Rzeczpospolita opresyjna – śmieć Zbigniew Ziobro, czyli mity o liderze projektu „dobra zmiana PiS” w resorcie sprawiedliwości i jego drużynie

ŚMIEĆ”«o kimś bezwartościowym, lichym; byle kto»

Słownik Języka Polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, s. 1006

 

Wskazać należy, że organy administracji publicznej winny pochylić się z dostateczną troską nad każdym problemem przedstawianym im przez obywateli. (…) Kwestią udzielania odpowiedzi na pisma wnoszone przez obywateli zazwyczaj zajmują się upoważnieni do tego pracownicy Ministerstwa Sprawiedliwości lub innych właściwych organów administracji publicznej, którzy niewątpliwie pochylają się nad przedstawionymi

im problemami z nie mniejszą troską niż sam Zbigniew Ziobro.”

Dariusz Korneluk, Prokurator Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście /były prokurator apelacyjny w Warszawie/,

postanowienie z dnia 26 czerwca 2017 r. – Załącznik I.3

 

Szanowni Państwo,

 

Niniejszego e-mail’a kieruję do Państwa w interesie społecznym.

Prezentuję w nim jak Zbigniew Ziobro i jego podwładni z Prokuratury Krajowej i Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście realizują „dobrą zmianę PiS” w resorcie Zbigniewa Ziobry. Jak – tak samo, jak 10 lat temu, gdy był po raz pierwszy ministrem sprawiedliwości – prokuratorem generalnym – sam Zbigniew Ziobro broni interesu sędziów, prokuratorów oraz byłego rzecznika praw obywatelskich Andrzeja Zolla i jego małżonki adwokat Wiesławy Zoll i jak prokurator Dariusz Korneluk broni interesu Zbigniewa Ziobry, gdy ten narusza prawo.

Reforma według Ziobry, czyli… kompromitacja reformatora Zbigniewa Ziobry i jego podwładnych.

W załączeniu do e-mail’a przesyłam moje zażalenie /Załącznik I/ na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście Dariusza Korneluka z dnia 26 czerwca 2017 r. o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie o popełnieniu przez ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobrę na moją szkodę przestępstwa z art. 231 § 1 k.k., niedopełnienia obowiązków i działania na szkodę mojego interesu prywatnego.

E-mail ten stanowi uzupełnienie do:

  1. kilku poprzednich e-mail’i, w których prezentowałem Państwu sposób, w jaki od 2006 roku, gdy był po raz pierwszy ministrem sprawiedliwości – prokuratorem generalnym traktuje mnie obrońca sędziowskiej patologii i najpewniej najbardziej zdemoralizowanego małżeństwa prawniczego w Polsce, Andrzeja i Wiesławy Zoll, Zbigniew Ziobro,
  2. filmów na temat Zbigniewa Ziobry umieszczonych na kanale red. Marka Podleckiego www.monitorpolski-YouTube.pl, w tym ostatniego, pt. „Dr Zbigniew Kękuś: „Zbigniew Ziobro jest śmieciem”, i nawiązującego do niego w związku z komentarzami doń, pt. „Dr Zbigniew Kękuś: dlaczego Jarosław Kaczyński dąży do mordowania Polaków. Ustawa 1066 czeka.”

 

Prokurator Dariusz Korneluk w taki sposób opisuje jego wyobrażenie o jakości usług świadczonych obywatelom przez organy administracji publicznej, w tym przez pracowników Ministerstwa Sprawiedliwości oraz samego ministra Zbigniewa Ziobrę:

Wskazać należy, że organy administracji publicznej winny pochylić się z dostateczną troską nad każdym problemem przedstawianym im przez obywateli. (…) Kwestią udzielania odpowiedzi na pisma wnoszone przez obywateli zazwyczaj zajmują się upoważnieni do tego pracownicy Ministerstwa Sprawiedliwości lub innych właściwych organów administracji publicznej, którzy niewątpliwie pochylają się nad przedstawionymi

im problemami z nie mniejszą troską niż sam Zbigniew Ziobro.”

Dariusz Korneluk, Prokurator Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście /były prokurator apelacyjny w Warszawie/,

postanowienie z dnia 26 czerwca 2017 r. – Załącznik I.3

 

Pogląd prokuratora Dariusza Korneluka – o powinności pochylania się przez organy administracji z dostateczną troską nad każdym problemem przedstawianym im przez obywateli – nawiązuje bezpośrednio do wymogu postawionego przez ustawodawcę przed każdym prokuratorem:

 

Prokuratorem może być powołany ten, kto (…) 2. jest nieskazitelnego charakteru.

Artykuł 14.1. ustawy o prokuraturze z dnia 20 czerwca 1985 r.

 

Tym jest stanowisko Dariusza Korneluka cenniejsze, że dzisiaj wprawdzie szeregowy prokurator Prokuratury Rejonowej, jest D. Korneluk jednym z najbardziej doświadczonych prokuratorów w Polsce. Do niedawna był Prokuratorem Apelacyjnym w Warszawie.

To – „Kwestią udzielania odpowiedzi na pisma wnoszone przez obywateli zazwyczaj zajmują się upoważnieni do tego pracownicy Ministerstwa Sprawiedliwości lub innych właściwych organów administracji publicznej, którzy niewątpliwie pochylają się nad przedstawionymi im problemami z nie mniejszą troską niż sam Zbigniew Ziobro.” – teoria.

A praktyka…?
Bardzo się z nią rozmija.

Nie mniej niż przedstawiony mi przez prokuratora D. Korneluka jako wzorzec Zbigniew Ziobro rozmija się w tym, co mówi iż tym, co robi.

Wobec z całą pewnością słusznego poglądu prokuratora Dariusza Korneluka o powinności organów administracji publicznej – że „winny pochylić się z dostateczną troską nad każdym problemem przedstawianym im przez obywateli. – rozbawi Państwa zapewne, myślę, że do łez, linia obrony, którą ten sam prokurator Dariusz Korneluk przyjął w celu obrony ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobry przed moim zarzutem nierozpoznania przez ponad sześć miesięcy wniosku, który pismem z dnia 29 listopada 2016 r. skierowała do niego poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Agnieszka Ścigaj w zgłoszonej jej przeze mnie sprawie wydanego przez sędzię Sądu Rejonowego w Dębicy Beatę Stój w dniu 15 marca 2016 r. postanowienia w sprawie karnej przeciwko mnie – Załącznik I.2.

Otóż ten jeden z najbardziej doświadczonych prokuratorów w Polsce w celu obrony swego pryncypałaZbigniewa Ziobry przed moim zarzutem:

  1. mnie zarzucił, że wyznaczyłem arbitralnieZałącznik I.3: „niedopuszczalne jest arbitralne wyznaczenie organowy administracji publicznej terminu na udzielenie odpowiedzi” – Zbigniewowi Ziobrze termin na udzielenie odpowiedzi na wniosek posła Agnieszki Ścigaj z pisma z dnia 29 listopada 2016 r. oraz pouczył mnie, że jest to niedopuszczalne,
  2. pouczył mnie, że na wnioski do ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniew Ziobro – a zatem także na wniosek do Z. Ziobry posła Agnieszki Ścigaj – odpowiedzi udzielają upoważnieni do tego pracownicy Ministerstwa SprawiedliwościZałącznik I.3: „Kwestią udzielania odpowiedzi na pisma wnoszone przez obywateli zazwyczaj zajmują się upoważnieni do tego pracownicy Ministerstwa Sprawiedliwości (…).”

 

Co do przedstawionego mi przez prokuratora Dariusza Korneluka zarzutu, że arbitralnie wyznaczyłem arbitralnie ministrowi Z. Ziobrze termin na udzielenie odpowiedzi na wniosek, który skierowała do niego poseł Agnieszka Ścigaj, wskazać należy, że jest ten zarzut jak… kulą w płot. Terminy na rozpoznawanie zgłaszanych im spraw wyznaczył organom administracji publicznej – którym jest minister Z. Ziobro – ustawodawca. Ustawą Kodeks postępowania administracyjnego.

A zatem… kompromitacja prokuratora Dariusza Korneluka.

Co do pouczenia, którego mi udzielił, to trudno innego użyć dla jego skomentowania określenia niż… żenada.

Jakkolwiek zatem prokurator Dariusz Korneluk słuszną prezentuje „szkołę”: „Wskazać należy, że organy administracji publicznej winny pochylić się z dostateczną troską nad każdym problemem przedstawianym im przez obywateli,”, to udowodnił, że sam nie zalicza się do jej wyznawców.

Nie pochylił się prokurator D. Korneluk z dostateczną troską nad sprawą, którą zgłosiłem Prokuratorowi Rejonowemu w Warszawie.

Prokurator D. Korneluk zaprezentował mi także jeden z mitów o wymiarze sprawiedliwości pod przewodnictwem Zbigniewa Ziobry – Załącznik I.3: „Kwestią udzielania odpowiedzi na pisma wnoszone przez obywateli zazwyczaj zajmują się upoważnieni do tego pracownicy Ministerstwa Sprawiedliwości lub innych właściwych organów administracji publicznej, którzy niewątpliwie pochylają się nad przedstawionymi im problemami z nie mniejszą troską niż sam Zbigniew Ziobro.

