziecka, narażał go na kalectwo, a ja nie dość, że raz zostałem uczyniony niesłusznym, uchylonym później na moją korzyść wyrokiem sędziego T. Kuczmy z dnia 18.12.2007 r. przestępcą winnym popełnienia przestępstwa jak wyżej, to mi sędzia Beata Stój postanowieniem z dnia 15 marca 2016 r. przypisała drugi raz jego popełnienie.

 

Teraz będzie o solidarności funkcjonariuszowskiej braci…

Z powodu opisanego wyżej zachowania rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara, skierowanym do marszałka Sejmu Marka Kuchcińskiego pismem z dnia 14 czerwca 2016 r. złożyłem – Załącznik III: „Pan Marek Kuchciński Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej ul. Wiejska 4/6/8 00-902 Warszawa Dotyczy:

  1. Wniosek – na podstawie art. 7.2 i art. 7.4 ustawy z dnia 15 lipca 1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich – o zgłoszenie przez Marszałka Sejmu wniosku o podjęcie przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej uchwały w sprawie odwołania Adama Bodnara z urzędu Rzecznika Praw Obywatelskich z powodu sprzeniewierzenia się ślubowaniu złożonemu przed Sejmem Rzeczypospolitej Polskiej.
  2. Zawiadomienie, że z powodu sprzeniewierzenia się przez rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara ślubowaniu złożonemu przed Sejmem Rzeczypospolitej Polskiej sędzia Sądu Rejonowego w Dębicy Beata Stój uznała mnie postanowieniem z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt II K 407/13, za winnego popełnienia przypisanego mi z art. 226 § 3 k.k. i art. 212 § 2 k.k. przestępstwa opisanego jako znieważenie i zniesławienie konstytucyjnego organu Rzeczypospolitej Polskiej, Rzecznika Praw Obywatelskich, w osobie sprawującego ten urząd Andrzeja Zolla.
  3. Zawiadomienie, że zachowanie rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara wypełnia przesłankę sprzeniewierzenia się przez Rzecznika Praw Obywatelskich złożonemu ślubowaniu opisaną w utrwalonej doktrynie jako uporczywej bezczynności Rzecznika, przejawiającej się w niepodejmowaniu działań na rzecz ochrony praw i wolności obywatelskich w sprawach, w których w sposób nie budzący wątpliwości pożądana byłaby aktywność Rzecznika” i zaprezentowaną mi przez posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, prezesa partii Prawo i Sprawiedliwość Jarosława Kaczyńskiego w piśmie do mnie z dnia 25 czerwca 2012 r., sygn. akt BP-S-174/06Załącznik 6.
  4. Zawiadomienie, że:
    1. kopie dokumentów poświadczających zdarzenia opisane w niniejszym piśmie są umieszczone w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl,
    2. kopia niniejszego pisma zostanie umieszczona w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl,
    3. kopia odpowiedzi na niniejsze pismo zostanie umieszczona w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl.”

 

W uzasadnieniu przedstawiłem opisane wyżej fakty.

Pismo z dnia 14 czerwca 2016 r. wysłałem przesyłką listową poleconą priorytetową nr (00)8590077321803132717 /Załącznik III/. Wpłynęło do Sekretariatu Marszałka Sejmu RP w dniu 15 czerwca 2016 r., czego dowodem data, „15.06.2016”, na prezentacie Sekretariatu umieszczonej na Potwierdzeniu Odbioru – Załącznik IV:

 

Ponieważ w piśmie z dnia 14.06.2016 r. do marszałka Sejmu M. Kuchcińskiego: podałem „(…) IV. Zawiadomienie, że: (…) 3. kopia odpowiedzi na niniejsze pismo zostanie umieszczona w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl.”, to… do dnia wysłania niniejszego e-mail’a nie otrzymałem odpowiedzi.

Marszałek Sejmu Marek Kuchciński chroni życzliwego ferajnie funkcjonariuszy publicznych popełniających przestępstwa, Żydów i pederastów, rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara.

Oni, funkcjonariusze systemu politycznego i funkcjonariusze systemu prawnego, żyją w doskonałej symbiozie.

Politycy wybierają – tj. narzucają Narodowi – Rzecznika Praw Obywatelskich, który potem chroni interesów funkcjonariuszy systemów politycznego i prawnego. I tak kadencja za kadencją… Zoll, Kochanowski, Lipowicz, Bodnar…

 

Adam Bodnar dał się już wcześniej poznać jako strażnik interesu Żydów i pederastów oraz Żydów pederastów.

Przed laty bronił, wtedy jako wiceprezes Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka, Jarosława Kaczyńskiego przez wykonaniem prawomocnego orzeczenia sądu.

W wydaniu z dnia 2-3 lipca 2011 r. „Gazeta Wyborcza” informowała: Na badania psychiatryczne skierował Jarosława Kaczyńskiego sąd rozpatrujący skargę Janusza Kaczmarka, byłego szefa MSWiA w rządzie PiS. Kaczmarek wytoczył prywatną sprawę karną z art. 212 kk za to, że prezes PiS nazwał go „agentem śpiochem”. Warszawski sąd zarządził badania psychiatryczne w celu ustalenia, czy Kaczyński – w związku z przyjmowaniem po śmierci brata leków psychotropowych – jest w pełni władz umysłowych i może świadomie uczestniczyć w procesie. Kaczyński odwołał się od tego postanowienia, ale sąd apelacyjny je podtrzymał.
Źródło: Ewa Siedlecka, „Jak Kaczyński ma wybrnąć z badań psychiatrycznych”;

 

Sympatycy Jarosława Kaczyńskiego ruszyli mu z pomocą. Jako jeden z pierwszych wiceprezes Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka Adam Bodnar. „GW” informowała: „(…) Inny pomysł na uniknięcie przez prezesa PiS upokorzenia, jakim byłoby poddanie się – niemal na oczach opinii publicznej – badaniu psychiatrycznemu, ma dr Adam Bodnar, wiceprezes Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka. – Jarosław Kaczyński powinien złożyć skargę konstytucyjną na przepis, który pozwala na przymusowe skierowanie na badanie psychiatryczne w sprawie wytoczonej z oskarżenia prywatnego, a w dodatku dotyczącej przekroczenia granic wolności słowa. (…).”

Źródło: Ewa Siedlecka, „Jak Kaczyński ma wybrnąć z badań psychiatrycznych”; „Gazeta Wyborcza”, 2-3 lipca 2011 r., s. 4

 

Kreatywny Adam Bodnar…

Postanowił udzielić wsparcia Jarosławowi Kaczyńskiemu, mimo że łącznie czterech sędziów – sędzia Sądu Rejonowego w Warszawie Maciej Jabłoński, który wydał postanowienie oraz trzech sędziów sądu II instancji, którzy rozpoznali i oddalili zażalenie J. Kaczyńskiego na postanowienie sędziego M./ Jabłońskiego – nabrało uzasadnionych wątpliwości co do poczytalności Jarosława Kaczyńskiego i uznało, że należy go poddać badaniom psychiatrycznym.

W tym samym czasie, w w.w. sprawie rozpoznawanej przeciwko mnie przez Sąd Rejonowy w Dębicy, po tym, gdy Sąd Okręgowy w Rzeszowie wydał w dniu 15 września 2010 r. wyrok wznowieniowy na moją korzyść od skazującego mnie wyroku sędziego T. Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r., następczyni sędziego T. Kuczmy, sędzia Beata Stój kierowała mnie na badania psychiatryczne. Kierowała mnie na nie:

  1. w sprawie dotyczącej przekroczenia granic wolności słowa,
  2. od dnia 15 marca 2011 r., żeby wyniki badań wykazały, czy byłem zdrowy psychicznie w okresie popełniania czynów, których sprawstwo za pośrednictwem Internetu przypisała mi prokurator Radosława Ridan, tj. „od stycznia 2003 r. do września 2005 r.”.

 

Dowiedziawszy się z „GW” o zaangażowaniu się Adama Bodnara w obronę interesu Jarosława Kaczyńskiego, ścigany w podobnej sprawie pomyślałem, że może i mnie uda się skorzystać z życzliwości wobec człowieka wiceprezesa Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka.

Ponieważ media informowały, że Jarosław Kaczyński zaskarżył postanowienie sędziego M. Jabłońskiego i jego zażalenie rozpoznał sąd II instancji, a mnie sędzia Beata Stój informowała, że jej postanowienie z dnia 15 marca 2011 r. o poddaniu mnie badaniom psychiatrycznym jest niezaskarżalne, pismem z dnia 13 lipca 2011 r. skierowanym do wiceprezesa HFPC Adama Bodnara złożyłem: „Pan Adam Bodnar Wiceprezes Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka Helsińska Fundacja Praw Człowieka ul. Zgoda 11 00-018 Warszawa Dotyczy:

  1. Wniosek o sporządzenie i doręczenie mi stanowiska Wiceprezesa Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka, czy zgodne z przepisami obowiązującego prawa jest:
    1. wydane przez sędzię Sądu Rejonowego w Dębicy Beatę Stój postanowienie z dnia 15 marca 2011 r. w przedmiocie poddania mnie badaniom psychiatrycznym w postępowaniu Sądu Rejonowego w Dębicy sygn. akt II K 451/06 (obecnie II K 854/10) zakończonym prawomocnym wyrokiem z dnia 18 grudnia 2007 r. skazującym mnie z art. 226 § 1 kk i inne, a następnie wznowionym na moją korzyść wyrokiem Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 15 września 2010 r. (sygn. akt II Ko 283/10).
    2. odmówienie mi przez SSR Beatę Stój sporządzenia uzasadnienia dla postanowienia wydanego przez nią w dniu 15 marca 2011 r. w przedmiocie poddania mnie badaniom psychiatrycznym.
    3. pozbawienie mnie przez sędzię Beatę Stój prawa do zaskarżenia postanowienia wydanego przez nią w dniu 15 marca 2011 r. w przedmiocie poddania mnie badaniom psychiatrycznym.
  2. Wniosek o podanie podstaw prawnych stanowiska, jakie zaprezentuje Adresat niniejszego pisma w odpowiedzi na wnioski, jak w p. I.1, I.2, I.3.”

 

Nigdy nie otrzymałem odpowiedzi. Ani od wiceprezesa HFPC Adama Bodnara, ani od kogokolwiek z HFPC.

No cóż, nie jestem:

  1. Żydem – jak protegowani Adama Bodnara, w tym np. Jarosław Kaczyński i Andrzej Zoll,
  2. pederastą, jak – według informacji przekazanej Radiu ZET przez Janusza Palikota –protegowany Adama Bodnara Jarosław Kaczyński.

 

Przypomnę:

Jeśli Kaczyński ukrywa, że jest gejem, a jest szefem największej partii narodowo-ka­to­lic­kiej,

to okłamuje swoich wyborców. Służby obcych państw wiedzą, że Jarosław Kaczyński jest homoseksuali­stą – powiedział Janusz Palikot w Radiu ZET”

Źródło: http://www.sfora.pl/polska/Palikot-Obce-sluzby-wiedza-ze-Kaczynski-jest-gejem-a1166

 

Nawiasem mówiąc Jarosław Kaczyński uniknął badań psychiatrycznych. Mimo że czterech niezawisłych, niezależnych sędziów poświadczyło wydanymi przez nich orzeczeniami, że posiadali uzasadnione wątpliwości co do jego poczytalności – tylko w takim przypadku sąd kieruje na badania psychiatryczne – to życzliwi J. Kaczyńskiemu ludzie w sądzie… wyłączyli sędziego M. Jabłońskiego od rozpoznawania sprawy przeciwko niemu, a jego następca odstąpił od badań szefa PiS.

Szkoda… Przepaść dzieląca słowa Jarosława Kaczyńskiego od jego czynów pokazuje, że czterej sędziowie, którzy go kierowali na badania psychiatryczne mogli mieć rację.

 

Nie żebym żałował, że nie jestem Żydem ani pederastą ani Żydem pederastą… Prezentuję fakty. Poświadczające je dowody. Przedstawiam Adama Bodnara i jego protegowanych. Z okresu zanim go nam politycy wybrali na Rzecznika Praw Obywatelskich oraz po tym, gdy został Rzecznikiem, po złożeniu ślubowania:

 

Przed przystąpieniem do wykonywania obowiązków Rzecznik składa przed Sejmem następujące ślubowanie:
„Ślubuję uroczyście, że przy wykonywaniu powierzonych mi obowiązków Rzecznika Praw Obywatelskich dochowam wierności Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, będę strzec wolności i praw człowieka i obywatela, kierując się przepisami prawa oraz zasadami współżycia społecznego i sprawiedliwości. Ślubuję, że powierzone mi obowiązki wypełniać będę bezstronnie, z najwyższą sumiennością i starannością, że będę strzec godności powierzonego mi stanowiska oraz dochowam tajemnicy prawnie chronionej.”.
Ślubowanie może być złożone z dodaniem zdania „Tak mi dopomóż Bóg”.

Artykuł 4 ustawy z dnia 15 lipca 1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich

 

Niewykluczone, że to lobby żydowskie i/lub pederastowskie stało za podsunięciem nam przez polityków Adama Bodnara na Rzecznika Praw Obywatelskich. Żeby bronił – co czyni – ich, tj. Żydów i pederastów i Żydów pederastów interesów.

Wyjaśniam, że nie jestem antysemitą oraz że nie mam nic przeciwko pederastom – dopóty dopóki łącząc się w pary chcą adoptować dzieci – prezentuję li tylko moje doświadczenia z Adamem Bodnarem na tle jego relacji z Żydami i/lub pederastami oraz w kontekście jego, jako Rzecznika Praw Obywatelskich stanowiska:

 

Konstytucyjny zakaz nierównego traktowania dotyczy wszelkich przesłanek i we wszystkich

obszarach życia politycznego, społecznego i gospodarczego – przypomina ministrowi sprawiedliwości

rzecznik praw obywatelskich.”

Źródło: „Bodnar do Ziobry: nie wolno popierać żadnej dyskryminacji” – http://www.lex.pl/czytaj/-/artykul/bodnar-do-ziobry-nie-wolno-popierac-zadnej-dyskryminacji – 4 sierpnia 2016 r.

