Rządy Żydów w Polsce – Zbigniew Ziobro, wieczny zdrajca, u którego sędzia dr. Andrzej Zachuta zdiagnozował „zupełne stępienie racjonalnego myślenia”

Kraków, dnia 17 listopada 2017 r.

Zbigniew Kękuś

Dotyczy:

  1. Zawiadomienie, że sędzia Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy – później Wizytator ds. Karnych Sądu Okręgowego w Krakowie – dr. Andrzej Zachuta zdiagnozował w 1996 roku u Zbigniewa Ziobry zupełne stępienie racjonalnego myślenia” i poświadczył je w uzasadnieniu wyroku z 16 kwietnia 1996 r. w sprawie karnej z zawiadomienia Zbigniewa Ziobry przeciwko jego przyjaciołom Jarosławowi G. i Markowi K.,
  2. Informacja, że zarzucone Zbigniewowi Ziobrze przez sędziego dr. Andrzeja Zachutę zupełne stępienie racjonalnego myślenia” wypełnia Słownika Języka Polskiego definicje: tumana, idioty, debila itp.
  3. Jak – i czy li tylko z powodu zdiagnozowania u niego przez sędziego dr. Andrzeja Zachutę w 1996 roku zupełnego stępienia racjonalnego myślenia – Zbigniew Ziobro broni byłego Rzecznika Praw Obywatelskich Żyda Andrzeja Zolla, jego małżonkę adwokat Wiesławę Zoll, 15 sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie oraz prokurator Radosławę Ridan i sędzię Beatę Stój.
  4. Dowody patologiiisędzi Beaty Stój – co przez 5 lat robiła, żeby mnie w szpitalu psychiatrycznym umieścić.
  5. Kryminalizowanie i umieszczanie w szpitalach psychiatrycznych ofiar patologii funkcjonariuszy publicznych – m.in. ignorantów, tumanów, zwyrodnialców, złodziei, oszustów – jako metody rządzenia Rzeczpospolitą Polską.
  6. Zawiadomienie, że kopia niniejszego pisma zostanie umieszczona na stronie www.kekusz.pl.

W postępowaniu pokrzywdzonego zauważa się eskalację stanowiska prezentującego nienawistny stosunek do oskarżonego do tego stopnia, że w ostatniej fazie procesu w obręb podejrzeń adresowanych do oskarżonego Zbigniew Ziobro włącza elementy polityki i światopoglądu, a nawet przestępcze. Podejrzewa oskarżonego o usiłowanie włamania do mieszkania, co wskazuje na zupełne stępienie racjonalnego myślenia pokrzywdzonego.
Ta irracjonalność udzieliła się również bratu pokrzywdzonego, który nie znając osobiście oskarżonego,
rozpoznaje nawet jego głos przez porównanie go z odtwarzanym głosem z magnetofonu.”

Uzasadnienie wyroku sędziego Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy dr Adama Zachuty z dnia z 16 kwietnia 1996 r.

Źródło: Leszek Konarski, „Tropiciel”, https://www.tygodnikprzeglad.pl/tropiciel/, 21 sierpnia 2017 r.

Jako prawnik oblał w Krakowie egzamin na aplikację prokuratorską i zdał go dopiero w Katowicach.”
Źródło:Wojciech Czuchnowski, Zbigniew Ziobro – minister sprawiedliwości [SKŁAD RZĄDU]”, 09 listopada 2015, http://wyborcza.pl/1,75398,19160802,zbigniew-ziobro-minister-sprawiedliwosci-sklad-rzadu.html?disableRedirects=true

Minister sprawiedliwości i prokurator generalny Zbigniew Ziobro w czasie studiów na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego nie był orłem, o czym świadczy średnia ocen 3,84.
W czerwcu 1994 r. oblał w Krakowie egzamin na aplikację prokuratorską. Zdał go rok później w Katowicach,
tam też odbył praktykę w prokuraturze wojewódzkiej, ale pracy w wymiarze sprawiedliwości nie dostał.
Nigdy nie był prokuratorem ani sędzią.
Gdzie więc zdobywał prawnicze doświadczenie, aby dzisiaj być najważniejszą osobą
w polskim wymiarze sprawiedliwości?”

Źródło: Leszek Konarski, „Tropiciel”, https://www.tygodnikprzeglad.pl/tropiciel/, 21 sierpnia 2017 r.

Szanowni Państwo,

Niniejsze pismo kieruję do Państwa w interesie społecznym.

W poprzednich skierowanych do Państwa pismach dotyczących ministra sprawiedliwości prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobry informowałem Państwa o tym, jak od ponad 11 lat chroni – 11 lat temu i obecnie minister sprawiedliwości prokurator generalny – chroni interesu byłego RPO Żyda Andrzeja Zolla, jego małżonki adw. Wiesławy Zoll oraz 15 sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie oraz ich sprzymierzeńczyń, prokuratora Radosławy Ridan i sędzi Beaty Stój.

W niniejszym przedstawię, jak bardzo łączy Zbigniewa Ziobrę z sędzią Beatą Stój zupełne stępienie racjonalnego myślenia” zdiagnozowane u Z. Ziobry w 1996 roku, przez sędziego Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy, Andrzeja Zachutę.

Informowałem Państwa – na podstawie moich doświadczeń ze Zbigniewem Ziobrą od 2006 roku – że o niewielu tak bardzo jak o nim jest „prawo Orwella”:

Raz się skurwisz, kurwą zostaniesz”
George Orwell

Stawiałem pytanie: „kiedy w przypadku Zbigniewa Ziobry nastąpiła inicjacja…?”

Ponieważ nie zwykłem rzucać słów na wiatr, w niniejszym piśmie przedstawię Państwu kilka zachowań Zbigniewa Ziobry z okresu ponad 20 lat, pozostawiając pod Państwa ocenę, które z nich mogło być jego pierwszym razem.

Czy wtedy, gdy jako student za wszelką cenę chciał – z groteskowym wsparciem brata Witolda (doradca PiS w Parlamencie Europejskim) – uczynić przestępcą swojego przyjaciela. Czy wtedy, gdy zdradzał swoich kolejnych patronów. Czy też wtedy, gdy w latach 2006-2007, gdy był po raz pierwszy ministrem sprawiedliwości prokuratorem generalnym bronił interesu prześladującej mnie, wymienionej niżej ferajny.

Z całą pewnością zostało Zbigniewowi Ziobrze…

Wysługiwanie się łajdakom to jego sposób na robienie kariery. Ma szczęście… Funkcjonuje w sprzyjającemu takim postawom otoczeniu. Nie on jeden się… wysługuje.

W niniejszym piśmie przedstawię, w jaki sposób:

  1. student Zbigniew Ziobro przed ponad 20 laty potraktował swoich przyjaciół studentów, chciał jednego z nich uczynić przestępcą, co skończyło się dla niego zdiagnozowaniem u niego przez sędziego Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy dr. Andrzeja Zachutę zdolności do prawidłowego rozumowania, którą sędzia dr Andrzej Zachęta opisał jako: „zupełne stępienie racjonalnego myślenia”,
  2. żądny kariery polityk Zbigniew Ziobro traktował – zdradzał – swoich politycznych patronów,
  3. 11 lat temu i obecnie minister sprawiedliwości prokurator generalny Zbigniew Ziobro traktuje mnie, a od prawie roku interweniującą u niego w mojej sprawie posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Agnieszkę Ścigaj.

Z powodu działań, które Zbigniew Ziobro rozpoczął jako student, a później kontynuował przez dziewięć lat, Leszek Konarski nadał artykułowi na temat prześladowania przez niego – przy komicznym wsparciu ze stronty jego brata Witolda – tytuł „Tropiciel”.

W podsumowaniu przebiegu kariery politycznej Zbigniewa Ziobry do 2011 roku, Andrzej Stankiewicz, Piotr Śmiłowicz i Mariusz Cieślik napisali przy współpracy Amelii Panuszko i Tomasza Wojciechowskiego,a „Newsweek” opublikował, artykuł pt. „Wszystkie zdrady Zbigniewa Ziobry”.

W mojej ocenie, adresat kopii niniejszego pisma Zbigniew Ziobro to dowód na słuszność „prawa Orwella”.

Rozpocznę od przypomnienia mojej sprawy.

Te wymienione w pkt. 1 i 2 stanowią doskonałe wyjaśnienie, dlaczego Zbigniew Ziobro w opisany niżej sposób traktuje mnie i posła Agnieszkę Ścigaj. Prezentują Zbigniewa Ziobrę jako człowieka, jego sposób na życie.

Jak Państwa informowałem, poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Agnieszka Ścigaj skierowała pismo z dnia 29 listopada 2016 r. do ministra sprawiedliwości prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobry, którym złożyła – Załącznik 1: „Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Agnieszka Ścigaj Kraków, dnia 29 listopada 2016 roku Sz. P. Zbigniew Ziobro Minister Sprawiedliwości Prokurator Generalny

Szanowny Panie Ministrze, W ostatnim czasie do mojego Biura Poselskiego zgłosił się Pan Zbigniew Kękuś z prośbą o podjęcie interwencji w jego sprawie.

Dlatego też zwracam się do Pana Ministra w związku z postanowieniem Sądu Rejonowego w Dębicy II Wydziału Karnego, wydanym do sygnatury akt II K 407/13 (uprzednio II K 451/06, II K 854/10), z dnia 15 marca 2016 roku w sprawie karnej Pana Zbigniewa Kękusia oskarżonego aktem oskarżenia Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód z dnia 12 czerwca 2006 r. /sygn. akt 1 Ds. 39/06/S/ o przestępstwa z art. 226 § 1 k.k. i art. 212 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k., z art. 212 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k., z art. 226 § 3 k.k. i art. 212 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. oraz z art. 241 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k., w celu weryfikacji, czy wydane prawomocne postanowienie kończące postępowanie do sygn. akt II K 407/13 było zgodnie z dyspozycją:

  1. art. 366 § 1 k.k. w odniesieniu do każdego z 18 przypisanych oskarżonemu przestępstw,
  2. art. 40 § 1 pkt 7 k.p.k. w odniesieniu do każdego z 18 przypisanych oskarżonemu przestępstw,
  3. art. 212 § 4 k.k. w zw. z art. 60 § 1 k.p.k. w odniesieniu do przestępstwa przypisanego oskarżonemu w pkt. I.2, postanowienia z dnia 15 marca 2016 roku, tj. z art. 216 § 2 kk i art. 212 § 2 w zw. z art. 12 k.k.
  4. art. 226 § 3 k.k. w odniesieniu do przestępstwa przypisanego oskarżonemu w pkt. II.17 postanowienia z dnia 15 marca 2016 roku, tj. z art. 226 § 3 k.k. i art. 212 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 kk. w zw. z art. 12 k.k.

Jednocześnie wskazuję, iż z przedstawionego przez Pana Zbigniewa Kękusia postanowienia z dnia 15 marca 2016 oku wynika, iż przypisano mu następujące czyny, tj.: /wykaz 18 przestępstw przypisanych mi postanowieniem z 15.06.2016 r., patrz: Załącznik 2 – ZKE/.

(…) Konstatując, proszę o ustosunkowanie się do powyższego pisma, zgodnie z zakreślonym we wstępie jego przedmiotem.

Z poważaniem, Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Agnieszka Ścigaj”
Źródło: Pismo z dnia 29 listopada 2016 r. Posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Agnieszki Ścigaj do ministra

sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobry – Załącznik 1

W załączeniu przesyłam postanowienie sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt II K 407/13, którego dotyczy pismo posła A. Ścigaj z 29.11.2016 r. – Załącznik 2:

Źródło: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, postanowienie sędzi

Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r. – Załącznik 2

Do dnia złożenia niniejszego pisma adresat pisma posła Agnieszki Ścigaj z dnia 29 listopada 2016 r. nie rozpoznał sprawy zgłoszonej mu przez Panią poseł.

Doskonale ze sobą współpracują kierowany przez autorkę postanowienia z dnia 15 marca 2016 r. sędzię Beatę Stój Sąd Rejonowy w Dębicy i kierowana przez Zbigniewa Ziobrę Prokuratura Krajowa, żeby nie rozpoznać wniosku posła Agnieszki Ścigaj.

Mnie wcześniej, we wrześniu 2016 r., oszukał w tej samej sprawie, którą mu potem zgłosiła poseł A. Ścigaj minister sprawiedliwości prokurator generalny Zbigniew Ziobro.

Jak Państwa informowałem Sąd Rejonowy w Dębicy ścigał mnie od dnia 14 listopada 2006 r. na podstawie aktu oskarżenia prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r., którym ta oskarżyła mnie o to, że w okresie od stycznia 2003 r. do maja lub września 2005 r., w Krakowie, za pośrednictwem portalu internetowego Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca www.zgsopo.webpark.pl i – jak podała założonej przez siebie strony pod domeną zkekus.w.interia.pl” popełniłem osiemnaście przestępstw, tj.:

  1. pkt. I, III-XVI aktu oskarżeniaznieważyłem i w związku z pełnieniem obowiązków służbowych /art. 226 § 1 k.k./ i zniesławiłem /art. 212 § 2 k.k./ piętnaścioro sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie – SSO Maja Rymar /była Prezes Sądu Okręgowego w Krakowie/ SSO Ewa Hańderek, SSO Teresa Dyrga, SSR Agata Wasilewska-Kawałek, SSO Agnieszka Oklejak, SSO Danuta Kłosińska, SSR Izabela Strózik, SSO Anna Karcz-Wojnicka, SSO Jadwiga Osuch, SSO Małgorzata Ferek, SSA Włodzimierz Baran /były Prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie/, SSA Jan Kremer, SSA Maria Kuś-Trybek, SSA Anna Kowacz-Braun, SSA Krzysztof Sobierajski /były prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie, obecnie przebywający w areszcie w związku z zarzutem o korupcję/,
  2. pkt II aktu oskarżeniazniesławiłem /art. 212 § 2 kk/ adwokata Wiesławę Zoll, pełnomocnika mojej żony w prowadzonym przez Sąd Okręgowy w Krakowie i Sąd Apelacyjny w Krakowie w latach 1997-2006 postępowaniu z mojego powództwa o rozwód /sygn. akt Sądu Okręgowego w Krakowie XI CR 603/04/,
  3. pkt XVII aktu oskarżeniaznieważyłem /art. 226 § 3 k.k./ i zniesławiłem /art. 212 § 2 k.k./ konstytucyjny organ Rzeczypospolitej Polskiej, rzecznika praw obywatelskich w osobie piastującego ten urząd Andrzeja Zolla,
  4. pkt XVIII aktu oskarżenia – rozpowszechniałem wiadomości z rozprawy sądowej prowadzonej z wyłączeniem jawności – art. 241 § 2 k.k.

Źródło: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, akt oskarżenia

prokurator Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r., sygn. 1 Ds. 39/06/S

Uznani za pokrzywdzonych przez prokurator R. Ridan – i uważający się za takich, bo mnie każde z nich dwukrotnie obciążyło zeznaniami – sędziowie oraz RPO A. Zoll i adw. Wiesława Zoll w różny sposób uczestniczyli w rozpoznawanej przez prawie 9 lat, w okresie od 16 czerwca 1997 r. do 10 kwietnia 2006 r. przez Sąd Okręgowy w Krakowie XI Wydział Cywilny-Rodzinny, przy udziale Sądu Apelacyjnego w Krakowie sprawie o rozwód pomiędzy mną i moją żoną.

Zanim obciążyli mnie zeznaniami w zamiarze uczynienia mnie przestępcą naruszali moje i moich małoletnich dzieci prawa i/lub pozbawiali nas możności korzystania z naszych praw lub – w przypadku sędziów – chronili sędziów przed konsekwencjami naruszania naszych praw i/lub pozbawiania nas możności korzystania z naszych praw.

Nie brak wśród nich sadystów /RPO Andrzej Zoll, SSO Ewa Hańderek, SSR Agata Wasilewska-Kawałek, SSR Izabela Strózik, SSA Jan Kremer, SSA Maria Kuś-Trybek, SSA Anna Kowacz-Braun/, złodziei /SSO Teresa Dyrga, SSO Agnieszka Oklejak/ patologicznych wręcz, notorycznych kłamców /RPO Andrzej Zoll, adw. Wiesława Zoll/.

Każda z osób wymienionych w akcie oskarżenia prokurator R. Ridan udowodniła, że jest ignorantem.

Co wszak najważniejsze, ja nie byłem sprawcą żadnego z czynów, które przypisała mi prokurator Radosława Ridan.

Nie ja zamieszczałem na portalu www.zgsopo.webpark.pl i stronie zkekus.w.interia.pl materiały, których umieszczanie mnie przypisała prokurator R. Ridan. Zamieszczali je tam mieszkańcy Warszawy.

Nie w Krakowie popełniano czyny, których popełnianie mnie, w Krakowie, przypisała prokurator Radosława Ridan, lecz w Warszawie.

Na wniosek kierownictwa właściwego miejscowo do rozpoznania sprawy przeciwko mnie Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Sąd Najwyższy przekazał ją do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Dębicy – przez wzgląd na dobro wymiaru sprawiedliwości.

Zgromadziwszy dowody mojej niewinności, w dniu 18 grudnia 2007 r. sędzia Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasz Kuczma wydał prawomocny wyrok, którym uznał mnie za winnego popełnienia wszystkich czynów, o które oskarżyła mnie prokurator R. Ridan. Skazał mnie na karę grzywny w kwocie 15.000,00 zł – Załącznik 3: „Sygn. akt II K 451/06 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Rejonowy w Dębicy w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSR Tomasz Kuczma (…) w obecności Prokuratora Rejonowego w Dębicy Jacka Żaka (…) XIX na podstawie art. 85 kk i art. 86 § 1 i 2 kk w miejsce orzeczonych jednostkowych kar grzywny orzeka wobec oskarżonego Zbigniewa Kękusia łączną karę grzywny w wymiarze 150 (stu pięćdziesięciu) stawek dziennych przy określeniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 100 (sto) jednostek.

XX. na podstawie art. 627 kpk i art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe, w tym opłatę, w kwocie 2.122 (dwa tysiące sto dwadzieścia dwa złote)”
Źródło
: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10 /, wyrok sędziego

Tomasza Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r. – Załącznik 3

Część grzywny – w kwocie 7.280,70 zł – którą orzekł sędzia Tomasz Kuczma wyegzekwował ode mnie komornik zajmując moje wynagrodzenie. Reszty nie zdążył… Wyrzucono mnie z pracy – w dniu 6 lutego 2009 r., po raz drugi i… ostatni, od tego czasu, ze zrujnowaną na rynku pracy opinią nie mam szans na zatrudnienie – z powodu postępowania prowadzonego przeciwko mnie na podstawie aktu oskarżenia prokurator R. Ridan z 12.06.2006 r.

Celem zapewnienia sobie w pełni komfortowych warunków pracy w dniu 18 grudnia 2007 r. sędzia Tomasz Kuczma nie wezwał mnie na rozprawę wyznaczoną na ten dzień, ani mnie o niej nie zawiadomił.

W ten sposób siebie zwolnił ze sporządzenia uzasadnienia do wyroku, a mnie pozbawił możności jego zaskarżenia.

Potem, gdy dowiedziawszy się przypadkiem o wyroku z 18.12.2007 r. – na początku stycznia 2008 r. złożyłem wniosek o wyłączenie sędziego T. Kuczmy, otrzymując w odpowiedzi zawiadomienie, że mój wniosek jest bezpodstawny, bo sędzia T. Kuczma już wydał w dniu 18.12.2007 r. wyrok kończący postępowanie i wyrok ten się uprawomocnił – złożyłem wniosek o przywrócenie mi terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia do niego oraz do jego zaskarżenia, sędzia T. Kuczma wydał w dniu 19 lutego 2008 r. postanowienie, którym oddalił mój wniosek. W uzasadnieniu wmówił mi, że on mnie wezwał na rozprawę w dniu 18.12.2007 r. oraz że mnie o niej zawiadomił.

W obronie sędziego T. Kuczmy stanęli sędziowie Sądu Okręgowego w Rzeszowie SSO Tomasz Wojciechowski, SSO Zdzisław Kulpa, SSR del. do SO Marcin Świerk, którzy postanowieniem z dnia 17.04.2008 r. utrzymali w mocy jego postanowienie z 19.02.2007 r.

Sędzia Tomasz Kuczma wydał skazujący mnie wyrok z dnia 18.12.2007 r. bez uprzedniego przesłuchania mnie, pozbawiając mnie możności obrony moich praw. To jest prawnie niedopuszczalne.

Nie tylko w.w. sędziowie Sądu Okręgowego w Rzeszowie, SSO Tomasz Wojciechowski, SSO Zdzisław Kulpa i SSR del. Marcin Świerk, ale także kolejni ministrowie sprawiedliwości prokuratorzy generalni, Andrzej Czuma i Krzysztof Kwiatkowski, prokurator generalny Andrzej Seremet oraz kolejni rzecznicy praw obywatelskich, Janusz Kochanowski i Irena Lipowicz uznali takie zachowanie sędziego T. Kuczmy – wydanie skazującego mnie wyroku bez przesłuchania mnie, tj. z pozbawieniem mnie możności obrony moich praw – za zgodne z prawem, gdy kierowałem do nich wnioski o wzruszenie na moją korzyść skazującego mnie wyroku z 18.12.2007 r.

Ostatecznie wyrok z 18.12.2007 r. został uchylony w całości, tj. w zakresie każdego z 18 przypisanych mi przestępstw. Uchyliły go:

  1. w zakresie 16 zarzutów, z pkt I, III-XVII, wydanym na moją korzyść przez Sąd Okręgowy w Rzeszowie wyrokiem z dnia 15.09.2010 r., sygn. II Ko 273/10; Sąd Okręgowy zarzucił sędziemu T. Kuczmie, rażące i mające wpływ na treść wyroku naruszenie prawa materialnego określonego w art. 226 § 1 k.k., tj, że w dniu orzekania, 18 grudnia 2007 r., nie znał wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 11 października 2006 r., sygn. akt P 3/06, który wszedł w życie w dniu 19 października 2006 r. Załącznik 4:

Źródło: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, wyrok Sądu

Okręgowego w Rzeszowie z dnia 15.09.2010 r. – Załącznik 4

  1. w zakresie pozostałych dwóch zarzutów, z pkt. II i XVIII, wydanym na moją korzyść przez Sąd Najwyższy – na podstawie wniesionej przez Prokuratora Generalnego na moją korzyść kasacji z dnia 23 sierpnia 2011 r., sygn. akt PG IV KSK 699/11 – wyrokiem z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. akt IV KK 272/11; Prokurator Generalny i Sąd Najwyższy zarzucili sędziemu T. Kuczmie rażące i mające wpływ na treść wyroku naruszenie prawa procesowego określonego w art. 7 k.p.k. i art. 366 § 1 k.p.k.Załącznik 5:

Źródło: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, wyrok Sądu

Najwyższego z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. akt IV KK 272/11 – Załącznik 5

Sąd Najwyższy wydał wyrok wznowieniowy z dnia 26.01.2012 r. na podstawie kasacji Prokuratora Generalnego z dnia 23 sierpnia 2011 r.

Źródło: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/ kasacja Prokuratora

Generalnego, z dnia 22 sierpnia 2011 r., sygn. akt PG IV KSK 699/11 od wyroku Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 18 grudnia 2007 r., sygn. akt II K 451/06 /następnie II K 407/13/.