Ten mit, to że Ministerstwo Sprawiedliwości jest instytucją pełną oddanych obywatelom podwładnych Zbigniewa Ziobry, który jest dla nich najlepszym przykładem szefa z troską pochylającego się nad problemami, zgłaszanymi mu przez obywateli.

Mit ten rozpowszechnia także premier Beata Szydło, rozpowiadając:

 

„– Jestem premierem rządu, który jako cel postawił sobie przywrócenie sprawiedliwości społecznej

i konsekwentnie ten program realizujemy.”
Prezes Rady Ministrów Beata Szydło, 18 lipca 2017 r., http://www.tvpparlament.pl/aktualnosci/jestem-premierem-rzadu-ktorego-celem-jest-przywrocenie-sprawiedliwosci-spolecznej/33264456

 

Fakty są takie, że:

  1. Zbigniew Ziobro jest śmieciem, który w traktowaniu obywateli bardzo rozmija się z opowiadaniami o nim jego przełożonej, Beaty Szydło, jego podwładnych, jak prokurator Dariusz Korneluk oraz… jego samego,
  2. podwładni Zbigniewa Ziobry z rzeczywiście z taką samą – żadną – „troską”, jak on pochylają się nad sprawami zgłaszanymi im przez obywateli i taka – na przykład – prokurator Prokuratury Regionalnej w Lublinie delegowany do Prokuratury Krajowej Lidia Elżbieta Sobiestiańczuk-Jasim udowodniła, że przed sporządzeniem w dniu 5 czerwca 2017 r. pisma /Załącznik I.6/, odpowiedzi na moje pismo z dnia 26 maja 2017 r. do ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobry /Załącznik I.5/ w sprawie w.w. pisma posła Agnieszki Ścigaj do ministra Z. Ziobry z 29.11.2016 r. /Załącznik I.2/ … nie przeczytała pisma, na które sporządziła odpowiedź i nie zapoznała się z załączonymi doń kserokopiami dokumentów.

 

xxx

 

Król jest nagi…

Co to zresztą za król…? Zbigniew Ziobro. Pupil cwanego moralnego karła Żyda Jarosława Kaczyńskiego, tworzący swoją mafię prokuratorsko-sądową karierowicz na usługach degeneratów w prokuratorskich i sędziowskich togach, obłudnik, który co innego mówi, a co innego robi.

Jeśli chodzi o przełożoną Z. Ziobry, premier Beatę Szydło, to nie wiem – nie wiemy… Państwo też – z czego, poza realizowaniem celów polityki zagranicznej USA o czym informuje strona internetowa ambasady USA w Polsce, szkoliły ją służby USA w 2004 roku w ramach „The International Visitor Leadership Program”, do którego ją, wtedy już funkcjonariuszkę publiczną Rzeczypospolitej Polskiej, wybrali sobie „łowcy głów” z Departamentu Stanu, ale ponad wszelką wątpliwość był w programie blok dedykowany manipulacji. Obłudą, hipokryzją dorównuje natomiast Beata Szydło Jarosławowi Kaczyńskiemu. Oboje robią za wzorce dla członków Rady Ministrów Beaty Szydło.

Drużyna Kaczyńskiego…

 

Gdy składać zażalenia na postanowienia prokuratorów o odmowie wszczęcia śledztwa, rozpoznający je sędziowie zawsze – takie są moje doświadczenia – utrzymują w mocy zaskarżone postanowienie podając w uzasadnieniu, że prokurator właściwej dokonał w postanowieniu oceny sprawy zgłoszonej prokuraturze, a skarżący, tj. osoba, która zaskarżyła postanowienie nie przedstawiła w zażaleniu na nie nowych okoliczności.

W przypadku zażalenia na postanowienie prokuratora Dariusza Korneluka z 26.06.2017 r. /Załącznik I.3/ ja wskazałem nową okoliczność…

Podwładna Zbigniewa Ziobry, oddelegowana przez niego do rozpoznania sprawy, którą mu zgłosiłem pismem z dnia 26 maja 2017 r. /Załącznik I.5/ w związku z pismem do niego posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Agnieszki Ścigaj z 29.11.2016 r. /Załącznik I.2/ prokurator Prokuratury Krajowej Lidia Elżbieta Sobiestiańczuk-Jasim nie przeczytała nawet mojego pisma z Z. Ziobry, na które sporządziła kłamliwą – żeby mnie zbyć – odpowiedź pismem z dnia 5 czerwca 2017 r. /Załącznik I.6/.

Zachowała się w sprzeczności z opisem wzorca normatywnego, „dobrego funkcjonariusza publicznego”, którego tak – prezentując jako wzorzec Zbigniewa Ziobrę – opisuje jeden z najbardziej doświadczonych prokuratorów w Polsce, do niedawna prokurator apelacyjny w Warszawie, sam na potrzebę obrony Zbigniewa Ziobry przed moim zarzutem zachowujący się w sprzeczności z opisywanym przez niego wzorcem, Dariusz Korneluk:

 

Wskazać należy, że organy administracji publicznej winny pochylić się z dostateczną troską nad każdym problemem przedstawianym im przez obywateli. (…) Kwestią udzielania odpowiedzi na pisma wnoszone przez obywateli zazwyczaj zajmują się upoważnieni do tego pracownicy Ministerstwa Sprawiedliwości lub innych właściwych organów administracji publicznej, którzy niewątpliwie pochylają się nad przedstawionymi

im problemami z nie mniejszą troską niż sam Zbigniew Ziobro.”

Dariusz Korneluk, Prokurator Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście /były prokurator apelacyjny w Warszawie/,

postanowienie z dnia 26 czerwca 2017 r. – Załącznik I.3

Z poważaniem,

 

Zbigniew Kękuś

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Kraków, dnia 24 lipca 2017 r.

Zbigniew Kękuś

 

Sąd Rejonowy dla Warszawy Śródmieścia

Wydział Karny

 

za pośrednictwem:

 

Pan

Krzysztof Ćwirta

Prokurator Rejonowy dla Warszawy Śródmieścia

ul. Krucza 38/42

00-512 Warszawa

 

Sygn. akt: PR 1 Ds. 670.2017.DK

 

Dotyczy:

  1. Zażalenie na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście Dariusza Korneluka z dnia 26 czerwca 2017 r., sygn. akt PR 1 Ds. 670.2017.DK – Załącznik 3.
  2. Wniosek o przekazanie sprawy do sygn. akt PR 1 Ds. 670.2017.DK Prokuraturze Rejonowej Warszawa Śródmieście do ponownego rozpoznania.
  3. Wniosek – na podstawie art. 330 § 1 k.p.k. – o wydanie Prokuraturze Rejonowej Warszawa Śródmieście polecenia przeprowadzenia następujących czynności:
    1. ustalenia, czy Rzecznik Praw Obywatelskich rozpoznał w dniu 18 kwietnia 2017 mój wniosek o wywiedzenie kasacji na moją korzyść od prawomocnego postanowienia sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt II K 407/13 i skierował do mnie pismo w tej sprawie z dnia 18 kwietnia 2017 r., sygn. akt II.511.1223.2014.K.Ku. – Załącznik 8,
    2. ustalenia, czy ja w piśmie z dnia 26 maja 2017 r., sygn. akt PK IV Ksk 1046.2016, do ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobry podałem /str. 9 pisma z 26.06.2017 r./, że Rzecznik Praw Obywatelskich rozpoznał w dniu 18 kwietnia 2017 mój wniosek o wywiedzenie kasacji na moją korzyść od prawomocnego postanowienia sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt II K 407/13 i skierował do mnie pismo w tej sprawie z dnia 18 kwietnia 2017 r., sygn. akt II.511.1223.2014.K.Ku., dyrektora Zespołu Prawa Karnego Biura RPO Marka Łukaszuka – Załącznik 8,
    3. ustalenia, czy ja do pisma z dnia 26 maja 2017 r., sygn. akt PK IV Ksk 1046.2016, do ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobry załączyłem, jako Załącznik 15, kserokopię pisma do mnie z dnia 18 kwietnia 2017 r., sygn. akt II.511.1223.2014.K.Ku., dyrektora Zespołu Prawa Karnego Biura RPO Marka Łukaszuka – Załącznik 8,
    4. ustalenia, czy zasadny jest mój zarzut, że podając w piśmie do mnie z dnia 5 czerwca 2017 r., znak PK IV Ksk 1046.2016, Załącznik 6: „Aktualnie nie jest możliwe dokonanie badania akt powyższej sprawy, albowiem w dniu 2 listopada 2016 roku, zostały one przesłane do Rzecznika Praw Obywatelskich w związku z Pańskim wnioskiem o wywiedzenie kasacji w tej sprawie. /tj. sprawie postanowienia Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt II K 407/13 – ZKE/ prokurator Prokuratury Regionalnej w Lublinie delegowany do Prokuratury Krajowej Lidia Elżbieta Sobiestiańczuk-Jasim poświadczyła nieprawdę.
  1. Wniosek o rozpoznanie niniejszego zażalenia bez zbędnej zwłoki.
  2. Zawiadomienie, że:
    1. skany dokumentów poświadczających zdarzenia opisane w niniejszym piśmie są umieszczone na stronie www.kekusz.pl,
    2. kopia niniejszego pisma zostanie umieszczona na stronie www.kekusz.pl.