 

A ja, nie-Żyd i nie-pederasta, mam prawo uważać się za dyskryminowanego przez rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara, na tle sympatii, życzliwości, atencji okazywanej przez niego Żydom, pederastom i Żydom pederastom.

 

xxx

 

Na obronę Adama Bodnara powiedzieć trzeba, że w jego relacji Rzecznik Praw Obywatelskich – obywatel, niczym się nie różni od jego poprzedników na urzędzie RPO począwszy od Andrzeja Zolla.

Andrzej Zoll to poniemiecki1, durny, okrutny Żyd ortodoks radykalny. Tchórz.

Po tym, gdy przez kilka lat współpracował, razem z w.w. sędziami Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie, w pozbawianiu mojego syna możności korzystania z konstytucyjnych i ustawowych praw dziecka do ochrony zdrowia, gdy go narażał na kalectwo, obciążył mnie zeznaniami i uczynił przestępcą. Co groteskowe, to że składał dwukrotnie obciążające mnie zeznania w sprawie, w której sędzia Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasz Kuczma ścigał mnie na podstawie aktu oskarżenia prokurator Radosławy Ridan za czyn, który według wskazań doktryny prawnej prezentowanej przez A. Zolla od kilkunastu lat, w kolejnych edycjach wydawanego pod jego redakcją naukową „Komentarza do kodeksu karnego” nigdy nie był i nie jest przestępstwem.

Ponad wszelką wątpliwość zasadami, które kierują działaniami Andrzeja Zolla są te z Talmudu:

 

Tylko Żydzi są ludźmi, goje nie są ludźmi, tylko bydłem”

Talmud, Keritot 6b

 

Wszystkie nieżydowskie dzieci są zwierzętami

Talmud, Yebamoth 98a

 

Ogromne szczęście jednakowo okrutnego, co durnego Żyda Andrzeja Zolla na tym polega, że funkcjonariusze zażydzonych instytucji wymiaru sprawiedliwości kierują się w orzekaniu wytyczną:

 

W czasie procesu sądowego wolno oszukiwać, żeby Żyd zawsze wygrał.”

Talmud, Baba Kamma, 113b

 

I wygrywa Andrzej Zoll. Metodami, że rzygać się chce. Jojczy, labiedzi, użala się nad sobą, skarży się na mnie, donosi, kłamie, oszukuje. A funkcjonariuszowska ferajna mu usłużna.

Jak żałosną nie byłby postacią, ma liczne grono fanów i sprzymierzeńców obojga płci w systemach prawnym i politycznym.

Nie tylko on. Reszta ferajny, z którą mnie uczynił przestępcą – jego małżonka, ortodoksyjna oszustka adw. Wiesława Zoll i 15 sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie – także.

Ich interesu chroni nie tylko prokuratorsko-sędziowski plankton, ale nawet tuzy, kolejni Prokuratorzy Generalni, Rzecznicy Praw Obywatelskich.

Powyżej przedstawiłem, jak interesu zwyrodnialców bronił rzecznik Adam Bodnar.

Takich samych fanów degeneraci, którzy na swoich przeciwników wybrali sobie nie tylko mnie, ale także moje dzieci, mieli w jego poprzednikach na urzędzie RPO Januszu Kochanowskim i Irenie Lipowicz.

Po tym, gdy sędzia Tomasz Kuczma wydał pełen wad prawnych skazujący mnie wyrok z dnia 18 grudnia 2007 r. rozpocząłem działania na rzecz jego wzruszenia. Kierowałem wnioski do rzecznika praw obywatelskich Janusza Kochanowskiego. W odpowiedzi otrzymywałem zapewnienia, że rzecznik sprawdził, zbadał, zanalizował i stwierdził – zawsze tak stwierdzał – że w sprawie przeciwko mnie rozpoznawanej przez Sąd Rejonowy w Dębicy i zakończonej wyrokiem sędziego T. Kuczmy wszystko było w zgodzie z prawem.

Nie będę prezentował -celem ograniczenia objętości niniejszego e-mail’a – wszystkich pism poświadczających, jak bardzo RPO Janusz Kochanowski chronił interesu ferajny. Zacytuję tylko odpowiedź na mój wniosek z pisma z dnia 6 listopada 2009 r. o wniesienie kasacji na moją korzyść od w.w. wyroku sędziego T. Kuczmy z 18.12.2007 r. Udzieliła mi jej główny specjalista w Zespole Prawa Karnego Biura RPO Krystyna Kupczyńska pismem z dnia 7 stycznia 2010 r. – Załącznik V: „Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich RPO-422333-II/02/K.Ku Warszawa 7.01.10 Zespół Prawa Karnego Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ Działając z upoważnienia Rzecznika Praw Obywatelskich uprzejmie informuję, iż po dokonaniu analizy akt Rzecznik nie znalazł podstaw do wniesienia na Pana korzyść kasacji od : – prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 18 grudnia 2007r., sygn. akt II K 451/06, którym za popełnienie czynów z art. 226 § 1 kk i art. 212 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk oraz art. 241 § 2 kk w zw. z art. 12 kk został Pan skazany na karę grzywny w wysokości 150 stawek dziennych przy określeniu 1 stawki na kwotę 100 złotych.
(…) Jednocześnie wyjaśniam, że kasacja jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenie i w myśl art. 523 § 1 kpk może być wniesiona tylko wówczas, jeżeli orzeczenia sądów dotknięte są rażącymi wadami prawnymi, tj. gdy „naruszone zostały przez sądy rozpoznające sprawę przepisy prawa o takim znaczeniu dla prawidłowego jej rozpoznania i w taki sposób, że mogło to mieć istotny wpływ na treść orzeczenia, orzeczenie wydane zostało z uchybieniami stanowiącymi bezwzględne podstawy zaskarżenia wskazanymi w art. 439 § 1 kpk.

Analiza akt sprawy wskazuje, iż nie zaistniały powyżej wskazane przesłanki.

We wniosku poodnosi Pan zarzut naruszenia przez sąd prawa materialnego a to art. 226 § 1 k, skoro został Pan skazany za czyn z art. 226 § 2 kk, który to przepis prawa karnego w następstwie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 11 października 2006 r., uznany został za niezgodny z Konstytucją, RP, ponadto podnosi Pan zarzut braku skargi uprawnionego oskarżyciela wskazując, iż przestępstwo z art. 212 § 2 kk ścigane jest z oskarżenia prywatnego, a zatem, w Pana ocenie, w przedmiotowej sprawie prokurator nie był organem uprawnionym do wniesienia aktu oskarżenia o taki czyn. Pozostałe zarzuty dotyczą kwestionowania przez Pana ustaleń faktycznych i oceny dowodów poprzez niezasadne przyjęcie przez sąd, iż zebrany materiał dowodowy pozwalał na stwierdzenia Pana winy.

Otóż, Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 11 października 2006 r. w sprawie o sygn, akt P 3/06, orzekł, że art. 226 § 1 Kodeksu karnego (w brzmieniu sprzed 25 lipca 2008 r.) jest niezgodny z art. 54 ust.1 w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP. W wyroku tym wskazano jednoznacznie, że rozstrzygnięcie zawarte w wyroku Trybunału Konstytucyjnego oznacza, że od momentu wejścia w życie wyroku niedopuszczalne staje się ściganie z tytułu zniewagi funkcjonariusza publicznego dokonanej, czy to publicznie, czy niepublicznie, wyłącznie w związku z jego czynnościami służbowymi,a nie podczas wykonywania tych czynności.

Zgodnie zaś z dyspozycją art. 190 ust. 1 i 3 Konstytucji RP, orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego mają moc powszechnie obowiązującą i są ostateczne, a w sytuacji, gdy nie został przez Trybunał określony inny termin utraty mocy obowiązującej omawianego aktu normatywnego, orzeczenie weszło w życie z dniem ogłoszenia (dnia 19 października 2006 r.). Nastąpiło to zatem jeszcze przed wydaniem wyroku przed Sądem I instancji. Z tym też dniem brak było podstaw prawnych do ścigania w oparciu o art. 226 § 1 k.k. czynów innych, niż stanowiących zniewagę funkcjonariusza publicznego popełnioną podczas i w związku z pełnieniem przez niego obowiązków służbowych.

Z opisu przypisanych Panu czynów jednoznacznie wynika, że zarzucono Panu znieważenie funkcjonariuszy publicznych jedynie w związku z pełnieniem przez nich obowiązków służbowych. Tak więc, w świetle omówionego judykatu Trybunału Konstytucyjnego, nie można przyjąć, że zachowanie, w dniu orzekania w sprawie zawierało znamiona czynu zabronionego z art. 226 § 1 k.k. (choć wyraz ustawowy treść tego wyroku znalazła dopiero w zmianach dokonanych przez art. 1 ustawy z dnia 9 maja 2008r. o zmianie ustawy – Kodeks karny (Dz. U. z 2008r., Nr 122, poz. 782). Stanowisko wyrażone przez Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 28 października 2008r., sygn. V KK 127/08 publ. Biuletynie PK 2008/13/30, Lex 4668651 wskazuje, iż nieprawidłowe przyjęcie kwalifikacji prawnej z art. 226 § 1 nie może skutkować uniewinnieniem w sytuacji, gdy zachowanie będące przedmiotem przedstawionego zarzutu może wyczerpywać znamiona również innego przestępstwa, mianowicie art. 212 § 2 kk, a taka sytuacja wystąpiła w przedmiotowej sprawie. Wprawdzie brak jest pisemnego uzasadnienia wydanego orzeczenia a Pan nie przyznał się do popełnienia zarzucanego czynu, jednakże pozostały zebrany w sposób wyczerpujący, materiał dowodowy wskazuje, iż zachowanie Pana wyczerpuje znamiona czynu z art. 212 § 2 kk. Analiza publikowanych przez Pana wpisów na podanych w akcie oskarżenia stronach internetowych pod adresem wskazanych personalnie sędziów sądów, prezesa, piastującego w tym czasie urząd Rzecznika Praw Obywatelskich /Andrzej Zoll – ZKE/, a także adwokata /adw. Wiesława Zoll – ZKE/ reprezentującego stronę przeciwną w postępowaniu rozwodowym nie budzi wątpliwości, iż mają one charakter zniesławiający, stanowiący pomówienia o takie postępowanie i właściwości, które mogły ich poniżyć w opinii publicznej a także narazić na utratę zaufania potrzebnego do wykonywania zawodu. Sąd Najwyższy wskazał, iż środkami masowego komunikowania są wszystkie środki, których działanie sprowadza się do masowego przekazywania rozmaitych treści, a Internet jest środkiem masowego komunikowania, o jakim mowa w art. 212 § 2 kk, za pomocą którego sprawca może dopuścić się zniesławienia (por. postanowienie SN z dnia 07 maja 2008r., sygn. III KK 234/07 publ. Biul. PK 2008/1/33.Nie nasuwa wątpliwości również Pana wina odnośnie zarzucanego Panu czynu z art. 241 § 2 kk, skoro również za pośrednictwem strony internetowej rozpowszechniał Pan wiadomości z rozprawy rozwodowej, która toczyła się z wyłączeniem jawności. (…).”

W ocenie Rzecznika brak jest podstaw do kwestionowania prawidłowości ustalenia pana winy, podstawy wymiaru kary, a wymiar kary nie narusza przepisów prawa materialnego.

W związku z powyższym informuję, iż nie zostaną podjęte dalsze działania w powyższej sprawie.”

 

Dziewięć miesięcy po sporządzeniu przez mgr Krystynę Kupczyńską w.w. pisma z dnia 7 stycznia 2010 r., w dniu 15 września 2010 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie wydał wyrok wznowiewniowy /sygn. akt II Ko 283/10/, którym przyznał mi rację. Orzekł – Załącznik VI: „Sygn. akt II Ko 283/10 Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej Dnia 15 września 2010r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie Wydział II Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Piotr Moskwa, Sędziowie SSO Andrzej Borek (spraw.) SSR del. do SO Marcin Świerk Protokolant /imię i nazwisko Protokolanta – ZKE/po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 15 września 2010r. wniosku obrońcy skazanego Zbigniewa Kękusia o wznowienie postępowania karnego zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 18 grudnia 2007r., sygn. akt II K 451/06 na podstawie art. 540 § 2 i art. 547 § 2 kpk wznawia postępowanie w sprawie II K 451/06 w punktach I, III – XVII wyroku i uchyla w tej części wyrok Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 18 grudnia 2007r., sygn. akt II K 451/06 i w tym zakresie przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w Dębicy do ponownego rozpoznania. Pieczęć Okrągła Sądu Okręgowego w Rzeszowie.

UZASADNIENIE

(…) Sąd Okręgowy zważył, co następuje.

Wznowienie postępowania w niniejszej sprawie jest zasadne w zakresie w jakim obrońca wskazuje na rażące naruszenie prawa materialnego, które mogło mieć istotny wpływ na treść orzeczenia – art. 226 § 1 kk.

(…) Tym samym niewątpliwie w przedmiotowej sprawie zachodzi potrzeba uchylenia wyroku i wznowienia postępowania w żądanym zakresie.”

Ponieważ Sąd Okręgowy w Rzeszowie podał jako przyczynę uchylenia wyroku sędziego T. Kuczmy z dnia 18.12.2007 r. „Wznowienie postępowania w niniejszej sprawie jest zasadne w zakresie w jakim obrońca wskazuje na rażące naruszenie prawa materialnego, które mogło mieć istotny wpływ na treść orzeczenia – art. 226 § 1 kk.” wskazać należy, że art. 523 § 1 k.p.k. stanowi: „Kasacja może być wniesiona tylko z powodu uchybień wymienionych w art. 439 lub innego rażącego naruszenia prawa, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na treść orzeczenia; kasacja nie może być wniesiona wyłącznie z powodu niewspółmierności kary.”