Po uchyleniu wyroku sędziego T. Kuczmy z 18.12.2007 r. przez Sąd Okręgowy w Rzeszowie wyrokiem z 15 września 2010 r. na sędziego referenta wyznaczono sędzię Beatę Stój.

Sędzia B. Stój prowadziła postępowanie od listopada 2010 r. – w postanowieniu z dnia 25 września 2012 r., sygn. akt II S 8/12, Sąd Okręgowy w Rzeszowie podał: „Sprawa II K 854/10 /uprzednio II K 451/06, następnie II K 407/13 – ZKE/ wpłynęła do Sądu Rejonowego w Dębicy w dniu 20 października 2010r. (po wznowieniu postępowania w sprawie II K 451/06 w pkt I, III-XVII i uchyleniu wyroku w z dnia 18 grudnia 2007 r.). Sędzia referent /Beata Stój – ZKE/ do końca października brał udział w szkoleniu,”przez ponad 5 lat, i w dniu 15 marca 2016 r. wydała w.w. postanowienie, w sprawie którego poseł A. Ścigaj skierowała pismo z 29.11.2016 r. do ministra sprawiedliwości prokuratora generalnego Zbigniewa ZiobryZałącznik 1.

O ile prokurator Radosława Ridan zarzuciła mi w akcie oskarżenia z 12 czerwca 2006 r. – a sędzia Tomasz Kuczma w wyroku z dnia 18 grudnia 2007 r. – że każdy z 18 przypisanych mi czynów popełniałem w okresie od stycznia 2003 r. do maja lub września 2005 r., w Krakowie, za pośrednictwem portalu internetowego Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca www.zgsopo.webpark.pl i strony pod domeną zkekus.w.interia.pl, to sędzia Beata Stój podała w postanowieniu sporządzonym prawie 10 lat później, tj. 15 marca 2016 r. – wydanym przy udziale Prokuratora Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wschód – że:

  1. w przypadku portalu www.zgsopo.webpark.pl:
    1. dwóch czynów, z pkt. XV, XVI aktu oskarżenia, w ogóle nie popełniono za pośrednictwem tego portalu
    2. czyny z pkt. I, IV i X wyroku popełniano wbliżejnieustalonychdniachwokresieoddnia13kwietnia2004r.dodnia 12lipca2004r.
    3. czyny z pkt. II, III, V, VI, XVII, VIII, IX, XVII, XVII wyroku popełnianowbliżejnieustalonychdniachwokresieoddnia17grudnia2003r.dodnia 12lipca2004r.
    4. czyny z pkt. XI, XII, XIII, XIV wyroku popełniano wbliżejnieustalonymdniuwokresieoddnia13kwietnia2004r.dodnia12lipca2004r.”
  2. w przypadku strony pod domenązkekus.w.interia.pl:
    1. pięciu czynów, z pkt. I, XI, XII, XIII, XIV aktu oskarżenia, w ogóle nie popełniono za pośrednictwem tej strony,
    2. czyny z pkt. II, III, IV, V, VI, VII, VIII, IX, X, XV, XVI, XVII, XVIII popełniono w bliżej nieustalonych dniach w okresie od 26 października 2004 r. do dnia 5 lipca 2005 r.”

Sędzia Beata Stój poświadczyła w postanowieniu z dnia 15 marca 2016 r., że niektórych przestępstw przypisanych mi przez prokurator R. Ridan aktem oskarżenia z dnia 12 czerwca 2006 r., a po niej przez sędziego T. Kuczmę wyrokiem z dnia 18 grudnia 2007 r.… w ogóle nie popełniono.

Jeśli z kolei porównać okresy popełniania każdego z 18 przypisanych mi czynów podane przez prokurator R. Ridan w akcie oskarżenia z 12.06.2006 r. – podała, że każdy z 18 czynów popełniałem za pośrednictwem tak portalu www.zgsopo.webpark.pl jak i strony pod domeną zkekus.w.interia.pl w okresie od stycznia 2003 r. do września 2005 r. – z tymi ustalonymi przez sędzię Beatę Stój i podanymi w postanowieniu z 15 marca 2016 r., okaże się, że całkowity okres rzeczywistego popełniania przypisanych mi czynów był krótszy od tego „ustalonego” przez prokurator R. Ridan podczas prowadzonego przez nią przez okres prawie dwóch lat, od 2 lipca 2004 r. do 12 czerwca 2006 r., postępowania przygotowawczego, był krótszy o wiele… lat.

Zwracam także Państwa uwagę, że sędzia Beata Stój podała w przypadku każdego z czynów, których popełnienie przypisała mi postanowieniem z dnia 15 marca 2016 r., że popełniono go:

  1. wbliżejnieustalonychdniachwokresie (…).”, lub
  2. wbliżejnieustalonymdniuwokresie (…).”

Organy ścigania, prokurator i sędzia, nie ustaliły zatem rzeczywistego okresu popełniania przypisanych mi przestępstw. A on miał przecież wpływ na wysokość grzywny orzeczonej przez sędziego T. Kuczmę wyrokiem z 18.12.2007 r.

Ustalenia sędzi Beaty Stój zamieszczone w postanowieniu z dnia 15 marca 2016 r. poświadczają, że powinna być o kilkadziesiąt procent niższa…

Nie tylko okresu popełniania czynów, których sprawstwo mnie przypisali nie ustaliły organy ścigania, prokurator Radosława Ridan i sędzia Tomasz Kuczma.

Dat ich popełniania także. Tych nie ustaliła także sędzia Beata Stój.

Jak mogły organy ścigania przez łącznie prawie dwanaście lat – w okresie od 2 lipca 2004 r., gdy prokurator R. Ridan rozpoczęła postępowanie przygotowawcze, do dnia wydania przez sędzię B. Stój postanowienia z dnia 15 marca 2016 r. – nie ustalić dokładnych dat popełnienia przypisanych mi przestępstw, tj. zamieszczania materiałów w Internecie? Przecież to bardzo proste. Uczeń wyższej klasy gimnazjum wiedziałby jak to uczynić.

Przedstawione wyżej fakty poświadczają, że organy ścigania, tj.:

  1. prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód Radosława Ridan, która prowadziła – pod nadzorem prokuratorów funkcyjnych tej Prokuratury, Lidii Jaryczkowskiej, Piotra Kosmatego, Krystyny Kowalczyk i Edyty Kuśnierz – postępowanie przygotowawcze i sporządziła akt oskarżenia z 12.06.2006 r.
  2. sędzia Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasz Kuczma,
  3. sędzia Sądu Rejonowego w Dębicy Beata Stój.

nie ustaliły.

Całkowitą winę za nieustalenie konkretnych dat popełniania przypisanych mi przestępstw ponoszą:

  1. prokurator Radosława Ridan
  2. sędzia Tomasz Kuczma
  3. sędziowie Sądu Okręgowego w Rzeszowie IV Wydział Karny, SSO Jarosław Szaro, SSO Mariusz Sztorc, SSR del. do SO Andrzej Borek.

Prokurator Radosława Ridan bo tuman„TUMAN”: «człowiek tępy, ciężko myślący; matoł, tępak»;Słownik Języka Polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, s. 1051.

Sędziowie Sądu Okręgowego w Rzeszowie IV Wydział Karny, SSO Jarosław Szaro, SSO Mariusz Sztorc, SSR del. do SO Andrzej Borek bo sympatycy i sprzymierzeńcy tumana Radosławy Ridan

Sędzia Tomasz Kuczma bo uległy tumanowi R. Ridan i jej w.w. sprzymierzeńcom łajdak„ŁAJDAK”: «człowiek niegodziwy, postępujący haniebnie, godny potępienia, pogardy» Słownik Języka Polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, s. 424.

Prezentację wyżej wymienionych zacznę od sędziego łajdaka Tomasza Kuczmy…

Natychmiast po zapoznaniu się z doręczonym Sądowi Rejonowemu w Dębicy w dniu 14 listopada 2006 r. aktem oskarżenia prokurator R. Ridan z 12.06.2006 r. wyznaczony na referenta sędzia Tomasz Kuczma wydał w dniu 30 listopada 2006 r. postanowienie o… zwróceniu sprawy Prokuratorowi Rejonowemu dla Krakowa Śródmieścia Wschód /wtedy Piotr Kosmaty, dzisiaj w Prokuraturze Krajowej/ celem usunięcia istotnych braków postępowania przygotowawczego prowadzonego przez prokurator R. Ridan. Podał: „Sygn. akt II K 451/06 Dnia 30 listopada 2006r. Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny w składzie Przewodniczący: SSR Tomasz Kuczma Protokolant (…) Przy udziale Prokuratora – po rozpoznaniu w sprawie Zbigniewa Kękusia oskarżonego o przestępstwa z art. 226 § 1 kk i art. 212 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk, z art. 212 § 2 kk w zw. z art. 12 kk, z art. 226 § 3 kk i art. 212 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk oraz z art. 241 § 2 kk w zw. z art. 12 kk z urzędu w przedmiocie zwrotu sprawy prokuratorowi celem uzupełnienia postępowania przygotowawczego na podstawie art. 345 § 1 kpk. postanawia zwrócić sprawę przeciwko oskarżonemu Zbigniewowi Kękuś Prokuratorowi Rejonowemu dla Krakowa Śródmieścia-Wschód w celu usunięcia istotnych braków postępowania przygotowawczego polegających na
– braku ustaleń dotyczących danych osoby, która zamieszczała na stronach internetowych wskazane w akcie oskarżenia pisma
i czasu trwania publikacji tych pism

– braku zawiadomienia wszystkich pokrzywdzonych w sprawie

– nieczytelności dokumentów dołączonych do akt sprawy
(…) Sąd zważył co następuje:
Mimo zgromadzenia w czasie prowadzonego postępowania przygotowawczego dużej ilości materiału dowodowego, akta sprawy wskazują na istotne braki tego postępowania.

Zgodnie z art. 297 § 1kpk celem postępowania przygotowawczego jest między innymi wykrycie sprawcy, wyjaśnienie okoliczności sprawy, w tym ustalenie osób pokrzywdzonych oraz zebranie, zabezpieczenie i w niezbędnym zakresie utrwalenie dowodów dla sądu.

Zebrany w sprawie materiał dowodowy nie spełnia warunków określonych w tym przepisie, nie zostały bowiem wykonane podstawowe czynności mogące prowadzić do uzyskania dowodów świadczących o popełnieniu wyżej opisanych czynów przez określoną osobę.

Należy przede wszystkim podkreślić, że zarzuty stawiane oskarżonemu dotyczą znieważenia, pomówienia i rozpowszechniania wiadomości z rozprawy sądowej prowadzonej z wyłączeniem jawności dokonanego za pomocą środków masowego komunikowania, poprzez zamieszczanie informacji na stronach internetowych. Jak wynika z notatek sporządzonych przez prowadzącego postępowanie Prokuratora na k. 41, 267 pisma, które zawierają wyżej opisane treści i znajdują się w aktach sprawy, zostały wydrukowane ze stron internetowych Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca (k. 42-70) czy też ze strony www.zkekus.w.interia.pl (k. 268-616). Treść aktu oskarżenia (wykaz dowodów do odczytania na rozprawie) wskazuje także, iż na stronach internetowych Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojców publikowane były także pisma na kartach 105-125, 16-128, 139-141,142-147, jednak brak jest informacji kiedy i w jaki sposób zostało to stwierdzone oraz w jaki sposób zostały utrwalone. Dodatkowo pismo z kart 126-128 w ogóle nie wydaje się być wydrukiem zamieszczonym na stronie internetowej treści, bowiem zawiera podpis przy nazwisku Z. Kękuś, natomiast pisma na kartach 105-125 czy 142-147 stanowią kopie pism przesłanych do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej oraz Prezesa Sądu Apelacyjnego w Krakowie. Brak jest stanowczego potwierdzenia, iż pisma takie na podanych stronach internetowych rzeczywiście zostały udostępnione. Jedynym zaś takim potwierdzeniem wydaje się być zamieszczenie w ich treści, przez autora informacji, że zostaną one udostępnione w internecie.

Wypełnienie znamion zarzucanych przez Prokuratora występków stanowi nie sam fakt sporządzania przedmiotowych pism, ale publiczne ich rozpowszechnienie.Do przypisania więc sprawcy przestępnego zachowania potrzebne jest wykazanie, że to on takie informacje oraz treści wyczerpujące znamiona przestępstw z art. 226 § 1kk, 212 § 2 kk lub 226 § 3 kk oraz 241 § 2 kk na stronach internetowych zamieszczał. W zgromadzonym materiale dowodowym brak jest natomiast dowodów dotyczących ustalenia danych osoby, która zamieszczała informacje na stronach internetowych www.zgsopo.webpark.pl i www.zkekus.w.interia.pl. Wprawdzie nie ulega wątpliwości, że pisma te znajdujące się w aktach sprawy, wydrukowane ze stron internetowych, związane są bezpośrednio z prowadzoną w Sądzie Okręgowym w Krakowie sprawą I CR 603/04 i częściowo, treścią pokrywają się z pismami kierowanymi przez Z. Kękusia do tej sprawy oraz do organów państwa i innych osób. Jednakże nie może to jeszcze stanowić bezpośredniego dowodu, nawet w przypadku sporządzenia ich przez Z. Kękusia, iż pisma te na stronach internetowych zamieszczał oskarżony. Takim bezpośrednim dowodem nie jest nawet, znajdująca się w nim informacja o zamieszczeniu takiego pisma w Internecie, w części, w której autor wskazuje, jakim osobom pismo jest przekazywane. Do wyobrażenia jest bowiem sytuacja, że na stronach internetowych pismo takie zamieszcza inna niż oskarżony osoba, bądź działała ona wspólnie i w porozumieniu z oskarżonym. Trzeba zaś zwrócić uwagę, iż Zbigniew Kękuś przesłuchiwany w charakterze podejrzanego nie przyznał się do popełnienia zarzucanych czynów i odmówił składania wyjaśnień.

Prokurator /Radosława Ridan – ZKE/ w czasie prowadzonego postępowania przygotowawczego nie podjął żadnych czynności mających na celu ustalenie, do jakich organizacji czy też osób fizycznych należą domeny internetowe i jakie osoby na tych stronach mogły zamieścić informacje i jaka osoba przedmiotowe pisma zamieściła. Dopiero takie czynności pozwolą jednoznacznie ustalić sprawcę zarzucanych w akcie oskarżenia czynów, a także w prawidłowy sposób ustalić formę sprawstwa. Uzupełnienie postępowania w tym zakresie może wiązać się z wieloma czynnościami, także poszukiwaniem dowodów, których dokonanie przez Sąd napotkałoby na znaczne trudności i prowadziłoby do znacznego przedłużenia postępowania. Konieczne może być bowiem nie tylko uzyskanie informacji od instytucji zajmującej się przyznawaniem domen internetowych, przesłuchanie osób związanych z prowadzeniem strony internetowej Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca, ustalenie na jakich serwerach strony te są prowadzone, jakie osoby na stronach tych zamieszczać mogą informacje, wreszcie kto zamieszczał pisma opisane w zarzutach na tych stronach, ale może się również wyłonić potrzeba ustalenia u operatorów internetowych właścicieli numerów IP komputerów, z których dokonywano zmian na stronach internetowych. Wiązać się może również z potrzebą dokonania czynności przeszukania, ewentualnie zatrzymania twardych dysków komputerów, czy też serwerów, a także koniecznością powołania biegłego informatyka i sporządzenia opinii.

Pozwoli to również na ustalenie czasu trwania publikacji przedmiotowych treści na stronach internetowych, co ma podstawowe znaczenie dla rozmiaru ewentualnej odpowiedzialności karnej sprawcy. Wykonywanie tych wszystkich działań przez Sąd, byłoby znacznie utrudnione i wiązałoby się z czynnościami, które powinny zostać wykonane w trakcie postępowania przygotowawczego.

(…) Wszystkie wskazane braki postępowania uzasadniają zwrot sprawy Prokuratorowi do postępowania przygotowawczego celem jego uzupełnienia, w kierunku wskazanym przez Sąd w sentencji i w uzasadnieniu postępowania. Pieczęć okrągła Sąd Rejonowy w Dębicy, Za zgodność Sekretarz, podpis nieczytelny.”

Źródło:Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio 451/06, II K 854/10/ postanowienie sędziego Tomasza Kuczmy z dnia 30 listopada 2006r.

Ładnie zaczął sędzia Tomasz Kuczma…

Prokurator tuman Radosława Ridan zaskarżyła postanowienie sędziego Tomasza Kuczmy. W uzasadnieniu przyznała jednak – z tak zwaną rozbrajającą szczerością – że ona sporządziła akt oskarżenia przeciwko mnie na podstawie… li tylko wydruków z portalu www.zgsopo.webpark.pl i strony pod domeną zkekus.w.interia.pl. Podała w uzasadnieniu do zażalenia z dnia 8 grudnia 2006 r. na postanowienie sędziego T. Kuczmy z 30.11.2006 r. – Załącznik 6: „Prokurator (…) Zarzuty swe oparł li tylko na publikacjach które osobiście ujawnił i przejrzał na stronach internetowych ZGSOPO i www.zkekus.w.interia.pl.”

Źródło: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 451/06 /następnie II K 854/10, II K 407/13/ zażalenie prokurator

Radosławy Ridan z dnia 8 grudnia 2006 r. – Załącznik 6

Ujawnienie przez prokuratora prowadzącego postępowanie w sprawie o popełnienie przestępstw za pośrednictwem Internetu publikacji oraz ich przejrzenie to spore osiągniecie i prokurator R. Ridan nie omieszkała pochwalić się, że ona to sama, osobiście…

Co do zarzutów przedstawionych jej przez sędziego T. Kuczmę i czynności zleconych jej do wykonania przez niego prokurator R. Ridan wyjaśniła – Załącznik 6: „Z informacji Zbigniewa Kękusia (…) należy wysnuć oczywisty wniosek, że tylko Zbigniew Kękuś może być sprawcą zarzuconych mu przestępstw bez żadnej ku temu wątpliwości. Okoliczność, że wymieniony nie przyznał się do popełnienia zarzuconych mu przestępstw nie ma nic do rzeczy, albowiem realizował on w ten sposób swoje prawo do obrony. (…) Natomiast o ile Sąd orzekający powziąłby uzasadnioną wątpliwość co do sprawstwa i winy oskarżonego w toku czynności dowodowych, w trakcie procesu,to ma możliwość wydania wyroku uniewinniającego. Tak więc czynności w sprawie typu: zabezpieczenie twardych dysków komputerów, ustalenie IP czy też korzystanie z opinii biegłych informatyków etc,zdaniem piszącego te słowa/prokurator Radosławy Ridan – ZKE/są generowaniem niepotrzebnych, pracochłonnych i obciążających kosztami Skarb Państwa czynności, które nie wniosą niczego nowego do postępowania.

Co za tuman… A jaki cwany – Załącznik 6: „Natomiast o ile Sąd orzekający powziąłby uzasadnioną wątpliwość co do sprawstwa i winy oskarżonego w toku czynności dowodowych, w trakcie procesu,to ma możliwość wydania wyroku uniewinniającego.

Czyli… metoda „prób i błędów”.

Przecież to mnie – i moją rodzinę – a nie ją miały dotknąć skutki jej ignorancji.

Znalazła jednak cwany tuman prokurator R. Ridan sympatyków i sprzymierzeńców. W trzech sędziach Sądu Okręgowego w Rzeszowie, SSO Jarosławie Szaro, SSO Mariuszu Sztorcu i SSR del. do SO Andrzeju Borku, którzy wydali w dniu 5 stycznia 2007 r. postanowienie, którym uczynili zadość żądaniu prokurator Radosławy Ridan i uchylili postanowienie sędziego T. Kuczmy z 30.11.2006 r. W uzasadnieniu udzielili mu nawet pouczenia w zakresie dokonywania oceny dowodów z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania: „Sąd Okręgowy w Rzeszowie II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Jarosław Szaro Sędziowie: SSO Mariusz Sztorc SSR del. do SO Andrzej Borek (spraw.) Protokolant /imię i nazwisko protokolanta – ZKE/ przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Rzeszowie – Renaty Stopińskiej-Witkowskiej po rozpoznaniu na posiedzeniu sprawy Zbigniewa Kękusia oskarżonego o czyny z art. 226 § 1 kk i in. kk na skutek zażalenia prokuratora Prokuratury Rejonowej w Krakowie Śródmieście Wschód

na postanowienie Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 30 listopada 2006r. – sygn. akt II K 451/06 w przedmiocie zwrotu sprawy prokuratorowi w celu usunięcia istotnych barków postępowania przygotowawczego na podstawie art. 437 § 1 kpk postanawia uchylić zaskarżone postanowienie.

(…) Pamiętać należy, iż przy orzekaniu Sąd każdorazowo dokonuje swobodnej ceny dowodów, która zobowiązuje go m.in. do uwzględnienia zasad prawidłowego rozumowania, a więc wyciągania właściwych wniosków z ujawnionego materiału dowodowego. Rzeczą Sądu, który jak wynika z pisemnych motywów zaskarżonego postanowienia nie ma wątpliwości, iż treść składanych przez oskarżonego dokumentów i treści ujawnionych na stronach internetowych są z sobą zbieżne, będzie więc ocenić, czy przedstawiony materiał dowodowy może przekonywać, iż Zbigniew Kękuś jest osobą, która pisma wskazane w akcie oskarżenia na stronach internetowych umieszczała.

I wcale nie wydaje się, aby poza dokonaniem oceny dowodów stosownie do art. 7 kpk, na chwilę obecną istniała potrzeba ustalania numerów IP komputerów, w których dokonywano zmian na stronach internetowych, czy też osób związanych ze stroną internetową Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca, celem ustalenia, kto faktycznie dokonywał umieszczania na stronach internetowych przesyłanych tam dokumentów.

Tym bardziej, że zarówno komputer, jak i dostęp do internetu nie jest obecnie niczym szczególnym i zarezerwowanym jedynie dla wąskiej grupy osób. To zaś przekonuje, iż wszelkie dane ujawnione następnie na stronie internetowej www.zkekus.w.interia.pl mogły być umieszczane z dowolnego komputera pozostającego w dowolnym miejscu, co przekonuje, iż wcale nie musiał to być komputer osoby oskarżonej.

Oczywiście, jeśli jednak Sąd nadal utrzymywać będzie, że pewien materiał dowodowy wymaga uzupełnienia, to przecież bez potrzeby powoływania biegłych, czy dopuszczania innych specjalistycznych dowodów może pisemnie zwrócić się do operatora administrującego portalem interia o przekazanie danych osoby, która w/w adres zarejestrowała, a następnie opłacała. Zasadą jest bowiem, iż domeny takie są płatne.

Sąd będzie mógł również sam zwrócić się do wskazanej wcześniej organizacji i wysłuchania osób, które miały bezpośredni związek z jej domeną internetową. Pamiętać jednak wcześniej Sąd musi, iż z załączonych do akt sprawy dokumentów przedrukowanych ze stron internetowych www.zkekus.w.interia.pl oraz www.zgsopo.webpark.pl, jasno wynika, iż osoba je sporządzająca chciała, aby te tam umieszczone zostały. (…)”

Źródło: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, postanowienie Sądu Okręgowego w Rzeszowie Wydział II Karny z dnia 5 stycznia 2007r., sygn. akt II Kz.675/06

Typowy dla sędziów, z którymi mam do czynienia od lat „profesjonalizm”

Dowód przerażającej ignorancji.