 

Wskazać należy, że organy administracji publicznej winny pochylić się z dostateczną troską nad każdym problemem przedstawianym im przez obywateli. (…) Kwestią udzielania odpowiedzi na pisma wnoszone przez obywateli zazwyczaj zajmują się upoważnieni do tego pracownicy Ministerstwa Sprawiedliwości lub innych właściwych organów administracji publicznej, którzy niewątpliwie pochylają się nad przedstawionymi

im problemami z nie mniejszą troską niż sam Zbigniew Ziobro.”

Dariusz Korneluk, Prokurator Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście /były prokurator apelacyjny w Warszawie/,

postanowienie z dnia 26 czerwca 2017 r. – Załącznik 3

 

Uzasadnienie

 

Pismem z dnia 13 czerwca 2017 r. skierowanym do prokuratora rejonowego dla Warszawy Śródmieścia Krzysztofa Ćwirty złożyłem – Załącznik 1: „Pan Krzysztof ĆwirtaProkurator Rejonowy dla Warszawy Śródmieściaul. Krucza 38/4200-512 Warszawa Dotyczy:

  1. Zawiadomienie o popełnieniu przez ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobrę przestępstwa z art. 231 § 1 k.k., niedopełnienia obowiązku określonego w art. 35 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, i działania na szkodę mojego interesu prywatnego, przez nieudzielanie do dnia 12 czerwca 2017 r. odpowiedzi na wniosek Posła na Sejm Rzeczypospolitej Agnieszki Ścigaj z pisma z dnia 29 listopada 2016 r. /Załącznik 1/ do ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Z. Ziobry w sprawie prawomocnego postanowienia sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r., kończącego postępowanie do sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06. II K 854/10.
  2. Wniosek o przeprowadzenie dowodu z zeznań Posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Agnieszki Ścigaj – adres jak wyżej – na rzecz potwierdzenia przez nią skierowania pisma z dnia 29 listopada 2016 r. do ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobry w sprawie prawomocnego postanowienia sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r., kończącego postępowanie do sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06. II K 854/10.
  3. Wniosek o rozpoznanie zawiadomienia jak w pkt. bez zbędnej zwłoki, w terminie określonym przepisami ustawy Kodeks postępowania karnego.
  4. Wniosek o doręczenie mi postanowienia, które Prokuratura Rejonowa Warszawa Śródmieście wyda w sprawie zawiadomienia jak w pkt. I.
  5. Zawiadomienie, że skan niniejszego zawiadomienia zostanie umieszczony w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl.

Uzasadnienie

Pismem z dnia 29 listopada 2016 r. skierowanym do ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobry, Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Agnieszka Ścigaj złożyła – Załącznik 1: „Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Agnieszka Ścigaj Kraków, dnia 29 listopada 2016 roku Sz. P. Zbigniew Ziobro Minister Sprawiedliwości Prokurator Generalny

Szanowny Panie Ministrze,

W ostatnim czasie do mojego Biura Poselskiego zgłosił się Pan Zbigniew Kękuś z prośbą o podjęcie interwencji w jego sprawie.

Dlatego też zwracam się do Pana Ministra w związku z postanowieniem Sądu Rejonowego w Dębicy II Wydziału Karnego, wydanym do sygnatury akt II K 407/13 (uprzednio II K 451/06, II K 854/10), z dnia 15 marca 2016 roku w sprawie karnej Pana Zbigniewa Kękusia oskarżonego aktem oskarżenia Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód z dnia 12 czerwca 2006 r. /sygn. akt 1 Ds. 39/06/S/ o przestępstwa z art. 226 § 1 k.k. i art. 212 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k., z art. 212 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k., z art. 226 § 3 k.k. i art. 212 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. oraz z art. 241 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k., w celu weryfikacji, czy wydane prawomocne postanowienie kończące postępowanie do sygn. akt II K 407/13 było zgodnie z dyspozycją:

  1. art. 366 § 1 k.k. w odniesieniu do każdego z 18 przypisanych oskarżonemu przestępstw,
  2. art. 40 § 1 pkt 7 k.p.k. w odniesieniu do każdego z 18 przypisanych oskarżonemu przestępstw,
  3. art. 212 § 4 k.k. w zw. z art. 60 § 1 k.p.k. w odniesieniu do przestępstwa przypisanego oskarżonemu w pkt. I.2, postanowienia z dnia 15 marca 2016 roku, tj. z art. 216 § 2 kk i art. 212 § 2 w zw. z art. 12 k.k.
  4. art. 226 § 3 k.k. w odniesieniu do przestępstwa przypisanego oskarżonemu w pkt. II.17 postanowienia z dnia 15 marca 2016 roku, tj. z art. 226 § 3 k.k. i art. 212 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 kk. w zw. z art. 12 k.k.

Jednocześnie wskazuję, iż z przedstawionego przez Pana Zbigniewa Kękusia postanowienia z dnia 15 marca 2016 oku wynika, iż przypisano mu następujące czyny, tj.: /wykaz 18 przestępstw przypisanych mi przez sędzię Sądu Rejonowego w Dębicy Beatę Stój postanowieniem z dnia 15 marca 2016 r. – ZKE/.

(…) Konstatując, proszę o ustosunkowanie się do powyższego pisma, zgodnie z zakreślonym we wstępie jego przedmiotem.

Z poważaniem, Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Agnieszka Ścigaj”
Dowód: Pismo z dnia 29 listopada 2016 r. Posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Agnieszki Ścigaj do

ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobry – Załącznik 1

Wskazać należy, że art. 35 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego stanowi: „§ 1 Organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. § 2. Niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ.”

W dniu 12 czerwca 2017 r. stawiłem się osobiście w Biurze Poselskim Posła Agnieszki Ścigaj.

Poinformowano mnie, że Poseł nie otrzymała odpowiedzi od ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Z. Ziobry na jej wniosek z pisma z dnia 29 listopada 2016 r.

Działanie – zaniechanie – ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobry wyczerpuje znamiona przestępstwa określonego w art. 231 § 1 k.k. Minister sprawiedliwości – prokurator generalny Zbigniew Ziobro niedopełnia obowiązku określonego w art. 35 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego i działa na szkodę mojego interesu prywatnego.

Zbigniew Kękuś

Załączniki: 1. Pismo z dnia 29 listopada 2016 r. Posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Agnieszki Ścigaj do ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobry”

Dowód: Pismo Z. Kękusia z dnia 13 czerwca 2017 r. do prokuratora rejonowego w Warszawie Krzysztofa Ćwirty –

Załącznik 1

 

Do pisma z dnia 13.06.2017 r. załączyłem pismo z dnia 29 listopada 2016 r. posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Agnieszki Ścigaj do ministra sprawiedliwości Zbigniewa Ziobry – Załącznik 2:

Dowód: Pismo z dnia 29 listopada 2016 r. Posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Agnieszki Ścigaj do ministra

sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobry – Załącznik 2

 

Złożone przeze mnie zawiadomienie rozpoznał prokurator Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście Dariusz Korneluk, który wydał w dniu 26 czerwca 2017 r. postanowienie o odmowie wszczęcia śledztwa – Załącznik 3: „Prokuratura Rejonowa Warszawa Śródmieście w Warszawie /adres – ZKE/ Sygn. akt PR 1 Ds. 670.2017 DK Warszawa, dnia 26 czerwca 2017 r. POSTANOWIENIE O ODMOWIE WSZCZĘCIA ŚLEDZTWA

Dariusz Korneluk – prokurator Prokuratury Rejonowej Warszawa-Śródmieście w Warszawie, po rozpoznaniu zawiadomienia Zbigniewa Kękusia z dnia 12 czerwca 2017 r. w sparwie o czyn z art. 231 § 1 k.k. – na podstawie art. 305 § 1 i 3 k.p.k., art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k. postanowił:

odmówić wszczęcia śledztwa w sprawie niedopełnienia obowiązków w okresie od dnia 29 listopada 2016 r. do dnia 12 czerwca 2017 r. w Warszawie przez Ministra Sprawiedliwości w związku z zaniechaniem udzielenia odpowiedzi na pismo Agnieszki Ścigaj z dnia 29 listopada 2016 r., czym w/wym. działał na szkodę interesu prywatnego Zbigniewa Kękusia, tj. o czyn z art. 231 § 1 k.k. – na podstawie art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k. wobec stwierdzenia, że czyn nie zawiera znamion czynu zabronionego.

UZASADNIENIE

W dniu 13 czerwca 2017 r. do tut. Prokuratury wpłynęło pismo Zbigniewa Kękusia datowane na 12 czerwca 2017 r., w którym wymieniony informuje o popełnieniu przestępstwa z art. 231 § 1 k.k. – niedopełnienia obowiązków w okresie od dnia 29 listopada 2016 r. do dnia 12 czerwca 2017 r. w Warszawie przez Ministra Sprawiedliwości w związku z zaniechaniem udzielenia odpowiedzi na pismo Agnieszki Ścigaj z dnia 29 listopada 2016 r.

