Rzeczpospolita opresyjna – sędzia Izabela Strózik jako przewodnicząca Wydziału Sądu Okręgowego w Krakowie, a Zbigniewa Ziobry reforma sądów

Ja przeczytałam to, co jest na tej stronie, określa mnie tam jako kłamcę, moralne dno, zdemoralizowaną, stanowiącą zagrożenie społeczne i krzywdzącą dzieci. Ja czuję się pokrzywdzona. Jeśli osoby, których sprawy prowadzę, przeczytają takie informacje w Internecie tracą do mnie zaufanie.

Zeznania sędzi Izabeli Strózik, 27 września 2007 r., Sąd Rejonowy w Dębicy – Załącznik I.7

 

Ziobro: Chcę zmieniać sądy”

„Fakt”, 28.09.2016, s. 3

Szanowni Państwo,

 

Niniejszego e-mail’a kieruję do Państwa w interesie społecznym.

Informowałem już Państwa, że jednym z największych dla mnie doświadczeń z mojej 20-letniej relacji z sądami i sędziami jest, że awansowanie sędziów do sądów wyższych instancji oraz powoływanie ich na stanowiska funkcyjne odbywa się bardzo często – powiedziałbym, z reguły – według kryteriów negatywnych.

W obydwóch przypadkach bardzo często promowani są sędziowie o ograniczonym – często ogromnie ograniczonym – potencjale intelektualnym oraz żadnym morale.

W niniejszym e-mail’u przedstawiam Państwu egzemplifikację słuszności mojej tezy, przewodniczącą XI Wydziału Cywilnego-Rodzinnego Sądu Okręgowego w Krakowie sędzię Izabelą Strózik.

W załączeniu przesyłam moje pismo z dnia 31 lipca 2017 r., do:

  1. ministra sprawiedliwości Zbigniewa Ziobry,
  2. prezesa Sądu Apelacyjnego w Krakowie sędziego Rafała Dzyra,
  3. prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie sędzi Beaty Morawiec,

zawierające – Załącznik II „Wniosek o odwołanie sędzi Izabeli Strózik z funkcji przewodniczącej XI Wydziału Cywilnego-Rodzinnego Sądu Okręgowego w Krakowie.”

Przedstawiłem adresatom pisma uzasadnienie dla mojego stanowiska, że sędzia Izabela Strózik jest oszustką, niedouczonym, cwanym tumanem.

Gdy ją przed laty nazwałem moralnym dnem, co taki miało dla mnie skutek, że się sędzia Izabela Strózik poskarżyła na mnie prokuratorowi i sędziemu i uczyniła mnie przestępcą winnym jej znieważenia i zniesławienia, nie byłem świadom, jak wielkim jest w rzeczywistości moralnym dnem.

Okrutna dla moich dzieci i bezwzględna dla mnie, łaskawa była sędzia Izabela Strózik dla koleżanek i kolegów sędziów oraz dla rzecznika praw obywatelskich Andrzeja Zolla i jego małżonki adw. Wiesławy Zoll.

Tak bardzo zależało jej na budowaniu sobie z nimi bardzo dobrych relacji, że jakkolwiek w sprawie o rozwód pomiędzy mną i moją żoną, którą to sprawę rozpoznawała sędzia Izabela Strozik, biegłe sądowe z Rodzinnego Ośrodka Diagnostyczno-Konsultacyjnego przy Sądzie Okręgowym w Krakowie, psycholog i pedagog, tak w opinii sporządzonej na podstawie badań moich synów jak i w zeznaniach, które złożyły przed Sądem rekomendowały Sądowi zapewnienie dzieciom jak najszersze, nieograniczone, nieskrępowane kontakty ze mną, informując Sąd, że takie będą korzystne dla prawidłowego rozwoju dzieci, sędzia Izabela Strózik wyrokiem, który wydała – zgodnym z linią prezentowaną w sprawie przez kilka lat przez sędziny Sądu Okręgowego w Krakowie i sędziów Sądu Apelacyjnego w Krakowie – zezwoliła dzieciom na widzenia ze mną… raz na dwa tygodnie w weekendy.

W uzasadnieniu do sprzecznego z rekomendacjami biegłych sądowych orzeczenia sędzia Izabela Strózik podała:

 

Agresywny sposób prowadzenia przez powoda procesu, atakowanie innych (sędziów , pełnomocnika pozwanej/adw. Wiesława Zoll – ZKE/) a nawet męża pełnomocnika pozwanej/Rzecznik Praw Obywatelskich Andrzej Zoll – ZKE/wskazują na cechy powoda, które mogą mieć negatywny wpływ na wychowanie dzieci”.

Dowód: Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodziny, sygn. akt XI CR 603/04, wyrok sędzi Izabeli Strózik z dni 21 maja 2003 r.

 

W ten sposób dołączyła do licznej gromady funkcjonariuszek i funkcjonariuszy publicznych, którzy od lat wysługują się okrutnemu Żydowi ortodoksowi Andrzejowi Zollowi okazując mu skrajny serwilizm, który Radosław Sikorski, gdy był ministrem spraw zagranicznych, nazywał podczas spotkań służbowych – tj. takich, których służbowy charakter potwierdził mediom sam Radosław Sikorski1 – „robieniem loda”2 oraz „robieniem laski”3.

Zacytowane wyżej uzasadnienie dla jej wyroku, którym ustaliła moje kontakty z synami na raz na dwa tygodnie w weekend’y z powołaniem się na rzekoma atakowanie przeze mnie rzecznika praw obywatelskich Andrzeja Zolla to dowód ortodoksyjnego „zrobienia loda/laski” A. Zollowi przez sędzię Izabelę Strózik.

Sędzia Izabela Strózik jest dzisiaj przewodniczącą XI Wydziału Cywilnego-Rodzinnego Sądu Okręgowego w Krakowie, a zanim nią została, w sierpniu 2016 roku zarabiała – według informacji przekazanej mi pismem z dnia 31 sierpnia 2016 r. /Załącznik I/ przez prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie sędzię Beatę Morawiec 14.147.00 zł.

Ile teraz zarabia sędzia Izabela Strózik dowiem się – i poinformuję Państwa – za dwa tygodnie, gdy mi prezes Beata Morawiec udzieli odpowiedzi na mój wniosek do niej z pisma z dnia 1 sierpnia – Załącznik III: „Wniosek o sporządzenie i doręczenie mi informacji publicznej w postaci informacji, jaka jest kwota wynagrodzenia miesięcznego brutto przewodniczącej XI Wydziału Cywilnego-Rodzinnego Sądu Okręgowego w Krakowie sędzi Izabeli Strózik według stanu na dzień 1 sierpnia 2017 r.”

Ja z powodu aktu oskarżenia z dnia 12 czerwca 2006 r. w którym prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód Radosława Ridan przedstawiła sędzię Izabelę Strózik – na podstawie złożonych przez nią, obciążających mnie zeznań – jako jedną z pokrzywdzonych, zostałem wyrzucony z ING Banku Śląskiego S.A., w którym byłem zatrudniony na stanowisku Dyrektor Banku Pion Usług.

Z powodu informacji w Internecie na temat skazującego mnie wyroku, który na podstawie aktu oskarżenia prokurator R. Ridan wydał w dniu 18 grudnia 2007 r. sędzia Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasz Kuczma wyrzucono mnie z pracy na stanowisku dyrektora Pionu Infrastruktury w spółce Skarbu Państwa Polskie Linie Lotnicze LOT S.A.

Skazujący mnie wyrok sędziego T. Kuczmy został potem uchylony w całości na moją korzyść i sprawę przekazano Sądowi Rejonowemu w Dębicy do ponownego rozpoznania.

W dniu 15 marca 2016 r. sędzia tego Sądu Beata Stój wydała postanowienie, którym po raz drugi przypisała mi popełnienie przestępstw znieważenia i zniesławienia sędzi Izabeli Strózik. Moralnego dna, oszustkę, kłamcę, niedouczonego tumana, która zgodnie z powszechnie obowiązującą regułą selekcji negatywnej na stanowiska kierownicze w sądownictwie została powołana do pełnienia funkcji przewodniczącej XI Wydziału Cywilnego-Rodzinnego w Krakowie.

 

Jakkolwiek Z. Ziobro opowiada, jak to on reformuje wymiar sprawiedliwości, w tym sądownictwo, wcześniej nie miało sensu złożenie wniosku o odwołanie sędzi Izabeli Strozik z funkcji przewodniczącej XI Wydziału Sądu Okręgowego w Krakowie.

Po pierwsze dlatego, że w kwestii kadrowej reforma Zbigniewa Ziobry na tym w rzeczywistości polega, że on sobie tworzy swoją drużynę i jakby na potrzebę realizacji tego celu od czerwca 2016 roku chroni interesu sędzi Izabeli Strózik oraz łaskawej dla niej – a także dla innych sędziów oraz byłego RPO Andrzeja Zolla i adw. Wiesławy Zoll, których sędzia Beata Stój także uznała za pokrzywdzonych przeze mnie – sędzi Beaty Stój.

Po wtóre dlatego, że szefem sędziów w Krakowie był do niedawna – w dniu 10 czerwca został osadzony w areszcie z powodu przedstawionych mu zarzutów, w tym udziału w zorganizowanej grupie przestępczej i przyjęcia minimum 376 tys. zł łapówki – sędzia Krzysztof Sobierajski, lider ferajny, sitwy, tj. najwyższy rangą sędzia w gromadzie sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie, którzy w zemście za mój sprzeciw dla patologii okazywanej przez nich przez kilka lat mnie i moim małoletnim dzieciom, w odwecie za brak mojej zgody na pozbawianie nas możności korzystania z naszych praw uczynili mnie – razem z rzecznikiem praw obywatelskich Andrzejem Zollem i jego małżonką notoryczną oszustką adwokat Wiesławą Zoll – przestępcą winnym ich znieważenia i zniesławienia.

Z dniem 1 lipca 2017 r. minister Zbigniew Ziobro powołał na stanowisko prezesa Sądu Apelacyjnego w Krakowie sędziego Rafała Dzyra.

Ciekaw jestem, czy adresaci mojego pisma z 31 lipca 2017 r. /Załącznik II/ minister sprawiedliwości, lider projektu „dobra zmiana PiS” w resorcie sprawiedliwości Zbigniew Ziobro oraz prezesi Sądu Apelacyjnego w Krakowie Rafał Dzyr i Sądu Okręgowego w Krakowie Beata Morawie uznają, że pełnienie funkcji przewodniczącej Wydziału XI Cywilnego-Rodzinnego Sądu Okręgowego w Krakowie przez kłamliwe, cwane moralne dno na „sędzię” Izabelę Strózik jest w zgodzie z duchem reformy Zbigniewa Ziobry…

Poinformuję Państwa o ich stanowisku wobec wniosku, który do nich skierowałem.