O posiadanych przez każdego z autorów w.w. postanowienia zdolnościach do prawidłowego rozumowania nie wspominając…

Podając „Pamiętać jednak wcześniej Sąd musi, iż z załączonych do akt sprawy dokumentów przedrukowanych ze stron internetowych www.zkekus.w.interia.pl oraz www.zgsopo.webpark.pl, jasno wynika, iż osoba je sporządzająca chciała, aby te tam umieszczone zostały. (…)” SSO Jarosław Szaro, SSO Mariusz Sztorc, SSR del. do SO Andrzej Borek dowiedli, że… nieprawidłowo rozumowali. Mnie ścigano bowiem nie za chcenie, aby na portalu www.zgsopo.webpark.pl i na stronie pod domeną zkekus.w.interia.pl umieszczano pisma, które sporządzałem, lecz za ich tam umieszczanie.

Co klarownie w postanowieniu z 30.11.2006 r. wyjaśnił sędzia T. Kuczma.

Jak wielkimi, broniącymi interesu prokurator Radosławy Ridan ignorantami nie zaprezentowali by się SSO Jarosław Szaro, SSO Mariusz Sztorc, SSR del. do SO Andrzej Borek sędziemu Tomaszowi Kuczmie, to on jednak – łajdak – ich „aluzju” – „Pamiętać należy, iż przy orzekaniu Sąd każdorazowo dokonuje swobodnej ceny dowodów, która zobowiązuje go m.in. do uwzględnienia zasad prawidłowego rozumowania, a więc wyciągania właściwych wniosków z ujawnionego materiału dowodowego. – poniał… Zrozumiał jakie są wobec niego oczekiwania.

Zgromadził doręczone mu przez operatorów internetowych, właściciela portalu www.zgsopo.webpark.pl Wirtualną Polskę S.A. oraz strony zkekus.w.interia.pl Interię.PL S.A. dowody mojej niewinności i w dniu 18 grudnia 2007 r. wydał w.w. skazujący mnie wyrok, którym przypisał mi popełnienie przestępstw według opisów sporządzonych przez prokurator Radosławę Ridan.

Przed jego wydaniem nie wykonał żadnej z czynności, których wykonanie wskazał jako konieczne w postanowieniu, które sam przecież wydał w dniu 30 listopada 2006 r.

Sędzia T. Kuczma wiedział, co powinien zrobić, ale tego nie zrobił. Bo łajdak.

Jako takowy – łajdak – wydał skazujący mnie wyrok, mimo że:

  1. Wirtualna Polska S.A. podała mu dwukrotnie, pismami z 6 lipca 2007 r. i 6 sierpnia 2007 r. dane, mieszkającego w Warszawie prezesa Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca Krzysztofa Łapaja, który założył portal www.zgsopo.webpark.pl oraz administrował nim – Załącznik 7: „Wirtualna Polska /adres – ZKE/ sędzia Tomasz Kuczma /adres – ZKE/ dotyczy: II K 451/06 W odpowiedzi na pismo z dnia 2007-07.02 w sprawie II K 451/06 informuję, że: 1. Właścicielem strony www.zgsopo.webpark.pl jest użytkownik portalu „Wirtualna Polska” o identyfikatorze zgsosopo posługujący się kontem email zgsopo@wp.pl 2. w zbiorze danych osobowych „Wirtualna Polska” zostały zapisane dane osobowe użytkownika zgsopo (…) Informacje, o których mowa w pkt 2 przesyłam w załączeniu (…) Panel Dostępu do Danych Osobowych: Login: zgsopo Imię: KrzysztofNazwisko: Łapaj (…) Adres ul. (…) Miasto: Warszawa
    Źródło
    : Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K

854/10/ pismo „Wirtualna Polska” z dnia 6 sierpnia 2007r., karty 3098, 3099 – Załącznik 7

Identycznej treści pismo, jak to z dnia 6 sierpnia 2007 r. Dział Bezpieczeństwa Wirtualnej Polski Sp. z o.o. sporządził w dniu 6 lipca 2007 r. i doręczył Sądowi Rejonowemu w Dębicy /data wpływu 13 lipca 2007 r./.

  1. Dział Bezpieczeństwa operatora internetowego INTERIA.PL S.A. podał w piśmie z dnia 1 października 2007 r. – Załącznik 8: „INTERIA.PL S.A. /adres – ZKE/ Kraków, dnia 01.10.2007r. Sąd Rejonowy w Dębicy /adres – ZKE/ Dot. Sygn. akt II K 451/06 W nawiązaniu do Państwa postanowienia INTERIA.PL S.A. uprzejmie odpowiada, co następuje:
    Dane związane z kontem:
    zkekus@interia.pl

i stroną WWW: http://zkekus.w.interia.pl/

Data założenia: 2004-10-26 21:17:23

Numer IP założenia: 62.179.56.131

Data ostatniego połączenia WWW: 2006-07-25 18:53:23

Numer IP ostatniego połączenia WWW: 84.10.15.191

Data ostatniego połączenia FTP: 2006-07-26 07:53:15

Numer IP ostatniego połączenia FTP: 84.10.15.191

Użytkownik nie podał danych osobowych.

Uprzejmie informujemy, że obszerne poszukiwania w logach archiwalnych systemu miasto.interia.pl nie wykazały aktywności użytkownika strony http://zkekus.w.interia.pl/ w okresie od 13 września 2005 roku do dnia 30 września 2005 roku. Logami z okresu wcześniejszego nie dysponujemy, natomiast logi z okresu późniejszego, aż do ostatniego dnia użytkowania konta zawierają zapisy połączeń użytkownika. Z poważaniem, Dział Bezpieczeństwa INTERIA PL S.A.”
Źródło: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, pismo

INTERIA.PL.S.A., z dnia 1 października 2007r. karta 3183 – Załącznik 8

Krzysztof Łapaj – o którym jako założycielu i administratorze portalu www.zgsopo.webpark.pl poinformował sędziego Tomasza Kuczmę dwukrotnie, pismami z 6 lipca i 6 sierpnia 2007 r. Dział Bezpieczeństwa Wirtualnej Polski S.A. – to z całą pewnością nie Zbigniew Kękuś.

Warszawa, którą w adresie Krzysztofa Łapaja wskazała Wirtualna Polska S.A., to z całą pewnością nie Kraków, który jako miejsce popełnienia każdego z 18 przypisanych mi przestępstw wskazała prokurator oskarżyciel Radosława Ridan w akcie oskarżenia z 12.06.2006 r.

Z informacji Działu Bezpieczeństwa Interii.PL S.A. oczywisty wniosek, że już w dniu 1 października 2007 r. Interia.PL S.A. nie posiadała informacji o użytkowniku strony zkekus.w.interia.pl za cały okres – od stycznia 2003 r. do września 2005 r. – objęty aktem prokurator R. Ridan z 12.06.2006 r. Nie posiadała bo, jak podano – Załącznik 8:

  1. obszerne poszukiwania w logach archiwalnych systemu miasto.interia.pl nie wykazały aktywności użytkownika strony http://zkekus.w.interia.pl/ w okresie od 13 września 2005 roku do dnia 30 września 2005 roku.
  2. Logami z okresu wcześniejszego nie dysponujemy,

Numery IP, które podał Dział Bezpieczeństwa Interii.PL S.A. w piśmie z dnia 1 października 2007 r. do Sądu Rejonowego w Dębicy należały – według mej wiedzy – do komputerów zlokalizowanych w Warszawie.

Wskazać należy, że informacje podane Sądowi Rejonowemu w Dębicy przez Wirtualną Polskę S.A. i Interię.PL S.A. są całkowicie zbieżne z informacjami, które – wspomniany w pismach Wirtualnej Polski S.A. z 06.07.2007 r. i 06.08.2007 r. – prezes Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca z Warszawy Krzysztof Łapaj podał w złożonym w dniu 15 marca 2007 r. osobiście w Biurze Podawczym Ministerstwa Sprawiedliwości kierując je do ministra Zbigniewa Ziobry, a następnie składając jego kopię do akt sprawy przeciwko mnie Sądu Rejonowego w Dębicy – data wpływu 19 marca 2007 r. Podał w nim K. Łapaj – Załącznik 9: „Warszawa, 2007.03.15. ZGSOPO-07/03/MS.1 Szanowny Pan Zbigniew Ziobro Minister Sprawiedliwości Rzeczypospolitej Polskiej Al. Ujazdowskie 11 00-950 Warszawa Dotyczy: Wniosek o spowodowanie wstrzymania przez Ministra Sprawiedliwości Rzeczypospolitej Polskiej Pana Zbigniewa Ziobro prowadzonego przez Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny postępowania karnego /sygn. akt II K 451/06/ przeciwko Panu dr Zbigniewowi Kękuś, omyłkowo oskarżonemu przez Prokuraturę Rejonową Kraków Śródmieście Wschód o popełnienie przedstawionych w niniejszym piśmie przestępstw.

Uzasadnienie

W dniu 27 marca 2007r. o godz. 10:00, w siedzibie Sądu Rejonowego w Dębicy Wydział II Karny, w sali 24 ma się odbyć rozprawa główna w postępowaniu karnym przeciwko członkowi Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca, dr Zbigniewowi Kękuś, oskarżonemu o popełnienie przestępstw:

  1. znieważenia i zniesławienia 15 sędziów, to jest dziesięciu sędzin Sądu Okręgowego w Krakowie (…) i pięciorga sędziów Sądu Apelacyjnego w Krakowie (…),
  2. znieważenia i zniesławienia konstytucyjnego organu Rzeczypospolitej Polskiej, byłego Rzecznika Praw Obywatelskich RP, prof. Andrzeja Zoll /art. 226 § 3 kk/,
  3. zniesławienia adwokata Wiesławy Zoll (małżonka prof. Andrzeja Zolla – pełnomocnik w latach 1997-2003, żony dr Zbigniewa Kękuś w prowadzonym przez Sąd Okręgowy w Krakowie i Sąd Apelacyjny w Krakowie w latach 1997-2006 postępowaniu z powództwa dr Zbigniewa Kękuś o rozwód – sygn. akt XI CR 603/04) /art. 212 § 2/,
  4. rozpowszechnia wiadomości z prowadzonego przez Sąd Okręgowy w Krakowie i Sąd Apelacyjny w Krakowie w latach 1997-2006 postępowania z powództwa dr Zbigniewa Kękuś o rozwód /art. 241 § 2 kk/.

W związku z powyższym, oraz w związku z rozprawą główną w sprawie dr Zbigniewa Kękuś, wyznaczoną przez Sąd Rejonowy w Dębicy na dzień 27 marca 2007r. mimo stanowiska tego Sądu, zajętego w wyżej wymienionym postanowieniu z dnia 30 listopada 2006r., niniejszym informuję, że:

  1. dr Zbigniew Kekuś nie był sprawcą wskazanych w wydanym przez Prokuraturę Rejonową Kraków Śródmieście Wschód w dniu 13 czerwca 2006r. akcie oskarżenia czynów.
  2. dr Zbigniew Kękuś nie zamieszczał wskazanych w wydanym przeciwko niemu akcie oskarżenia informacji na stronach internetowych www.zgsopo.webpark.pl i www.zkekus.w.interia.pl .
  3. dr Zbigniew Kękuś nie założył i nie administrował stroną internetową www.zkekus.w.interia.pl , nigdy nie miał i nie ma do niej dostępu, by ją redagować.
  4. dr Zbigniew Kękuś nigdy nie miał i nie ma dostępu do administrowania stroną internetową Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca www.zgsopo.webpark.pl.

Informacje z prowadzonego przez Sąd Okręgowy w Krakowie, Wydział XI Cywilny-Rodzinny i Sąd Apelacyjny w Krakowie postępowania z powództwa dr Zbigniewa Kękuś o rozwód /sygn. akt XI CR 603/04/ i dotyczące naruszania przez funkcjonariuszy publicznych, uczestniczących w różny sposób w tym postępowaniu konstytucyjnych i ustawowych praw małoletnich synów dr Zbigniewa Kękuś, w tym jego małoletniego chorego dziecka, zamieszczane były na wskazanych przez Prokuraturę Rejonową Kraków Śródmieście Wschód stronach internetowych wyłącznie przez osoby, administrujące tymi stronami – nigdy nie było wśród nich Pana dr Zbigniewa Kękuś – z upoważnienia Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca.

Umieszczano je tam w ramach realizacji celów statutowych naszego Stowarzyszenia, w tym przede wszystkim:„zabiegania o stosowanie równych praw ojca i matki dla najwyżej pojętego dobra dziecka oraz zmian obyczajowo przyjętej obecnie interpretacji prawa i orzecznictwa sądowego nie dających ojcu rzeczywistego równouprawnienia prawa do współ wychowywania dzieci”

(…) Informuję, że stronami internetowymi, wskazanymi przez Prokuraturę Rejonową Kraków Śródmieście Wschód w akcie oskarżenia z dnia 2006.06.13 przeciwko dr Zbigniewowi Kękuś, administrują wyłącznie osoby upoważnione do tego przez Zarząd Główny Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca,

Pana dr Zbigniewa Kękusia nie ma i nigdy nie było wśród tych osób.

Wszelkie informacje, znajdujące się na stronach internetowych, administrowanych z upoważnienia Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca, są umieszczane w ramach realizacji celów statutowych Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca.

Stajemy w obronie tych, którzy własnych praw bronić nie mogą, kierując się w naszych działaniach głosem sumienia.

Ze względu na powyższe, wnoszę, jak na wstępie.

z poważaniem, Krzysztof Łapaj Prezes Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca”

Źródło: Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny, sygn. akt II K 407/13, /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, pismo

prezesa Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca Krzysztofa Łapaja z dnia 15 marca 2007 r., data wpływu kopii do Sądu Rejonowego w Dębicy 19 marca 2007 r. – Załącznik 9

Wskazać należy, że art. 5 § 2 ustawy Kodeks postępowania karnego stanowi1:

Nie dające się usunąć wątpliwości rozstrzyga się na korzyść oskarżonego.”

Artykuł 5 § 2 Kodeksu postępowania karnego

Wskazać także należy, że:

Na stanowisko sędziego sądu rejonowego może być powołany ten,

kto: (…) 2) jest nieskazitelnego charakteru

Artykuł 61 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych

Organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa.”
Artykuł 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

Tymczasem zgromadziwszy wyłącznie dowody mojej niewinności, działający na podstawie i w granicach prawa funkcjonariusz publiczny nieskazitelnego charakteru sędzia Tomasz Kuczma wydał w dniu 18 grudnia 2007 r. … skazujący mnie wyrok.

Prawda, że łajdak z wykonującego zawód sędziego Tomasza Kuczmy.

Zanim Sąd Okręgowy w Rzeszowie wydał w.w. wyrok wznowieniowy z dnia 15 września 2010 r. /Załącznik 4/ od wyroku sędziego T. Kuczmy z 18.12.2007 r. portal www.zgsopo.webpark.pl i strona zkekus.w.interia.pl zostały zlikwidowane przez ich założycieli.

Gdy Sąd Okręgowy w Rzeszowie wyrokiem z dnia 15 września 2010 r. uchylił wyrok sędziego T. Kuczmy z 18.12.2007 r. i przekazał sprawę przeciwko mnie Sądowi Rejonowemu w Dębicy do ponownego rozpoznania i na sędziego referenta wyznaczono Beatę Stój było już za późno na ustalenie rzeczywistego sprawcy/sprawców czynów, które prokurator Radosława Ridan przypisała mi aktem oskarżenia z dnia 12 czerwca 2006 r.

Dlatego tak wiele wbliżejnieustalonychdniachwokresie (…).” oraz wbliżejnieustalonymdniuwokresie (…).” w prawomocnym postanowieniu sędzi Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r., sygn. II K 407/13, którym ta, po prowadzeniu postępowania przez ponad 5 lat, od listopada 2010 r. do 15.03.2016 r. – Załącznik 2:

  1. przypisała mi sprawstwo każdego czynu, o które oskarżyła mnie prokurator R. Ridan aktem oskarżenia z 12.06.2006 r., zmieniając tylko ich kwalifikacje prawne i/lub opisy,
  2. umorzyła postępowanie do sygn. II K 407/13 z powołaniem się na przesłankę ustania karalności czynów.

xxx

Ponieważ w pkt. IV, str. 1 niniejszego pisma zapowiedziałem, że przedstawię dowody patologii sędzi Beaty Stój obecnie dokonam ich prezentacji. Zanim to uczynię informuję, że:

Organy postępowania kształtują swe przekonanie na podstawie wszystkich przeprowadzonych dowodów, ocenianych swobodnie z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania

oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego.”

          1. Artykuł 7 Kodeksu postępowania karnego

Przekonam Państwa, że sędzia Beata Stój ma zupełnie stępioną zdolność do prawidłowego rozumowania, że wiedzy prawniczej nie posiada, a w sprawie przeciwko mnie dowody oceniała wyłącznie w oparciu o jej doświadczenie życiowe, które jej niewątpliwie podpowiada: „róbta sędzio Stój, co chceta”, a zatem traktowała mnie według zasady „zróbta sędzio Stój z Kękusiem, co chceta”.

Celem ograniczenia objętości niniejszego pisma wybrałem tylko najważniejsze – z mnóstwa – dowody poświadczające słuszność mojej oceny sędzi Beaty Stój. Dowód na słuszność mej tezy, że w przypadku sędzi B. Stój mamy do czynienia z:

  1. patologią,
  2. zupełnym stępieniem racjonalnego myślenia

przeprowadzę na przykładzie sposobu prowadzenia przez nią postępowania przeciwko mnie w okresie od listopada 2010 r. do 15 marca 2016 r., w tym:

  1. uznanie w dniu 15 marca 2011 r., po tym, gdy Sąd Okręgowy w Rzeszowie wydał w dniu 15 września 2010 r. na moją korzyść w.w. wyrok wznowieniowy od wyroku sędziego T. Kuczmy z 18.12.2007 r., że ja jestem niepoczytalny od stycznia 2003 r. i wydanie postanowienia o poddaniu mnie badaniom psychiatrycznym – Załącznik 10,
  2. ścigania mnie do dnia 15 marca 2016 r. za czyny przypisane mi przez prokurator Radosławę Ridan aktem oskarżenia z dnia 12.06.2006 r. mimo poświadczenia w postanowieniu z dnia 11 grudnia 2012 r. /Załącznik 12/ jej wiedzy o tym, że w aktach sprawy przeciwko mnie znajdują się wyłącznie dowody – doręczone Sądowi Rejonowemu w Dębicy przez operatorów internetowych, Wirtualną Polskę S.A. i Interię.PL S.A. oraz prezesa ZG SOPO Krzysztofa Łapaja – poświadczające moją niewinność,
  3. ściganie mnie do dnia 15 marca 2016 r. za 18 przestępstw, z których:
    1. karalność pięciu ustała z dniem 12 lipca 2012 r.,
    2. karalność jedenastu ustała z dniem 5 lipca 2013 r.
    3. karalność ostatnich dwóch ustała z dniem 5 lipca 2015 r.
  4. przedstawienie w postanowieniu z dnia 14 czerwca 2013 roku /Załącznik 13/ sędziom Sądu Okręgowego w Rzeszowie, autorom wyroku wznowieniowego z 15.09.2010 r. /Załącznik 4/, zarzutu, że po uchyleniu skazującego mnie wyroku sędziego T. Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r. przekazali sprawę przeciwko mnie Sądowi Rejonowemu w Dębicy do ponownego rozpoznania po tym, gdy nie później niż 15 września 2010 r. ustała karalność przestępstw, przypisanych mi przez prokurator Radosława Ridan w pkt. I – XVI aktu oskarżenia z 12.06.2006 r.,
  5. ściganie mnie do dnia 14 czerwca 2013 r., w tym m.in.:
    1. kierowanie na badania psychiatryczne,
    2. wydawanie Policji nakazów zatrzymania mnie i doprowadzenia pod przymusem na badania psychiatryczne,
    3. wyznaczenie terminów dwóch posiedzeń w przedmiocie wydania postanowienia o pozbawieniu mnie wolności przez tymczasowe aresztowanie,

za przestępstwa przypisane mi w pkt. I – XVI aktu oskarżenia z 12.06.2006 r., mimo że w postanowieniu z dnia 14 czerwca 2013 r. podała – Załącznik 13: „Analiza wymienionych wyżej dat i treści art. 102 § 2 k.k. i art. 102 k.k., wskazuje, że karalność przestępstw, o których mowa w punktach I.1-16, ustała. Karalność wymienionych czynów była przedawniona już w dniach wydania orzeczeń o wznowieniu postępowania przez Sąd Okręgowy w Rzeszowie /15 września 2010 r. – ZKE/ i uchyleniu wyroku przez Sąd Najwyższy /26 stycznia 2012 r. – ZKE/.”,

  1. grożenie mi pozbawieniem mnie wolności przez zastosowanie wobec mnie tymczasowego aresztowania, mimo że w sprawie, którą rozpoznawała pozbawienie mnie wolności w jakiejkolwiek formie było prawnie niedopuszczalne,
  2. ukrywanie – z naruszeniem przepisów Zarządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 5 kwietnia 2012 r. w sprawie sposobu i trybu sporządzania oraz przekazywania do Krajowego Rejestru Karnego kart rejestracyjnych i zawiadomień – przed Krajowym Rejestrem Karnym:
    1. przez ponad 4 lata, do dnia 5 maja 2015 r., informacji o wydaniu przez Sąd Okręgowy w Rzeszowie wyroku z dnia 15 września 2010 r. /Załącznik 4/, uchylającego prawomocny skazujący mnie wyrok sędziego T. Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r. w zakresie zarzutów z pkt. I, III – XVII,
    2. przez 3 lata, do dnia 5 maja 2015 r., informacji o wydaniu przez Sąd Najwyższy wyroku z dnia 26 stycznia 2012 r. /Załącznik 5/ uchylającego prawomocny skazujący mnie wyrok sędziego T. Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r. w zakresie zarzutów z pkt. II i XVIII,
  3. wydanie w dniu 14 kwietnia 2015 r. /Załącznik 29/ postanowienia o pozbawieniu mnie wolności przez poddanie mnie obserwacji psychiatrycznej, mimo że w sprawie, którą rozpoznawała pozbawienie mnie wolności w jakiejkolwiek formie było prawnie niedopuszczalne,
  4. wyznaczenie na dzień 8 września 2015 r.dwa miesiące po ustaniu, w dniu 5 lipca 2015 r., karalności ostatnich dwóch przestępstw, za które mnie ścigała – posiedzenia w przedmiocie orzeczenia o pozbawieniu mnie wolności przez poddanie mnie obserwacji psychiatrycznej,
  5. zlekceważenie – z naruszeniem prawa określonego w art. 442 § 3 k.p.k. – wskazania Sądu Najwyższego z wyroku z dnia 26 stycznia 2012 r., uchylającego prawomocny skazujący mnie wyrok sędziego T. Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r.

Ad. I

W dniu 15 września 2010 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie wydał na moją korzyść wspomniany wyżej wyrok wznowieniowy od skazującego mnie wyroku sędziego Tomasza Kuczmy z 18.12.2007 r. Uchylił wyrok sędziego T. Kuczmy w zakresie 16 zarzutów, z pkt. I, III-XVII, i w ich zakresie przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w Dębicy do ponownego rozpoznania.

Sąd Rejonowy w Dębicy na referenta wyznaczył sędzię Beatę Stój.