A zatem… pomyliła się główny specjalista Krystyna Kupczyńska. Ma prawo się pomylić. Jest przecież tylko człowiekiem…

 

W 2010 roku zmienił się Rzecznik Praw Obywatelskich. Politycy wybrali na niego Żydówkę Irenę Lipowicz. Były rzecznik Andrzej Zoll był rad. Pisał:

 

Słowa te piszę już po wyborze na nowego Rzecznika Praw Obywatelskich profesor Ireny Lipowicz. To świetny wybór. Znam panią Lipowicz od wielu lat. Oboje należeliśmy do nieformalnej grupy osób z różnych krajów europejskich zajmujących się problemami konstytucyjnymi w aspekcie praw człowieka. Grupa spotykała się systematycznie w różnych miejscowościach. Gościłem a Ambasadzie RP w Wiedniu za czasów sprawowania tam rządów przez panią Lipowicz. Mogłem obserwować, z jakim szacunkiem odnoszą się do niej Austriacy. Obecnie należę do Rady Fundacji Polsko-Niemieckiej. Jednym z dwóch dyrektorów wykonawczych Fundacji była pani Lipowicz. Też bardzo wysoko oceniam działalność na tym polu. I w końcu znów ostatnio spotkaliśmy się w ostatnich trzech latach, biorąc udział w pracach konwersatorium „Doświadczenie i Przyszłość”. Mam więc podstawę, by pokusić się o prognozę. Jest ona wyjątkowo korzystna.

Będziemy mieć bardzo dobrą Rzecznika Praw Obywatelskich.”

Andrzej Zoll, „Zollowie – opowieść rodzinna”; Wydawnictwo Literackie, Sp. z o.o., 2011, s. 490

 

Nie mylił się A. Zoll w jego ocenie Ireny Lipowicz w roli RPO. Mieli, judeoferajna z A. Zollem na czele, w Irenie Lipowicz rzecznika ich interesu.

Po wydaniu przez Sąd Okręgowy w Rzeszowie wyroku wznowieniowego z dnia 15.09.2010 r. w zakresie 16 czynów przypisanych mi przez sędziego T. Kuczmę wyrokiem z dnia 18.12.2007 r., ja wciąż posiadałem status skazanego tym wyrokiem za dwa czyny. Skierowałem zatem pismem z dnia 28 października 2010 r. wniosek do rzecznik Ireny Lipowicz: „Szanowna Pani Irena Lipowicz Rzecznik Praw Obywatelskich /adres – ZKE/ Dotyczy:

Wniosek o wniesienie przez Rzecznika Praw Obywatelskich – na podstawie art. art. 521; 523 § 1; 439 § 1 ust. 11, 524 § 2 Kodeksu Postępowania Karnego – kasacji na moją korzyść od prawomocnego wyroku sędziego Sądu Rejonowego w Dębicy, Tomasza Kuczma z dnia 18 grudnia 2007r.

Uzasadnienie

(…) Wydał SSR T. Kuczma w dniu 18 grudnia 2007r. skazujący mnie wyrok mimo, że nie tylko nie posiadał dowodów poświadczających, że ja jestem sprawcą czynów, o popełnienie których oskarżyła mnie aktem oskarżenia z dnia 12.06.2006r. prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód Radosława Ridan /sygn. akt 1 Ds. 39/06/S/, ale wręcz posiadał w dniu orzekania, tj. 18 grudnia 2007r. dowody poświadczające, że ja nie jestem sprawcą tych czynów, tj. czynów, za popełnienie których w.w. wyrokiem uczynił mnie przestępcą.

A przecież WIRTUALNA POLSKA oraz INTERIA.Pl S.A. nie dostarczyły sędziemu T. Kuczma dowodów, że ja byłem użytkownikiem portalu www.zgsopo.webpark.pl i strony www.zkekus.w.interia.pl, podanych przez prokurator R. Ridan w akcie oskarżenia przeciwko mnie z dnia 12.06.2006r. oraz, że ja byłem osobą, która administrowała nimi lub zamieszczała materiały na nich.
Wręcz przeciwnie WIRTUALNA POLSKA dostarczyła nawet sędziemu Tomaszowi Kuczma materiały dowodowe poświadczające, że ja nie byłem użytkownikiem strony
www.zgsopo.webpark.pl.

Podała, kto był użytkownikiem tego portalu.

Żaden z materiałów dowodowych dostarczonych sędziemu Tomaszowi Kuczma przez WIRTUALNĄ POLSKĘ oraz INTERIA.PL S.A. nie potwierdza, że ja założyłem portal lub stronę, jak wyżej, że nimi administrowałem lub zamieszczałem na nich jakiekolwiek informacje we wskazanym przez prokurator R. Ridan w akcie oskarżenia oraz przez sędziego T. Kuczmę w wyroku z dnia 18.12.2007r. okresie popełniania przestępstw, za popełnienie których zostałem skazany, tj. od stycznia 2003r. do września 2005r.”

Do pisma jak wyżej załączyłem wspomniane w nim pisma Wirtualnej Polski S.A. z dnia 6 sierpnia 2007 r. i Interii.PL S.A. z dnia 1 października 2007 r., dowody mojej niewinności.

W odpowiedzi otrzymałem pismo z dnia 4 stycznia 2011 r. głównego specjalisty Krystyny Kupczyńskiej– Załącznik VII: Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich RPO-422333-II/02/K.Ku Warszawa 4.0.11 Zespół Prawa Karnego Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/

W odpowiedzi na Pana pismo z dnia 28 października 2010 r., działając z upoważnienia Rzecznika Praw Obywatelskich uprzejmie informuję, co następuje: Otóż, z dołączonych do pisma kserokopii dokumentów wynika, iż Sąd Okręgowy w Rzeszowie wyrokiem z dnia 15 września 2010 r., sygn. II Ko 283/10 wznowił postępowania w sprawie ozn. sygn. II K 451/06 w pkt. I, III-XVII, wyrok Sądu Rejonowego w Dębicy w tej części uchylił i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania. Tak więc, we wskazanym wyżej zakresie, postępowanie będzie toczyło się od początku.

Natomiast, odnośnie pozostałych zarzutów (pkt. II, XVIII) postępowanie nie zostało wznowione, a zatem postępowanie jest prawomocnie zakończone.

Uprzejmie nadmieniam, iż Rzecznik Praw Obywatelskich nie wniesie kasacji na Pana korzyść od prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w Dębicy, sygn. II K 451/06, (w części, w jakiej wyrok tej nie został uchylony w toku postępowania o wznowienie – art. 540 § 2 kpk).

Nadmieniam, iż powyższe akta były przedmiotem analizy w tut. Biurze, został Pan poinformowany o stanowisku zajętym przez Rzecznika, a zatem kolejne pisma pozostaną bez odpowiedzi. Główny Specjalista mgr Krystyna Kupczyńska”

 

Uprzejmie przekazana informacja. Rzecznik nie wniesie kasacji…

Tak zdecydowała – po raz drugi, tym razem będąc w posiadaniu doręczonych przeze mnie RPO Irenie Lipowicz dowodów mojej niewinności – główny specjalista Krystyna Kupczyńska.

Co można na to poradzić…? Nic.

A potem… W dniu 23 sierpnia 2011 r. Prokurator Generalny wniósł kasację /Załącznik IX.9/ – na podstawie tych samych dowodów, które ja doręczyłem przy piśmie z dnia 28.10.2010 r. RPO Irenie Lipowicz – na moją korzyść w zakresie zarzutów z pkt. II i XVIII wyroku sędziego T. Kuczmy z dnia 18.12.2007 r., a w dniu 26 stycznia 2012 r. Sąd Najwyższy wydał wyrok /Załącznik IX.10/, którym uznał kasację Prokuratora Generalnego za zasadną i uchylił wyrok sędziego T. Kuczmy w zakresie zarzutów z pkt. II i XVIII na moją korzyść

Sytuacja stanie się dla Państwa bardziej klarowna, gdy zacytuję odpowiedź na mój wniosek z pisma z dnia 4 lutego 2016 r. do rzecznika Adama Bodnara o doręczenie mi informacji, z jaką datą Krystyna Kupczyńska została zatrudniona w Biurze RPO. Wniosek ten skierowałem do RPO A. Bodnara po tym, gdy mi jedna z osób zatrudnionych w Biurze RPO powiedziała podczas jednego z moich tam pobytów, że nie mam szans na uzyskanie sprawiedliwych, uczciwych rozstrzygnięć w sprawach zgłaszanych kolejnym Rzecznikom, bo sobie Andrzej Zoll z nimi załatwia, że delegują ich rozpoznanie na… jego byłą studentkę, którą on ściągnął do Biura RPO.

Coś jest na rzeczy… Pismem z dnia 4 lutego 2016 r. zawiadomiła mnie dyrektor generalny Biura RPO Katarzyna Jakimowicz – Załącznik VIII: „Warszawa, 4 lutego 2016 r. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich Biuro Dyrektora Generalnego BDG-WZK.0134.4.2016 Pan Zbigniew Kękuś (…) 4. Pani Krystyna Kupczyńska jest zatrudniona w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich od dnia 14 maja 2001 r. (…) DYREKTOR GENERALNY Katarzyna Jakimowicz”

Andrzej Zoll był rzecznikiem praw obywatelskich w okresie od 30 czerwca 2000 r. do 15 lutego 2006 r.

To rzeczywiście on zatrudnił okrutnego tumana – Krystynę Kupczyńską – w Biurze RPO.

Gdy poznać, co sobą prezentuje Andrzej Zoll nie dziwi, że Krystyna Kupczyńska mogła być jego wychowanką, studentką.

xxx

 

Opisani w niniejszym e-mail’u zwyrodniały Żyd Andrzej Zoll, który mnie uczynił przestępcą ze strachu przed konsekwencjami pozbawiania mojego syna możności korzystania z praw dziecka do ochrony zdrowia, potem chroniący jego – i reszty ferajny, która mnie razem z A. Zollem uczyniła przestępcą – interesu oraz Janusz Kochanowski, Irena Lipowicz i Adam Bodnar, nie są jedynymi w Biurze RPO społecznymi pasożytami, szkodnikami, którzy, podsunięci nam przez polityków na Rzeczników Praw Obywatelskich, bronią wizerunku Polski jako demokratycznego państwa prawnego, chroniąc w tym celu interesów funkcjonariuszy systemu prawnego i politycznego naruszających prawo i pozbawiających obywateli możności korzystania z ich praw.

Nie tylko dzięki nim degeneraci uchodzą za autorytety moralne o nieskazitelnych charakterach.

Także dzięki kadrom, które sobie dobierając wybrani przez polityków Rzecznicy. Sprowadzona do Biura RPO przez rzecznika Andrzeja Zolla i zaprezentowana powyżej „w działaniu” Krystyna Kupczyńska nie jest wyjątkiem. Takich, jak ona, głównych specjalistów, a także specjalistów, radców i dyrektorów chroniących interesów funkcjonariuszy publicznych naruszających prawa jest w Biurze RPO więcej.

Nie będę ich aktywności na rzecz obrony interesów ferajny opisywał. Zachęcam natomiast do zapoznania się z umieszczonymi na stronie www.kekusz.pl materiałami poświadczającymi, że najwłaściwszymi sformułowaniami dla opisania usługi, którą Andrzejowi Zollowi świadczyła przez 5… lat dyrektor Zespołu Prawa Cywilnego Biura RPO Kamilla Dołowska będą te o robieniu loda tudzież laski, którymi podczas spotkań służbowych posługiwał się minister spraw zagranicznych Radosław Sikorski. Przypomnę:

 

Sikorski: Wiesz, że polsko-amerykański sojusz to jest nic niewarty. Jest wręcz szkodliwy. Bo stwarza Polsce fałszywe poczucie bezpieczeństwa. (…) Bullshit kompletny. Skonfliktujemy się z Niemcami, z Rosją i będziemy uważali, że wszystko jest super, bo zrobiliśmy laskę Amerykanom. Frajerzy. Kompletni frajerzy. (…) Szef MSZ Radosław Sikorski (…): Sojusz Polska – Stany Zjednoczone jest: „nic niewartym robieniem loda Amerykanom, którzy traktują nas jak murzynów”

Źródło: BAŁ, „Zrobiliśmy laskę Amerykanom”, „Fakt”, 23.06.2014, s. 2

 

Robienie laski«Rodzaj aktywności dyplomatycznej. Uprawia ją minister Sikorski w relacjach ze Stanami Zjednoczonymi, a także premier Orban w – nomen omen – stosunkach z Władimirem Putinem»

Źródło:„Słownik afery taśmowej”; „Fakt”, 28-29.06.2014, s. 6

 

Dyrektor Zespołu Prawa Cywilnego Biura RPO Kamilla Dołowska robiła byłemu rzecznikowi praw obywatelskich Andrzejowi Zollowi loda tudzież laskę, według znaczeń tych określeń proponowanych przez R. Sikorskiego.

Zainteresuje Państwa zapewne, ile za to biorą. To znaczy, ile kosztuje utrzymanie wybieranego przez polityków Rzecznika Praw Obywatelskich i jego Biura.

Zacznę od kosztów utrzymania Biura RPO. Prezentuję – Tabela 1 – budżet Biura RPO, wykonanie za 2015 rok i plan na 2016:

 

Tabela 1 – Budżet Biura Rzecznika Praw Obywatelskich, wykonanie 2015, plan 2016

I Za rok 2015
Wydatki na podstawową działalność Biura Rzecznika Praw Obywatelskich obejmowały:
Wynagrodzenia 22.641
Wydatki pochodne od wynagrodzeń 4.066
Inne wydatki bieżące 7.507
II Plan na rok 2016
Planowane wydatki na podstawową działalność Rzecznika Praw Obywatelskich obejmują:
Wynagrodzenia 23.321
Wydatki pochodne od wynagrodzeń 4.276
Inne wydatki bieżące 6.505

Źródło: http://www.bip.brpo.gov.pl/index.php?md=10814

 

Kwota 34 mln zł rocznie. Z tego 68 proc. na wynagrodzenia. W tym wynagrodzenia strażników interesów panoszącej się w Polsce ferajny – z jej najgroźniejszą dla Polaków frakcją judeo – i obrońców wizerunku Polski jako rzekomo demokratycznego państwa prawa.