Gdybym miał przewidywać, to poznawszy zwyczaje panujące wśród sędziów oraz na czym dotychczas polega reforma Z. Ziobry, a także co sobą prezentuje Z. Ziobro, ani trochę się nie zdziwię, jeśli:

  1. każde z adresatów mojego pisma z 31.07.2017 r. poinformuje mnie w odpowiedzi, że mój wniosek nie może zostać rozpoznany ze względu na użycie przeze mnie w uzasadnieniu dlań treści znieważających oraz słów powszechnie uznanych za obelżywe – to powszechnie stosowana taktyka obronna dla obrony degeneratów w sędziowskich togach przez ich kolegów i koleżanki – i sędzia Izabela Strózik trwać będzie na stanowisku przewodniczącej Wydziału, lub – patrz: pkt b,
  2. sędzia Izabela Strózik zostanie odwołana z funkcji przewodniczącej Wydziału i zaraz potem… awansowana do Sądu Apelacyjnego w Krakowie.

 

Z poważaniem,

 

Zbigniew Kękuś

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

ZAŁĄCZNIK II

Kraków, dnia 31 lipca 2017 r.

Zbigniew Kękuś

 

Do:

  1. Pan Zbigniew Ziobro, Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny, Al. Ujazdowskie 11, 00-950 Warszawa
  2. SSA Rafał Dzyr, Prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie, ul. Przy Rondzie 3, 31-547 Kraków
  3. SSO Beata Morawiec Prezes Sądu Okręgowego w Krakowie, ul. Przy Rondzie 7, 31-547 Kraków

 

Dotyczy:

  1. Wniosek o odwołanie sędzi Izabeli Strózik z funkcji przewodniczącej XI Wydziału Cywilnego-Rodzinnego Sądu Okręgowego w Krakowie.
  2. Wniosek o zweryfikowanie zarzutów stawianych przeze mnie sędzi Izabeli Strózik w oparciu o dokumenty znajdujące się w aktach sprawy Sądu Okręgowego w Krakowie XI Wydział Cywilny-Rodzinny, sygn. XI CR 603/04.
  3. Wniosek o sporządzenie i doręczenie mi – przez każde z Państwa Adresatów niniejszego pisma – odpowiedzi na wniosek jak w pkt. I w terminie miesiąca od daty złożenia niniejszego pisma.
  4. Zawiadomienie, że w przypadku:
    1. doręczenia mi przez Państwa odpowiedzi, że mój wniosek jak w pkt. I nie może zostać rozpoznany ze względu na użycie przeze mnie w uzasadnieniu dlań treści znieważających oraz słów powszechnie uznanych za obelżywe,
    2. nieodwołania sędzi Izabeli Strózik z funkcji przewodniczącej XI Wydziału Cywilnego-Rodzinnego Sądu Okręgowego w Krakowie,

od dnia 1 października 2017 r. , każdego pierwszego dnia miesiąca będzie umieszczana na stronie www.kekusz.pl informacja, że sędzia Izabela Strózik pełni funkcję przewodniczącej Wydziału XI Cywilnego-Rodzinnego Sądu Okręgowego w Krakowie mimo:

    1. jej opisanego w niniejszym piśmie zachowania,
    2. reformowania przez ministra sprawiedliwości Zbigniewa Ziobrę wymiaru sprawiedliwości.
  1. Zawiadomienie, że kopia niniejszego pisma zostanie umieszczona na stronie www.kekusz.pl.

 

Waldemar Żurek /rzecznik Krajowej Rady Sądownictwa i Sądu Okręgowego w Krakowie/: „(…) Podkręcanie tej atmosfery nienawiści wobec sądów jest rzeczą bardzo niedobrą.”

wpolityce.pl: „Kto podkręca tę atmosferę Pana zdaniem?”
Waldemar Żurek: „Wystarczy wejść do internetu i przeczytać nagłówki dziennikarzy i pseudodziennikarzy,

które są obraźliwe. Nie uruchamiamy procesów sądowych, bo sędzia musi mieć grubą skórę i być odporny.”

Źródło:http://wpolityce.pl/polityka/328636-sedzia-zurek-dla-wpolitycepl-podkrecanie-atmosfery-nienawisci-wobec-sadow-jest-rzecza-bardzo-niedobra-to-wywlekanie-patologii-na-swiatlo-dzienne, 22 lutego 2017 r.

 

Ziobro: Chcę zmieniać sądy”

„Fakt”, 28.09.2016, s. 3

 

Uzasadnienie

 

Niniejsze pismo i wniosek jak w pkt. I kieruję do Państwa w interesie społecznym, w związku z deklaracją ministra sprawiedliwości Zbigniewa Ziobry, że w ramach reformy wymiaru sprawiedliwości chce zmieniać sądy.

Nie złożyłem wcześniej wniosku jak w pkt. I, str. 1 niniejszego pisma ze względu na pełnienie funkcji prezesa Sądu Apelacyjnego w Krakowie przez sędziego Krzysztofa Sobierajskiego.

W dniu 8 czerwca sędzia K. Sobierajski został jednak zatrzymany przez CBA, a następnie 10 czerwca umieszczony w areszcie z powodu przedstawionych mu zarzutów, w tym udziału w zorganizowanej grupie przestępczej i przyjęcia minimum 376 tys. zł łapówki.

O ile CBA stawia byłemu prezesowi K. Sobierajskiemu zarzut udziału w zorganizowanej grupie przestępczej, to wskazać należy, że był on także członkiem zorganizowanej grupy sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie – w tym sędzia Izabela Strózik – i Sądu Apelacyjnego w Krakowie, którzy obciążywszy mnie zeznaniami uczynili mnie przestępcą winnym ich znieważenia i zniesławienia. Jako wiceprezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie konsekwentnie bronił interesu sędziów, razem z którymi następnie uczynił mnie przestępcą. Potem został szefem tej ferajny, sitwy. Wyjaśniam:

 

FERAJNA”«grupa osób zżytych ze sobą, trzymających się razem»

Słownik Języka Polskiego PWN, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, s. 204

 

Sitwa”«grupa osób wzajemnie się popierających,

dążących do wyciągania korzyści dla siebie ze spraw publicznych; klika»

Słownik Języka Polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, s. 917

 

Skierowanie przeze mnie wniosku o odwołanie sędzi Izabeli Strózik z funkcji przewodniczącej Wydziału XI Cywilnego-Rodzinnego wtedy, gdy prezesem Sądu Apelacyjnego w Krakowie był sędzia Krzysztof Sobierajski, obrońca interesu sędziów – w tym sędzi Izabeli Strózik – którzy uczynienie mnie przestępcą winnym ich znieważenia i zniesławienia potraktowali jako sposób na podtrzymanie ich wizerunku autorytetów moralnych o nieskazitelnych charakterach było skazane z góry na porażkę. W dniu 29 czerwca 2017 r. minister sprawiedliwości powołał – z dniem 1 lipca 2017 r. – na prezesa Sądu Apelacyjnego w Krakowie jednego z Adresatów niniejszego pisma sędziego Rafała Dzyra. Dopiero po tym powołaniu zaistniały okoliczności sprzyjające złożeniu przeze mnie wniosku jak w pkt. I, str. 1 niniejszego pisma.

 

xxx

 

Sędzia Izabela Strózik była w 2003 roku referentem w sprawie o rozwód pomiędzy mną i moją żoną, rozpoznawanej przez Sąd Okręgowy w Krakowie XI Wydział Cywilny-Rodzinny od czerwca 1997 r.

Pismem z dnia 22 kwietnia 2003 r. złożyłem wniosek o wyłączenie sędzi Izabeli Strózik. Rozpoznały go, z oczywistym nawet dla mnie, ekonomisty z wykształcenia, naruszeniem prawa, i oddaliły postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2003 r. przewodnicząca Wydziału XI Cywilnego-Rodzinnego SSO Agnieszka Oklejak razem z SSO Teresą Dyrgą i SSO Małgorzatą Ferek.

Uznawszy, że mój wniosek o wyłączenie SSR del. I Strózik nie został rozpoznany, przed rozprawą wyznaczoną przez sędzię I. Strózik na dzień 21 maja 2003 r. skierowałem w dniu 19 maja 2003 r. pismo do Sądu, w którym usprawiedliwiłem moje niestawiennictwo w dniu 21 maja 2003 r. Podałem: „(…) W związku z przedstawionymi wyżej regulacjami prawnymi uniemożliwiającymi Sędziemu prowadzenie postępowania aż do momentu rozstrzygnięcia sprawy o wyłączenie, przekonany, że Sędzia Pani I. Strózik, przestrzegając prawa wstrzyma się od udziału w sprawie i planowana na dzień 21 maja 2003 r. rozprawa nie dojdzie do skutku, także ja nie stawię się na przesłane mi pocztą wezwanie”.

Dowód: Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny, sygn. akt XI CR 603/04, pismo Z. Kękusia z dnia 19 maja 2003r.

 

Prowadząc rozprawę w dniu 21 maja 2003 r. SSR del. Izabela Strózik poświadczyła jej wiedzę o złożonym przeze mnie i nierozpoznanym przez Sąd wniosku o jej wyłączenie oraz o złożonym przeze mnie z tego powodu usprawiedliwieniu nieobecności na rozprawie w dniu 21.05.2003 r. Podała do protokołu rozprawy: Sąd postanowił: uznać niestawiennictwo powoda na rozprawie za nieusprawiedliwione, prowadzić postępowanie pomimo złożonego wniosku o wyłączenie Sędziego, uznać wniosek powoda o odroczenie rozprawy z tego powodu za nieuzasadnione.

Dowód: Sąd Okręgowy w Krakowie, Wydział XI Cywilny-Rodzinny, sygn. akt I 1C 1115/97/R /następnie XI CR 603/04/, protokół rozprawy w dniu 21 maja .2003r.

 

Butna, arogancka sędzia Izabela Strózik prowadziła rozprawę w dniu 21 maja 2003 roku wiedząc, że nie został rozpoznany mój wniosek o jej wyłączenie, tj. – jak sama podyktowała do protokołu rozprawy: „pomimo złożonego wniosku o wyłączenie Sędziego, uznać wniosek powoda o odroczenie rozprawy z tego powodu za nieuzasadnione.

Sędzia Izabela Strózik postanowiła, jak wyżej, mimo że:

  1. art. 50 § 3 k.p.c. stanowił wtedy: „Aż do rozstrzygnięcia sprawy o wyłączenie sędzia może spełniać tylko czynności nie cierpiące zwłoki.”
  2. art. 51 k.p.c. stanowił wtedy: „Sędzia powinien zawiadomić sąd o zachodzącej podstawie swego wyłączenia i wstrzymać się od udziału w sprawie.”

