Moje rozliczenie z Żydami – duma żydostwa, chroniony przez sędziów i prokuratorów Brunon Bartkiewicz, prezes zarządu ING Banku Śląskiego S.A.

Minister sprawiedliwości Zbigniew Ziobro (47 l.) chce usprawnić pracę wymiaru sprawiedliwości.

Po pierwsze – zmusić sędziów do bardziej wytężonej pracy.

Źródło: „Ziobro rozpoczyna rewolucję w sądach”; „Fakt”, 21-22.01.2017, s. 3

Zbigniew Ziobro: Koniec mafii prawników i urzędników.”
Źródło: „Fakt”, 2.02.2017, s. 2

Szanowni Państwo,

Niniejszego e-mail’a przesyłam w interesie społecznym.

Możecie Państwo być w relacji z jednym z największych banków w Polsce, ING Bankiem Śląskim S.A. Prezentuję, po raz kolejny, albowiem Sąd Okręgowy w Warszawie XXI Wydział Pracy wciąż rozpoznaje – to znaczy… nic nie robi szósty rok, ale to się nazywa rozpoznawanie sprawy przez sąd – na czym się moja relacja z kierującymi nim łajdakami skończyła i jak ich interesów broni wymiar sprawiedliwości. Ostatnio reformowany…

Prezentuję na czym polega wytężona praca sędzi Bożeny Rzewuskiej.

Jako uzupełnienie do niniejszego e-mail’a proszę potraktować umieszczony na kanale red. Marka Podleckiego www.monitorpolski-YouTube.pl film pt. „Dr Zbigniew Kękuś kontra ING Bank Śląski i Brunon Bartkiewicz. Sprawa o 70 milionów zł.”, link: https://www.youtube.com/watch?v=iijLDw5AAEI

W cyklu pt. „Moje rozliczenie z Żydami” prezentuję Państwu chlubę żydostwa polskiego Brunona Bartkiewicza, znowu prezesa instytucji największego zaufania publicznego Zarządu ING Banku Śląskiego S.A.

To albo wyjątkowy ignorant, albo świadomy łajdak, który przed laty spowodował straty finansowe 800.000 Polaków. I ogromne zyski członków najwyższego kierownictwa Banku Śląskiego. Sam być może także zarobił wtedy swój pierwszy milion.

W mikroskali działa tak samo, jak w makro.

W niniejszym e-mail’u opisuję, jak mnie potraktował – tj. wykiwał, tak samo, jak kiedyś 800 tys. Polaków – i na czym polegają polityka Compliance i zasady rekrutacji ING Banku Śląskiego S.A., zabraniające ponoć zatrudniania osób, których postępowanie nawet w najmniejszym stopniu nie odpowiada normom prawnym. Żyda Brunona Bartkiewicza to nie dotyczy.
Jemu z nie-Żydem wolno zrobić wszystko. Dosłownie. A już z całą pewnością pozbawić nie-Żyda możności korzystania z jego praw.

 

W dniu 7 sierpnia 2017 r.. odbędzie się przed Sądem Okręgowym w Warszawie prowadzona przez sędzię Bożenę Rzewuską spotkanie – rozprawa lub posiedzenie – w sprawie z mojego powództwa przeciwko ING Bankowi Śląskiemu S.A. o odszkodowanie w kwocie 70 mln zł.

To kwoty zgodne ze standardami europejskimi w takich jak moja, spowodowana przez cwanego Żyda Brunona Bartkiewicza sytuacjach.

Ciekaw jestem, co wymyśli sędzia Bożena Rzewuska.

Informowałem już Państwa, jak mnie, powoda, oraz stronę pozwaną, ING Bank Śląski S.A. informowała o tym, że 12 grudnia 2016 r. zorganizowała… „coś” z naszym udziałem. Coś, to znaczy posiedzenie albo rozprawę.
Sama nie wiedziała…

Wtedy złożyłem wniosek o jej wyłączenie.

Minęło kilka miesięcy i sędzia Bożena Rzewuska znowu zorganizowała „coś”, posiedzenie albo rozprawę.

O tym „czymś” zawiadomiła:

  1. ING Bank Śląski S.A.,
  2. pełnomocnika ING Banku Śląskiego S.A. radcę prawnego Stanisława Matejczyka,
  3. mnie.

 

W zawiadomieniu z dnia 12 czerwca 2017 r. dla ING Banku Śląskiego S.A. sędzia Bożena Rzewuska podała – Załącznik I: „Sąd Okręgowy w Warszawie XXI Wydział Pracy ul. Płocka 9 01-231Warszawa Sygn. akt XXI P 68/12 Data: 12/06/2017 r. Termin: 7 sierpnia 2017 r. o godz. 12:30 sala XX (piętro I) ING Bank Śląski S.A. Plac Trzech Krzyży 10/14 00-499 Warszawa ZAWIADOMIENIE stawiennictwo nieobowiązkowe Sąd Okręgowy w Warszawie XXI Wydział Pracy zawiadamia Pana jako pozwanego o rozprawie, która odbędzie się dnia 7 sierpnia 2017 r., o godz. 12:30 sala XX (piętro I w sprawie z powództwa Zbigniewa Kękuś przeciwko ING Bank Śląski S.A. w Warszawie o odszkodowanie. Stawiennictwo strony na posiedzeniu jest nieobowiązkowe. na zarządzenie sędziego sekr. sądowy Katarzyna Nowicka”

W zawiadomieniu z dnia 12 czerwca 2017 r. dla radcy prawnego Stanisława Matejczuka sędzia Bożena Rzewuska podała – Załącznik II: „Sąd Okręgowy w Warszawie XXI Wydział Pracy ul. Płocka 9 01-231Warszawa Sygn. akt XXI P 68/12 Data: 12/06/2017 r. Termin: 7 sierpnia 2017 r. o godz. 12:30 sala XX (piętro I) Pan radca prawny Stanisław Matejczyk ING Bank Śląski S.A. Departament Prawny ul. Sokalska 34 40-086 Katowice ZAWIADOMIENIE Sąd Okręgowy w Warszawie XXI Wydział Pracy zawiadamia Pana jako pełnomocnika o rozprawie, która odbędzie się dnia 7 sierpnia 2017 r., o godz. 12:30 sala XX (piętro I w sprawie z powództwa Zbigniewa Kękuś przeciwko ING Bank Śląski S.A. w Warszawie o odszkodowanie. na zarządzenie sędziego sekr. sądowy Katarzyna Nowicka”

W zawiadomieniu z dnia 12 czerwca 2017 r. dla mnie sędzia Bożena Rzewuska podała – Załącznik III:„Sąd Okręgowy w Warszawie XXI Wydział Pracy ul. Płocka 9 01-231Warszawa Sygn. akt XXI P 68/12 Data: 12/06/2017 r. Termin: 7 sierpnia 2017 r. o godz. 12:30 sala XX (piętro I) Pan Zbigniew Kękuś ZAWIADOMIENIE Sąd Okręgowy w Warszawie XXI Wydział Pracy zawiadamia Pana jako powoda o rozprawie, która odbędzie się dnia 7 sierpnia 2017 r., o godz. 12:30 sala XX (piętro I w sprawie z powództwa Zbigniewa Kękuś przeciwko ING Bank Śląski S.A. w Warszawie o odszkodowanie. Stawiennictwo strony na posiedzeniu jest nieobowiązkowe. na zarządzenie sędziego sekr. sądowy Katarzyna Nowicka”

Nie dość, że znowu niezdecydowana, niezależna, niezawisła, sprawiedliwa i bezstronna – no i nieusuwalna – sędzia Bożena Rzewuska, czy to, co w dniu 12 czerwca 2017 r. postanowiła poprowadzić w dniu 7 sierpnia 2017 r. to będzie rozprawa, czy posiedzenie, to w dodatku zawiadomiła obydwie strony – też tak samo, jak o posiedzeniu/rozprawie w dniu 12 grudnia 2016 r. – powoda i pozwanego, mnie i ING Bank Śląski S.A., że nasze na tym z nią spotkaniu stawiennictwo jest nieobowiązkowe.

Samej sobie wyznaczyła rozprawę/posiedzenie sędzia Bożena Rzewuska. Z protokolantką. To trzeba było zorganizować posiedzenie niejawne.

To już taka – niedobra dla mnie – tradycja, że dla spraw z udziałem ING Banku Śląskiego S.A. jako mojego przeciwnika procesowego dobierają sędziów według jakichś negatywnych kryteriów.

ING Bank Śląski S.A., instytucja najwyższego zaufania publicznego…

Jeśli prezesem jego zarządu może być Brunon Bartkiewicz to tylko dlatego, że ma oddanych, podporządkowanych sobie prokuratorów i sędziów oraz przez to, że Żydom w Polsce wolno więcej – w tym m.in. oczywiście i rażąco naruszać prawo i zrobić z nie-Żydem, co im się rzewnie podoba – że są równiejsi. Według wskazań:

 

W czasie procesu sądowego wolno oszukiwać, żeby Żyd zawsze wygrał.”

Talmud, Baba Kamma, 113b

 

Co ich także wyróżnia, to samouwielbienie. Jak oni pięknie o sobie mówią… Im większy łajdak, tym większy narcyz, tym bardziej w sobie zakochany.

Brunon Bartkiewicz, na przykład, mówi o samym sobie dla „Gazety Wyborczej”:

 

Sam Bartkiewicz zapytany o cechy dobrego szefa wymienia dwie:

Musi lubić ludzi i być porządnym człowiekiem.”

Źródło: Nina Hałabuz, „Bartkiewicz awansuje do pierwszej ligi” ; „Gazeta Wyborcza”, 2 listopada 2009r., s. 23

 

Jak mówią… „te typy tak mają”. I z ochrony sędziów i prokuratorów korzystają.

Gdyby mnie ktoś spytał, jak ja oceniam Brunona Bartkiewicza, to po tym, jak mnie potraktował nie mam najmniejszych wątpliwości, że on lubi ludzi… Spełniających kryterium:

Tylko Żydzi są ludźmi, goje nie są ludźmi, tylko bydłem”

Talmud, Keritot 6b

I tacy lubią Brunona Bartkiewicza.

 

Z poważaniem,

 

Zbigniew Kękuś

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Kraków, dnia 5 października 2016 r.

Zbigniew Kękuś

 

Sędzia Wioletta Niepsuj

Sąd Rejonowy dla Krakowa-Nowej Huty w Krakowie

Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

ul. Przy Rondzie 7

31-547 Kraków

 

Sygnatura akt:

  1. Sądu Rejonowego dla Krakowa Nowej Huty Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych: IV Po 162/15/N
  2. Sądu Okręgowego w Warszawie XXI Wydział Pracy: XXI P 68/12

 

Dotyczy:

  1. Odpowiedzi na pytania z Odezwy z dnia 6 sierpnia 2015 r. Sądu Okręgowego w Warszawie do Sądu Rejonowego dla Krakowa Nowej Huty IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych o udzielenie pomocy sądowej – Załącznik 1.
  2. Zawiadomienie, że kopia niniejszego pisma zostanie umieszczona w Internecie w tym na stronie ww.kekusz.pl.

 

xxx

 

Sąd Okręgowy w Warszawie XXI Wydział Pracy rozpoznaje w postępowaniu do sygn. akt XXI P 68/12 sprawę z mojego powództwa przeciwko IN Bankowi Śląskiemu S.A. o odszkodowanie.

Sąd Okręgowy w Warszawie skierował do Sądu Rejonowego dla Krakowa Nowej Huty IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Odezwę o udzielenie pomocy sądowej, w której podał – Załącznik 1: „Warszawa dnia, 6 sierpnia 2015 r. Sygn. akt XXI P 68/12 Sąd Okręgowy w Warszawie XXI Wydział Pracy ul. Płocka 9 01-231 Warszawa Sąd Rejonowy dla Krakowa Nowej Huty IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych ul. Przy Rondzie 7 31-547 Kraków

ODEZWA O UDZIELENIE POMOCY SĄDOWEJ

Sąd Okręgowy w Warszawie XXI Wydział Pracy prosi o przesłuchanie w charakterze strony: Pana Zbigniewa Kękuś na adres ul. Mazowiecka 55 m. 21, 30-019 Kraków, w sprawie z powództwa Zbigniewa Kękusia przeciwko Sądowi Okręgowemu w Warszawie1 na okoliczność ustalenia:

  1. – ile wynosi roszczenie powoda w sprawie wniesionej w dniu 26 stycznia 2012 roku przeciwko ING Bankowi Śląskiemu S.A. 60000000 zł czy 70000000 zł,
  2. – z jakiego tytułu powód dochodzi tej kwoty: odszkodowania czy zadośćuczynienia
  3. – jeżeli powód dochodzi odszkodowania, to w jaki sposób wylicza poniesioną szkodę, jakie przedstawia dowody na tak wyliczoną wysokość szkody,
  4. – skoro swój pozew z dnia 24 stycznia 2012 roku powód zatytułował: „o wypłatę odszkodowania za bezpodstawne pozbawienie pracy, zniszczenie kariery zawodowej, psychiczne znęcanie się, okrutne nieludzkie traktowanie w okresie od listopada 2006 roku do listopada 2011 roku” to czy powód dochodzi zadośćuczynienia z tytułu stosowania wobec niego mobbingu – vide art. 94(3)par 1 i 3 kp,
  5. – jeżeli powód dochodzi zadośćuczynienia z tytułu mobbingu, to kto (imię nazwisko i stanowisko służbowe u strony pozwanej) stosował wobec powoda mobbing, czym to się objawiało, kiedy dochodziło do takich zdarzeń, jakie skutki miało stosowanie wobec niego mobbingu, jakie powód zgłasza dowody na potwierdzenie tych okoliczności,
  6. – jeżeli powód nie zgłasza żadnych roszczeń z tytułu mobbingu, to z jakiego tytułu zgłasza swoje roszczenia, czy ewentualnie dochodziło do naruszenia dóbr osobistych powoda, jeżeli tak to jakie doba osobiste powoda zostały naruszone, w jaki sposób, kiedy, przez kogo (imię, nazwisko i stanowisko służbowe u strony pozwanej) oraz jaki to miało wpływ na powoda,
  7. – czy u powoda doszło do rozstroju zdrowia, czym to się objawiało, w jaki sposób spowodował to pracodawca czyli pozwany, czyje konkretne działania spowodowały (imię, nazwisko i stanowisko służbowe strony powodowej) rozstrój zdrowia u powoda, na czym one polegały, kiedy zaistniały, jakie dowody zgłasza powód na udowodnienie tych okoliczności,
  8. – czy w wyniku tego rozstroju zdrowia powód musiał się leczyć, u jakich lekarzy, z jakim rozpoznaniem, kiedy trwało leczenie i na czym polegało,
  9. – kiedy powód rozpoczął pracę u strony pozwanej, na jakim stanowisku, gdzie było miejsce pracy powoda, czy rozpoczęcie pracy poprzedziło zawarcie pisemnej lub ustnej umowy o pracę, z kim była zawarta ta umowa, kiedy i kto ustalał z powodem warunki jego zatrudnienia, dlaczego nie doszło do zawarcia pisemnej umowy o pracę, czy powód otrzymał pisemną umowę o pracę, ale jej nie podpisał i dlaczego czy też pracodawca takiej umowy nie przedłożył do podpisu i dlaczego,
  10. – w jakim czasie i gdzie faktycznie powód świadczył pracę u strony pozwanej, na czym wykonywanie pracy polegało, w jakich to było godzinach, w jakich dniach, kto był zwierzchnikiem powoda, czy w czasie świadczenia pracy przez powoda dochodziło do konfliktów, z kim, na jakim tle, na czym one polegały,
  11. – czy powód był niewłaściwie traktowany w czasie zatrudnienia, przez kogo, na czym to polegało, czy zdaniem powoda był on mobbingowany, jeżeli tak to przez kogo, w jaki sposób i kiedy, jakie odczucia miał powód w związku z ewentualnym mobbingiem,
  12. – kiedy i w jakich okolicznościach powód dowiedział się, że nie będzie nadal zatrudniony, od kogo powziął tę wiadomość, czy uczestniczył w spotkaniu w dniu 6 listopada 2006 roku, gdzie i w jakich godzinach się ono odbyło, jaki był przebieg tego spotkania, kto przedstawił powodowi dokumenty do podpisu, czy powód podpisał je dobrowolnie, jeżeli nie to kto i w jaki sposób zmusił do tego powoda,
  13. – czy po dniu 6 listopada 2006 oku powód był w siedzibie strony pozwanej, w jakim celu, z kim rozmawiał i o czym,
  14. – czy po 6 listopada 2006b roku jedynie korespondował ze stroną pozwaną, czy do akt sprawy dołączył całą korespondencję,
  15. – co było faktyczną przyczyną rozwiązania umowy o pracę z powodem, czy powód odwołał się od rozwiązania umowy o pracę do sądu pracy, jeżeli tak, to jak zakończyła się ta sprawa, jeżeli nie to dlaczego powód się nie odwołał,
  16. – na czym polegało zniszczenie kariery zawodowej powoda, znęcanie się, nieludzkie i poniżające traktowanie, jakie powód zgłasza dowody na te okoliczności.