 

O tym ile płacimy wybranemu przez polityków na Rzecznika Praw Obywatelskich i ustalającemu priorytety aktywności Rzecznika według kryteriów rasy i orientacji seksualnej, tj. skupiającemu się na ochronie interesów Żydów, pederastów i Żydów pederastów Adamowi Bodnarowi poinformowała mnie w.w. pismem z dnia 4 lutego 2016 r. dyrektor generalny Biura RPO Katarzyna Jakimowicz – Załącznik VIII: „Warszawa, 4 lutego 2016 r. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich Biuro Dyrektora Generalnego BDG-WZK.0134.4.2016 Pan Zbigniew Kękuś (…) 1) obecna kwota miesięcznego wynagrodzenia brutto Rzecznika Praw Obywatelskich została ustalona w wysokości 14.124,65 zł brutto, (…) DYREKTOR GENERALNY Katarzyna Jakimowicz”

Uważam, że jeśli dla Rzecznika Praw Obywatelskich Rzeczypospolitej Polskiej priorytetami są obrona interesów Żydów, a w przypadku Adama Bodnara dodatkowo pederastów i Żydów pederastów, oraz jeśli broni ich interesów kosztem Polaków nie-Żydów, nie-pederastów i nie-Żydów nie-pederastów, to kosztowny w utrzymaniu urząd Rzecznika Praw Obywatelskich powinien zostać zlikwidowany. Niech ich – Żydów, pederastów i Żydów pederastów – interesów bronią ich instytucje. Jeśli takowych nie mają, niech je sobie powołają i pokrywają koszty ich utrzymania z własnych środków.

Nie sądzę, żeby nas ktoś mógł zmusić do posiadania urzędu Rzecznika Praw Obywatelskich. Gdyby coś takiego przyszło do głowy któremuś z faszystów z Unii Europejskiej – jak przewodniczący Parlamentu Europejskiego, były nałogowy alkoholik o podstawowym wykształceniu Martin Schulz, który grozi Polsce i Polakom, że nas siłą i walką zmusi do przyjmowania imigrantów muzułmańskich – gdyby rzeczywiście okazało się, że musimy mieć Rzecznika Praw Obywatelskich, bo za jego, urzędu, zlikwidowanie nałożą na Polskę i Polaków, w imię ochrony wartości Unii Europejskiej, w tym podstawowych wartości Unii Europejskiej, sankcje, to go sobie sami wybierajmy. Niech nam przestaną narzucać kacyki partyjne z podporządkowanymi im członkami partii, którym liderują swoich wybrańców, „Zollów”, „Bodnarów”.

Coraz trudniej być w Polsce Polakiem…

 

Z poważaniem,

 

Zbigniew Kękuś

 

Załączniki:

  1. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, Protokół Przyjęcia Interesanta w dniu 18 stycznia 2016 r. sporządzony przez głównego specjalistę Mariolę Bielawską-Górną
  2. Pismo Z. Kękusia z dnia 18 stycznia 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara
  3. Pismo Z. Kękusia z dnia 14 czerwca 2016 r. do marszałka Sejmu Marka Kuchcińskiego
  4. Potwierdzenie Odbioru przesyłki listowej poleconej nr (00)8590077321803132717, Sekretariat Marszałka Sejmu RP, 15.06.2016
  5. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich RPO-422333-II/02/K.Ku, pismo Głównego Specjalisty w Zespole Prawa Karnego Krystyny Kupczyńskiej do Z. Kękusia z dnia 7 stycznia 2010 r.
  6. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/, wyrok Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 15 września 2010 r.
  7. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich RPO-422333-II/02/K.Ku, pismo Głównego Specjalisty w Zespole Prawa Karnego Krystyny Kupczyńskiej do Z. Kękusia z dnia 4 stycznia 2011r.
  8. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich Biuro Dyrektora Generalnego, BDG-WZK.0134.4.2016, pismo dyrektora generalnego Katarzyny Jakimowicz z dnia 4 lutego 2016 r.
  9. Pismo Z. Kękusia z dnia 26 września 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara
  10. Pismo Z. Kękusia z dnia 26 września 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Kraków, dnia 26 września 2016 r.

Zbigniew Kękuś

 

Pan

Adam Bodnar

Rzecznik Praw Obywatelskich

Al. Solidarności 77

00-090 Warszawa

 

Sygn. akt Sądu Rejonowego w Dębicy: II K 407/13

 

Dotyczy:

  1. Wniosek o wniesienie przez Rzecznika Praw Obywatelskich – na podstawie art. 521 § 1 k.p.k., art. 523 § 1 k.p.k. i art. 440 k.p.k. – kasacji na moją korzyść od prawomocnego postanowienia sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/.
  2. Wniosek o przedstawienie Sądowi Rejonowemu w Dębicy w kasacji jak w pkt. I zarzutu rażącego i mającego wpływ na treść postanowienia z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt II K 407/13, naruszenia:
    1. prawa procesowego określonego w art. 366 § 1 k.p.k. w przypadku każdego z 18 przypisanych mi czynów,
    2. prawa materialnego określonego w art. 226 § 3 k.k., w przypadku czynu przypisanego mi w pkt. II.17 postanowienia,
    3. prawa procesowego określonego w art. 40 § 1 pkt 6 k.p.k.
  3. Wniosek o zapoznanie się z protokołem – i moimi, zaprotokołowanymi w nim zeznaniami – rozprawy głównej prowadzonej w sprawie do sygn. akt II K 407/13 przez sędzię Beatę Stój w dniu 15 marca 2011 r.
  4. Zawiadomienie, że po odbiór kasacji jak w pkt. I stawię się w Biurze RPO w Warszawie w dniu 6 października 2016 r. o godz. 13:00.
  5. Zawiadomienie, że w przypadku odmowy wydania mi w dniu 6 października 2016 r. kasacji jak pkt. I i II rozpocznę 06.10.2016 r. prowadzenie całodobowo przed Biurem Rzecznika Praw Obywatelskich protestu głodowego – nie będę jadł, będę pił wodę i soki – który będę prowadził do dnia wydania mi kasacji.
  6. Zawiadomienie, że:
    1. groźba przedstawiona przeze mnie w pkt. VIII.2 pisma z dnia 1 września 2016 r. do Rzecznika Praw Obywatelskich /Załącznik 4/ była taktyką zastosowaną przeze mnie celem sprawdzenia reakcji na nią ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobry,
    2. nie zamierzam zrealizować groźby jak w pkt. VIII.2 pisma z dnia 1 września 2016 r. do Rzecznika Praw Obywatelskich /Załącznik 4/.
  7. Prezentacja przyczyny zmiany przeze mnie terminu stawiennictwa w Biurze RPO z dnia 11 października 2016 r. na 6 października 2016 r.
  8. Przypomnienie, że w przypadku wyroku z dnia 26 lipca 2016 r. Sądu Rejonowego dla Łodzi Widzewa w sprawie nałożenia kary grzywny w kwocie 200,00 zł na pracownika drukarni, który odmówił wykonania usługi zleconej przez Fundację LGBT Business Forum, Rzecznik Praw Obywatelskich, Adresat niniejszego pisma podjął interwencję po kilku dniach, tj. 4 sierpnia 2016 r.
  9. Zawiadomienie, że:
    1. dowody poświadczające zdarzenia opisane w niniejszym piśmie są umieszczone w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl,
    2. kopia niniejszego pisma zostanie umieszczona w Internecie w tym na stronie www.kekusz.pl.

 

Rzecznik po zapoznaniu się z każdym skierowanym do niego wnioskiem może: 1) podjąć sprawę, (…).”
Artykuł 11.1 ustawy z dnia 15 lipca 1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich

 

Podejmując sprawę Rzecznik może:1) samodzielnie prowadzić postępowanie wyjaśniające, (…).”

Artykuł 12 ustawy z dnia 15 lipca 1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich

Prowadząc postępowanie, o którym mowa w art. 12 pkt 1, Rzecznik ma prawo:

1) zbadać, nawet bez uprzedzenia, każdą sprawę na miejscu, (…).”
Artykuł 13.1 ustawy z dnia 15 lipca 1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich

Część I Przepisy prawa2

 

  1. Artykuł 521 § 1 k.p.k.: „Prokurator Generalny, a także Rzecznik Praw Obywatelskich, może wnieść kasację od każdego prawomocnego orzeczenia sądu kończącego postępowanie.
  2. Artykuł 523 § 1 k.p.k.: Kasacja może być wniesiona tylko z powodu uchybień wymienionych w art. 439 lub innego rażącego naruszenia prawa, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na treść orzeczenia; kasacja nie może być wniesiona wyłącznie z powodu niewspółmierności kary.”
  3. Artykuł 439 § 1 k.p.k.: Niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów oraz wpływu uchybienia na treść orzeczenia sąd odwoławczy na posiedzeniu uchyla zaskarżone orzeczenie, jeżeli: 1) w wydaniu orzeczenia brała udział osoba nieuprawniona lub niezdolna do orzekania bądź podlegająca wyłączeniu na podstawie art. 40,”
  4. Artykuł 440 k.p.k.: „Jeżeli utrzymanie orzeczenia w mocy byłoby rażąco niesprawiedliwe, podlega ono zmianie na korzyść oskarżonego albo uchyleniu niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów.”

 

Część II Uzasadnienie

 

Ad. pkt. I, II, III, IV, str. 1, pkt. V, str. 6

Wnoszę o wniesienie przez Rzecznika kasacji na moją korzyść od prawomocnego kończącego postanowienia sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt II K 407/13 – Załącznik 1:

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, postanowienie sędzi

Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r. – Załącznik 1

 

Sędzia B. Stój wydała postanowienie z dnia 15 marca 2016 r. na podstawie aktu oskarżenia prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód Radosławy Ridan z 12 czerwca 2006 r. którym oskarżyła mnie o to, że w okresie od stycznia 2003 r. do maja lub września 2005 r., w Krakowie, za pośrednictwem portalu internetowego Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca www.zgsopo.webpark.pl i – jak podała „założonej przez siebie strony pod domeną zkekus.w.interia.pl” popełniłem osiemnaście przestępstw, tj. Załącznik 2:

  1. pkt. I, III-XVI aktu oskarżeniaznieważyłem i w związku z pełnieniem obowiązków służbowych /art. 226 § 1 k.k./ i zniesławiłem /art. 212 § 2 k.k./ piętnaścioro sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie – SSO Maja Rymar /była Prezes Sądu Okręgowego w Krakowie/ SSO Ewa Hańderek, SSO Teresa Dyrga, SSR Agata Wasilewska-Kawałek, SSO Agnieszka Oklejak, SSO Danuta Kłosińska, SSR Izabela Strózik, SSO Anna Karcz-Wojnicka, SSO Jadwiga Osuch, SSO Małgorzata Ferek, SSA Włodzimierz Baran /były Prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie/, SSA Jan Kremer, SSA Maria Kuś-Trybek, SSA Anna Kowacz-Braun, SSA Krzysztof Sobierajski /obecny prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie/,
  2. pkt II aktu oskarżeniazniesławiłem /art. 212 § 2 kk/ adwokata Wiesławę Zoll, pełnomocnika mojej żony w prowadzonym przez Sąd Okręgowy w Krakowie i Sąd Apelacyjny w Krakowie w latach 1997-2006 postępowaniu z mojego powództwa o rozwód /sygn. akt Sądu Okręgowego w Krakowie XI CR 603/04/,
  3. pkt XVII aktu oskarżeniaznieważyłem /art. 226 § 3 k.k./ i zniesławiłem /art. 212 § 2 k.k./ konstytucyjny organ Rzeczypospolitej Polskiej, rzecznika praw obywatelskich w osobie piastującego ten urząd Andrzeja Zolla
  4. pkt XVIII aktu oskarżenia – rozpowszechniałem wiadomości z rozprawy sądowej prowadzonej z wyłączeniem jawności – art. 241 § 2 k.k.

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, akt oskarżenia prokurator Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r., sygn. 1 Ds. 39/06/S – Załącznik 2

 

W postanowieniu z dnia 15 marca 2016 r. sędzia Beata Stój:

  1. zmieniła kwalifikację prawną zarzutów z art. 226 § 1 k.k. w art. 216 § 2 k.k.
  2. zmieniła ramy czasowe popełniania czynów, które mi przypisała.

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, postanowienie sędzi

Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r. – Załącznik 1

 

Wnoszę o przedstawienie Sądowi Rejonowemu w Dębicy w kasacji jak wyżej zarzutu rażącego i mającego wpływ na treść postanowienia z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt II K 407/13, naruszenia:

  1. prawa procesowego określonego w art. 366 § 1 k.p.k. w przypadku każdego z 18 przypisanych mi czynów,
  2. prawa materialnego określonego w art. 226 § 3 k.k., w przypadku czynu przypisanego mi w pkt. II.17 postanowienia,
  3. prawa procesowego określonego w art. 40 § 1 pkt 6 k.p.k.

 

Uzasadnienie dla zarzutów rażącego naruszenia przez sędzię Beatę Stój prawa określonego w art. 366 § 1 k.p.k. i art. 226 § 3 k.k. przedstawiłem w:

  1. piśmie z dnia 2 maja 2016 r., które wpłynęło do Biura RPO w dniu 4 maja 2016 r. i na które Rzecznik nie udzielił odpowiedzi – Załącznik 3:

Dowód: Pismo Z. Kękusia z dnia 2 maja 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara – Załącznik

3

  1. piśmie z dnia 1 września 2016 r. do Rzecznika Praw Obywatelskich – Załącznik 4:

Dowód: Pismo Z. Kękusia z dnia 1 września 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara – Załącznik

4

 

Pismo z dnia 1 września 2016 r. wysłałem przesyłką listową poleconą nr (00)859007731028077374 /Załącznik 4/, która wpłynęła do Biura Rzecznika Praw Obywatelskich w dniu 9 sierpnia 2016 r., czego potwierdzeniem data złożona na Potwierdzeniu Odbioru przez starszego radcę w Biurze RPO Małgorzatę Pych – Załącznik 15:

Dowód: Potwierdzenie Odbioru, przesyłka listowa polecona nr (00)859007731026929958, Biuro Rzecznika Praw

Obywatelskich, 09.08.2016 r. – Załącznik 15

 

Załącznikami do wyżej wymienionych pism uczyniłem m.in. doręczone Sądowi Rejonowemu w Dębicy w 2007 roku przez operatorów internetowych, Wirtualną Polskę S.A. i Interię.PL S.A. dowody mojej niewinności, tj.:

  1. pismo Wirtualnej Polski S.A. z dnia 6 sierpnia 2007 .
  2. pismo Interii.PL S.A. z dnia 1 października 2007 r.

