Rządy Żydów w Polsce – pupil Jarosława Kaczyńskiego Zbigniew Ziobro, czyli wyrzuconych w błoto 19 mln zł

Rzeczpospolita Polska jest demokratycznym państwem prawnym,

urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej.”

Artykuł 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

Szanowni Państwo,

 

Niniejszego e-mail’a kieruję do Państwa w interesie społecznym.

Uprzejmie proszę o zapoznanie się z jego treścią. Zanim go Państwo przeczytacie, oglądnijcie, proszę, opublikowane na kanale red. Marka Podleckiego www.monitotpolski-YouTube

  1. w dniu 20 sierpnia 2015 r. film pt.„Wczoraj rozmawiał ze Zbigniewem Stonogą, dzisiaj głoduje w psychiatryku! Dr Zbigniew Kękuś pojmany.”
  2. opublikowany w dniu 8 września 2017 r. film pt. „Wizyta dr Zbigniewa Kękusia w biurze poselskim poseł Ruchu Kukiz 15 Agnieszki Ścigaj.”

Pierwszy z filmów prezentuje zatrzymanie mnie w dniu 20 sierpnia 2015 r. przez Policję celem doprowadzenia mnie pod przymusem do szpitala psychiatrycznego, tj. Szpitala im. dr. J. Babińskiego w Krakowie, żeby mnie tam poddano obserwacji psychiatrycznej.

Polecenie wydała Policji prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza Dorota Baranowska.
W szpitalu miałem przebywać przez okres do 4 tygodni.

Natychmiast po umieszczeniu mnie w nim rozpocząłem – z przyczyn podanych w załączonym do niniejszego e-mail’a piśmie z dnia 12 września 2017 r. do prokuratora regionalnego w Krakowie Marka Woźniaka – protest głodowy.

Z powodu tego protestu wypisano mnie po 4 dobach.

A potem… ta sama prokurator D. Baranowska, która pozbawiła mnie wolności przez umieszczenie mnie w szpitalu psychiatrycznym umorzyła postępowanie przeciwko mnie z powodu…znikomej społecznej szkodliwości czynów, za które mnie ścigała, podając w uzasadnieniu, że winnymi zdarzenia, za które mnie umieściła w szpitalu są policjanci.

Gdy to postanowienie zaskarżyłem, utrzymała je w mocy sędzia Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy II Wydział Karny Nina Uchwat-Woźniak wyjaśniając mi, że czyny, za które mnie ścigano – i z powodu których umieszczono mnie w dniu 20 sierpnia 2015 r. pod przymusem, z wykorzystaniem Policji były błahe.

Prokurator Dorota Baranowska i sympatyzująca z nią sędzia Nina Uchwat-Woźniak… wmówiły mi, że popełniłem czyny, których w rzeczywistości nie popełniłem.

Co wręcz groteskowe – wobec stanowisk prokurator Doroty Baranowskiej i sędzi Niny Uchwat-Woźniak – to, że prokurator Bartłomiej Legutko, który wszczął postępowanie przeciwko mnie, w tym skutecznie przeprowadził zakończoną przez jego następczynie w sprawie, prokurator D. Baranowską poczuł się przeze mnie znieważony i prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków Podgórze Cezary Kwiatkowski wszczął w tej sprawie postępowanie przeciwko mnie. Z urzędu. Mimo że znieważenie jest ścigane z oskarżenia prywatnego. Prokurator C. Kwiatkowski uznał, że leży w interesie społecznym ścigać mnie z oskarżenia publicznego za znieważenie prokuratora B. Legutki.
W dniu 12 września prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków Podgórze Elżbieta Ochońska-Wróbel miała – po roku prawie zawieszenia postępowania, celem ustalenia, czy jestem zdrowy psychicznie – wydać orzeczenie o sposobie kontynuowania postępowania wszczętego przez prokuratora Cezarego Kwiatkowskiego, który został – najpewniej za osiągnięcia zawodowe, bo za cóż by innego – awansowany do Prokuratury Okręgowej.

W załączeniu przesyłam moje pisma z dnia 12 września 2017 r. do:

  1. przedstawicieli opinii publicznej, w którym w oparciu o moje dotychczasowe, od 1997 roku, doświadczenia z funkcjonariuszami publicznymi – sędziami, prokuratorami, rzecznikami praw obywatelskich – prezentuję moje stanowisko w sprawie orzeczenia, które wydać miała prokurator E. Ochońska-Wróbel – Załącznik I,
  2. prokuratora regionalnego w Krakowie Marka Woźniaka – Załącznik II,
  3. prokuratora rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Małgorzaty Lipskiej – Załącznik III.

 

Załącznik II i Załącznik III zawierają moje wnioski o zrealizowanie działań mających na celu ustalenie, czy ja rzeczywiście popełniłem czyny, za które mnie funkcjonariusze publiczni o nieskazitelnych charakterach pozbawili wolności przez umieszczenie mnie w szpitalu psychiatrycznym. Co uczynili – jak mi to wyjaśniły trzy sędziny Sądu Okręgowego w Krakowie IV Wydział Karny-Odwoławczy, SSO Lidia Haj /przewodnicząca składu sędziowskiego/, SSO Jadwiga Żmudzka i SSR del. Agnieszka Sułowska-Gibas – dla mojego dobra. Oni wszystko, co robią to dla naszego dobra… I – co oczywiste – w zgodzie z prawem… Tylko dlaczego w postanowieniu z dnia 10 kwietnia 2015 r., którym przesądziły o umieszczeniu mnie w szpitalu psychiatrycznym sędziny L. Haj, J. Żmudzka i A. Sułowska-Gibas podały – Załącznik II.14: „Wreszcie zauważyć należy, iż poddanie podejrzanego obserwacji psychiatrycznej nie można oceniać, ani w kategoriach zastosowania środka zabezpieczającego, ani jako tymczasowe aresztowanie lub zatrzymanie. Nie jest to forma pozbawienia wolności, lecz jest to czynność procesowa o charakterze dowodowym.”, jeśli 8… lat wcześniej, wyrokiem z dnia 10 lipca 2007 r., sygn. akt SK 50/06, sąd konstytucyjny, tj. Trybunał Konstytucyjny orzekł… na odwrót, tj. Umieszczenie oskarżonego na obserwacji w zakładzie leczniczym stanowi niewątpliwie formę rzeczywistego pozbawienia go wolności i stąd też na mocy art. 63 § 1 k.k. podlega zaliczeniu na poczet kary pozbawienia wolności (zob. wyrok SA w Krakowie z 24 sierpnia 2000 r., sygn. akt II AKa 141/00, KZS nr 9/2000, poz. 33; postanowienie SN z 17 września 2002 r., sygn. akt II KK 227/02, Lex nr 55534).”?

Odpowiadam: dlatego, że z SSO Lidii Haj, SSO Jadwigi Żmudzkiej i SSR del. Agnieszki Sułowskiej-Gibas, niedouczone, stronnicze tumany i ignorantki: Wyjaśniam:

 

TUMAN”: «człowiek tępy, ciężko myślący; matoł, tępak»

Słownik Języka Polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, s. 1051

 

IGNORANT”«człowiek nie mający podstawowych wiadomości, nieuk»

Słownik Języka Polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, s. 272

 

Tacy decydują o naszych losach.

Pupil Jarosława Kaczyńskiego Zbigniew Ziobro jeszcze gorszy… Bo tchórz, karierowicz, miernota na usługach takowych.

Media podają, że kampania wizerunkowa jego reformy sądownictwa – a zatem i promocja Zbigniewa Ziobry – będzie kosztowała 19 mln zł. To pieniądze wyrzucone w błoto. Zbigniew Ziobro wprawdzie mówi, że:

 

Zbigniew Ziobro: Koniec mafii prawników i urzędników.”
Źródło: „Fakt”, 2.02.2017, s. 2

 

ale to tylko przykrywka dla tworzenia przez niego jego, Zbigniewa Ziobry, mafii prawników. Więcej na ten temat na stronie www.kekusz.pl.

Jak działa minister sprawiedliwości prokurator generalny Zbigniew Ziobro wyjaśnia dyrektor Biura Poselskiego posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Agnieszki Ścigaj w filmie pt.: „Wizyta dr Zbigniewa Kękusia w biurze poselskim poseł Ruchu Kukiz 15 Agnieszki Ścigaj.”

 

Z poważaniem,

 

Zbigniew Kękuś

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

ZAŁĄCZNIK I

Kraków, dnia 11 września 2017 r.

Zbigniew Kękuś

 

Dotyczy:

  1. Dlaczego prokuratorzy – i sędziowie – zawsze wygrywają, czyli jak mnie prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków Podgórze, nieskazitelnego charakteru Elżbieta Ochońska-Wróbel ogłosi w dniu 12 września 2017 r. niepoczytalnym, chorym psychicznie i z tego powodu umorzy postępowanie przeciwko mnie do sygn. akt PR 5 Ds. 128.2017 /uprzednio 5Ds153/14/ jako podejrzanemu o znieważenie – art. 216 § 1 i 2 § k.k. – prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza Bartłomieja Legutki.
  2. Wniosek o zapoznanie się z umieszczonym na kanale red. Marka Podleckiego www.monitotpolski-YouTube filmem pt. „Wizyta dr Zbigniewa Kękusia w biurze poselskim poseł Ruchu Kukiz 15 Agnieszki Ścigaj.” oraz z komentarzami doń.
  3. Zawiadomienie, że skan niniejszego pisma zostanie umieszczony na stronie www.kekusz.pl.

 

Prokuratorem może być powołany ten, kto jest nieskazitelnego charakteru.
Artykuł 14.1.2 Ustawy o Prokuraturze z dnia 20 czerwca 1985 r.

 

Dorota Baranowska – prokurator Prokuratury Rejonowej w Krakowie-Krowodrzy w sprawie 2 Ds. 542/14 przeciwko Zbigniew Kękuś o przest. z art. 222 § 1 kk i inne w oparci o art. 17 § 1 pkt 3 kpk postanawia: umorzyć dochodzenie w sprawie przeciwko Zbigniewo Kękusiowi wobec stwierdzenia znikomej społecznej szkodliwości czynu.”

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14,

postanowienie prokurator Doroty Baranowskiej z dnia 30 czerwca 2016 r. – Załącznik XII.18

Szanowni Państwo,

 

Niniejsze pismo kieruję do Państwa w interesie społecznym.

Razem z umieszczonym w dniu 7 września 2017 r. na kanale red. Marka Podleckiego www.monitotpolski-YouTube filmem pt. „Wizyta dr Zbigniewa Kękusia w biurze poselskim poseł Ruchu Kukiz 15 Agnieszki Ścigaj.” – do którego obejrzenia gorąco Państwa zachęcam – prezentuje powszechnie stosowane przez podwładnych ministra sprawiedliwości prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobrę, prokuratorów i sędziów, oraz przez samego Z. Ziobrę metody działania mające na celu zniszczenie obywatela, którego sobie razem wybiorą na ofiarę. Są to:

  1. wrabianie obywatela wybranego na ofiarę w popełnienie przestępstwa/przestępstw którego/których ten w rzeczywistości nie popełnił,
  2. kreowanie obywatelowi wybranemu na ofiarę wizerunku osoby chorej psychicznie, niepoczytalnej,
  3. przewlekanie w… nieskończoność postępowań, które mogą udowodnić niesłuszność zarzutów postawionych obywatelowi.

 

O ile metody opisane w pkt. 1 i 2 to specjalność prokuratorów i sędziów, to w metodzie opisanej w pkt. 3 specjalizuje się minister sprawiedliwości prokurator generalny Zbigniew Ziobro.

Media informują, że będzie nas, obywateli, kosztowała 19 mln zł gigantyczna kampania wizerunkowa dedykowana Zbigniewa Ziobry, Jarosława Kaczyńskiego i Beaty Szydło reformie sądów. W wydaniu z dnia 9 września 2017 r. „Fakt” podał:

 

Rząd PiS zamierza wytłumaczyć, dlaczego chce reformować sądy. W piątek w Polsce i za granicą ruszyła gigantyczna kampania wizerunkowa. W jej ramach przewidziano m.in. billboardy na ulicach, spoty telewizyjne i strony w internecie. Koszt? 19 mln zł!. Za wszystko płaci Polska Fundacja Narodowa, czyli instytucja finansowana przez spółki Skarbu Państwa.”
Źródło: „19 mln zł na reklamę reformy”; „Fakt”, 9.09.2017, s. 2

Pieniądze – spore… – wyrzucone w błoto…
Ponieważ w przypadku Zbigniewa Ziobry doskonale sprawdza się zasada, że „Ryba psuje się od głowy” uważam, że warunkiem sine qua non skuteczności jakiejkolwiek reformy w wymiarze sprawiedliwości jest zdymisjonowanie go z urzędu ministra sprawiedliwości prokuratora generalnego.

 

W załączeniu do niniejszego pisma przesyłam:

  1. moje pismo z dnia 12 września 2017 r. do prokuratora regionalnego w Krakowie Marka Woźniaka, którym złożyłem – Załącznik XII: „Pan Marek Woźniak Prokurator Regionalny w Krakowie ul. Cystersów 18 31-553 Kraków Dotyczy:
    1. Zawiadomienie o popełnieniu:
      1. przez prokuratora rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Agatę Chmielarczyk-Skibę w okresie od dnia 27 października 2014 r. do dnia złożenia niniejszego pisma, w Krakowie, przestępstwa z art. 231 § 1 k.k. niedopełnienia obowiązku określonego w art. 305 § 1 k.k., i działania na szkodę mojego interesu prywatnego przez nierozpoznanie złożonego przeze mnie skierowanym do niej pismem z dnia 27.10.2014 r. /Załącznik 1/ zawiadomienia o popełnieniu przez funkcjonariuszy Wydziału Konwojowego Komendy Wojewódzkiej Policji w Krakowie:
        1. sierż. sztab. Michała Dorobę,
        2. sierż. sztab. Pawła Lewkowicza,
        3. st. post. Marcina Raka

w dniu 5 maja 2014 r., w Krakowie, przestępstw na moją szkodę z:

  1. art. 217 § 1 k.k.,
  2. art. 233 § 1 k.k.

przez prokuratora okręgowego w Krakowie Lidię Jaryczkowską przestępstwa z art. 18 § 3 k.k., niedopełnienia obowiązku określonego w art. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze, i pomocnictwa prokuratorowi rejonowemu dla Krakowa Krowodrzy Agacie Chmielarczyk-Skibie w popełnieniu przestępstwa jak w pkt. I.1.”

Źródło: Pismo Z. Kękusia z dnia 12 września 2017 r. do prokuratora regionalnego w Krakowie

Marka Woźniaka – Załącznik XII

  1. moje pismo z dnia 12 września 2017 r. do prokuratora rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Małgorzaty Lipskiej, którym złożyłem – Załącznik XIII: „Pani Małgorzata Lipska Prokurator Rejonowy dla Krakowa Krowodrzy, oś. Kościuszkowskie 2 31-858 Kraków
    1. Wniosek o rozpoznanie przez Prokuraturę Rejonową Kraków Krowodrza mojego – nierozpoznanego do dnia złożenia niniejszego pisma – złożonego pismem z dnia 27 października 2014 r. skierowanym do prokuratora rejonowego w Krakowie Krowodrzy Agaty Chmielarczyk-Skiby /Załącznik 1/ zawiadomienia o popełnieniu przez funkcjonariuszy Wydziału Konwojowego Komendy Wojewódzkiej Policji w Krakowie:
      1. sierż. sztab. Michała Dorobę,
      2. sierż. sztab. Pawła Lewkowicza,
      3. st. post. Marcina Raka

w dniu 5 maja 2014 r., w Krakowie, na moją szkodę:

      1. ściganego z urzędu przestępstwa z art. 233 § 1 k.k.
      2. ściganego z oskarżenia prywatnego przestępstwa z art. 217 § 1 k.k.

przez odtworzenie przebiegu zdarzenia w dniu 5 maja 2014 roku zgodnie z zeznaniami złożonymi 05.05.2014 r. przez każdego z w.w. funkcjonariuszy Policji – Załącznik 12, Załącznik 13, Załącznik 14.”

Źródło: Pismo Z. Kękusia z dnia 12 września 2017 r. do prokuratora rejonowego dla Krakowa

Krowodrzy Małgorzaty Lipskiej – Załącznik XIII

W dalszej części niniejszego pisma wyjaśnię, jak mnie prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza Dorota Baranowska i sędzia Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy II Wydział Karny Nina Uchwat-Woźniak zmusiły do złożenia w.w. wniosku i zawiadomienia.

xxx

 

Przed dziesięcioma miesiącami, w dniu 30 września 2016 r. prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków Podgórze – z dniem 17 października 2016 r. oddelegowany do Prokuratury Okręgowej w Krakowie, najpewniej w nagrodę za osiągnięcia zawodowe… – Cezary Kwiatkowski wydał postanowienie o zawieszeniu dochodzenia w sprawie przeciwko mnie do sygn. akt 5 Ds. 153/14 – Załącznik I: „Prokuratura Rejonowa Kraków Podgórze 5 Ds. 153/14 Kraków, dnia 30 września 2016 r. POSTANOWIENIE o zawieszeniu dochodzenia

Cezary Kwiatkowski – prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków-Podgórze w Krakowie w sprawie przeciwko Zbigniewowi Kękusiowi podejrz. o przest. z art. 216§1 k.k., z art. 216§2 k.k. i z art. 216§1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. na podstawie art. 22§1 k.p.k. postanowił zawiesić dochodzenie

UZASADNIENE

Prokuratura Rejonowa w Krakowie-Podgórzu nadzoruje dochodzenie sygn. 5 Ds. 153/14 przeciwko Zbigniewowi Kękusiowi podejrz. o przest. z art. 216§1 k.k., z art. 216§2 k.k. i z art. 216§1 k.k. w zw. z art. 12 k.k.na podstawie art. 22§1 k.p.k.

W toku postępowania wykonano liczne niezbędne czynności dowodowe, nie zdołano natomiast – ze względu na postawę podejrzanego – uzyskać opinii biegłych psychiatrów o stanie jego zdrowia psychicznego. Zbigniew Kękuś, wbrew swojemu procesowemu obowiązkowi, nie zgodził się na przeprowadzenie badań przez biegłych psychiatrów, a następnie – w swoich licznych pismach – deklarował, iż nie zamierza się tym badaniom poddać również w przyszłości. W takich okolicznościach nie było możliwe wydanie opinii sądowo-psychiatrycznej.
Nieprzeprowadzenie w postępowaniu przygotowawczym dowodu z opinii sądowo-psychiatrycznej w sytuacji, gdy na podstawie ujawnionych okoliczności zachodzi uzasadniona wątpliwość co do poczytalności sprawcy
, uznać należy za istotny brak tego postępowania. Bez przeprowadzenia powyższego dowodu nie jest więc możliwe zakończenie dochodzenia i skierowanie aktu oskarżenia do Sądu.

W związku z tym stwierdzić należy, iż zachodzi długotrwała przeszkoda uniemożliwiająca prowadzenie postępowania w rozumieniu art. 22§1 k.k. stanowiąca przesłankę do zawieszenia dochodzenia.

Pomimo zawieszenia postępowania będą podejmowane czynności zmierzające do uzyskania opinii sądowo-psychiatrycznej. Zwrócono się do Narodowego Funduszu Zdrowia z zapytaniem, czy podejrzany korzystał w ostatnich latach z pomocy medycznej – istotnym będzie w szczególności ustalenie, czy leczył się psychiatrycznie. Będą prowadzone ustalenia co do tego, czy zostaną przeprowadzone badania psychiatryczne podejrzanego w równolegle prowadzonym postępowaniu sygn. 2Ds 542/14 nadzorowanym przez Prokuraturę Rejonową Kraków-Krowodrza. Czynności powyższe służyć mają uzyskaniu ewentualnej dokumentacji dotyczącej stanu psychicznego podejrzanego, która – wobec jego odmowy udziału w badaniach psychiatrycznych – mogłaby zostać wykorzystana przez biegłych psychiatrów w opiniowaniu w niniejszej sprawie. Będą podejmowane kolejne próby wezwania podejrzanego na badania psychiatryczne celem weryfikowania, czy ulegnie zmianie jego negatywny stosunek do udziału w tych badaniach.

Z chwilą ustania przyczyny zawieszenia dochodzenia, postępowanie zostanie niezwłocznie podjęte.

Prokurator Cezary Kwiatkowski”
Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Podgórze, sygn. akt 5 Ds. 153/14, postanowienie prokuratora Cezarego

Kwiatkowskiego z dnia 30 września 2016 r. – Załącznik I

 

Artykuł 22 § 1 k.p.k., który uczynił prokurator Cezary Kwiatkowski prawną podstawą postanowienia z 30.09.2016 r. stanowi: „Jeżeli zachodzi długotrwała przeszkoda uniemożliwiająca prowadzenie postępowania, a w szczególności jeżeli nie można ująć oskarżonego albo nie może on brać udziału w postępowaniu z powodu choroby psychicznej lub innej ciężkiej choroby, postępowanie zawiesza się na czas trwania przeszkody.”

 

Postępowanie do sygn. akt 5 Ds. 153/14 dotyczy rzekomego znieważenia – art. 216 § 1 i § 2 – przeze mnie prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza Bartłomieja Legutki /Legutko/ w związku z postępowaniem, które ten wszczął przeciwko mnie w dniu 6 maja 2014 r. w sprawie do sygn. akt 2 Ds. 542/14.

Artykuł 216 k.k. stanowi: „§ 1. Kto znieważa inną osobę w jej obecności albo choćby pod jej nieobecność, lecz publicznie lub w zamiarze, aby zniewaga do osoby tej dotarła, podlega grzywnie albo karze ograniczenia wolności.”

§ 2. Kto znieważa inną osobę za pomocą środków masowego komunikowania, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.”

Grozi mi zatem pozbawienie mnie wolności…

 

Ponieważ znieważenie jest ścigane z mocy prawa określonego w art. 216 § 5 Kodeksu karnego z oskarżenia prywatnego – art. 216 § 5 k.k.: „Ściganie odbywa się z oskarżenia prywatnego. – prokurator C. Kwiatkowski wydał kilka postanowień o przedstawieniu mi zarzutów, w tym dwa – z 16 stycznia 2015 r. i z 12 czerwca 2016 r. – o objęciu ściganiem z urzędu przestępstwa prywatnoskargowego.

W postanowieniu z dnia 16 stycznia 2015 r. prokurator C. Kwiatkowski podał – Załącznik II: „Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza /adres – ZKE/ 5 D 153/14 Postanowienie o objęciu ściganiem z urzędu przestępstwa prywatnoskargowego Kraków, dnia 16 stycznia 2015 r. Cezary Kwiatkowski – prokurator Prokuratury Rejonowej w Krakowie-Podgórzu po zapoznaniu się z materiałami sygn. 5 Ds. 153/14 w sprawie o przest. z art. 216 § 1 k.k. i in. na szkodę Bartłomieja Legutko na podstawie art. 60 § 1 k.p.k. postanowił: objąć ściganiem z urzędu przestępstwa z art. 216 § 1 k.k. i art. 216 § 2 k.k. ścigane z oskarżenia prywatnego, popełnione na szkodę Bartłomieja Legutko.

UZASADNIENIE

Prokuratura Rejonowa w Krakowie-Podgórzu wykonuje czynności sprawdzające w związku z pismem Zbigniewa Kękusia datowanym na dzień 3 listopada 2014 r., w którym miał on znieważyć Prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków-Krowodrza Bartłomieja Legutko. Zachodzi podejrzenie popełnienia przestępstwa z art. 216 § 1 k.k.

Ustalono, iż treść powyższego pisma została opublikowana na stronie internetowej www.kekusz.pl. Zachodzi zatem również prawdopodobieństwo popełnienia przestępstwa z art. 216 § 2 k.k.

Ze względu na okoliczności w/w czynów, a w szczególności sposób działania sprawcy i formułowanie znieważających treści w związku z pełnieniem przez pokrzywdzonego obowiązków służbowych, uznać należy, że interes społeczny wymaga objęcia ściganiem z urzędu powyższych przestępstw ściganych z oskarżenia prywatnego.

Mając na uwadze dyspozycję art. 60 § 1 k.p.k. postanowiono jak w sentencji. Prokurator Cezary Kwiatkowski
Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Podgórze, sygn. akt 5 D 153/14, postanowienie prokuratora Cezarego

Kwiatkowskiego z dnia 16 stycznia 2015 r. – Załącznik II

 

W postanowieniu z dnia 12 czerwca 2015 r. prokurator C. Kwiatkowski podał – Załącznik III: „Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza /adres – ZKE/ 5 D 153/14 Postanowienie o objęciu ściganiem z urzędu przestępstwa prywatnoskargowego Kraków, dnia 12 czerwca 2015 r. Cezary Kwiatkowski – prokurator Prokuratury Rejonowej w Krakowie-Podgórzu po zapoznaniu się z materiałami sygn. 5 Ds. 153/14 w sprawie o przest. z art. 216 § 1 k.k. i in. na szkodę Bartłomieja Legutko na podstawie art. 60 § 1 k.p.k. postanowił: objąć ściganiem z urzędu przestępstwa z art. 216 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. ścigane z oskarżenia prywatnego, popełnione na szkodę Bartłomieja Legutko w dniu 13 maja 2015 r.

UZASADNIENIE

Prokuratura Rejonowa w Krakowie-Podgórzu nadzoruje dochodzenie p-ko Zbigniewowi Kękusiowi. Wydano już postanowienie o przedstawieniu mu zarzutów – o popełnieniu czynu z art. 216 § 1 k.k. w dniu 3 listopada 2014 r. i czynu z art. 216 § 2 k.k. w dniu 10 listopada 2014 r. na szkodę Bartłomieja Legutko. Zachodzi jednak podejrzenie popełnienia przez Zbigniewa Kękusia kolejnego przestępstwa z art. 216 § 1 k.k. – w związku z art. 12 k.k. W dniu 13 maja 2015 r. Zbigniew Kękuś osobiście złożył w Prokuraturze Rejonowej Kraków-Krowodrza pismo, w którym zawarł treści znieważające pokrzywdzonego Bartłomieja Legutko. W tym samym dniu podejrzany pocztą elektroniczną przesłał do szeregu osób i instytucji wiadomość o treści znieważającej Bartłomieja Legutko, zaznaczając, iż chce, by dotarł ona także do pokrzywdzonego.

Ze względu na okoliczności w/w czynu, a w szczególności sposób działania sprawcy w tym wielość podjętych zachowań zmierzających do znieważenia pokrzywdzonego i formułowanie znieważających treści w związku z pełnieniem przez Bartłomieja Legutko obowiązków służbowych, uznać należy, że interes społeczny wymaga objęcia ściganiem z urzędu powyższego przestępstwa ściganego z oskarżenia prywatnego.

Mając na uwadze dyspozycję art. 60 § 1 k.p.k. postanowiono jak w sentencji. Prokurator Cezary Kwiatkowski”
Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Podgórze, sygn. akt 5 D 153/14, postanowienie prokuratora Cezarego

Kwiatkowskiego z dnia 12 czerwca 2015 r. – Załącznik III

 

W dniu 9 października 2015 r. prokurator C. Kwiatkowski wydał postanowienie o zasięgnięciu opinii biegłych – Załącznik IV: „Prokuratura Rejonowa Kraków Podgórze /adres – ZKE/ 5 Ds. 153/14 Kraków, dnia 9 października 2015 r. POSTANOWIENIE o zasięgnięciu opinii biegłych Cezary Kwiatkowski prokurator Prokuratury Rejonowej w Krakowie-Podgórzu w sprawie przeciwko Zbigniewowi Kękusiowi podejrz. o przest. z art. 216 § 1 k.k. i art. 216 § 2 k.k. na podstawie art. 193, 194, 195, 198, 202 § 1 i 5 kpk postanowił

1.Zasięgnąć opinii dwóch biegłych lekarzy psychiatrów w osobach dr Danuty Woźniak i dr Urszuli Hybel, w celu stwierdzenia na podstawie stosownych badań:

1) czy podejrzany w czasie popełnienia zarzucanych mu czynów i w odniesieniu do nich miał zachowaną możliwość ich rozpoznania i pokierowania swoim postępowaniem,

2) jeśli nie – to jaka była tego przyczyna a także, czy możliwość ta była zniesiona, ograniczona w stopniu znacznym, bądź też ograniczona w stopniu nieznacznym,

3) czy aktualny stan zdrowia psychicznego pozwala na jego udział w postępowaniu,

4) czy aktualny stan zdrowia psychicznego podejrzanego pozwala na prowadzenie obrony w sposób samodzielny i rozsądny,

5) czy zachodzi potrzeba stosowania wobec niego środków zabezpieczających,

6) wolne wnioski biegłego.

2. Udostępnić biegłym materiały z akt sprawy 5 Ds. 153/14

3. Zakreślić termin do wydania opinii: 19 listopada 2015 r.

W związku z treścią art. 197 § 3 i art. 190 § 1 k.p.k. uprzedza się, że za przedstawienie fałszywej opinii grozi odpowiedzialność karna z art. 233 § 4 k.k. (kara pozbawienia wolności do lat 3).

Uzasadnienie

Prokuratura Rejonowa Kraków-Podgórze w Krakowie nadzoruje postępowanie przygotowawcze sygn.. 5Ds. 153/14 przeciwko Zbigniewowi Kękusiowi podejrz. o przest. z art. 216 § 1 k.k. i art. 216 § 2 k.k.

Wobec ujawnienia okoliczności wskazujących na możliwość ograniczenia poczytalności podejrzanego w stosunku do zarzucanych mu czynów, postanowiono dopuścić dowód z opini dwóch biegłych lekarzy psychiatrów w tym zakresie. Prokurator Cezary Kwiatkowski”
Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Podgórze, sygn.. akt 5 Ds. 153/14, postanowienie prokuratora Cezarego

Kwiatkowskiego z dnia 9 października 2015 r. – Załącznik IV

 

Na wniosek prokuratora Cezarego Kwiatkowskiego w dniu 5 października 2015 r. zastępca przewodniczącej Wydziału VIII Karnego Sądu Rejonowego dla Krakowa – Nowej Huty SSR Justyna Dreszer-Sewerska wydała zarządzenie o wyznaczeniu mi obrońcy z urzędu, adw. Natalii Galwas, zamienionej następnie przez Sąd na adw. Sławomira Jaromina.

W ślad za postanowieniem z dnia 9 października 2015 r. o zasięgnięciu opinii biegłych /Załącznik IV/, w dniu 12 października 2015 r. prokurator Cezary Kwiatkowski sporządził wezwanie dla mnie do stawiennictwa w dniu 12 listopada 2015 r. na badania psychiatryczne – Załącznik V: „Prokuratura Rejonowa Kraków Podgórze w Krakowie /adres – ZKE/ Sygn. akt 5 Ds./153/14 Kraków, dnia 12 października 2015 r. Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ WEZWANIE Termin dnia: 12 listopada 2015 r. Wzywa się Pana do osobistego stawiennictwa w dniu 12 listopada 2015 r. w godzinach od 9:00 do 12:00 w Szpitalu Specjalistycznym im. J. Babińskiego w Krakowie ul. Babińskiego 29 Oddział IVB jako podejrzanego w sprawie sygn. akt 5 Ds/153/14 przeciwko w/w podejrz. o przestępstwa z art. 216 § 1 i art. 216 § 2 kk na szkodę Bartłomieja Legutki – celem udziału w badaniu sądowo-psychiatrycznym. Wezwany powinien posiadać przy sobie dowód osobisty lub inny ważny dokument stwierdzający jego tożsamość. PROKURATOR Cezary Kwiatkowski”
Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Podgórze, sygn. akt 5 Ds./153/14, wezwanie z 12 października 2015 r. –

Załącznik 5

 

Stawiłem się w dniu 12 listopada 2015 r. – wraz z towarzyszącą mi osobą zaufania – w Szpitalu Specjalistycznym im. dr. J. Babińskiego w Krakowie.

Jak mi wyjaśniła wyznaczona przez prokuratora C. Kwiatkowskiego do przeprowadzenia badań ordynator Oddziału 4B lek. med. Danuta Woźniak przeprowadzenie moich badań było 12 listopada 2015 r. niemożliwe ponieważ druga z wyznaczonych przez prokuratora C. Kwiatkowskiego do zbadania mnie lekarzy, lek. med. Urszula Hybel przebywała na urlopie.

Po upływie… roku prokurator Cezary Kwiatkowski doręczył mi kolejne wezwanie – z dnia 3 października 2016 r. – do stawiennictwa, w dniu 10 listopada 2016 r., na badania psychiatryczne – Załącznik VI: „Prokuratura Rejonowa Kraków Podgórze w Krakowie /adres – ZKE/ Sygn. akt 5 Ds./153/14 Kraków, dnia 03 października 2016 r. Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ WEZWANIE Termin dnia: 10 listopada 2016 r. Wzywa się Pana do osobistego stawiennictwa w dniu 10 listopada 2016 r. w godzinach od 9:00 do 12:00 w Szpitalu Specjalistycznym im. J. Babińskiego w Krakowie ul. Babińskiego 29 Oddział IVB jako podejrzanego w sprawie sygn. akt 5 Ds/153/14 przeciwko w/w podejrz. o przestępstwa z art. 216 § 1 i art. 216 § 2 kk na szkodę Bartłomieja Legutki – celem udziału w badaniu sądowo-psychiatrycznym. Wezwany powinien posiadać przy sobie dowód osobisty lub inny ważny dokument stwierdzający jego tożsamość. PROKURATOR Cezary Kwiatkowski”
Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Podgórze, sygn. akt 5 Ds./153/14, wezwanie z dnia 3 października 2016 r.

Załącznik VI

 

Stawiłem się w dniu 10 listopada 2016 r. – w obecności dwóch towarzyszących mi osób zaufania – w Szpitalu Specjalistycznym im. dr. J. Babińskiego w Krakowie.

Nie stawił się wyznaczony mi na wniosek prokuratora Cezarego Kwiatkowskiego przez Sąd obrońca z urzędu.

Odmówiłem poddania mnie badaniom, co na moją prośbę poświadczyła na wezwaniu z dnia 03.10.2016 r. ordynator Oddziału 4B lek. med. Danuta Woźniak sporządzając adnotację – Załącznik VI: „Zgłosił się Nie zgodził się na /nieczytelne – ZKE/ /odmówił badania 10 XI 16 lek. Danuta Woźniak specjalista psychiatra”

Wskazać należy, że wobec uzasadnienia podanego przez prokuratora Cezarego Kwiatkowskiego dla postanowienia z dnia 30 września 2016 r. o zawieszeniu postępowania – Załącznik I: „Pomimo zawieszenia postępowania będą podejmowane czynności zmierzające do uzyskania opinii sądowo-psychiatrycznej. Zwrócono się do Narodowego Funduszu Zdrowia z zapytaniem, czy podejrzany korzystał w ostatnich latach z pomocy medycznej – istotnym będzie w szczególności ustalenie, czy leczył się psychiatrycznie. Będą prowadzone ustalenia co do tego, czy zostaną przeprowadzone badania psychiatryczne podejrzanego w równolegle prowadzonym postępowaniu sygn. 2Ds 542/14 nadzorowanym przez Prokuraturę Rejonową Kraków-Krowodrza. Czynności powyższe służyć mają uzyskaniu ewentualnej dokumentacji dotyczącej stanu psychicznego podejrzanego, która – wobec jego odmowy udziału w badaniach psychiatrycznych – mogłaby zostać wykorzystana przez biegłych psychiatrów w opiniowaniu w niniejszej sprawie. Będą podejmowane kolejne próby wezwania podejrzanego na badania psychiatryczne celem weryfikowania, czy ulegnie zmianie jego negatywny stosunek do udziału w tych badaniach.” poddanie mnie badaniom psychiatrycznym w dniu 10 listopada 2016 r. było – pomijając zawiniony, wydaje się, przez prokuratora Cezarego Kwiatkowskiego fakt niestawiennictwa na badaniach wyznaczonego mi z urzędu obrońcy – było bezzasadne.