W złożonym zawiadomieniu Zbigniew Kękuś wskazał, że w dniu 29 listopada 2016 r. poseł Agnieszka Ścigaj skierowała do Ministra Sprawiedliwości Zbigniewa Ziobry pismo, w którym domagała się ustosunkowania się Ministra Sprawiedliwości do postanowienia Sądu Rejonowego w Dębicy /sędzi Beaty Stój – ZKE/ z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt II K 407/13 w sprawie dotyczącej Zbigniewa Kękusia. Z uwagi na fakt, że ani zawiadamiający ani też poseł Agnieszka Ścigaj do dnia złożenia zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa nie uzyskali odpowiedzi na przedmiotowe pismo, w ocenie Zbigniewa Kękusia Minister Sprawiedliwości nie dopełnił ciążącego na nim z mocy art. 35 k.p.a. obowiązku udzielenia odpowiedzi w określonym terminie. Tym samym w ocenie zawiadamiającego Zbigniew Ziobro działał na szkodę jego interesu prywatnego, gdyż zaniechanie to powoduje utrzymywanie w mocy krzywdzącego go postanowienia Sądu.

Rozpoznając niniejszą sprawę należało zważyć, co następuje:
Czyn zabroniony określony w art. 231 § 1 k.k. polegający na przekroczeniu uprawnień

wymaga wykazania, że podjęte przez sprawcę zachowanie nie wchodziło w zakres jego kompetencji, ale równocześnie także wskazania na powiązanie formalne lub merytoryczne z tymi kompetencjami. Przekroczenie uprawnień może także polegać na podjęciu działania wprawdzie w ramach kompetencji, lecz niezgodnie z prawnymi warunkami podjętej przez funkcjonariusz publicznego czynności. Pamiętać trzeba, że samo przekroczenie uprawnień albo niedopełnienie obowiązków nie realizuje jeszcze znamion typu czynu zabronionego (wyrok SN z 25 listopada 1974 r., II KR 177/74; postanowienie SN z 25 lutego 2003 r., WK 3/03, OSNKW 2003, nr 5-6, poz. 53).

Konieczne jest jeszcze działanie na szkodę interesu publicznego lub prywatnego. Interes publiczny to m.in. korzyść, pożytek ogółu obywateli, pewnych grup społecznych, interes zrzeszeń prawa publicznego, władz i urzędów państwowych i samorządowych.

Działanie na szkodę interesu publicznego lub prywatnego zachodzi wtedy, gdy z zachowania się funkcjonariusza publicznego (działania lub zaniechania) może powstać szkoda w chronionym prawnie dobrze publicznym lub prywatnym. Nadmienić należy, że szkoda, która może powstać w wyniku zachowania się funkcjonariusza publicznego, nie musi być natury materialnej. Dotyczyć może sfery moralnej, prestiżu pokrzywdzonego, interesów rodzinnych, warunków życiowych. Przy czym jak zauważono na wstępie, działanie na szkodę interesu publicznego lub prywatnego ma wiązać się z przekroczeniem uprawnień lub niedopełnieniem obowiązków funkcjonariusza publicznego. Samo przekroczenie uprawnień lub niedopełnienie obowiązków, nie stanowiąca działania na szkodę interesu publicznego lub prywatnego może stanowić jedynie podstawę odpowiedzialności dyscyplinarnej.

Występek określony w art. 231 § 1 może być popełniony tylko umyślnie. Wchodzi w grę zarówno zamiar bezpośredni, jak i zamiar ewentualny. Oznacza to, że sprawca musi mieć świadomość (w postaci pewności lub możliwości), że jego zachowanie narusza uprawnienia lub stanowi niewypełnienie obowiązków i że przez to działa na szkodę interesu publicznego lub prywatnego. Ta świadomość łączyć się może z chęcią działania na szkodę interesu publicznego lub prywatnego, a nawet spowodowania takiej szkody, albo z godzeniem się na działanie na szkodę lub spowodowanie szkody. Funkcjonariusz publiczny musi obejmować swoim zamiarem zarówno przekroczenie uprawnień lub niewypełnienie obowiązków, jak i „działanie” na szkodę interesu publicznego lub prywatnego (postanowienie SN z 25 lutego 2003 r., WK 3/03, OSNKW 2003, nr 5-6, poz. 53).

Po przeprowadzeniu analizy prawnokarnej nadesłanego zawiadomienia stwierdzić należy, że nie ma podstaw do wszczęcia i prowadzenia postępowania karnego z uwagi na zaistnienie w odniesieniu do czynu wskazanego w sentencji niniejszego postanowienia negatywnej przesłanki procesowej z art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k. – czyn będący przedmiotem niniejszego postępowania nie zawiera znamion czynu zabronionego.

Wskazać należy, że nie sposób dopatrzeć się w zdarzeniu opisanym w złożonym przez Zbigniewa Kękusia zawiadomieniu znamion czynu zabronionego stypizowanego w art. 231 § 1 k.k. ani też jakiegokolwiek innego penalizownaego na gruncie prawa karnego. Podkreślić należy, że art. 35 k.p.a. odnosi się do załatwiania sprawy przez organy administracji publicznej.

Chodzi tutaj przede wszystkim o kwestie, które wymagają od organu administracji publicznej dokonania rozstrzygnięcia merytorycznego, które kończy się wydaniem decyzji administracyjnej. Pismo poseł Agnieszki Ścigaj z dnia 29 listopada 2016 r. takiej sprawy nie dotyczy, a jest jedynie prośbą o weryfikację zgodności z prawem wskazanego postanowienia Sądu Rejonowego w Dębicy, które w ocenie Zbigniewa Kękusia jest dla niego krzywdzące.

Oczywiście bez wątpienia organy administracji publicznej winny udzielać zainteresowanym obywatelom odpowiedzi na ich zapytania w najkrótszym możliwym terminie, jednakże niedopuszczalne jest arbitralne wyznaczenie organowy administracji publicznej terminu na udzielenie odpowiedzi, a następnie złożenie w prokuraturze zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa w przypadku niedochowania tego administracyjnego terminu. Wskazać należy, że organy administracji publicznej winny pochylić się z dostateczną troską nad każdym problemem przedstawianym im przez obywateli, co niejednokrotnie niestety skutkuje wydłużonym czasem oczekiwania na odpowiedź. Z takiej jednak okoliczności nie sposób jednak wywodzić, aby pracownicy danego organu administracji publicznej umyślnie unikali udzielenia odpowiedzi na zadane im pytania.

W świetle okoliczności niniejszej sprawy nie sposób zatem stwierdzić, aby Zbigniew Ziobro miał popełnić przestępstwo z art. 231 § 1 k.k. Nie sposób wymagać od Ministra Sprawiedliwości, aby osobiście udzielał odpowiedzi na wszystkie pisma kierowane do niego przez obywateli – z uwagi na liczne obowiązki służbowe byłoby to fizycznie niewykonalne. Kwestią udzielania odpowiedzi na pisma wnoszone przez obywateli zazwyczaj zajmują się upoważnieni do tego pracownicy Ministerstwa Sprawiedliwości lub innych właściwych organów administracji publicznej, którzy niewątpliwie pochylają się nad przedstawionymi im problemami z nie mniejszą troską niż sam Zbigniew Ziobro.

Podsumowując, po przeprowadzonej analizie prawnokarnej czynu będącego przedmiotem niniejszego postępowania, stwierdzić należało, że w niniejszej sprawie zaistniała negatywna przesłanka procesowa określona w art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k. warunkująca dopuszczalność wszczęcia i prowadzenia postępowania karnego – wskazany w zawiadomieniu czyn nie zawiera znamion czynu zabronionego.

Mając powyższe na uwadze, postanowiono jak w części dyspozytywnej.

Prokurator Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście w Warszawie Dariusz Korneluk”
Dowód: Prokuratura Rejonowa Warszawa Śródmieście, sygn. akt PR 1 Ds. 670.2017 DK, postanowienie

prokuratora Dariusza Korneluka z dnia 26 czerwca 2017 r. – Załącznik 3

 

W odniesieniu do kwestii znamion czynu stypizowanego w art. 231 § 1 k.k. prokurator Dariusz Korneluk wskazał, że – Załącznik 3:

  1. Działanie na szkodę interesu publicznego lub prywatnego zachodzi wtedy, gdy z zachowania się funkcjonariusza publicznego (działania lub zaniechania) może powstać szkoda w chronionym prawnie dobrze publicznym lub prywatnym.”
  2. szkoda, która może powstać w wyniku zachowania się funkcjonariusza publicznego, nie musi być natury materialnej. Dotyczyć może sfery moralnej, prestiżu pokrzywdzonego, interesów rodzinnych, warunków życiowych.”
  3. działanie na szkodę interesu publicznego lub prywatnego ma wiązać się z przekroczeniem uprawnień lub niedopełnieniem obowiązków funkcjonariusza publicznego.”
  4. Występek określony w art. 231 § 1 może być popełniony tylko umyślnie.”
  5. Funkcjonariusz publiczny musi obejmować swoim zamiarem zarówno przekroczenie uprawnień lub niewypełnienie obowiązków, jak i „działanie” na szkodę interesu publicznego lub prywatnego (postanowienie SN z 25 lutego 2003 r., WK 3/03, OSNKW 2003, nr 5-6, poz. 53).

 

Działanie ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobry w sprawie zgłoszonej przeze mnie prokuratorowi rejonowemu dla Warszawy Śródmieścia Krzysztofowi Ćwircie pismem z dnia 13 czerwca 2017 r. wypełnia wszystkie wskazane przez prokuratora Dariusza Korneluka w postanowieniu z dnia 26 czerwca 2017 r. znamiona czynu określonego jako przestępstwo w art. 231 § 1 k.k.

Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Agnieszka Ścigaj zwróciła się pismem z dnia 29 listopada 2016 r. do ministra sprawiedliwości Zbigniewa Ziobry z wnioskiem o zweryfikowanie – Załącznik 2: czy wydane prawomocne postanowienie kończące postępowanie do sygn. akt II K 407/13 było zgodnie z dyspozycją:

  1. art. 366 § 1 k.k. w odniesieniu do każdego z 18 przypisanych oskarżonemu przestępstw,
  2. art. 40 § 1 pkt 7 k.p.k. w odniesieniu do każdego z 18 przypisanych oskarżonemu przestępstw,
  3. art. 212 § 4 k.k. w zw. z art. 60 § 1 k.p.k. w odniesieniu do przestępstwa przypisanego oskarżonemu w pkt. I.2, postanowienia z dnia 15 marca 2016 roku, tj. z art. 216 § 2 kk i art. 212 § 2 w zw. z art. 12 k.k.
  4. art. 226 § 3 k.k. w odniesieniu do przestępstwa przypisanego oskarżonemu w pkt. II.17 postanowienia z dnia 15 marca 2016 roku, tj. z art. 226 § 3 k.k. i art. 212 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 kk. w zw. z art. 12 k.k.”

 

Chodzi o postępowanie karne prowadzone przeciwko mnie przez Sąd Rejonowy w Dębicy w okresie od dnia 16 listopada 2006 r. i zakończone prawomocnym postanowieniem sędzi Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/.

Twierdzę, że postanowienie to zostało wydane z rażącym i mającym wpływ na treść postanowienia naruszeniem wskazanych przez posła Agnieszkę Ścigaj w piśmie z dnia 29 listopada 2016 r. przepisów prawa karnego materialnego i procesowego.

Po złożeniu przez poseł A. Ścigaj pisma z dnia 29.11.2016 r. doręczono jej pismo z dnia 30 stycznia 2017 r. Dyrektora Departamentu Postępowania Sądowego Prokuratury Krajowej Zbigniewa Siejbika, w którym ten podał – Załącznik 4:„Rzeczpospolita Polska Prokuratura Krajowa Departament Postępowania Sądowego /adres – ZKE/ 30 stycznia 2017 r. PK IV Ksk 1046.2016 Pani Agnieszka Ścigaj Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Biuro Poselskie ul. Długa 48/15 31-146 Kraków Odpowiadając na pismo Pani Poseł z dnia 29 listopada 2016 r., skierowane do Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnego, a przekazane dniu 15 grudnia 2016 r. do Departamentu Postępowania Sądowego Prokuratury Krajowej, przy piśmie Dyrektora Biura Ministra Sprawiedliwości z dnia 9 grudnia 2016 r., znak: BM-I-052-3932/16/2, zawierające interwencję podjętą na rzecz Pana Zbigniewa Kękusia w związku z kwestionowaniem rozstrzygnięcia zapadłego w sprawie II K 407/13 Sądu Rejonowego w Dębicy – uprzejmie informuję, że po ponownym zbadaniu akt wymienionej sprawy zostanie podjęta decyzja procesowa o czym zostanie Pani niezwłocznie zawiadomiona. Akta przedmiotowej sprawy były już bowiem badane w Departamencie Postępowania Sądowego Prokuratury Krajowej i nie ujawniono wówczas przesłanek pozwalających na wywiedzenie kasacji od prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt II K 407/13, o czym Pan Zbigniew Kękuś został poinformowany pismem z dnia 5 września 2016 r., sygn. PK IV Ksk 1046.2016. Dyrektor Departamentu Postępowania Sądowego prokurator Prokuratury Krajowej Zbigniew Siejbik”
Dowód: Prokuratura Krajowa Departament Postępowania sądowego, sygn. akt PK IV Ksk 1046.2016, pismo

dyrektora Departamentu Postępowania Sądowego prokuratora Zbigniewa Siejbika z dnia 30 stycznia 2017 r. do Posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej – Załącznik 4

 

Skutkiem wniosku złożonego przez poseł Agnieszkę Ścigaj pismem z 29.11.2016 r. /Załącznik 2/ w sprawie postanowienia Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 15 marca 2016 r. sygn. akt II K 407/13 będzie podjęta przez ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobrę decyzja procesowa.

Prokurator Dariusz Korneluk takie prezentuje stanowisko w kwestii sposobu wypełniania obowiązków wobec ministra sprawiedliwości Zbigniewa Ziobry i jego podwładnych wobec obywateli – Załącznik 3: Wskazać należy, że organy administracji publicznej winny pochylić się z dostateczną troską nad każdym problemem przedstawianym im przez obywateli. (…) Kwestią udzielania odpowiedzi na pisma wnoszone przez obywateli zazwyczaj zajmują się upoważnieni do tego pracownicy Ministerstwa Sprawiedliwości lub innych właściwych organów administracji publicznej, którzy niewątpliwie pochylają się nad przedstawionymi im problemami z nie mniejszą troską niż sam Zbigniew Ziobro.”

Zacytowane wyżej stanowisko prokuratora Dariusza Korneluka tym większą ma wartość, że prezentuje je prokurator z ogromnym doświadczeniem. Był przecież Dariusz Korneluk Prokuratorem Apelacyjnym w Warszawie.

Wskazać zatem należy, że minister sprawiedliwości – prokurator generalny Zbigniew Ziobro nie pochyla się – używając narracji prokuratora Dariusza Korneluka – z dostateczną troską nad sprawą zgłoszoną mu przez posła Agnieszkę Ścigaj.

Pismem wysłanym do niego pocztą w dniu 26 maja 2017 r. – a następnie złożonym osobiście w dniu 29 maja 2017 r. w Biurze Obsługi Interesantów Prokuratury Krajowej – złożyłem – Załącznik 5: „Pan Zbigniew Ziobro Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny ul. Rakowiecka 26/30 02-528 Warszawa Sygn. akt:

  1. Prokuratury Krajowej: PK IV Ksk 1046.2016
  2. Sądu Rejonowego w Dębicy II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/

Dotyczy: (…) II. Wniosek o: 1. przygotowanie przez Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnego do dnia 5 czerwca 2017 r. /poniedziałek/ odpowiedzi na wniosek Posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Agnieszki Ścigaj z pisma z dnia 29 listopada 2016 r. /Załącznik 1/ o zweryfikowanie, czy prawomocne postanowienie Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 15 marca 2016 r., kończące postępowanie przeciwko mnie do sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ jest zgodne z dyspozycją:

  1. art. 366 § 1 k.k. w odniesieniu do każdego z 18 przypisanych mi przestępstw,
  2. art. 40 § 1 pkt 7 k.p.k. w odniesieniu do każdego z 18 przypisanych mi przestępstw,
  3. art. 212 § 4 k.k. w zw. z art. 60 § 1 k.p.k. w odniesieniu do przestępstwa przypisanego mi w pkt. I.2, art. 226 § 3 k.k. w odniesieniu do przestępstwa przypisanego mi w pkt. II.17 postanowienia,”

Dowód: Pismo Z. Kękusia z dnia 26 maja 2017 r., sygn. akt PK IV Ksk 1046.2016,do ministra sprawiedliwości –

prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobry – Załącznik 5

 

W odpowiedzi otrzymałem pismo z dnia 5 czerwca 2017 r. podwładnej ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobry prokurator Departamentu Postępowania Sądowego Prokuratury Krajowej Lidii Elżbiety Sobestiańczuk-Jasim – Załącznik 6: „Rzeczpospolita Polska Prokuratura Krajowa Departament Postępowania Sądowego /adres – ZKE/ Warszawa, dnia 5 czerwca 2017 roku PK IV Ksk 10046.2016 Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/

Odpowiadając na Pana pisma z dnia: 8 lipca 2016 roku, 3 i 25 października 2016 roku, 2 listopada 2016 roku, 5 grudnia 2016 roku, 24 stycznia 2017 roku, 4 i 10 kwietnia 2017 roku i 26 maja 2017 roku, zawierające kolejny wniosek o wywiedzenie kasacji od prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 15 marca 2016 roku, sygn. akt II K 407/13, uprzejmie informuję, że akta niniejszej sprawy zostaną poddane ponownej analizie, po ich otrzymaniu z Sądu Rejonowego w Dębicy. Dopiero wówczas zostanie podjęta decyzja merytoryczna w przedmiocie ewentualnego wywiedzenia kasacji.

Aktualnie nie jest możliwe dokonanie badania akt powyższej sprawy, albowiem w dniu 2 listopada 2016 roku, zostały one przesłane do Rzecznika Praw Obywatelskich w związku z Pańskim wnioskiem o wywiedzenie kasacji w tej sprawie.

O powyższym została dwukrotnie powiadomiona pismami z dnia: 30 stycznia 2017 roku i 31 marca 2017 roku Pani Agnieszka Ścigaj – Poseł na Sejm RP w związku z interwencją podjętą na Pana rzecz.