O terminie odezwy należy powiadomić: Pełnomocnika pozwanego: r. p. Stanisław Matejczyk ING Bank Śląski S.A. ul. Sokolska 34 40-086 Katowice

Sędzia Sądu Okręgowego Bożena Rzewuska

Sąd prosi o szybkie udzielenie powyższej pomocy sądowej ewentualnie o zawiadomienie o przeszkodach tamujących bieg sprawy. Jednocześnie Sąd zwraca się o poinformowanie o wyznaczonym terminie spotkania.”
Dowód: Sąd Okręgowy w Warszawie XXI Wydział Pracy, sygn. akt XXI P 68/12, Odezwa sędzi Bożeny

Rzewuskiej z dnia 6 sierpnia 2015 r. o udzielenie pomocy sądowej – Załącznik 1

 

W dniu 5 października 2016 r. będę przesłuchiwany przez Sąd Rejonow dla Krakowa Nowej Huty IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, o czym Sąd zawiadomił mnie Wezwaniem z dnia 31 sierpnia 2016 r. – Załącznik 2:

Dowód: Sąd Rejonowy dla Krakowa – Nowej Huty w Krakowie Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych,

sygn. akt IV Po 162/15/N, Wezwanie z dnia 31 sierpnia 2016 r. – Załącznik 2

 

W związku z powyższym udzielam pisemnych odpowiedzi na pytania Sądu Okręgowego w Warszawie z Odezwy z dnia 6 sierpnia 2016 r. Ustnych udzielę podczas przesłuchania.

Celem nadania przejrzystości prezentacji nadałem numery pytaniom zamieszczonym przez Sąd Okręgowy w Warszawie w Odezwie z dnia 15 sierpnia 2015 r., a odpowiedzi udzielam według chronologii zdarzeń.

 

Ad. pytania 9, 10, 12, 15

Pytanie 9:„Kiedy powód rozpoczął pracę u strony pozwanej, na jakim stanowisku, gdzie było miejsce pracy powoda, czy rozpoczęcie pracy poprzedziło zawarcie pisemnej lub ustnej umowy o pracę, z kim była zawarta ta umowa, kiedy i kto ustalał z powodem warunki jego zatrudnienia, dlaczego nie doszło do zawarcia pisemnej umowy o pracę, czy powód otrzymał pisemną umowę o pracę, ale jej nie podpisał i dlaczego czy też pracodawca takiej umowy nie przedłożył do podpisu i dlaczego,”

Pytanie 10:„W jakim czasie i gdzie faktycznie powód świadczył pracę u strony pozwanej, na czym wykonywanie pracy polegało, w jakich to było godzinach, w jakich dniach, kto był zwierzchnikiem powoda, czy w czasie świadczenia pracy przez powoda dochodziło do konfliktów, z kim, na jakim tle, na czym one polegały,”

Pytanie 12:„Kiedy i w jakich okolicznościach powód dowiedział się, że nie będzie nadal zatrudniony, od kogo powziął tę wiadomość, czy uczestniczył w spotkaniu w dniu 6 listopada 2006 roku, gdzie i w jakich godzinach się ono odbyło, jaki był przebieg tego spotkania, kto przedstawił powodowi dokumenty do podpisu, czy powód podpisał je dobrowolnie, jeżeli nie to kto i w jaki sposób zmusił do tego powoda,”

Pytanie 15: „co było faktyczną przyczyną rozwiązania umowy o pracę z powodem, czy powód odwołał się od rozwiązania umowy o pracę do sądu pracy, jeżeli tak, to jak zakończyła się ta sprawa, jeżeli nie to dlaczego powód się nie odwołał,”

 

Rekrutację na stanowisko Dyrektor Banku – Pion Usług w ING Banku Śląskim S.A. prowadził z upoważnienia Zarządu Banku Partner Zarządzający firmy Central Selection. Liderem projektu po stronie ING Banku Śląskiego S.A. była Zastępca Dyrektora Departamentu Zarządzania Zasobami Ludzkimi Aniata Piecuch. W końcowej fazie rekrutacji uczestniczyła Wiceprezes Zarządu Marlies van Elst, Członek Zarządu Banku odpowiedzialna za m.in. Pion Usług.

Negocjacje warunków mojego zatrudnienia rozpoczęły się w czerwcu 2006 r. z inicjatywy Partnera Zarządzającego Central Selection, który przedstawił mi ofertę Zarządu ING Banku Śląskiego S.A. zatrudnienia mnie na w.w. stanowisku.

Uczestniczyła w nich także Zastępca Dyrektora Departamentu Zarządzania Zasobami Ludzkimi Aniata Piecuch. W końcowej fazie dołączyła Wiceprezes Zarządu Marlies van Elst, która poprosiła mnie, żebym skrócił z trzech do jednego miesiąca przysługujący mi u mojego dotychczasowego pracodawcy okres wypowiedzenia.

Pracowałem wówczas, od 1 listopada 2002 r., w centrali Banku Zachodniego WBK S.A. na stanowisku Dyrektor Obszaru Zarządzania Zakupami, Nieruchomościami i Kosztami.

W ING Banku Śląskim S.A. zostałem zatrudniony z dniem 1 listopada 2006 r. na w.w. stanowisku Dyrektor Banku – Pion Usług, na warunkach przedstawionych w Ofercie pracy z dnia 29 września 2006 r. poświadczonej podpisami Wiceprezesa Zarządu Marlies van Elst i Zastępcy Dyrektora Departamentu Zarządzania Zasobami Ludzkimi Anitę Piecuch – Załącznik 2: „ING Bank Śląski Marlies van Elst Warszawa, 29 września 2006 r. Pan Zbigniew Kękuś Szanowny Panie W imieniu ING Banku Śląskiego S.A. niniejszym potwierdzam zamiar zatrudnienia Pana na stanowisku Dyrektora Banku – Pion Usług nie później niż 1 stycznia 2007 r. na następujących warunkach:

  • Umowa o pracę na czas nie określony z 3-miesięcznym okresem wypowiedzenia oraz umowa o zakazie konkurencji z 6 miesięczną klauzulą konkurencyjną (z możliwością jej wcześniejszego rozwiązania przez Bank)
  • Miesięczne wynagrodzenie zasadnicze w wysokości 35.000 zł
  • Pełny wymiar czasu pracy,
  • Premia na zasadach określonych w Regulaminie premiowania pracowników ING Banku Śląskiego S.A. (obecnie maksymalna premia w wysokości 40% rocznego wynagrodzenia zasadniczego przy wykonaniu zadań na poziomie 120 pkt),
  • Opieka medyczna w Medicover na zasadach obowiązujących w Banku (dopłata do karty rodzinnej dokonywana przez Pracownika – rekompensowana przez Pracodawcę dodatkiem do wynagrodzenia zasadniczego)

Samochód do wyboru z następującej listy z ratą leasingową w przedziale 2269-2302PLN.:

Nissan Primera 1,9

Opel Vectra 1.9

Ford Modeno 2.0

Toyota Avensis 2.0

  • Telefon komórkowy z limitem 400 PLN miesięcznie,
  • Udział w programie opcji,
  • Dobrowolne ubezpieczenie grupowe Nationale-Nederlanden z funduszem kapitałowym .

Oferta ważna jest do 15 października 2006 r.

***

On behalf of ING Bank Śląski S.A. I hereby confirm the intention of your employment on the position of Services Division Director no later than in January 2007 r. on the following conditions:

  • Permanent employment contrach (3 months notice period; 6 months non-competition agrement with the possibility of shortening it by the Bank),
  • Monthly basic salary in the amount of 35.000 PLN
  • Full-time work,
  • 40% bonus according to General Conditions of ING Bank Śląski S.A. on Bonus Award (120 points in task realization),
  • Medical care in Medicover on the conditions obliged in the Bank (family package recompensated by the Bank),
  • Car from the list (lease rate between 2269-2302):

Nissan Primera 1,9

Opel Vectra 1.9

Ford Modeno 2.0

Toyota Avensis 2.0

  • Mobile phone with the limit of 400 PLN
  • Options programme
  • Group Insurance of Nationale-Nederlanden (optional)

The offer is valid until October 15th, 2006 r.

Z poważaniem, Yours Faithfully Marlies van Elst, Zastępca Dyrektora Departamentu Zarządzania Zasobami Ludzkimi Anita Piecuch

Dowód: ING Bank Śląski S.A. Oferta pracy z dnia 29 września 2006 r. – Załącznik 3

 

W pracy stawiłem się – zgodnie z poleceniem mojej przełożonej, Wiceprezesa Zarządu Marlies Van Elst – w dniu 2 listopada 2006 r. o godz. 08:00 w siedzibie Zarządu Centralnego ING Banku Śląskiego S.A. w Warszawie, Plac Trzech Krzyży 10-14. Tak samo było w dniu 3 listopada 2006 r. Pracowałem, w dniu 02.11.2006 r. do ok. godz. 18:00. W dniu 03.11.2006 r. do ok. godz. 16:00.

Moja praca polegała na spotkaniach z członkami Zarządu ING Banku Śląskiego i osobą, od której przejmowałem obowiązki oraz na zapoznawaniu się z wewnętrznymi przepisami ING Banku Śląskiego S.A. regulującymi pracę Banku.

W dniu 3 listopada 2006 r., krótko przed zakończeniem przeze mnie pracy, zadzwonił do mnie Dyrektor Zarządzający Ryzykiem Operacyjnym Andrzej Koweszko i poinformował mnie, że w dniu 6 listopada 2006 r. mam się stawić w miejscu mojego zatrudnienia – siedziba ING Banku Śląskiego S.A. w Katowicach, ul. Sokolska 34 – o godz. 11:00, na spotkanie, którego tematem będzie moja sytuacja prawna.

W dniu 06.11.2006 r. stawiłem się w siedzibie ING Banku Śląskiego S.A. w Katowicach przed godz.11:00.

Jeden z moich podwładnych przedstawił mi moje stanowisko pracy oraz wręczył mi podstawowe narzędzia pracy – telefon, wizytówki.

Następnie udałem się na spotkanie zapowiedziane przez dyr. A. Koweszko.

Ze strony ING Banku Śląskiego S.A. uczestniczyli w nim:

  1. Wiceprezes Zarządu Marlies Van Elst
  2. Dyrektor Zarządzający Ryzykiem Operacyjnym Andrzej Koweszko
  3. Zastępca Dyrektora Departamentu Zarządzania Zasobami Ludzkimi Grażyna Sobota
  4. podwładny G. Soboty Kajetan Kraus.

 

Wiceprezes Zarządu Marlies Van Elst poinformowała mnie, że Zarząd ING Banku Śląskiego S.A. zdecydował zwolnić mnie z pracy. Jako przyczynę zwolnienia mnie z pracy podała wydany przeciwko mnie w dniu 12 czerwca 2006 r. przez prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód Radosławę Ridan akt oskarżenia przeciwko mnie, którym autorka oskarżyła mnie o to, że w okresie od stycznia 2003 r. do maja lub września 2005 r., w Krakowie, za pośrednictwem portalu internetowego Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca www.zgsopo.webpark.pl i – jak podała „założonej przez siebie strony pod domeną zkekus.w.interia.pl” popełniłem osiemnaście przestępstw, tj.:

  1. pkt. I, III-XVI aktu oskarżeniaznieważyłem i w związku z pełnieniem obowiązków służbowych /art. 226 § 1 k.k./ i zniesławiłem /art. 212 § 2 k.k./ piętnaścioro sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie – SSO Maja Rymar /była Prezes Sądu Okręgowego w Krakowie/ SSO Ewa Hańderek, SSO Teresa Dyrga, SSR Agata Wasilewska-Kawałek, SSO Agnieszka Oklejak, SSO Danuta Kłosińska, SSR Izabela Strózik, SSO Anna Karcz-Wojnicka, SSO Jadwiga Osuch, SSO Małgorzata Ferek, SSA Włodzimierz Baran /były Prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie/, SSA Jan Kremer, SSA Maria Kuś-Trybek, SSA Anna Kowacz-Braun, SSA Krzysztof Sobierajski /obecny prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie/,
  2. pkt II aktu oskarżeniazniesławiłem /art. 212 § 2 kk/ adwokata Wiesławę Zoll, pełnomocnika mojej żony w prowadzonym przez Sąd Okręgowy w Krakowie i Sąd Apelacyjny w Krakowie w latach 1997-2006 postępowaniu z mojego powództwa o rozwód /sygn. akt Sądu Okręgowego w Krakowie XI CR 603/04/,
  3. pkt XVII aktu oskarżeniaznieważyłem /art. 226 § 3 k.k./ i zniesławiłem /art. 212 § 2 k.k./ konstytucyjny organ Rzeczypospolitej Polskiej, rzecznika praw obywatelskich w osobie piastującego ten urząd Andrzeja Zolla
  4. pkt XVIII aktu oskarżenia – rozpowszechniałem wiadomości z rozprawy sądowej prowadzonej z wyłączeniem jawności – art. 241 § 2 k.k.

 

Wyjaśniłem, że osoby, które prowadziły moją rekrutację do ING Banku Śląskiego S.A. – Zastępca Dyrektora Departamentu Zarządzania Zasobami Ludzkimi Anita Piecuch, Partner Zarządzający Central Selection – wiedziały na około dwa tygodnie przed rozpoczęciem przeze mnie w dniu 02.11.2006 r. pracy w Banku o w.w. akcie oskarżenia.

Gdy mnie w połowie października 2006 r. zapytał Partner Zarządzający Central Selection, czy to ja jestem Zbigniewem Kękusiem, przeciwko któremu sporządzono akt oskarżenia i o którym zamieszczone są informacje w Internecie, potwierdziłem.

Na kilka dni przed dniem rozpoczęcia przeze mnie pracy w ING Banku Śląskim S.A. odbyło się w siedzibie Banku w Katowicach spotkanie Zastępcy Dyrektora Departamentu Zarządzania Zasobami Ludzkimi Anity Piecuch – oraz jej podwładnej – ze mną dedykowane w.w. aktowi oskarżenia przeciwko mnie. A. Piecuch zapewniła mnie, że nie będzie miał żadnego wpływu na moje zatrudnienie.

 

Wysłuchawszy mnie podczas spotkania w dniu 06.11.2006 r. M. Van Elst poinformowała mnie, że decyzja o zwolnieniu mnie z pracy jest ostateczna.

Następnie odbyło się moje spotkanie z Zastępcą Dyrektora Departamentu Zarządzania Zasobami Ludzkimi, Grażyną Sobotą i Kajetanem Krause. G. Sobota poinformowała mnie, że Zarząd Banku podjął decyzję o zwolnieniu mnie ze względu na – między innymi – mój konflikt z prof. Andrzejem Zollem, który może być źle odebrany przez klientów Banku. Następnie wręczyła mi opieczętowane pieczęcią ING Banku Śląskiego S.A. Porozumienie o rozwiązaniu umowy o pracę Załącznik 4: „Porozumienie 1. Z dniem 28 lutego 2007r. Pracownik i Pracodawca rozwiązują umowę o pracę na mocy porozumienia stron na podstawie art. 30 § 1 Kp” 2. W związku z rozwiązaniem umowy o pracę Pracodawca zwalnia Pracownika z obowiązku świadczenia pracy w okresie 6 listopada 2006r. do końca okresu wypowiedzenia, wypłaci Pracownikowi trzymiesięczne wynagrodzenie za pracę.”

Dowód: ING Bank Śląski S.A., „Porozumienie o rozwiązaniu umowy o pracę” z dnia 6 listopada 2006r. – Załącznik 4

 

Nie podpisałem wręczonego mi dokumentu.

G. Sobota nakazała mi opuszczenie siedziby Banku, a przed tym zanim wykonałem jej polecenie, pracownik Banku, który przed w.w. spotkaniem wręczył mi telefon komórkowy i wizytówki nakazał mi zwrócenie mu ich.

 

Wskazać należy, że dokumentowi, który wręczyła mi w dniu 06.11.2006 r. G. Sobota nadano tytuł: „Porozumienie o rozwiązaniu umowy o pracę”.

Tymczasem mimo mojej obecności w pracy w dniach 2 i 3 listopada 2006 r. odpowiedzialny z mocy zapisów w Statucie ING Banku Śląskiego S.A. za sprawy kadrowe Prezes Zarządu Brunon Bartkiewicz nie zawarł ze mną umowy o pracę.