Trzy miesiące przed wydaniem przez prokuratora Cezarego Kwiatkowskiego postanowienia z dnia 30 września 2016 r. o zawieszeniu postępowania, w którym autor powołał się na postępowanie prowadzone przeciwko mnie przez Prokuraturę Rejonową Kraków Krowodrza do sygn. akt 2 Ds. 542/14, w dniu 30 czerwca 2016 r., prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza, referent w sprawie do sygn. akt 2Ds 542/14, następczyni w tej sprawie inicjatora postępowania, prokuratora Bartłomieja Legutki, prokurator Dorota Baranowska wydała postanowienie o umorzeniu dochodzenia z powołaniem się na przesłankę znikomej społecznej szkodliwości czynu, za który mnie ścigano – Załącznik XII.18: „Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza /adres – ZKE/ 2 D 542/14 Kraków, dnia 30 czerwca 2016 r. Postanowienie o umorzeniu dochodzenia

Dorota Baranowska – prokurator Prokuratury Rejonowej w Krakowie-Krowodrzy w sprawie 2 Ds. 542/14 przeciwko Zbigniew Kękuś o przest. z art. 222 § 1 kk i inne w oparci o art. 17 § 1 pkt 3 kpk postanawia: umorzyć dochodzenie w sprawie przeciwko Zbigniewo Kękusiowi podejrzanemu o to, że: w dniu 05 maja 2014 r. w Krakowie będąc pozbawiony wolności na postawie orzeczenia Sądu Rejonowego w Dębicy sygn. akt II K 407/13 usiłował samouwolnić się używając prze mocy polegającej na kopnięciu kraty zabezpieczającej przedział dla osób zatrzymanych samochodu m-ki Fiat Ducato nr rej. HPHB147, która uderzyła konwojującego funkcjonariusza policji Pawła Lewkowicza powodując stłuczenie powłok klatki piersiowej po stronie prawej z podbiegnięciem krwawym co naruszyło czynności narządów ciała na okres powyżej 7 dni trwający oraz wystawiając nogę z tego pomieszczenia, jednak zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na obezwładnienie przez konwojujących policjantów, na skutek czego Michał Doroba, podejmując czynności w celu zapobieżenia ucieczki upadł doznając obrzęku lewego nadgarstka i stłuczenia lewego łokcia, co naruszyło czynności narządów ciała na okres poniżej 7 dnia trwający, co miało miejsce podczas i w związku z wykonywaniem przez policjantów obowiązków służbowych – tj. o przest. z art. 222§1kk, art. 157§1kk w zw. z art. 13§2 kk w zw. z ar. 242§4kk w zw. z art. 11§2 kk w zw. z art. 1§2 kk wobec stwierdzenia znikomej społecznej szkodliwości czynu

(…) Uzasadnienie

(…) Prokurator Dorota Baranowska”.

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, postanowienie prokurator

Doroty Baranowskiej z dnia 30 czerwca 2016 r. – Załącznik XII.18

 

Prokurator Cezary Kwiatkowski podając w postanowieniu z dnia 30 września 2016 r. – Załącznik I: „Będą prowadzone ustalenia co do tego, czy zostaną przeprowadzone badania psychiatryczne podejrzanego w równolegle prowadzonym postępowaniu sygn. 2Ds 542/14 nadzorowanym przez Prokuraturę Rejonową Kraków-Krowodrza.”, przygotowywał linię obrony dla prokuratora Bartłomieja Legutki.

Wiedząc w dniu 30 września 2016 r. o postanowieniu prokurator Doroty Baranowskiej sprzed trzech miesięcy, tj. z 30 czerwca 2016 r. o umorzeniu dochodzenia oraz o jego przyczynie – znikoma społeczna szkodliwość czynu – wiedział także, że w sprawie do sygn. akt 2 Ds. 542/14 nie będą przeprowadzone moje badania psychiatryczne. Skoro u morzono postępowanie, to po co badania…?
Prokurator Cezary Kwiatkowski doskonale wiedział jednak, że w sprawie wszczętej przeciwko mnie przez prokuratora B. Legutkę w dniu 6 maja 2014 r. do sygn. akt 2 Ds. 542/14 ten zorganizował mi nie tylko badania psychiatryczne, ale nawet obserwację psychiatryczną, tj. uznał, że za czyny, które mi przypisał – i co do których prokurator D. Baranowska w dniu 30 czerwca 2016 r. umorzyła postępowanie z powodu ich znikomej społecznej szkodliwości… – zostanę pozbawiony wolności i korzystając z pomocy sędzi Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy IX Wydział Karny SSR Katarzyny Kaczmary oraz sędzin Sądu Okręgowego w Krakowie IV Wydział Karny, SSO Lidii Haj, SSO Jadwigi Żmudzkiej i SSO Agnieszki Sułowskiej-Gibas skutecznie przeprowadził procedurę umieszczenia mnie w szpitalu psychiatrycznym.

Na podstawie postanowienia SSR Katarzyny Kaczmary z 16.10.2014 r. o poddaniu mnie obserwacji psychiatrycznej, utrzymanego w mocy przez SSO Lidię Haj, SSO Jadwigę Żmudzkę i SSO Agnieszkę Sułowską-Gibas postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2015 r. zostałem zatrzymany w dniu 20 sierpnia 2015 r. przez Policję w Komendzie Miejskiej Policji w Krakowie – gdy stawiłem się na przesłuchanie w sprawie o znieważenie prokuratora B. Legutki – i doprowadzony do Szpitala Specjalistycznego im. dr. J. Babińskiego, gdzie miałem przebywać przez wnioskowany przez prokuratora B. Legutkę okres do 4 tygodni.

Wypisano mnie po 4… dobach, z powodu prowadzenia przeze mnie od dnia umieszczenia mnie w Szpitalu, tj. od 20.08.2015 r. protestu głodowego.

Więcej na ten temat w piśmie z dnia 12 września 2017 r. do prokuratora regionalnego w Krakowie Marka Woźniaka – Załącznik XII.

 

Prokurator Cezary Kwiatkowski dlatego zatem w postanowieniu, które wydał w dniu 30 września 2016 r. /Załącznik I/ i w czasie którego sporządzania musiał wiedzieć o postanowieniu prokurator D. Baranowskiej wydanym trzy miesiące wcześniej, tj. 30 czerwca 2016 r., o umorzeniu postępowania w sprawie do sygn. akt 2 Ds. 542/14, podał – Załącznik I: „Pomimo zawieszenia postępowania będą podejmowane czynności zmierzające do uzyskania opinii sądowo-psychiatrycznej. Zwrócono się do Narodowego Funduszu Zdrowia z zapytaniem, czy podejrzany korzystał w ostatnich latach z pomocy medycznej – istotnym będzie w szczególności ustalenie, czy leczył się psychiatrycznie. Będą prowadzone ustalenia co do tego, czy zostaną przeprowadzone badania psychiatryczne podejrzanego w równolegle prowadzonym postępowaniu sygn. 2Ds 542/14 nadzorowanym przez Prokuraturę Rejonową Kraków-Krowodrza. Czynności powyższe służyć mają uzyskaniu ewentualnej dokumentacji dotyczącej stanu psychicznego podejrzanego, która – wobec jego odmowy udziału w badaniach psychiatrycznych – mogłaby zostać wykorzystana przez biegłych psychiatrów w opiniowaniu w niniejszej sprawie.”, bo wiedział, że w sprawie przeciwko mnie do sygn. akt 2 Ds. 542/14 prokurator Bartłomiej Legutko umieścił mnie w szpitalu psychiatrycznym. A zatem, że po zwróceniu się przez Prokuraturę do NFZ o informację, czy mnie udzielano świadczeń medycznych z Szpitalu im. dr. J. Babińskiego w Krakowie.

 

Po wydaniu postanowienia z dnia 30 września 2016 r. o zawieszeniu postępowania prokurator Cezary Kwiatkowski został awansowany – zapewne za osiągnięcia zawodowe… – przeniesiony do Prokuratury Okręgowej w Krakowie.

Sprawę do sygn. akt 5 Ds. 153/14 przejęła od niego prokurator Elżbieta Ochońska-Wróbel.

Ponieważ po wydaniu przez prokuratora C. Kwiatkowskiego postanowienia z 30.09.2016 r. nic się nie działo w postępowaniu przeciwko mnie przez 10 miesięcynieskazitelnego charakteru prokurator E. Ochońskiej-Wróbel nie ciążyły mój status podejrzanego i prowadzone przeciwko mnie postępowanie karne – pismem z dnia 31 lipca 2017 r. /data złożenia/ skierowanym do prokuratora regionalnego w Krakowie Marka Woźniaka złożyłem – Załącznik VII: „Pan Marek Woźniak Prokurator Regionalny w Krakowie ul. Cystersów 18 31-553 Kraków Sygn. akt Prokuratury Rejonowej Kraków Podgórze: 5 Ds. 153/14 Dotyczy:

  1. Wniosek – na podstawie art. 2 § 1 k.p.k.: „Przepisy niniejszego kodeksu mają na celu takie ukształtowanie postępowania karnego, aby: (…) 4) rozstrzygnięcie sprawy nastąpiło w rozsądnym terminie.” – o sporządzenie i doręczenie mi:
    1. wyjaśnienia, czy kierowana przez prokurator Agnieszkę Nowak Prokuratura Rejonowa Kraków Podgórze prowadzi w dalszym ciągu wszczęte w dniu 15 stycznia 2015 r. przez prokuratora Cezarego Kwiatkowskiego i zawieszone przez niego w dniu 30 września 2016 r. postępowanie przeciwko mnie do sygn. akt 5 Ds. 153/14, w sprawie o rzekome znieważenie przeze mnie prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza Bartłomieja Legutkę w związku z postępowaniem prowadzonym przez niego w sprawie do sygn. akt 2 Ds. 542/14,
    2. wyjaśnienia, z jakich przyczyn zawieszenie postępowania w sprawie przeciwko mnie do sygn. akt 5 Ds. 153/14 trwa – mimo prawa określonego w art. 2 § 1 pkt 4 k.p.k. – dziesięć miesięcy, tj. od 30 września 2016 r.
  2. Zawiadomienie, że w przypadku nie udzielenia mi w ciągu miesiąca odpowiedzi na wnioski jak w pkt. I.1 i I.2 skieruję do prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobry zawiadomienie o popełnieniu przez Adresata niniejszego pisma przestępstwa z art. 231 § 1 k.k., niedopełnienia obowiązków i działania na szkodę mojego interesu prywatnego.”

Źródło: Pismo Z. Kękusia z dnia 31 lipca 2017 r. do prokuratora regionalnego w Krakowie Marka Woźniaka –

Załącznik VII

 

Pomogło…

W dniu 21 sierpnia 2017 r. prokurator Elżbieta Ochońska-Wróbel sporządziła dwa dokumenty, postanowienie i zawiadomienie.

W postanowieniu z dnia 21.08.2018 r. podała – Załącznik VIII: „Rzeczpospolita Polska Prokuratura Rejonowa Kraków Podgórze w Krakowie /adres – ZKE/ Sygn. 5Ds 153/14, PR 5 Ds. 128.2017 Dnia 21 sierpnia 2017 r. POSTANOWIENIE podjęciu zawieszonego postępowania

Elżbieta Ochońska-Wróbel – Prokurator Prokuratury Rejonowej w Krakowie Podgórzu w sprawie przeciwko Zbigniewowi Kękuś podejrzanemu o przest. z art. 216 § 1 kk i inne na podstawie art. 22 § 1 kpk postanowił:

  1. podjąć postępowanie sygn. 5 Ds. 153/14 zawieszone postanowieniem z dnia 30 września 2016 r.
  2. sprawę zarejestrować w repertorium „5Ds” pod nową sygnaturą.

UZASDNIENIE

Na mocy postanowienia z dnia 30 września 2016 r. postępowanie prowadzone przeciwko Zbigniewowi Kękusiowi podejrzanemu o przest. z art. 216 § 1 kk i inne zostało zawieszone.

Uzyskano informacje z Narodowego Funduszu Zdrowia, Małopolskiego Oddziału w Krakowie /POIN5040.3.372.2016/, które umożliwiły zgromadzenie dokumentacji medycznej z placówek udzielających świadczeń medycznych na rzecz Zbigniewa Kękusia.

Z uwagi na fakt, iż w chwili obecnej brak jest podstaw dalszego zawieszenia dochodzenia, zasadnym jest, jak w części dyspozytywne. Prokurator Elżbieta Ochońska Wróbel

(…) Zarządzenie: Stosownie do art. 100 § 4 kpk odpis postanowienia doręczyć:
Pokrzywdzonemu: Bartłomiej Legutko

Obrońcy: adw. Sławomir Jaromin

Podejrzanemu: Zbigniew Kękuś”
Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Podgórze w Krakowie, Sygn. akt PR 5 Ds. 128.2017 /uprzednio 5 Ds.

153/14/, postanowienie prokurator Elżbiety Ochojskiej-Wróbel z dnia 21 sierpnia 2017 r. – Załącznik VIII

 

W zawiadomieniu z dnia 21 sierpnia 2017 r. podała – Załącznik IX: „Prokuratura Rejonowa Kraków Podgórze w Krakowie /adres – ZKE/ Sygn. akt PR 5 Ds. 128.2017 Kraków, dnia 21 sierpnia 2017 r. Pan Zbigniew Kękuś ZAWIADOMIENIE o terminie czynności

Prokuratura Rejonowa Kraków Podgórze zawiadamia, że w sprawie przeciwko Zbigniewowi Kękuś podejrzanemu o przestępstwo z art. 216§1 kk i inne przeprowadzone będą w dniu 12 września 2017 o godz. 10:00 w Prokuraturze Rejonowej Kraków Podgórze w Krakowie, 31-922 Kraków Os. Stalowe 16 D pokój nr 113 następujące czynności dochodzenia: końcowe zaznajomienie podejrzanego z materiałami prowadzonego przeciwko niemu postępowania sygn. PR 5 Ds. 128.2017 w których może Pan wziąć udział jako podejrzany. PROKURATOR Elżbieta Ochońska-Wróbel”
Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Podgórze w Krakowie, Sygn. akt PR 5 Ds. 128.2017, Zawiadomienie z dnia

21 sierpnia 2017 r. – Załącznik IX

 

Ponieważ w postanowieniu z dnia 21.08.2017 r. prokurator E. Ochońska-Wróbel podała – Załącznik VIII: „Uzyskano informacje z Narodowego Funduszu Zdrowia, Małopolskiego Oddziału w Krakowie /POIN5040.3.372.2016/, które umożliwiły zgromadzenie dokumentacji medycznej z placówek udzielających świadczeń medycznych na rzecz Zbigniewa Kękusia.”, to znaczy, że otrzymała dokumenty poświadczające, że w okresie od 20 do 24 sierpnia 2015 r. przebywałem na obserwacji psychiatrycznej w Szpitalu im. dr. J. Babińskiego w Krakowie. Gdzie mnie umieścił prokurator Bartłomiej Legutko.

Na podstawie uzyskanych z Narodowego Funduszu Zdrowia, Małopolskiego Oddziału w Krakowie /POIN5040.3.372.2016/, materiałów, które – Załącznik VIII: „umożliwiły zgromadzenie dokumentacji medycznej z placówek udzielających świadczeń medycznych na rzecz Zbigniewa Kękusia.”, prokurator E. Ochońska-Wróbel uzna mnie w dniu 12 września 2017 r. za niepoczytalnego i na tej podstawie umorzy postępowanie przeciwko mnie.

Nie będzie mnie przecież ścigać za znieważenie prokuratora Bartłomieja Legutki, który mnie umieścił w szpitalu psychiatrycznym, tj. Szpitalu im. dr. J. Babińskiego, uznając, że zostanę w w przyszłości orzeczeniem sądu pozbawiony wolności w sprawie, którą jego następczyni, prokurator Dorota Baranowska ostatecznie umorzyła w oparciu o przesłankę znikomej społecznej szkodliwości czynów, które mi przypisał prokurator B. Legutko.

Kierując mnie na obserwację psychiatryczną prokurator B. Legutko okazał się doskonałym strategiem. Zabezpieczył sobie tyły…

Nawiasem mówiąc, źle świadczy o prokuratorze B. Legutce oraz sędzinach – SSR Katarzynie Karczmarze, SSO Lidii Haj, Jadwidze Żmudzkiej i Agnieszce Sułowskiej-Gibas – które mu pomogły we wszczętym przez niego przeciwko mnie postępowaniu pozbawić wolności przez umieszczenie mnie w Szpitalu im. dr. J. Babińskiego, że następczyni prokuratora B. Legutki w tym postępowaniu, prokurator Dorota Baranowska umorzyła je postanowieniem z 30.06.2016 r. z powołaniem się na przesłankę znikomej społecznej szkodliwości czynów, które mi przypisał prokurator B. Legutko.

Przypomnę:

 

Organy postępowania kształtują swe przekonanie na podstawie wszystkich przeprowadzonych dowodów, ocenianych swobodnie z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy

i doświadczenia życiowego.”

Artykuł 7 Kodeksu postępowania karnego

 

Prokurator Dorota Baranowska udowodniła jej postanowieniem z 30.06.2016 r. – zaskarżonym przeze mnie i utrzymanym w mocy przez sędzię Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy II Wydział Karny Ninę Uchwat-Woźniak postanowieniem z dnia 18 maja 2017 r. /Załącznik XII.20/, że prokurator Bartłomiej Legutko oraz SSR Katarzyna Kaczmara, SSO Lidia Haj, SSO Jadwiga Żmudzka, SSR del. Agnieszka Sulowska-Gibas mają z tym – prawidłowym rozumowaniem – ogromny problem.

Dlatego to mnie uzna prokurator Elżbieta Ochońska-Wróbel w sprawie do sygn. akt PR 5 Ds. 128/2017 /uprzednio 5Ds 153/14/ za niepoczytalnego, chorego psychicznie. I z tej przyczyny umorzy postępowanie.

Skąd o tym wiem?
Z doświadczenia.

To jedna z taktyk funkcjonariuszy publicznych. Wprawdzie obrzydliwa, ale skuteczna. I bardzo powszechnie stosowana.

Dzięki niej prokuratorzy i sędziowie zawsze są zwycięzcami w postępowaniach, które wszczynają.

A w jakich okolicznościach je wszczynają i jak te postępowania są kończone przedstawię na przykładzie:

  1. prokuratora Bartłomieja Legutki, który wszczął w dniu 6 maja 2014 r. postępowanie przeciwko mnie do sygn. akt 2 Ds. 542/14 i od razu uznał, że mnie w nim sąd ostatecznie pozbawi wolności,
  2. sędzin, SSR Katarzyny Kaczmary, SSO Lidii Haj, SSO Jadwigi Żmudzkiej, SSR del. Agnieszki Sułowskiej-Gibas, które tak samo, jak prokurator B. Legutko uznały, że w postępowaniu do sygn. akt 2 Ds. 542/14 zostanę pozbawiony wolności i na życzenie prokuratora B. Legutki wydały postanowienia, na podstawie których zostałem umieszczony w szpitalu psychiatrycznym, tj. Szpitalu im. dr. J. Babińskiego w Krakowie,
  3. prokurator Doroty Baranowskiej, która umorzyła postępowanie wszczęte przeciwko mnie przez prokuratora B. Legutkę do sygn. akt 2 Ds. 542/14 postanowieniem z dnia 30 czerwca 2016 r., z powołaniem się na przesłankę znikomej społecznej szkodliwości czynów,
  4. sędzi Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy II Wydział Karny Niny Uchwat-Woźniak, która postanowieniem z dnia 18 maja 2017 r. utrzymała w mocy zaskarżone przeze mnie postanowienie prokurator D. Baranowskiej z dnia 30 czerwca 2016 r., podając w uzasadnieniu, że czyny, z powodu których prokurator Bartłomiej Legutko wszczął postępowanie przeciwko mnie były… błahe.

 

Prokurator Bartłomiej Legutko wszczął postępowanie przeciwko mnie na podstawie zeznań złożonych w dniu 5 maja 2014 r. przez trzech policjantów Wydziału Konwojowego KWP w Krakowie – sierż. sztab. Paweł Lewkowicz, sierż. sztab. Michał Doroba, st. post. Marcin Rak – w związku ze zdarzeniem, do którego doszło gdy mnie zatrzymali i konwojowali w wykonaniu postanowienia sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 25 kwietnia 2014 r., sygn. akt II K 407/13, o zatrzymaniu mnie na czas nieprzekraczający 48 godzin i przymusowym doprowadzeniu na badania psychiatryczne w dniu 7 maja 2014 r. do Aresztu Śledczego w Krakowie, ul. Montelupich 7.

Protokoły zeznań w.w. policjantów załączyłem – jako Załącznik 9, Załącznik 10, Załącznik 11 – do w.w. pisma z dnia 12 września 2017 r. do prokuratora regionalnego w Krakowie Marka Woźniaka /Załącznik XII/.

Po tym, gdy wysiadając z nałożonymi na ręce kajdankami z samochodu, którym mnie konwojowano potknąłem się – zeskakując z wysoko umieszczonego progu przedziału dla osób zatrzymanych – i upadłem na jednego z policjantów wszyscy trzej rzucili się na mnie i powalili mnie na płyty chodnika. A trzy godziny później złożyli obciążające mnie zeznania, na podstawie których prokurator B. Legutko przedstawił mi w dniach 6 maja 2014 r. i 25 sierpnia 2014 r. zarzuty próby samouwolnienia się z konwoju w dniu 05.05.2014 r. i naruszenia przy tym nietykalności cielesnej dwóch spośród trzech konwojujących mnie policjantów.

Zeznania policjantów są sprzeczne i doskonale się nawzajem wykluczają. W Tabeli 1 prezentuję ich zbiorcze zestawienie. Uzupełniłem je o wersję – odmienną od każdej z tych, które przedstawili w zeznaniach policjanci – prokurator Doroty Baranowskiej z jej postanowienia z dnia 30 czerwca 2016 r. o umorzeniu postępowania – Załącznik XII.18.

 

Tabela 1 Wersje zdarzenia w dniu 5 maja 2014 r. przed Komisariatem IV Policji w Krakowie

Autor wersji zdarzenia z dnia 5 maja 2014 r. Co kopnął Z. Kękuś? Co uderzyło sierż. sztab. Pawła Lewkowicza W co otrzymał uderzenie sierż. sztab. Paweł Lewkowicz Gdzie stali policjanci – patrząc do środka pojazdu Który z policjantów upadł z Z. Kękusiem na chodnik
Sierż. sztab. Paweł Lewkowicz Kratę Bezpośrednio krata W klatkę piersiową Sierż. P. Lewkowicz po prawej stronie, st. post. po lewej, sierż. M. Doroba centralnie przed drzwiami sierż M. Doroba i st. post. M. Rak
St. post. Marcin Rak Kratę Krata, po odbiciu się od drzwi W bark St. post. M. Rak przed drzwiami frontem do nich, sierż. M. Doroba z prawej strony M. Doroby, a sierż. P. Lewkowicz z jego lewej strony sierż P. Lewkowicz
Sierż. sztab. Michał Doroba Kratę Drzwi W klatkę piersiową Sierż P. Lewkowicz frontem do drzwi, sierż. M. Doroba i st. post. M. Rak za nim wszyscy trzej
Prokurator Dorota Baranowska – postanowienie z 30.06.2016 r. Kratę Krata W klatkę piersiową Sierż. P. Lewkowicz po lewej stronie, po prawej st. post. M. Rak, za nimi sierż. M. Doroba sierż. M. Doroba

 

Podkreślić należy, że do zdarzenia w dniu 5 maja 2014 r. doszło ok. godz. 16:00, a każdy z policjantów składał zeznania tego samego dnia w godz. 18:45 do 19:30. Policjanci mieli zatem na świeżo w pamięci zdarzenie, które opisywali.

W rzeczywistości ja, jak wspomniałem, potknąłem się zeskakując z progu samochodu.

 

Przedstawione wyżej w zbiorczym zestawieniu zeznania trzech w.w. policjantów prokurator Bartłomiej Legutko, sędzia Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Katarzyna Kaczmara oraz sędziny Sądu Okręgowego w Krakowie Lidia Haj, Jadwiga Żmudzka i Agnieszka Sułowska-Gibas uznali za spójne i konsekwentne i mnie na ich podstawie wspólnie pozbawili wolności przez poddanie mnie obserwacji psychiatrycznej.

A gdy mnie wypisano ze szpitala po 4 dobach z powodu prowadzonego tam przeze mnie protestu głodowego prokurator Dorota Baranowska wydała postanowienie z 30.06.2016 r. o umorzeniu postępowania z powodu znikomej społecznej szkodliwości czynów. Za które… awansem pozbawiono mnie wolności.

Ponieważ wiem, że nie popełniłem przypisanych mi czynów – w żadnej z przedstawionych w Tabeli 1 czterech różnych wersji – zaskarżyliśmy, ja i wyznaczony mi w sprawie do sygn. akt 2 Ds. 542/14 na przez Sąd na wniosek prokuratora B. Legutki – na podstawie art. 79 § 1 pkt 3 k.p.k. „§ 1. W postępowaniu karnym oskarżony musi mieć obrońcę, jeżeli: (…) 3) zachodzi uzasadniona wątpliwość co do jego poczytalności. – obrońca adw. Wojciech Wandzel postanowienie prokurator D. Baranowskiej z 30.06.2016 r. Utrzymała je w mocy postanowieniem z dnia 18 maja 2017 r. sędzia Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Nina Uchwat-Woźniak. W uzasadnieniu podała, że mnie ścigano za czyny… błahe – Załącznik XII.20:Byłoby całkowicie nieracjonalne oczekiwanie od wymiaru sprawiedliwości w sprawach karanych reagowanie przez niego w każdym, nawet zupełnie błahym, wypadku dopuszczania się przez sprawcę czynu zabronionego pod groźbą kary (por. E. Plebanek, Materialne określenie przestępstwa, Warszawa 2009, s. 119 i n.; R. Zawłocki, Pojęcie i funkcje społecznej szkodliwości czynu w prawie karnym, Warszawa 2007, s. 92 i n.; tenże, w: R. Dębski (red.), System Prawa Karnego, t. 3, s. 108 i n.; T. Kaczmarek, w: R. Dębski (red.), System Prawa Karnego, t. 3, s. 258 i n.).

To znaczy, że mnie z błahego powodu pozbawili w.w. funkcjonariusze wolności przez umieszczenie mnie w szpitalu psychiatrycznym. A przecież:

Rzeczpospolita Polska jest demokratycznym państwem prawnym,

urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej.”

Artykuł 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

 

Organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa.”
Artykuł 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

 

Ponieważ wiem, że nie popełniłem czynów – w żadnej z w.w. czterech wersji – za które mnie pozbawiono wolności, a których popełnienie ostatecznie przypisała mi prokurator Dorota Baranowska postanowieniem z dnia 30.06.2016 r. skierowałem w.w. pisma z 12.09.2017 r. do prokuratora regionalnego w Krakowie Marka Woźniaka /Załącznik XII/ i do prokuratora rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Małgorzaty Lipskiej /Załącznik XIII/.

Jeśli prokurator, który będzie rozpoznawał moje zawiadomienie z dnia 24 października 2014 r. – ukryte przez ówczesnego prokuratora rejonowego Agatę Chmiellarczyk-Skibę za wiedzą i przyzwoleniem prokuratora okręgowego w Krakowie Lidii Jaryczkowskiej – przeprowadzi eksperyment procesowy, o którego przeprowadzenie wnioskuję, to… nieźle się pośmiejemy z sierż. sztab. Pawłem Lewkowiczem, sierż. szab. Michałem Dorobą i st. post. Marcinem Rakiem, gdy będą się ustawiali zgodnie z ze złożonymi zeznaniami i zgodnie z nimi wykonywali czynności, w tym padali na chodnik. Nieźle się „pogmatwają”, „powiążą”. Pośmiejemy się, gdy w tym samym czasie sierż. sztab. Paweł Lewkowicz będzie uderzany jak w Tabeli. 1, str. 8, przez kratę oraz kratę po odbiciu się od drzwi oraz drzwi.

Nie mam do nich żalu. Mam nawet zamiar po zakończeniu eksperymentu procesowego zaprosić ich – Adresatów niniejszego pisma – na kawę. Byli zdenerwowani i mieli prawo się pomylić. Winnymi prowadzonego przeciwko mnie postępowania nie są oni, lecz:

  1. sędzia Sądu Rejonowego w Dębicy Beata Stój, która w kwietniu 2014 r. uznała, że trzeba mnie pod przymusem doprowadzić na badania psychiatryczne, żeby ich wyniki wykazały, czy byłem zdrowy psychicznie w okresie od stycznia 2003 r. do września 2005 r., gdy inne niż ja osoby umieszczały materiały w internecie, za których umieszczanie sędzia B. Stój ścigała mnie od listopada 2010 roku, tj. po tym gdy Sąd Okręgowy w Rzeszowie, a potem Sąd Najwyższy uchyliły na moją korzyść pierwszy w sprawie, skazujący mnie wyrok z 18.12.2007 r., zarzuciwszy jego autorowi, koledze z pracy sędzi Beaty Stój, sędziemu Tomaszowi Kuczmie nie dość, że rażące naruszenie prawa materialnego i prawa procesowego, to w dodatku dokonanie oceny dowodów, które sam zgromadził – prokurator oskarżyciel Radosława Ridan z Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód, autorka aktu oskarżenia z 12 czerwca 2006 r. nie zgromadziła żadnych dowodów poza li tylko, jak sama przyznała, wydruków z Internetu – wbrew zasadom prawidłowego rozumowania,
  2. prokurator Bartłomiej Legutko, który wszczął postępowanie przeciwko mnie i je kontynuował, mimo że po tym, gdy się o postępowaniu dowiedziałem, pismem z dnia 29 maja 2014 r. skierowanym do niego złożyłem – Załącznik X: „Pan Bartłomiej Legutko Prokuratura Rejonowa Kraków – Krowodrza oś. Kościuszkowskie 2 31-858 Kraków Sygn. akt: 2 Ds. 542/14 Dotyczy:
    1. Zawiadomienie, że nie było możliwe popełnienie czynu przypisanego mi w sprawie do sygn. akt 2 Ds. 542/14.
    2. Przebieg zdarzenia w dniu 5 maja 2014 r. objętego ściganiem mnie w sprawie do sygn. akt 2 Ds. 542/14.
    3. Wniosek o:
      1. umorzenie sprawy przeciwko mnie do sygn. akt 2 Ds. 542/14, lub
      2. skierowanie – na podstawie art. 23a § 1 k.p.k. – sprawy do sygn. akt: 2 Ds. 542/14 do instytucji lub osoby godnej zaufania w celu przeprowadzenia postępowania mediacyjnego pomiędzy mną i policjantem uznanym w sprawie za pokrzywdzonego.”

Źródło: Pismo Z. Kękusia z dnia 29 maja 2014 r. do prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków

Krowodrza Bartłomieja Legutki – Załącznik X

 

Pismem z dnia 27 października 2014 r. skierowanym do prokuratora rejonowego w Krakowie Krowodrzy Agaty Chmielarczyk-Skiby, którym złożyłe zawiadomienie o popełnieniu przestępstw na moją szkodę przez sierż. sztab. Pawła Lewkowicz, sierż. sztab. Michała Dorobę i st. post. Marcina Raka złożyłem także – Załącznik XIII.1: „Prokurator Agata Chmielarczyk-Skiba Prokurator Rejonowy Prokuratura Rejonowa Kraków-Krowodrza oś. Kościuszkowskie 2 31-858 Kraków Sygn. akt:

  1. Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza: 2 Ds. 542/14
  2. Komisariatu Policji IV w Krakowie: L.dz. MKZ-D-1851/14
  3. Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy IX Wydział Karny: IX Kp 300/14/K

Dotyczy: (…) X. Zawiadomienie o wyrażeniu przeze mnie zgody na skierowanie na ewentualny wniosek sierż. sztab. Michała Doroby, sierż. sztab. Pawła Lewkowicza, st. post. Marcina Raka niniejszym zgłoszonej sprawy do instytucji lub osoby godnej zaufania w celu przeprowadzenia postępowania mediacyjnego pomiędzy sierż. sztab. Michałem Dorobą, sierż. sztab. Pawłem Lewkowiczem, st. post. Marcinem Rakiem i mną – art. 23a § 1 k.p.k.”

Dowód: Pismo Z. Kękusia z dnia 27 października 2014 r. do prokuratora rejonowego dla Krakowa Krowodrzy

Agaty Chmielarczyk-Skiby – Załącznik XIII.1

 

Prokurator Bartłomiej Legutko i prokurator rejonowy Agata Chmielarczyk-Skiba zdecydowali, że mnie jednak będą ścigać. postanowił, że mnie jednak będzie ścigał, umieści w szpitalu psychiatrycznym itd.

 

Nie sędzia Beata Stój i nie prokurator Bartłomiej Legutko są jednak najbardziej winnymi tego, co za mną i co opisałem powyżej, ale… minister sprawiedliwości prokurator generalny Zbigniew Ziobro.

Był Zbigniew Ziobro ministrem sprawiedliwości prokuratorem generalnym po raz pierwszy 10 lat temu. To wtedy, 12 czerwca 2006 r., prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód Radosława Ridan sporządziła w.w. akt oskarżenia przeciwko mnie, od którego zaczęły się sprawy karne przeciwko mnie. Wtedy też prezes Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca Krzysztof Łapaj skierował do ministra sprawiedliwości Zbigniewa Ziobry pismo z dnia 15 marca 2007 r., w którym podał, kto był rzeczywistym sprawcą czynów, które mi przypisała prokurator R. Ridan i dlaczego je popełniano, złożył wniosek – Załącznik XI: „Warszawa, 2007.03.15. ZGSOPO-07/03/MS.1 Szanowny Pan Zbigniew Ziobro Minister Sprawiedliwości Rzeczypospolitej Polskiej Al. Ujazdowskie 11 00-950 Warszawa Dotyczy: Wniosek o spowodowanie wstrzymania przez Ministra Sprawiedliwości Rzeczypospolitej Polskiej Pana Zbigniewa Ziobro prowadzonego przez Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny postępowania karnego /sygn. akt II K 451/06/ przeciwko Panu dr Zbigniewowi Kękuś, omyłkowo oskarżonemu przez Prokuraturę Rejonową Kraków Śródmieście Wschód o popełnienie przedstawionych w niniejszym piśmie przestępstw.

Uzasadnienie

W dniu 27 marca 2007r. o godz. 10:00, w siedzibie Sądu Rejonowego w Dębicy Wydział II Karny, w sali 24 ma się odbyć rozprawa główna w postępowaniu karnym przeciwko członkowi Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca, dr Zbigniewowi Kękuś, oskarżonemu o popełnienie przestępstw:

  1. znieważenia i zniesławienia 15 sędziów, to jest dziesięciu sędzin Sądu Okręgowego w Krakowie (…) i pięciorga sędziów Sądu Apelacyjnego w Krakowie (…),
  2. znieważenia i zniesławienia konstytucyjnego organu Rzeczypospolitej Polskiej, byłego Rzecznika Praw Obywatelskich RP, prof. Andrzeja Zoll /art. 226 § 3 kk/,
  3. zniesławienia adwokata Wiesławy Zoll (małżonka prof. Andrzeja Zolla – pełnomocnik w latach 1997-2003, żony dr Zbigniewa Kękuś w prowadzonym przez Sąd Okręgowy w Krakowie i Sąd Apelacyjny w Krakowie w latach 1997-2006 postępowaniu z powództwa dr Zbigniewa Kękuś o rozwód – sygn. akt XI CR 603/04) /art. 212 § 2/,
  4. rozpowszechnia wiadomości z prowadzonego przez Sąd Okręgowy w Krakowie i Sąd Apelacyjny w Krakowie w latach 1997-2006 postępowania z powództwa dr Zbigniewa Kękuś o rozwód /art. 241 § 2 kk/.

W związku z powyższym, oraz w związku z rozprawą główną w sprawie dr Zbigniewa Kękuś, wyznaczoną przez Sąd Rejonowy w Dębicy na dzień 27 marca 2007r. mimo stanowiska tego Sądu, zajętego w wyżej wymienionym postanowieniu z dnia 30 listopada 2006r., niniejszym informuję, że:

  1. dr Zbigniew Kekuś nie był sprawcą wskazanych w wydanym przez Prokuraturę Rejonową Kraków Śródmieście Wschód w dniu 13 czerwca 2006r. akcie oskarżenia czynów.
  2. dr Zbigniew Kękuś nie zamieszczał wskazanych w wydanym przeciwko niemu akcie oskarżenia informacji na stronach internetowych www.zgsopo.webpark.pl i www.zkekus.w.interia.pl .
  3. dr Zbigniew Kękuś nie założył i nie administrował stroną internetową www.zkekus.w.interia.pl , nigdy nie miał i nie ma do niej dostępu, by ją redagować.
  4. dr Zbigniew Kękuś nigdy nie miał i nie ma dostępu do administrowania stroną internetową Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca www.zgsopo.webpark.pl.