Pierwszą rozprawę główną sędzia Beata Stój wyznaczyła na dzień 15 marca 2011 r. Stawiłem się na tą rozprawę i złożyłem zeznania, co sędzia B. Stój poświadczyła w uzasadnieniu postanowienia z dnia 15 marca 2016 r. – Załącznik 2: „Zbigniew Kękuś w swoich wyjaśnieniach złożonych w dniu 15 marca 2011 r. zaprzeczał, aby on umieszczał na stronach internetowych swoje pisma. Według oskarżonego czyniły to inne osoby ze Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca bez jego wiedzy i zgody. Oskarżony wyjaśnił też, iż nie on był założycielem strony zkekus.w.interia.pl i nie on był jej użytkownikiem, a osoby ze Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca (k.3680, t. XXIII),”

Podczas rozprawy w dniu 15 marca 2011 r. prokurator odczytał mi – po raz pierwszy, bo nie uczynił tego przed wydaniem przez sędziego Tomasza Kuczmę skazującego mnie wyroku z 18.12.2007 r. – akt oskarżenia prokurator R. Ridan z 12.06.2006 r. Ja przedstawiłem najważniejsze wady prawne aktu oskarżenia.

Po wysłuchaniu mnie sędzia Beata Stój wydała postanowienie o poddaniu mnie badaniom psychiatrycznym i psychologicznym. Podała w nim – Załącznik 10: „Sygn. akt II K 854/10 POSTANOWIENIE Dnia 15 marca 2011 r. Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Beata Stój Protokolant: st. sekr. sądowy /imię i nazwisko sekretarza – ZKE/ rozpoznał sprawę Zbigniewa Kękusia oskarżonego z art. 226 § 1 kk i art. 212 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk i inne na podstawie art. 202 § 1 i 2 kpk postanawia

zwrócić się do biegłych sądowych lek. med. Ewy Burzyńskiej-Rzucidło i lek. med. Krystyny Sosińskiej-Stępniewskiej oraz mgr Magdaleny Palkij o przebadanie oskarżonego Zbigniewa Kękusia i wydanie na podstawie akt sprawy i wyników badań opinii w jego sprawie, w szczególności o udzielenie w terminie 21 dni odpowiedzi na następujące pytania:

  1. Czy w chwili popełniania czynów zarzucanych mu aktem oskarżenia (pkt I, III-XVII) miał zdolność rozpoznania ich znaczenia i pokierowania swoim postępowaniem, czy zdolność ta była w znacznym stopniu ograniczona lub zniesiona całkowicie?
  2. Jaki jest aktualny stan zdrowia oskarżonego, czy może on brać udział w toczącym się postępowaniu i stawać przed Sądem?”

Źródło: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, postanowienie sędzi

Beaty Stój z dnia 15 marca 2011 r. – Załącznik 10

Wskazać należy, że:

  1. Sąd Okręgowy w Rzeszowie wydał w dniu 15 września 2010 r. wyrok wznowieniowy /Załącznik 4/ w zakresie 16 zarzutów, z pkt. I, III – XVII, skazującego mnie wyroku sędziego T. Kuczmy z 18.12.2007 r.:
    1. na moją korzyść,
    2. nie zgłaszając w sentencji wyroku ani uzasadnieniu doń jakichkolwiek wątpliwości co do mojej poczytalności w okresie popełniania przypisanych mi czynów, tj. od stycznia 2003 r. do września 2005 r.,
    3. zarzuciwszy sędziemu T. Kuczmie, że wyrok z dnia 18 grudnia 2007 r. wydał z rażącym i mającym wpływ na treść wyroku naruszeniem prawa określonego w art. 226 § 1 k.k., tj. w sprzeczności z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 11 października 2006 r., sygn. akt P 3/06, który wszedł w życie w dniu 19 października 2006 r. (Dz. U. z dnia 19.10.2006 r., Nr 190, poz. 1409/, czyli, że w dniu orzekania, 18 grudnia 2007 r., sędzia Tomasz Kuczma nie wiedział o wyroku Trybunału Konstytucyjnego sprzed 14… miesięcy, tj. z 11 października 2006 r. – Załącznik 4: „Sygn. akt II Ko 283/10 Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej Dnia 15 września 2010r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie Wydział II Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Piotr Moskwa, Sędziowie SSO Andrzej Borek (spraw.) SSR del. do SO Marcin Świerk Protokolant /imię i nazwisko Protokolanta – ZKE/po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 15 września 2010r. wniosku obrońcy skazanego Zbigniewa Kękusia o wznowienie postępowania karnego zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 18 grudnia 2007r., sygn. akt II K 451/06 na podstawie art. 540 § 2 i art. 547 § 2 kpk wznawia postępowanie w sprawie II K 451/06 w punktach I, III – XVII wyroku i uchyla w tej części wyrok Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 18 grudnia 2007r., sygn. akt II K 451/06 i w tym zakresie przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w Dębicy do ponownego rozpoznania.
      (…) Sąd Okręgowy zważył, co następuje.

Wznowienie postępowania w niniejszej sprawie jest zasadne w zakresie w jakim obrońca wskazuje na rażące naruszenie prawa materialnego, które mogło mieć istotny wpływ na treść orzeczenia – art. 226 § 1 kk.

  1. sędzia Beata Stój wydając postanowieniem z dnia 15 marca 2011 r. polecenie wyznaczonym przez nie biegłym sądowym z listy prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie lekarzom psychiatrom, lek. med. Ewie Burzyńskiej-Rzucidło i lek. med. Krystynie Sosińskiej-Stępniewskiej oraz psychologowi Magdalenie Palkij polecenie zbadania mnie po dniu wydania przez nią postanowienia, tj. po 15 marca 2011 r., i na podstawie wyników badań udzielenia odpowiedzi na pytanie – Załącznik 10: Czy w chwili popełniania czynów zarzucanych mu aktem oskarżenia (pkt I, III-XVII) miał zdolność rozpoznania ich znaczenia i pokierowania swoim postępowaniem, czy zdolność ta była w znacznym stopniu ograniczona lub zniesiona całkowicie?”:
    1. za nic miała ustalenia Sądu Okręgowego w Rzeszowie, który wydał – na moją korzyść – wyrok wznowieniowy z dnia 15 września 2010 r. z powodu rażącego i mającego wpływ na treść wyroku naruszenie przez sędziego T. Kuczmę prawa określonego w art. 226 § 1 k.k.
    2. uznała, że wyniki moich badań psychiatrycznych i psychologicznych przeprowadzonych po dniu 15 marca 2011 r. umożliwią wyznaczonym przez nią biegłym sądowym wydanie opinii o stanie mojego zdrowia psychicznego przed… 6, 7 i 8 laty, tj. we wskazanym przez prokurator R. Ridan w akcie oskarżenia okresie: „od stycznia 2003 r. do września 2005 r.”

Wskazać także należy, że ponieważ sędzia Beata Stój nie przedstawiła uzasadnienia dla postanowienia z dnia 15 marca 2011 r. o poddaniu mnie badaniom skierowałem wniosek do niej o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia doń. W odpowiedzi sędzia Beata Stój sporządziła pismo do mnie o treści – Załącznik 11: „Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny /adres – ZKE/ Dnia 18/03/2011 Sygn. akt II K 854/10 Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ Sąd Rejonowy w Dębicy II Wydział Karny w załączeniu doręcza Panu odpis postanowienia Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 15.03.2011 r., informując, iż postanowienie o dopuszczeniu dowodu nie wymaga uzasadnienia i jest niezaskarżalne. SSR Beata Stój”
Źródło: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, pismo sędzi Beaty Stój z

dnia 18 marca 2011 r. – Załącznik 11

Wyjaśnienie sędzi Beaty Stój może nie polegać na prawdzie… Zaledwie trzy miesiące później media informowały – „Sędzia, który zdecydował o wysłaniu Jarosława Kaczyński na badania psychiatryczne, został wyłączony ze sprawy. Taką informację, powołując się na nieoficjalne źródło, podały wczoraj „Wiadomości” TVP 1. „Gazeta” potwierdziła tę informację. (…) Jabłoński zdecydował o badaniu Kaczyńskiego przez dwóch biegłych psychiatrów. Obrońca Kaczyńskiego odwołał się, a sąd odwoławczy podtrzymał decyzję o badaniu.”
Źródło: ES „Sędzia Kaczyńskiego odsunięty”; „Gazeta Wyborcza”, 1 lipca 2011 r., s. 7

Jeśli prezes PiS Jarosław Kaczyński mógł skorzystać z prawa do zaskarżenia postanowienia sędziego Macieja Jabłońskiego o poddaniu go badaniom psychiatrycznym – a mógł skoro: „Obrońca Kaczyńskiego odwołał się, a sąd odwoławczy podtrzymał decyzję o badaniu.”, tj. sąd odwoławczy rozpoznał zażalenie obrońcy J. Kaczyńskiego, nie odrzucił go jako bezprawne – to mnie też ono przysługiwało w przypadku postanowienia sędzi Beaty Stój z dnia 15 marca 2011 r. Wszak:

Wszyscy są wobec prawa równi.”

Artykuł 32.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

Organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa.”

Artykuł 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

Mamy zatem dowód albo kolejnego zastosowania wobec mnie wspomnianej wyżej zasady:

Zróbta sędzio Stój z Kękusiem, co chceta”

albo oczywistego i rażącego naruszenia prawa dla prezesa Prawa i Sprawiedliwości Jarosława Kaczyńskiego. Innej alternatywy nie ma.

Nawiasem mówiąc, moim obrońcą wtedy, gdy sędzia Beata Stój wydała postanowienie z dnia 15 marca 2011 r. o poddaniu mnie badaniom psychiatrycznym i psychologicznym była adw. Małgorzata Wassermann.

Po wydaniu przez sędzię Beatę Stój postanowienia z dnia 15 marca 2011 r. mój(?) obrońca(?) adw. Małgorzata Wassermann:

  1. powiedziała mi, że ona… mnie przygotuje do badań, a następnie – patrz: pkt. 2 i 3,
  2. doskonale współpracując z sędzią Beatą Stój, czyniąc zadość jej żądaniu, skierowała do Sądu Rejonowego w Dębicy pismo z 6 kwietnia 2011 r., zawierające nie uzgodnione ze mną pytania, które sędzia B. Stój miała zadać prezesa Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca Krzysztofa Łapaja i które doskonale pogrążały rzeczywistych sprawców czynów, za które mnie ścigała sędzia B. Stój,
  3. wypowiedziała mi – 6 kwietnia 2011 r. – pełnomocnictwo, z powodu mojego działania, które… wcześniej uzgodniłem z jej aplikantem, wracając z posiedzenia w dniu 15 marca 2011 r.

Zostawiła mnie mój obrońca adw. Małgorzata Wassermann na pastwę sędzi psychopatki Beaty Stój.

Poradzę sobie…

Więcej o jakości usługi świadczonej mi przez dzisiaj zastępcę przewodniczącego Sejmowej Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka oraz szefową sejmowej komisji śledczej w sprawie Amber Gold, mówiącą o sobie:

Przez wiele lat prowadzenia kancelarii dałam się poznać jako osoba racjonalna, uczciwa i sprawiedliwa.”
Małgorzata Wassermann, październik 2015

adw. Małgorzacie Wassermann w umieszczonym na kanale red. Marka Podleckiego www.monitorpolski-YouTube.pl filmie pt.: „Dr Zbigniew Kękuś o Małgorzacie Wassermann i Jarosławie Kaczyńskim”. Ma ponad 600 tys. wejść.

Oni, ci od J. Kaczyńskiego, wszyscy – tj. sam Jarosław Kaczyński oraz Andrzej Duda, Zbigniew Ziobro, Małgorzata Wassermann, Beata Szydło itp. itd. – tak mają, tj.

  1. mają bardzo dobre o sobie zdanie,
  2. mają skłonność do mówienia bardzo dobrze o sobie.

W rzeczywistości moralne z nich, z każdego z osobna, dno. Razem, tworzą moralna, obłudne, zakłamane bagno.

Ad. pkt II, str. 10

Ponieważ:

  1. Dział Bezpieczeństwa Wirtualnej Polski S.A. w pismach z dnia 6 lipca 2007 r. i 6 sierpnia 2007 r. /Załącznik 7/ złożonych do akt sprawy prowadzonej przeciwko mnie przez Sąd Rejonowy w Dębicy jako założyciela i administratora portalu www.zgsopo.webpark.pl wskazał Krzysztofa Łapaja podając jako adres jego zamieszkania Warszawę,
  2. Dział Bezpieczeństwa Interii.PL S.A. w piśmie z dnia 1 października 2007 r. /Załącznik 8/ podał numery IP komputerów, które według mej wiedzy były zlokalizowane w Warszawie,

pismem z dnia 29 listopada 2011 r. skierowanym do sędzi Beaty Stój – referenta w sprawie przeciwko mnie, a zarazem prezesa, od dnia 15 czerwca 2012 r., Sądu Rejonowego w Dębicy złożyłem:„Sędzia Beata Stój Prezes Sądu Rejonowego w Dębicy ul. Słoneczna 3 39-200 Dębica Sygn. akt II K 854/10 /uprzednio II K 451/06/ Dotyczy:

  1. Zawiadomienie, że:
    1. Sąd Rejonowy w Dębicy jest niewłaściwy miejscowo do rozpoznania sprawy sygn. II K 854/10 /uprzednio II K 451/06/,
    2. dowody dostarczone Sądowi Rejonowemu w Dębicy w sprawie sygn. II K 451/06 /obecnie II K 854/10/ przez operatorów internetowych, Wirtualną Polskę S.A. i Interię.PL S.A. poświadczają, że sprawę tę powinien rozpoznawać właściwy miejscowo sąd w Warszawie,
    3. Sąd Rejonowy w Dębicy rozpoznaje sprawę sygn. II K 854/10 /uprzednio II K 451/06/ z oczywistym i rażącym naruszeniem prawa określonego w art. 31 § 1 i w art. 35.1 Kodeksu postępowania karnego, tj. obowiązku rozpatrzenia sprawy przez sąd właściwy miejscowo, tzn. sąd , w którego okręgu popełniono przestępstwo
    4. Sąd Rejonowy w Dębicy rozpoznaje sprawę sygn. II K 854/10 /uprzednio II K 451/06/ z oczywistym i rażącym naruszeniem prawa określonego w art. 45.1 Konstytucji RP, tj. z pozbawieniem sprawcy/sprawców czynów możności skorzystania z prawa do rozpoznania jego/ich sprawy przez sąd właściwy miejscowo,
    5. działania realizowane w sprawie sygn. II K 854/10, w tym przez adresatkę niniejszego pisma, referenta w sprawie, są działaniami realizowanymi z naruszeniem prawa określonego w art.31 § 1 Kodeksu postępowania karnego.
  2. Wniosek – na podstawie art. 339 § 3 pkt 3 – o skierowanie sprawy sygn. II K 854/10 na posiedzenie, celem wydania postanowienia o niewłaściwości sądu.
  3. Wniosek – na podstawie art. 45.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i art. 35 § 1 Kodeksu postępowania karnego – o przekazanie sprawy sygn. II K 854/10 /uprzednio II K 451/06/ do rozpoznania sądowi właściwemu miejscowo.”

W odpowiedzi na mój wniosek sędzia B. Stój wydała postanowienie z dnia 11 grudnia 2012 r., którym orzekła – Załącznik 12: Sygn.aktIIK854/10POSTANOWIENIEDnia11grudnia2012r.SądRejonowywDębicyWydziałIIkarnywskładzie:Przewodniczący:SSRBeataStójProtokolant:st.sekr.sąd./imię i nazwisko Sekretarza – ZKE/porozpoznaniuwsprawieZbigniewaKękusiaoskarżonegooprzestępstwazart.212§2k.k.wzw.zart.12k.k.iinnewnioskuoskarżonegoostwierdzenieniewłaściwościiprzekazaniesprawydorozpoznaniainnemusądowinapodstawieart.35k.p.k.postanawianieuwzględnićwniosku.

UZASADNIENIE

OskarżonyZbigniewKękuśzłożyłwniosekoskierowaniesprawynaposiedzenieiwydaniepostanowieniaoniewłaściwościsądu.Oskarżonypodnosił,żesądemwłaściwymmiejscowojestsądwWarszawie,gdyżtotampopełnionoprzestępstwo,jakwynikazpismoperatorówinternetowychWirtualnejPolskiS.A.iInterii.PLS.A.

Przestępstwa,którychpopełnieniezarzucasięZbigniewowiKękusiowi,wzasadzieprzestępstwamiformalnymi,amiejscemichpopełnienia,jakożemiałyzostaćpopełnionezapośrednictwemInternetu,możebyćtakżemiejsce,gdzieznajdujesięserwer,naktórymzostałyzapisanetreścirozpowszechnianewsieci(takm.in.PatrycjaKozłowska-KaliszwKomentarzudoart.6Kodeksukarnego,SIPLex.LexOmega,45/2012).IstotniezinformacjiuzyskanychodWirtualnejPolskiwynika,żestronawww.zgsopo.webpark.plzałożonazostałaprzezosobęmieszkającąwWarszawie,niemniejnieustalono,ktoigdziezałożyłstronęhttp:/zkekus.w.interia.pl/,naktórejtakżeumieszczanoobraźliwetreści.Wtejsytuacjiwłaściwymdorozpoznaniasprawyjestsąd,wktóregookręgunajpierwwszczętopostępowanieprzygotowawcze,czyliwtymprzypadkuSądRejonowydlaKrakowaŚródmieścia.Zuwaginato,SądtenzostałwyłączonyodrozpoznaniatejsprawyiprzekazanodoSąduRejonowegowDębicy,tutejszySądpozostajewłaściwydojejrozpoznania.Namarginesienależyzauważyć,żeprzekazaniesprawywedługwłaściwościdoinnegosądumożenastąpićjedyniewtedy,gdywłaściwośćtaniebudziwątpliwości,tymczasemwniniejszejsprawieuzasadnionewątpliwościcodomiejscapopełnieniaczynów.ZuwaginapowyższeSądnieuwzględniłwnioskuoskarżonegoiorzekł,jakwsentencjipostanowienia.NaoryginalewłaściwepodpisyStarszySekretarz/imię i nazwisko Sekretarza – ZKE/
Źródło: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, postanowienie sędzi

Beaty Stój z dnia 11 grudnia 2012 r. – Załącznik 12

Dlaczego zatem – poświadczywszy w orzeczeniu z dnia 11 grudnia 2012 r.:IstotniezinformacjiuzyskanychodWirtualnejPolskiwynika,żestronawww.zgsopo.webpark.plzałożonazostałaprzezosobęmieszkającąwWarszawie,niemniejnieustalono,ktoigdziezałożyłstronęhttp:/zkekus.w.interia.pl/,naktórejtakżeumieszczanoobraźliwetreści.” prowadziła sędzia B. Stój postępowanie przeciwko mnie do 15 marca 2016 r.? Przypomnę:

Nie dające się usunąć wątpliwości rozstrzyga się na korzyść oskarżonego.”

Artykuł 5 § 2 Kodeksu postępowania karnego

Ad. pkt III, str. 10

Powyżej przedstawiłem, w jaki sposób sędzia Beata Stój rozpoczęła w dniu 15 marca 2011 r. jej udział w sprawie przeciwko mnie.

Obecnie przedstawię kiedy, i w jakich okolicznościach go zakończyła.

W postanowieniu wydanym 5 lat później, w dniu 15 marca 2016 r., kończącym postępowanie podała – Załącznik 2: „W tej sytuacji, w świetle treści art. 101 § 2 k.k. i art. 102 k.k., karalność przestępstw, o których mowa w punktach I.1 i I.11-14 ustała z dniem12 lipca 2012 r., zaś czynów z punktów I.2-10, I.15 i I.16 z dniem 5 lipca 2013 r., natomiast na podstawie art. 101 § 1 pkt 4 k.k. i art. 102 k.k., karalność czynów z art. I.17 i I.18 ustała z dniem5 lipca 2015 r..

Co oznacza, że mnie sędzia Beata Stój ścigała do dnia 15 marca 2016 roku za 18 przestępstw, z których:

  1. karalność 5 czynów, z pkt. I, XI-XIV aktu oskarżenia, ustała z dniem 12 lipca 2012 r.,
  2. karalność 11 czynów, z pkt. II – X, XV, XVI aktu oskarżenia, ustała z dniem 5 lipca 2013 r.
  3. karalność 2 czynów, z pkt XVII, XVIII aktu oskarżenia, ustała z dniem 5 lipca 2015 r.

xxx

Powyżej przedstawiłem w jakim okresie – od listopada 2010 r. do 15 marca 2016 r. – prowadziła sędzia Beata Stój postępowanie, od czego zaczęła i jak przez kolejne lata ścigała mnie za czyny, których karalność kolejno ustawała, co poświadczyła w prawomocnym postanowieniu z dnia 15 marca 2016 r. kończącym sprawę.

Poniżej przedstawię, w jaki sposób prowadziła sędzia B. Stój postępowanie do 15 marca 2016 r. mimo ustawania karalności kolejnych przestępstw, za które mnie ścigała.

xxx

Ad. pkt IV, str. 10

W dniu 14 marca 2013 r. sędzia Beata Stój wydała postanowienie o umorzeniu postępowania przeciwko mnie w zakresie 16 przestępstw – Załącznik 13: „Sygn. akt II K 854/10 POSTANOWIENIE Dnia 14 czerwca 2013 r. Sąd Rejonowy w Dębicy w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSR Beata Stój Protokolant: /imię i nazwisko protokolanta – ZKE/ w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód w sprawie karnej Zbigniewa Kękusia oskarżonego o czyny z art. 226 § 1 k.k. i art. 212 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i inne postanawia

I. na podstawie art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. w zw. z art. 101 § 2 k.k. i art. 102 k.k. w zw. z art. 443 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k. umorzyć postępowanie karne przeciwko Zbigniewowi Kękusiowi o to, że: /16 przestępstw z pkt. I – XVI aktu oskarżenia prokurator R. Ridan z 12.06.2006 r. – ZKE/”.

Źródło: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 14 czerwca 2013 r. – Załącznik 13

Artykuł 17 k.p.k. na który powołała się sędzia B. Stój w postanowieniu z dnia 14 czerwca 2013 r. stanowi: „§ 1. Nie wszczyna się postępowania, a wszczęte umarza, gdy: (…) 6) nastąpiło przedawnienie karalności,”

W uzasadnieniu do postanowienia z 14.06.2013 r. sędzia Beata Stój podała – Załącznik 13: Analiza wymienionych wyżej dat i treści art. 102 § 2 k.k. i art. 102 k.k., wskazuje, że karalność przestępstw, o których mowa w punktach I.1-16, ustała. Karalność wymienionych czynów była przedawniona już w dniach wydania orzeczeń o wznowieniu postępowania przez Sąd Okręgowy w Rzeszowie i uchyleniu wyroku przez Sąd Najwyższy. W takim wypadku Sąd umarza postępowanie karne (art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.). Z uwagi na powyższe, orzeczono, jak w punkcie I postanowienia, na podstawie powołanych tam przepisów. Dwa inne czyny, o których popełnienie oskarżony jest Zbigniew Kękuś wyłączono do odrębnego rozpoznania i postępowanie w tej sprawie będzie się nadal toczyć pod nową sygnaturą.”

Sędzia Beata Stój osobiście sporządziła dowód – jeden z mnóstwa – jej zupełnego stępienia racjonalnego myślenia.