 

Po trzech miesiącach ING Bank Śląski S.A. doręczył mi dokument sporządzony w dniu 5 lutego 2007 r., któremu nadano tytuł: „Rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia”. Podano w nim– Załącznik 5: „Pieczęć nagłówkowa ING Bank Śląski SA Katowice dn. 5 lutego 2007r. Rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ Z dniem 7 lutego 2007r. rozwiązuję z Panem bez zachowania okresu wypowiedzenia umowę o pracę zawartą w dniu 29 września 2006r. (obowiązującą od dnia 1 listopada 2006r.) z powodu niezdolności do pracy wskutek choroby trwającej dłużej niż 3 miesiące (podstawa prawna – art. 53 § 1 pkt 1a Kodeksu pracy)Jednocześnie informuję, iż w terminie 14 dni od dnia doręczenia niniejszego pisma przysługuje Panu prawo wniesienia odwołania do Sądu Rejonowego – Sądu Pracy w Katowicach, ul. Warszawska 45. Zastępca Dyrektora Departamentu Zarządzania Zasobami Ludzkimi Grażyna Sobota.”

Dowód: ING Bank Śląski S.A. „Rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia” z dnia 5 lutego 2007 r. –

Załącznik 5

 

Jak wspomniałem, Prezes Zarządu ING Banku Śląskiego S.A. Brunon Bartkiewicz nie zawarł ze mną umowy o pracę.

Prezes B. Bartkiewicz niedopełnił obowiązku określonego w art. 29 ustawy Kodeks pracy, który według stanu prawnego w okresie mojego zatrudnienia w ING Banku Śląskim S.A. – w tym zakresie prawo nie zmieniło się do dnia złożenia niniejszego pisma – stanowił: „§ 1. Umowa o pracę określa strony umowy, rodzaj umowy, datę jej zawarcia oraz warunki pracy i płacy, w szczególności: 1) rodzaj pracy, 2) miejsce wykonywania pracy, 3) wynagrodzenie za pracę odpowiadające rodzajowi pracy, ze wskazaniem składników wynagrodzenia, 4) wymiar czasu pracy, 5) termin rozpoczęcia pracy.

§ 2. Umowę o pracę zawiera się na piśmie. Jeżeli umowa o pracę nie została zawarta z zachowaniem formy pisemnej, pracodawca powinien, najpóźniej w dniu rozpoczęcia pracy przez pracownika, potwierdzić pracownikowi na piśmie ustalenia co do stron umowy, rodzaju umowy oraz jej warunków.

 

Z powodu rażącego naruszenia przez Prezesa Zarządu ING Banku Śląskiego S.A. Brunona Bartkiewicza prawa określonego w art. 29 k.p. dwa Oddziały Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Krakowie prowadziły postępowanie wyjaśniające w ING Banku Śląskim S.A.

Gdy mi doręczono w.w. „Rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia” z dnia 5 lutego 2007r., przebywając na zwolnieniu lekarskim zgłosiłem się w Oddziale ZUS w Krakowie, celem uzyskania uprawnień do zasiłku chorobowego.

Zażądano ode mnie przedstawienia umowy o pracę z ING Bankiem Śląskim S.A.
Wyjaśniłem, że nie posiadam takowej ponieważ Bank jej ze mną nie zawarł.

Pouczono mnie, że celem uzyskania prawa do zasiłku muszę okazać umowę o pracę z ING Bankiem Śląskim S.A. albo sporządzone na pi śmie wyjaśnienie ING Banku Śląskiego S.A., dlaczego nie zawarto ze mną umowy.
Pismem z dnia 12 lutego 2007r. skierowałem zatem wniosek do prezesa zarządu Brunona Bartkiewicza o doręczenie mi odpisu umowy o pracę, którą Bank zawarł ze mną – skoro:

  1. wręczonym mi w dniu 6 listopada 2006 r. dokumentem Porozumienie o rozwiązaniu umowy o pracę” rozwiązał ze mną umowę o pracę z dniem 28 lutego 2007 r., podając – Załącznik 4: „Z dniem 28 lutego 2007r. Pracownik i Pracodawca rozwiązują umowę o pracę na mocy porozumienia stron na podstawie art. 30 § 1 Kp”
  2. doręczonym mi pocztą dokumentem: Rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia z dniem 7 lutego 2007r.” – rozwiązał ze mną … po raz drugi umowę o pracę, tym razem z dniem 7 lutego 2007 r., podając – Załącznik 5: „Z dniem 7 lutego 2007r. rozwiązuję z Panem bez zachowania okresu wypowiedzenia umowę o pracę zawartą w dniu 29 września 2006r. (obowiązującą od dnia 1 listopada 2006r.),”

 

W piśmie z dnia 12 lutego 2007r. skierowanym do Prezesa B. Bartkiewicza podałem między innymi – Załącznik 6: „Szanowny Pan Brunon Bartkiewicz Prezes Zarządu ING Bank Śląski S.A. Dotyczy: 1. Prośba o doręczenie mi (…) odpisu umowy o pracę, jaką zdaniem Zastępcy Dyrektora Departamentu Zarządzania Zasobami Ludzkimi, Pani Grażyny Sobota, ING Bank Śląski podpisał ze mną w dniu 29 września 2006r.

Dowód: Pismo Z. Kękusia z dnia 12 lutego 2007r. do prezesa zarządu ING Banku Śląskiego S.A. Brunona

Bartkiewicza – Załącznik 6

 

W odpowiedzi na pismo z dnia 12 lutego 2007 r. otrzymałem pismo z dnia 15 lutego 2007r. Dyrektora Departamentu Zarządzania Zasobami Ludzkimi ING Banku Śląskiego S.A. Zbigniewa Hojki – Załącznik 7: „ING Bank Śląski Departament Zarządzania Zasobami Ludzkimi Katowice, dn. 15 lutego 2007r. DZZL/173/2007/AA Pan Zbigniew Kękuś /adres: ZKE/ W nawiązaniu do Pana pisma z dnia 12 lutego 2007r. informuję, iż w naszej ocenie, sformułowane przez Pana zarzuty są całkowicie bezpodstawne.

Jednocześnie wyjaśniam, iżw dniu przyjęcia przez Pana oferty zatrudnienia w Banku z dnia 29 września 2006r. doszło do zawarcia umowy o pracę na warunkach określonych w liście intencyjnym. Przystąpienie przez Pana do pracy w dniu 2 listopada 2006r. stanowiło dodatkowe potwierdzenie faktu nawiązania stosunku pracy. Wobec powyższego – w pełni zasadne było przywołanie daty 29 września i 1 listopada w oświadczeniu Banku z dnia 5 lutego 2007r. o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia. Uprzejmie informuję, iż stanowisko Banku w Pana sprawie jest ostateczne. Z poważaniem, Zbigniew Hojka”

Dowód: ING Bank Śląski S.A., sygn. DZZL/173/2007/AA, pismo dyrektora Departamentu Zarządzania Zasobami

Ludzkimi, Zbigniewa Hojka z dnia 15.02.2007r. – Załącznik 7

 

To odpowiedź, która nie ma uzasadnienia we wspomnianym wyżej art. 29 Kodeksu pracy. Wskazać należy, że:

  1. list intencyjny nie jest umową o pracę w rozumieniu art. 29 k.p.,
  2. ING Bank Śląski S.A. nie doręczył mi listu intencyjnego, dokument sporządzony przez ING Bank Śląski S.A. w dniu 29 września 2006 r. był Ofertą pracy /Załącznik 3/, a nie listem intencyjnym,
  3. oferta pracy nie jest – tak samo jak nie list intencyjny – umową o pracę w rozumieniu art. 29 k.p.

 

Pismem z dnia 15 lutego 2007 r., w którym podał „wyjaśniam, iż w dniu przyjęcia przez Pana oferty zatrudnienia w Banku z dnia 29 września 2006r. doszło do zawarcia umowy o pracę na warunkach określonych w liście intencyjnym dyr. Zbigniew Hojka poświadczył, że dla Dyrektora Departamentu Zarządzania Zasobami Ludzkimi ING Banku Śląskiego S.A. nie było różnicy pomiędzy:

  1. listem intencyjnym,
  2. ofertą pracy,
  3. umową o pracę.

 

W dniu 29 września 2006 r., gdy przyjąłem Ofertę pracy z dnia 29.09.2006 r. nie doszło do zawarcia ze mną Umowy o pracę na warunkach określonych w – nawiasem mówiąc nigdy mi nie wręczonym przez Bank – liście intencyjnym.

W sporządzonej przez wiceprezesa zarządu ING Banku Śląskiego S.A. Marlies van Elst i zastępcę dyrektora Departamentu Zarządzania Zasobami Ludzkimi Anitę Piecuch i wręczonej mi w dniu 29 września 2006 r. Ofercie pracy nie podano – patrz: str. 3 oraz Załącznik 3:

  1. miejsca wykonywania przeze mnie pracy,
  2. terminu rozpoczęcia przeze mnie pracy.

 

A ich podania w umowie o pracę wymaga art. 29 k.p.

Z podanych wyżej przyczyn odpowiedź dyr. Zbigniewa Hojki z pisma z dnia 15.02.2007 r. nie przekonała pracowników Oddziału ZUS w Krakowie, którzy po tym, gdy im okazałem ofertę pracy z dnia 29.09.2006 r.i utożsamianą przez niego z umową o pracę – oraz nigdy mi nie doręczonym listem intencyjnym – po raz kolejny zażądali ode mnie doręczenia im umowy o pracę. W związku z powyższym, pismem z dnia 14 lutego 2007r. raz jeszcze skierowałem prośbę do Prezesa Brunona Bartkiewicza – Załącznik 8: „Szanowny Pan Brunon Bartkiewicz Prezes Zarządu ING Bank Śląski S.A. (…) Dotyczy: 1. Prośba o doręczenie mi w terminie do 3 dni od daty złożenia przeze mnie niniejszego pisma wyjaśnienia przyczyn nie podpisania przez ING Bank Śląski S.A. umowy o pracę za mną.

Szanowny Panie, W dniu 14.02.2007r. zgłosiłem się we właściwym miejscu mego zamieszkania Oddziale ZUS w Krakowie celem ustalenia prawa dla mnie do zasiłku. Zażądano ode mnie, abym przedstawił m.in. Umowę o Pracę, jaką ING Bank Śląski S.A. podpisał ze mną.

Ponieważ w dokumencie „Rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia” z dnia 5 lutego 2007r. Zastępca Dyrektora Departamentu Zarządzania Zasobami Ludzkimi, Pani Grażyna Sobota napisała, że ING Bank Śląski S.A. rozwiązuje ze mną umowę o pracę z dnia 29 września 2006r. okazałem podpisaną przez Wiceprezesa Zarządu ING Bank Śląski S.A. Panią M. van Elst oraz Zastępcę Dyrektora Departamentu Zarządzania Zasobami Ludzkimi /imię, nazwisko – ZKE/ ofertę pracy z dnia 29 września 2006r.
Pracownicy kilku jednostek organizacyjnych ZUS uznali, że okazana im przeze mnie oferta pracy – ważna, jak na niej napisano do 15.10.2006r. – nie spełnia wymogów umowy o pracę, stanowionych przepisami Kodeksu Pracy.
Zażądano ode mnie doręczenia sporządzonego przez pracodawcę – ING Bank Śląski S.A. – pisemnego wyjaśnienia przyczyn, jakie sprawiły, że Bank nie podpisał ze mną umowy o pracę.

Złożyłem pisemną deklarację doręczenia w.w. wyjaśnienia w terminie 7 dni od daty złożenia przeze mnie wniosku o wypłatę zasiłku, tj. do dnia 21.02.2007r.

Dowód: Pismo Z. Kękusia z dnia 14 lutego 2007r. do prezesa zarządu ING Banku Śląskiego S.A. Brunona

Bartkiewicza – Załącznik 8

 

Prezes Brunon Bartkiewicz – ani żaden inny pracownik Banku – nigdy nie odpowiedział na moje w.w. pismo z 14.02.2007r. Aktualne zatem pozostało stanowisko: „Uprzejmie informuję, iż stanowisko Banku w Pana sprawie jest ostateczne. Z poważaniem, Zbigniew Hojka”.

Pracownicy Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Krakowie nie zgodzili się z wyjaśnieniem dyr. Zbigniewa Hojki i nie wyrazili zgody na przyznanie mi prawa do przyznania zasiłku chorobowego.

Z powodu niedopełnienia przez Prezesa Zarządu ING Banku Śląskiego S.A. Brunona Bartkiewicza obowiązku określonego w art. 29 k.p., tj. niezawarcia ze mną umowy o pracę w dniach 2 i 3 listopada 2006 r., gdy stawiłem się w pracy, dwa Inspektoraty ZUS prowadziły w okresie od lutego 2007 r. do lipca 2007 r. w ING Banku Śląskim S.A. postępowania:

  1. wyjaśniające, a po jego zakończeniu
  2. kontrolne.

 

Prowadzenie w.w. postępowań potwierdzają wydane przez Inspektoraty ZUS w Krakowie dokumenty. Postępowanie wyjaśniające prowadził Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Krakowie Inspektorat Kraków Krowodrzainformując mnie o nim pismem z dnia 23 lutego 2007r. – Załącznik 9: „Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Krakowie Inspektorat Kraków Krowodrza ul. Świętokrzyska 12 30-015 Kraków, Pan Zbigniew Kękuś (…) Nasz znak: Zz-o18i01-6020 – K – 462/P/2007 23 lut. 2007 Zakład Ubezpieczeń Społecznych w Krakowie Inspektorat Krowodrza Wydział Zasiłków informuje, że w sprawie ustalenia uprawnień do zasiłku chorobowego z tytułu zatrudnienia w ING Bank Śląski S.A. Katowice, ul. Sokolska 34 skr poczt 137 trwa postępowanie wyjaśniające. Starszy Inspektor Joanna Szwiec”

Dowód: Zakład Ubezpieczeń Społecznych, Oddział w Krakowie – Inspektorat Kraków-Krowodrza, Zz-o18i01-6020

K 462 /P/ 2007, pismo z dnia 23 lutego 2007 r. – Załącznik 9

 

Postępowanie kontrolne prowadził Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Krakowie Wydział Kontroli Płatników Składek. Wezwano mnie do stawiennictwa w ZUS w dniu 24 maja 2007 r. i do okazania umowy o pracę, której nie posiadałem – Załącznik 10: „Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Krakowie Wydział Kontroli Płatników Składek, ul. Zakopiańska 62, 30-450 Kraków, znak sprawy: o18/0958/22/2007; W związku z prowadzonym na podstawie art. 86 ustawy z dnia 13 października 1998r. systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. Nr 137 poz. 887 z póź. zm) postępowaniem kontrolnym u płatnika składek NIP(…) ING BANK ŚLĄSKI S.A. Katowice, ul. Sokolska 34 na podstawie uprawnień nadanych art. 87 ust. 1 pkt. 5 oraz art. 123 powołanej wyżej ustawy, w związku z art. 50 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm) wzywam Pana do stawienia się w dniu 24.05.2007r. o godz. 9:30 w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Krakowie ul. Zakopiańska 62 pokój nr 401 w celu złożenia zeznań w charakterze świadka w sprawie potwierdzenia okresu zatrudnienia u płatnika składek. (…) Proszę o zabranie ze sobą dokumentów potwierdzających okres zatrudnienia u płatnika (umowa o pracę, świadectwo pracy) Referent Grzegorz Zatorowsk”
Dowód: Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Krakowie ul. Zakopiańska 62, znak sprawy:

o18/0958/22/2007, wezwanie dla Z. Kękuś z dnia 16.05.2007r. – Załącznik 10

 

Postępowania wyjaśniające i kontrolne prowadzone od lutego 2007 r. w.w. Oddziały ZUS w Krakowie zakończyły w lipcu 2007 r. i wtedy otrzymałem przekazem pocztowym kwotę 1348,12 /słownie: jeden tysiąc trzysta czterdzieści osiem złotych dwanaście groszy/zł. Na doręczonym mi przekazie ZUS podał obok wypłaconej mi kwoty także rodzaj świadczenia – Załącznik 11: „Przekaz pocztowy ZUS Oddział 180100 Kwota 1348 ZŁ 12 GR (…) Świadczenie za: chor. 08.02-04.03.2007

Dowód: Zakład Ubezpieczeń Społecznych, Oddział 180100 przekaz pocztowy – Załącznik 11

 

W pkt. oznaczonym przeze mnie numerem 9 Odezwy z dnia 6 sierpnia 2015 r. Sąd Okręgowy w Warszawie przedstawił pytanie – Załącznik 1: „(…) czy też pracodawca takiej umowy nie przedłożył do podpisu i dlaczego,”

ING Bank Śląski S.A. nie zawał ze mną umowy o pracę celem pozbawienia mnie – po zwolnieniu mnie z pracy – możności skorzystania warunku opisanego w Ofercie pracy z dnia 29 września 2006 r. jako „umowa o zakazie konkurencji” – Załącznik 3: „Umowa o pracę na czas nie określony z 3-miesięcznym okresem wypowiedzenia oraz umowa o zakazie konkurencji z 6 miesięczną klauzulą konkurencyjną (z możliwością jej wcześniejszego rozwiązania przez Bank).”