Informacje z prowadzonego przez Sąd Okręgowy w Krakowie, Wydział XI Cywilny-Rodzinny i Sąd Apelacyjny w Krakowie postępowania z powództwa dr Zbigniewa Kękuś o rozwód /sygn. akt XI CR 603/04/ i dotyczące naruszania przez funkcjonariuszy publicznych, uczestniczących w różny sposób w tym postępowaniu konstytucyjnych i ustawowych praw małoletnich synów dr Zbigniewa Kękuś, w tym jego małoletniego chorego dziecka, zamieszczane były na wskazanych przez Prokuraturę Rejonową Kraków Śródmieście Wschód stronach internetowych wyłącznie przez osoby, administrujące tymi stronami – nigdy nie było wśród nich Pana dr Zbigniewa Kękuś – z upoważnienia Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca.

Umieszczano je tam w ramach realizacji celów statutowych naszego Stowarzyszenia, w tym przede wszystkim:„zabiegania o stosowanie równych praw ojca i matki dla najwyżej pojętego dobra dziecka oraz zmian obyczajowo przyjętej obecnie interpretacji prawa i orzecznictwa sądowego nie dających ojcu rzeczywistego równouprawnienia prawa do współ wychowywania dzieci”

Pragnę zauważyć, że art. 97 Kodeksu Rodzinnego i Opiekuńczego stanowi, że o istotnych sprawach dziecka rodzice rozstrzygają wspólnie, a w braku porozumienia między nimi rozstrzyga sąd opiekuńczy.

Na ten sąd oraz inne organy państwowe – a zatem także na Rzecznika Praw Obywatelskich, gdy był nim prof. A. Zoll – które powinny stać na stanowisku przestrzegania prawa, art. 100 KRiO nakłada obowiązek pomocy rodzicom … „jeżeli jest ona potrzebna do należytego wykonywania władzy rodzicielskiej”.

Pan dr Zbigniew Kękuś przez cały 9-o letni okres trwania postępowania z jego powództwa o rozwód pozbawiony był przez Sąd Okręgowy w Krakowie i Sąd Apelacyjny w Krakowie, za wiedzą i akceptacją Rzecznika Praw Obywatelskich, prof. A. Zoll możności należytego wykonywania jego, jako ojca, władzy rodzicielskiej.

Wbrew stanowisku biegłych sądowych, które w przekazanej Sądowi Okręgowemu w Krakowie, Wydział XI Cywilny-Rodzinny Opinii z 14 czerwca 1999r. scharakteryzowały dr Zbigniewa Kękuś – po przeprowadzeniu z nim oraz jego dziećmi badań i wywiadów – jako troskliwego i opiekuńczego ojca i tak w przekazanej Sądowi Opinii, jak złożonych następnie, zaprotokołowanych zeznaniach poleciły Sądowi zapewnienie mu jak najszerszych, nieskrępowanych i nieograniczonych kontaktów z jego dwoma – wtedy 12-o i 9-o letnim – synami, do zakończenia w kwietniu 2006r. postępowania z jego powództwa o rozwód, Sąd Okręgowy zezwolił mu na spotkania z synami w okresie dwóch weekendów w miesiącu – tj. przez 4 spośród 30 dni w miesiącu – lekceważąc nawet, nie rozpatrując przez 9 miesięcy jego wniosku o wyrażenie zgody, aby mógł rehabilitować jego małoletniego chorego syna, aby w ostateczności oddalić ten wniosek – i podejmując wiele decyzji, sprzecznych z podstawowymi konstytucyjnymi i ustawowymi prawami dziecka, postanowień, godzących w dobro, w tym zdrowie małoletnich synów Zbigniewa Kękuś.

Wyrażamy nasze najwyższe oburzenie, a zarazem zdumienie i żal, że przez 5 lat, jakie upłynęły od momentu, gdy 21 lutego 2001 roku Pan Zbigniew Kękuś po raz pierwszy złożył wniosek o wyrażenie przez Sąd Okręgowy w Krakowie zgody na umożliwienie mu leczenia, rehabilitacji jego małoletniego chorego syna, do zakończenia w dniu 10 kwietnia 2006 roku postępowania z jego powództwa o rozwód, żaden z licznych, wymienionych wyżej, w różny sposób uczestniczących w postępowaniu sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie oraz były Rzecznik Praw Obywatelskich Rzeczypospolitej Polskiej, prof. Andrzej Zoll, naruszając przepisy – między innymi – art. 3 Ustawy Konwencja o Prawach Dziecka /Dziennik Ustaw z 2002.02.11/:„We wszelkich decyzjach, które dotyczą dzieci, podejmowanych przez publiczne lub prywatne instytucje opieki społecznej, sądy, władze administracyjne lub organy ustawodawcze, podstawową sprawą będzie zabezpieczenie nadrzędnego interesu dziecka

Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej – art. 72.1:„Rzeczpospolita Polska zapewnia ochronę praw dziecka. Każdy ma prawo żądać od organów władzy publicznej ochrony dziecka przed przemocą, okrucieństwem, wyzyskiem i demoralizacją.”

Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiejart. 68.3: „Władze publiczne są obowiązane do zapewnienia szczególnej opieki zdrowotnej dzieciom (…).”

oraz przedstawionych wyżej regulacji Kodeksu Rodzinnego i Opiekuńczego nie udzielili pomocy, zagrożonemu bardzo poważnymi konsekwencjami – między innymi: zniekształcenie klatki piersiowej, upośledzenie funkcji oddychania i krążenia, zniekształcenie kręgosłupa i miednicy, garb żebrowy, upośledzenie działania narządów wewnętrznych – jego chorób dziecku, a samego dr Zbigniewa Kękuś Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Wschód oskarżyła – nie wykonawszy, jak napisał Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny w w.w. postanowieniu z 30.11.2006r., podstawowych czynności, mogących prowadzić do uzyskania dowodów świadczących o popełnieniu przez niego zarzuconych mu czynów – o popełnienie przedstawionych wyżej przestępstw.

Informuję, że stronami internetowymi, wskazanymi przez Prokuraturę Rejonową Kraków Śródmieście Wschód w akcie oskarżenia z dnia 2006.06.13 przeciwko dr Zbigniewowi Kękuś, administrują wyłącznie osoby upoważnione do tego przez Zarząd Główny Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca,

Pana dr Zbigniewa Kękusia nie ma i nigdy nie było wśród tych osób.

Wszelkie informacje, znajdujące się na stronach internetowych, administrowanych z upoważnienia Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca, są umieszczane w ramach realizacji celów statutowych Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca.

Stajemy w obronie tych, którzy własnych praw bronić nie mogą, kierując się w naszych działaniach głosem sumienia.

Ze względu na powyższe, wnoszę, jak na wstępie.

z poważaniem, Krzysztof Łapaj Prezes Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca”

Źródło: Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny, sygn. akt II K 407/13, /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, pismo

prezesa Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca Krzysztofa Łapaja z dnia 15 marca 2007 r., data wpływu kopii do Sądu Rejonowego w Dębicy 19 marca 2007 r. – Załącznik XI

 

Ja sam także kierowałem wnioski do Z. Ziobry o jego interwencję. Informowałem go, że nie ja byłem sprawcą czynów, za które mnie ścigano.

W odpowiedzi otrzymywałem pisma z Ministerstwa Sprawiedliwości, którymi mnie informowano, że Minister Sprawiedliwości Prokurator Generalny nie posiada uprawnień do jakiejkolwiek interwencji w postępowanie prowadzone przez prokuraturę.

Była to nieprawda. W wydaniu z dnia 4 stycznia 2007r. „Dziennik Polska Europa Świat” opublikował wywiad ze Zbigniewem Ziobro, który zadeklarował, że osobiście nadzorował będzie śledztwo w sprawie transakcji, na których syn i synowa Leszka Millera zarobili milion dolarów. Wyjaśniał:O tej transakcji dowiedziałem się dopiero ze środowych łamów „Dziennika”. Oczywiście mógłbym tłumaczyć, że cztery lata temu był inny prokurator generalny, a po nim nastąpili jeszcze kolejni. Zamiast tego deklaruję, że sprawę wyjaśnię dogłębnie. Już wydałem polecenia dyrektorowi biura Przestępczości Zorganizowanej Konradowi Konratowskiemu, aby akta pilnie ściągnął z gdańskiej prokuratury. To jedna z najważniejszych spraw jakie się ostatnio pojawiły.Dlatego osobiście przeczytam akta i wyrobię sobie zdanie o pracy prokuratorów. Dodatkowo inny prokurator również oceni pracę oskarżyciela zajmującego się tą sprawą. (…) Dziś widać, jak wiele patologicznych układów wtedy powstawało i działało bez przeszkód. Rolą prokuratury jest wyjaśnienie wszystkich tych spraw. Chcę mieć także pewność, że gdańscy oskarżyciele wykorzystali każdą możliwą dowodową, aby wyjaśnić kulisy transakcji Net Irena Miller. Będę spokojny, jeśli się osobiście o tym przekonam.

Źródło: „Dziennik, Polska Europa Świat”, 4 stycznia 2007r., s. 11

 

Wypowiedź Zbigniewa Ziobry czyniła całkowicie niewiarygodne informacje przekazywane mi wielokrotnie przez urzędników Ministerstwa Sprawiedliwości, że minister prokurator generalny Zbigniew Ziobro nie mógł interweniować w sprawie, ktorą mu zgłaszałem.

Co więcej, okazało się, że Zbigniew Ziobr sam, z własnej woli zadeklarował osobiste zajęcie się w.w. sprawą po zapoznaniu się z nią po lekturze Dziennika. Nie trzeba było nawet w tej sprawie wniosku.

I dowód z ostatnich miesięcy, że Zbigniew Ziobro, minister sprawiedliwości – prokurator generalny może… Gdy chce. Jest znowu, jak 10 lat temu, ministrem sprawiedliwości – prokuratorem generalnym. „Fakt”, 26 maja 2017 r., pierwsza strona i na niej informacja:

Nadzorowana przez ministra Ziobrę prokuratura pracuje nad postawieniem najcięższych zarzutów

za śmierć Igora (†25 l.)”

Źródło:„Zarzut zabójstwa dla policjanta sadysty?!”, „Fakt”, 26 maja 2017 r., s. 1

A w mojej sprawie…?

Oglądnijcie Państwo, proszę, umieszczony na kanale red. Marka Podleckiego www.monitotpolski-YouTube film pt. „Wizyta dr Zbigniewa Kękusia w biurze poselskim poseł Ruchu Kukiz 15 Agnieszki Ścigaj.”.

Jest to relacja z mojej wizyty w Biurze Poselskim posła Agnieszki Ścigaj w dniu 4 września 2017 r. Udałem się tam z red. Markiem Podleckim i kamerą, ponieważ poseł A. Ścigaj przed ponad 10 miesiącami, pismem z dnia 29 listopada 2016 r. skierowała wniosek do ministra sprawiedliwości prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobry o zweryfikowanie, czy postanowienie wspomnianej wyżej sędzi Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r., którym ona po raz drugi przypisała mi czyny, o których popełnienie oskarżyła mnie prokurator R. Ridan jest zgodne z podanymi przez poseł A. Ścigaj przepisami prawa. Dowiedzieliśmy się, red. Marek Podlecki i ja, od dyrektor Biura Poselskiego, że… Zbigniew Ziobro jeszcze nie rozpoznał sprawy.

Zbigniew Ziobro wie, że jej rzetelne rozpoznanie to… jego kompromitacja. A zatem czeka. Na co? Aż mnie któreś z jego podwładnych na dobre umieści w zakładzie karnym, albo szpitalu psychiatrycznym. Dla prokuratora i sędziego żadna to sztuka przedstawić zarzuty. Jak się nie uda skazać, albo na dobre umieścić w szpitalu psychiatrycznym, to się umorzy postępowanie. Z byle przyczyny.

Do Zbigniewa Ziobry jak do niewielu bardzo pasuje „prawo Orwella”:

Raz się skurwisz – kurwą zostaniesz”

George Orwell

19 milionów złotych wyrzuconych w błoto…

W promocję miernoty, tchórza na usługach prokuratorsko-sędziowskiej ferajny, Zbigniewa Ziobry i jego „reformy”, tj. tworzenia przez niego jego mafii prawniczo-urzędniczej.

A przede mną…?

Najpewniej kolejne uznanie mnie – w dniu złożenia niniejszego pisma – za niepoczytalnego. Tym razem przez prokurator Elżbietę Ochońską-Wróbel. Przez wzgląd na dobro wymiaru sprawiedliwości. W tym przypadku chodzi o dobro prokuratora Bartłomieja Legutki.

Przywykłem… Taka ich, autorytetów moralnych o nieskazitelnych charakterach taktyka obronna.

 

Z poważaniem,

 

 

Zbigniew Kękuś

 

Załączniki:

  1. Prokuratura Rejonowa Kraków Podgórze, sygn. akt 5 Ds. 153/14, postanowienie prokuratora Cezarego Kwiatkowskiego z dnia 30 września 2016 r.
  2. Prokuratura Rejonowa Kraków Podgórze, sygn. akt 5 D 153/14, postanowienie prokuratora Cezarego Kwiatkowskiego z dnia 16 stycznia 2015 r.
  3. Prokuratura Rejonowa Kraków Podgórze, sygn. akt 5 D 153/14, postanowienie prokuratora Cezarego Kwiatkowskiego z dnia 12 czerwca 2015 r.
  4. Prokuratura Rejonowa Kraków Podgórze, sygn.. akt 5 Ds. 153/14, postanowienie prokuratora Cezarego Kwiatkowskiego z dnia 9 października 2015 r.
  5. Prokuratura Rejonowa Kraków Podgórze, sygn. akt 5 Ds./153/14, wezwanie z 12 października 2015 r.
  6. Prokuratura Rejonowa Kraków Podgórze, sygn. akt 5 Ds./153/14, wezwanie z dnia 3 października 2016 r.
  7. Pismo Z. Kękusia z dnia 31 lipca 2017 r. do prokuratora regionalnego w Krakowie Marka Woźniaka
  8. Prokuratura Rejonowa Kraków Podgórze w Krakowie, Sygn. akt PR 5 Ds. 128.2017 /uprzednio 5 Ds. 153/14/, postanowienie prokurator Elżbiety Ochojskiej-Wróbel z dnia 21 sierpnia 2017 r.
  9. Prokuratura Rejonowa Kraków Podgórze w Krakowie, Sygn. akt PR 5 Ds. 128.2017, Zawiadomienie z dnia 21 sierpnia 2017 r.
  10. Pismo Z. Kękusia z dnia 29 maja 2014 r. do prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza Bartłomieja Legutki
  11. Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny, sygn. akt II K 407/13, /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, pismo prezesa Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca Krzysztofa Łapaja z dnia 15 marca 2007 r., data wpływu kopii do Sądu Rejonowego w Dębicy 19 marca 2007 r.
  12. Pismo Z. Kękusia z dnia 12 września 2017 r. do prokuratora regionalnego w Krakowie Marka Woźniaka
  13. Pismo Z. Kękusia z dnia 12 września 2017 r. do prokuratora rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Małgorzaty Lipskiej

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

ZAŁACZNIK II

Kraków, dnia 11 września 2017 r.

Zbigniew Kękuś

 

Pan

Marek Woźniak

Prokurator Regionalny w Krakowie

ul. Cystersów 18

31-553 Kraków

 

Dotyczy:

  1. Zawiadomienie o popełnieniu:
    1. przez prokuratora rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Agatę Chmielarczyk-Skibę w okresie od dnia 27 października 2014 r. do dnia złożenia niniejszego pisma, w Krakowie, przestępstwa z art. 231 § 1 k.k. niedopełnienia obowiązku określonego w art. 305 § 1 k.k., i działania na szkodę mojego interesu prywatnego przez nierozpoznanie złożonego przeze mnie skierowanym do niej pismem z dnia 27.10.2014 r. /Załącznik 1/ zawiadomienia o popełnieniu przez funkcjonariuszy Wydziału Konwojowego Komendy Wojewódzkiej Policji w Krakowie:
      1. sierż. sztab. Michała Dorobę,
      2. sierż. sztab. Pawła Lewkowicza,
      3. st. post. Marcina Raka

w dniu 5 maja 2014 r., w Krakowie, przestępstw na moją szkodę z:

      1. art. 217 § 1 k.k.,
      2. art. 233 § 1 k.k.
    1. przez prokuratora okręgowego w Krakowie Lidię Jaryczkowską przestępstwa z art. 18 § 3 k.k., niedopełnienia obowiązku określonego w art. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze, i pomocnictwa prokuratorowi rejonowemu dla Krakowa Krowodrzy Agacie Chmielarczyk-Skibie w popełnieniu przestępstwa jak w pkt. I.1.
  1. Zawiadomienie, że z powodu niedopełnienia przez prokuratora rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Agatę Chmielarczyk-Skibę obowiązku rozpoznania mojego zawiadomienia, jak w pkt. I:
    1. zostałem pozbawiony wolności przez poddanie mnie w okresie od 20 do 24 sierpnia 2015 r. obserwacji psychiatrycznej w Szpitalu Specjalistycznym im. dr. J. Babińskiego w Krakowie, w związku ze sprawą rozpoznawaną przeciwko mnie przez Prokuraturę Rejonową Kraków Krowodrza do sygn. akt 2Ds 542/14,
    2. prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza, referent w w.w. sprawie do sygn. akt 2Ds 542/14 Dorota Baranowska przypisała mi prawomocnym postanowieniem z dnia 30 czerwca 2016 r. sprawstwo czynu, którego:
      1. nie popełniłem,
      2. popełnienie było – wobec zeznań funkcjonariuszy Wydziału Konwojowego Komendy Wojewódzkiej Policji w Krakowie, sierż. sztab. Pawła Lewkowicza, sierż. sztab. Michała Doroby i st. post. Marcina Raka – fizycznie niemożliwe.
  2. Wniosek o:
    1. przekazanie – bez zbędnej zwłoki – niniejszego zawiadomienia do rozpoznania Prokuraturze właściwej miejscowo,
    2. wydanie Prokuraturze, której Prokurator Regionalny w Krakowie przekaże do rozpoznania niniejsze zawiadomienie polecenia jego rozpoznania bez zbędnej zwłoki, w terminie zgodnym z przepisami ustawy Kodeks postępowania karnego.
  3. Wniosek o objęcie przez Prokuratora Regionalnego w Krakowie nadzorem administracyjnym postępowania prowadzonego przez Prokuraturę w związku z niniejszym złożonym zawiadomieniem.
  4. Zawiadomienie, że po odbiór kserokopii pisma, przy którym Adresat niniejszego pisma przekaże niniejsze zawiadomienie Prokuraturze właściwej miesiącowo stawię się na dyżurze Prokuratora Regionalnego w Krakowie w dniu 18 września 2017 r.
  5. Zawiadomienie, że kopia niniejszego pisma zostanie umieszczona na stronie www.kekusz.pl.

 

Zadaniem prokuratury jest strzeżenie praworządności oraz czuwanie nad ściganiem przestępstw.”

Artykuł 2 Ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze

Część I Przepisy prawa

 

  1. Artykuł 231 Kodeksu karnego: „Funkcjonariusz publiczny, który, przekraczając swoje uprawnienia lub nie dopełniając obowiązków, działa na szkodę interesu publicznego lub prywatnego, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.”
  2. Artykuł 305 § 1 Kodeksu postępowania karnego: Niezwłocznie po otrzymaniu zawiadomienia o przestępstwie organ powołany do prowadzenia postępowania przygotowawczego obowiązany jest wydać postanowienie o wszczęciu bądź o odmowie wszczęcia śledztwa.”
  3. Artykuł 18 § 3 Kodeksu karnego: „Odpowiada za pomocnictwo, kto w zamiarze, aby inna osoba dokonała czynu zabronionego, swoim zachowaniem ułatwia jego popełnienie, w szczególności dostarczając narzędzie, środek przewozu, udzielając rady lub informacji; odpowiada za pomocnictwo także ten, kto wbrew prawnemu, szczególnemu obowiązkowi niedopuszczenia do popełnienia czynu zabronionego swoim zaniechaniem ułatwia innej osobie jego popełnienie.”
  4. Artykuł 217 § 1 Kodeksu karnego: Kto uderza człowieka lub w inny sposób narusza jego nietykalność cielesną, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.”
  5. Artykuł 233 § 1 Kodeksu karnego: Kto, składając zeznanie mające służyć za dowód w postępowaniu sądowym lub w innym postępowaniu prowadzonym na podstawie ustawy, zeznaje nieprawdę lub zataja prawdę, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.”

 

Część II Uzasadnienie

 

Przedstawione w niniejszym piśmie fakty, mające potwierdzenie w dokumentach, których kserokopie załączam do niniejszego pisma wskazać należy, że:

  1. poświadczone przez prokuratora rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Agatę Chmielarczyk-Skibę pismem do mnie z dnia 23 lutego 2015 r. niedopełnienie przez nią obowiązku określonego w art. 305 § 1 k.p.k. przez niedopuszczenie przez nią do rozpoznania zawiadomienia o popełnieniu przestępstw, które skierowałem do niej pismem z dnia 27 października 2014 r. /Załącznik 1/,
  2. niedopełnienie przez prokuratora okręgowego w Krakowie Lidię Jaryczkowską obowiązku określonego w art. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze przez niezrealizowanie czynności skutkujących rozpoznaniem mojego zawiadomienia z dnia 27 października 2014 r. /Załącznik 1/, po tym, gdy pismem do niej z dnia 23 lutego 2015 r. /Załącznik 2/ złożyłem zażalenie na bezczynność prokuratora rejonowego dla Krakowa-Krowodrzy Agaty Chmielarczyk-Skiby polegającą na nierozpoznaniu mojego zawiadomienia z pisma z dnia 27.10.2014 r. /Załącznik 1/

wyczerpuje:

  1. w przypadku prokuratora rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Agaty Chmielarczyk-Skiby znamiona czynu określonego jako przestępstwo w art. 231 § 1 k.k., niedopełnienie obowiązków i działanie na szkodę mojego interesu prywatnego,
  2. w przypadku prokuratora okręgowego w Krakowie Lidii Jaryczkowskiej znamiona czynu określonego jako przestępstwo w art. 18 § 3 k.k.: „(…) odpowiada za pomocnictwo także ten, kto wbrew prawnemu, szczególnemu obowiązkowi niedopuszczenia do popełnienia czynu zabronionego swoim zaniechaniem ułatwia innej osobie jego popełnienie.”

xxx

 

Pismem z dnia 27 października 2014 r. skierowanym do prokuratora rejonowego w Krakowie Krowodrzy Agaty Chmielarczyk-Skiby złożyłem – Załącznik 1: „Prokurator Agata Chmielarczyk-Skiba Prokurator Rejonowy Prokuratura Rejonowa Kraków-Krowodrza oś. Kościuszkowskie 2 31-858 Kraków Sygn. akt:

  1. Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza: 2 Ds. 542/14
  2. Komisariatu Policji IV w Krakowie: L.dz. MKZ-D-1851/14
  3. Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy IX Wydział Karny: IX Kp 300/14/K

Dotyczy:

  1. Zawiadomienie o popełnieniu przez funkcjonariuszy Wydziału Konwojowania Komendy Wojewódzkiej Policji w Krakowie:
    1. sierż. sztab. Michała Dorobę
    2. sierż. sztab. Pawła Lewkowicza
    3. st. post. Marcina Raka

w dniu 5 maja 2014 r., w Krakowie, przestępstw z:

    1. art. 217 § 1 k.k. – naruszenie nietykalności cielesnej
    2. art. 233 § 1 k.k. – złożenie fałszywych zeznań
  1. Wniosek – na podstawie art. 14.1 Ustawy o Prokuraturze z dnia 20 czerwca 1985 r. „Prokuratorem może być powołany ten, kto (…) 2. jest nieskazitelnego charakteru.” – żeby zawiadomienia jak w pkt. I. nie przekazano do rozpoznania zatrudnionemu w Prokuraturze Rejonowej Kraków Krowodrza na etacie prokuratora Bartłomiejowi Legutko.
  2. Wniosek o dopuszczenie dowodu z wizji lokalnej na okoliczność zdarzenia z moim oraz sierż. sztab. Michała Doroby, sierż. sztab. Pawła Lewkowicza, st. post. Marcina Raka udziałem w dniu 5 maja 2014 r. ok. godz. 16:00 przed Komisariatem Policji IV w Krakowie, ul. Królewska 4, przedstawionego przez nich w ich sprzecznych i wzajemnie wykluczających się zeznaniach złożonych w Komisariacie Policji IV w Krakowie w dniu 5 maja 2014 r., w godz. 18:45 – 19:40.
  3. Wniosek o dopuszczenie dowodu ze sporządzonych w dniu 5 maja 2014 r., w godz. 18:45 – 19:40, w Komisariacie Policji IV w Krakowie, ul. Królewska 4 Protokołów przesłuchań sierż. sztab. Michała Doroby, sierż. sztab. Pawła Lewkowicza, st. post. Marcina Raka, na okoliczność sprzecznych i wzajemnie wykluczających się zeznań w sprawie zdarzenia, do którego miało dojść z moim i ich udziałem w dniu 5 maja 2014 r., ok. godz. 16:00 przed Komisariatem Policji IV w Krakowie.
  4. Wniosek o dopuszczenie dowodu ze sporządzonego w dniu 5 maja 2014 r. w filii Komisariatu Policji IV w Krakowie, ul. Radzikowskiego 29, w godz. 16:45 – 17:00 „Protokołu Zatrzymania Osoby”.
  5. Wniosek o dopuszczenie dowodu z zeznań autora „Protokołu Zatrzymania Osoby” z dnia 5 maja 2014 r., st. asp. Romana Tarnówko /adres: Komisariat Policji IV w Krakowie, ul. Radzikowskiego 29, 31-300 Kraków/ na okoliczność wyjaśnienia:
    1. czy sporządzał Protokół w mojej oraz sierż. sztab. Michała Doroby, sierż. sztab. Pawła Lewkowicza, st. post. Marcina Raka obecności,
    2. dlaczego nie podał w Protokole, że w dniu 5 maja 2014 r. ok. godz. 16:00 doszło do zdarzenia przedstawionego przez sierż. sztab. Michała Dorobę, sierż. sztab. Pawła Lewkowicza, st. post. Marcina Raka w zeznaniach złożonych w Komisariacie Policji IV w Krakowie w dniu 5 maja 2014 r. w godz. 18:45 – 19:40, mojej rzekomej próby samouwolnienia.
  6. Wniosek o dopuszczenie dowodu z zeznań:
    1. sierż. sztab. Michała Doroby
    2. sierż. sztab. Pawła Lewkowicza
    3. st. post. Marcina Raka

na okoliczność, dlaczego nie zgłosili do sporządzanego w dniu 5 maja 2014 r. w godz. 16:45 – 17:00 w ich i mojej obecności „Protokołu Zatrzymania Osoby” zdarzenia, do którego miało dojść w dniu 5 maja 2014 r. ok. godz. 16:00 przed Komisariatem Policji IV w Krakowie, ul. Królewska 4, z moim oraz ich udziałem i które zgłosili w zeznaniach złożonych w dniu 5 maja 2014 r. w godz. 18:45 – 19:40.

  1. Wniosek o dopuszczenie dowodu z Protokołu mojego przesłuchania w dniu 6 maja 2014 r. w Komisariacie Policji IV w Krakowie, ul. Królewska 4, przez asp. Marcina Monia, na okoliczność, że w Protokole zapisano okazanie przeze mnie asp. M. Moniowi otarć do krwi naskórka na wierzchnich stronach obydwóch dłoni w następstwie powalenia mnie podczas konwojowania w dniu 5 maja 2014 r. na płyty chodnikowe przez konwojujących mnie sierż. sztab. Michała Doroby, sierż. sztab. Pawła Lewkowicza, st. post. Marcina Raka.
  2. Wniosek o spowodowanie rozpoznania niniejszym złożonego zawiadomienia bez zbędnej zwłoki, zgodnie z prawem określonym w art. 306 § 3 ustawy Kodeks postępowania karnego.
  3. Zawiadomienie o wyrażeniu przeze mnie zgody na skierowanie na ewentualny wniosek sierż. sztab. Michała Doroby, sierż. sztab. Pawła Lewkowicza, st. post. Marcina Raka niniejszym zgłoszonej sprawy do instytucji lub osoby godnej zaufania w celu przeprowadzenia postępowania mediacyjnego pomiędzy sierż. sztab. Michałem Dorobą, sierż. sztab. Pawłem Lewkowiczem, st. post. Marcinem Rakiem i mną – art. 23a § 1 k.p.k.”

Dowód: Pismo Z. Kękusia z dnia 27 października 2014 r. do prokuratora rejonowego dla Krakowa Krowodrzy

Agaty Chmielarczyk-Skiby – Załącznik 1

 

Moje zawiadomienie z dnia 27 października 2014 r. nie zostało rozpoznane do dnia złożenie niniejszego pisma. Niedopuściły do jego rozpoznania:

  1. adresatka zawiadomienia, prokurator rejonowy dla Krakowa Krowodrzy Agata Chmielarczyk-Skiba,
  2. prokurator okręgowy w Krakowie Lidia Jaryczkowska.

 

Artykuł 305 § 1 k.p.k. stanowi: Niezwłocznie po otrzymaniu zawiadomienia o przestępstwie organ powołany do prowadzenia postępowania przygotowawczego obowiązany jest wydać postanowienie o wszczęciu bądź o odmowie wszczęcia śledztwa.”

Ponieważ moje w.w. zawiadomienie z dnia 27.10.2014 r. nie zostało rozpoznane przez cztery miesiące, a artykuł 306 § 3 k.p.k. stanowi: „Jeżeli osoba lub instytucja, która złożyła zawiadomienie o przestępstwie, nie zostanie w ciągu 6 tygodni powiadomiona o wszczęciu albo odmowie wszczęcia śledztwa, może wnieść zażalenie do prokuratora nadrzędnego albo powołanego do nadzoru nad organem, któremu złożono zawiadomienie.”, pismem z dnia 23 lutego 2015 r. skierowanym do prokuratora okręgowego w Krakowie Lidii Jaryczkowskiej złożyłem – Załącznik 2:

Pani Lidia Jaryczkowska Prokurator Okręgowy w Krakowie ul. Mosiężnicza 2 30-965 KrakówDotyczy:

  1. Zażalenie – na podstawie art. 306 § 3 k.p.k. – na bezczynność Prokuratora Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Agaty Chmielarczyk-Skiby polegającą na nierozpoznaniu do dnia złożenia niniejszego pisma skierowanych przeze mnie:
    1. pismem z dnia 24 października 2014 r. /data wpływu 27.10.2014 r. – Załącznik 1, Załącznik 2/ Zawiadomienia o popełnieniu przez funkcjonariuszy Wydziału Konwojowania Komendy Wojewódzkiej Policji w Krakowie:
      1. sierż. sztab. Michała Dorobę
      2. sierż. sztab. Pawła Lewkowicza
      3. st. post. Marcina Raka

w dniu 5 maja 2014 r., w Krakowie, przestępstw z:

      1. art. 217 § 1 k.k.
      2. art. 233 § 1 k.k.
    1. pismem z dnia 3 listopada 2014 r. Zawiadomienia o popełnieniu przez prokuratora Bartłomieja Legutkę przestępstwa z art. 231 § 1 k.k. – Załącznik 3.
  1. Wniosek – na podstawie art. 305 k.p.k. – o wydanie polecenia:
    1. rozpoznania:
      1. Zawiadomienia z dnia 27 października 2014 r. /data wpływu/, jak w pkt. I.1 /Załącznik 1/,
      2. Zawiadomienia z dnia 3 listopada 2014 r., jak w pkt. I.2 /Załącznik 3/

bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie tygodnia od daty złożenia niniejszego pisma,

    1. doręczenia mi Postanowień w sprawie Zawiadomień z dnia 27 października 2014 r. /Załącznik 1/ oraz z dnia 3 listopada 2014 r. /Załącznik 3/ bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie tygodnia od daty złożenia niniejszego pisma.”

Dowód: Pismo Z. Kękusia z dnia 23 lutego 2015 r. do prokuratora okręgowego w Krakowie Lidii Jaryczkowskiej –

Załącznik 2

 

W części dotyczącej pkt. I.1 pisma z dnia 23.02.2015 r. prokurator okręgowy Lidia Jaryczkowska przekazała zgłoszony jej przeze mnie wniosek do rozpoznania prokuratorowi, której dotyczyła moja skarga, tj. prokuratorowi Rejonowemu dla Krakowa Krowodrzy Agacie Chmielarczyk-Skibie. Pismem z dnia 24 marca 2015 r. zawiadomiła mnie prokurator rejonowy Agata Chmielarczyk-Skiba – Załącznik 3: „Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza /adres – ZKE/ Kraków, dnia 24.03.2015 r. Sygn. 2DS 542/14 Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ W związku ze złożonym przez Pana zażaleniem w trybie art. 306 § 3 kpk z dnia 23.02.2015 r. w odniesieniu do Pana pisma z dnia 27.10.2014 r. adresowanego do Prokuratora Rejonowego w Krakowie Krowodrzy /Agaty Chmielarczyk – Skiby – ZKE/ zatytułowanego zawiadomienie o popełnieniu przez funkcjonariuszy Wydziału Konwojowania Komendy Wojewódzkiej Policji w Krakowie M. Dorobę, P. Lewkowicza, M. Raka w dniu 5.05.2014 r. przestępstw z art. 217 § 1 kk i art. 233 § 1 kk informuję, że omyłkowo nie został Pan poinformowany o nadanym mu biegu. Niezwłocznie po wpływie do tut. Prokuratury została przeprowadzona przeze mnie analiza treści wspomnianego pisma, w wyniku której ustaliłam, że stanowi ono Pana wersję dotyczącą przebiegu wydarzeń z dnia 5.05.2014 r. będącego przedmiotem toczącego się przeciwko Panu w Prokuraturze Rejonowej w Krakowie Krowodrzy pod sygn. 2DS 542/14 postępowania przygotowawczego, gdzie zeznania wskazywanych funkcjonariuszy policji stały się podstawą przedstawienia Panu zarzutu popełnienia przestępstwa z art. 222§1 kk i inne. W tej sytuacji Pana pismo dołączono do materiałów w/w postępowania przygotowawczego, w toku którego przedstawiona przez Pana we wspomnianym piśmie wersja wydarzeń będzie podlegała ocenie prowadzącego sprawę prokuratora referenta w konfrontacji z pozostałym materiałem dowodowym. Prokurator Rejonowy Agata Chmielarczyk-Skiba”
Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 DS 542/14, pismo Prokuratora Rejonowego Agaty

Chmielarczyk-Skiby z dnia 24 marca 2015 r. – Załącznik 3

 

xxx

 

Funkcjonariusze Wydziału Konwojowego Komendy Wojewódzkiej Policji w Krakowie:

  1. sierż. sztab. Michała Dorobę,
  2. sierż. sztab. Pawła Lewkowicza,
  3. st. post. Marcina Raka

zatrzymali mnie w dniu 5 maja 2014 r. w wykonaniu postanowienia sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 25 kwietnia 2014 r., sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ – Załącznik 4: „Sygn. akt II K 407/13 POSTANOWIENIE Dnia 25 kwietnia 2014 r. Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Beata Stój (…) po rozpoznaniu sprawy Zbigniewa Kękusia oskarżonego o przestępstwa z art. 212 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i inne z urzędu w przedmiocie zatrzymania i przymusowego doprowadzenia na podstawie art. 75 § 2 k.k. postanawia zarządzić zatrzymanie oskarżonego Zbigniewa Kękusia na czas nieprzekraczający 48 godzin i doprowadzenie go do biegłych sądowych Mariusza Patli, Katarzyny Bilskiej-Zarmeby i Ryszarda Janczura na badanie, które odbędzie się w dniu 7 maja 2014 r. o godz. 12.00 w Areszcie Śledczym w Krakowie, przy ul. Montelupich 7.”

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, III K 854/10, postanowienie sędzi

Beaty Stój z dnia 25 kwietnia 2014 r. – Załącznik 4

 

W sprawie do sygn. akt II K 407/13 Sąd Rejonowy w Dębicy ścigał mnie od dnia 14 listopada 2006 r., na podstawie aktu oskarżenia prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r., za popełnienie w okresie od stycznia 2003 r. do września 2005 r., w Krakowie, za pośrednictwem Internetu, 18 przestępstw, w tym znieważenia i/lub zniesławiania:

  1. 15 sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie,
  2. konstytucyjnego organu Rzeczypospolitej Polskiej, Rzecznika Praw Obywatelskich, w osobie sprawującego ten urząd Andrzeja Zolla,
  3. adw. Wiesławy Zoll

oraz rozpowszechniania wiadomości z postępowania przed Sądem Okręgowym w Krakowie XI Wydział Cywilny-Rodzinny do sygn. akt XI CR 603/04.