Według sędzi Beaty Stój karalność 15 z 16 przestępstw, w zakresie których:

  1. Sąd Okręgowy w Rzeszowie wydał wyrok wznowieniowy z dnia 15 września 2010 r. – Załącznik 4,
  2. ona wydała postanowienie z dnia 14 czerwca 2013 r. o umorzeniu postępowania – Załącznik 13,

ustała najpóźniej w dniu 15 września 2010 r.Załącznik 13: Karalność wymienionych czynów była przedawniona już w dniach wydania orzeczeń o wznowieniu postępowania przez Sąd Okręgowy w Rzeszowie (…).”

To by oznaczało, że trzej sędziowie Sądu Okręgowego w Rzeszowie, SSO Piotr Moskwa, SSO Andrzej Borek, SSR del. do SO Marcin Świerk, orzekając postanowieniem z dnia 15 września 2010 r. – Załącznik 4: „wznawia postępowanie w sprawie II K 451/06 w punktach I, III – XVII wyroku i uchyla w tej części wyrok Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 18 grudnia 2007r., sygn. akt II K 451/06 i w tym zakresie przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w Dębicy do ponownego rozpoznania.” polecili Sądowi Rejonowemu w Dębicy ściganie mnie po dniu orzekania, tj. po 15 września 2010 r., za przestępstwa, których karalność ustała… najpóźniej 15 września 2010 r.

Zaskarżyłem postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 14 czerwca 2013 r.

Dałem sędzi Beacie Stój szansę na udowodnienie, że nawet jeśli u sędziów Sądu Okręgowego w Rzeszowie, Piotra Moskwy, Andrzeja Borka, Marcina Świerk, występuje zupełne stępienie racjonalnego myślenia”, to ona – kierująca mnie nieprzerwanie od 15 marca 2011 r. na badania psychiatryczne posiada zdolność do racjonalnego rozumowania.

Podkreślić należy, że zaskarżając postanowienie sędzi Beacie Stój z 14.06.2013 r., tj. dając jej szansę na udowodnienie, że posiada zdolność rozpoznania znaczenia jej czynów i pokierowania swoim postępowaniem, działałem także w interesie społecznym. Oto bowiem w dniu 15 czerwca 2012 r. sędzia Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie Zbigniew Śnigórski powołał ją do pełnienia funkcji prezesa Sądu Rejonowego w Dębicy – Załącznik 14: Prezes Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie Rzeszów, dnia 14 czerwca 2012 roku KD-1115-7/12 Pani Beata Stój Sędzia Sądu Rejonowego w Dębicy, Na podstawie art. 25 § 1 i art. 26 § 3 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.U. Nr 98, poz. 1070 ze zm.) powołuję Panią z dniem 15 czerwca 2012 r. do pełnienia funkcji prezesa Sądu Rejonowego w Dębicy na okres czterech lat. Zbigniew Śnigórski”
Źródło: Sąd Apelacyjny w Rzeszowie, sygn. KD-1115-7/12, decyzja prezesa Sądu Zbigniewa Śnigórskiego z dnia

14 czerwca 2012 r. – Załącznik 14

Sędzia-prezes Beata Stój nie skorzystała z szansy, którą jej dałem poleciała swojemu podwładnemu, Sekretarzowi Sądowemu zawiadomić mnie pismem z dnia 4 lipca 2013 r. Załącznik 15: „Sąd Rejonowy w Dębicy II Wydział Karny Data 04/07/2013 Sygnatura akt II K 854/10 do sprawy 1 Ds. 39/06/Ś Pan Zbigniew Kękuś Sąd Rejonowy w Dębicy II Wydział Karny zawiadamia, iż w przedmiocie zażalenia na postanowienie Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 14 czerwca 2013 r., sygn. akt II K 854/10 postanowieniem z dnia 4 lipca 2013 r. Sąd postanowił na podstawie art. 463 § 1 k.p.k. nie uwzględnić zażalenia i przekazać je do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Rzeszowie, albowiem brak jest podstaw do jego uwzględnienia. Sekretarz Sądowy Michał Susz”

Źródło: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 854/10 /uprzednio II K 451/06, następnie II K 407/13/ pismo z dnia

4 lipca 2013 r. – Załącznik 15

Sędzia-prezes Beata Stój nie miała racji. Ja ją – jak zwykle w potyczkach sędzi-prezesa Beaty Stój ze mną – miałem.

W dniu 27 sierpnia 2013 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie wydał postanowienie, którym uchylił postanowienie sędzi-prezesa B. Stój z 14 czerwca 2013 r. – Załącznik 16: Sygn. akt II Kz 246/13 POSTANOWIENIE Dnia 27 sierpnia 2013 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Marcin Świerk Sędziowie: SSO Piotr Popek SSR del. do SO Anna Romańska /spraw. /Protokolant /imię i nazwisko – ZKE/ przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Rzeszowie – Renaty Stopińskiej-Witkowskiej po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2013 r. zażalenia oskarżonego Zbigniewa Kękusia na postanowienie Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 14 czerwca 2013 r. sygn. akt II K 854/10 w przedmiocie umorzenia postępowania na podstawie art. 437 § 2 kpk postanawia uchylić zaskarżone postanowienie w pkt I i sprawę przekazać Sądowi Rejonowemu w Dębicy do ponownego rozpoznania.

(…) Sąd Okręgowy miał na uwadze co następuje:

Zażalenie oskarżonego jest zasadne o tyle,o ile skutkuje koniecznością uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy Sądowi Rejonowemu w Dębicy do ponownego rozpoznania kwestii umorzenia postępowania z powodu przedawnienia karalności poszczególnych zarzucanych w pkt. I – XVI czynów. (…)”

Źródło: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ postanowienie Sądu

Okręgowego w Rzeszowie z dnia 27 sierpnia 2013 r., sygn. II Kz 246/13 – Załącznik 16

Wskazać – oraz podkreślić – należy, że:

  1. artykuł 442 § 3 Kodeksu postępowania karnego stanowi: Zapatrywania prawne i wskazania sądu odwoławczego co do dalszego postępowania są wiążące dla sądu, któremu sprawę przekazano do ponownego rozpoznania.”
  2. Sąd Okręgowy w Rzeszowie w postanowieniu z dnia 27 sierpnia 2013 r. podał – Załącznik 16: Zadaniem Sądu Rejonowego będzie ponowne zbadanie kwestii przedawnienia karalności zarzucanych czynów zgodnie z art. 101§2 kk i art. 102 kk, po uprzednim ustaleniu na podstawie zgromadzonego w aktach materiału dowodowego czasu popełnienia czynów i czasu, kiedy pokrzywdzeni dowiedzieli się o domniemanej osobie sprawcy i w razie stwierdzenia ustania karalności – wskazanie, kiedy w odniesieniu do poszczególnych czynów to nastąpiło.
    Pouczenie:
    Postanowienie niniejsze jest niezaskarżalne

Prawomocnym orzeczeniem z dnia 27 sierpnia 2013 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie nie tylko zatem dowiódł słuszności mojego stanowiska, że u sędzi Beaty Stój występuje zupełne stępienie racjonalnego myślenia”, ale także nałożył na nią obowiązek – Załącznik 16: „Zadaniem Sądu Rejonowego będzie ponowne zbadanie kwestii przedawnienia karalności zarzucanych czynów zgodnie z art. 101§2 kk i art. 102 kk, (…).”

Ad. pkt V, str. 10

W postanowieniu z dnia 14 czerwca 2013 r. sędzia Beata Stój poświadczyła zatem w osobiście przez nią sporządzonym w dniu 14 czerwca 2013 r. orzeczeniu, że karalność 16 przestępstw, za które mnie ścigała – Załącznik 13:była przedawniona już w dniach wydania orzeczeń o wznowieniu postępowania przez Sąd Okręgowy w Rzeszowie (…).”

, tj. nie później niż 15 września 2010 r.

Wskazać należy, że artykuł 17 k.p.k. na który powołała się sędzia B. Stój w postanowieniu z dnia 14 czerwca 2013 r. stanowi: „§ 1. Nie wszczyna się postępowania, a wszczęte umarza, gdy: (…) 6) nastąpiło przedawnienie karalności,”

Sędzia Beata Stój poświadczyła zatem w postanowieniu z dnia 14 czerwca 2013 r., że mnie do dnia sporządzenia tego postanowienia ścigała za 16 przestępstw, z których karalność 15 ustała nie później niż w dniu 15 września 2010 roku.

Sama to przyznała. Ba, powołała się na przeprowadzony przez nią proces myślowy, tj. na przeprowadzoną przez nią… analizęZałącznik 13: Analiza wymienionych wyżej dat i treści art. 102 § 2 k.k. i art. 102 k.k., wskazuje, że (…).”

Przypomnę:

ANALIZA” «myślowe wyodrębnienie właściwości lub składników badanego zjawiska czy też przedmiotu»

Słownik Języka Polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, s. 14

Sędzia Beata Stój wymyśliła zatem w dniu 14 czerwca 2013 r. – i się tym wynikiem jej myślenia ze mną podzieliła sporządzonym w tym dniu postanowieniem – że ona mnie przez ponad 2 i pół roku, od listopada 2010 r., gdy ją wyznaczono na referenta w sprawie przeciwko mnie, do dnia 14 czerwca 2013 r., gdy wydała w.w. postanowienie, ścigała za 15 przestępstw, których karalność ustała nie później niż w dniu 15 września 2010 roku.

Kafka by tego nie wymyślił…

A to nie wszystko, bo jak wspomniałem półtora roku wcześniej, w dniu 11 grudnia 2011 r. ta sama sędzia Beata Stój wydała postanowienie, w którym poświadczyła, że mnie ściga na podstawie dowodów mojej niewinności – Załącznik 12: (…) IstotniezinformacjiuzyskanychodWirtualnejPolskiwynika,żestronawww.zgsopo.webpark.plzałożonazostałaprzezosobęmieszkającąwWarszawie,niemniejnieustalono,ktoigdziezałożyłstronęhttp:/zkekus.w.interia.pl/,naktórejtakżeumieszczanoobraźliwetreści.

To też jeszcze nie wszystko…

Otóż ścigając mnie w opisanych – i udokumentowanych przez sędzię Beatę Stój sporządzonymi przez nią osobiście w dniach 11 grudnia 2012 r. i 14 czerwca 2013 r. – okolicznościach sędzia Beata Stój m.in.:

  1. kierowała mnie na badania psychiatryczne,
  2. wydawała Policji nakazy zatrzymania mnie i doprowadzeni pod przymusem na badania psychiatryczne,
  3. wyznaczyła terminy dwóch posiedzeń w przedmiocie wydania postanowienia o pozbawieniu mnie wolności przez tymczasowe aresztowanie.

W dniu 26 stycznia 2012 r. Sąd Najwyższy wydał – na moją korzyść – drugi z w.w. wyroków wznowieniowych /Załącznik 5/ od wyroku sędziego T. Kuczmy z 18.12.2007 r. W zakresie pozostałych dwóch zarzutów, z pkt. II i XVIII wyroku z 18.12.2007 r. Wydał go na podstawie kasacji Prokuratora Generalnego z dnia 23 sierpnia 2011 r. Jakkolwiek:

  1. Prokurator Generalny w kasacji z 23 sierpnia 2011 r. i Sąd Najwyższy w wyroku wznowieniowym z dnia 26 stycznia 2012 r. /Załącznik 5/ zarzucili sędziemu Tomaszowi Kuczmie rażące i mające wpływ na treść wyroku naruszenia prawa procesowego określonego w art. 7 k.p.k. i 366 § 1 k.p.k.,
  2. Prokurator Generalny zarzucił sędziemu T. Kuczmie w kasacji z 23.08.2011 r. dokonanie oceny zgromadzonego przez niego materiału dowodowego wbrew zasadom prawidłowego rozumowania oraz podał m.in. „W realiach niniejszej sprawy, zebrany materiał dowodowy nie pozwala na ustalenie, czy Zbigniew Kękuś jest sprawcą, współsprawcą, podżegaczem, pomocnikiem, czy teść w ogóle nie miał świadomości, że pisma przez niego sporządzone,
  3. Sąd Najwyższy podał w wyroku wznowieniowym z dnia 26 stycznia 2012 r. – Załącznik 5: „(…) Sąd Najwyższy zważył co następuje. Kasacja okazała się zasadna.
    Ma rację skarżący, że analiza akt przedmiotowej sprawy wskazuje na to, iż w zakresie rozstrzygnięć zawartych w punktach II i XVIII zaskarżony wyrok został wydany na podstawie niepełnego materiału dowodowego oraz bez wszystkich okoliczności,
    co stanowi naruszenie art. 366 § 1 k.p.k. Nadto, Sąd Rejonowy dokonał ustaleń faktycznych wbrew wymaganiom określonym w art. 7 k.p.k., nie stosując się do zasady swobodnej oceny dowodów i przeprowadzając w istocie dowolną ocenę zebranego materiału dowodowego. W efekcie poczynił ustalenia faktyczne, które nie mają jakiegokolwiek oparcia w dowodach ujawnionych na rozprawie, a wręcz są sprzeczne z treścią tych dowodów.”

sędzię Beatę Stój utwierdziło to tylko co do słuszności jej przekonania, że ja jestem niepoczytalny od stycznia 2003 roku i z tego powodu:

  1. w dniu 16 kwietnia 2012 r. wydała Zarządzenie o wyznaczeniu mi obrońcy z urzędu – Załącznik 17: „Sygn. akt II.K.854/10 ZARZĄDZENIE Dnia 16 kwietnia 2012 r. Sędzia Sądu Rejonowego w Dębicy Beata Stój w sprawie z urzędu w przedmiocie wyznaczenia obrońcy z urzędu na podstawie art. 79 § 1 pkt 3 k.p.k. i art. 81 § 1 k.p.k. zarządza wyznaczyć oskarżonemu Zbigniewowi Kękusiowi obrońcę z urzędu w osobie adw. Roberta Bryka z Kancelarii Adwokackiej przy ulicy Kraszewskiego 5 w Dębicy.”
    Źródło: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ zarządzenie sędzi Beaty

Stój z dnia 16 kwietnia 2012 r. – Załącznik 17

Wskazać należy, że art. 79 kpk, na podstawie którego sędzia B. Stój wydała zarządzenie o wyznaczeniu mi obrońcy z urzędu stanowi stanowi: „§ 1. W postępowaniu karnym oskarżony musi mieć obrońcę jeżeli: (…) 3. zachodzi uzasadniona wątpliwość co do jego poczytalności.”

Sędzia Beata Stój uznała, że nie będę się w stanie sam bronić i potrzebuję pomocy – na koszt Skarbu Państwa – ze strony wyznaczonego mi przez nią obrońcę w urzędu.
Gdy pismem z dnia 4 maja 2012 r. skierowanym do sędzi B. Stój złożyłem: „Wniosek o sporządzenie i doręczenie mi uzasadnienia do zarządzenia z dnia 16 kwietnia 2012 r. o wyznaczeniu mi obrońcy z urzędu.” W odpowiedzi otrzymałem pismo z dnia 9 maja 2012 r. Starszego Sekretarza Sądowego Marcina Foryńskiego-Kastorisa o treści: „Sąd Rejonowy w Dębicy II Wydział Karny Dnia 09/05/2012 Pan Zbigniew Kękuś – Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny, informuje Pana, że zarządzenie o wyznaczeniu obrońcy z urzędu nie wymaga uzasadnienia, w związku z czym nie zostało ono sporządzone. Na zarządzenie sędziego Starszy Sekretarz Sądowy Marcin Foryński-Kastoris”

  1. od czerwca 2012 r. zaczęła kierować do mnie wezwania do stawiennictwa na badania psychiatryczne.

Ponieważ w.w. sądy odwoławcze, tj. Sąd Okręgowy w Rzeszowie i Sąd Najwyższy wydały wyroki wznowieniowe od skazującego mnie wyroku sędziego T. Kuczmy z 18.12.2007 r.:

  1. na moją korzyść,
  2. zarzuciwszy sędziemu Tomaszowi Kuczmie rażące i mające wpływ na treść wyroku naruszenie prawa materialnego i prawa procesowego,
  3. nie poddając w sentencjach ani w uzasadnieniach wyroków w wątpliwość stanu mojego zdrowia psychicznego,

nie stawiałem się na kierowane do mnie przez sędzię B. Stój wezwania do stawiennictwa na badania.

Każde moje niestawiennictwo usprawiedliwiałem w kierowanym do sędzi B. Stój piśmie.

Sędzia Beata Stój zaczęła zatem wydawać Policji nakazy zatrzymania mnie na czas nieprzekarczający 48 godzin i doprowadzenia pod przymusem na badania psychiatryczne.

W wykonaniu nakazów sędzi Beaty Stój policjanci poszukiwali mnie w mieszkaniu mojej matki w niedziele i święta. Byli u niej – na przykład – dwukrotnie, ok. godz. 08:00 i drugi raz ok. godz. 14:00 w niedzielę, święto Trzech Króli, 6 stycznia 2013 r. W odpowiedzi na wniosek skierowany przeze mnie w tej sprawie – tj. o wyjaśnienie, dlaczego policjanci chcieli mnie zatrzymać w niedzielę 06.01.2013 r., celem doprowadzenia mnie na badania psychiatryczne – sędzia B. Stój wyjaśniła mi pismem z dnia 2 października 2013 r. – Załącznik 18: „Sąd Rejonowy w Dębicy II Wydział Karny /adres – ZKE/ Dnia 02/10/2013 Sygnatura akt II K 407/13 Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ Sąd Rejonowy w Dębicy II Wydział Karny informuje, że to Sąd, a nie biegłe sądowe, zwrócił się do Policji z nakazem doprowadzenia Pana na badanie, którego termin wyznaczono na dzień 8 stycznia 2013 r. (wtorek), godz. 10.00. Funkcjonariusze Policji mają prawo dokonać zatrzymania na czas nieprzekraczający 48 godzin i to od nich zależy, kiedy nakaz zostanie zrealizowany, zaś doprowadzenie winno być dokonane na termin ustalony przez Sąd. Sędzia Sądu Rejonowego Beata Stój”
Źródło: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, pismo sędzi B. Stój z

dnia 2 października 2013 r. – Załącznik 18

Ścigając mnie w opisanych wyżej okolicznościach sędzia Beata Stój informowała mnie także dwukrotnie – zanim wydała w.w. kompromitujące ją, uchylone potem na mój wniosek, postanowienie z dnia 14.06.2013 r. – że zamierza mnie pozbawić wolności przez zastosowanie wobec mnie tymczasowego aresztowania. Poleciła sporządzić i doręczyć mi zawiadomienia:

  1. z dnia 25 marca 2013 r. – Załącznik 19: „Sąd Rejonowy w Dębicy II Wydział Karny /adres – ZKE/ Dnia 25/03/2013 Sygnatura akt II K 854/10 Stawiennictwo nieobowiązkowe Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ ZAWIADOMIENIE Sąd Rejonowy w Dębicy II Wydział Karny zawiadamia Pana jako oskarżonego z art. 226 § 1 kk i art. 212 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk o terminie posiedzenia w przedmiocie zastosowania środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania, które odbędzie się dnia 18 kwietnia 2013 r. o godz. 09:00 sala 9 w Sądzie Rejonowym w Dębicy. Sekretarz Sądowy /podpis nieczytelny – ZKE/
    Źródło: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, Zawiadomienie z dnia

25 marca 2013 r. – Załącznik 19

  1. z dnia 20 maja 2013 r. – Załącznik 20„Sąd Rejonowy w Dębicy II Wydział Karny /adres – ZKE/ Dnia 20/05/2013 Sygnatura akt II K 854/10 Termin 14 czerwca 2013 r. o godz. 08:30 sala 113 Stawiennictwo nieobowiązkowe Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ ZAWIADOMIENIE Sąd Rejonowy w Dębicy II Wydział Karny zawiadamia Pana jako oskarżonego z art. 226 § 1 kk i art. 212 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk o terminie posiedzenia w przedmiocie zastosowania środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania, które odbędzie się dnia 14 czerwca 2013 r. o godz. 08:30 sala 113 w Sądzie Rejonowym w Dębicy. Sekretarz Sądowy Michał Susz”
    Źródło: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, Zawiadomienie z dnia

20 maja 2013 r. – Załącznik 20

Gdy pouczyłem sędzię Beatę Stój, że w postępowaniu przeciwko mnie jest prawnie niedopuszczalne zastosowanie wobec mnie tymczasowego aresztowania sędzia dała mi się przekonać i w dniu 14 czerwca 2013 r. nie wydała jednak postanowienia o pozbawieniu mnie wolności przez tymczasowe aresztowanie, lecz /Załącznik 13/ o… umorzeniu postępowania w zakresie 16 z 18 przestępstw, za które mnie ścigała.

Sędzia Beata Stój przesuwała się ze skrajności w skrajność. Od zamiaru pozbawienia mnie wolności do umorzenia postępowania z powodu ustania – przed tym, zanim postanowiła, że mnie pozbawi wolności – karalności czynów, za które mnie ścigała.

Paranoja. Patologia.

Jak wspomniałem, wariant „b” – umorzenie – też okazał się bezprawny i Sąd Okręgowy w Rzeszowie uchylił – na mój wniosek – postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2013 r. /Załącznik 16/ postanowienie sędzi B. Stój z 14 czerwca 2013 r. /Załącznik 13/.

Ad. pkt VI, str. 11

Jakkolwiek sędzia Beata Stój groziła mi dwukrotnie – zawiadomienia z dnia 25 marca 2013 r. /Załącznik 19/ i z dnia 20 maja 2013 r. /Załącznik 20/ – że mnie chce pozbawić wolności przez zastosowanie środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania, to w sprawie, którą przeciwko mnie prowadziła było prawnie niedopuszczalne pozbawienie mnie wolności w jakiejkolwiek formie, w tym w formie ymczasowego aresztowania.

Wskazać bowiem należy, że

  1. artykuł 259 § 2 k.p.k. stanowi: Tymczasowego aresztowania nie stosuje się, gdy na podstawie okoliczności sprawy można przewidywać, że sąd orzeknie w stosunku do oskarżonego karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania lub karę łagodniejszą albo że okres tymczasowego aresztowania przekroczy przewidywany wymiar kary pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia.”
  2. artykuł 443 k.p.k. stanowi: W razie przekazania sprawy do ponownego rozpoznania wolno w dalszym postępowaniu wydać orzeczenie surowsze niż uchylone tylko wtedy, gdy orzeczenie to było zaskarżone na niekorzyść oskarżonego albo na korzyść oskarżonego w warunkach określonych w art. 434 § 3 lub 4. Nie dotyczy to orzekania o środkach wymienionych w art. 93 i 94 Kodeksu karnego.”

Wskazać zatem należy, że:

  1. sędzia Beata Stój prowadziła postępowanie przeciwko mnie po uchyleniu przez Sąd Okręgowy w Rzeszowie wyrokiem z 15.09.2010 r./Załącznik 4 i przez Sąd Najwyższy wyrokiem z 26.01.2012 r. /Załącznik 5/ skazującego mnie wyroku sędziego T. Kuczmy z 18.12.2007 r. /Załącznik 5,
  2. Sąd Okręgowy w Rzeszowie wydał wyrok wznowieniowy z 15.09.2010 r. na moją korzyść, tak samo na moją korzyść wydał Sąd Najwyższy wyrok wznowieniowy z 26.02.2012 r.; żaden z Sądów odwoławczych nie wydał wyroku wznowieniowego w warunkach określonych w art. 434 § 3 lub 4,
  3. sędzia Tomasz Kuczma orzekł wyrokiem z dnia 18.12.2007 r. – Załącznik 3 „Sygn. akt II K 451/06 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Rejonowy w Dębicy w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSR Tomasz Kuczma (…) w obecności Prokuratora Rejonowego w Dębicy Jacka Żaka (…) XIX na podstawie art. 85 kk i art. 86 § 1 i 2 kk w miejsce orzeczonych jednostkowych kar grzywny orzeka wobec oskarżonego Zbigniewa Kękusia łączną karę grzywny w wymiarze 150 (stu pięćdziesięciu) stawek dziennych przy określeniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 100 (sto) jednostek.