Lidia Elżbieta Sobestiańczuk-Jasim Prokurator Prokuratury Regionalnej w Lublinie delegowany do Prokuratury Krajowej”
Dowód: Prokuratura Krajowa, Departament Postępowania Sadowego, sygn. akt PK IV Ksk 1046.2016, pismo

prokuratora Lidii Elżbiety Sobestiańczuk –Jasim z dnia 5 czerwca 2017 r. – Załącznik 6

 

Podwładna ministra Zbigniewa Ziobry prokurator Lidia Elżbieta Sobiestiańczuk-Jasim podając w piśmie z dnia 5 czerwca 2017 r.Załącznik 6:Aktualnie nie jest możliwe dokonanie badania akt powyższej sprawy, albowiem w dniu 2 listopada 2016 roku, zostały one przesłane do Rzecznika Praw Obywatelskich w związku z Pańskim wnioskiem o wywiedzenie kasacji w tej sprawie.” poświadczyła nieprawdę.

Rzecznik Praw Obywatelskich rozpoznał bowiem w dniu 18 kwietnia 2017 r. mój wniosek „o wywiedzenie kasacji w tej sprawie.”, tj. w sprawie w.w. postanowienia Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt II K 407/13.

Poinformowałem o tym ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobrę wspomnianym wyżej pismem z dnia 26 maja 2017 r. , na które prokurator L.E. Sobestiańczuk-Jasim powołała się w piśmie z 5 czerwca 2017 r. podając – Załącznik 6: „Odpowiadając na Pana pisma z dnia: (…) i 26 maja 2017 roku,”

Na stronie 9 pisma z dnia 26 maja 2017 r. do ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobry podałem: „Gdy w dniu 12 kwietnia 2017 r. stawiłem się osobiście w Prokuraturze Krajowej i spytałem prokurator pełniącą dyżur, Elżbietę Szawurską, dlaczego Poseł Agnieszka Ścigaj nie otrzymała odpowiedzi Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnego na wnioski z pisma z dnia 29 listopada 2016 r. /Załącznik 1/, a ja na wnioski z pism z dnia 25 października 2016 r., w tym wniosek o wniesienie kasacji na moją korzyść od postanowienia sędzi B. Stój z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt II K 407/13 /Załącznik 13/, prokurator E. Szawurska wyjaśniła mi, że dlatego, iż akta sprawy Sądu Rejonowego w Dębicy, sygn. II K 407/13 znajdują się w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich z powodu wniosku, który skierowałem do RPO Adama Bodnara o wniesienie kasacji na moją korzyść od w.w. postanowienia sędzi B. Stój z dnia 15.03.2017 r.

Niniejszym informuję, że rzecznik praw obywatelskich Adam Bodnar rozpoznał już mój wniosek.

Doręczono mi pismo dyrektora Zespołu Prawa Karnego Biura RPO Marka Lukaszuka z dnia 18 kwietnia 2017 r., w którym autor podał – Załącznik 15: (…).”

Dowód: Pismo Z. Kękusia z dnia 26 maja 2017 r., sygn. akt PK IV Ksk 1046.2016,do ministra sprawiedliwości –

prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobry – Załącznik 5

 

W zacytowanym w całości w piśmie z 26.05.2017 r. do ministra Zbigniewa Ziobry oraz w załączonym do tego pisma w kserokopii piśmie z dnia 18 kwietnia 2017 r., sygn. akt II.511.1223.2014.K.Ku., dyrektor Zespołu Prawa Karnego Biura RPO Marek Łukaszuk podał m.in. – Załącznik 7: „Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich Zespół Prawa Karnego II.511.1223.2014.K.Ku. Warszawa, 18.04.2017 Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ Szanowny Panie,

W nawiązaniu do poprzedniej korespondencji uprzejmie informuję, że Rzecznik Praw Obywatelskich nie stwierdził zaistnienia przesłanek do wniesienia na Pana korzyść kasacji od prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 15 marca 2016 r., którym postępowanie karne o przypisane Panu czyny z art. 216 § 2 kk w zw. z art. 212 § 2 kk, art. 226 § 3 kk w zw. z art. 212 § 2 kk w zw. z art. 12 kk, z art. 241 § 2 kk w zw. z art. 12 kk w oparciu o art. 17 § 1 pkt 6 kpk w zw. z art. 101 § 1 pkt 4 kk w zw. z art. 102 kk zostało umorzone, a kosztami postępowania Sąd obciążył Skarb Państwa.”

Dowód: Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, Zespół Prawa Karnego, znak: II.511.1223.2014.K.Ku., pismo

dyrektora Zespołu Marka Łukaszuka z dnia 18 kwietnia 2017 r. – Załącznik 8

 

Podając w piśmie do mnie z dnia 5 czerwca 2017 r. Aktualnie nie jest możliwe dokonanie badania akt powyższej sprawy, albowiem w dniu 2 listopada 2016 roku, zostały one przesłane do Rzecznika Praw Obywatelskich w związku z Pańskim wnioskiem o wywiedzenie kasacji w tej sprawie.” prokurator Prokuratury Krajowej L.E. Sobestiańczuk-Jasim nie tylko poświadczyła nieprawdę.

Dowiodła także, że przed sporządzeniem pisma do mnie z dnia 5 czerwca 2017 r., odpowiedzi na moje pisma do ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobry, w tym na pismo z dnia 26 maja 2017 r. – Załącznik 6: „Odpowiadając na Pana pisma z dnia: (…) i 26 maja 2017 roku, zawierające kolejny wniosek o wywiedzenie kasacji od prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 15 marca 2016 roku, sygn. akt II K 407/13,”:

  1. nie sprawdziła, jaki był na dzień sporządzania przez nią pisma z dnia 5 czerwca 2017 r., stan w.w. sprawy rozpoznawanej na mój wniosek przez Rzecznika Praw Obywatelskich,
  2. nie przeczytała mojego pisma z dnia 26 maja 2017 r., na które pismem z dnia 5 czerwca 2017 r. udzieliła mi odpowiedzi.

 

Gdyby prokurator kierowanej przez Zbigniewa Ziobrę Prokuratury Krajowej L.E. Sobestiańczuk-Jasim przeczytała przed sporządzeniem pisma do mnie z dnia 5 czerwca 2017 r. moje pismo z dnia 26 maja 2017 r. do Z. Ziobry to:

  1. dowiedziałaby się z tego pisma, że w dniu 18 kwietnia 2016 r. Rzecznik Praw Obywatelskich Adam Bodnar rozpoznał mój wniosek o wywiedzenie kasacji na moją korzyść od postanowienia sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r., sygn., akt II K 451/06,
  2. zapoznałaby się z treścią załączonego przeze mnie do pisma z dnia 26 maja 2017 r. w kserokopii pisma do mnie z dnia 18 kwietnia 2017 r. dyrektora Zespołu Prawa Karnego Biura RPO Marka Łukaszuka, w którym ten podał m.in. – Załącznik 8: „W nawiązaniu do poprzedniej korespondencji uprzejmie informuję, że Rzecznik Praw Obywatelskich nie stwierdził zaistnienia przesłanek do wniesienia na Pana korzyść kasacji od prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 15 marca 2016 r.,”

 

Prezentując znamiona czynu stypizowanego jako przestępstwo w art. 231 § 1 k.k. prokurator Dariusz Korneluk podał:

  1. Działanie na szkodę interesu publicznego lub prywatnego zachodzi wtedy, gdy z zachowania się funkcjonariusza publicznego (działania lub zaniechania) może powstać szkoda w chronionym prawnie dobrze publicznym lub prywatnym.”
  2. szkoda, która może powstać w wyniku zachowania się funkcjonariusza publicznego, nie musi być natury materialnej. Dotyczyć może sfery moralnej, prestiżu pokrzywdzonego, interesów rodzinnych, warunków życiowych.”
  3. działanie na szkodę interesu publicznego lub prywatnego ma wiązać się z przekroczeniem uprawnień lub niedopełnieniem obowiązków funkcjonariusza publicznego.”
  4. Występek określony w art. 231 § 1 może być popełniony tylko umyślnie.”
  5. Funkcjonariusz publiczny musi obejmować swoim zamiarem zarówno przekroczenie uprawnień lub niewypełnienie obowiązków, jak i „działanie” na szkodę interesu publicznego lub prywatnego (postanowienie SN z 25 lutego 2003 r., WK 3/03, OSNKW 2003, nr 5-6, poz. 53).

 

W odniesieniu do wyjaśnienia prokuratora D. Korneluka „Występek określony w art. 231 § 1 może być popełniony tylko umyślnie.”, dokonując oceny przedstawionych wyżej dowodów w oparciu o prawo określone w art. 7 Kodeksu postępowania karnego:

 

Organy postępowania kształtują swe przekonanie na podstawie wszystkich przeprowadzonych dowodów, ocenianych swobodnie z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy

i doświadczenia życiowego.”

          1. Artykuł 7 Kodeksu postępowania karnego

tj. z uwzględnieniem:

  1. zasad prawidłowego rozumowania,
  2. wskazań wiedzy,
  3. wskazań doświadczenia życiowego,

stwierdzić należy, że podwładna ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobry prokurator Prokuratury Krajowej L.E. Sobestiańczuk-Jasim nie mogła nieumyślnie nie przeczytać mojego pisma z dnia 26 maja 2017 r. do ministra Z. Ziobry, na które udzieliła mi odpowiedzi pismem z dnia 5 czerwca 2017 r., w którym podała – Załącznik 6: „Odpowiadając na Pana pisma z dnia: (…) i 26 maja 2017 roku,”

Umyślnie nie przeczytała go przed sporządzeniem odpowiedzi na nie. Wiedziała o nim w dniu 5 czerwca 2017 r. skoro na nie odpowiadała pismem sporządzonym w tym dniu.