 

Sędzia Izabela Strózik naruszywszy podane wyżej prawo prowadziła w dniu 21 maja 2003 r. rozprawę, w tym m.in. – w ramach czynności nie cierpiących zwłoki… – wydała wyrok kończący sprawę w pierwszej instancji.

Wiedząc, że naruszyła prawo oraz że to naruszenie będzie – z mocy prawa określonego w art. 379 k.p.c.: Nieważność postępowania zachodzi: (…) 4) jeżeli skład sądu orzekającego był sprzeczny z przepisami prawa albo jeżeli w rozpoznaniu sprawy brał udział sędzia wyłączony z mocy ustawy, (…).” sędzia Izabela Strózik poświadczyła nieprawdę w uzasadnieniu do wyroku, który wydała podczas rozprawy w dniu 21 maja 2003 r. Podała: „Sąd nie przesłuchał powoda w sprawie bezpośrednio przed wydaniem orzeczenia (powód był wcześniej przesłuchiwany w charakterze strony kilkakrotnie) z powodu nieusprawiedliwionego niestawiennictwa powoda mimo pouczenia, że skutkiem niestawiennictwa będzie pominięcie dowodu z przesłuchania powoda”.

Dowód:Sąd Okręgowy w Krakowie, Wydział XI Cywilny-Rodzinny, sygn. akt I 1C 1115/97/R /następnie XI CR

603/04/, uzasadnienie do wyroku z dnia 21.05.2003r., s. 10

 

A przecież sama podała do protokołu rozprawy, którą prowadziła w dniu 21 maja 2003 r., że ja usprawiedliwiłem niestawiennictwo na tej rozprawie: Sąd postanowił: uznać niestawiennictwo powoda na rozprawie za nieusprawiedliwione, prowadzić postępowanie pomimo złożonego wniosku o wyłączenie Sędziego, uznać wniosek powoda o odroczenie rozprawy z tego powodu za nieuzasadnione.

 

Nie tylko oczywiste kłamstwo, oszustwo, którym sędzia Izabela Strózik posłużyła się w celu zapewnienia sobie utrzymania w mocy oczywiście dotkniętego nieważnością wyroku z 21.05.2003 r. dyskwalifikuje ją jako sędzię. Także uzasadnienie, które sporządziła dla orzeczenia o moich kontaktach z moimi dwoma synami, wtedy 16 i 13 lat. Zezwoliła mi na spotkania z nimi raz na dwa tygodnie w weekendy. Orzekła:

 

Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej Dnia 21 maja 2003r. Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny Przewodniczący SSR Izabela Strózik (…) ustala kontakty powoda Zbigniewa Kękuś z synami /imiona dzieci – ZKE/w co drugi weekend począwszy od piątku godziny 19:00 nieprzerwanie do niedzieli do godziny 20:00.

Dowód: Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodziny, sygn. akt XI CR 603/04, wyrok sędzi Izabeli Strózik z dnia 21 maja 2003 r.

 

W uzasadnieniu dla tak orzeczonych moich widzeń z synami sędzia Izabela Strózik podała:

 

Od chwili wszczęcia postępowania w sprawie/1997r. – ZKE/zaangażowanie powoda w sprawy opieki nad dziećmi, ich edukacji, opieki zdrowotnej, wychowania jest jednakowo intensywne co uzasadnia przekonanie, że po orzeczeniu rozwodu przy zabezpieczeniu powodowi szerokich kontaktów z dziećmi takie pozostanie. Powód dba o zaspokajanie potrzeb materialnych dzieci, dba o zachowanie równej stopy życiowej dzieci i powoda.

Nie ma powodów do oceny, że ta postawa może zmienić się po orzeczeniu rozwodu.

(…) Orzekając o obowiązku powoda do ponoszenia kosztów utrzymania i wychowania dzieci Sąd uwzględnił okoliczność, że powód zaspokaja potrzeby dzieci w sposób zwracający uwagę i wymagający podkreślenia.

W szczególności od zamieszkania dzieci osobno płaci czynsz za mieszkanie, w którym mieszkają, opłaca prywatną szkołę, dba o rozwój dzieci i wydatkuje na ten cel pieniądze, kupuje sprzęt sportowy, organizuje i opłaca atrakcyjne wycieczki, opłaca dojazd dzieci taksówką do szkoły.”

(…) Sąd ustalił kontakty ojca z dziećmi zgodnie z opinią RODK, w sposób jaki były one regulowane w trakcie postępowania, maksymalnie szeroko, kierując się dobrem dzieci. Zdaniem Sądu uregulowanie kontaktów w taki sposób zagwarantuje prawidłowe wychowanie dzieci w sensie społecznym.Ojciec dzieci ma je wychowywać tak jak dotąd w poczuciu potrzeby zdobycia dobrej edukacji, rozwijania się, szacunku do pracy.

Dowód: Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodziny, sygn. akt XI CR 603/04, wyrok sędzi Izabeli Strózik z dnia 21 maja 2003 r.

 

Dla sędzi Izabeli Strózik spotkania ojca z kilkunastoletnimi synami w co drugi weekend, to było: maksymalnie szeroko, kierując się dobrem dzieci.

Zdaniem sędzi Izabeli Strózik: „Zdaniem Sądu uregulowanie kontaktów w taki sposób zagwarantuje prawidłowe wychowanie dzieci w sensie społecznym.”

Miałem zatem wychowywać synów tak jak dotąd w poczuciu potrzeby zdobycia dobrej edukacji, rozwijania się, szacunku do pracy.”, widując się z nimi raz na dwa tygodnie w weekendy.

 

To kłamstwo, że orzekając o moich widzeniach z synami raz na dwa tygodnie sędzia Izabela Strózik kierowała się opinią RODK, tj. jak podała w uzasadnieniu: „Sąd ustalił kontakty ojca z dziećmi zgodnie z opinią RODK”.

Oto rekomendacje, które w sprawie moich kontaktów z synami przedstawiły Sądowi na podstawie badań dzieci oraz mnie i mojej żony biegłe z Rodzinnego Ośrodka Diagnostyczno-Konsultacyjnego przy Sądzie Okręgowym w Krakowie, psycholog Zofia Achalej i pedagog Danuta Kurdziel w Opinii z dnia 14 czerwca 1999 r. oraz w złożonych potem przed Sądem zeznaniach:

Wnioski: (…) Na podstawie przeprowadzonych badań i analizy zebranego materiału stwierdza się,

że (…) Małoletni Michał i Tomasz wymagają szerokich, nieskrępowanych kontaktów z ojcem

odbywających się zarówno w domu jak i poza miejscem zamieszkania.”

Dowód: Sąd Okręgowy w Krakowie, Wydział XI Cywilny-Rodzinny, sygn. akt XI CR 603/04, Opinia Rodzinnego Ośrodka Diagnostyczno-Konsultacyjnego z 14.06.1999r. – psycholog spec. II stopnia mgr Zofia Achalej, pedagog mgr Danuta Kurdziel, Kierownik RODK w Krakowie mgr Zofia Nowacka-Śpiewła

 

Dzieci powinny mieć jak najszerszy kontakt z ojcem co jest zawarte w opinii (…). Troska o dzieci została zweryfikowana przez badania psychologiczne i dzieci ujawniły, że ojciec jest troskliwy i opiekuńczy i zaangażowany w sprawy dzieci.”

Dowód: Sąd Okręgowy w Krakowie, sygn. akt XI CR 603/04, zeznania biegłej Rodzinnego Ośrodka

Diagnostyczno-Konsultacyjnego w Krakowie, psychologa, mgr Zofii Achalej w 1999r. karty 257, 258

 

Nie widziałyśmy przeciwwskazań do ograniczania kontaktów ojca dziećmi a wręcz przeciwnie

uważałyśmy że kontakty powinny być nieskrępowane i nieograniczone. Skoro nie ma przeciwwskazań

to jest to korzystne dla prawidłowego rozwoju dzieci.

    1. Dowód: Sąd Okręgowy w Krakowie, sygn. akt XI CR 603/04, zeznania biegłej Rodzinnego Ośrodka Diagnostyczno-Konsultacyjnego w Krakowie, pedagoga, mgr Danuty Kurdziel, karta 319

 

Biegłe nigdy nie zmieniły tych rekomendacji.

A kolejno prowadzące w.w. sprawę o rozwód sędziny całkowicie je – do zakończenia sprawy w kwietniu 2006 roku – zlekceważyły.

Nieograniczone, nieskrępowane, jak najszersze kontakty synów ze mną, prezentowane przez biegłe Sądowi jako korzystne dla prawidłowego rozwoju dzieci, to nie są kontakty, jak orzekła sędzia Izabela Strózik: „w co drugi weekend począwszy od piątku godziny 19:00 nieprzerwanie do niedzieli do godziny 20:00”.

Orzeczenie moich kontaktów z synami w całkowitym oderwaniu od opinii i rekomendacji biegłych sądowych, pedagoga i psychologa, sędzia Izabela Strózik w taki sposób usprawiedliwiła:

 

Agresywny sposób prowadzenia przez powoda procesu, atakowanie innych (sędziów , pełnomocnika pozwanej/adw. Wiesława Zoll – ZKE/) a nawet męża pełnomocnika pozwanej/Rzecznik Praw Obywatelskich, Andrzej Zoll – ZKE/wskazują na cechy powoda, które mogą mieć negatywny wpływ na wychowanie dzieci”.

Dowód: Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodziny, sygn. akt XI CR 603/04, wyrok sędzi Izabeli Strózik z dni 21 maja 2003 r.

 

Biedni atakowani przeze mnie sędziowie, biedny atakowany przeze mnie rzecznik praw obywatelskich Andrzej Zoll i jego małżonka, pełnomocnik mojej żony w w.w. sprawie o rozwód adwokat, notoryczna oszustka, „święta krowa” Wiesława Zoll…

Sędzia Izabela Strózik wyjaśniła mi, że to w trosce o moich synów orzekła o moich kontaktach z nimi lekceważąc rekomendacje biegłych sądowych.

To po co było w ogóle narażać dzieci na stres związany z badaniami i poddawać je im, skoro ostatecznie o moich z nimi relacjach nie zdecydowały opinia i rekomendacje biegłych, które prowadziły badania, lecz sędzia Izabela Strózik, która zdiagnozował u mnie opisane przez nią cechy: cechy powoda, które mogą mieć negatywny wpływ na wychowanie dzieci”.

Wskazując na niewątpliwą nadrzędność stanowiska biegłych, ekspertów sądowych nad fantasmagoriami sędzi Izabeli Strózik, obrończyni interesu sędziów, którzy m.in. oczywiście i rażąco naruszając prawo:

 

Władze publiczne są obowiązane do zapewnienia szczególnej opieki zdrowotnej dzieciom, kobietom ciężarnym, osobom niepełnosprawnym i osobom w podeszłym wieku.”