Z podanych wyżej przyczyn sędzi Beacie Stój nie było wolno wydać orzeczenia surowszego niż… kara grzywny w kwocie 15.000,00 zł.

Było prawnie niedopuszczalne pozbawienie mnie przez nią wolności w jakiejkolwiek formie, w tym przez tymczasowe aresztowanie, którym mi dwukrotnie groziła.

Ad. pkt VII, str. 11

Jak wspomniałem:

  1. w dniu 15 września 2010 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie wydał na moją korzyść wyrok wznowieniowy w zakresie zarzutów z pkt. I, III – XVII prawomocnego skazującego mnie wyroku sędziego T. Kuczmy z 18 grudnia 2007 r. – Załącznik 4
  2. w dniu 26 stycznia 2012 r. Sąd Najwyższy wydał na moją korzyść wyrok wznowieniowy w zakresie zarzutów z pkt II i XVII wyroku sędziego T. Kuczmy z 18 grudnia 2007 r. – Załącznik 5

Wskazać należy, że przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 5 kwietnia 2012 r. w sprawie sposobu i trybu sporządzania oraz przekazywania do Krajowego Rejestru Karnego kart rejestracyjnych i zawiadomień stanowią:

  1. par. 2. 1: „Organy obowiązane na podstawie ustawy z dnia 24 maja 2000 r. o Krajowym Rejestrze Karnym, zwanej dalej „ustawą”, do sporządzania kart rejestracyjnych, zawiadomień o zmianach ewidencyjnych oraz zawiadomień dotyczących podmiotu zbiorowego, zwanych dalej „zawiadomieniami”, przesyłają karty rejestracyjne i zawiadomienia niezwłocznie po uprawomocnieniu się orzeczenia lub po zaistnieniu innego faktu, który stanowi podstawę do ich sporządzenia i przekazania do Rejestru.
  2. par. 7.1: „Ustala się następujące zawiadomienia: (…) 4) zawiadomienie o zmianie lub uchyleniu prawomocnego orzeczenia.”
  3. par. 11: „1. Na formularzu zawiadomienia o zmianie lub uchyleniu prawomocnego orzeczenia umieszcza się informacje o: 1) uchyleniu prawomocnego orzeczenia w wyniku kasacji; 2) zastosowaniu amnestii; 3) ułaskawieniu przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej; 4) wznowieniu postępowania sądowego zakończonego prawomocnym orzeczeniem odnotowanym w Rejestrze; 5) stwierdzeniu nieważności prawomocnego orzeczenia sądu odnotowanego w Rejestrze; 6) przywróceniu terminu do zaskarżenia orzeczenia odnotowanego w Rejestrze. 2. Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1, przesyła do Rejestru sąd pierwszej instancji wykonujący orzeczenie.

Po wydaniu przez Sąd Okręgowy w Rzeszowie wyroku wznowieniowego z dnia 15.09.2010 r. na sędziego referenta wyznaczono sędzię Beatę Stój.

Było zatem obowiązkiem sędzi Bety Stój:

  1. referenta w sprawie przeciwko mnie,
  2. od dnia 15 czerwca 2012 r. dodatkowo prezesa Sądu Rejonowego w Dębicy

przekazać niezwłocznie do Krajowego Rejestru Karnego Zawiadomienia o zmianie lub uchyleniu prawomocnego orzeczenia, tj. zawiadomienia o:

  1. wyroku wznowieniowym Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 15 września 2010 r. – Załącznik 4
  2. wydanym na podstawie kasacji Prokuratora Generalnego z dnia 23.08.2011 r. wyroku wznowieniowym Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2012 r. – Załącznik 5

Wyjaśniam:

NIEZWŁOCZNY” «taki, który ma zaraz nastąpić; nie cierpiący zwłoki, natychmiastowy»

Słownik Języka Polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, s. 540

Dla sędzi Beaty Stój niezwłocznie oznaczało kilka… lat.

Niedopełniła – niedopełniała przez kilka lat – określonego w par. 11.2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 5 kwietnia 2012 r. w sprawie sposobu i trybu sporządzania oraz przekazywania do Krajowego Rejestru Karnego kart rejestracyjnych i zawiadomień obowiązku niezwłocznego zawiadomienia Krajowego Rejestru Karnego o wyroku Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 15 września 2010 r. oraz o wyroku Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2012 r.

Uczyniła to dopiero po kilku… latach. W dniu 4 maja 2015 r. Sąd Rejonowy w Dębicy sporządził „Zawiadomienie o zmianie lub uchyleniu prawomocnego orzeczenia” Załącznik 21 „Sąd Rejonowy w Dębicy Sekcja Wyk. Orzeczeń Sąd. /adres – ZKE/ MINISTERSTWO SPRAWIEDLIWOŚCI KRAJOWY REJESTR KARNY W WARSZAWIE ZAWIADOMIENIE o zmianie lub uchyleniu prawomocnego orzeczenia

Numer PESEL /numer – ZKE/Sąd Rejonowy w Dębicy, II K 451/06

Nazwisko rodowe Kękuś Nazwisko (w tym przybrane) Kękuś

Imiona Zbigniew

(…) 1. Uchylenie prawomocnego orzeczenia w wyniku kasacji

data kasacji: 26/01/2012

treść: uchyla zaskarżony wyrok II. K. 451/06 SR w Dębicy w zakresie rozstrzygnięć zawartych w punktach II i XVIII i przekazać sprawę SR w Dębicy do ponownego rozpoznania

(…) 4. Postanowienie o wznowieniu postępowania sądowego zakończonego prawomocnym orzeczeniem odnotowanym w Rejestrze

data wydania: 15/09/2010

treść: wznawia postępowanie w sprawie II. K. 451/06 w pkt. I, III-XVII wyroku i uchyla w tej części wyrok R w Dębicy z dnia 18/12/2007

(…) Data sporządzenia: 04.05.2015 Starszy Sekretarz Beata Niedbała”
Źródło: Sąd Rejonowy w Dębicy Sekcja Wykonywania Orzeczeń Sądowych, Sygn. akt II K 451/06,

Zawiadomienie o zmianie lub uchyleniu prawomocnego orzeczenia” z dnia 4 maja 2015 r. – Załącznik 21

Zawiadomienie to zostało wysłane przesyłką listową poleconą nadaną w dniu 5 maja 2015 r., a wpłynęło do Ministerstwa Sprawiedliwości Krajowego Rejestru Karnego w dniu 7 maja 2015 r., czego dowodem dane i informacje umieszczone na kopii doręczonego mi przez Sąd Rejonowy w Dębicy Potwierdzenia Odbioru przesyłki listowej poleconej nr nadawczy 183850053100, na którym podano m.in. – Załącznik 22„Pokwitowanie Odbioru Adresat przesyłki Ministerstwo Sprawiedliwości Krajowy Rejestr Karny Biuro Informacyjne /adres – ZKE/Data: 04/05/2015Sygn. akt IIK 451/16 Nr k dł. 1/08/KS Rodzaj pisma: zaw. o wzn. postęp i uchyleniu Adresat pokwitowania – Nadawca przesyłki Sąd Rejonowy w Dębicy Sekcja Wykonywania Orzeczeń Sądowych /adres – ZKE/

Źródło: Pokwitowanie Odbioru przez Ministerstwo Sprawiedliwości Krajowy Rejestr Sądowy Biuro Informacyjne, w

dniu 7 maja 2015 r. przesyłki listowej poleconej nr nadawczy 183850053100, z Sądu Rejonowego w Dębicy Sekcja Wykonywania Orzeczeń Sądowych – Załącznik 22

Poniżej przedstawię, z jakiego powodu sędzia Beata Stój niedopełniła:

  1. przez ponad 4 lata – do dnia 5 maja 2015 r. – obowiązku niezwłocznego doręczenia Krajowemu Rejestrowi Karnemu zawiadomienia o wyroku wznowieniowym Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 15 września 2010 r.Załącznik 4,
  2. przez 3 lata – do dnia 5 maja 2015 r. – obowiązku niezwłocznego doręczenia Krajowemu Rejestrowi Karnemu zawiadomienia o wyroku wznowieniowym Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2012 r.Załącznik 5.

tj. do czego jej była potrzebna moja karalność.

Ad. pkt VIII, str. 11

Niedopełnianie przez kilka lat przez sędzię Beatę Stój jej określonego w par. 2.1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 5 kwietnia 2012 r. w sprawie sposobu i trybu sporządzania oraz przekazywania do Krajowego Rejestru Karnego kart rejestracyjnych i zawiadomień obowiązku niezwłocznego zawiadomienia Krajowego Rejestru Karnego o wyrokach wznowienowych Sądu Okręgowego w Rzeszowie z 15.09.2010 r. i Sądu Najwyższego z dnia 26.01.2012 r. było bardzo ważnym elementem realizacji przez nią jej wobec mnie zamiaru pozbawienia mnie wolności.

Potrzebna jej do tego była moja karalność.

Na stronie 17 przedstawiłem:

  1. dowody poświadczające, jak mnie sędzia B. Stój dwukrotnie informowała – zawiadomienie z dnia 25 marca 2013 r. /Załącznik 19/, zawiadomienie z 20 maja 2013 r. /Załącznik 20/ – o jej zamiarze pozbawienia mnie wolności przez zastosowania środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania,
  2. przepisy prawa, które czyniły niedopuszczalne w sprawie, którą sędzia B. Stój prowadziła pozbawienie mnie wolności w jakiejkolwiek formie.

Po tym, gdy pouczyłem sędzię Beatę Stój, że w sprawie przeciwko mnie jest prawnie niedopuszczalne zastosowanie wobec mnie tymczasowego aresztowania, radykalnie zmieniła front i na posiedzeniu w dniu 14 czerwca, podczas którego zgodnie z zawiadomieniem z dnia 20 maja 2013 r. miała wydać postanowienie – Załącznik 20: „w przedmiocie zastosowania środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania,” wydała postanowienie o umorzeniu postępowania w zakresie 16 z 18 zarzutów, za które mnie ścigała – Załącznik 13.

Jak wspomniałem, było to postanowienie tak samo bezprawne jak ewentualne umieszczenie mnie w areszcie i zostało uchylone – w kompromitujących, bo obnażających przerażającą bezmyślność sędzi B. Stój okolicznościach – przez Sąd Okręgowy w Rzeszowie postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2013 r. – Załącznik 16.

Zmuszona udzielonym jej przeze mnie pouczeniem o przepisach prawa karnego procesowego do zrezygnowania z zamiaru umieszczenia mnie w areszcie, skompromitowana postanowieniem Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 27.08.2013 r. uchylającym jej postanowienie z 14.06.2013 r. o umorzeniu postępowania sędzia Beata Stój nie zrezygnowała z zamiaru pozbawienia mnie wolności. Wręcz przeciwnie, jeszcze bardziej drastyczną dla mnie wybrała formę… umieszczenie mnie w:

  1. więzieniu lub
  2. szpitalu psychiatrycznym.

Wydała w dniu 25 kwietnia 2014 r. postanowienie – Załącznik 23: „(…) SSR Beata Stój (…) po rozpoznaniu sprawy Zbigniewa Kękusia oskarżonego o przestępstwa z art. 212 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i inne z urzędu w przedmiocie zatrzymania i przymusowego doprowadzenia na podstawie art. 75 § 2 k.k. postanawia zarządzić zatrzymanie oskarżonego Zbigniewa Kękusia na czas nieprzekraczający 48 godzin i doprowadzenie go do biegłych sądowych Mariusza Patli, Katarzyny Bilskiej-Zarmeby i Ryszarda Janczura na badanie, które odbędzie się w dniu 7 maja 2014 r. o godz. 12.00 w Areszcie Śledczym w Krakowie, przy ul. Montelupich 7.”

Źródło: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13, postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 25 kwietnia 2014 r. –

Załącznik 23

W ślad za zacytowanym wyżej postanowieniem sędzia B. Stój wydała w dniu 28 kwietnia 2014 r. Policji nakaz – Załącznik 24: „Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny stosownie do zarządzenia z dnia 25/04/2014 poleca doprowadzić przymusowo na termin badania w dniu 7 maja 2014 r. godz. 12.00 do Aresztu śledczego w Krakowie do biegłego lek. med. Mariusza Patli, Zbigniewa Kękusia, syna (…) jako oskarżony w sprawie z art. 226 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk.

Źródło: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13, nakaz sędzi Beaty Stój z dnia 28 kwietnia 2014 r. – Załącznik

24

Sędzia Beata Stój stała na stanowisku, że wyniki moich badań psychiatrycznych przeprowadzonych w dniu 7 maja 2014 r. pokażą, czy byłem zdrowy psychicznie w okresie od stycznia 2003 r. do września 2005 r., gdy popełniano czyny, za które mnie ścigała.

Policja zatrzymała mnie w dniu 5 maja 2014 r., gdy w Sekretariacie Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód zapoznawałem się z aktami sprawy prowadzonej przeciwko mnie przez prokuratora Dariusza Furdzika z zawiadomień z września 2013 r. byłego RPO Andrzeja Zolla i jego małżonki adw. Wiesławy Zoll o ich przeze mnie znieważeniu i zniesławieniu.

Podczas zatrzymania mnie w dniu 5 maja 2014 r., gdy z nałożonymi na ręce kajdankami zeskakiwałem z progu przedziału dla osób zatrzymanych samochodu Fiat Ducato, którym mnie konwojowano potknąłem się i upadłem na jednego z trzech konwojujących mnie funkcjonariuszy Policji. Wszyscy trzej rzucili się na mnie i powalili mnie na płyty chodnika.

Potem zawieziono mnie do Izby Zatrzymań Komendy Wojewódzkiej Policji w Krakowie.

Następnego dnia, 06.05.2014 r. prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza Bartłomiej Legutko przedstawił mi – na podstawie zeznań policjantów – zarzut próby samouwolnienia się w dniu 05.05.2014 r. z konwoju policyjnego i spowodowania obrażeń ciała jednego z policjantów. W sierpniu 2014 r. przedstawiono mi zarzut spowodowania w dniu 05.05.2014 r. obrażeń ciała jeszcze jednego policjanta.

W dniu 7 maja 2014 r. policjanci doprowadzili mnie z Izby Zatrzymań KWP w Krakowie do Aresztu Śledczego na zarządzone przez sędzię B. Stój badania psychiatryczne i psychologiczne.

Odmówiłem poddania mnie badaniom. Złożyłem do protokołu oświadczenie, w którym podałem przyczyny odmowy. Po złożeniu przeze mnie oświadczenia biegli zakończyli spotkanie ze mną. Trwało krócej niż 10 minut.

Jak się dowiedziałem w lipcu 2014 r. – wezwany przez Sąd Rejonowy dla Krakowa Krowodrzy na posiedzenie w sprawie o wydanie postanowienia o poddaniu mnie obserwacji psychiatrycznej – biegli sądowi, lekarze psychiatrzy Katarzyna Bilska-Zaremba i Mariusz Patla badali mnie jednak podczas w.w. spotkania w dniu 7 maja 2014 r. Jak się okazało badali mnie jednocześnie w dwóch wyżej wymienionych sprawach, tj.:

  1. w sprawie prowadzonej przeciwko mnie przez sędzię Beatę Stój,
  2. w sprawie wszczętej przeciwko mnie w dniu 6 maja 2014 r. przez prokuratora Bartłomieja Legutkę.

Na potrzebę obydwóch spraw biegli K. Bilska-Zaremba i M. Patla sporządzili na początku czerwca 2014 r. Opinie sądowo-psychiatryczne, zamieszczając w nich wnioski o pozbawienie mnie wolności przez poddanie mnie obserwacji psychiatrycznej.

W przypadku sprawy rozpoznawanej przez sędzię B. Stój biegli sądowi z listy prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie, lek. med. Katarzyna Bilska-Zaremba i M. Patla uznali zatem, że wyniki obserwacji psychiatrycznej, której miałem zostać poddany najwcześniej w połowie 2014 r. miały wykazać, czy byłem zdrowy psychicznie w okresie od stycznia 2003 r. do września 2005 r., gdy ktoś zamieszczał w Internecie materiały, za co mnie ścigała sędzia Beata Stój.

Na podstawie w.w. Opinii sądowo-psychiatrycznych biegłych K. Bilskiej-Zaremby i M. Patli:

  1. sędzia Beata Stój znowu zaczęła mi grozić pozbawieniem mnie wolności, tym razem przez wydanie postanowienia o poddaniu mnie obserwacji psychiatrycznej,
  2. prokurator Bartłomiej Legutko skierował wniosek do Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Wydział II Karny o wydanie postanowienia o pozbawieniu mnie wolności przez poddanie mnie obserwacji psychiatrycznej.

Sędzia Beata Stój przez kilka miesięcy – do kwietnia 2015 roku – doręczała mi kolejne:

  1. zawiadomienia o wyznaczaniu przez nią posiedzeń w przedmiocie wydania postanowienia o poddaniu mnie obserwacji psychiatrycznej,
  2. zawiadomienia o odwołaniu posiedzeń, w przedmiocie wydania postanowienia o poddaniu mnie obserwacji psychiatrycznej.

Wskazać zatem należy, że z podanych wyżej – patrz: str. 17– przyczyn sędzi Beacie Stój nie wolno było orzec w sprawie przeciwko mnie o pozbawieniu mnie wolności w jakiejkolwiek formie, w tym także w formie poddania mnie obserwacji psychiatrycznej.

Powyżej przedstawiłem okoliczności, z powodu których bezprawne były skierowane do mnie dwukrotnie przez sędzię B. Stój groźby – zawiadomienie z dnia 25 marca 2013 r. /Załącznik 19/, zawiadomienie z dnia 20 maja 2013 r. /Załącznik 20/ – wydania postanowienia o zastosowaniu wobec mnie środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania.

Z tych samych przyczyn sędzi Beacie Stój nie było wolno orzec o pozbawieniu mnie wolności przez poddanie mnie obserwacji psychiatrycznej.

Wskazać bowiem należy, że:

  1. artykuł 443 k.p.k. stanowi: W razie przekazania sprawy do ponownego rozpoznania wolno w dalszym postępowaniu wydać orzeczenie surowsze niż uchylone tylko wtedy, gdy orzeczenie to było zaskarżone na niekorzyść oskarżonego albo na korzyść oskarżonego w warunkach określonych w art. 434 § 3 lub 4. Nie dotyczy to orzekania o środkach wymienionych w art. 93 i 94 Kodeksu karnego.”
  2. artykuł 203 § 1 stanowi: „W razie zgłoszenia przez biegłych takiej konieczności, badanie stanu zdrowia psychicznego oskarżonego może być połączone z obserwacją w zakładzie leczniczym tylko wtedy, gdy zebrane dowody wskazują na duże prawdopodobieństwo, że oskarżony popełnił przestępstwo. Przepis art. 259 § 2 stosuje się odpowiednio, chyba że oskarżony wnosi o poddanie go obserwacji.
  3. artykuł 259 § 2 k.p.k. stanowi: Tymczasowego aresztowania nie stosuje się, gdy na podstawie okoliczności sprawy można przewidywać, że sąd orzeknie w stosunku do oskarżonego karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania lub karę łagodniejszą albo że okres tymczasowego aresztowania przekroczy przewidywany wymiar kary pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia.”

Ponieważ sędzia Beata Stój rozpoznawała sprawę przeciwko mnie po przekazaniu jej Sądowi Rejonowemu w Dębicy do ponownego rozpoznania po uchyleniu wydanymi na moją korzyść przez Sąd Okręgowy w Rzeszowie i przez Sąd Najwyższy wyrokami wznowieniowymi prawomocnego wyroku sędziego Tomasza Kuczmy z dnia 18.12.2007 r., którym ten skazał mnie na karę grzywny w kwocie 15.000,00 zł /patrz: str. 3 oraz Załącznik 3/, najwyższą karą, którą mogła orzec sędzia Beata Stój była… kara grzywny w kwocie 15 tys. zł.

Było niedopuszczalne orzeknięcie przez nią kary bezwzględnego pozbawienia mnie wolności, a zatem… nie wolno jej było orzec o pozbawieniu mnie wolności przez poddanie mnie obserwacji psychiatrycznej.

Jakkolwiek jej o tym wiedzę poświadczyła potem, w postanowieniu z dnia 14 kwietnia 2015 r., sędzia Beata Stój, to informowała mnie doręczanymi mi zawiadomieniami o kolejno wyznaczanych przez nią posiedzeniach w przedmiocie wydania postanowienia o poddaniu mnie obserwacji psychiatrycznej oraz o… odwoływaniu tych posiedzeń.

Ponieważ:

  1. pouczałem sędzię Beatę Stój w kierowanych do niej pismach, że – z podanych wyżej przyczyn – jest niedopuszczalne poddanie mnie obserwacji psychiatrycznej,
  2. artykuł 203 § 1 stanowi: „W razie zgłoszenia przez biegłych takiej konieczności, badanie stanu zdrowia psychicznego oskarżonego może być połączone z obserwacją w zakładzie leczniczym tylko wtedy, gdy zebrane dowody wskazują na duże prawdopodobieństwo, że oskarżony popełnił przestępstwo. Przepis art. 259 § 2 stosuje się odpowiednio, chyba że oskarżony wnosi o poddanie go obserwacji.

w dniu 14 listopada 2014 r. sędzia B. Stój sporządziła zawiadomienie dla mnie o treści – Załącznik 25: „Sąd Rejonowy w Dębicy II Wydział Karny /adres – ZKE/ Dnia 14/11/2014 Sygnatura akt: II K 407/13 Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ ZAWIADOMIENIE Sąd Rejonowy w Dębicy II Wydział Karny zawiadamia Pana jako oskarżonego z art. 226 § 1 kk w z. z art. 11 § 2 kk w z art. 12 kk o terminie posiedzenia w przedmiocie umorzenia postępowania lub jego zawieszenia, które odbędzie się dnia 12 grudnia 2014 r. o godz. 10:00 sala 113 w Sądzie Rejonowym w Dębicy

W związku z treścią art. 203 § 1 k.p.k. w zw. z art. 259 k.p.k. Sąd zwraca się do Pana o złożenie w terminie 7 dni oświadczenia, czy wnosi Pan o poddanie Pana obserwacji sądowo-psychiatrycznej w tej sprawie, w celu przeprowadzenia badania staniu zdrowia psychicznego. Jednocześnie Sąd poucza, iż brak odpowiedzi w tym terminie potraktowany zostanie, jak brak zgody na poddanie Pana obserwacji
Źródło: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13, uprzednio II K 451/06, II K 854/10, pismo z dnia

14 listopada 2014 r. – Załącznik 25

W odpowiedzi na wniosek sędzi B. Stój z w.w. pisma z 14.11.2014 r. skierowałem pismo do Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 1 grudnia 2014 r., którym złożyłem: „Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny ul. Słoneczna 3 39-200 Dębica Sygn. akt II K 407/13 /uprzednio: II K 451/06, II K 854/10/ Dotyczy:

  1. Odpowiedź na wniosek z pisma z dnia 14 listopada 2014 r.
  2. Zawiadomienie, że kopia niniejszego pisma zostanie umieszczona w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl

(…) Oświadczam, że nie wnoszę o poddanie mnie obserwacji sądowo-psychiatrycznej w celu przeprowadzenia badania stanu zdrowia psychicznego. dr Zbigniew Kękuś

Po zapoznaniu się z treścią mojego pisma z 01.12.2014 sędzia Beata Stój nie mogła już mieć jakichkolwiek wątpliwości co do tego, że nie wolno jej orzec o poddaniu mnie obserwacji psychiatrycznej.