W odniesieniu do twierdzenia prokuratora Dariusza Korneluka – Załącznik 3: działanie na szkodę interesu publicznego lub prywatnego ma wiązać się z przekroczeniem uprawnień lub niedopełnieniem obowiązków funkcjonariusza publicznego.” wskazać zatem należy, że podwładna prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobry prokurator Prokuratury Krajowej L.E. Sobestiańczuk-Jasim umyślnie niedopełniła obowiązku zapoznania się z treścią mojego pisma z dnia 26 maja 2017 r., na które pismem z dnia 5 czerwca 2017 r. udzieliła mi sprzecznej z rzeczywistym stanem faktycznym odpowiedzi – Załącznik 6: „Rzeczpospolita Polska Prokuratura Krajowa Departament Postępowania Sądowego /adres – ZKE/ Warszawa, dnia 5 czerwca 2017 roku PK IV Ksk 10046.2016 Pan Zbigniew Kękuś (…) Aktualnie nie jest możliwe dokonanie badania akt powyższej sprawy, albowiem w dniu 2 listopada 2016 roku, zostały one przesłane do Rzecznika Praw Obywatelskich w związku z Pańskim wnioskiem o wywiedzenie kasacji w tej sprawie.”

 

Poświadczając nieprawdęw wyniku umyślnego niedopełnienia obowiązku zapoznania się z treścią mojego pisma z dnia 26 maja 2017 r. do ministra sprawiedliwości Zbigniewa Ziobry – w piśmie do mnie z dnia 5 czerwca 2017 r., tj. informując mnie, że na ten dzień – Załącznik 6: „Aktualnie nie jest możliwe dokonanie badania akt powyższej sprawy, albowiem w dniu 2 listopada 2016 roku, zostały one przesłane do Rzecznika Praw Obywatelskich w związku z Pańskim wnioskiem o wywiedzenie kasacji w tej sprawie.” podwładna Prokuratora Generalnego Zbigniewa Ziobry, prokurator Prokuratury Krajowej Lidia Elżbieta Sobestiańczuk-Jasim wypełniła także znamię czynu zabronionego określonego w art. 231 § 1 k.k. opisane przez prokuratora Dariusza Korneluka w postanowieniu z dnia 26 czerwca 2017 r. – Załącznik 3: Działanie na szkodę interesu publicznego lub prywatnego zachodzi wtedy, gdy z zachowania się funkcjonariusza publicznego (działania lub zaniechania) może powstać szkoda w chronionym prawnie dobrze publicznym lub prywatnym.”

Wypełniła je ponieważ szkoda powstała w wyniku jej zachowania wyczerpuje także znamię czynu zabronionego stypizowanego w art. 231 § 1 k.k. opisane przez prokuratora Dariusza Korneluka w postanowieniu z dnia 26 czerwca 2017 r. – Załącznik 3: szkoda, która może powstać w wyniku zachowania się funkcjonariusza publicznego, nie musi być natury materialnej. Dotyczyć może sfery moralnej, prestiżu pokrzywdzonego, interesów rodzinnych, warunków życiowych.”

Szkoda dla mnie, która powstała w wyniku umyślnego niedopełnienia przez podwładną prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobry, prokuratora Prokuratury Krajowej Lidię Elżbietę Sobestiańczuk-Jasim obowiązku zapoznania się z treścią mojego pisma do Z. Ziobry z dnia 26 maja 2017 r. przed sporządzeniem w dniu 5 czerwca 2017 r. odpowiedzi na to pismo dotyczy między innymi wskazanych przez prokuratora Dariusza Korneluka.

  1. mojej sfery moralnej,
  2. mojego prestiżu,
  3. moich warunków życiowych.

Ciążą na mnie bowiem przestępstwa przypisane mi niesłusznie przez sędzię Sądu Rejonowego w Dębicy Beatę Stój postanowieniem z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt II K 407/13, wskazane przez posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Agnieszkę Ścigaj pismem z dnia 29 listopada 2016 r. do ministra sprawiedliwości Zbigniewa Ziobry Załącznik 2.

Podkreślić należy, że gdyby prokurator kierowanej przez prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobrę Prokuratury Krajowej, prokurator Lidia Elżbieta Sobestiańczuk-Jasim dopełniła obowiązku zapoznania się przed sporządzeniem pisma do mnie z dnia 5 czerwca 2017 r. z treścią mojego pisma z dnia 26 maja 2017 r. do ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobry, na które jej pismo z dnia 05.06.2017 r. było odpowiedzią, to z podanych wyżej powodów

nie tylko poświadczyłaby nieprawdy – Załącznik 6:Aktualnie nie jest możliwe dokonanie badania akt powyższej sprawy, albowiem w dniu 2 listopada 2016 roku, zostały one przesłane do Rzecznika Praw Obywatelskich w związku z Pańskim wnioskiem o wywiedzenie kasacji w tej sprawie.”, ale najpóźniej tego dnia – 5 czerwca 2017 r. – Prokuratura Krajowa zwróciłaby się do Sądu Rejonowego w Dębicy o doręczenie jej akt sprawy do sygn. akt II K 407/13.

A przypomnieć należy, że w piśmie z dnia 30 stycznia 2017 r. do poseł Agnieszki Ścigaj dyrektor Departamentu Postępowania Sądowego Prokuratury Krajowej Zbigniew Siejbik podał – Załącznik 4: „Odpowiadając na pismo Pani Poseł z dnia 29 listopada 2016 r., skierowane do Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnego, a przekazane dniu 15 grudnia 2016 r. do Departamentu Postępowania Sądowego Prokuratury Krajowej, przy piśmie Dyrektora Biura Ministra Sprawiedliwości z dnia 9 grudnia 2016 r., znak: BM-I-052-3932/16/2, zawierające interwencję podjętą na rzecz Pana Zbigniewa Kękusia w związku z kwestionowaniem rozstrzygnięcia zapadłego w sprawie II K 407/13 Sądu Rejonowego w Dębicy – uprzejmie informuję, że po ponownym zbadaniu akt wymienionej sprawy zostanie podjęta decyzja procesowa o czym zostanie Pani niezwłocznie zawiadomiona.”

Skutkiem zbadania przez ministra sprawiedliwości Zbigniewa Ziobrę zgłoszonej mu przez poseł Agnieszkę Ścigaj sprawy postanowienia sędzi Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt II K 407/13 może być zatem ustanie szkód wskazanych przez prokuratora Dariusza Korneluka w postanowieniu z dnia 26 czerwca 2017 r. – Załącznik 3: szkoda, która może powstać w wyniku zachowania się funkcjonariusza publicznego, nie musi być natury materialnej. Dotyczyć może sfery moralnej, prestiżu pokrzywdzonego, interesów rodzinnych, warunków życiowych.” – w moim przypadku dotyczących:

  1. mojej sfery moralnej,
  2. mojego prestiżu,
  3. moich warunków życiowych.

 

Wskazać należy, że zarzut przedstawiony mi przez prokuratora Dariusza Korneluka w postanowieniu z 26.06.2017 r. – Załącznik 3: „Oczywiście bez wątpienia organy administracji publicznej winny udzielać zainteresowanym obywatelom odpowiedzi na ich zapytania w najkrótszym możliwym terminie, jednakże niedopuszczalne jest arbitralne wyznaczenie organowy administracji publicznej terminu na udzielenie odpowiedzi, a następnie złożenie w prokuraturze zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa w przypadku niedochowania tego administracyjnego terminu.” jest oczywiście bezzasadny.

Termin na załatwienie sprawy przez organ administracji publicznej może być jednocześnie arbitralny i administracyjny tylko wtedy, gdy go ustalił… organ władzy.

Tak właśnie jest w przypadku sprawy zgłoszonej przeze mnie Prokuratorowi Rejonowemu dla Warszawy Śródmieścia i rozpoznanej przez prokuratora Dariusza Korneluka w sprawie do sygn. aktPR 1 Ds. 670.2017.DK.

To Sejm Rzeczypospolitej Polskiej w ustawie z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego określił terminy załatwienia spraw przez organy administracji publicznej.

Artykuł 35 k.p.a. stanowi: „§ 1. Organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki.
§ 2.
Niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którym rozporządza ten organ.
§ 3. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym – w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania.”

Ja nie wyznaczyłem ministrowi sprawiedliwości Zbigniewowi Ziobrze arbitralnie – co mi zarzucił niesłusznie prokurator Dariusz Korneluk – terminu rozpoznania sprawy zgłoszonej mu przez posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Agnieszkę Ścigaj pismem z dnia 29 listopada 2016 r.