Artykuł 68.3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

 

Rzeczpospolita Polska zapewnia ochronę praw dziecka.”

Artykuł 72.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

 

nie zezwolili mi w 2001 roku nawet na zabieranie chorego na skoliozę, lordozę i garba żebrowego syna na nakazane dla niego przez lekarza specjalistę rehabilitacji-pediatrę zajęcia rehabilitacyjne, oraz chroniącego ich interesu rzecznika praw obywatelskich Andrzeja Zolla i jego małżonki notorycznej oszustki adw. Wiesławy Zoll przypomnę, że:

 

We wszystkich działaniach dotyczących dzieci, podejmowanych przez publiczne lub prywatne instytucje opieki społecznej, sądy, władze administracyjne lub ciała ustawodawcze, sprawą nadrzędną będzie najlepsze zabezpieczenie interesów dziecka.”

Artykuł 3.1 Konwencji o Prawach Dziecka (Dziennik Ustaw z 1991 r. Nr 120, poz. 526)

 

Sędzia Izabela Strózik inne miała niż określone przez ustawodawcę priorytety… Ba… Zaprezentowała mi się nawet jako „uzdrowicielka” mojego syna. Na stronie 7 uzasadnienia do wyroku z 21.05.2003 r. podała:

 

Sąd ustalił co następuje: (…) Starszy syn stron ma stwierdzoną chorobę kręgosłupa, powód zajął się leczeniem tego schorzenia i rehabilitacją syna.”

Dowód: Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodziny, sygn. akt XI CR 603/04, wyrok sędzi Izabeli Strózik z dnia 21 maja 2003 r.

 

Na str. 12 tego samego uzasadnienia sędzia Izabela Strózik podała:

 

Sąd ustalił co następuje: (…) Nie wykazują /dzieci – ZKE/ by czuły się nieszczęśliwe, dobrze się uczą, są zdrowe”.

Dowód: Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodziny, sygn. akt XI CR 603/04, wyrok sędzi Izabeli Strózik z dnia 21 maja 2003 r.

 

Informuję: SKOLIOZA”«boczne, patologiczne wygięcie kręgosłupa, występujące zawsze z torsją (skręceniem) wzdłuż jego osi długiej. Dewiacje te pociągają za sobą zniekształcenie klatki piersiowej, z upośledzeniem funkcji oddychania i krążenia, a często również zniekształcenie miednicy”. Występuje między 5 i 8 oraz 11 a 14 rokiem życia dziecka, prowadzi do poważnych zniekształceń kręgosłupa i miednicy; może powodować garb żebrowy. Jest odwracalna przez zastosowanie postępowania korygującego».

Sędzia Izabela Strózik pomiędzy 7 i 12 stroną tego samego dokumentu, uzasadnienia do wyroku z 21 maja 2003 r., „uzdrowiła” mojego syna ze stwierdzonych przez niego u lekarzy, skoliozy, lordozy i garba żebrowego.

W rzeczywistości… wzięła w obronę jej poprzedniczki w sprawie o rozwód pomiędzy mną i moją żoną, swoje koleżanki z pracy w Wydziale XI Cywilny-Rodzinnym Sądu Okręgowego w Krakowie, Ewę Hańderek i Agatę Wasilewską-Kawałek, z których pierwsza w ogóle nie rozpoznała mojego wniosku z pisma z dnia 21 lutego 2001 r. o wyrażenie przez Sąd zgody na zabieranie przeze mnie syna jeden raz w tygodniu na 45-minutowe zajęcia rehabilitacyjne na basenie, a druga po sześciu miesiącach rozpoznawania przez nią sprawy, w grudniu 2001 r. oddaliła mój wniosek.

Sędzia Izabela Strózik wiedziała o chorobach mojego syna. W aktach rozpoznawanej przez nią sprawy do sygn. akt I 1C 1115/97/R /następnie XI CR 603/04/ znajdowały się złożone tam przeze mnie kserokopie zaświadczeń potwierdzających jego choroby.

W sporządzonej w marcu 1997 r. przez Wojewódzki Ośrodek Rehabilitacyjny dla Dzieci w Krakowie „Histori Choroby” podano między innymi – Załącznik 1: „18.03.97 Skolioza pierś. Prawoskrętna z prawdopodob. garbu żebr.”

Dowód: „Historia Choroby” Michała Kękuś sporządzona przez Wojewódzki Ośrodek Rehabilitacyjny dla Dzieci w

Krakowie, ul. Sudolska 1 – Załącznik 1

 

W Karcie Badania Radiologicznego z dnia 31 stycznia 2001 r. podano – Załącznik 2: „Nazwisko i imię /imię dziecka – ZKE/ Kękuś lat 13 Wynik Badania Zdjęcie boczne kręgosłupa lędźwiowego wykazuje pogłębienie fizjologicznej lordozy oraz prawie poziome ustawienie kości krzyżowej.”

Źródło: Lekarska Spółdzielnia Pracy Pracownia Rentgenowska, Kraków, Karta Badania Radiologicznego, wynik

badania z dnia 31.01.2001r. – Załącznik 2

 

xxx

 

Okazało się, że takie same jak etyczne – żadne – ma sędzia Izabela Strózik także kwalifikacje fachowe.

W dniu 29 stycznia 2004 r. Sąd Apelacyjny w Krakowie wydał wyrok, którym uchylił w.w. wyrok sędzi Izabeli Strózik z 21 maja 2003 r. uznając go za – z winy autorki wyroku, sędzi Izabeli Strózik – dotknięty nieważnością.

Złożyłem apelację od wyroku sędzi I. Strózik z 21.05.2003 r. i wyrokiem z dnia 29.01.2003 r. Sąd Apelacyjny w Krakowie orzekł – Załącznik 3: „Sygn. akt I ACa 1186/03 Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej Dnia 29 stycznia 2004r. Sąd Apelacyjny w Krakowie – Wydział I Cywilny w składzie Przewodniczący: (…) na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 21 maja 2003r. sygn. akt I 1 C 1115/97/R /po przywróceniu sprawy do Sądu I instancji zmieniona na XI CR 603/04 – ZKE/ Sąd Apelacyjny w Krakowie – Wydział I Cywilny w składzie SSA Wojciech Kościołek, Sędziowie: SSA Marta Romańska, SSA Andrzej Struzik (…) po rozpoznaniu apelacji powoda od wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 21 maja 2003 r. (…) uchyla zaskarżony wyrok, znosi postępowanie w zakresie objętym rozprawą w dniu 21 maja 2003 r. i sprawę przekazuje do ponownego rozpatrzenia i orzeczenia o kosztach postępowania apelacyjnego.”

UZASADNIENIE (…) Na rozprawie w dniu 21 maja 2003 r. powód nie stawił się, stawił się natomiast pełnomocnik powoda, któremu, jak wynika z protokołu, doręczono „odpis postanowienia Sądu Okręgowego wydanego w dniu 19 maja 2003 r., w którym sprostowano oczywistą omyłkę pisarską w odpisach postanowienia wydanego w sprawie w dniu 25.04.2003 r.”. Rozprawie tej przewodniczył sędzia /Izabela Strózik – ZKE/, którego wyłączenia domagał się powód we wniosku złożonym 22 kwietnia 2003 r. Na rozprawie tej prowadzono postępowanie dowodowe, Przeprowadzono dowody z szeregu dokumentów, opinii RODK, a także z przesłuchania pozwanej, natomiast postanowiono pominąć dowód z przesłuchania powoda uznając jego niestawiennictwo za nieusprawiedliwione. Wówczas też zamknięto rozprawę i bezpośrednio po tym ogłoszono wyrok. Mając na uwadze powyższe okoliczności należy stwierdzić, że wniosek powoda o wyłączenie sędziego nie został dotychczas rozpoznany, albowiem opisany wyżej dokument datowany 25 kwietnia 2003 r. i znajdujący się na karcie 1524 akt nie stanowi postanowienia. Jak wskazuje Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 21 stycznia 2003 r. sygn. III CZP 84/02 (publikowane OSNC 2003/10/140) „postanowienie o charakterze formalnym, podlegające zaskarżeniu wydane na posiedzeniu niejawnym – skonstruowane w ten sposób, że jego sentencja wraz z uzasadnieniem stanowi jeden dokument – nie istnieje w znaczeniu procesowym w sytuacji, w której skład sądu podpisał tylko uzasadnienie, natomiast nie podpisał sentencji.” Sąd Apelacyjny pogląd ten w pełni akceptuje i wielokrotnie prezentował go w swoich orzeczeniach. Jakkolwiek w „postanowieniu” z dnia 25 kwietnia 2003 r. nie została graficznie oddzielona sentencja od uzasadnienia, to nie budzi wątpliwości, że jego część zaczynająca się od słowa „albowiem” stanowi uzasadnienie, a zatem podpisane zostało jedynie uzasadnienie. W konsekwencji uznać ja należy za postanowienie nie istniejące.
Skoro wniosek o wyłączenie sędziego nie został rozpoznany, stosownie do art. 50 § 3 k.p.c. sędzia ten mógł spełniać tylko czynności nie cierpiące zwłoki, a zatem nie mogła przewodniczyć rozprawie w dniu 21 maja 2003 r. i wydać wówczas wyroku
.

(…) W konsekwencji przyjąć należy, iż postępowanie przed Sądem I instancji, w zakresie objętym ostatnią rozprawą, dotknięte jest nieważnością (art. 379 pkt 4 i 5 k.p.c.). a zatem na podstawie art. 386 § 2 i art. 108 § 2 k.p.c. należało orzec jak w sentencji.

Dowód: Sąd Okręgowy w Krakowie, Wydział XI Cywilny-Rodzinny, sygn. akt XI CR 603/04, wyrokSądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 29 stycznia 2004 r., sygn. akt I ACa 1186/03 – Załącznik 3

 

xxx

 

Sędzia Izabela Strózik nie zapomniała mi „krzywdy” jaką jej – razem z sędziami Sądu Apelacyjnego w Krakowie, którzy wydali w.w. wyrok wznowieniowy z dnia 29.01.2004 r. – wyrządziłem …

W odwecie za skutecznie złożoną przeze mnie apelację uczyniła mnie przestępcą.

W dniu 2 czerwca 2004 r. ówczesny prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie sędzia Włodzimierz Baran złożył w Prokuraturze Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód zawiadomienie o popełnieniu przeze mnie za pośrednictwem Internetu przestępstw znieważenia i zniesławienia sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie, rzecznika praw obywatelskich Andrzeja Zolla i adw. Wiesławy Zoll, która w w.w. sprawie o rozwód pomiędzy mną i moją żoną była pełnomocnikiem mojej żony.

W dniu 2 lipca 2004 r. prokurator w.w. Prokuratury Radosława Ridan wszczęła postępowanie przeciwko mnie.