Nawiasem mówiąc, nie miała jej zamiaru orzec podczas posiedzenia w dniu 12 grudnia 2014 r., które zorganizowała, jak mnie poinformowała zawiadomieniem z dnia 14 listopada 2014 r. – Załącznik 25: „w przedmiocie umorzenia postępowania lub jego zawieszenia,”.

Potem zmieniła zdanie. Taka sędzia…

Sędzia Beata Stój odwołała posiedzenie wyznaczone przez nią na dzień 12 grudnia 2014 r., gdy zamierzała wydać postanowienie – Załącznik 25: „w przedmiocie umorzenia postępowania lub jego zawieszenia”.

Następne posiedzenie wyznaczyła na dzień 30 grudnia 2014 r. Także je odwołała.
W odpowiedzi na mój wniosek o podanie przyczyny odwołania posiedzenia wyznaczonego na 30.12.2014 r. otrzymałem pismo z dnia 14 stycznia 2015 r. Sekretarza Sądowego Marcina Foryńskiego-Kastorisa – Załącznik 26: „Sąd Rejonowy w Dębicy II Wydział Karny /adres – ZKE/ Dnia 14/01/2015 Sygnatura akt II K 407/13 Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny w odpowiedzi na pismo z dnia 9.01.2015 . informuje, że posiedzenie wyznaczone na dzień 30.12.2014 r., zostało odwołane z uwagi na brak rozstrzygnięcia w sprawie Pana zażalenia na postanowienie Sądu Rejonowego dla Krakowa-Krowodrzy w Krakowie z dnia 16 października 2014 r., sygn. akt IX Kp. 300/14/K, które miało zapaść przed Sądem Okręgowym w Krakowie w dniu 19 grudnia 2014 r.Na zarządzenie sędziego referenta Starszy Sekretarz Marcin Foryński-Kastoris”
Źródło: Sąd Rejonowy w Dębicy II Wydział Karny, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, pismo

z dnia 14 stycznia 2015 r. Starszego Sekretarza Sądowego Marcina Foryńskiego-Kastorisa – Załącznik 26

W sprawie do sygn. akt IX Kp 300/14/K sędzia Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy IX Wydział Karny Katarzyna Kaczmara rozpoznawała wniosek prokuratora Bartłomieja Legutki o wydanie postanowienia o poddaniu mnie obserwacji psychiatrycznej w w.w. sprawie wszczętej przez prokuratora B. Legutkę w dniu 6 maja 2014 r.

W dniu 16 października 2014 r. sędzia K. Kaczmara wydała postanowienie o poddaniu mnie obserwacji psychiatrycznej – Załącznik 27:Sygn. akt IX Kp 300/14/K POSTANOWIENIE Dnia 16 października 2014 roku Sąd Rejonowy dla Krakowa – Krowodrzy w IX Wydziale Karnym, w składzie: Przewodniczący: SSR Katarzyna Kaczmara Protokolant: /imię i nazwisko Protokolanta – ZKE/ przy udziale Prokuratora Bartłomieja Legutki po rozpoznaniu w dniu 21.07.2014 r. i 16.10.2014 r. w Krakowie w sprawie Zbigniewa Kękusia (Kękuś) syna Czesława i Wandy urodzonego dnia 2 maja 1958 roku w Krakowie podejrzanego o przestępstwo z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 242 § 4 k.k. wniosku Prokuratora o orzeczenie obserwacji psychiatrycznej na okres do czterech tygodni w warunkach zakładu leczniczego postanawia:

I. na zasadzie art. 203 § 1, § 2 oraz § 3 k.p.k. orzec wobec Zbigniewa Kękusia (Kękuś), syna /imiona i nazwiska, nazwisko panieńskie matki – ZKE/ ur. Dnia 2 maja 1958 roku w Krakowie, badanie stanu zdrowia psychicznego, połączone z obserwacją w zakładzie leczniczym przez okres nie dłużej niż 4 (cztery) tygodnie, określając jako miejsce przeprowadzenia obserwacji wymienionego – Szpital Specjalistyczny im. dra Józefa Babińskiego w Krakowie przy ul. J. Babińskiego 29,”

Źródło: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, postanowienie sędzi Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Katarzyny Kaczmary z dnia 16 października 2014 r., sygn. akt IX Kp 300/14/K – Załącznik 27

W uzasadnieniu postanowienia z 16.10.2014 r. sędzia K. Kaczmara powołała się na… moją rzekomą uprzednią karalność wyrokiem Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 18 grudnia 2007 r. Podała – Załącznik 27: „(…) Nadto podejrzany był już karany (informacja z KRK, k. 21-22 akt 2 Ds. 542/14; wyrok w sprawie II K 451/06 Sądu Rejonowego w Dębicy został uchylony tylko w części-kopia wyroku Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. IV KK 272/11-k. 131 –załącznik do pisma podejrzanego).

Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, iż koniecznym jest przeprowadzenie badania podejrzanego połączonego z obserwacją w zakładzie leczniczym. (…)”

A ja przecież nie byłem karany.

Wyrok sędziego Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasza Kuczmy z 18 grudnia 2007 r. w sprawie do sygn. akt II K 451/06 został uchylony – na moją korzyść – w zakresie każdego z 18 przypisanych mi nim czynów.

Uchylił go nie tylko Sąd Najwyższy wyrokiem z dnia 26.01.2012 r., sygn. akt IV KK 272/11 /Załącznik 5/, w zakresie zarzutów z pkt. II i XVIII, ale także Sąd Okręgowy w Rzeszowie wyrokiem z dnia 15 września 2010 r., sygn. akt II Ko 273/10 /Załącznik 4/ w zakresie zarzutów z pkt. I, III-XVII.

Poinformowałem o tym sędzię Katarzynę Kaczmarę pismem z dnia 6 października 2014 r., do którego załączyłem kserokopie obydwóch w.w. wyroków. Ona jednak wolała udać, że kserokopii wyroku Sądu Okręgowego w Rzeszowie z 15.09.2010 r. nie dostrzegła….

Zaskarżyłem postanowienie sędzi K. Kaczmary z 16.10.2014 r.

Sędzia Beata Stój czekała przez kilka miesięcy na postanowienie Sądu Okręgowego w Krakowie w sprawie mojego zażalenia.

Rozpoznał je w dniu 10 kwietnia 2015 r. Sąd Okręgowy w Krakowie IV Wydział Karny-Odwoławczy, w składzie SSO Lidia Haj, SSO Jadwiga Żmudzka, SSR del. Agnieszka Sułowska-Gibas, przy udziale prokuratora Prokuratury Okręgowej w Krakowie Zbigniewa Grzesika. Wydali postanowienie o utrzymaniu w mocy postanowienia sędzi K. Kaczmary z 16.10.2014 r. – Załącznik 28: „Sygn. akt IV Kz 718/14 POSTANOWIENIE Dnia 10 kwietnia 2015 roku Sąd Okręgowy w Krakowie, Wydział IV Karny Odwoławczy, w składzie: Przewodniczący SSO Lidia Haj, Sędziowie SSO Jadwiga Żmudzka SSR (del.) Agnieszka Sułowska-Gibas (spr.) Protokolant /imię i nazwisko – ZKE/przy udziale Zbigniewa Grzesika Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Krakowie po rozpoznaniu w sprawie Zbigniewa Kękusia podejrzanego o przestępstwo z art. 222 § 1 kk i art. 157 § 2 kk w zw. z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 242 § 4 kk w zw. z art. 11 § 2 kk na skutek zażaleń podejrzanego oraz obrońcy podejrzanego na punkt I postanowienia Sądu Rejonowego dla Krakowa – Krowodrzy w Krakowie z dnia 16 października 2014 r., sygn. akt IX KP 300/14/K w przedmiocie orzeczenia wobec podejrzanego Zbigniewa Kękusia badania stanu zdrowia psychicznego połączonego z obserwacją w zakładzie leczniczym na zasadzie art. 437 § 1 kpk postanawia: postanowienie w zaskarżonej części tj. w jego punkcie I utrzymać w mocy.

Źródło:Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, postanowienie Sądu Okręgowego w

Krakowie Wydział IV Karny – Odwoławczy, z dnia 10 kwietnia 2015 r.,sygn. IV Kz 718/14, w składzie SSO Lidia Haj, SSO Jadwiga Żmudzka, SSR del. Agnieszka Sułowska-Gibas – Załącznik 28

W uzasadnieniu postanowienia sędziny SSO Lidia Haj, SSO Jadwiga Żmudzka, SSR del. Agnieszka Sułowska-Gibas, trzy razy zarzuciły mi kłamstwo. Podały – Załącznik 28:

  1. (…) a nadto wcześniejsza karalność podejrzanego (wbrew temu co w zażaleniu podejrzany podnosił, iż nie był karany, w aktach sprawy znajdują się dane o karalności podejrzanego, w których widnieje skazanie podejrzanego z art. 226 § 1 kk, art. 212 § 1 kk i innych).
  2. Niniejsze okoliczności, w powiązaniu z wcześniejszą karalnością oskarżonego prowadzą do konkluzji, iż zachodzi możliwość orzeczenia wobec niego bezwzględnej kary pozbawienia wolności.”
  3. Powyższe wywody dotyczą również zarzutów wywiedzionych przez podejrzanego w złożonym przez niego zażaleniu, zwłaszcza w zakresie oceny materiału dowodowego, w tym opinii biegłych lekarzy psychiatrów oraz uprzedniej karalności podejrzanego – k. 21.”

A przecież ja nie byłem karany…

Cztery dni po tym, gdy Sąd Okręgowy w Krakowie wydał w.w. postanowienie z 10 kwietnia 2014 r. sędzia Beata Stój wydała postanowienie z dnia 14 kwietnia 2015 r.:

  1. którym orzekła o poddaniu mnie obserwacji psychiatrycznej,
  2. w uzasadnieniu, do którego:
    1. poświadczyła jej wiedzę o tym, że poddanie mnie obserwacji psychiatrycznej było niedopuszczalne,
    2. wyjaśniła, że ona mnie kieruje na obserwację psychiatryczną… przy okazji.

Sędzia Beata Stój orzekła – Załącznik 29: „Sygn. akt II K. 407/13 POSTANOWIENIE Dnia 14 kwietnia 2015 r. Sąd Rejonowy w Dębicy w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSR Beata Stój Protokolant: st. sekr. sąd. Marcin Foryński-Kastoris w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście – Wschód w Krakowie Ewy Sachy w sprawie karnej Zbigniewa Kękusia oskarżonego o czyny z art. 226 § 1 k.k. i art. 212 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i inne z urzędu w przedmiocie orzeczenia obserwacji psychiatrycznej na podstawie art. 203 § 1, 2 i 3 k.p.k. postanawia połączyć badania sądowo-psychiatryczne oskarżonego Zbigniewa Kękusia z obserwacją w Szpitalu Specjalistycznym im. Józefa Babińskiego w Krakowie, na okres nie dłuższy niż obserwacja sądowo-psychiatryczna orzeczona w sprawie Prokuratury Rejonowej Kraków – Krowodrza w Krakowie o sygnaturze 2 Ds. 542/14, postanowieniem Sądu Rejonowego dla Krakowa – Krowodrzy w Krakowie z dnia 16 października 2014 r., sygn. akt IX. Kp. 300/14/K.”

Źródło: Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/,

postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 14 kwietnia 2015 r. – Załącznik 29

W uzasadnieniu do postanowienia z dnia 14 kwietnia 2015 r. sędzia podała – Załącznik 29: „Zgodnie z treścią art. 259 § 2 k.p.k., który stosuje się odpowiednio do obserwacji psychiatrycznej (art. 203 § 1 k.p.k.), nie orzeka się obserwacji, jeśli na podstawie okoliczności sprawy można przewidywać, że sąd orzeknie w stosunku do oskarżonego karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania lub karę łagodniejszą, chyba że oskarżony wyrazi zgodę na poddanie go obserwacji.

Z akt sprawy wynika, że powyższa przesłanka nie jest spełniona w niniejszej sprawie, a Zbigniew Kękuś nie wyraził zgody na obserwację psychiatryczną.

Wcześniej przez ponad trzy lata nie stawiał się na badania i uniemożliwiał swoje doprowadzenie na nie. Ostatecznie doprowadzony do biegłych, odmówił współpracy z nimi i poddania się badaniu.

Jednak w dniu 16 października 2014 r. Sąd Rejonowy dla Krakowa – Krowodrzy w Krakowie postanowieniem wydanym na wniosek prokuratora w sprawie 2 Ds. 542/14 (IX. Kp. 300/14/K), orzekł badanie stanu zdrowia psychicznego Zbigniewa Kękusia połączone z obserwacją w zakładzie leczniczym przez okres nie dłużej niż cztery tygodnie i wyznaczył Szpital Specjalistyczny im. J. Babińskiego w Krakowie na miejsce przeprowadzenia obserwacji. Postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2015 r., sygn. akt IV.Kz. 718/14, Sąd Okręgowy w Krakowie, rozpoznając zażalenie Zbigniewa Kękusia, utrzymał w mocy orzeczenie Sądu Rejonowego.

W tej sytuacji, skoro wobec oskarżonego orzeczono prawomocnie obserwację psychiatryczną, w związku z czym zostanie on pozbawiony wolności i umieszczony w szpitalu w celu wykonania postanowienia sądu, nic nie stoi na przeszkodzie, aby przy tej okazji biegli wydali opinię o jego stanie zdrowia także w niniejszej sprawie.”

Przy tej okazji…

Okazji, którą sobie stworzyła sędzia Beata Stój. Nad którą pracowała przez kilka lat.

Teraz już Państwo wiecie, dlaczego sędzia Beata Stój przez kilka lat niedopełniała określonego w par. 2.1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 5 kwietnia 2012 r. w sprawie sposobu i trybu sporządzania oraz przekazywania do Krajowego Rejestru Karnego kart rejestracyjnych i zawiadomień obowiązku niezwłocznego przesłania do Krajowego Rejestru Karnego:

  1. zawiadomienia o uchyleniu prawomocnego wyroku sędziego Tomasza Kuczmy z dnia 18.12.2007 r. przez Sąd Okręgowy w Rzeszowie wyrokiem z dnia 15 września 2010 r.Załącznik 4,
  2. zawiadomienia o uchyleniu wyroku sędziego Tomasza Kuczmy z dnia 18.12.2007 r. przez Sąd Najwyższy wyrokiem z dnia 26 stycznia 2012 r.Załącznik 5.

i dlaczego zawiadomienie – jedno, wspólne dla obydwóch w.w. wyroków wznowieniowych – wysłała dopiero w dniu… 4 maja 2015 r. – patrz: str. 18, 19 oraz Załącznik 21 i Załącznik 22.

Sędzia Beata Stój trzymała sobie „w zanadrzu” moją rzekomą uprzednią karalność.

Powołując się na przesłankę tej mojej rzekomej uprzednio karalności:

  1. sędzia Katarzyna Kaczmara wydała w w.w. sprawie do sygn. akt IX Kp 300/14/K postanowienie z dnia 16 października 2014 r. o pozbawieniu mnie wolności przez poddanie mnie obserwacji psychiatrycznej – patrz: str. 21 oraz Załącznik 27,
  2. sędziny Sądu Okręgowego w Krakowie IV Wydział Karny-Odwoławczy, SSO Lidia haj, SSO Jadwiga Żmudzka i SSR del. Agnieszka Sułowska-Gibas wydały, przy udziale prokuratora Prokuratury Okręgowej w Krakowie Zbigniewa Grzesika, wydały w dniu 10 kwietnia 2015 r. postanowienie o utrzymaniu w mocy postanowienia sędzi Katarzyny Kaczmary z 16.10.2014 r. – patrz: str. 22 oraz Załącznik 28.

Trzeba dodać, że zawiadomienie z dnia 4 maja 2015 r. wysłała sędzia B. Stój do Krajowego Rejestru Karnego po tym, gdy skierowanym do akt sprawy sygn. II K 407/13 pismem z dnia 30 kwietnia 2015 r. złożyłem: „Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny ul. Słoneczna 3 39-200 Dębica Sygn. akt: II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ Dotyczy:

  1. Wniosek o doręczenie mi kopii zawiadomienia – z pieczęcią poświadczającą za zgodność z oryginałem na każdej ze stron – które Sąd Rejonowy w Dębicy przesłał do Krajowego Rejestru Karnego, informującego, że skazujący mnie wyrok sędziego Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasza Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r., sygn. II K 451/06 przestał istnieć /ostatecznie stracił moc prawną/ po uchyleniu go przez:
    1. Sąd Okręgowy w Rzeszowie wyrokiem z dnia 15 września 2010 r. /sygn. II Ko 283/10/ w zakresie 16 czynów z pkt. I, III – XVII,
      Dowód
      : Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/, wyrok Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 15 września 2010 r. – Załącznik 4
    2. Sąd Najwyższy wyrokiem z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. IV KK 272/11 – wydanym na podstawie kasacji Prokuratora Generalnego z dnia 22 sierpnia 2011 r., sygn. PG IV KSK 699/11 – w zakresie pozostałych dwóch czynów, tj. z pkt. II i XVIII.

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. akt IV KK 272/11

  1. Wniosek o doręczenie mi kopii zawiadomienia, jak w pkt. I bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie tygodnia od daty złożenia niniejszego pisma.”

Po otrzymaniu mojego pisma sędzia B. Stój wysłała w dniu 5 maja 2015 r. zawiadomienie do KRK z 4 maja 2015 r., a Sąd Rejonowy w Dębicy doręczył mi wezwanie z dnia 13 maja 2015 r. – Załącznik 30: „Sąd Rejonowy w Dębicy Sekcja Wykonywania Orzeczeń Sądowych /adres – ZKE/ Dębica, 13/05/2015 Sygn. akt II K 451/06 Nr karty dł.: 1/2008/KS (S) Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ Sąd Rejonowy w Dębicy Sekcja Wykonywania Orzeczeń Sądowych wzywa do uiszczenia w terminie 7 dni kwoty 6 (sześć) złotych za wydanie kserokopii zawiadomienia skierowanego do KRK z pieczęciami poświadczającymi za zgodność. Na mocy zarządzenia Sędziego Starszy sekretarz sądowy Beata Niedbała”

Źródło: Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/,

wezwanie z dnia 13 maja 2015 r. – Załącznik 30

Na zakończenie prezentacji tego dowodu patologii sędzi Beaty Stój raz jeszcze przypomnę treść pisma do mnie z dnia 14 listopada 2014 r. sporządzonego na zarządzenie sedzi B. Stój przez Sekretarza Sądowego Sądu Rejonowego w Dębicy – Załącznik 25: informuje, że posiedzenie wyznaczone na dzień 30.12.2014 r., zostało odwołane z uwagi na brak rozstrzygnięcia w sprawie Pana zażalenia na postanowienie Sądu Rejonowego dla Krakowa-Krowodrzy w Krakowie z dnia 16 października 2014 r., sygn. akt IX Kp. 300/14/K, które miało zapaść przed Sądem Okręgowym w Krakowie w dniu 19 grudnia 2014 r. Na zarządzenie sędziego referenta Starszy Sekretarz Marcin Foryński-Kastoris”

To pismo stanowi dowód poświadczający wiedzę sędzi B. Stój o wydanym przez sędzię Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Katarzynę Kaczmarę postanowieniu z dnia 16.10.2016 r., sygn. akt IX Kp 300/14/K, o poddaniu mnie obserwacji psychiatrycznej. Postanowieniu wydanym w oparciu o przesłankę mojej rzekomej uprzednio karalności – Załącznik 27: „(…) Nadto podejrzany był już karany (informacja z KRK, k. 21-22 akt 2 Ds. 542/14; wyrok w sprawie II K 451/06 Sądu Rejonowego w Dębicy został uchylony tylko w części-kopia wyroku Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. IV KK 272/11-k. 131 (…).”

Wiedziała sędzia Beata Stój o tym postanowieniu i… czekała z przesłaniem do KRK zawiadomienia. Czekała aż w.w. sędziny Sądu Okręgowego w Krakowie postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2015 r. wydanym w oparciu o… przesłankę mojej rzekomej uprzednio karalności utrzymały w mocy postanowienie sędzi K. Kaczmary.

Zaraz potem, 14 kwietnia 2015 r., sędzia B. Stój wydała postanowienie o poddaniu mnie obserwacji psychiatrycznej – Załącznik 29: „przy okazji”.

Kto wie… być może jeszcze by sędzia B. Stój czekała z zawiadomieniem KRK o w.w. wyrokach wznowieniowych, gdyby nie moje w.w. pismo w tej sprawie z 30 kwietnia 2015 r.

Ostatecznie:

  1. postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 14 kwietnia 2015 r. o poddaniu mnie „przy okazji” obserwacji psychiatrycznej zostało uchylone przez Sąd Okręgowy w Rzeszowie postanowieniem z dnia 30 czerwca 2015 r. z powodu rażącego i mającego wpływ na jego treść naruszenia prawa procesowego przez sędzię Beatę Stój,
  2. następczyni prokuratora B. Legutki w.w. sprawie wszczętej przez niego przeciwko mnie w dniu 06.05.2014 r. prokurator Dorota Baranowska wyegzekwowała postanowienie sędzi Katarzyny Kaczmary z dnia 16.10.2014 r. o poddaniu mnie obserwacji psychiatrycznej i wydała Policji nakaz zatrzymania mnie w dniu 20 sierpnia 2015 r. i doprowadzenia pod przymusem do Szpitala im.dr. J. Babińskiego w Krakowie,
  3. natychmiast po doprowadzeniu mnie w dniu 20 sierpnia 2015 r. do Szpitala rozpocząłem protest głodowy,
  4. z powodu prowadzonego przeze mnie protestu głodowego po czterech dobach, w dniu 24 sierpnia 2015 r., zostałem wypisany ze Szpitala, o czym ordynator Oddziału, w którym przebywałem lek. med. Danuta Woźniak poinformowała prokurator Dorotę Baranowską pismem z dnia 25 sierpnia 2015 r. – Załącznik 31: „Szpital Specjalistyczny im. dr. Józefa Babińskiego Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej w Krakowie, Kraków, 25 sierpnia 2015 r. 4B-5104-24/15 Prokuratura Rejonowa Kraków-Krowodrza /adres – ZKE/ Uprzejmie informujemy, że pacjent Zbigniew Kękuś ur. 02-05-1958, PESEL /Numer PESEL – ZKE/ zam. /adres – ZKE/ został przyjęty w dniu 20.08.2015 r. w celu przeprowadzenia obserwacji sądowo-psychiatrycznej zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego dla dzielnicy Kraków-Krowodrza. Po przyjęciu do oddziału pacjent nie wyraził zgody na pobranie krwi w celu wykonania badań laboratoryjnych, nie wyraził zgody na badanie EEG, KT głowy oraz na badanie psychologiczne.
    Od chwili przyjęcia do Oddziału podjął głodówkę, którą kontynuował do dnia 24.08.2015 r. Biorąc pod uwagę wszystkie powyższe okoliczności nie ma możliwości przeprowadzenia obserwacji sądowo-psychiatrycznej tym samym wydania opinii sądowo-psychiatrycznej, dlatego pacjenta wypisano z Oddziału. Pacjent w dniu wypisu zgłasza ogólnie dobre samopoczucie, nie zgadza się na badanie lekarskie w Oddziale, ani na konsultację w SOR.