W odpowiedzi z dnia 10 lutego 2012 r. na pozew skierowany przeze mnie do Sądu Okręgowego w Warszawie przeciwko ING Bankowi Śląskiemu S.A. o zasądzenie na moją korzyść odszkodowania w kwocie należnej mi z tytułu „zakazu konkurencji” ING Bank Śląski S.A. podał – Załącznik 12: „Katowice, dnia 10 lutego 2012 r. ING Bank Śląski S.A. Departament Prawny /adres – ZKE/ Sąd Okręgowy w Katowicach /adres – ZKE/ Sygn. akt: IX P 126/09 Powód: Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ Pozwany: ING Bank Śląski S.A., ul. Sokolska 34, 40-086 Katowice reprezentowany przez r.pr. Krystynę Węglorz – Kt 435 o odszkodowanie i odszkodowanie karencyjne

Odpowiedź na pozew

W imieniu pozwanego, którego pełnomocnictwo składam do akt sprawy, wnoszę o:

1. oddalenie powództwa w całości,

2. zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów postępowania, w tym zwrotu kosztów zastępstwa według norm przepisanych.

W odniesieniu do postępowania wnoszę o przeprowadzenie dowodu z dokumentacji wymienionej w uzasadnieniu.

Uzasadnienie

Pozwem wniesionym w dniu 16 lipca 2010 r. domagał się zasądzenia od pozwanego Banku kwoty 20.000.000,00 zł tytułem odszkodowania z tytułu mobbingu, dyskryminacji i pozbawienia pracy. Pismem z dnia 24 stycznia 2012 r. doręczonym pozwanemu z w.w. pozwem w dniu 8 lutego 2012 r. powód całkowicie zmienił swoje żądanie zgłaszając nowe roszczenie, domagając się kwoty 210.000,- zł tytułem odszkodowania z tytułu umowy o zakazie konkurencji.

Pozwany zarzuca całkowitą bezpodstawność roszczeń powoda oraz podnosi zarzut ich przedawnienia.

W uzasadnieniu powyższych zarzutów pozwany wyjaśnia, co następuje:

Pozwany potwierdzając zamiar zatrudnienia powoda pismem z dnia 29 września 2006 r. wyraził wolę zawarcia umowy na czas nieokreślony z 3 miesięcznym okresem wypowiedzenia jak również wolę zawarcia umowy o zakazie konkurencji z 6 miesięczną klauzulą konkurencyjną (z możliwością jej wcześniejszego rozwiązania przez Bank). Jednakże, wskutek następujących po tym fakcie okoliczności, do zawarcia umowy o zakazie konkurencji nie doszło.

Powód zgłosił się do pracy w dniu 2 listopada 2006 r. przez co nastąpiło nawiązanie umowy o pracę na czas nieokreślony, na warunkach określonych w ofercie.

Okazało się, iż umowa ta nie mogła być kontynuowana, w związku z ujawnieniem działań powoda niezgodnych z istniejącą w pozwanym Banku polityką Compliance i przyjętymi zasadami rekrutacji pracowników, zabraniającymi zatrudnianie osób, których postępowanie nawet w najmniejszym stopniu nie odpowiada normom prawnym.

W związku z tymi okolicznościami, pozwany zaproponował rozwiązanie nawiązanej umowy o pracę za obopólnym porozumieniem stron z dniem 28 lutego 2007 r. bez świadczenia pracy z zachowaniem prawa do wynagrodzenia oraz wypłatę 3 miesięcznego wynagrodzenia za pracę.

Dowód:

  1. pismo pozwanego z dnia 29 września 2006 r. – w aktach sprawy (załącznik 6 do pozwu)
  2. Projekt porozumienia z dnia 6 listopada 2006 r. – w aktach sprawy (załącznik 1 do pozwu)
  3. pismo wiceprezesa Zarządu Banku z dnia 7 grudnia 2006 r. do – w aktach sprawy (załącznik 2 do pozwu)

Powód nie wyraził zgody na propozycję pozwanego i od dnia 5 listopada 2006 r. do 7 lutego 2007 r. przebywał na zwolnieniu lekarskim.

Na skutek niezdolności do pracy trwającej dłużej niż 3 miesiące okres zasiłkowy, na podstawie art. 53 pkt 1a) kodeksu pracy pozwany rozwiązał z powodem umowę o pracę bez wypowiedzenia.

Dowód:

  1. pismo o rozwiązaniu umowy o pracę z dnia 5 lutego 2007 r. – w aktach sprawy (załącznik 3 do pozwu)
  2. świadectwo pracy z dnia 7.02.2007 r.

Uzasadniając swoje stanowisko odnośnie nie dojścia do zawarcia umowy o zakazie konkurencji, pozwany podkreśla, iż zakaz podejmowania działalności konkurencyjnej w czasie trwania stosunku pracy, zgodnie z art. 101¹ § 1 kodeksu pracy ma być ustanowiony w odrębnej umowie.

Oznacza to, iż powstrzymywanie się od działalności konkurencyjnej nie jest obowiązkiem pracowniczym wynikającym bezpośrednio z przepisów prawa.

Wprawdzie ustawodawca dopuszcza możliwość umieszczenia w jednym dokumencie dwóch umów tj. włączenia stosownego postanowienia o zakazie konkurencji do tekstu umowy o pracę, to jednak w razie gdy umowa o pracę nie zostanie zawarta na piśmie, to włączony do niej zakaz konkurowania przez pracownika będzie nieważny. Zgodnie bowiem z art. 101³ k.p. umowa o zakazie konkurencji musi być sporządzona na piśmie, a sankcją niezachowania formy pisemnej jest nieważność umowy.

Zatem skoro nie doszło pomiędzy stronami, do zawarcia umowy o pracę w formie pisemnej, a także umowy określającej obowiązki pracownika co do powstrzymywania się od działalności konkurencyjnej w trakcie pracy, jak i określającej ten zakaz po ustaniu zatrudnienia, żądania powoda o zapłatę odszkodowania z tego tytułu są bezprzedmiotowe i bezpodstawne.

W tym stanie rzeczy wniosek o oddalenie roszczeń jest w pełni uzasadniony. Radca Prawny Krystyna Węglorz Kt – 435 Załączniki:

  1. Pełnomocnictwo wraz z potwierdzenie opłaty skarbowej
  2. Odpis KRS pozwanego
  3. Świadectwo pracy z dnia 7.02.2012 r.
  4. Odpis odpowiedzi na pozew”

Dowód: Sąd Okręgowy w Katowicach IX Wydział Pracy, sygn. akt IX P 126/09, odpowiedź z dnia 10 lutego 2012 r.

ING Banku Śląskiego S.A. na pozew – Załącznik 12

 

Twierdzenie ING Banku Śląskiego S.A. z w.w. odpowiedzi z dnia 10.02.2012 r. na pozew w sprawie Sądu Okręgowego w Katowicach IX Wydział Pracy – Załącznik 12: Uzasadniając swoje stanowisko odnośnie nie dojścia do zawarcia umowy o zakazie konkurencji, pozwany podkreśla, iż zakaz podejmowania działalności konkurencyjnej w czasie trwania stosunku pracy, zgodnie z art. 101¹ § 1 kodeksu pracy ma być ustanowiony w odrębnej umowie.

Oznacza to, iż powstrzymywanie się od działalności konkurencyjnej nie jest obowiązkiem pracowniczym wynikającym bezpośrednio z przepisów prawa.

Wprawdzie ustawodawca dopuszcza możliwość umieszczenia w jednym dokumencie dwóch umów tj. włączenia stosownego postanowienia o zakazie konkurencji do tekstu umowy o pracę, to jednak w razie gdy umowa o pracę nie zostanie zawarta na piśmie, to włączony do niej zakaz konkurowania przez pracownika będzie nieważny. Zgodnie bowiem z art. 101³ k.p. umowa o zakazie konkurencji musi być sporządzona na piśmie, a sankcją niezachowania formy pisemnej jest nieważność umowy. stanowi odpowiedź na pytanie Sądu Okręgowego w Warszawie zamieszczone w Odezwie z dnia 06.08.2015 r. – Załącznik 1: „(…) czy też pracodawca takiej umowy nie przedłożył do podpisu i dlaczego,”

 

ING Bank Śląski S.A. mnie oszukał. Nie zawarł ze mną umowy o pracę – Prezes Zarządu Brunon Bartkiewicz nie przedłożył mi jej do podpisu – ponieważ jej niezawarcie, w tym niepotwierdzenie na piśmie warunku z Oferty pracy z dnia 29.09.2006 r. – Załącznik 3: „Umowa o pracę na czas nie określony z 3-miesięcznym okresem wypowiedzenia oraz umowa o zakazie konkurencji z 6 miesięczną klauzulą konkurencyjną (z możliwością jej wcześniejszego rozwiązania przez Bank)” pozbawiało mnie możności skutecznego roszczenia o odszkodowanie z tytułu zakazu konkurencji po zwolnieniu mnie z pracy.

Jak wspomniałem, Dyrektor Zarządzający Ryzykiem Operacyjnym w ING Banku Śląskim S.A., Andrzej Koweszko w drugim dniu mojego zatrudnienia w Banku, w piątek 3 listopada 2006 r. poinformował mnie telefonicznie o mającym się odbyć w poniedziałek 6 listopada 2006 r., o godz. 11:00, spotkaniu w sprawie mojej sytuacji prawnej. Zarząd ING Banku Śląskiego S.A. – w tym jego prezes B. Bartkiewicz – już wtedy podjął decyzję o wyrzuceniu mnie z pracy 6 listopada 2006 r.

Nie zawierając ze mną umowy o pracę Zarząd Banku zwalniał się – na podstawie podanego w w.w. odpowiedzi na pozew z 10.02.2012 r. prawa: „Zgodnie bowiem z art. 101³ k.p. umowa o zakazie konkurencji musi być sporządzona na piśmie, a sankcją niezachowania formy pisemnej jest nieważność umowy.– po wyrzuceniu mnie z pracy z wypłacenia mi kwoty należnej mi z tytułu „zakazu konkurencji”.

Wskazać należy, że w Ofercie pracy z dnia 29 września 2006 r. zachodziła sytuacja prawna opisana przez ING Bank Śląski S.A. w w.w. odpowiedzi na pozew z 10.02.2012 r. w sprawie do sygn. akt IX P 126/09 – Załącznik 3: „Wprawdzie ustawodawca dopuszcza możliwość umieszczenia w jednym dokumencie dwóch umów tj. włączenia stosownego postanowienia o zakazie konkurencji do tekstu umowy o pracę, (…)”.

ING Bank Śląski S.A. umieścił w Ofercie pracy z dnia 29.09.2006 r. dwie umowy, tj. włączył do tekstu oferty umowy o pracę postanowienie o zakazie konkurencji – Załącznik 3: „Szanowny Panie, W imieniu ING Banku Śląskiego S.A. niniejszym potwierdzam zamiar zatrudnienia Pana na stanowisku Dyrektora Banku – Pion Usług nie później niż 1 stycznia 2007 r. na następujących warunkach:Umowa o pracę na czas nie określony z 3-miesięcznym okresem wypowiedzenia oraz umowa o zakazie konkurencji z 6 miesięczną klauzulą konkurencyjną (z możliwością jej wcześniejszego rozwiązania przez Bank),.”

 

Wskazać należy – i podkreślić – że w tej samej sprawie ING Bank Śląski S.A. prezentuje dwa całkowicie przeciwstawne stanowiska, nawet w tym samym piśmie:

  1. w odpowiedzi z dnia 10.02.2012 r. na pozew w sprawie Sądu Okręgowego w Katowicach do sygn. akt IX P 126/09 podał – Załącznik 12: „Wprawdzie ustawodawca dopuszcza możliwość umieszczenia w jednym dokumencie dwóch umów tj. włączenia stosownego postanowienia o zakazie konkurencji do tekstu umowy o pracę, to jednak w razie gdy umowa o pracę nie zostanie zawarta na piśmie, to włączony do niej zakaz konkurowania przez pracownika będzie nieważny.
  2. w tej samej odpowiedzi z dnia 10.02.2012 r. ING Bank Śląski S.A. podał – Załącznik 12: „Pozwany potwierdzając zamiar zatrudnienia powoda pismem z dnia 29 września 2006 r. wyraził wolę zawarcia umowy na czas nieokreślony z 3 miesięcznym okresem wypowiedzenia jak również wolę zawarcia umowy o zakazie konkurencji z 6 miesięczną klauzulą konkurencyjną (z możliwością jej wcześniejszego rozwiązania przez Bank). Jednakże, wskutek następujących po tym fakcie okoliczności, do zawarcia umowy o zakazie konkurencji nie doszło.
    „Powód zgłosił się do pracy w dniu 2 listopada 2006 r. przez co nastąpiło nawiązanie umowy o pracę na czas nieokreślony, na warunkach określonych w ofercie.

 

Jeśli: „Powód zgłosił się do pracy w dniu 2 listopada 2006 r. przez co nastąpiło nawiązanie umowy o pracę na czas nieokreślony, na warunkach określonych w ofercie., to nastąpiło nawiązanie umowy o pracę na warunku, jak w Ofercie, czyli – Załącznik 3: „Umowa o pracę na czas nie określony z 3-miesięcznym okresem wypowiedzenia oraz umowa o zakazie konkurencji z 6 miesięczną klauzulą konkurencyjną (z możliwością jej wcześniejszego rozwiązania przez Bank)”.

Zaszła sytuacja opisana przez ING Bank Śląski S.A. w tej samej odpowiedzi z 10.02.2012 r. „Wprawdzie ustawodawca dopuszcza możliwość umieszczenia w jednym dokumencie dwóch umów tj. włączenia stosownego postanowienia o zakazie konkurencji do tekstu umowy o pracę,”

Dlaczego zatem podając, że „Powód zgłosił się do pracy w dniu 2 listopada 2006 r. przez co nastąpiło nawiązanie umowy o pracę na czas nieokreślony, na warunkach określonych w ofercie.

podał Bank, że: „Jednakże, wskutek następujących po tym fakcie okoliczności, do zawarcia umowy o zakazie konkurencji nie doszło.

Jeśli przez moje zgłoszenie się do pracy w dniu 02.11.2006 r. nastąpiło co „nastąpiło nawiązanie umowy o pracę na czas nieokreślony, na warunkach określonych w ofercie., to znaczy, że nastąpiło nawiązanie umowy na… wszystkich warunkach określonych w Ofercie z dnia 29.09.2006 r.

W tym na warunku dotyczącym zakazu konkurencji.

 

Nawiasem mówiąc, we wspomnianym wyżej dokumencie sporządzonym w dniu 15 lutego 2007 r. Dyrektor Departamentu Zarządzania Zasobami Ludzkimi ING Banku Śląskiego S.A. Zbigniew Hojka podał – Załącznik 7: „(…) Jednocześnie wyjaśniam, iżw dniu przyjęcia przez Pana oferty zatrudnienia w Banku z dnia 29 września 2006r. doszło do zawarcia umowy o pracę na warunkach określonych w liście intencyjnym. Przystąpienie przez Pana do pracy w dniu 2 listopada 2006r. stanowiło dodatkowe potwierdzenie faktu nawiązania stosunku pracy. (…) Z poważaniem, Zbigniew Hojka”

Dowód: ING Bank Śląski S.A., sygn. DZZL/173/2007/AA, pismo dyrektora Departamentu Zarządzania Zasobami

Ludzkimi, Zbigniewa Hojka z dnia 15.02.2007r. – Załącznik 7

 

Podkreślić należy, że po tym, gdy w opisany wyżej sposób ING Bank Śląski S.A. pozbawił mnie odszkodowania z tytułu zakazu konkurencji – sędzia Karina Skowron z Sądu Okręgowego w Katowicach IX Wydział Karny oddaliła mój pozew – ostatecznie potwierdził, że oczywiście i rażąco naruszywszy prawo określone w art. 29 k.p. nie zawarł ze mną umowy o pracę. Potwierdził to w odpowiedzi na pozew w sprawie, w której Sąd Okręgowy w Warszawie skierował Odezwę z dnia 6 sierpnia 2015 r. – Załącznik 1: W odpowiedzi z dnia 27 lutego 2012 r. dla Sądu Okręgowego w Warszawie XXI Wydział Pracy, na mój pozew o wypłatę odszkodowania ING Bank Śląski S.A. podał – Załącznik 13: „Katowice, dnia 27 lutego 2012 r. ING Bank Śląski S.A. Departament Prawny /adres – ZKE/ Sąd Okręgowy w Warszawie XXI Wydział Pracy /adres – ZKE/ sygn. akt IX P XXI 68/12 Powód: Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ Pozwany: ING Bank Śląski S.A. /adres – ZKE/ reprezentowany przez r.pr. Krystynę Węglorz – Kt 435 o odszkodowanie

Odpowiedź na pozew

W imieniu pozwanego, którego pełnomocnictwo składam do akt sprawy, wnoszę o:

  1. oddalenie powództwa w całości
  2. zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów postępowania, w tym zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych,

Jednocześnie, zgodnie z wezwaniem załącza:

  1. akta osobowe powoda,
  2. zaświadczenie o miesięcznym wynagrodzeniu wyliczonego jak do ekwiwalentu za urlop wypoczynkowy

Uzasadnienie

Pozwem doręczonym pozwanemu w dniu 21 lutego 2012 r. powód domaga się zasądzenia od pozwanego Banku kwoty 60.000.000,00 lub 70.000.000,- zł tytułem odszkodowania z tytułu bezpodstawnego pozbawienia powoda pracy, zniszczenia kariery zawodowej, psychicznego znęcania się, nieludzkiego i poniżającego traktowania i zniszczenia życia.