 

Co się tyczy rażącego naruszenia przez autorkę postanowienia z dnia 15 marca 2016 r. sędzię B. Stój prawa określonego w art. 40 § 1 pkt 6 k.p.k. – „Sędzia jest z mocy prawa wyłączony od udziału w sprawie, jeżeli: (…) 7) brał udział w wydaniu orzeczenia, które zostało uchylone. – wskazać należy, że:

  1. artykuł 93 § 1 k.p.k. stanowi: „Jeżeli ustawa nie wymaga wydania wyroku, sąd wydaje postanowienie.
  2. w dniu 14 czerwca 2013 r. sędzia Beata Stój wydała orzeczenie, tj. postanowienie kończące sprawę przeciwko mnie w pierwszej instancji. Orzekła – Załącznik 5: Sygn. akt II K 854/10 POSTANOWIENIE Dnia 14 czerwca 2013 r. Sąd Rejonowy w Dębicy w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSR Beata Stój Protokolant: /imię i nazwisko protokolanta – ZKE/ w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód w sprawie karnej Zbigniewa Kękusia oskarżonego o czyny z art. 226 § 1 k.k. i art. 212 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i inne postanawia I. na podstawie art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. w zw. z art. 101 § 2 k.k. i art. 102 k.k. w zw. z art. 443 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k. umorzyć postępowanie karne przeciwko Zbigniewowi Kękusiowi o to, że:(…) Karalność wymienionych czynów była przedawniona już w dniach wydania orzeczeń o wznowieniu postępowania przez Sąd Okręgowy w Rzeszowie i uchyleniu wyroku przez Sąd Najwyższy.

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 14 czerwca 2013 r. – Załącznik 5

  1. zaskarżyłem postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 14 czerwca 2013 r., zarzucając jej wydanie go z rażącym naruszeniem prawa określonego w art. 7 k.p.k. – „Organy postępowania kształtują swe przekonanie na podstawie wszystkich przeprowadzonych dowodów, ocenianych swobodnie z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego.” – tj. z dokonaniem oceny dowodów wbrew zasadom prawidłowego rozumowania,
  2. w dniu 27 sierpnia 2013 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie wydał postanowienie, którym uchylił postanowienie sędzi B. Stój z dnia 14 czerwca 2013 r. Orzekł – Załącznik 6: Sygn. akt II Kz 246/13 POSTANOWIENIE Dnia 27 sierpnia 2013 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Marcin Świerk Sędziowie: SSO Piotr Popek SSR del. do SO Anna Romańska /spraw/ Protokolant /imię i nazwisko – ZKE/ przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Rzeszowie – Renaty Stopińskiej-Witkowskiej po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2013 r. zażalenia oskarżonego Zbigniewa Kękusia na postanowienie Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 14 czerwca 2013 r. sygn. akt II K 854/10 w przedmiocie umorzenia postępowania na podstawie art. 437 § 2 kpk postanawia uchylić zaskarżone postanowienie w pkt I i sprawę przekazać Sądowi Rejonowemu w Dębicy do ponownego rozpoznania. (…) Sąd Okręgowy miał na uwadze co następuje: Zażalenie oskarżonego jest zasadne o tyle, o ile skutkuje koniecznością uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy Sądowi Rejonowemu w Dębicy do ponownego rozpoznania w kwestii umorzenia postępowania z powodu przedawnienia karalności poszczególnych zarzucanych w pkt. I – XVI czynów.

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ postanowienie Sądu

Okręgowego w Rzeszowie z dnia 27 sierpnia 2013 r. /sygn. II Kz 246/13/ – Załącznik 6

 

Po wydaniu przez Sąd Okręgowy w Rzeszowie postanowienia z dnia 27 sierpnia 2013 r. o uchyleniu postanowienia sędzi B. Stój z dnia 14 czerwca 2013 r. kończącego sprawę przeciwko mnie w pierwszej instancji w zakresie zarzutów z pkt. I–XVI aktu oskarżenia – Sąd Okręgowy podał: „(…) i przekazania sprawy Sądowi Rejonowemu w Dębicy do ponownego rozpoznania w kwestii umorzenia postępowania z powodu przedawnienia karalności poszczególnych zarzucanych w pkt. I – XVI czynów.” – sędzia Beata Stój zmieniła sygnaturę akt z II K 854/10 /uprzednio II K 451/06/ na II K 407/13.

Z powodu uchylenia przez Sąd Okręgowy w Rzeszowie postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2013 r. postanowienia sędzi Beaty Stój z dnia 14 czerwca 2013 r. w sprawie przeciwko mnie zachodzi przesłanka określona w art. 40 § 1 pkt 6 k.p.k. – „Sędzia jest z mocy prawa wyłączony od udziału w sprawie, jeżeli: (…) 7) brał udział w wydaniu orzeczenia, które zostało uchylone.

W związku z powyższym sędzia Beata Stój była z mocy prawa określonego w art. 40 § 1 pkt 6 k.p.k. wyłączona od dnia 27 sierpnia 2013 r. od udziału w sprawie przeciwko mnie.

Wskazać należy zatem, że:

  1. artykuł 523 § 1 k.p.k. stanowi: Kasacja może być wniesiona tylko z powodu uchybień wymienionych w art. 439 lub innego rażącego naruszenia prawa, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na treść orzeczenia; kasacja nie może być wniesiona wyłącznie z powodu niewspółmierności kary.”
  2. artykuł 439 § 1 k.p.k. stanowi: „Niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów oraz wpływu uchybienia na treść orzeczenia sąd odwoławczy na posiedzeniu uchyla zaskarżone orzeczenie, jeżeli: 1) w wydaniu orzeczenia brała udział osoba nieuprawniona lub niezdolna do orzekania bądź podlegająca wyłączeniu na podstawie art. 40,”

 

Pragnę poinformować, że ja pismem z dnia 26 lutego 2014 r. skierowanym do sędzi Beaty Stój zawiadomiłem ją, że od dnia 27 sierpnia 2013 r. jest – z mocy prawa określonego w art. 40 § 1 pkt 6 k.p.k. – wyłączona od rozpoznawania sprawy przeciwko mnie – Załącznik 7: „Sędzia Beata Stój Sąd Rejonowy w Dębicy ul. Słoneczna 3 39-200 Dębica Sygn. akt: II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ Dotyczy: Zawiadomienie, że od dnia 27 sierpnia 2013 r. jest Pani wyłączona z mocy prawa od rozpoznawania sprawy do sygn. II K 407/13.

Część I. Przepisy prawa

  1. Artykuł 93 § 1Kodeks postępowania karnego: „Jeżeli ustawa nie wymaga wydania wyroku, sąd wydaje postanowienie.
  2. rtykuł 40 § 1. ustawy Kodeks postępowania karnego: „Sędzia jest z mocy prawa wyłączony od udziału w sprawie, jeżeli: (…) 7) brał udział w wydaniu orzeczenia, które zostało uchylone.

Część II. Uzasadnienie

W dniu 14 czerwca 2013 r. wydała Pani orzeczenie, tj. postanowienie w przedmiocie umorzenia postępowania przeciwko mnie – z powodu wymyślonego przez Panią w niezgodzie ze stanem faktycznym ustania karalności czynów – w zakresie 16 czynów /czyny I – XVI/ aktu oskarżenia przeciwko mnie prokurator Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r., sygn. 1 Ds. 39/06/S – Załącznik 1.2:

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy sygn. akt II K 407/13, postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 14 czerwca 2013 r. – Załącznik 1.2

Zaskarżyłem to, oczywiście niesłuszne postanowienie.

W dniu 27 sierpnia 2013 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie wydał postanowienie w przedmiocie uchylenia Pani niesłusznego orzeczenia, tj. postanowienia z dnia 14 czerwca 2013 r. – Załącznik 1.3:

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13, postanowienie Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 27 sierpnia 2013 r., sygn. II Kz 246/13/ – Załącznik 1.3

Prawo określone w art. 40 § 1 K.p.k. stanowi: „Sędzia jest z mocy prawa wyłączony od udziału w sprawie, jeżeli: (…) 7) brał udział w wydaniu orzeczenia, które zostało uchylone”.

Od dnia 27 sierpnia 2013 r. jest Pani zatem na podstawie prawa określonego w art. 40 § 1 K.p.k. wyłączona z mocy prawa od rozpoznawania sprawy do sygn. II K 407/13.

W załączeniu przesyłam moje pismo w tej sprawie do Prezesa Sądu Okręgowego w Rzeszowie Tomasza Wojciechowskiego, który sprawującego nadzór nad postępowaniem prowadzonym przez Panią do sygn. akt II K 407/13. dr Zbigniew Kękuś

Załączniki:

1.Sąd Okręgowy w Rzeszowie, sygn. Prez. 0231-44/10, pismo Z. Kękusia do Prezesa Sądu Tomasza Wojciechowskiego z dnia 25 lutego 2014 r.”
Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ pismo Z. Kękusia z

dnia 26 lutego 2014 r. do sędzi Beaty Stój – Załącznik 7

 

Moje pismo z dnia 26 lutego 2014 r. – nadane przesyłką listową poleconą nr (00)959007734219627256 /Załącznik 7/ wpłynęło do Sądu Rejonowego w Dębicy w dniu 27 lutego 2014 r., co poświadcza data na prezentacie – Załącznik 8: „Sąd Rejonowy w Dębicy Wpł. 27.02.2014” – Sądu Rejonowego w Dębicy umieszczonej na Potwierdzeniu Odbioru przesyłki listowej poleconej nr (00)959007734219627256 – Załącznik 8:

Dowód: Potwierdzenie Odbioru w dniu 27 lutego 2014 r. przez Sąd Rejonowy w Dębicy przesyłki listowej

poleconej nr (00)959007734219627256 – Załącznik 8

 

Sędzia Beata Stój nie wyłączyła się jednak od rozpoznawania sprawy do dnia 15 marca 2016 r., w którym wydała postanowienie kończące sprawę do sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ w pierwszej instancji.

 

Ad. pkt VI, str. 2

Przypomnę, że pismem z dnia 1 września 2016 r. skierowanym do Rzecznika Praw Obywatelskich złożyłem między innymi – Załącznik 4: „(…) VIII. Zawiadomienie, że w przypadku odmowy wydania mi w dniu 11 października 2016 r. któregokolwiek z dokumentów jak w pkt. VII:

  1. od dnia 11 października 2016 r. rozpocznę prowadzenie protestu głodowego przed Biurem RPO, w oczekiwaniu na wydanie mi ich,
  2. po dniu 18 października 2016 r. – tj. któregoś dnia począwszy od 19.10.2016 r. – rzucę się pod któryś z przejeżdżających przed Biurem RPO w Warszawie autobusów lub tramwajów należących do kierowanego przez Adresata kopii niniejszego pisma, Pana Wiesława Witka Zarządu Transportu Miejskiego w Warszawie.
  3. w przypadku umieszczenia mnie w szpitalu psychiatrycznym z powodu zapowiedzi jak w pkt. VIII.2 natychmiast rozpocznę prowadzenie tam protestu głodowego, nie będę jadł ani pił.”

Dowód: Pismo Z. Kękusia z dnia 1 września 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara – Załącznik

4

 

Zastosowałem groźbę, która jest – obok m.in. kompromisu, odwoływania się do logicznego rozumowania, targowania się – jedną z taktyk negocjacyjnych.

W powyższym przypadku skorzystałem z niej celem sprawdzenia:

  1. dowiedzenia współpracy między funkcjonariuszami publicznymi różnych instytucji wymiaru sprawiedliwości,
  2. sprawdzenia reakcji na nią ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobry.

 

Nie pomyliłem się w moich przewidywaniach…

Jakkolwiek w tej samej sprawie przeciwko mnie Sądu Rejonowego w Dębicy do sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ prokurator generalny Andrzej Seremet wniósł pismem z dnia 22 sierpnia 2011 r. kasację na moją korzyść od prawomocnego wyroku sędziego Tomasza Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r., a Sąd Najwyższy uznał ją za zasadną i wyrokiem z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. akt IV KK 272/11, uchylił wyrok sędziego T. Kuczmy na moją korzyść, to Zbigniew Ziobro… nie wniósł jej w okolicznościach, które jej wniesienie jeszcze bardziej, po kasacji prokuratora generalnego Andrzeja Seremeta i po wyroku wznowieniowym Sądu Najwyższego, uzasadniały. Otóż:

  1. prokurator generalny Andrzej Seremet podał w uzasadnieniu do kasacji wniesionej w dniu 23 sierpnia 2011 r. do Sądu Najwyższego m.in. – Załącznik 9: „Warszawa, dnia 22 sierpnia 2011 r. Rzeczpospolita Polska Prokurator Generalny PG IV KSK 699/11 Sąd Najwyższy Izba Karna Kasacja Prokuratora Genralnego od prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 18 grudnia 2007 r., sygnatura akt II K 451/6 Na podstawie art. 521 kpk zaskarżam wymieniony wyrok w zakresie czynów opisanych w pjt II i XVIII jego części dyspozytywnej w całości na korzyść oskarżonego Zbigniewa Kękusia.
    Na podstawie art. 523 § 1 kpk, art. 526 §1 kpk i art. 537 § 1 i 2 kpk zaskarżam
    I. rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa procesowego a mianowicie art. 366 § 1 kpk, polegające na niezasadnym odstąpieniu od przesłuchania świadka Krzysztofa Łapaja posiadającego informacje dotyczące tego, czy Zbigniew Kękuś zakładał stronę internetową www.zgsopo.webpark.pl i stronę pod domeną zkekus.w.inetria.pl, a także czy umieszczał na nich oraz w jakim czasie swoje pisma znieważające pokrzywdzoną Wiesławę Zoll i rozpowszechniał okoliczności z rozprawy rozwodowej toczącej się z wyłączeniem jawności, czy też współdziałał w tym zakresie z inną nieustaloną osobą, w następstwie czego doszło do nie wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy.
    (…) W realiach niniejszej sprawy, zebrany materiał dowodowy nie pozwala na ustalenie, czy Zbigniew Kękuś jest sprawcą, współsprawcą, podżegaczem, pomocnikiem, czy teść w ogóle nie miał świadomości, że pisma przez niego sporządzone, a skierowane do różnych instytucji zostaną zamieszczone na wskazanych stronach internetowych.
    W powyższej sprawie, jak wskazano w zarzutach kasacji doszło do rażącego naruszenia przepisów prawa procesowego, które miało istotny wpływ na treść wyroku, a mianowicie art. 366 § 1 kk, jak też art. 7kpk, wskutek przekroczenia przez sąd orzekający zasady swobodnej oceny dowodów i dokonania dowolnej ich oceny, oderwanej od realiów sprawy.”