Dotyczy: 2 Ds. 542/14.

Kierownik Oddziału Psychiatrycznego Kraków-Podgórze I Szpitala Specjalistycznego im. dr. J. Babińskiego SPZOZ w Krakowie lek. Danuta Woźniak specjalista psychiatra 5069421”

Źródło: Szpital Specjalistyczny im. dr. Józefa Babińskiego Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej w

Krakowie, pismo Ordynatora Oddziału 4B lek. med. Danuty Woźniak z dnia 25 sierpnia 2015 r., 4B-5104-24/15, do Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza – Załącznik 31

  1. po kolejnych, podejmowanych przez 10 miesięcy, nieudanych próbach wyegzekwowania postanowienia sędzi K. Kaczmary z 16.10.2014 r. /Załącznik 27/ prokurator Dorota Baranowska zrezygnowała i w dniu 30 czerwca 2016 r. wydała postanowienie o umorzeniu dochodzenia przeciwko mnie z powołaniem się na przesłankę… znikomej społecznej szkodliwości czynu – Załącznik 32: „Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza /adres – ZKE/ 2 D 542/14 Kraków, dnia 30 czerwca 2016 r. Postanowienie o umorzeniu dochodzenia

Dorota Baranowska – prokurator Prokuratury Rejonowej w Krakowie-Krowodrzy w sprawie 2 Ds. 542/14 przeciwko Zbigniew Kękuś o przest. z art. 222 § 1 kk i inne w oparci o art. 17 § 1 pkt 3 kpk postanawia: umorzyć dochodzenie w sprawie przeciwko Zbigniewo Kękusiowi podejrzanemu o to, że: (…) tj. o przest. z art. 222§1kk, art. 157§1kk w zw. z art. 13§2 kk w zw. z ar. 242§4kk w zw. z art. 11§2 kk w zw. z art. 1§2 kk wobec stwierdzenia znikomej społecznej szkodliwości czynu.

Źródło: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, postanowienie prokurator Doroty

Baranowskiej z dnia 30 czerwca 2016 r. – Załącznik 32

Później sędziowie Sądu Okręgowego w Krakowie IV Wydział Karny-Odwoławczy Ireneusz Bieniek /przewodniczący składu/, SSO Elżbieta Jabłońska-Malik /sprawozdawca/ i SSR del. Paweł Piesakowski uznali, że takie procedowanie, tj. pozbawienie mnie wolności przez poddanie mnie obserwacji psychiatrycznej, a potem umorzenie dochodzenia z powołaniem się na przesłankę znikomej społecznej szkodliwości czynu było… zgodne z prawem. Tak samo uznała sędzia Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Nina Uchwat-Woźniak.

Ad. pkt IX str. 11

Po uchyleniu przez Sąd Okręgowy w Rzeszowie postanowieniem z dnia 30 czerwca 2015 r. postanowienia sędzi Beaty Stój z dnia 14 kwietnia 2015 r. /Załącznik 29/ o poddaniu mnie „przy okazji” obserwacji psychiatrycznej sędzia Beata Stój nie zrezygnowała z jej zamiaru.

Zanim jednak przedstawię kolejne działanie, które w tym celu zrealizowała przypomnę, że w postanowieniu z dnia 15 marca 2016 r. podała – Załącznik 2: „W tej sytuacji, w świetle treści art. 101 § 2 k.k. i art. 102 k.k., karalność przestępstw, o których mowa w punktach I.1 i I.11-14 ustała z dniem12 lipca 2012 r., zaś czynów z punktów I.2-10, I.15 i I.16 z dniem 5 lipca 2013 r., natomiast na podstawie art. 101 § 1 pkt 4 k.k. i art. 102 k.k., karalność czynów z art. I.17 i I.18 ustała z dniem5 lipca 2015 r..

Poświadczyła sędzia Beata Stój, że mnie do dnia 15 marca 2016 r. ścigała – w opisany po części wyżej sposób – za 18 przestępstw, z których:

  1. karalność 5, z pkt. I, XI-XIV aktu oskarżenia, ustała z dniem 12 lipca 2012 r.,
  2. karalność 11, z pkt. II – X, XV, XVI aktu oskarżenia, ustała z dniem 5 lipca 2013 r.
  3. karalność 2, z pkt XVII, XVIII aktu oskarżenia, ustała z dniem 5 lipca 2015 r.

To nie wszystko…

Gdy już z dniem 5 lipca 2015 r. ustała karalność ostatnich dwóch spośród 18 przestępstw, za które mnie ścigała, sędzia Beata Stój wydała zarządzenie o… sporządzeniu i doręczeniu mi wezwania na posiedzenie w dniu 8 września 2015 r. w przedmiocie… orzeczenia mojej obserwacji psychiatrycznej.

Sąd Rejonowy w Dębicy doręczył mi wezwanie z dnia 10 lipca 2015 r. – Załącznik 33: „Sąd Rejonowy w Dębicy II Wydział Karny /adres – ZKE/ Data 10/07/2015 Sygn. akt II K 407/13 Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ WEZWANIE Sąd Rejonowy w Dębicy II Wydział Karny wzywa Pana do obowiązkowego stawiennictwa w charakterze oskarżonego na posiedzenie w przedmiocie orzeczenia obserwacji psychiatrycznej, które odbędzie się dnia 8 września 2015 r. o godz. 09:30 sala 9 w Sądzie Rejonowym w Dębicy przy ul. Słonecznej 3 w sprawie z art. 226 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk. Na mocy zarządzenia Sędziego Starszy Sekretarz Sądowy Marcin Foryński-Kastoris”

Źródło: Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny, sygn. akt II K 407/13, uprzednio II K 451/06, II K 854/10,

wezwanie z dnia 10 lipca 2015 r. – Załącznik 33

A przecież wcześniej, w listopadzie 2014 r., nie zamierzała mnie sędzia B. Stój poddawać obserwacji psychiatrycznej. Zawiadomieniem z dnia 14 listopada 2014 r. zawiadomiła mnie, że organizuje posiedzenie w dniu 12 grudnia 2014 r. – Załącznik 25: „w przedmiocie umorzenia postępowania lub jego zawieszenia,”.

Potem zmieniła zdanie. Taka sędzia…

Gdy mi doręczono wezwanie z 10 lipca 2015 r.:

  1. raz jeszcze pouczyłem ją raz jeszcze, że w sprawie, którą przeciwko mnie rozpoznaje jest prawnie niedopuszczalne pozbawienie mnie wolności w jakiejkolwiek formie, a zatem także przez poddanie mnie obserwacji psychiatrycznej,
  2. poinformowałem ją, że przecież ustała już karalność wszystkich czynów, za które mnie ścigała.

Pouczona i poinformowana przeze mnie sędzia Beata Stój, prezes Sądu Rejonowego w Dębicy, dała mi się przekonać. Zrezygnowała z zamiaru poddania mnie obserwacji psychiatrycznej.

Wydała w dniu 15 marca 2016 r. postanowienie o umorzeniu postępowania przeciwko mnie z powodu ustania karalności czynów, za które mnie ścigała – Załącznik 2.

Wskazać należy, że o tym, kiedy ustawała karalność przestępstw, za które mnie ścigała wiedziała sędzia Beata Stój od jesieni 2013 roku. Przecież:

  1. artykuł 442 § 3 Kodeksu postępowania karnego stanowi: Zapatrywania prawne i wskazania sądu odwoławczego co do dalszego postępowania są wiążące dla sądu, któremu sprawę przekazano do ponownego rozpoznania.”
  2. Sąd Okręgowy w Rzeszowie postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2013 r. polecił jej – Załącznik 16: Zadaniem Sądu Rejonowego będzie ponowne zbadanie kwestii przedawnienia karalności zarzucanych czynów zgodnie z art. 101§2 kk i art. 102 kk, (…).”

Ad. pkt. X, str. 11

Powyżej, na stronach 11 do 25, przedstawiłem, w jaki sposób sędzia Beata Stój prowadziła przez ponad 5 lat – od listopada 2010 r. do 15 marca 2016 r. – postępowanie przeciwko mnie.

Co – i jak – robiła, żeby osiągnąć jej cel, tj. umieścić mnie w szpitalu psychiatrycznym.

Wykonując mnóstwo w tym celu działań sędzia Beata Stój przez cztery lata, do dnia wydania postanowienia z dnia 15 marca 2016 r. kończącego sprawę, nie wykonała jedynego zadania, które nałożył na nią Sąd Najwyższy wyrokiem wznowieniowym z dnia 26 stycznia 2012 r.

Sąd Najwyższy podał w wyroku z 26.01.2012 r. – Załącznik 5:Ponownie rozpoznając sprawę Sąd Rejonowy w Dębicy winien przedsięwziąć wszelkie niezbędne starania, aby przesłuchać w charakterze świadka Krzysztofa Łapaja (wysłać mu wezwania na adres domowy), a nadto winien wziąć pod uwagę i prawidłowo ocenić pismo portalu Interia PL.”

W postanowieniu z dnia 15 marca 2016 r. sędzia Beata Stój podała – Załącznik 2: „Jakkolwiek Sąd Najwyższy polecił przesłuchać świadka Krzysztofa Łapaja, Sąd w niniejszym postępowaniu uznał, że jest to nadmiernie utrudnione i jednocześnie zbędne.”

Raz jeszcze przypomnę:

Zapatrywania prawne i wskazania sądu odwoławczego co do dalszego postępowania są wiążące dla sądu,

któremu sprawę przekazano do ponownego rozpoznania.”

Artykuł 442 § 3 Kodeksu postępowania karnego

A dla sędzi Beaty Stój zebranie najważniejszego dowodu w sprawie – a zarazem wykonanie wskazania Sądu Najwyższego – było od marca 2012 r. do 15 marca 2016 r.„utrudnione i jednocześnie zbędne”

Niezbędne było natomiast prześladowanie mnie i mojej rodziny nasyłaniem na nas Policji, kuratora…

xxx

Powyżej przedstawiłem, w jaki sposób sędzia Beata Stój realizowała przez pięć lat jej plan umieszczenia mnie w szpitalu psychiatrycznym.

Celem ograniczenia objętości niniejszego pisma nie przedstawiłem wszystkich dowodów sędzi Beaty Stój:

  1. patologii
  2. zupełnego stępienia racjonalnego myślenia.

Ma sędzia Beata Stój ogromne szczęście do – bardzo licznych – sympatyków i obrońców. Wśród nich do najbardziej gorliwych należy minister sprawiedliwości prokurator generalny Zbigniew Ziobro.

Od prawie roku nie rozpoznał wniosku posła na Sejm RP Agnieszki Ścigaj z pisma do niego z dnia 29 listopada 2016 r. – Załącznik 1. Wcześniej, we wrześniu 2016 r. mnie oszukał. Wcześniej… w 2006 i 2007 roku, gdy był po raz pierwszy ministrem sprawiedliwości prokuratorem generalnym też mnie oszukiwał w tej samej sprawie.

Mają jedną wspólną, wyróżniającą ich cechę Zbigniew Ziobro i sędzia Beata Stój…

U Zbigniewa Ziobry przypadłość określoną jako „zupełne stępienia racjonalnego myślenia” zdiagnozował oraz powołał się na nie sędzia Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy – następnie Wizytator ds. Karnych Sądu Okręgowego w Krakowie – dr Andrzej Zachuta w wyroku z dnia 16 kwietnia 1996 roku w sprawie karnej, którą Sąd prowadził przez 9 lat z zawiadomienia studenta Zbigniewa Ziobry przeciwko jego dwóm przyjaciołom ze studiów.

Więcej na ten temat w artykule Leszka Konarskiego pod tytułem „Tropiciel”, na zakończenie którego autor napisał:

W uzasadnieniu wyroku Sądu Rejonowego dla Krakowa-Krowodrzy z 16 kwietnia 1996 r. sędzia dr Andrzej Zachuta scharakteryzował osobę Zbigniewa Ziobry i jego umiejętności śledcze. Napisał o irracjonalności sposobu myślenia, bezsensownym włączaniu do sprawy elementów polityki i światopoglądu, insynuowaniu zamiaru popełnienia włamania, co w sumie daje „stępienie racjonalnego myślenia”. To diagnoza sprzed 20 lat.”

Źródło: Leszek Konarski, „Tropiciel”, https://www.tygodnikprzeglad.pl/tropiciel/, 21 sierpnia 2017 r.

Gorąco polecam… Tropiciel to Zbigniew Ziobro.

Pośmiejecie się Państwo… Jakkolwiek chyba bardziej do płaczu nam powinno być…

Zdumiewa opisane w nim zachowanie Zbigniewa Ziobry, zajadłość z jaką pragnął zniszczyć swojego przyjaciela.

Zaskakuje tym bardziej, że w tym samym czasie, gdy zachowywał się w sposób, który skutkował postawieniem przez sędziego dr. A. Zachutę diagnozy: „zupełne stępienia racjonalnego myślenia” studiował Z. Ziobro na Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie.

Wobec zachowania Zbigniewa Ziobry dziwacznie wygląda jego fascynacja w okresie młodzieńczym wartościami chrześcijańskimi i studia na Papieskiej Akademii Teologicznej, o których pisze Leszek Konarski w artykule pt. „Jarek, Marek i… Zbyszek”:

Na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego trudno znaleźć profesorów, którzy zapamiętali studenta Zbigniewa Ziobrę. Nie wyróżniał się ani wynikami w nauce, bo na koniec miał średnią 3,84, ani też działalnością w kołach naukowych czy organizacjach studenckich. Bardziej zapamiętali go księża z podyplomowych studiów homiletyki przy krakowskiej Papieskiej Akademii Teologicznej, gdzie uczył się sztuki kaznodziejstwa.

Wraz z księżmi z całej Polski poznawał sztukę komunikowania się z ludźmi, przekonywania ich do wartości chrześcijańskich, pośredniczenia między człowiekiem a Bogiem. Uczył się tam tłumaczenia wiernym bożych wartości, a może bardziej przekonywania ich do własnych poglądów.”

Źródło: Leszek Konarski, „Jarek, Marek i… Zbyszek”; „Przegląd Tygodniowy”, Nr 16, wrzesień 2007

Jak poznaję od ponad 10 lat Zbigniewa Ziobrę twierdzę, że przyczyną jego uczestnictwa w studiach podyplomowych na PAT w Krakowie nie była fascynacja wartościami chrześcijańskimi i pragnienie pośredniczenia między człowiekiem i Bogiem, ale przygotowanie do kariery politycznej. O ile L. Konarski twierdzi, że być może w tym tkwi przyczyna studiów Z. Ziobry:

Dlaczego obecnemu ministrowi sprawiedliwości nie wystarczały na studiach prawniczych zajęcia z retoryki?

Być może już wtedy przygotowywał się do wystąpień na forum publicznym,

chociaż kolegom ze studiów mówił tylko, że chce być prokuratorem.”

Źródło: Leszek Konarski, „Jarek, Marek i… Zbyszek”; „Przegląd Tygodniowy”, Nr 16, wrzesień 2007

to on sam, Zbigniew Ziobro, od lat udowadnia, że o to mu właśnie chodziło.

  1. Do takiego stwierdzenia uprawnia także napisany w 2011 roku przez Andrzeja Stankiewicza, Piotra Śmiłowicza,

  2. Mariusza Cieślika, przy współpracy Amelii Panuszko i Tomasza Wojciechowskiego artykuł pt.: „Wszystkie

  3. zdrady Zbigniewa Ziobry”. Taka jego autorów konstatacja:

(…) Ziobro w przeszłości zdradził wszystkich swych politycznych patronów. (…)

Zbigniew Ziobro zawsze poruszał się według prostego schematu: szukał kolejnych protektorów,

którzy dawali szansę na awans w politycznej hierarchii. Taką drogą Brutusa – politycznego adiutanta zdradzającego kolejnych mistrzów – Ziobro idzie przez polską politykę od niemal 15 lat.”

  1. Źródło: Andrzej Stankiewicz, Piotr Śmiłowicz, Mariusz Cieślik, współpraca Amelia Panuszko, Tomasz

  2. Wojciechowski, „Wszystkie zdrady Zbigniewa Ziobry”; „Newsweek”, http://www.newsweek.pl/polska/wszystkie-zdrady-zbigniewa-ziobry,83936,1,1.html, 2 listopada 2011 r.

Zaprezentuję tylko śródtytuły:
Pierwszy zdradzony – Jan Rokita
Drugi zdradzony – Wojciech Hausner

Trzeci zdradzony – Kazimierz Michał Ujazdowski

Czwarty zdradzony – Marek Biernacki

Piąty zdradzony – Jarosław Kaczyński”

Także gorąco polecam…

Potem – po zdradzie J. Kaczyńskiego – Zbigniew Ziobro poszedł „na swoje”. Skończyło się kompromitacją w wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2014 roku.

Z powrotem go przygarnął J. Kaczyński. On takich – przegranych – najwyraźniej lubi. Są mu oddani.

Po zapoznaniu się z artykułami pt. „Tropiciel”, „Jarek, Marek i… Zbyszek” oraz „Wszystkie zdrady Zbigniewa Ziobry nie mam już najmniejszych wątpliwości co do przyczyny traktowania mnie od 11 lat przez Zbigniewa Ziobrę.

Czegóż innego spodziewać się po karierowiczu, u którego dodatkowo sędzia dr. Andrzej Zachuta zdiagnozował już 20 lat temu „zupełne stępienia racjonalnego myślenia” jak nie wysługiwania się każdemu, kto go może popchnąć w robieniu kariery.

Sędzia psychopatka Beata Stój o niewątpliwie – dowody powyżej – zupełnie stępionym racjonalnym myśleniu broni prześladującej mnie ferajny. Minister sprawiedliwości prokurator generalny, lider „biało-czerwonej drużyny dobrej zmiany PiS” w resorcie sprawiedliwości, reformator sądownictwa Zbigniew Ziobro, u którego sędzia dr Andrzej Zachuta już 20 lat temu zdiagnozował „zupełne stępienia racjonalnego myślenia” broni interesu ferajny oraz sędzi Beatu Stój. A przecież w Konstytucji podano:

Rzeczpospolita Polska jest demokratycznym państwem prawnym,

urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej.”

Artykuł 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

Z poważaniem,

Zbigniew Kękuś

Celem ograniczenia objętości niniejszego pisma, w przypadku niektórych, najbardziej obszernych dokumentów załączam tylko ich pierwsze strony oraz te, na których znajdują się cytowane przeze mnie treści.

Załączniki: od 1 do 56 do ściągnięcia tutaj

  1. Pismo z dnia 29 listopada 2016 r. Posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Agnieszki Ścigaj do ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobry
  2. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r.
  3. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10 /, wyrok sędziego Tomasza Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r.
  4. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, wyrok Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 15.09.2010 r.
  5. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. akt IV KK 272/11
  6. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 451/06 /następnie II K 854/10, II K 407/13/ zażalenie prokurator Radosławy Ridan z dnia 8 grudnia 2006 r.
  7. Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ pismo „Wirtualna Polska” z dnia 6 sierpnia 2007r., karty 3098, 3099
  8. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, pismo INTERIA.PL.S.A., z dnia 1 października 2007r. karta 3183
  9. Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny, sygn. akt II K 407/13, /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, pismo prezesa Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca Krzysztofa Łapaja z dnia 15 marca 2007 r., data wpływu kopii do Sądu Rejonowego w Dębicy 19 marca 2007 r.
  10. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 15 marca 2011 r.
  11. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, pismo sędzi Beaty Stój z dnia 18 marca 2011 r.
  12. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 11 grudnia 2012 r.
  13. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 14 czerwca 2013 r.
  14. Sąd Apelacyjny w Rzeszowie, sygn. KD-1115-7/12, decyzja prezesa Sądu Zbigniewa Śnigórskiego z dnia 14 czerwca 2012 r.
  15. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 854/10 /uprzednio II K 451/06, następnie II K 407/13/ pismo z dnia 4 lipca 2013 r.
  16. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ postanowienie Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 27 sierpnia 2013 r., sygn. II Kz 246/13
  17. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ zarządzenie sędzi Beaty Stój z dnia 16 kwietnia 2012 r.
  18. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, pismo sędzi B. Stój z dnia 2 października 2013 r.
  19. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, Zawiadomienie z dnia 25 marca 2013 r.
  20. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, Zawiadomienie z dnia 20 maja 2013 r.
  21. Sąd Rejonowy w Dębicy Sekcja Wykonywania Orzeczeń Sądowych, Sygn. akt II K 451/06, „Zawiadomienie o zmianie lub uchyleniu prawomocnego orzeczenia” z dnia 4 maja 2015 r.
  22. Pokwitowanie Odbioru przez Ministerstwo Sprawiedliwości Krajowy Rejestr Sądowy Biuro Informacyjne, w dniu 7 maja 2015 r. przesyłki listowej poleconej nr nadawczy 183850053100, z Sądu Rejonowego w Dębicy Sekcja Wykonywania Orzeczeń Sądowych
  23. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13, postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 25 kwietnia 2014 r.
  24. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13, nakaz sędzi Beaty Stój z dnia 28 kwietnia 2014 r.
  25. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13, uprzednio II K 451/06, II K 854/10, pismo z dnia 14 listopada 2014 r.
  26. Sąd Rejonowy w Dębicy II Wydział Karny, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, pismo z dnia 14 stycznia 2015 r. Starszego Sekretarza Sądowego Marcina Foryńskiego-Kastorisa
  27. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, postanowienie sędzi Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Katarzyny Kaczmary z dnia 16 października 2014 r., sygn. akt IX Kp 300/14/K
  28. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, postanowienie Sądu Okręgowego w Krakowie Wydział IV Karny – Odwoławczy, z dnia 10 kwietnia 2015 r.,sygn. IV Kz 718/14, w składzie SSO Lidia Haj, SSO Jadwiga Żmudzka, SSR del. Agnieszka Sułowska-Gibas
  29. Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 14 kwietnia 2015 r.
  30. Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, wezwanie z dnia 13 maja 2015 r.
  31. Szpital Specjalistyczny im. dr. Józefa Babińskiego Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej w Krakowie, pismo Ordynatora Oddziału 4B lek. med. Danuty Woźniak z dnia 25 sierpnia 2015 r., 4B-5104-24/15, do Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza
  32. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, postanowienie prokurator Doroty Baranowskiej z dnia 30 czerwca 2016 r.
  33. Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny, sygn. akt II K 407/13, uprzednio II K 451/06, II K 854/10, wezwanie z dnia 10 lipca 2015 r.

1 Wszystkie przepisy Kodeksu postępowania karnego podaję w brzmieniu sprzed nowelizacji Kodeksu, która weszła w życie z dniem 1 lipca 2015 r. ponieważ sprawa przeciwko mnie do sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ jest rozpoznawana pod rządami przepisów Kodeksu sprzed jego nowelizacji.

i „PATOLOGIA”«Postawy i zachowania jednostek i grup, niezgodne z wartościami i normami danej kultury i społeczeństwa»; Słownik Wyrazów Obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, s. 837