Pozwany zarzuca całkowitą bezpodstawność roszczeń powoda oraz podnosi zarzut ich przedawnienia.

W uzasadnieniu powyższych zarzutów pozwany wyjaśnia, co następuje:
Pozwany potwierdził zamiar zatrudnienia powoda pismem z dnia 29 września 2006 r. na warunkach określonych w tym piśmie.

Powód zgłosił się do pracy w dniu 2 listopada 2006 r., jednakże w związku z ujawnieniem działań powoda niezgodnych z istniejącą w pozwanym Banku polityką Compliance i przyjętymi zasadami rekrutacji pracowników, zabraniającymi zatrudnianie osób, których postępowanie nawet w najmniejszym stopniu nie odpowiada normom prawnym, umowa o pracę nie została potwierdzona na piśmie.”
Okoliczności te spowodowały utratę zaufania pozwanego i dlatego zaproponowano powodowi, w pierwszym rzędzie, polubowne rozwiązanie
nawiązanej umowy o pracę za obopólnym porozumieniem stron z dniem 28 lutego 2007 r. bez świadczenia pracy z zachowaniem prawa do wynagrodzenia oraz wypłatę 3 miesięcznego wynagrodzenia za pracę. Dowód:

  1. pismo pozwanego z dnia 29 września 2006 r. – k. 1 cz. B akt osobowych oraz załącznik 9 do pozwu
  2. projekt porozumienia z dnia 6 listopada 2006 r. – w aktach sprawy – załącznik 1 do pozwu
  3. pismo wiceprezesa Zarządu Banku z dnia 7 grudnia 2006 r. – w aktach sprawy – załącznik 2 do pozwu.

Powód nie wyraził zgody na propozycję pozwanego i od dnia 5 listopada 2006 r. do 7 lutego 2007 r. przebywał na zwolnieniu lekarskim.

Na skutek niezdolności do pracy trwającej dłużej niż 3 miesięczny okres zasiłkowy, na podstawie art. 53 pkt 1 a) kodeksu pracy, pozwany rozwiązał z powodem umowę o pracę bez wypowiedzenia, pismem z dnia 5 lutego 2007 r.

Powód nie składał odwołania od tego rozwiązania w ciągu 14 dni od doręczenia mu ww pisma. Dowód:

  1. pismo o rozwiązaniu umowy o pracę z dnia 5 lutego 2007 r. k 1 cz. C akt osobowych oraz załącznik 4 do pozwu
  2. świadectwo pracy z dnia 7.02.2007 r. – k. 2 cz. A akt osobowych.

Zatem umowa o pracę została rozwiązana z przyczyn leżących po stronie powoda przez niego niezawinionych.

W świetle powyższych okoliczności, potwierdzonych przez powoda w pozwie, brak jest jakichkolwiek podstaw do uznania, iż utrata pracy przez powoda nastąpiła wskutek czynności zawinionych przez pozwanego. W tym stanie rzeczy wniosek o oddalenie roszczeń powoda jest w pełni uzasadniony. RADCA PRAWNY Krystyna Węglorz”
Dowód: Sąd Okręgowy w Warszawie, XXI Wydział Pracy, sygn. akt IX P XXI 68/12, odpowiedź z dnia 27 lutego

2012 r. ING Banku Śląskiego S.A. na pozew – Załącznik 13

 

Ta sama sprawa, ten sam pozwany, tj. ING Bank Śląski S.A., dwa pozwy, ta sama autorka odpowiedzi na nie, radca prawny Krystyna Węglorz, dwa zaledwie tygodnie różnicy w czasie sporządzenia odpowiedzi i… dwa zupełnie różne, przeciwstawne, wykluczające się stanowiska w sprawie zawarcia umowy o pracę ze mną:

  1. w odpowiedzi z dnia 10 lutego 2012 r. dla Sądu Okręgowego w Katowicach Wydział IX Pracy w sprawie do sygn. akt IX P 126/09 radca prawny Krystyna Węglorz podała – Załącznik 12: „Powód zgłosił się do pracy w dniu 2 listopada 2006 r. przez co nastąpiło nawiązanie umowy o pracę na czas nieokreślony, na warunkach określonych w ofercie.
  2. w sporządzonej zaledwie dwa tygodnie później, 27 lutego 2012 r. odpowiedzi dla Sądu Okręgowego w Warszawie, XXI Wydział Pracy, sygn. akt IX P XXI 68/12, ta sama radca prawny Krystyna Węgkorz podała – Załącznik 13: „Powód zgłosił się do pracy w dniu 2 listopada 2006 r., jednakże w związku z ujawnieniem działań powoda niezgodnych z istniejącą w pozwanym Banku polityką Compliance i przyjętymi zasadami rekrutacji pracowników, zabraniającymi zatrudnianie osób, których postępowanie nawet w najmniejszym stopniu nie odpowiada normom prawnym, umowa o pracę nie została potwierdzona na piśmie.”

Jeśli „umowa o pracę nie została potwierdzona na piśmie.”, co potwierdziła radca Krystyna Węglorz w odpowiedzi z dnia 27.02.2012 r. na mój pozew, to dlaczego w tej samej odpowiedzi z dnia 27.02.2012 r. podała: „Zatem umowa o pracę została rozwiązana z przyczyn leżących po stronie powoda przez niego niezawinionych.”

Nie można rozwiązać nie zawartej umowy o pracę. A takowa nie została zawarta ze mną przez ING Bank Śląski S.A., to znaczy nie zawarł jej ze mną, z podanej przeze mnie wyżej przyczyny, odpowiedzialny za sprawy kadrowe Prezes Zarządu Brunon Bartkiewicz.

 

Nie odwołałem się od rozwiązania w dniu 6 listopada 2006 r. niezawartej ze mną przez ING Bank Śląski S.A. umowy o pracę.

Byłem chory. Poza tym, we wręczonym mi w dniu 6 listopada 2006 r. „Porozumieniu o rozwiązaniu umowy o pracę” nie było pouczenia, jak w doręczonym mi pocztą i datowanym na 5 lutego 2007 r. „Rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia”Załącznik 5: „Jednocześnie informuję, iż w terminie 14 dni od dnia doręczenia niniejszego pisma przysługuje Panu prawo wniesienia odwołania do Sądu Rejonowego – Sądu Pracy w Katowicach, ul. Warszawska 45.”

Gdyby było zapewne bym się odwołał.

 

Powyżej przedstawiłem moje – oparte na dokumentach/dowodach sporządzonych przez ING Bank Śląski S.A. odpowiedzi na pytania Sądu Okręgowego w Warszawie:

  1. dlaczego nie doszło do zawarcia pisemnej umowy o pracę,
  2. (…) czy też pracodawca takiej umowy nie przedłożył do podpisu i dlaczego,”
  3. co było faktyczną przyczyną rozwiązania umowy o pracę z powodem,”

zamieszczone w Odezwie z dnia 6 sierpnia 2015 r.

Wskazać należy, że na stronie internetowej ING Banku Śląskiego S.A. zamieszczono informację jak niżej:

Brunon Bartkiewicz

      1. Doświadczenie zawodowe

04.2016 r. – nadal ING Bank Śląski S.A.
Prezes Zarządu
2014 r. – 04.2016 r. ING Bank N.V.
Chief Innovation Officer
2012 r. – 2014 r. ING Bank N.V.
Zarządzający Pionem Międzynarodowej Bankowości Detalicznej ING
Pozostałe kraje europejskie: Francja, Włochy, Hiszpania, Polska, Turcja, Rumunia
2010 r. – 2012 r. ING Direct
Dyrektor Generalny
2004 r. – 2009 r. ING Bank Śląski S.A.
Prezes Zarządu Banku

 

Po kilku latach pracy za granicą Brunon Bartkiewicz ponownie został prezesem zarządu ING Banku Śląskiego S.A.

Jest dostępny dla Sądu Okręgowego w Warszawie.

On jest najwłaściwszym adresatem pytań jak wyżej.

W związku z powyższym, pismem z dnia 4 października 2016 r. skierowanym do Sądu Okręgowego w Warszawie Wydział XXI Pracy złożyłem – Załącznik 14: „Sąd Okręgowy w Warszawie XXI Wydział Pracy ul. Płocka 9, 01-231 Warszawa Sygn. akt: XXI P 68/12 Dotyczy:

  1. Wniosek o przeprowadzenie dowodu z zeznań Prezesa Zarządu ING Banku Śląskiego S.A. Brunona Bartkiewicza.
  2. Wniosek o przeprowadzenie dowodu z zeznań Brunona Bartkiewicza w mojej obecności, tj. o umożliwienie mi zadania mu pytań, w tym pytań skierowanych przez Sąd do mnie w Odezwie 6 sierpnia 2015 r. do Sądu Rejonowego dla Krakowa Nowej Huty IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych o udzielenie pomocy sądowej – Załącznik 1:
    1. kiedy powód rozpoczął pracę u strony pozwanej, na jakim stanowisku, gdzie było miejsce pracy powoda, czy rozpoczęcie pracy poprzedziło zawarcie pisemnej lub ustnej umowy o pracę, z kim była zawarta ta umowa, kiedy i kto ustalał z powodem warunki jego zatrudnienia, dlaczego nie doszło do zawarcia pisemnej umowy o pracę, czy powód otrzymał pisemną umowę o pracę, ale jej nie podpisał i dlaczego czy też pracodawca takiej umowy nie przedłożył do podpisu i dlaczego,”
    2. co było faktyczną przyczyną rozwiązania umowy o pracę z powodem,

Dowód: Pismo Z. Kękusia z dnia 4 października 2016 r. do Sądu Okręgowego w Warszawie, sygn. akt XXI P

698/12 – Załącznik 14

 

Ad. pytanie 13, 14

Pytanie 13: „Czy po dniu 6 listopada 2006 roku powód był w siedzibie strony pozwanej, w jakim celu, z kim rozmawiał i o czym,”

Pytanie 14: „Czy po 6 listopada 2006b roku jedynie korespondował ze stroną pozwaną, czy do akt sprawy dołączył całą korespondencję,”

 

Po dniu 6 listopada 2006 roku byłem kilkukrotnie w siedzibie ING Banku Śląskiego S.A.

Po raz pierwszy w dniu 9 lutego 2007 r. celem odbioru Zaświadczenia Płatnika Składek. Niezwłocznego doręczenia przeze mnie takowego zażądał ode mnie Zakład Ubezpieczeń Społecznych na potrzebę procedury ustalenia mojego prawa do zasiłku chorobowego. Kilka dni później pracownica Departamentu Zarządzania Zasobami Ludzkimi poinformowała mnie telefonicznie, że wręczony mi w dniu 9 lutego 2007r. Formularz Z 3 został wypełniony błędnie – potwierdzono to w dniu 14.02.2007r. w ZUS – lecz, że jego korekta została wysłana listem poleconym, priorytetem i w związku z tym zostanie mi doręczona w dniu 13.02.2007r.

Nie otrzymałem w.w. korekty jednak w dniu 13.02.2007r., ani 14.02.2007r. /czekałem w tym celu na spotkanie z listonoszem do ostatniego, ustawowo przysługującego mi terminu na złożenie wniosku o zasiłek/.

Z przyczyn nie doręczenia przeze mnie w.w. dokumentów, tj, umowy o pracę oraz prawidłowo wypełnionego formularza Z 3 nie przyznano mi prawa do otrzymywania zasiłku z dniem mojego stawiennictwa w ZUS, tj. 14.02.2007r.

Zawiadomiłem o tym prezesa B. Bartkiewicza złożonym przez mojego znajomego w siedzibie Zarządu ING Banku Śląskiego S.A. w Warszawie pismem z dnia 14 lutego 2007 r.: „Szanowny Pan Brunon Bartkiewicz Prezes Zarządu ING Bank Śląski Spółka Akcyjna Plac Trzech Krzyży 10-14 00-499 Warszawa Dotyczy:

  1. Prośba o doręczenie mi w terminie do 3 dni od daty złożenia przeze mnie niniejszego pisma pisemnego wyjaśnienia przyczyn nie podpisania przez ING Bank Śląski S.A. umowy o pracę ze mną.
  2. Prośba o spowodowanie wysłania do mnie w w.w. terminie korekty wręczonego mi w dniu 9 luty 2007r. błędnie wypełnionego formularza Z 3.”

Dowód: Pismo Z. Kękusia z dnia 14 lutego 2007 r. do Prezesa Zarządu ING Banku Śląskiego S.A. Brunona

Bartkiewicza

 

Jak wspomniałem, z powodu prowadzonych przez Oddziały ZUS w Krakowie w ING Banku Śląskim S.A. z powodu niezawracia ze mną umowy o pracę, postępowań kontrolnego i wyjaśniającego, należny mi za okres zasiłek chorobowy w kwocie 1.348,12 /słownie jeden tysiąc trzysta czterdzieści osiem 12/100/ zł ZUS wypłacił mi w lipcu 2007 r.

 

W następnych latach kilkukrotnie stawiałem się w siedzibie Zarządu ING Banku Śląskiego S.A. Moje stawiennictwa zapowiadałem uprzednio złożonymi pismami, które kierowałem do Prezesa Zarządu ING Banku Śląskiego S.A. Małgorzaty Kołakowskiej, w których zamieszczałem wnioski o przedstawienie mi:

  1. warunków zrekompensowania mi przez ING Bank Śląski S.A. strat poniesionych przeze mnie z powodu pozbawienia mnie Zarząd ING Banku Śląskiego S.A. pracy w dniu 6 listopada 2006 r.
  2. warunków zadośćuczynienia mnie i członkom mojej rodziny za doznane przez nas krzywdy z powodu, jak w p. 1.

 

Prowadziłem – czterokrotnie – akcje protestacyjne przed siedzibą Zarządu ING Banku Śląskiego S.A. w Warszawie, Plac Trzech Krzyży 10-14, a następnie przy ul. Puławskiej 2, w tym w formie protestów głodowych.

 

Do akt sprawy Sądu Okręgowego w Warszawie Wydział XXI Pracy załączyłem najważniejszą – w mej ocenie, istotna dla sprawy – korespondencję.

 

Ad. pytania 7,8

Pytanie 7: „Czy u powoda doszło do rozstroju zdrowia, czym to się objawiało, w jaki sposób spowodował to pracodawca czyli pozwany, czyje konkretne działania spowodowały (imię, nazwisko i stanowisko służbowe strony powodowej) rozstrój zdrowia u powoda, na czym one polegały, kiedy zaistniały, jakie dowody zgłasza powód na udowodnienie tych okoliczności,”

Pytanie 8: „Czy w wyniku tego rozstroju zdrowia powód musiał się leczyć, u jakich lekarzy, z jakim rozpoznaniem, kiedy trwało leczenie i na czym polegało,”

 

Po tym, gdy mnie w dniu 3 listopada 2006 r. Dyrektor Zarządzający Ryzykiem Operacyjnym w ING Banku Śląskim S.A. Andrzej Koweszko poinformował, żebym w dniu 6 listopada 2006 r. nie stawił się w pracy na godz. 08:00, lecz na 11:00, na spotkanie, którego celem miało być omówienie mojej sytuacji prawnej, bardzo się zdenerwowałem. Zaczął mnie też boleć kręgosłup w górnej części. Udałem się do lekarza specjalisty reumatologa balneoklimatolog med. fizykalnej internisty. Skierował mnie na zajęcia rehabilitacyjne.

W jego leczeniu przebywałem do dnia 6 grudnia 2006 r. Ponieważ bóle kręgosłupa nie ustępowały, udałem się do bliskiego mojemu miejscu zamieszkania 5 Wojskowego Szpitala Klinicznego z Polikliniką. Dyżur pełnił Ordynator Poradni Chirurgii Urazowej i Ortopedii dr n. med. chirurg Ortopeda Traumatolog Maciej Poznański.