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/ kasacja Prokuratora Generalnego,

z dnia 22 sierpnia 2011 r., sygn. akt PG IV KSK 699/11 od wyroku Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 18 grudnia 2007 r., sygn. akt II K 451/06 – Załącznik 9

  1. Sąd Najwyższy podał w wydanym na moją korzyść wyroku wznowieniowym z dnia 26 stycznia 2012 r. – Załącznik 10: „Sygn. akt IV KK 272/11 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 stycznia 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie SSN Jerzy Grubba (przewodniczący) SSN Barbara Skoczkowska SSA del. do SN Henryk Komisarski (sprawozdawca) Protokolant /imię i nazwisko protokolanta – ZKE/ przy udziale prokuratora Prokuratury Generalnej Mieczysława Tabora w sprawie Zbigniewa Kękusia skazanego z art. 212 § 2 k.k. i innych po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie w dniu 26 stycznia 2012 r. kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego od wyroku Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 18 grudnia 2007 r., sygn. akt II K 451/06 uchyla zaskarżony wyrok w zakresie rozstrzygnięć zawartych w punktach II i XVIII i w tej części przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w Dębicy do ponownego rozpoznania. Wyrokiem Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 18 grudnia 2007 r., sygn. akt II K 451/06, Zbigniew Kękuś został uznany winnym popełnienia osiemnastu przestępstw, (…).

(…) Wyrokiem z dnia 15 września 2010 r., sygn. akt II Ko 283/10, Sąd Okręgowy w Rzeszowie wznowił postępowanie odnośnie szesnastu przypisanych Zbigniewowi Kękusiowi przedmiotowym wyrokiem przestępstw (rozstrzygnięcia w tym względzie zawarte były w punktach I oraz od III do XVII) i sprawę w tej części przekazał do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Dębicy.

Z kolei, w zakresie punktu II i XVIII wyroku Sądu Rejonowego w Dębicy, kasację na korzyść Zbigniewa Kękusia, wniósł Prokurator Generalny, który podniósł następujące zarzuty:

I. rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa procesowego a mianowicie art. 366 § 1 kpk, polegające na niezasadnym odstąpieniu od przesłuchania świadka Krzysztofa Łapaja posiadającego informacje dotyczące tego, czy Zbigniew Kękuś zakładał stronę internetową www.zgsopo.webpark.pl i stronę pod domeną zkekus.w.inetria.pl, a także czy umieszczał na nich oraz w jakim czasie swoje pisma znieważające pokrzywdzoną Wiesławę Zoll i rozpowszechniał okoliczności z rozprawy rozwodowej toczącej się z wyłączeniem jawności, czy też współdziałał w tym zakresie z inną nieustaloną osobą, w następstwie czego doszło do nie wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy.

(…) Sąd Najwyższy zważył co następuje.

Kasacja okazała się zasadna.

(…) W tej sytuacji bardzo ważnego znaczenia nabierają uzyskane od portali Interia PL i Wirtualna Polska informacje, z których wynika, że strona zkekus.w.interia.pl została założona w dniu 26 października 2004 r., a użytkownik nie podał swoich danych osobowych, zaś strona www.zgsopo.webpark.pl należy do Krzysztofa Łapaja zamieszkałego w Warszawie /…/.

Dysponując takimi informacjami Sąd Rejonowy słusznie dopuścił dowód z zeznań świadka Krzysztofa Łapaja, ale mimo dwukrotnego wysłania mu wezwania na adres Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca /…/ nie stawił się na rozprawę. Nadesłał jednak pismo, opatrzone datą 15 marca 2007 r., z którego wynikało, że stan zdrowia nie pozwala mu stawić się przed Sądem Rejonowym w Dębicy, przy czym zaznaczył, iż Zbigniew Kękuś nie posiadał dostępu do stron internetowych zkekus.w.interia.pl i www.zgosopo.webpark.pl – nie on je zakładał i nie on nimi administrował.

Sąd Rejonowy w Dębicy zwrócił się do Sądu Rejonowego dla Warszawy Mokotowa w Warszawie z wnioskiem o przesłuchanie Krzysztofa Łapaja w ramach pomocy prawnej.

Sąd Rejonowy dla Warszawy Mokotowa w Warszawie wezwał świadka na adres Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca. Wezwanie zostało zwrócone z uwagi na nieodebranie w terminie, a świadek nie stawił się na przesłuchanie. W konsekwencji odezwę zwrócono Sądowi Rejonowemu w Dębicy bez wykonania wnioskowanej czynności.

Sąd Rejonowy w Dębicy odstąpił od przesłuchania świadka Krzysztofa Łapaja, a swoją decyzję uzasadnił brakiem możliwości doręczenia mu wezwania, jak tez brakiem informacji o miejscu zamieszkania.

W realiach sprawy decyzja Sądu Rejonowego w Dębicy była przedwczesna. Sąd ten nie podjął bowiem żadnej próby ustalenia prywatnego adresu świadka (wszystkie wezwania wysyłano na adres Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca). Tymczasem sprawdzenie w bazie PESEL CEL, które prokurator przeprowadził w dniu 13 czerwca 2011 r. wykazało, że Krzysztof Łapaj od 17 sierpnia 1988 r. zameldowany jest w Warszawie ul. /adres – ZKE/. Tym adresem Sąd Rejonowy w Dębicy nie dysponował, ponieważ nie podjął jakichkolwiek działań w celu jego uzyskania.

Odstępując od przesłuchania w charakterze świadka Krzysztofa Łapaja, w świetle poczynionych wyżej uwag, Sąd Rejonowy w Dębicy dopuścił się naruszenia art. 366 § 1 k.p.k., który obligował ten Sąd do podjęcia wszelkich starań do wyjaśnienia wszystkich okoliczności istotnych dla merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy. Przesłuchanie Krzysztofa Łapaja było konieczne ponieważ w swoim piśmie z dnia 15 marca 2007 r. wskazał on, iż Zbigniew Kękuś nie posiadał dostępu do stron internetowych zkekus.w.interia.pl i www.zgsopo.webparl.pl – nie on je zakładał i nie on nimi administrował. Ewentualne potwierdzenie tych informacji może mieć podstawowe znaczenie dla odpowiedzialności Zbigniewa Kękusia.

(…) Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok w zakresie rozstrzygnięć zawartych w punktach II i XVIII i w tej części przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Dębicy.

Ponownie rozpoznając sprawę Sąd Rejonowy w Dębicy winien przedsięwziąć wszelkie niezbędne starania, aby przesłuchać w charakterze świadka Krzysztofa Łapaja (wysłać mu wezwania na adres domowy), a nadto winien wziąć pod uwagę i prawidłowo ocenić pismo portalu Interia PL.”

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, wyrok Sądu

Najwyższego z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. akt IV KK 272/11 – Załącznik 10

  1. art. 442 § 3 k.p.k. stanowi: Zapatrywania prawne i wskazania sądu odwoławczego co do dalszego postępowania są wiążące dla sądu, któremu sprawę przekazano do ponownego rozpoznania.
  2. rozpoznająca sprawę przeciwko mnie po uchyleniu na moją korzyść wyroku sędzia Beata Stój, oczywiście i rażąco naruszywszy prawo określone w art. 442 § 3 k.p.k. zlekceważyła wskazania Sądu Najwyższego z wyroku z dnia 26.01.2012 r. i podała w postanowieniu z dnia 15 marca 2016 r. – Załącznik 1: „Jakkolwiek Sąd Najwyższy polecił przesłuchać świadka Krzysztofa Łapaja, Sąd w niniejszym postępowaniu uznał, że jest to nadmiernie utrudnione i jednocześnie zbędne.

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, postanowienie sędzi

Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r. – Załącznik 1

a minister sprawiedliwości – prokurator generalny Zbigniew Ziobro odmówił mi wniesienia kasacji od postanowienia sędzi B. Stój z dnia 15 marca 2016 r.

W odpowiedzi na moje pismo do niego z dnia 13 czerwca 2016 r. zawierające wniosek o wniesienie kasacj, otrzymałem pismo prokuratora Departamentu Postępowania Sądowego Prokuratury Krajowej Krzysztofa Domagały z dnia 5 września 2016 r., w którym autor podał – Załącznik 11: „Warszawa, dnia 5.09.2016 rr. Rzeczpospolita Polska Prokuratura Krajowa Departament Postępowania Sądowego PK IV Ksk 1046.2016 Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ Odpowiadając na pisma z dnia: (…) 13.06.2016 r. (…) nadesłane do Ministerstwa Sprawiedliwości i do Prokuratury Krajowej uprzejmie informuję, że Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny nie skorzysta z przysługującego mu na mocy art. 521 § 1 k.p.k. uprawnienia i nie wniesie kasacji od prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 15.03.2016 r., sygn. II K 407/13 umarzającego w stosunku do Pana postępowanie karne o czyny z art. 216 § 2 k.k. i art. 212 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i inne (16 czynów) na podstawie art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. w zw. z art. 101 § 2 k.k. i art. 102 k.k. oraz na podstawie art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. w zw. z art. 101 § 1 pkt 4 k.k. i art. 102 k.k. o czyn z art. 226 § 3 k.k. i art. 212 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i z art. 241 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k.

(…) Sąd Rejonowy w Dębicy dołożył wiele starań, aby wszechstronnie wyjaśnić okoliczności związane z zarzucanymi Panu czynami, co jednakże z powodu wielokrotnego niestawiennictwa Pana na rozprawie, de facto uniemożliwiło to Sądowi.

Dowód: Prokuratura Krajowa, Departament Postępowania Sądowego, sygn. akt PK IV Ksk 1046.2016, pismo

prokuratora Krzysztofa Domagały z dnia 5 września 2016 r. – Załącznik 11

Prokurator Krzysztof Domagała ani słowem nie wspomniał w piśmie z dnia 5 września 2016 r. o kasacji Prokuratora Generalnego z dnia 23.08.2011 r., o wyroku wznowieniowym Sądu Najwyższego z dnia 26.01.2012 r. i o wskazaniu w nim Sądu – Załącznik 10: „Ponownie rozpoznając sprawę Sąd Rejonowy w Dębicy winien przedsięwziąć wszelkie niezbędne starania, aby przesłuchać w charakterze świadka Krzysztofa Łapaja ani o sędzi Beaty Stój z postanowienia z dnia 15 marca 2016 r. – Załącznik 1: „Jakkolwiek Sąd Najwyższy polecił przesłuchać świadka Krzysztofa Łapaja, Sąd w niniejszym postępowaniu uznał, że jest to nadmiernie utrudnione i jednocześnie zbędne.

 

Co się tyczy zarzutu przedstawionego mnie przez prokuratora K. Domagałę – Załącznik 11: „Sąd Rejonowy w Dębicy dołożył wiele starań, aby wszechstronnie wyjaśnić okoliczności związane z zarzucanymi Panu czynami, co jednakże z powodu wielokrotnego niestawiennictwa Pana na rozprawie, de facto uniemożliwiło to Sądowi. wskazać należy, że prokurator Krzysztof Domagała poświadczył nieprawdę, czyli skłamał. Ja bowiem uczestniczyłem w prowadzonej przez sędzię Beatę Stój rozprawie głównej w dniu 15 marca 2011 r. i złożyłem obszerne zeznania, nie przyznałem się do popełnienia przypisanych mi czynów.