W sprawie do sygn. akt II K 407/13 Sąd Rejonowy w Dębicy wydał dwa prawomocne orzeczenia kończące postępowanie, tj.:

  1. w dniu 18 grudnia 2007 r. sędzia Tomasz Kuczma wydał wyrok, którym przypisał mi każdy z 18 czynów, o które oskarżyła mnie prokurator R. Ridan; wyrok sędziego T. Kuczmy został następnie uchylony wydanymi na moją na moją korzyść w zakresie każdego z 18 przypisanych mi przestępstw dwoma wyrokami wznowieniowymi, Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 15 września 2010 r. i Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2012 r., które zarzuciły sędziemu T. Kuczmie rażące i mające wpływ na treść wyroku naruszenie prawa materialnego /art. 226 § 1 k.k./ i prawa procesowego /art. 7 k.p.k. i art. 366 § 1 k.p.k./,
  2. w dniu 15 marca 2016 r. sędzia Beata Stój wydała postanowienie, którym po raz drugi przypisała mi sprawstwo każdego z 18 czynów, o które oskarżyła mnie prokurator R. Ridan.

 

Aktualnie – w dacie sporządzenia niniejszego pisma – Adresat niniejszego pisma Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny, rozpoznaje:

  1. mój wniosek z pisma z dnia 25 października 2016 r. o wniesienie kasacji na moją korzyść od postanowienia sędzi B. Stój z dnia 15.03.2016 r., sygn. akt II K 407/13 – Załącznik 5:

Dowód: Pismo Z. Kękusia z dnia 25 października 2016 r. do ministra sprawiedliwości – prokuratora

generalnego Zbigniewa Ziobry – Załącznik 5

  1. wniosek posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Agnieszki Ścigaj z pisma z dnia 29 listopada 2016 r. o zweryfikowanie, czy postanowienie sędzi B. Stój z dnia 15.03.2016 r., sygn. akt II K 407/13 jest zgodne z prawem określonym w art. 366 § 1 k.k., art. 40 § 1 pkt 7 k.p.k., art. 212 § 4 k.k. w zw. z art. 60 § 1 k.p.k. i art. 226 § 3 k.k. – Załącznik 6:

Dowód: Pismo z dnia 29 listopada 2016 r. Posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Agnieszki Ścigaj do

ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobry – Załącznik 6

 

Podczas zatrzymania mnie w dniu 5 maja 2014 r. przez w.w. funkcjonariuszy Policji, w wykonaniu postanowienia sędzi B. Stój z 25.04.2014 r., doszło do zdarzenia, skutkującego przedstawieniem mi zarzutów przez prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza Bartłomieja Legutko.

Gdy ok. godz. 16:00 wysiadałem przed Komisariatem Policji IV w Krakowie, przy ul. Królewskiej 4 – policjanci zatrzymali mnie o godz. 15:40., gdy w sekretariacie Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód zapoznawałem się z aktami sprawy w postępowaniu wszczętym przeciwko mnie z urzędu przez prokuratora Dariusza Furdzika z zawiadomień Andrzeja Zolla i Wiesławy Zoll o ich znieważenie i zniesławienie – z nałożonymi na ręce kajdankami z samochodu Fiat Ducato, którym mnie przewożono, potknąłem się i upadłem na jednego z policjantów. Ci rzucili się – wszyscy trzej – wtedy na mnie i powalili mnie na płyty chodnika. Gdy podnieśliśmy się zaprowadzono mnie do Komisariatu, a następnie przewieziono do jego oddziału dodatkowego przy ul. Radzikowskiego 29. Tam st. asp. Roman Tarnówko sporządził w mojej oraz konwojujących mnie policjantów – sierż. sztab. Michał Doroba, sierż. sztab. Paweł Lewkowicz, st. post. Marcin Rak – obecności „Protokół Zatrzymania Osoby”. Oto jego treść – Załącznik 7: „Dyżurny Zespołu Dyżurnych Komisariatu Policji IV w Krakowie JED 56155 K2-321/14 15:40 05.05.2014

Protokół zatrzymania osoby

imię i nazwisko osoby zatrzymanej Zbigniew Kękuś

na podstawie: art. 75 § 2, kpk, art. 15 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji miejsce czynności: Prokuratura Rejonowa Kraków ul. Mosiężnicza 2

stopień imię i nazwisko: /stopień, imię i nazwisko – ZKE/

nazwa jednostki Policji: WK KWP Kraków

miejsce sporządzenia protokołu, godzina, data: Kraków, ul. Radzikowskiego 29, 16:45 05.06.2014

Osoby uczestniczące w czynności:

zatrzymał: Zbigniew Kękuś

syn: /imiona rodziców, nazwisko rodowe matki – ZKE/

zam. w /adres – ZKE/

ur. 02.05.1958 w Kraków

1.zajęcie:

Tożsamość zatrzymanego ustalono na podstawie dowód osobisty /numer dowodu osobistego – ZKE/

Numer PESEL /numer – ZKE/

Rysopis:

Przyczyna zatrzymania: Nakaz Doprowadzenia wydany przez Sąd Rejonowy w Dębicy zatrzymania na czas nieprzekraczający 48 godzin i doprowadzenia do biegłego lekarza sądowego przy ul. Montelupich 7 w dniu 07.05.2014 r. godz. 12.00 sygn. akt II K 407/13

Oświadczenie zatrzymanego: Zostałem pouczony o przysługującym mi na mocy art. 244 § 2, 245, 246 § 1 i 2, 612 § 2 kpk, art. 47 § 1 kpow prawie: wniesienia do sądu Rejonowego w Dębicy, w terminie 7 dni zażalenia, w którym mogę się domagać zbadania zasadności, legalności oraz prawidłowości zatrzymania (zażalenie na postanowienie sądu rozpoznaje ten sam sąd w składzie trzech sędziów), żądania powiadomienia o zatrzymaniu osoby najbliższej lub innej osoby, pracodawcy lub szkoły, kontaktu z adwokatem/radcą pranym i bezpośredniej z nim rozmowy, nawiązania kontaktu z urzędem konsularnym lub przedstawicielstwem dyplomatycznym.

Podpis zatrzymanego: odmówił podpisu

Po pouczeniu zatrzymany oświadczył co następuje: Nie wnosi zażalenia na prawidłowość zatrzymania.

Oświadczenie osoby w związku z zatrzymaniem: Żąda powiadomienia o zatrzymaniu swojej matki Wandy Kękuś /numer telefonu – ZKE/ nie żąda kontaktu z adwokatem.

Powiadomiono p. Wandę Kękuś 5.05.14, godz. 17:25 st. asp. P. Tarnówko

Oświadczenie zatrzymanego o stanie zdrowia z uwzględnieniem opisu i przyczyn ewentualnych obrażeń, wg. oświadczenia zdrowy.

Policjant nie wnosi o badanie lekarskie.

Omówienie skreśleń oraz poprawek i uzupełnień poczynionych w protokole – nie było

Zgłoszone przez osoby uczestniczące w czynności zarzuty, co do treści protokołu oraz oświadczenie policjanta prowadzącego czynnośćnie było

Do protokołu załączono: brak załączników

Czynność zakończono: 17:00 05.05.2014

Podpis policjanta /podpis nieczytelny – ZKE/

Protokół osobiście odczytałem/odczytano mi: odmówił podpisu

Kopię niniejszego protokołu otrzymałem: odmówił podpisu”
Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, Komisariat IV Policji w Krakowie,

Protokół zatrzymania osoby” z dnia 5 maja 2014 r. – Załącznik 7

 

Następnie policjanci – inni niż mnie zatrzymali – przewieźli mnie, w wykonaniu w.w. postanowienia sędzi B. Stój z 25.04.2014 r., do Izby Zatrzymań Komendy Wojewódzkiej Policji w Krakowie, ul. Mogilska 7, gdzie miałem przebywać do dnia 7 maja, na który sędzia. B. Stój wyznaczyła mi termin badań psychiatrycznych.

W dniu 6 maja 2014 r. przewieziono mnie do Komisariatu Policji IV w Krakowie, gdzie mi asp. Marcin Moń odczytał doręczone mi potem Uzasadnienie postanowienia o przedstawieniu zarzutów – Załącznik 8: „Kraków, dnia 06 maja 2104 r. Komisariat Policji IV w KrakowieL.dz. MKZ-D-1851/14 RSD-#/14 1 Ds. #/14 Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ UZASADNIENIE postanowienia o przedstawieniu zarzutów

Asp. Marcin Moń z Komisariatu Policji IV w Krakowie prowadząc dochodzenie l.dz. MKZ-D-1851/14 przeciwko Zbigniewowi Kękuś podejrzanemu o czyn z art. 13 § 1 kk zw. z art. 242 § 4 kk działając na podstawie art. 313 § 1, 314 kpk i zgodnie z art. 313§2 kpk, w dniu 6 maja 2014 r., przedstawił postanowienie o przedstawieniu zarzutów z dnia 06.05.2014 r., ob. Zbigniewowi Kękuś zarzucając mu, że: W dniu 05 maja 2014 roku w Krakowie, będąc pozbawiony wolności na podstawie orzeczenia Sądu Rejonowego w Dębicy sygn. akt II K 407/13, używając przemocy poprzez kopnięcie kraty zabezpieczającej przedział dla osób zatrzymanych samochodu m-ki Fiat Ducato nr rej. HPHB147, którą z dużą siłą uderzyła konwojującego policjanta sierż. sztab. Pawła Lewkowiczaw klatkę piersiową, usiłował się uwolnić, jednak zamierzonego celu nie osiągną z uwagi na obezwładnienia przez konwojujących go funkcjonariuszy Policji.

Na podstawie art. 313§3i4, 314kpk postanowienie o przedstawieniu zarzutów uzasadniam Fakt popełnienia przez Zbigniewa Kękuś zarzuconego mu czynu udokumentowany jest zeznaniami świadków. Podane okoliczności uzasadniają przedstawiony podejrzanemu zarzut asp. Marcin Moń”
Dowód
: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, Komisariat Policji IV w Krakowie, L.dz.

MKZ-D-1851/14, uzasadnienie postanowienia z dnia 6 maja 2014 r. o przedstawieniu zarzutów – Załącznik 8

 

Okazało się, że po zakończeniu w dniu 5 maja 2014 r. o godz. 17:00 sporządzenia w.w. „Protokołu Zatrzymania Osoby” /Załącznik 7/ sierż. sztab. Paweł Lewkowicz, sierż. sztab. Michał Doroba i st. post. Marcin Rak wrócili do Komisariatu Policji IV w Krakowie i od godz. 18:45 złożyli zeznania, w których opisane przeze mnie wyżej zdarzenie ok. godz. 16:00 przed Komisariatem – mój upadek na jednego z nich – przedstawili jako moją próbę samouwolnienia się.

Sierż. sztab. Paweł Lewkowicz zeznał – Załącznik 9: „(…) Kiedy dojechaliśmy na miejsce, tj. do Komisariatu Policji IV w Krakowie na ul. Królewską 4 około godz. 16:00 zaparkowaliśmy radiowóz przed Komisariatem IV. Wszyscy wyszliśmy z radiowozu. Następnie za pomocą pilota kierowca odblokował drzwi tylne zamykające przedział dla przewozu osób zatrzymanych, po czym zbliżyłem się do tych drzwi będąc po prawej stronie i zacząłem otwierać skrzydła drzwi. W tym czasie st. post. Marcin Rak otwierał zamek w kracie zabezpieczającej oraz listwę (skobla) blokującej ten zamek. Marcin stał wówczas z lewej strony drzwi. Michał Doroba stał centralnie przed drzwiami pomieszczenia do przewozu osób zatrzymanych w odległości ok. 1 m. od krawędzi drzwi by zachować bezpieczną odległość i w razie chęci ucieczki asekurować zatrzymanego. W tym momencie – kiedy stałem przy prawym skrzydle zatrzymany Zbigniew Kękuś kopnął w kratę zabezpieczającą, krata z dużą siłą uderzyła mnie w klatkę piersiową na wysokości prawego ramienia (staw barkowy).Poczułem silny ból w tym miejscu. Z urzędu stwierdza się, że świadek okazał miejsce uderzenia, gdzie widać zaczerwienienie skóry w okolicy ramienia na klatce piersiowej.
W tym czasie zatrzymany Zbigniew Kękuś wysunął nogę z pomieszczenia dla zatrzymanych i przyjął pozycję jak do ucieczki, zrobił ruch do przodu z zamiarem ucieczki. Widząc to obydwaj policjanci towarzyszący mi zainterweniowali. Sierż. sztab. Michał Doroba i st. post. Marcin Rak użyli wobec Zbigniewa Kuś siły fizycznej, ponieważ zatrzymany wykonywał gwałtowne ruchy, chcąc się uwolnić. W trakcie obezwładniania zatrzymanego obydwaj policjanci upadli wraz z zatrzymanym na płyty chodnika. W trakcie obezwładniania Zbigniewa Kękusia sierż. sztab. Michał Doroba doznał urazu lewego nadgarstka oraz lewego łokcia. Zatrzymany mężczyzna został obezwładniony, jednak przy wprowadzaniu do Komisariatu IV Policji stawiał czynny opór. W związku z niebezpieczeństwem ucieczki oraz agresywnym zachowaniem zatrzymanemu zostały założone kajdanki na ręce trzymane z tyłu. Na miejscu mężczyznę przejęli Policjanci IV Kp w Krakowie z Wydz. Prewencji. Na koniec nadmieniam, że już po zdarzeniu odczuwam coraz większy ból w okolicy stawu barkowego, boli mnie całe prawe ramię. Po złożeniu zawiadomienia udam się do lekarza by wykonać stosowne badania. To wszystko, co mam do zeznania i po osobistym odczytaniu, jako zgodne podpisuję. /podpis osoby zawiadamiającej – ZKE/ Czynność zakończono 19.40 dn.05.05.2014 r.”

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. 2 Ds. 542/14, zeznania sierż. sztab. Pawła Lewkowicza

złożone w dniu 5 maja 2014 r., k. 3-4 – Załącznik 9

 

Zupełnie inny opis tego samego zdarzenia, który jako zgodny ze stanem faktycznym przedstawił sierż. sztab. P. Lewkowicz i który posłużył jako podstawa przedstawienia mi w dniu 6 maja 2014 r. w.w. zarzutów przedstawił w zeznaniach złożonych w godz. 18:45 – 19:10 st. post. Marcin Rak – Załącznik 10: „(…) Po przyjeździe pod Komisariat IV w Krakowie na ul. Królewskiej, ja zaparkowałem radiowóz frontem do budynku, zgasiłem silnik i wszyscy w trójkę wysiedliśmy z radiowozu kierując się pod tył pojazdu. Ja otworzyłem drzwi radiowozu, z tyłu za mną stali sierż. Doroba z mojej prawej strony, a sierż. Lewkowicz z lewej mojej strony. Po otwarciu drzwi radiowozu z kieszeni munduru wyciągnąłem klucz do kraty połączony z kluczem do radiowozu. Włożyłem klucz do zamka i go przekręciłem otwierając zamek w kratownicy. Zbigniew Kękuś siedział po lewej stronie wnętrza pomieszczenia, miał ręce skute kajdankami z przodu. Jak otwierałem siedział spokojnie. Po odsunięciu zabezpieczenia nagle Zbigniew Kękuś kopnął nogą w kratę, która otwierając się gwałtownie uderzyła w drzwi pojazdu i odbijając uderzyła w bark sierż. Lewkowicza, w tym czasie Zbigniew Kękuś próbował wyskoczyć z radiowozu, ale my go w trójkę trzymaliśmy i trzymając go on się przewrócił na chodnik trzymany cały czas przez sierż. Lewkowicza. Ja zastosowałem chwyt obezwładniający na prawę rami, sierż. Doroba założył chwyt obezwładniający na drugie ramię i w ten sposób Zbigniew Kęsku został doprowadzony do wnętrza budynku KP Iv Krakowie. Ja nie odniosłem obrażeń, z tego co wiem sierż. Doroba i sierż. Lewkowicz odnieśli jakieś obrażenia, ale nie znam szczegółów, radiowóz w wyniku powyższych wydarzeń nie doznał uszkodzenia. Na Komisariacie została sporządzona dokumentacja służbowa związana z zaistniałym zdarzeniem, próbą samouwolnienia się zatrzymanego Zbigniewa Kękusia. To wszystko co mam do zeznania w tej sprawie i po osobistym odczytaniu, jako zgodne z prawdą własnoręcznie podpisuję Przesłuchanie świadka zakończono dnia 05 maja 2014 r. godz. 19.10 /podpis świadka – ZKE/

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. 2 Ds. 542/14, zeznania st. post. Marcina Raka złożone

w dniu 5 maja 2014 r. – Załącznik 10

 

Zeznania st. post. Marcina Raka są sprzeczne jakkolwiek przedstawione przez niego jako zgodne z prawdą z także przedstawionymi jako zgodne z prawdą zeznaniami sierż. P. Lewkowicza. Zeznania sierż. sztab. P. Lewkowicza i st. post. Marcina Raka wykluczają się nawzajem.

Zeznania st. post. Marcina Raka nie potwierdzają zarzutu przedstawionego mi w postanowieniu o przedstawieniu zarzutów z dnia 6 maja 2014 r. – Załącznik 8.

 

Trzeci z w.w. funkcjonariuszy, sierż. sztab. Michał Doroba zeznał – Załącznik 11: „(…) Po przybyciu pod budynek Komisariatu Policji IV w Krakowie przy ul. Królewskiej 4, w trakcie gdy st. post. Marcin Rakotwierał drzwi przedziału dla osób zatrzymanych do pojazdu służbowego m-ki Fiat Ducato konwojowany Zbigniew Kękuś celowo kopnął w kratę, która uderzyła w drzwi pojazdu, a następnie drzwi te uderzyły w klatkę piersiową sierż. sztab. Pawła Lewkowicza.
Ja wraz z st. Post. Marcinem Rakiem staliśmy zaraz za sierż. Szt. Pawłem Lewkowiczem.
Gdy zauważyliśmy, że konwojowany wystawił nogę z pomieszczenia dla osób zatrzymanych obezwładniliśmy go używając siły fizycznej w postaci chwytów obezwładniających w celu zapobieżenia jego ucieczce oraz upadliśmy wraz z konwojowanym na chodnik przed Komisariatem Policji IV w Krakowie.
Następnie założyliśmy konwojowanemu kajdanki na ręce z tyłu i doprowadziliśmy Zbigniewa Kękuś na Komisariat Policji IV Krakowie. O zaistniałym zdarzeniu poinformowaliśmy Dyżurnego Wydziału Konwojowego. W wyniku uderzenia drzwiami sierż. Szt. Paweł Lewkowicz uskarża się na ból w kletce klatki piersiowej. Ja w wyniku upadku podczas obezwładniania konwojowanego odczuwam ból w nadgarstku oraz łokciu lewej ręki. Z urzędu stwierdza się u świadka Michała Doroby lekko opuchnięty lewy nadgarstek.
To wszystko co mam do zeznania w tej sprawie i po osobistym odczytaniu,
jako zgodne z prawdą własnoręcznie podpisuję. Przesłuchanie świadka zakończono dnia 05.05.2014 r., godz. 19:30.
/podpis świadka – ZKE/.”

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. 2 Ds. 542/14, zeznania sierż. sztab. Michała Doroby

złożone w dniu 5 maja 2014 r. – Załącznik 11

 

Zeznania sierż. sztab. Michała Doroby, jakkolwiek przedstawione przez niego jako zgodne z prawdą, są sprzeczne z także przedstawionymi jako zgodne z prawdą zeznaniami sierż. P. Lewkowicza. Zeznania sierż. sztab. P. Lewkowicza i sierż. sztab. Michała Doroby wykluczają się nawzajem.

Zeznania sierż. sztab. Michała Doroby nie potwierdzają zarzutu przedstawionego mi w postanowieniu o przedstawieniu zarzutów z dnia 6 maja 2014 r. /Załącznik 8/ oraz w postanowieniu z dnia 25 sierpnia 2014 r. /Załącznik 12/.

Zeznania sierż. sztab. Michała Doroby jakkolwiek przedstawione przez niego jako zgodne z prawdą są sprzeczne z także przedstawionymi jako zgodne z prawdą zeznaniami st. post. Marcina Raka. Zeznania sierż. sztab. Michała Doroby i st. post. Marcina Raka wykluczają się nawzajem.

Poniżej – Tabela 1 – przedstawiam zbiorcze zestawienie prezentujące podsumowanie zeznań policjantów w najważniejszych wątkach zdarzenia skutkującego przedstawieniem mi w dniu 6 maja 2014 r. w.w. zarzutu, tj. co zeznali w dniu 5 maja 2014 r. policjanci w kwestii:

  1. co ja kopnąłem,
  2. co uderzyło policjanta,
  3. w co policjant otrzymał uderzenie,
  4. gdzie stali policjanci – patrząc do środka pojazdu,
  5. który z policjantów upadł ze mną na chodnik.

 

Autor wersji zdarzenia z dnia 5 maja 2014 r. Co kopnął Z. Kękuś? Co uderzyło sierż. sztab. Pawła Lewkowicza W co otrzymał uderzenie sierż. sztab. Paweł Lewkowicz Gdzie stali policjanci – patrząc do środka pojazdu Który z policjantów upadł z Z. Kękusiem na chodnik
Sierż. sztab. Paweł Lewkowicz Kratę Bezpośrednio krata W klatkę piersiową Sierż. P. Lewkowicz po prawej stronie, st. post. po lewej, sierż. M. Doroba centralnie przed drzwiami sierż M. Doroba i st. post. M. Rak
St. post. Marcin Rak Kratę Krata, po odbiciu się od drzwi W bark St. post. M. Rak przed drzwiami frontem do nich, sierż. M. Doroba z prawej strony M. Doroby, a sierż. P. Lewkowicz z jego lewej strony sierż P. Lewkowicz
Sierż. sztab. Michał Doroba Kratę Drzwi W klatkę piersiową Sierż P. Lewkowicz frontem do drzwi, sierż. M. Doroba i st. post. M. Rak za nim wszyscy trzej

Tabela 1: Podsumowanie zeznań złożonych w dniu 5 maja 2014 r. przez funkcjonariuszy Wydziału Konwojowego Komendy

Wojewódzkiej Policji w Krakowie, sierż. sztab. Pawła Lewkowicza, sierż. sztab. Michała Dorobę, st. post. Marcina Raka

 

Na podstawie zacytowanych wyżej zeznań sierż. sztab. Pawła Lewkowicza, sierż. sztab. Michała Doroby i st. post. Marcina Raka:

  1. w dniu 6 maja 2014 r.:
    1. asp. Marcin Moń sporządził zacytowane powyżej uzasadnienie postanowienia z dnia 6 maja 2014 r. o przedstawieniu zarzutów – Załącznik 8,
    2. prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza Bartłomiej Legutko:
      1. wszczął postępowanie do sygn. akt 2 Ds. 542/14 przeciwko mnie jako podejrzanemu o popełnienie przestępstw przypisanych mi przez asp. M. Monia,
      2. wydał dwa postanowienia, o poddaniu mnie badaniom psychiatrycznym i o poddaniu mnie badaniom psychologicznym,
  1. trzy miesiące później, 25 sierpnia 2014 r. przedstawiono mi następny zarzut, w związku ze zdarzeniem w dniu 5 maja 2014 r. W dokumencie, któremu nadano nazwę: „Dokładne określenie zarzucanego czynu czynu(ów) i jego (ich) kwalifikacji prawnej” podano – Załącznik 12: „Kraków, dnia 25.08.2014 r. Komisariat Policji IV w Krakowie L.dz. MKZD-1851/14 RSD-1053/14 2 Ds. 542/14 Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ UZASADNIENIE POSTANOWIENIA PRZEDSTAWIENIU ZARZUTU na podstawie art. 313 § 1, 314kpk i zgodnie z art. 313 § 2 kpk asp. Tomasz Malik z IV KP w Krakowie przedstawił zarzut dnia 21.08.2014r. Zbigniewowi Kękuś Dokładne określenie zarzucanego czynu czynu(ów) i jego (ich) kwalifikacji prawnej:
    w dniu 05 maja 2014 r. w Krakowie będąc pozbawiony wolności na podstawie orzeczenia Sądu Rejonowego w Dębicy sygn. II K 407/13, usiłował się samo uwolnić używając przemocy polegającej na kopnięciu kraty zabezpieczającej przedział dla osób zatrzymanych samochodu marki Fiat Ducato nr. Rej. HPHB147, która to z dużą siłą uderzyła konwojującego funkcjonariusza policji sierż. sztab. Pawła Lewkowicza powodując stłuczenie powłok klatki piersiowej po stronie prawej z podbiegnięciem krwawym tej okolicy co naruszyło czynności narządów ciała na okres poniżej dni siedmiu oraz wystawiając nogę z pomieszczenia dla osób zatrzymanych, jednak zamierzonego rezultatu nie osiągnął z uwagi na obezwładnienie przez konwojujących go funkcjonariuszy policji wskutek czego sierż. sztab. Michał Doroba, który podejmując czynności w celu zapobieżenia ucieczki upadł doznając obrzęku lewego nadgarstka i stłuczenie łokcia co naruszyło czynności narządów ciała na okres poniżej dni siedmiu a okoliczności te miały miejsce podczas lub w związku z wykonywaniem przez w/w funkcjonariuszy obowiązków służbowych tj. o przest. z art. 222par1kk i art.157par2kk w zw. z art. 13par1kk w zw. z art. 242par4kk w zw. z art. 11par2kk
    Powyższe postanowienie na podstawie art. 313 § 3 i 4, 314kpk Uzasadniam
    Zebrany materiał w prowadzonym postępowaniu przygotowawczym, a w szczególności zeznania świadków – Pawła Lewkowicz, Marcina Rak, Michała Dobosz – oraz opinia Zakładu medycyny Sądowej, dały merytoryczną podstawę do wydania postanowienia o przedstawieniu zarzutu. podpis policjanta

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, sporządzone w dniu 25

sierpnia 2014 r. w Komisariacie Policji IV w Krakowie „Dokładne określenie zarzucanego czynu czynu(ów) i jego(ich) kwalifikacji prawnej.”, L.dz. MKZD-1851/14 RSD-1053/14 – Załącznik 12

 

W dniu 7 maja 2014 r. przewieziono mnie z Izby Zatrzymań Komendy Wojewódzkiej Policji w Krakowie – gdzie przebywałem od 5 maja 2014 r. – do Aresztu Śledczego w Krakowie, ul. Montelupich 7., gdzie miałem zostać poddany badaniom przez wyznaczonych przez sędzię Beatę Stój w prowadzonym przez nią postępowaniu do sygn. akt II K 407/13 biegłych sądowych, lekarzy psychiatrów, Katarzynę Bilską-Zarembę i Mariusza Patlę oraz psychologa Ryszarda Janczurę.

Na początku spotkania z biegłymi poinformowałem ich, że nie wyrażam zgody na poddanie mnie badaniom. Poprosiłem o zaprotokołowanie mojego oświadczenia dlaczego nie wyrażam na nie zgody. Wyjaśniłem biegłym, że sędzia Beata Stój skierowała mnie na badania psychiatryczne w sprawie, w której wspomnianymi wyżej wyrokami wznowieniowymi Sąd Okręgowy w Rzeszowie i Sąd Najwyższych uchyliły na moją korzyść w zakresie wszystkich 18 przypisanych mi przestępstw skazujący mnie wyrok sędziego T. Kuczmy z 18.12.2007 r., zarzuciwszy sędziemu rażące i mające wpływ na treść wyroku naruszenie prawa materialnego /Sąd Okręgowy w Rzeszowie/ i prawa procesowego /Sąd Najwyższy/.

Po zaprotokołowaniu mojego oświadczenia biegli zakończyli trwające krócej niż 10 minut spotkanie.

Potem okazało się, że biegli, lekarze psychiatrzy, Katarzyna Bilska-Zaremba i Mariusz Patla:

  1. badali mnie jednak – bez mojej zgody i nie poinformowawszy mnie o tym – w dniu 7 maja 2014 r.,
  2. badali mnie w dwóch sprawach, tj.:
    1. w sprawie rozpoznawanej przez sędzię B. Stój do sygn. akt II K 407/13,
    2. we wszczętej dzień wcześniej, 6 maja 2014 r., przez prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza Bartłomieja Legutkę sprawie do sygn. akt 2Ds 542/13.

 

Na potrzebę obydwóch w.w. spraw biegli K. Bilska-Zaremba i M. Patla sporządzili identycznej treści dwie Opinie sądowo – psychiatryczne. W obydwóch zamieścili wniosek o poddanie mnie obserwacji psychiatrycznej.

Uznali, że w sprawie rozpoznawanej przez sędzię B. Stój do sygn. akt II K 407/13 trzeba mnie poddać obserwacji psychiatrycznej po dacie sporządzenia przez nich Opinii, tj. 5 czerwca 2014 r., żeby ta obserwacja wykazała, czy byłem zdrowy psychicznie w okresie od stycznia 2003 r. do września 2005 r., gdy za pośrednictwem Internetu popełniano czyny, za które Sąd Rejonowy w Dębicy ścigał mnie od 14 listopada 2006 r., w tym sędzia B. Stój – po uchyleniu na moją korzyść w.w. skazującego mnie wyroku sędziego T. Kuczmy z 18.12.2007 r. – od listopada 2010 r.

 

Na podstawie Opinii biegłych K. Bilskiej-Zaremby i M. Patli z dnia 3 czerwca 2014 r. w sprawie rozpoznawanej przez prokuratora Bartłomieja Legutkę do sygn. akt 2 Ds. 542/14 prokurator skierował wniosek do Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy II Wydział Karny o wydanie postanowienia o poddaniu mnie obserwacji psychiatrycznej.

W dniu 16 października 2014 r. sędzia Wydziału IX Karnego Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Katarzyna Kaczmara wydała postanowienie o poddaniu mnie obserwacji – Załącznik 13: „Sygn. akt IX Kp 300/14/K POSTANOWIENIE Dnia 16 października 2014 roku

Sąd Rejonowy dla Krakowa – Krowodrzy w IX Wydziale Karnym, w składzie: Przewodniczący: SSR Katarzyna Kaczmara Protokolant: /imię i nazwisko Protokolanta – ZKE/ przy udziale Prokuratora Bartłomieja Legutki po rozpoznaniu w dniu 21.07.2014 r. i 16.10.2014 r. w Krakowie w sprawie Zbigniewa Kękusia (Kękuś) syna Czesława i Wandy urodzonego dnia 2 maja 1958 roku w Krakowie podejrzanego o przestępstwo z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 242 § 4 k.k. wniosku Prokuratora o orzeczenie obserwacji psychiatrycznej na okres do czterech tygodni w warunkach zakładu leczniczego postanawia:

I. na zasadzie art. 203 § 1, § 2 oraz § 3 k.p.k. orzec wobec Zbigniewa Kękusia (Kękuś), syna /imiona i nazwiska, nazwisko panieńskie matki – ZKE/ ur. Dnia 2 maja 1958 roku w Krakowie, badanie stanu zdrowia psychicznego, połączone z obserwacją w zakładzie leczniczym przez okres nie dłużej niż 4 (cztery) tygodnie, określając jako miejsce przeprowadzenia obserwacji wymienionego – Szpital Specjalistyczny im. dra Józefa Babińskiego w Krakowie przy ul. J. Babińskiego 29,

II. na zasadzie art. 98 § 2 odroczyć sporządzenie uzasadnienia na czas 7 dni,

III. na zasadzie art. 462 § 1 kpk wstrzymać wykonanie postanowienia do czasu prawomocności

Sygn. akt IX Kp 300/14/K

Uzasadnienie

Zbigniew Kękuś podejrzany jest o to, że w dniu 5 maja 2014 roku Krakowie, będąc pozbawionym wolności na podstawie orzeczenia Sądu Rejonowego w Dębicy, sygn. akt II K 407/13, używając przemocy poprzez kopnięcie kraty zabezpieczającej przedział dla osób zatrzymanych samochodu marki Fiat Ducato nr rej. HPHB147, która z dużą siłą uderzyła konwojującego policjanta sierż. sztab. Pawła Lewkowicza w klatkę piersiową, usiłował się uwolnić, jednak zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na obezwładnienie przez konwojujących go funkcjonariuszy Policji, tj. o przestępstwo z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 242 § 4 k.k.

W toku postępowania przygotowawczego, powołani do wydania pisemnej opinii sądowo-psychiatrycznej dwaj biegli psychiatrzy zawnioskowali o przeprowadzenie badań psychiatrycznych w warunkach obserwacji psychiatrycznej. Biegli podali, iż na podstawie jednorazowego, ambulatoryjnego badania w oparciu o uzyskane w ten sposób dane anamnestyczne, nie są w stanie wydać pełnej i ostatecznej opinii o stanie psychicznym i poczytalności podejrzanego, wobec czego Zbigniew Kękuś wymaga umieszczenia w szpitalu psychiatrycznym i poddania go w tych warunkach obserwacji psychiatrycznej, co jest niezbędne dla ustalenia pełnego, ostatecznego rozpoznania jego stanu psychicznego i wydania opinii o jego poczytalności w odniesieniu do zarzucanego mu czynu (opinia sądowo-psychiatryczna z dnia 3 czerwca 2014 roku – k. 46 akt postępowania przygotowawczego). Wobec powyższego Prokurator w dniu 18 czerwca 2014 roku złożył wniosek o poddanie Zbigniewa Kękusia obserwacji psychiatrycznej w warunkach zakładu leczniczego – Szpitala Specjalistycznego im. dra Józefa Babińskiego w Krakowie przez okres 4 tygodni.

W toku posiedzenia przed Sądem podejrzany Zbigniew Kękuś podniósł, że jego zdaniem w ogóle nie był badany do sprawy Prokuratury Rejonowej Kraków-Krowodrza, gdyż na badanie został doprowadzony w sprawie toczącej się przed Sądem Rejonowym w Dębicy. Nadto podejrzany wskazał, że spotkanie z biegłymi trwało zaledwie 7 minut i odnośnie niniejszej sprawy biegli poprzestali na oświadczeniu podejrzanego, że nie będzie z nimi w tej sprawie rozmawiał.

Analiza akt o sygn. 2 Ds. 542/14 wskazuje, że badanie podejrzanego w dniu 07 maja 2014 r. dotyczyło również tej sprawy, a biegli zostali prawidłowo (przy użyciu dostępnych środków komunikowania się) powiadomieni o powołaniu ich do opiniowania oraz zapoznania się z dostępnymi materiałami.

Mając jednak na uwadze stanowisko podejrzanego Sąd dopuścił dowód z uzupełniającej opinii biegłych.

Biegli Mariusz Patla i Katarzyna Bilska-Zaremba w opinii uzupełniającej powtórzyli iż w oparciu o badanie ambulatoryjne, nawet gdyby odbyło się ponownie i było pełne, nie są w stanie wydać opinii (k. 177-178).

Sąd zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 203 § 1 k.p.k. w razie zgłoszenia przez biegłych takiej konieczności, badanie stanu zdrowia psychicznego oskarżonego (podejrzanego) może być połączone z obserwacją w zakładzie leczniczym wówczas, gdy zebrane dowody wskazują na duże prawdopodobieństwo, że popełnił zarzucane mu przestępstwo.

W ocenie Sądu zgromadzony dotąd w postępowaniu przygotowawczym w postaci zeznań świadków (k. 4, 7-8, 9, 41), zaświadczenia lekarskiego (k. 39),dokumentacji medycznej – karty informacyjnej Izby Przyjęć i Pomocy Doraźnej (k. 40) wskazuje na wysokie prawdopodobieństwo, iż podejrzany dopuścił się zarzuconego mu czynu. W tej fazie postępowania (postępowanie przygotowawcze) Sąd nie jest uprawniony do rozstrzygania o tym czy podejrzany popełnił zarzucany mu czyn i nie jest to zresztą możliwie. Wystarczającym jest aby zachodziło wysokie prawdopodobieństwo popełnienia zarzucanego czynu, a takie w ocenie Sądu zachodzi w niniejszej sprawie i przyjęciu tego nie stoi na przeszkodzie fakt, że podejrzany do winy się nie przyznaje, bowiem jego wyjaśnienia są jednym z kilku dowodów zgromadzonych dotąd przez Prokuratora.

Jak wynika z przedłożonej do akt sprawy pisemnej opinii biegłych psychiatrów (k. 44-46 akt 2 Ds. 542/14) uzupełnionej następnie ustnie na posiedzeniu (k. 176-177 akt IX Kp 300/14/K) na podstawie jednorazowego badania psychiatrycznego, wymienieni nie są w stanie wydać pełnej i ostatecznej opinii o stanie psychicznym i poczytalności Zbigniewa Kękusia.