W załączeniu przesyłam sporządzoną przez niego „Historię Choroby” – Załącznik 15:

Dowód: 5 Wojskowy Szpital Kliniczny z Politechniką Poradnia Chirurgii Urazowej i Ortopedii, Historia Choroby –

Załącznik 15

 

W jleczeniu dr. Macieja Poznańskiego przebywałem do dnia 5 marca 2007 r. W sporządzonym tego dnia zaświadczeniu dr Maciej Poznański podał – Załącznik 16: „5 Wojskowy Szpital Kliniczny z Politechniką Poradnia Chirurgii Urazowej i Ortopedii Zaświadczenie lekarskie Zbigniew Kękuś wiek 48 Rozpoznanie: Dyskopatia C5/C6 z /treść nieczytelna – ZKE/ zespołem bólowym. Chory leczony od grudnia 2006 r. W leczeniu stosowano farmakoterapię, zakwalifikowany na rehabilitację (oczekuje), leczenie utrudnia przewlekły stres – wzmożenie napięcia m. przykręgosłupowych, bóle głowy. Dolegliwości mogą być spowodowane stresem. Kraków, dnia 5.03.2007 Dr n. med. Maciej Poznański specjalista chirurg ortopeda traumatolog.”
Dowód: 5 Wojskowy Szpital Kliniczny z Politechniką Poradnia Chirurgii Urazowej i Ortopedii, zaświadczenie z

dnia 5 marca 2007 r. dr. n. med. Macieja Poznańskiego specjalisty chirurga ortopedy traumatologa – Załącznik 16

 

Jak wspomniałem, celem podjęcia pracy w ING Banku Śląskim S.A. zrezygnowałem z pracy w Banku Zachodnim WBK S.A., w którego centrali byłem zatrudniony na stanowisku dyrektora Obszaru Zarządzania Zakupami, Nieruchomościami i Kosztami.

Gdy mnie w dniu 6 listopada 2006 r. wyrzucano z pracy, w opisanych wyżej okolicznościach małem na utrzymaniu dwóch synów, studiującego oraz ucznia liceum. Moja partnerka była w ciąży.

Co oczywiste bardzo mocno przeżyłem – i przeżywałem przez kolejne tygodnie i miesiące – wyrzucenie mnie z pracy.

Wcześniej miałem za sobą bardzo dobrze rozwijającą się karierę zawodową. Po ukończeniu w 1982 roku z wynikiem bardzo dobrym studiów na Akademii Ekonomicznej w Krakowie władze Uczelni złożyły mi ofertę zatrudnienia mnie na stanowisku asystenta. Pracowałem w AE przez 10 lat, a po rezygnacji w 1982 r. z przyczyn finansowych – miałem na utrzymaniu niepracującą żonę i dwóch synów – przez następnych kilkanaście lat pełniłem kierownicze i dyrektorskie funkcje polskich przedstawicielstwach zagranicznych firm i instytucji finansowych.

Zapewniałem mojej rodzinie bardzo dobre warunki życia.

Wyrzucenie mnie z pracy przez ING Bank Śląski S.A. nie tylko pozbawiało mnie wynagrodzenia, ale doskonale rujnowało mi wcześniej doskonałą opinię na rynku pracy.

Jak stwierdził wspomniany wyżej Ordynator Poradni Chirurgii Urazowej i Ortopedii 5 Wojskowego Szpitala Klinicznego z Politechniką dr. n. med. Maciej Poznański, przyczyną mojego złego stanu zdrowia w okresie od listopada 2006 r. do marca 2007 r. mógł być stres.

A przyczyną tego było wyrzucenie mnie z pracy przez ING Bank Śląski S.A. w opisanych wyżej okolicznościach.

 

Ad. pytanie 11: „Czy powód był niewłaściwie traktowany w czasie zatrudnienia, przez kogo, na czym to polegało, czy zdaniem powoda był on mobbingowany, jeżeli tak to przez kogo, w jaki sposób i kiedy, jakie odczucia miał powód w związku z ewentualnym mobbingiem,”

 

Jak wspomniałem, zatrudniony w ING Banku Śląskim S.A. z dniem 1 listopada 2006 r. pracowałem w dniach 2 i 3 listopada. W dniu 6 listopada 2006 r. wyrzucono mnie z pracy. W dniach 2 i 3.11.2006 r. uczestniczyłem w spotkaniach w członkami Zarządu ING Banku Śląskiego S.A. Spotkania odbywały się w miłej atmosferze.

 

W przypadku wyrzucenia mnie z pracy w dniu 6 listopada 2006 r. naruszono moje dobra osobiste.

Obowiązkiem każdego pracodawcy jest szanowanie godności i innych dóbr osobistych zatrudnionych osób. Przyrodzona godność człowieka jest niezbywalna oraz stanowi nienaruszalne źródło wolności i praw człowieka i obywatela.

Wyrzucając mnie z pracy w dniu 06.11.2006 r. w opisanych wyżej okolicznościach ING Bank Śląski S.A. naruszył moją godność i wizerunek. Upokorzono mnie. Poniżono mnie i ośmieszono. Nie tylko wobec mojego podwładnego, któremu najpierw polecono doprowadzić mnie do mojego stanowiska pracy i wręczyć mi podstawowe narzędzi pracy, żeby chwilę potem nakazać mu je odebrać mi, z przekazaną mu informacją o wyrzuceniu mnie z pracy, ale wobec wszystkich moich podwładnych oraz innych osób, które dowiedziały się o tym, w jaki sposób potraktował mnie Zarząd ING Banku Śląskiego S.A. z jego prezesem Brunonem Bartkiewiczem przede wszystkim.

 

Ad, pytania 4, 5, 6

Pytanie 4: „skoro swój pozew z dnia 24 stycznia 2012 roku powód zatytułował: „o wypłatę odszkodowania za bezpodstawne pozbawienie pracy, zniszczenie kariery zawodowej, psychiczne znęcanie się, okrutne nieludzkie traktowanie w okresie od listopada 2006 roku do listopada 2011 roku” to czy powód dochodzi zadośćuczynienia z tytułu stosowania wobec niego mobbingu – vide art. 94(3)par 1 i 3 kp,”

Pytanie 5: „jeżeli powód dochodzi zadośćuczynienia z tytułu mobbingu, to kto (imię nazwisko i stanowisko służbowe u strony pozwanej) stosował wobec powoda mobbing, czym to się objawiało, kiedy dochodziło do takich zdarzeń, jakie skutki miało stosowanie wobec niego mobbingu, jakie powód zgłasza dowody na potwierdzenie tych okoliczności,”

Pytanie 6: „jeżeli powód nie zgłasza żadnych roszczeń z tytułu mobbingu, to z jakiego tytułu zgłasza swoje roszczenia, czy ewentualnie dochodziło do naruszenia dóbr osobistych powoda, jeżeli tak to jakie doba osobiste powoda zostały naruszone, w jaki sposób, kiedy, przez kogo (imię, nazwisko i stanowisko służbowe u strony pozwanej) oraz jaki to miało wpływ na powoda,

 

Poniżej przedstawię, z jakich przyczyn przedstawiam moje roszczenie.

Po tym, gdy mnie w dniu 6 listopada 2006 r. wyrzucono w opisanych wyżej okolicznościach z pracy w ING Banku Śląskim S.A., pismem z dnia 17 listopada 2006 r. skierowanym do prezesa Zarządu Brunona Bartkiewicza zwróciłem się z prośbą o wyrażenie przez niego – członka Zarządu Banu odpowiedzialnego za sprawy kadrowe – zgody na kontynuację przeze mnie pracy w Banku. Podałem przyczyny sporządzenia aktu oskarżenia przeciwko mnie. Wyjaśniłem Brunonowi Bartkiewiczowi – wtedy Ambasadorowi Grupy ING ds. Pomocy Dzieciomże mam dwoje dzieci na utrzymaniu, a celem podjęcia pracy w ING Banku Śląskim S.A. zrezygnowałem z pracy w Banku Zachodnim WBK S.A. na zajmowanym od listopada 2002 r. stanowisku dyrektora Obszaru Zarządzania Zakupami, Nieruchomościami i Kosztami.

W odpowiedzi otrzymałem pismo wiceprezesa zarządu ING Banku Śląskiego Marlies van Elst z dnia 7 grudnia 2006 r. o treści – Załącznik 17: W nawiązaniu do Pana pisma z dnia 17 listopada 2006r. informuję, że Bank podtrzymuje decyzję w zakresie rozwiązania umowy o pracę. Przedstawiona przez Pana argumentacja nie pozwala na zmianę dotychczasowego stanowiska ING Banku Śląskiego S.A. i na wyrażenie zgody na kontynuację zatrudnienia w Banku. Pana działania są niezgodne z istniejącą w Banku polityką Compliance i przyjętymi zasadami rekrutacji pracowników, które nie pozwalają na zatrudnianie osób, których postępowanie nawet w najmniejszym stopniu nie odpowiada normom prawnym. Zarówno zarzuty naruszenia prawa karnego, czego konsekwencją są prowadzone przeciwko Panu postępowania karne, jak i nieujawnienie swojej sytuacji prawnej w procesie rekrutacji spowodowały utratę naszego zaufania. Załączone do pisma dokumenty oraz przedstawione w nich stanowiska i poglądy uzasadniają decyzję Banku w zakresie Pana umowy o pracę. Co istotne Bank nie rozpatruje zasadności Pana stanowiska w niniejszej sprawie, nie ocenia faktów, które są opisywane w załącznikach do pisma z dnia 17 listopada 2006r. Lektura tych dokumentów pozwala jednak na stwierdzenie, że istniejące konflikty, w które jest Pan uwikłany, nie dają wystarczającej rękojmi prawidłowego wykonywania obowiązków pracowniczych.

Stanowisko Banku jest stanowcze, w takiej sytuacji opinia Pana dotychczasowego przełożonego nie może wpłynąć na jego zmianę. W związku z powyższym nie jest możliwe pozytywne rozpatrzenie Pana prośby o wyrażenie zgody na dalsze zatrudnienie w Banku.Ponadto informuję, że dotychczasowa propozycja Banku w zakresie rozwiązania umowy o pracę pozostaje aktualna. Mam nadzieję, że taki sposób zakończenia niniejszej sprawy umożliwi ostateczne rozstrzygniecie kłopotliwej sytuacji, w której znalazł się Pan jak i Bank. Z poważaniem Marlies van Elst”
Dowód: ING Bank Śląski S.A., pismo Wiceprezesa Zarządu ING Banku Śląskiego Marlies van Elst z dnia 7

grudnia 2006r. – Załącznik 17

 

Przede wszystkim wiceprezes Zarządu ING Banku Śląskiego S.A. M Van Elst podając w piśmie z dnia 7 grudnia 2006 r.: „W nawiązaniu do Pana pisma z dnia 17 listopada 2006r. informuję, że Bank podtrzymuje decyzję w zakresie rozwiązania umowy o pracę. (…) W związku z powyższym nie jest możliwe pozytywne rozpatrzenie Pana prośby o wyrażenie zgody na dalsze zatrudnienie w Banku. Ponadto informuję, że dotychczasowa propozycja Banku w zakresie rozwiązania umowy o pracę pozostaje aktualna.” poświadczyła, że mnie przed datą sporządzenia mojego pisma, tj. 17 listopada 2006 r., oraz przed datą sporządzenia przez nią odpowiedzi na nie – 7 grudnia 2006 r. – wyrzucono z pracy w ING Banku Śląskim S.A., tj., jak podałem wyżej, w dniu 6 listopada 2006 r.

Zauważyć należy, że jakkolwiek M. Van Elst dwukrotnie poświadczyła w piśmie z dnia 7 grudnia 2006 r. nieprawdę. Podała – Załącznik 17:

  1. (…) Bank podtrzymuje decyzję w zakresie rozwiązania umowy o pracę.”,
  2. Ponadto informuję, że dotychczasowa propozycja Banku w zakresie rozwiązania umowy o pracę pozostaje aktualna.”

 

A przecież ING Bank Śląski S.A. nie zawarł ze mną umowy o pracę.

 

W świetle pisma sporządzonego przez Marlies Van Elst w dniu 7 grudnia 2006 r. wyrzucenie mnie z pracy po raz… drugi, tj. doręczenie mi za pośrednictwem Poczty Polskiej, sporządzonego w dniu 5 lutego 2007 r. i podpisanego przez Zastępcę Dyrektora Departamentu Zarządzania Zasobami Ludzkimi ING Banku Śląskiego S.A. Grażynę Sobotę dokumentu „Rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia”, w którym podano – Załącznik 5: „Pieczęć nagłówkowa ING Bank Śląski SA Katowice dn. 5 lutego 2007r. Rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ Z dniem 7 lutego 2007r. rozwiązuję z Panem bez zachowania okresu wypowiedzenia umowę o pracę zawartą w dniu 29 września 2006r. (obowiązującą od dnia 1 listopada 2006r.) z powodu niezdolności do pracy wskutek choroby trwającej dłużej niż 3 miesiące (podstawa prawna – art. 53 § 1 pkt 1a Kodeksu pracy) (…) Zastępca Dyrektora Departamentu Zarządzania Zasobami Ludzkimi Grażyna Sobota.” jest – po prostu – oszustwem ze strony zarządu ING Banku Śląskiego S.A., popełnionym w zamiarze uczynienia mnie winnym wyrzucenia mnie z pracy. Z dniem 7 lutego 2007 r., a nie jak było w rzeczywistości w dniu 6 listopada 2006 r.

 

Wiceprezes Zarządu ING Banku Śląskiego S.A. M Van Elst podała także w piśmie z dnia 7 grudnia 2006 r. – Załącznik 17: „Pana działania są niezgodne z istniejącą w Banku polityką Compliance i przyjętymi zasadami rekrutacji pracowników, które nie pozwalają na zatrudnianie osób, których postępowanie nawet w najmniejszym stopniu nie odpowiada normom prawnym. Zarówno zarzuty naruszenia prawa karnego, czego konsekwencją są prowadzone przeciwko Panu postępowania karne, jak i nieujawnienie swojej sytuacji prawnej w procesie rekrutacji spowodowały utratę naszego zaufania.”

Wskazać zatem należy, że:

  1. mnie nigdy – a zatem także przed zatrudnieniem mnie z dniem 1 listopada 2006 r. – nie przedstawiono polityki Compliance Banku i zasad rekrutacji, „które nie pozwalają na zatrudnianie osób, których postępowanie nawet w najmniejszym stopniu nie odpowiada normom prawnym., na które powołała się M. Van Elst w piśmie do mnie z dnia 7 grudnia 2006 r.,
  2. przed dniem wyrzucenia mnie z pracy w ING Banku Śląskim S.A., tj. 6 listopada 2006 r., mnie nie udowodniono naruszenia choćby w najmniejszym stopniu jakiejkolwiek normy prawnej, nie byłem skazany za naruszenie jakiejkolwiek normy prawnej,
  3. Marlies Van Elst poświadczyła nieprawdę ponieważ przeciwko mnie nie prowadzono „postępowań karnych”, lecz jedno postępowanie, wspomniane na str. 4 niniejszego pisma, prowadzone na podstawie aktu oskarżenia prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód Radosławę Ridan.

 

Co wszak najważniejsze, to że przedstawiony przeze mnie powyżej – i udokumentowany – fakt niezawarcia przez członka Zarządu ING Banku Śląskiego S.A. odpowiedzialnego za sprawy kadrowe, prezesa Zarządu Brunona Bartkiewicza ze mną umowy o pracę, w połączeniu z:

  1. wyjaśnieniem wiceprezesa Zarządu Marlies Van Elst w sprawie polityki Compliance i przyjętych zasad rekrutacji, które – Załącznik 17: „nie pozwalają na zatrudnianie osób, których postępowanie nawet w najmniejszym stopniu nie odpowiada normom prawnym.,
  2. udowodnionym prowadzonymi przez Oddziały ZUS w Krakowie w ING Banku Śląskim S.A. z powodu niezawarcia ze mną umowy o pracę postępowaniami kontrolnym i wyjaśniającym
  3. dalszym, po udowodnieniu przez ZUS prezesowi Zarządu ING Banku Śląskiego S.A. Brunonowi Bartkiewiczowi oczywistego i rażącego naruszenia prawa pracy określonego w art. 29 k.p., przebiegem jego kariery zawodowej,

prezentuje mnie jako ofiarę oczywistej dyskryminacji przez Zarząd ING Banku Śląskiego S.A. oraz przez jego w przeszłości i ponownie prezesa Zarządu Brunona Bartkiewicza.

 

Jakkolwiek Marlies Van Elst poinformowała mnie pismem z dnia 7 grudnia 2006 r., że polityka Compliance i zasady rekrutacji ING Banku Śląskiego S.A. „nie pozwalają na zatrudnianie osób, których postępowanie nawet w najmniejszym stopniu nie odpowiada normom prawnym., to po tym, gdy ZUS prowadzonymi w Banku w.w. postępowaniami kontrolnym i wyjaśniającym dowiódł prezesowi Zarządu Brunonowi Batkiewiczowi, że nie w najmniejszym stopniu, ale oczywiście i rażąco naruszył normę prawną, tj. niedopełnił wobec mnie obowiązku określonego w art. 29 k.p., to Brunona Bartkiewicza nie tylko nie wyrzucono z pracy w Banku, ale go awansowano. W wydaniu z dnia 2 listopada 2009 r. „Gazeta Wyborcza” opublikowała artykuł Niny Hałabuz pt. „Bartkiewicz awansuje do pierwszej ligi”, w którym autorka poinformowała czytelników „GW” – Załącznik 18:

Bartkiewicz awansuje do pierwszej ligi.