Moje stawiennictwo na rozprawie głównej w dniu 15 marca 2011 r. i złożenie przeze mnie zeznań przed prowadzącą rozprawę sędzią Beatą Stój poświadczyli:

  1. sędzia Beata Stój podając w postanowieniu z dnia 14 kwietnia 2015 r. – Załącznik 12: Zbigniew Kękuś w swoich wyjaśnieniach złożonych w dniu 15 marca 2011 r. zaprzeczył, aby umieszczał na stronach internetowych swoje pisma. Według oskarżonego czyniły to inne osoby ze Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca bez jego wiedzy i zgody. Oskarżony wyjaśnił też, iż nie on był założycielem strony zkekus.w.interia.pl i nie on był jej użytkownikiem, a osoby ze Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca (k. 3680, t. XXIII),

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/,

postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 14 kwietnia 2015 r. – Załącznik 12

  1. biegli z listy prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie, lekarze psychiatrzy, Katarzyna Bilska-Zaremba i Mariusz Patla, którzy w sporządzonej w dniu 5 czerwca 2014 r. /data wpływu do Sądu Rejonowego w Dębicy 9 czerwca 2014 r./ na wniosek sędzi Beaty Stój Opinii sądowo-psychiatrycznej zacytowali złożone przeze mnie w dniu 15 marca 2011 r. zeznania podając – Załącznik 13: „(…) Podczas Rozprawy Głównej dnia 15 marca 2011 roku nie przyznał się do zarzucanych mu czynów. Zeznał: Nie przyznaję się do popełnienia zarzucanych mi czynów. Chcę poinformować, iż nie jestem sprawcą czynów, o które zostałem oskarżony. Czyny te popełnili członkowie Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca, którego to ja też jestem członkiem. Zapisy na stronie internetowej www.zgsopo.webpark.pl i ww.zkekus.w.interia.pl były zamieszczane z komputera zarządu głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca. Siedziba stowarzyszenia mieści się w Warszawie. W czasie wskazanym w akcie oskarżenia, tj. od listopada 2002 roku do października 2006 roku pracowałem we Wrocławiu w Banku Zachodnim WBK, a mieszkałem w Krakowie. Nie wiem, skąd ta osoba, która umieszczała moje pisma, miała pisma, które składałem w różnych instytucjach wymiaru sprawiedliwości. Niektóre z nich składałem też w zarządzie stowarzyszenia, ponieważ celem statusowym stowarzyszenia jest ochrona praw ojców.
    Nie pamiętam, czy zastrzegałem, że nie można tego publikować.
    Gdyby przestrzegano praw moich dzieci, osoby ze stowarzyszenia, które umieściły na stronach internetowych moje pisma, zamknęłyby tę stronę, tj. stronę
    www.zkekus.w.interia. Tak myślę.
    Prezesem stowarzyszenia obrony praw ojca jest Krzysztof Łapaj. Z tego, co wiem, to mieszka on w Warszawie. Podaje jako adres do korespondencji ulicę
    /nazwa ulicy – ZKE/. Ja nie wysyłałem mu na ten adres korespondencji, nie spotykam się z nim. Według mej wiedzy w aktach II.K. 854/10 /uprzednio II K 451/06, następnie II K 407/13 – ZKE/ znajduje się postanowienie Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 30.11.2016 r., w którym Sąd stwierdza, cytuję: „Wypełnienie znamion zarzucanych przez prokuratora występków stanowi nie sam fakt sporządzania przedmiotowych pism, ale publiczne ich rozpowszechnienie. Do przypisania więc sprawcy przestępnego zachowania potrzebne jest wykazanie, że to on takie informacje oraz treści wyczerpujące znamiona przestępstw z art. 226 § 1kk, 212 § 2 kk lub 226 § 3 kk oraz 241 § 2 kk na stronach internetowych zamieszczał. W zgromadzonym materiale dowodowym brak jest natomiast dowodów dotyczących ustalenia danych osoby, która zamieszczała informacje na stronach internetowych www.zgsopo.webpark.pl i www.zkekus.w.interia.pl. Wprawdzie nie ulega wątpliwości, że pisma te znajdujące się w aktach sprawy, wydrukowane ze stron internetowych, związane są bezpośrednio z prowadzoną w Sądzie Okręgowym w Krakowie sprawą I CR 603/04 i częściowo, treścią pokrywają się z pismami kierowanymi przez Z. Kękusia”
    Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, Opinia sądowo-

psychiatryczna z dnia 5 czerwca 2014 r. – Załącznik 13.

 

Wnoszę, w związku z powyższym, o zapoznanie się przez Rzecznika Praw Obywatelskich z protokołem rozprawy głównej prowadzonej przez sędzię Sądu Rejonowego w Dębicy Beatę Stój w dniu 15 marca 2011 r. w sprawie do sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/.

 

Co charakterystyczne dla pisma prokuratora Krzysztofa Domagały z dnia 5 września 2016 r. /Załącznik 11/, to że ani słowem nie wspomniał w nim, że sędzia Beata Stój podała – tak samo, jak prokurator Radosława Ridan w akcie oskarżenia z dnia 12 czerwca 2006 r. /Załącznik 2/ – w opisie każdego z 18 czynów, które mi przypisała, że je popełniłem za pośrednictwem portalu internetowego Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca www.zgsopo.webpark.pl i strony pod domeną zkekus.w.interia.pl.

xxx

 

Jakkolwiek prokurator generalny Andrzej Seremet wniósł kasację na moją korzyść od wyroku sędziego Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasza Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r., a Sąd Najwyższy uznał ją za zasadną wskazując w wyroku wznowieniowym z dnia 26 stycznia 2012 r., jaką czynność ma wykonać Sąd Rejonowy w Dębicy powtórnie rozpoznając sprawę: „Ponownie rozpoznając sprawę Sąd Rejonowy w Dębicy winien przedsięwziąć wszelkie niezbędne starania, aby przesłuchać w charakterze świadka Krzysztofa Łapaja, to mimo że sędzia Beata Stój prowadząc postępowanie przez kolejne 4 lata, do dnia 15 marca 2016 r., nie wykonała tej czynności, wyjaśniając w postanowieniu z dnia 15.03.2016 r.: „Jakkolwiek Sąd Najwyższy polecił przesłuchać świadka Krzysztofa Łapaja, Sąd w niniejszym postępowaniu uznał, że jest to nadmiernie utrudnione i jednocześnie zbędne.minister sprawiedliwości – prokurator generalny Zbigniew Ziobro odmówił mi wniesienia w tej samej sprawie kasacji.

Nie można wykluczyć, że dowiedziawszy się o mojej groźbie z pisma z dnia 1 września 2016 r. do Rzecznika Praw Obywatelskich /Załącznik 4/ oraz chroniąc od 2006 roku, gdy był po raz pierwszy ministrem sprawiedliwości – prokuratorem generalnym, interesu sędziów, Andrzeja Zolla i adw. Wiesławy Zoll, którzy postanowili uczynić mnie przestępcą, uznał, że na krótko przed dniem, który wskazałem jako datę spełnienia mojej groźby wyda policji nakaz zatrzymania mnie i umieszczenia mnie – podając w uzasadnieniu, że to dla mojego dobra – w szpitalu psychiatrycznym.

W związku z powyższym informuję, że:

  1. nie jest – i nigdy nie było – moim zamiarem spełnić groźby przedstawionej w piśmie z dnia 1 września 2016 r. do Rzecznika Praw Obywatelskich,
  2. stawię się w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich po odpowiedź na wnioski, jak w pkt. I i II str. 1 niniejszego pisma w dniu 6 października 2016 r.

 

Ponieważ niektórzy prokuratorzy i sędziowie – w tym chroniona przez ministra sprawiedliwości, prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobrę sędzia Sądu Rejonowego w Dębicy Beata Stój – podejmują i realizują działania na rzecz umieszczenia mnie w szpitalu psychiatrycznym uznałem, że korzystniej będzie dla mnie i członków mojej rodziny, gdy zostanę do niego – ewentualnie – zabrany sprzed Biura Rzecznika Praw Obywatelskich, niż tuż po godz. 06:00 z domu. Jak mają w zwyczaju procedować funkcjonariusze publiczni, a co mogłoby się zdarzyć tuż przed dniem 11 października 2016 r., na który pismem z dnia 1 września 2016 r. /Załącznik 4/ zapowiedziałem moje stawiennictwo w Biurze RPO.

 

Planując moje działania oraz przewidując, na podstawie moich z nim z lat 2006 i 2007 doświadczeń, w jaki sposób zachowa się minister sprawiedliwości – prokurator generalny Zbigniew Ziobro, tj. że odmówi mi wniesienia kasacji od postanowienia sędzi B. Stój z dnia 15 marca 2016 r., skierowałem wspomniane pismo do Rzecznika Praw Obywatelskich z dnia 1 września 2016 r., którym złożyłem – Załącznik 4: „Pan Adam Bodnar Rzecznik Praw Obywatelskich Al. Solidarności 77 00-090 Warszawa Sygn. akt Sądu Rejonowego w Dębicy: II K 407/13 Dotyczy:

  1. Wniosek – na podstawie art. 208.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 1.2, art. 8.1, art. 9.1, art. 10, art. 11.1, art. 12.1, art. 13.1, art. 17b ustawy z dnia 15.07.1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich – o przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w sprawie:
    1. zasadności ścigania mnie w okresie od dnia 14 listopada 2006 r. do dnia 15 marca 2016 r. przez Sąd Rejonowy w Dębicy za 18 czynów, w sprawie do sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, rozpoznawanej na podstawie aktu oskarżenia sporządzonego w dniu 12 czerwca 2006 r. /sygn. akt 1 Ds. 39/06/S/ przez prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód Radosławę Ridan,
    2. legalności – w świetle wskazań doktryny prawnej prezentowanej jako słuszna przez m.in. prof. Andrzeja Zolla – ścigania mnie za czyn z pkt. 17 aktu oskarżenia prokurator R. Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r., przypisany mi z art. 226 § 3 k.k. i opisany jako: „znieważenie konstytucyjnego organu Rzeczypospolitej Polskiej, rzecznika Praw Obywatelskich, w osobie sprawującego ten urząd prof. Andrzeja Zolla.”
  2. Wniosek o sporządzenie do dnia 11 października 2016 r. wyjaśnienia, czy było:
    1. zasadne ściganie mnie za czyny jak w pkt. I.1,
    2. legalne ściganie mnie za czyn jak w pkt. I.2.”

Dowód: Pismo Z. Kękusia z dnia 1 września 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara – Załącznik

4

 

Rozpoznanie przez Rzecznika moich wniosków jak w pkt. I stanowić będzie podstawę do wniesienia kasacji na moją korzyść od postanowienia sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r., sygn. II K 407/13.

Kolejną podstawą jest wspomniane przeze mnie wyżej oczywiste i rażące naruszenie przez nią prawa określonego w art. 40 § 1 pkt 6 k.p.k.

 

Rzecznik nie może mi zarzucać wywierania presji.

Przypomnę, że przez trzy miesiące, w okresie od dnia 4 maja 2016 r., gdy do Biura RPO wpłynęło moje pismo z dnia 2 maja 2016 r., którym złożyłem – Załącznik 3: „Pan Adam Bodnar Rzecznik Praw Obywatelskich Al. Solidarności 77 00-090 Warszawa Sygn. akt:

  1. Sądu Rejonowego w Dębicy: II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/
  2. Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód: 1 Ds. 39/06/S

Dotyczy: I. Wniosek – na podstawie: (…) o wniesienie przez Rzecznika Praw Obywatelskich kasacji do Sądu Najwyższego na moją korzyść od postanowienia sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ o umorzenie postępowania z powodu ustania karalności czynów /art. 17 § 1 k.p.k., w zw. z art. 101 § 2 k.k. i art. 102 k.k./ – Załącznik 14. (…)”

do dnia 9 sierpnia 2016 r., gdy do Biura RPO wpłynęło moje pismo z dnia 8 sierpnia 2016 r., którym wycofałem wniosek z pisma z dnia 2 maja 2016 r. Rzecznik, Adresat niniejszego pisma, nie udzielił żadnej odpowiedzi, tj. nie rozpoznał mojego wniosku z w.w. pisma.

W związku z powyższym, odrębnym pismem skierowanym w dniu 26 września 2016 r. do Rzecznika Praw Obywatelskich złożyłem: „Pan Adam Bodnar Rzecznik Praw Obywatelskich Al. Solidarności 77 00-090 Warszawa Sygn. akt Sądu Rejonowego w Dębicy: II K 407/13 Dotyczy:

  1. Zawiadomienie, że w dniu 6 października 2016 r. stawię się o godz. 13:00 w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich w Warszawie celem odebrania sporządzonej przez Rzecznika na piśmie odpowiedzi na wnioski z mojego pisma do Rzecznika z dnia 8 sierpnia 2016 r. /patrz: str. 2 niniejszego pisma oraz Załącznik 1/, dotyczące nierozpoznanego do dnia 08.08.2016 r. przez Rzecznika wniosku z mojego pisma z dnia 2 maja 2016 r. /Załącznik 3/.
  2. Zawiadomienie, że w przypadku odmowy w dniu 6 października 2016 r. wydania mi przez Rzecznika sporządzonej na piśmie odpowiedzi na wnioski z pisma z dnia 8 sierpnia 2016 r.:
    1. rozpocznę prowadzenie całodobowo protestu głodowego w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich – polegającego na tym, że nie będę jadł, będę pił wodę i soki – który będę prowadził do dnia wydania mi odpowiedzi,
    2. wezwę policję, celem zawiadomienia o przyczynie protestu prowadzonego przeze mnie w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich.”

 

Wskazać należy, że Adresat niniejszego pisma, nie raz dowiódł, że wykonuje konstytucyjne i ustawowe obowiązki Rzecznika Praw Obywatelskich w bardzo szybkim tempie.

Ostatnio było tak – informowały o tym media głównego nurtu – w przypadku wyroku z dnia 26 lipca 2016 r. Sądu Rejonowego dla Łodzi Widzewa w sprawie nałożenia kary grzywny w kwocie 200,00 zł na pracownika drukarni, który odmówił wykonania usługi zleconej przez Fundację LGBT Business Forum.Rzecznik Praw Obywatelskich, Adresat niniejszego pisma podjął interwencję po kilku dniach, tj. 4 sierpnia 2016 r.

„Fakt” informował w wydaniu z dnia 11 sierpnia 2016 r. w artykule pt. „Minister sprawiedliwości kontra Rzecznik Praw Obywatelskich – Konflikt Ziobry z Bodnarem” Załącznik 14:

 

Zaostrza się spór między ministrem sprawiedliwości Zbigniewem Ziobrą (46 l.) a rzecznikiem praw obywatelskich Adamem Bodnarem (39 l.) Kłócą się o drukarza, który odmówił wykonania usługi dla fundacji LGTB.

Poszło o wyrok Sądu Rejonowego w Łodzi. Na jego mocy pracownik lokalnej drukarni ma zapłacić 200 zł grzywny za to, że odmówił zrobienia stojaka reklamowego dla fundacji mniejszości seksualnych. W ostrym oświadczeniu na stronie internetowej resortu sprawiedliwości Ziobro zasugerował, że tym wyrokiem sąd „złamał konstytucyjną wolność sumienia”. To skrytykował Bodnar. Napisał do Ziobry, że to odmowa drukarza była dyskryminacją ze względu na orientację seksualną.”
Źródło: „Minister sprawiedliwości kontra Rzecznik Praw Obywatelskich – Konflikt Ziobry z Bodnarem”;

„Fakt”, 11.09.2016, s. 3 – Załącznik 14

Portal www.lex.pl informował w dniu 4 sierpnia 2016 r.:

 

Konstytucyjny zakaz nierównego traktowania dotyczy wszelkich przesłanek i we wszystkich obszarach życia politycznego, społecznego i gospodarczego – przypomina ministrowi sprawiedliwości rzecznik praw obywatelskich.

W ten sposób dr Adam Bodnar zareagował na wydane przez Zbigniewa Ziobro 26 lipca br. na stronie Ministerstwa Sprawiedliwości oświadczenie w sprawie ukarania przez sąd drukarza z Łodzi, który odmówił wykonania usługi na rzecz Fundacji LGBT.”