Sędzia Izabela Strózik złożyła obciążające mnie zeznania przed prokurator R. Ridan w dniu 21 września 2004 r.

W dniu 12 czerwca 2006 r. prokurator R. Ridan sporządziła akt oskarżenia, którym przypisała mi popełnienie z art. 226 § 1 k.k. i art. 212 § 2 k.k. popełnienie przestępstwa, które opisała – Załącznik 4: „(…) IV. w okresie od stycznia 2003r do września 2005r. – w Krakowie działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu – za pośrednictwem portalu internetowego Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca – WWW.zgsopo.webpark.pl i założonej przez siebie strony pod domeną zkekus.w.interia.pl znieważył SSR delegowaną do Sądu Okręgowego Wydział IX Rodzinny – Izabelę Strózik w związku z pełnieniem przez nią obowiązków służbowych używając wobec niej słów obraźliwych i pomówił ją o takie postępowanie i właściwości, które mogą poniżyć ją w opinii publicznej i narazić na utratę zaufania potrzebnego dla wykonywania zawodu sędziego, tj. o przest. z art. 226 § 1 kk i art. 212 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk.”

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, akt oskarżenia prokurator

Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r., sygn. akt 1 Ds. 39/06/S – Załącznik 4

 

Nawiasem mówiąc, ja nie mogłem znieważać i zniesławiać sędzi Izabeli Strózik od stycznia 2003 roku ponieważ o jej istnieniu dowiedziałem się w kwietniu 2003 roku, gdy została wyznaczona na referenta w w.w. sprawie o rozwód pomiędzy mną i moją żoną.

Jak mi wyjaśniła ówczesna przewodnicząca XI Wydziału Cywilnego-Rodzinnego Sądu Okręgowego w Krakowie SSO Agnieszka Oklejak pismem z dnia 18 października 2004 r. sędzia Izabela Strózik została przesunięta do orzekania w Wydziale XI niedługo przed wyznaczeniem jej na referenta w w.w. sprawie o rozwód – Załącznik 5: „Sąd Okręgowy w Krakowie XI Wydział Cywilny-Rodzinny, Kraków, dn. 18.10.2004 r. Sygn. akt XI CR 603/04 Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ W związku z pismem dnia 18.10.2004 r. informuję, że sprawa o rozwód Pana małżeństwa została przeniesiona z referatu Sędzi Agaty Wasilewskiej-Kawałek do referatu Sędzi Izabeli Strózik w związku z tworzonym dla tej Sędzi referatem, która właściwie wtedy przesunięta została do orzekania w Wydziale XI tutejszego Sądu.

Przewodniczący XI Wydziału Cywilnego-Rodzinnego Agnieszka Oklejak”

Dowód: Sąd Okręgowy w Krakowie, XI Wydział Cywilny-Rodzinny, sygn. akt XI CR 603/04, pismo z dnia 18 października 2004 r. przewodniczącej Wydziału sędzi Agnieszki Oklejak – Załącznik 5

 

W Wydziale XI Cywilnym-Rodzinnym Sądu Okręgowego w Krakowie pod rządami przewodniczącej Agnieszki Oklejak taką przewodnicząca wprowadziła procedurę, że po złożeniu przeze mnie wniosku o wyłączenie jej podwładnej od rozpoznawania sprawy do sygn. akt XI CR 603/04 /uprzednio I 1C 1115/97/R/ w tym przedstawieniu w uzasadnieniu dowodów poświadczających stronniczość tej sędzi, przewodnicząca, sędzia A. Oklejak… niedopuszczając do rozpoznania mojego wniosku – wyłączenie sędziego ma dla niego liczne negatywne konsekwencje – wymieniała tę sędzię na inną w trybie administracyjnym4.

 

Sędzia Izabela Strózik mogła zapobiec uczynieniu mnie przestępcą winnym jej znieważenia i zniesławienia.

Gdyby wezwana na przesłuchanie przez prokurator Radosławę Ridan poinformowała ją, że nie stawi się na wezwanie ponieważ nie jest zainteresowana prowadzeniem postępowania odnośnie niej i nie czuje się pokrzywdzona przeze mnie oraz nie chce, żeby prokuratura prowadziła jakiekolwiek czynności procesowe z jej udziałem, prokurator Radosława Ridan musiałaby – z mocy prawa określonego w art. 322 § 1 k.p.k.: „Jeżeli postępowanie nie dostarczyło podstaw do wniesienia aktu oskarżenia, a nie zachodzą warunki określone w art. 324, umarza się śledztwo bez konieczności uprzedniego zaznajomienia z materiałami postępowania i jego zamknięcia.” – umorzyć prowadzone przez nią postępowanie przeciwko mnie.

Sędzia Izabela Strózik chciała jednak żebym został przestępcą. Wiedząc, że mam dwóch synów na utrzymaniu.

Złożyła obciążające mnie zeznania przed prokurator Radosławą Ridan, a następnie przed sądem.

Sąd Najwyższy przekazał sprawę przeciwko mnie do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Dębicy i w dniu 27 września 2007 r. sędzia Izabela Strózik złożyła zeznania przed sędzią tego Sądu Tomaszem Kuczmą – Załącznik 7: „Ja prowadziłam sprawę pana Kękusia jako referent, który kończył sprawę w Wydziale XI Cywilnym-Rodzinnym Sądu Okręgowego w Krakowie. Z panem Kękusiem osobiście nigdy się nie zetknęłam. Nie brałam udziału z żadnych z trzech posiedzeń, które w sprawie prowadziłam.

Wydałam wyrok, napisałam uzasadnienie, następnie dowiedziałam się od pani Przewodniczącej, że pojawiają się tego typu pisma. Najpierw wpływając do akt sprawy, a potem zaczęły pojawiać się w Internecie. Ja miałam jeszcze jedno doświadczenie z panem Kękusiem, że opublikował na tej stronie wyrok i uzasadnienie, a następnie wytoczył mi sprawę o ochronę dóbr osobistych w Sądzie Okręgowym w Krakowie. Była w tej sprawie jedna rozprawa na którą pan Kękuś nie stawił się i powództwo zostało oddalone. A co do tej sprawy to wiedziałam, że ona się toczy, bo przesłuchiwała mnie pani Prokurator. Szwagierka też mnie zawiadomiła, że wchodzą strony internetowe oskarżonego Kękusia w których mnie opisuje. Ja przeczytałam to, co jest na tej stronie,określa mnie tam jako kłamcę, moralne dno, zdemoralizowaną, stanowiącą zagrożenie społeczne i krzywdzącą dzieci.Ja czuję się pokrzywdzona. Jeśli osoby, których sprawy prowadzę, przeczytają takie informacje w Internecie tracą do mnie zaufanie.

To wszystko co sobie przypominam.”
Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, protokół rozprawy głównej

w dniu 27 września 2007r. – Załącznik 7

 

Sędzia Izabela Strózik czuje się pokrzywdzona…

Być może dlatego, że najwyraźniej zapomniała sobie sędzia Izabela Strózik – „To wszystko co sobie przypominam.” – że wyrok, który wydała – „Wydałam wyrok, napisałam uzasadnienie, (…).” – został z jej winy uznany przez Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 29 stycznia 2004 r. /patrz: str. 5 niniejszego pisma oraz Załącznik 3/ uznany za dotknięty nieważnością.

Sędzia Izabela Strózik spowodowała wydaniem dotkniętego nieważnością wyroku z 21 maja 2003 r. roczną niemal przewłokę w postępowaniu.

Poza tym, ponieważ zasądziła ode mnie opłatę w kwocie 7.700,00 zł od apelacji, którą złożyłem od wyroku, który wydała w dniu 21 maja 2003 r. i ja uiściłem tę opłatę w dniu 6 października 2003 r., a po wydaniu przez Sąd Apelacyjny w Krakowie w.w. wyroku wznowieniowego z dnia 29 stycznia 2004 r. od wyroku sędzi I. Strózik z 21.05.2003 r. dwie kolejne prezes Sądu Okręgowego w Krakowie, sędzia Maja Rymar i sędzia Barbara Baran nie chciały mi zwrócić kwoty 7.700,00 zł i prezes B. Baran zwróciła mi ją dopiero 1 grudnia 2009 r. – po tym, gdy w dniu 23 listopada 2009 r. złożyłem zawiadomienie o popełnieniu przez nią przestępstwa niedopełnienia obowiązków i działanie na szkodę mojego interesu prywatnego przez niezwrócenie mi w.w. kwoty 7.700,00 zł – z winy sędzi I. Strózik, na ponad 6 lat Sąd pozbawił mnie kwoty 7.700,00 zł.

Ale… to sędzia I. Strozik czuje się pokrzywdzona.

 

Składając zacytowane wyżej zeznania w dniu 27 września 2007 r. zaprezentowała mi się sędzia Izabela Strózik jako niedouczony tuman, niedopełniający obowiązku określonego w art. 82austawyz dnia 27 lipca 2001r.Prawo o ustroju sądów powszechnych

 

Sędzia jest obowiązany stale podnosić kwalifikacje zawodowe, w tym uczestniczyć w szkoleniach i innych formach doskonalenia zawodowego, których organizację określa odrębna ustawa.”

Artykuł 82austawyz dnia 27 lipca 2001r.Prawo o ustroju sądów powszechnych

Wskazać należy, że:

  1. prokurator Radosława Ridan przedstawiła w akcie oskarżenia z 12.06.2006 r. z art. 226 § 1 k.k. zarzut, który opisała jako – Załącznik 4: „w okresie od stycznia 2003r do września 2005r. – w Krakowie działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu – za pośrednictwem portalu internetowego Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca – WWW.zgsopo.webpark.pl i założonej przez siebie strony pod domeną zkekus.w.interia.pl znieważył SSR delegowaną do Sądu Okręgowego Wydział IX Rodzinny – Izabelę Strózik w związku z pełnieniem przez nią obowiązków służbowych używając wobec niej słów obraźliwych i pomówił ją o takie postępowanie i właściwości, które mogą poniżyć ją w opinii publicznej i narazić na utratę zaufania potrzebnego dla wykonywania zawodu sędziego, tj. o przest. z art. 226 § 1 kk i art. 212 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk.”
  2. sędzia Izabela Strózik poświadczyła w zeznaniach, które składała przed sędzią Tomaszem Kuczmą w dniu 27 września 2007 r., że nigdy się ze mną osobiście nie zetknęła – Załącznik 7: Z panem Kękusiem osobiście nigdy się nie zetknęłam.,
  3. w dniu 11 października 2006 r. Trybunał Konstytucyjnywydał wyrok, którym orzekł /Dz. U. z dnia 19 października 2006 r., poz. 1409/: „1. Art. 226 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553, ze zm.) w zakresie, w jakim penalizuje znieważenie funkcjonariusza publicznego lub osoby do pomocy mu przybranej dokonane niepublicznie lub dokonane publicznie, lecz nie podczas pełnienia czynności służbowych, jest niezgodny z art. 54 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

(…) Uzasadnienie:

(…) Rozstrzygnięcie zawarte w wyroku Trybunału Konstytucyjnego oznacza, że od momentu wejścia w życie wyroku niedopuszczalne staje się ściganie z tytułu zniewagi funkcjonariusza publicznego dokonanej, czy to publicznie, czy niepublicznie, wyłącznie w związku z jego czynnościami służbowymi, a nie podczas wykonywania tych czynności. Utrzymany w mocy zakres kwestionowanego przepisu umożliwia więc ściganie z oskarżenia publicznego zniewagi funkcjonariusza dokonanej podczas wykonywania czynności służbowych. Poza hipotezą tego przepisu pozostają natomiast znieważające wypowiedzi publiczne i niepubliczne formułowane poza czasem pełnienia funkcji służbowych, bez względu na to, czy pozostają one w związku czy też nie z pełnieniem tych funkcji.