Miał 33 lata, kiedy stanął za sterami Banku Śląskiego, jednej z największych instytucji finansowych w Polsce.

Z przerwami kierował nim dziesięć lat, a teraz wyjeżdża, aby zarządzać biznesem ING Direct

w Anglii, we Francji, w Hiszpanii i we Włoszech.Kim jest Brunon Bartkiewicz?

W Polsce osiągnął wszystko, o czym może marzyć menedżer – w ubiegłym roku zarobił ponad 3 mln zł,

kieruje jednym z największych banków notowanych na warszawskiej giełdzie, zatrudnia 7 tys. pracowników.

Od stycznia wchodzi do międzynarodowej ligi. Polaków, którzy w niej grają,

można policzyć na palcach jednej ręki.

Źródło: Nina Hałabuz, „Bartkiewicz awansuje do pierwszej ligi”; „Gazeta Wyborcza”, 2 listopada 2009r., s. 23 – Załącznik 18

 

Przypomnę zatem raz jeszcze zamieszczoną na stronie internetowej ING Banku Śląskiego S.A. informację o przebiegu kariery zawodowej Brunona Bartkiewicza już po oczywistym i rażącym naruszeniu przez niego – przez niezawarcie ze mną w dniu 2 listopada 2006 r. umowy o pracę – polityki Compliance ING Banku Śląskiego S.A. i przyjętych zasad rekrutacji, które: „nie pozwalają na zatrudnianie osób, których postępowanie nawet w najmniejszym stopniu nie odpowiada normom prawnym.:

Brunon Bartkiewicz

      1. Doświadczenie zawodowe

04.2016 r. – nadal ING Bank Śląski S.A.
Prezes Zarządu
2014 r. – 04.2016 r. ING Bank N.V.
Chief Innovation Officer
2012 r. – 2014 r. ING Bank N.V.
Zarządzający Pionem Międzynarodowej Bankowości Detalicznej ING
Pozostałe kraje europejskie: Francja, Włochy, Hiszpania, Polska, Turcja, Rumunia
2010 r. – 2012 r. ING Direct
Dyrektor Generalny
2004 r. – 2009 r. ING Bank Śląski S.A.
Prezes Zarządu Banku

 

Mamy zatem do czynienia z oczywistym przypadkiem dyskryminowania mnie przez Zarząd ING Banku Śląskiego S.A.

Mnie wyrzucono w dniu 6 listopada 2006 r. z pracy w Banku na stanowisku Dyrektor Banku – Pion Usług z powołaniem się na politykę Compliance i zasady rekrutacji, które „nie pozwalają na zatrudnianie osób, których postępowanie nawet w najmniejszym stopniu nie odpowiada normom prawnym., mimo że przed datą wyrzucenia mnie w najmniejszym nawet stopniu nie naruszyłem żadnej normy prawnej, a za Brunonem Bartkiewiczem od tego czasu 10 lat kariery mimo udowodnionego mu:

  1. dokumentami sporządzonymi przez pracowników ING Banku Śląskiego S.A.
  2. prowadzonymi przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych Banku postępowaniami kontrolnym i wyjaśniającym,

oczywistego i rażącego naruszenia normy prawnej określonej w art. 29 k.p.

 

Przypomnę, że „Dyskryminacja” oznacza odmienne traktowanie różnych podmiotów, które znajdują się w podobnej sytuacji..

Przepisy ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy stanowią: „§ 1. Pracownicy powinni być równo traktowani w zakresie nawiązania i rozwiązania stosunku pracy, warunków zatrudnienia, awansowania oraz dostępu do szkolenia w celu podnoszenia kwalifikacji zawodowych, w szczególności bez względu na płeć, wiek, niepełnosprawność, rasę, religię, narodowość, przekonania polityczne, przynależność związkową, pochodzenie etniczne, wyznanie, orientację seksualną, a także bez względu na zatrudnienie na czas określony lub nie określony albo w pełnym lub w niepełnym wymiarze czasu pracy.
§ 2. Równe traktowanie w zatrudnieniu oznacza niedyskryminowanie w jakikolwiek sposób, bezpośrednio lub pośrednio, z przyczyn określonych w § 1.

§ 3. Dyskryminowanie bezpośrednie istnieje wtedy, gdy pracownik z jednej lub z kilku przyczyn określonych w § 1 był, jest lub mógłby być traktowany w porównywalnej sytuacji mniej korzystnie niż inni pracownicy.
§ 5. Przejawem dyskryminowania w rozumieniu § 2 jest także: (…) 2)
niepożądane zachowanie, którego celem lub skutkiem jest naruszenie godności pracownika i stworzenie wobec niego zastraszającej, wrogiej, poniżającej, upokarzającej lub uwłaczającej atmosfery (molestowanie).”

Obaj, ja i Brunon Bartkiewicz jesteśmy pracobiorcami. Naszym pracodawcą był – w przypadku Brunona Bartkiewicza wciąż jest – ING Bank Śląski S.A. Działanie ING Banku Śląskiego S.A. wobec mnie z całą pewnością wypełnia definicję dyskryminacji jeśli jako odniesienie przyjąć działanie Banku wobec Brunona Bartkiewicza.

Uważam, że przyczyną dyskryminowania mnie przez B. Bartkiewicza – za zgodą i przyzwoleniem zarządu ING Banku Śląskiego S.A. – może być moje pochodzenie etniczne. Brunon Bartkiewicz jest Żydem i pozbawiając mnie pracy bardzo poważnie przyczynił się do osiągnięcia realizowanego wobec mnie przez niektórych Żydów w Polsce za zgodą i przyzwoleniem innych, zamiaru zniszczenia mnie i mojej rodziny.

 

xxx

 

Zarząd ING Banku Śląskiego S.A. nie tylko wyrzucił mnie z pracy w opisanych wyżej okolicznościach, wcześniej rażąco naruszając – prezes Zarządu Brunon Bartkiewicz – prawo określone w art. 29 k.p.

Następczyni B. Bartkiewicza na stanowisku prezesa zarządu Małgorzata Kołakowska oszukała Policję i Pogotowie i na podstawie jej oszustwa umieszczono mnie w okresie od 24 – 29 listopada w szpitalu psychiatrycznym.

Jak wspomniałem, po wyrzuceniu mnie z pracy przez B. Bartkiewicza, a potem po jego wyjeździe z Polski, kilkukrotnie kierowałem wnioski do jego następczyni na stanowisku prezesa Zarządu ING Banku Śląskiego S.A. Małgorzaty Kołakowskiej o przedstawienie mi warunków:

  1. zrekompensowania mi przez ING Bank Śląski S.A. strat poniesionych przeze mnie z powodu pozbawienia mnie Zarząd ING Banku Śląskiego S.A. pracy w dniu 6 listopada 2006 r.,
  2. zadośćuczynienia mnie i członkom mojej rodziny za doznane przez nas krzywdy z powodu, jak w p. 1.

oraz informowałem ją o różnych w formie protestach, które zamierzałem prowadzić w sprzeciwie dla tego, w jaki sposób potraktował mnie Zarząd ING Banku Śląskiego S.A.
Przed jednym z tak zapowiedzianych jej przeze mnie działań M. Kołakowska poinformowała Policję i Pogotowie Ratunkowe o zgłoszonym przeze mnie rzekomo zamiarze samopodpalenia się w na terenie Banku jeśli ona nie wyrazi zgody na spotkanie ze mną.

W efekcie, gdy zgodnie z zapowiedzią stawiłem się w dniu 24 listopada 2011 r. w siedzibie Zarządu Banku w Warszawie, zostałem zatrzymany przez Policję. Przeszukano mój bagaż, i mimo że nie znaleziono żadnych środków, którymi stwarzałbym jakiekolwiek zagrożenie Pogotowie Ratunkowe odwiozło mnie, w asyście Policji, do szpitala psychiatrycznego, Szpitala Nowowiejskiego w Warszawie.

W sprawie jak wyżej postępowanie prowadziła Komenda Rejonowa Policji Warszawa I pod nadzorem Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście. W dniu 7 grudnia 2011 r. mł. asp. Jarosław Abramski wydał postanowienie – Załącznik 19: „Prokuratura Rejonowa Warszawa Śródmieście /adres – ZKE/ Postanowienie o odmowie wszczęcia śledztwa 07.12.2011 na podstawie art. 17 § 1 pkt. 1 kpk mł.asp. Jarosław Abramski z KRP W-wa I WPiZ w sprawie namowy lub udzielenia pomocy w targnięciu się na własne życie Zbigniewowi Kękusiowi w dniu 24.11.2011 r. w Warszawie w siedzibie Zarządu ING Banku Śląskiego przy Pl. Trzech Krzyży 10/14, tj. o czyn z art. 151 kk. postanowił odmówić wszczęcia śledztwa w sprawie namowy lub udzielenia pomocy w targnięciu się na własne życie Zbigniewowi Kękusiowi w dniu 24.11.2011 r. w Warszawie w siedzibie Zarządu ING Banku Śląskiego przy Pl. Trzech Krzyży 10/14, tj. o czyn z art. 151 kk. – wobec braku danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienia przestępstwa tj. na podst. Art. 17 § 1 KPK.

Uzasadnienie

W dniu 24 listopada 2011 r Komenda Rejonowa Policji Warszawa I powiadomiona została o podjęciu próby samobójczej przez Zbigniewa Kękusia w siedzibie Zarządu ING Bank Śląski przy Pl. Trzech Krzyży 10/14 w Warszawie. W dniu 24 listopada 2011 r. załoga sektorowa KRP W-wa I z polecenia Naczelnika kom. Marka Pepla udała się pod wskazany adres. Po przybyciu na miejsce zdarzenia do w/w zgłosił się szef ochrony Banku ING, który wskazał mężczyzną znajdującego się na terenie Banku i oświadczył, iż ten zamierza dokonać samopodpalenia w przypadku gdy nie zostanie przyjęty na rozmowę z Prezesem Banku ING. Mężczyzną okazał się Zbigniew KĘKUŚ. Na miejsce zdarzenia przybyła załoga pogotowia ratunkowego, która przewiozła w/w do szpitala celem obserwacji. W dniu 29.11.2011 r. Zbigniew KĘKUŚ został wypisany ze szpitala.

Pomimo informacji o stawiennictwie w KRP W-wa I celem złożenia stosownych zeznań do chwili obecnej pokrzywdzony nie złożył żadnych zeznań, nie kontaktował się z funkcjonariuszem prowadzącym niniejsze postępowanie, tym samym nie wykazał jakiegokolwiek zainteresowania całą sprawą.

Mając na uwadze zebrany w sprawie materiał wobec braku danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienia czynu zabronionego – tj. na podstawei art. 17 § 1 pkt 1 kpk należało postanowić jak na wstępie.

Na podstawie art. 305 § 3 i 325e § 2 kpk zatwierdza powyższe postanowienie o umorzeniu śledztwa/dochodzenia Prokurator Prokuratury Okręgowej mgr Urszula Mirończuk

Dowód: Prokuratura Rejonowa Warszawa Śródmieście, sygn. akt 1 Ds. 1263/11, postanowienie prokurator Urszuli

Mirończuk z dnia 7 grudnia 2011 r. – Załącznik 19

Mój pobyt w okresie 24 – 29.11.2011 r. w Szpitalu Nowowiejskim poświadczył pismem z dnia 9 listopada 2012 r. Dyrektor Szpitala Andrzej Mazur – Załącznik 20: „Samodzielny Wojewódzki Zespół Publicznych Zakładów Psychiatrycznej Opieki Zdrowotnej w Warszawie, Warszawa, dnia 09.11.2012 r., AE/D/N/1.75/2012 Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ W związku z Pana wnioskiem z dnia 5 listopada 2011 r. o: 1) sporządzenie i doręczenie informacji dotyczących całkowitych kosztów Pana hospitalizacji w Szpitalu Nowowiejskim w dniach 24-19 listopada 2011 r. (…) informuję, że: Ad. 1. Koszt Pana pobytu w Szpitalu Nowowiejskim to kwota 1.024,27 zł (jeden tysiąc dwadzieścia cztery złote 27/100), w tym koszt badań wynosi 101,68 (sto jeden złotych 68/100).”

Dowód: Samodzielny Wojewódzki Zespół Publicznych Zakładów Psychiatrycznej Opieki Zdrowotnej w Warszawie,

sygn. akt AE/D/N/1.75/2012, pismo Dyrektora Andrzeja Mazura z dnia 9 listopada 2012 r. – Załącznik 20

 

Do akt sprawy Sądu Okręgowego w Warszawie sygn. XXI P 68/12 złożyłem dowody poświadczające, że nie groziłem samodpodpaleniem się w dniu 24.11.2011 r. na terenie siedziby Zarządu ING Banku Śląskiego s.A.

 

xxx

 

Ad. pytania 1, 2, 3

Pytanie 1: „ile wynosi roszczenie powoda w sprawie wniesionej w dniu 26 stycznia 2012 roku przeciwko ING Bankowi Śląskiemu S.A. 60000000 zł czy 70000000 zł,”

Pytanie 2: „z jakiego tytułu powód dochodzi tej kwoty: odszkodowania czy zadośćuczynienia”

Pytanie 3: „jeżeli powód dochodzi odszkodowania, to w jaki sposób wylicza poniesioną szkodę, jakie przedstawia dowody na tak wyliczoną wysokość szkody,”

 

W pozwie przeciwko ING Bankowi Śląskiemu S.A. podałem:„Wartość przedmiotu sporu: 60.000.000,00 /słownie: sześćdziesiąt milionów/ zł /lub 70.000.000,00 zł w przypadku zaistnienia okoliczności podanych na s. 14 niniejszego pisma/.”

Ta okoliczność to ewentualne stwierdzenie mojej obecnie niepoczytalności.

W związku z powyższym wnoszę o przeprowadzenie dowodów z zeznań:

  1. mojego bezpośredniego przełożonego w okresie mojego zatrudnienia – 1 listopada 2002 r. do 31 października 2006 r. – w Banku Zachodnim WBK S.A. na stanowisku dyrektora Obszaru Zarządzania Zakupami Nieruchomościami i Kosztami, obecnie ministra rozwoju Mateusza Morawieckiego; adres: Pl. Trzech Krzyży 3/5, 00-507 Warszawa,
  2. biegłych z listy prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie, lekarzy psychiatrów Katarzyny Bilskiej –Zaremby, Mariusza Patli /Patla/, Andrzeja Wsołka /Wsołek/, Kingi Zoły /Zoła/.

 

Pragnę poinformować, że:

  1. biegli Katarzyna Bilska-Zaremba i Mariusz Patla złożyli w dniu 9 czerwca 2014 r. wniosek o poddanie mnie obserwacji psychiatrycznej w sprawie, w której sędzia Sądu Rejonowego w Dębicy Beata Stój ścigała mnie za wymienione na str. 4 niniejszego pisma czyny, popełnione za pośrednictwem Internetu w okresie „od stycznia 2003 r. do września 2005 r.”,
  2. biegli Andrzej Wsołek i Kinga Zoła złożyli wiosną 2015 r. wniosek o poddanie mnie obserwacji psychiatrycznej w sprawie, w której… było prawnie niedopuszczalne poddanie mnie obserwacji psychiatrycznej i w której prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód Dariusz Furdzik ścigał mnie z oskarżenia publicznego za ścigane z oskarżenia prywatnego znieważenie i zniesławienie Andrzeja Zolla i adw. Wiesławay Zoll.

 

Jeśli potwierdzą przed Sądem Okręgowym w Warszawie – w mojej obecności – że uważają mnie obecnie za niepoczytalnego i wyjaśnią dlaczego, moje roszczenie wynosić będzie 70 mln zł.

Przesłuchany także minister rozwoju Mateusz Morawiecki wyjaśni Sądowi, jaki był w okresie od 01.2002 r. do 31.10.2006 r. zakres moich obowiązków na stanowisku dyrektora Obszaru Zarządzania Zakupami Nieruchomościami i Kosztami, jak mnie on oceniał i jak mnie oceniali inni pracownicy Banku Zachodniego WBK S.A., w tym w ramach tzw. Badania Opinii Pracowników.

Z całą pewnością nie zatrudniałby przez 4 lata na stanowisku dyrektora Obszaru osoby nie poczytalnej.

Z całą pewnością nie objął by mnie Zarząd ING Banku Śląskiego S.A. projektem rekrutacji na stanowisku Dyrektor Banku – Pion Usług, gdybym wcześniej nie pełnił przez 4 lata dyrektorskiej funkcji w centrali jednego z największych banków w Polsce.