W szczególności biegli podkreślili, iż obraz psychopatologiczny uzyskany w trakcie jednorazowego, ambulatoryjnego badania psychiatrycznego jak też analiza akt sprawy, sugerują psychotyczne zaburzenia psychiczne być może z kręgu schizofrenii lub ograniczone zaburzenia psychiczne. Jednakże nie mogą oni wykluczyć reakcji sytuacyjnej lub przyjęcia przez opiniowanego postawy celowo obronnej. Biegli wskazali, iż celem rozstrzygnięcia nasuwających się wątpliwości, mających podstawowe znaczenie dla poczytalności badanego niezbędne jest przeprowadzenie stosownych badań (obserwacji zachowań opiniowanego, szeregu badań psychologicznych, EEG, TK głowy) w warunkach szpitala psychiatrycznego, obserwacji psychiatrycznej. Badania te pozwolą, w ocenie biegłych, określić poziom zmian organicznych w OUN, sposób funkcjonowania społecznego opiniowanego. Uzupełniając opinię ustnie biegli podali, że kontakt z podejrzanym w dniu 07 maja 2014 r. ma wagę badania ambulatoryjnego, bowiem mieli możliwość obserwowania zachowania podejrzanego, odebrali wywiad i zapoznali się z materiałami sprawy udostępnionymi przez Prokuraturę. Właśnie obserwacja zachowania podejrzanego, jego mimiki, emocji, gestykulacji dały podstawy do stwierdzenia podejrzenia psychotycznych lub organicznych zaburzeń psychicznych. Jednocześnie biegli zastrzegli, że zachowanie podejrzanego podczas badania mogło być wynikiem reakcji sytuacyjnej lub przyjęcia postawy celowo obronnej. Dlatego też do wydania opinii ostatecznej koniecznym jest zebranie pełnych danych klinicznych, które zebrane mogą zostać jedynie w czasie obserwacji psychiatrycznej (badanie ambulatoryjne jest tu niewystarczające) w trakcie której podejrzany badany będzie przez psychiatrów, psychologa oraz wykonane zostaną badania typu EEG czy TK głowy.

Reasumując, biegli podtrzymali wnioski opinii co do konieczności umieszczenia podejrzanego w szpitalu psychiatrycznym i poddania go obserwacji psychiatrycznej.

W ocenie Sądu nie zachodzi w sprawie negatywna przesłanka o jakiej mowa w art. 203 § 1 kpk zdanie ostatnie która oznacza, że obserwacji w zakładzie leczniczym nie orzeka się jeśli na podstawie okoliczności sprawy można przewidywać, że sąd orzeknie w stosunku do oskarżonego karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania lub karę łagodniejszą. Podejrzany Zbigniew Kękuś stoi pod zarzutem popełnienia przestępstwa z art. 13 § 1 kk zw. z art. 241 § 4 kk grozi kara pozbawienia wolności do lat 3.

W ocenie Sądu na obecnym etapie postępowania nie sposób powiedzieć z całą pewnością jaką karę wymierzy Sąd rozpoznający sprawę. Natomiast na podstawie okoliczności sprawy można przewidywać, że będzie to kara pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia postępowania. Wskazuje na to dobro, które podejrzany miał naruszyć (przestępstwo przeciwko wymiarowi sprawiedliwości) i okoliczności w jakich podejrzany miał się dopuścić zarzuconego mu czynu, a także skutki jakie swoim zachowaniem miał spowodować (obrażenia ciała jednego z funkcjonariuszy policji). Nadto podejrzany był już karany (informacja z KRK, k. 21-22 akt 2 Ds. 542/14; wyrok w sprawie II K 451/06 Sądu Rejonowego w Dębicy został uchylony tylko w części-kopia wyroku Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. IV KK 272/11-k. 131 –załącznik do pisma podejrzanego).

Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, iż koniecznym jest przeprowadzenie badania podejrzanego połączonego z obserwacją w zakładzie leczniczym. Jest to niezbędne dla ustalenia pełnego i ostatecznego rozpoznania jego stanu psychicznego oraz do wydania opinii o jego poczytalności w odniesieniu do zarzucanego mu czynu i możliwości brania udziały w postępowaniu karnym.

Tym samym dla poczynienia prawidłowych ustaleń faktycznych w sprawie konieczne jest uwzględnienie wniosku Prokuratora, bowiem z przyczyn podanych przez biegłych psychiatrów a opisanych wyżej badanie ambulatoryjne nie jest wystarczające.

Z powyższych względów orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia.

POUCZENIE na niniejsze postanowienie przysługuje prawo wniesienia zażalenia w terminie 7 dni od daty doręczenia. /pieczęć okrągła Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy w Krakowie – ZKE/”

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, postanowienie sędzi Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Katarzyny Kaczmary z dnia 16 października 2014 r., sygn. akt IX Kp 300/14/K – Załącznik 13

 

Złożyliśmy, ja i wyznaczony mi na wniosek prokuratora B. Legutki przez Sąd na podstawie art. 79 k.p.k. „§ 1. W postępowaniu karnym oskarżony musi mieć obrońcę, jeżeli: (…) 3) zachodzi uzasadniona wątpliwość co do jego poczytalności. – obrońca z urzędu, zażalenia na postanowienie sędzi Katarzyny Kaczmary. Rozpoznał je Sąd Okręgowy w Krakowie IV Wydział Karny-Odwoławczy w składzie SSO Lidia Haj, SSO Jadwiga Żmudzka, SSR del. do SO Agnieszka Sułowska-Gibas orzekając – przy udziale prokuratora Prokuratury Okręgowej w Krakowie Zbigniewa Grzesika – postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2015 r. o utrzymaniu w mocy postanowienia sędzi K. Kaczmary – Załącznik 14: „Sygn. akt IV Kz 718/14 POSTANOWIENIE Dnia 10 kwietnia 2015 roku Sąd Okręgowy w Krakowie, Wydział IV Karny Odwoławczy, w składzie:
Przewodniczący SSO Lidia Haj, Sędziowie SSO Jadwiga Żmudzka SSR (del.) Agnieszka Sułowska-Gibas (spr.) Protokolant
/imię i nazwisko – ZKE/przy udziale Zbigniewa Grzesika Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Krakowie po rozpoznaniu w sprawie Zbigniewa Kękusia podejrzanego o przestępstwo z art. 222 § 1 kk i art. 157 § 2 kk w zw. z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 242 § 4 kk w zw. z art. 11 § 2 kk na skutek zażaleń podejrzanego oraz obrońcy podejrzanego na punkt I postanowienia Sądu Rejonowego dla Krakowa – Krowodrzy w Krakowie z dnia 16 października 2014 r., sygn. akt IX KP 300/14/K w przedmiocie orzeczenia wobec podejrzanego Zbigniewa Kękusia badania stanu zdrowia psychicznego połączonego z obserwacją w zakładzie leczniczym na zasadzie art. 437 § 1 kpk postanawia: postanowienie w zaskarżonej części tj. w jego punkcie I utrzymać w mocy.

Uzasadnienie

Zbigniew Kękuś jest podejrzany o to, że w dniu 05 maja 2014 r. w Krakowie, będąc pozbawionym wolności na podstawie orzeczenia Sądu Rejonowego w Dębicy sygn. akt II K 407/13, usiłował się samouwolnić używając przemocy polegającej na kopnięciu kraty zabezpieczającej przedział dla osób zatrzymanych samochodu Fiat Ducato nr rej. HPHB 147, która to z dużą siłą uderzyła konwojującego funkcjonariusza policji sierż. sztab. Pawła Lewkowicza powodując u niego stłuczenie powłok klatki piersiowej po stronie prawej z podbiegnięciem krwawym tej okolicy, co naruszyło czynności narządów ciała na okres poniżej dni siedmiu oraz wystawiając nogę z pomieszczenia dla osób zatrzymanych, jednak zamierzonego rezultatu nie osiągnął z uwagi na obezwładnienie przez konwojujących go funkcjonariuszy policji, wskutek czego sierż. sztab.. Michał Doroba, który podejmując czynności w celu zapobieżenia jego ucieczki upadł doznając obrzęku lewego nadgarstka i stłuczenia lewego łokcia, co naruszyło czynności narządów ciała na okres poniżej dni siedmiu, a okoliczności te miały miejsce, podczas lub w związku z wykonywaniem przez w/w funkcjonariuszy obowiązków służbowych, tj. o przestępstwo z art. 222 § 1 kk i art. 157 § 2 kk w zw. z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 242 § 4 kk w zw. z art. 11 § 2 kk.

Postanowieniem z dnia 16 października 2014 r. Sąd Rejonowy dla Krakowa – Krowodrzy w Krakowie orzekł (w punkcie I) wobec Zbigniewa Kękusia badanie stanu zdrowia psychicznego, połączone z obserwacją w zakładzie leczniczym przez okres trwający nie dłużej niż 4 tygodnie, określając jako miejsce przeprowadzenia obserwacji Szpital Specjalistyczny im. dr Józefa Babińskiego w Krakowie.

Na powyższe postanowienie zażalenie złożyli, w dniu 30 października 2014 roku podejrzany Zbigniew Kękuś oraz w dniu 04 listopada 2104 roku obrońca podejrzanego.

Podejrzany zarzucił postanowieniu:

– naruszenie art. 45.1 – zasady bezstronności i art. 42 Konstytucji RP, art. 366 § 1 kpk – polegające na wydaniu postanowienia bez wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności, art. 318 kpk oraz art. 79 § 1 pkt 3 kpk – poprzez pozbawienie możności skorzystania z prawa określonego w tym przepisie. Nadto oczywiste i rażące naruszenie prawa procesowego, w tym art. 7 kpk, poprzez pominięcie w sprawie najważniejszego dowodu „Protokołu Zatrzymania Osoby”, art. 7 w zw. z art. 2 § pkt 1 i § 2 kpk – dokonanie dowolnej oceny dowodów z naruszeniem zasad prawidłowego rozumowania i wskazań wiedzy, podanie sprzecznej ze stanem faktycznym informacji, iż podejrzany był karany oraz oczywiste i rażące naruszenie prawa procesowego poprzez ocenę materiału dowodowego wbrew zasadom prawidłowego rozumowania i wskazań wiedzy, a w szczególności bezkrytyczną ocenę opinii biegłych lekarzy psychiatrów, a także oczywiste i rażące naruszenie art. 424 § 1 kpk, polegające na sporządzeniu uzasadnienia postanowienia opartego na zdawkowych, arbitralnych wzmiankach pozorujących uzasadnienie.

Obrońca podejrzanego zaskarżył postanowienie w zakresie punktu I, zarzucając mu mającą wpływ na treść zaskarżonego postanowienia obrazę przepisów, a to:

  1. art. 203 § 1 zd. 1 kpk – wskutek błędnego uznania w oparciu o dostępne dowody, iż zachodzi przesłanka warunkująca dopuszczalność stosowania badania staniu zdrowia psychicznego podejrzanego z obserwacją w zakładzie leczniczym, polegająca na dużym prawdopodobieństwie popełnienia przez podejrzanego zarzucanego mu przestępstwa,
  2. art. 203 § 1 zd. 2 kpk w zw. z art. 259 § 2 kpk – poprzez błędne przyjęcie, że w przypadku ewentualnego uznania podejrzanego za winnego popełnienia zarzuconego mu przestępstwa orzeczona zostanie wobec niego kara pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania,
  3. art. 92 kpk w zw. z art. 4 kpk – przez oparcie zaskarżonego rozstrzygnięcia, a w tym ustaleń w zakresie rzekomo zachodzącego dużego prawdopodobieństwa popełnienia przez podejrzanego zarzuconego mu przestępstwa, na fragmentarycznym materiale dowodowym, w szczególności poprzez pominięcie zawartych w przedłożonych do akt sprawy przez podejrzanego pismach zawierających jego opis zdarzenia z zarzuconym mu czynem.

Skarżący, podejrzany oraz jego obrońca wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Sąd Odwoławczy zważył co następuje:
Zażalenia podejrzanego oraz jego obrońcy nie zasługują na uwzględnienie.

Podejmując krytykę rozstrzygnięcia o konieczności przeprowadzenia badania zdrowia psychicznego Zbigniewa Kękusia w warunkach izolacji w zakładzie leczniczym, obrońca podejrzanego uzasadnił swoje wątpliwości w zakresie powyższej decyzji przede wszystkim brakiem zaistnienia dużego prawdopodobieństwa popełnienia przez podejrzanego zarzucanego mu przestępstwa, a także błędne przyjęcia, iż zostanie wobec niego orzeczona kara pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia.

Przypomnieć należy, iż stosownie do treści art. 203 § 1 kpk w razie zgłoszenia przez biegłych takiej konieczności, badanie stanu zdrowia psychicznego może być połączone z obserwacją w zakładzie leczniczym tylko wtedy, gdy zebrane dowody wskazują na duże prawdopodobieństwo, że oskarżony popełnił przestępstwo, a nadto wskazanej obserwacji nie stosuje się, gdy na podstawie okoliczności sprawy można przewidywać, że sąd orzeknie w stosunku do oskarżonego karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania lub karę łagodniejszą albo, iż okres obserwacji przekroczy przewidywany wymiar kary pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia (odpowiednio przepis art. 259 § 2 kpk). W przekonaniu Sądu Odwoławczego wszystkie powyższe przesłanki zastosowania wobec podejrzanego obserwacji sądowo-psychiatrycznej w zakładzie leczniczym zostały spełnione (przy braku zaistnienia przesłanki negatywnej).

Po pierwsze zebrany w przedmiotowej sprawie materiał dowodowy wskazuje na duże prawdopodobieństwo, że podejrzany Zbigniew Kękuś dopuścił się zarzucanego mu czynu. Świadczą o tym zeznania naocznych świadków zdarzenia z dnia 05 maja 2014 roku Pawła Lewkowicza, Marcina Raka oraz Michała Doroby, a także opinia sądowo-medyczna w zakresie doznanych obrażeń przez policjantów (k.73). Nie sposób stwierdzić, iż spójna i konsekwentna relacja tychże świadków, jest gołosłowna i nie ma żadnego pokrycia w rzeczywistości.

Osoby te jako funkcjonariusze publiczni, jasno i logicznie przedstawili przebieg zdarzenia, które miało miejsce w trakcie wykonywania przez nich obowiązków służbowych. W obecnej chwili nie ma żadnych podstaw, by w całości odmówić im wiarygodności. A zatem niewątpliwie zachodzi duże prawdopodobieństwo dokonania przez Zbigniewa Kękusia zarzuconego mu czynu.

Należy podkreślić, iż podejrzany na niniejszym etapie postępowania przygotowawczego, nie przyznając się do stawianego mu zarzutu, odmówił składania wyjaśnień (k.14,84). Zatem zarzut obrońcy podejrzanego, co do braku analizy przez Sąd I instancji stanowiska podejrzanego wyrażonego w formułowanych przez niego pismach, należy uznać za całkowicie chybiony. Kodeks postępowania karnego nie przewiduje takiej formy składania wyjaśnień przez podejrzanego, jedynie zgodnie z art. 176 § 1 kpk, na jego wyraźne żądanie przesłuchujący mógłby umożliwić mu spisanie swojego stanowiska, jednakże w warunkach zapobiegających porozumieniu się podejrzanego z innymi osobami w czasie spisywania wyjaśnień. Pisma Zbigniewa Kękusia załączone do akt sprawy nie stanowią żadnego dowodu w rozumieniu procedury karnej i dopiero w postępowaniu przed sądem ewentualnie będzie on mógł się do nich ustosunkować składając wyjaśnienia do protokołu,.

Podsumowując uznać należy, iż w niniejszym stanie sprawy, zaistniało duże prawdopodobieństwo popełnienia przez Zbigniewa Kękusia zarzucanego mu czynu, które jednak nie jest równoznaczne z pewnością możliwą do osiągnięcia dopiero po rozpatrzeniu sprawy przed sądem.

Kolejny zarzut podniesiony przez obrońcę podejrzanego – naruszenia art. 259 § 2 kpk w zw. z art. 203 § 1 zd. 2 kpk, tj. przyjęcia, iż wobec podejrzanego możliwe jest orzeczenie kary pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia – również nie jest zasadny. Sąd I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia omówił wskazaną kwestię i podniósł, iż w niniejszej sprawie można przewidywać wymierzenie bezwzględnej kary pozbawienia wolności. Za takim rozstrzygnięciem przemawia rodzaj naruszonego dobra prawnego (przestępstwo przeciwko wymiarowi sprawiedliwości), okoliczności popełnienia czynu oraz jego skutki (obrażenia ciała funkcjonariuszy), a nadto wcześniejsza karalność podejrzanego (wbrew temu co w zażaleniu podejrzany podnosił, iż nie był karany, w aktach sprawy znajdują się dane o karalności podejrzanego, w których widnieje skazanie podejrzanego z art. 226 § 1 kk, art. 212 § 1 kk i innych). Niniejsza ocena co do wymiaru kary za zarzucone podejrzanemu przestępstwo, dokonywana odpowiednio wcześniej, jest jedynie prognozą, a zatem musi zawierać w sobie odpowiednio szerokie spektrum możliwej sankcji karnej. W przedmiotowej sprawie nie można wykluczyć orzeczenia przez Sąd wobec Zbigniewa Kękusia kary pozbawienia wolności bez jej warunkowego zawieszenia. Przyjęta kwalifikacja czynu, stopień społecznej szkodliwości, a także inne czynniki, które mają znaczenia przy wymiarze kary, przemawiają za możliwością orzeczenia wobec podejrzanego bezwzględnej kary pozbawienia wolności. Przepis art. 242 § 4 kk przewiduje orzeczenie kary pozbawienia wolności do lat 3. Czyn Zbigniewa Kękusia uznać należy za znacznie społecznie szkodliwy, gdyż godzi w prawidłowe działanie organów wymiaru sprawiedliwości, a także spowodował realne obrażenia ciała u dwóch osób. Nadto wymaga podkreślenia fakt, iż do zatrzymania podejrzanego doszło wskutek braku dobrowolnego wykonania przez niego obowiązku nałożonego przez Sąd Rejonowy w Dębicy o poddaniu się badaniu sądowo – psychiatrycznemu. Niniejsze okoliczności, w powiązaniu z wcześniejszą karalnością oskarżonego prowadzą do konkluzji, iż zachodzi możliwość orzeczenia wobec niego bezwzględnej kary pozbawienia wolności.

Wreszcie zauważyć należy, iż poddanie podejrzanego obserwacji psychiatrycznej nie można oceniać, ani w kategoriach zastosowania środka zabezpieczającego, ani jako tymczasowe aresztowanie lub zatrzymanie. Nie jest to forma pozbawienia wolności, lecz jest to czynność procesowa o charakterze dowodowym. Pierwszorzędnym celem tej instytucji jest ustalenie, czy podejrzany w ogóle zdolny jest do ponoszenia odpowiedzialności karnej za zarzucony mu czyn z racji swojego stanu zdrowia psychicznego. Biegli wskazali bowiem na możliwość występowania u niego psychotycznych zaburzeń psychicznych z kręgu schizofrenii lub organicznych zaburzeń psychicznych, przy czym niemożliwe jest wydanie jednoznacznej opinii na podstawie badania psychiatrycznego przeprowadzonego w warunkach ambulatoryjnych. Wobec takich zapatrywań biegłych przedstawionych w sporządzonej przez nich ekspertyzie, skierowanie podejrzanego na badanie psychiatryczne w warunkach obserwacji w szpitalu psychiatrycznym jest nieodzowne ze względu na konieczność ustalenia właśnie, czy zachowanie opisane w stawianym mu zarzucie w ogóle może zostać uznane za zawinione, a zatem przestępne. Rezygnacja natomiast z obserwacji sądowo – psychiatryczne mogłaby stworzyć ryzyko wydania wobec Zbigniewa Kękusia wyroku skazującego pomimo, iż wyniki przeprowadzonej obserwacji jego winę mogą wyłączyć. Powyższe wywody dotyczą również zarzutów wywiedzionych przez podejrzanego w złożonym przez niego zażaleniu, zwłaszcza w zakresie oceny materiału dowodowego, w tym opinii biegłych lekarzy psychiatrów oraz uprzedniej karalności podejrzanego – k. 21. Nie znajduje także podstaw zarzut podejrzanego naruszenia art. 318 kpk (podejrzany miał możliwość zapoznania się z opinią biegłych i brał udział w postępowaniu) i art. 79 § 1 pkt 3 kpk (podejrzany w postępowaniu występował z obrońcą wyznaczonym mu z urzędu). Nietrafny również pozostaje zarzut podejrzanego co do sporządzenia uzasadnienia postanowienia, opartego na zdawkowych, arbitralnych wzmiankach pozorujących uzasadnienie. Sąd Rejonowy zawarł w uzasadnieniu wszystkie elementy wymagane przy sporządzaniu uzasadnienia, jak również podjętą przez siebie decyzję we właściwy sposób uzasadnił.

Wobec przytoczonych argumentów Sąd Odwoławczy podzielił stanowisko Sądu I instancji, iż w przypadku podejrzanego Zbigniewa Kękusia słusznym jest zastosowanie badania staniu zdrowia psychicznego połączonego z obserwacją w zakładzie leczniczym – wszystkie bowiem przesłanki stanowiące warunek konieczny takiego rozstrzygnięcia zostały spełnione.
Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd Odwoławczy orzekł jak w sentencji postanowienia. SSO Jadwiga Żmudzka SSO Lidia Haj SSR (del.) Agnieszka Sułowska-Gibas”
Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 1 Ds. 542/14, postanowienie sędzin Sądu

Okręgowego w Krakowie Wydział IV Karny – Odwoławczy, SSO Lidii Haj, SSO Jadwigi Żmudzkiej, SSR del. Agnieszki Sułowskiej-Gibas z dnia 10 kwietnia 2015 r., sygn. IV Kz 718/14 – Załącznik 14

 

W dniu 19 sierpnia 2016 r. następczyni prokuratura Bartłomieja Legutki w sprawie przeciwko mnie Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza, sygn. akt 2DS 542/14 – prokurator B. Legutko poczuł się przeze mnie znieważony, złożył z tego powodu obciążające mnie zeznania i prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków Pogórze Cezary Kwiatkowski wszczął w listopadzie 2015 r., z urzędu, postępowanie przeciwko mnie o jego znieważenie, art. 216 § 1 i § 2 k.k. – prokurator Dorota Baranowska wydała Policji zarządzenie – Załącznik 15: Dorota Baranowska-prokurator Prokuratury Rejonowej w Krakowie-Krowodrzy w sprawie 2 Ds. 542/14 przeciwko Zbigniew Kękuś podejrz. o przest. z art. 222§1kk i art. 157§2kk, art. 13§1kk w zw. z art. 242§4kk w zw. z art. 11 §2 kk na podstawie art. 247§1pkt 1 i 2 kpk, art. 75 §1 i 2 kpk zarządza I. zatrzymanie i przymusowe doprowadzenie podejrzanego Pana: Zbigniew Kękuś (…) który w piśmie z dn. 17 sierpnia 2015 r. /data wpływu/ wskazał, że będzie w Recepcji Komendy Miejskiej Policji w Krakowie, ul. Siemiradzkiego 24 w godz. 08.55 do 09.30, do siedziby Szpitala im Babińskiego w Krakowie – adres: Kraków ul. Babińskiego 29 Oddział 4B w dniu 20 sierpnia 2015 r. w godz. 8.15 – 10.30 celem wykonania czynności polegającej na przeprowadzeniu badań psychiatrycznych połączonych z obserwacją w zakładzie leczniczym przez okres trwający nie dłużej niż 4 tygodnie

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, zarządzenie prokurator Doroty

Baranowskiej z dnia 19 sierpnia 2015 r. – Załącznik 15

 

W wykonaniu w.w. zarządzenia prokurator D. Baranowskiej zostałem zatrzymany w dniu 20 sierpnia 2015 r. o godz. 09:00 w Komendzie Miejskiej w Krakowie przy ul. Siemiradzkiego 24, gdy stawiłem się na wezwanie w celu przesłuchania mnie w w.w. sprawie o znieważenie prokuratora Bartłomieja Legutki.

Zatrzymanie mnie w dniu 20.08.2015 r. w KMP w Krakowie oraz jego przyczynę potwierdza „Protokół Zatrzymania Osoby”, w którym podano m.in. – Załącznik 16: „Komisariat Policji IV w Krakowie MZ 274/15 PROTOKÓŁ ZATRZYMANIA OSOBY Imię i nazwisko zatrzymanegogodzina i data zatrzymania: Zbigniew Kękuś 09:00 20.08.2015Miejsce czynności – Kraków ul. Siemiradzkiego 24 Stopień, imię i nazwisko policjanta prowadzącego czynność – asp. Sylwia Orzechowska – Poseł z KP IV Kraków Miejsce sporządzenia protokołu – KP IV Kraków 09:10 20.08.2015

(…) Przyczyna zatrzymania – Realizacja nakazu doprowadzenia Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza sygn. akt 2 Ds. 542/14 zarządzającego zatrzymanie i przymusowe doprowadzenie do Szpitala im. Babińskiego w Krakowie ul. Babińskiego 29 oddział 4B na dzień 20-08-2015 r. w godz. 08:15 – 10:30.

(…) Stopień imię i nazwisko, podpis policjanta zawiadamiającego – asp. Sylwia Orzechowska – Poseł”
Dowód: Komisariat Policji IV w Krakowie, sygn. akt MZ 274/15, Protokół Zatrzymania Osoby z dnia 20 sierpnia

2015 r. – Załącznik 16

 

Natychmiast po doprowadzeniu mnie w dniu 20 sierpnia 2015 r. do Oddziału 4B Szpitala Specjalistycznego im. dr J. Babińskiego w Krakowie rozpocząłem protest głodowy – nie jadłem i nie piłem – o którym poinformowałem ordynatora Oddziału lek. med. Danutę Woźniak.

W dniu 24 sierpnia 2015 r. wypisano mnie ze Szpitala z powodu prowadzonego przeze mnie protestu głodowego.

W sporządzonym w dniu 25 sierpnia 2015 r. do Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza ordynator Oddziału 4B Szpitala Specjalistycznego im. dr. J. Babińskiego, lek. med. Danuta Woźniak podała – Załącznik 17: „Szpital Specjalistyczny im. dr. Józefa Babińskiego Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej w Krakowie, Kraków, 25 sierpnia 2015 r. 4B-5104-24/15 Prokuratura Rejonowa Kraków-Krowodrza /adres – ZKE/ Uprzejmie informujemy, że pacjent Zbigniew Kękuś ur. 02-05-1958, PESEL /Numer PESEL – ZKE/ zam. /adres – ZKE/ został przyjęty w dniu 20.08.2015 r. w celu przeprowadzenia obserwacji sądowo-psychiatrycznej zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego dla dzielnicy Kraków-Krowodrza. Po przyjęciu do oddziału pacjent nie wyraził zgody na pobranie krwi w celu wykonania badań laboratoryjnych, nie wyraził zgody na badanie EEG, KT głowy oraz na badanie psychologiczne.

Od chwili przyjęcia do Oddziału podjął głodówkę, którą kontynuował do dnia 24.08.2015 r. Biorąc pod uwagę wszystkie powyższe okoliczności nie ma możliwości przeprowadzenia obserwacji sądowo-psychiatrycznej tym samym wydania opinii sądowo-psychiatrycznej, dlatego pacjenta wypisano z Oddziału. Pacjent w dniu wypisu zgłasza ogólnie dobre samopoczucie, nie zgadza się na badanie lekarskie w Oddziale, ani na konsultację w SOR.

Dotyczy: 2 Ds. 542/14.

Kierownik Oddziału Psychiatrycznego Kraków-Podgórze I Szpitala Specjalistycznego im. dr. J. Babińskiego SPZOZ w Krakowie lek. Danuta Woźniak specjalista psychiatra 5069421”

Dowód: Szpital Specjalistyczny im. dr. Józefa Babińskiego Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej w

Krakowie, pismo Ordynatora Oddziału 4B lek. med. Danuty Woźniak z dnia 25 sierpnia 2015 r., 4B-5104-24/15, do Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza – Załącznik 17

 

Przez następnych kilka miesięcy po wypisaniu mnie ze Szpitala prokurator referent w sprawie do sygn. akt 2 Ds. 542/14 realizowała – przy udziale prokuratora rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Małgorzaty Lipskiej działania na rzecz wyegzekwowania prawomocnego postanowienia sędzi Katarzyny Kaczmary z dnia 16.10.2014 r. /Załącznik 13/.

W dniu 30 czerwca 2016 r. prokurator Dorota Baranowska wydała postanowienie, którym:

  1. przypisała mi sprawstwo czynów, za które Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza ścigała mnie od dnia 6 maja 2014 r. z inicjatywy prokuratora Bartłomieja Legutki,
  2. umorzyła postępowanie przeciwko mnie z powołaniem się na określoną w art. 17 § 1 pkt 3 k.p.k. przesłankę znikomej społecznej szkodliwości czynów, za które mnie ścigano.

 

Orzekła – Załącznik 18: „Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza /adres – ZKE/ 2 D 542/14 Kraków, dnia 30 czerwca 2016 r. Postanowienie o umorzeniu dochodzenia

Dorota Baranowska – prokurator Prokuratury Rejonowej w Krakowie-Krowodrzy w sprawie 2 Ds. 542/14 przeciwko Zbigniew Kękuś o przest. z art. 222 § 1 kk i inne w oparci o art. 17 § 1 pkt 3 kpk postanawia: umorzyć dochodzenie w sprawie przeciwko Zbigniewo Kękusiowi podejrzanemu o to, że: w dniu 05 maja 2014 r. w Krakowie będąc pozbawiony wolności na postawie orzeczenia Sądu Rejonowego w Dębicy sygn. akt II K 407/13 usiłował samouwolnić się używając prze mocy polegającej na kopnięciu kraty zabezpieczającej przedział dla osób zatrzymanych samochodu m-ki Fiat Ducato nr rej. HPHB147, która uderzyła konwojującego funkcjonariusza policji Pawła Lewkowicza powodując stłuczenie powłok klatki piersiowej po stronie prawej z podbiegnięciem krwawym co naruszyło czynności narządów ciała na okres powyżej 7 dni trwający oraz wystawiając nogę z tego pomieszczenia, jednak zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na obezwładnienie przez konwojujących policjantów, na skutek czego Michał Doroba, podejmując czynności w celu zapobieżenia ucieczki upadł doznając obrzęku lewego nadgarstka i stłuczenia lewego łokcia, co naruszyło czynności narządów ciała na okres poniżej 7 dnia trwający, co miało miejsce podczas i w związku z wykonywaniem przez policjantów obowiązków służbowych – tj. o przest. z art. 222§1kk, art. 157§1kk w zw. z art. 13§2 kk w zw. z ar. 242§4kk w zw. z art. 11§2 kk w zw. z art. 1§2 kk wobec stwierdzenia znikomej społecznej szkodliwości czynu.

UZASADNIENIE

W dniu 05-05-214 policjanci w składzie Michał Doroba, Paweł Lewkowicz i Marcin Rak dokonali zatrzymania Zbigniewa Kękusia w oparciu o nakaz zatrzymania i doprowadzenie wydany przez Sądu Rejonowego w Dębicy sygn. akt IIK 407/13 wymienionego na badania psychiatryczne.

Z. Kękuś został osadzony w radiowozie m-ki Fiat Ducato nr rej. HPHB147, następnie przewieziony do IV K.P w Krakowie, przy ul. Królewskiej.

W miejscu, w którym pojazd zaparkował – nie ma monitoringu.

Po zaparkowaniu pojazdu, policyjni wyszli z pojazdu stanęli obok. Drzwi do przedziału dla zatrzymanych otwierał Marcin Rak.

Za tymi drzwiami była krata, która została odblokowana jedynie z zabezpieczenia zamków.

Po otwarciu drzwi, patrząc do środka pojazdu, przy pojeździe stali:

po lewej stronie Lewkowicz, po prawej Rak, zaś za nimi stał Michał Doroba.

Krata w radiowozie była ciężka, a dodatkowo wyposażono ją w tzw. pleksę. P. Lewkowicz stał bokiem do kraty.

Zbigniew Kękuś kopnął w kratę, wysunął nogę z radiowozu w celu jego opuszczenia i ucieczki. Krata uderzyła stojącego w jej pobliżu P. Lewkowicza.

Widząc zachowanie Z. Kękusia, policjant Doroba natychmiastowo zareagował i w zamiarze jego zatrzymania pochwycił Z. Kękusia, w wyniku czego obydwaj upadli na podłoże przed radiowozem.

Z. Kękuś szarpał się z policjantem.

Został obezwładniony.

Na skutek uderzenia kratą Paweł Lewkowicz doznał: stłuczenia powłok klatki piersiowej po stronie prawej z podbiegnięciem krwawym, co naruszyło czynności narządów ciała na okres poniżej 7 dni trwający w rozumieniu art. 157§2kk (opinia biegłych z Katedry i Zakładu Medycyny Sądowej w Krakowie).

Po obezwładnieniu Z. Kękusia, został on doprowadzony do IV K.P. dalsze czynności wykonywane z udziałem Z. Kękuś w związku z zatrzymaniem go w oparciu o nakaz zatrzymania i doprowadzenia nie mają istotnego znaczenia w sprawie.

Zbigniew Kękuś przesłuchiwany w charakterze podejrzanego, nie przyznał się do zarzucanego mu czynu, skorzystał z przysługującego mu praw do odmowy złożenia zeznań.

Analizując zebrany w sprawie materiał dowodowy, stwierdzić należy, że społeczna szkodliwość zarzucanego podejrzanemu czynu jest znikoma.

Zgodnie bowiem z treścią art. 115par. 2 kk przy ustaleniu ujemnej zawartości konkretnego czynu należy brać pod uwagę takie elementy jak m.in.:

– rodzaj i charakter naruszonego dobra

– wielkość rozmiaru wyrządzonej szkody

– motywację sprawcy

– sposób i okoliczności popełnienia czynu.

Zeznania bezpośrednich świadków – policjantów wskazują, iż sytuacja związana z opisanym wyżej wydarzeniem była dynamiczną.

W sprawie nie znaleziono dowodów wskazujących na to, iż w dn. 05-5-2014 Z. Kękuś planował opisany powyżej przebieg zdarzenia.

Powyższa okoliczność ma znaczenie dla oceny motywacji i zamiaru sprawcy (strona podmiotowa czynu).

Dowody wskazują na to, że Z. Kękuś działał impulsywnie, w sposób nagły.

Podejrzany skierował swą przemoc nie tyle na osobę Pawła Lewkowicza, jak na kratę (kopnięcie), która uderzyła w w. wym. policjanta.

Brak jest dowodów na to, aby działał z zamiarem bezpośrednim, to jest mającym na celu spowodowanie obrażeń ciała u pokrzywdzonego, a jedynie na to, że działał z zamiarem ewentualnym: kopiąc kratę z określoną siłą (godził się na to, że uderzy ona w stojącego w jej pobliżu pokrzywdzonego).

Podobny zamiar towarzyszył Z. Kękusiowi, gdy był obezwładniany przez M. Dorobę: za czym przemawia sposób, w jaki opuszczał radiowóz.

Musiał bowiem przewidywać, że jego atypowe zachowanie spotka się z reakcją eskortujących go policjantów – to jest podjęciem działań mających na celu uniemożliwienie samouwolnienia, a w konsekwencji spowodowania u obezwładniającego obrażeń ciała.

Niewątpliwie, w wyniku zachowania Z. Kękusia doszło do naruszenia nietykalności cielesnej i spowodowania obrażeń ciała P. Lewkowicz i M. Doroba, a w konsekwencji spowodowania u nich lekkich obrażeń ciała (co wypełniło dyspozycje art. 157 §2kk i 222§1kk).

Na uwagę zasługuje fakt, że pokrzywdzeni to policjanci, którzy wykonując swój zawód z zasady są narażeni na atypowe zachowania zatrzymanych, podejrzanych, czy też innych osób, z którymi mają do czynienia w związku z wykonywaną pracą.

Ryzyko naruszenia nietykalności cielesnej, czy doznania lekkich obrażeń ciała (art. 157§2kk) jest niejako „wpisane” w ich zawód.

Nie oznacza to automatycznie, iż tego rodzaju zachowania należy bagatelizować, lekceważyć lub też z założenia karać sprawcę.

Podnieść należy jedynie, że każda tego typu sytuacja wymaga indywidualnej oceny prawno – karnej.

Pokrzywdzeni mieli za zadanie doprowadzić na czynność procesową Z. Kękusia.

Już sam fakt, że Sąd wydał nakaz jego zatrzymania i doprowadzenia do wykonaniu określonej czynności procesowej, winien skutkować zwiększoną czujnością z ich strony.