Źródło: http://www.lex.pl/czytaj/-/artykul/bodnar-do-ziobry-nie-wolno-popierac-zadnej-dyskryminacji – 4 sierpnia 2016 r.

 

W związku z dyskryminowaniem mnie przez funkcjonariuszy systemu prawnego Rzeczypospolitej Polskiej polegającym na:

  1. ściganiu mnie w okresie od dnia 12 czerwca 2006 r. do dnia 15 marca 2016 r. za popełnienie 18 czynów – oraz przypisanie mi ich postanowieniem z dnia 15 marca 2016 r. – których sprawcami były inne niż ja osoby, a przypisane mi czyny popełnione zostały w Warszawie, a nie w Krakowie, jak podała sędzia Sądu Rejonowego w Dębicy Beata Stój w kończącym sprawę postanowieniu z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt II K 407/13,
  2. ściganiu mnie w okresie od dnia 12 czerwca 2006 r. do dnia 15 marca 2016 r. za popełnienie czynu z art. 226 § 3 k.k. – i przypisanie mi go postanowieniem z dnia 15 marca 2016 r. – który według opisu sporządzonego przez sędzię Sądu Rejonowego w Dębicy Beatę Stój w pkt. XVII postanowienia z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt II K 407/13 nigdy nie był i nie jest przestępstwem,
  3. wydaniu postanowienia z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt II K 407/13, przez sędzię Beatę Stój, która od dnia 27 sierpnia 2013 r. była wyłączona z mocy ustawy od rozpoznawania sprawy do sygn. akt II K 407/13,

wnoszę o wniesienie kasacji na moją korzyść od rażąco niesprawiedliwego postanowienia sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt II K 407/13.

 

 

Zbigniew Kękuś

 

Załączniki:

  1. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r.
  2. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, akt oskarżenia prokurator Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r., sygn. 1 Ds. 39/06/S
  3. Pismo Z. Kękusia z dnia 2 maja 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara
  4. Pismo Z. Kękusia z dnia 1 września 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara
  5. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 14 czerwca 2013 r.
  6. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ postanowienie Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 27 sierpnia 2013 r. /sygn. II Kz 246/13/
  7. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ pismo Z. Kękusia z dnia 26 lutego 2014 r. do sędzi Beaty Stój
  8. Potwierdzenie Odbioru w dniu 27 lutego 2014 r. przez Sąd Rejonowy w Dębicy przesyłki listowej poleconej nr (00)959007734219627256
  9. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/ kasacja Prokuratora Generalnego, z dnia 22 sierpnia 2011 r., sygn. akt PG IV KSK 699/11 od wyroku Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 18 grudnia 2007 r., sygn. akt II K 451/06
  10. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. akt IV KK 272/11
  11. Prokuratura Krajowa, Departament Postępowania Sądowego, sygn. akt PK IV Ksk 1046.2016, pismo prokuratora Krzysztofa Domagały z dnia 5 września 2016 r.
  12. Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 14 kwietnia 2015 r.
  13. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, Opinia sądowo-psychiatryczna z dnia 5 czerwca 2014 r.
  14. Minister sprawiedliwości kontra Rzecznik Praw Obywatelskich – Konflikt Ziobry z Bodnarem”; „Fakt”, 11.09.2016, s. 3
  15. Potwierdzenie Odbioru, przesyłka listowa polecona nr (00)859007731026929958, Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, 09.08.2016 r.

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Kraków, dnia 26 września 2016 r.

Zbigniew Kękuś

 

Pan

Adam Bodnar

Rzecznik Praw Obywatelskich

Al. Solidarności 77

00-090 Warszawa

 

Sygn. akt Sądu Rejonowego w Dębicy: II K 407/13

 

Dotyczy:

  1. Zawiadomienie, że w dniu 6 października 2016 r. stawię się o godz. 13:00 w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich w Warszawie celem odebrania sporządzonej przez Rzecznika na piśmie odpowiedzi na wnioski z mojego pisma do Rzecznika z dnia 8 sierpnia 2016 r. /patrz: str. 2 niniejszego pisma oraz Załącznik 1/, dotyczące nierozpoznanego do dnia 08.08.2016 r. przez Rzecznika wniosku z mojego pisma z dnia 2 maja 2016 r. /Załącznik 3/.
  2. Zawiadomienie, że w przypadku odmowy w dniu 6 października 2016 r. wydania mi przez Rzecznika sporządzonej na piśmie odpowiedzi na wnioski z pisma z dnia 8 sierpnia 2016 r.:
    1. rozpocznę prowadzenie całodobowo protestu głodowego w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich – polegającego na tym, że nie będę jadł, będę pił wodę i soki – który będę prowadził do dnia wydania mi odpowiedzi,
    2. wezwę policję, celem zawiadomienia o przyczynie protestu prowadzonego przeze mnie w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich.
  3. Zawiadomienie, że:
    1. dowody poświadczające zdarzenia opisane w niniejszym piśmie są umieszczone w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl,
    2. kopia niniejszego pisma zostanie umieszczona w Internecie w tym na stronie www.kekusz.pl.

 

Uzasadnienie

 

Pismem z dnia 8 sierpnia 2016 r. skierowanym do Rzecznika Praw Obywatelskich, Adresata niniejszego pisma złożyłem – Załącznik 1: „Pan Adam Bodnar Rzecznik Praw Obywatelskich Al. Solidarności 77 00-090 Warszawa Sygn. akt:

  1. Sądu Rejonowego w Dębicy: II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/
  2. Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód: 1 Ds. 39/06/S

Dotyczy:

  1. Zawiadomienie o wycofaniu przeze mnie wniosku z pisma z dnia 2 maja 2016 r. do Rzecznika Praw Obywatelskich o wniesienie przez Rzecznika kasacji na moją korzyść od prawomocnego postanowienia sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt II K 407/13.
  2. Wniosek o sporządzenie i doręczenie mi wyjaśnienia, czy po złożeniu przeze mnie pismem z dnia 2 maja 2016 r. /data wpływu 4 maja 2016 r./ wniosku o wniesienie kasacji na moją korzyść od prawomocnego postanowienia sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r., kończącego prowadzone przez Sąd Rejonowy w Dębicy od dnia 14 listopada 2006 r. postępowanie przeciwko mnie do sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, Rzecznik Praw Obywatelskich:
    1. zażądał doręczenia Rzecznikowi przez Sąd Rejonowy w Dębicy akt sprawy sygn. II K 407/13, jeśli tak:
      1. z jaką datą skierował Rzecznik żądanie,
      2. z jaką datą akta sprawy Sądu Rejonowego w Dębicy, sygn. II K 407/13, wpłynęły do Biura Rzecznika Praw Obywatelskich,
    2. zbadał zgłoszoną przeze mnie sprawę na miejscu, tj. w Sądzie Rejonowym w Dębicy,
  3. Wniosek – jeśli Rzecznik zbadał zgłoszoną przeze mnie sprawę – o sporządzenie i doręczenie mi wyjaśnienia, z jakich przyczyn Rzecznik nie doręczył mi do dnia wysłania przeze mnie niniejszego pisma informacji o stanowisku Rzecznika w sprawie mojego wniosku z pisma z dnia 2 maja 2016 r.
  4. Wniosek – jeśli Rzecznik Praw Obywatelskich nie zażądał od Sądu Rejonowego w Dębicy wydania akt sprawy sygn. II K 407/13, ani nie zbadał sprawy na miejscu – o sporządzenie i doręczenie mi wyjaśnienia, z jakich przyczyn.
  5. Wniosek o sporządzenie i doręczenie mi odpowiedzi na wnioski jak w pkt. I, II, III bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie miesiąca od daty wpływu niniejszego pisma.”

Dowód: Pismo Z. Kękusia z dnia 8 sierpnia 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara –

Załącznik 1

 

Pismo z dnia 8 sierpnia 2016 r. wysłałem przesyłką listową poleconą nr (00)859007731026929958 /Załącznik 1/, która wpłynęła do Biura Rzecznika Praw Obywatelskich w dniu 9 sierpnia 2016 r., czego potwierdzeniem data złożona na Potwierdzeniu Odbioru przez starszego radcę w Biurze RPO Małgorzatę Pych – Załącznik 2:

Dowód: Potwierdzenie Odbioru, przesyłka listowa polecona nr (00)859007731026929958, Biuro Rzecznika Praw

Obywatelskich, 09.08.2016 r. – Załącznik 2

 

Pismo z dnia 8 sierpnia 2016 r. skierowałem do Rzecznika po tym, gdy pismem z dnia 27 lipca 2016 r. zawiadomił mnie prokurator Prokuratury Krajowej Krzysztof Domagała: „Warszawa, dnia 27.07.2016 r. Rzeczpospolita Polska Prokuratura Krajowa Departament Postępowania Sądowego /adres – ZKE/ PK IV Ksk 1046.2016 Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ Uprzejmie informuję, że Pana wniosek o wywiedzenie kasacji od postanowienia Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 15.03.2016 r., sygn. II K 407/13 zostanie rozpoznany po zbadaniu akt głównych, które zostały przesłane na żądanie tutejszego Departamentu z Sądu Rejonowego w Dębicy (łącznie 33 tomy).

Z uwagi na znaczny wzrost wpływu spraw, w tym konieczność zachowania w innych sprawach nieprzekraczalnych terminów wywodzenia kasacji na niekorzyść, sprawa II K 407/13 (w której można wnieść kasację w każdym czasie) – zostanie zbadana w miesiącu sierpniu 2016 r. Krzysztof Domagała prokurator Prokuratury Regionalnej we Wrocławiu delegowany do Prokuratury Krajowej”
Dowód: Prokuratura Krajowa Departament Postępowania Sądowego, sygn. akt PK IV Ksk 1046.2016, pismo

prokuratora Krzysztofa Domagały z dnia 27 lipca 2016 r.

 

Przypomnę, że wnioski z pisma z dnia 8 sierpnia 2016 r. do Rzecznika Praw Obywatelskich dotyczyły mojego pisma z dnia 2 maja 2016 r. do Rzecznika, którym złożyłem – Załącznik 3:„Pan Adam Bodnar Rzecznik Praw Obywatelskich Al. Solidarności 77 00-090 Warszawa Sygn. akt:

  1. Sądu Rejonowego w Dębicy: II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/
  2. Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód: 1 Ds. 39/06/S

Dotyczy: I. Wniosek – na podstawie: (…) o wniesienie przez Rzecznika Praw Obywatelskich kasacji do Sądu Najwyższego na moją korzyść od postanowienia sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ o umorzenie postępowania z powodu ustania karalności czynów /art. 17 § 1 k.p.k., w zw. z art. 101 § 2 k.k. i art. 102 k.k./ – Załącznik 14. (…)”

Dowód: Pismo Z. Kękusia z dnia 2 maja 2016 r. do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara – Załącznik

3

 

Pismo z dnia 2 maja 2016 r. wysłałem przesyłką listową poleconą nr (00)759007734021387412 /Załącznik 3/, która wpłynęła do Biura Rzecznika Praw Obywatelskich w dniu 4 maja 2016 r., czego potwierdzeniem data złożona na Potwierdzeniu Odbioru – Załącznik 4:

Dowód: Potwierdzenie Odbioru, przesyłka listowa polecona nr (00)759007734021387412, Biuro Rzecznika Praw

Obywatelskich, 04.05.2016 r. – Załącznik 4

 

Rzecznik Praw Obywatelskich nie udzielił żadnej odpowiedzi na mój wniosek z pisma z dnia 2 maja 2016 r. przez ponad trzy miesiące, tj. do dnia wysłania przeze mnie w.w. pisma z dnia 8 sierpnia 2016 r., którym zawiadomiłem Rzecznika – Załącznik 1: „I. Zawiadomienie o wycofaniu przeze mnie wniosku z pisma z dnia 2 maja 2016 r. do Rzecznika Praw Obywatelskich o wniesienie przez Rzecznika kasacji na moją korzyść od prawomocnego postanowienia sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt II K 407/13.”

 

Na wniosek z pisma z dnia 8 sierpnia 2016 r., które wpłynęło do Biura RPO w dniu 9 sierpnia 2016 r., Rzecznik nie udzielił odpowiedzi do dnia złożenia przeze mnie niniejszego pisma.

W związku z powyższym informuję jak na wstępie.

 

 

Zbigniew Kękuś

 

Załączniki: od 1 do 3 do ściągnięcia tutaj

  1. Pismo Z. Kękusia z dnia 8 sierpnia 2016 r. do Rzecznika Praw Obywatelskich Adama Bodnara
  2. Potwierdzenie Odbioru, przesyłka listowa polecona nr (00)859007731026929958, Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, 09.08.2016 r.
  3. Pismo Z. Kękusia z dnia 2 maja 2016 r. do Rzecznika Praw Obywatelskich Adama Bodnara
  4. Potwierdzenie Odbioru, przesyłka listowa polecona nr (00)759007734021387412, Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, 04.05.2016 r.

 

 

1 „Prof. Fryderyk Zoll („młodszy” dla odróżnienia od ojca, wybitnego znawcy prawa rzymskiego – prof. Fryderyka Zolla zwanego „starszym”), dziadek prof. dr. Andrzeja Zolla, obecnego rzecznika praw obywatelskich, urodził się 1 lutego 1865 r. w podkrakowskim wówczas Podgórzu. Ich przodkowie przybyli do Polski z niemieckiej Wirtembergii pod koniec XVIII stulecia i bardzo szybko, podobnie jak wiele innych rodzin cudzoziemskich, dzięki przyciągającej sile polskiej kultury ulegli rychłej polonizacji.”Źródło: Krzysztof Pol:„Fryderyk Zoll (młodszy) (1865–1948) W 140. rocznicę urodzin”, PALESTRA, Pismo Adwokatury Polskiej, Rok XLVIII, Adwokatura, Strony Adwokatury Polskiej

2 Przepisy ustaw Kodeks karny i Kodeks postępowania karnego przedstawiam w ich brzmieniach, pod rządami których Sąd Rejonowy w Dębicy rozpoznawał sprawę do sygn. akt II K 407/13, tj. sprzed nowelizacji w.w. ustaw, która weszła w życie w dniu 1 lipca 2015 r.