Źródło: Uzasadnienie do wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 11.10.2006r., P 3/06; OTK Z.U. z

2006r., Nr 9A, poz. 121.

 

Z mocy prawa określonego w art. 190.3 Konstytucji: „Orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego wchodzi w życie z dniem ogłoszenia. (…).”, wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 11.10.2006 r., sygn. P 3/06, wszedł w życie w dniu 19 października 2006 r., gdy go ogłoszono w Dzienniku Ustaw /Dz. U. z dnia 19 października 2006 r., poz. 1409/.

Skoro zatem:

  1. sędzia Izabela Strózik sama poświadczyła w zeznaniach składanych w dniu 27 września 2007 r. przed sędzią Tomaszem Kuczmą, że ze mną nigdy osobiście się nie zetknęła – Załącznik 7: Z panem Kękusiem osobiście nigdy się nie zetknęłam.,
  2. prokurator Radosława Ridan przedstawiła mi w akcie oskarżenia z dnia 12.06.2006 r. zarzut znieważenia i zniesławienia sędzi I. Strózik za pośrednictwem Internetu, w związku z pełnieniem obowiązków służbowych
  3. w dniu 19 października 2006 r. wszedł w życie wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 11 października 2006 r., sygn. akt P 3/06, którym TK orzekł jak wyżej,

to znaczy, że w dniu 27 września 2007 r., gdy sędzia Izabela Strózik składała zeznania przed sędzią Tomaszem Kuczmą, od ponad 11… miesięcy było niedopuszczalne ściganie mnie z art. 226 § 1 k.k. w zakresie:

  1. który przypisała mi prokurator Radosława Ridan aktem oskarżenia z dnia 12 czerwca 2006 r. – Załącznik 4,
  2. z którego na podstawie aktu oskarżenia prokurator R. Ridan ścigał mnie od listopada 2006 r. sędzia Tomasz Kuczma.

 

Nie wiedziała o tym składając w dniu 27 września 2007 r. sędzia Izabela Strózik. Znaczy… niedopełniła przez prawie rok ustawowego obowiązku sędziego:

 

Sędzia jest obowiązany stale podnosić kwalifikacje zawodowe, w tym uczestniczyć w szkoleniach i innych formach doskonalenia zawodowego, których organizację określa odrębna ustawa.”

Artykuł 82austawyz dnia 27 lipca 2001r.Prawo o ustroju sądów powszechnych

 

Informacja o wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 11 października 2006 r. nie dotarła do sędziego Tomasza Kuczmy do dnia 18 grudnia 2007 r. i sędzia wydał w tym dniu wyrok, w którego pkt. IV przypisał mi – w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej – z art. 226 § 1 k.k. popełnienie przestępstwa, które opisał – Załącznik 8: „Sygn. akt II K 451/06 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Rejonowy w Dębicy w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSR Tomasz Kuczma (…) w obecności Prokuratora Rejonowego w Dębicy Jacka Żaka(…) IV. uznaje oskarżonego Zbigniewa Kękusia za winnego tego, że w okresie od stycznia 2003 r. do września 2005 r. – w Krakowie działając z wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, także wspólnie i w porozumieniu z inną osobą – za pośrednictwem portalu internetowego Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca – www.zgsopo.webpark.ploraz strony internetowej pod domeną www.zkekus.w.interia.plznieważył Sędzię Sądu Rejonowego delegowaną do Sądu Okręgowego w Krakowie Wydział XI Rodzinny – Izabelę Strózik w związku z pełnieniem przez nią obowiązków służbowych używając wobec niej słów obraźliwych i pomówił ją o takie postępowanie i właściwości, które mogą poniżyć ją w opinii publicznej i narazić na utratę zaufania potrzebnego do wykonywania przez nią zawodu sędziego, tj. przestępstwa z art. 226 § 1 kk i art. 212 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk i za to na podstawie art. 212 § 2 kk w zw. z art. 11 § 3 kk w zw. z art. 12 kk skazuje go na karę grzywny w wymiarze 30(trzydziestu) stawek dziennych przy określeniu jednej stawki dziennej na kwotę 100 (sto) złotych.”

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, wyrok sędziego T. Kuczma z dnia 18 grudnia 2007 r. – Załącznik 8

 

Komornik wyegzekwował ode mnie – zajmując moje wynagrodzenie – grzywnę, którą orzekł sędzia T. Kuczma wyrokiem z 18.12.2007 r.

Wymiar sprawiedliwości – w osobach kolejnych rzeczników praw obywatelskich, Janusza Kochanowskiego i Ireny Lipowicz i kolejnych prokuratorów generalnych, Andrzeja Czumy, Krzysztofa Kwiatkowskiego i Andrzeja Seremeta, którzy proszeni przeze mnie o wniesienie kasacji na moją korzyść od wyroku sędziego T. Kuczmy wmawiali mi, że przeprowadzane przez nich postępowania wyjaśniające nie potwierdzały moich zarzutów – długo bronił niesłusznego wyroku sędziego T. Kuczmy z 18.12.2007 r.

Z podanej wyżej przyczyny był on jednak od samego początku skazany na klęskę, która dla sędziego T. Kuczmy i osób, które uznał za pokrzywdzone, w tym sędzi Izabeli Strózik, w dniu 15 września 2010 r., gdy Sąd Okręgowy w Rzeszowie wydał wyrok, którym orzekł – Załącznik 9: „Sygn. akt II Ko 283/10 Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej Dnia 15 września 2010r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie Wydział II Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Piotr Moskwa, Sędziowie SSO Andrzej Borek (spraw.) SSR del. do SO Marcin Świerk Protokolant /imię i nazwisko Protokolanta – ZKE/po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 15 września 2010r. wniosku obrońcy skazanego Zbigniewa Kękusia o wznowienie postępowania karnego zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 18 grudnia 2007r., sygn. akt II K 451/06 na podstawie art. 540 § 2 i art. 547 § 2 kpk wznawia postępowanie w sprawie II K 451/06 w punktach I, III – XVII wyroku i uchyla w tej części wyrok Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 18 grudnia 2007r., sygn. akt II K 451/06 i w tym zakresie przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w Dębicy do ponownego rozpoznania. Pieczęć Okrągła Sądu Okręgowego w Rzeszowie.

UZASADNIENIE

Wyrokiem Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 18 grudnia 2007r., sygn. akt II K 451/06 Zbigniew Kękuś został skazany za czyny z art. 226 § 1 kk i art. 212 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk (pkt I, III-XVII), polegające na tym, że w okresie od stycznia 2003r. do września 2005r. – w Krakowie działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu – za pośrednictwem portalu internetowego Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca – www.zgsopo.webpark.pl i założonej przez siebie strony pod domeną zkekus.w.interia.pl znieważył funkcjonariuszy publicznych (łącznie szesnastu) w związku z pełnieniem przez nich obowiązków służbowychi pomówił ich o takie postępowanie i właściwości, które mogą poniżyć ich w opinii publicznej i narazić na utratę zaufania potrzebnego dla pełnionego przez nich stanowiska.

Ponadto w/w wyrokiem Sąd skazał Zbigniewa Kękusia za czyny z art. 212 § 2 kk w zw. z art.12 kk (pkt II i art. 241 § 2 kk w zw. z art. 12 kk (pkt XVIII).

Obecnie obrońca skazanego na podstawie art. 540 § 2 w zw. z art. 542 § 1 i art. 544 § 1 kpk złożył wniosek o:

– wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 18 grudnia 2007r. o sygn. akt II K 451/06 w sprawie Zbigniewa Kękusia skazanego z art. 226 § 1 kk i in.,

– uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Dębicy do ponownego rozpoznania.

W uzasadnieniu wskazał na treść wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 11 października 2006 roku – sygn. akt P 3/06, którym to wyrokiem Trybunał uznał, iż: „art. 226 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997r. – Kodeks karny (Dz.U. Nr 88, poz. 553 ze zm.) w zakresie, w jakim penalizuje znieważenie funkcjonariusza publicznego lub osoby do pomocy mu przybranej dokonane niepublicznie lub dokonane publicznie, lecz nie podczas pełnienia czynności służbowych jest niezgodny z art. 54 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej”.

Nadto, autor wniosku powołał się na wyrok Sądu Najwyższego z dnia 8 lipca 2009r. sygn. akt II KO 45/09 z uzasadnienia którego wynika, iż postępowanie ulega wznowieniu w takim zakresie, w jakim zmiana stanu prawnego ma znaczenie dla przyszłego orzeczenia. Powyższe przekonuje, że wnioskodawca domaga się wznowienia postępowania jedynie w części dotyczącej skazania za czyny z art. 226 § 1 kk i art. 212 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje.

Wznowienie postępowania w niniejszej sprawie jest zasadne w zakresie w jakim obrońca wskazuje na rażące naruszenie prawa materialnego, które mogło mieć istotny wpływ na treść orzeczenia – art. 226 § 1 kk. Rzecz bowiem w tym, że Sąd przypisując sprawcy popełnienie danego przestępstwa każdorazowo ma obowiązek w sposób prawidłowy dokonać jego opisu w wyroku, tak aby odpowiadało ono znamionom konkretnego przestępstwa. Brak taki zawsze będzie powodował naruszenie procesowania, a przez to i prawa materialnego i nie może być w żadnym razie zaakceptowany.