Gdy jej nie rozpoznał/załatwił minister Z. Ziobro przez ponad sześć miesięcy złożyłem skierowane pismem z dnia 13 czerwca 2017 r. do Prokuratora Rejonowego dla Warszawy Śródmieścia /Załącznik 1/ zawiadomienie o popełnieniu przez funkcjonariusza publicznego, organ administracji publicznej, ministra Z. Ziobrę przestępstwa z art. 231 § 1 k.k., w którym powołałem się m.in. na określający terminy załatwiania spraw przez organy administracji państwowej art. 35 k.p.a. Powołałem się nań ponieważ:

  1. prof. Andrzej Zoll podaje: „9. Niedopełnienie obowiązków obejmuje zaniechanie podjęcia nałożonego na funkcjonariusza publicznego obowiązku, jak i niewłaściwe jego wykonanie.”Źródło: Kodeks Karny Część szczególna Komentarz do art. 117 – 277 k.k. pod redakcją Andrzeja Zolla 3 wydanie, LEX a Wolters Kluwer business, s. 1014,
  2. prof. Andrzej Wąsek i prof. Robert Zawłocki podają: Przypisanie funkcjonariuszowi publicznemu odpowiedzialności za niedopełnienie obowiązków wymaga ustalenia wpierw treści i źródła obowiązków funkcjonariusza, a następnie oceny, czy zarzucone zachowanie naruszyło któryś z tych nakazów.” Źródło: Kodeks karny Część szczególna Tom II, pod redakcją prof. Andrzeja Wąska, prof. Roberta Zawłockiego 4 Wydanie, Wydawnictwo C.H. Beck, s.s. 115, 116.

 

Celem przekonania prokuratora do zasadności mojego zarzutu, że adresat pisma posła Agnieszki Ścigaj z dnia 29 listopada 2016 r. /Załącznik 2/ minister sprawiedliwości Zbigniew Ziobro niedopełnił obowiązku, musiałem wskazać w zawiadomieniu – było to moim obowiązkiem – którego obowiązku minister Z. Ziobro niedopełnił. Wskazałem go – art. 35 k.p.a. – zatem.

 

Wskazać także należy, że minister Zbigniew Ziobro jest z całą pewnością organem władzy publicznej wskazanym w art. 25 k.p.a. Artykuł 5 § 2 k.p.a. stanowi bowiem: „Ilekroć w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego jest mowa o: (…) 3. organach administracji publicznejrozumie się przez to ministrów (…).

4. ministrach – rozumie się przez to (…) ministrów kierujących określonym działem administracji rządowej (…).”

Zbigniew Ziobro jest ministrem kierującym działem IV administracji rządowej „Wymiar sprawiedliwości”.

 

W pełni zgadzając się zatem z twierdzeniem prokuratora Dariusza Korneluka, że „niedopuszczalne jest arbitralne wyznaczenie organowy administracji publicznej terminu na udzielenie odpowiedzi, a następnie złożenie w prokuraturze zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa w przypadku niedochowania tego administracyjnego terminu.” informuję, że zarzut, który mnie przedstawił jest bezpodstawny ponieważ ja nie wyznaczyłem organowi administracji publicznej, funkcjonariuszowi publicznemu, ministrowi sprawiedliwości Zbigniewowi Ziobrze arbitralnego terminu na rozpoznanie sprawy zgłoszonej mu pismem z dnia 29 listopada 2016 r. przez posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Agnieszkę Ścigaj /Załącznik 2/ lecz czyniąc zadość wymogowi podanemu przez zacytowanych wyżej prof. Andrzeja Zolla oraz prof. Andrzeja Wąska i Roberta Zawłockiego podałem treść i źródło obowiązku organu administracji publicznej, ministra Zbigniewa Ziobry.

Obowiązku, którego minister Zbigniew Ziobro niedopełnił.

 

Co do linii obrony ministra Zbigniewa Ziobry zastosowanej przez prokuratora Dariusza Korneluka, który winą za niedopełnienie przez niego do dnia 12 czerwca 2017 r. – tj. w terminie określonym w art. 35 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego – obowiązku załatwienia sprawy zgłoszonej mu przez poseł A. Ścigaj pismem z dnia 29 listopada 2016 r. obciążył w postanowieniu z 26.06.2017 r. … pracowników Ministerstwa Sprawiedliwości – Załącznik 3: „Nie sposób wymagać od Ministra Sprawiedliwości, aby osobiście udzielał odpowiedzi na wszystkie pisma kierowane do niego przez obywateli – z uwagi na liczne obowiązki służbowe byłoby to fizycznie niewykonalne. (…) Kwestią udzielania odpowiedzi na pisma wnoszone przez obywateli zazwyczaj zajmują się upoważnieni do tego pracownicy Ministerstwa Sprawiedliwości lub innych właściwych organów administracji publicznej, (…) ” wskazać należy, że to minister sprawiedliwości Zbigniew Ziobro jest adresatem pisma posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Agnieszki Ścigaj z dnia 29 listopada 2016 r. /Załącznik 2/ i to na nim, ministrze, kierowniku Ministerstwa Sprawiedliwości ciąży realizacja obowiązku udzielenia odpowiedzi na jej pismo.

Jeśli nawet minister Z. Ziobro delegował na swą podwładną, prokurator Prokuratury Krajowej Lidię Elżbietę Sobestiańczuk-Jasim, zadanie sporządzenia odpowiedzi na pismo do niego posła Agnieszki Ścigaj z dnia 29.11.2016 r. to:

  1. na niej, delegowanej do rozpoznania sprawy zgłoszonej ministrowi Z. Ziobrze przez poseł A. Ścigaj, spoczywa obowiązek ozpoznania sprawy co do:
    1. meritum,
    2. terminu rozpoznania – załatwienia – określonego przez ustawodawcę w ustawie Kodeks postępowania administracyjnego,

zgodnie z wytyczną opisaną przez prokuratora Dariusza Korneluka w postanowieniu z dnia 26 czerwca 2016 r. – Załącznik 3: „Wskazać należy, że organy administracji publicznej winny pochylić się z dostateczną troską nad każdym problemem przedstawianym im przez obywateli. (…) Kwestią udzielania odpowiedzi na pisma wnoszone przez obywateli zazwyczaj zajmują się upoważnieni do tego pracownicy Ministerstwa Sprawiedliwości lub innych właściwych organów administracji publicznej, którzy niewątpliwie pochylają się nad przedstawionymi im problemami z nie mniejszą troską niż sam Zbigniew Ziobro.”

  1. odpowiedzialność za merytoryczne rozpoznanie sprawy oraz sporządzenie odpowiedzi w ustawowym terminie określonym dla organów administracji publicznej w ustawie Kodeks postępowania administracyjnego spoczywa na adresacie pisma poseł Agnieszki Ścigaj, organie administracji publicznej, ministrze sprawiedliwości Zbigniewie Ziobrze.

 

W związku z powyższym – zwracając uwagę, że opisane wyżej i poświadczone dokumentami, których kserokopie załączam do niniejszego pisma, mające przyczynę m.in. w umyślnym nieprzeczytaniu mojego pisma z 26.05.2017 r. /Załącznik 5/ do ministra sprawiedliwości Zbigniewa Ziobry poświadczenie nieprawdy w piśmie z dnia 5 czerwca 2017 r. /Załącznik 6/ przez prokuratora Prokuratury Krajowej Lidię Elżbietę Sobestiańczuk-Jasim, oddelegowaną przez ministra Z. Ziobrę do rozpoznania sprawy zgłoszonej mu pismem z dnia 29 listopada 2016 r. przez posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Agnieszkę Ścigaj, z opisanymi tego w niniejszym piśmie dla mnie skutkami, jest nową okolicznością w rozpoznawanej przez Prokuraturę Rejonową Warszawa Śródmieście do sygn. akt PR 1 Ds. 670.2017.DK z mojego zawiadomienia sprawie popełnienia przez ministra Z. Ziobrę w okresie od dnia 29 listopada 2016 r. do dnia 12 czerwca 2016 r. przestępstwa z art. 231 § 1 k.k., niedopełnienia obowiązków i działania na szkodę mojego interesu prywatnego – wnoszę jak na wstępie.

 

 

Zbigniew Kękuś

 

Załączniki: od 1 do 23 do ściągnięcia tutaj

  1. Pismo Z. Kękusia z dnia 13 czerwca 2017 r. do prokuratora rejonowego w Warszawie Krzysztofa Ćwirty
  2. Pismo z dnia 29 listopada 2016 r. Posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Agnieszki Ścigaj do ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobry
  3. Prokuratura Rejonowa Warszawa Śródmieście, sygn. akt PR 1 Ds. 670.2017 DK, postanowienie prokuratora Dariusza Korneluka z dnia 26 czerwca 2017 r.
  4. Prokuratura Krajowa Departament Postępowania sądowego, sygn. akt PK IV Ksk 1046.2016, pismo dyrektora Departamentu Postępowania Sądowego prokuratora Zbigniewa Siejbika z dnia 30 stycznia 2017 r. do Posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej
  5. Pismo Z. Kękusia z dnia 26 maja 2017 r., sygn. akt PK IV Ksk 1046.2016,do ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobry
  6. Prokuratura Krajowa, Departament Postępowania Sadowego, sygn. akt PK IV Ksk 1046.2016, pismo prokuratora Lidii Elżbiety Sobestiańczuk –Jasim z dnia 5 czerwca 2017 r.
  7. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, Zespół Prawa Karnego, znak: II.511.1223.2014.K.Ku., pismo dyrektora Zespołu Marka Łukaszuka z dnia 18 kwietnia 2017 r.