Mając na uwadze przytoczone powyżej okoliczności, postanowiono umorzyć dochodzenie przeciwko Z. Kękusiowi wobec znikomej społecznej szkodliwości zarzucanego mu czynu. Prokurator Dorota Baranowska”
Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, postanowienie prokurator

Doroty Baranowskiej z dnia 30 czerwca 2016 r. – Załącznik 18

 

Prokurator Dorota Baranowska powołała się na zeznania policjantów, sierż. sztab. Pawła Lewkowicza, sierż. sztab. Michała Doroby i st. post. Marcina Raka – Załącznik 18: Zeznania bezpośrednich świadków – policjantów wskazują, iż sytuacja związana z opisanym wyżej wydarzeniem była dynamiczną.” – a przecież każdy z wyżej wymienionych policjantów przedstawił w zeznaniach złożonych w dniu 5 maja 2014 r. inną wersję – patrz: str. 6-7 niniejszego pisma oraz Załącznik 9, Załącznik 10, Załącznik 11 – tego samego zdarzenia w dniu 05.05.2014 r. przed Komisariatem Policji IV w Krakowie.

Co więcej, prokurator Dorota Baranowska w postanowieniu z dnia 30 czerwca 2016 r. przedstawiła jeszcze inny opis – odmienny od każdego z trzech różnych opisów przedstawionych w zeznaniach przez policjantów – opis zdarzenia w dniu 05.05.2014 r. przed Komisariatem Policji IV w Krakowie – patrz: Załącznik 18 oraz Załącznik 9, Załącznik 10 i Załącznik 11.

Zaskarżyliśmy, ja i wyznaczony mi przez Sąd z urzędu obrońca, adw. Wojciech Wandzel postanowienie prokurator Doroty Baranowskiej z dnia 30 czerwca 2016 r. W załączeniu przesyłam zażalenie adw. Wojciecha Wandzela z dnia 15 lipca 2016 r. na postanowienie prokurator D. Baranowskiej z dnia 15 lipca 2016 r. – Załącznik 19:
Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 DS 542/14, zażalenie adw. Wojciecha Wandzela z

15 lipca 2016 r. na postanowienie prokurator Doroty Baranowskiej z dnia 30 czerwca 2016 r. – Załącznik 19

Adw. W. Wandzel podał w zażaleniu z 15.07.2016 r. m.in. – Załącznik 19: „Kancelaria Adwokacka Adwokat Wojciech Wandzel Kraków, dnia 15 lipca 2016 roku Sąd Rejonowy dla Krakowa – Krowodrzy w Krakowie Wydział IX Karny za pośrednictwem Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Krakowie – Krowodrzy w Krakowie Os. Kościuszkowskie 2 31-858 Kraków Sygnatura akt 2 Ds. . 542/14 Podejrzany: Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ dalej jako” „Podejrzany”; reprezentowany przez: obrońcę z urzędu, adwokata Wojciecha Wandzela; adres do doręczeń /adres – ZKE/

Zażalenie na postanowienie o umorzeniu dochodzenia.

Działając w imieniu podejrzanego Zbigniewa Kękusia, jako jego obrońca z urzędu wykazany w aktach sprawy, na podstawie art. 306 § 1a pkt. 1 w zw. z art. 325a § 2 oraz art. 465 § 2 ustawy Kodeks postępowania karnego (dalej: „k.p.k.”), w związku z doręczonym mi postanowieniem Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Krakowie – Krowodrzy z dnia 30 czerwca 2016 r. o umorzeniu dochodzenia w sprawie o sygnaturze 2 Ds. 542/14 (dalej: „postanowienie”) niniejszym:

  1. zaskarżam postanowienie w części, tj. w zakresie jego uzasadnienia oraz w zakresie kwalifikacji prawnej przyjętej w opisie zarzutu poprzedzającym uzasadnienie postanowienia;
  2. na podstawie art. 438 pkt. 1 i 2 k.p.k. zaskarżonemu postanowieniu zarzucam:
    1. obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść zaskarżonego postanowienia, tj. art. 7 w zw. z art. 92 oraz art. 297 § 1 pkt. 1 i 4, a także art. 314 w zw. z art. 313 § 3 i 4 w zw. z art. 325a § 2 oraz art. 98 § 1 k.p.k., poprzez niezrealizowanie celów postępowania przygotowawczego, w szczególności niezbadanie, czy zachowanie podejrzanego spełniało kryteria czynu, było czynem zabronionym oraz czy spełniało przesłanki przestępstwa, oraz poprzez wydanie zaskarżonego postanowienia nie na podstawie całokształtu okoliczności postępowania, lecz wybiórczo wskazanych dowodów, bez jednoczesnego niewyeliminowania zaistniałych sprzeczności w materiale dowodowym, a także niezgodność sentencji postanowienia z jego uzasadnieniem, wskazującą – z perspektywy zgromadzonego materiału dowodowego – na dokonanie przez organ prowadzący dochodzenie zmiany zarzutów bez poinformowania podejrzanego oraz umożliwienia mu zapoznanie się z uzasadnieniem zmiany zarzutów oraz faktami i dowodami, które zostały przyjęte za podstawę zmiany oraz postawienia nowych zarzutów. W związku z tym naruszono także przepis dotyczący sporządzania uzasadnienia, poprzez jego wyraźną niezgodność z sentencją postanowienia, jak i sporządzenie uzasadnienia w oderwaniu od materiału dowodowego nin. sprawy,
    2. obrazę przepisów prawa materialnego, tj. art. 222 § 1, art. 157 § 2 w zw. z art. 13 § 2 w zw. z art. 242 § 4 w zw. z art. 11 § 2 w zw. z art. 1 § 1 i 2 ustawy Kodeks karny (dalej: „k.k.), poprzez błędne zakwalifikowanie zachowania podejrzanego jako czynu oraz – w konsekwencji – przeprowadzenie błędnej procedury przypisania podejrzanemu odpowiedzialności karnej, mimo niezrealizowania w świetle zgromadzonego materiału dowodowego przezeń znamion wspomnianych przepisów oraz poczynienie błędnej subsumcji, poprzez zarzucenie usiłowania nieudolnego czynu, który można popełnić jedynie z zamiarem bezpośrednim, mimo stwierdzonego w zaskarżonym postanowieniu zamiaru ewentualnego, który w podanych przepisach nie jest penalizowany.
  3. mając na uwadze powyższe zarzuty, wnoszę o uchylenie zaskarżonego postanowienia w zaskarżonej części i polecenie Prokuratorowi przeprowadzenia czynności w postaci ponownej analizy zgromadzonego materiału, z jednoczesnym wyeliminowaniem zaistniałych w nim sprzeczności, oraz dokonanie subsumcji na podstawie i w granicach przepisów postępowania oraz prawa materialnego, celem wydania postanowienia o umorzeniu nin. postępowania w oparciu jednak o przyczynę podaną w art. 17 par. 1 pkt 1 k.p.k.

Uzasadnienie (…)

Podsumowanie (…)

31. Sentencja wydanego przez organ zaskarżonego postanowienia nie znajduje, jak powyżej dowiedziono, żadnego uzasadnienia w zgromadzonym materiale dowodowym. Tym bardziej zmieniona – bez wiedzy podejrzanego – kwalifikacja prawna stawianych mu zarzutów. Podejrzany nie ma obowiązku dowodzenia swojej winy lub niewinności, a materiał dowodowy w żaden sposób nie przemawia na jego niekorzyść, dobitnie akcentując sprzeczności w zeznaniach pokrzywdzonych – co bardziej znamienne – w wyciągniętych przez organ wnioskach.

32. Opieranie się jedynie na ustaleniach organu wyklucza przypisanie podejrzanemu popełnienie czynu zabronionego, opisanego w zbiegu kumulatywnym przepisów, bądź z uwagi na niezrealizowanie znamion czynu, bądź ze względu na zamiar ewentualny podejrzanego, kiedy ustawa wymaga zamiaru bezpośredniego, przy jednoczesnym braku penalizacji zamiaru wynikowego.

33. Nie sposób również zgodzić się z przyjęciem niejako w automatyczny sposób stwierdzenia, że zachowanie Podejrzanego spełniało kryteria czynu, dlatego dalsza, prawnokarna ocena pozostaje nieuzasadniona, wręcz w praktyce naruszająca konstytucyjne prawa podejrzanego. A niezpozostawiającym złudzeń dowodem na dopuszczenie się zrealizowania znamion typu czynu zabronionego przez podejrzanego jest umorzenie postępowania przygotowawczego z uwagi na znikomy stopień społecznej szkodliwości, a nie brak czynu, jak winno być rozstrzygnięte w opisywanym dochodzeniu.

34. Powyżej wyraźnie dowiedziono rażące naruszenie przepisów postępowania, mających – w ocenie obrony – wpływ na treść postanowienia, oraz przepisów prawa materialnego, skrajnie krzywdzące i stygmatyzujące Podejrzanego, jako rzekomego sprawcę czynu zabronionego, gdy tymczasem jego zachowanie nie spełniało ustawowych znamion czynu ani tym bardziej czynu zabronionego.

Mając na uwadze powyższe, wnoszę jak w petitum.

Za Podejrzanego – obrońca Wojciech Wandzel”

Adw. Wojciecha Wandzela i moje zażalenia na postanowienie prokurator Doroty Baranowskiej z dnia 30 czerwca 2016 r. rozpoznawała sędzia Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy II Wydział Karny Nina Uchwat-Woźniak wydając w dniu 18 maja 2017 r. postanowienie, którym utrzymała w mocy postanowienie prokurator D. Baranowskiej – Załącznik 20: „Sygn. akt II Kp 715/16 k Postanowienie Dnia 18 maja 2017 r. Sąd Rejonowy dla Krakowa-Krowodrzy w Krakowie w II Wydziale Karnym, w składzie następującym:

Przewodniczący: SSR Nina Uchwat-Woźniak

Protokolant: st. protokolant sądowy Monika Łydek

bez udziału Prokuratora Prok. Rej.

po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 18 maja 2017 r. w Krakowie w sprawie przeciwko Zbigniewowi Kękusiowi podejrzanemu o przestępstwo z art. 222 § 1 k.k., art. 157 § 1 k.k. w zw. z art. 13 § 2 k.k. w zw. z art. 242 § 4 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k. zażaleń podejrzanego Zbigniewa Kękusia oraz jego obrońcy na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków-Krowodrza /Doroty Baranowskiej – ZKE/ z dnia 30 czerwca 2016 r., sygn. akt 2 Ds. 542/14 w przedmiocie umorzenia dochodzenia na podstawie art. 329 k.p.k., art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 465 § 1 i 2 k.p.k., art. 98 § 2 k.p.k.

postanawia:

  1. zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że:
    1. w sentencji postanowienia w opisie zarzucanego podejrzanemu czynu w części dotyczącej pokrzywdzonego Pawła Lewkowicza słowa „na okres powyżej 7 dni trwający” zastępuje słowami „na okres poniżej 7 dni trwający”,
    2. kwalifikuje czyn zarzucany podejrzanemu jako występek z art. 13 § 2 k.k. w zw. z art. 242 § 4 k.k., art. 222 § 1 k.k. i art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.;
  2. w pozostałym zaskarżonym zakresie utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie; (…).”

Pouczenia: Niniejsze postanowienie jest prawomocne i niezaskarżalne.”
Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, postanowienie sędzi Sądu

Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy, II Wydział Karny Niny Uchwat-Woźniak z dnia 18 maja 2017 r.,

sygn. akt II Kp 715/16/K – Załącznik 20

xxx

 

Wskazać należy, że prokurator Dorota Baranowska wydała postanowienie z dnia 30 czerwca 2016 r. bez uprzedniego przeprowadzenia eksperymentu procesowego, mimo że:

  1. kilkukrotnie złożonych przeze mnie wniosków o jego przeprowadzenie,
  2. złożonego przez mojego obrońcę z urzędu, adw. Wojciecha Wandzela pismem z dnia 3 sierpnia 2015 r. /Załącznik 21/ wniosku o przeprowadzenie eksperymentu,
  3. jej samej dwukrotnego zamiaru przeprowadzenia – w dniu 28 września 2015 r. /Załącznik 22/ i w dniu 23 listopada 2015 r. /Załącznik 23/ eksperymentu procesowego.

 

Ja pismami z dnia 8 czerwca 2015 r., 12 czerwca 2015 r., 16 czerwca 2015 r., 3 lipca 2015 r., 14 lipca 2015 r., 23 lipca 2015 r., 5 sierpnia 2015 r., 12 sierpnia 2015 r. złożonymi do akt sprawy sygn. 2 Ds. 542/14 złożyłem wniosek o przeprowadzenie eksperymentu procesowego na okoliczność ustalenia czy:

  1. jest możliwe popełnienie czynów przypisanych mi w postanowieniu z dnia 6 maja 2014 r. o przedstawieniu zarzutów,
  2. jest wiarygodna przedstawiona przeze mnie wersja zdarzenia skutkująca wydaniem w dniu 6 maja 2014 r. postanowienia o przedstawieniu mi zarzutów.

 

Mój obrońca z urzędu adw. Wojciech Wandzel skierowanym do prokurator Doroty Baranowskiej pismem z dnia 3 sierpnia 2015 r. złożył – Załącznik 21: „KANCELARIA ADWOKACKA ADWOKAT WOJCIECH WANDZEL Adwokat Wojciech Wandzel || Kancelaria Adwokacka

Kraków, dnia 3 sierpnia 2015 roku

PANI PROKURATOR Dorota Baranowska PROKURATURA REJONOWA KRAKOW KROWODRZA

31-858 Kraków, oś. Kościuszkowskie 2

Sygn. akt: 2 Ds 542/14 Podejrzany: Zbigniew Kękuś („Podejrzany”) reprezentowany przez obrońcę z urzędu – adwokata Wojciecha Wandzela,Kancelaria Adwokacka, ul. Rakowicka 7, Kraków 31-511

WNIOSEK DOWODOWY O PRZEPROWADZENIE EKSPERYMENTU PROCESOWEGO

Działając w imieniu Podejrzanego Zbigniewa Kękusia, jako jego obrońca z urzędu wykazany w aktach sprawy, na podstawie art. 167 § 2 kodeksu postępowania karnego w związku z art. 211 kodeksu postępowania karnego niniejszym wnoszę o:

I. przeprowadzenie eksperymentu procesowego poprzez odtworzenie przebiegu zdarzenia z dnia 5 maja 2014 roku, w trakcie którego Podejrzany miał rzekomo usiłować się samouwolnić, używając rzekomo przemocy polegającej na kopnięciu kraty zabezpieczającej przedział dla osób zatrzymanych samochodu marki Fiat Ducato, która to z dużą siłą rzekomo uderzyła konwojującego funkcjonariusza policji Pawła Lewkowicza celem ustalenia, iż niemożliwe było popełnienie przez Podejrzanego przypisywanych mu czynów z dnia 5 maja 2014 roku w okolicznościach przedstawionych w protokołach przesłuchań świadków Pawła Lewkowicza, Marcina Raka, Michała Doroby z dnia 5 maja 2014 roku, a także na okoliczność prawdziwego przebiegu zdarzeń z dnia 5 maja 2014 roku,

II. przeprowadzenie dowodu z eksperymentu procesowego przed poddaniem Podejrzanego badaniom stanu zdrowia psychicznego połączonego z obserwacją w zakładzie leczniczym orzeczonym przez postanowienie Sądu Rejonowego dla Krakowa – Krowodrzy w Krakowie IX Wydział Karny z dnia 16 października 2014 roku (sygn. akt IX Kp 300/14/K), utrzymanym w mocy przez Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział IV Karny Odwoławczy z dnia 10 kwietnia 2015 roku (sygn. akt IV Kz 718/14),

III. wezwanie na zasadzie art. 315 § 2 kodeksu postępowania karnego Podejrzanego na termin wnioskowanej czynności celem umożliwienia Podejrzanemu wzięcia udziału w wyżej wnioskowanej czynności postępowania przygotowawczego,

IV. wezwanie na zasadzie art. 315 § 2 kodeksu postępowania karnego obrońcy Podejrzanego na termin wnioskowanej czynności celem umożliwienia obrońcy wzięcia udziału w wyżej wnioskowanej czynności postępowania przygotowawczego.

UZASADNIENIE

1. W dniu 5 maja 2014 roku w Krakowie, podczas doprowadzania Podejrzanego do Komisariatu Policji IV w Krakowie przy ul. Królewskiej 4 miało – według Prokuratury – miejsce zdarzenie, które stanowiło podstawę do postawienia Podejrzanemu (niezasadnego) zarzutu z art. 222 § 1 kodeksu karnego i art. 157 § 2 kodeksu karnego w związku z art. 13 § 1 kodeksu karnego w związku z art. 242 § 4 Kodeksu karnego w związku z art. 11 § 2 kodeksu karnego.

2. Opierając się na zeznaniach świadków Pawła Lewkowicza, Marcina Raka oraz Michała Doroby bezzasadnie uznano, iż Podejrzany miał rzekomo usiłować się samouwolnić, używając rzekomo przemocy polegającej na kopnięciu kraty zabezpieczającej przedział dla osób zatrzymanych samochodu marki Fiat Ducato, która to z dużą siłą rzekomo uderzyła konwojującego funkcjonariusza policji Pawła Lewkowicza. Wspominany funkcjonariusz w wyniku kopnięcia kraty miał rzekomo doznać obrażeń klatki piersiowej.

3. W zeznaniach świadków Pawła Lewkowicza, Marcina Raka oraz Michała Doroby, które znajdują się w protokołach przesłuchań świadków z dnia 5 maja 2014 roku ma miejsce wiele sprzeczności dotyczących okoliczności zdarzenia.

4. I tak, Paweł Lewkowicz zeznał (Protokół przesłuchania świadka Pawła Lewkowicza z dnia 5 maja 2014 roku, podkreślenia własne): Kiedy dojechaliśmy na miejsce, tj. do Komisariatu Policji IV w Krakowie na ul. Królewską 4 około godz. 16:00 zaparkowaliśmy radiowóz przed Komisariatem IV. Wszyscy wyszliśmy z radiowozu. Następnie za pomocą pilota kierowca odblokował drzwi tylne zamykające przedział dla przewozu osób zatrzymanych, po czym zbliżyłem się do tych drzwi będąc po prawej stronie i zacząłem otwierać skrzydła drzwi. W tym czasie st. pos. Marcin Rak otwierał zamek w kracie zabezpieczającej oraz listwę (skobla) blokującej ten zamek. Marcin stał wówczas z lewej strony drzwi ok. 1 m. od krawędzi drzwi by zachować bezpieczną odległość i w razie chęci ucieczki asekurować zatrzymanego. W tym momencie – kiedy stałem przy prawym skrzydle zatrzymany Zbigniew Kękuś kopnął w kratęzabezpieczającą, krata z dużą siłą uderzyła mnie w klatkę piersiową na wysokości prawego ramienia.

5. Natomiast Marcin Rak zeznał (Protokół przesłuchania świadka Marcina Raka z dnia 5 maja 2014 roku, podkreślenia własne): Po przyjeździe pod Komisariat IV w Krakowie na ul. Królewskiej, ja zaparkowałem radiowóz frontem do budynku, zgasiłem silnik i wszyscy w trójkę wysiedliśmy z radiowozu kierując się pod tył pojazdu. Ja otworzyłemdrzwi radiowozu, z tyłu za mną stali sierż. Doroba z mojej prawej strony, a sierż. Lewkowicz z lewej mojej strony. Po otwarciu drzwi radiowozuz kieszeni munduru wyciągnąłem klucz do kraty połączony z kluczem do radiowozu. Włożyłem klucz do zamka i go przekręciłem otwierając zamek w kratownicy. Zbigniew Kękuśsiedział po lewej stronie wnętrza pomieszczenia, miał ręce skute kajdankamiz przodu. Jak otwierałem siedział spokojnie. Po odsunięciu zabezpieczenia nagle

Zbigniew Kękuś kopnął nogą w kratę, która otwierając się gwałtownie uderzyła w drzwi pojazdu i odbijając uderzyła w bark sierż. Lewkowicz.

6. Jeszcze inną wersję przedstawił Michał Doroba (Protokół przesłuchania świadka Michała Doroby z dnia 5 maja 2014 roku, podkreślenia własne): Po przybyciu pod budynek Komisariatu Policji IV w Krakowie przy ul. Królewskiej 4, w trakcie gdy st.

post. Marcin Rak otwierał drzwi przedziału dla osób zatrzymanych do pojazdu służbowego m-ki Fiat Ducato konwojowany Zbigniew Kękuś celowo kopnął wkratę, która uderzyła w drzwi pojazdu, a następnie drzwi te uderzyły w klatkępiersiowąsierż. sztab. Pawła Lewkowicza.

7. Z powyższych zeznań wynika, iż zachodzą w nich sprzeczności w zakresie istotnych elementów przebiegu rzeczonego zdarzenia, które przeczą sobie i wzajemnie się wykluczają, a w konsekwencji je dyskredytują. Sprzeczności dotyczą m.in. tego, czym rzekomo został uderzony Paweł Lewkowicz, w jakim miejscu doznał rzekomo obrażeń oraz miejsc, gdzie podczas zdarzenia stali poszczególni świadkowie. Najbardziej doniosłe sprzeczności w zeznaniach świadków obrazuje tabela sporządzona w oparciu o protokoły przesłuchań świadków Pawła Lewkowicza, Marcina Raka i Michała Doroby z

dnia 5 maja 2014 roku:

 

Imię i nazwisko funkcjonariusza Policji Co rzekomo kopnął Zbigniew Kękuś? Co rzekomo uderzyło sierż. sztab. Pawła Lewkowicza W co rzekomo otrzymał uderzenie sierż. sztab. Paweł Lewkowicz
Paweł Lewkowicz Kratę Bezpośrednio krata W klatkę piersiową
Marcin Rak Kratę Krata, po odbiciu się od drzwi W bark
Michał Doroba Kratę Drzwi W klatkę piersiową

 

8. W konsekwencji, ponieważ zebrany w sprawie materiał dowodowy zawiera istotne luki, bez wypełnienia których nie jest możliwe ustalenie przebiegu zdarzenia oraz w związku z faktem, iż w zdarzeniu uczestniczyli tylko policjanci Paweł Lewkowicz, Marcin Rak i Michał Doroba, których zeznania wzajemnie się wykluczają oraz Podejrzany Zbigniew Kękuś, który kwestionuje przebieg zdarzenia przyjęty przez Prokuraturę, niezbędne jawi się przeprowadzenie eksperymentu procesowego. Wnioskowany eksperyment może wszak pozwolić ustalić rzeczywisty przebieg przedmiotowego zdarzenia.

9. Na mocy art. 211 kodeksu postępowania karnego w celu sprawdzenia okoliczności mających istotne znaczenie dla sprawy można przeprowadzić, w drodze eksperymentu procesowego, doświadczenie lub odtworzenie przebiegu stanowiących przedmiot rozpoznania zdarzeń lub ich fragmentów.

10. Zgodnie z postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 20 sierpnia 2013 roku (sygn akt. III KO 69/02, podkreślenie własne): Eksperyment procesowy można przeprowadzić w postępowaniu sądowym bądź przygotowawczym, o ile jest to celowe dla sprawdzenia okoliczności mających istotne znaczenie dla sprawy.

11. Jak wskazuje natomiast Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 27 stycznia 2009 roku (sygn. akt IV KK 454/08, podkreślenie własne): Eksperyment procesowy przeprowadza się w dwóch formach, tj. doświadczenia albo odtworzenia przebiegu zdarzeń lub ich fragmentów. W przypadku doświadczenia przyjmuje się, że chodzi o sprawdzenie czy możliwe jest wystąpienie – w określonych warunkach – określonych faktów, zaśw przypadku odtworzenia, o sprawdzenie, czy zdarzenie mogło mieć określonyprzebieg.

12. Zgodnie z kolei z wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 4 września 2013 roku (sygn. akt II AKa 97/13, podkreślenie własne): Eksperyment ma na celu sprawdzenie w sposób doświadczalny, czy badane zdarzenie lub podawany jego przebieg były w ogóle możliwe. Dlatego eksperyment powinien być przeprowadzany wwarunkach zbliżonych do tych, które istniały w czasie i miejscu badanegozdarzenia. Tyczy to także pory dnia, warunków atmosferycznych itp. Powyższe stanowisko potwierdził Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 19 lipca 2009 roku (sygn. akt V KK 20/09): (…) eksperyment procesowy, o którym mowa w art. 211 KPK, ma na celu sprawdzenie w sposób doświadczalny, czy badane zdarzenie lub podawany jego przebieg były w ogóle możliwe. Zarówno doświadczenie, jak i odtworzenie, aby spełniało sens procesowy, winno być przeprowadzone w warunkach maksymalnie zbliżonych do tych, jakie miały miejsce, gdy zdarzenie zaistniało.

13. Także w doktrynie wyrażono trafny pogląd, zgodnie z którym Eksperyment procesowy jest czynnością dowodową polegającą na przeprowadzeniu doświadczenia lub odtworzeniu przebiegu stanowiących przedmiot rozpoznania zdarzeń lub ich fragmentów wcelu sprawdzenia okoliczności mających istotne znaczenie dla sprawy. Jest on jednocześnie czynnością procesową przeprowadzaną przez organ procesowy oraz czynnością kryminalistyczną, gdy chodzi o sposób i metodę tej czynności. Czynność ta maprzede wszystkim charakter weryfikacyjny, sprawdzający możliwość pojawieniasię określonego zdarzenialub jego fragmentu. (J. Skorpuka, Kodeks postępowania karnego. Komentarz, Warszawa, Wydawnictwo C.H. Beck, 2015, podkreślenie własne).

14. Jak podkreśla się w doktrynie, celami eksperymentu procesowego są: 1) sprawdzenie i ocena już zebranych dowodów, a więc takich, które pochodzą z innychźródeł dowodowych; 2) uzyskanie nowych dowodów; 3) poznanie określonych związków zachodzących pomiędzy przedmiotami a zjawiskami; 4) sprawdzeniei ewentualnie, dzięki temu, wyeliminowanie przyjętych wcześniej wersji śledczych(S. Rybarczyk, Eksperyment jako dowód w procesie karnym, Warszawa, Wydawnictwoprawnicze, 1973, s. 15 i n., podkreślenia własne; Gruza Ewa, Goc Mieczysław,Moszczyński Jarosław, Kryminalistyka – czyli rzecz o metodach śledczych, Warszawa,Wydawnictwa Akademickie i Profesjonalne, 2008, s. 185, podkreślenia własne).

15.W tym stanie rzeczy zachodzi nie tylko potrzeba, ale i konieczność przeprowadzenia eksperymentu procesowego w formule odtworzenia. W obliczu bowiem faktu, iż w zdarzeniu uczestniczyli tylko policjanci Paweł Lewkowicz, Marcin Rak i Michała Doroba, których zeznania są wzajemnie sprzeczne, oraz Podejrzany Zbigniew Kękuś, który kwestionuje przebieg zdarzenia przyjęty przez Prokuraturę, eksperyment procesowy może pozwolić ustalić rzeczywisty przebieg zdarzenia.

16.Wnioskując o przeprowadzenie tego dowodu obrona zmierza do wykazania, iż niemożliwym było, by poprzez kopnięcie w kratę zabezpieczającą przedział dla osób zatrzymanych, krata mogła poruszyć się w taki sposób, by uderzyć policjanta stojącego przy prawym skrzydle drzwi pojazdu w klatkę piersiową.

17. Eksperyment procesowy wykaże również, iż niemożliwym było, by poprzez kopnięcie w kratę zabezpieczającą przedział dla osób zatrzymanych, krata ta uderzyła w drzwi pojazdu w taki sposób, by następne drzwi uderzyły policjanta w klatkę piersiową.

18. Nadto, eksperyment procesowy wykaże, iż niemożliwym było, by poprzez kopnięcie w kratę zabezpieczającą przedział dla osób zatrzymanych, krata ta najpierw uderzyła w drzwi pojazdu, a następnie uderzyła policjanta w bark.

19. By jak najdokładniej odwzorować warunki, które miały miejsce podczas zdarzenia z 5 maja 2014 roku, wnioskuję, by w eksperymencie wykorzystać pojazd Fiat Ducato. Kopnięcie kraty podczas eksperymentu procesowego powinno nastąpić w momencie, w którym osoba przybrana do eksperymentu jako Marcin Rak otworzyłaby zamek w kratownicy, osoba przybrana do eksperymentu jako Paweł Lewkowicz otwierałaby drzwi (prawe skrzydło), a osoba przybrana do eksperymentu jako Michał Doroba stałaby za osobą przybraną do eksperymentu jako Paweł Lewkowicz.

20. Ponadto wnioskuję o przeprowadzenie dowodu z eksperymentu procesowego przed poddaniem Podejrzanego badaniom stanu zdrowia psychicznego połączonego z obserwacją w zakładzie leczniczym. Jak bowiem wskazał Sąd Najwyższy – Izba Karna w postanowieniu z dnia 18 lutego 2009 r., sygn. akt IV KK 306/08: Żaden przepis prawa nie zwalnia sądu z obowiązku ustalenia, czy oskarżony, który według opinii biegłych psychiatrów jest niepoczytalny w rozumieniu art. 31 § 1 KK, popełnił zarzucany mu czyn. Użyte sformułowania w art. 31 § 1 KK „w czasie czynu” oraz w art. 414 § 1 KPK „w chwili czynu”, wskazują jednoznacznie, iż musi zachodzić zbieżność w czasie dwóch zaszłości, a więc czynu oskarżonego oraz jego niepoczytalności.

21. Przywołane stanowisko potwierdził Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 5 marca 2002 roku (sygn. akt III KKN 329/99, podkreślenie własne), dodając: Stan psychiczny oskarżonego może, rzecz jasna, powodować, że w sytuacjach określonych w art. 31 § 1 k.k. jest on niezdolny do popełnienia przestępstwa, ale proces karny nie jest psychiatrycznym postępowaniem diagnostycznym, w którym nie kwestia popełnienia przez pacjenta czynu zabronionego w rozumieniu art. 115 § 1 k.k., lecz jego stan psychiczny stanowi przedmiot badania lekarskiego. W procesie karnym stan psychicznyoskarżonego ma znaczenie dopiero przy ustaleniu, że dopuścił się on czynuzabronionego, co wynika również z treści art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k.,

22. W stanie faktycznym niniejszej sprawy wobec licznych sprzeczności w zeznaniach świadków Pawła Lewkowicza, Marcina Raka i Michała Doroby dotyczących przebiegu zdarzenia oraz kwestionowanie przez Podejrzanego przebiegu zdarzenia przyjętego przez Prokuraturę z uwagi na brak możliwości przyjęcia, że Pokrzywdzony dopuścił się zarzuconych mu czynów niezbędne jawi się jak najszybsze przeprowadzenie dowodu z eksperymentu procesowego, które winno zostać przeprowadzone przed poddaniem Podejrzanego badaniom stanu zdrowia psychicznego połączonego z obserwacją w zakładzie leczniczym.

23. Wniosek o uprzednie przeprowadzenie dowodu z eksperymentu procesowego ma doniosły charakter z uwagi na fundamentalną okoliczność, zgodnie z którą przeprowadzenie eksperymentu procesowego może doprowadzić do umorzenia niniejszego postępowania, co w konsekwencji oznaczać będzie oczywistą niecelowość przeprowadzania badań stanu zdrowia psychicznego Podejrzanego. Tym bardziej, że wspomniana obserwacja stanowi formę faktycznego pozbawienia wolności bez skazującego wyroku sąd karnego, co również zasługuję na wzięcie pod uwagę przy podejmowaniu decyzji procesowych w odniesieniu do nin. wniosku.

24. Nadto, wnioskuję o pisemne zawiadomienie Podejrzanego oraz jego obrońcy o dacie i miejscu przeprowadzenia eksperymentu procesowego oraz dopuszczeniu Podejrzanego i jego obrońcy do udziału w przeprowadzeniu tego dowodu zgodnie z art. 315 § 2 kodeksu postępowania karnego. Jak bowiem wskazał Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 26 kwietnia 1977 roku (sygn. akt VI KRN 38/77) z uwagi na fakt, iż eksperyment procesowy jest czynnością niepowtarzalną w rozumieniu art. 316 § 1 kodeksu postępowania karnego powinien być przeprowadzony w sposób możliwie jak najdokładniej

odtwarzający zaistniałe zdarzenie, i to z udziałem oskarżonego.

Za Podejrzanego – obrońca Wojciech Wandzel – adwokat”

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, pismo adw. Wojciecha Wandzla z dnia

3 sierpnia 2015 r. – Załącznik 21

 

Prokurator Dorota Baranowska nie rozpoznała moich i mojego obrońcy z urzędu adw. Wojciecha Wandzela wniosków o przeprowadzenie eksperymentu procesowego przed wydaniem w.w. zarządzenia z dnia 19 sierpnia 2015 r. Załącznik 15: Dorota Baranowska-prokurator Prokuratury Rejonowej w Krakowie-Krowodrzy w sprawie 2 Ds. 542/14 przeciwko Zbigniew Kękuś podejrz. o przest. z art. 222§1kk i art. 157§2kk, art. 13§1kk w zw. z art. 242§4kk w zw. z art. 11 §2 kk na podstawie art. 247§1pkt 1 i 2 kpk, art. 75 §1 i 2 kpk zarządza I. zatrzymanie i przymusowe doprowadzenie podejrzanego Pana: Zbigniew Kękuś (…) który w piśmie z dn. 17 sierpnia 2015 r. /data wpływu/ wskazał, że będzie w Recepcji Komendy Miejskiej Policji w Krakowie, ul. Siemiradzkiego 24 w godz. 08.55 do 09.30, do siedziby Szpitala im Babińskiego w Krakowie – adres: Kraków ul. Babińskiego 29 Oddział 4B w dniu 20 sierpnia 2015 r. w godz. 8.15 – 10.30 celem wykonania czynności polegającej na przeprowadzeniu badań psychiatrycznych połączonych z obserwacją w zakładzie leczniczym przez okres trwający nie dłużej niż 4 tygodnie

 

Po doprowadzeniu mnie przez Policje do Szpitala w dniu 20 sierpnia 2015 r., a następnie po wypisaniu mnie z niego po czterech dobach, w dniu 24 sierpnia 2015 r., przez ordynatora Oddziału 4B lek. med. Danutę Woźniak z powodu prowadzonego przeze mnie protestu głodowego – patrz: str. 13 niniejszego pisma oraz Załącznik 17 – prokurator Dorota Baranowska sporządziła i doręczyła mi Wezwanie z dnia 4 września 2015 r. – Załącznik 22: „Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza /adres – ZKE/ Sygn. akt 2 Ds. 542/14 Kraków, dnia 04 września 2015 r. Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ WEZWANIE Termin dnia: 28.09.2016 r. Wzywa się Pana do osobistego stawiennictwa w dniu 28.09.2015 r. o godz. 08:30 Prokuratury Rejonowej w Krakowie-Krowodrzy w Krakowie, Kraków, oś. Kościuszkowskie 2 gab. 305 jako podejrzanego w sprawie sygn. akt 2 Ds. 542/14 podejrz: o przest. z art. 13 § 1kk w zw. z art. 242§4 kk w celu:

1/ przeprowadzenia eksperymentu procesowego z osobami uczestniczącymi: Pana jako podejrzanego, funkcjonariuszy Policji Państwowej /M. Doroba, M. Rak, P. Lewkowicz/, na miejscu będzie pojazd m-ki Fiat Dukato nr rej. HPG B 147

2/ przesłuchania funkcjonariusza Policji R. Tarnówko

3/ po wykonaniu czynności z pkt 2 i 3 przesłuchanie Pana jako podejrzanego. Młodszy Referent Katarzyna Skorupka”

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, Wezwanie z dnia 4 września 2015 r. –

Załącznik 22

 

Ponieważ pismami złożonymi w dniu 28.09.2015 r. złożyłem wnioski o wyłączenie prokurator D. Baranowskiej oraz każdego prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza – w tym prokuratora rejonowego M. Lipskiej – od rozpoznawania sprawy do sygn. akt 1 Ds. 542/14 nie odbyły się wyznaczone przez prokurator D. Baranowską na ten dzień, wskazane w Wezwaniu z dnia 4 września 2015 r. czynności procesowe.