Jeśli zatem potem ewentualnie zaniemogłem intelektualnie, to wyłączną winę za to ponosi Zarząd ING Banku Śląskiego S.A. i jego prezes Brunon Bartkiewicz, którzy wyrzucając mnie z pracy w opisanych wyżej okolicznościach stali się przyczyną mojego ogromnego stresu, który może być przyczyną moich słabości intelektualnych, które w.w. biegli przedstawią Sądowi Okręgowemu w Warszawie w mojej obecności. A nie tylko na kartach sporządzonych przez nich opinii na potrzeby w.w. spraw.

 

W odpowiedzi na Pytanie 3: „jeżeli powód dochodzi odszkodowania, to w jaki sposób wylicza poniesioną szkodę, jakie przedstawia dowody na tak wyliczoną wysokość szkody,” prezentuję metodę, którą zastosowałem do ustalenia kwoty odszkodowania.

Jednym z warunków mojego zatrudnienia z dniem 1 listopada 2006 r. na stanowisku Dyrektor Banku – Pion Usług w ING Banku Śląskim S.A. był – Załącznik 3: „Miesięczne wynagrodzenie zasadnicze w wysokości 35.000 zł.”

W mojej metodzie przyjąłem, że:

  1. od pierwszego miesiąca każdego kolejnego roku, tj. od stycznia, płaciłbym od tej kwoty podatek dochodowy w wysokości 40 proc.,
  2. z pozostałych 21.000 zł, każdego miesiąca wydawałbym kwotę 3.000,00 /słownie: trzy tysiące/ zł, pozostawałoby mi zatem 18.000,00 zł.

 

Wiek emerytalny, 67 lat, osiągnę w 2025 roku.

Główny Urząd Statystyczny podaje, że średnia długość życia mężczyzny w Polsce wynosi ok. 74 lata.

Ustaloną w podany wyżej sposób comiesięczna kwotę „wolnych środków”, 18.000,00 zł, umieszczałem w „Kalkulatorze odsetkowym Bankier.pl”, na okres od 1 dnia każdego miesiąca mojego okresu zatrudnienia, począwszy od dnia 7 lutego 2007 r., gdy ING Bank Śląski S.A. wypłacił mi ostatnie wynagrodzenie, do dnia 2 maja 2032 roku, tj. do osiągnięcia wieku 74 lat, przeciętnego okresu życia mężczyzny w Polsce.

Założyłem, że do końca okresu zatrudnienia, wspomnianą wyżej kwotę wolnych środków, 18.000,00 zł, przeznaczałbym na oszczędności, które procentowałyby mi do końca życia, tj. do osiągnięcia średniej długości życia mężczyzny w Polsce.

W opisany wyżej sposób ustaliłem kwotę 9.246.000,00 /słownie: dziewięć milionów dwieście czterdzieści sześć tysięcy/ zł.

To jest kwota, której wyrzucając mnie z pracy w listopadzie 2006 roku pozbawił mnie Zarząd ING Banku Śląskiego S.A. Podkreślić należy, że jest ona wynikiem bardzo konserwatywnego rachunku.

Nie od stycznia każdego roku – tylko później – płaciłbym przecież podatek dochodowy według stawki 40 proc. Z całą pewnością mniej niż 3.000,00 zł miesięcznie wydawałbym na pokrycie kosztów utrzymania.

W mojej metodzie nie uwzględniłem także innych warunków mojego zatrudnienia, jak – Załącznik 3: „Premia na zasadach określonych w Regulaminie premiowania pracowników ING Banku Śląskiego S.A. (obecnie maksymalna premia w wysokości 40% rocznego wynagrodzenia zasadniczego przy wykonaniu zadań na poziomie 120 pkt),”, a także utraconych przeze mnie korzyści w postaci pozbawienia mnie opieki medycznej – Załącznik 3: „Opieka medyczna w Medicover na zasadach obowiązujących w Banku (dopłata do karty rodzinnej dokonywana przez Pracownika – rekompensowana przez Pracodawcę dodatkiem do wynagrodzenia zasadniczego)” oraz możliwości korzystania z samochodu służbowego.

 

W odpowiedzi na Pytanie 3: „jeżeli powód dochodzi odszkodowania, to w jaki sposób wylicza poniesioną szkodę, jakie przedstawia dowody na tak wyliczoną wysokość szkody,” informuję zatem, że wnoszę o zasądzenie na moją korzyść od ING Banku Śląskiego S.A. odszkodowania w kwocie 9.246.000,00 /słownie: dziewięć milionów dwieście czterdzieści sześć tysięcy/ zł, wyliczonej w opisany wyżej sposób.

W przypadku pozostałej kwoty, do kwoty 60 mln zł – lub 70 mln zł w zależności od stanowiska zaprezentowanego przez w.w. biegłych sądowych lekarzy psychiatrów – tj. 50.754.000,00 zł lub 60.754.000,00 zł, o jej zasądzenie wnoszę jako zadośćuczynienie.

Pragnę zauważyć, że moje roszczenie jest nie tylko wobec przedstawionych wyżej okoliczności usprawiedliwione, ale ma także swoje odniesienie w orzecznictwie sądów europejskich.

Polska jest pełnoprawnym członkiem UE.

Jak podały media w dniu 16 grudnia 2011 r. , Sąd w Leeds zasądził na rzecz Polki, 53-letniej Ewy Michalak kwotę 4, 5 mln funtów brytyjskich za dyskryminację w miejscu pracy.

Mnie nie tylko dyskryminował Zarząd ING Banku Śląskiego S.A., ale zniszczył mi karierę zawodową i życie.

Prezes Zarządu Brunon Bartkiewicz wyrzucił mnie z pracy w opisanych wyżej okolicznościach, a jego następczyni prezes

Zarządu Małgorzata Kołakowska oszukawszy Policję i Pogotowie Ratunkowe umieściła mnie w szpitalu psychiatrycznym.

 

Pragnę poinformować, że w okresie od 1982 r., gdy rozpocząłem karierę zawodową, do 2006 r., gdy mi ją zakończył ING Bank Śląski S.A., zawsze awansowałem, korzystając co kilka lat ze składanych mi przez pracodawców za pośrednictwem firm świadczących usługi z zakresu doradztwa personalnego. Należy założyć, że ten trend kontynuowałbym także w przyszłości.

Brunon Bartkiewicz był sprawcą największego skandalu w historii bankowości polskiej. Przypomnę za „Gazetą Wyborczą” – Załącznik 18:

 

W 1990r. został dyrektorem w Banku Śląskim. Miał zbudować biuro maklerskie i razem z prezesem Marianem Rajczykiem przygotować bank do wejścia na warszawską giełdę. Szybko awansował do zarządu, o czym – zdaniem jego ówczesnych współpracowników – zdecydowała głównie znajomość angielskiego.

Wszystko szło dobrze aż do debiutu. Potem rozpętała się nawałnica – chętni na akcje banku drobni inwestorzy ustawiali się w kolejkach, żeby za 50 zł kupić akcje. I mieli nosa – już pierwszego dnia notowań kurs wzrósł 13,5-krotnie w stosunku do ceny emisyjnej. Problem w tym, że nie mogli swoich papierów sprzedać – okazało się, że świadectwa depozytowe 800 tys. drobnych akcjonariuszy potwierdzające, że wpłacili pieniądze na zakup akcji, nie zostały zarejestrowane w biurze maklerskim. Za to najmniejszych problemów ze sprzedażą papierów nie mieli pracownicy biura ani szefostwo banku – zadbali, żeby ich akcje zostały na czas zarejestrowane na rachunkach.
Drobni akcjonariusze wpadli we wściekłość – chcieli, żeby Rajczyk i Bartkiewicz stanęli przed sądem i z własnej kieszeni zapłacili za ich straty. Prywatyzację badała sejmowa komisja, a oskarżenia sięgały najważniejszych osób w państwie. Kariery Rajczaka i wiceprezesa Bartkiewicza zawisły na włosku. Rajczak rzeczywiście odszedł.
Ale dla Brunona to był punkt zwrotny – rada nadzorcza powierzyła mu kierowanie bankiem najpierw jako p.o. prezesa, a po kilkunastu miesiącach był już pełnoprawnym szefem banku.

Źródło: Nina Hałabuz, „Bartkiewicz awansuje do pierwszej ligi”, „Gazeta Wyborcza”, 2 listopada 2009r., s. 23 – Załącznik 18

 

Sprawę badała powołana w tym celu sejmowa komisja śledcza. Sąd Okręgowy w Katowicach nałożył na B. Bartkiewicza karę w kwocie 500 tys. zł. Karę nałożyła na ING Bank Śląski S.A. Komisja Nadzoru Finansowego. Przed prokuratorem B. Bartkiewicz usprawiedliwiał się – skutecznie – że … system informatyczny nie zadziałał. A on przecież zadziałał, tylko wybiórczo. Poza tym … po to był B. Bartkiewicz, żeby system zadziałał.

Nierzetelny, niekompetentny, pozbawiony kwalifikacji merytorycznych i moralnych Brunon Bartkiewicz nieustająco robi wielką karierę w ING Banku Śląskim S.A. i w Grupie ING. We wspomnianym wyżej artykule N. Hałabuz podała – Załącznik 18:

Kim jest Brunon Bartkiewicz?

W Polsce osiągnął wszystko, o czym może marzyć menedżer – w ubiegłym roku zarobił ponad 3 mln zł, kieruje jednym z największych banków notowanych na warszawskiej giełdzie, zatrudnia 7 tys. pracowników. Od stycznia wchodzi do międzynarodowej ligi. Polaków, którzy w niej grają, można policzyć na palcach jednej ręki (…).”

Źródło: Nina Hałabuz, „Bartkiewicz awansuje do pierwszej ligi”; „Gazeta Wyborcza”, 2 listopada 2009r., s. 23 – Załącznik 18

Od kwietnia br. Brunon Bartkiewicz jest ponownie prezesem Zarządu ING Banku Śląskiego S.A.

W marcu 2015 r. „Fakt” informował, że wynagrodzenie prezes M. Kołakowskiej wynosiło 3.846.000,00 zł rocznie – Źródło: „Spłacasz kredyt? Takie miliony fundujesz prezesom”; „Fakt”, 18.03.2015. s. 4 – Załącznik 21.

Nie sądzę, żeby obecnie prezes B. Bartkiewicz zarabiał mniej niż M. Kołakowska w 2015 roku na stanowisku prezesa Zarządu ING Banku Śląskiego S.A.

Gdy mnie B. Bartkiewicz wyrzucał z pracy w listopadzie 2006 roku miałem 48 lat. Przede mną była kariera zawodowa. Skończył mi ją w opisany wyżej sposób.

W odpowiedzi zatem na Pytanie 2: „z jakiego tytułu powód dochodzi tej kwoty: odszkodowania czy zadośćuczynienia” wyjaśniam, że o ile kwoty 9.246.000,00 /słownie: dziewięć milionów dwieście czterdzieści sześć tysięcy/ zł dochodzę od ING Banku Śląskiego S.A. z tytułu ustalonego w opisany wyżej sposób roszczenia, to kwoty 50.754.000,00 zł lub 60.754.000,00 zł – w zależności od stanowiska zaprezentowanego przez w.w. biegłych sądowych – dochodzę od Banku z tytułu zadośćuczynienia za m.in.:

  1. zrujnowanie mi opinii na rynku pracy,
  2. zniszczenie, zakończenie mi kariery zawodowej,
  3. umieszczenie mnie w szpitalu psychiatrycznym,
  4. dramat moich dzieci, mojej matki, mojej partnerki w ciąży, gdy mnie w dniu 6 listopada 2006 r. wyrzucono z pracy, zniszczenie im życia,
  5. to, że moje dzieci od lat nie były na wakacjach, feriach wcześniej spędzając je z reguły za granicą,
  6. pozbawienie mnie w dniu 6 listopada 2006 r. tego wszystkiego – godnego życia – na co pracowałem przez ponad 20 lat, wcześniej kończąc studia z wynikiem bardzo dobrym, a następnie rzetelnie wykonując obowiązki nakładane na mnie przez 10 lat przez władze Akademii Ekonomicznej w Krakowie i potem, przez kilkanaście lat, przez kierownictwa zagranicznych firm i instytucji finansowych,
  7. to, że żyję – doktor nauk ekonomicznych, z kiedyś, zanim skorzystałem z oferty pracy złożonej mi przez ING Bank Śląski S.A., doskonałą opinią na rynku pracy – z tego co użebram.

 

Ad. pytanie 16: „na czym polegało zniszczenie kariery zawodowej powoda, znęcanie się, nieludzkie i poniżające traktowanie, jakie powód zgłasza dowody na te okoliczności.”

Na tym, co opisałem powyżej, prezentując, w tym załączając do niniejszego pisma, dowody.

 

Zbigniew Kękuś

 

Załączniki: Załączniki od 1 do 42 do ściągnięcia tutaj

  1. Sąd Okręgowy w Warszawie XXI Wydział Pracy, sygn. akt XXI P 68/12, Odezwa sędzi Bożeny Rzewuskiej z dnia 6 sierpnia 2015 r. o udzielenie pomocy sądowej
  2. Sąd Rejonowy dla Krakowa – Nowej Huty w Krakowie Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, sygn. akt IV Po 162/15/N, Wezwanie z dnia 31 sierpnia 2016 r.
  3. ING Bank Śląski S.A. Oferta pracy z dnia 29 września 2006 r.
  4. ING Bank Śląski S.A., „Porozumienie o rozwiązaniu umowy o pracę” z dnia 6 listopada 2006r.
  5. ING Bank Śląski S.A. „Rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia” z dnia 5 lutego 2007 r.
  6. Pismo Z. Kękusia z dnia 12 lutego 2007r. do prezesa zarządu ING Banku Śląskiego S.A. Brunona Bartkiewicza
  7. ING Bank Śląski S.A., sygn. DZZL/173/2007/AA, pismo dyrektora Departamentu Zarządzania Zasobami Ludzkimi, Zbigniewa Hojka z dnia 15.02.2007r.
  8. Pismo Z. Kękusia z dnia 14 lutego 2007r. do prezesa zarządu ING Banku Śląskiego S.A. Brunona Bartkiewicza
  9. Zakład Ubezpieczeń Społecznych, Oddział w Krakowie – Inspektorat Kraków-Krowodrza, Zz-o18i01-6020 K 462 /P/ 2007, pismo z dnia 23 lutego 2007 r.
  10. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Krakowie ul. Zakopiańska 62, znak sprawy: o18/0958/22/2007, wezwanie dla Z. Kękuś z dnia 16.05.2007r.
  11. Zakład Ubezpieczeń Społecznych, Oddział 180100 przekaz pocztowy
  12. Sąd Okręgowy w Katowicach IX Wydział Pracy, sygn. akt IX P 126/09, odpowiedź z dnia 10 lutego 2012 r. ING Banku Śląskiego S.A. na pozew
  13. Sąd Okręgowy w Warszawie, XXI Wydział Pracy, sygn. akt IX P XXI 68/12, odpowiedź z dnia 27 lutego 2012 r. ING Banku Śląskiego S.A. na pozew
  14. Pismo Z. Kękusia z dnia 4 października 2016 r. do Sądu Okręgowego w Warszawie, sygn. akt XXI P 698/12
  15. 5 Wojskowy Szpital Kliniczny z Politechniką Poradnia Chirurgii Urazowej i Ortopedii, Historia Choroby
  16. 5 Wojskowy Szpital Kliniczny z Politechniką Poradnia Chirurgii Urazowej i Ortopedii, zaświadczenie z dnia 5 marca 2007 r. dr. n. med. Macieja Poznańskiego specjalisty chirurga ortopedy traumatologa
  17. ING Bank Śląski S.A., pismo Wiceprezesa Zarządu ING Banku Śląskiego Marlies van Elst z dnia 7 grudnia 2006r.
  18. Nina Hałabuz, „Bartkiewicz awansuje do pierwszej ligi”; „Gazeta Wyborcza”, 2 listopada 2009r., s. 23
  19. Prokuratura Rejonowa Warszawa Śródmieście, sygn. akt 1 Ds. 1263/11, postanowienie prokurator Urszuli Mirończuk z dnia 7 grudnia 2011 r.
  20. Samodzielny Wojewódzki Zespół Publicznych Zakładów Psychiatrycznej Opieki Zdrowotnej w Warszawie, sygn. akt AE/D/N/1.75/2012, pismo Dyrektora Andrzeja Mazura z dnia 9 listopada 2012 r.
  21. Spłacasz kredyt? Takie miliony fundujesz prezesom”; „Fakt”, 18.03.2015. s. 4

 

 

 

 

 

1 Sąd Okręgowy w Warszawie XXI Wydział Pracy rozpoznaje sprawę – sygn. akt XXI P 68/12 – z mojego pozwu przeciwko ING Bankowi Śląskiemu S.A., a nie przeciwko Sądowi Okręgowemu w Warszawie.