W przedmiotowej sprawie Sąd był więc zobowiązany, jeśli znalazł już podstawy do przypisania oskarżonemu zachowania opisanego w art. 226 § 1 kk, w sposób dokładny i zgodny z tymże przepisem opisać zachowanie oskarżonego tak, by wynikało z niego, iż w/w przestępstwa dokonał podczas i w związku z pełnieniem przez pokrzywdzonych obowiązków służbowych. Takim standardom sąd nie sprostał wskazując jedynie, że działania oskarżonego miały miejsce w związku z pełnieniem przez funkcjonariuszy publicznych obowiązków służbowych nie dokonując badania, czy miało ono również miejsce podczas ich pełnienia. Nie uczynił tak sąd mimo tego, że już w czai orzekania treść art. 226 § 1 kk uległa zmianie na skutek orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego z dnia 11 października 2006r. wydanego w sprawie P 3/06, OTK-A 2006, nr 9, poz. 121, na treść którego słusznie powołuje się wnioskodawczyni.

    1. Tym samym niewątpliwie w przedmiotowej sprawie zachodzi potrzeba uchylenia wyroku i wznowienia postępowania w żądanym zakresie.”

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/, wyrok Sądu Okręgowego w

Rzeszowie z dnia 15.09.2010 r., sygn. akt II Ko 283/10 – Załącznik 9

 

Sąd Okręgowy podając w wyroku z 15 września 2010 r. – Załącznik 9: „Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Wznowienie postępowania w niniejszej sprawie jest zasadne w zakresie w jakim obrońca wskazuje na rażące naruszenie prawa materialnego, które mogło mieć istotny wpływ na treść orzeczenia – art. 226 § 1 kk.”

poświadczył słuszność zarzutu, który stawiałem wyrokowi sędziego T. Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r. przez prawie trzy lata, odkąd się o nim dowiedziałem.

Sąd Okręgowy w Rzeszowie uchylił wyrokiem z dnia 15 września wyrok sędziego T. Kuczmy z 18.12.2007 r. w zakresie 15 zarzutów, które ten mi przypisał w pkt. I, III-XVI wyroku, tj. w zakresie 15 zarzutów z art. 226 § 1 k.k. – w tym z pkt. IV dotyczącego sędzi Izabeli Strózik – oraz w zakresie zarzutu z pkt. XVII, w którym sędzia T. Kuczma przypisał mi z art. 226 § 3 k.k. popełnienie przestępstwa opisanego niesłusznie, błędnie5 jako „znieważenie konstytucyjnego organu Rzeczypospolitej Polskiej, Rzecznika Praw Obywatelskich, w osobie sprawującego ten urząd Andrzeja Zolla”.

 

Po uchyleniu przez Sąd Okręgowy w Rzeszowie wyrokiem z dnia 15 września 2010 roku wyroku sędziego T. Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r. i zwróceniu sprawy Sądowi Rejonowemu w Dębicy do ponownego rozpoznania na sędziego referenta wyznaczono sędzię Beatę Stój.

Sędzia Beata Stój prowadziła wznowione wyrokiem z 15 września 2010 r. postępowanie na podstawie aktu oskarżenia prokurator Radosławy Ridan z dnia 12.06.2006 r. przez pięć i pół roku i w dniu 15 marca 2016 r. wydała postanowienie kończące je, po raz kolejny przypisując mi popełnienie przestępstw na szkodę sędzi Izabeli Strózik, zmieniając kwalifikację prawną zarzutu z art. 226 § 1 k.k. w zarzut z art. 216 § 2 k.k. Orzekła – Załącznik 10: „Sygn.aktII.K.407/13 POSTANOWIENIEDnia15marca2016r. SądRejonowywDębicywIIWydzialeKarnymwskładzie:Przewodniczący: SSRBeataStój Protokolant:st.sekr.sąd.MagdalenaJedynak

wobecnościProkuratoraProkuraturyRejonowejKrakówŚródmieścieWschódwKrakowieRadosławaPrzybyły wsprawiekarnejZbigniewaKękusia oskarżonegooczynyzart.226§1k.k.iart.212§2k.k.wzw.z art.11§2k.k.wzw.zart.12k.k.iinne

postanawia

I. napodstawieart.17§1pkt6k.p.k.wzw. zart.1O1§2k.k.iart.102 k.k. umorzyćpostępowanie karneprzeciwkoZbigniewowiKękusiowioto,że:

(…) 4. wbliżejnieustalonych dniachwokresieoddnia13kwietnia2004r.dodnia 12lipca2004r.,wKrakowie,działającwwykonaniuzgórypowziętego zamiaru,wkrótkichodstępachczasu,zapośrednictwemportaluinternetowego Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca www.zgsopo.webpark.pl,awbliżejnieustalonychdniachwokresieoddnia26października2004r.dodnia5lipca2005r.zapośrednictwemstronypoddomenązkekus.w.interia.pl,znieważyłSSRdelegowanądoSąduOkręgowegowKrakowieWydziałuIXRodzinnegoIzabelęStrózikwzwiązkuzpełnieniemprzezniąobowiązków służbowych,używającwobecniejsłówobraźliwych,ipomówiłotakiepostępowanieiwłaściwości,któremogąponiżyćwopiniipublicznejinarazićnautratęzaufaniapotrzebnego dlawykonywaniazawodusędziego,

tj.oprzestępstwozart.216§2k.k.iart.212§2k.k.wzw.zart.11§2k.k.wzw.zart.12k.k.

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, postanowienie sędzi

Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r. – Załącznik 10

 

Ustawodawca tak opisał przestępstwa przypisane mi przez sędzię Beatę Stój postanowieniem z dnia 15 marca 2016 r. jako popełnione na szkodę sędzi Izabeli Strózik w:

  1. art. 212 § 2 k.k. – „§ 1. Kto pomawia inną osobę, grupę osób, instytucję, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną niemającą osobowości prawnej o takie postępowanie lub właściwości, które mogą poniżyć ją w opinii publicznej lub narazić na utratę zaufania potrzebnego dla danego stanowiska, zawodu lub rodzaju działalności, podlega grzywnie albo karze ograniczenia wolności.
    § 2. Jeżeli sprawca dopuszcza się czynu określonego w § 1 za pomocą środków masowego komunikowania, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.
  2. art. 216 § 2 k.k. – Kto znieważa inną osobę za pomocą środków masowego komunikowania, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.”

Nie zgadzam się z zarzutem sędzi Beaty Stój, że czyny, których popełnienie na szkodę sędzi Izabeli Strózik mnie przypisała – niesłusznie6 – postanowieniem z dnia 15 marca 2016 r. wypełniają znamiona przestępstw określonych w art. 212 § 2 k.k. i w art. 216 § 2 k.k. W niniejszym piśmie przedstawiłem dowody poświadczające, że sędzia Izabela Strózik, obecna przewodnicząca XI Wydziału Cywilnego-Rodzinnego Sądu Okręgowego w Krakowie, jest:

  1. oszustką – „OSZUST”«ten, kto oszukuje»; Słownik Języka Polskiego PWN, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, s. 623
  2. ignorantką – „IGNORANT”«człowiek nie mający podstawowych wiadomości, nieuk»; Słownik Języka Polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, s. 272
  3. tumanem – „TUMAN”: «człowiek tępy, ciężko myślący; matoł, tępak»;Słownik Języka Polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, s. 1051
  4. cwaniarą – „CWANIAK”«Człowiek przebiegły, chytry, szczwany»; Słownik Języka Polskiego PWN, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, s. 687

 

Osoba, która – jak sędzia Izabela Strózik – zachowuje się w sposób uprawniający do nazwania jej jednocześnie oszustką, ignorantką, tumanem i cwaniarą wypełnia także definicję określenia „bydlę”.

Jest adresatka niniejszego pisma sędzia Izabela Strózik butnym, aroganckim, tumanem mściwym. Mściwym, bo składając obciążające mnie, czyniące mnie przestępcą zeznania zemściła się na mnie za udowodnioną jej przeze mnie – tj. przez troje sędziów Sądu Apelacyjnego w Krakowie przy moim udziale – ignorancję.

Jeśli została powołana do pełnienia funkcji przewodniczącej XI Wydziału Cywilnego-Rodzinnego Sądu Okręgowego w Krakowie to zapewne po to, żeby kontynuować tradycje jej poprzedniczek, byłych przewodniczących tego Wydzialu, nie mniejszych od niej tumanów mściwych i okrutnych, Żydówek złodziejek, a sędzi Izabeli Strózik kiedyś zagorzałych obrończyń, SSO Agnieszki Oklejak i SSO Teresy Dyrgi.

 

Przywykłem do tego, że gdy najbardziej trafnych użyć określeń, sformułowań w opisie zachowania sędziego, którego dotyczy wniosek kierowany do jego przełożonych ci sporządzają i doręczają mi wyjaśnienia, że wniosek nie mógł zostać rozpoznany ponieważ pismo zawiera treści znieważające i/lub słowa powszechnie uznane za obelżywe. W związku z powyższym przypominam, że prof. dr hab. Andrzej Zoll od lat informuje, że:

 

W ocenie Trybunału /Europejskiego Trybunału Praw Człowieka – ZKE/ „[…] Podnoszenie lub rozgłaszanie prawdziwych zarzutów dotyczących osób pełniących funkcje publiczne o takie postępowanie lub właściwości,

które mogą narazić je na utratę zaufania potrzebnego do danego stanowiska, zawodu lub rodzaju działalności […] jest czynem – niezależnie od intencji sprawcy – ex definitione służącym społecznie uzasadnionemu interesowi (…)

Z całą pewnością w przypadku osób pełniących funkcje publiczne tego rodzaju interes uzasadniał będzie przyjęcie szerokich granic krytyki.”

Źródło: Kodeks karny część szczególna, Komentarz do art. 117 – 277 k.k. pod redakcją Andrzeja Zolla 3 wydanie,

LEX a Wolters Kluwer business, s. 803

 

Informuję także, że w przypadku sporządzenia i doręczenia mi przez Państwa odpowiedzi na niniejsze pismo zawierających zarzut o rzekomych w nim treściach znieważających i/lub słowach powszechnie uznanych za obelżywe, od września br. będę co miesiąc sprawdzał na stronie internetowej Sądu Okręgowego w Krakowie, czy wciąż zezwalacie Państwo tumanowi mściwemu i cwanemu, sędzi Izabeli Strózik pełnić obowiązki przewodniczącej XI Wydziału Cywilnego-Rodzinnego Sądu Okręgowego w Krakowie. Wyniki tych sprawdzianów będą prezentowane na stronie www.kekusz.pl każdego pierwszego dnia kolejnego miesiąca.

Wiem już, że jakkolwiek ustawodawca ustalił, że:

Na stanowisko sędziego sądu rejonowego może być powołany ten,

kto: (…) 2) jest nieskazitelnego charakteru

Artykuł 61 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych

 

to największy nawet, najbardziej amoralny, zdegenerowany, zdemoralizowany tuman, gdy go prezydent Rzeczypospolitej Polskiej raz powoła na urząd sędziego to jest to powołanie na dożywocie i tuman degenerat będzie potem już tylko awansował – nieustannie i niesłusznie uchodząc za autorytet moralny o nieskazitelnym charakterze – do sądów wyższych instancji, bo mu art. 180.1 Konstytucji:

Sędziowie są nieusuwalni.”
Artykuł 180.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

oraz zawodowa solidarność sędziów gwarantują, że nieusuwalny.