 

W dniu 29 października 2015 r. prokurator Dorota Baranowska sporządziła Wezwanie dla mnie do stawiennictwa w 23 listopada 2015 r. na wskazane przez nią czynności procesowe – Załącznik 23: „Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza /adres – ZKE/ Sygn. akt 2 Ds. 542/14 Kraków, dnia 29 października 2015 r. Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ WEZWANIE Termin dnia: 23 listopada 2015 r. Wzywa się Pana do osobistego stawiennictwa w dniu 23-11-2015 r. o godz. 08:30 Prokuratury Rejonowej w Krakowie-Krowodrzy w Krakowie, Kraków, oś. Kościuszkowskie 2 pokój nr 305 jako podejrzanego w sprawie sygn. akt 2 Ds. 542/14 o przestępstwo z 13 § 1kk w zw. z art. 242§4 kk, 157 § 2 kk i inne w celu: 1/ przeprowadzenia eksperymentu procesowego z osobami uczestniczącymi: Pana jako podejrzanego, funkcjonariuszy Policji Państwowej /M. Doroba, M. Rak, P. Lewkowicz/, na miejscu będzie pojazd m-ki Fiat Ducato nr rej. HPG B 147

2/ przesłuchania funkcjonariusza Policji R. Tarnówko

3/ po wykonaniu czynności z pkt 2 i 3 przesłuchanie Pana jako podejrzanego.

STARSZY REFERENT Prokuratury Rejonowej Jadwiga Zając”

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, wezwanie z dnia 29 października 2015

r. do uczestnictwa w czynnościach procesowych wyznaczonych na dzień 23 listopada 2015 r. – Załącznik 23

 

Ponieważ przed czynnościami wyznaczonymi przez prokurator D. Baranowską na dzień 23 listopada 2015 r. nie zostały rozpoznane w zgodzie z prawem moje w.w. wnioski z 28 września 2015 r. o wyłączenie prokurator D. Baranowskiej i każdego prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza – w tym prokuratora rejonowego Małgorzaty Lipskiej – od rozpoznawania sprawy do sygn. akt 2 Ds. 542/14, nie stawiłem się w dniu 23 listopada 2015 r. na w.w. Wezwanie z 29.10.2015 r. O moim niestawiennictwie w dniu 23.11.2015 r. uprzedziłem prokurator Dorotę Baranowską pismem z dnia 20 listopada 2015 r., którym złożyłem – „Prokurator Dorota Baranowska Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza oś. Kościuszkowskie 2 31-858 Kraków

Sygn. akt: 2 Ds. 542/14 Dotyczy:

  1. Zawiadomienie o moim niestawiennictwie w dniu 23 listopada 2015 r. z powodu wyłączenia Adresatki niniejszego pisma, prokuratora referenta w sprawie do sygn. akt 2 Ds. 542/14 od rozpoznawania tej. sprawy.
  2. Zawiadomienie o wydaniu postanowienia z dnia 21 października 2015 r. o oddaleniu mojego wniosku o wyłączenie prokuratora referenta w sprawie do sygn. akt 2 ds. 542/14, Adresatki niniejszego pisma, przez prokuratora nieuprawnionego, tj. prokuratora rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Małgorzatę Lipską, której dotyczył mój, nierozpoznany do dnia 21 października 2015 r. wniosek z dnia 28 września 2015 r. o jej wyłączenie. (…)”

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, pismo Z. Kękusia z dnia 20 listopada

2015 r. do prokurator Doroty Baranowskiej

 

W dniu 30 czerwca 2016 r. prokurator Dorota Baranowska wydała w.w. postanowienie o umorzeniu pochodzenia – Załącznik 18 – którym przypisała mi sprawstwo czynów, za które mnie ścigała. Przypisała mi ich popełnienie według… jej samej wersji, nie mającej potwierdzenia w zeznaniach żadnego z policjantów, uczestników zdarzenia w dniu 5 maja 2014 r.

Przed wydaniem postanowienia z dnia 30.06.2016 r. prokurator Dorota Baranowska nie przeprowadziła eksperymentu procesowego.

xxx

 

W podsumowaniu przedstawionych wyżej faktów mających potwierdzenie w dokumentach, których kserokopie załączam do niniejszego pisma wskazać należy, że:

  1. było ustawowym, określonym w art. 305 § 1 k.p.k obowiązkiem prokuratora rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Agaty Chmielarczyk-Skiby niezwłocznie rozpoznać lub przekazać do rozpoznania skierowane przeze mnie do niej pismem z dnia 27 października 2014 r. /Załącznik 1/ o popełnieniu przez funkcjonariuszy Wydziału Konwojowego Komendy Wojewódzkiej Policji, sierż. sztab. Michała Dorobę, sierż. sztab. Pawła Lewkowicza, st. post. Marcina Raka w dniu 5 maja 2014 r., w Krakowie przestępstw na moją szkodę z art. 217 § 1 k.k. i art. 233 § 1 k.k.
  2. prokurator rejonowy Agata Chmielarczyk-Skiba niedopełniła obowiązku określonego w art. 305 § 1 k.p.k. w okresie od dnia 27 października 2014 r., gdy złożyłem zawiadomienie jak wyżej do dnia złożenia niniejszego pisma, tj. moje zawiadomienie z 27.10.2014 r. nie zostało rozpoznane do dnia złożenia niniejszego pisma, a w piśmie z dnia 24 marca 2015 r. – patrz: str. 4 oraz Załącznik 3 – prokurator Agata Chmielarczyk-Skiba potwierdziła, że w sprawie zgłoszonej jej przeze mnie pismem z 27.10.2014 r. nie zostało wydane postanowienie,
  3. na podstawie sprzecznych, niespójnych, nawzajem wykluczających się i nie znajdujących potwierdzenia w „Protokole zatrzymania Osoby” z dnia 5 maja 2014 r., zeznań z dnia 5 maja 2014 r. sierż. sztab. Michała Doroby, sierż. sztab. Pawła Lewkowicza, st. post. Marcina Raka sędzia Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy IX Wydział Karny Katarzyna Kaczmara wydała w dniu 16 października 2014 r. postanowienie, sygn. akt IX Kp 300/14/K, o pozbawieniu mnie wolności przez poddanie mnie obserwacji psychiatrycznej,
  4. na podstawie prawomocnego postanowienia sędzi Katarzyny Kaczmary z dnia 16 października 2014 r., sygn. akt IX Kp 300/14/K, prokurator referent w sprawie Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, Dorota Baranowska wydała w dniu 19 sierpnia 2015 r. Zarządzenie Policji /Załącznik 15/, na podstawie którego Policja zatrzymała mnie – pozbawiając mnie wolności – w dniu 20 sierpnia 2015 r. i doprowadziła pod przymusem do Szpitala Specjalistycznego im. dr. J. Babińskiego w Krakowie na obserwację psychiatryczną, z której uwolniła mnie ordynator Oddziału 4B Szpitala lek. med. Danuta Woźniak po czterech dobach, w dniu 24 sierpnia 2015 r., z powodu prowadzonego przeze mnie od 20.08.2015 r. protestu głodowego,
  5. w dniu 30 czerwca 2016 r. prokurator Dorota Baranowska wydała postanowienie, którym:
    1. przypisała mi sprawstwo czynów – mimo, że nie przeprowadziła eksperymentu procesowego – za które mnie ścigała,
    2. umorzyła postępowanie z powołaniem się na określoną w art. 17 § 1 k.p.k. przesłankę znikomej społecznej szkodliwości czynów, za które mnie ścigała.

 

Gdyby prokurator rejonowy dla Krakowa Krowodrzy Agata Chmielarczyk-Skiba dopełniła jej ustawowego obowiązku, określonego w art. 305 § 1 k.k. Niezwłocznie po otrzymaniu zawiadomienia o przestępstwie organ powołany do prowadzenia postępowania przygotowawczego obowiązany jest wydać postanowienie o wszczęciu bądź o odmowie wszczęcia śledztwa.”, tj. gdyby przekazała do rozpoznania złożone przeze mnie pismem z dnia 27 października 2014 r. zawiadomienia o popełnieniu przez funkcjonariuszy Wydziału Konwojowego Komendy Wojewódzkiej Policji w Krakowie, sierż. sztab. Michała Dorobę, sierż. sztab. Pawła Lewkowicza, st. post. Marcina Raka w dniu 5 maja 2014 r., w Krakowie, przestępstw na moją szkodę z art. 217 § 1 k.k. i art. 233 § 1 k.k., zamiast zachować się, jak mnie poinformowała pismem z dnia 23 lutego 2015 r. – Załącznik 3: Niezwłocznie po wpływie do tut. Prokuratury została przeprowadzona przeze mnie analiza treści wspomnianego pisma, w wyniku której ustaliłam, że stanowi ono Pana wersję dotyczącą przebiegu wydarzeń z dnia 5.05.2014 r. będącego przedmiotem toczącego się przeciwko Panu w Prokuraturze Rejonowej w Krakowie Krowodrzy pod sygn. 2DS 542/14 postępowania przygotowawczego, gdzie zeznania wskazywanych funkcjonariuszy policji stały się podstawą przedstawienia Panu zarzutu popełnienia przestępstwa z art. 222§1 kk i inne. W tej sytuacji Pana pismo dołączono do materiałów w/w postępowania przygotowawczego, w toku którego przedstawiona przez Pana we wspomnianym piśmie wersja wydarzeń będzie podlegała ocenie prowadzącego sprawę prokuratora referenta w konfrontacji z pozostałym materiałem dowodowym. Prokurator Rejonowy Agata Chmielarczyk-Skiba”, prokurator rozpoznający moje zawiadomienie zapewne przeprowadziłby eksperyment procesowy – z którego przeprowadzenia zrezygnowała w opisanych wyżej okolicznościach prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza Dorota Baranowska w sprawie do sygn. akt 2 Ds. 542/14 – i ten wykazałby, że popełnienie czynów przypisanych mi w sprawie do sygn. akt 2 Ds. 542/14 było fizycznie niemożliwe. Wtedy:

  1. uniknąłbym pozbawienia mnie wolności przez prokurator Dorotę Baranowską przez umieszczenie mnie w dniu 20 sierpnia 2015 r. Szpitalu Specjalistycznym im. dr. J. Babińskiego celem poddania mnie obserwacji psychiatrycznej i przetrzymywania mnie w nim do 20 sierpnia 2015 r.,
  2. nie musiałbym prowadzić w Szpitalu Specjalistycznym im. dr. J. Babińskiego protestu głodowego w okresie od 20 do 24 sierpnia 2015 r. w sprzeciwie dla bezprawnego umieszczenia mnie w nim,
  3. prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza Dorota Baranowska nie przypisałaby mi – jak uczyniła postanowieniem z dnia 30 czerwca 2016 r. /Załącznik 18/ – popełnienia czynów, za które mnie ścigała w postępowaniu do sygn. akt 2 Ds. 542/14.

 

Naruszenie przez prokuratora rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Agatę Chmielarczyk-Skibę prawa określonego w art. 305 § 1 k.p.k. przez niedopuszczenie do rozpoznania mojego zawiadomienia z dni 27 października 2014 r. /Załącznik 1/ mogła konwalidować prokurator okręgowy w Krakowie Lidia Jaryczkowska, do której skierowałem pismo z dnia 23 lutego 2015 r., którym złożyłem – Załącznik 2: „Pani Lidia Jaryczkowska Prokurator Okręgowy w Krakowie ul. Mosiężnicza 2 30-965 KrakówDotyczy: I. Zażalenie – na podstawie art. 306 § 3 k.p.k. – na bezczynność Prokuratora Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Agaty Chmielarczyk-Skiby polegającą na nierozpoznaniu do dnia złożenia niniejszego pisma skierowanych przeze mnie: 1. pismem z dnia 24 października 2014 r. /data wpływu 27.10.2014 r. – Załącznik 1, Załącznik 2/ Zawiadomienia o popełnieniu przez funkcjonariuszy Wydziału Konwojowania Komendy Wojewódzkiej Policji w Krakowie:

  1. sierż. sztab. Michała Dorobę
  2. sierż. sztab. Pawła Lewkowicza
  3. st. post. Marcina Raka

w dniu 5 maja 2014 r., w Krakowie, przestępstw z:

  1. art. 217 § 1 k.k.
  2. art. 233 § 1 k.k.”

 

Ustawowym, określonym w art. 2 z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze – „Zadaniem prokuratury jest strzeżenie praworządności oraz czuwanie nad ściganiem przestępstw.” – obowiązkiem każdego prokuratora jest niedopuszczenie do popełnienia czynu zabronionego.

Mimo zawiadomienia przeze mnie prokuratora okręgowego w Krakowie Lidii Jaryczkowskiej pismem z dnia 23 lutego 2015 r., że prokurator rejonowy dla Krakowa Krowodrzy Agata Chmielarczyk-Skiba niedopuściła do rozpoznania zawiadomienia, które złożyłem pismem do niej z dnia 27 października 2014 r., prokurator Lidia Jaryczkowska nie zrealizowała czynności skutkujących rozpoznaniem tego zawiadomienia.

 

W podsumowaniu przedstawionych w niniejszym piśmie faktów mających potwierdzenie w dokumentach, których kserokopie załączam do niniejszego pisma wskazać należy, że:

  1. poświadczone przez prokuratora rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Agatę Chmielarczyk-Skibę pismem do mnie z dnia 23 lutego 2015 r. niedopełnienie przez nią obowiązku określonego w art. 305 § 1 k.p.k. przez niedopuszczenie przez nią do rozpoznania zawiadomienia o popełnieniu przestępstw, które skierowałem do niej pismem z dnia 27 października 2014 r. /Załącznik 1/,
  2. niedopełnienie przez prokuratora okręgowego w Krakowie Lidię Jaryczkowską obowiązku określonego w art. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze przez niezrealizowanie czynności skutkujących rozpoznaniem mojego zawiadomienia z dnia 27 października 2014 r. /Załącznik 1/, po tym, gdy pismem do niej z dnia 23 lutego 2015 r. /Załącznik 2/ złożyłem zażalenie na bezczynność prokuratora rejonowego dla Krakowa-Krowodrzy Agaty Chmielarczyk-Skiby polegającą na nierozpoznaniu mojego zawiadomienia z pisma z dnia 27.10.2014 r. /Załącznik 1/

wyczerpują:

  1. w przypadku prokuratora rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Agaty Chmielarczyk-Skiby znamiona czynu określonego jako przestępstwo w art. 231 § 1 k.k., niedopełnienie obowiązków i działanie na szkodę mojego interesu prywatnego,
  2. w przypadku prokuratora okręgowego w Krakowie Lidii Jaryczkowskiej znamiona czynu określonego jako przestępstwo w art. 18 § 3 k.k.: „(…) odpowiada za pomocnictwo także ten, kto wbrew prawnemu, szczególnemu obowiązkowi niedopuszczenia do popełnienia czynu zabronionego swoim zaniechaniem ułatwia innej osobie jego popełnienie.”

 

Zbigniew Kękuś

 

Załączniki: od 1 do 69 do ściągnięcia tutaj

  1. Pismo Z. Kękusia z dnia 27 października 2014 r. do prokuratora rejonowego w Krakowie – Krowodrzy Agaty Chmielarczyk-Skiby
  2. Pismo Z. Kękusia z dnia 23 lutego 2015 r. do prokuratora okręgowego w Krakowie Lidii Jaryczkowskiej
  3. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 DS 542/14, pismo Prokuratora Rejonowego Agaty Chmielarczyk-Skiby z dnia 24 marca 2015 r.
  4. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, III K 854/10, postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 25 kwietnia 2014 r.
  5. Pismo Z. Kękusia z dnia 25 października 2016 r. do ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobry
  6. Pismo z dnia 29 listopada 2016 r. Posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Agnieszki Ścigaj do ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobry
  7. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, Komisariat IV Policji w Krakowie, „Protokół zatrzymania osoby” z dnia 5 maja 2014 r.
  8. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, Komisariat Policji IV w Krakowie, L.dz. MKZ-D-1851/14, uzasadnienie postanowienia z dnia 6 maja 2014 r. o przedstawieniu zarzutów
  9. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. 2 Ds. 542/14, zeznania sierż. sztab. Pawła Lewkowicza złożone w dniu 5 maja 2014 r., k. 3-4
  10. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. 2 Ds. 542/14, zeznania st. post. Marcina Raka złożone w dniu 5 maja 2014 r.
  11. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. 2 Ds. 542/14, zeznania sierż. sztab. Michała Doroby złożone w dniu 5 maja 2014 r.
  12. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, sporządzone w dniu 25 sierpnia 2014 r. w Komisariacie Policji IV w Krakowie „Dokładne określenie zarzucanego czynu czynu(ów) i jego(ich) kwalifikacji prawnej.”, L.dz. MKZD-1851/14 RSD-1053/14
  13. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, postanowienie sędzi Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Katarzyny Kaczmary z dnia 16 października 2014 r., sygn. akt IX Kp 300/14/K
  14. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 1 Ds. 542/14, postanowienie sędzin Sądu Okręgowego w Krakowie Wydział IV Karny – Odwoławczy, SSO Lidii Haj, SSO Jadwigi Żmudzkiej, SSR del. Agnieszki Sułowskiej-Gibas z dnia 10 kwietnia 2015 r., sygn. IV Kz 718/14
  15. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, zarządzenie prokurator Doroty Baranowskiej z dnia 19 sierpnia 2015 r.
  16. Komisariat Policji IV w Krakowie, sygn. akt MZ 274/15, Protokół Zatrzymania Osoby z dnia 20 sierpnia 2015 r.
  17. Szpital Specjalistyczny im. dr. Józefa Babińskiego Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej w Krakowie, pismo Ordynatora Oddziału 4B lek. med. Danuty Woźniak z dnia 25 sierpnia 2015 r., 4B-5104-24/15, do Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza
  18. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, postanowienie prokurator Doroty Baranowskiej z dnia 30 czerwca 2016 r.
  19. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 DS 542/14, zażalenie adw. Wojciecha Wandzela z 15 lipca 2016 r. na postanowienie prokurator Doroty Baranowskiej z dnia 30 czerwca 2016 r.
  20. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, postanowienie sędzi Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy, II Wydział Karny Niny Uchwat-Woźniak z dnia 18 maja 2017 r., sygn. akt II Kp 715/16/K
  21. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, pismo adw. Wojciecha Wandzla z dnia 3 sierpnia 2015 r.
  22. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, Wezwanie z dnia 4 września 2015 r.
  23. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, wezwanie z dnia 29 października 2015 r. do uczestnictwa w czynnościach procesowych wyznaczonych na dzień 23 listopada 2015 r.

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

ZAŁĄCZNIK III

Kraków, dnia 11 września 2017 r.

Pani

Małgorzata Lipska

Prokurator Rejonowy dla Krakowa Krowodrzy

oś. Kościuszkowskie 2

31-858 Kraków

 

Dotyczy:

  1. Wniosek o rozpoznanie przez Prokuraturę Rejonową Kraków Krowodrza mojego – nierozpoznanego do dnia złożenia niniejszego pisma – złożonego pismem z dnia 27 października 2014 r. skierowanym do prokuratora rejonowego w Krakowie Krowodrzy Agaty Chmielarczyk-Skiby /Załącznik 1/ zawiadomienia o popełnieniu przez funkcjonariuszy Wydziału Konwojowego Komendy Wojewódzkiej Policji w Krakowie:
    1. sierż. sztab. Michała Dorobę,
    2. sierż. sztab. Pawła Lewkowicza,
    3. st. post. Marcina Raka

w dniu 5 maja 2014 r., w Krakowie, na moją szkodę:

    1. ściganego z urzędu przestępstwa z art. 233 § 1 k.k.
    2. ściganego z oskarżenia prywatnego przestępstwa z art. 217 § 1 k.k.
  1. Wniosek o przeprowadzenie dowodów jak w moim zawiadomieniu z dnia 27.10.2014 r. /Załącznik 1/, w tym o przeprowadzenie dowodu z eksperymentu procesowego z udziałem:
    1. sierż. sztab. Michała Doroby,
    2. sierż. sztab. Pawła Lewkowicza,
    3. st. post. Marcina Raka,
    4. moim

przez odtworzenie przebiegu zdarzenia w dniu 5 maja 2014 roku zgodnie z zeznaniami złożonymi 05.05.2014 r. przez każdego z w.w. funkcjonariuszy Policji – Załącznik 12, Załącznik 13, Załącznik 14.

  1. Zawiadomienie, że w sprawie Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza do sygn. akt 2DS 542.14 prowadzonej przeciwko mnie z zawiadomienia sierż. sztab. Michała Doroby, sierż. sztab. Pawła Lewkowicza i st. post. Marcina Raka prokurator referent Dorota Baranowska:
    1. nie przeprowadziła eksperymentu procesowego mimo dwukrotnego zamiaru jego przeprowadzenia, w dniu 28 września 2015 r. /Załącznik 10/ i w dniu 23 listopada 2015 r. /Załącznik 11/,
    2. wydała w dniu 30 czerwca 2016 r. postanowienie /Załącznik 4/ o umorzeniu postępowania przeciwko mnie z powołaniem się na określoną w art. 17 § 1 pkt 3 przesłankę znikomej społecznej szkodliwości czynów, za które mnie ścigano.
  2. Zawiadomienie, że kopia niniejszego pisma zostanie umieszczona na stronie www.kekusz.pl.

 

Część I. Przepisy prawa

 

  1. artykuł 233 § 1 Kodeksu karnego: „Kto, składając zeznanie mające służyć za dowód w postępowaniu sądowym lub w innym postępowaniu prowadzonym na podstawie ustawy, zeznaje nieprawdę lub zataja prawdę, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.”
  2. artykuł 217 § 1 Kodeksu karnego: „Kto uderza człowieka lub w inny sposób narusza jego nietykalność cielesną, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.”

 

Uzasadnienie

 

Pismem z dnia 27 października 2014 r. skierowanym do prokuratora rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Agaty Chmielarczyk-Skiby złożyłem – Załącznik 1: „Prokurator Agata Chmielarczyk-Skiba Prokurator Rejonowy Prokuratura Rejonowa Kraków-Krowodrza oś. Kościuszkowskie 2 31-858 Kraków

Sygn. akt:

  1. Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza: 2 Ds. 542/14
  2. Komisariatu Policji IV w Krakowie: L.dz. MKZ-D-1851/14
  3. Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy IX Wydział Karny: IX Kp 300/14/K

Dotyczy:

  1. Zawiadomienie o popełnieniu przez funkcjonariuszy Wydziału Konwojowania Komendy Wojewódzkiej Policji w Krakowie:
    1. sierż. sztab. Michała Dorobę
    2. sierż. sztab. Pawła Lewkowicza
    3. st. post. Marcina Raka

w dniu 5 maja 2014 r., w Krakowie, przestępstw z:

    1. art. 217 § 1 k.k. – naruszenie nietykalności cielesnej
    2. art. 233 § 1 k.k. – złożenie fałszywych zeznań
  1. Wniosek – na podstawie art. 14.1 Ustawy o Prokuraturze z dnia 20 czerwca 1985 r. „Prokuratorem może być powołany ten, kto (…) 2. jest nieskazitelnego charakteru.” – żeby zawiadomienia jak w pkt. I. nie przekazano do rozpoznania zatrudnionemu w Prokuraturze Rejonowej Kraków Krowodrza na etacie prokuratora Bartłomiejowi Legutko.
  2. Wniosek o dopuszczenie dowodu z wizji lokalnej na okoliczność zdarzenia z moim oraz sierż. sztab. Michała Doroby, sierż. sztab. Pawła Lewkowicza, st. post. Marcina Raka udziałem w dniu 5 maja 2014 r. ok. godz. 16:00 przed Komisariatem Policji IV w Krakowie, ul. Królewska 4, przedstawionego przez nich w ich sprzecznych i wzajemnie wykluczających się zeznaniach złożonych w Komisariacie Policji IV w Krakowie w dniu 5 maja 2014 r., w godz. 18:45 – 19:40.
  3. Wniosek o dopuszczenie dowodu ze sporządzonych w dniu 5 maja 2014 r., w godz. 18:45 – 19:40, w Komisariacie Policji IV w Krakowie, ul. Królewska 4 Protokołów przesłuchań sierż. sztab. Michała Doroby, sierż. sztab. Pawła Lewkowicza, st. post. Marcina Raka, na okoliczność sprzecznych i wzajemnie wykluczających się zeznań w sprawie zdarzenia, do którego miało dojść z moim i ich udziałem w dniu 5 maja 2014 r., ok. godz. 16:00 przed Komisariatem Policji IV w Krakowie.
  4. Wniosek o dopuszczenie dowodu ze sporządzonego w dniu 5 maja 2014 r. w filii Komisariatu Policji IV w Krakowie, ul. Radzikowskiego 29, w godz. 16:45 – 17:00 „Protokołu Zatrzymania Osoby”.
  5. Wniosek o dopuszczenie dowodu z zeznań autora „Protokołu Zatrzymania Osoby” z dnia 5 maja 2014 r., st. asp. Romana Tarnówko /adres: Komisariat Policji IV w Krakowie, ul. Radzikowskiego 29, 31-300 Kraków/ na okoliczność wyjaśnienia:
    1. czy sporządzał Protokół w mojej oraz sierż. sztab. Michała Doroby, sierż. sztab. Pawła Lewkowicza, st. post. Marcina Raka obecności,
    2. dlaczego nie podał w Protokole, że w dniu 5 maja 2014 r. ok. godz. 16:00 doszło do zdarzenia przedstawionego przez sierż. sztab. Michała Dorobę, sierż. sztab. Pawła Lewkowicza, st. post. Marcina Raka w zeznaniach złożonych w Komisariacie Policji IV w Krakowie w dniu 5 maja 2014 r. w godz. 18:45 – 19:40, mojej rzekomej próby samouwolnienia.
  6. Wniosek o dopuszczenie dowodu z zeznań:
    1. sierż. sztab. Michała Doroby
    2. sierż. sztab. Pawła Lewkowicza
    3. st. post. Marcina Raka

na okoliczność, dlaczego nie zgłosili do sporządzanego w dniu 5 maja 2014 r. w godz. 16:45 – 17:00 w ich i mojej obecności „Protokołu Zatrzymania Osoby” zdarzenia, do którego miało dojść w dniu 5 maja 2014 r. ok. godz. 16:00 przed Komisariatem Policji IV w Krakowie, ul. Królewska 4, z moim oraz ich udziałem i które zgłosili w zeznaniach złożonych w dniu 5 maja 2014 r. w godz. 18:45 – 19:40.

  1. Wniosek o dopuszczenie dowodu z Protokołu mojego przesłuchania w dniu 6 maja 2014 r. w Komisariacie Policji IV w Krakowie, ul. Królewska 4, przez asp. Marcina Monia, na okoliczność, że w Protokole zapisano okazanie przeze mnie asp. M. Moniowi otarć do krwi naskórka na wierzchnich stronach obydwóch dłoni w następstwie powalenia mnie podczas konwojowania w dniu 5 maja 2014 r. na płyty chodnikowe przez konwojujących mnie sierż. sztab. Michała Doroby, sierż. sztab. Pawła Lewkowicza, st. post. Marcina Raka.
  2. Wniosek o spowodowanie rozpoznania niniejszym złożonego zawiadomienia bez zbędnej zwłoki, zgodnie z prawem określonym w art. 306 § 3 ustawy Kodeks postępowania karnego.
  3. Zawiadomienie o wyrażeniu przeze mnie zgody na skierowanie na ewentualny wniosek sierż. sztab. Michała Doroby, sierż. sztab. Pawła Lewkowicza, st. post. Marcina Raka niniejszym zgłoszonej sprawy do instytucji lub osoby godnej zaufania w celu przeprowadzenia postępowania mediacyjnego pomiędzy sierż. sztab. Michałem Dorobą, sierż. sztab. Pawłem Lewkowiczem, st. post. Marcinem Rakiem i mną – art. 23a § 1 k.p.k.”

Dowód: Pismo Z. Kękusia z dnia 27 października 2014 r. do prokuratora Rejonowego Agaty Chmielarczyk-Skiby –

Załącznik 1

 

Ponieważ moje zawiadomienie z dnia 27.10.2014 r. nie zostało rozpoznane przez cztery miesiąceartykuł 306 § 3 k.p.k. stanowi: Jeżeli osoba lub instytucja, która złożyła zawiadomienie o przestępstwie, nie zostanie w ciągu 6 tygodni powiadomiona o wszczęciu albo odmowie wszczęcia śledztwa, może wnieść zażalenie do prokuratora nadrzędnego albo powołanego do nadzoru nad organem, któremu złożono zawiadomienie.” – pismem z dnia 23 lutego 2015 r. skierowanym do prokuratora okręgowego w Krakowie Lidii Jaryczkowskiej złożyłem – Załącznik 2: „Pani Lidia Jaryczkowska Prokurator Okręgowy w Krakowie ul. Mosiężnicza 2 30-965 Kraków

Dotyczy:

  1. Zażalenie – na podstawie art. 306 § 3 k.p.k. – na bezczynność Prokuratora Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Agaty Chmielarczyk-Skiby polegającą na nierozpoznaniu do dnia złożenia niniejszego pisma skierowanych przeze mnie:
    1. pismem z dnia 24 października 2014 r. /data wpływu 27.10.2014 r. – Załącznik 1, Załącznik 2/ Zawiadomienia o popełnieniu przez funkcjonariuszy Wydziału Konwojowania Komendy Wojewódzkiej Policji w Krakowie:
      1. sierż. sztab. Michała Dorobę
      2. sierż. sztab. Pawła Lewkowicza
      3. st. post. Marcina Raka

w dniu 5 maja 2014 r., w Krakowie, przestępstw z:

      1. art. 217 § 1 k.k.
      2. art. 233 § 1 k.k.
    1. pismem z dnia 3 listopada 2014 r. Zawiadomienia o popełnieniu przez prokuratora Bartłomieja Legutkę przestępstwa z art. 231 § 1 k.k. – Załącznik 3.
  1. Wniosek – na podstawie art. 305 k.p.k. – o wydanie polecenia:
    1. rozpoznania:
      1. Zawiadomienia z dnia 27 października 2014 r. /data wpływu/, jak w pkt. I.1 /Załącznik 1/,
      2. Zawiadomienia z dnia 3 listopada 2014 r., jak w pkt. I.2 /Załącznik 3/

bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie tygodnia od daty złożenia niniejszego pisma,

    1. doręczenia mi Postanowień w sprawie Zawiadomień z dnia 27 października 2014 r. /Załącznik 1/ oraz z dnia 3 listopada 2014 r. /Załącznik 3/ bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie tygodnia od daty złożenia niniejszego pisma.”

Dowód: Pismo Z. Kękusia z dnia 23 lutego 2015 r. do prokuratora okręgowego w Krakowie Lidii Jaryczkowskiej –

Załącznik 2

 

W części dotyczącej pkt. I.1 pisma z dnia 23.02.2015 r. prokurator okręgowy Lidia Jaryczkowska przekazała zgłoszony jej przeze mnie wniosek do rozpoznania prokuratorowi, której dotyczyła moja skarga, tj. prokuratorowi Rejonowemu dla Krakowa Krowodrzy Agacie Chmielarczyk-Skibie. Pismem z dnia 24 marca 2015 r. zawiadomiła mnie prokurator rejonowy Agata Chmielarczyk-Skiba – Załącznik 3: „Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza /adres – ZKE/ Kraków, dnia 24.03.2015 r. Sygn. 2DS 542/14 Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/

W związku ze złożonym przez Pana zażaleniem w trybie art. 306 § 3 kpk z dnia 23.02.2015 r. w odniesieniu do Pana pisma z dnia 27.10.2014 r. adresowanego do Prokuratora Rejonowego w Krakowie Krowodrzy /Agaty Chmielarczyk – Skiby – ZKE/ zatytułowanego zawiadomienie o popełnieniu przez funkcjonariuszy Wydziału Konwojowania Komendy Wojewódzkiej Policji w Krakowie M. Dorobę, P. Lewkowicza, M. Raka w dniu 5.05.2014 r. przestępstw z art. 217 § 1 kk i art. 233 § 1 kk informuję, że omyłkowo nie został Pan poinformowany o nadanym mu biegu. Niezwłocznie po wpływie do tut. Prokuratury została przeprowadzona przeze mnie analiza treści wspomnianego pisma, w wyniku której ustaliłam, że stanowi ono Pana wersję dotyczącą przebiegu wydarzeń z dnia 5.05.2014 r. będącego przedmiotem toczącego się przeciwko Panu w Prokuraturze Rejonowej w Krakowie Krowodrzy pod sygn. 2DS 542/14 postępowania przygotowawczego, gdzie zeznania wskazywanych funkcjonariuszy policji stały się podstawą przedstawienia Panu zarzutu popełnienia przestępstwa z art. 222§1 kk i inne. W tej sytuacji Pana pismo dołączono do materiałów w/w postępowania przygotowawczego, w toku którego przedstawiona przez Pana we wspomnianym piśmie wersja wydarzeń będzie podlegała ocenie prowadzącego sprawę prokuratora referenta w konfrontacji z pozostałym materiałem dowodowym. Prokurator Rejonowy Agata Chmieralrczyk-Skiba”
Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 DS 542/14, pismo Prokuratora Rejonowego Agaty

Chmielarczyk-Skiby z dnia 24 marca 2015 r. – Załącznik 3

 

Wskazać należy, że postępowanie przeciwko mnie Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza do sygn. akt 2 Ds. 542/14, na które powołała się prokurator rejonowy Agata Chmielarczyk-Skiba w piśmie do mnie z dnia 24 marca 2015 r. zostało już zakończone, tj. umorzone.

W dniu 30 czerwca 2016 r. prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza, referent w sprawie do sygn. akt 2Ds 542/14, Dorota Baranowska wydała postanowienie o umorzeniu postępowania z powołaniem się na określoną w art. 17§1 pkt 3 k.p.k. przesłankę znikomej społecznej szkodliwości czynu – Załącznik 4: „Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza /adres – ZKE/ 2 D 542/14 Kraków, dnia 30 czerwca 2016 r. Postanowienie o umorzeniu dochodzenia

Dorota Baranowska – prokurator Prokuratury Rejonowej w Krakowie-Krowodrzy w sprawie 2 Ds. 542/14 przeciwko Zbigniew Kękuś o przest. z art. 222 § 1 kk i inne w oparci o art. 17 § 1 pkt 3 kpk postanawia: umorzyć dochodzenie w sprawie przeciwko Zbigniewo Kękusiowi podejrzanemu o to, że: w dniu 05 maja 2014 r. w Krakowie będąc pozbawiony wolności na postawie orzeczenia Sądu Rejonowego w Dębicy sygn. akt II K 407/13 usiłował samouwolnić się używając prze mocy polegającej na kopnięciu kraty zabezpieczającej przedział dla osób zatrzymanych samochodu m-ki Fiat Ducato nr rej. HPHB147, która uderzyła konwojującego funkcjonariusza policji Pawła Lewkowicza powodując stłuczenie powłok klatki piersiowej po stronie prawej z podbiegnięciem krwawym co naruszyło czynności narządów ciała na okres powyżej 7 dni trwający oraz wystawiając nogę z tego pomieszczenia, jednak zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na obezwładnienie przez konwojujących policjantów, na skutek czego Michał Doroba, podejmując czynności w celu zapobieżenia ucieczki upadł doznając obrzęku lewego nadgarstka i stłuczenia lewego łokcia, co naruszyło czynności narządów ciała na okres poniżej 7 dnia trwający, co miało miejsce podczas i w związku z wykonywaniem przez policjantów obowiązków służbowych – tj. o przest. z art. 222§1kk, art. 157§1kk w zw. z art. 13§2 kk w zw. z ar. 242§4kk w zw. z art. 11§2 kk w zw. z art. 1§2 kk wobec stwierdzenia znikomej społecznej szkodliwości czynu.

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, postanowienie prokurator

Doroty Baranowskiej z dnia 30 czerwca 2016 r. – Załącznik 4

 

Zaskarżone przez wyznaczonego mi przez sąd z urzędu obrońcę w sprawie do sygn. akt 2Ds 542/14 adw. Wojciecha Wandzela i przeze mnie postanowienie prokurator Doroty Baranowskiej z dnia 30 czerwca 2016 r. utrzymała w mocy postanowieniem z dnia 18 maja 2017 r. sędzia Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy II Wydział Karny Nina Uchwat-Woźniak – Załącznik 5: „Sygn. akt II Kp 715/16 k Postanowienie Dnia 18 maja 2017 r. Sąd Rejonowy dla Krakowa-Krowodrzy w Krakowie w II Wydziale Karnym, w składzie następującym:

Przewodniczący: SSR Nina Uchwat-Woźniak

Protokolant: st. protokolant sądowy Monika Łydek

bez udziału Prokuratora Prok. Rej.

po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 18 maja 2017 r. w Krakowie w sprawie przeciwko Zbigniewowi Kękusiowi podejrzanemu o przestępstwo z art. 222 § 1 k.k., art. 157 § 1 k.k. w zw. z art. 13 § 2 k.k. w zw. z art. 242 § 4 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k. zażaleń podejrzanego Zbigniewa Kękusia oraz jego obrońcy na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków-Krowodrza /Doroty Baranowskiej – ZKE/ z dnia 30 czerwca 2016 r., sygn. akt 2 Ds. 542/14 w przedmiocie umorzenia dochodzenia na podstawie art. 329 k.p.k., art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 465 § 1 i 2 k.p.k., art. 98 § 2 k.p.k.

postanawia:

  1. zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że:
    1. w sentencji postanowienia w opisie zarzucanego podejrzanemu czynu w części dotyczącej pokrzywdzonego Pawła Lewkowicza słowa „na okres powyżej 7 dni trwający” zastępuje słowami „na okres poniżej 7 dni trwający”,
    2. kwalifikuje czyn zarzucany podejrzanemu jako występek z art. 13 § 2 k.k. w zw. z art. 242 § 4 k.k., art. 222 § 1 k.k. i art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.;
  2. w pozostałym zaskarżonym zakresie utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie; (…).”