Skoro zatem ignorantka, tuman mściwy, oszustka i cwaniara Izabela Strózik musi, jak bardzo nie naruszałaby prawa określonego w art. 45.1 Konstytucji:

 

Każdy ma prawo do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły sąd.

Artykuł 45.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

 

dotrwać do emerytury w zawodzie sędziego, to niech tak będzie. Nie powinna być jednak sędzią funkcyjnym. Zły, najgorszy z możliwych daje przykład swoim podwładnym

W związku z powyższym wnoszę – w interesie społecznym, albowiem niewątpliwie miał rację G. Orwell mówiąc:

 

Raz się skurwisz – kurwą zostaniesz”

George Orwell

 

i inne ofiary jej patologii, strony postępowań, które prowadzi, sędzia Izabela Strózik także może czynić, jak mnie, przestępcami, demoralizując w ten sposób swoich podwładnych z XI Wydziału Cywilnego-Rodzinnego Sądu Okręgowego w Krakowie – jak na wstępie.

 

Zbigniew Kękuś

 

Załączniki: od 1 do 27 do ściągnięcia tutaj

  1. Historia Choroby” Michała Kękuś sporządzona przez Wojewódzki Ośrodek Rehabilitacyjny dla Dzieci w Krakowie, ul. Sudolska 1
  2. Lekarska Spółdzielnia Pracy Pracownia Rentgenowska, Kraków, Karta Badania Radiologicznego, wynik badania z dnia 31.01.2001r.
  3. Sąd Okręgowy w Krakowie, Wydział XI Cywilny-Rodzinny, sygn. akt XI CR 603/04, wyrokSądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 29 stycznia 2004 r., sygn. akt I ACa 1186/03
  4. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, akt oskarżenia prokurator Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r., sygn. akt 1 Ds. 39/06/S
  5. Sąd Okręgowy w Krakowie, XI Wydział Cywilny-Rodzinny, sygn. akt XI CR 603/04, pismo z dnia 18 października 2004 r. przewodniczącej Wydziału sędzi Agnieszki Oklejak
  6. Sąd Okręgowy w Krakowie, sygn. akt: L 138(01; pismo Wiceprezesa Sądu Okręgowego w Krakowie, pismo SSO Anny Szkodzińskiej z 25 kwietnia 2001 r.
  7. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, protokół rozprawy głównej w dniu 27 września 2007r.
  8. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, wyrok sędziego T. Kuczma z dnia 18 grudnia 2007 r.
  9. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/, wyrok Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 15.09.2010 r., sygn. akt II Ko 283/10
  10. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r.

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

ZAŁĄCZNIK III

Kraków, dnia 1 sierpnia 2017 r.

Zbigniew Kękuś

 

SSO Beata Morawiec

Prezes Sądu Okręgowego w Krakowie

ul. Przy Rondzie 7

31-547 Kraków

 

 

Dotyczy:

  1. Wniosek o sporządzenie i doręczenie mi informacji publicznej w postaci informacji, jaka jest kwota wynagrodzenia miesięcznego brutto przewodniczącej XI Wydziału Cywilnego-Rodzinnego Sądu Okręgowego w Krakowie sędzi Izabeli Strózik według stanu na dzień 1 sierpnia 2017 r.
  2. Wniosek o doręczenie mi informacji jak w pkt. I bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie dwóch tygodni od daty złożenia niniejszego pisma.
  3. Zawiadomienie, że kopia niniejszego pisma zostanie umieszczona w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl.

 

Z poważaniem,

 

 

Zbigniew Kękuś

 

 

 

1

„1352 zł zapłacił Radosław Sikorski za obiad z Jackiem Rostowskim. Politycy do tej pory nie widzieli w tym nic złego – twierdzą, że rozmowy były służbowe i mieli prawo wydać na nie państwowe pieniądze (…)” Źródło: Artur Kowalczyk, „Rozmawiali prywatnie a jedli służbowo.”; „Fakt”, 2.07.2014, s. 2

2 „Sikorski: Wiesz, że polsko-amerykański sojusz to jest nic niewarty. Jest wręcz szkodliwy. Bo stwarza Polsce fałszywe poczucie bezpieczeństwa. (…) Bullshit kompletny. Skonfliktujemy się z Niemcami, z Rosją i będziemy uważali, że wszystko jest super, bo zrobiliśmy laskę Amerykanom. Frajerzy. Kompletni frajerzy. (…) Szef MSZ Radosław Sikorski (…): Sojusz Polska – Stany Zjednoczone jest: „nic niewartym robieniem loda Amerykanom, którzy traktują nas jak murzynów” – Źródło: BAŁ, „Zrobiliśmy laskę Amerykanom”, „Fakt”, 23.06.2014, s. 2

3 j.w.

4

W taki sposób uratowała przewodnicząca A. Oklejak przed wyłączeniem sędzię Ewę Hańderek. Gdy złożyłem wniosek o jej wyłączenie, przewodnicząca A. Oklejak nie dopuściła do jego rozpoznania, zamieniając ją na sędzię Agatę Wasilewską-Kawałek. Pismem z dnia 2001-04-25 poinformowała mnie wiceprezes Sądu Okręgowego w Krakowie SSO Anna Szkodzińska – Załącznik 6: „W związku z Pana pismem z 20.04.2001r. informuję, iż zarządzeniem przewodniczącej Wydziału XI Sądu Okręgowego w Krakowie Pana sprawa (sygn. I .1.C 1115)97)R /po uchyleniu Wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 29.01.2004 r, w.w. wyroku SSR I. Strózik z 21.05.2003 r. sprawie nadano sygnaturę XI CR 603/04 – ZKE/ została przydzielona nowemu sędziemu Pani Agacie Wasilewskiej-Kawałek, która podjęła w kwietniu b.r. pracę w Krakowie i zachodziła konieczność zorganizowania Jej referatu. Niebawem będzie wyznaczony w Pana sprawie termin rozprawy. Wobec powyższego wydaje się, że Pana ponowny wniosek o wyłączenie Sędziego E. Hańderek (…) jest bezprzedmiotowy. Wiceprezes Sądu Okręgowego w Krakowie, SSO Anna Szkodzińska.”

Dowód:Sąd Okręgowy w Krakowie, sygn. akt: L 138(01; pismo Wiceprezesa Sądu Okręgowego w Krakowie, pismo SSO Anny

Szkodzińskiej z 25 kwietnia 2001 r. – Załącznik 6

Sędzia Ewa Hańderek została uratowana przed wyłączeniem, a dla mnie ta zamiana była jak… „zamienił stryjek….”. Sędzia Agata Wasilewska-Kawałek okazała się okrutną dla chorego dziecka sadystką i zagorzałą obrończynią adwokata oszustki, pełnomocnika mojej żony w w.w. sprawie o rozwód adw. Wiesławy Zoll.

 

5 Niesłusznie, bo jak podaje sam prof. dr hab. Andrzej Zoll w kolejnych edycjach wydawanego od kilkunastu lat pod jego redakcją naukową Komentarza do kodeksu karnego Rzecznik Praw Obywatelskich będąc organem konstytucyjnym nie jest konstytucyjnym organem Rzeczypospolitej Polskiej. Prof. dr hab. Andrzej Zoll wyjaśnia, dlaczego nie jest. A skoro nie jest, to było niedopuszczalne ściganie mnie przez prokurator R. Ridan i skazanie przez sędziego T. Kuczmę z art. 226 § 3 k.k.: Kto publicznie znieważa lub poniża konstytucyjny organ Rzeczypospolitej Polskiej, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.” za czyn opisany, jak wyżej.

Sędziowie Sądu Okręgowego w Rzeszowie,SSO Piotr Moskwa, Sędziowie SSO Andrzej Borek (spraw.) SSR del. do SO Marcin Świerk uchylając wyrok sędziego T. Kuczmy z dnia 18.12.2007 r. w zakresie w.w. zarzutu z art. 226 § 3 k.k., z pkt. XVII wyroku, przy okazji jego uchylenia w zakresie wskazanym przez mojego obrońcę z powołaniem się przez niego we wniosku o uchylenie wyłącznie na naruszenie przez sędziego T. Kuczmę prawa określonego w art. 226 § 1 k.k. wyświadczyli prof. dr. hab. Andrzejowi Zollowi oraz prokurator Radosławie Ridan i sędziemu T. Kuczmie przysługę… To przecież dwie różne, nie mające nic ze sobą wspólnego kwalifikacje prawne. Uprzedzili złożenie przeze mnie wniosku w tej sprawie. Prof. dr hab. Andrzej Zoll, prokurator R. Ridan i sędzia T. Kuczma uniknęli kompromitacji.

6 Jak poinformowałem adresata niniejszego pisma, ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobrę pismem z dnia 25 października, sygn. akt PK IV Ksk 1046.2016, którym złożyłem wniosek o wniesienie kasacji na moją korzyść od prawomocnego postanowienia sędzi B. Stój z dnia 15 marca 2016 r. kończącego postępowanie przeciwko mnie sygn. akt II K 407/13, dowody zebrane przez Sąd Rejonowy w Dębicy i znajdujące się w aktach sprawy do sygn. II K 407/13, w tym pisma operatorów internetowych, Wirtualnej Polski S.A. z dnia 6 lipca 2007 r. i z dnia 6 sierpnia 2007 r. oraz Interii.PL S.A. z dnia 1 października 2007 r., a także pismo z dnia 15 marca 2007 r. prezesa Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca Krzysztofa Łapaja poświadczają, że:

  1. nie ja zamieszczałem w nieustalonych przez prokurator Radosławę Ridan oraz przez sędzię Beatę Stój dniach w okresie od dnia 13 kwietnia 2004 r. do dnia 12 lipca 2004 r. na portalu internetowego Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca www.zgsopo.webpark.pl, oraz w także nieustalonych przez prokurator Radosławę Ridan oraz przez sędzię Beatę Stój dniach w okresie od dnia 26 października 2004 r. do dnia 5 lipca 2005 r. na stronie pod domeną zkekus.w.interia.pl materiały, których zamieszczanie mnie na w.w. stronach przypisała sędzia B. Stój postanowieniem z 15.03.2016 r., sygn. akt II K 407/13,
  2. każdy z 18 czynów, których popełnienie mnie przypisała sędzia Beata Stój postanowieniem z dnia 15 marca 2016 r., podając, że każdy z nich popełniłem w Krakowie, w rzeczywistości został popełniony w Warszawie.

Mój wniosek z pisma z dnia 25 października 2016 r. do ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobry jest w rozpoznawaniu.