Pouczenia: Niniejsze postanowienie jest prawomocne i niezaskarżalne.”
Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, postanowienie sędzi Sądu

Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy, II Wydział Karny Niny Uchwat-Woźniak z dnia 18 maja 2017 r.,

sygn. akt II Kp 715/16/K – Załącznik 5

 

Prokurator Dorota Baranowska i sędzia Nina Uchwat-Woźniak przypisały mi sprawstwo czynów, za które byłem ścigany w sprawie Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14. Prokurator D. Baranowska podała w uzasadnieniu do postanowienia z dnia 30 czerwca 2016 r. – Załącznik 4: „UZASADNIENIE

W dniu 05-05-214 policjanci w składzie Michał Doroba, Paweł Lewkowicz i Marcin Rak dokonali zatrzymania Zbigniewa Kękusia w oparciu o nakaz zatrzymania i doprowadzenie wydany przez Sądu Rejonowego w Dębicy sygn. akt IIK 407/13 wymienionego na badania psychiatryczne.

Z. Kękuś został osadzony w radiowozie m-ki Fiat Ducato nr rej. HPHB147, następnie przewieziony do IV K.P w Krakowie, przy ul. Królewskiej.

W miejscu, w którym pojazd zaparkował – nie ma monitoringu.

Po zaparkowaniu pojazdu, policyjni wyszli z pojazdu stanęli obok. Drzwi do przedziału dla zatrzymanych otwierał Marcin Rak.

Za tymi drzwiami była krata, która została odblokowana jedynie z zabezpieczenia zamków.

Po otwarciu drzwi, patrząc do środka pojazdu, przy pojeździe stali:

po lewej stronie Lewkowicz, po prawej Rak, zaś za nimi stał Michał Doroba.

Krata w radiowozie była ciężka, a dodatkowo wyposażono ją w tzw. pleksę. P. Lewkowicz stał bokiem do kraty.

Zbigniew Kękuś kopnął w kratę, wysunął nogę z radiowozu w celu jego opuszczenia i ucieczki. Krata uderzyła stojącego w jej pobliżu P. Lewkowicza.

Widząc zachowanie Z. Kękusia, policjant Doroba natychmiastowo zareagował i w zamiarze jego zatrzymania pochwycił Z. Kękusia, w wyniku czego obydwaj upadli na podłoże przed radiowozem.

Z. Kękuś szarpał się z policjantem.

Został obezwładniony.

Na skutek uderzenia kratą Paweł Lewkowicz doznał: stłuczenia powłok klatki piersiowej po stronie prawej z podbiegnięciem krwawym, co naruszyło czynności narządów ciała na okres poniżej 7 dni trwający w rozumieniu art. 157§2kk (opinia biegłych z Katedry i Zakładu Medycyny Sądowej w Krakowie).

Po obezwładnieniu Z. Kękusia, został on doprowadzony do IV K.P. dalsze czynności wykonywane z udziałem Z. Kękuś w związku z zatrzymaniem go w oparciu o nakaz zatrzymania i doprowadzenia nie mają istotnego znaczenia w sprawie.

Zbigniew Kękuś przesłuchiwany w charakterze podejrzanego, nie przyznał się do zarzucanego mu czynu, skorzystał z przysługującego mu praw do odmowy złożenia zeznań.

Analizując zebrany w sprawie materiał dowodowy, stwierdzić należy, że społeczna szkodliwość zarzucanego podejrzanemu czynu jest znikoma.

Zgodnie bowiem z treścią art. 115par. 2 kk przy ustaleniu ujemnej zawartości konkretnego czynu należy brać pod uwagę takie elementy jak m.in.:

– rodzaj i charakter naruszonego dobra

– wielkość rozmiaru wyrządzonej szkody

– motywację sprawcy

– sposób i okoliczności popełnienia czynu.

Zeznania bezpośrednich świadków – policjantów wskazują, iż sytuacja związana z opisanym wyżej wydarzeniem była dynamiczną.

W sprawie nie znaleziono dowodów wskazujących na to, iż w dn. 05-5-2014 Z. Kękuś planował opisany powyżej przebieg zdarzenia.

Powyższa okoliczność ma znaczenie dla oceny motywacji i zamiaru sprawcy (strona podmiotowa czynu).

Dowody wskazują na to, że Z. Kękuś działał impulsywnie, w sposób nagły.

Podejrzany skierował swą przemoc nie tyle na osobę Pawła Lewkowicza, jak na kratę (kopnięcie), która uderzyła w w. wym. policjanta.

Brak jest dowodów na to, aby działał z zamiarem bezpośrednim, to jest mającym na celu spowodowanie obrażeń ciała u pokrzywdzonego, a jedynie na to, że działał z zamiarem ewentualnym: kopiąc kratę z określoną siłą (godził się na to, że uderzy ona w stojącego w jej pobliżu pokrzywdzonego).

Podobny zamiar towarzyszył Z. Kękusiowi, gdy był obezwładniany przez M. Dorobę: za czym przemawia sposób, w jaki opuszczał radiowóz.

Musiał bowiem przewidywać, że jego atypowe zachowanie spotka się z reakcją eskortujących go policjantów – to jest podjęciem działań mających na celu uniemożliwienie samouwolnienia, a w konsekwencji spowodowania u obezwładniającego obrażeń ciała.

Niewątpliwie, w wyniku zachowania Z. Kękusia doszło do naruszenia nietykalności cielesnej i spowodowania obrażeń ciała P. Lewkowicz i M. Doroba, a w konsekwencji spowodowania u nich lekkich obrażeń ciała (co wypełniło dyspozycje art. 157 §2kk i 222§1kk).

Na uwagę zasługuje fakt, że pokrzywdzeni to policjanci, którzy wykonując swój zawód z zasady są narażeni na atypowe zachowania zatrzymanych, podejrzanych, czy też innych osób, z którymi mają do czynienia w związku z wykonywaną pracą.

Ryzyko naruszenia nietykalności cielesnej, czy doznania lekkich obrażeń ciała (art. 157§2kk) jest niejako „wpisane” w ich zawód.

Nie oznacza to automatycznie, iż tego rodzaju zachowania należy bagatelizować, lekceważyć lub też z założenia karać sprawcę.

Podnieść należy jedynie, że każda tego typu sytuacja wymaga indywidualnej oceny prawno – karnej.

Pokrzywdzeni mieli za zadanie doprowadzić na czynność procesową Z. Kękusia.

Już sam fakt, że Sąd wydał nakaz jego zatrzymania i doprowadzenia do wykonaniu określonej czynności procesowej, winien skutkować zwiększoną czujnością z ich strony.

Mając na uwadze przytoczone powyżej okoliczności, postanowiono umorzyć dochodzenie przeciwko Z. Kękusiowi wobec znikomej społecznej szkodliwości zarzucanego mu czynu. Prokurator Dorota Baranowska”

Jak wspomniałem, sędzia Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy II Wydział Karny Nina Uchwa-Woźniak orzekła postanowieniem z dnia 18 maja 2017 r. – Załącznik 5: „(…) postanawia:

  1. zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że:
    1. w sentencji postanowienia w opisie zarzucanego podejrzanemu czynu w części dotyczącej pokrzywdzonego Pawła Lewkowicza słowa „na okres powyżej 7 dni trwający” zastępuje słowami „na okres poniżej 7 dni trwający”,
    2. kwalifikuje czyn zarzucany podejrzanemu jako występek z art. 13 § 2 k.k. w zw. z art. 242 § 4 k.k., art. 222 § 1 k.k. i art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.;
  2. w pozostałym zaskarżonym zakresie utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie; (…).”

 

Podkreślić należy, że w sprawie do sygn. akt 2 Ds. 542/14 nie został przeprowadzony eksperyment procesowy mimo:

  1. kilkukrotnie złożonych przeze mnie wniosków o jego przeprowadzenie,
  2. złożonego przez mojego obrońcę z urzędu, adw. Wojciecha Wandzela pismem z dnia 3 sierpnia 2015 r. /Załącznik 6/ wniosku o przeprowadzenie eksperymentu procesowego,
  3. dwukrotnego zamiaru prokuratora referenta w sprawie do sygn. 2 Ds. 542/14 Doroty Baranowskiej przeprowadzenia – w dniu 28 września 2015 r. /Załącznik 10/ i w dniu 23 listopada 2015 r. /Załącznik 11/ eksperymentu procesowego.

 

Ja pismami z dnia 8 czerwca 2015 r., 12 czerwca 2015 r., 16 czerwca 2015 r., 3 lipca 2015 r., 14 lipca 2015 r., 23 lipca 2015 r., 5 sierpnia 2015 r., 12 sierpnia 2015 r. złożonymi do akt sprawy sygn. 2 Ds. 542/14 złożyłem wniosek o przeprowadzenie eksperymentu procesowego na okoliczność ustalenia czy:

  1. jest możliwe popełnienie czynów przypisanych mi w postanowieniu z dnia 6 maja 2014 r. o przedstawieniu zarzutów,
  2. jest wiarygodna przedstawiona przeze mnie wersja zdarzenia skutkująca wydaniem w dniu 6 maja 2014 r. postanowienia o przedstawieniu mi zarzutów.

 

W uzasadnieniu do wniosków o przeprowadzenie eksperymentu procesowego powoływałem się na utrwalone orzecznictwo Sądu Najwyższego:

  1. z dnia 5 marca 2002 roku (sygn. akt III KKN 329/99: „Stan psychiczny może, rzecz jasna, powodować, że w sytuacjach określonych w art. 31 § 1 k.k. jest on niezdolny do popełnienia przestępstwa, ale proces karny nie jest psychiatrycznym postępowaniem diagnostycznym, w którym nie kwestia popełnienia przez pacjenta czynu zabronionego w rozumieniu art. 115 § 1 k.k., lecz jego stan psychiczny stanowi przedmiot badania lekarskiego. W procesie karnym stan psychiczny oskarżonego ma znaczenie dopiero przy ustaleniu, że dopuścił się on czynu zabronionego, co wynika również z treści art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k.”
  2. z dnia 18 lutego 2009 r., sygn. akt IV KK 306/08: Żaden przepis prawa nie zwalnia sądu z obowiązku ustalenia, czy oskarżony, który według opinii biegłych psychiatrów jest niepoczytalny w rozumieniu art. 31 § 1 KK, popełnił zarzucany mu czyn. Użyte sformułowania w art. 31 § 1 KK „w czasie czynu” oraz w art. 414 § 1 KPK „w chwili czynu”, wskazują jednoznacznie, iż musi zachodzić zbieżność w czasie dwóch zaszłości, a więc czynu oskarżonego oraz jego niepoczytalności.”

 

Pismem z dnia 3 sierpnia 2015 r. skierowanym do prokurator Doroty Baranowskiej mój obrońca z urzędu adw. Wojciech Wandzel złożył wniosek – Załącznik 6:

/UWAGA DO OSÓB, KTGÓRE BĘDĄ NINIEJSZE PISMO PRZESŁANE EMAIL’EM ORAZ UMIESZCZONE NA STRONIE WWW.KEKUSZ.PL. – TEKST JAK WYŻEJ, W PIŚMIE Z DNIA 12 WRZEŚNIA 2017 R. DO PROKURATORA REGIONALNEGO W KRAKOWIE MARKA WOŹNIAKA. TEKST USUNIĘTY Z WERSJI ELEKTRONICZNYCH CELEM OGRANIC ZENIA ICH OBJĘTOŚCI – ZKE/

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, pismo adw. Wojciecha Wandzla z dnia

3 sierpnia 2015 r. – Załącznik 6

 

W dniu 19 sierpnia 2016 r. prokurator Dorota Baranowska wydała Policji zarządzenie – Załącznik 7: Dorota Baranowska-prokurator Prokuratury Rejonowej w Krakowie-Krowodrzy w sprawie 2 Ds. 542/14 przeciwko Zbigniew Kękuś podejrz. o przest. z art. 222§1kk i art. 157§2kk, art. 13§1kk w zw. z art. 242§4kk w zw. z art. 11 §2 kk na podstawie art. 247§1pkt 1 i 2 kpk, art. 75 §1 i 2 kpk zarządza I. zatrzymanie i przymusowe doprowadzenie podejrzanego Pana: Zbigniew Kękuś (…) który w piśmie z dn. 17 sierpnia 2015 r. /data wpływu/ wskazał, że będzie w Recepcji Komendy Miejskiej Policji w Krakowie, ul. Siemiradzkiego 24 w godz. 08.55 do 09.30, do siedziby Szpitala im Babińskiego w Krakowie – adres: Kraków ul. Babińskiego 29 Oddział 4B w dniu 20 sierpnia 2015 r. w godz. 8.15 – 10.30 celem wykonania czynności polegającej na przeprowadzeniu badań psychiatrycznych połączonych z obserwacją w zakładzie leczniczym przez okres trwający nie dłużej niż 4 tygodnie

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, zarządzenie prokurator Doroty

Baranowskiej z dnia 19 sierpnia 2015 r. – Załącznik 7

 

W wykonaniu w.w. zarządzenia prokurator D. Baranowskiej zostałem zatrzymany w dniu 20 sierpnia 2015 r. o godz. 09:00 w Komendzie Miejskiej w Krakowie przy ul. Siemiradzkiego 24, gdy stawiłem się na wezwanie w celu przesłuchania mnie w w.w. sprawie o znieważenie prokuratora Bartłomieja Legutki.

Zatrzymanie mnie w dniu 20.08.2015 r. w KMP w Krakowie oraz jego przyczynę potwierdza „Protokół Zatrzymania Osoby”, w którym podano m.in. – Załącznik 8: „Komisariat Policji IV w Krakowie MZ 274/15 PROTOKÓŁ ZATRZYMANIA OSOBY Imię i nazwisko zatrzymanegogodzina i data zatrzymania: Zbigniew Kękuś 09:00 20.08.2015Miejsce czynności – Kraków ul. Siemiradzkiego 24 Stopień, imię i nazwisko policjanta prowadzącego czynność – asp. Sylwia Orzechowska – Poseł z KP IV Kraków Miejsce sporządzenia protokołu – KP IV Kraków 09:10 20.08.2015

(…) Przyczyna zatrzymania – Realizacja nakazu doprowadzenia Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza sygn. akt 2 Ds. 542/14 zarządzającego zatrzymanie i przymusowe doprowadzenie do Szpitala im. Babińskiego w Krakowie ul. Babińskiego 29 oddział 4B na dzień 20-08-2015 r. w godz. 08:15 – 10:30.

(…) Stopień imię i nazwisko, podpis policjanta zawiadamiającego – asp. Sylwia Orzechowska – Poseł”
Dowód: Komisariat Policji IV w Krakowie, sygn. akt MZ 274/15, Protokół Zatrzymania Osoby z dnia 20 sierpnia

2015 r. – Załącznik 8

 

Natychmiast po doprowadzeniu mnie w dniu 20 sierpnia 2015 r. do Oddziału 4B Szpitala Specjalistycznego im. dr J. Babińskiego w Krakowie rozpocząłem protest głodowy – nie jadłem i nie piłem – o którym poinformowałem ordynatora Oddziału lek. med. Danutę Woźniak.

W dniu 24 sierpnia 2015 r. wypisano mnie ze Szpitala z powodu prowadzonego przeze mnie protestu głodowego.

W sporządzonym w dniu 25 sierpnia 2015 r. do Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza ordynator Oddziału 4B Szpitala Specjalistycznego im. dr. J. Babińskiego, lek. med. Danuta Woźniak podała – Załącznik 9: „Szpital Specjalistyczny im. dr. Józefa Babińskiego Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej w Krakowie, Kraków, 25 sierpnia 2015 r. 4B-5104-24/15 Prokuratura Rejonowa Kraków-Krowodrza /adres – ZKE/ Uprzejmie informujemy, że pacjent Zbigniew Kękuś ur. 02-05-1958, PESEL /Numer PESEL – ZKE/ zam. /adres – ZKE/ został przyjęty w dniu 20.08.2015 r. w celu przeprowadzenia obserwacji sądowo-psychiatrycznej zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego dla dzielnicy Kraków-Krowodrza. Po przyjęciu do oddziału pacjent nie wyraził zgody na pobranie krwi w celu wykonania badań laboratoryjnych, nie wyraził zgody na badanie EEG, KT głowy oraz na badanie psychologiczne.

Od chwili przyjęcia do Oddziału podjął głodówkę, którą kontynuował do dnia 24.08.2015 r. Biorąc pod uwagę wszystkie powyższe okoliczności nie ma możliwości przeprowadzenia obserwacji sądowo-psychiatrycznej tym samym wydania opinii sądowo-psychiatrycznej, dlatego pacjenta wypisano z Oddziału. Pacjent w dniu wypisu zgłasza ogólnie dobre samopoczucie, nie zgadza się na badanie lekarskie w Oddziale, ani na konsultację w SOR.

Dotyczy: 2 Ds. 542/14.

Kierownik Oddziału Psychiatrycznego Kraków-Podgórze I Szpitala Specjalistycznego im. dr. J. Babińskiego SPZOZ w Krakowie lek. Danuta Woźniak specjalista psychiatra 5069421”

Dowód: Szpital Specjalistyczny im. dr. Józefa Babińskiego Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej w

Krakowie, pismo Ordynatora Oddziału 4B lek. med. Danuty Woźniak z dnia 25 sierpnia 2015 r., 4B-5104-24/15, do Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza – Załącznik 9

 

Po wypisaniu mnie w dniu 24 sierpnia 2015 r. ze Szpitala prokurator Dorota Baranowska sporządziła i doręczyła mi Wezwanie z dnia 4 września 2015 r. – Załącznik 10: „Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza /adres – ZKE/ Sygn. akt 2 Ds. 542/14 Kraków, dnia 04 września 2015 r. Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ WEZWANIE Termin dnia: 28.09.2016 r. Wzywa się Pana do osobistego stawiennictwa w dniu 28.09.2015 r. o godz. 08:30 Prokuratury Rejonowej w Krakowie-Krowodrzy w Krakowie, Kraków, oś. Kościuszkowskie 2 gab. 305 jako podejrzanego w sprawie sygn. akt 2 Ds. 542/14 podejrz: o przest. z art. 13 § 1kk w zw. z art. 242§4 kk w celu:

1/ przeprowadzenia eksperymentu procesowego z osobami uczestniczącymi: Pana jako podejrzanego, funkcjonariuszy Policji Państwowej /M. Doroba, M. Rak, P. Lewkowicz/, na miejscu będzie pojazd m-ki Fiat Dukato nr rej. HPG B 147

2/ przesłuchania funkcjonariusza Policji R. Tarnówko

3/ po wykonaniu czynności z pkt 2 i 3 przesłuchanie Pana jako podejrzanego. Młodszy Referent Katarzyna Skorupka”

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, Wezwanie z dnia 4 września 2015 r. –

Załącznik 10

 

Ponieważ pismami złożonymi w dniu 28.09.2015 r. złożyłem wnioski o wyłączenie prokurator D. Baranowskiej oraz każdego prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza – w tym prokuratora rejonowego M. Lipskiej – od rozpoznawania sprawy do sygn. akt 1 Ds. 542/14 nie odbyły się wyznaczone przez prokurator D. Baranowską na ten dzień, wskazane w Wezwaniu z dnia 4 września 2015 r. czynności procesowe.

 

W dniu 29 października 2015 r. prokurator Dorota Baranowska sporządziła Wezwanie dla mnie do stawiennictwa w 23 listopada 2015 r. na wskazane przez nią czynności procesowe – Załącznik 11: „Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza /adres – ZKE/ Sygn. akt 2 Ds. 542/14 Kraków, dnia 29 października 2015 r. Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ WEZWANIE Termin dnia: 23 listopada 2015 r. Wzywa się Pana do osobistego stawiennictwa w dniu 23-11-2015 r. o godz. 08:30 Prokuratury Rejonowej w Krakowie-Krowodrzy w Krakowie, Kraków, oś. Kościuszkowskie 2 pokój nr 305 jako podejrzanego w sprawie sygn. akt 2 Ds. 542/14 o przestępstwo z 13 § 1kk w zw. z art. 242§4 kk, 157 § 2 kk i inne w celu: 1/ przeprowadzenia eksperymentu procesowego z osobami uczestniczącymi: Pana jako podejrzanego, funkcjonariuszy Policji Państwowej /M. Doroba, M. Rak, P. Lewkowicz/, na miejscu będzie pojazd m-ki Fiat Ducato nr rej. HPG B 147

2/ przesłuchania funkcjonariusza Policji R. Tarnówko

3/ po wykonaniu czynności z pkt 2 i 3 przesłuchanie Pana jako podejrzanego.

STARSZY REFERENT Prokuratury Rejonowej Jadwiga Zając”

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, wezwanie z dnia 29 października 2015

r. do uczestnictwa w czynnościach procesowych wyznaczonych na dzień 23 listopada 2015 r. – Załącznik 11

 

Ponieważ przed czynnościami wyznaczonymi przez prokurator D. Baranowską na dzień 23 listopada 2015 r. nie zostały rozpoznane w zgodzie z prawem moje w.w. wnioski z 28 września 2015 r. o wyłączenie prokurator D. Baranowskiej i każdego prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza – w tym prokuratora rejonowego Małgorzaty Lipskiej – od rozpoznawania sprawy do sygn. akt 2 Ds. 542/14, nie stawiłem się w dniu 23 listopada 2015 r. na w.w. Wezwanie z 29.10.2015 r. O moim niestawiennictwie w dniu 23.11.2015 r. uprzedziłem prokurator Dorotę Baranowską pismem z dnia 20 listopada 2015 r., którym złożyłem – „Prokurator Dorota Baranowska Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza oś. Kościuszkowskie 2 31-858 Kraków

Sygn. akt: 2 Ds. 542/14 Dotyczy:

  1. Zawiadomienie o moim niestawiennictwie w dniu 23 listopada 2015 r. z powodu wyłączenia Adresatki niniejszego pisma, prokuratora referenta w sprawie do sygn. akt 2 Ds. 542/14 od rozpoznawania tej. sprawy.
  2. Zawiadomienie o wydaniu postanowienia z dnia 21 października 2015 r. o oddaleniu mojego wniosku o wyłączenie prokuratora referenta w sprawie do sygn. akt 2 ds. 542/14, Adresatki niniejszego pisma, przez prokuratora nieuprawnionego, tj. prokuratora rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Małgorzatę Lipską, której dotyczył mój, nierozpoznany do dnia 21 października 2015 r. wniosek z dnia 28 września 2015 r. o jej wyłączenie. (…)”

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, pismo Z. Kękusia z dnia 20 listopada

2015 r. do prokurator Doroty Baranowskiej

 

W dniu 30 czerwca 2016 r. prokurator Dorota Baranowska wydała w.w. postanowienie o umorzeniu pochodzenia – Załącznik 4 – którym przypisała mi sprawstwo czynów, za które mnie ścigała. Przypisała mi ich popełnienie według… jej samej wersji, nie mającej potwierdzenia w zeznaniach żadnego z policjantów, uczestników zdarzenia w dniu 5 maja 2014 r.

Przed wydaniem postanowienia z dnia 30.06.2016 r. prokurator Dorota Baranowska nie przeprowadziła eksperymentu procesowego.

W załączeniu przesyłam:

  1. kserokopie protokołów zeznań złożonych 5 maja 2014 r. w sprawie Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza do sygn. akt 2Ds 542/14, przez konwojujących mnie 05.05.2014 r. od godz. 15:40 funkcjonariuszy Wydziału Konwojowego Komendy Wojewódzkiej Policji w Krakowie:
    1. sierż. sztab. Pawła Lewkowicza, który zeznał w godz. 18:45 – 19:30 – Załącznik 12: „(…) Kiedy dojechaliśmy na miejsce, tj. do Komisariatu Policji IV w Krakowie na ul. Królewską 4 około godz. 16:00 zaparkowaliśmy radiowóz przed Komisariatem IV. Wszyscy wyszliśmy z radiowozu. Następnie za pomocą pilota kierowca odblokował drzwi tylne zamykające przedział dla przewozu osób zatrzymanych, po czym zbliżyłem się do tych drzwi będąc po prawej stronie i zacząłem otwierać skrzydła drzwi. W tym czasie st. post. Marcin Rak otwierał zamek w kracie zabezpieczającej oraz listwę (skobla) blokującej ten zamek. Marcin stał wówczas z lewej strony drzwi. Michał Doroba stał centralnie przed drzwiami pomieszczenia do przewozu osób zatrzymanych w odległości ok. 1 m. od krawędzi drzwi by zachować bezpieczną odległość i w razie chęci ucieczki asekurować zatrzymanego. W tym momencie – kiedy stałem przy prawym skrzydle zatrzymany Zbigniew Kękuś kopnął w kratę zabezpieczającą, krata z dużą siłą uderzyła mnie w klatkę piersiową na wysokości prawego ramienia (staw barkowy).Poczułem silny ból w tym miejscu. Z urzędu stwierdza się, że świadek okazał miejsce uderzenia, gdzie widać zaczerwienienie skóry w okolicy ramienia na klatce piersiowej.
      W tym czasie zatrzymany Zbigniew Kękuś wysunął nogę z pomieszczenia dla zatrzymanych i przyjął pozycję jak do ucieczki, zrobił ruch do przodu z zamiarem ucieczki. Widząc to obydwaj policjanci towarzyszący mi zainterweniowali. Sierż. sztab. Michał Doroba i st. post. Marcin Rak użyli wobec Zbigniewa Kuś siły fizycznej, ponieważ zatrzymany wykonywał gwałtowne ruchy, chcąc się uwolnić. W trakcie obezwładniania zatrzymanego obydwaj policjanci upadli wraz z zatrzymanym na płyty chodnika. W trakcie obezwładniania Zbigniewa Kękusia sierż. sztab. Michał Doroba doznał urazu lewego nadgarstka oraz lewego łokcia. Zatrzymany mężczyzna został obezwładniony, jednak przy wprowadzaniu do Komisariatu IV Policji stawiał czynny opór. W związku z niebezpieczeństwem ucieczki oraz agresywnym zachowaniem zatrzymanemu zostały założone kajdanki na ręce trzymane z tyłu. Na miejscu mężczyznę przejęli Policjanci IV Kp w Krakowie z Wydz. Prewencji. Na koniec nadmieniam, że już po zdarzeniu odczuwam coraz większy ból w okolicy stawu barkowego, boli mnie całe prawe ramię. Po złożeniu zawiadomienia udam się do lekarza by wykonać stosowne badania. To wszystko, co mam do zeznania i po osobistym odczytaniu, jako zgodne podpisuję. /podpis osoby zawiadamiającej – ZKE/ Czynność zakończono 19.40 dn.05.05.2014 r.”

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. 2 Ds. 542/14, zeznania sierż. sztab.

Pawła Lewkowicza złożone w dniu 5 maja 2014 r., k. 3-4 – Załącznik 12

    1. sierż. sztab. Michała Doroby, który w godz. 18:45 – 19:40 zeznał – Załącznik 13: „(…) Po przybyciu pod budynek Komisariatu Policji IV w Krakowie przy ul. Królewskiej 4, w trakcie gdy st. post. Marcin Rakotwierał drzwi przedziału dla osób zatrzymanych do pojazdu służbowego m-ki Fiat Ducato konwojowany Zbigniew Kękuś celowo kopnął w kratę, która uderzyła w drzwi pojazdu, a następnie drzwi te uderzyły w klatkę piersiową sierż. sztab. Pawła Lewkowicza.
      Ja wraz z st. Post. Marcinem Rakiem staliśmy zaraz za sierż. Szt. Pawłem Lewkowiczem.
      Gdy zauważyliśmy, że konwojowany wystawił nogę z pomieszczenia dla osób zatrzymanych obezwładniliśmy go używając siły fizycznej w postaci chwytów obezwładniających w celu zapobieżenia jego ucieczce oraz upadliśmy wraz z konwojowanym na chodnik przed Komisariatem Policji IV w Krakowie.
      Następnie założyliśmy konwojowanemu kajdanki na ręce z tyłu i doprowadziliśmy Zbigniewa Kękuś na Komisariat Policji IV Krakowie. O zaistniałym zdarzeniu poinformowaliśmy Dyżurnego Wydziału Konwojowego. W wyniku uderzenia drzwiami sierż. Szt. Paweł Lewkowicz uskarża się na ból w kletce klatki piersiowej. Ja w wyniku upadku podczas obezwładniania konwojowanego odczuwam ból w nadgarstku oraz łokciu lewej ręki. Z urzędu stwierdza się u świadka Michała Doroby lekko opuchnięty lewy nadgarstek.
      To wszystko co mam do zeznania w tej sprawie i po osobistym odczytaniu,
      jako zgodne z prawdą własnoręcznie podpisuję. Przesłuchanie świadka zakończono dnia 05.05.2014 r., godz. 19:30.
      /podpis świadka – ZKE/.

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. 2 Ds. 542/14, zeznania sierż. sztab.

Michała Doroby złożone w dniu 5 maja 2014 r. – Załącznik 13

    1. st. post. Marcina Raka, który w dniu 5 maja 2014 r., w godz.18:45 – 19:10 st. post. Marcin Rak – Załącznik 14: „(…) Po przyjeździe pod Komisariat IV w Krakowie na ul. Królewskiej, ja zaparkowałem radiowóz frontem do budynku, zgasiłem silnik i wszyscy w trójkę wysiedliśmy z radiowozu kierując się pod tył pojazdu. Ja otworzyłem drzwi radiowozu, z tyłu za mną stali sierż. Doroba z mojej prawej strony, a sierż. Lewkowicz z lewej mojej strony. Po otwarciu drzwi radiowozu z kieszeni munduru wyciągnąłem klucz do kraty połączony z kluczem do radiowozu. Włożyłem klucz do zamka i go przekręciłem otwierając zamek w kratownicy. Zbigniew Kękuś siedział po lewej stronie wnętrza pomieszczenia, miał ręce skute kajdankami z przodu. Jak otwierałem siedział spokojnie. Po odsunięciu zabezpieczenia nagle Zbigniew Kękuś kopnął nogą w kratę, która otwierając się gwałtownie uderzyła w drzwi pojazdu i odbijając uderzyła w bark sierż. Lewkowicza, w tym czasie Zbigniew Kękuś próbował wyskoczyć z radiowozu, ale my go w trójkę trzymaliśmy i trzymając go on się przewrócił na chodnik trzymany cały czas przez sierż. Lewkowicza. Ja zastosowałem chwyt obezwładniający na prawę rami, sierż. Doroba założył chwyt obezwładniający na drugie ramię i w ten sposób Zbigniew Kęsku został doprowadzony do wnętrza budynku KP IV Krakowie. Ja nie odniosłem obrażeń, z tego co wiem sierż. Doroba i sierż. Lewkowicz odnieśli jakieś obrażenia, ale nie znam szczegółów, radiowóz w wyniku powyższych wydarzeń nie doznał uszkodzenia. Na Komisariacie została sporządzona dokumentacja służbowa związana z zaistniałym zdarzeniem, próbą samouwolnienia się zatrzymanego Zbigniewa Kękusia. To wszystko co mam do zeznania w tej sprawie i po osobistym odczytaniu, jako zgodne z prawdą własnoręcznie podpisuję Przesłuchanie świadka zakończono dnia 05 maja 2014 r. godz. 19.10 /podpis świadka – ZKE/

Dowód:Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. 2 Ds. 542/14, zeznania st. post.

Marcina Raka złożone w dniu 5 maja 2014 r. – Załącznik 14

 

Poniżej – Tabela 1 – przedstawiam zbiorcze zestawienie prezentujące podsumowanie zeznań policjantów w najważniejszych wątkach zdarzenia w dniu 5 maja 2014 r. skutkującego przedstawieniem mi w dniu 6 maja 2014 r. w.w. zarzutu, tj. co zeznali w dniu 5 maja 2014 r. policjanci w kwestii:

      1. co ja kopnąłem,
      2. co uderzyło policjanta,
      3. w co policjant otrzymał uderzenie,
      4. gdzie stali policjanci – patrząc do środka pojazdu,
      5. który z policjantów upadł ze mną na chodnik.
  1. złożone przeze mnie pismem z dnia 27 października 2014 r. /data wpływu – Załącznik 1/ i nierozpoznane do dnia złożenia niniejszego pisma przez Prokuraturę Rejonową Kraków Krowodrza zawiadomienie jak w pkt. I, str. 1 niniejszego pisma.

 

Tabela 1

Autor wersji zdarzenia z dnia 5 maja 2014 r. Co kopnął Z. Kękuś? Co uderzyło sierż. sztab. Pawła Lewkowicza W co otrzymał uderzenie sierż. sztab. Paweł Lewkowicz Gdzie stali policjanci – patrząc do środka pojazdu Który z policjantów upadł z Z. Kękusiem na chodnik
Sierż. sztab. Paweł Lewkowicz Kratę Bezpośrednio krata W klatkę piersiową Sierż. P. Lewkowicz po prawej stronie, st. post. po lewej, sierż. M. Doroba centralnie przed drzwiami sierż M. Doroba i st. post. M. Rak
St. post. Marcin Rak Kratę Krata, po odbiciu się od drzwi W bark St. post. M. Rak przed drzwiami frontem do nich, sierż. M. Doroba z prawej strony M. Doroby, a sierż. P. Lewkowicz z jego lewej strony sierż P. Lewkowicz
Sierż. sztab. Michał Doroba Kratę Drzwi W klatkę piersiową Sierż P. Lewkowicz frontem do drzwi, sierż. M. Doroba i st. post. M. Rak za nim wszyscy trzej

Tabela 1: Podsumowanie zeznań złożonych w dniu 5 maja 2014 r. przez funkcjonariuszy Wydziału Konwojowego Komendy

Wojewódzkiej Policji w Krakowie, sierż. sztab. Pawła Lewkowicza, sierż. sztab. Michała Dorobę, st. post. Marcina Raka

Wnoszę jak na wstępie.

 

 

Zbigniew Kękuś

 

Załączniki:

  1. Pismo Z. Kękusia z dnia 27 października 2014 r. do prokuratora Rejonowego Agaty Chmielarczyk-Skiby
  2. Pismo Z. Kękusia z dnia 23 lutego 2015 r. do prokuratora okręgowego w Krakowie Lidii Jaryczkowskiej
  3. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 DS 542/14, pismo Prokuratora Rejonowego Agaty Chmielarczyk-Skiby z dnia 24 marca 2015 r.
  4. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, postanowienie prokurator Doroty Baranowskiej z dnia 30 czerwca 2016 r.
  5. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, postanowienie sędzi Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy, II Wydział Karny Niny Uchwat-Woźniak z dnia 18 maja 2017 r., sygn. akt II Kp 715/16/K
  6. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, pismo adw. Wojciecha Wandzla z dnia 3 sierpnia 2015 r.
  7. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, zarządzenie prokurator Doroty Baranowskiej z dnia 19 sierpnia 2015 r.
  8. Komisariat Policji IV w Krakowie, sygn. akt MZ 274/15, Protokół Zatrzymania Osoby z dnia 20 sierpnia 2015 r.
  9. Szpital Specjalistyczny im. dr. Józefa Babińskiego Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej w Krakowie, pismo Ordynatora Oddziału 4B lek. med. Danuty Woźniak z dnia 25 sierpnia 2015 r., 4B-5104-24/15, do Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza
  10. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, Wezwanie z dnia 4 września 2015 r.
  11. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, wezwanie z dnia 29 października 2015 r. do uczestnictwa w czynnościach procesowych wyznaczonych na dzień 23 listopada 2015 r.
  12. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. 2 Ds. 542/14, zeznania sierż. sztab. Pawła Lewkowicza złożone w dniu 5 maja 2014 r., k. 3-4
  13. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. 2 Ds. 542/14, zeznania sierż. sztab. Michała Doroby złożone w dniu 5 maja 2014 r.
  14. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. 2 Ds. 542/14, zeznania st. post. Marcina Raka złożone w dniu 5 maja 2014 r.